ఓ శుభవార్త తెలియగానే ఆనందం, ఆలోచనలు భవిష్యత్ వైపు సాగినప్పుడు తెలీని దిగులూ, మనసు గాయపడిన క్షణం ఆక్రోషం.. ఇలా ప్రతీ భావోద్వేగమూ మనసులోనే సిద్ధంగా ఉంటుంది. తటస్థించే అనుభవానికి తగ్గ భావోద్వేగం మనలో వెన్వెంటనే పెల్లుబుకుతూ కొంతసేపు ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసి గమ్మున సర్దుకుంటుంది. మంచిదైనా, చెడ్డదైనా ఓ సంఘటన జరిగిన వెంటనే మదిలొ వేగంగా జరిగే సంఘర్షణ తాలూకు వ్యక్తీకరణలే మన భావోద్వేగాలు. ప్రతీ భావోద్వేగమూ దాని తీవ్రత కొనసాగినంత సేపూ ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తుంది. పనిలో పనిగా మనసులో ఏ మూలనో ఆ సంఘటన తాలూకు గాఢతని మరువలేని జ్ఞాపకంగా నమోదు చేసి.. తీవ్రత తగ్గిన వెంటనే దూదిపింజెలా ఎగిరిపోతుంది. భావోద్వేగాల మర్మాన్ని గ్రహిస్తే అవి మనపై స్వారీ చేసే ముందే వాటి తీవ్రతని కట్టడి చేసుకోగల విజ్ఞత అలవడుతుంది. ఏ ఆనందానికైనా, ఆవేశానికైనా, విచారానికైనా కల్లోలితం అయ్యే ఆలొచనా ప్రవాహమే మూలం. వాటిని వీలైనంత వేగంగా స్థిరత్వం వైపు మళ్లిస్తే ఆ భావోద్వేగపు గాఢత క్షీణించిపోతుంది. మిన్ను విరిగి మీదపడ్డా మౌన ప్రేక్షకుల్లా చూస్తుండిపోయే నైపుణ్యత అలవడుతుంది. మన ఆలోచనలు నిరంతరం జరిగిపోయిన జీవితాన్నీ, ముందు భవిష్యత్తునీ, వర్తమానపు అనుభవాలనూ, బలంగా నాటుకుపోయిన జ్ఞాపకాలనూ మనసు పొరల్లోంచి వెలికి తీసి వాటిని చిక్కుముళ్ల్లుగా పెనవేసి కుదురుగా ఉన్న మనసుని కూడా ఆందోళనపరుస్తుంటాయి.
ప్రతీ భావోద్వేగమూ తాత్కాలికమే. అవసరం అయిన దానికన్నా దాన్ని మరింత విశ్లేషించి, సంఘటనలు, ఆలోచనల్ని క్లిష్టతరం చేసుకుని ఆ ఉద్వేగాన్ని సులభంగా వదిలిపెట్టకుండా మనసుని కుళ్లబెట్టుకుంటూ ఉంటాం. ఈ క్షణం మన మానసిక స్థితి అస్థిరంగా ఉంటే దాన్ని స్థిరపరుచుకోవడం మన చేతుల్లో ఉన్న పని. కానీ ఆ కిటుకుని గ్రహించలేక పాటించలేకపోతున్నాం. సమస్యల్లో ఉన్న స్థితిలో మనమూ సమస్యలో కూరుకుపోయి బయటపడే మార్గాన్ని ఆలోచించడం మనేసి సమస్యని పెద్దది చేసుకుంటూ ఉంటాం. అలాగే ఆవేశం కట్టలు తెంచుకుంటే దానికి దారి తీసిన పరిస్థితులను విశ్లేషించి, మరోసారి ఆ పరిస్థితి తలెత్తకుండా తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తల వైపు దృష్టిని నిమగ్నం చేయకుండా వీలైనంత ఆవేశాన్ని వెళ్లగక్కుతుంటాం. ఇలా భావోద్వేగం యొక్క మూలాల్ని గుర్తించి వాటిని సరిచేసుకునే మార్గం ఒకటుంటే.. ఏకంగా భావోద్వేగం మనపై స్వారీ చేస్తున్నప్పుడు దాని నుండి బయటపడడానికి మరెన్నో మార్గాలున్నాయి.
ఒక భావోద్వేగాన్ని పరిసరాలపై వెదజల్లడం మన ఉనికిని, మనం ఆశిస్తున్న గమనింపుని పొందడానికి సులువైన మార్గం అనే దురభిప్రాయం బాల్యం నుండి మనకు ఉగ్గుపాలతో అలవర్చబడింది. ఉదా. కు.. మనం ప్రదర్శించిన ఆవేశానికి ఆశించిన స్థాయి స్పందన దాన్ని ఎవరిపై ప్రదర్శించామో వారి నుండి లభిస్తే మన అహం సంతృప్తిపడుతుంది. ఎంత ఆవేశపడినా దాన్ని పట్టించుకునేవారు లేనప్పుడు కాసేపు మనసు రగిలిపోతుంది. మెల్లగా నిస్సహాయత ఆవరిస్తుంది. దిగులు మొదలవుతుంది. చివరకు బేలగా మారిపోతాం. ఇది ఒక ఆవేశమనే భావోద్వేగపు పరిణామక్రమమే. ఇలా ప్రతీ భావోద్వేగానికీ కొన్ని బలమైన కారణాలు, అంచనాలూ, పర్యవసనాలూ ఉంటాయి. వాటన్నింటినీ విశ్లేషించి మన చిత్తం చేసే చిత్రాల్లో ఎంత విచిత్రం దాగుందో అర్ధం చేసుకోగలిగితే ఆ మాయ నుండి అవలీలగా బయటపడగలం !
రాసింది జ్యోతి at 5:13 AM 6 వ్యాఖ్యలు
వయసైపోయింది...
నలభై దాటగానే చాలామంది అనే మాట పెద్ద వయసు వచ్చేసింది. అప్పటికి పిల్లలు కాలేజీలలోకి వచ్చేస్తారు లేదా మన అవసరం అంతగా ఉండదు వాళ్లకి. చిన్నగా ఆరోగ్య సమస్యలు మొదలవుతాయి. డాక్టర్లు కూడా జాగ్రత్తగా ఉండండి అని హెచ్చరిక జారీ చేస్తారు. ఒక్కో వయసులో ఒక్కో రకమైన పనులు చేయాలని మనని మనమే నియంత్రించుకుంటాం. అది ఆహారమైనా, దుస్తులైనా, ప్రవర్తన ఐనా ఇప్పుడు ఇలా ఉండాలి అని అందరూ అంటుంటే మనం కూడా ఓహో అలాగే ఉండాలి. లేకుంటే సమాజం వెక్కిరిస్తుంది. చుట్టాలు ఆడిపోసుకుంటారు అనుకుని వయసుతో పాటు మనసుని కూడా మనమే ముసలిదాన్ని చేసేస్తాం. అదే కాక ఈ జీవన ప్రయాణంలో కుటుంబ నిర్వహణ కోసం పని చేయడం అత్యవసరమై మిగిలిన విషయాలకు అంత ప్రాముఖ్యం ఇవ్వం. ముఖ్యంగా మనకు ఇష్టమైనవి. ఇంటద్దె కట్టాలి.పిల్లలకు మంచి చదువులు చెప్పించాలి, వాళ్లకు మంచి ఉద్యోగాలు రావాలి, పెళ్లిల్లు చేయాలి అనే కోరికలు ప్రతీ తల్లితండ్రులను పూర్తిగా ఆక్రమించేసుకుంటాయి. దీనికోసమే అహర్నిశలు ఆలోచిస్తూ , పని చేస్తుంటారు. ఈ క్రమంలో పిల్లలు సెటిల్ అయ్యాక ఆలోచించడానికి , చేయడానికి ఓపిక ఉండదు మానసికంగా ఐనా, శారీరకంగా ఐనా. అప్పుడు కూడా పిల్లలు , వాళ్ల పిల్లల గురించే శ్రమ పడతారు.
ఇక్కడ మనం గుర్తుపెట్టుకోవలసిన విషయం ఒకటుంది. మన జీవితం మనదే. పిల్లల జీవితం పిల్లలదే. వాళ్లకు అవసరమైనంతవరకు మన చేయూత నివ్వాలి. తర్వాత వాళ్లని స్వతంత్రులను చేసి వదిలేయాలి. మనం వాళ్ల మీద భారం కాకూడదు. వాళ్ల జీవితంలో అడ్డు కాకూడదు. అలా అని పిల్లలను వదిలేయాల్సిన పని లేదు. బాధ్యతలు తగ్గించుకోవాలి. వయసు అనేది మన శరీరానికే వచ్చింది. కాని మనసుకు కాదు. అది మనం ఎలా ఉండాలని అనుకుంటే అలా ఉంటుంది. అలా మలుచుకోగలం కూడా. శారీరకంగా అలసిపోయి ఇక మనమేం చేయలేము అనుకునేవారు ఎందరో. అలాగే ఇప్పుడు కొత్తగా ఏం చేస్తాములే? ఇప్పుడు కొత్తగా నేర్చుకుని ఏం చేయాలి? అని అంటారు. కాని తీరిగ్గా కూర్చుని మనగురించి ఆలోచిస్తే ఎన్నో చేయగలం. అవి శారీరక శ్రమ కలిగించని పనులు కూడా ఉంటాయి. అందులొ లలితకళలు, చదవడం, రాయడం, సహాయం చేయడం మొదలైనవి. కాలేజీ చదువులు, పోటీ పరీక్షలు, సంసార ప్రయాణంలో మనమే మర్చిపోయిన ఇష్టాలెన్నో.. వాటిని పునరిద్ధరించుకుని మళ్లీ మొదలుపెట్టడంలో తప్పు లేదు. ఇలా చేయడంవల్ల ఎవరో నవ్వుతారు, వెక్కిరిస్తారు అనుకోవడం వృధా. ఏడ్చేవాళ్లు ఎప్పుడూ ఏడుస్తారు. నవ్వేవాళ్ల నాపచేనే పండుతుంది .. తెలుసు కదా. మీకే తెలియని , మీకు ఇష్టమైన పనులు చేయండి. వీటికి ఖర్చు స్వల్పమే కాని దానివలన లభించే ఆనందం,సంతృప్తి అనంతం.
ఇదంతా స్వానుభవంతో చెప్పిన మాటలు .. అర్ధంకాలేదా?? ఐతే క్లుప్తంగా నా కథ చెప్పనా? చదువుకుంటుండగానే పెళ్లి ఐంది. మావారు ఇంకా చదువుకోమన్నారు కాని పిల్లల చదువులు, పెంపకం, వాళ్ల పరీక్షలు, సంసారంలో వేసే మునకలు ఇలా జీవితం గడిచిపోయింది. నేను మావారు మా సర్వశక్తులు పిల్లల చదువులు , ఫీజులు, ఎంట్రెన్సుల మీద పెట్టాం. అదృష్టం కొద్ది పిల్లలు మంచి నడవడికను అలవరుచుకున్నారు. చెడు తిరుగుళ్లు అలవాటు చేసుకోక చదువుల మీద శ్రద్ద పెట్టి మంచి ఉద్యోగాలు తెచ్చుకున్నారు. ఇప్పుడు మాకు ఎక్కువ శ్రమ లేదు. మావారు తనకిష్టమైన జ్యోతిష్యం చదువుకుందామని కాలేజీలొ చేరారు.తన పనితో పాటు చదువు కూడా కొనసాగించారు. నేను ఇంటిపని, పిల్లల పని తర్వాత కుట్లు అల్లికలు, టీవీ సీరియళ్లు. వేరే వ్యాపకం అంటూ లేదు. ఏం చేయాలో తెలీదు. ఏదైనా కొత్తగా నేర్చుకోవాలన్నా అనాసక్తి. ఈ వయసులొ నేర్చుకోవడం సాధ్యమా? నేర్చుకున్నా ఏంచేస్తాం? ఉద్యోగాలు చేయాలా? అని టీవీ సీరియళ్లు దాదాపు అన్నీ చూసేదాన్ని. అలా టైం వేస్ట్ చేస్తున్న నన్ను చూసి మావారు కంప్యూటర్ భాగాలు వివరించి నెట్ ఎలా వాడాలో, గూగుల్ సెర్చింగ్ ఎలా చేయాలో నేర్పించారు. మా అబ్బాయి మెస్సెంజెర్ అదీ చూపించాడు. అలా మెల్లి మెల్లిగా ఆసక్తి పెరిగింది. ఇంట్లో వాళ్లు, దగ్గరి చుట్టాలు తప్ప ఎక్కువగా పరిచయాలు లేని (చెప్పాలంటే నేనే ఎక్కువ మాట్లాడేదాన్ని కాదన్నమాట) నాకు జాలంలో కొత్త పరిచయాలు ఎన్నో విషయాలు తెలియచేసాయి. పిల్లల కోసం కోర్సులు, కాలేజీలు వెతుకుతూ తెలుగు గురించి శోధించాను. అసలు కంప్యూటర్లో తెలుగు రాయాలని ఎంతో ప్రయత్నించాను. మావారు శ్రీలిపి లాంటి సాఫ్ట్ వేర్ తెచ్చారు కాని అదంతా తికమకగా ఉండేది. బ్లాగు గుంపులో చేరి ఒక్కొటొక్కటిగా నేర్చుకున్నా. కొత్తలో ఏదైనా ఆసక్తిగానే ఉంటుందికదా.పైగా ఇంట్లో కూర్చునే ఎంతోమంది తెలుగువారితో మాట్లాడడం.. ఇలా గడిచిపోతుండగా..
ఒకానొక సమయంలో జీవితం స్తంభించినట్టైంది. నేను చేయాల్సిన పనేమి లేదు. పిల్లలు సెటిల్ ఐపోయారు. వాళ్ల జీవితం వాళ్లది నా అవసరం లేదు. మరి నేను ఏం చేయాలి? ఎందుకు చేయాలి? ఎవరికోసం చేయాలి అనే ఆలోచన తప్ప వేరే లేదు. తెలియని అయోమయం. శూన్యం ఆవరించింది. నా భావనలు ఒక ఫ్రెండ్ తో పంచుకున్నాను. నా పరిస్థితి నాకే అర్ధం కాలేదు కాని అతనికి అర్ధమైంది. ఇల్లలికిన ఈగ కథ చెప్పాడు. ఒక ఈగ ఇల్లు శుబ్రంగా ఉండాలని ఎప్పుడూ ఇల్లంతా అలుకుతూ ఉండేదంట. అలా ఆలుకుతూ అలుకుతూ తన పేరే మరచిపోయింది. అలాంటి ఒక ఇల్లాలి కథను (పి.సత్యవతిగారు రాసింది)ఉదహరించాడు. ఏదో చేయాలనే తపన నాలో ఉంది. కాని వయసైపోయింది అనే కారణంతో దాన్ని అణచిపెడుతున్నాను. నాకంటూ ఒక వ్యాపకం, జీవితం సృష్టించుకోవాలి. అది కుటుంబానికి అతీతంగా వెళ్లడం కాదు. అప్పుడు మొదలైంది నాలో సంఘర్షణ. నిజంగా నాకు కావలసిందేమిటి. నాకంటూ ఇష్టాలు లేవా? కొత్త విషయాలు నేర్చుకోలేనా అని చాలా అలోచించాను. పత్రికలకు రాయడం మొదలుపెట్టాను. వీలైనంత ఎక్కువ చదవడం, రాయడం , సాంకేతిక విషయాలు నేర్చుకోవడం మొదలుపెట్టాను. ఇలా కొత్త కొత్త విషయాలు నేర్చుకునేటప్పుడు లభించే ఆనందం, సంతృప్తి వెలకట్టలేనివి. మాటల్లో చెప్పలేనివి. దానికితోడు మావారు,పిల్లల ,ప్రోత్సాహం, సహకారం కూడా చాలా ఉంది. అలాగే మిత్రుల తోడ్పాటు నన్ను ఈనాడు ఇలా నిలబెట్టింది. అందుకే అంటాను తెలుగు బ్లాగుల వల్ల నాకంటే ఎక్కువగా ఉపయోగపడింది ఎవరూ లేరని. నాకు ఇష్టమైన ఏ విషయాన్నైనా అనుకున్న వెంటనే ఎటువంటి ఆంక్షలు, హద్దులు లేకుండా రాయగలుగుతున్నా. దీనివలన రాత (తలరాత కాదు, చేతిరాత ) మారింది. ఇప్పుడు చెప్పండి వయసైపోయింది శరీరానికా? మనసుకా?
ఇదంతా చెప్పింది నన్ను మెచ్చుకోవడానికి కాదు. సొంత డబ్బా కొట్టుకోవడానికి కాదు. నాలాంటి మహిళలు, పురుషులు ఎంతో మంది ఉన్నారు. మీ ఇంట్లోనే ఉండొచ్చు. వారిని ప్రోత్సహించి వారికిష్టమైనవి నేర్చుకునే అవకాశం కలిపించండి. నాకు అలా కుటుంబ సభ్యుల సహకారం దొరుకుతుంది కాబట్టే ఇన్ని బ్లాగులు రాయగలుగుతున్నా, వివిధ పత్రికలకు వ్యాసాలు ఇవ్వగలుగుతున్నా. అప్పుడప్పుడు టీవీ ప్రోగ్రాములు కూడా.నాకంటే మావాళ్లే ఎక్కువ సంతోషిస్తారు. అందుకే నేను ఎప్పుడూ నొక్కి వక్కాణిస్తాను.
మావారు బంగారు కొండ
పిల్లలేమో వజ్రాలు
మరి నేనో?? ప్లాటినం.. (ఎందుకో చెప్పుకోండి) అప్పుడప్పుడు ఎవరికి వారు ఇలా డబ్బా కొట్టుకోవాలి. లేకుంటే లైఫ్ బోర్ గా ఉంటుంది. ఔనంటారా?కాదంటారా??
రాసింది జ్యోతి at 8:38 PM 23 వ్యాఖ్యలు
నాన్నమ్మ చెప్పిన కథ...
వేసవి అనగానే గుర్తొచ్చేది అమ్మమ్మ, నాన్నమ్మ, కథలు, బోలెడు ఆటలు, నో చదువులు . మా చిన్నప్పుడు టీవీలు , కంప్యూటర్లు , వీడియో గేమ్స్ లేకున్నా వేసవి సెలవులను మాత్రం బాగా ఎంజాయ్ చేసేవాళ్లం. సెలవులు మొదలు కాగానే మా పెదనాన్నగారి దగ్గర ఉండే నాన్నమ్మ వచ్చేది. అమ్మమ్మ వచ్చి ఉండడం తక్కువ. కూతురింట్లో ఉండకూడదంట. నాన్నమ్మ వచ్చిందంటే పిల్లలకు పండగే. ఆమెకు సినిమాలంటే చాలా ఇష్టం. రోజూ చూడమన్నా చూసేది. ఒక్కడాన్ని పంపలేక నన్ను తోడుగా పంపేది అమ్మ. ఇంటికి దగ్గరే థియేటర్. అలా తనతో కలిసి ఎన్నో జానపద, భక్తి సినిమాలు చూసాను. టికెట్ ఎంతని యాభై పైసలే. పొద్దంతా మా ఆటలు, బొమ్మలపెళ్లిల్లు అయ్యాక రాత్రి నాన్నమ్మ వెంటపడేవాళ్లం కథ చెప్పమని. అడిగిన వెంటనే చెప్పేది కాదు. రాత్రికి తొందరగా తినేసాక చెప్తాను అనేది. కథ కోసం మేమూ తొందరగా తినేసి, నాన్నమ్మను కూడా తొందరగా తినమని సతాయించేవాళ్లం. ఇక పక్కలు పరుచుకుని అందులో కూర్చుని కథలు వినేవాళ్లం. నిజంగా అమ్మమ్మలు, నాన్నమ్మలు కథలు ఎంతా బాగా చెప్పేవారో? వాళ్లు చెప్తుంటే ఆసక్తిగా వినడమే తప్ప పిల్లలు మధ్యలో ఒక్క ప్రశ్న కూడా అడిగేవారు కాదు. అంతగా లీనమయ్యేవారు. అమాయకమైన, కల్మషం లేని బాల్యం. ఏది చెప్పినా నమ్మేస్తుంది కదా. పన్ను ఊడిపోయి నొప్పితో ఏడుస్తుంటే ఆ బాధ మరిపించడానికి మట్టిలో ఊడిపోయిన పన్ను పాతిపెడితే డబ్బులచెట్టు మొలుస్తుందని అమ్మ చెప్తే నిజమని నమ్మి ఏడుపు ఆపి ఆ పన్ను తీసికెళ్ళి మట్టిలొ పాతిపెట్టడం. చెట్టు మొలిచిందా లేదా అని రోజూ చూడడం... పదిరోజులు అలా చూసి మర్చిపోవడం. పుస్తకాలలో నెమలి ఈక పెడితే అది పిల్లలు పెడుతుంది. ఇంటికి లక్ష్మీదేవి వస్తుంది , బోలెడు డబ్బులు ఇస్తుంది అంటే కష్టపడి. స్నేహితులకు లంచాలు ఇచ్చి నెమలిఈక సంపాదించి పుస్తకంలో పెట్టుకుని అదో అదృష్టరాయిలా అపూర్వంగా చూసుకోవడం. జానపద సినిమాలు చూసి, అమ్మమ్మ చెప్పిన కథల్లోని రాజకుమారులను తలుచుకుని టవల్ తీసుకుని భుజాల మీదుగా కట్టుక్కుని చీపురు పుల్లలతో కత్తి యుద్ధం చేయడం... ఎప్పటికీ మరచిపోలేని మధురమైన జ్ఞాపకాలు కదా.
ఈ సోదంతా ఎందుకు గుర్తొచ్చింది అంటే కల్పన అమ్మ చెప్పిన కథలు రాయండర్రా అంటే ఒక్కసారి బాల్యంలోకి వెళ్లిపోయా. ఎన్నో కథలు చెప్పించుకున్నాకాని ఒక్క కథ మాత్రం మొత్తం గుర్తుంది. నాన్నమ్మ లేనప్పుడు అమ్మని కథలు చెప్పమంటే ఇంటిపనికే తీరడంలేదు అని పుస్తకాలు కొనిచ్చేది. చదవమని ప్రోత్సహించేది. పుస్తకాలు అంటే అస్సలు వెనుకాడేది కాదు అమ్మ. నాన్నమ్మ చెప్పిన చిక్కుడు కథ గుర్తొస్తే నవ్వొస్తుంది. అప్పుడు ఏ కథ విన్నా, చదివినా, సినిమా చూసినా అన్నీ నిజంగానే జరిగాయి అని పూర్తిగా నమ్మేదాన్ని. అందరూ అంతేనేమో. ఈ కాలం పిల్లలే హైటెక్ ఐపోయారు. అంత సులువుగా ఏదీ నమ్మరు. నాన్నమ్మ చదువుకోలేదు. కాని ఆమె చెప్పిన కథ పాతికేళ్ల తర్వాత మా పిల్లలకు కథల పుస్తకాలు కొంటుంటే అదే కథను ఇంగ్లీషులో చూసాను.
అప్పటి కథలేమో కాని ఎలా చెప్పేవారంటే పిల్లలు అల్లరి చేసినా, అన్నం తినకున్నా, చెప్పింది వినకున్నా అన్నీ ఆ కథలో చేర్చేసి అలా చేస్తె ఇలా అవుతుంది అని నీతి చెప్పేవారు. భలే ఉంది కదా.. ఇక కథలోకి వస్తే... అనగనగా ఒక అల్లరి పిల్లవాడు. అమ్మ ఉంది కాని నాన్న లేడు. చదువుకోమంటే ఎప్పుడూ ఆడుతూ ఉండేవాడు. ఒకసారి స్కూలుకెళ్లకుండా గోళీలాడుతున్నాడని వాడిని తల్లి బాగా కొడుతుంది. అప్పుడు వాడు కోపంతో వాళ్లింట్లో ఉన్న చిక్కుడు తీగ ఎక్కి పైకి వెళ్లిపోయాడు. ఎంత పైకి పోయాడు అంటే పైన మరో లోకం దగ్గరకు. అక్కడ పెద్ద పెద్ద ఇల్లు, పూల తోటలు, చెట్లు, కొలనులు ఉన్నాయి. ఆ పిల్లాడి పేరేంటి? అంటే శంకర్ అనుకోండి. శంకర్ అలా పైకి వెళ్లి అటు ఇటూ తిరుగుతుండగా ఒక పెద్ద కోట కనిపిస్తుంది. అందులోనుండి ఎవరో ఏడుస్తున్నట్టు వినిపిస్తుంది. వాడు లోపలికి వెళ్లి చూస్తే ఒక అమ్మాయి చినిగిన బట్టలు వేసుకుని , బక్కచిక్కిపోయి (సరిగ్గా అన్నం తినకుంటే అలా అవుతారన్నమాట) పని చేస్తూ ఉంటుంది (చదువుకోకపోతే ఇలాగే వేరేవాళ్ల ఇంట్లో పని చేయాల్సి వస్తుంది).. శంకర్ ఆ అమ్మాయిని "ఎవరు నువ్వు? ఎందుకు నువ్వు పని చేస్తున్నావు? నీకు ఎవరూ లేరా? " అని అడుగుతాడు. ఒక రాక్షసుడు తనను ఎత్తుకొని వచ్చి ఇక్కడ బంధించాడు. మొత్తం పని చేయించుకుంటాడు అని చెప్తుంది. ఇద్దరూ మంచి ఫ్రెండ్స్ అవుతారు. రోజు శంకర్ మధ్యహ్నం సమయంలో పైకి వెళ్లి ఆ అమ్మాయితో ఆడుకుని ఆ అమ్మాయి రాక్షసుని గదినుండి తీసుకువచ్చి ఇచ్చిన పళ్లు, కొత్త బట్టలు తీసుకుని కిందకు వస్తాడు. తల్లి ఇవన్నీ ఎక్కడివి అని అడిగితే జరిగింది చెప్తాడు. ఇలా కొంత కాలం జరుగుతుంటుంది. ఆ అమ్మాయి కూడా సంతోషంగా ఉంటుంది. ఒకసారి ఆమెను కిందకు తీసుకు వచ్చి తల్లికి చూపిస్తాడు. ఆమె ప్రేమగా మాట్లాడి భోజనం పెడుతుంది. పైన రాక్షసుడి తిరిగి వచ్చి అమ్మాయి లేకపోవడం చూసి కోపంతో అరుస్తాడు. ఎక్కడికి పోయింది అని వెతుకుతూ చిక్కుడు తీగను చూస్తాడు. అతని అరుపులు కింద ఉన్నవాళ్లకు వినిపిస్తాయి. రాక్షసుడు గట్టిగా అరుస్తూ చిక్కుడు తీగను పట్టుకుని కిందకు దిగుతుంటాడు. అది చూసి భయపడుతున్న శంకర్ ని చూసి అతని తల్లి గొడ్డలి ఇచ్చి ఆ చిక్కుడు తీగను కొట్టేయమంటుంది. అతను అలాగే చేస్తాడు. ఆ రాక్షసుడు అంత పైనుండి పడి తల పగిలి చనిపోతాడు. అప్పుడు ఆ అమ్మాయిని వాళ్ల తల్లితండ్రుల దగ్గరకు చేరుస్తాడు శంకర్.. ఇది కథ.
ఈ కథ చెప్తుంటే నేను, మా తమ్ముళ్లు సీరియస్సుగా వినేవాళ్లం. అందులో ఒక్క సందేహం వచ్చేది కాదు. అసలు చిక్కుడు తీగ ఎలా ఉంటుందో తెలిస్తే కదా. దాన్ని పట్టుకుని ఎక్కవచ్చో లేదో తెలిసేది. ఒహో ఆ చెట్టు చాలా పెద్దగా ఉంటుందేమో అని అనుకునేవాళ్లం. మన ఇంట్లో కూడా అలా ఉంటే ఎంత బాగుంటుంది. హాయిగా పైకి వెళ్లేవాళ్లం. అని అనుకునేవాళ్లం. తర్వాతెప్పుడో అమ్మ ఇంట్లో చిక్కుడు పాదు వేసింది. దానికి పందిరి కూడా కట్టింది. చిక్కుడుకాయలు పెద్దగా బానే వచ్చేవి కాని మాకు ఒకటే సందేహం ఈ తీగ ఇంత సన్నగా ఉంది దాన్ని పట్టుకుని పైకి ఎలా వెళతారబ్బా? అని. పాతికేళ్ల తర్వాత అనుకుంటా మా పిల్లలకోసం ఒక పుస్తక ప్రదర్శనలో కథల పుస్తకాలు చూస్తుంటే ఇంగ్లీషులో ఇదే కథ కనిపించింది. ఆశ్చర్యమేసింది.. నేను చిన్నప్పుడు విన్న కథ కదా అని.
అదో అందమైన బాల్యం. తిరిగిరాదు. మరపురాదు..
ఎందుకో గూగులమ్మని ఈ కథ గురించి అడిగితే ఇది ఇచ్చింది.. మీరు ఓ లుక్కేయండి..
రాసింది జ్యోతి at 3:40 PM 8 వ్యాఖ్యలు
జామాత దశమగ్రహ:
పెళ్లి ఇద్దరు వ్యక్తుల కలయిక కాదు. రెండు కుటుంబాలు, రెండు వంశాల శాశ్వత కలయిక. ఎక్కడో పుట్టి , ఎక్కడో పెరిగిన అమ్మాయి, అబ్బాయి పవిత్రమైన వివాహబంధంలో ఒక్కటవుతారు. అటువంటప్పుడు కోడలు, అల్లుడు గురించి ఎన్నో సర్దుబాట్లు, సమస్యలు. ఆరోపణలు తప్పవు కదా. కోడలంటే అత్తవారు చెప్పినట్టు చేయాలి కాబట్టి ఆరోపణలు ఉన్నా తక్కువే అని చెప్పవచ్చు. కాని అల్లుడు విషయంలో మాత్రం అలా కాదు. ఇప్పుడు అల్లుడు ఎందుకు గుర్తొచ్చాడు అనుకుంటున్నారా? అబ్బే!! నాకు అల్లుడు రావడానికి టైముంది కాని అప్పుడెప్పుడో అల్లుళ్లైనవాళ్లు, మొన్న మొన్న అల్లుళ్లైనవాళ్లు, ఇపుడు కాబోయే అల్లుళ్లు, కొన్నేళ్ల తర్వాత కాబోయే అల్లుళ్లు. అందరికీ ముందుగా అభినందనలు. ఇక అసలు విషయానికొద్దాం. కోడలు మా ఇంటి మహాలక్ష్మి, గృహలక్ష్మి అది ఇదీ అంటారు. కాని అల్లుడంటే అంత మంచి అభిప్రాయం లేదు చాలామందికి. ఎప్పుడూ కట్టుకున్న ఇల్లాలిని, అత్తవారిని పీక్కుతింటాడు అనుకుంటారు. ఇప్పుడే కాదు పురాణకాలం నుండి అల్లుడిని ఆడిపోసుకునేవాళ్లే... కవులైనా , సామన్యులైనా.. పాపం అల్లుడిని దశమగ్రహం అని కూడా అంటారు. మనకు ఉన్నవి నవగ్రహాలే. కాని ఈ అల్లుడు పదో గ్రహమెందుకయ్యాడు?
అల్లుణ్ని దశమ గ్రహమంటూ ఒక కవి ఇలా అన్నాడు.
సదా వక్రః సదా క్రూరః సదా పూజా మపేక్షతే
కన్యా రాశి స్థితో నిత్యం జామాతా దశమో గ్రహః 11
సూర్యుడు తప్ప మిగతా గ్రహాలన్నీ ఎప్పుడూ శుభమే కలుగచేస్తూ అప్పుడప్పుడు మాత్రమే వక్రిస్తాయి. కాని జామాత అంటే అల్లుడు మాత్రం ఎప్పుడూ వక్రంగానే ఉంటాడు. గ్రహాలన్నింటిలోకి శనిగ్రహమంటే చాలా మందికి భయం. ఎందుకంటే అతను ఒక్కోసారి క్రూరంగానూ, ఒక్కోసారి శుభకరంగానూ ఉంటాడు. ఈ అల్లుడున్నాడే ఎపుడూ క్రూరంగానే ఉంటాడు. అతనికి అత్తవారంటే అస్సలు మర్యాద, జాలి , దయ ఉండదు. అంతేనా!! నవగ్రహాలకి నిర్ణీతమైన సమయాల్లో పూజలు చేయాల్సి ఉంటే అల్లుడికి మాత్రం నిత్యమూ పూజ జరగాల్సిందే. మర్యాదలు చేయాల్సిందే అతడికి అల్లుడొచ్చినా సరే. గ్రహాలన్నీ తమ సంచారంలో రాశులు మారుతూ ఉంటాయి. కాని అల్లుడెప్పుడూ కన్యారాశి( కూతురు) లోనే ఉంటాడు. అత్తవారింటిలోని వారందరిని చులకన చేస్తుంటాడు. అందుకే అల్లుడు నవగ్రహాలకంటే భిన్నమైన దశమగ్రహం అయ్యాడన్నమాట. ఈ మాట అనేవారికి అల్లుడి మూలంగా ఎన్ని అవస్ధలు పడితే ఇంత మాట అంటారు.
అంతే కాదు అల్లుడు మరింత అభాసుపాలయ్యాడు. ఎంతవరకు అంటే పద్యకవి బ్రహ్మం తన సరస్వతీ శతకంలో అల్లుణ్ని నల్లి(మత్కుణం) అంటూ తన కసిని వెళ్లగక్కారు.
వరకట్నంబని మామ నెత్తురును ద్రావంగోరు పైశాచికో
దరు నల్లున్ దశమ గ్రహంబనుట సార్ధంబౌను, యోచించినన్
నరరూపాకృతి మత్కుణంబనుటయే న్యాయంబుగా దోచెడిన్
వరగల్ క్షేత్ర సరస్వతీ! భగవతీ! నాగేశ్వరీ! భారతీ!
వరకట్నము కోసం పిల్లనిచ్చిన మామను పీక్కుతిని, నెత్తురు త్రాగే పిశాచమువంటి అల్లుడు దశమగ్రహమనడం సమంజసమే. అసలైతే మనుష్యుల రక్తాన్ని పీల్చే నల్లి (మత్కుణము) మానవాకారంలో అల్లుడై మమ్మల్ని దోచుకుంటున్నాడు అని ఆ కవి తన ఆక్రోశాన్ని ఇలా వెళ్లగక్కాడు. ఇలా పెళ్లిలో ఇచ్చిన కట్నం సరిపోలేదని అది కావాలి ఇది కావాలి అని అస్తమానం అత్తమామలను సతాయించేవాళ్లు ఎందరో ఉన్నారు .. ఇలా అనడం సబబే మరి. ఐనా వాళ్లు మాత్రం ఏం చేస్తారు?? కూతురి కోసం భరించక తప్పదు.
కాళ్లకూరి నారాయణరావుగారి "వర విక్రయం"నాటకంలో అల్లుడు అనేవాడు ఎలాంటివాడో చెప్పారు. ఎలాగంటే...
అప్పొసంగిన వాడును, అల్లు, డద్దె
యింటి యజమానుడు, జీతమిచ్చువాడు
కుల వినోదియు, పన్నులు కూర్చువాడు
పుస్తె కట్టని మగలె పో పురుషులకు !!
మగవాళ్లకు మగవాళ్లు పుస్తెలు కట్టడమేంటి? విడ్డూరంగా ఉందే! మొగుళ్లంటే బాధలుపెట్టేవాడు, విసిగించేవాడు అన్నమాట. అప్పు ఇచ్చినవాడు, అల్లుడు, అద్దె యింటి ఓనరు, పన్నులేసేవాడు, కుల వినోది .. వీళ్లందరూ మగాళ్లకే తాళికట్టని మొగుళ్లు. అలా ఉంటాయి మరి వాళ్లు పెట్టే బాధలు. అనుభవించివాడికే తెలుస్తుంది.
అంతే కాదండోయ్.. నా కూతురిని పెళ్లి చేసుకోమని అడిగిన తండ్రికి ఆ అల్లుడి కోరికలు ఇలా ఉంటాయి. ఇవి పెళ్లితో ఆగవు. తర్వాత కూడా కొనసాగుతూనే ఉంటాయి. అల్లుడి కోరికలు తీర్చడమే అత్తవారి కర్తవ్యం , బాధ్యత అన్నట్టు.
నీటైన యింగ్లీషు మోటారు సైకిలు
కొనిపెట్ట వలెనను కూళయొకడు
రిస్టువాచియు, గోల్డు రింగును, బూట్సును
సూట్లు గావలెనను శుంఠయొకడు
బియ్యే బియెల్ వరకయ్యెడు ఖర్చు భరింప
వలెనను దరిద్రుడొకడు
భార్యతోడను చెన్న పట్టణంబున నుంచి
చదివించవలెనను చవటయొకడు
సీమ చదువులు చాల సింపులు నన్నట
కంపవలయు ననెడి యజ్ఞుడొకడు
ఇట్లు కొసరు క్రింద నిష్టార్ధముల్ వరుల్
దెలుపుచున్నవారు తెల్లముగను!!
ప్రస్తుతం పెళ్ళిళ్ల వ్యాపారంలో ఇవన్నీ తప్పనిసరి ఇవ్వవలసిందే. చదువును బట్టి ఒక్కో రేటు. లేటెస్టు మోటారు సైకిలు, రిస్టు వాచీ, బంగారు ఉంగరం, రెండువేలకు తగ్గని బూట్లు, పెళ్లి తర్వాత అతని చదువుకయ్యే ఖర్చు, లేదా విడేశాలకు భార్యతో పాటు వెళ్లడానికి కూడా మామ పెట్టాల్సిందే అని డిమాండ్ చేస్తున్నారు. ఆడపిల్లను కని పెళ్లి చేయాలంటే ఈ ఖర్చు పెట్టడం అమ్మాయి తండ్రికి తప్పదు అని వారి భావన. వీళ్లను కూళ (క్రూరుడు), శుంఠ, దరిద్రుడు, చవట, అజ్ఞాని.. ఏ పేరు పెట్టి పిలవాలో అర్ధం కాదు.
అప్పిడినవాని నధికారి నతిశయించి
అల్లు రొందించు బాధల నెల్లగాంచి
అడలి నిజముగా హరిహరులంతవారు
కూతులం గంటయే మానుకొన్నవారు!!
అప్పిచ్చినవాడికంటే ఎక్కువగా వేధిస్తున్న అల్లుళ్లను చూసి భయపడి శివకేశవులే కూతుళ్లను కనడం మానుకున్నారంట. ఇక సామాన్యమానవుల బాధలు చెప్పతరమా? ఈ బాధలకేనేమో ఆడపిల్లలు వద్దు అని పురిట్లోనే మృత్యువు ఒడికి చేరుస్తున్నారు. పుట్టకముందే చంపేస్తున్నారు
ఇంకా ఈ అల్లుడి గురించి బద్దెన కవి సుమతీ శతకంలో ఏమన్నాడయ్యా అంటే..
తెల్లని కాకులును లేవు తెలియర సుమతీ!!
గొల్లవాడి పాండిత్య జ్ఞానము, ఆడదాని యందు నిజము, పొల్లులో దంచిన బియ్యము. తెల్లని కాకులు ఎలా ఉండవో అదే విధంగా అల్లునిలో మంచితనము కూడా ఉండదు అని నొక్కి వక్కాణించారు. నిజమేనంటారా? ఆ బాధ తెలిసినవాళ్లు ఔననే అంటారు. ఇంకేం చేస్తారు?
ఇక అత్తవారింట్లోనే తిష్ట వేసిన అల్లుడి పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందయ్యా అంటే?
శ్వశుర గృహ నివాశః స్వర్గతుల్యో నరాణాం
యది భవతి వివేకః పంచభి షడ్ దినై ర్వా
దధి మధు ఘ్రుతలోపో మాసమేకం నరాణాం
తదుపరి దినమేకం పాదరక్ష ప్రయోగః !!
అల్లుడనే కాదు ఎవరింటికైనా వెళ్లి రోజుల తరబడి కదలకుండా అక్కడే ఉండి ఇంటివారిని ఇబ్బంది పెడితే వారు మాత్రం ఏం చేస్తారు. తన్ని తగలేయకముందే మనమే బయటపడాలి. ఇక అల్లుడి సంగతికొస్తే మామగారిల్లు స్వర్గం లాంటిదైనా సరే ఇంటికొచ్చిన అల్లుడు ఐదారు రోజులకంటే ఎక్కువ ఉంటే పరిస్థితులు , ఆదరణ , కుటుంబ సభ్యుల ప్రవర్తన మారుతూ ఉంటాయి. మొదట్లో పంచభక్ష్యాలతో భోజనం పెట్టినా క్రమేపీ తగ్గుతూ ఉంటుంది. పాలు, పెరుగు,నెయ్యి , స్వీట్లు..నెమ్మదిగా ఒక్కోటి మాయమవుతూ ఉంటాయి. అది తెలుసుకుని ఇంకా కదలకుంటే చెప్పుదెబ్బలు కూడా తప్పవంట. ఆ మామకు ముక్కు మీద కోపముంటే ఈ మర్యాద కూడా తప్పక జరుపుతాడు.
అల్లుడు బహుమానస్తుడు
అల్లునకొక పనియు చెప్పనైనం గానీ
చెల్లును మూడు పనులకై
ఇల్లలుకను, పేడచేయు, నెంగిళ్లెత్తన్!!
అత్తింట్లో తిష్ట వేసిన అల్లుడిని తమకనుకూలంగా కూడా ఉపయోగించుకోవచ్చంటాడు ఒక కవి. ఐనా ఎంత అల్లుడైతే మాత్రం ఎన్ని రోజులు కూర్చోబెట్టి మేపుతారు. అల్లుడికి అస్సలు పని చేప్పము కాని. మామకు ఎంత ఒళ్లు మండితే ఇంటల్లుడిని ఇల్లు అలకడానికి, పేడ చేసి, ఎంగిళ్లు ఎత్తడానికి.. ఇలా మూడు పనులకు వాడుకోవచ్చు అని చెప్తాడు. ఆ అల్లుడి స్వయంకృతాపరాధమే కదా.
ఒకసారి అవధానాల్లో కూడా ఈ అల్లుడి ప్రసక్తి వచ్చిందంట. మహావధానులు శ్రీ మిన్నికంటి గురునాధ్ శర్మగారు ఒక సభలో తన కిచ్చిన "అల్లుడయ్యెదన్ మగడనయ్యెద నే మనుమడనయ్యెదన్ " అనే సమస్యని అత్యంత మనోహరంగా పూరించారు. ఒకే వ్యక్తి అల్లుడు, మగడు , మనుమడు ఎలా అయ్యాడు అనుకుంటే...
ఎల్లసురల్ వినంగ హరి యిట్లనె - భూసుత సీతబొందితిన్
నీళ్లను మునిగినట్టి ధరణీ సతిఁ గౌగిట గ్రుచ్చి యెత్తితిన్
తల్లికి తల్లియౌ సతి నెదన్ ధరియించితిగాన భూమికిన్
అల్లుడనయ్యెదన్ మగడ నయ్యెద నే మనుమండ నయ్యెదన్ !!
రామావతారంలో విష్ణువు భూమిపుత్రిక సీతకు "భర్త " కాబట్టి భూమికి అల్లుడైనాడు. వరాహవతారంలో హిరణ్యాక్షుని చంపి సముద్రజలాలనుండి భూమిని తన కోరలతో పట్టి ఉద్ధరించాడు కాబట్టి ఆ భూమికి మగడు అయ్యాడు . ఆ విధంగా విష్ణువు పాదాల నుండి ఉద్భవించిన గంగ భూమికి కూడా కూతురయ్యింది. ఈ బంధం ఇంకా ఉంది... గంగ సముద్రునికి భార్య ఐనందున సముద్రుడి నుండి పుట్టిన లక్ష్మీదేవికి తల్లి కాబట్టి భూమికి మనవరాలు అయ్యింది కదా. మనవరాలి భర్త కాబట్టి విష్ణువు భూమికి మనవడు అయ్యాడు. తికమకగా ఉందా? అంటే శ్రీమహావిష్ణువు భూమికి --- భూమిని చేపట్టి మగడు, భూపుత్రికను పెళ్లాడి అల్లుడు, లక్ష్మిని మనువాడి మనవడు అయ్యాడు. భలే ఉంది కద. మరి అవధానమంటే ఇలాగే ఉంటుంది. అందునా అల్లుడు..
ఇదంతా చదువుతుంటే మగవాళ్లందరికీ కోపమొస్తుంది కదా.. ఆగండాగండి.. అందరు అల్లుళ్లు ఇలా ఉండరు. అత్తామామలను తమ తల్లితండ్రులుగా భావించి, గౌరవించేవాళ్లు ఉన్నారు. కాని చాలా మంది అల్లుడు అనగానే భార్యవైపు వారిని చులకన చేయడము, తమ కావలసిన వస్తువులను ఇవ్వడం అత్తామామల కర్తవ్యం అన్నట్టు ప్రవర్తిస్తారు. తాను చెప్పినట్టు భార్య, ఆమె పుట్టింటివారు వినాలి అంటారు. దానికి అతడి తల్లి తండ్రులు, తోడబుట్టినవారు కూడా ఆజ్యం పోస్తున్నారు. దీనివలన ఆ కుటుంబం అప్పులపాలైనా సరే అడిగినవి ఇవ్వాల్సి వస్తుంది. ఈ ధనదాహానికి ఎంతోమంది అమ్మాయిలు బలయ్యారు. అవుతున్నారు. ఈ వరకట్న సమస్య ఎంత దారుణంగా, నీచంగా మారిందంటే అగ్నిసాక్షిగా వివాహమాడిన భార్యను ఆ అగ్నికే ఆహుతి చేస్తున్నారు. భార్య తన అత్తామామలను తన తల్లితండ్రులుగా భావించి, సేవించాలని అనుకునే మగవాడు . తన అత్తామామలను కూడా తన తల్లితండ్రులలాగే భావించాలని అనుకోడు. నేటి యువత మాత్రం మెల్లిగా మారుతున్నారనుకోండి. అసలు ఇలా భార్యలను వేధించే కొడుకును అతని తల్లితండ్రులు కూడా కట్టడి చేసి అదుపులో పెట్టాలి. అల్లారుముద్దుగా పెంచి పెద్ద చేసిన కూతురిని ఒక ఇంటికి ఇల్లాలిగా పంపించి, అల్లుడి చేతిలో బాధలు పడే దురదృష్టవంతులైన తల్లితండ్రులెందరో ఈ రోజుల్లో?
అందుకే అల్లుళ్లూ కాస్త ఆలోచించండి.
ఈ టపా కోసం తన విద్యార్థులు మనోజ్ఞ, నవ్య లతో ఆడియో చేయించి ఇచ్చిన భారతి ప్రకాష్ గారికి , రాఘవ గారికి ధన్యవాదాలు..
రాసింది జ్యోతి at 1:30 PM 16 వ్యాఖ్యలు
రోదసిలో రియల్ ఎస్టేట్
అంతర్జాలంలోని కొన్ని ప్రముఖమైన, ఉపయుక్తమైన వెబ్సైట్ల పరిచయం ఈ రోజు సాక్షి పత్రికలోని
సాహిత్య విభాగంలో ..
రాసింది జ్యోతి at 6:46 AM 2 వ్యాఖ్యలు
భారతీయ విలువలు..
రోజూ మనం ఎన్నో సంఘటనలు చూస్తుంటాం, వింటుంటాం, చదువుతుంటాం. కాని వాటికంత ప్రాముఖ్యత ఇవ్వం. ఎందుకంటే అది మనకు సంబంధించింది కాదు కాబట్టి. దాని గురించి మనకు ఆలోచించే అవసరం , సమయం లేదు కనుక ఆ సంఘటనలను త్వరగానే మర్చిపోతాము. కొన్ని కథలు మనను కదిలిస్తాయి, కొన్ని కలవరపరుస్తాయి మరి కొన్ని ఆలోచింపచేసి మనం మర్చిపోయిన విషయాలను గుర్తు చేస్తాయి. అటువంటి కథ ఒకటి కొంత కాలం క్రింద చదవడం జరిగింది. అది చదివి చాలా కాలమైనా ఆ సమయంలో ఆ కథలో చెప్పిన విషయం కాని సంఘటనలు కాని నాకు ఎదురు కాలేదు. అందుకే అంతగా పట్టించుకోలేదు. కాలక్రమేనా ఎదురైన సంఘటనలు మళ్లీ ఆ కథను గుర్తు చేసుకోమన్నాయి. అది కొత్తపాళీగారు రాసిన Indian Values. మీరు చదివేసి రండి. నా అనుభవం , అభిప్రాయం చెప్తాను.
అమ్మాయ్! ఏంటలా మగరాయుడిలా తిరుగుతావ్? కాస్త నిదానంగా, ఒద్దికగా ఉండడం నేర్చుకో. చూసినవాళ్లు ఏమంటారు? ఆడపిల్లలంటే ఎలా ఉంఢాలి.. భారతీయ మహిళవి ఇలాగేనా ఉండేది. అమ్మాయిలంటే ఒదిగి , ఎదురు మాట్లాడకుండా ఉండాలి. పదిమందిలో గట్టిగా నవ్వరాదు. పెద్దవాళ్ల ముందు గొంతు పెంచి మాట్లాడరాదు. తెలిసిందా? లేదంటే కన్నవాళ్లని అంటారు?మీ పిల్లకు ఏం నేర్పించారు? అని. ఈ మాటలు దాదాపు ప్రతీ ఆడపిల్లకు చిన్నప్పటినుండి నూరిపోస్తున్న మాటలు.. అమాయకంగా, హద్దులు ఎరుగక ఆడుతూ పాడుతూ ఉన్న అమ్మాయికి ఎప్పటికప్పుడు అడ్డగిస్తూ ఉంటారు. ఈ హద్దులు, విలువలూ అంటూ స్త్రీని జీవితాంతం ఒక అదృశ్య చట్రంలో బంధించాలని చూస్తుంది ఈ సమాజం.
కాని మహిళా చైతన్యం కొత్త మలుపులు తిరుగుతుంది. వివిధ రంగాలలో మగవారితో సమంగా పోటీ పడుతూ అభివృద్ధిపధం వైపు దూసుకెళ్తున్నారు. ఈ వికాసక్రమంలో స్త్రీలు ప్రశ్నించడం , నిర్ధిష్టంగా వ్యవహరించడం నేర్చుకున్నారు. ఈ అనూహ్యమైన మార్పు చదువుకున్న మహిళలలోనే కాక గ్రామీణ మహిళలలో కూడా స్పష్టంగా కానవస్తుంది. కాని కొన్ని విషయాల్లో మాత్రం మార్పు ఇంకా రాలేదు అనిపిస్తుంది. అభివృద్ధి, స్వేచ్చ, మార్పు మహిళను ఉన్నతురాలిగా చేసినా కొన్ని విషయాల్లో ఆమెని స్త్రీగా భారతీయ విలువలు , మోరల్ వాల్యూస్ అంటూ ఆంక్షలు పెడుతుంది సమాజం. విద్య, ఉద్యోగ రీత్యా మహిళలు మగవారితో కలిసి పని చెయాల్సి వస్తుంది. వారితో స్నేహంగా ఉండక తప్పదు. ఆ మగవారిలో కూడా ఎటువంటి దురుద్ధేశ్యాలు ఉండవు. తోటీ విద్యార్థినిగా, సహోద్యిగిగా ఆ స్త్రీకి తమ వంతు సహాయ సహకారాలు అందిస్తారు. కాని కొందరు ప్రబుద్ధులు, ప్రబుద్ధురాళ్లు మాత్రం ఇది ఆమె విచ్చలవిడితనంగా భావిస్తారు. ఒక మగవాడితో కాస్త చనువుగా, నవ్వుతూ మాట్లాడిందీ అంటే చాలు దానికి చిలువలు పలువలుగా కథలు అల్లుతారు. ఎవరెవరితో తిరుగుతుందో అని వాళ్లకు వాళ్లే ఊహించేసుకుంటారు. ఈ మాటలు అబ్బాయిలకు ఉండవండి మరి.. అదృష్టవంతులు ....
ఈనాడు చదువుకున్న ప్రతీ అమ్మాయి ఉద్యోగం చేస్తానంటుంది. లేదా విదేశాలకెళ్లి పై చదువులు చదువుతా అంటుంది. ఈ మధ్య జరిగిన ఒక సంఘటన నన్ను కలిచివేసింది. ఎంత చదివినా, ఎంత కష్టపడినా సమాజం మారదు. కొందరు మనుష్యులు అస్సలు మారరు అనుకున్నా. బాగా చదువుకున్న ఒక అమ్మాయికి పెళ్లి కుదిరింది.. అబ్బాయి కూడా అమెరికాలొ చదువుకుని వచ్చాడు. ఆస్థిపరులే. కట్నకానుకల బేరం కుదిరింది. కాని అమ్మాయికి డాక్టర్ తో టెస్టులు చేయించాలి అన్నారు. ఎందుకంటే ఈ ఆధునిక ప్రపంచంలో అమ్మాయిలు చాలా ఫాస్ట్ గా ఉన్నారు. మాది గౌరవమైన కుటుంబం. అందుకే తప్పదు అంటారు ఆ అబ్బాయి తల్లి . డాక్టరైన అక్క.. ఇది ఆ అమ్మాయికి ఎంత అవమానం. ఎవరో తెలీనివారికోసం తన శీలపరిక్ష చేసుకోవాలా?? పెళ్లయ్యాక ఇలాగే ఎప్పటికప్పుడు పరీక్షకు సిద్ధపడాలా?? .. అంతే వెంటనే ఆ పెళ్లి క్యాన్సిల్ అయ్యింది.. నేనైతే పదిమందిలో ఆ అబ్బాయికి కూడా డాక్టరు పరీక్షలు చేయించమనేదాన్ని. ఎయిడ్స్ లాంటివి లేవని నమ్మకమేంటి అని.. అంత కోపమొచ్చింది.. ఇలాంటి ఆలోచనలున్న అబ్బాయిలు, తల్లితండ్రులు ఉన్నారు ఈ సమాజంలో.. ఉద్యోగినులైన స్త్రీలకు కూడా ఈ తరహా వేదింపులు తప్పడం లేదు. పెద్ద పెద్ద ఉద్యోగాలైనప్పుడు పని భారం కూడా ఎక్కువగానే ఉంటుంది. అలాంటప్పుడు టంచనుగా ఇంటికి రావాలి. భర్త, పిల్లలను, అత్తామామలను చూసుకోవాలి. లేట్ ఐతే ఎక్కడెక్కడ తిరుగుతుందో, ఎవడితో తిరుగుతుందో అంటారు.. ఇది నిజం..
ఇంతకీ భారతీయ విలువలు అంటే ఏంటి?? ఎవరైనా కాస్త చెప్తారా?? ఈ విలువలు అమ్మాయిలకేనా? అబ్బాయిలకు కూడా ఉన్నాయా? (కుమారీ శతకంలో భర్త చనిపోతే భార్య కూడా సర్వం త్యాగం చేసి అతనితో పాటు సతీ సహగమనం చేయాలని ఉంది. మరి అతనివల్ల పుట్టిన పిల్లల గతి ఏంటీ?? వాళ్లనేం చేయాలి చెప్పలేదు. కుమార శతకంలో మాత్రం ఇలాంటి విషయాలు చెప్పలేదు మరి..)) ఈ విలువలను నిర్దేశించింది ఎవరూ? ఎందుకు?? నిజంగా నాకు తెలీదు.. అమ్మాయిలెప్పుడు నిండా కొంగు ముసుగేసుకుని, బుర్ఖా వేసుకుని ఉండాలా?? అలాంటప్పుడు అసలు ఆడపుట్టుకే ఎందుకంట??
రాసింది జ్యోతి at 7:11 PM 24 వ్యాఖ్యలు
ఆముక్తమాల్యద గ్రంధం సామాన్య పాఠకులకు కొరుకుడు పడదు. అంత సులువుగా అర్ధం కావు అని ఒక భావన ఉంది. కాని కొద్దిగా కష్టపడితే అది నారికేళ పాకం లాంటిదే అని అర్ధమవుతుంది. ఇది నా స్వానుభవం మీద చెప్తున్న మాట. ఆముక్తమాల్యద మొదలుపెట్టినది మొదలు నా బ్లాగులో వివరణలతో ఇచ్చాను. కాని ఈ ఆముక్తమాల్యద కోసమే విడిగా ఒక బ్లాగు ఉంటే బాగుంటుంది కదా అనిపించింది. ఊహ వచ్చిన వెంటనే కామేస్వరరావుగారితో సంప్రదించి ఆయన సహకారంతో బ్లాగు నిర్వహించవచ్చు అని ఆముక్తమాల్యద అనే బ్లాగును మొదలుపెట్టేసాను. ఈ రచనలోని పద్యాలకు తమ స్వరాన్ని అందించడానికి చదువరి, రాఘవ అంగీకరించారు. ఈ మహామహులతో కలిసి తలపెట్టిన ఈ మహా కార్యాన్ని మీరు ఆస్వాదిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. ఈ బ్లాగులోని రచనలకు మీ సలహాలు, సూచనలు, అభిప్రాయాలు తెలియచేయగలరు.
ఈ ప్రభంధ కృతికర్త ఆంధ్రభోజుడు శ్రీ కృష్ణదేవరాయలను స్మరిస్తూ , ఆ ఏడుకొండలవాడు శ్రీనివాసుడి ఆశీర్వచనాలతో మొదలుపెడుతున్న ఈ బ్లాగు నిర్విఘ్నంగా కొనసాగాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను. ఈ బ్లాగు నిర్వహణకు తోడ్పడడానికి వెంటనే అంగీకరించిన భైరవభట్ల కామేశ్వర రావుగారికి, పద్యాలను తమ స్వరంలో శ్రవ్యకాలుగా మార్చి ఇవ్వడానికి ముందుకొచ్చిన చదువరి, రాఘవ గారికీ ధన్యవాదాలు...
ఆముక్తమాల్యద.. http://amuktamalya.blogspot.com/
రాసింది జ్యోతి at 12:48 PM 10 వ్యాఖ్యలు
వర్గములు ఆముక్తమాల్యద
పాట (పాత) బంగారం...
ఈరోజు వందల్లో టీవీ చానెళ్ళు ఉన్నాయి. ప్రతీ అంశానికి పదుల్లో చానెళ్ళు. అలాగే మ్యూజిక్ చానెళ్ళు. ఈరోజు యువతరానికి మ్యూజిక్ అంటే అర్ధం లేని పాటలు పాడుతూ, చెవులు బద్దలు కొట్టే (శృతి, లయ లేని ) సంగీతం. అందులో మ్యూజిక్ వీడియోలు ప్రముఖ పాత్ర వహిస్తున్నాయి. కొత్త ఆల్బమ్స్ వచ్చినా తిన్నదరక్క పాత పాటలను కూడా రీమిక్స్ పేరుతొ ఖూనీ చేస్తున్నారు.. ఏమంటే మీకు టెస్ట్ లేదు అంటారు ... కాని ఎప్పటికీ గుర్తుండేవి ,మళ్ళీ మళ్ళీ వినాలనిపించే వీడియోలు ఉన్నాయి. అందులో ప్రముఖమైనవి ఫాల్గుని పాఠక్ పాటలు. చూడటానికి అబ్బాయిలా ఉన్నా తియ్యని మధురమైన స్వరం ఆమెది. దానికితోడుగా ఇచ్చే వీడియోలు కూడా సున్నితంగా , సహజంగా ఉండేవి.. ఎన్ని సార్లు విన్నా, చూసినా అలా నిలబడిపోవాల్సిందే.. కొన్ని చూడండి.
యాద్ పియా కి ఆనెలగీ
అయ్యోరామా...
మేరీ చూనర్ ఉడ్ ఉడ్ జాయే..
ఓ పియా...
పల్ పల్ తీరే యాద్ సతాయే...
మై తేరీ ప్రేమ్ దీవానీ...
సావన్ మే...
మైనే పాయల్ హై ఝన్కాయి...
రాసింది జ్యోతి at 4:41 PM 6 వ్యాఖ్యలు
నాపై ఎందుకింత ప్రేమ??
సంతోషంగా ఉన్నవేళ
నన్ను స్పృశించ సాహసించవు
సమూహంలో ఉండగా
నన్ను పలకరించ భయపడేవు.....
కాస్త దిగులుగా ఉన్నంతనే
నేనున్నానంటూ తడిమేస్తావు
ఒంటరిగా బెదిరి ఉన్న సమయాన
జడివానలా, జలపాతంలా కమ్మివేస్తావు....
నా మనసులో , భావనలలో
అలుముకుని, అల్లుకుపోయిన దుఃఖమా!
ఆనందంలో పలకరించేవు, ఆవేదనలో తోడుండేవు
ఎంత అణచిపెట్టినా, అడ్డు చెప్పినా కంటి కొనలో నిలిచేవు...
ఉప్పెనలా నన్ను చుట్టేసి
భావోద్వేగపు వెల్లువను శాంతపరిచేవు
తుఫానులో చిగురుటాకులా నన్ను వణికించే
దుఃఖమా? నాపై ఇంత ప్రేమ ఎందుకమ్మా???
రాసింది జ్యోతి at 12:20 PM 8 వ్యాఖ్యలు
జయహో ప్రమదావనం
ఈరోజు ఈనాడు వసుంధరలో ఆన్లైన్ స్నేహం, ఆపన్నులకు సాయం అనే శీర్షికలో మహిళా బ్లాగర్ల ప్రమదావనం గురించి ప్రస్తావించడం జరిగింది. ఈ సందర్భంగా ప్రమదావనం గతంలో చేసిన సహాయ కార్యక్రమాల వివరాలు మరోసారి. ఈ సేవాస్ఫూర్తి ఇలాగే కొనసాగాలని ఆకాంక్షిస్తూ ప్రమదావనం సభ్యులకు, మా కార్యక్రమాలకు సహాయం చేస్తున్నవారికందరికీ అభినందనలు, ధన్యవాదాలు..
ప్రపంచంలోని వివిధ ప్రదేశాల్లో ఉన్న కొందరు మహిళలు ఊరికే బ్లాగులు రాయడం వరకే కాకుండా తమకంటూ ఒక ప్రత్యేకమైన ప్రాంగణం ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. అదే ప్రమదావనం అనే గూగుల్ గుంపు. ఎక్కడెక్కడి మహిళా బ్లాగర్లు అప్పుడప్పుడు సరదాగా కలిసి కబుర్లు చెప్పుకోవటానికి, బ్లాగులకు, కాని సాంకేతికమైన సలహాలకి, సందేహాల నివృత్తికి, ఇంకా సభ్యులకి ఏవైనా సలహాలు కాని సంప్రదింపులు కాని అవసరమైతే సహాయ పడటానికి ఏర్పడ్డ ఓ వేదిక. అప్పడప్పుడు వివిధ ప్రదేశాలలో ఉన్న మహిళా బ్లాగర్లందరూ తమ ఇంటినుండే ఒకే సమయంలో సమావేశం ఏర్పాటు చేసుకుని కబుర్లు, ముఖ్య విషయాలపై చర్చలు జరుపుతుంటారు.
ఈ ప్రమదావనం సభ్యులు బ్లాగులు రాసుకోవడం, కబుర్లాడుకోవడం వరకే కాక సమాజానికి తమవంతు చిన్ని సాయమైనా చేయాలనే కోరికతో సహాయ కార్యక్రమాన్ని మొదలుపెట్టారు. ఈ సహాయ కార్యక్రమాలు ఒకటి రెంఢు సార్లు కాకుండా క్రమం తప్పకుండా నిర్వహించాలనే దృడసంకల్పంతో ఉన్న ప్రమదావనం సభ్యులు ఈ కార్యక్రమాలను నిర్వహిస్తున్నారు. ఈ కార్యక్రమాలకోసం అందరూ స్వచ్ఛందంగా ధనసేకరణ చేస్తున్నారు. ఒకరికొకరు ముఖపరిచయంలేకున్నా కూడా ఎవరికి వీలైతే వారు ఈ బాధ్యతని నెత్తికెత్తుకుని విజయవంతంగా పూర్తిచేస్తున్నారు. మరికొందరికి స్పూర్తినిస్తున్నారు.
ప్రమదావనం సహాయకార్యక్రమాల వివరాలు....
మొదటి కార్యక్రమం
రెండవ కార్యక్రమం..
మూడవ కార్యక్రమం..
నాలుగవ కార్యక్రమం..
నన్ను బ్రతికించండి...
ఐదవ కార్యక్రమం...
వరదబాధితులకు ఐదువేలు విరాళంగా పంపడమైంది..
ఆరవ కార్యక్రమం....
వెచ్చదనపు స్పర్శ
లింకు పనిచేయని పక్షంలో ఇది ఉపయోగపడుతుంది..
ఆన్‌లైన్‌ స్నేహం... ఆపన్నులకు సాయం
సమాజంలో మనమూ ఒకరం... మన వంతుగా సమాజానికి ఏదో ఒకటి చేద్దాం. రోజులో కొంత సేపు.. వారానికో గంట.. ఇలా అనుకునే గృహిణులు, మహిళలు ఇప్పుడు ఆన్‌లైన్‌ బాటపడుతున్నారు. స్నేహ బృందాలుగా ఏర్పడి... ఆపన్నులకు ఆసరాగా నిలుస్తున్నారు. సోషల్‌ నెట్‌వర్కింగ్‌ సైట్లలో... కమ్యూనిటీలనే అందుకు వేదికలుగా మలుచుకుంటున్నారు. క్షణం తీరిక లేనిజీవితాల్లోనూ సేవకు సిద్ధమనే వారితో 'వసుంధర' ముచ్చటించింది.
అందరూ నడిచే ఆ రహదారికి పక్కగా ఓ పాఠశాల. పేరుకే చదువుల నిలయం. కానీ సౌకర్యాల లేమి. ఉపాధ్యాయుల కొరత. దాంతో విద్యార్థుల సంఖ్య బాగా తగ్గిపోయింది. ఈ పరిస్థితి అటుగా వచ్చీపోయే వారందరికీ తెలిసినదే. అయినా ఎవరూ చొరవ చూపింది లేదు. కానీ ఓ రోజు అకస్మాత్తుగా ఆ స్కూలుకి చేరుకున్న కొందరు అమ్మాయిలు పరిస్థితుల్ని గమనించారు. స్కూలు పరిస్థితుల్ని మెరుగుపరిచేందుకు బాధ్యత తీసుకున్నారు. స్వల్ప కాలంలోనే సకల సౌకర్యాలు సిద్ధం చేశారు. టీచర్లు, నెల జీతాలు, పిల్లలకు మంచి నీటి వసతి వంటివి కల్పించి, దాన్నొక చక్కటి విద్యాకేంద్రంగా మలిచారు. ఇన్ని ఏర్పాట్లు చేసిన ఆ బృందం పేరు అభిలాష. ఆ స్కూలు హైదరాబాద్‌లోని ఉప్పల్‌లో ఉంది. ఆన్‌లైన్‌లో పరిచయమై... స్నేహ బృందంగా ఏర్పడి... అభాగ్యులకు ఆసరాగా నిలవాలన్న సదాశయంతో అడుగులు వేస్తున్న బృందాల్లో అదొకటి. ఈ రకంగా ఏర్పాటవుతోన్న ఆన్‌లైన్‌ కమ్యూనిటీ బృందాల్లో విద్యార్థినులు, గృహిణులు, ఉద్యోగినులు... ఇలా అన్ని వర్గాల వారూ ఉన్నారు.
తలా కొంత.. ధైర్యం నింపేంత!
ఆర్కుట్‌, ఫేస్‌బుక్‌, యాహూ, గూగుల్‌ గ్రూప్స్‌, ఇండ్యారాక్స్‌.. సోషల్‌ కమ్యూనిటీ సైట్‌ ఏదైనా కానివ్వండి.. అవి టీనేజీ స్నేహాలకే పరిమితం అనుకుంటే పొరబాటు. వీటినే తమ సదాశయాలకు వేదికలుగా మలుచుకుని ఇంతింతలుగా సేవని విస్తృతం చేస్తున్నారు. ఒక్కరుగా సేవా మార్గంలో నడవడం, ఆపన్నులను చేరుకొని సాయం అందించడం సులువైన విషయం కాదు. ఇక్కడే ఆన్‌లైన్‌ పరిచయాలూ అందుకు ఉపకరిస్తున్నాయి.
మనసుంటే తోటి వారికి ఏదో రకంగా సాయపడొచ్చు.. అది డబ్బు రూపంలోనే కానవసరం లేదు.. అని నిరూపిస్తున్నాయి ఆన్‌లైన్‌ స్నేహ లు. తోటివారిని ఆర్థికంగా ఆదుకోవడం, కనీస సౌకర్యాలు కూడా లేనివారికి అవి అందించడం, కష్టకాలంలో నీడ నివ్వడం... మనసుకు ఊరట కల్పించడం, నవ్వులు మృగ్యమైన వారి మోముల్లో సంతోషాలు పంచడం ఇలాంటివే మేము చేస్తుంటాం. వీటన్నింటికి డబ్బే ఉండాలనేం లేదు కదా.. చేయాలన్న తపన ఉంటే చాలు అంటారు నెల్లూరుకు చెందిన సాఫ్ట్‌వేర్‌ ప్రోగ్రామర్‌ ప్రశాంతి. యాహూ గ్రూప్స్‌లో 'బర్డ్స్‌ ఆఫ్‌ సేమ్‌ ఫెదర్స్‌', 'టు మేక్‌ ఎ డిఫరెన్స్‌' పేర్లతో ప్రత్యేక బృందాల్ని నిర్వహిస్తున్న ప్రశాంతి ఏమంటున్నారంటే.. 'డబ్బు అవసరమైతే సభ్యులందరికీ సమాచారమిచ్చి, వచ్చిన మొత్తంతో పాఠశాలల్ని దత్తత తీసుకున్నాం. గదులు, వసతులు, పుస్తకాలు అన్నీ సమకూర్చాం. పేదలకు ఆరోగ్య చికిత్సలు, ఈ వేసవిలో శిక్షణ తరగతులు నిర్వహిస్తున్నాం. డబ్బు అందించలేని వారు ఇటువంటి కార్యక్రమాల్లో స్వచ్ఛందంగా పాల్గొంటారు. వృద్ధాశ్రమాలకు వెళ్లి వారితో ఆడుకోవడం, అనాథ పిల్లల్ని, వికలాంగుల్ని కలిసి మాట్లాడటం, ఆత్మవిశ్వాసం అందించడం చేస్తుంటాం' అని చెప్పుకొచ్చారు.
కలసి చేసే సాయం..
ఓ మంచి పని చేసే యత్నంలో అందరి మనోభావాలు తెలుసుకొని అడుగేస్తే ఫలితాలు బావుంటాయి. ఈ సమస్యను అధిగమించడం కోసం ఏం చేస్తారో వివరించారు గూగుల్‌ గ్రూప్స్‌లో 'ప్రమదావనం' బృందంతో సేవా కార్యక్రమాలు చేస్తోన్న గృహిణి జ్యోతి వలబోజు. 'ప్రతి ఒక్కరి అభిప్రాయానికీ విలువిస్తాం. బాగున్న ఆలోచనకు మద్దతిస్తాం. పేరుకు ఆన్‌లైన్‌ ఫ్రెండ్సే అయినా ఎక్కువ మంది సభ్యులుండేది హైదరాబాద్‌లోనే. అందుకే తరచూ కలుస్తుంటాం. ప్రతీ కార్యక్రమానికి ప్రణాళిక వేసుకుంటాం. కర్నూలు వరద బాధితులకు సాయం, వృద్ధాశ్రమాల్ని సందర్శించి అవసరమైనవి సమకూర్చడం, రోడ్డుపక్క ఎండకి వానకి చలిలో గజగజలాడే వారికి దుప్పట్ల పంపిణీ.. లాంటివన్నీ అలా చేసినవే. ఏ ఒక్కరికీ భారం కాకుండా పనుల్ని పంచుకుంటాం' అంటారు.
అనురాగాల మాలిక
సమాజంలో కష్టాలని, కన్నీళ్లని కొంతైనా దూరం చేయగలిగితే చాలనే సద్భావంతో ఆన్‌లైన్‌లో కలిసి... సేవతో సాగుతోన్న బృంద సభ్యుల మధ్య చక్కని అనుబంధం పెనవేసుకుపోయింది. ఒక బృందం అంటే ఒక కుటుంబం అన్నట్టు మెలగుతారు. 'అభిలాష' బృందం సభ్యురాలు, ఇంజినీరింగ్‌ విద్యార్థిని తేజస్విని ఏమంటుందంటే 'అక్కా, చెల్లి, అన్నా అని ఆత్మీయంగా పిలుచుకునే పిలుపులే కాదు.. వీటన్నింటిని మించిన సేవాభావం మా అందరినీ ఏకతాటిపై నడిపిస్తోంది. తరచూ కలుస్తూ ఉంటాం. ఒకరి కష్టాలు ఇంకొకరం తెలుసుకుంటాం. ఎవరైనా మూడీగా కనిపిస్తే.. 'ఊర్కోరా.. కష్టాల్లో ఉన్నవారందర్నీ గట్టున పడేస్తున్నాం, నిన్ను పడేయలేమా' అంటూ ఊరటనందిస్తాం.. అంత చనువు మాకు' అని ఆ అనుబంధాల తీరుని వివరించారు. యువ బృందంగా పేరొందిన అభిలాషలోని అమ్మాయిలు స్వైన్‌ఫ్లూ సమయంలో మందుల పంపిణీ చేశారు. వికలాంగుల్ని ఆదుకోవడంలో ముందుంటారు. 'పండుగలకు, పుట్టిన రోజులకి పాఠశాలలు, వృద్ధాశ్రమాలకు వెళతాం. ఆ రోజంతా అక్కడి వారితో గడుపుతాం. మాకు తోచిన సాయం అందించి వస్తాం. త్వరలో మా బృందం తరఫున ఓ గ్రామాన్ని దత్తత తీసుకుని అభివృద్ధిచేయాలనే ఆలోచనలో ఉన్నాం' అని తెలిపారు దాన్లో సభ్యురాళ్లు సుప్రియా రెడ్డి, స్రవంతి. మీరూ ఇలాంటి వారితో జత కట్టాలంటే నచ్చిన సోషల్‌కమ్యూనిటీ వెబ్‌సైటులో మీ వ్యక్తిగత వివరాలు నమోదు చేసుకోండి. ఆ తరవాత కమ్యూనిటీలను ఎంచుకొని వాటిలో సభ్యులుగా చేరిపోవచ్చు.
రాసింది జ్యోతి at 10:48 AM 15 వ్యాఖ్యలు
వర్గములు ప్రమదావనం
ప్రశంసిద్దాం.. మే నెల 2010 కంప్యూటర్ ఎరా ఎడిటోరియల్
మనం కష్టపడి ఎన్నో పనులు చేస్తుంటాం. కొన్ని మన కోసమూ,మరికొన్ని మన వారి కోసమూ, ఇంకొన్ని సమాజం కోసమూ!! ప్రతీ మనసూ ఎంతటి కష్టానికైనా ఓర్వగలుగుతుంది. ఆ కష్టాన్నిగుర్తించే సాటి మనసు తోడు ఉన్నంత వరకూ!! మనం చేసే కర్మలు భౌతికమైనవైనా, మానసికమైనవైనా అవి కోరుకునేది కొద్దిపాటి స్పందనను. ఓ మంచి పనికి ఓ చిరునవ్వుతో సత్కారం లభిస్తే పొంగిపోని అల్పసంతోషులు ఉండరేమో. శ్రమించి సాధించిన విజయానికి నాలుగు ప్రోత్సాహకరమైన మాటలు ఆయుష్ష్యుని పోస్తాయి. కానీ ఈ మెచ్చుకోళ్లు, ప్రోత్సాహాలు, చిరునవ్వుతో పలకరింపులు ఎదుటి వ్యక్తి నుండి ఆశిస్తాం తప్ప మనమెప్పుడూ ఇతరులకు అందించాలన్న స్పృహను నిలుపుకోం. మనౌషులకు మధ్య సంబంధాలు బలపడాలంటే తాళం వేసిన మనసుని కొద్దిగా తెరిచి నిజాయితీతో అవతలి మనసుకి గాలం వేయడం ఒక్కటే మార్గం. ఓ మంచి పని చేస్తే చిన్న కితాబు అవతలి వారిలో నూతనోత్సాహాన్నినింపుతుంది. మనం నింపిన ఆ పాజిటివ్ ఎనర్జీ ఎన్నాళ్లకైనా మనల్ని చూస్తే వారికి గౌరవం ఏర్పడేలా ఓ స్థిరమైన ముద్రని కలిగిస్తుంది. అందుకే మన విజయాల్ని డప్పులు కొట్టుకోవడమే కాదు మనసు పెట్టి అవతలి వారి విజయాల్నీ, సంతోషాల్నీ, మంచి పనుల్నీ గమనిస్తూ భేషజాలకు పోకుండా ప్రశంసించగలిగితే ప్రపంచం మొత్తం మన ముందు దాసోహం అవుతుది. కారణాలేమైనా మన మనసుల్లో కుంచితత్వం మేటవేసుకుపోతుంది.
ప్రతీ పనిలోనూ లోపాలను భూతద్ధం వేసుకుని చూసి పుల్లవిరుపుగా విమర్శించడానికి అలవాటు పడిపోయాం. ఎదుటి వ్యక్తి శ్రమలో చిత్తశుద్ధిని గ్రహించడం మానేసి లోపాలను మాత్రమే చూపించడం ద్వారా వారి శ్రమకు మనం ఇస్తున్న విలువ ఎంత? ఒక మనసుని మన కుంచిత స్వభావంతో గాయపరచడం వల్ల జరిగే నష్టానికి మనం బాధ్యత వహించగలమా? మనిషిని ప్రశంసించడం చేతకాకపోతే ఫర్వాలేదు గాని ఎక్కడ ఎవరిలో ఏ లోపాలు కనిపిస్తాయా అని డేగకళ్ళతో అన్వేషించే నీచమైన స్వభావాన్ని వీడకపోతే ఏ అనుబంధమూ మనతో రాదు. ' శ్రేయస్సు కోరి లోపాలు చెప్తున్నాం' అంటూ లోపలి ఉద్ధేశం కుత్సితమైనదైనా కొందరు నివురుగప్పిన నిప్పులా వ్యవహరిస్తుంటారు. నిజాయితీతో ఆత్మీయుల ఉన్నతిని కాంక్షిస్తూ లోపాలను సున్నితంగా ఎత్తిచూపితే నష్టం లేదు గానీ ఎలాగైనా ఎదుటి మనిషి మానసిక స్థైర్యాన్ని దెబ్బతీయాలన్న కాంక్షతో వేలెత్తి చూపితేనే మనలోని పైశాచికత్వం మనకే వెగటు పుట్టించేది!! ఈ ప్రపంచంలో ఎవరూ పరిపూర్ణులు కారు.. పుట్టింది మొదలు పోయేవరకు అందరూ పరిపూర్ణత కోసం విభిన్న మార్గాలలో ప్రయత్నాలు చేస్తూ జీవనం సాగించే వారే.. ఆ ప్రయాణంలో చేతనైనంత మానసికంగ, నైతికంగా మనుషులకు మనం బాసటగా నిలువగలిగితే మనమూ మోక్షం వైపు నడవగలుగుతాం. మన దృష్టి ఎప్పుడూ మనల్ని విడిచి ఎదుటి వారి లోపాల వైపే సారించబడి ఉంటే మనిషిగా పతనం అవుతాం. అందుకే విమర్శించడం మానేసి మనలాంటి ప్రతీ మనిషినీ ప్రశంసించడం మొదలుపెడదాం.
oo subhavaarta teliyagaane aanandam, aalochanalu bhavishyat vaipu saaginappudu teleeni diguluu, manasu gaayapadina kshanam aakrosham.. ilaa pratee bhavodvegamuu manasulone siddamgaa untundi. tatasthinche anubhavaaniki tagga bhavodvegam manalo venventane pellubukutuu kontasepu ukkiribikkiri chesi gammuna sardukuntundi. manchidainaa, cheddadaina oo sanghatana jarigina ventane madilo vegamgaa jarige sangharshana taaluuku vyakteekaranale mana bhavodvegalu. pratee bhavodvegamuu daani teevrata konasaaginanta sepoo ukkiribikkiri chestundi. panilo panigaa manasulo e moolano aa sanghatana taaluuku gaadatani maruvaleni ghnaapakamgaa namodu chesi.. teevrata taggina ventane doodipinjela egiripotundi. bhavodvegala marmanni grahiste avi manapai swari chese munde vaati teevratani kattadi chesukogala vignata alavadutundi. e aanandaanikainaa, aavesaanikainaa, vichaaraanikainaa kallolitam ayye aalochanaa pravahame moolam. vaatini veelainanta vegamgaa sthiratvam vaipu malliste aa bhavodvegapu gaadata ksheeninchipotundi. minnu virigi meedapadda mouna prekshakulla chustundipoye naipunhyata alavadutundi. mana aalochanalu nirantaram jarigipoyina jeevitaannii, mundu bhavishyattunii, vartamaanapu anubhavaalanuu, balangaa naatukupoyina ghnaapakaalanuu manasu porallonchi veliki teesi vaatini chikkumulllugaa penavesi kudurugaa unna manasuni kuudaa aandolanaparustuntaayi.
pratee bhavodvegamuu taatkaalikame. avasaram ayina danikanna daanni marinta vislaeshinchi, sanghatanalu, aalochanalni klishtataram chesukuni aa udvegaanni sulabhamgaa vadilipettakundaa manasuni kullabettukuntu untaam. ee kshanam mana maanasika sthiti asthiramgaa unte daanni sthiraparuchukovadam mana chetullo unna pani. cony aa kitukuni grahinchaleka paatinchalekapotunnaam. samasyallo unna sthitilo manamuu samasyalo kuurukupooyi bayatapade maargaanni aalochinchadam manesi samasyani peddadi chesukuntu untaam. alaage aavesam kattalu tenchukunte daaniki daari teesina paristhitulanu vislaeshinchi, marosari aa paristhiti talettakunda teesukovalasina jaagrattala vaipu drushtini nimagnam cheyakunda veelainanta aavesaanni vellagakkutuntam. ilaa bhavodvegam yokka muulaalni gurtinchi vaatini sarichesukune maargam okatunte.. ekamgaa bhavodvegam manapai swari chestunnappudu daani nundi bayatapadadaaniki marenno maargaalunnaayi.
oka bhavodveganni parisaraalapai vedajalladam mana unikini, manam aasistunna gamanimpuni pondadaaniki suluvaina maargam ane durabhipraayam balyam nundi manaku uggupaalato alavarchabadindi. udaa. ku.. manam pradarsinchina aavesaaniki aasinchina sthaayi spandana daanni evaripai pradarsinchaamo vaari nundi labhiste mana aham santruptipadutundi. entha aavesapadinaa daanni pattinchukunevaaru lenappudu kasepu manasu ragilipotundi. mellagaa nissahaayata aavaristundi. digulu modalavutundi. chivaraku belagaa maripotam. idhi oka aavesamane bhavodvegapu parinaamakramame. ilaa pratee bhavodveganiki konni balamaina kaaranaalu, anchanaaluu, paryavasanaaluu untaayi. vaatannintinii vislaeshinchi mana chittam chese chitraallo entha vichitram daagundo ardham chesukogaligite aa maaya nundi avaleelagaa bayatapadagalam !
rasindi jyoti at 5:13 AM 6 vyaakhyalu
vayasaipoyindi...
nalabhai daatagaane chaalaamandi ane maata pedda vayasu vachesindi. appatiki pillalu kaalejeelaloki vachestaaru leda mana avasaram antagaa undadu vaallaki. chinnagaa aarogya samasyalu modalavutaayi. daaktarlu kuudaa jaagrattagaa undandi ani hecharika jaarii chestaaru. okko vayasulo okko rakamaina panulu cheyalani manani maname niyantrinchukuntam. adhi aaharamaina, dustulainaa, pravartana ina ippudu ilaa undaali ani andaruu antunte manam kuudaa oho alaage undaali. lekunte samajam vekkiristundi. chuttaalu aadiposukuntaaru anukuni vayasutho paatu manasuni kuudaa maname musalidaanni chesestam. adhe kaaka ee jeevana prayaanamlo kutumba nirvahana kosam pani cheyadam atyavasaramai migilina vishayaalaku anta praamukhyam ivvam. mukhyamgaa manaku ishtamainavi. intadde kattali.pillalaku manchi chaduvulu cheppinchaali, vaallaku manchi udyogaalu ravali, pellillu cheyali ane korikalu pratee tallitandrulanu puurtigaa aakraminchesukuntaayi. deenikosame aharnisalu aalochistuu , pani chestuntaaru. ee kramamlo pillalu setil ayyaka aalochinchadaaniki , cheyadaaniki opika undadu maanasikamgaa ina, saareerakamgaa ina. appudu kuudaa pillalu , vaalla pillala gurinche shrama padataaru.
ikkada manam gurthupettukovalasina vishayam okatundi. mana jeevitam manade. pillala jeevitam pillalade. vaallaku avasaramainantavaraku mana cheyuta nivvali. tarvaata vaallani swatantrulanu chesi vadileyaali. manam vaalla meeda bharam kaakuudadu. vaalla jeevitamlo addu kaakuudadu. alaa ani pillalanu vadileyaalsina pani ledu. baadhyatalu tagginchukovali. vayasu anedi mana sariiraanike vachindi. kaani manasuku kaadu. adhi manam ela undaalani anukunte alaa untundi. alaa maluchukogalam kuudaa. saareerakamgaa alasipoi ika manamem cheyalemu anukunevaaru endaro. alaage ippudu kottagaa yem chestamule? ippudu kottagaa neerchukuni yem cheyali? ani antaaru. kaani teeriggaa kuurchuni managurinchi aalochiste enno cheyagalam. avi saareeraka shrama kaliginchani panulu kuudaa untaayi. andulo lalitakalalu, chadavadam, rayadam, sahayam cheyadam modalainavi. callagy chaduvulu, poty pareekshalu, samsara prayaanamlo maname marchipoyina ishtalenno.. vaatini punariddharinchukuni malli modalupettadamlo tappu ledu. ilaa cheyadamvalla evaro navvutaaru, vekkiristaaru anukovadam vrudhaa. edchevallu eppuduu edustaru. navvevalla napachene pandutundi .. telusu kada. meeke teliyani , meeku ishtamaina panulu cheyandi. veetiki kharchu swalpame kaani daanivalana labhinche aanandam,santrupti anantam.
idantaa swaanubhavamto cheppina maatalu .. ardhamkaaledaa?? aithe kluptamgaa naa katha cheppana? chaduvukuntundagaane pelli aindi. maavaaru inka chaduvukomannaru kaani pillala chaduvulu, pempakam, vaalla pareekshalu, samsaaramlo vese munakalu ilaa jeevitam gadichipoyindi. nenu maavaaru maa sarvasaktulu pillala chaduvulu , feejulu, entrensula meeda pettam. adrushtam koddi pillalu manchi nadavadikanu alavaruchukunnaru. chedu tirugullu alavaatu chesukoka chaduvula meeda shradda petti manchi udyogaalu tecchukunnaaru. ippudu maaku ekkuva shrama ledu. maavaaru tanakishtamaina jyotishyam chaduvukundamani kaalejeelo cheraaru.tana panitho paatu chaduvu kuudaa konasaaginchaaru. nenu intipani, pillala pani tarvaata kutlu allikalu, tv seeriyallu. vere vyaapakam antuu ledu. yem cheyalo teleedu. edaina kottagaa nerchukovalanna anaasakti. ee vayasulo nerchukovadam sadhyama? nerchukunna enchestam? udyogaalu cheyala? ani tv seeriyallu daadaapu annee chusedaanni. alaa taim wayst chestunna nannu chusi maavaaru computer bhaagaalu vivarinchi nett ela vaadaalo, googul serching ela cheyalo neerpinchaaru. maa abbai messenger adhee chuupimchaadu. alaa melli melliga aasakti perigindi. intlo vaallu, daggari chuttaalu tappa ekkuvagaa parichayaalu laeni (cheppalante nene ekkuva matladedanni kaadannamaata) naaku jaalamlo kotta parichayaalu enno vishayaalu teliyachesaayi. pillala kosam korsulu, kaalejeelu vetukutuu telugu gurinchi sodhinchaanu. asalu computerlo telugu rayalani entho prayatninchaanu. maavaaru srilipi lanti saft vere tecchaaru kaani adanta tikamakagaa undedi. blagu gumpulo cheri okkotokkatigaa nerchukunna. kottalo edaina aasaktigaane untundikadaa.paiga intlo koorchune entomandi teluguvaarito matladadam.. ilaa gadichipotundagaa..
okanoka samayamlo jeevitam stambhinchinattaindi. nenu cheyalsina panemi ledu. pillalu setil aipoyaru. vaalla jeevitam vaalladi naa avasaram ledu. mari nenu yem cheyali? enduku cheyali? evarikosam cheyali ane aalochana tappa vere ledu. teliyani ayomayam. shoonyam aavarinchindi. naa bhaavanalu oka frend thoo panchukunnaanu. naa paristhiti naake ardham kaaledu kaani ataniki ardhamaindi. illalikina eega katha cheppaadu. oka eega illu subramgaa undaalani eppuduu illanta alukutuu undedanta. alaa aalukutuu alukutuu tana pere marachipoyindi. alanti oka illali kathanu (pi.satyavatigaaru rasindi)udaharinchaadu. edho cheyalane tapana naalo undi. kaani vayasaipoyindi ane kaaranamtho daanni anachipedutunnaanu. naakantuu oka vyaapakam, jeevitam srushtinchukovali. adhi kutumbaaniki ateetamgaa velladam kaadu. appudu modalaindi naalo sangharshana. nijamgaa naaku kavalasindemiti. naakantuu ishtaalu leva? kotta vishayaalu nerchukolena ani chala alochinchaanu. patrikalaku rayadam modalupettaanu. veelainanta ekkuva chadavadam, rayadam , saanketika vishayaalu nerchukovadam modalupettaanu. ilaa kotta kotta vishayaalu nerchukunetappudu labhinche aanandam, santrupti velakattalenivi. maatallo cheppalenivi. daanikitodu maavaaru,pillala ,prothsaaham, sahakaaram kuudaa chala undi. alaage mitrula thodpaatu nannu eenaadu ilaa nilabettindi. anduke antaanu telugu blagula valla nakante ekkuvagaa upayogapadindi evaruu lerani. naaku ishtamaina e vishayaannainaa anukunna ventane etuvanti aankshalu, haddulu lekunda rayagalugutunna. deenivalana raata (talaraata kaadu, chetiraata ) maarindi. ippudu cheppandi vayasaipoyindi sariranika? manasuka?
idantaa cheppindi nannu mechukovadaniki kaadu. sonta dabba kottukovadaniki kaadu. nalanti mahilalu, purushulu entho mandi unnaaru. mee intlone undochu. vaarini prothsahinchi vaarikishtamainavi nerchukune avakaasam kalipinchandi. naaku alaa kutumba sabhyula sahakaaram dorukutundi kabatte inni blaagulu rayagalugutunna, vividha patrikalaku vyaasaalu ivvagalugutunnaa. appudappudu tv prograamulu kuudaa.nakante mavalle ekkuva santoshistaaru. anduke nenu eppuduu nokki vakkaanistaanu.
maavaaru bangaaru konda
pillalemo vajraalu
mari neno?? platinam.. (enduko cheppukondi) appudappudu evariki vaaru ilaa dabba kottukovali. lekunte life bor gaa untundi. aunantara?kadantara??
rasindi jyoti at 8:38 PM 23 vyaakhyalu
nannamma cheppina katha...
vesavi anagaane gurtochedi ammamma, nannamma, kathalu, boledu aatalu, noo chaduvulu . maa chinnappudu tvlu , computerlu , veedio games lekunna vesavi selavulanu maatram baga enjay chesevallam. selavulu modalu kagane maa pedanaannagaari daggara unde nannamma vachedi. ammamma vachi undadam takkuva. koothurintlo undakudadanta. nannamma vachindante pillalaku pandage. aameku cinemalante chala ishtam. roojoo chudamanna chusedi. okkadaanni pampaleka nannu thodugaa pampedi amma. intiki daggare theater. alaa tanatho kalisi enno jaanapada, bhakti cinimaalu chusanu. ticket entani yabhai paisale. poddantaa maa aatalu, bommalapellillu ayyaka raatri nannamma ventapadevallam katha cheppamani. adigina ventane cheppedi kaadu. raatriki tondaragaa tinesaka cheptaanu anedi. katha kosam memu tondaragaa tinesi, naannammanu kuudaa tondaragaa tinamani sataayinchevaallam. ika pakkalu paruchukuni andulo kuurchuni kathalu vinevallam. nijamgaa ammammalu, naannammalu kathalu entaa baga cheppevaro? vaallu cheptunte aasaktigaa vinadame tappa pillalu madhyalo okka prasna kuudaa adigevaaru kaadu. antagaa leenamayyevaaru. amaayakamaina, kalmasham laeni balyam. edhi cheppina nammestundi kada. pannu oodipoyi noppitho edustunte aa baadha maripinchadaaniki mattilo oodipoyina pannu paatipedithe dabbulachettu molustundani amma chepte nijamani nammi edupu aapi aa pannu teesikelli mattilo paatipettadam. chettu molichinda leda ani roojoo chudadam... padirojulu alaa chusi marchipovadam. pustakaalalo nemali eeka pedithe adhi pillalu pedutundi. intiki lakshmeedevi vastundi , boledu dabbulu istundi ante kashtapadi. snehitulaku lanchaalu ichi nemalieeka sampaadinchi pustakamlo pettukuni adho adrushtaraayila apuurvamgaa chusukovadam. jaanapada cinimaalu chusi, ammamma cheppina kathalloni raajakumaarulanu taluchukuni towl teesukuni bhujala meedugaa kattukkuni cheepuru pullalatho katti yuddham cheyadam... eppatiki marachipoleni madhuramaina ghnaapakaalu kada.
ee sodanta enduku gurtochindi ante kalpana amma cheppina kathalu rayanderra ante okkasari balyamloki vellipoya. enno kathalu cheppinchukunnaakaani okka katha maatram mottam gurtundi. nannamma lenappudu ammani kathalu cheppamante intipanike teeradamledu ani pustakaalu konichedi. chadavamani prothsahinchedi. pustakaalu ante assalu venukaadedi kaadu amma. nannamma cheppina chikkudu katha gurtoste navvostundi. appudu e katha vinna, chadivina, sinima chusina annee nijamgaane jarigai ani puurtigaa nammedaanni. andaruu antenemo. ee kaalam pillale hytec aipoyaru. anta suluvugaa edhee nammaru. nannamma chaduvukoledu. kaani aame cheppina katha paatikella tarvaata maa pillalaku kathala pustakaalu kontunte adhe kathanu ingleeshulo chusanu.
appati kathalemo kaani ela cheppevarante pillalu allari chesina, annam tinakunna, cheppindi vinakunna annee aa kathalo cherchesi alaa cheste ilaa avutundi ani neethi cheppevaaru. bhale undi kada.. ika kathaloki vaste... anaganagaa oka allari pillavadu. amma undi kaani naanna ledu. chaduvukomante eppuduu aadutuu undevaadu. okasari skoolukellakunda goliilaadutunnaadani vaadini talli baga kodutundi. appudu vaadu kopamtho vallintlo unna chikkudu teega ekki paiki vellipoyaadu. entha paiki poyadu ante paina maro lokam daggaraku. akkada pedda pedda illu, poola thotalu, chetlu, kolanulu unnaayi. aa pilladi perenti? ante shankar anukondi. shankar alaa paiki velli atu itoo tirugutundagaa oka pedda kota kanipistundi. anduloonundi evaro edustunnattu vinipistundi. vaadu lopaliki velli chuste oka ammai chinigina battalu vesukuni , bakkachikkipoyi (sarigga annam tinakunte alaa avutarannamata) pani chestu untundi (chaduvukokapothe ilaage verevalla intlo pani cheyalsi vastundi).. shankar aa ammayini "evaru nuvvu? enduku nuvvu pani chestunnavu? neeku evaruu lera? " ani adugutaadu. oka rakshasudu tananu ettukoni vachi ikkada bandhinchaadu. mottam pani cheyinchukuntaadu ani cheptundi. iddaruu manchi frends avutaaru. roju shankar madhyahnam samayamlo paiki velli aa ammayitho aadukuni aa ammai raakshasuni gadinundi teesukuvacchi ichina pallu, kotta battalu teesukuni kindaku vastaadu. talli ivannee ekkadivi ani adigithe jarigindi cheptaadu. ilaa kontha kaalam jarugutuntundi. aa ammai kuudaa santoshamgaa untundi. okasari aamenu kindaku teesuku vachi talliki chuupistaadu. aame premagaa matladi bhojanam pedutundi. paina rakshasudi tirigi vachi ammai lekapovadam chusi kopamtho arustaadu. ekkadiki poyindi ani vetukutuu chikkudu teeganu chustadu. athani arupulu kinda unnavaallaku vinipistaayi. rakshasudu gattigaa arustuu chikkudu teeganu pattukuni kindaku digutuntaadu. adhi chusi bhayapadutunna shankar ni chusi athani talli goddali ichi aa chikkudu teeganu kotteyamantundi. atanu alaage chestaadu. aa rakshasudu anta painundi padi tala pagili chanipotadu. appudu aa ammayini vaalla tallitandrula daggaraku cherustaadu shankar.. idhi katha.
ee katha cheptunte nenu, maa tammullu seeriyassugaa vinevallam. andulo okka sandeham vachedi kaadu. asalu chikkudu teega ela untundo teliste kada. daanni pattukuni ekkavachho ledho telisedi. oho aa chettu chala peddagaa untundemo ani anukunevallam. mana intlo kuudaa alaa unte entha baguntundi. haayigaa paiki vellevallam. ani anukunevallam. tarvateppudo amma intlo chikkudu paadu vesindi. daaniki pandiri kuudaa kattindi. chikkudukaayalu peddagaa baane vachevi kaani maaku okate sandeham ee teega inta sannagaa undi daanni pattukuni paiki ela velatarabba? ani. paatikella tarvaata anukunta maa pillalakosam oka pustaka pradarsanalo kathala pustakaalu chustunte ingleeshulo ide katha kanipinchindi. aascharyamesindi.. nenu chinnappudu vinna katha kada ani.
adho andamaina balyam. tirigiraadu. marapuraadu..
enduko googulammani ee katha gurinchi adigithe idhi ichindi.. meeru oo lukkeyandi..
rasindi jyoti at 3:40 PM 8 vyaakhyalu
jaamaata dasamagraha:
pelli iddaru vyaktula kalayika kaadu. rendu kutumbaalu, rendu vamsaala saashwata kalayika. ekkado putti , ekkado perigina ammai, abbai pavitramaina vivaahabandhamlo okkatavutaaru. atuvantappudu kodalu, alludu gurinchi enno sardubaatlu, samasyalu. aaropanalu tappavu kada. kodalante attavaaru cheppinattu cheyali kabatti aaropanalu unna takkuve ani cheppavachhu. kaani alludu vishayamlo maatram alaa kaadu. ippudu alludu enduku gurtochadu anukuntunnara? abbe!! naaku alludu raavadaaniki taimundi kaani appudeppudo allullainavallu, monna monna allullainavallu, ipudu kaboye allullu, konnella tarvaata kaboye allullu. andarikee mundugaa abhinandanalu. ika asalu vishayanikoddam. kodalu maa inti mahalakshmi, gruhalakshmi adhi idhee antaaru. kaani alludante anta manchi abhiprayam ledu chaalaamandiki. eppuduu kattukunna illaalini, attavaarini peekkutintaadu anukuntaaru. ippude kaadu puraanakaalam nundi alludini aadiposukunevalle... kavulaina , saamanyulainaa.. paapam alludini dasamagraham ani kuudaa antaaru. manaku unnavi navagrahale. kaani ee alludu padho grahamendukayyaadu?
allunni dasama grahamantu oka kavi ilaa annadu.
sadaa wakrah sadaa crurah sadaa poojaa mapekshate
kanya raasi sthitho nityam jamata dasamo grah 11
suuryudu tappa migata grahalanni eppuduu subhame kalugachestu appudappudu matrame vakristaayi. kaani jaamaata ante alludu maatram eppuduu vakramgaane untaadu. grahalannintiloki sanigrahamante chala mandiki bhayam. endukante atanu okkosari kruuramgaanuu, okkosari subhakaramgaanuu untaadu. ee alludunnade epuduu krooramgaane untaadu. ataniki attavarante assalu maryaada, jaali , daya undadu. antena!! navagrahaalaki nirneetamaina samayaallo poojalu cheyalsi unte alludiki maatram nityamuu pooja jaragalsinde. maryaadalu cheyalsinde atadiki alludochina sare. grahalanni tama sanchaaramlo raasulu maarutuu untaayi. kaani alludeppuduu kanyarashi( koothuru) lone untaadu. attavaarintilooni vaarandarini chulakana chestuntaadu. anduke alludu navagrahalakante bhinnamaina dasamagraham ayyadannamata. ee maata anevaariki alludi moolamgaa enni avasdhalu padithe inta maata antaaru.
anthe kaadu alludu marinta abhasupalayyadu. entavaraku ante padyakavi brahmam tana saraswati satakamlo allunni nalli(matkunam) antuu tana kasini vellagakkaaru.
varakatnambani maama netturunu draavamgoru paisachiko
daru nallun dasama grahambanuta saardhambounu, yochinchinan
nararoopaakruti matkunambanutaye nyaayambugaa dochedin
varagal kshetra saraswati! bhagavati! nageshwari! bhaaratii!
varakatnamu kosam pillanicchina maamanu peekkutini, netturu traage pisaachamuvanti alludu dasamagrahamanadam samanjasame. asalaithe manushyula raktaanni peelche nalli (matkunamu) maanavaakaaramlo alludai mammalni dochukuntunnadu ani aa kavi tana aakrosaanni ilaa vellagakkaadu. ilaa pellilo ichina katnam saripoledani adhi kavali idhi kavali ani astamaanam attamaamalanu sataayinchevaallu endaro unnaaru .. ilaa anadam sababe mari. ina vaallu maatram yem chestaaru?? koothuri kosam bharinchaka tappadu.
kallakuri narayanaraogari "vara vikrayam"naatakamlo alludu anevaadu elantivado cheppaaru. elagante...
apposangina vaadunu, allu, dadde
yinti yajamanudu, jeetamichuvaadu
kula vinodiyu, pannulu kuurchuvaadu
puste kattani magale poo purushulaku !!
magavallaku magavaallu pustelu kattadamenti? vidduuramgaa unde! mogullante badhalupettevadu, visiginchevaadu annamata. appu ichinavaadu, alludu, adde yinti onaru, pannulesevadu, kula vinodi .. veellandaruu magallake taalikattani mogullu. alaa untaayi mari vaallu pette baadhalu. anubhavinchivaadike telustundi.
anthe kadandoy.. naa koothurini pelli chesukomani adigina tandriki aa alludi korikalu ilaa untaayi. ivi pellitho aagavu. tarvaata kuudaa konasagutune untaayi. alludi korikalu teerchadame attavaari kartavyam , baadhyata annattu.
neetaina yingleeshu motaru saikilu
konipetta valenanu koolayokadu
ristuvaachiyu, goldu ringunu, bootsunu
suutlu gaavalenanu suntayokadu
biyye biyel varakayyedu kharchu bharimpa
valenanu daridrudokadu
bhaaryathodanu chenna pattanambuna nunchi
chadivinchavalenanu chavatayokadu
seema chaduvulu chaala simpulu nannata
kampavalayu nanedi yagnudokadu
itlu kosaru krinda nishtardhamul varul
delupuchunnavaaru tellamuganu!!
prastutam pellilla vyaapaaramlo ivannee tappanisari ivvavalasinde. chaduvunu batti okko retu. latestu motaru saikilu, ristu vaachii, bangaaru ungaram, renduvelaku taggani bootlu, pelli tarvaata athani chaduvukayye kharchu, leda videsaalaku bhaaryatho paatu velladaaniki kuudaa maama pettalsinde ani demand chestunnaru. aadapillanu kani pelli cheyalante ee kharchu pettadam ammai tandriki tappadu ani vaari bhavana. veellanu kuula (kroorudu), shuntha, daridrudu, chavata, agnaani.. e paeru petti pilavaalo ardham kaadu.
appidinavaani nadhikari natisayinchi
allu rondinchu baadhala nellagaanchi
adali nijamugaa hariharulantavaaru
koothulam gantaye maanukonnavaaru!!
appichinavadikante ekkuvagaa vedhistunna allullanu chusi bhayapadi sivakesavule koothullanu kanadam manukunnaranta. ika saamaanyamaanavula baadhalu cheppatarama? ee badhalakenemo aadapillalu vaddu ani puritlone mrutyuvu odiki cherustunnaru. puttakamunde champestunnaru
inka ee alludi gurinchi baddena kavi sumatii satakamlo emannadayya ante..
tellani kaakulunu levu teliyara sumatii!!
gollawadi paanditya ghnaanamu, aadadaani yandu nijamu, pollulo danchina biyyamu. tellani kaakulu ela undavo adhe vidhamgaa allunilo manchitanamu kuudaa undadu ani nokki vakkaaninchaaru. nijamenantara? aa baadha telisinavaallu aunane antaaru. inkem chestaaru?
ika attavaarintlone tishta vesina alludi paristhiti ela untundayya ante?
swasura gruha nivasah swargatulyo naranam
yadhi bhavati vivekah panchabhi shad dinai rwa
dadhi madhu ghrutalopo masamekam naranam
tadupari dinamekam paadaraksha prayogah !!
alludane kaadu evarintikainaa velli rojula tarabadi kadalakunda akkade undi intivaarini ibbandi pedithe vaaru maatram yem chestaaru. tanni tagaleyakamunde maname bayatapadaali. ika alludi sangatikoste maamagaarillu swargam lantidaina sare intikochina alludu aidaaru rojulakante ekkuva unte paristhitulu , aadarana , kutumba sabhyula pravartana maarutuu untaayi. modatlo panchabhakshyaalatho bhojanam pettina cramepy taggutuu untundi. paalu, perugu,neyyi , sweetlu..nemmadigaa okkoti maayamavutuu untaayi. adhi telusukuni inka kadalakunte cheppudebbalu kuudaa tappavanta. aa maamaku mukku meeda kopamunte ee maryaada kuudaa tappaka jaruputaadu.
alludu bahumaanastudu
allunakoka paniyu cheppanainam gaanee
chellunu moodu panulakai
illalukanu, pedacheyu, nengillettan!!
attintlo tishta vesina alludini tamakanukuulamgaa kuudaa upayoginchukovachantada oka kavi. ina entha alludaithe maatram enni rojulu koorchobetti meputaru. alludiki assalu pani cheppamu kaani. maamaku entha ollu mandithe intalludini illu alakadaaniki, peda chesi, engillu ettadaaniki.. ilaa moodu panulaku vaadukovachhu ani cheptaadu. aa alludi swayamkrutaparadhame kada.
okasari avadhaanaallo kuudaa ee alludi prasakti vachindanta. mahaavadhaanulu shree minnikanti gurunadh sarmagaaru oka sabhalo tana kicchina "alludayyedan magadanayyeda nee manumadanayyedan " ane samasyani atyanta manoharamgaa puurimchaaru. oke vyakti alludu, magadu , manumadu ela ayyadu anukunte...
ellasural vinanga hari yitlane - bhusuta seethabonditin
neellanu muniginatti dharani sathi gaugita gruchi yettitin
talliki talliyou sathi nedan dhariyinchitigaana bhoomikin
alludanayyedan magada nayyeda nee manumanda nayyedan !!
ramavataramlo vishnuvu bhoomiputrika seetaku "bharta " kabatti bhoomiki alludainaadu. varaahavataaramlo hiranyaakshuni champi samudrajalaalanundi bhoomini tana koralatho patti uddharinchaadu kabatti aa bhoomiki magadu ayyadu . aa vidhamgaa vishnuvu paadaala nundi udbhavinchina ganga bhoomiki kuudaa koothurayyindi. ee bandham inka undi... ganga samudruniki bharya ainanduna samudrudi nundi puttina lakshmeedeviki talli kabatti bhoomiki manavaraalu ayyindi kada. manavarali bharta kabatti vishnuvu bhoomiki manavadu ayyadu. tikamakagaa undaa? ante srimahaavishnuvu bhoomiki --- bhoomini chepatti magadu, bhooputrikanu pelladi alludu, lakshmini manuwadi manavadu ayyadu. bhale undi kada. mari avadhaanamante ilaage untundi. anduna alludu..
idantaa chaduvutunte magavallandariki kopamostundi kada.. aagandagandi.. andaru allullu ilaa undaru. attaamaamalanu tama tallitandrulugaa bhavinchi, gowravinchevallu unnaaru. kaani chala mandi alludu anagaane bhaaryavaipu vaarini chulakana cheyadamu, tama kaavalasina vastuvulanu ivvadam attaamaamala kartavyam annattu pravartistaaru. taanu cheppinattu bharya, aame puttintivaaru vinaali antaaru. daaniki atadi talli tandrulu, todabuttinavaaru kuudaa aajyam poostunnaaru. deenivalana aa kutumbam appulapalaina sare adiginavi ivvalsi vastundi. ee dhanadaahaaniki entomandi ammayilu balayyaru. avutunnaaru. ee varakatna samasya entha daarunamgaa, neechamgaa marindante agnisakshiga vivaahamaadina bhaaryanu aa agnike aahuti chestunnaru. bharya tana attaamaamalanu tana tallitandrulugaa bhavinchi, sevinchaalani anukune magavaadu . tana attaamaamalanu kuudaa tana tallitandrulalage bhaavinchaalani anukodu. neti yuvata maatram melliga maarutunnaaranukondi. asalu ilaa bhaaryalanu vedhinche kodukunu athani tallitandrulu kuudaa kattadi chesi adupulo pettali. allaarumuddugaa penchi pedda chesina koothurini oka intiki illaliga pampinchi, alludi chetilo baadhalu pade duradrushtavanthulaina tallitandrulendaro ee rojullo?
anduke allulluu kaasta aalochinchandi.
ee tapa kosam tana vidyaarthulu manogna, navya latho audio cheyinchi ichina bhaarati prakash gaariki , raghava gaariki dhanyavaadaalu..
rasindi jyoti at 1:30 PM 16 vyaakhyalu
rodasilo riyal estate
antarjaalamloni konni pramukhamaina, upayuktamaina websitela parichayam ee roju saakshi patrikalooni
saahitya vibhaagamlo ..
rasindi jyoti at 6:46 AM 2 vyaakhyalu
bhaarateeya viluvalu..
roojoo manam enno sanghatanalu chustuntam, vintuntam, chaduvutuntam. kaani vaatikanta praamukhyata ivvam. endukante adhi manaku sambandhinchindi kaadu kabatti. daani gurinchi manaku aalochinche avasaram , samayam ledu kanuka aa sanghatanalanu twaragaane marchipotamu. konni kathalu mananu kadilistaayi, konni kalavaraparustaayi mari konni alochimpachesi manam marchipoyina vishayaalanu gurtu chestayi. atuvanti katha okati kontha kaalam krinda chadavadam jarigindi. adhi chadivi chala kalamaina aa samayamlo aa kathalo cheppina vishayam kaani sanghatanalu kaani naaku eduru kaaledu. anduke antagaa pattinchukoledu. kalakramena eduraina sanghatanalu malli aa kathanu gurtu chesukomannayi. adhi kottapaaliigaaru raasina Indian Values. meeru chadivesi randi. naa anubhavam , abhiprayam cheptaanu.
ammay! entala magarayudila tirugutav? kaasta nidaanamgaa, oddikagaa undadam nerchuko. chusinavallu emantaru? aadapillalante ela undaali.. bhaarateeya mahilavi ilagena undedi. ammayilante odigi , eduru matladakunda undaali. padimandilo gattigaa navvaraadu. peddavaalla mundu gontu penchi matladaradu. telisinda? ledante kannavaallani antaaru?mee pillaku yem neerpinchaaru? ani. ee maatalu daadaapu pratee aadapillaku chinnappatinundi nooripostunna maatalu.. amaayakamgaa, haddulu erugaka aadutuu paadutuu unna ammayiki eppatikappudu addagistuu untaaru. ee haddulu, viluvaluu antuu streeni jeevitaantam oka adrushya chatramlo bandhinchaalani chustundi ee samajam.
kaani mahila chaitanyam kotta malupulu tirugutundi. vividha rangaalalo magavaarito samangaa poty paduthoo abhivruddhipadham vaipu doosukeltunnaru. ee vikaasakramamlo streelu prasninchadam , nirdhishtamgaa vyavaharinchadam neerchukunnaaru. ee anoohyamaina maarpu chaduvukunna mahilalalone kaaka graameena mahilalalo kuudaa spashtamgaa kaanavastundi. kaani konni vishayaallo maatram maarpu inka raledu anipistundi. abhivruddhi, swechh, maarpu mahilanu unnaturaaligaa chesina konni vishayaallo aameni streegaa bhaarateeya viluvalu , moral values antuu aankshalu pedutundi samajam. vidya, udyoga reetya mahilalu magavaarito kalisi pani cheyalsi vastundi. vaaritho snehamgaa undaka tappadu. aa magavaarilo kuudaa etuvanti duruddheshyaalu undavu. thotii vidyaarthinigaa, sahodyigigaa aa streeki tama vantu sahaya sahakaaraalu andistaaru. kaani kondaru prabuddhulu, prabuddhuraallu maatram idhi aame vichchalaviditanamgaa bhaavistaaru. oka magavaadito kaasta chanuvugaa, navvutuu matladindi ante chaalu daaniki chiluvalu paluvalugaa kathalu allutaaru. evarevaritho tirugutundo ani vaallaku vaalle oohinchesukuntaaru. ee maatalu abbaayilaku undavandi mari.. adrushtavantulu ....
eenaadu chaduvukunna pratee ammai udyogam chestaanantundi. leda videsalakelli pai chaduvulu chaduvuta antundi. ee madhya jarigina oka sanghatana nannu kalichivesindi. entha chadivina, entha kashtapadina samajam maaradu. kondaru manushyulu assalu maararu anukunna. baga chaduvukunna oka ammayiki pelli kudirindi.. abbai kuudaa americalo chaduvukuni vachaadu. aasthiparule. katnakaanukala beram kudirindi. kaani ammayiki dactor thoo testulu cheyinchaali annaru. endukante ee aadhunika prapanchamlo ammayilu chala fast gaa unnaaru. maadi gouravamaina kutumbam. anduke tappadu antaaru aa abbai talli . daaktaraina akka.. idhi aa ammayiki entha avamanam. evaro telinivarikosam tana sheelapariksha chesukovala?? pellayyaaka ilaage eppatikappudu pareekshaku siddapadala?? .. anthe ventane aa pelli cancill ayyindi.. nenaithe padimandilo aa abbaiki kuudaa daaktaru pareekshalu cheyinchamanedaanni. aids lantivi levani nammakamenti ani.. anta kopamochindi.. ilanti aalochanalunna abbailu, tallitandrulu unnaaru ee samaajamlo.. udyoginulaina streelaku kuudaa ee taraha vedimpulu tappadam ledu. pedda pedda udyogaalainappudu pani bharam kuudaa ekkuvagaane untundi. alantappudu tanchanugaa intiki ravali. bharta, pillalanu, attaamaamalanu chusukovali. late aithe ekkadekkada tirugutundo, evaditho tirugutundo antaaru.. idhi nijam..
intakee bhaarateeya viluvalu ante enti?? evaraina kaasta cheptara?? ee viluvalu ammayilakena? abbaayilaku kuudaa unnaya? (kumari satakamlo bharta chanipothe bharya kuudaa sarvam tyaagam chesi athanitho paatu sathee sahagamanam cheyalani undi. mari atanivalla puttina pillala gathi anty?? vallanem cheyali cheppaledu. kumara satakamlo maatram ilanti vishayaalu cheppaledu mari..)) ee viluvalanu nirdesinchindi evaruu? enduku?? nijamgaa naaku teleedu.. ammayileppudu ninda kongu musugesukuni, burkha vesukuni undala?? alantappudu asalu aadaputtuke endukanta??
rasindi jyoti at 7:11 PM 24 vyaakhyalu
aamuktamaalyada grandham saamaanya paatakulaku korukudu padadu. anta suluvugaa ardham kaavu ani oka bhavana undi. kaani koddigaa kashtapadithe adhi naarikela paakam lantide ani ardhamavutundi. idhi naa swaanubhavam meeda cheptunna maata. aamuktamaalyada modalupettinadi modalu naa blagulo vivaranalato ichanu. kaani ee aamuktamaalyada kosame vidigaa oka blagu unte baguntundi kada anipinchindi. ooha vachina ventane kaameswararaogarithaaro sampradinchi aayana sahakaaramtho blagu nirvahinchavacchu ani aamuktamaalyada ane blaagunu modalupettesanu. ee rachanaloni padyaalaku tama swaraanni andinchadaaniki chaduvari, raghava angeekarinchaaru. ee mahamahulatho kalisi talapettina ee mahaa kaaryaanni meeru aasvaadistaarani aasistunnaanu. ee blaguloni rachanalaku mee salahalu, suuchanalu, abhipraayaalu teliyacheyagalaru.
ee prabhandha krutikarta aandhrabhojudu shree krushnadevaraayalanu smaristuu , aa edukondalavadu srinivasudi aasiirvachanaalatoe modalupedutunna ee blagu nirvighnamgaa konasaagaalani manasara korukuntunnanu. ee blagu nirvahanaku todpadadaaniki ventane angeekarinchina bhairavabhatla kameshwara raavugaariki, padyaalanu tama swaramlo shravyakaalugaa marchi ivvadaaniki mundukochina chaduvari, raghava gaariki dhanyavaadaalu...
aamuktamaalyada.. http://amuktamalya.blogspot.com/
rasindi jyoti at 12:48 PM 10 vyaakhyalu
vargamulu aamuktamaalyada
paata (paata) bangaram...
eeroju vandallo tv chaanellu unnaayi. pratee amsaaniki padullo chaanellu. alaage music chaanellu. eeroju yuvataraaniki music ante ardham laeni paatalu paadutuu, chevulu baddalu kotte (shruthi, laya laeni ) sangeetam. andulo music veediyolu pramukha paatra vahistunnaayi. kotta albams vachina tinnadarakka paata paatalanu kuudaa remics paerutho khoonee chestunnaru.. emante meeku test ledu antaaru ... kaani eppatiki gurtundevi ,mallee mallee vinaalanipinche veediyolu unnaayi. andulo pramukhamainavi faalguni paathak paatalu. chudataniki abbaila unna tiyyani madhuramaina swaram aamedi. daanikitodugaa iche veediyolu kuudaa sunnitamgaa , sahajamgaa undevi.. enni saarlu vinna, chusina alaa nilabadipovalsinde.. konni chudandi.
yaad pia ki aanelagee
ayyorama...
mary chunar ud ud jaaye..
oo pia...
pal pal teere yaad sataaye...
mai theree prame deevaanii...
savan mee...
maine payal hai jhankaayi...
rasindi jyoti at 4:41 PM 6 vyaakhyalu
naapai endukinta prema??
santoshamgaa unnavela
nannu sprusincha saahasinchavu
samuuhamloo undagaa
nannu palakarincha bhayapadevu.....
kaasta digulugaa unnantane
nenunnanantu tadimestavu
ontarigaa bediri unna samayana
jadivanala, jalapatamla kammivestavu....
naa manasulo , bhaavanalalo
alumukuni, allukupoyina dukkhama!
aanandamlo palakarinchevu, aavedanalo thodundevu
entha anachipettinaa, addu cheppina kanti konalo nilichevu...
uppenala nannu chuttesi
bhavodvegapu velluvanu saantaparichevu
tuphaanulo chigurutakula nannu vanikinche
dukkhama? naapai inta prema endukamma???
rasindi jyoti at 12:20 PM 8 vyaakhyalu
jayaho pramadaavanam
eeroju eenaadu vasundharalo anline sneham, aapannulaku saayam ane sheershikalo mahila blagarla pramadaavanam gurinchi prastaavinchadam jarigindi. ee sandarbhamgaa pramadaavanam gatamlo chesina sahaya kaaryakramaala vivaraalu marosari. ee sevasphoorthy ilaage konasaagaalani aakaankshistuu pramadaavanam sabhyulaku, maa kaaryakramaalaku sahayam chestunnavaarikandarika abhinandanalu, dhanyavaadaalu..
prapanchamloni vividha pradesaallo unna kondaru mahilalu oorike blaagulu rayadam varake kakunda tamakantu oka pratyekamaina praanganam erpaatu chesukunnaru. adhe pramadaavanam ane googul gumpu. ekkadekkadi mahila blagarlu appudappudu saradaagaa kalisi kaburlu cheppukovataaniki, blaagulaku, kaani saanketikamaina salahalaki, sandehaala nivruttiki, inka sabhyulaki evaina salahalu kaani sampradimpulu kaani avasaramaite sahaya padataaniki erpadda oo vedika. appadappudu vividha pradesaalalo unna mahila blagarlandaru tama intinunde oke samayamlo samavesam erpaatu chesukuni kaburlu, mukhya vishayaalapai charchalu jaruputuntaaru.
ee pramadaavanam sabhyulu blaagulu rasukovadam, kaburladukovadam varake kaaka samaajaaniki tamavantu chinni sayamaina cheyalane korikatho sahaya kaaryakramaanni modalupettaaru. ee sahaya kaaryakramaalu okati rendu saarlu kakunda kramam tappakunda nirvahinchaalane drudasankalpamto unna pramadaavanam sabhyulu ee kaaryakramaalanu nirvahistunnaaru. ee kaaryakramaalakosam andaruu swachchandamgaa dhanasekarana chestunnaru. okarikokaru mukhaparichayamlekunna kuudaa evariki veelaithe vaaru ee baadhyatani nettikettukuni vijayavantamgaa puurticheestunnaaru. marikondariki spuurtinistunnaar.
pramadaavanam sahaayakaaryakramaala vivaraalu....
modati kaaryakramam
rendava kaaryakramam..
moodava kaaryakramam..
nalugava kaaryakramam..
nannu bratikinchandi...
aidava kaaryakramam...
varadabaadhitulaku aiduvelu viraalamgaa pampadamaindi..
aarava kaaryakramam....
vechadanapu sparsa
linku panicheyani pakshamlo idhi upayogapadutundi..
anline sneham... aapannulaku saayam
samaajamlo manamuu okaram... mana vantugaa samaajaaniki edho okati cheddam. rojulo kontha sepu.. varaniko ganta.. ilaa anukune gruhinulu, mahilalu ippudu anline baatapadutunnaaru. sneha brundaalugaa erpadi... aapannulaku aasaraagaa nilustunnaaru. soshalni netmerkingy saitlalo... communitylane anduku vedikalugaa maluchukuntunnaru. kshanam teerika laenijeevitaalloonuu sevaku siddhamane vaaritho 'vasundhara' muchatinchindi.
andaruu nadiche aa rahadaariki pakkaga oo paatasaala. peruke chaduvula nilayam. cony soukaryaala lemi. upaadhyaayula korata. daamto vidyaarthula sankhya baga taggipoyindi. ee paristhiti atuga vachipoye vaarandarikee telisinade. aina evaruu chorava chuupindi ledu. cony oo roju akasmaattugaa aa skooluki cherukunna kondaru ammayilu paristhitulni gamaninchaaru. skoolu paristhitulni meruguparichenduku baadhyata teesukunnaru. swalpa kaalamlone sakala soukaryaalu siddham chesaru. teacherlu, nela jeetaalu, pillalaku manchi neeti vasati vantivi kalpinchi, daannoka chakkati vidyaakendramgaa malichaaru. inni erpaatlu chesina aa brundam paeru abhilasha. aa skoolu hyderabadoleni uppalle undi. anlinele parichayamai... sneha brundamgaa erpadi... abhaagyulaku aasaraagaa nilavaalanna sadaasayamto adugulu vestunna brundaallo adokati. ee rakamgaa erpatavutonna anline community brundaallo vidyaarthinulu, gruhinulu, udyoginulu... ilaa anni vargala vaaruu unnaaru.
talaa kontha.. dhairyam nimpenta!
arcute, faseabook, yahu, googule groopse, indyaracky.. soshalni community saiti edaina kaanivvandi.. avi tenagy snehaalake parimitam anukunte porabaatu. veetine tama sadaasayaalaku vedikalugaa maluchukuni intintalugaa sevani vistrutam chestunnaru. okkarugaa seva maargamlo nadavadam, aapannulanu cherukoni saayam andinchadam suluvaina vishayam kaadu. ikkade anline parichayaaluu anduku upakaristunnaayi.
manasunte thoti vaariki edho rakamgaa saayapadochu.. adhi dabbu roopamlone kaanavasaram ledu.. ani niruupistunnaayi anline sneha lu. thotivaarini aardhikamgaa aadukovadam, kaneesa soukaryaalu kuudaa lenivaariki avi andinchadam, kashtakaalamlo needa nivvadam... manasuku oorata kalpinchadam, navvulu mrugyamaina vaari momullo santoshaalu panchadam ilantive memu chestuntam. veetannintiki dabbe undaalanem ledu kada.. cheyalanna tapana unte chaalu antaaru nelluruku chendina saffeyverky programersi prasaanti. yahu groopselo 'burdse aff semi federse', 'tu meke e deferense' paerlatho pratyeka brundaalni nirvahistunna prasaanti emantunnarante.. 'dabbu avasaramaite sabhyulandarikii samaachaaramichi, vachina mottamto paatasaalalni dattata teesukunnam. gadulu, vasatulu, pustakaalu annee samakurcham. pedalaku aarogya chikitsalu, ee vesavilo sikshana taragatulu nirvahistunnam. dabbu andinchaleni vaaru ituvanti kaaryakramaallo swachchandamgaa palgontaru. vruddhaashramaalaku velli vaaritho aadukovadam, anatha pillalni, vikalaangulni kalisi matladatam, aatmaviswasam andinchadam chestuntam' ani cheppukochaaru.
kalasi chese saayam..
oo manchi pani chese yatnamlo andari manobhavalu telusukoni adugeste phalitaalu bavuntai. ee samasyanu adhigaminchadam kosam yem chestaro vivarinchaaru googule groopselo 'pramadaavanam' brundamtho seva kaaryakramaalu chestonna gruhini jyoti valaboju. 'prati okkari abhipraayaanikii viluvistam. bagunna aalochanaku maddatistam. peruku anline frendsey aina ekkuva mandi sabhyulundedi hyderabadolene. anduke tarachuu kalustuntam. pratee kaaryakramaaniki pranaalika vesukuntam. karnoolu varada baadhitulaku saayam, vruddhaashramaalni sandarsinchi avasaramainavi samakuurchadam, roddupakka endaki vaanaki chalilo gajagajalade vaariki duppatla pampinee.. lantivanni alaa chesinave. e okkarikee bharam kakunda panulni panchukuntam' antaaru.
anuraagaala maalika
samaajamlo kashtalani, kanneellani kontainaa dooram cheyagaligithe chaalane sadbhaavamto anlinele kalisi... sevatho saagutonna brunda sabhyula madhya chakkani anubandham penavesukupoyindi. oka brundam ante oka kutumbam annattu melagutaaru. 'abhilasha' brundam sabhyuraalu, ingineeringsi vidyaarthini tejaswini emantundante 'akka, chelli, anna ani aatmeeyamgaa piluchukune pilupule kaadu.. veetannintini minchina sevabhavam maa andarinee ekataatipai nadipistondi. tarachuu kalustuu untaam. okari kashtaalu inkokaram telusukuntam. evaraina muudeegaa kanipiste.. 'oorkora.. kashtaallo unnavaarandarnii gattuna padestunnam, ninnu padeyalema' antuu ooratanandistaam.. anta chanuvu maaku' ani aa anubandhaala teeruni vivarinchaaru. yuva brundamgaa perondina abhilaashaloni ammayilu swainfloo samayamlo mandula pampinee chesaru. vikalaangulni aadukovadamlo munduntaaru. 'pandugalaku, puttina rojulaki paatasaalalu, vruddhaashramaalaku velataam. aa rojanta akkadi vaaritho gaduputam. maaku thochina saayam andinchi vastam. twaralo maa brundam tarafuna oo graamaanni dattata teesukuni abhivruddhicheyalane aalochanalo unnam' ani telipaaru daanlo sabhyuraallu supria reddi, sravanti. meeroo ilanti vaaritho jatha kattalante nachina soshalnikyuniti vebesaitulo mee vyaktigata vivaraalu namodu chesukondi. aa taravaata kamyuuniteelanu enchukoni vaatilo sabhyulugaa cheripovachhu.
rasindi jyoti at 10:48 AM 15 vyaakhyalu
vargamulu pramadaavanam
prasamsiddaam.. mee nela 2010 computer era editorial
manam kashtapadi enno panulu chestuntam. konni mana kosamu,marikonni mana vaari kosamu, inkonni samajam kosamu!! pratee manasuu enthati kashtanikaina orvagalugutundi. aa kashtannigurtinche saati manasu thodu unnanta varakuu!! manam chese karmalu bhoutikamainavainaa, maanasikamainavainaa avi korukunedi koddipati spandananu. oo manchi paniki oo chirunavvutho satkaaram labhiste pongiponi alpasantoshulu undaremo. shraminchi saadhinchina vijayaaniki naalugu prothsaahakaramaina maatalu aayushshyuni postayi. cony ee mechukollu, prothsaahaalu, chirunavvutho palakarimpulu eduti vyakti nundi aasistaam tappa manameppuduu itarulaku andinchaalanna spruhanu nilupukom. manaushulaku madhya sambandhaalu balapadalante taalam vesina manasuni koddigaa terichi nijaayitiitoe avatali manasuki gaalam veyadam okkate maargam. oo manchi pani cheste chinna kitaabu avatali vaarilo noothanothsaahaanninipampa. manam nimpina aa pajitive energy ennaallakainaa manalni chuste vaariki gowravam erpadela oo sthiramaina mudrani kaligistundi. anduke mana vijayaalni dappulu kottukovadame kaadu manasu petti avatali vaari vijayaalnii, santoshaalnii, manchi panulnee gamanistuu bheshajaalaku pokunda prasamsinchagaligite prapancham mottam mana mundu dasoham avutudi. kaaranaalemainaa mana manasullo kunchitatvam metavesukupotundi.
pratee paniloonuu lopalanu bhootaddham vesukuni chusi pullavirupugaa vimarsinchadaaniki alavaatu padipoyam. eduti vyakti shramalo chittasuddhini grahinchadam manesi lopalanu matrame choopinchadam dwara vaari shramaku manam istunna viluva entha? oka manasuni mana kunchita swabhaavamtho gayaparachadam valla jarige nashtaniki manam baadhyata vahinchagalamaa? manishini prasamsinchadam chetakakapothe farvaledu gaani ekkada evarilo e lopalu kanipistaya ani degakallatho anveshinche neechamaina swabhaavaanni veedakapothe e anubandhamuu manatho raadu. ' shreyassu kori lopalu cheptunnam' antuu lopali uddhesam kutsitamainadainaa kondaru nivurugappina nippula vyavaharistuntaaru. nijaayitiitoe aatmeeyula unnatini kaankshistuu lopalanu sunnitamgaa ettichupithe nashtam ledu gaanee elagaina eduti manishi maanasika sthairyaanni debbatiyaalanna kaankshato veletti chupithene manaloni paisaachikatvam manake vegatu puttinchedi!! ee prapanchamlo evaruu paripuurnulu kaaru.. puttindi modalu poyevaraku andaruu paripuurnata kosam vibhinna maargaalalo prayatnaalu chestu jeevanam saaginche vaare.. aa prayaanamlo chetanainanta maanasikanga, naitikamgaa manushulaku manam basataga niluvagaligite manamuu moksham vaipu nadavagalugutam. mana drushti eppuduu manalni vidichi eduti vaari lopala vaipe saarinchabadi unte manishigaa patanam avtam. anduke vimarsinchadam manesi manalanti pratee manishinee prasamsinchadam modalupedadam.