పోయిన సంవత్సరం మా తోటలో బంతి మొక్కలు వేశాము. ఆ మొక్కలు మా తోట హద్దులు దాటి బయటకు మొలిచాయి. వాటన్నిటికీ పూలు పూసినప్పుడు ఎంత బావుందో! ఆలస్యంగా వాటిని నాటాం. కొన్ని పూలు ఇంకా కళకళలాడుతూ ఉంటే కొన్ని పూలు అప్పుడే వాడిపోయి ఎండిపోవడం మొదలుబెట్టాయి. మంచు కురపడం ప్రారంభమైంది. ఆ మొక్కలన్నీ నాశనమైపోయాయి. నేననుకున్నాను "బంతిపూల కాలం అయిపోయింది. ఇవన్నీ ఇక కనిపించవు" వాటికి వీడ్కోలు చెప్పేశాను.
ఒకప్పుడు కళకళలాడుతూ ఉండి, ఇప్పుడు వెలవెలబోతున్న ఆ మొక్కలున్న ప్రదేశం వైపుకు వెళ్ళడం మానేశాను. కానీ కొన్నాళ్ళు గడిచిన తరువాత ఆ మొక్కలున్న ప్రదేశం అంచుల్లో లెక్కలేనన్ని బంతి మొక్కలు మొలుస్తున్నాయని మా తోటమాలి చెప్పాడు. నేను వెళ్ళి చూశాను. చలికాలంలో నాశనం అయిపోయిందనుకున్న ప్రతి మొక్కా ఏభై పిల్ల మొక్కల్ని మొలిపించింది. కురిసిన మంచూ, చలిగాలులూ ఏమి చేశాయి?
అవి పువ్వుల్ని వాడగొట్టి నేల రాలిపోయేలా చేశాయి. తమ మంచు పాదాలతో వాటిని నేలలోకి అణగదొక్కాయి. "ఇక మీరు తలెత్తలేరు" అనుకుంటూ వెళ్ళిపోయాయి. అయితే ఆ మంచు విడిపోగానే ప్రతి మొక్కకీ అనేకమైన పిల్లమొక్కలు సాక్షులుగా లేచి "మరణం ద్వారా మేము బ్రతుకుతున్నాము" అన్నాయి.
దేవుని రాజ్యంలో కూడా ఇంతే. మరణం మూలంగా నిత్యజీవం వస్తుంది. సిలువ శ్రమలు, సమాధి మూలంగా సింహాసనం, నిత్యమైన పరలోకపు మహిమ వచ్చాయి. ఓటమి వల్ల విజయం కలిగింది.
మనం కూలిపోయినా నాశనమైపోము. ఇలాటి అనుభవాల వల్లనే మనుషులు బలవంతులౌతారు. అయితే కనిపించే విషయాలకు లొంగిపోయి లోకం వెంట వెళ్లేవాళ్ళు వెంటనే వికసించి క్షణమాత్రం వైభవంతో కనబడతారు. గాని వాళ్ళ అంతం వచ్చినప్పుడు అది శాశ్వతంగా ఉంటుంది.
poyina samvatsaram maa thotalo banti mokkalu veshaamu. aa mokkalu maa thota haddulu daati bayataku molichayi. vaatannitikii poolu poosinappudu entha bavundo! aalasyamgaa vaatini natam. konni poolu inka kalakalalaadutuu unte konni poolu appude vaadipoyi endipovadam modalubettaayi. manchu kurapadam praarambhamaindi. aa mokkalanni naasanamaipoyaayi. nenanukunnanu "bantipuula kaalam ayipoyindi. ivannee ika kanipinchavu" vaatiki veedkolu cheppesaanu.
okappudu kalakalalaadutuu undi, ippudu velavelabotunna aa mokkalunna pradesam vaipuku velladam maanesaanu. cony konnaallu gadichina taruvaata aa mokkalunna pradesam anchullo lekkalenanni banti mokkalu molustunnayani maa thotamaali cheppaadu. nenu velli chushanu. chalikaalamlo naasanam ayipoyindanukunna prati mokka ebhai pilla mokkalni molipinchindi. kurisina manchuu, chaligaaluluu emi chesaayi?
avi puvvulni vaadagotti neela ralipoyela chesaayi. tama manchu paadaalatoe vaatini neelaloki anagadokkaayi. "ika meeru talettaleru" anukuntu vellipoyaayi. ayithe aa manchu vidipogaane prati mokkaki anekamaina pillamokkalu saakshulugaa lechi "maranam dwara memu bratukutunnamu" annayi.
devuni raajyamlo kuudaa inthe. maranam moolamgaa nityajeevam vastundi. siluva shramalu, samadhi moolamgaa simhaasanam, nityamaina paralokapu mahima vachayi. otami valla vijayam kaligindi.
manam kuulipoyinaa naasanamaipomu. ilati anubhavaala vallane manushulu balavantulautaaru. ayithe kanipinche vishayaalaku longipoyi lokam venta vellevallu ventane vikasinchi kshanamaatram vaibhavamtho kanabadataru. gaani vaalla antam vachinappudu adhi saasvatamgaa untundi.