సుడిలో ఉన్నాను, ఉరవడిలో ఉన్నాను, జడిలో, అలజడిలో ఉన్నాను. అజంతానంత దు:ఖ వాక్య మృత్యు సందడిలో ఉన్నాను. ఇది నా సుషుప్తి. కానీ నేను నా పక్కనే కుదురుగా కూర్చుని మొలకెత్తి ఉన్మత్త మరణగీతమొకటి రాస్తున్నాను. రా, వచ్చి కూర్చోరాదూ? తోడు కావాలి. లేదంటే నాకు భయం భయం గా ఉన్నది. అవున్నిజమే, నువ్వొక్కడివీ చిక్కటి చీకటి రాత్రి ఒంటరిగా అగమ్యంగా సంచరిస్తున్నప్పుడు, నిన్ను నువ్వే వెతుక్కుంటూ మోసుకు వెళ్తున్నప్పుడు, నెత్తురు గడ్డకట్టిన శరీరాన్ని క్షణాల చిన్న ముల్లు లాంటి వాహనం మీద కూర్చోబెట్టుకున్నప్పుడు, నోరు తెరుచుకుంటున్న భీభత్సంలోకి, నీలోంచి నువ్వే మెట్లు దిగి, తలుపులు తోసుకుని వస్తావు. అది అతని కవిత్వ ఊహని మాత్రము ఊరుకోగలమా ?
కవిత్వమే ప్రక్రియో గానీ అజంతా కవిత్వ పఠనం మాత్రం ఒక అతీత, విపరీత, విలక్షణ , విసృంఖల నిమగ్న స్థితి లో అగ్ని సర్పస్పర్శానుభవం. పదాలు వాక్యాలవడం సహజమే కదా. కానీ పదాల పదాల మధ్య కొత్త వాక్యాలనేకం పలికే భాష ఒకటి పొడుగాటి వాక్యం లా అవతారమెత్తుతుంది. అది ” గదిలో అక్కడక్కడ ఏవో పత్రికలు, పుస్తకాలు, వస్త్రకాళితం చేసిన గన్ పౌడర్ పద్యాలు మరేం లేవు. గది మధ్య ఖాళీగా ఉన్న కుర్చీలో ఎవరో కూర్చుని నా వైపు తీక్షణంగా చూస్తున్నట్టు భ్రమ– అక్షరం బలి కోరుతున్నదా ? ” అనేస్తుంది. సుదీర్ఘమైన అజంతా వాక్యాలు మనకు ఊపిరాడనివ్వవు. పలకడానికే అనుకుంటే పొరబాటు, హృదయం వాటి తాకిడికి తట్టుకుని నిలబడ్డం కూడా సులువేం కాదు. అంతటి నిర్మాణ కుశలత, పద ప్రయోగం విస్తు పోయేట్టు చేస్తాయి. సమ్యమనం తో కూడిన నేరగాడు ఒక చేత్తో రివాల్వర్, మరో చేత్తో పూలదండ పట్టుకుని మనవైపు మౌనంగా చూస్తుంటాడు. ఎందుకు చూస్తుంటాడు ? ఎలా చూస్తుంటాడు ? నెత్తురు చూడలేని కాళ్ళూ, చేతుల్ని కళ్ళు చేసుకుని చూస్తుంటాడు. ” మనిషి ఆకలితో చస్తున్నా మోక్షప్రాప్తి ముఖ్యం కదా ! దేశ భక్తులు వర్ధిల్లు గాక, రాజకీయ వ్యాఘ్రవాహనాధిరూఢులు వర్ధిల్లు గాక, శాంతి, శాంతి శాంతి సర్వత్రా శాంతి” అంటాడు. ఈ కవిత్వం నిన్ననే ఆవుల్తో రాజకీయం చేస్తున్న ఫాసిస్టు ప్రభుత్వం మీద నేడే పత్రికలో వచ్చిన కవిత లా లేదూ ? ఈ రోజు న్యూస్ పేపరు తెరిచి ప్రపంచాన్ని భయంకరంగా శపిస్తున్న శిలావిగ్రహాల్లా రెండు చేతుల్తో పట్టుకోవడం ఎంత ఫ్రెష్ ఫీలింగ్ కలిగిస్తుందో కదా ? పాతికేళ్ళ క్రితం వ్రాసిన పోయం ఇప్పుడే రాసినంత మోహనంగా ఎలా ఉంది ? ఎందుకుంది ? ఆయన కవిత్వం నిండా దట్టించినట్టుండే అధిరూపాలూ, సూపర్ సర్రియలిస్టిక్ ఎక్స్ప్రెషనా ? సహజంగా కవిత్వంలోని కల్పనకీ, వాస్తవికతకీ మధ్యనేదో ఒక పర్ఫెక్షన్ కోసం తాపత్రయపడే కొత్త మన: స్థితిని చిత్రించడం వలనా ? ఏ సిద్దాంతం ఏం చెప్ప జూసినా, కవిత్వ ప్రేమికుడి అంతరంగంలోంచి మోరెత్తి చూసినప్పుడు, అజంతా కవిత్వమంతా సామాన్యుడి భయంలానే కనిపిస్తుంది. ఆ భయం లోంచి కలలు కనడం కనిపిస్తుంది. కలల భాష లో భయవిహ్వలమైన మెలకువ కనిపిస్తుంది. అందుకే 1948 లో రాసినా, 1992 లో రాసినా, అది 2018 కీ శిరోధార్యమే అన్నట్టుంటుంది. పరిణామక్రమానికి కట్టుబడకపోవడం గొప్ప లక్షణమే కావొచ్చు. కవిత్వానికి కాలంతో పనిలేదని అతగాడు చెప్పుకోనూవచ్చు. ఒక అరవై ఏళ్ళ జల ప్రవాహం లాంటి జీవిత నిర్విచారాన్ని క్యూలో నిలబడి ఓపిగ్గ నేర్చుకున్న విద్య స్పష్టంగా కవిత్వమంతా కనిపిస్తుంది. చేతిలో కత్తి పట్టుకుని జీవన పర్యంతమూ శృంఖలుడైన మనిషి నిర్భంధాన్ని విన్యాసం చేసిన కవిత్వం అజంతాది.
ఇంతకీ శరీరంలోంచి అశరీరతని, కవిత్వమంతా ప్రసరించిన ప్రతిబింబాల్లాంటి ప్రపంచాల్ని, తదేకంగానో, అప్పుడప్పుడోనో,ఉత్సాహంగానో,నీరసంగానో..ఇంకేంగానో,నో, నో…ఎలా చదివి ఏడ్చినా , ఏడ్చి చదివినా ,ఆల్మోస్టాల్ కాగితాలనిండా ఒక అనాహత ఏడుపు వినిపిస్తుంటుంది. దేనికసలీ స్వప్నాశ్రు చిత్రవధ ? నువ్వెన్నిసార్లు తిరగేసి చదివినా ,చదివి తిరగేసినా, నిద్రపట్టక పొవడం జరగకపొవచ్చు. కలలు రాకుండానూ ఆపలేకపొవచ్చు. సమస్యల్లా, నువ్వు స్వప్న దారులంట తిరుగుబోతు కావటం మాత్రం నిన్నెవడూ ఆపలెడు. నిన్నొకటి కాకపోతే మరొకటి. అదొక “ఆత్మఘోషో ” “చీకటి చిత్రశాలో ” ఒకదాని వెంట మరొకటి తరుముకుంటూ నిన్ను భయపెడ్తాయి . అతని మాటల్లో భయం కనిపిస్తుందా? ఇందాకనుకున్న జీవన బీభత్స చీకటి దు:ఖం ,ఆకుల్లా రాలిన పద్యం కూడా పెద్ద శబ్దం చేస్తూ స్వాగతం పలుకుతుందా ? నిశ్చయంగా ఒక మాట అనుకోవాలి .అజంతా కవిత్వం నిండా మనిషి భయాల్ని వెంటాడుతున్న కలలు దృశ్యం తర్వాత దృశ్యం గా మారిపొతుంటాయ్ .ఇలా నువ్వూహించెలోగా కొత్త నేత్రాలు ధరించిన అజంతా కవిత్వం ఎందుకిన్ని రహస్యాలు దాచుకున్న మేథమెటికల్ సముద్రంగా గోచరిస్తుంది? అతను ఎంచుకున్న సబ్జక్ట్ వలనా ? అతను చెప్పిన ఫామ్, ఫార్మాట్ వలనా ? లేక ఇంకేదైనా వలనా? ఒక ముందుచూపును, అందులోంచి ఇంకా ముందుకుపోయిన వాస్తవీన ఊహని కవి పుట్టుకతో పట్టుకున్న ఒక కొత్త పరికరంతో అక్షర ప్రపంచాన్ని ఆవిష్కరిస్తాడు. కవిత్వానికి భాష ప్రాణవాయువే. కానీ కేవలం అతని భాషే ఈ కవిత్వాన్ని గొప్ప సాహిత్యం చేశాయనుకోలేము. కాకపోతే ఆ పదాలు అన్ని వంకర్లు తిరిగి అన్ని దారుల్ని అపరిచితం చేసి మనల్ని వికసిస్తున్న అస్థికల్లో శిధిలం చెయ్యవు. బహుశా అతని అన్వేషణ కొనసాగిన అందమైన చావులాంటి కవిత్వం నిండా చిన్న సైజు నరకం సృష్టించబడి కులాసాగానే వెళ్ళిపొయింది. ఎంత భరించి వుంటాడీ వాక్యాల్ని రాసేందుకు? ఎంత మెలితిరిగిన గీతలున్నాయతని సంతకంలో? నువ్వొక్కడివీ తిరిగే కలల దారుల్లొ సారవంతమయిన శ్మశానాల్ని, రాత్రంతా లైట్లు వెలిగే స్వప్న కన్యకల్ని, లేదంటె క్షుద్రదేవతల్ని, భయం భయంగా భ్రాంతిని సమర్థిస్తున్నట్టు రాస్తాడు. అజంతా అర్ధమయ్యాడనుకొవడం బావుంటుందా? అర్ధం కాకుండా ఉండిపోవడంలోనే కన్వీనియంట్ గా వుందా? లెట్స్ లీవిట్, అర్ధమైనది అర్ధంకానట్టు, కానిది ఐనట్టు, ఏది ఏమైనా ఏదో ఒకటి ఐనట్టు అనిపించడాన్ని ఒప్పుకోవడం బెటరేమో? ఎందుకంటావేమో? లేకపోతే ఏమిటోయ్! ఈ పుస్తకం నిండా శబ్దకళేబరాలూ, అగ్ని చక్షువులు, నగ్న దేవత రక్తపు వక్షోజాలపై సూదులు గుచ్చటాలూ రాశాడు తప్ప, మానవుడి ప్రగతిశీలత గురించి, సమాజంలో అతడి దైన్యత గురించి, ఇవ్వాల్సిన బలం టానిక్ గురించి, అయ్యయ్యో కొంపలు మునిగిపోయినట్టు సోషలిజం గురించైనా రాశాడా? పరిత్యాగి పరివేదనలూ గట్రా పక్కనపెట్టు, శ్రీ శ్రీ ని, రావిశాస్త్రినీ పొగిడింది తీసిపారేయ్, వీధి మహర్షి నా కావ్య నాయకుడన్న మాటా లైట్ గా తీస్కో, కాస్తంత జాస్మిన్ చల్లి, మెత్తగా హాయిగా రెండు రొమాంటిక్ లైన్లేమన్నా చెప్పాడా? చెప్పలేదా? చెప్పలేదా? ఏం చెప్తాడూ? జననానంతర, మరణానంతర కిటికీలు తగిలించుకుని గాలాడని గుహలాంటి శబ్దశవపేటికల్లో ఒక పెద్ద బండరాయిని పట్టుకుని చెక్కుతూ కూర్చున్నాడు. పైగా అదంతా “చిత్కళని” బోర్డు తగిలించి “ట్రెస్పాసర్స్ విల్ బీ ప్రాసెక్యూటెడ్” అని హెచ్చరించాడు కూడా.
అతనెక్కువగా మాట్లాడ్డని చెప్తారు. సాహిత్య సమావేశాల్లోనైనా, సభల్లోనైనా, ఎక్కడైనా కవిత్వంలో లాగానే కొంతే మనమీదకిసిరేసి, మరికొంత మనల్ని కింద పడి దొర్లి దొర్లి ఏరుకోమంటాడు. అసలీ ఏరుకునే ప్రక్రియతోనే చావు ప్రారంభమౌతుంది మనకి. కొంత సుళువూ, మరికొంత కాదు. రోడ్లూ, కంప్యూటర్లూ, కూలే చెట్లు ప్రతీకలు. కన్నీళ్ళు, వాటి గణిత శాస్త్రాలు, ఇంకా ఇండియా, శ్రీ శ్రీ, రావిశాస్త్రీ..,ఇవీ కవితా వస్తు సామాగ్రి.. వాక్సుద్ది సంగతి సరే సరి. చావు కళలో ఆరితేరిపోయిన పెన్ను పాళీలు, వెన్నెముకలు విరగ్గొట్టే సుత్తీ, కత్తుల విడి విడి భాగాలు– అన్నీ ఒక సంచీ లో వేసుకుని భాషలోంచి భాషలోకి ఒక స్లంక్లియరెన్స్ యాక్టివిటీలో నిమగ్నుడై, అజంతా నిర్ముఖుడిగా, నిశ్శరీరుడిగా జనం ఎందుకేడుస్తున్నారో రహస్యం విప్పేసినట్టే విప్పి గుప్పిట దాచేస్తాడు. అంతా దాగుడుమూతల దాష్టీకమే. కాలంతో పనిలేదని చెప్పుకున్నా, సర్వకాలాలకూ, కవిత్వం కోరుకున్న అర్కిటెక్చర్ తయారు చేసిన కవి అజంతా. చదువుతున్నంత మేరా పాతబడని కొత్త వాస్తవ జీవన దృక్పధాన్ని ఫరెవర్ ఆక్సిజన్ చేసి వూదిన వేణుగాన భ్రమే అజంతా కవిత్వమంతా. అసలెప్పుడైనా 67-68 పేజీలున్న ఒక కవితా సంకలనంలో 28-29 కవితలుండటం వింతకాదేమో గానీ, కవితలన్నింటిదీ ఒకే కధచేసి స్వేచ్చా గీతంలా ఏకోనారాయణుడిలా గర గర పాడటం మాత్రం, నిషానే ! పోనీ టైటిల్స్ లేకుండా, ఒక సుదీర్ఘ కవితాలా కూడా కాకుండా ఒక సంకలనం తయారుచేయవచ్చా? కష్టాతి కష్టమే. భయ విభ్రమాల మధ్య విషాద వాక్యం వలె సాగే జీవితంలోని నిజమైన మృత్యువన్న నిజాన్ని సెంటర్ పాయింట్ చేసుకుని ఇంత కవిత్వం రాశేయటం సాహసం కాక మరింకేమవుతుంది? అందుకతనికేదో అగ్ని వృక్షం కింద ఆధునిక మానవుడు ప్రత్యక్షమై ఏదో ప్రాణదాన రహస్యాన్ని చెవుల్లో ఘీంకరించి ఉంటాడు. వీ కాంట్ హెల్ప్ హిం. అతను కవితాక్షరాల నిండా కేవలం కలల్ని అలంకరించేశాడుకుంటే ఎంత పొరబాటౌతుందో కదా? అదంతా కేవలం వాస్తవ రాహిత్యంలోని హా హా కారమే. అతడు శిక్షార్హుడు. మరణ వృత్తాంతాల్లోని మారని అంతిమతని సత్య వ్యాఖ్యానం లా కవిత్వం చేసి మనందరినీ భయపెట్టాడు. అసలదేంటో తేల్చుకోనివ్వనితనంలోకి నెట్టాడు. పోనిద్దూ…రూపం లేని మనిషి కదా అజంతా. తన గీతమే రూపమన్నాడు. నిస్సహాయుడైన భగవంతుడికి క్షమాపణలు చెప్పుకుందాం. సునాయాస మరణ దండన విధించమని మోకాళ్ళబడి ప్రార్ధన చేద్దాం. సాక్ష్యాలు తెద్దాం. ధృవీకరణ పత్రాలు సమర్పిద్దాం. యెధాశక్తి “టెస్ట్యూబ్” భాషలో కీర్తిగానం చేద్దాం.
రెండు విరుద్దాంశాల్ని అవధారణ చేస్తే చేసేద్దాం గానీ, ప్రజ్వరిల్లుతున్న అడవుల్లో ఎవరిదో ఒక పదఘట్టన మాత్రం మళ్ళీ ఎప్పటికోగానీ వినలేనని తెలుస్తోంది – కమాన్ మీట నొక్కు. అగ్నితో ఒకసారి మాట్లాడు. మృత్యువు శిరస్సు తెగి నిన్ను కౌగిలించుకోనీ — ఆఫ్ట్రాల్ ఇట్స్ పోయెట్రీ, గుడ్డలుంటే ఎంత. లేకపోతే ఎంత. నిగూఢమైనా, అగాధమైనా– తొందరగా నరబలి జరక్క ముందే – భవిష్యత్ నగ్నత్వానికి భయపడే గతమూ, వర్తమానమూ నందు గౄహ నిర్భంధమైపోయినా ఫర్వాలేదు. భస్మ రాశుల తైలం తాగే దీపం కింద క్షణ క్షణమూ పెద్దదౌతున్న నీడనొకదాన్ని తల రెండు సగాలుగా తెగిన స్వప్న హస్తాలతో తాకి వచ్చాను. అదింకా నవ్వుతూనే ఉంది. నా నిద్రమంచం మీదంతా పునర్జ్వలనం. రక్తపు అగ్ని మడుగు.
sudilo unnaanu, uravadilo unnaanu, jadilo, alajadilo unnaanu. ajantaananta du:kha vaakya mrutyu sandadilo unnaanu. idhi naa sushupti. cony nenu naa pakkane kudurugaa kuurchuni molaketti unmatta maranageetamokati raastunnaanu. raa, vachi kuurchoraaduu? thodu kavali. ledante naaku bhayam bhayam gaa unnadi. avunnijame, nuvvokkadivi chikkati cheekati raatri ontarigaa agamyamgaa sancharistunnappudu, ninnu nuvve vetukkuntu mosuku veltunnappudu, netturu gaddakattina sariiraanni kshanaala chinna mullu lanti vaahanam meeda coorchobettukunnapp, noru teruchukuntunna bheebhatsamloki, neelonchi nuvve metlu digi, talupulu tosukuni vastaavu. adhi athani kavitva oohani maatramu oorukogalamaa ?
kavitvame pracrio gaanee ajanta kavitva pathanam maatram oka atheetha, vipareeta, vilakshana , visrunkhala nimagna sthiti loo agni sarpasparsaanubhavam. padaalu vaakyaalavadam sahajame kada. cony padaala padaala madhya kotta vaakyaalanekam palike bhasha okati podugaati vaakyam laa avataaramettutundi. adhi u gadilo akkadakkada evo patrikalu, pustakaalu, vastrakaalitam chesina gan pouder padyaalu marem levu. gadi madhya khaaliigaa unna kurcheelo evaro kuurchuni naa vaipu teekshanamgaa chustunnattu bhrama– aksharam bali korutunnada ? u anestundi. sudeerghamaina ajanta vaakyaalu manaku oopiraadanivvavu. palakadaanike anukunte porabaatu, hrudayam vaati taakidiki tattukuni nilabaddam kuudaa suluvem kaadu. antati nirmaana kusalata, pada prayogam vistu poyettu chestayi. samyamanam thoo kuudina neragadu oka chetto rivalwar, maro chetto pooladanda pattukuni manavaipu mounamgaa chustuntaadu. enduku chustuntaadu ? ela chustuntaadu ? netturu chudaleni kaalluu, chetulni kallu chesukuni chustuntaadu. u manishi aakalitho chastunna mokshapraapti mukhyam kada ! desha bhaktulu vardhillu gaaka, rajakeeya vyaaghravaahanaadhiuruula vardhillu gaaka, saanti, saanti saanti sarvatra saanti antaadu. ee kavitvam ninnane aavultho rajakeeyam chestunna fasistu prabhutvam meeda nede patrikalo vachina kavita laa ledhoo ? ee roju neus peparu terichi prapanchaanni bhayankaramgaa sapistunna silavigrahalla rendu chetulto pattukovadam entha fresh feeling kaligistundo kada ? paatikella kritam vraasina poyam ippude raasinanta mohanamgaa ela undi ? endukundi ? aayana kavitvam ninda dattinchinattunde adhiruupaaluu, super cerrialistic expressiona ? sahajamgaa kavitvamloni kalpanakee, vaastavikatakii madhyanedo oka perfection kosam taapatrayapade kotta mana: sthitini chitrinchadam valana ? e siddaantam yem cheppa jusina, kavitva premikudi antarangamlonchi moretti chusinappudu, ajanta kavitvamantaa saamaanyudi bhayamlaane kanipistundi. aa bhayam lonchi kalalu kanadam kanipistundi. kalala bhasha loo bhayavihvalamaina melakuva kanipistundi. anduke 1948 loo rasina, 1992 loo rasina, adhi 2018 kee shirodhaaryame annattuntundi. parinaamakramaaniki kattubadakapovadam goppa lakshaname kaavochu. kavitvaaniki kaalamtho paniledani atagaadu cheppukonuuvacchu. oka aravai ella jala pravaham lanti jeevita nirvichaaraanni culo nilabadi opigga nerchukunna vidya spashtamgaa kavitvamantaa kanipistundi. chetilo katti pattukuni jeevana paryantamuu shrunkhaludaina manishi nirbhandhaanni vinyaasam chesina kavitvam ajantaadi.
intakee sareeramlonchi asareeratani, kavitvamantaa prasarinchina pratibimbaallaanti prapanchaalni, tadekamgaano, appudappudono,utsaahamgaano,neerasamgaano..inkengano,noo, nola chadivi edchina , edchi chadivina ,almostal kagitalaninda oka anahata edupu vinipistuntundi. denikasali swapnashru chitravadha ? nuvvennisaarlu tiragesi chadivina ,chadivi tiragesina, nidrapattaka povadam jaragakapovachhu. kalalu raakundaanuu aapalekapovacchu. samasyalla, nuvvu swapna daarulanta tirugubotu kaavatam maatram ninnevaduu aapaledu. ninnokati kakapothe marokati. adoka eaatmaghosho u echeekati chitrasaalo u okadaani venta marokati tarumukuntu ninnu bhayapedtaayi . athani maatallo bhayam kanipistundaa? indaakanukunna jeevana beebhatsa cheekati du:kham ,akulla raalina padyam kuudaa pedda sabdam chestu swaagatam palukutundaa ? nischayamgaa oka maata anukovali .ajanta kavitvam ninda manishi bhayalni ventaadutunna kalalu drushyam tarvaata drushyam gaa maripotuntay .ilaa nuvvuuhinchelogaa kotta netraalu dharinchina ajanta kavitvam endukinni rahasyaalu daachukunna methametical samudramgaa gocharistundi? atanu enchukunna subjact valana ? atanu cheppina fam, farmat valana ? leka inkedainaa valana? oka munduchuupunu, andulonchi inka mundukupoyina vaastaveena oohani kavi puttukatho pattukunna oka kotta parikaramtho akshara prapanchaanni aavishkaristaadu. kavitvaaniki bhasha praanavaayuve. cony kevalam athani bhashe ee kavitvaanni goppa saahityam chesayanukolemu. kakapothe aa padaalu anni vankarlu tirigi anni daarulni aparichitam chesi manalni vikasistunna asthikallo sidhilam cheyyavu. bahusa athani anveshana konasaagina andamaina chavulanti kavitvam ninda chinna saiju narakam srushtinchabadi kulasagane vellipoyindi. entha bharinchi vuntadi vaakyaalni rasenduku? entha melitirigina geetalunnaayatani santakamlo? nuvvokkadivi tirige kalala daarullo saaravantamayina shmasaanaalni, raatrantaa laitlu velige swapna kanyakalni, ledante kshudradevatalni, bhayam bhayamgaa bhraantini samarthistunnattu raastaadu. ajanta ardhamayyaadanukovadam bavuntunda? ardham kakunda undipovadamlone conveniunt gaa vunda? lets leavit, ardhamainadi ardhamkaanattu, kaanidi inattu, edhi emaina edho okati inattu anipinchadaanni oppukovadam betaremo? endukantavemo? lekapothe emitoy! ee pustakam ninda sabdakalebaraaluu, agni chakshuvulu, nagna devata raktapu vakshojaalapai suudulu guchataaluu raasaadu tappa, manavudi pragatiseelata gurinchi, samaajamlo atadi dainyata gurinchi, ivvaalsina balam tanic gurinchi, ayyayyo kompalu munigipoyinattu soshalism gurinchainaa rasada? parityaagi parivedanaluu gatra pakkanapettu, shree shree ni, raavisaastrinii pogidindi teesiparey, veedhi maharshi naa kaavya nayakudanna mata liet gaa teesko, kaastanta jasmin challi, mettagaa haayigaa rendu romantic linelemanna cheppada? cheppaleda? cheppaleda? yem cheptaaduu? janananantara, marananantara kitikeelu tagilinchukuni galadani guhalanti sabdasavapetikallo oka pedda bandaraayini pattukuni chekkutuu kuurchunnaadu. paiga adanta kichitkalani bordu tagilinchi detrespassers vill bee prossecuted ani heccharinchaadu kuudaa.
atanekkuvagaa matladdani cheptaaru. saahitya samavesallonaina, sabhalloonainaa, ekkadaina kavitvamlo lagane konte manameedakisiresi, marikonta manalni kinda padi dorli dorli erukomantadu. asali erukune prakriyathone chaavu praarambhamoutundi manaki. kontha suluvuu, marikonta kaadu. rodlu, computerloo, koole chetlu prateekalu. kanneellu, vaati ganita saastraalu, inka india, shree shree, ravisastri..,ivee kavita vastu saamagri.. vaaksuddi sangati sare sari. chaavu kalalo aaritheripoyina pennu paaliilu, vennemukalu viraggotte suttii, kattula vidi vidi bhaagaalu– annee oka sanchi loo vesukuni bhashalonchi bhashaloki oka slanklierens activitylo nimagnudai, ajanta nirmukhudigaa, nissareerudigaa janam endukedustunnaro rahasyam vippesinatte vippi guppita dachestadu. antaa daagudumuutala dashtikame. kaalamtho paniledani cheppukunna, sarvakaalaalakuu, kavitvam korukunna arkitecture tayaaru chesina kavi ajanta. chaduvutunnanta mera paatabadani kotta vaastava jeevana drukpadhaanni farever axison chesi voodina vaenugaana bhrame ajanta kavitvamantaa. asaleppudaina 67-68 paejeelunna oka kavita sankalanamlo 28-29 kavitalundatam vintakaademo gaanee, kavitalannintidii oke kadhachesi swechha geetamlaa ekonarayanudila gara gara paadatam maatram, nishane ! ponee titils lekunda, oka sudeergha kavitala kuudaa kakunda oka sankalanam tayaarucheyavachaa? kashtati kashtame. bhaya vibhramaala madhya vishaada vaakyam vale saage jeevitamlooni nijamaina mrutyuvanna nijaanni senter point chesukuni inta kavitvam rasheyatam saahasam kaaka marinkemavutundi? andukatanikedo agni vruksham kinda aadhunika manavudu pratyakshamai edho praanadaana rahasyaanni chevullo gheenkarinchi untaadu. v cont help him. atanu kavitaaksharaala ninda kevalam kalalni alankarinchesadukunte entha porabaatoutundo kada? adanta kevalam vaastava raahityamlooni haa haa karame. atadu shikshaarhudu. marana vruttaantaallooni maarani antimatani satya vyaakhyaanam laa kavitvam chesi manandarinee bhayapettadu. asaladento telchukonivvanitanamla nettaadu. ponidduripuum laeni manishi kada ajanta. tana geetame roopamannadu. nissahaayudaina bhagavantudiki kshamaapanalu cheppukundam. sunayasa marana dandana vidhinchamani mokallabadi praardhana cheddam. saakshyaalu teddam. dhruveekarana patraalu samarpiddam. yedhaashakti detseubee bhashalo keertigaanam cheddam.
rendu viruddaamsaalni avadhaarana cheste cheseddam gaanee, prajvarillutunna adavullo evarido oka padaghattana maatram mallee eppatikogaanii vinalenani telustondi – kaman meeta nokku. agnitho okasari matladu. mrutyuvu shirassu tegi ninnu kougilinchukonii u aftrol its poyetri, guddalunte entha. lekapothe entha. niguudamainaa, agaadhamainaa– tondaragaa narabali jarakka munde – bhavishyat nagnatvaaniki bhayapade gatamuu, vartamaanamuu nandu gah nirbhandhamaipoyina farvaledu. bhasma raasula tailam taage deepam kinda kshana kshanamuu peddadautunna needanokadaanni tala rendu sagaluga tegina swapna hastaalato taaki vachanu. adinka navvutune undi. naa nidramancham meedantaa punarjvalanam. raktapu agni madugu.