రచన : హేమ వెంపటి	అంత పెద్ద ఊరన్న మాటేగాని ఒక చిన్న కుటుంబం బతకడానికి చాలిన రెండు గదుల వాటా దొరకడం కష్టమైపోయింది అదేం పాపమో! నేను ట్రాన్స్‌ఫర్ అయ్యి వచ్చి అప్పుడే పది రోజులు దాటిపోయింది. వచ్చిన రోజు మొదలు హోటల్ భోజనం, సత్రం నిద్రగా సాగుతోంది నా బ్రతుకు. పొద్దున, సత్రం, గది రెండు రోజుల్లో ఖాళీ చెయ్యాలని నోటీసు కూడా యిచ్చేశారు.
ఇప్పటి దాకా నేను చూసిన ఇళ్ళల్లో ఒక్కటీ మా శ్రీమతికి నచ్చలేదు - ఒకటి పిల్లల బడికి దూరమనీ, మరొకటి మరీ బజారులో ఉందనీ… ఇలా ఏవేవో వంకలు! ఒక ఇల్లు నాకే నచ్చలేదు. ఇల్లంతా బాగానే ఉంది కానీ వంట గదిలో మా ఆవిడ కదిలే చోటు లేదనిపించి నేనే వదిలేశా దాన్ని. పిల్లల బడికి దగ్గర్లోనే ఇల్లు ఉండాలని మా ఆవిడ గట్టి కండిషన్ పెట్టడంతో, ఇంకేం చేయాలో తెలియలేదు. "ఎరగని ఊరిలో మొరగని కుక్క ఎందుకూ పనికి రాదు" అన్న సామెత గుర్తు వచ్చి వెంటనే, నేనంటే అభిమానంగా వుండే నా పక్క సీటు చలపతితో నా ఇక్కట్లు మొర పెట్టుకున్నా. నా కష్టాలు విని అతను వెంటనే స్పందించాడు. "అయ్యో, చంద్రం గారూ! మీ రంత ఇదిగా చెప్పాలా! మీరీ విషయం ఇదివరకే నా చెవిని వేసుంటే ఏనాడో మీ ప్రోబ్లం సాల్వై పోయి ఉండేది తెలుసా… హైస్కూలికి బారెడు ఆవలగా మావాళ్ళ ఇల్లే ఒకటి ఖాళీగా ఉంది. మీరు 'సరే' అనండి, ఈ సాయంకాలమే మిమ్మల్ని తీసుకుపోయి ఇల్లు చూపిస్తా. ఆ ఇల్లు నూటికి తొంభైతొమ్మిదిపాళ్ళు మీకు నచ్చుతుందనే నా ఉద్దేశం" అన్నాడు. నేను నా మనసులోనే ఎగిరి గంతు వేశా, వెతకబోయిన తీగ వచ్చి కాలికి చుట్టుకున్నట్లు అనిపించడంతో. ఆ సాయంకాలమే అతనితో వెళ్ళి ఆ ఇల్లు చూశా. బ్రహ్మాండంగా ఉంది ఇల్లు. చుట్టూ ఎత్తుగా ప్రహరీ గోడ. పెద్ద ఆవరణలో మధ్యగా కట్టబడిన బంగాళా పంపిణీ ఇల్లది. విశాలమైన గదులు, ఉడ్వర్కు, అటాచ్డు బాత్రూములు - అన్ని వసతులతో ఉంది ఆయిల్లు. ఇక పెరటి దొడ్డి చూస్తేనే కడుపు నిండిపోయింది. ఎంత పెద్దదో. గుమ్మానికి దగ్గరగా పచ్చిక, మిగతా అంతా ఒత్తుగా పెరిగిన పొదలు, గోడవారగా చెట్లూ. ఓ మూలగా బోరింగు పంపు. అప్పుడే అక్కడ కిందా మీదా పడుతూ ఆడుకుంటున్న మా పిల్లలు కళ్ళకు కట్టడంతో నా వొళ్ళు పులకించిపోయింది అంటే నమ్మండి! ఈమధ్య బొత్తిగా ఇంటి మీద ఇళ్ళు కట్టేసి పిల్లలకు కాస్తయినా ఆడుకునేందుకు చోటే లేకుండా చేస్తున్నారు. ఇక వాళ్ళు టి.వి.లకు అంటుకు పోయి కాలక్షేపం చెయ్యక చస్తారా మరి!
అంతలోనే అనుమానంతో నీరసమొచ్చింది. ఇల్లు బాగుంది, సరే. ఆ ఇంటి మీద ఆశ పెంచుకోగానే సరిపోదు, అద్దె కూడా అందుబాటులో ఉండాలి కదా. చలపతిని అదే అడిగా. "అద్దా" అంటూ బుర్ర గోక్కున్నాడు. కాసేపు ఆకాశం వైపు చూస్తూ ఆలోచించాడు. గడ్డం సాలోచనగా రుద్దుకున్నాడు, నేల వైపు కాసేపు చూశాడు. చివరకు, "మీరు కాబట్టీ, ఓ ఎనిమిది వేలు ఇవ్వండి" అన్నాడు, చిన్నగా. మరీ అంత చవకా! అన్న ఆనందంతో నేను నోరు తెరిచేశా. నాకు నోట మాట రాలేదు. చలపతి అపార్ధం చేసుకుని వెంటనే రియాక్టు అయ్యాడు… "ఈ ఊళ్ళో అద్దెలు జాస్తి. రెండుగదుల ఫ్లాట్‌కే పది వేలు అడుగుతున్నారు, తెలుసా? ఆపైన మెయింటినెన్సు అనీ, నీళ్ళు కొనాలనీ… ఇలా ఏవేవో పైన కూడా గుంజుతారు! ఇక్కడ అల్లాంటివి ఏమీ లేవు. ఇది నా ఇల్లు కాదు, మా మామగారిది. నేనూ వాళ్ళకి జవాబు చెప్పాలి కదా. ఎనిమిదివేలకు తగ్గితే బాగుండదు" అన్నాడు.
క్షణం ఆలస్యం చేస్తే మళ్లీ మాట మారి పోవచ్చునన్న భయంతో నేను వెంటనే పర్సు బయటకు తీసి, ఎందుకైనా ఉంటాయని దొంగ అరలో దాచి ఉంచిన వెయ్యి రూపాయలూ తీసి చలపతి చేతిలో ఉంచా, "ఇదిగో అడ్వాన్సు, ఈ ఇల్లు మాకు ఖాయం" అంటూ. ఆ డబ్బు సంతోషంగా జేబులో పెట్టుకుంటూ, "ఒక నెల అద్దె డిపాజిట్‌గా ఇవ్వాలి. ఆపైన ప్రతినెలా, ఆ నెల మొదటి వారంలోనే అద్దె ఇచ్చెయ్యాలి. మళ్ళీ మీరు ఖాళీ చేసినప్పుడు ఇంటిని యధాతధంగా అప్పగించాలి. ఇవి షరతులు. వీటికి మీరు ఒప్పుకుంటే, రేపు సాయంకాలానికల్లా శుభ్రం చేయించి, తాళాలు మీ చేతిలో ఉంచుతా. ఎల్లుండే మీరు అందులో చేరిపోవచ్చు" అన్నాడు చలపతి.
"సరే" అన్నాను సంతోషంగా. ఆ ఏర్పాటు నాకు చాలా బాగా నచ్చింది. ఆ రోజే నేను సత్రం గది ఖాళీ చెయ్యాలి కూడా. ఇకనేం, నేరుగా వెళ్ళి ఆ ఇంటిలోనే చేరిపోవచ్చు. ఆ రోజు రాత్రి దీపాలు పెట్టేవేళ వచ్చాడు చలపతి నేనుండే సత్రం గదికి. "ఈ రోజు ఆదివారం కావడం కలిసొచ్చింది. దగ్గరుండి ఇల్లంతా శుభ్రం చేయించేశా. ఇవిగో తాళంచెవులు" అంటూ,తాళాలు నా చేతిలో పెట్టాడు అన్నమాట ప్రకారం. నేనూ నా మాట నిలబెట్టుకోడం కోసం వెంటనే, పదిహేను వేలకి చెక్కు రాసి ఇచ్చేశా. అతడు నాకు అభినందనలు చెప్పి వెళ్లి పోయాడు.
అతడటు వెళ్ల గానే నేనిటు మా ఆవిడకు ఫోను చెయ్యడం కోసం పరుగెత్తా. నేను చెప్పిందంతా విని మా ఆవిడ ఆ ఇంటిని అప్రూవ్ చేసింది. ఇక ఆ రాత్రి నాకు ఉద్వేగం ఎక్కువై చాలాసేపటివరకు నిద్ర పట్టనేలేదు.
సోమవారం ఎప్పటిలాగే ఆఫీసుకి వెళ్లా. లంచ్ అవర్‌లో బలరామమూర్తి గారు పలకరించారు, "ఏమోయ్ చంద్రం! నీ ఇల్లు వెతకడం ఎంతదాకా వచ్చిందేమిటి" అంటూ. అందరికంటే వయసులో పెద్ద, సెక్షన్ హెడ్డు, అందరి యోగక్షేమాలూ విచారిస్తూ ఉంటారలా. "ఇల్లు దొరికింది సార్! చంకలో పిల్లిని ఉంచుకుని ఊరంతా వెతికినట్లయ్యింది చూడండి. నా బాధ చెప్పగానే చలపతి వాళ్ళ మామగారి ఇల్లు చూపించారు. హైస్కూలుకి వంద గజాలు దూరం కూడా ఉండదు. ఇల్లు చాలా బాగుంది" అంటూ తలెత్తి చూశా. అక్కడున్న వారిలో ఎవరి మొహాల్లోనూ కత్తి వేటుకు చుక్క నెత్తురు బొట్టు లేదు. అందరూ తెల్ల మొహాలు వేసుకుని నా వైపే చూస్తున్నారు.
"ఏమిటలా చూస్తున్నారు? ఏమయ్యింది?" అని అడిగా ఆత్రంగా. బలరామమూర్తి గారు నెమ్మదిగా కోలుకొని, "చంద్రం! నువ్వు మోసపోయావయ్యా. ఆ చలపతి ఎంతకైనా తగినవాడే! మేము నిలబెట్టి కడిగేస్తామన్న భయంతో కాబోలు, జ్వరమని వంక పెట్టి సెలవు పెట్టేశాడు ఈ రొజు" అన్నారు. నా కెందుకో చాలా భయం వేసింది.
"ఏమిటి సార్, విషయం ఏమిటో చెప్పండి" అంటూ ప్రాధేయపడ్డా, గుండెల్లో దడ పుడుతుంటే.
"అది ఒక 'హాంటెడ్ హౌసు'! దయ్యాల కొంప. ఆ ఇంటిలో ఒక లంబాడీ దయ్యం ఉంది. వీధిలోనుంచే వింటే పగలూ రాత్రీ అక్కడ గజ్జల చప్పుళ్లు వినిపిస్తాయి. తెలుసా" అన్నారు బలరామమూర్తి గారు. అంత వరకు పొంగి పొరలుతున్న నా సంతోషమంతా చప్పగా చల్లారి నీళ్లు కారిపోయింది. ఏమిచెయ్యడానికీ పాలుపోలేదు నాకు. అందరిలోకీ చిన్నవాడైన సంతోష్, "భయపడకండీ మాస్టారూ! ఈ రోజుల్లో ఇలాంటివి ఎవరూ నమ్మరు. దయ్యాలూ భూతాలూ అంతా నాన్సెన్స్" అన్నాడు.
బలరామ మూర్తి గారు ఉడుక్కున్నారు. "అవును బాబూ! మీరు దేవుణ్ణీ, దయ్యాన్నీ కూడా నమ్మరు. ప్రతి దానికీ దృష్టాంతం కావాలి మీకు. అందుకే అప్పుడప్పుడు ఇలాంటివి కనిపించి మనుష్యుల్లో నమ్మకాల్ని పుట్టిస్తాయి. ఒక లంబాడీ పోరి ఆ ఇంటిలో ఆత్మహత్య చేసుకున్నది నిజం కాదా? అక్కడ వినిపించే గజ్జల మ్రోత ఏమిటి? ఆ తరవాత ఆ ఇంట్లో ఎవరూ కాపురం ఎందుకు లేరు?" సవాళ్ళు విసిరాడాయన.
"అసలు లంబాడీ పిల్ల ఆ ఇంట్లో ఎందుకు ఉంది? ఎందుకు చచ్చిపోయింది?" అడిగా ఆశ్చర్యపోతూ. "చెపుతా విను. ఆ ఇల్లు మన చలపతి మామగారు కట్టిస్తూండగానే ఒక జాగీర్దారు కన్ను దానిమీద పడింది. అది వాడికి అద్దెకి ఇవ్వక తప్పలేదు. వాడక్కడ చేరి చెయ్యని అఘాయిత్యం లేదు. ఒక సారి ఒక లంబాడీ పిల్లని చెరబెట్టాడు. వీడు పెట్టే బాధలు పడలేక ఆ పిల్ల పెట్టిన కేకలు చాలా మంది విన్నారు. కాని ఆ జాగీర్దారు రౌడీయిజానికి భయపడి ఎవ్వరూ ఏమీ మాట్లాడలేకపోయేవారు. చివరకి ఒక రోజు మిట్టమధ్యాహ్నం వేళ ఆమె ఎలాగో తప్పించుకుని బయటికి వచ్చి దొడ్లోని బావిలో దూకి ఆత్మహత్య చేసుకుంది. ఆ ఇంటికి ఆవలగానున్న చింత చెట్టెక్కి చిగురు కోసుకుంటున్న పిల్లలు చూసి గోల గోల చేశారు. నలుగురూ పోగై వెళ్ళి ఆమెను బయటికి తీసేసరికే ఆమె చచ్చిపోయింది. జాగీర్దార్ని పోలీసులు అరెస్టు చేసారు. ఆ సంగతికి నేనూ ఒక సాక్షినే. తర్వాత ఆ బావి పూడ్చేయించారు. ఒకటి రెండు నెలల తర్వాత ఆ ఇంటి ఆవరణలో గజ్జల మోతలు మొదలయ్యాయి. ఇదీ ఆ ఇంటి సంగతి" అంటూ కధ ముగించి మంచినీళ్ళు తాగారు బలరామమూర్తిగారు.
నాకు గుండెపోటొచ్చినంత పనైంది. మనసులోనే అనుకున్నా, "హమ్మ చలపతీ, నువ్వు ఎంతకైనా తగినవాడివే. చల్లగా మాట్లాడి ఎంత ఠోకరా ఇచ్చావు నాకు" అని. కాని ఇప్పుడేం చెయ్యను! చెయ్యకూడని పనులన్నీ ఎప్పుడో చేసేశా గద. చెక్కు చలపతికి ఇచ్చేశా. ఈసరికి అతడు దాన్ని సొమ్ము చేసుకునే ఉంటాడు. అంతేకాదు, పొద్దున్న వస్తూ సత్రం వాళ్ళచేత లెక్కలన్నీ సరిచూపించి, ఇవ్వాల్సినది ఇచ్చేసి, ఈరోజే ఖాళీ చేసేస్తున్నట్లు చెప్పి వచ్చేశా. ఆఫీసుకి రాగానే ఆ ఇంటి తాళంచెవులు ఆఫీసు ప్యూనుకి ఇచ్చి, వీలు చూసుకుని నా సామాను తీసుకెళ్లి ఆ ఇంటిలో పెట్టెయ్యమని చెప్పేశా కూడా. అతడు ఈ లంచవర్‌లో వెళ్లి ఆ పని చేసేసే ఉంటాడు. చచ్చాన్రా బాబూ! ఇప్పుడు నేనేంచెయ్యాలి…
అల్లా ఎంతసేపు చదివానోగాని దాహమనిపించి చదవడం ఆపి లేచి కాసిని నీళ్ళు గొంతుకులో పోసుకుని, చేతి గడియారం చూస్తే టైం రెండు మీద పది నిమిషాలు అయ్యింది. దూరంగా కుక్కలు మొరుగుతున్నాయి. బయట చింత చెట్టు మీది గుడ్లగూబ కాబోలు కూసింది. అప్పుడు వినిపించింది దొడ్లో మొక్కల మధ్య ఏదో కదిలిన చప్పుడు! చెవులు రిక్కించాను. అది క్రమంగా పెరుగుతూ నా వైపుగా వస్తున్న గజ్జల చప్పుడు! నేనున్న గది కిటికీకి అవతలే ఎవరో ఉన్నారనిపించింది. క్షణక్షణానికీ ఆ గజ్జల చప్పుడు ఎక్కువైంది, ఎవరో బయట ఎగురుతున్నట్లు, దూకుతున్నట్లు ఒకటే చప్పుడు.
"ఇంకెవరు, ఆ లంబాడీ దయ్యమే అయ్యుంటుంది. నృత్యం చేస్తోంది కాబోలు!" భయంతో నాకు ముచ్చెమట్లూ పోయడం మొదలైంది. గజ్జల జోరు పెరిగింది. మరో శాల్తీ కూడా వచ్చి చేరినట్లు అనిపించింది. లయ తాళాల పట్టింపులేమీ లేని ఆ విచిత్ర విన్యాసాన్నే అంటారు కాబోలు 'పైశాచిక నృత్యం' అని! బెడ్రూం వెనక తలుపునెవరో తట్టినట్లయింది. నాకింక ఒళ్లు తెలియనంత భయంతో స్పృహ పోయింది.
మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచాను. మూసి ఉన్న కిటికీ తలుపుల సందుల్లోంచి ఎండ లోపలికి పడుతోంది. కొంచెంసేపటికి గాని నా పరిస్థితి ఏమిటో, ఎక్కడున్నానో అంతు పట్టలేదు. "హమ్మయ్య! అయితే నేను బ్రతికే ఉన్నా!" సంతోషంతో ఒళ్లు తడిమి చూసుకున్నా. ఎక్కడా ఏ గాట్లూ, దెబ్బలూ లేవు. పునర్జన్మ ఎత్తినంత సంతోషం వచ్చింది నాకు. ఐతే, దైవబలం ముందు క్షుద్ర శక్తులు ఓడిపోక తప్పదన్నమాట! నిన్న గుడికి వెళ్ళి ఎంత మంచిపని చేశాను. ఇంట్లో దేవుడి సామాగ్రి ఉండటం వల్లనే ఆ లంబాడీ దయ్యాలు లోపలకు రాలేక పోయాయని నాకు అర్ధమైపోయింది. దిండు పక్కనే ఉన్న చాలీసా పుస్తకాన్ని నుదుటికి తాకించుకొని మళ్ళీ మొక్కుకున్నా. నాకెంతో ఉల్లాసంగా అనిపించసాగింది.
తెల్లారిపోయిందన్న ధైర్యంతొ నెమ్మదిగా లేచివెళ్లి కిటికీ తలుపు తెరిచి తొంగిచూశా. బయటి వాతావరణం ప్రశాంతంగా, ఆహ్లాదకరంగా ఉంది. ఎక్కడా రాత్రి తాలూకు భీభత్సం సూచనలేమీ లేవు, ఒక్క చెట్టు మాత్రం ఆకులన్నీ దూసేసినట్లు బోసిగా ఉంది. నాకు ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది, "దయ్యాలు ఈ చెట్టు ఆకులు ఏంచేసుకుంటాయి చెప్మా" అనుకున్నా. కొత్తగా వచ్చిన ధైర్యంతో తలుపు తీసుకు బయటికి వెళ్లి గోడవారగా నడుచుకుంటూ పెరడు వైపుగా వెళ్లా. చెట్టు మొదల్లో గడ్డి, ఎవరో కసా పిసా కలయదొక్కినట్లుగా నలిగి ఉంది. దొడ్డంతా జూస్తున్న నాకు చికిలింత పొద పక్కన, ఒకటి తెల్లగా, మరొకటి నల్లగా రెండు మూటలు కనిపించాయి. ఏవిటా అవి అని కళ్ళు చికిలించి చూస్తూ ఒక అడుగు అటేపు వేశా. ఉన్నట్టుండి అవి కదిలినట్టు అనిపించింది. భయంతో ప్రాణాలు కడంటి పోయినై, నాకు తెలీకుండానే "బాబోయ్! దయ్యాలు" అంటూ పెద్దగా కీచుకేక పెట్టి, కీళ్లు సడలిపోయి, కుప్పకూలి పడిపోయా. నా కేకకు భయపడిన వాటిలా ఆ మూటలు రెండూ చటుక్కున లేచి నిలబడి "మే…మే…మే…" అని కోరస్‌లా జంటగా అరుస్తూ పెరటి గుమ్మం వైపుగా పరుగెత్తాయి. వాటి మెడల్లో వున్న మువ్వలు ఘల్లు ఘల్లు మంటూ మోగుతుంటే నాకు అంతా అర్ధమై పోయింది. ఇదేదొ పన్నాగమై ఉంటుంది అనిపించింది. ఉన్నబడంగా లేచి వాటి వెనక పరుగెత్తా. రాత్రంతా ఈ మువ్వల శబ్దానికా నేను భయంతో ఒణికింది… కోపంతో ఒళ్లు భగ్గున మండింది. నా పిరికితనానికి నాకే సిగ్గేసింది. ఇంతకు ముందే కీచుకేక పెట్టినప్పుడు నన్నెవరైనా చూసుంటే? నేను వెళ్లేసరికి అప్పుడే ఒక మనిషి గేటు తెరిచి మేకల్ని బయటికి తోలి తలుపు మూసే ప్రయత్నంలో ఉన్నాడు. ఒళ్లు రగిలిపోతూండగా గమ్మున అతని చెయ్యి ఒడిసి పట్టుకున్నా. అతడు బిత్తరపోయాడు. "ఎవర్నువ్వు? ఏం చేస్తున్నావిక్కడ" అని గద్దించి అడిగా. గుట్టు రట్టయ్యిందన్నది గ్రహించి అతడు వెంటనే, "హం కో మాఫ్ కర్‌దో సాబ్" అంటూ రెండు చేతులా నా కాళ్లు పట్టేసుకున్నాడు లబలబ లాడుతూ. ఇంటి వెనకాల ఉండే సాయిబు అతనే అని తెలిసింది. అతడు చివరకు చెప్పిందేంటంటే, లంబాడీ పిల్ల ఆత్మహత్య చేసుకున్నది నిజమే. దానిని ఆసరాగా తీసుకుని ఆ దొడ్డిని తన అవసరాలకూ, తన మేకల మేతకూ ఉపయోగించుకుంటున్నాడు. ఆ నోటా ఈ నోటా గజ్జెల మోత గురించి చిన్నగా పుకారు పుట్టించాడు. పేదవాణ్ణి క్షమించమంటూ ఒకటే కాళ్ళావేళ్ళా పడ్డాడు. అప్పుడు నా బుర్ర చాలా చురుకుగా పనిచేసింది, చెప్పద్దూ. వెంటనే గొంతంతా మంచితనం నింపుకొని, "సరేలేవయ్యా! నువ్వు కూడా ఈ విషయం ఎక్కడా చెప్పొద్దు, నేనూ చెప్పను. సరే కాని, నువ్విల్లా చేశావని బయట పడిందా నీ చేతికి బేడీలు పడడం ఖాయం. చలపతికి తెలిసిందంటే నిన్ను ఊచకోత కోయక వదలడు, జాగ్రత్త" అన్నా వేలెట్టి బెదిరిస్తూ. ఎవరికీ చెప్పనంత కాలం తనే వచ్చి మేకలకి గడ్డి దూసుకెళ్ళమనీ, మేకల్ని మాత్రం ఇక రానీయననీ చెప్పా. అతడు అలాగే ఒట్టేసి నాకు మరీ మరీ దణ్ణాలు పెట్టి చేసి మేకల్ని తోలుకుని వెళ్లిపోయాడు.
ఆఫీసుకి నేను కావాలనే కొంచెం ఆలస్యంగా వెళ్లాను. అప్పటికే సస్పెన్సులో పడి కొట్టుకుంటూ నాకోసం ఎదురుచూస్తున్న కొలీగ్సు నన్ను చూడగానే వచ్చి చుట్టుముట్టారు, ఏమయింది ఏమయిందంటూ. ఆసరికే అల్లిపెట్టుకున్న కథని ఏకరువు పెట్టేశా.
"నా పుణ్యం బాగుండబట్టి నా భార్య మేనమామ ఒక గొప్ప ఆంజనేయోపాసకుడు కనుక నేను రాత్రి గండం గడిచి గట్టెక్కా! ఆయన తనవాళ్లందరికీ శ్రీ ఆంజనేయ రక్షాకవచం ఏనాడో ఏర్పాటు చేశారు. అది మమ్మల్ని, మా తాలూకు వాళ్లనీ ఎల్ల వేళలా కాపాడుతుంది. క్షుద్ర శక్తులవల్ల మాకే ప్రమాదం రాదు. అందుకే రాత్రి సుబ్బరంగా పడుకొని నిద్రపోయా" అన్నా డాంబికంగా. అందరూ చెవులోరబెట్టుకుని విన్నారు నేను చెప్పినదంతా.
సంతొష్ మాత్రం నన్ను నిలదీసాడు, "అదేమిటి మాస్టారూ ! ఈ విషయం మీరు మాకు నిన్ననే ఎందుకు చెప్పలేదు" అంటూ. నేనేం మాట్లాడ లేదు. వెనకటికి ఒక మహానుభావుడు అన్నాడు "ఏదైనా ఒక విషయాన్ని రహస్యంగా ఉంచవలసివస్తే మనం దాన్నిగురించి ఎంత తక్కువ మాట్లాడుకుంటే అంత మంచిది. అసలు మాట్లాడకుండా ఉండగలిగితే మరీ మంచిది" అని. ఇంతలో చలపతి ఆఫీసుకి వచ్చాడు.మనిషి చాలా డీలా పడి ఉన్నాడు. అడిగితే, సెలవులు ఐపోడంవల్ల ఆఫీసుకు రాక తప్పలేదనీ, ఇంకా జ్వరం ఉందనీ అన్నాడు. నేను చలపతి నేమీ అనలేదు, ఇలా ఎందుకు చేశావని నిలదియ్య లేదు. కాని మిగిలినవాళ్లు అతన్ని విడిచి పెట్టలేదు. వాళ్లు కూడా తలా ఒక మాటన్నారు. నేనే వాళ్లకి సర్ది చెప్పాల్సి వచ్చింది, "మేమక్కడ ఉన్నన్నాళ్లూ మాకు గాని మాకోసం వచ్చిన వాళ్లకు గాని ఏ కష్టం రాదు, నాదీ పూచీ" అంటూ గొప్పగా హామీ ఇచ్చా అందరికీ.
"మీరంతా ఇల్లా నా మీద విరుచుకు పడతారెందుకు, అతనికి ఏమీ కాలేదు కదా" అన్నాడు నీరసంగా చలపతి. బలరామమూర్తి గారికి చాలా కోపం వచ్చింది. "నీ పుణ్యం బాగుండి వాళ్లకు ఆంజనేయ రక్షాకవచం ఉండబట్టి సరిపోయింది! లేకపోతే నిన్నీసరికి పోలీసులు చేతులకు అరదండాలు తగిలించి, తీసుకెళ్లి జైల్లో పడేసి ఉండేవాళ్లు, తెలుసా" అంటూ ఆయన కేకలేశారు. చలపతి మొహం ఎర్రగా కందిపోయింది. "దెయ్యాల భయంవల్లే ఆ ఇల్లుకి పెద్ద రేటు లేదు. చంద్రం గారూ! మీకు దయ్యాల భయం లేదు కనుక దాన్ని మీరే ఎందుకు కొనుక్కో కూడదు? బొత్తిగా చవక" అన్నాడు అతడు విరక్తిగా. హఠాత్తుగా వచ్చిన ఈ మలుపు నాకు గగుర్పాటు కలిగించింది. నాలో ఒక మూల చిన్న ఆశ లాంటిది ఒకటి పుట్టి పిలకలు వెయ్యసాగింది. మొహంలో ఏ ఫీలింగూ లేకుండా, "ధర ఎంతట" అన్నా. "పది లక్షలు ఇచ్చి రిజిస్ట్రేషన్ చార్జస్ పెట్టుకుంటే చాలు" అన్నాడు చలపతి మొహం గంటు పెట్టుకుని.
"అదేమిటి గురూ! ఇంత వరకూ మీరు ఆరున్నర లక్షలు అనేవారు కదా" అంటూ అతని మాటకు అడ్డు వచ్చాడు సంతోష్.
"అదేం మాటోయ్! ఊళ్లో ధరలు ఎలా పెట్రేగి పోతున్నాయో చూడటం లేదా ఏమిటి ? దయ్యాల భయం వల్ల కాని లేకపోతే అది ముఫ్పైకి పైనే పలుకుతుంది. ఆ దొడ్డే చేస్తుంది ఎంతైనా" అన్నాడు చలపతి. అదీ నిజమే అనిపించింది, కాని, "నాకు పెద్ద స్తోమత లేదు. అయినా చవగ్గా వస్తోందంటే ఆశగా ఉంది, కానీ పదంటే కష్టమేమో" అన్నా, నా ఆత్రాన్ని పైకి పొక్కనీకుండా.
"నేనైనా దీన్ని వదిలించేసుకోవాలని ఎందుకు అనుకుంటున్నా నంటే… దీనివల్ల ఒరిగేదేం లేకపోయినా ఏటా కనీసం రెండు సార్లైనా, ఇల్లు పాడై పోకూడదని చేతిచమురు ఒదుల్చుకుని బాగులు చేయిస్తున్నా. అదైనా తప్పుతుందని నా ఆశ. ఆ రిజిస్ట్రేషన్ ఖర్చులేవో నేనే పెట్టుకుంటా. ఇప్పుడు మీకేమీ ఇబ్బంది లేదని తేలిపోయింది కదా, మీరందులో కాపురముండడానికి ఇక అభ్యంతర మేమిటి? మీరది కొనుక్కున్నా, అద్దెకున్నా నాకు సమ్మతమే" అన్నాడు చలపతి, ఇంకా మొహం మాడ్చుకునే.
ఇంక సాగదియ్యడం మంచిది కాదనిపించింది. పేరాశగాడు, పిరికివాడు అని కొలీగ్సంతా ముద్ర వేయకుండా నేను చేసిన సాహసం నాకు మంచి ప్రతిఫలమే ఇచ్చింది. నేను ఆ రాత్రంతా పడ్డ శ్రమ వృధా కాలేదు కదా. వెంటనే చలపతికి నేనా ఇల్లు కొంటానని అందరి సమక్షంలో వాగ్దానం చేసేశా, బ్యాంకులు పోటీపడి పిలిచి మరీ లోన్లు ఇస్తుంటే నాకేం తక్కువ,అన్న ధీమాతో.
కేలండర్ లోని పేజీ మారే సరికి ఆ ఇల్లు నా భార్య పేర రిజిష్టరైపోయింది. నేను ఆరోజున గుడి పక్కనున్న షాపులో కొన్న ఆంజనేయులవారు సంజీవనీ పర్వతాన్ని మోస్తున్నట్లుగా ఉన్న పటం మా ఇంటి ముందు ద్వారబంధం పైన మేకు కొట్టి తగిలించా 'శ్రీ ఆంజనేయ రక్షాకవచం' పేరుతో.
rachana : hema vempatiyaanta pedda ooranna maategaani oka chinna kutumbam batakadaaniki chaalina rendu gadula wata dorakadam kashtamaipoyindi adem papamo! nenu transeafer ayyi vachi appude padi rojulu daatipoyindi. vachina roju modalu hotal bhojanam, satram nidragaa saagutondi naa bratuku. podduna, satram, gadi rendu rojullo khaalii cheyyaalani notisu kuudaa yichesaaru.
ippati daka nenu chusina illallo okkati maa srimatiki nachaledu - okati pillala badiki dooramanee, marokati mari bajaarulo undanee ilaa evevo vankalu! oka illu naake nachaledu. illanta bagane undi cony vanta gadilo maa aavida kadile chotu ledanipinchi nene vadilesa daanni. pillala badiki daggarlone illu undaalani maa aavida gatti condition pettadamtho, inkem cheyalo teliyaledu. "eragani oorilo moragani kukka endukuu paniki raadu" anna saameta gurtu vachi ventane, nenante abhimaanamgaa vunde naa pakka seetu chalapatitho naa ikkatlu mora pettukunna. naa kashtaalu vini atanu ventane spandinchaadu. "ayyo, chandram gaaruu! mee ranta idigaa cheppala! meery vishayam idivarake naa chevini vesunte enado mee problam salvai poyi undedi telusay haiskuuliki baaredu aavalagaa maavaalla illey okati khaaliigaa undi. meeru 'sare' anandi, ee saayankaalame mimmalni teesukupoyi illu chupista. aa illu nootiki tombhaitommidipaallu meeku nachutundane naa uddesam" annadu. nenu naa manasulone egiri gantu veshaa, vetakaboyina teega vachi kaaliki chuttukunnatlu anipinchadamtho. aa saayankaalame athanitho velli aa illu chusha. brahmaandamgaa undi illu. chuttu ettugaa prahari goda. pedda aavaranalo madhyagaa kattabadina bangala pampinee illadi. visaalamaina gadulu, udvarku, atachadu baatroomulu - anni vasatulato undi aayillu. ika perati doddi chustene kadupu nindipoyindi. entha peddado. gummaniki daggaragaa pachika, migata antaa ottugaa perigina podalu, godavaraga chetluu. oo moolagaa boringu pampu. appude akkada kinda meeda paduthoo aadukuntunna maa pillalu kallaku kattadamtho naa vollu pulakinchipoyindi ante nammandi! eemadhya bottigaa inti meeda illu kattesi pillalaku kastayina aadukunenduku chote lekunda chestunnaru. ika vaallu ti.vi.laku antuku poyi kalakshepam cheyyaka chastara mari!
antalone anumaanamtho neerasamochindi. illu bagundi, sare. aa inti meeda aasha penchukogaane saripodu, adde kuudaa andubaatulo undaali kada. chalapatini adhe adiga. "adda" antuu burra gokkunnadu. kasepu aakaasam vaipu chustuu aalochinchaadu. gaddam saalochanagaa ruddukunnadu, neela vaipu kasepu chushadu. chivaraku, "meeru cabatty, oo enimidi velu ivvandi" annadu, chinnagaa. mari anta chavaka! anna aanandamtho nenu noru terichesa. naaku nota maata raledu. chalapati apaardham chesukuni ventane reactu ayyadi "ee oollo addelu jaasti. rendugadula flatteke padi velu adugutunnaru, telusa? aapaina maintinensu any, neellu konalani ilaa evevo paina kuudaa gunjutaaru! ikkada allantivi emi levu. idhi naa illu kaadu, maa maamagaaridi. nenuu vaallaki jawabu cheppali kada. enimidivelaku taggite bagundadu" annadu.
kshanam aalasyam cheste malli maata maari povachunanna bhayamto nenu ventane parsu bayataku teesi, endukainaa untaayani donga aralo daachi unchina veyyi roopaayaluu teesi chalapati chetilo unchaa, "idigo adwansu, ee illu maaku khayam" antuu. aa dabbu santoshamgaa jebulo pettukuntuu, "oka nela adde depajitega ivvali. aapaina pratinela, aa nela modati vaaramloonae adde icheyyali. mallee meeru khaalii chesinappudu intini yadhaatadhamgaa appaginchaali. ivi sharatulu. veetiki meeru oppukunte, repu sayankalanikalla subhram cheyinchi, taalaalu mee chetilo unchutaa. ellunde meeru andulo cheripovachhu" annadu chalapati.
"sare" annaanu santoshamgaa. aa erpaatu naaku chala baga nachindi. aa roje nenu satram gadi khaalii cheyyali kuudaa. ikanem, nerugaa velli aa intilone cheripovachhu. aa roju raatri deepaalu pettevela vachaadu chalapati nenunde satram gadiki. "ee roju aadivaaram kaavadam kalisochindi. daggarundi illanta subhram cheyinchesa. ivigo taalamchevulu" antuu,taalaalu naa chetilo pettaadu annamata prakaaram. nenuu naa maata nilabettukodam kosam ventane, padihenu velaki chekku rasi ichesa. atadu naaku abhinandanalu cheppi velli poyadu.
atadatu vella gaane nenitu maa aavidaku phonu cheyyadam kosam parugetta. nenu cheppindantaa vini maa aavida aa intini aprov chesindi. ika aa raatri naaku udvegam ekkuvai chalasepativaraku nidra pattaneledu.
somavaram eppatilaage aafiisuki vellaa. lanch avarlo balaramamurthy gaaru palakarinchaaru, "emoy chandram! nee illu vetakadam entadaka vachindemiti" antuu. andarikante vayasulo pedda, section headdu, andari yogakshemaaluu vichaaristuu untarala. "illu dorikindi sar! chankalo pillini unchukuni oorantaa vetikinatlayyindi chudandi. naa baadha cheppagaane chalapati vaalla mamagari illu chuupimchaaru. haiskuuluki vanda gajalu dooram kuudaa undadu. illu chala bagundi" antuu taletti chusha. akkadunna vaarilo evari mohallonu katti vetuku chukka netturu bottu ledu. andaruu tella mohalu vesukuni naa vaipe chustunnaru.
"emitala chustunnaru? emayyindi?" ani adiga aatramgaa. balaramamurthy gaaru nemmadigaa kolukoni, "chandram! nuvvu mosapoyavayya. aa chalapati entakainaa taginawade! memu nilabetti kadigestamanna bhayamto kaabolu, jwaramani vanka petti selavu pettesaadu ee roju" annaru. naa kenduko chala bhayam vesindi.
"emiti sar, vishayam emito cheppandi" antuu pradheyapadda, gundello dada pudutunte.
"adhi oka 'hanted housu'! dayyala kompa. aa intilo oka lambadi dayyam undi. veedhiloonunche vinte pagaluu raatrii akkada gajjala chappullu vinipistaayi. telusa" annaru balaramamurthy gaaru. anta varaku pongi poralutunna naa santoshamanta chappaga challari neellu kaaripoyindi. emicheyyadaaniki paalupoledu naaku. andariloki chinnavaadaina santosh, "bhayapadakandi mastaroo! ee rojullo ilantivi evaruu nammaru. dayyaaluu bhuutaaluu antaa nansens" annadu.
balarama muurti gaaru udukkunnaru. "avunu baaboo! meeru devunni, dayyaannee kuudaa nammaru. prati daanikee drushtaantam kavali meeku. anduke appudappudu ilantivi kanipinchi manushyullo nammakaalni puttistaayi. oka lambadi pori aa intilo aatmahatya chesukunnadi nijam kaadaa? akkada vinipinche gajjala mrotha emiti? aa taravaata aa intlo evaruu kapuram enduku leru?" savaallu visiraadaayana.
"asalu lambadi pilla aa intlo enduku undi? enduku chachipoyindi?" adiga aascharyapotuu. "cheputa vinu. aa illu mana chalapati maamagaaru kattistuundagaane oka jaagiirdaaru kannu daanimeeda padindi. adhi vaadiki addeki ivvaka tappaledu. vadakkada cheri cheyyani aghaayityam ledu. oka saari oka lambadi pillani cherabettaadu. veedu pette baadhalu padaleka aa pilla pettina kekalu chala mandi vinnaru. kaani aa jaagiirdaaru roudiigaaniki bhayapadi evvaruu emi matladalekapoyevaru. chivaraki oka roju mittamadhyaahnam vaela aame elago tappinchukuni bayatiki vachi dodloni baavilo dooki aatmahatya chesukundi. aa intiki aavalagaanunna chinta chettekki chiguru kosukuntunna pillalu chusi gola gola chesaru. naluguru pogai velli aamenu bayatiki teesesarike aame chachipoyindi. jaagiirdaarni poliisulu arestu chesaru. aa sangatiki nenuu oka saakshine. tarvaata aa baavi puudcheeyinchaaru. okati rendu nelala tarvaata aa inti aavaranalo gajjala motalu modalayyayi. idhee aa inti sangati" antuu kadha muginchi manchineellu taagaaru balaramamurtigaru.
naaku gundepotochinanta panaindi. manasulone anukunna, "hamma chalapatii, nuvvu entakainaa taginavadive. challaga matladi entha thokara ichavu naaku" ani. kaani ippudem cheyyanu! cheyyakudani panulannee eppudo chesesa gada. chekku chalapatiki ichesa. eesariki atadu daanni sommu chesukune untaadu. antekaadu, poddunna vastuu satram vaallachaeta lekkalanni sarichuupinchi, ivvaalsinadi ichesi, eeroje khaalii chesestunnatlu cheppi vachesa. aafiisuki ragane aa inti taalamchevulu aafiisu pyoonuki ichi, veelu chusukuni naa saamaanu teesukelli aa intilo petteyyamani cheppesa kuudaa. atadu ee lanchavarlo velli aa pani chesese untaadu. chachanra baaboo! ippudu nenencheyyali
alla entasepu chadivanogani daahamanipinchi chadavadam aapi lechi kaasini neellu gontukulo posukuni, cheti gadiyaram chuste taim rendu meeda padi nimishaalu ayyindi. dooramgaa kukkalu morugutunnaayi. bayata chinta chettu meedi gudlaguba kaabolu kuusindi. appudu vinipinchindi dodlo mokkala madhya edho kadilina chappudu! chevulu rikkinchaanu. adhi kramangaa perugutuu naa vaipugaa vastunna gajjala chappudu! nenunna gadi kitikeeki avatale evaro unnaaranipinchindi. kshanakshanaanikii aa gajjala chappudu ekkuvaindi, evaro bayata egurutunnatlu, dookutunnatlu okate chappudu.
"inkevaru, aa lambadi dayyame ayyuntundi. nrutyam chestondi kaabolu!" bhayamto naaku muchematluu poyadam modalaindi. gajjala joru perigindi. maro saaltii kuudaa vachi cherinatlu anipinchindi. laya taalaala pattimpulemi laeni aa vichitra vinyaasaanne antaaru kaabolu 'paisachika nrutyam' ani! bedroom venaka talupunevaro tattinatlayindi. naakinka ollu teliyananta bhayamto spruha poyindi.
melliga kallu terichaanu. moosi unna kitiki talupula sandullonchi enda lopaliki padutondi. konchemsepatiki gaani naa paristhiti emito, ekkadunnano antu pattaledu. "hammaiah! ayithe nenu bratike unna!" santoshamto ollu tadimi chusukunna. ekkada e gaatluu, debbaluu levu. punarjanma ettinanta santosham vachindi naaku. aithe, daivabalam mundu kshudra saktulu odipoka tappadannamata! ninna gudiki velli entha manchipani cheshaanu. intlo devudi saamagri undatam vallane aa lambadi dayyalu lopalaku raleka poyayani naaku ardhamaipoyindi. dindu pakkane unna chalisa pustakaanni nudutiki taakinchukoni mallee mokkukunna. naakentho ullaasamgaa anipinchasaagindi.
tellaripoyindanna dhairyamto nemmadigaa lechivelli kitiki talupu terichi tongichusa. bayati vaataavaranam prasaantamgaa, aahlaadakaramgaa undi. ekkada raatri taaluuku bheebhatsam suchanalemi levu, okka chettu maatram aakulannee doosesinatlu bosiga undi. naaku aascharyamgaa anipinchindi, "dayyalu ee chettu aakulu enchesukuntayi chepma" anukunna. kottagaa vachina dhairyamtho talupu teesuku bayatiki velli godavaraga naduchukuntu peradu vaipugaa vellaa. chettu modallo gaddi, evaro kasa pisa kalayadokkinatlugaa naligi undi. doddanta juustunna naaku chikilinta poda pakkana, okati tellagaa, marokati nallagaa rendu mootalu kanipinchaayi. evita avi ani kallu chikilinchi chustuu oka adugu atepu veshaa. unnattundi avi kadilinattu anipinchindi. bhayamto praanaalu kadanti poinai, naaku teleekundaane "baboy! dayyalu" antuu peddagaa keechukeka petti, keellu sadalipoyi, kuppakuuli padipoya. naa kekaku bhayapadina vatila aa mootalu rendoo chatukkuna lechi nilabadi "mememime" ani korasnala jantagaa arustuu perati gummam vaipugaa parugettaayi. vaati medallo vunna muvvalu ghallu ghallu mantuu mogutunte naaku antaa ardhamai poyindi. idedo pannagamai untundi anipinchindi. unnabadamgaa lechi vaati venaka parugetta. raatrantaa ee muvvala sabdanika nenu bhayamto onikindi kopamtho ollu bhagguna mandindi. naa pirikitanaaniki naake siggesindi. intaku munde keechukeka pettinappudu nannevarainaa chusunte? nenu vellesariki appude oka manishi getu terichi mekalni bayatiki tholi talupu moose prayatnamlo unnaadu. ollu ragilipotuundagaa gammuna athani cheyyi odisi pattukunna. atadu bittarapoyadu. "evarnuvvu? yem chestunnavikkada" ani gaddinchi adiga. guttu rattayyindannadi grahinchi atadu ventane, "ham koo maf kareno sab" antuu rendu chetula naa kaallu pattesukunnadu labalaba laadutuu. inti venakaala unde saayibu athane ani telisindi. atadu chivaraku cheppindentante, lambadi pilla aatmahatya chesukunnadi nijame. daanini aasaraagaa teesukuni aa doddini tana avasaraalakuu, tana mekala methakuu upayoginchukuntunnada. aa nota ee nota gajjela motha gurinchi chinnagaa pukaaru puttinchaadu. paedavaanni kshaminchamantuu okate kallavella paddaadu. appudu naa burra chala churukugaa panichesindi, cheppadduu. ventane gontanta manchitanam nimpukoni, "sarelevayya! nuvvu kuudaa ee vishayam ekkada cheppoddu, nenuu cheppanu. sare kaani, nuvvilla chesavani bayata padinda nee chetiki baedeelu padadam khayam. chalapatiki telisindante ninnu oochakotha koyaka vadaladu, jaagratta" anna veletti bediristuu. evariki cheppananta kaalam tane vachi mekalaki gaddi doosukellamanee, mekalni maatram ika raaneeyananee cheppa. atadu alaage ottesi naaku mari mari dannaalu petti chesi mekalni tholukuni vellipoyaadu.
aafiisuki nenu kavalane konchem aalasyamgaa vellaanu. appatike saspensulo padi kottukuntu nakosam eduruchustunna koliigsu nannu chudagaane vachi chuttumuttaaru, emayindi emayindantu. aasarike allipettukunna kathani ekaruvu pettesa.
"naa punyam bagundabatti naa bharya menamama oka goppa aanjaneyopasakudu kanuka nenu raatri gandam gadichi gattekka! aayana tanavaallandarikii shree aanjaneya rakshaakavacham enado erpaatu chesaru. adhi mammalni, maa taaluuku vaallanee ella vaelalaa kaapaadutundi. kshudra saktulavalla make pramaadam raadu. anduke raatri subbaramgaa padukoni nidrapoya" anna dambikanga. andaruu chevulorabettukuni vinnaru nenu cheppinadantaa.
santosh maatram nannu niladeesaadu, "ademiti mastaroo ! ee vishayam meeru maaku ninnane enduku cheppaledu" antuu. nenem matlada ledu. venakatiki oka mahanubhavudu annadu "edaina oka vishayaanni rahasyamgaa unchavalasivaste manam daannigurinchi entha takkuva matladukunte anta manchidi. asalu matladakunda undagaligite mari manchidi" ani. intalo chalapati aafiisuki vachaadu.manishi chala deela padi unnaadu. adigithe, selavulu ipodamvalla aafiisuku raaka tappaledanee, inka jwaram undanee annadu. nenu chalapati nemee analedu, ilaa enduku chesavani niladiyya ledu. kaani migilinavallu atanni vidichi pettaledu. vaallu kuudaa talaa oka maatannaaru. nene vaallaki sardi cheppalsi vachindi, "memakkada unnannaalluu maaku gaani makosam vachina vaallaku gaani e kashtam raadu, naadii poochee" antuu goppagaa haami icha andarikee.
"meeranta illa naa meeda viruchuku padataarenduku, ataniki emi kaaledu kada" annadu neerasamgaa chalapati. balaramamurthy gaariki chala kopam vachindi. "nee punyam bagundi vaallaku aanjaneya rakshaakavacham undabatti saripoyindi! lekapothe ninneesariki poliisulu chetulaku aradandaalu tagilinchi, teesukelli jaillo padesi undevaallu, telusa" antuu aayana kekalesaru. chalapati moham erraga kandipoyindi. "deyyaala bhayamvalle aa illuki pedda retu ledu. chandram gaaruu! meeku dayyala bhayam ledu kanuka daanni meere enduku konukko koodadu? bottigaa chavaka" annadu atadu viraktigaa. hataattugaa vachina ee malupu naaku gagurpatu kaliginchindi. naalo oka muula chinna aasha lantidi okati putti pilakalu veyyasaagindi. mohamlo e pheelinguu lekunda, "dhara enthata" anna. "padi lakshalu ichi resistration charjas pettukunte chaalu" annadu chalapati moham gantu pettukuni.
"ademiti guru! inta varakuu meeru aarunnara lakshalu anevaaru kada" antuu athani maataku addu vachaadu santosh.
"adem matoy! oollo dharalu ela petregi potunnayo chudatam leda emiti ? dayyala bhayam valla kaani lekapothe adhi mufpaiki paine palukutundi. aa dodde chestundi entainaa" annadu chalapati. adhee nijame anipinchindi, kaani, "naaku pedda stomata ledu. aina chavagga vastondante aasagaa undi, cony padante kashtamemo" anna, naa aatraanni paiki pokkaneekundaa.
"nenaina deenni vadilinchesukovalani enduku anukuntunna nante deenivalla origedem lekapoyina eta kaneesam rendu sarlaina, illu paadai pokudadani chetichamuru odulchukuni baagulu cheyistunna. adaina tapputundani naa aasha. aa resistration kharchulevo nene pettukunta. ippudu meekemi ibbandi ledani telipoyindi kada, meerandulo kaapuramundadaaniki ika abhyantara memiti? meeradi konukkunna, addekunna naaku sammatame" annadu chalapati, inka moham maadchukune.
inka saagadiyyadam manchidi kaadanipinchindi. paeraasagaadu, pirikivaadu ani koligsanta mudra veyakunda nenu chesina saahasam naaku manchi pratiphalame ichindi. nenu aa raatrantaa padda shrama vrudhaa kaaledu kada. ventane chalapatiki nena illu kontanani andari samakshamlo vaagdaanam chesesa, byaankulu potipadi pilichi mari lonlu istunte naakem takkuva,anna dheemaatho.
calander loni pagy mare sariki aa illu naa bharya paera rijishtaraipoyindi. nenu aarojuna gudi pakkanunna shapulo konna aanjaneyulavaaru sanjeevanee parvataanni mostunnatlugaa unna patam maa inti mundu dwaarabandham paina meku kotti tagilinchaa 'shree aanjaneya rakshaakavacham' paerutho.