దత్త వేదము: January 2010
నారాయణుడు అనగా ఎవరు? "నారం ఆయనం యస్యసః నారాయణః" అనగా నారమును ఆశ్రయించిన వాడు నారాయణుడు "నారము" అనగా ఏమి? నరునకు సంబంధించినదే నారము. నరుడు అనగా అర్ధమేమి? నరీయతే క్షీయతే ఇతి నరః అనగా నశించని వాడు నరుడు అని అర్ధము. నరునకు బాహ్య శరీరము ఉన్నది. దాని యందు వ్యాపించిన చైతన్యము అను జీవుడున్నాడు. శరీరము నశించినను జీవుడు నశించక పరలోకమునకు పోవుచున్నాడు. కావున జీవుడు నిత్యుడు. శరీరము కూడ నశించినట్లు కనబడుచున్నదే కాని నశించుట లేదు. ఏలయనగా శరీరము లోని పంచభూతములు సృష్టిలోని పంచభూతములతో కలయుచున్నవి. ఆ పంచభూతములు ఇతర శరీరములకు కారకములగుచున్నవి. కావున జీవుడు నిత్యుడే. శరీరములోని పంచభూతములు కూడా నిత్యములే. ఈ శరీరము యొక్క రూపము మాత్రము నశించుచున్నది. కావున నరుడు అనగా నిత్యుడు అనగా జీవుడు మరియు శరీరము అని తీసుకొనవచ్చును. శరీరము బాల్య, యవ్వన, కౌమార, వార్ధక దశలు అన్నింటి యందును నిత్యముగనే ఉన్నది కదా. మనము నరుడు అన్నప్పుడు కూడ ఒక మనిషి అర్ధమునే తీసుకొనుచున్నాము. అనగా జీవునితో కూడిన శరీరమునే తీసుకునుచున్నాము. కావున శుద్ధ చైతన్య స్వరూపుడైన జీవునితో కూడిన ఒక నర శరీరమును ఆశ్రయించిన వాడే నారాయణుడు. "మానుషీమ్‌ తను మాశ్రితమ్‌" అను గీత కూడా నేను మనుష్య శరీరమును ఆశ్రయింతును అని చెప్పుచున్నది. ఐతే పరమాత్మ అవతరించునప్పుడు ఆశ్రయించు నరశరీరములో ఉన్న జీవుడు నిర్గుణుడైన శుద్ధ చైతన్యము మాత్రమే. ఇట్టి శుద్ధ చైతన్య స్వరూపుడైన జీవుని పైన శరీరమును మాతృ గర్భములో యున్నపుడు పరమాత్మ ఆశ్రయించ వచ్చును. లేక పరలోకము నుండి దిగివచ్చిన జీవుడు ఆశ్రయించ వచ్చును. మరి మాతృ గర్భమున శరీర పిండమున ఉన్న శుద్ధ చైతన్యమును జీవుడన్నారు గదా. మరి పరలోకము నుండి దిగివచ్చిన ఈ రెండవ జీవుడెవరు? అనగా పిండ శరీరమున ఉన్న జీవుడు శుద్ధ చైతన్యము.
పరలోకము నుండి వచ్చిన జీవుడు నానా కర్మవాసనా గుణములతో కూడిన చైతన్యము ఒక ఉదాహరణము. ఒక పాత్ర ఉన్నది. ఆ పాత్ర జడపదార్ధము. మాతృ గర్భలో యున్న జడమైన పిండ శరీరము జడమైన ఆ పాత్ర వంటిది. ఆ పాత్రలో శుద్ధ జలమున్నది. పిండ శరీరములో యున్న శుద్ధ చైతన్యము శుద్ధ జలము వంటిది. ఇప్పుడు ఈ పాత్రలో యున్న శుద్ధ జలములో కొంచెము బురద నీరు కలిపినాము. ఈ బురద నీరే పరలోకము నుండి దిగి వచ్చిన జీవుడు. ఈ బురద నీటిలో కూడ శుద్ధ జలము ఉన్నది. ఐతే బురద నీటిలో కూడ శుద్ధ చైతన్యము ఉన్నది. ఐతే బురద నీటిలో శుద్ధ జలముతో పాటు మట్టి కణములు కూడ వున్నవి. ఈ మట్టి కణములే దిగి వచ్చిన జీవునిలో ఉన్న కర్మ వాసనా గుణములు. ఇప్పుడు బురద నీరు పాత్రలోని శుద్ధ జలముతో కలసినప్పుడు ఏమైనది? బురద నీటిలోని శుద్ధ జలము పాత్ర నీటిలోని శుద్ధ జలముతో కలసి పోయినది. అనగా శరీరములోని శుద్ధ చైతన్యము దిగివచ్చిన జీవుని యొక్క శుద్ధ చైతన్యము కలసిపోయినది. కాని మట్టి కణములు మాత్రము శుద్ధ జలములో కలసిపోవు. అట్లే వాసనాగుణములు శుద్ధ చైతన్యముతో ఐక్యము కాజాలవు. కాని శుద్ధ జలము అది మట్టి కణములు వేరు చేయని స్ధితిలో కలసిపోయి శుద్ధ చైతన్యము కన్న విడిగానే యుండును. అట్లే వాసనా గుణములు కూడ శుద్ధ చైతన్యము నుండి వేరు చేయలేము. కాని గుణములు ప్రత్యేకముగా విడిగనే యుండును. ఇదంతయు జరిగిన తర్వాత చివరకు బురద నీరు మాత్రమే మిగిలినది. అనగా మాతృ గర్భస్ధ పిండ దశలో యందు పరలోకము నుండి దిగివచ్చిన జీవుడు మాత్రమే ఉన్నాడు. పాత్రలో ఉన్న శుద్ధ జలముతో బురద నీటిని కలిపిన తరువాత బురద నీటి యొక్క ప్రమాణము పెరిగినది. కాని మట్టి కణముల సంఖ్య పెరగలేదు. అట్లే దిగివచ్చిన జీవుడు మాతృగర్భ పిండమున ప్రవేశించగనే వాని కర్మ వాసనా గుణములలో ఎట్టి మార్పురాదు. కాకున్న శుద్ధ జలము యొక్క ప్రమాణము అధికమైనందున బురద నీరు మరింత అయినట్లు పరలోకము నుండి వచ్చిన జీవుడు మరింత శుద్ధ చైతన్యముతో చేరినందున బాగుగా బలపడును. అనగా జీవనని వాసనా గుణములు పిండ ప్రవేశము చేత బలపడుచున్నది. ఆ తల్లి తిను ఆహారము వలన లభించిన శుద్ధ చైతన్య శక్తి రోజు రోజుకు ఎక్కువ అగుచుండగా ఈ జీవునిలో వాసనా గుణములు నానాటికి బలపడుచుండును. ఈ బలపడిన వాసనా గుణములు ఆ జీవ శిశువును ప్రసవించిన తరువాత ఆ శిశు శరీరములో అకారణముగా ఏడ్చుట, అకారణముగా నవ్వుట మొదలగు క్రియలను కల్గించుచుండును. ఆ శిశువు రోజు రోజుకు అన్నశక్తి చేత శుద్ధ చైతన్యము వృద్ధి యగుచుండగా ఆ వాసనా గుణములు బాల్యమున వాటికి అనుకూలమగు మంచి చెడు కర్మలను చేయించు చుండును. ఈ జీవుడు క్రమముగా బలపడి పెరిగి ఇతర జీవుల సంగము యొక్క ప్రభావము చేత కొత్త కొత్త వాసనలను సంపాదించుకొని, తదనుగుణముగా కొత్త కొత్త కర్మలను చేయుచుండును.
కాని పరమాత్మ అవతరించునపుడు జరుగు విషయము దీని కన్న వేరుగనున్నది. ఇదివరలో చెప్పిన పాత్రలో యున్న శుద్ధ జలమునకు కొంత చందన సుగంధ జలమును కలిపినప్పుడు ఆ పాత్రలో నున్న శుద్ధ జలమంతయు సుగంధ జలముగా మారుచున్నది. ఇదే విధముగా శుద్ధ చైతన్యముతో కూడిన గర్భస్ధ పిండ శరీరము లోనికి ఈశ్వరుడు ప్రవేశించుచున్నాడు. ఈ ఈశ్వరునిలో శుద్ధ చైతన్యమను శుద్ధ జలముతో పాటు కలిసిపోయిన చందన సుగంధ రేణువులను కల్యాణ గుణములున్నవి. కావున ఇప్పుడు మాతృ గర్భపిండ శరీరమున జీవునకు బదులు పై లోకము నుండి దిగివచ్చిన ఈశ్వరుడున్నాడు. ఆ తల్లి ప్రసవించగనే ఈశ్వరావతార పురుషుడు జన్మించినాడు. మానవ శిశువునకు, అవతార శిశువునకు బేధమేమి? ఇరువురిలోను జడ శరీరము అను రెండు పాత్రలున్నవి. ఇరువురిలోను శుద్ధ చైతన్యమను శుద్ధ జలమున్నది. అవతార శిశువులో చందన సుగంధ రేణువులగు కల్యాణ గుణములున్నవి. మానవ శిశువులో వాని పూర్వ కర్మ వాసనా గుణములను మట్టి రేణువులున్నవి. గుణములను తీసివేసినచో ఈశ్వరుడు జీవుడు ఒక్కటియే అగుదురు. బురద నీటి పాత్ర నుండి మట్టి కణములను వడపోసినాము. సుగంధ పాత్ర నుండి సుగంధ రేణువులను వడపోసినాము. ఇప్పుడు మిగిలినది శుద్ధ జలముతో కూడిన రెండు పాత్రలు. ఈ రెండు పాత్రలలో ఉన్న శుద్ధ జలము ఒక్కటే. ఈ శుద్ధ చైతన్యమునే బ్రహ్మము అన్నారు. కావున గుణములను తీసివేసిన నిర్గుణ చైతన్యము ఒక్కటే కావున జీవుడు బ్రహ్మమే ఈశ్వరుడు బ్రహ్మమే అన్నారు శంకరులు. ఇది నిజమే కాని శుద్ధ చైతన్యము నుండి గుణములను వేరు చేయలేము. శుద్ధ చైతన్యము గుణములకు ప్రాణము. ప్రాణము పోయిన కుక్కను కుక్క అని పిలువలేము. అది యొక రాయి వంటి జడ పదార్ధమే. ఆట్లే శుద్ధ చైతన్యము నుండి గుణములను వేరు చేసినపుడు వాటిని అసలు గుణములు అనలేము. గుణములను వదలి శుద్ధ చైతన్యము ఉండగలదు. కాని శుద్ధ చైతన్యమును వదిలి గుణములు ఉండలేవు. కాని నీటిని విడచి చేప ఉండలేదు. కావున సాధన యనగా జీవుడు తనలో నున్న పూర్వ కర్మ వాసనా గుణములను నిత్యము జ్ఞాన విచారణ అను వడపోత గుడ్డ సాయముతో వేరు చేయవలయును. అప్పుడు ఆ గుణములు నీటిని వదలినచో చేపల వలె నశించును. అయితే అది మరల ప్రవేశించకుండా ఎంతో శ్రద్ధతో ఉండవలయును. ఏలయనగా మహా భక్తులకే ఒక్కొక్కసారి అహంకార, మాత్సర్యాది గుణములు ప్రవేశించుచున్నవి. పెక్కు మాటలేల? సాక్షాత్తు హనిమంతునికే యయాతి రక్షణమున క్షణకాలము అహంకారము ప్రవేశించినది.
నారాయణ ఋషి వెంట జన్మ జన్మల వెంట యున్న నర ఋషియగు అర్జునుడే గయుని రక్షణ విషయమున అహంకారమును పొందెను. ఈ జీవుని గుణములలో పునాది వంటి మూల గుణమే అసూయ. ఈ అసూయనే ఈర్ష్య లేక మాత్సర్యమందురు. అసూయయే అహంకారమునకు కారణమగుచున్నది. తన కన్న గొప్పవానిని చూచినపుడు అసూయ కలుగును. వాడి కన్నను నేను గొప్పవాడను అను అహంకారము కాలక్రమముగా అసూయ నుండి జనించుచున్నది. ఈ అహంకారము యొక్క శాఖోపశాఖలే మిగిలిన జీవగుణములు. కావున అసూయ పోగానే సర్వజీవ గుణములు నీటి నుండి విసిరివేయబడిన చేపల వలె నశించుచున్నవి. నీ ఎదురుగ నరాకారమున పరమాత్మ యున్నపుడు నీవు ఎంత శ్రద్ధగా ఆరాధించినను ఒకానొక రోజుకు నీలో అసూయ గుణము బయిటపడక మానదు. ఆ నరాకార పరమాత్మ సిద్ధులను ప్రదర్శించినచో నీలో అసూయ మరింత బలముతో బయిటపడును. అందుకే శ్రీ రాముని ద్వేషించిన వారు చాలా తక్కువ. శ్రీ కృష్ణుని ద్వేషించిన వారు చాలా ఎక్కువ. షిరిడి సాయిని నిందించిన వారు చాలా తక్కువ. సత్యసాయిని నిందించిన వారు చాలా ఎక్కువ. సిద్ధులు విశ్వాసము కల్గించినను, కాలక్రమమున జీవునిలో మాత్సర్యము కల్గించును. జీవునిలో స్వామిపై పెరుగుచున్న మాత్సర్యము జీవునికే తెలియక ఒక్కసారి అనుకోకుండా అకస్మత్తుగా బయిటపడును. కాని ఆ మాత్సర్యము పెరుగుదల స్వామికి గోచరించును. అది బయిట పడక ముందే దానిని శాంతిప చేయుటకు స్వామి తన్ను తాను తగ్గించుకొనుచు చండాలాది రూపములతో గోచరించును. అధమ నరుండను నేను అని చెప్పుకొనును. అప్పుడు ఆ మాత్సర్యము వానిలో శాంతించును. జీవునిలో మాత్సర్యము శాతింపచేయుటకు స్వామి వాడు మరియొక ఔషధము ఏమనగా "సర్వజీవులు పరబ్రహ్మ స్వరూపులే" అనుట. దీనినే శంకరులు వాడినారు. ఈ ఔషధము చేత మాత్సర్యము పూర్తిగా శాంతించిన తరువాత కూడ గురువు చేసిన బోధ నిజమే అనుకొని "అహంబ్రహ్మస్మి" అను భావములో కొందరు శిష్యులున్న సమయములో వారికి నిజమును బోధించ తలచినారు శంకరులు. నిజము చెప్పినచో, ఇంక వారిలో మాత్సర్యము జన్మించదు అని నిశ్చయము చేసుకున్న తర్వాత తాను ఒకనాడు కరిగిన సీసమును త్రాగి మీరును బ్రహ్మమే అయినచో దానిని త్రాగమని శిష్యులను అడిగినాడు. అప్పుడు వారికి చిత్తశుద్ధి పూర్ణమైనందున మాత్సర్యము పుట్టలేదు. కావున దాసోహం అని శంకరుల పాదముల పడినారు. అయితే కొందరు చిత్తశుద్ధి పూర్ణముగా జరగని వారు మాత్సర్యము మరల విజృంభించుట చేత ఇది గారడి విద్యలెండు అని తలచి "అహం బ్రహ్మస్మి" అని భావించుచునే యుండిరి.
కావున జీవులను ఉద్ధరించుటకు శంకరులు రామానుజులుగ అవతరించినారు. తనను తాను స్వామి యని చెప్పుకొనుట జరిగిన ప్రమాదమును శంకరులు గుర్తించినారు. శంకరులు నిజముగా శంకరుడే ఇది శ్రుతి ప్రమాణ సిద్ధము. "నమో వ్యుప్త కేశాయచ" అని శ్రుతి. శివుడు ఎప్పుడును జటాజూటమును ధరించి యుండును. కాని రుద్ర నమకములో కేశములు గొరిగించుకున్నవాడని చెప్పబడినది. ఇది శ్రుతి వాక్యము కావున ఇది పరమ సత్యము. త్రోసివేయుటకు వీలులేదు. శివుడు శంకరులుగా అవతరించినపుడు సన్యాసాశ్రమమున శిరోముండనము చేయించుకున్నాడు. కావుననే "శివోహం శివోహం" అని వెలుగెత్తి చెప్పినాడు. అహంబ్రహ్మస్మి అని ఘోషించినాడు కాని ఈ జీవులు పరమానందయ్య శిష్యులు. ప్రతి శిష్యుడును శివోహం, అహం బ్రహ్మస్మి అన్నారు. పరమానందయ్యగారు శిష్యులతో నేను చెప్పినట్లు పలకండిరా అన్నారు. వెంటనే శిష్యులు పరమానందయ్యగారితో నేను చెప్పినట్లు పలకండిరా అన్నారు. అందుకే రామానుజులు సాక్షాత్తు విష్ణు స్వరూపులైనను, నేను విష్ణు భక్తుడగు శేషుని అవతారము అన్నాడు. అప్పుడు గాని శిష్యులు మేము స్వామి భక్తులము అని అనలేదు. రామానుజులు స్వామి అయినను తాను జీవుడనని చెప్పుకున్నారు. అప్పుడు జీవులు తాము కూడా జీవులమే అన్నారు. ఇదే జీవుల స్వభావము. దీనికి కారణము జీవుని కన్న అధికత్వమును ప్రత్యక్షముగ యున్న జీవుని రూపములో మాత్రము ససేమీరా ఒప్పుకొనరు. కావున స్వామి జీవుని రూపములో వచ్చినప్పుడు తనను తాను స్వామియని ప్రశంసించుకొనుట జీవులతో చాలా ప్రమాదకరము. ఎదో ఒక పరిపూర్ణ చిత్తశుద్ధి గల జీవునకు మాత్రమే అదియును ఏకాంతముగా తాను స్వామిని యని ప్రకటించును. ఒక్క అర్జునకు మాత్రమే ఏకాంతముగా గీతలో తన్ను తాను పరమాత్మనని చెప్పుచున్నాడు. అన్ని మహిమలను చేసినను యాదవులకు ఎన్నడును తనని తాను స్వామియని చెప్పుకొనలేదు. అంత పరిపూర్ణ చిత్తశుద్ధి గల, అంతకు ముందు వేయి జన్మలలో ఒక్కొక్క జన్మలో వేయి సంవత్సరములు తపస్సు చేసిన నరఋషి అవతారమగు అర్జునునికే చెప్పినాడు. ఆ మాటను భీష్మ ధర్మరాజాదులకు కూడా చెప్పలేదు. కాని అట్టి అర్జునుడే గీతాబోధ జరిగినా, 18 అధ్యాయములు విన్నా, పదునెనిమిదో రోజు సాయంకాలమునకే మాయలో పడినాడు. యుద్ధము ముగిసి పాండవ శిబిరమునకు రధము రాగానే ప్రతిరోజు సారధియగు తాను ముందు దిగి రధ ద్వారమును తెరచిన తరువాత రధికుడు అర్జునుడు దిగు సంప్రదాయము విడచి, పార్ధుని ముందుగా దిగమన్నాడు. ఆ క్షణములో రధికున కన్న సారధి గొప్పవాడు కానందున అహంకారముతో అర్జునుడు క్రిందకు దిగలేదు. కావున అర్జునిలోను అహంకారము ప్రవేశించినది. ఈ అహంకారమునకు కారణమేమి? కృష్ణునిపై గల అసూయయే. ఈ అసూయ ఎప్పుడు కలిగినది? భగవద్గీత చెప్పుటకు ముందు కృష్ణునిపై అసూయ కలుగలేదు.
ఏలననగా అంతకు ముందే జరిగిన గయోపాఖ్యానమున కృష్ణుని తాను గెలిచినాడు. కావున కృష్ణుడు తన కన్న తక్కువవాడు అన్న భావము వలన అసూయ కలగలేదు. మరియును తాను స్వామి యని అప్పుడును ప్రకటించలేదు. అప్పుడే పదునెనిమిది రోజుల ముందే కృష్ణుడు తాను స్వామియని ప్రకటించుట విశ్వ రూప దర్శనములో తాను గడగడ వణికి ఓడిపోవటము జరిగినది. కృష్ణుడు తాను పరబ్రహ్మమునని తెల్పుటయే కాక నిరూపించుట చేత అర్జునునకు అసూయ జనించినది. ఆ పదునెనమమిది రోజులలోఅసూయ పెరిగి పెరిగి అహంకారమును మొలకెత్తించినది. ఇది పార్ధునికి తెలియకుండగనే, పార్ధుని మనములో జరిగిన పరిణామము. కావున స్వామి అవతరించినపుడు తనను తాను స్వామియని ప్రకటించుకొనుటకు అర్హుడైన జీవుడు ఈ సృష్టిలో లేడు. ఒక్క జీవుడు తప్ప. ఆ జీవుడే రాధ. ఆ జీవుడు ఎప్పుడును ఓడిపోలేదు. ఆ జీవుడు ఎట్టి అడ్డునైనను దూకగల ఒక నిరంతతర భగవత్ప్రేమ మహాధార. అట్టి జీవుని కూడ దత్తుడు నిరంతర పరీక్షలోనే పెట్టుచున్నాడు. తన లోకమునకు పైన గోలోకమును సృష్టించి ఆమె పాదముల క్రింద తన శిరస్సును నిలిపి, ఆమెకు ఏ క్షణమైన అహంకారము వచ్చునేమో అని పరీక్షించుచునే ఉన్నాడు. కాని ఆ జీవునిలో ఇంతవరకు అహంకారము ప్రవేశించలేదు. భవిష్యత్తులో కూడా ప్రవేశించదు. కావుననే అమె పదవి పదిలముగనే యున్నది. ఉండును కూడా. కాని రాజరాజేశ్వరి భక్తులగు శక్తేయులు మాత్రము అహంకారముతో మిడిసిపడు చున్నారు. శక్తి యొక్క శ్రీ మత్సింహాసనము శక్తిలో అహంకారము ప్రవేశింపలేదు. శాక్తేయులలో అహంకారము ప్రవేశించినది. స్వామి కన్నను శక్తియే గొప్పదని వాదించుచున్నారు. అది శక్తికి పరీక్షయని వీరికి తెలియదు. పరీక్షించుట దత్తుని స్వభావ సిద్ధమైన గుణము. రామానుజుడు తనను తాను శేషుడు అనుటలో అర్ధము శేషుడు అనగా అవయవము అని అర్ధము. అనగా తాను విష్ణువు యొక్క అంశయని అర్ధము. సాక్షాత్తుగా స్వామి కాక పోయినను స్వామి యొక్క అంశయే అనుట చేత అద్వైతము మత్తు యొక్క నిషా కొంత తగ్గినది. మత్తును కూడా ఒక్కసారిగా క్రిందకు కుదించ కూడదు. ఆ తరువాత బ్రహ్మ దేవుని అవతారమగు మధ్వాచార్యులు వచ్చినారు. ఆయన నేను భగవంతునిలో అంశ కాదు. స్వామి కన్న వేరు. కేవలము స్వామి యొక్క దాసుడనే అని స్వామి సేవ్యుడు జీవుడు సేవకుడు అను సిద్ధాంతమును స్ధాపించినాడు. ఆయన స్వయముగా స్వామి అయిననూ తనను మూడవ వాయుపుత్రునిగా వర్ణించుకున్నారు.
హనమమంతుడు, భీముడు, మధ్వుడు అని వరుస చెప్పుకొని తనను తాను దాసుడనని శ్రీ వారి యొక్క కాలి కుక్కనని చెప్పుకున్నారు. అప్పుడు జీవుల యొక్క అద్వైత నిషా పూర్తిగా దిగినది. వారు మేము స్వామిలో భాగము కాదు. స్వామి కంటె వేరు. దాసాను దాసులము అన్నారు. ఇట్లు మూడవ అవతారమునకు గాని జీవుల వారి యొక్క సత్యమైన స్ధితికి రాలేదు. జీవుడు స్వస్ధితికి వచ్చుటకు స్వామి మూడు అవతారములు ఎత్తవలసి వచ్చినది. కావున ఒక్క జీవుని ఉర్ధరించుటకు స్వామి వేల అవతారములను ఎత్తవలెను. జీవుని చేత సత్య వాక్యమును పలికించుటకు స్వామి మూడు భాష్యములను చెప్పవలసి వచ్చినది. ఒక వ్యక్తి రైల్వేస్టేషనుకు పోయి, Who is tha station master? అని అడిగారు. అప్పుడు స్టేషన్‌ మాస్టరు "I is tha stationa master" అన్నారు. ప్రశ్నించినవాడు తన ప్రశ్నలో ఏ క్రియను వాడినాడో (is) అదే క్రియను (is) తన సమాధానములో వాడినాడు. కావున గురువు తనను గురించి తాను ఏమి చెప్పునో శిష్యుడు కూడ తనను గురించి తాను ఆనాడు కాకపోయినను మరియొక నాటి కైనను అదే పలుకును. అప్పుడా వ్యక్తి "Are you the station master? అని ఆడిగారు. అప్పుడు స్టేషన్‌ మాస్టరు "I are the station master" అన్నాడు. అప్పుడా వ్యక్తి ఆ స్టేషన్‌ మాస్టరు చేత సరియైన ఇంగ్లీషు వాక్యము పలికించవలయునని I am the station master అన్నాడు. అప్పుడు స్టేషన్‌ మాస్టరు బల్లగుద్ది "I am the station master" అని కరెక్టుగా పలికినాడు. అట్లే శంకరుల తాను స్వామి అనగా, శిష్యులును తాను స్వామి అన్నారు. రామానుజులు తాను స్వామి యొక్క అంశలాగు భక్తుడననగా, శిష్యులు కూడ తాము స్వామి యొక్క అంశలాగ భక్తులమే అన్నారు. ఈ శిష్యుల చేత సత్యమును పలికించవలయునని మధ్వాచార్యులు "నేను వేరు స్వామి వేరు నేను స్వామి దాసుడను" అని చెప్పగా శిష్యులు కూడా "నేను వేరు, స్వామి వేరు, నేను స్వామి దాసుడను" అని పలికారు. ఈ విధముగా "సోహం" అని ఆరంభించి "దాసోహం" అను మాటతో ముగిసినది.
Posted by Shri Datta Swami at 1:58 AM No comments:
గురుత్రయము
ఒకే పరమాత్మ భారతదేశములో గురుత్రయ స్వరూపములలో శంకర, రామానుజ, మధ్యాచార్యుల రూపాలలో అవతరించి బోధించిన బోధలలో అనగా వారు వ్రాసిన భాష్యములలో తేడాలు ఉండుటకు రెండు కారణములున్నవి. మొదటి కారణము పరమాత్మ శంకరాచార్య రూపములో వచ్చినపుడు ఉన్న సాధకుల స్ధాయి చాలా దారుణముగ యున్నది. అప్పుడు ఉన్న సాధకులు పూర్వ మీమాంసకూలు మరియు బౌద్ధులు. ఈ ఇరువురును నాస్తికులే. పూర్వ మీమాంస "దేవోన కశ్చిత్‌" అనుచున్నది. అనగా దేవుడు లేడని అర్ధము. ఇక శూన్యవాదులగు బౌద్ధులు అంతా శూన్యమే కావున పరమాత్మయు శూన్యమే అన్నారు. ఒక కుగ్రామమునకు ఒక విద్యావంతుడు వెళ్ళి వారిని విద్యావంతులుగా చేయదలచినాడు. ఆ కుగ్రామములో జనులందరును ఒక్క అక్షరము గూడ వ్రాయటము చేతకాని వారే. అప్పుడు వారికి చదువు నేర్పుటాకు ఆ విద్యావంతుడు స్కూలు పెట్టునా, కాలేజి పెట్టునా లేక యూనివర్సిటి పెట్టునా. అతడు స్కూలు పెట్టి ముందు అక్షరముల నేర్పును. నాస్తికులు కూడ ఆ కుగ్రామ వాసుల దశలోనే ఉన్నారు. వారికి ముందు పరమాత్మ ఉన్నాడని స్ధాపించి పరమాత్మను గురించిన వివరములన్నియు చెప్పవలెను. ఇదే జ్ఞానము. ఆ కుగ్రామ వాసులను స్కూలుకు రప్పించుటకై మీరు ఈ స్కూలుకు వచ్చి అక్షరములను నేర్చుకొన్నచో కలెక్టరు పదవిని పొందుదురు అని చెప్పును. అది వారిని ఆకర్షించుట కొరకై ఈ స్కూలు తరువాత కాలేజి ఆ తరువాత యూనివర్సిటిలో చదివిన కాని కలెక్టరు పదవి రాదన్నచో అంత శ్రమకు భయపడి అసలు స్కూలులోకే రాడు. అట్లే మీరు పరమాత్మను గురించి తెలుసుకున్నంతనే మీరు పరమాత్మ అగుదురు అని శంకరులు "జ్ఞానా దేవత కైవల్యం" అని చెప్పినారు. అనగా జ్ఞానము చేత కైవల్యము సిద్ధించును అని అర్ధము. స్కూలుకు పోయి అక్షరములు నేర్చుకొనగనే కలెక్టరు పదవి లభించును అన్నపుడు ఆశతో ఉత్సాహము లభించి స్కూలుకు వచ్చి అక్షరములు నేర్చుకొందురు. అక్షరములు నేర్చుకొను శ్రమకు కూద భయపడినవరికి అవి చాలా సులభము ఒక్కసారి వ్రాసిన చాలును అని చెప్పి స్కూలుకు రప్పించవలెను. అట్లే బ్రహ్మజ్ఞానము తెలుసుకొను శ్రమకు కూడ బద్దకించిన వారికి "నీవే బ్రహ్మము"అను ఈ విషయము వచ్చి కొంచెము విచారణ చేసుకున్నచో చాలును. నీవే పరమాత్మవు అగుదువు అని ప్రలోభ పెట్టి భగవంతుని గూర్చిన వివరణమును కొంచమైనను వినుటకు ఉత్సాహము కల్గించినారు శంకరులు. ఈ విధముగా అప్పుడున్న కాల పరిస్ధితిని అనిసరించి స్కూలును మాత్రమే పెట్టి స్కూలు సిలబస్‌ను మాత్రమే బోధించినారు శంకరులు. ఇట్లు అని శంకరులు స్కూలు టీచరు మాత్రమే అని భావించరాదు. ఒక యూనివర్సిటి ప్రొఫెసరు ఆ కుగ్రామమునకు వచ్చినను స్కూలునే పెట్టవలెను. స్కూలు సిలబస్‌నే బోధించవలెను. అదే శంకరులు మరల రామానుజ రూపమున వచ్చినారు. అప్పటికి గ్రామస్తులందరును స్కూలులో చేరి స్కూలు చదువును పూర్తి చేసుకొనియున్నారు. ఆ కాల పరిస్ధితిలో యూనివర్సిటి ప్రొఫెసరు అయిననూ ఆ గ్రామములో కాలేజిని మాత్రమే పెట్టవలయును గాని యూనివర్సిటిని పెట్టరాదు.జ్ఞానము తర్వాత మెట్ట్టు భక్తి. అనగా జ్ఞానములో పరమాత్మ ఒక్క వివరమును ఆయన యొక్క గొప్పతనమును తెలుసుకొన్నగొలది ఆయన పై ఆకర్షణ కలుగును. ఆ ఆకర్షణయే భక్తి. బ్రహ్మము అనగా గొప్పది అని అర్ధము. కావున పరమాత్మ యొక్క గొప్పతనమును తెలుసుకొనుటయే బ్రహ్మజ్ఞానము. స్కూలు సిలబస్‌ కన్న కాలేజి సిలబస్‌ వేరుగా యుండును. కావున శంకరులు చెప్పిన దానికి రామానుజులు చెప్పిన దానికిని తేడా ఉండును. కాలేజి పెట్టినవారు రామానుజులు. జ్ఞానము వలన పుట్టిన ఆకర్షణచే ఏర్పడిన వేదన అని భక్తికి పరమాత్మ లభించును అని "వేదనా దేవ కైవల్యం" అని రామానుజులు అన్నారు. ఈ రెండింటికిని తేడా కనిపించినను ఇవి పరమాత్మను చేర్చు ఒక మెట్టునకు తరువాత యున్న మరియొక మెట్టు. మొదటి మెట్టు రెండవ మెట్టు వేరగా యున్నను అని రెండు ఒక దానికొకటి విరుద్ధములు కావు. రెండవ మెట్టు ఎక్కి ఇంటిలోనికి పోయినావు.
కావున ఇంటిలోనికి పోవుటకు రెండవ మెట్టే కారణమా. ఆ రెండవ మెట్టు ఎక్కుటకు మొదటి మెట్టు కారణము. ఇంటిలోనికి పోవుటకు రెండు మెట్లును కారణమే. జ్ఞానము మూల కారణమైనచో భక్తి ప్రాప్తి కారణము. జ్ఞానము వలన భక్తి, భక్తి వలన పరమాత్మ లభించును. ఇప్పుడు కాలేజి చదువు పూర్తియైన ఆ కుగ్రామములో రామానుజులే మధ్వులుగా వచ్చినారు. ఇప్పుడు మూడవ మెట్టుయగు యూనివర్సిటిని పెట్టినారు. అదియే సేవ్య సేవక సంభంధః అనగా పరమాత్మను వ్యక్తిగతముగనే, కాకుండా ఆయన కార్యములో పాల్గొనుచు సేవను చేయవలయును. ఇదే పరిపూర్ణ కైవల్యము పరిపూర్ణ ముక్తి. అట్టి దాసులకు స్వామి తాను దాసుడై యుండును. రామునకు దాసుడైన రామ దాసునకు నేను దాసుడను, జవానును అన్నాడు రాముడు. అట్టి సేవకులు స్వామి వెంట నుండి ప్రతి అవతారములోను ఆయన యొ్క్క సామీప్యము బొంది బ్రహ్మానందమున ఓలలాడుదురు. "ఇది సాధన యొక్క ఫలము, దీనికి మరియొక ఫలము లేదు". అనగా యూనివర్సిటి చదువుతో, చదువంతా పూర్తి అయినట్లే. ఈ విధముగా శంకర, రామానుజ, మధ్వులు అయా సాధకుల దశలను బట్టి తేడాలు కనిపించినను ఒకే లక్ష్యమును చేర్చు మెట్లు వరుసవలే ఏకత్వమును కలిగియున్నవి. ఇది మొదటి కారణము.
ఇక రెండవ కారణము ఏమనగా గురుదత్త స్వరూపులగు అవతార పురషులు బోధించిన విషయములను శిష్యులు తాళపత్ర గ్రంధములందు నిక్షిప్తము చేసినారు. ఆ గ్రంధములు ఒకరి చేతి నుండి మరియొకరి చేతికి సంక్రమించు చున్నప్పుడు వారి వారి భావములను మధ్య మధ్యలో దూర్చినారు. ఈ శిష్యులు భావములే ప్రక్షిప్తములు అనబడుచున్నవి. గురువులు చెప్పనవి గంగా జలము వలె శుద్ధమైన ఒకే తత్త్వము కల్గినవి. శంకర, రామానుజ, మధ్వుల భాష్యములు మూడు పాత్రలలోఉన్న ఒకే జలము. ఆ మూడు పాత్రలలోని జలము మూడు బావుల నుండి తేబడినవి. ఆ జలములలో కొంచెము రుచి బేధమున్నది. కాని తత్త్వములో విరోధము లేదు. రుచి బేధమునకు కారణము వారు అవతరించిన సమయములందు వేరు వేరు దశలలో ఉన్న సాధకులే కారణము. అవి హైస్కూలు, కాలేజీ, యూనివర్సిటి సిలబస్‌ల వంటివి. ఒక మెట్టు తర్వాత మరియొక మెట్టు ఎక్కినట్లు కేవలము స్ధాయి బేధము మాత్రమే. కాని ఆయా శిష్యుల చేతులలో పడిన ఈ భాష్యములు వారు వారు చేర్చిన పక్షిప్తములు అను రంగుతో కలసి వేరు వేరు రంగుల జలము వలె మారిపోయినవి. అసలే ఆయా కాలముల సాధకుల స్ధితులననుసరించి కొంత బేధమును కలిగియే యున్నవి. ఆ బేధములు సమన్వయమునకు అందుచుచు తాత్పర్యములో ఏకత్వము కలిగియున్నవి. ఈ విధముగా పురాణములు అన్నియును ప్రక్షిప్తములతో సంకరములైనవి. వ్యాస మహర్షి జయము అను పేరుతో 7000 శ్లోకముల గ్రంధము రచించెను. దానిలో పండితుల ప్రక్షిప్తములు కలిపి 1,25,000 శ్లోకముల గ్రంధముగా మారి దాని యొక్క అసలు పేరును కూడా పోగొట్టుకొని "మహాభారతము" అను కొత్త పేరు ధరించినది. వేదము మాత్రము బ్రహ్మదేవుని ముఖము నుండి అనగా సాక్షాత్తు గురుదత్తుని నోటి నుండి బ్రహ్మర్షుల పరంపరలో అధ్యయనము ద్వారా ఎట్టి ప్రక్షిప్తములు లేకుండా రక్షింపబడి ఈనాటికిని చెక్కుచెదరక యున్నవి. అయితే వేదములో చాలా భాగము నష్టమైపోయినది. దీనినే ఖిల భాగము అందురు. బ్రహ్మ దత్తుడు చెప్పిన జ్ఞాన సరస్వతి రూపమగు వేదములను భరద్వాజ మహర్షి చదవనారంభించినాడు.
మూడు వందల సంవత్సరములు తర్వాత తాను చదివినది ఒక చిన్న మట్టి కుప్పగాను, తాను చదవలసిన మిగిలిన వేదరాశి శిఖరమే కనిపించని మేరు పర్వతము గాను గోచరించినది. ఆయన చదివిన మూడు వందల సంవత్సరముల వేద భాగములు ఒక్క సంవత్సర భాగమే భూమిలో నిలచినది. అదియును క్రమ క్రమముగా విస్మరణము వలన సన్నగిల్లుచు వచ్చి ఈనాడు నాలుగు ఘడియల కాలము భాగము మాత్రమే మిగిలినది. ఇవియే ఉపనిషత్తులు. మరి ఈనాడు మనకు మిగిలిన వేదమంతయును ఉపనిషత్తులు మాత్రమే కాక సంహిత ఆరణ్యకములు, బ్రాహ్మణములు, నామములతో ఇప్పుడు లభించుచున్న వేదము ఋషులు చెప్పినదే. ఆ సూక్తములకు ఋషులు పేర్కొనబడినారు. ఈ వేద భాగములో ఎక్కువ భాగము యజ్ఞమును, చేయు విధానమును వివరించు కర్మ స్వరూపము గాను, ఇంద్రాది దేవతలను స్తుతించు స్త్రోత్రములతో నిండియున్నది. ఈ యజ్ఞము వచ్చిన బ్రహ్మ జ్ఞానియగు అతిధికి పెట్టు అన్నమును వండు పాక శాస్త్రమునకు సంబంధించి యున్నది. ఇక దేవతల స్త్రోత్రములన్నియును, ఆరోగ్యము, శత్రుసంహారము, ఐశ్యర్యము, సంతానము, బలము మొదలగు కాకములను కోరు స్త్రోత్తములుగా యున్నవి. ఇవి అన్నియు ఋషులు చెప్పినవే కావున ఈ భాగమును పురుష శబ్ధముచే చెప్పబడు జీవులు రచించినవే కావున వాటిని బుద్ధుడు పౌరుషేయములు అని అన్నారు. సంతోషించవలసినది ఏమనగా ఉపనిషత్తుల మధ్యలో ఋషులు ఎట్టి మంత్రములని చేర్చలేదు. ఏలననగా అవి అధ్యయన పరంపరల ద్వారా వచ్చుచున్నవి. కావున వేదము జ్ఞాన కాండము, కర్మ కాండము అని రెండు భాగములుగా విభజింపబడినది. జ్ఞానకాండమగు ఉపనిషత్తులు సాక్షాత్తు బ్రహ్మదత్తునిచే చెప్పబడినవి. ఆయన జీవుడు కాడు కావున ఆ భాగమును అపౌరుషేయమని చెప్పవచ్చును. జ్ఞాన, కర్మ కాండములు రెండును వేదమే అపౌరుషేయమే అని మన పండితులు వాదింతురు. ఇచ్చట నేను ఒక ప్రశ్నను అడుగుచున్నాను. వేద శబ్ధమునకు అర్ధమేమి?
"విదుః జ్ఞాని" అని కదా. అనగా వేదము అన్న జ్ఞానము అని అర్ధము. కావున జ్ఞాన కాండము మాత్రమే వేదము. కర్మ కాండము కర్మయే కావున వేదము కాదు. కాని పూర్వ మీమాంసకులు కేవలము కర్మ కాండనే తీసుకొని దానిని మాత్రమే వేదముగా భావించి జ్ఞాన కాండము చెప్పు ఈశ్వరుని నిరాకరించి నాస్తికులైనారు. వారు కేవలము అన్నమును వండు కర్మ కాండను మాత్రమే తీసుకొని కేవలము ఉదర పూరణ భోగమాత్రులై నాస్తికులుగా మారినారు. కావుననే వీరిని భగవద్గీత "వేదవాదరతాః పార్ధ నాన్య దస్తీతి వాదినః" అని చెప్పుచున్నది. అనగా వీరు కేవలము కర్మ కాండమునే వేదమని భోగలాలసులై నాస్తికులుగా మారినారు అని అర్ధము. కావున జ్ఞాన కాండము ఉత్తర మీమాంస అనబడు వేదాంత శాస్త్రము మాత్రమే గురుదత్తునిచే చెప్పబడిన గ్రంధము. ఆ గురుదత్తుని అవతారములగు శంకర, రామానుజ, మధ్వ గురువులు వారి భాష్యములందు ఈ ఉపనిషత్తులనే శ్రుతి ప్రమాణమునే ఉదహరించుచు వ్రాసినారు. ఇక శ్రుతి ప్రమాణమును అనుసరించి ఉన్న పురాణములలోని శ్లోకములను మాత్రమే గ్రహించినారు. శ్రుతి ప్రమాణమునకు విరుద్ధములైన పురాణ శ్లోకములను త్యజించినారు. ఏలననగా అవి ప్రక్షిప్తములు. ఈ పురాణములు చాలక సంప్రదాయములు అను మరియొక ప్రమాణమును తీసుకొనుచున్నారు. సంప్రదాయములు అనగా మన పెద్దలు ఆచరించినవి. కాని సంప్రదాయమునకు కూడ శ్రుతి ప్రమాణము ఉన్నప్పుడే దానిని గ్రహించవలెను. లేకున్నచో త్యజించవలెను. సంప్రదాయమే ప్రమాణమైనచో రాక్షస వంశమున పుట్టిన ప్రహ్లాదుడు సంప్రదాయ విరుద్ధముగా నారాయణ ఆరాధన ఏల చేసినాడు? కావున సంప్రదాయమును గుడ్డిగా అనుసరించరాదు. దానిని తర్కించి దానికి శ్రుతి ప్రమాణము ఉన్నదా లేదా అని చుడవలెను. శ్రుతి "బ్రహ్మశ్చనారాయణః శివశ్చనారాయణః" అనుచున్నది. అనగా సృష్టి ఆరంభమున సృష్టిని చేయుచున్న కాలములో పరబ్రహ్మ యొక్క పేరు బ్రహ్మ దేవుడు. సృష్టి అంతఃకాలమున సృష్టిని లయము చేయు బ్రహ్మము పేరు శివుడు. ఇది స్ధితి కాలము. స్ధితిని రక్షించుచు పాలించు పరబ్రహ్మము యొక్క పేరు నారాయణుడు. కావున వర్తమాన పరబ్రహ్మ నామధేయము నారాయణుడు అని మాత్రమే. ఊర్ధ్వ లోకములకు దేవతలు ఋషులు పోయినప్పుడు కనిపించునది నారాయణుడు మాత్రమే. కొందరు బ్రహ్మ స్త్రోత్రములను, శివ స్త్రోత్రములను చేసినప్పుడు నారాయణుడే బ్రహ్మ దేవునిగా, శివునిగా క్షణకాలము దర్శనమిచ్చును.
అంతే కాని వర్తమాన స్వరూపము నారాయణుడే.రాక్షసులకు బ్రహ్మ పైన, శివుని పైనన భక్తి గలిగి నారాయణునిపై ఏల ద్వేషము కలిగెను? రాక్షసులు అసూయ, మాత్సర్య స్వరూపులు. ప్రత్యక్షముగా ఎదురుగా యున్నస్వరూపమును ద్వేషింతురు. కంటికి కనిపించని స్వరూపములనే ఆరాధింతురు. కవున వారికి నారాయణునిపై ఈర్ష్యా ద్వేషములు కలుగుటలో ఆశ్చర్యము లేదు. దేవతలు, రాక్షసులు, ఋషులు ఎక్కడో లేరు. ఈ నరులలోనే ఉన్నారు. అసూయ, మాత్సర్యములను పరిపూర్ణముగా నాశనము చేసుకున్న వారే ఋషులు, దేవతలు అట్టి నరులు ప్రత్యక్షముగా వర్తమాన నరావతారముగా వచ్చిన స్వాముని అంగీకరించి ఆరాధింతురు. కాని అసూయ, మాత్సర్యములతో నున్న రాక్షస స్వభావము కల నరులు పరోక్ష నరాకారములనే అంగీకరించి ఆరాధింతురు. ప్రహ్లాదుడు దేవతాంశ సంభూతుడు. అనగా పరిపూర్ణమైన అనసూయ తత్త్వము కలిగినవాడు. కావున వర్తమాన స్వరూపుడగు నారాయణుని ఆరాధించినాడు.
Posted by Shri Datta Swami at 1:22 AM No comments:
సర్వమత సమన్వయము
హిందూ మతము ప్రకారముగా మూడు మతములు ఉన్నవి. అవియే అద్వైతము, విశిష్టాద్వైతము, ద్వైతము. హిందూమతము ఒక మానవ శరీరము వంటి పిండాండము. పిండాండమే బ్రహ్మాండమని పెద్దలు చెప్పుదురు. పిండాండమైన నర శరీరములో ఉన్న పదార్ధములే బ్రహ్మాండమున ఉన్నవి. జడమైన పంచభూతములు అనబడు అపరా ప్రకృతి. చైతన్యమగు పరా ప్రకృతి. రెండింటిలోను సమానముగా ఉన్న తత్త్వములే. కావున హిందూ మతమును పోలి విశ్వమతములు ఉన్నవి. భారతదేశము పిండాండమైనచో ఈ భూమి అంతయు బ్రహ్మాండము. ఈ భూమియగు ప్రపంచములో కూడా ముఖ్యమైన మతములు మూడున్నవి. హిందూమతము, క్రైస్తవమతము, ఇస్లాంమతము. హిందూమతములోని అద్వైత, విశిష్టాద్వైత, ద్వైతమతములలో ఏకత్వమును చూడలేని వాడవు హిందూ, క్రైస్తవ, ఇస్లాం మతములలో ఏకత్వము ఎట్లు చూడగలవు. ఉట్టికే ఎక్కలేనమ్మ స్వర్గానికి ఎక్కునా? శంకర, రామునుజ, మధ్వాచార్యుల భాష్యములలో ఏకత్వమును చూడలేనప్పుడు భగవద్గీత, బైబిల్‌, ఖురాన్‌ గ్రంధములలో ఏకత్వమెట్లు చూడగలవు. నీ ఇంటిలో ఉన్న మూడు గదుల మధ్య గోడలు పగులగొట్టి ఒక్క హాలును చేయలేని వాడవు, మూడు ఇండ్ల మధ్య నున్న గోడలను పగులగొట్టి ఒక్క ఇంటిగా ఎట్లు మార్చగలవు. హిందూ మతములో ఉన్నన్ని వేదాంత గ్రంధములు శాస్త్రములు నిజముగా ఏ మతములోను లేవు. అనగా హిందూమతములో సత్యమును దర్శించుటకు కావలసిన సామాగ్రి ఎంతో ఎక్కువగా యున్నది. ఇంత సాధన సామాగ్రితో నీవే సత్యమును కనుగొన లేనప్పుడు ప్రపంచములో మిగిలిన జీవులు సత్యమును కనుగొనగలరా? అద్వైత, విశిష్టాద్వైత, ద్వైత పండితులు కలహించు కొనుచుండగా ప్రపంచములో కెల్ల సర్వ మతస్ధులు కలహించుకొనుటలో ఆశ్చర్యమేమున్నది. వీరశైవులు శివుడే దైవమందురు. వీర వైష్ణవులు విష్ణువే దైవ మందురు. శాక్తేయులు శక్తియే దైవ మందురు. ఈ కలహములకు భయపడి బ్రహ్మదేవుడు తనకు గుడి లేకుండా చేసుకున్నాడు. దీనిలో అంతరార్ధమేమి? బ్రహ్మదేవునిలో బ్రహ్మ శబ్ధమున్నది. బ్రహ్మము అనగా సాక్షాత్తు పరబ్రహ్మమే. ఆయన వేదకర్త. అనగా జ్ఞాన స్వరూపుడు మరియు ఆయన జిహ్వపై వాణి యున్నది. అనగా వాక్కుతో జ్ఞానముతో బోధించు గురుస్వరూపుడు.అనగా సాక్షాత్తు దత్తుడే. అనగా ఈ కలహములను చూచి అసలు వ్యక్తియగు దత్తుడు జారిపోయినాడు. ఆయన యొక్క వేషములే విష్ణువు, శివుడు, శక్తి. కావున వీర శైవులకు మిగిలినది శివుడను పేరుగల కేవలము శివ వేషమే. వీర వైష్ణవులకు దక్కినది విష్ణువను పేరుగల విష్ణు వేషమే. అట్లే శాక్తేయులకు చిక్కినది అమ్మవారి యొక్క వేషమగు చీరె, అలంకారములు కిరీటము మాత్రమే. మూడు వేషములలో ఉన్న వ్యక్తిని కనుగొనలేనప్పుడు కేవలము వేషము పైననే నీ దృష్టి ఉన్నప్పుడును నటుడగు వ్యక్తి జారిపోవును. కావున ప్రపంచములో మూడ మత కలహములు చేయువారి దైవ స్వరూపములు కూడ కేవలము వేషమాత్రము గనే మిగిలిన ఒక ఉపాధ్యాయుడు ఒకే పాఠమును అనగా సిలబస్‌ను ఇంగ్లీషు భాషలో ఇంగ్లీషు మీడియం సెక్షనులో, ప్యాంటు షర్టు వేసుకొని వచ్చి చెప్పుచున్నాడు. అదే ఉపాధ్యాయుడు అట్లే పాఠమును తెలుగు భాషలో తెలుగు మీడియం సెక్షనులో ధోవతి చొక్కాను ధరించి బోధించుచున్నాడు. ఈ రెండు సెక్షనులలో వ్యక్తిపై దృష్టి లేక కేవలము వేషమునందు దృష్టియున్న విద్యార్ధులు మా ఉపాధ్యాయుడు గొప్ప అంటే మా ఉపాధ్యాయుడు మరియు మా పాఠము గొప్ప ఆంటే మా పాఠము గొప్ప అని వాదించుకొనిచున్నారు. కాని రెండు సెక్షనులలో కొందరు తత్త్వమును పరిశీలించగల ఏకాగ్రతతో ఉన్న బుద్ధిమంతులగు విద్యార్ధులు మిగిలిన విద్యార్ధులతో ఈ వి్ధముగా చెప్పుచున్నారు.
ఓ! విద్యార్ధులారా! మీరు ఏల కలహించుచున్నారు. ఒకే ఉపాధ్యాయుడు ఆయా భాషలలో విద్యకు బోధించియున్నాడు. ఉన్నది ఒక ఉపాధ్యాయుడే కాని వేషములు రెండు. చెప్పినదీ ఒక పాఠమే. కాని భాషలు రెండు మీరు మీ ఉపాధ్యాయుల వేషముపై దృష్టి ఉంచక ఉపాధ్యాయుని యొక్క స్వరూపమును నిశతముగా పరిశీలించుడు. మీకు సత్యము తెలియును. అట్లే మీలో రెండు భాషలు వచ్చు విద్యార్ధి ఎవరైనను ముందుకు వచ్చి రెండు పాఠములను చదించుడు. అప్పుడు ఒకే ఉపాధ్యాయుడు ఒకే పాఠము అను విషయము బోధపడును. దీనిని ప్రపంచమునకు చాటి చెప్పిన వాడే స్వామి వివేకానందుడు. ఆయన ఒక్కొక్క మతస్ధుడగు వీరాభిమానిని ఒక్కొక్క బావి నుండి వచ్చిన బావి కప్పగా వర్ణించినాడు. వేషాలు వేరు దేవుడొక్కడే. భాషలు వేరు బోధింపబడిన తత్త్వము ఒక్కటే అని ఘోషించినాడు. కావున శ్రీ దత్తుడు ఒక్క హిందూమతమునకు సంబంధించిన వాడు కాడు. ప్రపంచములో యున్న సర్వ మతముల దైవ స్వరూపములగు వేషములలో ఉన్న ఒకే ఒక నటుడు శ్రీ గురు దత్తుడు. అన్ని మత గ్రంధములు ఆయన యొక్క పాఠములే. ఆయా దేశములకు అనుకూలమైన వేషములలో నుండి ఆయా భాషలలో ఒకే సిలబస్‌ను బోధించినవాడు. అయితే ప్రతి దేశాములోను హైస్కూలు, కాలేజి, యూనివర్సిటీలు ఉన్నవి. ఆట్లే ప్రతి దేశములోను అధమ, మద్యమ, ఉత్తమ స్ధాయిలలో సాధకులగు జీవులు ఉన్నారు. కావున ప్రతి మతములోను ఆ మతములో వివిధ దశలలో ఉన్న సాధకుల దశలననుసరించి వివిధ పాఠములున్నవి. అన్ని దేశములలోను హైస్కూలు విద్యార్ధులకు ఒకే సిలబస్‌ ఉన్నది. అట్లే అన్ని దేశములలో కాలేజి స్ధాయి విద్యార్ధులకు ఒకే స్ధాయి సిలబస్‌ ఉన్నది. అట్లే అన్ని దేశములలోను యూనివర్సిటీ స్ధాయి విద్యార్ధులకును ఒక స్ధాయి సిలబస్‌ ఉన్నది. ఒకే దేశములో ఒకే భాషలో బోధించబడుచున్నను హైస్కూలు, కాలేజి, యూనివర్సిటీ సిలబస్‌లు వేరు. మన హిందూ మతములో త్రిమతముల పండితులు కలహించుకొనుట మన ఊరిలో హైస్కూలు, కాలేజి, యూనివర్సిటీ విద్యార్ధులు కలలహించుకొనుట వంటిది. మరియు మన రాష్ట్రములో హైస్కూలు విద్యార్ధులు, పర రాష్ట్రములో హైస్కూలు విద్యార్ధులు కలహించుకొనుచున్నారు. కావున భాష ఒక్కటే అయినను సిలబస్‌ తేడా వలన మన ఊరిలో విద్యార్ధుల కలహము, సిలబస్‌ ఒక్కటియే యైనను భాషలో తేడా వలన మన రాష్ట్రములో హైస్కూలు విద్యార్ధులు, పరరాష్ట్రములో హైస్కూలు విద్యార్ధులు కలహించుకొనుట జరగుచున్నది. ఇది చాలక మరియొక కలహమున్నది. మన రాష్ట్రములో హైస్కూలు విద్యార్ధికి పరరాష్ట్ర భాష వచ్చును. ఐతే వీడు ఈ రాష్ట్ర హైస్కూలు సిలబస్‌ పరరాష్ట్ర కాలేజి సిలబస్‌తో పోల్చి ఈ రాష్ట్రములో విద్య లేదు ఆ రాష్ట్రములో విద్య లేదు అని కలహించుచున్నాడు. ఈ కలహములు ఎప్పుడు పోవును? అన్ని మతములలోను అధమ, మధ్యమ, ఉత్తమ స్ధాయిలలో సాధకులున్నారు. ఒక మతములో అధమ స్ధాయి వారికి సంబంధించిన బోధన విషయములకు మరియొక మతములో అదే అధమ స్ధాయికి చెందిన సాధకుల యొక్క విషయమును పోల్చి చూచినచో ఒక్కటియే అని తేలును. ఇట్లే మధ్యమ, ఉత్తమమ స్ధాయిల వారు కూడ వారి వారి స్ధాయి విషయములను మాత్రమే అన్ని మతములలో పోల్చుకున్నచో ఏకత్వమును దర్శించి అన్ని మతముల పాఠ్యాంశములు ఒక్కటే యని తేల్చుకొనవచ్చును. ఇట్లు తేల్చి వివరించి నిరూపించుటయే ఈ జ్ఞాన సరస్వతి యొక్క ముఖ్యలక్ష్యము. మన హిందూ మతములో ఉన్న హైస్కూలు, కాలేజి, యూనివర్సిటీ స్ధాయిలే అద్వైత, విశిష్టాద్వైత, ద్వైత మతములు. అద్వైతములో శంకరులు చెక్కిన జ్ఞానము మొదలు మెట్టు హైస్కూలు విద్య లేనిదే కాలేజి, యూనివర్సిటీ విద్యలు లభించవు. కావున హైస్కూలు విద్య తక్కువ అని భావించరాదు. కావున జ్ఞానము మూల కారణము. ఆ తరువాత విశిష్టాద్వైతములో రామానుజులు చెప్పిన భక్తి భగవంతుని చేర్చు ప్రాప్తి కారణమగు రెండవ మెట్టు. రెండవ మెట్టుయగు కాలేజి. ఆ భగవంతుని పొందిన తరువాత నీవు క్రియలో నిరూపించు సత్యమైనన భక్తియే సేవ యనబడు మూడవ మెట్టు అగు అత్యుత్తమమైన యూనివర్సిటిగా ద్వైతమున మధ్యులు చెప్పనారు. క్రియలేని భావము వాక్కు వ్యర్ధములు. అసత్యములు. క్రియలో ఉన్నదా లేదా అని పరీక్షయే దత్త పరీక్ష.
Posted by Shri Datta Swami at 1:40 AM No comments:
బహూనాం జన్మనామన్తేః
"బహూనాం జన్మనామన్తేః జ్ఞానవాన్మాం ప్రపద్యతే వాసుదేవ స్సర్వమితి సమహాత్మా సుదుర్లభః" అని గీత. అనగా వసుదేవుని పుత్రుడగు ఈ నరాకారము పరబ్రహ్మమని విశ్వసించు నిశ్చల జ్ఞానము, అనేక జన్మల తపస్సాధన వలన అసూయను పోగొట్టు కొని అనసూయా తత్త్వమును పోందిన ఒకానొక అతిదుర్లభ జీవునకే లభించునని అర్ధము. "నాహం ప్రకాశః సర్వశ్య యోగ మాయా సమావ్యతః" అని గీత. నేను మాయచే కప్పబడి యున్నందున అందరు గ్రహించలేరని అర్ధము. ఒక సింహము గొర్రెలలో కలసి పోయి ఆత్మీయుడుగా ఆ గొర్రెలతో మెలుగుచు కొన్ని గొర్రెలకు తండ్రిగాను, కొన్ని గొర్రెలకు పుత్రునిగాను, మరి కొన్నింటికి సోదరునిగాను,కొన్నింటికి భర్తగను, మరి కొన్నింటికి ప్రియునిగాను ఆయా గొర్రెల అభీష్టముననుసరించి ప్రవర్తించి దగ్గరకు తీసుకొని జ్ఞాన, భక్తులను గురించి బోధించవలసిన అవసరము వచ్చినది. ఇది సింహము అని ఏ మాత్రము బయిటపడినను తనతో గల ఆత్మీయ బంధము చెదరిపోవును. ఏలననగా తండ్రి కొడుకు మొదలగు బంధములు జీవుల మధ్య నుండు బంధములు. ఆ బంధములలో స్వామిని ఆరాధించవలయునన్నచో స్వామి ఒక జీవుని వేషములో జీవుని ప్రవర్తననే అనుసరించి యుండవలయును. అందువలన ఆ సింహము పూర్తిగా గొర్రె తోలు కప్పుకొని గొర్రె ఆకారమున, గొర్రె కంఠస్వరముతో గొర్రెల మధ్యకు రావలయును. అప్పుడే గొర్రెలు స్వామితో లౌకిక బంధముతో ఆనందించగలవు. కావున గొర్రెలకు తాను సింహమన్న సత్యజ్ఞానము తెలుయకుండా వేషములో స్వామివలె నటించుటయే మాయ. ఈ మాయతోనే స్వామి అవతరించవలెను. "సంభవామి ఆత్మమాయయా అని గీత. అనగా నా మాయను ఆధారము చేసుకొని నేను అవతరించెదను అని అర్ధము. ఈ నటన రూపమగు, మాయ వలన గొర్రెలు తాము కూడా గొర్రెలని భావించి పరిహాసముతో, సరసోక్తులతో లౌకిక బంధములతో స్వామితో క్రీడించగలవు. అవి క్రీడించుట మాత్రమే స్వామి వానితో క్రీడించగలడు. కావున స్వామి ఈ ప్రయోజనము కొరకే స్వామి తన మాయా నటనముతో వాటికి తాని సింహము కాదన్న ఆజ్ఞానమును వాటికి కలిగించుచున్నాడు. కాని ఈ అజ్ఞానము వాటికి దీర్ఘకాలమున్నచో తన మీద నిర్లక్ష్యము కలుగి తనను అవమానించుచు తాను చేయు బోధలను శ్రద్ధతో వినరు. అంతే తప్ప మానావమానములకు అతీతుడగు స్వామి వారు చేయు అవమానమునకు ఏ మాత్రము బాధపడడు. అంతే కాక పైలోకమున స్వామికి అవమానము దుర్లభము కావున మానము కన్నను అవమానమునకు ఎక్కువ ఆనందించును. కావున భగవత్‌ అవమానమునకు ఎప్పుడును ఆగ్రహించడు. ఇచ్చట మానావమానముల ప్రశ్న కాదు. నిర్లక్ష్యముతో తాను చెప్పునది వినకపోవుట వలన వాడు ఉద్ధరింపబడరు. తాను వచ్చిన ప్రధాన కార్యము వారిని ఉద్ధరించుటయే. కావున అట్టి సమయములలో చిన్నచిన్న సిద్ధులను చూపి అనగా తన కంఠ స్వరమును తన సహజమగు సింహ కంఠమును కొంత చేర్చి తాను సింహమన్న జ్ఞానము ఒక్క క్షణకాలము కల్గించును. పూర్తిగా వేషము తీసి తాను సింహమని చూపినచో గొర్రెలు కనుచూపు మేరలో ఉండవు. మరల ఆ సింహము గొర్రెగా నటించిననూ దగ్గరకు రావు. వచ్చిననూ భయముతో బెదురు చుండునే తప్ప వాటికి ఇష్టమైన లౌకిక బంధములో సహజ స్ధితిలో రమించ జాలవు.
datta vedamu: January 2010
narayanudu anagaa evaru? "naaram aayanam yasyasah narayanah" anagaa naaramunu aasrayinchina vaadu narayanudu "naaramu" anagaa emi? narunaku sambandhinchinade naaramu. narudu anagaa ardhamemi? nareeyathe ksheeyathe ithi narah anagaa nasinchani vaadu narudu ani ardhamu. narunaku bahya sareeramu unnadi. daani yandu vyaapinchina chaitanyamu anu jeevudunnadu. sareeramu nasinchinanu jeevudu nasinchaka paralokamunaku povuchunnadu. kaavuna jeevudu nityudu. sareeramu kuuda nasinchinatlu kanabaduchunnade kaani nasinchuta ledu. elayanagaa sareeramu loni panchabhootamulu srushtilooni panchabhootamulatho kalayuchunnavi. aa panchabhootamulu itara sareeramulaku kaarakamulaguchunnavi. kaavuna jeevudu nityude. sareeramuloni panchabhootamulu kuudaa nityamule. ee sareeramu yokka roopamu maatramu nasinchuchunnadi. kaavuna narudu anagaa nityudu anagaa jeevudu mariyu sareeramu ani teesukonavacchunu. sareeramu balya, yavvana, kaumara, vaardhaka dasalu anninti yandunu nityamugane unnadi kada. manamu narudu annappudu kuuda oka manishi ardhamune teesukonuchunnamu. anagaa jeevunitho kuudina sareeramune teesukunuchunnamu. kaavuna suddha chaitanya swaroopudaina jeevunitho kuudina oka nara sareeramunu aasrayinchina vade narayanudu. "manushime tanu maashritham" anu geetha kuudaa nenu manushya sareeramunu aasrayintunu ani cheppuchunnadi. aithe paramaatma avatarinchunappudu aasrayinchu narasareeeramulo unna jeevudu nirgunudaina suddha chaitanyamu matrame. itti suddha chaitanya swaroopudaina jeevuni paina sareeramunu maatru garbhamulo yunnapudu paramaatma aasrayincha vachunu. leka paralokamu nundi digivacchina jeevudu aasrayincha vachunu. mari maatru garbhamuna sareera pindamuna unna suddha chaitanyamunu jeevudannaru gadaa. mari paralokamu nundi digivacchina ee rendava jeevudevaru? anagaa pinda sareeramuna unna jeevudu suddha chaitanyamu.
paralokamu nundi vachina jeevudu nana karmavasana gunamulatho kuudina chaitanyamu oka udaaharanamu. oka paatra unnadi. aa paatra jadapadaardhamu. maatru garbhalo yunna jadamaina pinda sareeramu jadamaina aa paatra vantidi. aa paatralo suddha jalamunnadi. pinda sareeramulo yunna suddha chaitanyamu suddha jalamu vantidi. ippudu ee paatralo yunna suddha jalamulo konchemu burada neeru kalipinamu. ee burada neere paralokamu nundi digi vachina jeevudu. ee burada neetilo kuuda suddha jalamu unnadi. aithe burada neetilo kuuda suddha chaitanyamu unnadi. aithe burada neetilo suddha jalamutho paatu matti kanamulu kuuda vunnavi. ee matti kanamule digi vachina jeevunilo unna karma vasana gunamulu. ippudu burada neeru paatralooni suddha jalamutho kalasinappudu emainadi? burada neetilooni suddha jalamu paatra neetilooni suddha jalamutho kalasi poyinadi. anagaa sareeramuloni suddha chaitanyamu digivacchina jeevuni yokka suddha chaitanyamu kalasipoyinadi. kaani matti kanamulu maatramu suddha jalamulo kalasipovu. atle vaasanaagunamulu suddha chaitanyamutho aikyamu kajalavu. kaani suddha jalamu adhi matti kanamulu vaeru cheyani sdhitilo kalasipoyi suddha chaitanyamu kanna vidigaane yundunu. atle vasana gunamulu kuuda suddha chaitanyamu nundi vaeru cheyalemu. kaani gunamulu pratyekamugaa vidigane yundunu. idantayu jarigina tarvaata chivaraku burada neeru matrame migilinadi. anagaa maatru garbhasdha pinda dasalo yandu paralokamu nundi digivacchina jeevudu matrame unnaadu. paatralo unna suddha jalamutho burada neetini kalipina taruvaata burada neeti yokka pramaanamu periginadi. kaani matti kanamula sankhya peragaledu. atle digivacchina jeevudu matrugarbha pindamuna pravesinchagane vaani karma vasana gunamulalo etty maarpuraadu. kaakunna suddha jalamu yokka pramaanamu adhikamainanduna burada neeru marinta ayinatlu paralokamu nundi vachina jeevudu marinta suddha chaitanyamutho cherinanduna baguga balapadunu. anagaa jeevanani vasana gunamulu pinda pravesamu chetha balapaduchunnadi. aa talli tinu aahaaramu valana labhinchina suddha chaitanya sakti roju rojuku ekkuva aguchundagaa ee jeevunilo vasana gunamulu naanaatiki balapaduchundunu. ee balapadina vasana gunamulu aa jeeva sisuvunu prasavinchina taruvaata aa sishu sareeramulo akaaranamugaa edchuta, akaaranamugaa navvuta modalagu kriyalanu kalginchuchundunu. aa sisuvu roju rojuku annasakti chetha suddha chaitanyamu vruddhi yaguchundagaa aa vasana gunamulu balyamuna vaatiki anukuulamagu manchi chedu karmalanu cheyinchu chundunu. ee jeevudu kramamugaa balapadi perigi itara jeevula sangamu yokka prabhaavamu chetha kotta kotta vaasanalanu sampaadinchukoni, tadanugunamugaa kotta kotta karmalanu cheyuchundunu.
kaani paramaatma avatarinchunapudu jarugu vishayamu deeni kanna veruganunnadi. idivaralo cheppina paatralo yunna suddha jalamunaku kontha chandana sugandha jalamunu kalipinappudu aa paatralo nunna suddha jalamantayu sugandha jalamugaa maaruchunnadi. ide vidhamugaa suddha chaitanyamutho kuudina garbhasdha pinda sareeramu loniki eshwarudu pravesinchuchunnadu. ee eshwarunilo suddha chaitanyamanu suddha jalamutho paatu kalisipoyina chandana sugandha renuvulanu kalyana gunamulunnavi. kaavuna ippudu maatru garbhapinda sareeramuna jeevunaku badulu pai lokamu nundi digivacchina eshwarudunnadu. aa talli prasavinchagane eshwaraavataara purushudu janminchinaadu. manava sisuvunaku, avataara sisuvunaku bedhamemi? iruvuriloonu jada sareeramu anu rendu paatralunnavi. iruvuriloonu suddha chaitanyamanu suddha jalamunnadi. avataara sisuvulo chandana sugandha renuvulagu kalyana gunamulunnavi. manava sisuvulo vaani puurva karma vasana gunamulanu matti renuvulunnavi. gunamulanu teesivesinacho eshwarudu jeevudu okkatiye aguduru. burada neeti paatra nundi matti kanamulanu vadaposinamu. sugandha paatra nundi sugandha renuvulanu vadaposinamu. ippudu migilinadi suddha jalamutho kuudina rendu paatralu. ee rendu paatralalo unna suddha jalamu okkate. ee suddha chaitanyamune brahmamu annaru. kaavuna gunamulanu teesivesina nirguna chaitanyamu okkate kaavuna jeevudu brahmame eshwarudu brahmame annaru sankarulu. idhi nijame kaani suddha chaitanyamu nundi gunamulanu vaeru cheyalemu. suddha chaitanyamu gunamulaku praanamu. praanamu poyina kukkanu kukka ani piluvalemu. adhi yoka raayi vanti jada padaardhame. autley suddha chaitanyamu nundi gunamulanu vaeru chesinapudu vaatini asalu gunamulu analemu. gunamulanu vadali suddha chaitanyamu undagaladu. kaani suddha chaitanyamunu vadili gunamulu undalevu. kaani neetini vidachi chepa undaledu. kaavuna saadhana yanagaa jeevudu tanalo nunna puurva karma vasana gunamulanu nityamu ghnaana vichaarana anu vadapota gudda saayamutho vaeru cheyavalayunu. appudu aa gunamulu neetini vadalinacho chepala vale nasinchunu. ayithe adhi marala pravesinchakundaa entho shraddhatho undavalayunu. elayanagaa mahaa bhaktulake okkokkasaari ahankara, maatsaryaadi gunamulu pravesinchuchunnavi. pekku maatalela? saakshaattu hanimantunike yayaati rakshanamuna kshanakaalamu ahankaramu pravesinchinadi.
narayana rushi venta janma janmala venta yunna nara rushiyagu arjunude gayuni rakshana vishayamuna ahankaaramunu pondenu. ee jeevuni gunamulalo punaadi vanti muula guname asuya. ee asuyane eershya leka maatsaryamanduru. asuyaye ahankaaramunaku kaaranamaguchunnadi. tana kanna goppavaanini chuchinapudu asuya kalugunu. vaadi kannanu nenu goppavaadanu anu ahankaramu kalakramamuga asuya nundi janinchuchunnadi. ee ahankaramu yokka saakhopasaakhale migilina jeevagunamulu. kaavuna asuya pogane sarvajeeva gunamulu neeti nundi visiriveyabadina chepala vale nasinchuchunnavi. nee eduruga naraakaaramuna paramaatma yunnapudu neevu entha shraddhagaa aaraadhinchinanu okanoka rojuku neelo asuya gunamu bayitapadaka maanadu. aa narakara paramaatma siddhulanu pradarsinchinacho neelo asuya marinta balamutho bayitapadunu. anduke shree ramuni dveshinchina vaaru chala takkuva. shree krushnuni dveshinchina vaaru chala ekkuva. shiridi saayini nindinchina vaaru chala takkuva. satyasaayini nindinchina vaaru chala ekkuva. siddhulu vishwaasamu kalginchinanu, kaalakramamuna jeevunilo maatsaryamu kalginchunu. jeevunilo swaamipai peruguchunna maatsaryamu jeevunike teliyaka okkasari anukokunda akasmattugaa bayitapadunu. kaani aa maatsaryamu perugudala swaamiki gocharinchunu. adhi bayita padaka munde daanini saantipa cheyutaku swami tannu taanu tagginchukonuchu chandaladi roopamulatho gocharinchunu. adhama narundanu nenu ani cheppukonunu. appudu aa maatsaryamu vaanilo saantinchunu. jeevunilo maatsaryamu saatimpacheyutaku swami vaadu mariyoka aushadhamu emanagaa "sarvajeevulu parabrahma swaroopule" anuta. deenine sankarulu vaadinaaru. ee aushadhamu chetha maatsaryamu puurtigaa saantinchina taruvaata kuuda guruvu chesina bodha nijame anukoni "ahambrahmasmi" anu bhaavamulo kondaru shishyulunna samayamulo vaariki nijamunu bodhincha talachinaaru sankarulu. nijamu cheppinacho, inka vaarilo maatsaryamu janminchadu ani nischayamu chesukunna tarvaata taanu okanadu karigina seesamunu traagi meerunu brahmame ayinacho daanini traagamani shishyulanu adiginadu. appudu vaariki chittasuddhi poornamainanduna maatsaryamu puttaledu. kaavuna dasoham ani sankarula paadamula padinaaru. ayithe kondaru chittasuddhi puurnamugaa jaragani vaaru maatsaryamu marala vijrumbhinchuta chetha idhi garadi vidyalendu ani talachi "aham brahmasmi" ani bhavinchuchune yundiri.
kaavuna jeevulanu uddharinchutaku sankarulu ramanujuluga avatarinchinaaru. tananu taanu swami yani cheppukonuta jarigina pramaadamunu sankarulu gurtinchinaaru. sankarulu nijamugaa sankarude idhi shruthi pramaana siddhamu. "namo vyupta kesaayacha" ani shruthi. shivudu eppudunu jatajutamunu dharinchi yundunu. kaani rudra namakamulo kesamulu goriginchukunnavadani cheppabadinadi. idhi shruthi vaakyamu kaavuna idhi parama satyamu. throsiveyutaku veeluledu. shivudu sankarulugaa avatarinchinapudu sanyaasaasramamuna siromundanamu cheyinchukunnadu. kavunane "shivoham shivoham" ani velugetti cheppinaadu. ahambrahmasmi ani ghoshinchinaadu kaani ee jeevulu paramanandayya shishyulu. prati shishyudunu shivoham, aham brahmasmi annaru. paramaanandayyagaaru shishyulatho nenu cheppinatlu palakandira annaru. ventane shishyulu paramaanandayyagaaritho nenu cheppinatlu palakandira annaru. anduke ramanujulu saakshaattu vishnu swaroopulainanu, nenu vishnu bhaktudagu seshuni avataaramu annadu. appudu gaani shishyulu memu swami bhaktulamu ani analedu. ramanujulu swami ayinanu taanu jeevudanani cheppukunnaru. appudu jeevulu taamu kuudaa jeevulame annaru. ide jeevula swabhaavamu. deeniki kaaranamu jeevuni kanna adhikatvamunu pratyakshamuga yunna jeevuni roopamulo maatramu sasemira oppukonaru. kaavuna swami jeevuni roopamulo vachinappudu tananu taanu swaamiyani prasamsinchukonuta jeevulatho chala pramaadakaramu. edo oka paripurna chittasuddhi gala jeevunaku matrame adiyunu ekantamuga taanu swaamini yani prakatinchunu. okka arjunaku matrame ekantamuga geetalo tannu taanu paramaatmanani cheppuchunnadu. anni mahimalanu chesinanu yaadavulaku ennadunu tanani taanu swaamiyani cheppukonaledu. anta paripurna chittasuddhi gala, antaku mundu veyi janmalalo okkokka janmalo veyi samvatsaramulu tapassu chesina nararushi avataaramagu arjununike cheppinaadu. aa maatanu bheeshma dharmarajadulaku kuudaa cheppaledu. kaani atti arjunude geetaabodha jarigina, 18 adhyaayamulu vinna, padunenimido roju saayamkaalamunake maayalo padinaadu. yuddhamu mugisi pandava sibiramunaku radhamu ragane pratiroju saaradhiyagu taanu mundu digi radha dwaaramunu terachina taruvaata radhikudu arjunudu digu sampradaayamu vidachi, paardhuni mundugaa digamannadu. aa kshanamulo radhikuna kanna saaradhi goppavaadu kaananduna ahankaaramutho arjunudu krindaku digaledu. kaavuna arjunilonu ahankaramu pravesinchinadi. ee ahankaaramunaku karanamemi? krushnunipai gala asuyaye. ee asuya eppudu kaliginadi? bhagavadgeeta chepputaku mundu krushnunipai asuya kalugaledu.
elananagaa antaku munde jarigina gayopaakhyaanamuna krushnuni taanu gelichinaadu. kaavuna krishnudu tana kanna takkuvavaadu anna bhavamu valana asuya kalagaledu. mariyunu taanu swami yani appudunu prakatinchaledu. appude padunenimidi rojula munde krishnudu taanu swaamiyani prakatinchuta vishwa roopa darsanamulo taanu gadagada vaniki odipovatamu jariginadi. krishnudu taanu parabrahmamunani telputaye kaaka niroopinchuta chetha arjununaku asuya janinchinadi. aa padunenamamidi rojulaloasuyu perigi perigi ahankaaramunu molakettinchinadi. idhi paardhuniki teliyakundagane, paardhuni manamulo jarigina parinaamamu. kaavuna swami avatarinchinapudu tananu taanu swaamiyani prakatinchukonutaku arhudaina jeevudu ee srushtilo ledu. okka jeevudu tappa. aa jeevude raadha. aa jeevudu eppudunu odipoledu. aa jeevudu etty addunainanu dookagala oka nirantatara bhagavatprema mahadhara. atti jeevuni kuuda dattudu nirantara pareekshalone pettuchunnadu. tana lokamunaku paina golokamunu srushtinchi aame paadamula krinda tana shirassunu nilipi, aameku e kshanamaina ahankaramu vachunemo ani pareekshinchuchune unnaadu. kaani aa jeevunilo intavaraku ahankaramu pravesinchaledu. bhavishyattulo kuudaa pravesinchadu. kavunane ame padavi padilamugane yunnadi. undunu kuudaa. kaani rajarajeshwari bhaktulagu sakteyulu maatramu ahankaaramutho midisipadu chunnaru. sakti yokka shree matsimhaasanamu saktilo ahankaramu pravesimpaledu. saakteyulalo ahankaramu pravesinchinadi. swami kannanu saktiye goppadani vaadinchuchunnaaru. adhi saktiki pareekshayani veeriki teliyadu. pareekshinchuta dattuni swabhava siddhamaina gunamu. ramanujudu tananu taanu seshudu anutalo ardhamu seshudu anagaa avayavamu ani ardhamu. anagaa taanu vishnuvu yokka amsayani ardhamu. saakshaattugaa swami kaaka poyinanu swami yokka amsaye anuta chetha advaitamu mattu yokka nisha kontha tagginadi. mattunu kuudaa okkasariga krindaku kudincha koodadu. aa taruvaata brahma devuni avataaramagu madhvaachaaryulu vachinaaru. aayana nenu bhagavantunilo amsha kaadu. swami kanna vaeru. kevalamu swami yokka dasudane ani swami sevyudu jeevudu sevakudu anu siddhaantamunu sdhaapinchinaadu. aayana swayamugaa swami ayinanuu tananu moodava vaayuputrunigaa varninchukunnaaru.
hanamamantudu, bheemudu, madhvudu ani varusa cheppukoni tananu taanu dasudanani shree vaari yokka kaali kukkanani cheppukunnaru. appudu jeevula yokka advaita nisha puurtigaa diginadi. vaaru memu swaamilo bhagamu kaadu. swami kante vaeru. daasaanu dasulamu annaru. itlu moodava avataaramunaku gaani jeevula vaari yokka satyamaina sdhitiki raledu. jeevudu swasdhitiki vachutaku swami moodu avataaramulu ettavalasi vachinadi. kaavuna okka jeevuni urdharinchutaku swami vela avataaramulanu ettavalenu. jeevuni chetha satya vaakyamunu palikinchutaku swami moodu bhaashyamulanu cheppavalasi vachinadi. oka vyakti railvesteshanuku poyi, Who is tha station master? ani adigaaru. appudu station mastaru "I is tha stationa master" annaru. prasninchinavaadu tana prasnalo e kriyanu vadinado (is) adhe kriyanu (is) tana samaadhaanamulo vaadinaadu. kaavuna guruvu tananu gurinchi taanu emi cheppuno shishyudu kuuda tananu gurinchi taanu aanaadu kaakapoyinanu mariyoka naati kainanu adhe palukunu. appuda vyakti "Are you the station master? ani aadigaaru. appudu station mastaru "I are the station master" annadu. appuda vyakti aa station mastaru chetha sariyaina ingleeshu vaakyamu palikinchavalayunani I am the station master annadu. appudu station mastaru ballaguddi "I am the station master" ani karektugaa palikinadu. atle sankarula taanu swami anagaa, shishyulunu taanu swami annaru. ramanujulu taanu swami yokka amsalaagu bhaktudananagaa, shishyulu kuuda taamu swami yokka amsalaaga bhaktulame annaru. ee shishyula chetha satyamunu palikinchavalayunani madhvaachaaryulu "nenu vaeru swami vaeru nenu swami daasudanu" ani cheppagaa shishyulu kuudaa "nenu vaeru, swami vaeru, nenu swami daasudanu" ani palikaaru. ee vidhamugaa "soham" ani aarambhinchi "dasoham" anu maatatho mugisinadi.
Posted by Shri Datta Swami at 1:58 AM No comments:
gurutrayamu
oke paramaatma bharatadesamulo gurutraya swaroopamulalo sankara, ramanuja, madhyaachaaryula roopaalalo avatarinchi bodhinchina bodhalalo anagaa vaaru vraasina bhaashyamulalo tedaalu undutaku rendu kaaranamulunnavi. modati kaaranamu paramaatma sankaracharya roopamulo vachinapudu unna saadhakula sdhaayi chala daarunamuga yunnadi. appudu unna saadhakulu puurva meemaamsakuulu mariyu bouddhulu. ee iruvurunu naastikule. puurva meemansa "devona kaschith" anuchunnadi. anagaa devudu ledani ardhamu. ika shoonyavaadulagu bouddhulu antaa shoonyame kaavuna paramaatmayu shoonyame annaru. oka kugramamunaku oka vidyaavantudu velli vaarini vidyaavantulugaa cheyadalachinaadu. aa kugramamulo janulandarunu okka aksharamu gooda vraayatamu chetakaani vaare. appudu vaariki chaduvu nerputaaku aa vidyaavantudu skoolu pettuna, kaleji pettuna leka university pettuna. atadu skoolu petti mundu aksharamula nerpunu. naastikulu kuuda aa kugrama vaasula dasalone unnaaru. vaariki mundu paramaatma unnaadani sdhaapinchi paramaatmanu gurinchina vivaramulanniyu cheppavalenu. ide ghnaanamu. aa kugrama vaasulanu skooluku rappinchutakai meeru ee skooluku vachi aksharamulanu nerchukonnacho kalektaru padavini ponduduru ani cheppunu. adhi vaarini aakarshinchuta korakai ee skoolu taruvaata kaleji aa taruvaata universitylo chadivina kaani kalektaru padavi raadannacho anta shramaku bhayapadi asalu schooluloke raadu. atle meeru paramaatmanu gurinchi telusukunnantane meeru paramaatma aguduru ani sankarulu "ghnaanaa devata kaivalyam" ani cheppinaaru. anagaa ghnaanamu chetha kaivalyamu siddhinchunu ani ardhamu. skooluku poyi aksharamulu nerchukonagane kalektaru padavi labhinchunu annapudu aasato utsaahamu labhinchi skooluku vachi aksharamulu nerchukonduru. aksharamulu neerchukonu shramaku kuuda bhayapadinavariki avi chala sulabhamu okkasari vraasina chaalunu ani cheppi skooluku rappinchavalenu. atle brahmagnaanamu telusukonu shramaku kuuda baddakinchina vaariki "neeve brahmamu"anu ee vishayamu vachi konchemu vichaarana chesukunnacho chaalunu. neeve paramaatmavu aguduvu ani pralobha petti bhagavantuni goorchina vivaranamunu konchamainanu vinutaku utsaahamu kalginchinaaru sankarulu. ee vidhamugaa appudunna kaala parisdhitini anisarinchi skoolunu matrame petti skoolu silabasenu matrame bodhinchinaaru sankarulu. itlu ani sankarulu skoolu teacharu matrame ani bhaavincharaadu. oka university profesaru aa kugramamunaku vachinanu schoolune pettavalenu. skoolu silabasene bodhinchavalenu. adhe sankarulu marala ramanuja roopamuna vachinaaru. appatiki graamastulandarunu schoolulo cheri skoolu chaduvunu puurti chesukoniyunnaru. aa kaala parisdhitilo university profesaru ayinanuu aa graamamulo kaalejini matrame pettavalayunu gaani universitini pettaraadu.ghnaanamu tarvaata metttu bhakti. anagaa ghnaanamulo paramaatma okka vivaramunu aayana yokka goppatanamunu telusukonnagoladi aayana pai aakarshana kalugunu. aa aakarshanaye bhakti. brahmamu anagaa goppadi ani ardhamu. kaavuna paramaatma yokka goppatanamunu telusukonutaye brahmagnaanamu. skoolu silabasse kanna kaleji silabasse vaerugaa yundunu. kaavuna sankarulu cheppina daaniki ramanujulu cheppina daanikini teda undunu. kaleji pettinavaaru ramanujulu. ghnaanamu valana puttina aakarshanache erpadina vedana ani bhaktiki paramaatma labhinchunu ani "vedana deva kaivalyam" ani ramanujulu annaru. ee rendintikini teda kanipinchinanu ivi paramaatmanu cherchu oka mettunaku taruvaata yunna mariyoka mettu. modati mettu rendava mettu veragaa yunnanu ani rendu oka daanikokati viruddhamulu kaavu. rendava mettu ekki intilooniki poinavu.
kaavuna intilooniki povutaku rendava mette karanama. aa rendava mettu ekkutaku modati mettu kaaranamu. intilooniki povutaku rendu metlunu kaaraname. ghnaanamu muula kaaranamainacho bhakti praapti kaaranamu. ghnaanamu valana bhakti, bhakti valana paramaatma labhinchunu. ippudu kaleji chaduvu puurtiyaina aa kugramamulo ramanujule madhvulugaa vachinaaru. ippudu moodava mettuyagu universitini pettinaaru. adiye sevya sevaka sambhandha anagaa paramaatmanu vyaktigatamugane, kakunda aayana kaaryamulo paalgonuchu sevanu cheyavalayunu. ide paripurna kaivalyamu paripurna mukti. atti daasulaku swami taanu dasudai yundunu. ramunaku daasudaina raama daasunaku nenu daasudanu, javaanunu annadu ramudu. atti sevakulu swami venta nundi prati avataaramuloonu aayana yokka saameepyamu bondi brahmaanandamuna olalaaduduru. "idhi saadhana yokka phalamu, deeniki mariyoka phalamu ledu". anagaa university chaduvutho, chaduvanta puurti ayinatle. ee vidhamugaa sankara, ramanuja, madhvulu ayaa saadhakula dasalanu batti tedaalu kanipinchinanu oke lakshyamunu cherchu metlu varusavale ekatvamunu kaligiyunnavi. idhi modati kaaranamu.
ika rendava kaaranamu emanagaa gurudatta swaroopulagu avataara purashulu bodhinchina vishayamulanu shishyulu taalapatra grandhamulandu nikshiptamu chesinaru. aa grandhamulu okari cheti nundi mariyokari chetiki sankraminchu chunnappudu vaari vaari bhaavamulanu madhya madhyalo doorchinaaru. ee shishyulu bhavamule prakshiptamulu anabaduchunnavi. guruvulu cheppanavi gangaa jalamu vale suddhamaina oke tattvamu kalginavi. sankara, ramanuja, madhwula bhaashyamulu moodu paatralaloounna oke jalamu. aa moodu paatralalooni jalamu moodu baavula nundi tebadinavi. aa jalamulalo konchemu ruchi bedhamunnadi. kaani tattvamulo virodhamu ledu. ruchi bedhamunaku kaaranamu vaaru avatarinchina samayamulandu vaeru vaeru dasalalo unna saadhakule kaaranamu. avi haiskuulu, callagy, university silabassla vantivi. oka mettu tarvaata mariyoka mettu ekkinatlu kevalamu sdhaayi bedhamu matrame. kaani aayaa shishyula chetulalo padina ee bhaashyamulu vaaru vaaru cherchina pakshiptamulu anu rangutho kalasi vaeru vaeru rangula jalamu vale maaripoyinavi. asale aayaa kaalamula saadhakula sdhitulananusarinchi kontha bedhamunu kaligiye yunnavi. aa bedhamulu samanvayamunaku anduchuchu taatparyamulo ekatvamu kaligiyunnavi. ee vidhamugaa puraanamulu anniyunu prakshiptamulato sankaramulainavi. vyaasa maharshi jayamu anu paerutho 7000 slokamula grandhamu rachinchenu. daanilo panditula prakshiptamulu kalipi 1,25,000 slokamula grandhamugaa maari daani yokka asalu paerunu kuudaa pogottukoni "mahabharatamu" anu kotta paeru dharinchinadi. vedamu maatramu brahmadevuni mukhamu nundi anagaa saakshaattu gurudattuni noti nundi brahmarshula paramparalo adhyayanamu dwara etty prakshiptamulu lekunda rakshimpabadi eenaatikini chekkuchedaraka yunnavi. ayithe vedamulo chala bhagamu nashtamaipoyinadi. deenine khila bhagamu anduru. brahma dattudu cheppina ghnaana saraswati roopamagu vedamulanu bharadwaja maharshi chadavanarambhinchinadu.
moodu vandala samvatsaramulu tarvaata taanu chadivinadi oka chinna matti kuppagaanu, taanu chadavalasina migilina vaedaraasi sikharame kanipinchani meru parvatamu gaanu gocharinchinadi. aayana chadivina moodu vandala samvatsaramula vedha bhaagamulu okka samvatsara bhagame bhoomilo nilachinadi. adiyunu krama kramamugaa vismaranamu valana sannagilluchu vachi eenaadu naalugu ghadiyala kaalamu bhagamu matrame migilinadi. iviye upanishattulu. mari eenaadu manaku migilina vedamantayunu upanishattulu matrame kaaka samhita aaranyakamulu, braahmanamulu, naamamulatho ippudu labhinchuchunna vedamu rushulu cheppinade. aa suuktamulaku rushulu perkonabadinaru. ee vedha bhagamulo ekkuva bhagamu yagnamunu, cheyu vidhaanamunu vivarinchu karma swaroopamu gaanu, indraadi devatalanu stutinchu strotramulato nindiyunnadi. ee yagnamu vachina brahma ghnaaniyagu atidhiki pettu annamunu vandu paaka saastramunaku sambandhinchi yunnadi. ika devatala strotramulanniyuna, aarogyamu, satrusamhaaramu, aishyaryamu, santaanamu, balamu modalagu kaakamulanu koru strottamulugaa yunnavi. ivi anniyu rushulu cheppinave kaavuna ee bhagamunu purusha sabdhamuche cheppabadu jeevulu rachinchinave kaavuna vaatini buddhudu pourusheyamulu ani annaru. santoshinchavalasinadi emanagaa upanishattula madhyalo rushulu etty mantramulani cherchaledu. elananagaa avi adhyayana paramparala dwara vachuchunnavi. kaavuna vedamu ghnaana kaandamu, karma kaandamu ani rendu bhagamuluga vibhajimpabadinadi. ghnaanakaandamagu upanishattulu saakshaattu brahmadattuniche cheppabadinavi. aayana jeevudu kaadu kaavuna aa bhagamunu apourusheyamani cheppavachhunu. ghnaana, karma kaandamulu rendunu vedame apourusheyame ani mana panditulu vaadinturu. ichata nenu oka prasnanu aduguchunnanu. vedha sabdhamunaku ardhamemi?
"viduh ghnaani" ani kada. anagaa vedamu anna ghnaanamu ani ardhamu. kaavuna ghnaana kaandamu matrame vedamu. karma kaandamu karmaye kaavuna vedamu kaadu. kaani puurva meemaamsakulu kevalamu karma kandane teesukoni daanini matrame vedamugaa bhavinchi ghnaana kaandamu cheppu eshwaruni niraakarinchi naastikulainaaru. vaaru kevalamu annamunu vandu karma kaandanu matrame teesukoni kevalamu udara puurana bhogamatrulai naastikulugaa maarinaaru. kavunane veerini bhagavadgeeta "vedavadaratah paardha naanya dasteeti vaadinah" ani cheppuchunnadi. anagaa veeru kevalamu karma kandamune vedamani bhogalalasulai naastikulugaa maarinaaru ani ardhamu. kaavuna ghnaana kaandamu uttara meemansa anabadu vedaanta saastramu matrame gurudattuniche cheppabadina grandhamu. aa gurudattuni avataaramulagu sankara, ramanuja, madhva guruvulu vaari bhaashyamulandu ee upanishattulane shruthi pramaanamune udaharinchuchu vraasinaaru. ika shruthi pramaanamunu anusarinchi unna puraanamulalooni slokamulanu matrame grahinchinaaru. shruthi pramaanamunaku viruddhamulaina puraana slokamulanu tyajinchinaaru. elananagaa avi prakshiptamulu. ee puraanamulu chaalaka sampradaayamulu anu mariyoka pramaanamunu teesukonuchunnaaru. sampradaayamulu anagaa mana peddalu aacharinchinavi. kaani sampradaayamunaku kuuda shruthi pramaanamu unnappude daanini grahinchavalenu. lekunnacho tyajinchavalenu. sampradaayame pramaanamainacho rakshasa vamsamuna puttina prahlaadudu sampradaaya viruddhamugaa narayana aaraadhana ela chesinadu? kaavuna sampradaayamunu guddiga anusarincharaadu. daanini tarkinchi daaniki shruthi pramaanamu unnada leda ani chudavalenu. shruthi "brahmaschanarayana sivaschanaaraayanah" anuchunnadi. anagaa srushti aarambhamuna srushtini cheyuchunna kaalamulo parabrahma yokka paeru brahma devudu. srushti antahkaalamuna srushtini layamu cheyu brahmamu paeru shivudu. idhi sdhiti kaalamu. sdhitini rakshinchuchu paalinchu parabrahmamu yokka paeru narayanudu. kaavuna vartamaana parabrahma naamadheyamu narayanudu ani matrame. oordhva lokamulaku devatalu rushulu poinappudu kanipinchunadi narayanudu matrame. kondaru brahma strotramulanu, shiva strotramulanu chesinappudu narayanude brahma devunigaa, sivunigaa kshanakaalamu darsanamichunu.
anthe kaani vartamaana swaroopamu narayanude.raakshasulaku brahma paina, shivuni painana bhakti galigi naaraayanunipai ela dweshamu kaligenu? raakshasulu asuya, matsarya swaroopulu. pratyakshamugaa edurugaa yunnaswaroopamunu dveshinturu. kantiki kanipinchani swaroopamulane aaradhinthuru. kavuna vaariki naaraayanunipai eershya dveshamulu kalugutalo aascharyamu ledu. devatalu, raakshasulu, rushulu ekkado leru. ee narulalone unnaaru. asuya, maatsaryamulanu paripuurnamugaa naasanamu chesukunna vaare rushulu, devatalu atti narulu pratyakshamugaa vartamaana naravataramuga vachina swaamuni angeekarinchi aaradhinthuru. kaani asuya, maatsaryamulato nunna rakshasa swabhaavamu kala narulu paroksha naraakaaramulane angeekarinchi aaradhinthuru. prahlaadudu devatamsa sambhoothudu. anagaa paripuurnamaina anasuya tattvamu kaliginavadu. kaavuna vartamaana swaroopudagu narayanuni aaraadhinchinaadu.
Posted by Shri Datta Swami at 1:22 AM No comments:
sarvamata samanvayamu
hindu matamu prakaaramugaa moodu matamulu unnavi. aviye advaitamu, vishishtaadvaitamu, dwaitamu. hinduumatamu oka manava sareeramu vanti pindandamu. pindandame brahmandamani peddalu cheppuduru. pindaandamaina nara sareeramulo unna padaardhamule brahmandamuna unnavi. jadamaina panchabhootamulu anabadu apara prakruti. chaitanyamagu para prakruti. rendintiloonu samanamuga unna tattvamule. kaavuna hindu matamunu poli viswamatamulu unnavi. bharatadesamu pindaandamainacho ee bhoomi antayu brahmandamu. ee bhoomiyagu prapanchamulo kuudaa mukhyamaina matamulu moodunnavi. hinduumatamu, kraistavamatamu, islaammatamu. hinduumatamulooni advaita, vishishtaadvaita, dwaitamatamulalo ekatvamunu chudaleni vaadavu hindu, kraistava, islam matamulalo ekatvamu etlu chudagalavu. uttike ekkalenamma swargaaniki ekkuna? sankara, ramunuja, madhvaachaaryula bhaashyamulalo ekatvamunu chudalenappudu bhagavadgeeta, bibille, khuran grandhamulalo ekatvametlu chudagalavu. nee intilo unna moodu gadula madhya godalu pagulagotti okka haalunu cheyaleni vaadavu, moodu indla madhya nunna godalanu pagulagotti okka intigaa etlu maarchagalavu. hindu matamulo unnanni vedaanta grandhamulu saastramulu nijamugaa e matamulonu levu. anagaa hinduumatamuloo satyamunu darsinchutaku kaavalasina saamagri entho ekkuvagaa yunnadi. inta saadhana saamaagritho neeve satyamunu kanugona lenappudu prapanchamulo migilina jeevulu satyamunu kanugonagalara? advaita, vishishtaadvaita, dvaita panditulu kalahinchu konuchundagaa prapanchamulo kella sarva matasdhulu kalahinchukonutalo aascharyamemunnadi. veerasaivulu shivude daivamanduru. veera vaishnavulu vishnuve daiva manduru. saakteyulu saktiye daiva manduru. ee kalahamulaku bhayapadi brahmadevudu tanaku gudi lekunda chesukunnadu. deenilo antaraardhamemi? brahmadevunilo brahma sabdhamunnadi. brahmamu anagaa saakshaattu parabrahmame. aayana vedakarta. anagaa ghnaana swaroopudu mariyu aayana jihwapai vaani yunnadi. anagaa vaakkutho ghnaanamutho bodhinchu guruswaroopudu.anagaa saakshaattu dattude. anagaa ee kalahamulanu chuuchi asalu vyaktiyagu dattudu jaripoyinadu. aayana yokka veshamule vishnuvu, shivudu, sakti. kaavuna veera saivulaku migilinadi sivudanu paerugala kevalamu shiva veshame. veera vaishnavulaku dakkinadi vishnuvanu paerugala vishnu veshame. atle saakteyulaku chikkinadi ammavari yokka veshamagu cheere, alankaaramulu kireetamu matrame. moodu veshamulalo unna vyaktini kanugonalenappudu kevalamu veshamu painane nee drushti unnappudunu natudagu vyakti jaaripovunu. kaavuna prapanchamulo mooda matha kalahamulu cheyuvari daiva swaroopamulu kuuda kevalamu veshamaatramu gane migilina oka upaadhyaayudu oke paatamunu anagaa silabasenu ingleeshu bhashalo ingleeshu meedium sekshanulo, pyaantu shartu vesukoni vachi cheppuchunnadu. adhe upaadhyaayudu atle paatamunu telugu bhashalo telugu meedium sekshanulo dhovati chokkaanu dharinchi bodhinchuchunnadu. ee rendu sekshanulalo vyaktipai drushti leka kevalamu veshamunandu drushtiyunna vidyaardhulu maa upaadhyaayudu goppa ante maa upaadhyaayudu mariyu maa paatamu goppa ante maa paatamu goppa ani vaadinchukonichunnaaru. kaani rendu sekshanulalo kondaru tattvamunu pariseelinchagala ekagratatho unna buddhimantulagu vidyaardhulu migilina vidyaardhulatho ee vidhamugaa cheppuchunnaaru.
oo! vidyardhulara! meeru ela kalahinchuchunnaaru. oke upaadhyaayudu aayaa bhaashalalo vidyaku bodhinchiyunnadu. unnadi oka upadhyayude kaani veshamulu rendu. cheppinadii oka paathame. kaani bhashalu rendu meeru mee upaadhyaayula veshamupai drushti unchaka upaadhyaayuni yokka swaroopamunu nisatamugaa pariseelinchudu. meeku satyamu teliyunu. atle meelo rendu bhashalu vachhu vidyaardhi evarainanu munduku vachi rendu paatamulanu chadinchudu. appudu oke upaadhyaayudu oke paatamu anu vishayamu bodhapadunu. deenini prapanchamunaku chaati cheppina vade swami vivekaanandudu. aayana okkokka matasdhudagu veeraabhimaanini okkokka baavi nundi vachina baavi kappaga varninchinaadu. veshaalu vaeru devudokkade. bhashalu vaeru bodhimpabadina tattvamu okkate ani ghoshinchinaadu. kaavuna shree dattudu okka hinduumatamunaku sambandhinchina vaadu kaadu. prapanchamulo yunna sarva matamula daiva swaroopamulagu veshamulalo unna oke oka natudu shree guru dattudu. anni matha grandhamulu aayana yokka paathamule. aayaa desamulaku anukuulamaina veshamulalo nundi aayaa bhaashalalo oke silabasenu bodhinchinavaadu. ayithe prati deshaamulonu haiskuulu, kaleji, universitylu unnavi. autley prati desamulonu adhama, madyama, uttama sdhaayilalo saadhakulagu jeevulu unnaaru. kaavuna prati matamulonu aa matamulo vividha dasalalo unna saadhakula dasalananusarinchi vividha paatamulunnavi. anni desamulalonu haiskuulu vidyaardhulaku oke silabasse unnadi. atle anni desamulalo kaleji sdhaayi vidyaardhulaku oke sdhaayi silabasse unnadi. atle anni desamulalonu university sdhaayi vidyaardhulakunu oka sdhaayi silabasse unnadi. oke deshamulo oke bhashalo bodhinchabaduchunnanu haiskuulu, kaleji, university silabaselu vaeru. mana hindu matamulo trimatamula panditulu kalahinchukonuta mana oorilo haiskuulu, kaleji, university vidyaardhulu kalalahinchukonuta vantidi. mariyu mana rashtramulo haiskuulu vidyaardhulu, para rashtramulo haiskuulu vidyaardhulu kalahinchukonuchunnaaru. kaavuna bhasha okkate ayinanu silabasse teda valana mana oorilo vidyaardhula kalahamu, silabasse okkatiye yainanu bhashalo teda valana mana rashtramulo haiskuulu vidyaardhulu, pararashtramulo haiskuulu vidyaardhulu kalahinchukonuta jaraguchunnadi. idhi chaalaka mariyoka kalahamunnadi. mana rashtramulo haiskuulu vidyaardhiki pararashtra bhasha vachunu. aithe veedu ee rashtra haiskuulu silabasse pararashtra kaleji silabasnetho polchi ee rashtramulo vidya ledu aa rashtramulo vidya ledu ani kalahinchuchunnaadu. ee kalahamulu eppudu povunu? anni matamulalonu adhama, madhyama, uttama sdhaayilalo saadhakulunnaaru. oka matamulo adhama sdhaayi vaariki sambandhinchina bodhana vishayamulaku mariyoka matamulo adhe adhama sdhaayiki chendina saadhakula yokka vishayamunu polchi chuchinacho okkatiye ani telunu. itle madhyama, uttamama sdhaayila vaaru kuuda vaari vaari sdhaayi vishayamulanu matrame anni matamulalo polchukunnacho ekatvamunu darsinchi anni matamula paatyaamsamulu okkate yani telchukonavacchunu. itlu telchi vivarinchi niroopinchutaye ee ghnaana saraswati yokka mukhyalakshyamu. mana hindu matamulo unna haiskuulu, kaleji, university sdhaayile advaita, vishishtaadvaita, dvaita matamulu. advaitamulo sankarulu chekkina ghnaanamu modalu mettu haiskuulu vidya lenide kaleji, university vidyalu labhinchavu. kaavuna haiskuulu vidya takkuva ani bhaavincharaadu. kaavuna ghnaanamu muula kaaranamu. aa taruvaata vishishtaadvaitamulo ramanujulu cheppina bhakti bhagavantuni cherchu praapti kaaranamagu rendava mettu. rendava mettuyagu kaleji. aa bhagavantuni pondina taruvaata neevu criyalo niroopinchu satyamainana bhaktiye seva yanabadu moodava mettu agu atyuttamamaina universitiga dwaitamuna madhyulu cheppanaaru. kriyaleni bhavamu vaakku vyardhamulu. asatyamulu. criyalo unnada leda ani pareekshaye datta pareeksha.
Posted by Shri Datta Swami at 1:40 AM No comments:
bahunam janmanamante
"bahunam janmanamante ghnaanavaanmaam prapadyate vasudeva ssarvamiti samahatma sudurlabhah" ani geetha. anagaa vasudevuni putrudagu ee naraakaaramu parabrahmamani vishwasinchu nischala ghnaanamu, aneka janmala tapassaadhana valana asuyanu pogottu koni anasuya tattvamunu pondina okanoka atidurlabha jeevunake labhinchunani ardhamu. "naham prakasaha sarvasya yoga maya samavyatah" ani geetha. nenu mayache kappabadi yunnanduna andaru grahinchalerani ardhamu. oka simhamu gorrelalo kalasi poyi aatmeeyudugaa aa gorrelatho meluguchu konni gorrelaku tandrigaanu, konni gorrelaku putrunigaanu, mari konnintiki sodarunigaanu,konnintiki bhartaganu, mari konnintiki priyunigaanu aayaa gorrela abheeshtamunanusarinchi pravartinchi daggaraku teesukoni ghnaana, bhaktulanu gurinchi bodhinchavalasina avasaramu vachinadi. idhi simhamu ani e maatramu bayitapadinanu tanatho gala aatmeeya bandhamu chedaripovunu. elananagaa tandri koduku modalagu bandhamulu jeevula madhya nundu bandhamulu. aa bandhamulalo swaamini aaraadhinchavalayunannacho swami oka jeevuni veshamulo jeevuni pravartanane anusarinchi yundavalayunu. anduvalana aa simhamu puurtigaa gorre tholu kappukoni gorre aakaaramuna, gorre kanthaswaramutho gorrela madhyaku raavalayunu. appude gorrelu swaamitho loukika bandhamutho aanandinchagalavu. kaavuna gorrelaku taanu simhamanna satyagnaanamu teluyakunda veshamulo swamivale natinchutaye maaya. ee mayathone swami avatarinchavalenu. "sambhavami atmamayaya ani geetha. anagaa naa maayanu aadhaaramu chesukoni nenu avatarinchedanu ani ardhamu. ee natana roopamagu, maaya valana gorrelu taamu kuudaa gorrelani bhavinchi parihaasamutho, sarasoktulato loukika bandhamulatho swaamitho kreedinchagalavu. avi kreedinchuta matrame swami vaanitho kreedinchagaladu. kaavuna swami ee prayojanamu korake swami tana maya natanamutho vaatiki taani simhamu kaadanna aagnaanamunu vaatiki kaliginchuchunnadu. kaani ee agnaanamu vaatiki deerghakaalamunnacho tana meeda nirlakshyamu kalugi tananu avamaaninchuchu taanu cheyu bodhalanu shraddhatho vinaru. anthe tappa maanaavamaanamulaku ateetudagu swami vaaru cheyu avamaanamunaku e maatramu badhapadadu. anthe kaaka pailokamuna swaamiki avamanamu durlabhamu kaavuna maanamu kannanu avamaanamunaku ekkuva aanandinchunu. kaavuna bhagavathm avamaanamunaku eppudunu aagrahinchadu. ichata maanaavamaanamula prasna kaadu. nirlakshyamuto taanu cheppunadi vinakapovuta valana vaadu uddharimpabadaru. taanu vachina pradhaana kaaryamu vaarini uddharinchutaye. kaavuna atti samayamulalo chinnachinna siddhulanu chuupi anagaa tana kamtha swaramunu tana sahajamagu simha kanthamunu kontha cherchi taanu simhamanna ghnaanamu okka kshanakaalamu kalginchunu. puurtigaa veshamu teesi taanu simhamani chuupinachoo gorrelu kanuchuupu meralo undavu. marala aa simhamu gorrega natinchinanuu daggaraku raavu. vachinanuu bhayamutho beduru chundune tappa vaatiki ishtamaina loukika bandhamulo sahaja sdhitilo ramincha jaalavu.