‘‘బ్లడ్‌ ఈజ్‌ థిక్కర్‌ దేన్‌ వాటర్‌’’ఇది వాస్తవమేనా అనే సందేహం వచ్చింది.కొన్ని పరిచయాలు విచిత్రంగా జరుగుతాయి.‘హరి’తో నాకు పరిచయం కావటానికి కారణం ‘ఇరి’. తను నా కూతురు. మేమిద్దరం ఆ వేసవికాలపు సాయంత్రం మా గేటెడ్‌ కమ్యూనిటీలో నడుస్తున్నపుడు సాఫ్ట్‌డ్రింక్‌ తాగుదామా అని అడిగాను.‘‘నో సాఫ్ట్‌డ్రింక్సు డాడీ, ఓన్లీ కోకోనట్‌ వాటర్‌’’ అంది. నేను నమ్మలేనట్లు చూసాను. మా ఫ్రిజ్‌లో తను పెట్టిన సాఫ్ట్‌ డ్రింక్‌ బాటిల్స్‌ ఎప్పుడూ వుంటాయి. ఇరి నాయనమ్మతో నూడిల్స్‌ చేయించుకుని వాటిని తాగుతుంటుంది.
నా భార్యకూ అమ్మకూ ఈ తాగటాలూ, తినటాలూ ఇష్టం వుండవు. రోజూ ఎందుకమ్మా అంటే ‘ఐ లైక్‌ దెమ్‌ డాడీ’’ అంటుంది. ఇరి మాకు ఒక్కగానొక్క కూతురు. తనకు ఇష్టమైన వాటిని నేను కాదనలేను.‘‘సాఫ్ట్‌ డ్రింక్సూ, జంక్‌ ఫుడ్డూ హెల్త్‌కి డేంజర్‌ అని మా వసంతా మేమ్‌ చెప్పారు. అందుకని అవన్నీ బంద్‌’’ అంది ఇరి.‘‘నేనూ చెప్పాను’’ గుర్తు చేసాను.‘‘కాని మీరూ తాగుతారు’’ అంది. మాట్లాడలేకపోయాను. ఓ పక్కన అమెరికా నుండి ఆంధ్రావరకు చదువుకుంటున్న పిల్లలు తమ టీచర్స్‌ని షూట్‌ చేయటమో, తలలు పగలకొట్టటమో చేస్తున్న రోజుల్లో ఇరి తన టీచర్‌ మాటకి అంత విలువనివ్వటం నాకు సంతోషాన్ని కలిగించింది.
ఇది తాత్కాలికం కాకూడదనుకున్నాను.మాకు రెండు గేట్లు వున్నాయి. మెయిన్‌ గేట్‌ హైవేకి ఆనుకుని ఉంటుంది. రెండో గేట్‌ దగ్గర రోడ్డు మీద చిన్న చిన్న షాపులు లోపలే సూపర్‌ బజార్‌ ఉంది కాబట్టి అటు వెళ్లే అవకాశం తక్కువ.కాని ఆ రోజు అక్కడున్న ఓ షాపు దగ్గరకు వెళ్లి ‘‘బోండాం ఎంత?’’ అని అడిగాను.‘‘ఇరవై రూపాయలండి’’ అన్నాడు.‘‘అంతా!’’ అన్నాను.‘‘ఇందులో మాకు మిగిలేది అయిదు రూపాయలే. అయినా రంగునీళ్లకి ఎంతయినా ఇస్తారు. కొబ్బరి నీళ్లు ఆరోగ్యానికి మంచిది. మీకు తెలియంది కాదు. మీరు రైతుబిడ్డలే కదా’’ అన్నాడు.‘‘సరే. రెండు బోండాలు ఇవ్వండి’’ అన్నాను అతన్ని పరిశీలనగా చూస్తూ. సన్నగా వున్నాడు. బట్టతల. తెల్లటి పెద్ద మీసాలు. అరవై సంవత్సరాలు దాటి వుండొచ్చనిపించింది.‘‘నీళ్ల బోండాం ఇవ్వమంటారా? మలాయా?’’ అన్నాడు.‘‘మలాయా?’’ అన్నాను.‘‘మనం మీగడ అంటాం కదా. లేత కొబ్బరుంటే నార్త్‌వాళ్లు ‘పత్‌లా మలాయ్‌’ అంటారు.
ఆ నీళ్లు తియ్యగా వుంటాయి గాని విటమిన్స్‌ తక్కువ వుంటాయి. కొబ్బరిలేని నీళ్లేమో వగరుగా ఉంటాయి’’ అన్నాడు.‘‘నీళ్లవే ఇవ్వండి’’ అన్నాను.అతను రెండు బోండాలు కొట్టియిచ్చాడు-స్ట్రాలు వేసి. డబ్బులు యిచ్చి మళ్లీ జాగింగ్‌ ట్రాక్‌ మీద కబుర్లు చెప్పుకుంటూ నడుస్తున్నాం. ‘రైతుబిడ్డ’ అంటే ఏంటని అడిగింది ఇరి. నిజానికి నేను రైతుబిడ్డని కాదు. మా నాన్న చిన్న ఉద్యోగి. ఏ జ్వరం వచ్చినపుడో తప్ప కొబ్బరిబోండాలు తాగింది తక్కువ. కొబ్బరిబోండాల్లోకి నీళ్లు రావటం, ఆవిరవటం సృష్టి విచిత్రంగా అనిపించేది.
‘‘ఈ వర్షం ఇప్పుడిప్పుడే వదిలేలాగ లేదబ్బాయ్‌!’’ అన్నారు నరసింహం గారు, కిటికీలోంచీ బయటికి చూస్తూ, ఆయనకి చాలా చిరాగ్గా ఉంది.‘నువ్వు ఇప్పుడిప్పుడే నన్ను వదిలేలాగ లేదబ్బాయ్‌!’ అన్నట్టు విన్పించింది అబ్బాయ్‌కి. అబ్బాయ్‌ పేరు వర్రపసాదరావు. అతనా గదిలో ఒక సోఫాలో కూర్చున్నాడు. కూర్చున్నాడనడం కంటె సోఫాని ఆనుకుని గోడకుర్చీ వేసేడనడం సబబు. తను కూర్చుంటే సోఫాకి ఏం నొప్పెడుతుందో, ఏ కుళ్ళు అంటుకుంటే నరసింహంగారు ఏం చేసేస్తారో అని భయపడుతున్న వాడిలా ఉన్నాడతను.ఆ సాయంకాలం అతను నరసింహంగారింటికి వస్తూ ఉంటే, అల్లంత దూరంలో ఉండగానే టపటపా చినుకులు పడ్డం ఆరంభించాయి. వాళ్ళింటికి వచ్చేసరికి అతని చొక్కా ఒంటికి అతుక్కుపోయింది. ఎత్తుగా దువ్విన జుత్తు అణగారిపోయి బుర్రకి అంటుకుపోయింది. నీళ్ళతో కలిసి, నూనె తలమీంచి కారి మొహమంతా జిడ్డులా తయారయింది. నరసింహం గారి ఇంటికి వచ్చాక మెట్లెక్కి, వరండాలో నుంచుని రుమాలుతో తల తుడుచుకోవాలో, మొహం తుడుచుకోవాలో తేల్చు కోలేక మోచేతులు తుడుచుకుంటూ కాలింగ్‌ బెల్‌ నొక్కాడతను.ఆ సమయంలో నరసింహంగారొక్కరే ఇంట్లో ఉన్నారు. ఆయన కొడుకూ, కోడలూ, మనవలూ అంతా ఏదో పార్టీకి వెళ్ళారు.కాలింగ్‌బెల్‌ విని ఆయనే తలుపుతీశాడు. తలుపు తియ్యగానే చామన చాయవాడు. జిడ్డుమోము వాడు. రెండుపదుల వయసువాడు, బక్క పలుచనివాడు, వరప్రసాదు కనిపించాడు.
అతని రూపురేఖా విలాసాలు చూశాక, లోపలకు రమ్మనాలో, బైటే ఉంచే ‘ఎవరికోసమని’ అడగాలో తేల్చుకోలేక డోర్‌నాబ్‌ పట్టుకొని ఒక్కక్షణం అలా నిల్చుండి పోయాడాయన.నరసింహంగారిని చూడగానే వరప్రసాదరావు నోరుపెగల్లేదు. పెద్దపులిని చూసినట్టు ఒక్కసారి జడుసుకున్నాడు. కనిపించగానే వినయంగా నమస్కారం చెయ్యమని మరీమరీ చెప్పి పంపించిన తాతగారి మాటే మర్చిపోయాడు. నరసింహంగారి మొహం చూస్తూనే ఎందుకోగాని గాభరాపడిపోయాడా కుర్రవాడు.నరసింహంగారికి ముఖంలో రంగులు మార్చడంలో ఒక ప్రాక్టీసు ఉంది. ఆయన తన చిన్నమనవడితో ఆడుకుంటున్నప్పుడు ఎంతగాబోసి నవ్వులు చిందిస్తాడో, అదే సమయంలో పని కుర్రాడితో మాట్లాడవల సొస్తే అంత కటువుగానూ ఉండగలడు. పూర్వం కూడా తన క్లయింట్ల తోనూ, జడ్జీలతోనూ ఎంత మృదుమధురంగా మాట్లాడేవాడో తమ ఊళ్ళో రైతులతోటీ, కూలీల్తోటీ అంత కర్కశంగా మాట్లాడేవాడాయన. ఎవడైనా కొత్తవాళ్ళను చూసీ చూడంతోటే, విధిగా ఆయన ముఖంలో రంగులు మారతాయి. అవతలవాణ్ణి చూస్తూనే ఒక అంచనావేసుకొంటాడు. దాంతో ముఖం ప్రసన్నంగా పెట్టడవా, గంభీరంగా పెట్టడవా, ప్రసన్న గంభీరంగా పెట్టడవా అన్నది తేల్చుకొంటాడు.కాని వరప్రసాదరావుని చూసి ఎలా ముఖం పెట్టాలో ఆయనకి వెంటనే తెలియక తటపటాయించాడు.ఇంతలో ఆ కుర్రవాడు జేబులోంచి ఓ ఉత్తరం తీసి ఇచ్చాడు. అది చూస్తూనే, అయోమయపు రంగులోంచి కొంచెం ప్రసన్నపు రంగులోకి మొహాన్ని మార్చుకొన్నాడు నరసింహంగారు.
eblde eeja thikkary dene vaatareeidi vastavamena ane sandeham vachindi.konni parichayaalu vichitramgaa jarugutaayi.kiharito naaku parichayam kaavataaniki kaaranam miri. tanu naa koothuru. memiddaram aa vesavikaalapu saayantram maa gatede communitylo nadustunnapudu saffedrinky tagudama ani adigaanu.neono safteadrinks daady, onlee kokonate vateri andi. nenu nammalenatlu chusanu. maa frizelo tanu pettina saffen drinke batilles eppuduu vuntaayi. iri naayanammatho noodillis cheyinchukuni vaatini taagutuntundi.
naa bhaaryakuu ammakuu ee taagataaluu, tinataaluu ishtam vundavu. roojoo endukamma ante mai laike demi daadie antundi. iri maaku okkagaanokka koothuru. tanaku ishtamaina vaatini nenu kaadanalenu.esaffte drinksoo, janky fuddoo heltheki dangerse ani maa vasanta memi cheppaaru. andukani avannee bandi andi iri.nenenu cheppane gurtu chesanu.aekaani meeroo tagutarim andi. matladalekapoyanu. oo pakkana america nundi aandhraavaraku chaduvukuntunna pillalu tama teacherseni shooty cheyatamo, talalu pagalakottatamo chestunna rojullo iri tana teacher maataki anta viluvanivvatam naaku santoshaanni kaliginchindi.
idhi taatkaalikam kaakuudadanukunnaanu.maaku rendu getlu vunnayi. maini gete haiveki aanukuni untundi. rendo gete daggara roddu meeda chinna chinna shapulu lopale supere bajare undi kabatti atu velle avakaasam takkuva.kaani aa roju akkadunna oo shapu daggaraku velli ebondan entha?yu ani adigaanu.kiravai roopaayalandie annadu.kehanta!yu annaanu.keendulo maaku migiledi ayidu roopaayale. aina ranguneellaki entayinaa istaaru. kobbari neellu aarogyaaniki manchidi. meeku teliyandi kaadu. meeru raitubiddale kadham annadu.eshare. rendu bondaalu ivvandie annaanu atanni pariseelanagaa chustuu. sannagaa vunnadu. battatala. tellati pedda meesaalu. aravai samvatsaraalu daati vundochanipinchindi.kaneella bondam ivvamantara? malaya?yu annadu.eanalaya?yu annaanu.enanam meegada antam kada. letha kobbarunte naartavaallu epathna maleyy antaaru.
aa neellu tiyyagaa vuntaayi gaani vitaminse takkuva vuntaayi. kobbarileni neellemo vagarugaa untaayi annadu.keneellave ivvandie annaanu.atanu rendu bondaalu kottiyichhaadu-stralu vesi. dabbulu yichi malli jaginge tracke meeda kaburlu cheppukuntu nadustunnam. kiraitubidka ante entani adigindi iri. nijaaniki nenu raitubiddani kaadu. maa naanna chinna udyogi. e jwaram vachinapudo tappa kobbaribondalu taagindi takkuva. kobbaribondalloki neellu ravatam, aaviravatam srushti vichitramgaa anipinchedi.
ma varsham ippudippude vadilelaaga ledabbayy!yu annaru narasimham gaaru, kitikiiloonchii bayatiki chustuu, aayanaki chala chiragga undi.kunavu ippudippude nannu vadilelaaga ledabbayy!u annattu vinpinchindi abbayeki. abbay paeru varrapasaadaraavu. atanaa gadilo oka sophalo kuurchunnaadu. kuurchunnaadanadam kante sophani aanukuni godakurchi vesedanadam sababu. tanu koorchunte sophaki yem noppedutundo, e kullu antukunte narasimhamgaaru yem chesestaro ani bhayapadutunna vadila unnaadatanu.aa saayankaalam atanu narasimhangaarintiki vastuu unte, allanta dooramlo undagaane tapatapa chinukulu paddam aarambhinchaayi. vaallintiki vachesariki athani chokka ontiki atukkupoyindi. ettugaa duvvina juttu anagaaripoyi burraki antukupoyindi. neellatho kalisi, noone talameenchi kaari mohamanta jiddula tayaarayindi. narasimham gaari intiki vachaka metlekki, varandaalo nunchuni rumalutho tala tuduchukovalo, moham tuduchukovalo telchu koleka mochetulu tuduchukuntu calinge belli nokkaadatanu.aa samayamlo narasimhamgaarokkare intlo unnaaru. aayana kodukuu, kodaluu, manavaluu antaa edho paarteeki vellaaru.collingelli vini aayane taluputiisaadu. talupu tiyyagaane chaamana chayavadu. jiddumomu vaadu. rendupadula vayasuvaadu, bakka paluchanivaadu, varaprasaadu kanipinchaadu.
athani roopurekha vilaasaalu chushaka, lopalaku rammanaalo, baite unche eevarikosamani adagaalo telchukoleka dormabe pattukoni okkakshanam alaa nilchundi poyadayana.narasimhamgaarini chudagaane varaprasaadaraavu norupegalledu. peddapulini chusinattu okkasari jadusukunnadu. kanipinchagaane vinayamgaa namaskaram cheyyamani marimari cheppi pampinchina taatagaari mate marchipoyaadu. narasimhamgaari moham chustune endukogaani gabharapadipoyada kurravaadu.narasimhamgaariki mukhamlo rangulu maarchadamlo oka praaktiisu undi. aayana tana chinnamanavadito aadukuntunnappudu entagabosi navvulu chindistado, adhe samayamlo pani kurraditho matladavala soste anta katuvugaanuu undagaladu. puurvam kuudaa tana clientla thonuu, jadjeelatoonuu entha mrudumadhuramgaa matladevado tama oollo raitulatotii, koolilthoti anta karkasamgaa matladevadayana. evadainaa kottavaallanu chusi chudamtote, vidhigaa aayana mukhamlo rangulu maarataayi. avatalavaanni chustune oka anchanavesukontadu. daamto mukham prasannamgaa pettadava, gambheeramgaa pettadava, prasanna gambheeramgaa pettadava annadi telchukontaadu.kaani varaprasaadaraavuni chusi ela mukham pettalo aayanaki ventane teliyaka tatapataayinchaadu.intalo aa kurravaadu jebulonchi oo uttaram teesi ichadu. adhi chustune, ayomayapu rangulonchi konchem prasannapu ranguloki mohanni marchukonnadu narasimhamgaaru.