ఆది అంతము లేనిది! (పురాణాల్లో శాస్తవ్రిజ్ఞానం ) | Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telugu | Telugu News Headlines | Andhrabhoomi
Monday, March 25, 2019 00:23
ఆది అంతము లేనిది! (పురాణాల్లో శాస్తవ్రిజ్ఞానం )
అవ్యక్త్యో యమచిన్త్యో యమవికార్యో యముచ్యతే
తస్మాదేవం విదిత్యైనం నానుశోచితుమర్హసి
భావార్థం: ఆత్మ యిట్టిదని చెప్పరానిది, అది అవ్యక్తము, మార్పులేనిది, ఊహింపరానిది. ఇంతకుముందు చెప్పినట్లుగా అధిక శక్తిగల సూక్ష్మదర్శినితో గూడా ఆత్మను చూడజాలము కావుననది అవ్యక్తము. ఆత్మయొక్క ఉనికి, వేద ప్రమాణమువలన తప్ప, ఇంకొక ప్రయోగాత్మక విధముగా నెవ్వరును, నిశ్చయింపలేరు. ఎందువననగా ఆత్మ యొక్క ఉనకి, భావనలో యధార్థమైన, అవగాహన చేసికొనుటకితరాధారములు లేవు. తల్లి చెప్పిన ప్రమాంమును బట్టియే కదా తండ్రిని గుర్తించుట లోకమున జరుగుచున్నది. ఇదియునట్టిదే యని భావించవలెను.
శ్లో జాతస్యహి, ధృవో మృత్యుర్ద్రువం, జన్మమృతస్యచ
తస్మాద పరిహార్యే - ర్దే నత్వం శోచితుమర్హసి
అవ్యక్తాదీని, భూతాని వ్యక్తమధ్యని భారత
అవ్యక్తనిధనానే్యన, తత్రకా పరిదేవనా
ఆశ్చర్యవత్, పశ్యతి, కశ్చిదేనమ్, ఆశ్చర్యవద్, వదతి, తథైవచాన్యః
ఆశ్చర్యవచ్చైనమన్యః శ్రుణోతి శ్రుత్వాప్యేనం వేద న చైవ కశ్చిత్
దేహి నిత్యమవధ్యో యందేహే సర్వస్య భారత
తస్మాత్, సర్వాణి భూతానినత్వం శోచితుమర్హసి
ఇవి భగవద్గీత రెండవ అధ్యాయంలో వరుసగా 27, 28, 29, 30 శ్లోకాలు.
భావార్థం: పుట్టినవాడు మరణించక తప్పదు. మరణించినవాడు మరల పుట్టక తప్పదు, అందుచే పరిహరించుటకు వీలులేని ధర్మ నిర్వహణయందు వ్యక్తి దుఃఖింప పనిలేదు. సృజింపబడిన జీవులన్నియు మొదట అవ్యక్తములే కదా! పుట్టిన తరువాతనే వ్యక్తములగుచున్నవి. మరణించిన పిదప, మరల అవ్యక్తములగుచున్నవి. పంచభూతములవలె, ఆకావ, వాయు, అగ్ని, నీరు, భూమి, ఒకదాని నుండి ఒకటి వ్యక్తమైనట్లు, సూక్ష్మమైన అవ్యక్త స్థితి నుండి, వ్యక్తస్థితి బయటపడును. కాలక్రమమున, భౌతిక దేహములన్నియు నశించుననియు (అస్త వస్త ఇమే దేహాః) ఆత్మ నిత్యమనియు (నిత్యస్యోక్తాః శరీరిణః)చెప్పు వైదిక సిద్ధాంతము ననుసరింపవలసియున్నది. దేహమునందు వసించు ఆత్మ ఎన్నటికిని చంపబడదు కావున ఏ జీవుని గురించియు దుఃఖించవలసిన పనిలేదని భగవద్గీత మనకు తెలియచేయుచున్నది.
మనిషి, మృత్యుస్పహ కలిగినప్పుడల్లా నాకు మరణం రాకూడదని కోరుకుంటాడు. మృత్యువు ప్రతి జీవికి అనివార్యమని తెలిసి కూడా మనిషి అతి విచిత్రంగా అది తనకు తెలియనట్లు, తనకు సంబంధించిన విషయం కానట్లు ప్రవర్తిస్తుంటాడు.
శరీర అశాశ్వతను గురించి, నిత్యము సత్యము అయిన ఆత్మ తత్త్వాన్ని గురించి తెలుసుకున్నవారు కూడా వారి నిజ జీవితాలలో ఆ విషయం తెలియనట్లే ప్రవర్తిస్తుంటారు. ప్రతి వ్యక్తి మరణ సన్నివేబులు, సంఘటనలను చూచినపుడు తాత్కాలిక వైరాగ్యాన్ని పొందుతుంటారు. స్మశాన వైరాగ్యం ప్రసూతి వైరాగ్యం లాంటివిట్టివే! మరణం గురించి స్వానుభవం కాని అనుభూతిగాని తెలిసికొనుటకువీలు లేదు. కారణం ఏమంటే మరణించిన వ్యక్తి తాను పొందిన మరణానుభూతిని గురించి కాని, మృత్యువు యొక్క నిజ స్వరూపాన్ని గురించి కాని తెలియచెప్పటానికి అవకాశం లేకపోవడమే.
కానీ శ్రీ భగవాన్ రమణ మహర్షి ఒకసారి తీవ్రమైన జ్వరీపడితుడైనపుడు తాను ఆత్మరూపుడై సాక్షీభూతునిగా ఉండి తాను మరణించినట్లు అప్పటి తన శరీర స్థితని మరణానికి ముందు తర్వాత తన శరీరంలో జరిగిన మార్పులు, క్రియలు ఇతరులకు వివరించగలిగారు. మహాయోగులకు సిద్ధ పురుషులకు మాత్రమే ఇది సాధ్యము. కొందరు ఆధ్యాత్మిక తత్త్వవేత్తలు చెప్పినదానిని బట్టి కొన్ని వేల తేళ్ళు ఒకేసారి కుడితే కలిగేంత బాధను ప్రాణం విడిచే సమయంలో వ్యక్తి అనుభవిస్తాడని విశదమవుతోంది. చేసిన పాప పుణ్యాలను బట్టి మరణానంతరం సూక్ష్మ శరీరం నరకాది బాధలను పొందుతుందని చెబుతారు. శ్రీ అరవిందులు రచించిన 'సావిత్రి' అనే గ్రంథం మరణం గురించి విస్తృతంగా విశే్లషించింది. ఇటీవలి కాలంలో పరమహంస యోగానంద, స్వామి వివేకానంద, షిర్డీ సాయిబాబా, సదాశివ బ్రహ్మేంద్ర సరస్వతి, రాఘవేంద్రస్వామి లాంటి మహానుభావులు మరణమాసన్నమయ్యే సమయాన్ని తెలుసుకుని తమ శిష్యులకు వీడ్కోలు చెప్పి మృత్యువునొక అతిథివలె ఆహ్వానించి స్వర్గస్తులయ్యరు. శరీర భ్రాంతి లేని పరిపూర్ణ వైరాగ్యం కలిగిన మహాత్ములు మాత్రమే అనాయస మరణాన్ని పొందగలరని తెలుస్తోంది.
భగవాన్ రమణ మహర్షి కూడా వారి 'ఉపదేశ సారము' ద్వారా ఆత్మ గురించియు, బంధవిముక్తి గురించియు ఇట్లు వివరించారు. ఈ క్రింది శ్లోకములను పరిశీలిద్దాం.
శ్లో. కిం స్వరూపమిత్యాత్మదర్శనే
అవ్యయా భవా పూర్ణచిత్సుఖమ్
శ్లో. బంధ ముక్త్యతీ, తం పరం సుఖమ్
విన్దతీహజీ వస్తుదైవికః
భావం:తన నిజ స్వరూపమిట్టిదని, తాను (సాధకుడు) విచారము చేసి తెలిసికొనినపుడు, తాను గొప్పదైన జ్ఞానమే స్వరూపముగా గలదియు, ఆద్యంతములు లేనిదియు, అఖండ, పూర్ణంబైన సుఖస్వరూపమనియు తెలియును. అనగా అనంతాద్య ఖండచిత్ సుఖమే తానని తెలుసుకొనును.
ఆ విధముగా తన్ను తానెరిగిన పుణ్యాత్ముడు, బంధముక్తులు లేని యట్టి పర సుఖసిద్ధిని పొందును. అట్టి పర సుఖస్థితిలో బంధముగాని, ముక్తిగాని యుండవు. ఆత్మస్థితి యట్టిది. కావున, ఆత్మ, ఆది, అంతములు లేనిదనియు, సచ్చిదానంద స్వరూపము, మరియు నిత్యము అగుట చేత, ఆత్మకు బంధ ముక్తులు లేవు. కాని దేహమట్టిది కాదు, యిది పంచభూత నిర్మితమైన జడపదార్థము, అట్టిదానికి, బంధముక్తులు కలవనుట అసంగతము. ఇక బంధ ముక్తులనగానేమి యనినచో తన నిజ స్వరూపమును తెలియకుండుటయే బంధము. తన నిజ స్వరూపము (ఆత్మ) నెరుగుటయే ముక్తి, అది తెలిసిన పిమ్మట బంధ స్మరణపోవును, ముక్తిస్మరణము కూడా పోవును. కావున ఆత్మ నెరిగిన స్థితి, బంధ ముక్తులకతీతమై యుండును. ఆత్మవిచారణ గురించి రమణ మహర్షి ఇంకనూ రుూ విధంగా చెప్పారు. శిష్యులడిగిన ప్రశ్నలకు సమాధానంగా ఆత్మవిచారణ చాలా ఉత్కృష్టమైనది. అది యెన్నడును వ్యర్థమైన విషయం కాదు. అది మంత్రజపం కంటే ఉత్తమమైనది. నేనెవడను? అని ప్రశ్నించుకోవడం, మనోవ్యాపార మాత్రమైనట్లయితే, దానివల్ల అంతగా ప్రయోజనం సిద్ధించదు. ఆత్మవిచారణ యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశ్యం మనసునంతటిని కూడగట్టి దాని మూలమంలో నిలిపి ఉంచటం. అందువల్ల ఆత్మవిచారమంటే ఒక 'నేను' ఇంకొక 'నేను'ను వెతకటం కాదు. అది శుద్ధాత్మ జ్ఞాననిష్ఠలో మనుస్సను నిలిపి వుంచే అత్యంత క్రియాశీలమైన శక్తి. కాబట్టి ఆత్మ విచారము ద్వారా, వ్యావహారికములైన భౌతిక విషయములను వెంటనే అధిగమించటమే లక్ష్యంగా పెట్టుకుంటే, భౌతిక శరీరానికి చెందిన, నేను 'నీవు' అనే భేదదృష్టికి అవకాశమెక్కడిది? తలపుల (ఆలోచనల) మూలాన్ని వెదకేందుకు, మనస్సును వెనక్కు (లోపలికి త్రిప్పితే) ఈ 'నేను', 'నీవు' అనేవెక్కడున్నాయి? కాబట్టి అంతా తానుగానున్న ఆత్మను అవలోకన చేస్తూ, ఆత్మగా నిలవాలి సాధకుడు.
ఆత్మ విచారణ తప్ప మిగిలిన అన్ని రకముల సాధనా క్రమాలలోను, అట్టి సాధనల నాచరించటానికి, ముందుగా, మనస్సును, నిశ్చలంగా నిలిపి వుంచుకోవడమనేది, ప్రధానోపకరణంగాంటుంది. మనస్సు లేకుండా ఏ సాధనను చేయడానికి వీలు లేదు. ఆ విధంగా చేసే సాధనలలోని వివిధ దశలలో 'అహంత' అనేక సూక్ష్మ రూపాలు ధరించే అవకాశముంటుంది. 'అహంత' మాత్రం నశించదు, తాను మిగిలే వుంటుంది.
aadi antamu lenidi! (puraanaallo saastavrijnaanam ) | Andhrabhoomi - Telugu News Paper Portal | Daily Newspaper in Telugu | Telugu News Headlines | Andhrabhoomi
Monday, March 25, 2019 00:23
aadi antamu lenidi! (puraanaallo saastavrijnaanam )
avyaktyo yamachintyo yamavikaryo yamuchyate
tasmadevam vidityainam naanusochitumarhasi
bhaavaartham: aatma yittidani chepparaanidi, adhi avyaktamu, maarpulenidi, oohimparaanidi. intakumundu cheppinatlugaa adhika saktigala suukshmadarsinitoe guda aatmanu chudajaalamu kaavunanadi avyaktamu. aatmayokka uniki, vedha pramaanamuvalana tappa, inkoka prayogaatmaka vidhamugaa nevvarunu, nischayimpaleru. enduvananagaa aatma yokka unaki, bhaavanalo yadhaarthamaina, avagaahana chesikonutakitaradharamu levu. talli cheppina pramaammunu battiye kada tandrini gurtinchuta lokamuna jaruguchunnadi. idiyunattide yani bhaavinchavalenu.
shlo jaatasyahi, dhruvo mrutyurdruvam, janmamrutasyacha
tasmaada pariharye - rde natvam sochitumarhsi
avyaktaadiini, bhuutaani vyaktamadhyani bhaarata
avyaktanidhanaaneyana, tatraka paridevana
aascharyavat, pashyati, kaschidenam, aascharyavad, vadati, tathaivachaanya
aascharyavachchainamanya shrunothi shruthvaapyenam vedha na chaiva kaschit
dehi nityamavadhyo yandehe sarvasya bhaarata
tasmat, sarvani bhuutaaninatvam sochitumarhsi
ivi bhagavadgeeta rendava adhyaayamlo varusagaa 27, 28, 29, 30 shlokaalu.
bhaavaartham: puttinavaadu maraninchaka tappadu. maraninchinavaadu marala puttaka tappadu, anduche pariharinchutaku veeluleni dharma nirvahanayandu vyakti dukkimpa paniledu. srujimpabadina jeevulanniyu modata avyaktamule kada! puttina taruvaatane vyaktamulaguchunnavi. maraninchina pidapa, marala avyaktamulaguchunnavi. panchabhootamulavale, aakaava, vaayu, agni, neeru, bhoomi, okadaani nundi okati vyaktamainatlu, suukshmamaina avyakta sthiti nundi, vyaktasthiti bayatapadunu. kaalakramamuna, bhautika dehamulanniyu nasinchunaniyu (asta vasta ime dehah) aatma nityamaniyu (nityasyoktaah sareerinah)cheppu vaidika siddhaantamu nanusarimpavalasiyunnadi. dehamunandu vasinchu aatma ennatikini champabadadu kaavuna e jeevuni gurinchiyu dukkinchavalasina paniledani bhagavadgeeta manaku teliyacheyuchunnadi.
manishi, mrutyuspaha kaliginappudalla naaku maranam rakudadani korukuntadu. mrutyuvu prati jeeviki anivaaryamani telisi kuudaa manishi athi vichitramgaa adhi tanaku teliyanatlu, tanaku sambandhinchina vishayam kaanatlu pravartistuntaadu.
sareera asaashvatanu gurinchi, nityamu satyamu ayina aatma tattvaanni gurinchi telusukunnavaaru kuudaa vaari nija jeevitaalalo aa vishayam teliyanatle pravartistuntaaru. prati vyakti marana sannivebulu, sanghatanalanu chuchinapudu taatkaalika vairaagyaanni pondutuntaaru. smasaana vairagyam prasuuti vairagyam lantivittive! maranam gurinchi swaanubhavam kaani anubhootigaani telisikonutakuvilu ledu. kaaranam emante maraninchina vyakti taanu pondina maranaanubhootini gurinchi kaani, mrutyuvu yokka nija swaroopaanni gurinchi kaani teliyacheppataaniki avakaasam lekapovadame.
cony shree bhagawan ramana maharshi okasari teevramaina jwareepaditudainapudu taanu aatmaroopudai saaksheebhootunigaa undi taanu maraninchinatlu appati tana sareera sthitani maranaaniki mundu tarvaata tana sareeramlo jarigina maarpulu, criyalu itarulaku vivarinchagaligaaru. mahayogulaku siddha purushulaku matrame idhi saadhyamu. kondaru aadhyaatmika tattvavettalu cheppinadaanini batti konni vela tellu okesari kudithe kaligenta baadhanu praanam vidiche samayamlo vyakti anubhavistaadani visadamavutondi. chesina paapa punyaalanu batti maranaanantaram suukshma sareeram narakaadi baadhalanu pondutundani chebutaaru. shree aravindulu rachinchina 'saavitri' ane grandham maranam gurinchi vistrutamgaa vishelashinchindi. iteevali kaalamlo paramahamsa yogananda, swami vivekaananda, shirdy saibaba, sadasiva brahmendra saraswati, raghavendraswamy lanti mahaanubhaavulu maranamasannamayye samayanni telusukuni tama shishyulaku veedkolu cheppi mrutyuvunoka atithivale aahvaaninchi swargastulayyaru. sareera bhranti laeni paripurna vairagyam kaligina mahaatmulu matrame anayasa maranaanni pondagalarani telustondi.
bhagawan ramana maharshi kuudaa vaari 'upadesha saaramu' dwara aatma gurinchiyu, bandhavimukti gurinchiyu itlu vivarinchaaru. ee krindi slokamulanu pariseeliddaam.
shlo. kim swaroopamityaatmadarsha
avyaya bhawa poornachitsukham
shlo. bandha muktyatii, tam param sukham
vindatihaji vastudaivikah
bhavam:tana nija swaroopamittidani, taanu (saadhakudu) vichaaramu chesi telisikoninapudu, taanu goppadaina ghnaaname swaroopamugaa galadiyu, aadyantamulu lenidiyu, akhanda, poornambaina sukhaswaroopamaniyu teliyunu. anagaa anantaadya khandachit sukhame taanani telusukonunu.
aa vidhamugaa tannu taanerigina punyaatmudu, bandhamuktulu laeni yatti para sukhasiddhini pondunu. atti para sukhasthitilo bandhamugaani, muktigaani yundavu. aatmasthiti yattidi. kaavuna, aatma, aadi, antamulu lenidaniyu, sachidaananda swaroopamu, mariyu nityamu aguta chetha, aatmaku bandha muktulu levu. kaani dehamattidi kaadu, yidi panchabhoota nirmitamaina jadapadaarthamu, attidaaniki, bandhamuktulu kalavanuta asangatamu. ika bandha muktulanagaanemi yaninacho tana nija swaroopamunu teliyakundutaye bandhamu. tana nija swaroopamu (aatma) nerugutaye mukti, adhi telisina pimmata bandha smaranapovunu, muktismaranamu kuudaa povunu. kaavuna aatma nerigina sthiti, bandha muktulakateetamai yundunu. aatmavichaarana gurinchi ramana maharshi inkanuu ruu vidhamgaa cheppaaru. shishyuladigina prasnalaku samaadhaanamgaa aatmavichaarana chala utkrushtamainadi. adhi yennadunu vyardhamaina vishayam kaadu. adhi mantrajapam kante uttamamainadi. nenevadanu? ani prasninchukovadam, manovyapara maathramainatlayithe, daanivalla antagaa prayojanam siddhinchadu. aatmavichaarana yokka mukhya uddesyam manasunantatini koodagatti daani moolamamlo nilipi unchatam. anduvalla aatmavichaaramante oka 'nenu' inkoka 'nenu'nu vetakatam kaadu. adhi suddatma ghnaananishthalo manussanu nilipi vunche atyanta kriyaaseelamaina sakti. kabatti aatma vichaaramu dwara, vyaavahaarikamulaina bhautika vishayamulanu ventane adhigaminchatame lakshyamgaa pettukunte, bhautika sariiraaniki chendina, nenu 'neevu' ane bhedadrushtiki avakaasamekkadidi? talapula (aalochanala) muulaanni vedakenduku, manassunu venakku (lopaliki trippite) ee 'nenu', 'neevu' anevekkadunnayi? kabatti antaa taanugaanunna aatmanu avalokana chestu, aatmagaa nilavali saadhakudu.
aatma vichaarana tappa migilina anni rakamula saadhanaa kramaalalonu, atti saadhanala naacharinchataaniki, mundugaa, manassunu, nischalamgaa nilipi vunchukovadamanedi, pradhaanopakaranamgaantundd. manassu lekunda e saadhananu cheyadaaniki veelu ledu. aa vidhamgaa chese saadhanalalooni vividha dasalalo 'ahanta' aneka suukshma roopaalu dharinche avakaasamuntundi. 'ahanta' maatram nasinchadu, taanu migile vuntundi.