పర్ణశాల: 'చివరకు మిగిలేది' ఎందుకు చదవాలి?
Posted by Kathi Mahesh Kumar at 11:48 AM
చాలా బాగా వివరించారు మహేష్ గారు.
నేను ఒక 6 నెలల క్రితం నుండే పుస్తకాలను చదవటం మొదలు పెట్టాను. నాకు పుస్తకాల మీద ఆసక్తి ని కలిగించిన పుస్తకం గా 'చివరకు మిగిలేది? ' నిస్సందేహం గా పేర్కొంటాను. పుస్తకాలు చదివే ఆసక్టే కాకుండా, నా 'ఆలోచనా దృక్పధాన్ని ' మార్చిన పుస్తకం కూడా.
ఇలాంటి పుస్తకాన్ని గురించి వ్రాసినందుకు ధన్యవాదాలు.
ఇక ఈ నవల విషయానికి వస్తే, ఇందులో కధానాయకుడు 'దయానిధి ' అనుక్షణం సంఘంతో ఘర్షణ పడతాడు. సమాజంలోని దురాచారాలకు బాధపడుతూ ఉంటాడు. సమాజం అతని తల్లి శీలాన్ని గురించి చెడుగా చెబుతూ, అతన్ని హింసించటం వలనే అతడు ఏకాకిగా మిగిలిపోయాడని నవల్లో అనిపించినా, ఈ విషయాన్ని అనేక విధాలుగా అన్వయించవచ్చు. ఉదాహరణకు, ప్రాంత, మత, కుల,భాష, వేషం .... మొదలైన వివక్షతలతో సమాజంలో చాలామంది 'దయానిధులు ' తయారవుతారు.
అతనికి సరియైన రీతిలో ప్రేమ దొరకదు కాబట్టే , అతను వేరే ఎవరినీ ప్రేమించలేకపోతాడు. కానీ 'అమృతం ' ,'కోమలి ', 'నారయ్య ' , 'కాత్యాయని ' ల ప్రేమే మళ్ళీ మామూలు మనిషి గా మారుస్తుంది.
అప్పటి వరకు సమాజాన్నీ, చుట్టూ ఉన్న మనుషులను ద్వేషించే దయానిధి వారిని అంగీకరించే స్థితికి చేరుకుంటాడు.
సమాజం లో ఉన్న ఆచారాలను అంగీకరించగలుగుతాడు.
మానవునికి కావాల్సింది 'దేవుళ్ళు, మ్రొక్కుబడులు, మతం కాదు కావాల్సింది. మానవుడికి కావాల్సింది "దయ", "జాలి". కాస్తయినా చాలు ' అని తెలుసుకుంటాడు.
అప్పటినుంచి కోమలితో కొత్త జీవితాన్ని మొదలు పెట్టడానికి సిద్ధమౌతాడు.
ఇందులో దయానిధి తనలోకి తాను చూకోగలిగే తత్వం ఉన్నవాడు . అందుకనే తనలో లోపాలను సరి దిద్దుకో గలుగుతాడు.
కానీ చాలా మంది అలా చూసుకోలేరు. అటువంటప్పుడు సమాజంలో కొట్లాటలు, గొడవలు, అరాచకత్వం ప్రబలుతుంది. మానవుల మధ్య పరస్పర ద్వేషమే నవల వ్రాయటానికి నిర్నయించుకున్నానంటారు "బుచ్చిబాబు '.
మీరు చెప్పారు గాబట్టి దొరికితే మళ్ళీ చదువుతాను. నేను తెలుగులో చదివిన కొద్ది పుస్తకాలలో ఇది నాకు రక్తంలేని పుస్తకము అనిపించింది. ఇంతకంటే 'అసమర్థుని జీవయాత్ర', 'చిల్లరదెవుళ్ళు' గట్టి పుస్తకాలని అనిపించింది. బహుశా 'కాలాతీత వ్యక్తులు' గూడా. పంకజ్ మిశ్ర రాసిన "Edmund Wilson in Benares" లాంటి కథలు తెలుగులో ఏమైనా ఉన్నయ్యోమో చెప్తారా?
ఇంకొక విషయం ఇక్కడ ప్రస్తావించాలి. తెలుగు నవలలో బుచ్చిబాబు గారి వంటి రచనా శైలి ని ఇంతవరకు చూడలేదు. మళ్ళీ అటువంటి రచనా శైలి వడ్డెర చండీదాస్ గారి అనుక్షణికం, హిమజ్వాల నవల్లోలే చూశాను.
స్వరూప్ గారు అన్నట్లు గోపీచంద్ గారి 'అసమర్ధుని జీవయాత్ర ' కూదా అందరూ తప్పక చదవాల్సిన పుస్తకమనే అనుకుంటున్నాను.
'చివరకు మిగిలేది ' లో బుచ్చిబాబు గారు ఉపయోగించిన భాష వచన కవిత్వం లాగానే ఉంటుంది. భావాల్లో గాఢత ఎక్కువ ఉంటుంది.
ఒక్కసారి చదివితే పూరిగా అర్ధం కాదు. ఈ పుస్తకం ఎన్ని సార్లైనా చదివింపచేస్తుంది. చదివిన ప్రతిసారీ ఏదొక కొత్త అర్ధాన్ని స్పురింప చేస్తుంది.
నేను మాత్రం వారానికి ఒక్కసారైనా ఈ నవలలో అక్కడక్కడా చదువుతూనే ఉన్నాను.
నా మట్టుకు నాకు ఈ నవలంటే చాలా చిరాకు. కానీ నవలని చాలా వొడుపుగా నిర్మించారు బుచ్చిబాబు అని ఒప్పుకుంటాను.
ప్రేమికుడు said...
ఎప్పుడో చదువుదామని కొని ఒక సారి చదివాను. కానీ రచయిత అంతరంగం అంతగా అర్ధమవ్వలేదు. మరో సారి చదువుదాములే అనుకున్నా అది తఠస్థించలేదు. ఇప్పుడు మీరు చెప్తుంటే మరో సారి చదవాలనిపిస్తోంది. ధన్యవాదాలు :)
నేనొప్పుకోను. ఇది నేను రాద్దామనుకుంటున్న టపా! అన్యాయం! మళ్ళీ వస్తానుండండి!
@సుజాత:ఈ నవల గురించి ఎంత రాసినా, ఎందరు రాసినా తక్కువే. కానివ్వండి. మీ టపా కోసం వెయిటింగిక్కడ. నిజానికి ఈ టపాకూడా మురళిగారి "అమృతం" టపా నుంచీ నాకొచ్చిన ఆలోచనే.
@కొత్తపాళీ:మూడ్ బాగా లేనప్పుడు ఈ నవల చదివినట్టున్నారే! నాకోసం మరో సారి ప్రయత్నించండి.
@వెంకటరమణ: నిజమే. 'చివరకు మిగిలేది' చాలా భాగాల్లో వచన కవిత్వంలాగానే అనిపిస్తుంది. బుచ్చిబాబు గారి శైలి గురించి ఎంతైనా చెప్పుకోవచ్చు.
నేను ఈ మధ్యనే కొన్న పుస్తక్కాల్లో ఇది ఒకటి. ఒక 20 పేజీలు చదివాను ఇప్పటివరకు.
మంచి పుస్తకం... నాకైతే రెండు సార్లు పైనే చదవ వలసి వచ్చింది అసలు కధ ఏమిటో అర్ధం చేసుకోవటానికి, ఇంక లోతు గా అర్ధం కావాలంటే ఒక జీవితం పడుతుందేమో... కథ చదువుతున్నంతసేపు చాలా దిగులు వేస్తుంది నాకు ఎంత సంఘర్షణ అని.
మహేష్, మురళీ గారి టపాలో చర్చ తర్వాత మీనుండి ఈ టపా రానుందనిపించింది. నాయకుడు దయానిధి తరఫునుంచీ సాగే కథని మీ విశ్లేషణ జోడించి మళ్ళీ ఓ సారి చదవాలనిపించారు. కానీ అమృతం మీద ఆ అభిప్రాయంతో ఏకీభవించను. అలాగని మీతో విరోధించను కూడా.
సుజాతా, మీరు స్త్రీ పాత్రల పరంగా ఓ విశ్లేషణ వ్రాయకూడదాండి?
నేనూ ఇటీవలే ఈ నవల చదివాను. నాకు మరీ అంతగా నచ్చలేదు కానీ, శైలి, వర్ణనలు నచ్చాయి.
మీ వ్యాసం-నవల గురించిన సమీక్ష చాలా బాగుంది.
ఇంతకు ముందెక్కడో రాశాననుకుంటా....ఈ నవల చదువుతుంటే చేతికందినట్టే ఉండి తప్పించుకుపోయే విషయమేదో దీంట్లో ఉన్నట్లుగా అనిపిస్తూ ఉంటుంది నాకు , ఎన్ని సాల్రు చదివినా సరే!
'కోమలి'తో దయానిధి ప్రేమ. నాగమణికి దయానిధిపై గల ఆసక్తి. సుశీలకు దయానిధిపట్ల ఉన్న ప్రేమ-విముఖత. అమృతంలోని "ఆడతనం". ఇందిర సాధారణత్వం. దయానిధి తల్లి పాత్రలోని మర్మం. జగన్నాధం పాత్రలోని చలాకితనం. శ్యామల 'సౌందర్య రాహిత్యం' ఇవన్నీ చాలా బాగా అనిపించడానికి ముందు అయోమయానికి గురి చేశాయి నన్ను.(ఒక పక్క బాగానే అనిపిస్తూ కూడా) ఏ ప్రేమానుభవమూ లేకుండానే దయానిధికి అందరూ వివిధ స్త్రీలతో సంబంధాలు అంటగట్టడం సమాజం వికృత స్వరూపాన్ని ఆవిష్కరించినట్లనిపిస్తుంది.
నా లైబ్రరీలో నిరంతరం చదివే పుస్తకం ఏదైనా ఉందంటే అది "చివరికి మిగిలేది" మాత్రమే! ఎన్ని సార్లు చదివినా కొత్తగానే, ఇంకా ఏదో తెలుసుకోవాలనిపించే విషయం మిగిలిపోయినట్లనిపించే పుస్తకం ఇది. బుచ్చి బాబు ఏ మెంటల్, సైకలాజికల్ స్టేటస్ లో ఉండి రాశారో అర్థం కాదు కానీ ఇలాంటి నవలలు పాత్రలు సృష్టించాలంటే ఎంతో కొంత వ్యక్తిగతానుభవాలు కూడా తోడై ఉండాలి.(నా అభిప్రాయం మాత్రమే)
దయానిధిని తనలోనే ఉన్నట్లు భావించుకుని ప్రతి పాఠకుడూ(పాఠకురాళ్ళు కూడా) చదివే నవల ఇది.
ప్రతి పాత్రా ఒక అనంతమైన విషయాన్ని తనలో దాచుకున్నట్లు కనిపిస్తుంది. కోమలి, ఇందిర, సుశీల..జగన్నాథం..ఇలా అందరూ! కేతిగాడిలా జోకులేస్తూ, సరదా తెలుగు అనువాదాలు చేస్తూ ఉండే చలాకీ జగన్నాధం గోదావరి ఒడ్డున గుడిసె వేసుకుని తాత్విక చింతనలో మునగడం గొప్ప ఆశ్చర్యాన్ని కల్గించే విషయంగా కనపడింది నాకైతే!
చదవడానికి కొత్త పుస్తాకాలేమీ లేనప్పుడు చివరికి మిగిలేది తీసి కొత్త పుస్తకం చదివినంత ఉత్సాహంగా చదవగలను. కాలాతీత వ్యక్తులు-చివరికి మిగిలేది ఈ రెంటిలో నా అభిమాన నవలేది అని అడిగితే రెంటికీ వోటేసి వోటు చెల్లకుండా చేస్తాను గానీ జవాబు సరిగా చెప్పలేను.
అద్భుతమైన అయిడియా ఇచ్చారు. ప్రయత్నిస్తే బాగుండేట్లే ఉంది.
// సంఘాన్ని సంస్కరించడానికో, నైతిక విలువలు స్థాపించడానికో ఈ నవల ప్రయత్నించదు. కాబట్టి, ఆ కోణంలో ఈ నవలను చదివితే దయానిధి ఒక విఫలుడిగా కనిపిస్తాడు. సాధకుడిగా కాదు.
మీరు వ్రాసిన వ్యాసంలో, పై విషయం మీద నేను విభేదిస్తున్నాను మహేష్ గారు.
ఈ నవలకు సామాజిక ప్రయోజనం లేదని అనుకోలేను. రచయిత తనంతట తానుగా ప్రజలను సంస్కరించాలని నవలలో ఎక్కడా చెప్పకపోయినా, దయానిధి స్వగతంలో అనుకొనే విషయాలను వివరించేటప్పుడు అది పాఠకుడికి గోచరమౌతుంది.
ఈ విషయాన్ని బుచ్చిబాబు గారు ఉపోద్ఘాతంలో పేర్కొన్నారు. అచ్చు ఇలాగే కాకపోయినా ఈ విధంగా వ్రాసినట్లు గుర్తు
"ఈ నవల నాకోసం వ్రాసుకున్నాను. ఎవరికీ అర్ధంకాకపోయినా పర్వాలేదు అని నేననుకోలేను. రచయిత తను తెలుసుకున్న విషయాన్ని నలుగురితో పంచుకున్నపుడే అతనికి విముక్తి. స్వీయ విముక్తే ఈ నవల వ్రాయడానికి ప్రేరణ."
మనుషుల మధ్య ఉన్న పరస్పర ద్వేషమే, అది ఎందుకు కలుగుతుందో తెలుసుకుందామనే ఈ నవల వ్రాసానని బుచ్చిబాబు గారు చెప్పారు.
"తనకేం కావాలో తెలియనప్పుడు మానవుడు ద్వేషిస్తాడు" అని నవలలో దయానిధి చివరకు తెలుసుకుంటాడు.
సమాజంలో ఉన్న పరస్పర ద్వేషమే వ్యక్తులను ప్రేమించలేకుండా చేస్తుందని చెప్పదల్చుకున్నారు.
@ఉష:మళ్ళీమళ్ళీ చదవాల్సిన నవల ఇది. నా విశ్లేషణ మిమ్మల్ని మరో సారి చదివిస్తే, నా అదృష్టం.
అమృతం విషయంలో నా వ్యాఖ్యానం ఒక ధృక్కోణం మాత్రమే. కాబట్టి ఒక పాఠకురాలిగా మీ అభిప్రాయం మార్చుకోవలసిన అవసరం లేదు. కాకపోతే నేను చెప్పిన ధృక్కోణంలోంచీ ఒకసారి చూడటానికి ప్రయత్నించండి.
అమృతం ఒక జీవితేచ్చ కలిగిన మహిళ.ఆ ప్రయాణంలో (సామాజిక కోణంలో) తను విజయవంతురాలు కూడా. తన ప్రేమ "నిస్వార్థం" కానక్కరలేదు. స్వార్థంతో ప్రేమించినా తప్పులేదు. కాబట్టి నేను అమృతం విలువల్ని బేరీజు చెయ్యటం లేదు. తన పరిస్థితుల్ని,తన బ్రతకనేర్చినతనాన్ని గుర్తిస్తున్నాను. అంతే.
ఎలాగూ సుజాత గారు 'చివరకు మిగిలేది'లోని స్త్రీపాత్రల గురించి పూనుకుంటున్నారు కాబట్టి ఇంతటితో నా అమృతం విశ్లేషణ ఆపుతాను.
@సుజాత: మీరు సింపుల్గా చెప్పేసి, నాతో చాలా కాంప్లెక్స్ ఆలోచనలు చేయించేస్తున్నారండీ బాబూ!
"అనుభవాన్ని ఊహల్లో తిప్పుకుని తన స్వార్థంతో ముడిపడ్డ వ్యక్తిగత ఛాయల్ని తొలగించి రచన ద్వారా ఇతరులతో పంచుకుని అంతరంగం బాధ నుండి విముక్తుడవాలి రచయిత" అంటారు బుచ్చిబాబు. ఈ విమోచనోద్యమమే కళాసృష్టికి ప్రేరణ అవుతుందని భావిస్తారు. అందుకే మీరు ఇలాంటి పాత్రలు సృష్టించాలంటే వ్యక్తిగత అనుభవం తోడై ఉండాలి అంటే అంగీకరించక తప్పదు. లేకపోతే ఈ ఘాడత ఎలా వస్తుంది చెప్పండి? ఆ స్థాయి భావ భూమిక లేకపోతే ఇంతటి ఉచ్చస్థాయి రచన అసలు జరుగుతుందా?
'సౌందర్య రాహిత్యం' గురించి చాలా బాగా చెప్పారు. మొదట్లో అలాంటి మానసిక జబ్బొకటి ఉంటుందంటేనే నమ్మబుద్దెయ్యలేదు నాకు. కానీ ఒకటి మాత్రం నిజం. అందరూ సౌందర్యాన్ని ఒక్కలాగా అనుభవించలేరు. అందరి సౌదర్య నిర్వచనమూ ఒకటి కాదు. సౌందర్య రాహిత్యం ప్రకరణం ద్వారా బుచ్చిబాబు కళాసృజన గురించి,మనిషిలోని సౌందర్య"శక్తిని" గురించి చాలా చెప్పాడనిపిస్తుంది. ఇవన్నీ అర్థం చేసుకోవాలంటే చాలా అనుభవం,జ్ఞానం కావాలి. అవి ఎప్పుడో ఒకప్పుడు నాకు సమకూరి అర్థం చేసుకోగలననే ఆశ నాలో ఇంకా ఉంది.
మీరు ఎలాగూ స్త్రీపాత్రల గురించి రాస్తున్నారు కాబట్టి నేను పురుషపాత్రలు ముఖ్యంగా రాజా(రాజ భూషణం),జగన్నాధం గురించి రాయడానికి ప్రయత్నిస్తాను.
@భావన: నిజమే. జీవితాంతం కొత్త అర్థాలు గోచరించే నవల యిది. కాబట్టి చదువుతూ ఉండటమే. కాకపోతే మీరు దిగులులోంచీ ఆలోచన దిశగా, ఆలోచన లోంచీ అనుభవం దిశగా పఠనను తీసుకెళ్ళగలిగితే ఈ నవల ఒక personal discovery - స్వీయశోధన గా పనికొస్తుంది.
@వెంకటరమణ: నవల వల్ల సామాజిక ప్రయోజనం జరిగిందా లేదా అనేది కాదు ప్రశ్న. రచయిత సమాజన్ని "ఉద్దరించడానికి" రాశాడా లేదా అనేది ప్రశ్న.
బుచ్చిబాబు ఉద్దేశం స్వీయవిముక్తి. That is a personal quest rather than an intention to reform society based on his deliverance.అందుకే సామాజిక- నైతిక విలువల స్థాపనను కేంద్రంగా నవలను బేరీజు చెయ్యకూడదంటున్నాను.
సమాజాన్ని ఉద్ధరించడానికి రాశారని చెప్పను. కానీ సామాజిక ప్రయోజనం ఉన్న నవల అని ఖచ్చితంగా చెప్పగలను.
మీ దృక్పధం లో చదివే ప్రయత్నం లో వున్నాను ,నా నుండి రెక్కలు వచ్చి ఏ స్నేహితురాలి వద్ద వాలి వుందో తెలుసుకోలేక మరల విశాలాంద్ర నుండి తెప్పించుకున్నాను . ఈ లోపు సుజతగారేలాను రాస్తారు ,అప్పుడోస్తాముపూర్తి స్థాయిలో చర్చలో పాల్గొనడానికి.
parnasaala: 'chivaraku migiledi' enduku chadavali?
Posted by Kathi Mahesh Kumar at 11:48 AM
chala baga vivarinchaaru mahesh gaaru.
nenu oka 6 nelala kritam nunde pustakaalanu chadavatam modalu pettaanu. naaku pustakaala meeda aasakti ni kaliginchina pustakam gaa 'chivaraku migiledi? ' nissandeham gaa perkontaanu. pustakaalu chadive asakte kakunda, naa 'alochana drukpadhaanni ' maarchina pustakam kuudaa.
ilanti pustakaanni gurinchi vraasinanduku dhanyavaadaalu.
ika ee navala vishayaaniki vaste, indulo kadhaanaayakudu 'dayanidhi ' anukshanam sanghamtho gharshana padataadu. samaajamlooni duraachaaraalaku baadhapadutuu untaadu. samajam athani talli sheelaanni gurinchi chedugaa chebutuu, atanni himsinchatam valane atadu ekakiga migilipoyaadani navallo anipinchinaa, ee vishayaanni aneka vidhaalugaa anvayinchavacchu. udaaharanaku, praanta, matha, kula,bhasha, vesham .... modalaina vivakshatalato samaajamlo chaalaamandi 'dayaanidhulu ' tayaaravutaaru.
ataniki sariyaina reetilo prema dorakadu kabatte , atanu vere evarinee preminchalekapotadu. cony 'amrutam ' ,'komali ', 'narayya ' , 'kaatyaayani ' la preme mallee maamuulu manishi gaa maarustundi.
appati varaku samaajaannii, chuttu unna manushulanu dweshinche dayanidhi vaarini angeekarinche sthitiki cherukuntadu.
samajam loo unna aachaaralanu angeekarinchagalugutaadu.
maanavuniki kaavaalsindi 'devullu, mrokkubadulu, matham kaadu kaavaalsindi. maanavudiki kaavaalsindi "daya", "jaali". kastayina chaalu ' ani telusukuntaadu.
appatinunchi komalitho kotta jeevitaanni modalu pettadaaniki siddhamoutaadu.
indulo dayanidhi tanaloki taanu chukogalige tatvam unnavaadu . andukane tanalo lopalanu sari didduko galugutaadu.
cony chala mandi alaa chusukoleru. atuvantappudu samaajamlo kotlaatalu, godavalu, araachakatvam prabalutundi. maanavula madhya paraspara dweshame navala vraayataaniki nirnayinchukunnananta "buchibabu '.
meeru cheppaaru gabatti dorikithe mallee chaduvutaanu. nenu telugulo chadivina koddi pustakaalalo idhi naaku raktamleni pustakamu anipinchindi. intakante 'asamarthuni jeevayaatra', 'chillaradevullu' gatti pustakaalani anipinchindi. bahusa 'kaalaatiita vyaktulu' guda. pankaj mishra raasina "Edmund Wilson in Benares" lanti kathalu telugulo emaina unnayyomo cheptara?
inkoka vishayam ikkada prastaavinchaali. telugu navalalo buchibabu gaari vanti rachana saili ni intavaraku chudaledu. mallee atuvanti rachana saili vaddera chandidas gaari anukshanikam, himajwala navallole chushanu.
swaroop gaaru annatlu gopichand gaari 'asamardhuni jeevayaatra ' kuudaa andaruu tappaka chadavalsina pustakamane anukuntunnanu.
'chivaraku migiledi ' loo buchibabu gaaru upayoginchina bhasha vachana kavitvam lagane untundi. bhaavaallo gaadata ekkuva untundi.
okkasari chadivite puurigaa ardham kaadu. ee pustakam enni sarlaina chadivinpachestundi. chadivina pratisaarii edoka kotta ardhaanni spurimpa chestundi.
nenu maatram vaaraaniki okkasaraina ee navalalo akkadakkada chaduvutune unnaanu.
naa mattuku naaku ee navalante chala chiraaku. cony navalani chala vodupugaa nirminchaaru buchibabu ani oppukuntaanu.
premikudu said...
eppudo chaduvudamani koni oka saari chadivaanu. cony rachayita antarangam antagaa ardhamavvaledu. maro saari chaduvudamule anukunna adhi tatasthinchaledu. ippudu meeru cheptunte maro saari chadavalanipistondi. dhanyavaadaalu :)
nenoppukonu. idhi nenu raaddaamanukuntunna tapa! anyayam! mallee vastaanundandi!
@sujaata:ee navala gurinchi entha rasina, endaru rasina takkuve. kaanivvandi. mee tapa kosam veyitingikkada. nijaaniki ee tapakuda muraligaari "amrutam" tapa nunchi naakochina aalochane.
@kottapaalii:mood baga lenappudu ee navala chadivinattunnare! nakosam maro saari prayatninchandi.
@venkataramana: nijame. 'chivaraku migiledi' chala bhaagaallo vachana kavitvamlaagaane anipistundi. buchibabu gaari saili gurinchi entainaa cheppukovachhu.
nenu ee madhyane konna pustakkaallo idhi okati. oka 20 paejeelu chadivaanu ippativaraku.
manchi pustakam... naakaithe rendu saarlu paine chadava valasi vachindi asalu kadha emito ardham chesukovataniki, inka lothu gaa ardham kavalante oka jeevitam padutundemo... katha chaduvutunnantasepu chala digulu vestundi naaku entha sangharshana ani.
mahesh, muralii gaari tapalo charcha tarvaata meenundi ee tapa raanundanipinchindi. nayakudu dayanidhi tarafununchii saage kathani mee vislaeshana jodinchi mallee oo saari chadavalanipincharu. cony amrutam meeda aa abhipraayamtho ekibhavinchanu. alaagani meetho virodhinchanu kuudaa.
sujata, meeru stree paatrala paramgaa oo vislaeshana vraayakuudadaandi?
nenuu itivale ee navala chadivaanu. naaku mari antagaa nachaledu cony, saili, varnanalu nachayi.
mee vyaasam-navala gurinchina sameeksha chala bagundi.
intaku mundekkado rasananukunta....ee navala chaduvutunte chetikandinatte undi tappinchukupoye vishayamedo deentlo unnatlugaa anipistuu untundi naaku , enni saalru chadivina sare!
'komali'thoo dayanidhi prema. nagamaniki dayaanidhipai gala aasakti. susheelaku dayanidhipatla unna prema-vimukhata. amrutamloni "aadatanam". indira saadhaaranatvam. dayanidhi talli paatralooni marmam. jagannadham paatralooni chalaakitanam. shyaamala 'soundarya rahityam' ivannee chala baga anipinchadaaniki mundu ayomayaniki guri chesaayi nannu.(oka pakka bagane anipistuu kuudaa) e premaanubhavamuu lekundane dayaanidhiki andaruu vividha streelatho sambandhaalu antagattadam samajam vikruta swaroopaanni aavishkarinchinatlanipi.
naa librarilo nirantaram chadive pustakam edaina undante adhi "chivariki migiledi" matrame! enni saarlu chadivina kottagaane, inka edho telusukovalanipinche vishayam migilipoyinatlanipm pustakam idhi. buchi baabu e mental, saikalajikal states loo undi rasaro artham kaadu cony ilanti navalalu paatralu srushtinchaalante entho kontha vyaktigataanubhavaalu kuudaa thodai undaali.(naa abhiprayam matrame)
dayaanidhini tanalone unnatlu bhaavinchukuni prati paatakuduu(paatakuraallu kuudaa) chadive navala idhi.
prati patra oka anantamaina vishayaanni tanalo daachukunnatlu kanipistundi. komali, indira, susheela..jagannatham..ilaa andaruu! ketigadila jokulestu, sarada telugu anuvaadaalu chestu unde chalaaki jagannadham godavari odduna gudise vesukuni taatvika chintanalo munagadam goppa aascharyaanni kalginche vishayamgaa kanapadindi naakaithe!
chadavadaaniki kotta pustakalemi lenappudu chivariki migiledi teesi kotta pustakam chadivinanta utsaahamgaa chadavagalanu. kaalaatiita vyaktulu-chivariki migiledi ee rentilo naa abhimana navaledi ani adigithe rentiki votesi votu chellakunda chestaanu gaanee jawabu sarigaa cheppalenu.
adbhutamaina aidia icharu. prayatniste bagundetle undi.
// sanghaanni samskarinchadaaniko, naitika viluvalu sthaapinchadaaniko ee navala prayatninchadu. kabatti, aa konamlo ee navalanu chadivite dayanidhi oka viphaludigaa kanipistaadu. saadhakudigaa kaadu.
meeru vraasina vyaasamlo, pai vishayam meeda nenu vibhedistunnaanu mahesh gaaru.
ee navalaku saamaajika prayojanam ledani anukolenu. rachayita tanantata taanugaa prajalanu samskarinchaalani navalalo ekkada cheppakapoyina, dayanidhi swagatamlo anukone vishayaalanu vivarinchetappudu adhi paatakudiki gocharamoutundi.
ee vishayaanni buchibabu gaaru upodghaatamlo perkonnaru. achu ilaage kakapoyina ee vidhamgaa vraasinatlu gurtu
"ee navala nakosam vraasukunnaanu. evariki ardhamkaakapoyinaa parvaaledu ani nenanukolenu. rachayita tanu telusukunna vishayaanni naluguritho panchukunnapude ataniki vimukti. sweeya vimukte ee navala vraayadaaniki prerana."
manushula madhya unna paraspara dweshame, adhi enduku kalugutundo telusukundamane ee navala vraasaanani buchibabu gaaru cheppaaru.
"tanakem kaavaalo teliyanappudu manavudu dveshistaadu" ani navalalo dayanidhi chivaraku telusukuntaadu.
samaajamlo unna paraspara dweshame vyaktulanu preminchalekunda chestundani cheppadalchukunnaru.
@usha:malleemalli chadavalsina navala idhi. naa vislaeshana mimmalni maro saari chadiviste, naa adrushtam.
amrutam vishayamlo naa vyaakhyaanam oka dhrukkonam matrame. kabatti oka paatakuraaligaa mee abhiprayam marchukovalasina avasaram ledu. kakapothe nenu cheppina dhrukkonamlonchi okasari chudataniki prayatninchandi.
amrutam oka jeevithechha kaligina mahila.aa prayaanamlo (saamaajika konamlo) tanu vijayavanturaalu kuudaa. tana prema "niswaartham" kaanakkaraledu. swaarthamtho preminchinaa tappuledu. kabatti nenu amrutam viluvalni bereeju cheyyatam ledu. tana paristhitulni,tana bratakanerchinatananni gurtistunnaanu. anthe.
elaaguu sujaata gaaru 'chivaraku migiledi'loni streepaatrala gurinchi poonukuntunnaaru kabatti intatitoe naa amrutam vislaeshana aaputaanu.
@sujaata: meeru simpulga cheppesi, naatho chala complexes aalochanalu cheyinchestunnarandi baaboo!
"anubhavaanni oohallo tippukuni tana swaarthamtho mudipadda vyaktigata chaayalni tolaginchi rachana dwara itarulatho panchukuni antarangam baadha nundi vimuktudavaali rachayita" antaaru buchibabu. ee vimochanodyamame kalasrushtiki prerana avutundani bhaavistaaru. anduke meeru ilanti paatralu srushtinchaalante vyaktigata anubhavam thodai undaali ante angeekarinchaka tappadu. lekapothe ee ghaadata ela vastundi cheppandi? aa sthaayi bhaava bhoomika lekapothe intati uchchasthaayi rachana asalu jarugutunda?
'soundarya rahityam' gurinchi chala baga cheppaaru. modatlo alanti maanasika jabbokati untundantene nammabuddeyyaledu naaku. cony okati maatram nijam. andaruu soundaryaanni okkalaagaa anubhavinchaleru. andari soudarya nirvachanamuu okati kaadu. soundarya rahityam prakaranam dwara buchibabu kalasrujana gurinchi,manishilooni soundarya"saktini" gurinchi chala cheppadanipistundi. ivannee artham chesukovalante chala anubhavam,ghnaanam kavali. avi eppudo okappudu naaku samakuri artham chesukogalanane aasha naalo inka undi.
meeru elaaguu streepaatrala gurinchi raastunnaaru kabatti nenu purushapaatralu mukhyamgaa raja(raja bhushanam),jagannadham gurinchi raayadaaniki prayatnistaanu.
@bhavana: nijame. jeevitaantam kotta arthaalu gocharinche navala yidi. kabatti chaduvutuu undatame. kakapothe meeru digululonchii aalochana disagaa, aalochana lonchi anubhavam disagaa pathananu teesukellagaligite ee navala oka personal discovery - sweeyashodhana gaa panikostundi.
@venkataramana: navala valla saamaajika prayojanam jariginda leda anedi kaadu prasna. rachayita samajanni "uddarinchadaaniki" rasada leda anedi prasna.
buchibabu uddesam sweeyavimukti. That is a personal quest rather than an intention to reform society based on his deliverance.anduke saamaajika- naitika viluvala sthaapananu kendramgaa navalanu bereeju cheyyakudadantunnanu.
samaajaanni uddharinchadaaniki raasaarani cheppanu. cony saamaajika prayojanam unna navala ani khachitamgaa cheppagalanu.
mee drukpadham loo chadive prayatnam loo vunnaanu ,naa nundi rekkalu vachi e snehituraali vadda vaali vundo telusukoleka marala visalandra nundi teppinchukunnaanu . ee lopu sujatagaarelaanu raastaaru ,appudostamupurthy sthaayilo charchalo paalgonadaaniki.