వాష్ ఏరియా లోకి వెళ్ళి కిందకి తొంగి చూసాను. గోధుమరంగు బక్కచిక్కిన ఆవు కు శరీరమంతా అక్కడక్కడ గుండ్రటి పసుపుచక్రాలు వాటిపై కుంకుమబొట్లు మెడలో నల్లని దిష్టితాడు కొమ్ములు రెండింటికి కలిపి చుట్టిన మూడుపోగుల జడఅల్లికతో నేసిన తాడు.. చూడగానే కాస్త గౌరవభావం. అది అనాదిగా గోవు పట్ల సంస్కృతి సంప్రదాయం నేర్పిన గౌరవభావం.. కొత్తగా పుట్టుకొచ్చినది ఏమీ కాదు.
అంతలోనే చిన్న నిరసన నాలో. గోవు రైతు పాక లోనో శాల లోనో చెట్టు క్రిందనో కాక లేదా దేవాలయ ప్రాంగణంలోనో కాక ఇల్లిల్లూ తిరగడం ఏమిటి!? గోవు ఉదరపోషణకు కావాల్సింది సందెడు పచ్చగడ్డిపరకలు
వాటెడు ఎండుగడ్డి ఓ బకెట్ కుడితినీళ్ళు.
గోవును పోషిస్తూ అది పాలిస్తే తాగాలి. విసర్జితాలను సంవత్సరానికి పొలానికి ఎరువుగా చల్లుకోవాలి కానీ గోవును మహాలక్ష్మిగా చూపి ఇల్లిల్లూ తిప్పి డబ్బులు దండుకోవడం ఏమిటి?
గోవును పూజించాలంటే స్నానం చేసి వుండాలి. మూడు ప్రదక్షిణలు చేయాలి. ఇలాంటివేమో వుంటాయని గుర్తుకొచ్చింది. గోవును ప్రేమించడానికి నాలుగు గడ్డి పరకలో ఓ అరటిపండో తినిపించి గంగడోలు నిమిరితే చాలదూ.. అయినా
పశువులకు కృతజ్ఞత తెలుపుకోవడానికి మనం ఒక ప్రత్యేకదినం నిర్ణయించుకున్నాం. అది సంక్రాంతి వెళ్ళిన మర్నాడు వచ్చే కనుమ పండుగ. అప్రయత్నంగా గుర్తుకొచ్చిందీ సినిమా పాట..
పాడిచ్చే గోవులకు పసుపు కుంకం
పనిచేసే బసవనికి పత్రీ పుష్పం
గాదుల్లో ధాన్యం, కావిళ్ళ భాగ్యం
కష్టించే కాపునకు కలకాలం సౌఖ్యం
మనం కృతజ్ఞతగా చూసే విషయాలకు ఇంకొంచెం శ్రద్ద కలిపితే దానిని భక్తి అంటారేమో నాకు తెలియదు. భక్తి భావాన్ని ఉదారంగానో కానుకగానో దండుకునే విధానమే.. ఇంటింటికి గోవు మాలక్ష్మి రావడం. ఇలా ఆలోచనలు చేస్తున్నా.
మళ్ళీఅంతలోనే బుద్దిని మందలించుకుని “అబ్బ .. ఇవన్నీ ఎందుకు ఆవుకు రెండు అరటిపళ్ళు.. ఆవు యజమానికి ఓ పది రూపాయలూ ఇస్తే పోలా”
అనుకుంటూ వుండగానే.. గోవు మాలక్ష్మి పక్కింటికి వెళ్ళిపోయింది.
నా స్నేహితురాలు కోవిడ్ వ్యాక్సిన్ వేయించుకున్నాక రెండురోజులకు కోవిడ్ బారిన పడిందంట. రెండవ డోస్ వేయించుకోమని గుర్తుచేస్తున్న అందరినీ కోప్పడుతుంది. మీ వ్యాక్సిన్ వద్దు మీరు రావద్దు అని. గో మూత్రం తాగితే కోవిడ్ రాదు ఏమి రాదు అంటుంది మొండిగా.. ఏమి చేయలేం. మౌనంగా వుండిపోయాను.
ఏదిఏమైనా ఇంటింటికి వుండాల్సిన పశుసంపద మాయమయ్యాక.. మనుగడలో అన్నీ సరళీకృతమైన వ్యాపార రహస్యమే!
భక్తి.. ప్రత్తి వ్యాపారం మాత్రం కాదు.
కార్తీకం మొదటిరోజున.. చల్లగాలికి ముక్కు కారుకుంటూ .. వ్రాసిన పోష్ట్.. 🙂 క్షమించాలి మనోభావాలు దెబ్బతింటే.
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద శనివారం, నవంబర్ 06, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: స్పందన
5, నవంబర్ 2021, శుక్రవారం
మేఘ రాగమ్
మేఘ రాగమ్ -1
(ఇంట్రో)
నీలాంజనా… అపుడపుడూ ఇలాగే ఉత్తరాలు వ్రాసుకుందాం. కలలను విశ్లేషించుకుందాం. ఆకాంక్షలను వెల్లడించుకుందాం.మనసు విప్పి అనేక విషయాలు ముచ్చటించుకుందాం. మనచుట్టూ కమ్ముకుంటున్న భయానక వాతావరణాన్ని చెదరగొట్టుకుందాం. అపోహలు తొలగించుకుందాం. జీవితాల చుట్టూ అలుముకున్న వేదనలను కరిగించుకుందాం. ఇతరుల కోసం కురిసే కన్నీరవుదామ్ చిలకరించుకునే పన్నీరవుదామ్. ఇదే మేఘ రాగమ్.
ప్రియ నేస్తం నీలాంజనా..
ఎలా వున్నావు! మనసారా మాట్లాడుకుని చాలా కాలమైంది కదా.. అందుకే ఈ ఉత్తరం. అయినా ఉత్తరాలు చదువుకునే తీరిక ఎక్కడుంది చెప్పు. మన వాట్సాప్ స్టేటస్ చూసుకుని ఓ మెసేజ్ అటునిటూ ప్రవహిస్తూ వుంటే చాలు ఎంతెంత దూరమైనా చెంతనే వున్నట్టు అదో భరోసా నిశ్చింతానూ! మన తరం ఒక విధంగా దురదృష్టవంతులం. నిన్నైతే అనలేను కానీ నా గురించే నేను చెబుతున్నా. ముందుగా నీతో పోల్చుకుంటూ.. నా ఆలోచనలు నీతోనే పంచుకుంటూ..
ఎనబై యేళ్ళు దాటిన అత్తగారైన వృద్దురాలి సేవలో అంకితమైన నిన్ను చూస్తుంటే.. గర్వం కల్గుతుంది. నా ఊహాచిత్రంలో పసిపాపల సేవలో నిమగ్నమైన ఓ తల్లి గోచరిస్తుంది.
కానీ నన్ను నీతో పోల్చుకుంటే సిగ్గేస్తుంది. ఎందుకంటావా? డెబ్బై పైబడిన నాన్నను ఎనబై దాటేసిన అత్తమ్మను చూసుకో లేనందుకు. వారికి కనీసం ఓ కప్పు కాఫీ నో టీ నో తయారుచేసి చేతికి అందివ్వలేని స్థితిలో వున్నందుకు. వారు వారి గృహాలను అలవాట్లను వారికి నచ్చిన మెచ్చిన సౌకర్యాలనూ వొదిలి ఈ అపార్ట్మెంట్ సంస్కృతిలో ఇమడలేమని బాహాటంగా అంటుంటారు.ఆర్దిక బలిమి వున్న వారిద్దరూ వారి ఇగోలను వొదలలేరు. అందుకే వారిని నేను బలవంతం చేయడం లేదు. అలా అని వొంటరిగా మిగిలిన నేనూ వెళ్ళి వారివద్ద వుండనూలేను. అటు బిడ్డలకు ఇటు పెద్దలకూ మధ్య మన తరం వారు వారధులమే కానీ ఎవరూ ఎవరితోనో కలిసి జీవించలేని కాలంతో యాంత్రికంగా బ్రతకడం అలవాటైపోయింది. ఇది ఆర్ధికంగా ఇబ్బందులు లేని వృద్దజీవనంలో ఒక పార్శ్వమైతే మరొక పార్శ్వం బీదరికంతో అలమటిస్తున్న వృద్దుల జీవితాలు.
నన్ను ఈ మధ్య అతిగా కదిల్చివేసిన సంఘటన ఏమిటంటే వృద్దాప్యంలో వున్న తల్లిని ఆదరించలేక కన్నబిడ్డే స్మశానవాటికలో వదిలివెళ్ళిన కథనం చూసి మనసు విచలితమైపోయింది. అది చూసిన తర్వాతే చాలా విషయాలు నీతో పంచుకోవాలనిపిస్తుంది. అసలు మన వృద్దాప్యం గురించి మనమేమి జాగ్రత్తలు తీసుకుంటున్నామో తెలుసుకుంటూ ఇంకేమి తీసుకోవాలో అని ఆలోచిస్తూ వున్నాను.
పూలను సృష్టించినవాడే తుమ్మెదలను సీతాకోకచిలకలను సృష్టించాడు కానీ గొడ్డలిని సృష్టించలేదు.. అన్నానొక సందర్భంలో. ప్రకృతిని గౌరవించినట్లే మన ఉనికికి కారణమైన తల్లిదండ్రులను గౌరవించడంలో సంరక్షించుకోవడంలో మనమెందుకు నిర్లక్ష్యం వహిస్తున్నాం నిర్దాక్షిణ్యంగా వుంటున్నాం!? నిజంగా అంత అసహాయతలో మునిగిపోయామా లేక అశ్రద్ద చేస్తున్నామా? అనిపిస్తుంది.
పెద్దలున్న పంచన సిరులు తాండవిస్తాయని పెద్దల మాట. అది నిజమని చాలామంది అంగీకరిస్తారు. కానీ బిడ్డలెందుకు ఇంత కాఠిన్యంగా వుంటున్నారు? నానాటికి లక్షలమంది జీవితాలు ఎందుకింత దుర్భరంగా మారుతున్నాయి. నిరుద్యోగం పేదరికం నియంత్రణ లేని ధరలు ఆర్ధిక అసమానతలు ఉగ్రవాదం ప్రకృతి వైపరీత్యాలు కాలుష్యం ధన వ్యామోహం విశృంఖలమైన స్వేచ్ఛా జీవనం మత్తుపదార్దాల సేవనం ఇంకా ఇంకా అనేక కారణాలతో మనిషి జీవితం నానాటికీ కుంచించుకుపోతుంది. మానసిక శారీరక అనారోగ్యాలతో మనిషి విలవిలలాడుతున్నాడు. వృద్దాప్యం అయితే ఇక చెప్పనవసరం లేదు.
ముడుతలు పడిన శరీరంతో శక్తి సన్నగిల్లబడిన దేహంతో వొకింత వేగం మందగించిన నడకలో నరాల మధ్య ప్రవహించే రక్తంలో ఆవేశం అణిగి నెమ్మది సంతరించుకున్న ఆలోచనల్లోని అనుభవసారాన్ని విప్పి చెప్పే గళాలను వినే ఆసక్తి సమయం మనకు లేవు. వృద్దాప్యాన్ని బాల్యాన్ని ముడిపెట్టి నిశ్చింతగా మనగల్గే కుటుంబ భద్రత మనకు కరువైంది. వ్యక్తి స్వేచ్ఛకు దాసోహం అయిపోయిన మనం చిన్న మందలింపును తట్టుకోలేకపోతున్నాం. ఎడగారు పిల్లలే కాదు ఎడగారు తల్లిదండ్రులు అయిపోతున్నారందరూ..
ఊరు పొమ్మంటుంది కాడు రావద్దు అంటుంది ఏం చెయ్యాలి అని దీనంగా వేడుకునే పేద వృద్దుల ఆవేదన కలచివేస్తుంది. కనిపెంచిన బిడ్డలే తల్లిదండ్రులను ఆదరించక రాక్షసుల మాదిరిగా ప్రవర్తిస్తుంటే వారికి ఎంత వేదన. ఆ మూగరోదనలు నిస్తేజంతో కన్నీరు ఇంకిన గాజు కళ్ళు మేమింకా ఎందుకు బ్రతికివున్నాం భగవంతుడా! అని విలపించే రోదనలు వారి వేడికోళ్ళు హృదయఘోష వినగల్గే బిడ్డలు అయినవాళ్ళు ఎందరు? వృద్దాప్యం ఎంత శాపం!?
మనుషులు ఇంత కరుడుగట్టిన కాఠిన్యంతో ఎలా బ్రతకగల్గుతారు అనే ఆశ్చర్యం వేస్తుంది. పుట్టుకముందు మనచుట్టూ కొన్ని ఆశలు మమకారాలు అల్లుకునివుంటాయి. పుట్టాక యెదుగుదల క్రమంలో జాగ్రత్తలు ఆంక్షలు ఆకాంక్షలు వుంటాయి. అధికారాలు అహాలు అసక్తతలూ నిస్సహాయాలు ప్రేమరాహిత్యం అన్నీ భరిస్తూనే వృద్దాప్యపు వొడ్డుకు యెప్పుడొచ్చి చేరుకుంటారో కదా! తరచిచూసుకుంటే యెన్నో అసంత్రుప్తులు ఆవేదనలూ ఆరోపణలూనూ. ఎవరిమీదో ఒకరిమీద ఆధారపడే స్థితిలో ఎన్ని ఆలోచనలూ ఎంత వేదన!
వృద్ధాప్యం ఓ శాపం కాదు, వ్యాధి కాదు, అది రెండో బాల్యం’’ అన్నారట తిరుపతి వేంకట కవులు.
మన భారతదేశంలో పదహారు కోట్ల మంది వృద్ధులు బిడ్డల నిర్లక్ష్యాలకు గురైన వారు అనాధలగా వున్నారట. తల్లిదండ్రులను దేవతలుగా భావిస్తారనుకునే ఈ దేశంలో కుటుంబజీవనానికి గొప్ప చిరునామా అనుకున్న మనదేశంలో ఉన్న పరిస్థితి ఇది. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా కూడా వృద్దులను నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నారు. నిజం చెప్పాలంటే ఇది ఉగ్రవాదం లాంటి ముఖ్యమైన సమస్య.
వృద్దులు పిడికెడు మెతుకుల కోసం పెట్టే ఆకలి కేకలు రోగగ్రస్త శరీరాలతో వారి ఆలాపనలు అరుపులు ఈ ప్రపంచానికి వినబడదు వినిపించుకోదూ. వారి అరుపులు వారికే ప్రతిధ్వనులతో వినబడి జీవితంపై అసహనం అసహ్యం పుట్టిస్తుందట. ఆ అసహాయ జీవం పిడికెడు ప్రేమ కోసం తహతహలాడుతూ చకోరంలా ఎదురుచూస్తుంది. తుదకు ఏదో ఒకనాడు మరణిస్తుంది.
మా పక్కన నివసించే ఒక వృద్దజంటను గమనిస్తూ వుంటాను. బిడ్డలతో అంటీముట్టనట్లు వుంటారని అనుకునేదాన్ని. కానీ కరోనా కాలంలో బిడ్డల క్షేమం కోసం వారు ఎంత అలమటించారో. బిడ్డలు వారి క్షేమసమాచారం ఎలానూ విచారించలేదు కానీ వారు ఎంత ఆత్రుత ప్రదర్శించారో తెలుసా! వారికి అయినవాళ్ళపై బిడ్డల ప్రవర్తనపై విసుగు విరక్తి రెండూ వచ్చాక మనుషులను వద్దనుకోవటం మరణించడం కన్నా తక్కువేమీ కాదు. చుట్టూ వున్న మనుషులు చెప్పాపెట్టకుండా మాయమైపోతున్నప్పుడు మనతో అనుబంధం వున్న మనుషులు హఠాత్తుగా గుర్తుకు వచ్చి అయినవారికి గుబులు పుట్టిస్తారనుకుంటా. ఆ వృద్దులిరువురూ ఆత్రుతగా వారి కుశలం అడగాలని ఫోన్ పట్టుకుని మళ్ళీ అంతలోనే ఆగిపోవడం. అపుడు నాకనిపించింది మనుషులు సంకోచాలను జయించడం అనుకున్నంత తేలికైన విషయం కాదు. సంకోచం జయించినపుడు వచ్చే స్వేచ్ఛ ఆనందాన్ని ఇవ్వకపోవచ్చు కానీ కచ్చితంగా సంతోషాన్ని మాత్రం ఇస్తుంది కదా అని.
తల్లిదండ్రులను ధనం కోసం పీడించే పిల్లలూ వున్నారు. వారు ఆశించినవి
ఇవ్వడం కూడా అంత తేలికైన విషయమూ కాదు. అది శారీరక శ్రమా వస్తు రూపమా వడ్డీ రూపమా స్థిరచరాస్తులా అన్నది కాదు. అన్నింటి మీద తన హక్కులో ఇతరుల హక్కులో ఇష్టాలో అయిష్టాలో యెన్ని కలగాపులగమై వుంటాయసలు. ఇవ్వలేదని నిరసన అలక ఆరోపణ అన్నీ ఏదో ఒక రూపంలో వ్యక్తమవుతూ వుంటాయి. అవి వృద్దుల మనసుకు తెలుస్తుంటాయి. మేమేం బండరాళ్ళం కాదుగా. బిడ్డల మాటలు ప్రవర్తన లోపలి మనిషిని పట్టిస్తాయి. ఒకవేళ వాటిని అవసరం మేర దాపెట్టినా మేము చూసింది విన్నది నిజం కాదనీ తెలుస్తూనే వుంటుంది. ఎందుకు ఇంత బాధని వున్నదంతా ఇచ్చేసాము, ఇక తర్వాత మా ముఖం చూసినవాళ్ళే లేరు అని వాపోయారు. ఇలా అన్నీ బిడ్డలకిచ్చేసి అనాదరణకు గురైన అనాధలైన వృద్దుల గుండెల్లో చెప్పలేని కథలెన్నో.. అందుకే అంటున్నా, మన పూర్వులు చేసిన తప్పులు మనం చేయకుండా మనకోసం మనం కొంత సమయం కేటాయించుకుని అందులో లీనమైపోదాం.వీలైనంతగా బిడ్డల మీద ఆధారపడకుండా గౌరవంగా జీవనం సాగించుకోవడానికి జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి అని. ఉరుకుల పరుగుల జీవనంలో యెపుడైనా మన కోసం మనం ఆగి చూసుకున్నామా అని విచారపడుతున్నాను కూడా.
కూటికిగుడ్డకు నోచుకోని నిరాదరణ పాలైన వృద్దులు దిక్కులేని రెక్కలు విరిగిన పక్షులై దీనస్థితిలో పుట్ పాత్ లపైన స్మశానాల పంచన కాలం వెళ్ళదీస్తూ యెంతకూ రాని మరణం కోసం దుఃఖిస్తూ కన్నీరు కూడా రాని గాజుకళ్ళతో నిర్వేదంగా చూస్తున్న చూపుతో కలవరపెడతారు. ఎవరిదీ నిర్లక్ష్యం. ఎవరిదీ పాపం!? ఎక్కడుందీ మానవత్వం. వీరిని సేవించడానికి ఆకలి నింపడానికి యెన్ని ఆపన్నహస్తాలు కావాలి.అమెరికాలో మరికొన్ని దేశాలలో లాగా వృద్ధుల భాద్యతను ప్రభుత్వాలు తీసుకుంటే బాగుంటుందేమో!
పిల్లలు కూడా ఎంతసేపూ వారి వారి వ్యక్తిగత అభిరుచులకూ ఆకాంక్షలకూ అనుగుణంగా నడుచుకోవడమే తప్ప ఇతరుల గురించి ఆలోచించడం అంటే మానేసారు సరే.. కన్న తల్లి తండ్రి రక్త సంబంధం గురించి కూడా ఆలోచించకుండా వుండటం యెంతవరకూ సబబు అనుకుంటున్నాను. వృద్దురాలైన తల్లికి గ్లాసుడు పాలు కొనడానికి డబ్బులేదన్న కొడుకు పట్టుమని పదేళ్ళు లేని తన పిల్లల కోసం మేకప్ కిట్ ల కోసం వేలకువేలు ఖర్చు పెట్టడం వింతగా తోసింది. ఏ ప్రవాహంలో పడి కొట్టుకుపోతున్నాం మనం. ఎంత విచారంగా వుంటుందో ఇవ్వన్నీ చూస్తుంటే.
ఇంకొక విషయం చెబుతాను విను. ఒక స్త్రీ మూర్తి కథ ఇది. నాకు పిన్ని వరుస అవుతారు ఆమె. కొడుకు ఆమె ఆశలకు విభిన్నంగా వివాహం చేసుకున్నాడు. దానిని ఆమె దశాబ్దాలుగా అంగీకరించలేదు జీర్ణం చేసుకోలేదు. అనారోగ్యం కల్గితే ఆసుపత్రికి కూడా వెళ్లదు.ఆమెకు పిసినారితనం లేదా డబ్బు వెసులుబాటు లేకపోవడమేమో కాదు. తనకు తనమీద శ్రద్ద లేకపోవడం, ఆసుపత్రికి వెళ్ళడం పట్ల అయిష్టత,బద్దకం, నిర్లిప్తత కూడా కావచ్చేమో. కానీ ఆమె పెదవులపై ఎపుడూ ఆరోపణ కొడుకుపై కోడలిపై భర్తపై ఆఖరికి ఆమెపై ఆమెకు కూడా. మనకు వొకరు చేసే అన్యాయం కన్నా మనకు మనం చేసుకునే అన్యాయం ఎక్కువ అని చెప్పాలనిపించింది. మనుషులు పైకి కనబడేదానికన్నా అంతర్గతంగా విభిన్నమైన వాళ్ళు. వాళ్ళు హఠాత్తుగా షాక్ యిస్తూ వుంటారు. నిజమా నిజమా అని మనం పదే పదే గిచ్చి చూసుకునేంతగా. అందుకే ఎవరిపైనా కచ్చితమైన అంచనాలు పెట్టుకోకూడదు. బిడ్డలైనా సరే వారిని గుడ్డిగా నమ్మకూడదూ. నమ్మకం పక్కన అపనమ్మకం వుండాలి పొర క్రింద పొరలా. మనుషుల మధ్యే కాదు బంధాల మధ్య కూడా ధనం ప్రవేశించి నీకింత సేవ చేస్తే నాకెంత ఇస్తావు అని అడగటాన్ని సహజంగా తీసుకోవాల్సి వస్తుంది. అమ్మనాన్నలంటే ఆఖరి రక్తం బొట్టు వరకూ ఉదాత్తంగా ఇచ్చేవారే కదా..అది మరుస్తుంది పిల్లల లోకం.
అప్రయత్నంగా ఎప్పుడో చదివిన కథలు గుర్తొచ్చాయి “రుకైయ్యా రీహానా” ఉర్దూ రచయిత వ్రాసిన “తల్లి” కథను నేనెప్పటికీ మర్చిపోలేను. ఇంకో కథ “జహీదా హీనా” అనే రచయిత వ్రాసిన “తితిలియోం దూండ్నే వాలే” అన్న కథ తెలుగు అనువాదంలో “నిష్క్రమణం” అనే శీర్షికతో చదివినపుడు ఎంత కదిలిపోయానో. అలాగే ఇటీవల చదివిన తమిళ రచయిత “పెరుమాళ్ మురుగన్” వ్రాసిన అమ్మ కథ ఎంత హృద్యంగా వున్నాయో! వాటిని చదివిన మనుషులెవ్వరూ అమ్మనాన్నలను నిర్లక్ష్యం చేయరు అనిపించింది. నేను చదివిన అత్యుత్తమ తల్లిదండ్రుల కథలను సంపుటిగా వేసి పంచిపెట్టాలనిపిస్తూ వుంటుంది. ప్రేమ కథలు కాదు ఇపుడు కావాల్సింది. తల్లిదండ్రులను వృద్దులనూ ప్రేమించి ఆదరించే విధంగా కఠినశిలగా మారిన హృదయాలను తుత్తునియలు చేసే సాహిత్యం సినిమాలు చిన్న చిత్రాలు రావాల్సిన అవసరం వుంది. వీధి కుక్కల కళేబరాలవలె దిక్కుమొక్కు లేని అనాధ శవాలుగా మనుషులు మిగలకూడదని నా ఆశ ఆకాంక్ష. మీ అత్తగారితో పాటు అమ్మను కూడా మీ ఇంటికి తెచ్చుకుని ఆమెకూ నీ సేవనూ ప్రేమాప్యాయతలనూ పంచిపెట్టాలని కూతురివైతే మాత్రం ఏమిటీ అమ్మను చూడటం కూడా నీ భాద్యతే కదా అని నీకు గుర్తుచేయాలని అనిపించింది.
జీవిత తీరం దాటడానికి ఏం కావాలి చెప్పు? ఓ రెండు చాలు. పిడికెడంత ప్రేమ చిటికెడంత ఓదార్పు. వృద్దాప్యాన్ని అదే రెండో బాల్యాన్ని మన బిడ్డల బాల్యాన్ని కాపాడినట్లు పదిలంగా కాపాడుకుందాం. అదే మనం చూపే అసలైన ప్రేమ భాద్యత. వృద్దులను వినడం ఒక వరం చాదస్తపు కబుర్లు అని కొట్టి పడేయకుండా మనసుపెట్టి వింటే ఎన్నెన్ని అనుభవపాఠాలు అనుకున్నావు. వారి కబుర్లలో చరిత్ర దాగివుంటుంది.లోకరీతి వుంటుంది.వారు అధిగమించిన అవరోధాలు వారి త్యాగాలు కఠినమైన మాట వెనుక దాగున్న మంచి విషయాలు ఇలా ఎన్నెన్నో.
వృద్దుల అనుభవాలు జీవనసారం. వారి మాటను పెడచెవిన పెట్టకుండా విని ఆలోచిస్తే మంచి జరుగుతుంది అని నమ్మేదాన్ని. ఇప్పటికీ నమ్ముతాను. వృద్దుల కౌన్సిలింగ్ యువతను పెడత్రోవ పట్టకుండా కాపాడుతుంది. నాయనమ్మలను అమ్మమ్మలను తాతయ్యలను మీ పిల్లలకు కానుకలుగా ఇవ్వండి అని విదేశీ తల్లిదండ్రులకు చెప్పి చెప్పి వెగటు కల్గిస్తున్నానట. నా కొడుకు హాస్యంగా చేసే ఆరోపణ. ఇపుడు నువ్వేమంటావో!
చివరగా మనుషులైన వారందరిని ఒకటే కోరుకుందాం...
“మిమ్మలను ప్రేమించే వారి హృదయాలను ఎప్పుడూ గాయపర్చకండి.
ఎందుకంటే వారు మిమ్మల్ని యేమీ అనలేరు.
మౌనంగా మీ జీవితం నుండి నిష్క్రమించడం తప్ప.” అని.
వృద్దుల యొక్క సంతోషపు జీవనసూచికతో మాత్రమే కుటుంబానికి అర్దాన్ని దేశానికి అభివృద్దిని ప్రపంచానికి శాంతిని కనుగొనగల్గం అనిపిస్తుంది.
ఉంటాను మరి..
ప్రేమతో నీ ప్రియ నేస్తం
“అమృత”
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద శుక్రవారం, నవంబర్ 05, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: కాలమ్స్, బహుళ, మేఘ రాగమ్
25, అక్టోబర్ 2021, సోమవారం
రెండో బాల్యం
గదిలో ఒంటరిగా
కాలం బరువుగా తోస్తున్నప్పుడు
చేజారనీయకు నీ బాల్యాన్ని
అపుడే దాని అవసరం మరింత
నిన్నెవరూ అడగపోయినా
నీకు నువ్వే చెప్పుకుంటూ వుండాలి
ఆ మధుర జ్ఞాపకాలన్నీ
బాల్యకాలపు అమాయకపు చేష్టలనుకుంటావ్
కానీ.. కొన్ని కఠోరసత్యాలు
ఆ కాలగతిలో దాక్కుని వుంటాయి
వాటిని తొలుచుకుంటూనే వుండాలి
ఎవరో వొకరు వొక చెవినిటు వేస్తారనే నమ్మకంతో శ్వాసిస్తూ వుండాలి
అనుభవాలు జీవితాన్ని కరిగిస్తే వచ్చిన తురుపు ముక్కలు.
ఊరకనే ఊటబావిలోన ఊరే నీరు కావవి.
అనేక తారకలు వెలిగించిన నీ గమనం వుంది
ఆర్జించిన జ్ఞానం వుంది.
ఇచ్చట పండితుడివి పసిపాపవు నీవే
మనసుకు గాఢంగా
కస్తూరి పరిమళం అద్దుకున్నట్టు
వృద్దాప్యానికి బాల్యపు ఆనవాళ్ళే
మంచి గంధపు పరిమళాలు
జీవితం యెప్పుడూ వెనక్కి మళ్ళదు.
చేసిన తప్పులకు పశ్చాతాపం చెందటమే శిక్ష.
ఇసుకపై వ్రాసుకున్న రాతల్లా
మబ్బుల కేన్వాస్ పై గీసుకున్న గీతాల్లా
అవి చెరిగిపోయాయని మనసులో కూడా తుడిపేయడమే ప్రశాంతత
మనిషి తన బాల్యాన్ని తలుచుకున్నప్పుడల్లా
గింజల కోసం చిలకలు తొలుస్తునపుడు
వెదజల్లబడిన పింజెల వలే మనసు తేలిపోతుండాలి
జ్ఞాపకాలు ఆలస్యంగా బయలుదేరిన
బడి పిల్లలవలె బిరబిర సాగిపోయినట్లుండాలి
పడమటి గాలి కదలికలు పూరా స్మృతులనెన్నో
మోసుకొచ్చినట్లు తొణికిసలాడుతూ వుండాలి.
బిక్కముఖం వేసో రాగం తీస్తూనో
రెండుచేతులు చాచి చేతులెత్తితే
ప్రేమగా హత్తుకోవడానికి వొంగే రెండుచేతుల కోసం
యిప్పుడూ యెదురెదురుచూడాలి
జీవనయానంలో అలసినప్పుడు
యెక్కడో వొకచోట కాస్త ఆగినపుడు
తరువొకటి నీపై నిండుగా పూలవర్షం కురిపించి
అభినందించిన సన్నివేశం గుర్తుచేసుకోవాలి
ఆ తరువులే ఏటేటా శిశిరంతో చేస్తున్న యుద్దాన్ని
జీవన సంఘర్షణనూ నిత్యస్పూర్తిగా ఊతం చేసుకోవాలి
మనిషి ఏదో వొకటి వొదులుకుంటూనే వుండాలి
ఆశలైనా ధనమైనా సుఃఖమైనా దుఃఖమైనా
కానీ ప్రాణాన్ని మాత్రం కాదు
ఎవరికో వాగ్దానం చేసినట్టు మనకు మనమే
సంకెళ్ళు వేసుకున్నంత గట్టిగా వాగ్దానం చేసుకోవాలి.
ఆశ చేజారనీయకు అని
రెండో బాల్యాన్ని వాడనీయకు అని.
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద సోమవారం, అక్టోబర్ 25, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: కవిత్వవనంలో నేను
5, అక్టోబర్ 2021, మంగళవారం
ఏ దరికి ...
పూబాల
నిలువెల్లా తడసిపోయింది
జాలిలో తడవడం కావచ్చు
ప్రేమలో తడవడం కావచ్చు
దాహంలో తడవడం కావచ్చు
ఎలాగైతేనేం నిండా తడిసిన తర్వాత
మిగిలిన అనుభూతిని
గుదిగుచ్చడానికి ఓ దారం కావాలి.
దండగా మారడానికి ముడులు వేయాలి
కట్టినపుడు బిగిసినట్టే వుంటుంది
వెనుక వెనుక బిగి సడలి ముడి నుండి
జల్లున జారి పడతాయవి
అల్లిన చేతులు పూలవలె సుకుమారమైనవి
కుత్తుకలు తెగిపడేలా బలంగా ముడి వేయలేని
జాలి హృదయం కలవి.
పూలను భావాలను అల్లనల్లగా ముడివేయాలని
సుతిమెత్తగా దరికి చేరవేయాలని
ఏ దరికి చేరాలని రాసిపెట్టి వుందో
కడకు ఆ దరికే చేరతాయవి.
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద మంగళవారం, అక్టోబర్ 05, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: అనుభూతుల పుష్పగుచ్చం
18, సెప్టెంబర్ 2021, శనివారం
మాయ
చిన్ని పువ్వు
తన హృదయమంతా పరుచుకుని సంతోషాన్ని ప్రకటిస్తూ కేసరాలను ముకిళిత హస్తాలుగా జోడించి వినమ్రంగా తలొంచింది చిన్ని పువ్వు.
ఆ పువ్వు రంగు రూపు లావణ్యాన్ని మైమరిచి చూస్తున్న నేను యెంత మాత్రమూ వినమ్రతను గుర్తించలేకపోయాను. బాహ్యమైన ఆకర్షణలకు దాసోహమైన నేను అంతఃకరణను శుద్ది చేసుకోలేకపోతున్నాను. ఇది మాయ కాకపోతే మరేమిటి?
చివురులు
ఈ లేత చివురులు రాత్రంతా తపస్సు చేస్తాయి.. నువ్విచ్చే ప్రాణశక్తి కోసం.. గొప్ప నమ్మకంతో.
నేను కూడా నీ ప్రేమ కోసం చూసినట్లు
నువ్వు వచ్చేవుంటావ్.. నేను ఏ బాహ్యబంధాలలో తలమునకలై వున్నానో.. 😍💞
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద శనివారం, సెప్టెంబర్ 18, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: చిత్ర కవితలు
12, సెప్టెంబర్ 2021, ఆదివారం
ఆత్మహత్య చేసుకోవాలనుకున్న రచయిత
ఆత్మహత్య చేసుకోవాలనుకున్న రచయిత
తర్వాత ఏమి జరిగింది!? అతని జీవితంలోకి వెలుతురు యెలా ప్రవేశించింది!?
చేపలు చెప్పిన కవిత్వం విందామా... వెలుతురు నింపుకుందామా!?
మొదటి చేప చెప్పిన కవిత్వం..
“ ఇటునుంచి అటు చూసాను
మరల మరల వచ్చే మరణం
ఆ చివర కనిపించింది
అటునుంచి ఇటు చూసాను
ఒకే ఒక్కసారి వచ్చే జీవితం
ఈ చివర కనిపించింది
ఎటునుండి ఎటు చూడాలో
ఇప్పుడు అర్దమైంది”
ఇక రెండో చేప చెప్పిన కవిత
“ఈ భూమ్మీద
మూడొంతులు నీరు
ఒకవంతు నేలా ఉన్నాయి
కాబట్టి మనిషి కష్టాలూ దుఃఖమూ
అతడి మొత్తం జీవితంలోని
ఒకవంతు పరిధిలోకి మాత్రమే వస్తాయి
మిగతా మూడొంతుల్లోకి
మానవ దుఃఖ ప్రవేశాల్ని సృష్టి
నిషేదించింది
ఈ సృష్టి సౌకర్యం తెలియక
ఒకవంతు దుఃఖానికి
నాలుగురెట్లు రోదిస్తున్న మనుషులని చూసి
ఎనిమిది దిక్కులు
ఎప్పటికీ జాలిపడుతూనే ఉన్నాయి”
ఈ రెండు కవితలు చెప్పినది ఎవరో తెలుసా!?
చెరువులో చందమామ.
ఆత్మహత్య చేసుకోవాలని చెరువులోకి దూకిన మనిషిని చెరువులోని చందమామ రక్షించి వొడ్డుకు చేర్చి తన వొడిలో పడుకోబెట్టుకుని ఉపదేశం చేసింది.
అతను నమ్మలేదు తనను రక్షించింది చెరువులో చందమామ అంటే. కానీ పైకి చూస్తే ఆకాశంలో చందమామ కనబడుతూనే వుంటాడు. చెరువు వొడ్డున చందమామ వొడిలో తను. చందమామను నమ్మాడు. చందమామ చెప్పిన చేప చెప్పిన కవితలను మనసుతో విన్నాడు బుర్రతో ఆలోచించాడు. ఇంటికి తిరిగి పయనమయ్యాడు. చెరువులో చందమామ వెలుగుతూనే వున్నాడు.
ఆత్మహత్య చేసుకోవాలని వచ్చిన ఆ మనిషి రచయిత. గయ్యాళి భార్యతో జరిగిన గొడవలో ఆవేశంలో ఆమె యిలా అంటుంది.. ”సంపాదించడం చేతకాకపోతే ఎందులోనైనా దూకి చావొచ్చుగా, మమ్మల్నెందుకు చంపుతారు” అని భార్య నోరు జారిన తర్వాత తీవ్ర అశాంతితో అతనికి నిద్ర పట్టక చెరువులోకి దూకి ఆత్మహత్య చేసుకుందామని వస్తాడు. కానీ చెరువులోకి దూకబోయే సరికి అతని ఇద్దరు ఆడపిల్లలూ గుర్తుకువచ్చి ఆపని చేయలేక ఎన్ని బాధలు భరించి అయినా ఆ బిడ్డలకోసం బతకాలని నిర్ణయించుకుంటాడు.
ఎలాంటి బాధలనైనా భరించి జీవితాన్ని దాటేయడానికి మనిషి లోపలికి ఏదో వొక వెలుతురు ప్రవేశిస్తే బాగుండును అనుకుంటాడు.
చెప్పాను కదా... ఈ మనిషి ఒక రచయిత అని. చనిపోవడానికి చెరువు దగ్గరకు వచ్చి... తను చనిపోవడానికి చెరువులోకి దూకితే చందమామ రక్షించినట్లు కథ అల్లుకుని ఆ కథలో చేపలు చెప్పిన కవితలు తనకు అన్వయించుకుని తనలోకి వెలుతురు నింపుకుని ఇంటికి చేరడానికి వెనక్కి మళ్ళుతాడు కథలోని మనిషి. రచయిత కూడా. ఇందులో రచయిత తనకూ ఉపదేశం ఇచ్చుకుని పాఠకులకూ ఇచ్చాడు.
జీవితాన్ని ఈదలేక బ్రతుకు ముగించుకోవాలనుకునే ప్రతి నిరాశావాదికి ఏదో వొక ఆశ కొత్త వెలుతురు లోనికి ప్రవేశించాలని... అది ఆ మనిషిని ఆత్మహత్యా ప్రయత్నం నుండి కాపాడుతుందని హృద్యంగా చెప్పిన కథ ‘’వెలుతురు’’ ఈ కథా రచయిత భగవంతం. మనుషులు ఎవరైనా చేపలు చెప్పిన కవిత్వాన్ని మనసుపెట్టి అర్దం చేసుకుంటే తమంతటతామే ఆత్మహత్యా ప్రయత్నాలను విరమించుకుంటారు.
ఈ కథ నేను చదివి సంవత్సరంన్నర అయింది. ఈ కథ చదివిన సమయానికి నేను తీవ్రమైన వొత్తిడిలో వున్నాను. ఈ కథ నాలో కొత్త వెలుతురు నింపిందని నేను చెప్పక్కర్లేదు అనుకుంటా.
మంచి కథ.. నిడివి రెండు పేజీలే! అద్భుతమైన కథ.
నమకాలీన పరిస్థితుల్లో బతుకు దుర్భరమై ఆత్మహత్యలు పెరుగుతున్న నేపథ్యంలో... రచయితల భాద్యత గురించి P.Jyothi గారు సమాజంలో భాగం అవ్వాల్సిన భాద్యత గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పారు..కథలు వ్రాసేసి తమ భాద్యత అయిపోయిందనుకోకుండా ప్రత్యక్ష సమాజంలో ఆత్మహత్యలను నివారించడం మన చుట్టూ వున్నవారిలో ఆ లక్షణాలను గుర్తించి వారికి కౌన్సిలింగ్ చేయడం..లాంటి వాటిలో స్వచ్ఛందంగా పాల్గొనాలి అని.
అందుకే ఈ కథను గుర్తు చేసాను. కథ కోసం... మార్చి 2020 చినుకు మాసపత్రిక చూడాల్సిందే!
ప్రపంచ ఆత్మహత్యా నివారణ దినోత్సవం సందర్భంగా...
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద ఆదివారం, సెప్టెంబర్ 12, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: నచ్చిన కథా పరిచయం
25, ఆగస్టు 2021, బుధవారం
అమ్మ - అమ్మాయి
అమ్మ: అమ్మాయి అమ్మాయి.. ఏమి చేస్తున్నావు?
అమ్మాయి: అమ్మా వాకిలి ఊడుస్తున్నాను మన పరిసరాలను పరిశుభ్రంగా వుంచుతున్నానమ్మా
అమ్మ: అమ్మాయి అమ్మాయి.. ఏమి చేస్తున్నావు?
అమ్మాయి: మన ఇంట్లోకి దుమ్ము ధూళి రాకుండా నీళ్ళు చల్లుతున్నానమ్మా.
అమ్మ: అమ్మాయి అమ్మాయి ఏమి చేస్తున్నావు?
అమ్మాయి: ముగ్గులేస్తూ జ్ఞాపకశక్తి పెంచుకుంటున్నానమ్మా.
అమ్మ:అమ్మాయి అమ్మాయి ఏమి చేస్తున్నావు
అమ్మాయి: ఆరోగ్యకరమైన వంట చేసుకోవడానికి పాత్రలు శుభ్రం చేయడం నేర్చుకుంటున్నానమ్మా.
అమ్మ:అమ్మాయి అమ్మాయి ఏమి చేస్తున్నావు
అమ్మాయి:స్నానం చేయడానికి నీళ్ళు మోసుకుంటున్నానమ్మా..
అమ్మ:అమ్మాయి అమ్మాయి ఏమి చేస్తున్నావు
అమ్మాయి: మొక్కలకు నీళ్ళు పోస్తున్నానమ్మా
అమ్మ:అమ్మాయి అమ్మాయి ఏమి చేస్తున్నావు
అమ్మాయి: సైకిల్ నేర్చుకుంటున్నామ్మా
అమ్మ:అమ్మాయి అమ్మాయి ఏమి చేస్తున్నావు
అమ్మాయి: పశువులకు మేత వేస్తున్నానమ్మా
అమ్మ:అమ్మాయి అమ్మాయి ఏమి చేస్తున్నావు
అమ్మాయి: ప్రకృతికి నమస్కరిస్తున్నానమ్మా
అమ్మ: అలాగే! మంచి వర్షాలు కురియాలని పంటలు బాగా పండాలని మీ నాన్న వ్యాపారం బాగుండాలని కోరుకోమ్మా
అమ్మ:అమ్మాయి అమ్మాయి ఏమి చేస్తున్నావు అమ్మాయి: దేవుడికి కృతజ్ఞత చెప్పుకుంటున్నానమ్మా
అమ్మ:మంచి భర్తను ఇమ్మని కోరుకో..
అమ్మాయి: అమ్మా అమ్మా.. దేవుడు అడిగినవన్నీ ఇస్తాడా..
అమ్మ: ఇస్తాడని నమ్మకం తల్లీ
అమ్మాయి: అమ్మా అమ్మా! తల్లీతండ్రీ దేవుడితో సమానం అంటారు కదా.. నాకు దేవుడు దేవత మీ యిద్దరేనమ్మా.. నేనడిన వరాలన్నీ యివ్వాలమ్మా.
అమ్మ: సంతోషం తల్లీ.. నీకేం కావాలో కోరుకో తల్లీ..
అమ్మాయి: ముచ్చటగా మూడు వరాలు కోరుకుంటానమ్మా.
మొదటిది..అమ్మ చేసే పనులన్నీ ఆనందంగా చేస్తాను.
రెండవది:నాన్న చేసే పనులన్నీ బాధ్యతగా నేర్చుకుంటాను.
ఇక మూడవది ఆఖరిది : ఆడపిల్లవి చదువులు నీకెందుకని అనకండమ్మా. మంచి మొగుడు దేవుడిస్తే రాడమ్మా.. తల్లిదండ్రులందరూ అమ్మాయిని అబ్బాయిని తేడా లేకుండా పనులు చేయిస్తూ చదువులు చెప్పిస్తూ లోకం చూపిస్తూ వుంటే మంచి అలవరుచుకుంటారమ్మా. వాళ్ళే మంచి భర్తలు మంచి పౌరులు అవుతారమ్మా.
అమ్మ: నువ్వు నేర్చిన ఈ కొద్ది చదువు నీకింత మంచి ఆలోచనలు నేర్పింది. నిన్ను మంచిగా చదివిస్తానమ్మా, ఆడమగ భేదం లేని పనులన్నీ నేర్పిస్తానమ్మా. ఆడబిడ్డకు ఆత్మవిశ్వాసం పెరిగేలా బాటలు వేస్తానమ్మా.
అమ్మాయి: అమ్మా ఈ మాత్రం ఊత చాలమ్మా.. ధన్యవాదాలమ్మా..
అమ్మాఅమ్మాయి చేతులు పట్టుకుని సంతోషంగా నాట్యం చేసారు.
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద బుధవారం, ఆగస్టు 25, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: అంతరంగమాలిక, సామాజికం
16, ఆగస్టు 2021, సోమవారం
దుఃఖపు రంగు దర్శించి... ప్రదర్శించిన దార్శనిక కలం
హటాత్తుగా మనకొక బహుమతి లభిస్తే... చాలా సంబరంగా వుంటుంది. ఆ బహుమతి విలువైనది అయితే యిక ఆ ఆనందానికి అవధులు వుండవు.
నా రచన “దుఃఖపు రంగు’’ సాహిత్య విమర్శకుడి దృష్టిలోపడి.. చక్కని విశ్లేషణకు నోచుకుంది. ఆ విశ్లేషణ వీడియోగా రూపాంతరం చెందింది. ఒక రచయితకు యింతకన్నా యేం కావాలసలు!?
ధన్యోస్మి కంపల్లె రవిచంద్రన్ గారూ...
మీరూ యీ విశ్లేషణ వినండి... కథ చదవడం మాత్రమే కాదు కథను యెలా అర్దం చేసుకోవాలో తెలియజేస్తుంది. వినండి.. మీ అభిప్రాయం కూడా తెలియజేయండి..
*********
'దుఃఖపు రంగు' దర్శించి... ప్రదర్శించిన దార్శనిక కలం - కంపల్లె రవిచంద్రన్
“దుఃఖపు రంగు” తెలియాలంటే కన్ను అనే చర్మేంద్రియం ఉంటే సరిపోదు, జ్ఞాననేత్రం కావాలి.
సరే! దుఃఖపు రంగు తెలిసింది, మరి దాన్ని తెలియజేయాలంటే ఏం కావాలి?
వనజ తాతినేని అనే కవయిత్రి, రచయిత్రి, చింతనాశీలి సహజంగా, సహజాతంగా కలిగిన వివేకంతో, సాధన వల్ల ప్రోదిచేసుకున్న జ్ఞానంతో దుఃఖపు రంగు చూడగలిగారు, తెలుసుకోగలిగారు. దాన్ని నా బోటి పాఠకుడికి తెలియజెప్పాలి అంటే అని ఇలా ఓ కథ రాయాలి. కథలో వ్యథ ఉన్నంత మాత్రాన పాఠకుడికి దుఃఖపు రంగు తెలిసిపోతుందా? మంచి కథ అయితే కేవలం ప్రదర్శించడమే చేస్తుంది, అదే గొప్ప కథ అయితే ఆ ‘దుఃఖపు రంగు' అనుభవం అవుతుంది. అంటే, ఒక రచయిత తాను జ్ఞాననేత్రంతో దర్శించిన ఓ జీవన సత్యాన్ని, కాకుండా, చదువరిని కూడా ద్రష్టని చేయడం! తన తలంలోకి తీసుకురాగలగడం! చూపించే వేలు, చూసే కన్నూ ఒకటే అయిపోవడం- ఎంత విశేషం!
అందుకే వనజ తాతినేని కథ- 'దుఃఖపు రంగు' ని మంచి కథఅని మాత్రమే అనలేను, గొప్ప కథ అంటాను. కథ అనే సాహిత్యప్రక్రియ కింద రాసిననవన్నీ కథలే అని చెప్పలేము. కథలుగా consider చేయదగ్గ వాటిల్లో కొన్నే మంచి కథలు. ఆ మంచి కథలన్నీ గొప్ప కథలని అనడానికి వీల్లేదు. ఆ మంచి కథల్లోనే 'దుఃఖపు రంగు' లా విలక్షణత సంతరించుకొన్నదే గొప్ప కథ. అంటే ఇదొక పరమపదసోపానం లాగా అన్నమాట. వ్రాసింది ముందు కథకావాలి, ఆ కథ మంచికథ కావడానికి తోడు, వైవిధ్యభరితమైన మన జీవితాల్లో నిగూఢంగా దాగిన మహత్తర సత్యాన్ని అద్భుతశిల్ప నైపుణ్యంతో కళ్ళకు కట్టించి, హృదయాన్ని అనుభూతితోనింపి, మళ్ళీ మళ్ళీ చదివించేది గొప్ప కథ. చదివిన ప్రతిసారి ఒకకొత్త వెలుగుని ప్రసరించేది గొప్ప కథ! అందుకే 'దుఃఖపు రంగు' గొప్ప కథ. కథ అనే ప్రక్రియలో దొంతర్లు దొంతర్లుగా అనేకజీవనపార్శ్వాలను ఒదిగించి, నవలకి ఉన్నంత విస్తృతిని ప్రదర్శించిన 'దుఃఖపు రంగు' వస్తు- రూప- సారాల వంటి అనేక విలక్షణ విధాలుగా గొప్ప కథ.
వస్తుపరంగా చెప్పుకుంటే- వర్తమాన సమాజం అనుభవిస్తున్న ఆధునిక ఫలాలు అప్పుడప్పుడే అందుకుంటున్న తండాలో, వాటికి కూడా నోచని అభాగ్యురాలు సోనాబాయీ కథ ‘దుఃఖపురంగు’
సోనా భర్త భూక్యా, సోనా అన్నయ్య మురళి. ఒకే సామాజిక స్థితి, కానీ, సాంస్కృతికంగా ఇద్దరి మధ్యా ఎంత దూరం! మురళి చదువుకున్న వాడు, ఉద్యోగస్తుడు. భూక్యా మారుమూల కొండప్రాంతంలో తండా మనిషి. అనాగరికుడు.
"గొడ్డు గోదా మందకి తాగేదానికి నీళ్ళు కావాలి, ఆడది బిందెపుచ్చుకుని నీళ్ళు మోయాలి.మగోడు పుల్లరి కాపు కాయాలి, కట్టెల మోపు మొయ్యాలి" ఇవీ అతని అభిప్రాయాలు. పెళ్లామంటే ఒంటికి, ఇంటికీ ఒక అవసరమని తప్ప అంతకంటే ఆలోచించలేని మోటుమనిషి.
ఆధునికత అందించే సౌఖ్యాలు, సౌకర్యాలు అందనంతదూరంలో ఉంది భూక్యా కొండంచు పల్లె. తాగునీరు లేదు. నీళ్లకిరెండేసి మైళ్లు వెళ్ళాలి ఆడవాళ్లు. అరక్షితమైన నీళ్లు తాగి రోగాలతోఎంతో మంది చనిపోతారు ఆ తండాలో. అయినా, బోర్లువేయించమని డిమాండ్ చేసేంత చైతన్యం ఉండని తండా అది. భూక్యా పేరుకి వార్డు మెంబరే. రెండొందల ఓట్లు ఉన్న బలం ఉందివెనక. కానీ, బోర్లు వేయించమని అడిగే అవగాహన, చైతన్యంలేవు. "నీళ్ళు మోయడానికే యింటికొక మనిషిఅవసరపడతన్నారనే సాకు చెప్పి రెండో పెళ్ళాన్ని తెచ్చుకునే తండామగవాళ్ళ" లో ఒకడు భూక్యా.
సొంత చెల్లి పెళ్లికి కూడా రాలేనంత పెద్ద బాధ్యతలు ఉన్నఉద్యోగంలో ఉన్న మురళికి, భూక్యాకి మధ్య సాంస్కృతికంగా ఎన్నితరాల దూరం ఉందో ప్రతిభావంతంగా చూపెట్టారు రచయిత్రివనజ తాతినేని.
మురళీ- భూక్యా భౌగోళికంగా పరస్పరం చాలా దూరాల్లో ఉంటారు. కోస్తాంధ్ర- రాయలసీమ- తెలంగాణా వంటి ప్రాంతీయమైన అంతరాలున్న ప్రదేశాలే కానక్కర్లేదు. ఒకే ప్రాంతంలో కూడా రెండుజీవనవిధానాల మధ్య అంతులేని అంతరాలు, అందరాని దూరాలూ ఉండొచ్చు. ఉదాహరణకి తెనాలి- మాచర్ల- రెండూ గుంటూరు జిల్లాలో పట్టణాలే. కానీ, తెనాలి సస్యశ్యామలమైనఊరు, మరి మాచర్ల- శ్రీనాథ కవిసార్వభౌమ చెప్పినట్టు -
'చిన్న చిన్న రాళ్ళు చిల్లర దేవుళ్ళు
నాగులేటి నీళ్ళు నాపరాళ్ళు
సజ్జ జొన్న కూళ్ళు సర్పంబులును తేళ్ళు
పల్లెనాటి సీమ పల్లెటూళ్ళు"
ని గుర్తుకుతెచ్చే ప్రదేశం. ఈ రెండుచోట్లా మధ్య కూడా సాంస్కృతిక అంతరం ఎంతో. ఈ అంతరాన్ని చూపడంలో ఏమంత విశేషం లేదు. ఈ కథలో అంతకంటే విశేషం మరొకటి ఉంది.
మురళి సోనా తోడబుట్టిన వాళ్లు. ఒకే ఊళ్లో, ఒకే వాతావరణంలో, ఒకే కప్పు కింద బతికిన వాళ్లు. కానీ, సోనా- కూతురు - అంటే స్త్రీ, మురళీ- కొడుకు- అంటే పురుషుడు. కుటుంబంలో ఆడపిల్లకి- మగపిల్లాడికీ సాంస్కృతికంగా ఉన్న దూరం గురించి కూడారచయిత్రి చాలా subtle గా చూపెట్టారు. అదే అసలైననేర్పరితనం, అదే లింగవివక్షని ఎత్తిచూపిన కథా సంవిధానం, అదే అసలైన జీవితావిష్కరణం... అదే గొప్ప శిల్పం!
ఆడవాళ్ళు ఆకాశంలో సగమన్నారు. ఆడ మగ సమానమేననిరాజ్యాంగమూ చెబుతోంది. సమాన అవకాశాలు కల్పిస్తామనిపాలకులూ ఊదరగొడుతుంటారు. కానీ, ఈ మధ్య వరల్డ్ఎకనమిక్ ఫోరం (డబ్యూఈఎఫ్) ఇచ్చిన నివేదిక ప్రకారం లింగసమానత్వం రావాలంటే మరో 100 సంవత్సరాలు పడుతుందట. అంతేకాదు స్త్రీ-పురుష అసమానతలు గతంతో పోలిస్తేపెరుగుతున్నాయని కూడా డబ్యూఈఎఫ్ ఆ నివేదికలో చెప్పింది. మగవాళ్లకు ఉన్న అవకాశాల్లో స్త్రీలకు కేవలం 68 శాతం మాత్రమేఉన్నాయని అంటోంది ఆ నివేదిక. బడి చదువులోనే లింగవివక్షనూరిపోస్తున్నాయి పుస్తకాలు. ఆ వ్యత్యాసం మరింత పెరిగిందట.అటువంటి పరిస్థితుల్లో సామాజికంగా దిగువున ఉన్న లంబాడి, సుగాలి తండాల్లో ఇంకెంత వివక్ష ఉంటుందో చూపెట్టారు 'దుఃఖపు రంగు' (కథ)లో రచయిత్రి వనజ.
"ఈ కొండ కింది తండా యింత దూరం వుంటదనుకోలేదు చెల్లి. చెల్లెలు కొడుకని పొలాలు వున్నాయని ఇంత దూరంనిన్నిస్తాడనుకోలేదు బాపు. ఈ అడివిలో పడి మూఢాచారాలలోమగ్గుతా వుంటివి," అంటాడు చెల్లిని చూడ్డానికి వచ్చిన మురళి.
కొడుక్కి చదువులు చెప్పించిన మురళీ - సోనా తండ్రి, కూతురుకిపెళ్లిజేస్తే చాలనుకున్నాడు.
"మీ చెల్లిని మేనమామ కొడుక్కి చేయాలనే గందా లగ్గం పెట్టితిరి. ఆడేమో లగ్గం రోజుకి మొహం తప్పించే, ఎక్కడోచెట్టుకి ఉరేసుకునిచచ్చిపోయే నీ చెల్లిని చేసుకోవడం యెందుకిష్టం లేకపోయిందో యెవరికి యెరుక. సమయానికి నేను అక్కడుంబట్టే మా అమ్మపోరింది.. దీన్ని చేసుకోమని." అంటాడు మురళితో భూక్యా. అంటే, అసలు పెళ్ళీ చేద్దామని అనుకుంది వేరే మేనల్లుడితో, అతను ఏ కారణాలతోనే ఉరేసుకొని చచ్చిపోయాడు. ఏదో రకంగా పెళ్లిచేయాలనుకొని అదే లగ్గానికి భూక్యాకి అంటగట్టేశాడు సోనాతండ్రి. అతని యోగ్యతలతో ఆ తండ్రికి సంబంధం లేదు. తనకూతురి స్థాయి, స్థితి, మనసుతో అస్సలు సంబంధం లేదు. వదిలించుకోవడమే తన బాధ్యత.
పెళ్ళయ్యాక రుక్కు మీద కోరికపుట్టింది భూక్యాకి. వంద అబద్ధాలుఆడి, వెయ్యి కలబొల్లి మాటలు చెప్పి మసిబూసి మారేడు కాయచేసి మారుమనువు చేసుకున్నాడు భూక్యా. అది కూడా ముందటిభార్య సోనా అనుమతితో, పెద్దల పంచాయితీ ఆమోదంతో. ఆతర్వాత సోనా పడుతున్న నరకబాధ గురించి పొరుగింటివాళ్లు ఎప్పటికప్పుడు ఫోన్ చేసి చెబుతున్నా పట్టించుకోలేదా తండ్రి. అదీ, ఒకే ఇంట్లో పెరిగిన ఆడపిల్లకీ- మగపిల్లాడికీ మధ్య ఉన్నదూరం. అదీ వ్యత్యాసం.
తండాలలో తాండవమాడుతున్న అవిద్య, అనాగరికత, సామాజిక, సాంస్కృతిక, రాజకీయ అణిచివేత, ఆడవాళ్ల పట్లవివక్ష, లైంగిక హింస... వంటి ఎన్నో అంశాలను స్పృశించారువనజ తాతినేని ఈ కథలో. కొండంచు పల్లెలో మట్టి వాసన, బురద లసలస, ఎండిపోయిన దిగుడుబావు, కన్నీళ్లింకని కళ్ళు, కష్టాలు, ఆనంద విషాదాలు, వేదనావేదనలను, ఆవేశకావేశాలు, ఆక్రందనలు, అరణ్యరోదనలు, పొరుగింటి వాళ్ల మనస్తత్వాలూ... అన్నింటినీ కథ అనే చిన్న కాన్వాస్ లో కుదించి చూపారురచయిత్రి. “To see the world in a grain of sand, and to see heaven in a wild flower, hold infinity in the palm of your hands, and eternity in an hour” అంటాడు కదా గొప్ప కవి William Blake. అలా అల్పంలో అనల్పాన్ని కూర్చడం వంటిది ఈకథ. అందుకే 'దుఃఖపు రంగు' గొప్ప కథ అయ్యింది.
సంచార జాతుల్లో ఆధునికతా సంపర్కం వల్ల కలిగిన మార్పులు, పెళ్లి సంప్రదాయాలు, ఆచార వ్యవహారాలలో లోపాయికారిచేసుకుంటున్న సర్దుబాట్లు ఈ కథలో పొందుపరిచారు రచయిత్రి. కథా నిర్మాణంలోను, వస్తుపరంగాను వైవిధ్యభరితంగా ఉన్న ఈకథని వనజ నడిపించిన తీరు, ఎత్తుగడలో కూడా ఆమె చూపినప్రతిభ ప్రశంసనీయం. కథన శిల్పం గెలవడానికి సఫలంకావడానికీ ముఖ్యం భాష, శైలి. 'దు:ఖపు రంగు' సమకాలీకమైన వస్తువు. వార్తాపత్రికల్లో ఇటువంటి కథనాలు మనకిసుపరిచితమే. కనీసం సింగిల్ కాలం వార్తలుగా అయినా, దగాపడిన స్త్రీల వెతలు చూస్తూనే ఉంటాం. ఆ వార్తకు లేనిచైతన్య శక్తి కథకి ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది? దానికోసం ఆ కథలో రచయిత్రి ఏఏ అంశాలు కూర్చుతారు? అక్షరాల సాయంతో జరిగిన ఆ కూర్పు- అది ఇచ్చే అర్ధంలో గానీ, అది డీల్ చేసిన వస్తువుతోకానీ, నడిపిన పాత్రతో కానీ, మొత్తం మీద అది ప్రతిపాదించినజీవిత సత్యంతో కానీ అనుసంధానమై ఉండటం చేత ఆసాదాసీదా వార్తకే కళాస్థాయి చేర్చబడుతుంది. అదే ఇక్కడ వనజచేశారు.
వస్తుగత, రూపగత, సంవిధానగతమైన వివిధాంశాల కూర్పులోనైపుణ్యం ప్రదర్శించే కథ పాఠకుల మనసుల్లో నిలిచిపోతుంది. అయితే, ప్రతి మంచి కథకూ ఈ లక్షణాలు ఉండవల్సిందేనా? అక్కర్లేకపోవచ్చు, ఉంటే మాత్రం గొప్ప కథ అవుతుంది- 'దు:ఖపు రంగు' కథ అయినట్టుగా. అన్ని కథల్లో శైలీగతమైన సుగుణాలన్నీఉండవు, ఉండాలని ఆశించడం అత్యాశే. కానీ, అటువంటి సమ్మేళనం కుదిరితే 'దుఃఖపు రంగు' వలె వస్తు విన్యాసంలో, పాత్ర చిత్రణలో, సంవాదశైలిలో, సంఘర్షణాత్పాదనలో, సన్నివేశకల్పనవంటి అనేకానేక అంశాల్లో కలగలిసి ఉన్నతమైన శిల్పపారమ్యాన్ని అందుకొని గొప్ప కథగా నిలవొచ్చు. వనజ తాతినేనిఎన్నుకొన్న వస్తువు, చెప్పదలచిన పరమార్ధం అంటే, ఆ వస్తువుపట్ల ఆమె ప్రదర్శించే దర్శనం ఉదాత్తమైనాయి కాబట్టే సంవిధానశిల్పం రాణించి గొప్ప కథ అయ్యింది.
ఈ కథ ఎత్తుగడే చూద్దాం:
"ఇంటి వెనుక నుండి మొదలయ్యే అడవి. పేరుకు అడవే కానీ, ఒక పచ్చని చెట్టు కూడా కనబడని ఆరుబయలు. చిన్న చిన్నచిట్టీతి పొదలు బొమ్మేడు,చిట్టికీసర చెట్లు. గట్టి ఎర్రటి నేల. చిన్నగాలికే నేల దుమ్మురేగి చెట్ల ఆకులు కూడా జేగురు రంగువేసుకున్నట్టు వుంటాయి."
- నాందీ శ్లోకంలోనే కథాంశం యావత్తూ సూచించడం సంస్కృతనాటక మర్యాద, సంప్రదాయం. ఈ కథారంభంలోనే అడవి కానిఅడవిని, ఆ వాతావరణాన్ని చిత్రించడం ద్వారా ఆ అడవి వంటి సోనా జీవితం, అరణ్యరోదన వంటి ఆమె ఆక్రోశం చెప్పేశారు వనజ.
వర్ణన, శైలి, కథనంలో అంతర్భాగాలు. ఈ కాలం రచయితల్లో కరువౌతున్న వాటిల్లో భౌతిక వాతావరణ పరిసరాల వర్ణన పూర్తిగా కరువవుతోంది. ఆ భౌతిక వాతావరణాన్ని పాత్ర చిత్రణను జోడించికాల స్థల వస్త్వైక్యం సాధించడమే 'దుఃఖపు రంగు' విశిష్టత. అదిపచ్చాపచ్చాని అడవి కాదు, 'దుమ్మురేగి చెట్ల ఆకులు కూడా జేగురు రంగు...' పులుముకున్నాయి. సోనా కూడా తనదైన సహజత్వం మాసిపోయి, జేగురు రంగు జీవితాన్ని జీవిస్తోంది. మాట్లాడేటప్పుడు, అంటే మాటల్ని రాసేటప్పుడు అభివ్యక్తం లో కనబడే తీరునే శైలీవిన్యాసం అంటాము. 'దు:ఖపు రంగు' కథకిఒక మాండలికాన్ని కేటాయించే క్రమంలో నైపుణ్యాన్ని చూపించారురచయిత్రి. వివిధ ప్రాంతీయ, సామాజిక వర్గ మాండలీకాలగురించి అవగాహన, సాధికారతా లేకుంటే ఇది సాధ్యం కాదు. ఆసముచిత ప్రయోగం వల్ల కథన సంవాదాలు రెంటికీ సహజసౌందర్యం సమకూరింది.
సోనాని భూక్యా చావగొట్టి వీధిలోకి తోసేస్తాడు. "పలుపుతాడు దెబ్బలకి ఒళ్ళంతా పొంగింది సోనాకి. జ్వరంముంచుకొచ్చింది. నోరు పిడచగట్టుకు పోతోంది. ఎవరన్నా నీళ్ళుఇవ్వకపోతారా అన్నట్టు చూస్తూ వుంది. ఊరంతాసద్దుమణిగింది కానీ, గొంతులో చుక్క నీళ్ళు పడలేదు. ఆకాశంలోచంద్రుడికి మల్లే నడీధిలో సోనా."
- ఆకాశంలో చంద్రుడికి మల్లే నడీధిలో సోనా. ఎటువంటివాక్యమిది? "ఆకాశపు టెడారిలో కాళ్లు తెగిన... ఒంటరిఒంటెలాగుంది జాబిల్లి!" అన్నాడు కదా మహాకవి శ్రీశ్రీ (ఒక రాత్రికవితలో). యుగయుగాలుగా కవులకి ప్రేరణగా నిలిచిన చంద్రుడుకి ఆధునిక మహాకవి కొత్త ప్రతీకని అన్వయించాడు. అటువంటిదే వనజ తాతినేని చేసిన ప్రయోగం, ఇచ్చిన ప్రతీకకూడా. నిరాశ, నిస్సహాయత, నిర్వేదం, ఒంటరితనం - అన్ని అర్థాలు ఒక్కవాక్యంలో- "ఆకాశంలో చంద్రుడికి మల్లే నడీధిలో సోనా" - ఇంతకు మించి వనజ ప్రతిభని చెప్పడానికి ఏముంది?
**​**
వసుధైక కుటుంబాన్ని కలగని, దాని సాకారానికి తపించే వనజ తాతినేని వంటి ఉత్తమ రచయిత్రి సాహిత్యం గురించి కాకుండా సాహిత్యేతర మైన సామాజిక కులీనతని ప్రస్తావిస్తున్నందుకునన్ను మన్నించాలి. కానీ అనివార్యం కాబట్టే తప్పడం లేదు. సగటు పారిభాషిక పదాల్లో చెప్పాలంటే, వనజ తాతినేనిఅగ్రకులానికి చెందిన రచయిత. సామాజికంగా అట్టడుగువర్గానికి చెందిన బడుగు, దళిత స్త్రీ గురించి, ఆ అభాగ్యుల జీవనంలోని దుస్థితి గురించి ప్రతిభావంతంగా కళ్లకు కట్టారు.
నా దృష్టిలో అది చాలా గొప్ప విషయం. కానీ, దళితేతరులు, లేదాగిరిజనేతరులు దళితుల, లేక గిరిజనుల సమస్యల గురించిమాట్లాడటం, రచనలు చేయడం కూడదనే వాదనలు మనతెలుగు సాహిత్యంలో, మరీ ముఖ్యంగా అస్తిత్వ ఉద్యమాలు ఊపందుకున్న వినిపిస్తున్న మొండి వాదం. ఎవరి రచనలువారే రాసుకోవాలని అస్తిత్వ ఉద్యమాలు హోరు పెడుతున్నాయి. తనదికాని జీవితాలకు విస్తరించడమనే అభిలాష, ఆసక్తీ సాహితీకారులకు ఉండనక్కర్లేదని వాదాలరాయుళ్లు గొడవలగోదాల్లోకి దూకుతున్నారు. ఈ వాదనే సబబైతే, రెండో పెళ్లి చేసుకున్న భర్తతో వేగి, హింసలు పడితేనే 'Jane Eyre' నవల రాయాలని Charlotte Bronte ని దబాయించాల్సి వస్తుంది. 'Madame Bovary' గురించి మగాడివి అయిన నువ్వెలారాస్తావయ్యా అని మహారచయిత Gustave Flaubert తో దెబ్బలాట కి దిగాలి. మన భారతీయ రచయితల విషయానికొస్తే, హరిజనులు, దళితుల స్థాయి, దయనీయమైన వారి స్థితిగతులు, అంటరానితనం వంటి సాంఘిక దురాచారాలూ మీరెందుకురాశారని ముల్కరాజ్ ఆనంద్, రాజాజీ (సి.రాజగోపాలాచారి- తమిళం), శంకర్రావ్ ఖరత్ (మరాఠీ), కుం.వీరభద్రప్ప (కన్నడ) వంటి గొప్ప రచయితల్ని బోను ఎక్కించాలి.
మన తెలుగులో 1913లోనే వచ్చింది హేలావతి'' కథ. వెంకటపార్వతీశ్వరకవుల 'మాతృమందిరం' వచ్చి నూరేళ్ళునిండిపోయింది. ఉన్నవ లక్ష్మీనారాయణ గారి ‘‘"మాలపల్లి'కికూడా నిండు నూరేళ్ళే కదా. 1925 లో శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రి గారి‘ పుల్లంరాజు’ కథ , 1931 లోని ‘సాగర సంగమం', 'ఇలాంటితవ్వాయి వస్తే', (1934 ) వంటి కథలు హరిజనుల సమస్యగురించే. అసలు గిరిజనుల గురించి కథలు రాసిన, రాస్తున్నవారికి ఆద్యులు చింతా దీక్షితులు గారు. సుగాలీలు, చెంచులు, ఎరుకలు, యానాదులు, కోయలు మొదలైన వారి జీవిత శైలినిఅత్యంత సహజంగా, దగ్గరగా చూపించారు- ‘సుగాలీకుటుంబం’లో. ‘చెంచురాణి’ చెంచుల జీవితం, ‘అభిప్రాయభేదం’ యానాదుల కథ.
రెండు మూడు దశకాల నుంచీ వెలుగులోకి వచ్చిన దళిత, స్త్రీ, మైనారిటి, ప్రాంతీయవాద అస్తిత్వ సాహిత్యోద్యమాలు వారివర్గాలకు చెందని రచయితలు, కవుల మీద నిషేధాజ్ఞలు విధించడం బాధాకరం. అస్తిత్వ చైతన్యాలు ఎవరి మూలాల్నివాళ్లు వెతుక్కునేందుకు దోహదపడటం ఎంత వాస్తవమో, ఆయాచైతన్యోద్యమాలకు చెందని సృజనకారుల్లో కొత్త స్పృహల్నికలిగించి, ఉత్తమోత్తమ కోణాల్ని ఆవిష్కరించే విధానాలకి తెరతీసింది. అట్టడుగు జీవుల ఆక్రందనలు, శ్రామికులనిస్సహాయత, అస్పృశ్యుల ఆవేదన, సంచారజీవుల బతుకుల్లో చీకటి వెలుగులు వస్తువులుగా స్వీకరించి, ఆ వస్తువులకి తగ్గ భాషని, యాసని, శిల్పాన్ని సాధించి, సంతరించే రచయితల వల్ల ఇంకా ఆ అస్తిత్వవాదాలకి మేలు జరుగుతుందని గ్రహించడం లేదు- వివాదాల వాదులు.
ఒక రైటర్ కు భావపుష్టి, పలుకుబడి ఎంత ముఖ్యమో అంతకన్నాముఖ్యమైనది సాంస్కృతిక సంపద. ఆ సాంస్కృతిక సంపద పుష్కలంగా ఉన్న రచయిత్రి వనజ. కాబట్టే, ఒక అట్టడుగు వర్గాలకు చెందిన స్త్రీ బీభత్స ... విషాద... కారుణ్యమైన కథనురాయగలిగారామె. పాత్రల సహజ ప్రవృత్తి, వాళ్ళకే తెలియని సైద్ధాంతిక మూలాల్లోంచీ కొన్ని భావప్రకటనల్ని పదాల్లో పలికించి పాఠకుడిలో cultural అడ్డుగోడల్ని కూల్చి, వస్తువులోని గాఢత, తీవ్రత అతనికి కలిగించి, సమస్య పట్ల తీవ్ర నిరసనలు పాటూసహానుభూతిని, రస స్పందన కలిగించేలా 'దుఃఖపు రంగు' రచించిన వనజ తాతినేనికి అభినందనలు.
**​**​**
వీడియో యీ లింక్ లో...
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద సోమవారం, ఆగస్టు 16, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: సమీక్షలు
12, ఆగస్టు 2021, గురువారం
Bow To The River!
నదికి నమస్కరించని నా చేతులెందుకు!?
ఆంగ్ల అనువాదంలో...
Bow To The River!
—————————
What for my hands if they don't bow to the river!?
Breeze of the stream squalls, whereas the river sings.
Peeping out at Goddess Kanakadurga's feet
the neck-ached waves turns towards the ocean.
Black cotton soils soaked in black water
Inviting young sprouts in a swamp of joy
A muster of storks along with the fishermen focused on the downstream
like Arjuna stares only at the bird's eye.
Pilgrims flock annually are euphoric to watch the flow
Nostalgia blooms in their eyes again.
Etiquette chides the desire to wash the feet at the river bank.
Since being humans brim with sin,
We do mind to leave our dirt in the waters of a holy river.
I want to bow while anointing on my head the waters of Krishnamma
That washes the sacred feet of Lord Mallanna
I want to consume that sacred water with devotional precision.
Where were you born dear mother
How many cultures did you blossom?
How amazingly you bestow life to the moving & static
for the generations oscillate between boon & bane.
The culture of the river-ages is a civilized virtue.
Life like a fist of ash must drift away in the stream.
What for my hands if they don't bow to the river!?
మూలం : వనజ తాతినేని.
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద గురువారం, ఆగస్టు 12, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: అనువాదంలో నాకవిత్వం, Translation
11, ఆగస్టు 2021, బుధవారం
మరణించే ప్రేమ వొద్దంటాను
మరణించే ప్రేమ యెంత గొప్పదైనా వొద్దంటాను.
అసలు ప్రేమంటేనే వెయ్యిదిగుళ్ళు.
వద్దని యెంత మొత్తుకున్నా అణాకాణీ చేయని తలపుల కొలువులు
ద్వారబందాలే లేని నాలుగు గదులలో స్వేచ్ఛగా తిరిగేసిన రోజులు
ధ్వని వినిపించని వలపు మంత్రాలు అస్త్రాలు శస్త్రాలు చేయని గాయాలు తీపి కోతలు
ప్రేమంటే తనను తాను గాయపరచుకుని ఇంకొకరి ప్రేమను మలాముగా పూసుకోవడం
ఇన్ని దాటాక...
ఎవరి మానాన వారిని వుండనీయదు పోనీ కలిసి బ్రతికినపుడు పాతబడకుండాను వుండిపోదు
ఇరువురి మధ్య క్రమక్రమంగా మరణించే ప్రేమ
వెగటు కొట్టే ప్రేమ మనిషి కన్నా ముందే చచ్చిపోయే ప్రేమ వొద్దంటాను
రహస్యతంత్రులను మీటే ఆ మనో మార్దవం.. నందివర్దనమంత చల్లనిది కానట్లైతే..
ప్రేమ యెంత గొప్పదైనా వొద్దంటాను.
మరణించే ప్రేమ యెంత గొప్పదైనా వొద్దంటాను.
ఓ దేశదిమ్మరి ప్రేమ సంచారి ప్రేమ యెంత గొప్పదైనా వొద్దంటాను.
రెక్కలూడిన సీతాకోకచిలుకకు పూలరెక్కలు అతకవంటాను.
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద బుధవారం, ఆగస్టు 11, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: కవిత్వం
9, ఆగస్టు 2021, సోమవారం
నదికి నమస్కరించని నా చేతులెందుకు!?
ఏటి గాలి యెత్తి పోస్తుంది నది పాట పాడుతుంది
కెరటాలు కనకదుర్గ పాదాల వైపు చూసి చూసి
మెడ నొప్పి పుట్టి పుట్టి సాగరం బాట పట్టాయి.
నల్లని నీరు తాగిన నల్లరేగడి నేలలు సంతోషపు చిత్తడిలో
నారుకు ఆహ్వానం పలుకుతున్నాయి
జాలరులతో పాటు కొంగల బారులు
పక్షి కన్నును మాత్రమే చూస్తున్న అర్జునుడిలా దిగువకుపారే నీటిపై దృష్టిని పెట్టాయి.
ఏటా వచ్చే యాత్రికులు ప్రవాహాన్ని చూస్తూ కుశాల పడుతున్నారు.
వారి కళ్ళలో బాల్యం మళ్ళీ చిగురిస్తుంది.
నది వొడ్డున దిగి కాళ్ళు కడుక్కోవాలంటే జన్మ సంస్కారమేదో మందలిస్తుంది
నిండా కల్మషం వున్న మనుషులం కదా
పునీతమైన శుభ్ర నదీ జలంలో మన కాసారాలను వదల మనసు కాదు
మల్లన్న పాదాలు కడిగిన కృష్ణమ్మ ని నెత్తిన జల్లుకుని నమస్కరించాలనిపిస్తుంది
మూడు ఉద్దరిణెల పాదోదకాన్ని భక్తితో సేవించాలనిపిస్తుంది.
ఎక్కడ పుట్టావు తల్లీ
యెన్ని సంస్కృతులను విలసింప జేసావు తల్లీ..
తరతరాలుగా ప్రమోద ప్రమాదాల మధ్య
యెన్ని చరచరాలకు బతుకు ఊతమిచ్చావు తల్లీ..
నది యుగాల సంస్కృతి నాగరికమైన సద్గతి
పిడికెడు బూడిదగా మారి ప్రవాహంలో పడి కొట్టుకుపోవాల్సిందే
నదికి నమస్కరించని నా చేతులెందుకు!? 🙏
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద సోమవారం, ఆగస్టు 09, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: కృష్ణాతీరంలో
28, జులై 2021, బుధవారం
ప్రతి క్షణం నీదని...
ప్రతి క్షణం నీదని....
ఉదయాన్నే సూర్యోదయానికి ముందే పడక మంచం దిగుతూ.. భూమి ఆధారంపై కాలూనిస్తూ.. నేను విశ్వసించిన భగవంతుడిని తలుచుకుంటూ”ఓం నమఃశివాయ” అనుకుంటాను జీవించడానికి మరొక కొత్త రోజును నాకు ప్రసాదించినందుకు కృతజ్ఞతగా. మృతవస్త్రాన్ని కప్పుకున్న రాత్రి తిరిగి పురుడుపోసుకున్నట్టు జీవన అధ్యాయంలో మరొక కొత్త రోజు కొత్త వుత్సాహం అణువణువునా.
తూరుపు ప్రసవించెను ఉదయభానుడు వికసించెను
మూగనేల పరవశించెను...
వెలుగును మనసారా లోలోనికి ఆస్వాదించాక పురా సంస్కృతి నాకు నేర్పిన సంస్కారాన్ని ఆచరణలో చూపుతాను. ఇంటిముందర ముగ్గు వేయడంలో మనం నిబిడీకృతం చేసుకున్న నిన్నటిరోజు ప్రతిబింబిస్తుందని నా నమ్మకం. ఉత్సాహంగా వుంటే పెద్దముగ్గులు వేస్తాను. ప్రశాంతంగా వుంటే కుదిరికైన చిన్న ముగ్గును కళాత్మకంగా వేసి చూసుకుని మురిసిపోతాను. చికాకుగా వుంటే మొక్కుబడిగా నాలుగు కర్రలు గీసి మమ అంటూ ముగిస్తాను. అంటే నిన్నటిరోజున నేను జీవించిన జీవితాన్ని యీరోజు నా వాకిట్లో ముగ్గు ఆచూకీ తెలుపుతుందన్నమాట.
ఇక్కడ కళాత్మకంగా అంటే యేమి లేదు కొద్దిగా యెక్కువ చూపే శ్రద్ద అంతే!
రోజులో కొన్నిగంటలు మొక్కలకు నా వూహల వూసులను విన్నమించుకుంటాను. పూవులకు నా కలల విందును ఆరగింపజేసి కనుల విందును మూటగట్టుకుంటాను. పమిటచెంగుతోనో చున్నీ కొంగుతోనో బిడ్డ ముఖంపై పట్టిన చిరుచెమటలను తుడిచినట్టు మొక్కలపై పడిన దుమ్ము ధూళిని శుభ్రం చేస్తూ వాటికి చందమామ కథలు చెపుతాను.
నా నేస్తాలు పుస్తకాలు. పుస్తకాలు చదవడమంటే అనేకమందిని చదవడమే! చదవడం అంటే ఆసక్తి తోనో ఆనందం కోసమో కాలక్షేపం కోసమో జ్ఞానం కోసమో. ఫిక్షన్ కానీ నాన్-ఫిక్షన్ కానీ ఆత్మకథలు ప్రపంచస్థాయీ సాహిత్యం యేదైనా కానీయండి పఠనానుభవం జీవితానుభవం అంత గొప్పదికాదు. నా అనుభనమే నా ప్రామాణికం. ఇతరుల అనుభవం లాంటిదే పఠనానుభవం. ఇదంతా కలసి నేనూ నా ధృక్ఫథం.
ఈ ప్రపంచం మానవుల ముసుగేసుకున్న రాక్షసులతో నిండివుంది అనుకోవడం చాలా తేలిక. అదే మనిషికి మనం కూడా నమూనా నే కదా! ఒంటరిగా గడపడం యిష్టం. సమూహంలో వున్నా సరే! కొత్త ఆలోచనను పంచే మాటలు మాట్లాడటానికి వ్రాయడానికి మాత్రమే యిష్టం చూపుతాను. నాతో సంభాషించేవారితో నా మాటలో ప్రేమను హెచ్చరికను సానుభూతిని మాత్రమే పంచుతాను. నేను ఆవేశాన్ని అణుచుకోలేను. నిర్మొహమాటంగా నా అభిప్రాయాన్ని వెల్లడిస్తాను. అందుకే నన్ను శత్రువుగా భావించే మిత్రులెక్కువ నాకు. స్వార్ధం మోసం కపటం లేని తావులెక్కడ? అని ప్రశ్నించుకుని.. యెవరికి వారు కొంత తగ్గించుకుంటే బాగుండును కదా, యితరుల కొన్ని ఆకాంక్షలు నెరవేరతాయి అనుకుంటాను.
మనకు వార్తలలో వెలిగే మహిళలు కాదు సమాజంలో సగభాగమైన స్త్రీలు కావాలి. ఆ రోజులు రావాలి. అందుకోసమే యీ చిన్నపాటి రాతలు. సమాజాన్ని పిల్లల దృష్టితోనూ స్త్రీల దృష్టితో చూసినట్లైతేనే.. మనకు చాలా అర్దమవుతాయి. మితిమీరిన జ్ఞానం అహంకారమూ శాంతినివ్వదు. జ్ఞానం అనేది మృగతృష్ణ. నూతన ఆవిష్కరణలు అభివృద్ధి పథంలో వుంచగలవేమో కానీ శాంతిని ప్రసాదించవు.
కొబ్బరిచెట్టుకు అల్లుకున్న తమలపాకు తీగ నిమ్మచెట్టు కింద పచ్చగా పెరిగే అల్లం పంట జామచెట్టుకు అల్లించిన దొండతీగె సపోటాచెట్టు యిచ్చిన ఆసరాతో విరగకాసిన పొట్లతీగ. తను బతుకుతూ మరొకరికి యిస్తున్న వూత. ఇంతకన్నా జీవన తాత్వికత యేముంది?
ప్రకృతికి దగ్గరగా జీవించిన సమయమే మనం ప్రతి క్షణం జీవించడం... జీవించే ప్రయత్నం చేయడం.
(ఇంకా వుందీ.... మోనోలాగ్)
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద బుధవారం, జులై 28, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: అంతరంగమాలిక, స్పందన
10, జులై 2021, శనివారం
హృదయం కఠినం కాకపోతే..
ఈ మధ్య నాకు మా అబ్బాయి బహుమతిగా కొంత రొక్కం పంపాడు.
కొత్త కథల పుస్తకం ప్రచురణ చేయించుకో అమ్మా అన్నాడు.
వద్దమ్మా,నాకు నిరాశగా వుంది. ప్రచురణకర్త లే అమ్మకాలు నిరాశాజనకంగా వున్నాయి, వద్దు అన్నారని చెప్పాను.
అయితే నీ కథలన్నింటిని వొక్క ఆంగ్ల పదం రాకుండా పూర్తి తెలుగు వచనంలోనే మళ్ళీ వ్రాయి, చాలా బాగుంటుందని అన్నాడు.
“ఎందుకలా.. నేనలా వ్రాయలేను” అన్నాను.
మన తెలుగు వివిధ భాషలు కలసి సంకరమయం అయిపోయింది. అలా అచ్చ తెలుగులో వ్రాసే వాళ్ళు యిపుడు కూడా వుంటే బాగుంటుందమ్మా అన్నాడు.
దానివల్ల ఉపయోగం యేముంది ఆ భాష కావాలంటే యాభై యేళ్ళ వెనక్కి వెళితే చాలు మన సాహిత్యమంతా సంకరం కాని తెనుగులో లభ్యమవుతుంది అని చెప్పాను. అబ్బాయి ఆలోచనల్లో స్పష్టత లేదు కానీ యేదో ఆరాటం వుంది.
నా మట్టుకు నేను రకరకాలుగా వ్రాస్తాను. వాక్యం ప్రారంభంలో తప్ప మధ్యలో అచ్చులు వాడను. ముందుగా చలం గారు విశ్వనాధ సత్యనారాయణ గారు కుప్పిలి పద్మ గారి వ్రాతలలో యిలా చూడవచ్చు. వి.ఎ.కె.రంగారావు గారు యిదే సరైనదని వారి స్వహస్తాలతో వ్రాయడం చూసాను. అప్పటినుండి యిలాగే వ్రాస్తూవుంటాను. (విసుగనిపించినపుడు వదిలేస్తాను. వ్రాతలో సౌఖ్యం చూసుకుంటాను)
ఇంతకూ.. నా కొడుకిచ్చిన బహుమతి రొక్కం 50,000/ ను కరోన సమయంలో లేమి చుట్టుకుని కటకటలాడుతున్న వారికి వైద్య సహాయానికి మరియు పుణ్యక్షేత్ర దర్శనాలకు వెళుతూ మరికొందరిని తీసుకుని వెళ్ళడం అన్నదానం చేయడానికి పెద్దలకు వారికి అవసరమైనవి కొని పెట్టడానికి ఖర్చు చేసాను. పుస్తకం వేసి వాటిని యెదురుగా పెట్టుకుని వేదన చెందటం కన్నా యిది యెంతో విలువైన శ్రేష్టమైన పని అని నా మనసు చెప్పింది.
ఇంకా చాలా వాగ్ధానాలున్నాయి. స్వీయ సంపాదన లేదు. సృష్టించుకోవడానికి అనుకూల సమయం కాదు. రెండింటిలో చేయి పెట్టి కాల్చుకున్నాను కూడా. మితిమీరి ఖర్చు పెట్టకుండా వుండటం కూడా అవసరం. పొదుపు చేయడం కూడా ఆర్జించడం లాంటిదే. అదొక ఆదాయమార్గం అని నా స్థిరమైన అభిప్రాయం.
ఎదుటివారు కష్టాలలో వుంటే నాకు బాధ కల్గుతుంది. ఎక్కడ మాట యిచ్చేస్తానో అని భయపడుతూనే వుంటాను. అన్నాక యివ్వాలంటే అబ్బాయిని అడగాలి కదా.. అందుకే పంట డబ్బులు కాకుండా ఇంకా గిఫ్ట్ గా మనీ పంపుతాడు. అబ్బాయికి అమ్మ సంగతి తెలుసు. మన చేయి వాహకమే కదా అంటూంటాను.మాట యిచ్చి చాలాసార్లు యిబ్బంది పడ్డాను.అవసరమైన అత్యవసరమైన ఖర్చులను కూడా వాయిదా వేసుకున్నాను. ఈ విషయం గొప్ప కోసం వ్రాసుకోవడం లేదు. నా బలహీనత వెలిబుచ్చుకోవడం అంతే! హృదయం కఠినం కాకపోతే కూడా అవస్థలే!జాగురుకలై వుండాలి తప్పదు.
ఏ ఆలోచనైనా క్రియా రూపంలో కనబడకపోతే అది వృధా క్రింద లెక్క. నా యీ ఆలోచనలు వెలిబుచ్చడం కూడా వృధాయేనేమో! నాకైతే తెలియదు. చేయడానికి పనిలేక యీ .. యీ వ్రాతలు.
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద శనివారం, జులై 10, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: అంతరంగమాలిక
1, జులై 2021, గురువారం
నాకు నచ్చని నా కథ
నాకు నచ్చని నా కథ “ ఆవలివైపు”
రచయిత కూడా తను వ్రాసిన కథలను పాఠకుడిలా చదువుకోవాలని సెల్ఫ్ ఎడిటింగ్ చేసుకోవాలని అపుడే కథను మంచి శిల్పంతో చెక్కినట్లు అని కొంతమంది సూచనల ద్వారా తెలుసుకున్నాను. “ఏది ఉత్తమ రచన” పిలకా గణపతిశాస్త్రి గారి వ్యాసం చదివి చాలా విషయాలపట్ల అవగాహన పంచుకున్నాను.
కథలలో మనుష్యులను మరీ ఉదాత్తంగానో, దుర్భలంగానో, దుర్మార్గంగానో చిత్రీకరించడం నాకు యిష్టం వుండదు. అందుకే ఈ “ఆవలివైపు” కథని వ్రాయలని అనుకున్నప్పుడు సర్వసాక్షి కోణంలో వ్రాయాలనుకున్నాను. కథని రెండు మూడుసార్లు తిప్పి వ్రాసాను కానీ వేరొకవిధంగా మార్చలేదు. పాత్రలకు పేర్లు కూడా అనవసరం అనిపించింది. ఇతివృత్తం నచ్చకపోవడం కూడా వొక కారణం. నాకు నచ్చలేదని లోకం ఇంకో విధంగా లేదు కదా అన్న అసహనం ఇంకోవైపు.. ఈ కథ పత్రికలో ప్రచురణకు యెంపికై వుంటే బాగుండేది కానీ యెంపిక అవక నన్ను నిరాశ పరిచింది. జీవితాలు వేరు కథలు వేరు అని ఈ కథ వ్రాసాక మరీ అర్ధమైంది.
ఈ కథ నేను వ్రాసినదే అయినా నాకు నచ్చని కారణం ఏమిటంటే... ఈ కథలో దీన స్థితిలో వున్న గర్భిణి స్త్రీ చెత్తకుండీల దగ్గర ఎంగిలి విస్తళ్ళలో ఆహారం యేరుకుని తింటున్న యువకుడు. వీరు నిర్దయ చూపిన సమాజం యొక్క శకలాలు. ఈ స్థితిలో వున్న వ్యక్తులను కథ కోసం వాడుకున్నందుకు నేను సిగ్గుపడ వలసిన విషయం. ఇక మూడవపాత్ర డ్రైవర్ ను కూడా దుర్మార్గంగా చూపాల్సిరావడం. ఈ కథలో ఒకే ఒక పాత్ర జాలి దయ మానవత్వం చూపించే పాత్ర NRI పాత్ర. ఆ పాత్ర కూడా ఖంగుతింది. మనుషులపై వున్న నమ్మకం సన్నగిల్లింది. ఏ కూస్తో కాస్తో ధనవంతుల పట్ల వ్యతిరేకత చూపిస్తూ మంచిని ప్రకటించిన డ్రైవరు కూడా తన అవసరాల కోసం డబ్బుకు కక్కుర్తి పడి దీన స్థితిలో వున్న యువకుడి దగ్గర వున్న డబ్బు కోసం వెనక్కి వెళ్ళడం.
ముగ్గురు పేదవారిని వారి స్తాయిని స్థితిని రచయిత అవమాన పరిచి రెండు పాత్రలకు ఉదాత్తతను అపాదించి.. అంతలోనే NRI పాత్రకు ఇతరులకు సాయం చేయడం పట్ల పూర్తి విముఖతను అపాదించడం భావ్యమనిపించలేదు. మనిషిలో యే మాత్రం దయ జాలి లేకుండా యితరులకు సహాయం చేయకుండా రాతి మనుషులుగా చిత్రీకరించడం తగదు. ఇకపోతే ఈ కథలో తల్లి పాత్ర ఇతరులకు సహాయం చేసే గుణం వున్నప్పటికీ కూడా తన చుట్టూ వున్న పరిసరాల పట్ల మురికి మనుషుల పట్ల వున్న అసహ్యాన్ని ప్రదర్శిస్తూనే వుండటం. అది పాత్ర స్వభావం. కథ ముగింపుకు వచ్చేసరికి యే మాత్రం పాజిటివ్ లేకుండా నెగెటివ్ గా ముగియడం నా అసంతృప్తికి కారణమైంది.
ఈ కథలో వున్నట్టు 100 % వాస్తవం వున్నా జరిగినా కూడా... కొంత కల్పితం జతచేర్చి.. డ్రైవర్ పాత్రను మరొక విధంగా చిత్రీకరించి పేదల పట్ల రచయితకు కొంత గౌరవభావం వున్నట్టుగా వ్రాసి వుండేదాన్ని. అలా చేయకపోవడం వలన కథలో రచయితగా నా దృక్ఫదం తేటతెల్లమైంది. అందుకే నాకు ఈ కథ నచ్చలేదు అన్నాను. వేరే కథ వ్రాసేటపుడు రచయితకు కొన్ని బాధ్యతలు వుంటాయని అర్దం చేసుకుంటూ వ్రాస్తాను.
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద గురువారం, జులై 01, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: సెల్ఫ్ ఎడిటింగ్
30, జూన్ 2021, బుధవారం
రహస్యాల అర
ఏదైనా లోన దాచుకున్నంత కాలం... పరిమళాన్ని దాచుకున్న మొగ్గ లాగా అది కేవలం మనదీ.. మనకు మాత్రమే సొంతమైనది.
పెదవి దాటినా.. పాళీ కదిలినా.. కీ బోర్డ్ చప్పుడు చేసినా.. కుడి చేతి చూపుడు వేలు ఒక క్లిక్ మనిపించినా వికసించిన పుష్పం నుండి వెలువడిన పరిమళంలా అది మరికొందరిది అందరిదీ..
రహస్యపు పొరలు విప్పకుండా దాచుకున్న అనేకానేక ఆలోచనలు మనసు మమత అన్నీ మన వ్యక్తిగత సంపద. ఎవరూ దోచుకోలేని సంపద. మనిషి ఒగ్గి ముడతలు పడ్డ చర్మం క్రింద దాగున్న నరాలలో ప్రవహించే రక్తంలా అవి చేతనమైనవి. మరణించిన కణాల స్థానాన్ని భర్తీ చేసే సరికొత్త కణాల్లాంటివి. రోజు రోజుకూ సరికొత్త రూపం దాల్చి ఇది ఇలా కాదు అలా అది మరోలా అంటూ అమీబా లా ఆకృతి మార్చుకుంటూ మనకు మాత్రమే సొంతమైన ఆస్థి.
అందుకే అంటారు.. వయస్సు పెరుగుతున్న కొద్దీ నోరు తెరవడం తగ్గాలి అని.
మనం విపరీతంగా ప్రేమించే వారు మనను సరిగా పట్టించుకోవడం లేదని భావన కల్గినా అది నిజమే అయినా అబద్దమైనా.. అది జీర్ణం చేసుకోడంలో విఫలమైతే అప్పటికప్పుడు పుట్టుకొచ్చే కన్నీరు పై పై ఆరోపణలు అన్నీ మన మనసును ఆలోచననూ పట్టి ఇచ్చేవే!
అందుకే ఆలోచనల ముంత పగలకూడదు.. ప్రకటనల తాళం బద్దలకొట్టకూడదు..సిల్లీ థింగ్స్ అని పలుచన కాకూడదు. .. కొంత దాచుకోండి.మీ విలువైన సంపదను మీరే అనుభవించండి. అంతర్ముఖులై వుండటానికి సాధన చేయాలి.
అని యెన్నో అనుకున్నానా..
హృదయం యెంత పిచ్చిది.. ముడి విప్పొద్దు అంటూనే యెంత త్వరగా బట్టబయలై పోతుందో. అనేక సంశయాలు భయాలను దాచుకోలేక యిష్టమైన వాళ్ళ ముందు బయటపడి పోతుందో! అది ఆలోచనకు ఎంత విభిన్నంగా వుంటుందో.. కదా!
అప్రయత్నంగా.. మేరా దిల్ బి కిత్నా పాగల్ హై.. అని మనసు ఓ అంతర్ముఖి పాట పాడుకుంది..
మనుమరాలిని చూడటానికి వెళ్ళడానికి వేగిరపడుతున్న పడుతున్న మనసు వెళ్ళలేని నిస్సహాయత కలగలసిన అసహనంలో కొడుకుతో కాస్త మాట్లాడి ఎక్కువ పోట్లాడి అర్దం లేని ఆరోపణలెన్నో చేసాక.. కాసిని కన్నీళ్ళు కార్చాక తేలికైన హృదయంతో .. యిలా అనుకున్నాను.
నా కొడుకు సహన సముద్రం. అమ్మను బిడ్డలా వొడిలో పడుకోబెట్టుకుని ప్రేమగా వెన్ను నిమిరినట్లు వొదార్పు వచనాలతో సాంత్వన కల్గించాడు. మరి అమ్మను యెవరు అర్ధం చేసుకుంటారు బిడ్డ తప్ప.
అసలు విషయం యేమిటంటే... తగుదునమ్మా అంటూ అన్నీ బయట పెట్టకూడదు.. కొన్ని దాపెట్టుకోండి అనేది కూడా అవసరమైన మాటే. ఎవరికి వారు అనుభవంలోకి తెచ్చుకుని చూడండి. మీకే తెలుస్తుంది. రహస్యపు అర యెంత ఆనందాన్నిస్తుందో!
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద బుధవారం, జూన్ 30, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: అంతరంగమాలిక, అమ్మమనసు
27, జూన్ 2021, ఆదివారం
ముద్దు బంగారమే..
💕నిహిర బంగారమే💕
ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే
చిన్ని బంగారమే తల్లి జినుగు బంగారమే
ముప్ఫై మూడొంకర్ల మూతి వయ్యారాల
ముప్పొద్దు మురిపాల మేలిమి బంగారమే
ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే
రెప్పలు కొంచెం ఎత్తి చూసిందంటే
కనబడే మోము నిండు బంగారమే తల్లి
యిట్టే చప్పున కళ్ళు చిలిపిగ చికిలించేసి
అప్పుడప్పుడు అదును జూసి రాగాలు తీసి
అంతలోనే గుప్పెడు గారాలొలకబోసి
ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే
పెడ చూపు చూసేమంటే అలవిగాని అలక జూపి
ఆవైపు చూళ్లేదంటే చుర్రున చినబోతుందీ చిలక
పోరు బంగారమే పిసరంత హోరు బంగారమే
నిహిర పేరు బంగారమే చిత్కళ తీరు బంగారమే
ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే
చిట్టి పాదాలెత్తి నాన్న గుండెలను తంతుంటే నాన్న
తనువంత మురిసేను వాత్సల్యం వర్షమై కురిసెను
అమ్మ జుట్టును పీకుతూ వుంటే ఆమెకు పట్టలేని పులకింతై
ఆ కనుల వెలుగు పుత్తడి పూవులై మెరిసేను
ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే
మణితునకలంటి గోళ్ల కొనల తోటి అత్త
తన పాల చెక్కిళ్లు మీటుతుంటే పాపాయి చెప్పెను
అర్దమవని కబుర్లు అనేకమ్
ఆకలి అయ్యిందంటే అరక్షణం ఆగక
ఆగమేఘాలపై అమ్మ ఉరికి రాకుంటే కనుమీను దోయి
కనక ధారలు గట్టి ఇల్లంతా తడిసింది
బొజ్జ నిండిన తడవునే ఆ తడిసిన మోము
వజ్రపు తునకలా తళుకున మెరిసేను
తిక్క బంగారమే నువుగింజ ముక్కు బంగారమే
బుగ్గ బంగారమే ఇంచక్కని చుక్క బంగారమే
ఆదిభిక్షువుకు జ్ఞాన భిక్ష పెట్టిన అమ్మ బంగారమే
కరుణించేను ఆ తల్లి మా ఇంట తన రూపున
మా చిత్కళ తల్లి బంగారమే
మా ఇంట వెలసిన మాట బంగారమే
ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే
నిహిర బంగారమే మా చిత్కళ తీరు బంగారమే..
ముద్దు బంగారమే మా అమ్మ మినుకు బంగారమే
చిన్నితల్లి బంగారమే నా తల్లి బంగారమే..
అన్న ప్రసాద స్వీకరణ (అన్నప్రాసన) సందర్భంగా ...
ప్రేమతో.. నాయనమ్మ 25/10/2020. విజయదశమి.
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద ఆదివారం, జూన్ 27, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: అమ్మమనసు, చిత్కళ కబుర్లు, చిన్నితల్లి, నాయనమ్మ ప్రేమ
ప్రతి ఒక్కరూ చదవదగిన కథలు ’’రాయికి నోరొస్తే’’
రాయికి నోరొస్తే కథా సంపుటి సమీక్ష -మంజు యనమదల
వనజ వనమాలి బ్లాగర్ గా అందరికి సుపరిచితులైన తాతినేని వనజ కథల సంకలం "రాయికి నోరొస్తే"లో కథలను చదువుతుంటే ఆ పేరెందుకు పెట్టారో అర్ధం అయ్యింది. తన చుట్టూ ఉన్న సమాజంలోని కష్టాలు, కన్నీళ్లు చూసి రాయిలా మారిన మనసుకి మాటలొస్తే అచ్ఛం ఈ రాయికి నోరొస్తే కథల్లోని పాత్రలే మన నిజ జీవితంలోని మన అనుభవాలే అనిపించక మానవు.
ఇక కథల్లోని వెళితే ఆనవాలు కథలోని పేరు కూడా చెప్పుకోలేని ఓ భార్య చాటు భర్త, కొడుకుగా తన తండ్రికి అవసానదశలో ఆసరా కాలేక పోవడంలో పడే వేదనను, ఆస్తులు అడగడానికి పల్లెకు వెళుతూ గుండె లోతుల్లో దాగిన జ్ఞాపకాలను తడుముకుంటూ చివరికి తన కర్తవ్యాన్ని అద్భుతంగా నిర్వహించడాన్ని హృద్యంగా చెప్పారు.
కాళ్ళ చెప్పు కరుస్తాదిలో పల్లెలోని ఆచారాలు, కట్టుబాట్లను, కులాల అహంకారాలను చెప్తూనే పల్లె మనసుల అభిమానాన్ని తమ దగ్గర పని చేసిన చిన్న పిల్లాడు యజమానురాలు తనపై చూపిన అభిమానానికి గుర్తుగా మథర్స్ డే రోజున అమ్మగా భావించి చీర పెట్టి ఆశీర్వదించమనడంలోని అనుభూతిని చక్కగా చెప్పారు.
వెన్నెల సాక్షిగా విషాదంలో కులాల పట్టింపులకు బలైన ప్రేమను అందమైన మనసు పాటలతో దరి చేరని లేఖలో విషాదాన్ని వినసొంపుగా వినిపించారు.
కూతురైతేనేంలో ఆర్ధిక బంధాలలో పడి ఎందరో పిల్లలు దూరమౌతున్న అనుబంధాల విలువలను ఓ తల్లి మనసు తన కూతురు గొంతానమ్మకోరికలను తీర్చడానికి ఆత్మార్పణ చేసుకోవడం చదువుతుంటే మన మనసులు కంటతడి పెట్టక మానవు.
జాబిలి హృదయంలో మనసులు కలసిన బంధాలకు ఏ మతాలు, కులాలు,కట్టుబాట్లు అడ్డు రావని అద్భుతంగా చెప్పారు. ఇక ఈ సంపుటి పేరైన రాయికి నోరొస్తే కథలో నిజానికి నమ్మకానికి మూలమైన అమ్మానాన్నా బంధంలో హక్కులకు, బాధ్యతలకు మధ్య అహానికి, ఆత్మాభిమానానికి తరతరాలుగా జరుగుతున్న సంఘర్షణను చెప్పడంలో సఫలీకృతులయ్యారు.
సంస్కారంలో ప్రతి మనిషికి,మతానికి మధ్య ఉండే విభిన్న ఆలోచనాసరళిలో ఉన్న ఆంతర్యాలను గౌరవించడం ఎలానో చెప్తూ, మనుష్యులు తనువు చాలించినా వారి అభిప్రాయాలకు విలువ ఇవ్వమని చెప్పడం చాలా బావుంది.
`కంట్రీ ఉమెన్ కూతురు కథలో మన సంప్రదాయపు కట్టుబొట్టు విలువను చెప్తూ అసలైన అందం ఆత్మ విశ్వాసంతో కూడిన వ్యక్తిత్వం అని చెప్తూ నేటి యువత వేగానికి అడ్డుకట్ట వేసే ప్రయత్నం చేసారు.
స్నేహితుడా నా స్నేహితుడాలో మనసు స్నేహాలు, రహస్య స్నేహాల మధ్యన పెరుగుతున్న అంతర్జాలపు వారధి, భావాల పంపకంలో ఆత్మల బంధాన్ని, అసలైన స్నేహాన్నిఅలవోకగా చెప్పేసారు.
పాట తోడులో మానవత్వానికి, తోటి మనిషికి సాయపడటానికి గొప్ప కుటుంబంలోనే పుట్టనక్కరలేదని, ఆదుకునే మనసుంటే చాలని, ఇంకెన్నాళ్ళీ కథలో గుడిసెల్లో బతుకుల బాదరబందీలు, ఆడది ప్రేమను పంచడంలోనూ అదే కోపం వస్తే, తన సహనాన్ని పరీక్షిస్తే ఆదిశక్తిగా ఎలా మారుతుందో, మారాల్సిన ఆవశ్యకతను వివరించారు. మహిన్ లో చదువుకోవాలని ఉన్న ఓ పసి మనసు కుటుంబ పరిస్థితుల మూలంగా ఆగిన తన చదువు కోసం ఏం చేయడానికి నిర్ణయించుకుందో చెప్పడంలో ఆ భావోద్వేగాలు పలికించడంలో మనం రోజు చూసే సంఘటనలే కళ్ళ ముందు కనిపించేటట్లు చేసారు.
మర్మమేమిలో మతాచారాలను అడ్డు పెట్టుకుని కొందరు ముసుగు వేసుకుని ఎలా మోసం చేస్తున్నారో దానికి పర్యవసానం మంచివాళ్ళు శిక్ష అనుభవించడం గురించి చాలా బాగా చెప్పారు.
ఇంటిపేరుతో ఓ అతివ మనసులోని ఆవేదన తండ్రి, భర్త, కొడుకు వంటి బంధనాల నుంచి తనకంటూ ఓ అస్థిత్వాన్ని ఏర్పరచు కోవడానికి చేసిన ప్రయత్నం కనపడుతుంది. పలుచన కానీయకే చెలీలో స్నేహం ముసుగులో ఈర్ష్యను, అసూయను బయటపడకుండా పబ్బం గడుపుకునే ఈనాటి ఎన్నోకుటిల మసస్తత్వాలను, బేగం పేట్ ప్యాలస్ ప్రక్కనలో మన హడావుడి జీవితాల్లో మనముండి, మన దగ్గర పని చేస్తున్నవారి మానసిక స్థితిని అంచనా వేయలేని పరిస్థితులను, దూరపు కొండలు నునుపన్న అమెరికా వీసా జీవితాలను ప్రత్యక్షంగా చూసిన అనుభవాన్నిచక్కగా అక్షరీకరించారు.
లఘు చిత్రంలో మనం చూసే మనిషిలో మనకి తెలియని మరో కోణం ఉంటుందని తెర మీద కనిపించే జీవితాల్లో ఆ తెర వెనుక విషాదాన్ని పరిచయం చేయడం, వేశ్యల మనసు కథను వినిపించడం, ఇల్లాలి అసహనంలో పట్టణవాసంలో అపార్ట్మెంట్ జీవితాలు, అసహనపు ఘట్టాలు భరించే ఓ సగటు ఇల్లాలి మనసు ముచ్చట్లు, గడప బొట్టులో అర్ధం లేని సంప్రదాయాలకు మనం ఇచ్చే విలువల గురించి, ఇప్పుడు కూడా రావా అమ్మాలో తనలో తాను మథనపడుతున్న కూతురికి దూరమై తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో రెండో పెళ్లి చేసుకుని కూతురికి దగ్గర కాలేని తల్లి వేదన, బయలు నవ్విందిలో అవసరాలకు జ్ఞాపకాలను నరుక్కోవడం, నా అన్న బంధాలను తెంపుకోవడం వెనుక ఎంత విషాదం పెద్దల మనసుల్ని మెలిపెడుతుందో, ఆమె నవ్వులో అవసరానికి ఎలా వ్యాపారం చేయాలో, పురిటిగడ్డ కూలి బతుకుల్లో కష్టాలు, మగ బిడ్డ కోసం తపనతో భార్యనే కోల్పోవడం, లాఠీకర్ర కథల్లో బంధాల విలువలు, వ్యక్తిగత, ఉద్యోగ బాధ్యతలు ఎలా ఉండాలనేది సహాజ పాత్రలతో చక్కని శైలిలో చెప్పారు. ప్రతి కథలోనూ మనచుట్టూ తిరిగే పాత్రలతో, మనకు అలవాటైన, దగ్గరైన అనుభవాలను ఇవి మనం చూస్తున్నంతగా లీనమైపోయేటట్లుగా సహజంగా చెప్పడంలో రచయిత్రి కృతకృత్యులైయ్యారు. ప్రతి కథలోనూ మానవీయ దృక్పథం కనిపిస్తుందనడంలో అతిశయోక్తి లేదు. ప్రతి ఒక్కరు చదవదగ్గ పుస్తకం ఈ " రాయికి నోరొస్తే ".
వీరిచే పోస్ట్ చేయబడింది వనజ తాతినేని వద్ద ఆదివారం, జూన్ 27, 2021 కామెంట్‌లు లేవు:
దీన్ని ఈమెయిల్‌ చేయండిBlogThis!Twitterకు షేర్ చేయండిFacebookకు షేర్ చేయండిPinterestకు షేర్ చేయండి
లేబుళ్లు: రాయికి నోరొస్తే, సమీక్షలు
26, జూన్ 2021, శనివారం
ఈ మనుషులకు ఏమైందసలు !?
రైతుల దగ్గర పంట కొనండి వారికి సాయపడండి అనుకుంటున్నాం. పండించిన రైతు దగ్గర కిలో బీరకాయలు Rs/ 60 తీసుకుంటున్నారు. అరకేజీ బీరకాయల్లో వొకటి పెద్దది మరొకటి చిన్నది. పెద్దకాయ ముదిరింది గట్టిగావుంది పీచుకట్టింది.. డోర్ డెలివరీ ఇచ్చి వెళ్ళిపోయారు.(plastic బకెట్ క్రిందకు వేలాడేస్తే అందులో వేసి వెళ్ళిపోతారు) ఆ ముదురుకాయ చెత్తబుట్ట పరం చేసి చిన్నకాయతో ఉల్లిపాయ కలిపి వండుకుని ఆ పూటకు కూర మమ అనిపించాను.
పేకెట్ పాలు వాడవద్దని డాక్టర్ సూచిస్తే గేదెపాలు లీటర్ 80 రూపాయలు లెక్కన పోసి వెళతాడు వొకతను. కాఫీ కని కొద్దిగా పాలు కాయటానికి పొయ్యి మీద పెట్టగానే ఢాం ఢాం అనే శబ్దాలతో ఆ పాలు విరిగి దబ్బలై పోతాయని సందేశం వస్తుంది. మళ్ళీ పాల పేకెట్ల కోసం బజారున పడాలి. అప్పటికీ ముందే చెప్పాను. మీకు పాలు లభ్యత వుంటేనే పొయ్యండి. దొరకక పోతే చెప్పండి. అంతే కానీ కల్తీ పాలు పొయ్యొద్దు అని. మాటకు మాత్రం అలాగే అంటారు. వారంలో నాలుగు రోజులు ఇదే తంతు. అసలు పాలు పాలపదార్దాలు మానేస్తేపోతుంది.. అనుకుంటా. స్యయంగా గేదెలను మేపుకుని పాలు పిండుకుని తాగగల్గితే పాల జోలికి వెళ్ళాలి లేకపోతే లేదు అని నిర్ణయించుకోవడం వుత్తమం.
అపుడపుడు పొలం చూసుకోవడానికి వెళతానా.. ఒక యేడాది కాలంలో పంట పంటకి దున్నినప్పుడల్లా హద్దులను చెరిపేసి ఒక అడుగు వెనక్కి జరిగి గనెం రూపురేఖల్ని మార్చేసారు. ఇలా యెలా చేస్తారు. రోజూ చూసే నువ్వు గమనిస్తావు కదా.. వారిని అడ్డుకోవడమో లేదా మాకు తెలియజేయడమో చేయాలి కదా అని కౌలుదారుడిని గట్టిగా కోప్పడితే.. ఆయనకు మతిస్థిమితం లేక అలా చేస్తుంటాడని అంటున్నారు. యాక్సిడెంట్ జరిగి కోలుకున్నప్పుడు నుండి విపరీతంగా ప్రవర్తిస్తున్నాడంట. ఇపుడు వాళ్ళ వాళ్ళే లైన్ లాగి గనేలు వేసుకుందామని అంటున్నారు. రెండురోజులలో ఆ పని చేయిద్దాం కబురు పెడదాను రండి అని అంటాడతను.
హద్దులు చెరిపేసి ఇతరుల పొలం తమ దాంట్లో కలుపుకోవాలను వ్యక్తి గతంలో పైకి క్రిందకు ఐదు సెంట్లు భూమిని కలుపుకుని వున్నాడు. రీ షెడ్యూల్డ్ చేయడానికి నేను అఫ్లికేషన్ పెట్టుకుని సర్వేకి వెళితే సర్వేయర్ మీ పొలంలో వాళ్ళది ఐదు సెంట్లు కలిసి వుందని వారి భూమిలో మార్క్ చేస్తే మీది తప్పు కొలత మా పొలంలో కలసిందని యెలా చెబుతారు పడమటి పక్క ఉత్తరం పక్క కలిసి వుందేమోనని గొడవ పడి.. నోరు పారేసుకున్నాడు. ఇక ఇది తేలదండీ.. మీరు కలెక్టర్ కు అర్జీ పెట్టుకోండి. గ్రామ అడంగళ్ మ్యాప్ తెచ్చి ఈ సర్వే నెంబర్ లో వున్న పొలం అంతా కొలిస్తే కానీ ఇది తేలదు అని క్లోజ్ చేసాడు సర్వేయర్. ఆడవాళ్ళు భూమి సమస్యలపై వివరణ కోరితే పురుషులు ఈ ఆడాళ్ళకు ఏమి తెలుసు అని లోలోపల హేళన చేస్తూ పైకి నిర్లక్ష్యపు మాటలు, అవమానించే లకారాలు మాట్లాడతారు. కష్టార్జితంతో కొనుకొన్న పొలాన్ని ఆక్రమించుకుంటే ఎంత బాధో నొప్పో వాళ్ళకెలా తెలుస్తుంది. వాళ్ళకు తాత ముత్తాలనుండి వచ్చిన ఆస్థి చాలక పక్కనోడి పొలం ఆక్రమించుకోవడం. అడిగితే అవమానించడం. ఆ మాటల వల్ల ఎంత అవమానం వేసిందో నాకు. వారం రోజులు మాములు మనిషిని కాలేకపోయాను. ఏడ్చాను కూడా.
అసలు ఆ పొలం కొన్నప్పుడే మేము కొలతలు వేసి హద్దులు వేసుకుని అపుడు రిజిస్ట్రేషన్ కి వెళ్ళాల్సింది. బంధువులే కదా.. 60 ఏళ్ళ పై బడిన ఒరిజినల్ డాక్యుమెంట్ లింక్ డాక్యుమెంట్స్ ఇసి అన్నీ కరెక్ట్ గా వున్నాయని అపుడు పొలంలో పంట వుందని రిజిస్ట్రేషన్ చేయించుకున్నాం.
వాళ్ళ అన్నదమ్ముల పిల్లలలో ఒకతను అక్కా.. మీకు డాక్యుమెంట్ టు డాక్యుమెంట్ కరెక్ట్ గా వుంది. ఐదు సెంట్లులో పంటేగా పండించుకుంటాడు. తర్వాత భూమి కొలిపించి నేను వొప్పజొపుతానుగా అన్నమాట నీటిమీద రాతల్లా అయిపోయాయి. ఒకవైపు 5 సెంట్లు లెక్కతేలలేదు. ఇంకా వెనక్కి జరుగుతుంటే కడుపుమండి పోతుంది.కళ్ళల్లో వొత్తులేసుకుని యెన్నాళ్ళని కాపలా కాసుకోగలం. మన ఇరుగు పొరుగు చల్లగా వుండాలి. మనం దుర్మార్గంగా ప్రవర్తించకుండా నిజాయితీగా వుండాలి అనుకోవాలి తప్ప.
ధర ఎక్కువ తీసుకున్నా వస్తువును నిజాయితీగా అమ్ముదాం అని పాడి పంటకూ లేదు. కాయ పండూ పప్పులు ఉప్పులు నూనె అన్నీ కల్తీనే. మనిషీ మనసూ అన్నీ కల్తీలే. వ్యాధి నిరోధక టీకాలో మందు లేకుండానే మభ్యపెట్టడం దొంగదారిన ఇళ్ళకు తీసుకొచ్చి అమ్ముకోవడం. నిజాయితీ స్వచ్చత దేనికీ లేదు. ఆలోచిస్తున్న కొద్దీ బాధ కోపం ... అసహనం. భూమి పై ఈ మాత్రం కూడా బ్రతికే అర్హత మనిషి లేదు. కలుషితమైన మనసులు మనుషులు కలుషితమైన ఆహారాలు.ఇక శారీరక మానసిక సామాజిక ఆరోగ్యాలు ఏం బాగుంటాయని 😢🙃
wash aria loki velli kindaki tongi chusanu. godhumarangu bakkachikkina aavu ku sareeramantaa akkadakkada gundrati pasupuchakraalu vaatipai kunkumabotlu medalo nallani dishtitaadu kommulu rendintiki kalipi chuttina moodupogula jadaallikatho nesina taadu.. chudagaane kaasta gouravabhavam. adhi anaadigaa govu patla samskruti sampradaayam nerpina gouravabhavam.. kottagaa puttukochinadi emi kaadu.
antalone chinna nirasana naalo. govu raitu paaka lono shaala lono chettu krindano kaaka leda devalaya praanganamlono kaaka illilluu tiragadam emiti!? govu udaraposhanaku kaavaalsindi sandedu pachchagaddiparakalu
vaatedu endugaddi oo baket kuditineellu.
govunu pooshistuu adhi paliste taagaali. visarjitaalanu samvatsaraaniki polaaniki eruvugaa challukovali cony govunu mahalakshmiga chuupi illilluu tippi dabbulu dandukovadam emiti?
govunu poojinchaalante snaanam chesi vundaali. moodu pradakshinalu cheyali. ilantivemo vuntaayani gurtukochindi. govunu preminchadaaniki naalugu gaddi parakalo oo aratipando tinipinchi gangadolu nimirithe chaaladuu.. aina
pasuvulaku krutagnata telupukovadaaniki manam oka pratyekadinam nirnayinchukunnam. adhi sankraanti vellina marnadu vache kanuma panduga. aprayatnamgaa gurtukochindii sinima paata..
paadiche govulaku pasupu kunkam
panichese basavaniki patri pushpam
gaadullo dhaanyam, kaavilla bhagyam
kashtinche kaapunaku kalakaalam soukhyam
manam krutagnatagaa chuse vishayaalaku inkonchem shradda kalipithe daanini bhakti antaremo naaku teliyadu. bhakti bhaavaanni udaaramgaano kaanukagaano dandukune vidhaaname.. intintiki govu malakshmi ravadam. ilaa aalochanalu chestunna.
malliantalone buddini mandalinchukuni eabba .. ivannee enduku aavuku rendu aratipallu.. aavu yajamaniki oo padi roopaayaluu iste polae
anukuntu vundagaane.. govu malakshmi pakkintiki vellipoyindi.
naa snehituraalu kovid vyaxin veyinchukunnaaka rendurojulaku kovid baarina padindanta. rendava dose veyinchukomani gurtuchestunna andarinee koppadutundi. mee vyaxin vaddu meeru raavaddu ani. goo mootram taagithe kovid raadu emi raadu antundi mondigaa.. emi cheyalem. mounamgaa vundipoyaanu.
ediyemaina intintiki vundaalsina pasusampada mayamayyaka.. manugadalo annee saraleekrutamaina vyapara rahasyame!
bhakti.. pratti vyaparam maatram kaadu.
kaarteekam modatirojuna.. challagaaliki mukku kaarukuntuu .. vraasina posht.. u kshaminchaali manobhavalu debbatinte.
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda sanivaaram, navambar 06, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: spandana
5, navambar 2021, sukravaaram
megha ragam
megha ragam -1
(intro)
neelanjani apudapuduu ilaage uttaraalu vraasukundaam. kalalanu visleshinchukundaam. aakaankshalanu velladinchukundaam.manasu vippi aneka vishayaalu muchatinchukundam. manachuttu kammukuntunna bhayanaka vaataavaranaanni chedaragottukundam. apohalu tolaginchukundam. jeevitaala chuttu alumukunna vedanalanu kariginchukundam. itarula kosam kurise kanneeravudam chilakarinchukune panneeravudam. ide megha ragam.
priya nestam neelanjana..
ela vunnavu! manasara matladukuni chala kaalamaindi kada.. anduke ee uttaram. aina uttaraalu chaduvukune teerika ekkadundi cheppu. mana watsap states chusukuni oo messeg atunitu pravahistuu vunte chaalu ententa dooramainaa chentane vunnattu adho bharosa nischintaanuu! mana taram oka vidhamgaa duradrushtavanthulam. ninnaithe analenu cony naa gurinche nenu chebutunna. mundugaa neetho polchukuntu.. naa aalochanalu neethone panchukuntuu..
enabai yellu daatina attagaaraina vrudduraali sevalo ankitamaina ninnu chustunte.. garvam kalgutundi. naa oohaachitramlo pasipaapala sevalo nimagnamaina oo talli gocharistundi.
cony nannu neetho polchukunte siggestundi. endukantava? debbai paibadina naannanu enabai daatesina attammanu chusuko lenanduku. vaariki kaneesam oo kappu coffy noo t noo tayaaruchesi chetiki andivvaleni sthitilo vunnanduku. vaaru vaari gruhaalanu alavaatlanu vaariki nachina mecchina soukaryaalanuu vodili ee apartment samskrutilo imadalemani baahaatamgaa antuntaaru.aardika balimi vunna vaariddaruu vaari igolanu vodalaleru. anduke vaarini nenu balavantam cheyadam ledu. alaa ani vontarigaa migilina nenuu velli vaarivadda vundanoolenu. atu biddalaku itu peddalakuu madhya mana taram vaaru vaaradhulame cony evaruu evarithono kalisi jeevinchaleni kaalamtho yaantrikamgaa bratakadam alavataipoyindi. idhi aardhikamgaa ibbandulu laeni vruddajeevanamlo oka paarshwamaithe maroka paarshvam beedarikamtho alamatistunna vruddula jeevitaalu.
nannu ee madhya atigaa kadilchivesina sanghatana emitante vruddaapyamlo vunna tallini aadarinchaleka kannabidde smasaanavaatikalo vadilivellina kathanam chusi manasu vichalitamaipoyindi. adhi chusina tarvate chala vishayaalu neetho panchukovaalanipistunda. asalu mana vruddaapyam gurinchi manamemi jaagrattalu teesukuntunnamo telusukuntu inkemi teesukovaalo ani aalochistuu vunnaanu.
poolanu srushtinchinavaade tummedalanu seetaakokachilakalanu srushtinchaadu cony goddalini srushtinchaledu.. annanoka sandarbhamlo. prakrutini gowravinchinatle mana unikiki kaaranamaina tallidandrulanu gowravinchadamlo samrakshinchukovadamlo manamenduku nirlakshyam vahistunnam nirdaakshinhyamgaa vuntunnam!? nijamgaa anta asahaayatalo munigipoyama leka ashradda chestunnama? anipistundi.
peddalunna panchana sirulu taandavistaayani peddala maata. adhi nijamani chaalaamandi angeekaristaaru. cony biddalenduku inta kaatinyamgaa vuntunnaaru? naanaatiki lakshalamandi jeevitaalu endukinta durbharamgaa maarutunnaayi. nirudyogam pedarikam niyantrana laeni dharalu aardhika asamaanatalu ugravaadam prakruti vaipareetyaalu kaalushyam dhana vyaamoham vishrunkhalamaina swechha jeevanam mattupadaardaala sevanam inka inka aneka kaaranaalatoe manishi jeevitam naanaatikii kunchinchukupotundi. maanasika saareeraka anaarogyaalato manishi vilavilalaadutunnaadu. vruddaapyam ayithe ika cheppanavasaram ledu.
mudutalu padina sareeramtho sakti sannagillabadina dehamto vokinta vegam mandaginchina nadakalo naraala madhya pravahinche raktamlo aavesam anigi nemmadi santarinchukunna aalochanalloni anubhavasaaraanni vippi cheppe galaalanu vine aasakti samayam manaku levu. vruddaapyaanni balyanni mudipetti nischintagaa managalge kutumba bhadrata manaku karuvaindi. vyakti swechchaku dasoham aipoyina manam chinna mandalimpunu tattukolekapotunnam. edagaaru pillale kaadu edagaaru tallidandrulu ayipotunnarandaru..
ooru pommantundi kaadu raavaddu antundi yem cheyyali ani deenamgaa vedukune pedha vruddula aavedana kalachivestundi. kanipenchina biddale tallidandrulanu aadarinchaka rakshasula maadirigaa pravartistunte vaariki entha vedana. aa moogarodanalu nistejamto kanneeru inkina gaaju kallu meminka enduku bratikivunnam bhagavantuda! ani vilapinche rodanalu vaari vedikollu hrudayaghosha vinagalge biddalu ayinavallu endaru? vruddaapyam entha shaapam!?
manushulu inta karudugattina kaatinyamtho ela bratakagalgutaaru ane aascharyam vestundi. puttukamundu manachuttu konni aasalu mamakaralu allukunivuntaayi. puttaka yedugudala kramamlo jaagrattalu aankshalu aakaankshalu vuntaayi. adhikaaraalu ahalu asaktataluu nissahaayaalu premaraahityam annee bharistune vruddaapyapu vodduku yeppudochi cherukuntaro kada! tarachichusukunte yenno asantruptulu aavedanaluu aaropanaluunuu. evarimeedo okarimeeda aadhaarapade sthitilo enni aalochanaluu entha vedana!
vruddhaapyam oo shaapam kaadu, vyaadhi kaadu, adhi rendo balyem annarata tirupati venkata kavulu.
mana bhaaratadesamlo padahaaru kotla mandi vruddhulu biddala nirlakshyaalaku guraina vaaru anaadhalagaa vunnarata. tallidandrulanu devatalugaa bhaavistaaranukune ee desamlo kutumbajeevanaaniki goppa chirunama anukunna manadesamlo unna paristhiti idhi. prapancha vyaaptamgaa kuudaa vruddulanu nirlakshyam chestunnaru. nijam cheppalante idhi ugravaadam lanti mukhyamaina samasya.
vruddulu pidikedu metukula kosam pette aakali kekalu rogagrasta sariiraalatoe vaari aalaapanalu arupulu ee prapanchaaniki vinabadadu vinipinchukoduu. vaari arupulu vaarike pratidhvanulatho vinabadi jeevitampai asahanam asahyam puttistundata. aa asahaya jeevam pidikedu prema kosam tahatahalaadutuu chakoramla eduruchustundi. tudaku edho okanadu maranistundi.
maa pakkana nivasinche oka vruddajantanu gamanistuu vuntaanu. biddalatho antimuttanatlu vuntaarani anukunedaanni. cony karona kaalamlo biddala kshemam kosam vaaru entha alamatinchaaro. biddalu vaari kshemasamacharam elaanuu vichaarinchaledu cony vaaru entha aatruta pradarsinchaaro telusa! vaariki ayinavallapai biddala pravartanapai visugu virakti rendoo vachaka manushulanu vaddanukovatam maraninchadam kanna takkuvemi kaadu. chuttu vunna manushulu cheppapettakunda mayamaipotunnappudu manatho anubandham vunna manushulu hataattugaa gurtuku vachi ayinavaariki gubulu puttistaaranukuntaa. aa vrudduliruvuruu aatrutagaa vaari kusalam adagaalani fon pattukuni mallee antalone aagipovadam. apudu naakanipinchindi manushulu sankochaalanu jayinchadam anukunnanta telikaina vishayam kaadu. sankocham jayinchinapudu vache swechha aanandaanni ivvakapovachhu cony kachitamgaa santoshaanni maatram istundi kada ani.
tallidandrulanu dhanam kosam peedinche pillaluu vunnaru. vaaru aasinchinavi
ivvadam kuudaa anta telikaina vishayamuu kaadu. adhi saareeraka shrama vastu roopama vaddi roopama sthiracharaastulaa annadi kaadu. anninti meeda tana hakkulo itarula hakkulo ishtaalo ayishtaalo yenni kalagaapulagamai vuntaayasalu. ivvaledani nirasana alaka aaropana annee edho oka roopamlo vyaktamavutuu vuntaayi. avi vruddula manasuku telustuntaayi. memem bandarallam kaadugaa. biddala maatalu pravartana lopali manishini pattistaayi. okavela vaatini avasaram mera dapettina memu chusindi vinnadi nijam kaadanii telustune vuntundi. enduku inta badhani vunnadantaa ichesamu, ika tarvaata maa mukham chusinavalle leru ani vaapoyaaru. ilaa annee biddalakichesi anaadaranaku guraina anaadhalaina vruddula gundello cheppaleni kathalenno.. anduke antunna, mana puurvulu chesina tappulu manam cheyakunda manakosam manam kontha samayam ketayinchukuni andulo leenamaipodam.veelainantagaa biddala meeda aadharapadakunda gowravanga jeevanam saaginchukoovadaaniki jaagrattalu teesukovali ani. urukula parugula jeevanamlo yepudaina mana kosam manam aagi chusukunnama ani vichaarapadutunnaanu kuudaa.
kootikiguddaku nochukoni niraadarana paalaina vruddulu dikkuleni rekkalu virigina pakshulai deenasthitilo put paat lapaina smasaanaala panchana kaalam velladeestuu yentakuu raani maranam kosam dukkhistuu kanneeru kuudaa raani gajukallatho nirvedamgaa chustunna chuuputhoo kalavarapedataru. evaridii nirlakshyam. evaridii paapam!? ekkadundii maanavatvam. veerini sevinchadaaniki aakali nimpadaaniki yenni aapannahastaalu kavali.americalo marikonni deshaalalo laga vruddhula bhaadyatanu prabhutvaalu teesukunte baguntundemo!
pillalu kuudaa entasepu vaari vaari vyaktigata abhiruchulakuu aakaankshalakuu anugunamgaa naduchukovadame tappa itarula gurinchi aalochinchadam ante maanesaaru sare.. kanna talli tandri rakta sambandham gurinchi kuudaa alochinchakunda vundatam yentavarakuu sababu anukuntunnanu. vrudduraalaina talliki glasudu paalu konadaaniki dabbuledanna koduku pattumani padellu laeni tana pillala kosam mekap kit la kosam velakuvelu kharchu pettadam vintagaa tosindi. e pravaahamlo padi kottukupotunnam manam. entha vichaaramgaa vuntundo ivvanni chustunte.
inkoka vishayam chebutaanu vinu. oka stree muurti katha idhi. naaku pinni varusa avutaaru aame. koduku aame aasalaku vibhinnamgaa vivaham chesukunnadu. daanini aame dasaabdaalugaa angeekarinchaledu jeernam chesukoledu. anarogyam kalgithe aasupatriki kuudaa velladu.aameku pisinaaritanam leda dabbu vesulubaatu lekapovadamemo kaadu. tanaku tanameeda shradda lekapovadam, aasupatriki velladam patla ayishtata,baddakam, nirliptata kuudaa kavachemo. cony aame pedavulapai epuduu aaropana kodukupai kodalipai bhartapai aakhariki aamepai aameku kuudaa. manaku vokaru chese anyayam kanna manaku manam chesukune anyayam ekkuva ani cheppalanipinchindi. manushulu paiki kanabadedaanikannaa antargatamgaa vibhinnamaina vaallu. vaallu hataattugaa shak yistu vuntaaru. nijama nijama ani manam pade pade gicchi chusukunentaga. anduke evaripainaa kachitamaina anchanaalu pettukokudadu. biddalaina sare vaarini guddiga nammakudaduu. nammakam pakkana apanammakam vundaali pora krinda porala. manushula madhye kaadu bandhaala madhya kuudaa dhanam pravesinchi neekinta seva cheste naakenta istaavu ani adagataanni sahajamgaa teesukovalsi vastundi. ammanannalante akhari raktam bottu varakuu udaattamgaa ichevare kada..adhi marustundi pillala lokam.
aprayatnamgaa eppudo chadivina kathalu gurtochayi erukaiyya reehani urduu rachayita vraasina ethalli kathanu neneppatiki marchipolenu. inko katha ejaheeda heeni ane rachayita vraasina kitililiom doondne vali anna katha telugu anuvaadamlo knishkramanam ane sheershikatho chadivinapudu entha kadilipoyano. alaage iteevala chadivina tamila rachayita keperumal murugan vraasina amma katha entha hrudyamgaa vunnayo! vaatini chadivina manushulevvaruu ammanaannalanu nirlakshyam cheyaru anipinchindi. nenu chadivina atyuttama tallidandrula kathalanu samputigaa vesi panchipettaalanipistuu vuntundi. prema kathalu kaadu ipudu kaavaalsindi. tallidandrulanu vruddulanuu preminchi aadarinche vidhamgaa kathinasilagaa maarina hrudayaalanu tuttuniyalu chese saahityam cinimaalu chinna chitraalu ravalsina avasaram vundi. veedhi kukkala kalebaralavale dikkumokku laeni anaadha savaalugaa manushulu migalakudadani naa aasha aakanksha. mee attagaarito paatu ammanu kuudaa mee intiki tecchukuni aamekuu nee sevanu premaapyaayatalanuu panchipettaalani koothurivaithe maatram amity ammanu chudatam kuudaa nee bhaadyate kada ani neeku gurtucheyaalani anipinchindi.
jeevita teeram daatadaaniki yem kavali cheppu? oo rendu chaalu. pidikedanta prema chitikedanta odaarpu. vruddaapyaanni adhe rendo balyanni mana biddala balyanni kaapaadinatlu padilamgaa kapadukundam. adhe manam chuupee asalaina prema bhaadyata. vruddulanu vinadam oka varam chaadastapu kaburlu ani kotti padeyakunda manasupetti vinte ennenni anubhavapaataalu anukunnavu. vaari kaburlalo charitra daagivuntundi.lokareeti vuntundi.vaaru adhigaminchina avarodhaalu vaari tyaagaalu kathinamaina maata venuka daagunna manchi vishayaalu ilaa ennenno.
vruddula anubhavaalu jeevanasaaram. vaari maatanu pedachevina pettakunda vini aalochiste manchi jarugutundi ani nammedaanni. ippatikee nammutaanu. vruddula councilling yuvatanu pedatrova pattakunda kaapaadutundi. naayanammalanu ammammalanu taatayyalanu mee pillalaku kaanukalugaa ivvandi ani videshee tallidandrulaku cheppi cheppi vegatu kalgistunnanata. naa koduku haasyamgaa chese aaropana. ipudu nuvvemantavo!
chivaragaa manushulaina vaarandarini okate korukundam...
kemimmalanu preminche vaari hrudayaalanu eppuduu gayaparchakandi.
endukante vaaru mimmalni yemee analeru.
mounamgaa mee jeevitam nundi nishkraminchadam tappa.u ani.
vruddula yokka santoshapu jeevanasuchikato matrame kutumbaaniki ardaanni deshaniki abhivruddini prapanchaaniki saantini kanugonagalgam anipistundi.
untaanu mari..
prematho nee priya nestam
kiarutam
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda sukravaaram, navambar 05, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: calams, bahula, megha ragam
25, actober 2021, somavaram
rendo balyam
gadilo ontarigaa
kaalam baruvugaa tostunnappudu
chejaaraneeyaku nee balyanni
apude daani avasaram marinta
ninnevaruu adagapoyina
neeku nuvve cheppukuntu vundaali
aa madhura ghnaapakaalannii
balyakalapu amayakapu cheshtalanukuntav
cony.. konni katorasatyaalu
aa kaalagatilo daakkuni vuntaayi
vaatini toluchukuntune vundaali
evaro vokaru voka chevinitu vestarane nammakamtho swaasistuu vundaali
anubhavaalu jeevitaanni karigiste vachina turupu mukkalu.
oorakane ootabaaviloona oore neeru kavavi.
aneka taarakalu veliginchina nee gamanam vundi
aarjinchina ghnaanam vundi.
ichata panditudivi pasipapavu neeve
manasuku gaadamgaa
kasturi parimalam addukunnattu
vruddaapyaaniki balyapu aanavalle
manchi gandhapu parimalaalu
jeevitam yeppuduu venakki malladu.
chesina tappulaku paschaataapam chendatame shiksha.
isukapai vraasukunna ratalla
mabbula kenwas pai geesukunna geetalla
avi cherigipoyayani manasulo kuudaa tudipeyadame prasaantata
manishi tana balyanni taluchukunnappudalla
ginjala kosam chilakalu tolustunapudu
vedajallabadina pinjela vale manasu telipotundali
ghnaapakaalu aalasyamgaa bayaluderina
badi pillalavale birabira saagipoyinatlundaali
padamati gaali kadalikalu pura smrutulanenno
mosukochinatlu tonikisalaadutuu vundaali.
bikkamukham veso raagam teestuunoo
renduchetulu chaachi chetulettite
premagaa hattukovadaaniki vonge renduchetula kosam
yippuduu yedureduruchudaali
jeevanayaanamlo alasinappudu
yekkado vokachota kaasta aaginapudu
taruvokati neepai nindugaa poolavarsham kuripinchi
abhinandinchina sannivesam gurtuchesukovali
aa taruvule eteta sisiramtoe chestunna yuddaanni
jeevana sangharshananuu nityaspoortigaa ootham chesukovali
manishi edho vokati vodulukuntune vundaali
aasalainaa dhanamaina sukkamaina dukkhamaina
cony praanaanni maatram kaadu
evariko vaagdaanam chesinattu manaku maname
sankellu vesukunnanta gattigaa vaagdaanam chesukovali.
aasha chejaaraneeyaku ani
rendo balyanni vaadaneeyaku ani.
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda somavaram, actober 25, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: kavitvavanamlo nenu
5, actober 2021, mangalavaaram
e dariki ...
poobaala
niluvella tadasipoyindi
jaalilo tadavadam kaavachhu
premalo tadavadam kaavachhu
daahamlo tadavadam kaavachhu
elagaithenem ninda tadisina tarvaata
migilina anubhootini
gudiguchadaniki oo daaram kavali.
dandagaa maaradaaniki mudulu veyali
kattinapudu bigisinatte vuntundi
venuka venuka bigi sadali mudi nundi
jalluna jaari padataayavi
allina chetulu poolavale sukumaaramainavi
kuttukalu tegipadela balangaa mudi veyaleni
jaali hrudayam kalavi.
poolanu bhaavaalanu allanallagaa mudiveyaalani
sutimettagaa dariki cheraveyalani
e dariki cheralani rasipetty vundo
kadaku aa darike cheratayavi.
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda mangalavaaram, actober 05, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: anubhoothula pushpagucham
18, september 2021, sanivaaram
maaya
chinni puvvu
tana hrudayamanta paruchukuni santoshaanni prakatistuu kesaralanu mukilita hastaluga jodinchi vinamramgaa talonchindi chinni puvvu.
aa puvvu rangu roopu laavanyaanni maimarichi chustunna nenu yentha maatramuu vinamratanu gurtinchalekapoyanu. baahyamaina aakarshanalaku dasohamaina nenu antahkarananu suddi chesukolekapotunnanu. idhi maaya kakapothe maremiti?
chivurulu
ee letha chivurulu raatrantaa tapassu chestayi.. nuvviche praanasakti kosam.. goppa nammakamtho.
nenu kuudaa nee prema kosam chusinatlu
nuvvu vachevuntav.. nenu e baahyabandhaalalo talamunakalai vunnano.. yu
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda sanivaaram, september 18, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: chitra kavitalu
12, september 2021, aadivaaram
aatmahatya chesukovalanukunna rachayita
aatmahatya chesukovalanukunna rachayita
tarvaata emi jarigindi!? athani jeevitamloki veluturu yela pravesinchindi!?
chepalu cheppina kavitvam vindama... veluturu nimpukundama!?
modati chepa cheppina kavitvam..
u itununchi atu chusanu
marala marala vache maranam
aa chivara kanipinchindi
atununchi itu chusanu
oke okkasari vache jeevitam
ee chivara kanipinchindi
etunundi etu chudalo
ippudu ardamaindisai
ika rendo chepa cheppina kavita
m bhoommeeda
moodonthulu neeru
okavantu nela unnaayi
kabatti manishi kashtaaluu dukkhamuu
atadi mottam jeevitamlooni
okavantu paridhiloki matrame vastaayi
migata moodonthulloki
manava duhkha pravesaalni srushti
nishedinchindi
ee srushti soukaryam teliyaka
okavantu dukkhaniki
naaluguretlu rodistunna manushulani chusi
enimidi dikkulu
eppatiki jaalipadutuunee unnayi
ee rendu kavitalu cheppinadi evaro telusa!?
cheruvulo chandamama.
aatmahatya chesukovalani cheruvuloki dookina manishini cheruvuloni chandamama rakshinchi vodduku cherchi tana vodilo padukobettukuni upadesam chesindi.
atanu nammaledu tananu rakshinchindi cheruvulo chandamama ante. cony paiki chuste aakaasamlo chandamama kanabadutune vuntaadu. cheruvu vodduna chandamama vodilo tanu. chandamamanu nammadu. chandamama cheppina chepa cheppina kavitalanu manasutho vinnadu burratho aalochinchaadu. intiki tirigi payanamayyaadu. cheruvulo chandamama velugutune vunnadu.
aatmahatya chesukovalani vachina aa manishi rachayita. gayyali bhaaryatho jarigina godavalo aavesamlo aame yila antundi.. kesampaadinchadam chetakakapothe enduloonainaa dooki chaavochugaa, mammalnenduku champutari ani bharya noru jaarina tarvaata teevra asaantitoe ataniki nidra pattaka cheruvuloki dooki aatmahatya chesukundamani vastaadu. cony cheruvuloki dookaboye sariki athani iddaru aadapillaluu gurtukuvacchi aapani cheyaleka enni baadhalu bharinchi aina aa biddalakosam batakaalani nirnayinchukuntaadu.
elanti badhalanaina bharinchi jeevitaanni daateyadaaniki manishi lopaliki edho voka veluturu pravesiste bagundunu anukuntaadu.
cheppaanu kada... ee manishi oka rachayita ani. chanipovadaniki cheruvu daggaraku vachi... tanu chanipovadaniki cheruvuloki dookithe chandamama rakshinchinatlu katha allukuni aa kathalo chepalu cheppina kavitalu tanaku anvayinchukuni tanaloki veluturu nimpukuni intiki cheradaaniki venakki mallutaadu kathaloni manishi. rachayita kuudaa. indulo rachayita tanakuu upadesam ichukuni paatakulakuu ichadu.
jeevitaanni eedaleka bratuku muginchukovalanukune prati niraasaavaadiki edho voka aasha kotta veluturu loniki pravesinchaalani... adhi aa manishini aatmahatya prayatnam nundi kaapaadutundani hrudyamgaa cheppina katha ceveluturio ee kathaa rachayita bhagavantam. manushulu evaraina chepalu cheppina kavitvaanni manasupetti ardam chesukunte tamantatatame aatmahatya prayatnaalanu viraminchukuntaaru.
ee katha nenu chadivi samvatsaramnnara ayindi. ee katha chadivina samayaniki nenu teevramaina vottidilo vunnaanu. ee katha naalo kotta veluturu nimpindani nenu cheppakkarledu anukunta.
manchi katha.. nidivi rendu pageele! adbhutamaina katha.
namakaaleena paristhitullo batuku durbharamai aatmahatyalu perugutunna nepathyamlo... rachayitala bhaadyata gurinchi P.Jyothi gaaru samaajamlo bhagam avvaalsina bhaadyata gurinchi pratyekamgaa cheppaaru..kathalu vrasesi tama bhaadyata ayipoyindanukokunda pratyaksha samaajamlo aatmahatyalanu nivaarinchadam mana chuttu vunnavaarilo aa lakshanaalanu gurtinchi vaariki councilling cheyadam..lanti vaatilo swachchandamgaa palgonali ani.
anduke ee kathanu gurtu chesanu. katha kosam... marchi 2020 chinuku maasapatrika chudalsinde!
prapancha aatmahatya nivaarana dinotsavam sandarbhamgaa...
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda aadivaaram, september 12, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: nachina kathaa parichayam
25, aagastu 2021, budhavaaram
amma - ammai
amma: ammai ammai.. emi chestunnavu?
ammai: amma vaakili oodustunnaanu mana parisaraalanu parisubhramgaa vunchutunnanamma
amma: ammai ammai.. emi chestunnavu?
ammai: mana intloki dummu dhooli rakunda neellu challutunnanamma.
amma: ammai ammai emi chestunnavu?
ammai: muggulestu ghnaapakashakti penchukuntunnanamma.
amma:ammai ammai emi chestunnavu
ammai: aarogyakaramaina vanta chesukovadaniki paatralu subhram cheyadam nerchukuntunnamanma.
amma:ammai ammai emi chestunnavu
ammai:snaanam cheyadaaniki neellu mosukuntunnanamma..
amma:ammai ammai emi chestunnavu
ammai: mokkalaku neellu postunnanamma
amma:ammai ammai emi chestunnavu
ammai: saikil nerchukuntunnamma
amma:ammai ammai emi chestunnavu
ammai: pasuvulaku metha vestunnanamma
amma:ammai ammai emi chestunnavu
ammai: prakrutiki namaskaristunnamanma
amma: alaage! manchi varshaalu kuriyaalani pantalu baga pandaalani mee naanna vyaparam bagundalani korukomma
amma:ammai ammai emi chestunnavu ammai: devudiki krutagnata cheppukuntunnanamm
amma:manchi bhartanu immani koruko..
ammai: amma amma.. devudu adiginavanni istada..
amma: istaadani nammakam talli
ammai: amma amma! tallitandri devudito samanam antaaru kada.. naaku devudu devata mee yiddarenamma.. nenadina varaalannee yivvalamma.
amma: santosham talli.. neekem kaavaalo koruko talli..
ammai: muchhatagaa moodu varaalu korukuntanamma.
modatidi..amma chese panulannee aanandamgaa chestaanu.
rendavadi:naanna chese panulannee baadhyatagaa neerchukuntaanu.
ika moodavadi aakharidi : aadapillavi chaduvulu neekendukani anakandamma. manchi mogudu devudiste radamma.. tallidandrulandaru ammayini abbaini teda lekunda panulu cheyistuu chaduvulu cheppistuu lokam chuupistuu vunte manchi alavaruchukuntaramma. vaalle manchi bhartalu manchi pourulu avtaramma.
amma: nuvvu nerchina ee koddi chaduvu neekinta manchi aalochanalu nerpindi. ninnu manchigaa chadivistanamma, aadamaga bhedam laeni panulannee nerpistanamma. aadabiddaku aatmaviswasam perigela baatalu vestanamma.
ammai: amma ee maatram ootha chalamma.. dhanyavadalamma..
ammaammayi chetulu pattukuni santoshamgaa naatyam chesaru.
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda budhavaaram, aagastu 25, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: antarangamaalika, saamaajikam
16, aagastu 2021, somavaram
dukkhapu rangu darsinchi... pradarsinchina daarsanika kalam
hataattugaa manakoka bahumati labhiste... chala sambaramgaa vuntundi. aa bahumati viluvainadi ayithe yika aa aanandaaniki avadhulu vundavu.
naa rachana keduhkapu rangee saahitya vimarsakudi drushtilopadi.. chakkani vislaeshanaku nochukundi. aa vislaeshana veediyogaa roopaantaram chendindi. oka rachayitaku yintakanna yem kavalasalu!?
dhanyosmi kampalle ravichandran gaaruu...
meeroo yee vislaeshana vinandi... katha chadavadam matrame kaadu kathanu yela ardam chesukovalo teliyajestundi. vinandi.. mee abhiprayam kuudaa teliyajeyandi..
*********
'dukkhapu rangu' darsinchi... pradarsinchina daarsanika kalam - kampalle ravichandran
keduhkapu rangae teliyaalante kannu ane charmendriyam unte saripodu, ghnaananetram kavali.
sare! dukkhapu rangu telisindi, mari daanni teliyajeyaalante yem kavali?
vanaja taatineni ane kavayitri, rachayitri, chintanaasili sahajamgaa, sahajaatamgaa kaligina vivekamtho, saadhana valla prodichesukunna ghnaanamtho dukkhapu rangu chudagaligaaru, telusukogaligaaru. daanni naa boti paatakudiki teliyajeppali ante ani ilaa oo katha rayali. kathalo vyatha unnanta maatraana paatakudiki dukkhapu rangu telisipotunda? manchi katha ayithe kevalam pradarsinchadame chestundi, adhe goppa katha ayithe aa keduhkapu rangu' anubhavam avutundi. ante, oka rachayita taanu ghnaananethramtho darsinchina oo jeevana satyaanni, kakunda, chaduvarini kuudaa drashtani cheyadam! tana talamloki teesukuraagalagadam! choopinche velu, chuse kannoo okate ayipovadam- entha visesham!
anduke vanaja taatineni katha- 'dukkhapu rangu' ni manchi kathani matrame analenu, goppa katha antaanu. katha ane saahityaprakriya kinda rasinanavanni kathale ani cheppalemu. kathalugaa consider cheyadagga vaatillo konne manchi kathalu. aa manchi kathalannee goppa kathalani anadaaniki veelledu. aa manchi kathallone 'dukkhapu rangu' laa vilakshanata santarinchukonnade goppa katha. ante idoka paramapadasopanam laga annamata. vraasindi mundu kathakaavaali, aa katha manchikatha kaavadaaniki thodu, vaividhyabharitamaina mana jeevitaallo niguudamgaa daagina mahattara satyaanni adbhutasilpa naipunhyamtho kallaku kattinchi, hrudayaanni anubhootithoonimpi, mallee mallee chadivinchedi goppa katha. chadivina pratisaari okakotta veluguni prasarinchedi goppa katha! anduke 'dukkhapu rangu' goppa katha. katha ane prakriyalo dontarlu dontarlugaa anekajeevanapaarshwaalanu odiginchi, navalaki unnanta vistrutini pradarsinchina 'dukkhapu rangu' vastu- roopa- saaraala vanti aneka vilakshana vidhaalugaa goppa katha.
vastuparamgaa cheppukunte- vartamaana samajam anubhavistunna aadhunika phalaalu appudappude andukuntunna tandaalo, vaatiki kuudaa nochani abhagyuralu sonabai katha kidkahpurangay
sona bharta bhukya, sona annayya murali. oke saamaajika sthiti, cony, saamskrutikamgaa iddari madhya entha dooram! murali chaduvukunna vaadu, udyogastudu. bhukya maarumuula kondapraantamlo tanda manishi. anagarikudu.
"goddu goda mandaki tagedaniki neellu kavali, aadadi bindepucchukuni neellu moyali.magodu pullari kaapu kayali, kattela mopu moyyali" ivee athani abhipraayaalu. pellamante ontiki, intiki oka avasaramani tappa antakante aalochinchaleni motumanishi.
aadhunikata andinche soukhyaalu, soukaryaalu andanantaduramlo undi bhukya kondanchu palle. taguneeru ledu. neellakirendesi maillu vellaali aadavaallu. arakshitamaina neellu taagi rogalatoyentho mandi chanipotaru aa tandaalo. aina, borluveyinchamani demand chesenta chaitanyam undani tanda adhi. bhukya peruki vaardu membare. rendondala otlu unna balam undivenaka. cony, borlu veyinchamani adige avagaahana, chaitanyamlevu. "neellu moyadanike yintikoka manishiavasarapadatannaarane saaku cheppi rendo pellaanni tecchukune tandaamagavaalla" loo okadu bhukya.
sonta chelli pelliki kuudaa ralenanta pedda baadhyatalu unnaudyogamlo unna muraliki, bhukyaki madhya saamskrutikamgaa ennitaraala dooram undo pratibhaavantamgaa chuupettaaru rachayitrivanaja taatineni.
muralii- bhukya bhougolikamgaa parasparam chala dooraallo untaaru. kostandhra- rayalaseema- telamgaanaa vanti praanteeyamaina antaraalunna pradesale kaanakkarledu. oke praantamlo kuudaa rendujeevanavidhaanaala madhya antuleni antaraalu, andaraani dooraaluu undochu. udaaharanaki tenaali- macharla- rendoo gunturu jillaalo pattanaale. cony, tenaali sasyasyaamalamainaruu, mari macharla- srinatha kavisarvabhouma cheppinattu -
'chinna chinna raallu chillara devullu
naguleti neellu naaparaallu
sajja jonna koollu sarpambulunu tellu
pallenati seema palletoollu"
ni gurtukutecche pradesam. ee renduchotla madhya kuudaa saamskrutika antaram entho. ee antaraanni chuupadamlo emantha visesham ledu. ee kathalo antakante visesham marokati undi.
murali sona thodabuttina vaallu. oke oollo, oke vaataavaranamlo, oke kappu kinda batikina vaallu. cony, sona- koothuru - ante stree, muralii- koduku- ante purushudu. kutumbamlo aadapillaki- magapilladiki saamskrutikamgaa unna dooram gurinchi kuudaarachayitri chala subtle gaa chuupettaaru. adhe asalainanerparitanam, adhe lingavivakshani ettichuupina kathaa samvidhaanam, adhe asalaina jeevitaavishkaranam... adhe goppa shilpam!
aadavaallu aakaasamlo sagamannaru. aada maga samaanamenaniraajyaamguu chebutondi. samaana avakaasaalu kalpistaamanipaalakuluu uudaragodutuntaaru. cony, ee madhya varaldeekaniki foram (dubuaf) ichina nivedika prakaaram lingasamanatvam ravalante maro 100 samvatsaraalu padutundata. antekaadu stree-purusha asamaanatalu gatamto polisteperugutunna kuudaa dubuaf aa nivedikalo cheppindi. magavallaku unna avakaasaallo streelaku kevalam 68 saatam maatrameunnaayani antondi aa nivedika. badi chaduvulone lingavivakshanuriposth pustakaalu. aa vyatyaasam marinta perigindata.atuvanti paristhitullo saamaajikamgaa diguvuna unna lambadi, sugali tandaallo inkenta vivaksha untundo chuupettaaru 'dukkhapu rangu' (katha)loo rachayitri vanaja.
"ee konda kindi tanda yinta dooram vuntadanukoledu chelli. chellelu kodukani polaalu vunnaayani inta dooramninnistadanuko baapu. ee adivilo padi muudaachaaraalaloemgutaa vuntivi," antaadu chellini chuddaniki vachina murali.
kodukki chaduvulu cheppinchina muralii - sona tandri, koothurukipellijesth chalanukunnadu.
"mee chellini menamama kodukki cheyalane ganda laggam pettitiri. audemo laggam rojuki moham tappinche, ekkadochettuki uresukunichachipoya nee chellini chesukovadam yendukishtam lekapoyindo yevariki yeruka. samayaniki nenu akkadumbatte maa ammaporindi.. deenni chesukomani." antaadu muralitho bhukya. ante, asalu pellii cheddamani anukundi vere menalluditho, atanu e kaaranaalatoonae uresukoni chachipoyadu. edho rakamgaa pellicheyaalanukoni adhe laggaaniki bhukyaki antagattesadu sonatandri. athani yogyatalato aa tandriki sambandham ledu. tanakuturi sthaayi, sthiti, manasutho assalu sambandham ledu. vadilinchukovadame tana baadhyata.
pellayyaaka rukku meeda korikaputtindi bhukyaki. vanda abaddhaluaadi, veyyi kalabolli maatalu cheppi masibusi maaredu kayachesi maarumanuvu chesukunnadu bhukya. adhi kuudaa mundatibharya sona anumatitho, peddala panchaayitii aamodamto. aatarvaata sona padutunna narakabadha gurinchi porugintivaallu eppatikappudu fon chesi chebutunna pattinchukoleda tandri. adhee, oke intlo perigina aadapillakee- magapilladiki madhya unnaduram. adhee vyatyaasam.
tandaalalo taandavamaadutunna avidya, anaagarikata, saamaajika, saamskrutika, rajakeeya anichiveta, aadavaalla patlavivaksha, laingika himsa... vanti enno amsaalanu sprusinchaaruvanaja taatineni ee kathalo. kondanchu pallelo matti vasana, burada lasalasa, endipoyina digudubavu, kanneellinkani kallu, kashtaalu, aananda vishaadaalu, vedanavedanalanu, aavesakaavesaalu, aakrandanalu, aranyarodanalu, poruginti vaalla manastatvaaluu... annintinii katha ane chinna conwas loo kudinchi chuupaaruchayachitri. uTo see the world in a grain of sand, and to see heaven in a wild flower, hold infinity in the palm of your hands, and eternity in an houru antaadu kada goppa kavi William Blake. alaa alpamlo analpaanni kuurchadam vantidi eekatha. anduke 'dukkhapu rangu' goppa katha ayyindi.
sanchaara jaatullo aadhunikataa samparkam valla kaligina maarpulu, pelli sampradaayaalu, aachaara vyavahaaraalalo lopayikarichesukuntu sardubaatlu ee kathalo ponduparichaaru rachayitri. kathaa nirmaanamloonu, vastuparamgaanu vaividhyabharitamgaa unna eekathani vanaja nadipinchina teeru, ettugadalo kuudaa aame chuupinapratibha prasamsaneeyam. kathana shilpam gelavadaaniki safalankaavadaanikii mukhyam bhasha, saili. 'du:khapu rangu' samakaaleekamaina vastuvu. vaartaapatrikallo ituvanti kathanaalu manakisuparichitame. kaneesam singil kaalam vaartalugaa aina, dagaapadina streela vetalu chustune untaam. aa vaartaku lenichaitanya sakti kathaki ekkadi nunchi vastundi? daanikosam aa kathalo rachayitri ae amsaalu kuurchutaaru? aksharaala saayamtho jarigina aa kuurpu- adhi iche ardhamlo gaanee, adhi deal chesina vastuvutokani, nadipina paatratho cony, mottam meeda adhi pratipaadinchinajiivati satyamtho cony anusandhaanamai undatam chetha asadasida vaartake kalasthai cherchabadutundi. adhe ikkada vanajachesaaru.
vastugata, roopagata, samvidhaanagatamaina vividhaamsaala koorpulonaipunyam pradarsinche katha paatakula manasullo nilichipotundi. ayithe, prati manchi kathakuu ee lakshanaalu undavalsindena? akkarlekapovacchu, unte maatram goppa katha avutundi- 'du:khapu rangu' katha ayinattugaa. anni kathallo saileegatamaina sugunaalanneeundavu, undaalani aasinchadam atyashe. cony, atuvanti sammelanam kudirithe 'dukkhapu rangu' vale vastu vinyaasamlo, paatra chitranalo, samvaadasaililo, sangharshanhaatpaadanalo, sannivesakalpanavanti anekaneka amsaallo kalagalisi unnatamaina silpapaaramyaanni andukoni goppa kathagaa nilavochu. vanaja taatineeniennukonna vastuvu, cheppadalachina paramaardham ante, aa vastuvupatla aame pradarsinche darsanam udaattamainaayi kabatte samvidhaanasilpam raaninchi goppa katha ayyindi.
ee katha ettugade chuddam:
"inti venuka nundi modalayye adavi. peruku adave cony, oka pachani chettu kuudaa kanabadani aarubayalu. chinna chinnachittiiti podalu bommedu,chittikisara chetlu. gatti errati neela. chinnagalike neela dummuregi chetla aakulu kuudaa jeguru ranguvesukunnattu vuntaayi."
- naandii slokamlone kathaamsam yaavattuu suuchinchadam samskrutanaataka maryaada, sampradaayam. ee kathaarambhamlone adavi kaaniadavini, aa vaataavaranaanni chitrinchadam dwara aa adavi vanti sona jeevitam, aranyarodana vanti aame aakrosam cheppesaaru vanaja.
varnana, saili, kathanamlo antarbhaagaalu. ee kaalam rachayitallo karuvoutunna vaatillo bhautika vaataavarana parisaraala varnana puurtigaa karuvavutondi. aa bhautika vaataavaranaanni paatra chitrananu jodinchikaala sthala vastvaikyam saadhinchadame 'dukkhapu rangu' vishishtata. adipachaapachani adavi kaadu, 'dummuregi chetla aakulu kuudaa jeguru rangu...' pulumukunnayi. sona kuudaa tanadaina sahajatvam masipoi, jeguru rangu jeevitaanni jeevistondi. matladetappudu, ante maatalni rasetappudu abhivyaktam loo kanabade teerune sailiivinyaasam antaamu. 'du:khapu rangu' kathakioka maandalikaanni ketayinche kramamlo naipunyaanni chuupimchaaruchayatiri. vividha praantiiya, saamaajika varga maandaleekaalagurinchi avagaahana, saadhikaarataa lekunte idhi saadhyam kaadu. aasamuchita prayogam valla kathana samvaadaalu rentiki sahajasoundaryam samakuurindi.
sonani bhukya chavagotti veedhiloki tosestadu. "paluputaadu debbalaki ollantaa pongindi sonaki. jwarammunchukochindi. noru pidachagattuku potondi. evaranna neelluivvakapotara annattu chustuu vundi. oorantaasaddumanigindi cony, gontulo chukka neellu padaledu. aakaasamlochandrudiki malle nadeedhilo sona."
- aakaasamlo chandrudiki malle nadeedhilo sona. etuvantivaakyamidi? "aakaasapu tedarilo kaallu tegina... ontariontelaagundi jabilli!" annadu kada mahakavi srishree (oka raathrikavitalo). yugayugaalugaa kavulaki preranagaa nilichina chandruduki aadhunika mahakavi kotta prateekani anvayinchaadu. atuvantide vanaja taatineni chesina prayogam, ichina prateekakuda. niraasa, nissahaayata, nirvedam, ontaritanam - anni arthaalu okkavaakyamlo- "aakaasamlo chandrudiki malle nadeedhilo sona" - intaku minchi vanaja pratibhani cheppadaaniki emundi?
**u**
vasudhaika kutumbaanni kalagani, daani saakaaraaniki tapinche vanaja taatineni vanti uttama rachayitri saahityam gurinchi kakunda saahityetara maina saamaajika kuleenatani prastaavistunnandu manninchaali. cony anivaaryam kabatte tappadam ledu. sagatu paaribhaashika padaallo cheppalante, vanaja taatineeniagrakulaanika chendina rachayita. saamaajikamgaa attaduguvargaaniki chendina badugu, dalita stree gurinchi, aa abhagyula jeevanamloni dusthiti gurinchi pratibhaavantamgaa kallaku kattaru.
naa drushtilo adhi chala goppa vishayam. cony, dalitetarulu, ledagirijanetarulu dalitula, leka girijanula samasyala gurinchimaatlaadatam, rachanalu cheyadam koodadane vaadanalu manatelugu saahityamlo, mari mukhyamgaa astitva udyamaalu oopandukunna vinipistunna mondi vaadam. evari rachanaluvare rasukovalani astitva udyamaalu horu pedutunnaayi. tanadikaani jeevitaalaku vistarinchadamane abhilasha, aasaktii saahitiikaarulaku undanakkarledani vaadaalaraayullu godavalagodaalloki dookutunnaaru. ee vaadane sababaithe, rendo pelli chesukunna bhartatho vegi, himsalu padithene 'Jane Eyre' navala rayalani Charlotte Bronte ni dabayinchalsi vastundi. 'Madame Bovary' gurinchi magadivi ayina nuvvelarastavayya ani mahaarachayita Gustave Flaubert thoo debbalata ki digaali. mana bhaarateeya rachayitala vishayaanikoste, harijanulu, dalitula sthaayi, dayaneeyamaina vaari sthitigatulu, antaraanitanam vanti saanghika duraachaaraaluu meerendukuraasaarani mulkaraj anand, rajaji (si.rajagopalachari- tamilam), sankarrao kharat (maraatii), kum.veerabhadrappa (kannada) vanti goppa rachayitalni bonu ekkinchaali.
mana telugulo 1913lone vachindi helavati'' katha. venkatapaarvatishwarakavu 'matrumandiram' vachi noorellunindipoyinda. unnava lakshminarayana gaari yu"malapalli'kikuda nindu noorelle kada. 1925 loo sripada subrahmanya saastri gaari pullamrajue katha , 1931 loni esagara sangamam', 'ilaantitavvaayi vaste', (1934 ) vanti kathalu harijanula samasyagurinche. asalu girijanula gurinchi kathalu raasina, raastunnavaariki aadyulu chinta deekshitulu gaaru. sugaaleelu, chenchulu, erukalu, yaanaadulu, koyalu modalaina vaari jeevita sailiniatyanta sahajamgaa, daggaragaa chuupimchaaru- kesugaleekutumbamlo. tichenurani chenchula jeevitam, kabhiprayabhedam yaanaadula katha.
rendu moodu dasakaala nunchi veluguloki vachina dalita, stree, minarity, praanteeyavaada astitva saahityodyamaalu vaarivargaalaku chendani rachayitalu, kavula meeda nishedhaagnalu vidhinchadam badhakaram. astitva chetanyaalu evari moolaalnivaallu vetukkunenduku dohadapadatam entha vaastavamo, aayaachaitanyoodyaamaaluku chendani srujanakaarullo kotta spruhalnikaliginchi, uttamottama konaalni aavishkarinche vidhaanaalaki terateesindi. attadugu jeevula aakrandanalu, shraamikulanissahaayata, asprusyula aavedana, sanchaarajeevula batukullo cheekati velugulu vastuvulugaa sweekarinchi, aa vastuvulaki tagga bhashani, yasani, shilpaanni saadhinchi, santarinche rachayitala valla inka aa astitvavaadaalaki melu jarugutundani grahinchadam ledu- vivaadaala vaadulu.
oka raiter ku bhavapushti, palukubadi entha mukhyamo antakannaamukhyamainadi saamskrutika sampada. aa saamskrutika sampada pushkalamgaa unna rachayitri vanaja. kabatte, oka attadugu vargaalaku chendina stree beebhatsa ... vishaada... kaarunyamaina kathanuraayagaligaaraame. paatrala sahaja pravrutti, vaallake teliyani saiddhaantika moolaallonchii konni bhavaprakatanalni padaallo palikinchi paathakudilo cultural addugodalni koolchi, vastuvulooni gaadata, teevrata ataniki kaliginchi, samasya patla teevra nirasanalu paatuusahaanubhuutini, rasa spandana kaliginchela 'dukkhapu rangu' rachinchina vanaja taatineniki abhinandanalu.
**u**u**
veedio yee link loo...
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda somavaram, aagastu 16, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: sameekshalu
12, aagastu 2021, guruvaram
Bow To The River!
nadiki namaskarinchani naa chetulenduku!?
aangla anuvaadamlo...
Bow To The River!
meanee
What for my hands if they don't bow to the river!?
Breeze of the stream squalls, whereas the river sings.
Peeping out at Goddess Kanakadurga's feet
the neck-ached waves turns towards the ocean.
Black cotton soils soaked in black water
Inviting young sprouts in a swamp of joy
A muster of storks along with the fishermen focused on the downstream
like Arjuna stares only at the bird's eye.
Pilgrims flock annually are euphoric to watch the flow
Nostalgia blooms in their eyes again.
Etiquette chides the desire to wash the feet at the river bank.
Since being humans brim with sin,
We do mind to leave our dirt in the waters of a holy river.
I want to bow while anointing on my head the waters of Krishnamma
That washes the sacred feet of Lord Mallanna
I want to consume that sacred water with devotional precision.
Where were you born dear mother
How many cultures did you blossom?
How amazingly you bestow life to the moving & static
for the generations oscillate between boon & bane.
The culture of the river-ages is a civilized virtue.
Life like a fist of ash must drift away in the stream.
What for my hands if they don't bow to the river!?
moolam : vanaja taatineni.
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda guruvaram, aagastu 12, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: anuvaadamlo naakavitvam, Translation
11, aagastu 2021, budhavaaram
maraninche prema voddantaanu
maraninche prema yentha goppadaina voddantaanu.
asalu premantene veyyidigullu.
vaddani yentha mottukunna anaakaanii cheyani talapula koluvulu
dwarabandale laeni naalugu gadulalo swechhagaa tirigesina rojulu
dhwani vinipinchani valapu mantraalu astraalu shastraalu cheyani gaayalu teepi kotalu
premante tananu taanu gaayaparachukuni inkokari premanu malamuga poosukovadam
inni daataaka...
evari maanaana vaarini vundaneeyadu ponee kalisi bratikinapudu paatabadakundaanu vundipodu
iruvuri madhya kramakramangaa maraninche prema
vegatu kotte prema manishi kanna munde chachipoye prema voddantaanu
rahasyatantrulanu meete aa mano maardavam.. nandivardanamanta challanidi kaanatlaithe..
prema yentha goppadaina voddantaanu.
maraninche prema yentha goppadaina voddantaanu.
oo desadimmari prema sanchaari prema yentha goppadaina voddantaanu.
rekkaludina seetaakokachilukaku poolarekkalu atakavantaanu.
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda budhavaaram, aagastu 11, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: kavitvam
9, aagastu 2021, somavaram
nadiki namaskarinchani naa chetulenduku!?
eta gaali yetti postundi nadi paata paadutundi
keratalu kanakadurga paadaala vaipu chusi chusi
meda noppi putti putti saagaram baata pattayi.
nallani neeru taagina nallaregadi neelalu santoshapu chittadilo
naaruku aahvaanam palukutunnaayi
jaalarulato paatu kongala baarulu
pakshi kannunu matrame chustunna arjunudila diguvakupare neetipai drushtini pettai.
eta vache yaatrikulu pravaahaanni chustuu kushala padutunnaru.
vaari kallalo balyam mallee chiguristundi.
nadi vodduna digi kaallu kadukkovalante janma samskaramedo mandalistundi
ninda kalmasham vunna manushulam kada
puneetamaina subhra nadee jalamlo mana kaasaaraalanu vadala manasu kaadu
mallanna paadaalu kadigina krishnamma ni nettina jallukuni namaskarinchaalanipstu
moodu uddarinela paadodakaanni bhaktito sevinchaalanipistundi.
ekkada puttavu talli
yenni samskrutulanu vilasimpa jesavu talli..
tarataraalugaa pramoda pramaadaala madhya
yenni characharaalaku batuku ootamichaavu talli..
nadi yugala samskruti naagarikamaina sadgati
pidikedu boodidagaa maari pravaahamlo padi kottukupovalsinde
nadiki namaskarinchani naa chetulenduku!? u
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda somavaram, aagastu 09, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: krushnaatiiramloo
28, julai 2021, budhavaaram
prati kshanam needani...
prati kshanam needani....
udayaanne suuryoodayaaniki munde padaka mancham digutuu.. bhoomi aadhaarampai kaaluunistuu.. nenu viswasinchina bhagavantudini taluchukuntuon namahsivaaya anukuntaanu jeevinchadaaniki maroka kotta rojunu naaku prasaadinchinanduku krutagnatagaa. mrutavastraanni kappukunna raatri tirigi puruduposukunnattu jeevana adhyaayamlo maroka kotta roju kotta vutsaaham anuvanuvunaa.
thoorupu prasavinchenu udayabhaanudu vikasinchenu
mooganela paravasinchenu...
velugunu manasara loloniki aasvaadinchaaka pura samskruti naaku nerpina samskaaraanni aacharanalo chuuputaanu. intimundara muggu veyadamlo manam nibideekrutam chesukunna ninnatiroju pratibimbistundani naa nammakam. utsaahamgaa vunte peddamuggulu vestaanu. prasaantamgaa vunte kudirikaina chinna muggunu kalaatmakamgaa vesi chusukuni murisipotanu. chikakuga vunte mokkubadigaa naalugu karralu geesi mama antuu mugistaanu. ante ninnatirojuna nenu jeevinchina jeevitaanni yeroju naa vaakitlo muggu aachuki teluputundannamata.
ikkada kalaatmakamgaa ante yemi ledu koddigaa yekkuva chuupee shradda anthe!
rojulo konnigantalu mokkalaku naa voohala voosulanu vinnaminchukuntaanu. poovulaku naa kalala vindunu aaragimpajesi kanula vindunu mootagattukuntaanu. pamitachenguthono chunnee konguthono bidda mukhampai pattina chiruchematalanu tudichinattu mokkalapai padina dummu dhoolini subhram chestu vaatiki chandamama kathalu cheputaanu.
naa nestaalu pustakaalu. pustakaalu chadavadamante anekamandini chadavadame! chadavadam ante aasakti thono aanandam kosamo kalakshepam kosamo ghnaanam kosamo. fiction cony nan-fiction cony aatmakathalu prapanchasthaayee saahityam yedaina kaneeyandi pathanaanubhavam jeevitaanubhavam anta goppadikaadu. naa anubhaname naa praamaanikam. itarula anubhavam lantide pathanaanubhavam. idantaa kalasi nenuu naa dhrukfatham.
ee prapancham maanavula musugesukunna raakshasulato nindivundi anukovadam chala telika. adhe manishiki manam kuudaa namuunaa nee kada! ontarigaa gadapadam yishtam. samuuhamloo vunna sare! kotta aalochananu panche maatalu matladataniki vraayadaaniki matrame yishtam chuuputaanu. naatho sambhaashinchevaarito naa maatalo premanu heccharikanu saanubhootini matrame panchutaanu. nenu aavesaanni anuchukolenu. nirmohamaatamgaa naa abhipraayaanni velladistaanu. anduke nannu satruvugaa bhavinche mitrulekkuva naaku. swaardham mosam kapatam laeni tavulekkada? ani prasninchukuni.. yevariki vaaru kontha tagginchukunte bagundunu kada, yitarula konni aakaankshalu neraverataayi anukuntaanu.
manaku vaartalalo velige mahilalu kaadu samaajamlo sagabhaagamaina streelu kavali. aa rojulu ravali. andukosame yee chinnapati raatalu. samaajaanni pillala drushtitoonuu streela drushtitho chusinatlaithene.. manaku chala ardamavutaayi. mitimeerina ghnaanam ahankaaramuu saantinivvadu. ghnaanam anedi mrugatrushna. noothana aavishkaranalu abhivruddhi pathamlo vunchagalavemo cony saantini prasaadinchavu.
kobbarichettuku allukunna tamalapaaku teega nimmachettu kinda pacchagaa perige allam panta jaamachettuku allinchina dondateege sapotachettu yichina aasaraatho viragakaasina potlateega. tanu batukutuu marokariki yistunna vootha. intakanna jeevana taatvikata yemundi?
prakrutiki daggaragaa jeevinchina samayame manam prati kshanam jeevinchadam... jeevinche prayatnam cheyadam.
(inka vundee.... monolag)
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda budhavaaram, julai 28, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: antarangamaalika, spandana
10, julai 2021, sanivaaram
hrudayam kathinam kakapothe..
ee madhya naaku maa abbai bahumatigaa kontha rokkam pampaadu.
kotta kathala pustakam prachurana cheyinchuko amma annadu.
vaddamma,naaku niraasagaa vundi. prachuranakarta lee ammakaalu niraasaajanakamgaa vunnayi, vaddu annarani cheppaanu.
ayithe nee kathalannintini vokka aangla padam rakunda puurti telugu vachanamlone mallee vraayi, chala baguntundani annadu.
eendukalaa.. nenala vraayalenu annaanu.
mana telugu vividha bhashalu kalasi sankaramayam ayipoyindi. alaa acha telugulo vrase vaallu yipudu kuudaa vunte baguntundamma annadu.
daanivalla upayogam yemundi aa bhasha kavalante yabhai yella venakki velithe chaalu mana saahityamantaa sankaram kaani tenugulo labhyamavutundi ani cheppaanu. abbai aalochanallo spashtata ledu cony yedo aaraatam vundi.
naa mattuku nenu rakarakaalugaa vraastaanu. vaakyam praarambhamlo tappa madhyalo achulu vaadanu. mundugaa chalam gaaru vishwanaadha satyanarayana gaaru kuppili padma gaari vraatalalo yila chudavachhu. vi.e.ke.rangaarao gaaru yide sarainadani vaari swahastaalato vraayadam chusanu. appatinundi yilage vraastuuvuntaanu. (visuganipinchinapudu vadilestaanu. vraatalo soukhyam chusukuntaanu)
intakuu.. naa kodukichina bahumati rokkam 50,000/ nu karona samayamlo lemi chuttukuni katakatalaadutunna vaariki vaidya sahaayaaniki mariyu punyakshetra darsanaalaku velutuu marikondarini teesukuni velladam annadaanam cheyadaaniki peddalaku vaariki avasaramainavi koni pettadaaniki kharchu chesanu. pustakam vesi vaatini yedurugaa pettukuni vedana chendatam kanna yidi yentho viluvaina shreshtamaina pani ani naa manasu cheppindi.
inka chala vaagdhaanaalunnaayi. sweeya sampaadana ledu. srushtinchukovadaaniki anukuula samayam kaadu. rendintilo cheyi petti kaalchukunnaanu kuudaa. mitimeeri kharchu pettakunda vundatam kuudaa avasaram. podupu cheyadam kuudaa aarjinchadam lantide. adoka aadaayamaargam ani naa sthiramaina abhiprayam.
edutivaaru kashtaalalo vunte naaku baadha kalgutundi. ekkada maata yichestano ani bhayapadutune vuntaanu. annaka yivvalante abbaini adagali kada.. anduke panta dabbulu kakunda inka gift gaa manee pamputaadu. abbaiki amma sangati telusu. mana cheyi vahakame kada antuuntaanu.maata yichi chaalaasaarlu yibbandi paddaanu.avasaramaina atyavasaramaina kharchulanu kuudaa vaayidaa vesukunnanu. ee vishayam goppa kosam vrasukovadam ledu. naa balaheenata velibuchukovadam anthe! hrudayam kathinam kakapothe kuudaa avasthale!jaagurukalai vundaali tappadu.
e aalochanainaa cria roopamlo kanabadakapothe adhi vrudhaa krinda lekka. naa yee aalochanalu velibuchadam kuudaa vrudhaayenemo! naakaithe teliyadu. cheyadaaniki panileka yee .. yee vraatalu.
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda sanivaaram, julai 10, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: antarangamaalika
1, julai 2021, guruvaram
naaku nachani naa katha
naaku nachani naa katha u aavalivaipue
rachayita kuudaa tanu vraasina kathalanu paatakudilaa chaduvukovalani self editing chesukovalani apude kathanu manchi silpamto chekkinatlu ani kontamandi suuchanala dwara telusukunnaanu. eedi uttama rachan pilaka ganapatisastri gaari vyaasam chadivi chala vishayalapatla avagaahana panchukunnaanu.
kathalalo manushyulanu mari udaattamgaano, durbhalamgaano, durmaargamgaano chitreekarinchadam naaku yishtam vundadu. anduke ee ceavalivaipue kathani vraayalani anukunnappudu sarvasakshi konamlo vraayaalanukunnaanu. kathani rendu moodusaarlu tippi vraasaanu cony verokavidhamgaa marchaledu. paatralaku paerlu kuudaa anavasaram anipinchindi. itivruttam nachakapovadam kuudaa voka kaaranam. naaku nachaledani lokam inko vidhamgaa ledu kada anna asahanam inkovaipu.. ee katha patrikalo prachuranaku yempikai vunte bagundedi cony yempika avaka nannu niraasa parichindi. jeevitaalu vaeru kathalu vaeru ani ee katha vrasaka mari ardhamaindi.
ee katha nenu vraasinade aina naaku nachani kaaranam emitante... ee kathalo dheena sthitilo vunna garbhini stree chettakundila daggara engili vistallalo aahaaram yerukuni tintunna yuvakudu. veeru nirdaya chuupina samajam yokka sakalaalu. ee sthitilo vunna vyaktulanu katha kosam vaadukunnanduku nenu siggupada valasina vishayam. ika muudavapaatra driver nu kuudaa durmaargamgaa chupalsiravadam. ee kathalo oke oka paatra jaali daya maanavatvam choopinche paatra NRI paatra. aa paatra kuudaa khangutindi. manushulapai vunna nammakam sannagillindi. e kusto kasto dhanavantula patla vyatirekata chuupistuu manchini prakatinchina draivaru kuudaa tana avasaraala kosam dabbuku kakkurti padi dheena sthitilo vunna yuvakudi daggara vunna dabbu kosam venakki velladam.
mugguru paedavaarini vaari staayini sthitini rachayita avamana parichi rendu paatralaku udaattatanu apaadinchi.. antalone NRI paatraku itarulaku saayam cheyadam patla puurti vimukhatanu apaadinchadam bhaavyamanipinchaledu. manishilo yee maatram daya jaali lekunda yitarulaku sahayam cheyakunda raati manushulugaa chitreekarinchadam tagadu. ikapothe ee kathalo talli paatra itarulaku sahayam chese gunam vunnappatikii kuudaa tana chuttu vunna parisaraala patla muriki manushula patla vunna asahyaanni pradarsistune vundatam. adhi paatra swabhaavam. katha mugimpuku vachesariki yee maatram pajitive lekunda negetive gaa mugiyadam naa asantruptiki kaaranamaindi.
ee kathalo vunnattu 100 u vaastavam vunna jarigina kuudaa... kontha kalpitam jatacherchi.. driver paatranu maroka vidhamgaa chitreekarinchi pedala patla rachayitaku kontha gouravabhavam vunnattugaa vraasi vundedaanni. alaa cheyakapovadam valana kathalo rachayitagaa naa drukfadam tetatellamaindi. anduke naaku ee katha nachaledu annaanu. vere katha vraasetapudu rachayitaku konni baadhyatalu vuntaayani ardam chesukuntu vraastaanu.
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda guruvaram, julai 01, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: self editing
30, joon 2021, budhavaaram
rahasyala ara
edaina lona daachukunnanta kaalam... parimalaanni daachukunna mogga laga adhi kevalam manadee.. manaku matrame sontamainadi.
pedavi datina.. paalii kadilina.. kee bord chappudu chesina.. kudi cheti chuupudu velu oka click manipinchinaa vikasinchina pushpam nundi veluvadina parimalamlaa adhi marikondaridi andaridee..
rahasyapu poralu vippakunda daachukunna anekaneka aalochanalu manasu mamata annee mana vyaktigata sampada. evaruu dochukoleni sampada. manishi oggi mudatalu padda charmam krinda daagunna naraalalo pravahinche raktamla avi chetanamainavi. maraninchina kanaala sthaanaanni bharti chese sarikotta kanallantivi. roju rojuku sarikotta roopam dalchi idhi ilaa kaadu alaa adhi marola antuu amiba laa aakruti maarchukuntuu manaku matrame sontamaina aasthi.
anduke antaaru.. vayassu perugutunna koddi noru teravadam taggaali ani.
manam vipareetamgaa preminche vaaru mananu sarigaa pattinchukovadam ledani bhavana kalgina adhi nijame aina abaddamainaa.. adhi jeernam chesukodamlo viphalamaithe appatikappudu puttukoche kanneeru pai pai aaropanalu annee mana manasunu aalochananuu patti icheve!
anduke aalochanala munta pagalakudadu.. prakatanala taalam baddalakottakudadu..silley things ani paluchana kaakuudadu. .. kontha dachukondi.mee viluvaina sampadanu meere anubhavinchandi. antarmukhulai vundataaniki saadhana cheyali.
ani yenno anukunnana..
hrudayam yentha picchidi.. mudi vippoddu antoone yentha twaragaa battabayalai potundo. aneka samsayaalu bhayalanu dachukoleka yishtamaina vaalla mundu bayatapadi potundo! adhi aalochanaku entha vibhinnamgaa vuntundo.. kada!
aprayatnamgaa.. mera dil bi kitna pagal hai.. ani manasu oo antarmukhi paata paadukundi..
manumaraalini chudataniki velladaaniki vegirapadutunna padutunna manasu vellaleni nissahaayata kalagalasina asahanamlo kodukutho kaasta matladi ekkuva potladi ardam laeni aaropanalenno chesaka.. kaasini kanneellu karchaka telikaina hrudayamtho .. yila anukunnaanu.
naa koduku sahana samudram. ammanu biddala vodilo padukobettukuni premagaa vennu nimirinatlu vodaarpu vachanaalatho saantvana kalginchaadu. mari ammanu yevaru ardham chesukuntaru bidda tappa.
asalu vishayam yemitante... tagudunamma antuu annee bayata pettakudadu.. konni dapettukondi anedi kuudaa avasaramaina mate. evariki vaaru anubhavamloki tecchukuni chudandi. meeke telustundi. rahasyapu ara yentha aanandaannistundo!
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda budhavaaram, joon 30, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: antarangamaalika, ammamanasu
27, joon 2021, aadivaaram
muddu bangarame..
kihihira bangarame
muddu bangarame maa amma minuku bangarame
chinni bangarame talli jinugu bangarame
mupfai moodonkarla moothi vayyarala
muppoddu muripala melimi bangarame
muddu bangarame maa amma minuku bangarame
reppalu konchem etti chusindante
kanabade momu nindu bangarame talli
yitte chappuna kallu chilipiga chikilinchesi
appudappudu adunu juusi raagaalu teesi
antalone guppedu garalolakabosi
muddu bangarame maa amma minuku bangarame
peda chuupu chusemante alavigaani alaka juupi
aavaipu chulledante churruna chinabotundii chilaka
poru bangarame pisaranta horu bangarame
nihira paeru bangarame chitkala teeru bangarame
muddu bangarame maa amma minuku bangarame
chitti paadaaletti naanna gundelanu tantunte naanna
tanuvanta murisenu vaatsalyam varshamai kurisenu
amma juttunu peekuthuu vunte aameku pattaleni pulakintai
aa kanula velugu puttadi poovulai merisenu
muddu bangarame maa amma minuku bangarame
manitunakalanti golla konala thoti atta
tana paala chekkillu meetuthunte papai cheppenu
ardamavani kaburlu anekam
aakali ayyindante arakshanam aagaka
aagameghaalapai amma uriki rakunte kanumeenu doyi
kanaka dhaaralu gatti illanta tadisindi
bojja nindina tadavune aa tadisina momu
vajrapu tunakala talukuna merisenu
tikka bangarame nuvuginja mukku bangarame
bugga bangarame inchakkani chukka bangarame
aadibhikshuvuku ghnaana bhiksha pettina amma bangarame
karuninchenu aa talli maa inta tana roopuna
maa chitkala talli bangarame
maa inta velasina maata bangarame
muddu bangarame maa amma minuku bangarame
nihira bangarame maa chitkala teeru bangarame..
muddu bangarame maa amma minuku bangarame
chinnitalli bangarame naa talli bangarame..
anna prasaada sweekarana (annapraasana) sandarbhamgaa ...
prematho.. nayanamma 25/10/2020. vijayadasami.
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda aadivaaram, joon 27, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: ammamanasu, chitkala kaburlu, chinnitalli, nayanamma prema
prati okkaruu chadavadagina kathalu earaayiki norostin
raayiki noroste kathaa samputi sameeksha -manju yanamadala
vanaja vanamali blagar gaa andariki suparichitulaina taatineni vanaja kathala sankalam "raayiki noroste"loo kathalanu chaduvutunte aa perenduku pettaro ardham ayyindi. tana chuttu unna samaajamlooni kashtaalu, kanneellu chusi raila maarina manasuki mataloste achcham ee raayiki noroste kathalloni paatrale mana nija jeevitamlooni mana anubhavale anipinchaka maanavu.
ika kathalloni velithe aanavaalu kathaloni paeru kuudaa cheppukoleni oo bharya chaatu bharta, kodukugaa tana tandriki avasaanadasalo asara kaaleka povadamlo pade vedananu, aastulu adagadaaniki palleku velutuu gunde lothullo daagina ghnaapakaalanu tadumukuntu chivariki tana kartavyaanni adbhutamgaa nirvahinchadaanni hrudyamgaa cheppaaru.
kaalla cheppu karustaadilo pallelooni aachaaraalu, kattubaatlanu, kulaala ahankaaraalanu cheptune palle manasula abhimaanaanni tama daggara pani chesina chinna pilladu yajamanuralu tanapai chuupina abhimaanaaniki gurtugaa mathers dee rojuna ammaga bhavinchi cheera petti aasiirvadinchamanadamlooni anubhootini chakkaga cheppaaru.
vennela saakshigaa vishaadamlo kulaala pattimpulaku balaina premanu andamaina manasu paatalatho dari cherani lekhalo vishaadaanni vinasompugaa vinipinchaaru.
koothuraithenemlo aardhika bandhaalalo padi endaro pillalu dooramouthunna anubandhaala viluvalanu oo talli manasu tana koothuru gontaanammakorikalanu teerchadaaniki aatmaarpana chesukovadam chaduvutunte mana manasulu kantatadi pettaka maanavu.
jaabili hrudayamlo manasulu kalasina bandhaalaku e mataalu, kulaalu,kattubaatlu addu ravani adbhutamgaa cheppaaru. ika ee samputi paeraina raayiki noroste kathalo nijaaniki nammakaaniki moolamaina ammananna bandhamlo hakkulaku, baadhyatalaku madhya ahaaniki, aatmaabhimaanaaniki tarataraalugaa jarugutunna sangharshananu cheppadamlo safaleekrutulayyaaru.
samskaaramlo prati manishiki,mataaniki madhya unde vibhinna aalochanaasaralilo unna aantaryaalanu gouravinchadam elano cheptuu, manushyulu tanuvu chalinchina vaari abhipraayaalaku viluva ivvamani cheppadam chala bavundi.
econtrey umen koothuru kathalo mana sampradaayapu kattubottu viluvanu cheptuu asalaina andam aatma vishwaasamtho kuudina vyaktitvam ani cheptuu neti yuvata vegaaniki addukatta vese prayatnam chesaru.
snehitudaa naa snehitudaalo manasu snehaalu, rahasya snehaala madhyana perugutunna antarjaalapu vaaradhi, bhavala pampakamlo aatmala bandhaanni, asalaina snehaannialavokagaa cheppesaaru.
paata thodulo maanavatvaaniki, thoti manishiki saayapadataaniki goppa kutumbamlone puttanakkaraledani, aadukune manasunte chaalani, inkennalli kathalo gudisello batukula baadarabandiilu, aadadi premanu panchadamloonuu adhe kopam vaste, tana sahanaanni pareekshiste aadisaktigaa ela maarutundo, maaraalsina aavasyakatanu vivarinchaaru. mahin loo chaduvukovalani unna oo pasi manasu kutumba paristhitula moolamgaa aagina tana chaduvu kosam yem cheyadaaniki nirnayinchukundo cheppadamlo aa bhavodvegalu palikinchadamlo manam roju chuse sanghatanale kalla mundu kanipinchetatlu chesaru.
marmamemilo mataachaaraalanu addu pettukuni kondaru musugu vesukuni ela mosam chestunnaro daaniki paryavasanam manchivaallu shiksha anubhavinchadam gurinchi chala baga cheppaaru.
intiperutho oo ativa manasuloni aavedana tandri, bharta, koduku vanti bandhanaala nunchi tanakantu oo asthithvaanni erparachu kovadaniki chesina prayatnam kanapadutundi. paluchana kaaneeyake cheleelo sneham musugulo eershyanu, asuyanu bayatapadakunda pabbam gadupukune eenaati ennokutila masastatvaalanu, begam pate palus prakkanalo mana hadavudi jeevitaallo manamundi, mana daggara pani chestunnavaari maanasika sthitini anchana veyaleni paristhitulanu, doorapu kondalu nunupanna america veesa jeevitaalanu pratyakshamgaa chusina anubhavaannichakkagaa akshareekarinchaaru.
laghu chitramlo manam chuse manishilo manaki teliyani maro konam untundani tera meeda kanipinche jeevitaallo aa tera venuka vishaadaanni parichayam cheyadam, vaesyala manasu kathanu vinipinchadam, illali asahanamlo pattanavaasamlo apartment jeevitaalu, asahanapu ghattalu bharinche oo sagatu illali manasu muchhatlu, gadapa bottulo ardham laeni sampradaayaalaku manam iche viluvala gurinchi, ippudu kuudaa rava ammalo tanalo taanu mathanapadutunna koothuriki dooramai tappanisari paristhitullo rendo pelli chesukuni koothuriki daggara kaaleni talli vedana, bayalu navvindilo avasaraalaku ghnaapakaalanu narukkovadam, naa anna bandhaalanu tempukovadam venuka entha vishaadam peddala manasulni melipedutundo, aame navvulo avasaraaniki ela vyaparam cheyalo, puritigadda kuuli batukullo kashtaalu, maga bidda kosam tapanatho bharyane kolpovadam, laatiikarra kathallo bandhaala viluvalu, vyaktigata, udyoga baadhyatalu ela undalanedi sahaja paatralatoe chakkani saililo cheppaaru. prati kathaloonuu manachuttu tirige paatralatoe, manaku alavaataina, daggaraina anubhavaalanu ivi manam chustunnantagaa leenamaipoyetatlugaa sahajamgaa cheppadamlo rachayitri krutakrutyulaiyyaru. prati kathaloonuu manaveeya drukpatham kanipistundanadamlo atisayokti ledu. prati okkaru chadavadagga pustakam ee " raayiki noroste ".
veeriche post cheyabadindi vanaja taatineni vadda aadivaaram, joon 27, 2021 commentlu levu:
deenni eemeyile cheyandiBlogThis!Twitterku share cheyandiFacebookku share cheyandiPinterestku share cheyandi
lebullu: raayiki noroste, sameekshalu
26, joon 2021, sanivaaram
ee manushulaku emaindasalu !?
raitula daggara panta konandi vaariki sayapadandi anukuntunnam. pandinchina raitu daggara kilo beerakaayalu Rs/ 60 teesukuntunnaru. arakeji beerakaayallo vokati peddadi marokati chinnadi. peddakaaya mudirindi gattigavundi peechukattindi.. dor delivery ichi vellipoyaaru.(plastic baket krindaku veladesthe andulo vesi vellipotaaru) aa mudurukaya chettabutta param chesi chinnakaayatho ullipaya kalipi vandukuni aa pootaku kuura mama anipinchaanu.
paket paalu vaadavaddani dactor suchiste gedepalu leater 80 roopaayalu lekkana posi velataadu vokatanu. coffy kani koddigaa paalu kaayataaniki poyyi meeda pettagaane dhaam dhaam ane sabdaalatoe aa paalu virigi dabbalai potayani sandesam vastundi. mallee paala peketla kosam bajaaruna padali. appatikee munde cheppaanu. meeku paalu labhyata vuntene poyyandi. dorakaka pothe cheppandi. anthe cony kaltee paalu poyyoddu ani. maataku maatram alaage antaaru. vaaramlo naalugu rojulu ide tantu. asalu paalu paalapadaardaalu maanestepotundi.. anukunta. syayamgaa gedelanu mepukuni paalu pindukuni taagagalgite paala joliki vellaali lekapothe ledu ani nirnayinchukovadam vuttamam.
apudapudu polam chusukovadaniki velataanaa.. oka yedadi kaalamlo panta pantaki dunninappudalla haddulanu cheripesi oka adugu venakki jarigi ganem roopurekhalni maarchesaaru. ilaa yela chestaaru. roojoo chuse nuvvu gamanistavu kada.. vaarini addukovadamo leda maaku teliyajeyadamo cheyali kada ani kauludaarudini gattigaa koppadithe.. aayanaku matisthimitam leka alaa chestuntaadani antunnaru. accident jarigi kolukunnappudu nundi vipareetamgaa pravartistunnadanta. ipudu vaalla vaalle line laagi ganelu vesukundamani antunnaru. rendurojulalo aa pani cheyiddam kaburu pedadaanu randi ani antaadatanu.
haddulu cheripesi itarula polam tama daantlo kalupukovalanu vyakti gatamlo paiki krindaku aidu sentlu bhoomini kalupukuni vunnadu. ree sheduled cheyadaaniki nenu afflication pettukuni sarveki velithe sarveyar mee polamlo vaalladi aidu sentlu kalisi vundani vaari bhoomilo mark cheste meedi tappu kolata maa polamlo kalasindani yela chebutaaru padamati pakka uttaram pakka kalisi vundemonani godava padi.. noru paaresukunnaadu. ika idhi teladandi.. meeru kalektar ku arji pettukondi. grama adangal map tecchi ee sarve nembar loo vunna polam antaa koliste cony idhi teeladu ani close chesadu sarveyar. aadavaallu bhoomi samasyalapai vivarana korithe purushulu ee aadaallaku emi telusu ani lolopala helana chestu paiki nirlakshyapu maatalu, avamaaninche lakaaraalu maatlaadataaru. kashtaarjitamto konukonna polaanni aakraminchukunte entha badho noppo vallakela telustundi. vaallaku taata muttalanundi vachina aasthi chaalaka pakkanodi polam aakraminchukovadam. adigithe avamaaninchadam. aa maatala valla entha avamanam vesindo naaku. vaaram rojulu maamulu manishini kaalekapoyaanu. edchaanu kuudaa.
asalu aa polam konnappude memu kolatalu vesi haddulu vesukuni apudu resistration ki vellaalsindi. bandhuvule kada.. 60 ella pai badina original dacument link dacuments isi annee correct gaa vunnaayani apudu polamlo panta vundani resistration cheyinchukunnam.
vaalla annadammula pillalalo okatanu akka.. meeku dacument tu dacument correct gaa vundi. aidu sentlulo pantegaa pandinchukuntaadu. tarvaata bhoomi kolipinchi nenu voppajoputaanugaa annamata neetimeeda ratalla aipoyayi. okavaipu 5 sentlu lekkatelaledu. inka venakki jarugutunte kadupumandi potundi.kallallo vottulesukuni yennaallani kapala kasukogalam. mana irugu porugu challaga vundaali. manam durmaargamgaa pravartinchakundaa nijaayitiigaa vundaali anukovali tappa.
dhara ekkuva teesukunna vastuvunu nijaayitiigaa ammudam ani paadi pantakuu ledu. kaaya pandoo pappulu uppulu noone annee kalteene. manishee manasuu annee kalteele. vyaadhi nirodhaka teekaalo mandu lekundane mabhyapettadam dongadaarina illaku teesukochi ammukovadam. nijaayitii swachchata denikee ledu. aalochistunna koddi baadha kopam ... asahanam. bhoomi pai ee maatram kuudaa bratike arhata manishi ledu. kalushitamaina manasulu manushulu kalushitamaina aahaaraalu.ika saareeraka maanasika saamaajika aarogyaalu yem baguntayani yu