కృష్ణుడితో సంభాషణ | సరసభారతి ఉయ్యూరు
← ''నవ్యాంధ్ర ప్రదేశ్ '' పై సరసభారతి 15-3-15 ఆదివారం నిర్వహించిన శ్రీ మన్మధ ఉగాది కవి సమ్మేళనం –కవితలు-6(చివరిభాగం )
శ్రీరామ వైభవము →
కృష్ణుడితో సంభాషణ
Posted on March 27, 2015 by gdurgaprasad
మనలో చాలా మంది ఏదైనా సమస్య ఎదురయినప్పుడు భగవంతుడికి మొర పెట్టుకుంటారు. కొన్ని సార్లు ఆ భగవంతుడు కరుణిస్తాడు. కొన్ని సార్లు కరుణించడు. అసలు మన రోజువారి జీవితంలో ఎదురయ్యే ఒత్తిళ్లకు సమాధానాలున్నాయా? వాటికి గీతాకారుడు కృష్ణుడు ఎలాంటి పరిష్కారాలు సూచిస్తాడనే ఆలోచనకు ఊహాజనిత రూపమిది..
ఆధునిక జీవి (ఆ.జీ): నాకు అస్సలు ఖాళీ ఉండటం లేదు. జీవితం చాలా బిజీ అయిపోయింది. దీనికి పరిష్కారమేమిటి?
కృష్ణుడు: పని ఎప్పుడూ మనని బిజీగా ఉంచుతుంది. కానీ దాని నుంచి వచ్చే ఫలితం మనకు స్వేచ్ఛను ప్రసాదిస్తుంది.. ఒత్తిడిని తగ్గిస్తుంది.. అందుకే సానుకూల ఫలితాలు వచ్చినప్పుడు ప్రపంచమంతా విశాలంగా అనిపిస్తుంది.
ఆ.జీ: అసలు ఈ జీవితం ఎందుకింత సంక్లిష్టంగా తయారయింది?
కృష్ణుడు: మన జీవితాన్ని మనమే సంక్లిష్టంగా తయారుచేసుకుంటాం. ప్రతి విషయానికి ఆందోళన చెందటం ఒక అలవాటుగా మారిపోయింది. అందుకే జీవితంలో ఆనందం ఉండటం లేదు..
ఆ.జీ: ఆనందం విషయం పక్కన పెడితే- అసలు మంచివాళ్లకే కష్టాలెందుకు వస్తాయనిపిస్తూ ఉంటుంది..
కృష్ణుడు: సాన పెట్టకపోతే వజ్రానికి కాంతి రాదు. అగ్నిలో కాల్చకపోతే బంగారానికి కాంతి రాదు. అందుకే మంచివాళ్లకు రకరకాల సవాళ్లు ఎదురవుతూ ఉంటాయి. వాటి వల్ల వారి జీవితం బాగా మెరుగుపడుతుంది. ఆ సవాళ్లను కష్టాలనుకోకూడదు..
ఆ.జీ: అంటే ఆ అనుభవాలు మనకు ఉపయోగపడతాయంటావు?
కృష్ణుడు: అవును. కచ్చితంగా ఉపయోగపడతాయి. అనుభవం చాలా గొప్ప ఉపాధ్యాయురాలు. అయితే ఆమె ముందు పరీక్ష పెడుతుంది.. ఆ తర్వాతే పాఠాలు చెబుతుంది..
ఆ.జీ: జీవితంలో ఆనందం.. అనుభవాల విషయం వదిలేద్దాం.. ఎటు చూసినా కష్టాలు, ఆందోళనలే కనిపిస్తున్నాయి.. అసలు మన ప్రయాణం ఎటువైపు? అనే అనుమానం కూడా వస్తూ ఉంటుంది..
కృష్ణుడు: జీవితం ఒక బస్సు ప్రయాణంలాంటిది. కిటికీలో నుంచి చూస్తే- బయట విషయాలే కనిపిస్తూ ఉంటాయి. నీ ప్రయాణం ఎక్కడికనే విషయం నీకు మాత్రమే తెలుస్తుంది. అంతర్ముఖుడివై గమ్యం ఏమిటో నీ హృదయాన్ని అడుగు. సమాధానం లభిస్తుంది..
ఆ.జీ: అది అంత సులభం కాదు. గమ్యాన్ని నిర్దేశించుకొని.. దానిని చేరుకోలేకపోతే ఓడిపోతాననే ఆలోచన నన్ను భయపెడుతూ ఉంటుంది..
కృష్ణుడు: విజయం అంటే ఏమిటి? అనే విషయాన్ని నిర్దేశించేది ఇతరులు. ఒకరికి విజయం- మరొకరికి పరాజయమే కదా.. వీటి గురించి ఆందోళన చెందటం కన్నా- ఆత్మ సంతృప్తి ముఖ్యం. ఇది ఉన్నప్పుడు- జయాపజయాల గురించి చింత ఉండదు.
ఆ.జీ: అలా ఉండటం కూడా కష్టమే.. ఎప్పటిప్పుడు మనకు మనమే స్ఫూర్తిని ఎలా పొందుతాం?
కృష్ణుడు: జయాపజయాలకు మన జీవిత ప్రయాణానికి చాలా దగ్గర సంబంధం ఉంది. జీవితంలో అపజయాల గురించి మాత్రమే ఆలోచిస్తుంటే చాలా నిరాశ కలుగుతుంది. ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు పడదు. అందువల్ల- మనం ఎంత దూరం ప్రయాణించాం? అనే విషయాన్ని మాత్రమే గమనిస్తూ ఉండాలి. మనకు లభించిన సౌఖ్యాలు, ఆశీస్సులను మాత్రమే గమనించాలి.
ఆ.జీ: నువ్వు ఇన్ని సమాధానాలు చెబుతున్నావు కదా.. ఇప్పుడో ప్రశ్న అడుగుతా… మానవుల్లో నీకు ఆశ్చర్యం కలిగించే లక్షణమేమిటి?
కృష్ణుడు: ఎప్పుడైనా కష్టాలు వస్తే- ''నాకు మాత్రమే ఈ కష్టాలు ఎందుకొస్తున్నాయి?'' అని దేవుడిని ప్రశ్నిస్తారు. వారికి సుఖాలు, సంపద వచ్చినప్పుడు మాత్రం- ''నాకు మాత్రమే ఈ సుఖాలు, సంపద ఎందుకు లభిస్తున్నాయి?'' అని ప్రశ్నించరు.
ఆ.జీ: నాకు జీవితంలో ప్రతి క్షణాన్ని అనుభవించాలని ఉంది.. ఎలా?
కృష్ణుడు: గతాన్ని తలుచుకొని ఎప్పుడూ బాధపడకు. వర్తమానంలో ప్రతి పనిని ఆత్మవిశ్వాసంతో చేయి. భవిష్యత్తు గురించి బెంగపడకు. దానిని ఎదుర్కోవటానికి ధైర్యంగా ఉండు.
ఆ.జీ: ఆఖరిగా ఒక ప్రశ్న అడుగుతా.. తప్పకుండా సమాధానం చెప్పాలి.. కొన్ని సార్లు నా ప్రార్థనలను నువ్వు ఎందుకు పట్టించుకోవు?
కృష్ణుడు: ఫలితం లేని ప్రార్థన ఎప్పుడూ ఉండదు. నాపై నమ్మకాన్ని ఉంచి ధైర్యంగా ముందుకు వెళ్తే ఎలాంటి ఆటంకం రాదు. జీవితం ఒక ప్రహేళీ. అంతే తప్ప అదొక సమస్య కాదు. ఈ విషయం తెలుసుకుంటే- జీవితం ఆనందమయమవుతుంది..
krushnuditho sambhaashana | sarasabhaarati uyyuru
u ''navyandhra pradesh '' pai sarasabhaarati 15-3-15 aadivaaram nirvahinchina shree manmadha ugaadi kavi sammelanam –kavitalu-6(chivaribhagam )
srirama vaibhavamu u
krushnuditho sambhaashana
Posted on March 27, 2015 by gdurgaprasad
manalo chala mandi edaina samasya edurayinappudu bhagavantudiki mora pettukuntaaru. konni saarlu aa bhagavantudu karunistaadu. konni saarlu karuninchadu. asalu mana rojuvari jeevitamlo edurayye ottillaku samadhanalunnaya? vaatiki geetakarudu krishnudu elanti parishkaaraalu suchistaadane aalochanaku oohaajanita roopamidi..
aadhunika jeevi (aa.jee): naaku assalu khaalii undatam ledu. jeevitam chala biji ayipoyindi. deeniki parishkaaramemiti?
krishnudu: pani eppuduu manani bijiga unchutundi. cony daani nunchi vache phalitam manaku swechhanu prasaadistundi.. ottidini taggistundi.. anduke saanukuula phalitaalu vachinappudu prapanchamantaa visaalamgaa anipistundi.
aa.jee: asalu ee jeevitam endukinta sanklishtamgaa tayaarayindi?
krishnudu: mana jeevitaanni maname sanklishtamgaa tayaruchesukuntam. prati vishayaaniki aandolana chendatam oka alavaatugaa maaripoyindi. anduke jeevitamlo aanandam undatam ledu..
aa.jee: aanandam vishayam pakkana pedithe- asalu manchivallake kashtaalenduku vastaayanipistuu untundi..
krishnudu: saana pettakapothe vajraaniki kaanti raadu. agnilo kalchakapothe bangaaraaniki kaanti raadu. anduke manchivaallaku rakarakaala savaallu eduravutuu untaayi. vaati valla vaari jeevitam baga merugupadutundi. aa savaallanu kashtalanukokudadu..
aa.jee: ante aa anubhavaalu manaku upayogapadataayantavu?
krishnudu: avunu. kachitamgaa upayogapadataayi. anubhavam chala goppa upaadhyaayuraalu. ayithe aame mundu pareeksha pedutundi.. aa tarvate paataalu chebutundi..
aa.jee: jeevitamlo aanandam.. anubhavaala vishayam vadileddam.. etu chusina kashtaalu, aandolanale kanipistunnaayi.. asalu mana prayaanam etuvaipu? ane anumanam kuudaa vastuu untundi..
krishnudu: jeevitam oka bassu prayaanamlaantidi. kitikeelo nunchi chuste- bayata vishayaale kanipistuu untaayi. nee prayaanam ekkadikane vishayam neeku matrame telustundi. antarmukhudivai gamyam emito nee hrudayaanni adugu. samadhanam labhistundi..
aa.jee: adhi anta sulabham kaadu. gamyanni nirdesinchukoni.. daanini cherukolekapothe odipotaanane aalochana nannu bhayapedutuu untundi..
krishnudu: vijayam ante emiti? ane vishayaanni nirdesinchedi itarulu. okariki vijayam- marokariki parajayame kada.. veeti gurinchi aandolana chendatam kanna- aatma santrupti mukhyam. idhi unnappudu- jayapajayala gurinchi chinta undadu.
aa.jee: alaa undatam kuudaa kashtame.. eppatippudu manaku maname sphuurtini ela pondutam?
krishnudu: jayaapajayaalaku mana jeevita prayaanaaniki chala daggara sambandham undi. jeevitamlo apajayaala gurinchi matrame alochistunte chala niraasa kalugutundi. okka adugu kuudaa munduku padadu. anduvalla- manam entha dooram prayaaninchaam? ane vishayaanni matrame gamanistuu undaali. manaku labhinchina soukhyaalu, aasheessulanu matrame gamaninchaali.
aa.jee: nuvvu inni samaadhaanaalu chebutunnavu kada.. ippudo prasna adugutay maanavullo neeku aascharyam kaliginche lakshanamemiti?
krishnudu: eppudaina kashtaalu vaste- ''naaku matrame ee kashtaalu endukostunnaayi?'' ani devudini prasnistaaru. vaariki sukhalu, sampada vachinappudu maatram- ''naaku matrame ee sukhalu, sampada enduku labhistunnaayi?'' ani prasnincharu.
aa.jee: naaku jeevitamlo prati kshanaanni anubhavinchaalani undi.. ela?
krishnudu: gataanni taluchukoni eppuduu baadhapadaku. vartamaanamlo prati panini aatmaviswaasamto cheyi. bhavishyattu gurinchi bengapadaku. daanini edurkovataniki dhairyamgaa undu.
aa.jee: aakharigaa oka prasna aduguta.. tappakunda samadhanam cheppali.. konni saarlu naa praarthanalanu nuvvu enduku pattinchukovu?
krishnudu: phalitam laeni praarthana eppuduu undadu. naapai nammakaanni unchi dhairyamgaa munduku velte elanti aatankam raadu. jeevitam oka praheli. anthe tappa adoka samasya kaadu. ee vishayam telusukunte- jeevitam aanandamayamavutundi..