చిటికెల ఆంజనేయస్వామి
ఆంజనేయుడు శ్రీరామచంద్రునికి నమ్మినబంటు కదా! కనుక రాముని సేవలో తరించాలి అనుకుంటాడు. అలా శ్రీరామునికి, హనుమంతుడే సమస్త ఉపచారాలూచేస్తున్నాడట. మరేవ్వరికీ ఎంతమాత్రమూ అవకాశం ఇవ్వడం లేదు. సేవాకార్యము లన్నియూ అతి జాగ్రత్తగా నిర్వర్తిస్తున్నాడు.
భరత, లక్ష్మణ, శత్రుఘ్నులు కూడ రామచంద్రునికి సేవ చేయాలని తహతహలాడుచున్నారు. చివరికి వారందరూ కలిసి ఒక ఉపాయ మాలోచించినారు. తదనుసారము రఘునాథునికొక కొత్త దినచర్య ను ఏర్పాటు చేశారు. అందులో, భగవానునికి ఏ సేవను ఎవరు చేయాలి అనే విషయము నిర్ణయము కావాలి. మన మందరము మన కార్యములు, మన సమయములు నిర్ణయించుకోవాలి. మనము హనుమంతునికేమీ అవకాశ మీయకూడదు. ప్రణాళిక ఏకగ్రీవముగా అంగీకరింపబడినది. సీతామాత ద్వారా శ్రీరామచంద్రులకు విషయము సర్వస్వము నివేదింపబడింది.
శ్రీరాముడు మందస్మితము చేసి దానిని హనుమంతునకు చూపి చిరునవ్వు నవ్వుతూ – " హనుమా! ఈ ప్రణాళిక నీకు సమ్మతమేనా!" అనగా " ప్రభూ! అందరికీ అంగీకారమై తల్లి ద్వారా ఇది నిర్ణయమైనచో మీరు అవశ్యం అంగీకరించవలసినదే. ఏ సేవయు లేనివాడను నేనొకడినేకదా!" అన్నాడుహనుమంతుడు.
"ఏ పనియూ విడువకుండ ప్రణాళికా సిద్ధపరచినారా? జాగ్రతగా చూడండి"అని భగవానుడు అనగా, ''ఏమియు మరువలేదని'' వారు సమాధనమిచ్చారు. అందరూ హనుమంతుని అభిప్రాయమున కామోదముద్ర వేశారు. శ్రీరాముని ముద్ర కూడ పడినది.
"స్వామీ! ప్రభువులు ఆవులించు సమయమున చిటికెలు వేయడం రాజసంప్రదాయమేకదా! ఆ పని నాకు మిగిలింది" అని ఆంజనేయుడనగా, అందరూ దానిని సామాన్య కార్యముగా భావించారు. అందుకు శ్రీరాముడు కూడా చిరునవ్వుతో అంగీకరించాడు. సేవా సంబంధములో హనుమంతుని సూక్ష్మ జ్ఞాన మెట్టిదో! భరతుడు మాత్రం ఆశ్చర్యచకితుడయ్యాడు.
హనుమంతుని కోరిక నెరవేరింది. అలా ఆంజనేయుడు చిటికెల ఆంజనేయుడు అయ్యాడు. శ్రీరాముడు తింటున్నా, తాగుతున్నా, కూర్చున్నా, పడుకున్నా – సర్వకాల సర్వావస్థల్లో ఆయనతో కూడా హనుమంతుడు ఛాయవలె ఉండసాగాడు. భగవానుడు నిదురించువేళ కూడా కొద్ది దూరములో కూర్చుని, రాముని వదనబింబపు సోయగమును తిలకించసాగాడు. ఇది చూసి, అనేకమంది అనేక విధాలుగా అనుకోసాగారు. కాని, హనుమంతుడు వారితో – "అయ్యా! ప్రభువులకు ఆవులింత ఎప్పుడు వచ్చునో ఎవరు చెప్పగలరు? అందుకే చూస్తూనే ఉన్నాను" అనేవాడు.
హనుమంతుడు శ్రీరామచంద్రునకు నిత్యమూ నీడవలె మసలుచుండుటతో సీతామాత కూడా ప్రభువులకు ఏకాంత సేవలు చేసుకోలేకపోతున్నది.
ఎవరైనా వెళ్ళి, హనుమంతునివలన భగవత్ సేవలోతమకు ఏర్పడుతున్నఆటంకములను తెలియజేసి నప్పటికీ శ్రీరామచంద్రుడు వాటినన్నిటినీ శ్రద్ధగా విని, హాయిగా చిరునవ్వు లొలికించేవాడే తప్పించి, హనుమంతుని మందలించెడి వాడు కాదు.
ఆంజనేయుని భక్తిశ్రద్ధలు చూసి, లక్ష్మణ, శత్రుఘ్నులు భయపడేవారు. చివరికి సీతామాత అడిగిన మీదట, శ్రీరాముడు పూర్వ ప్రణాళికనే అమలులోకి తెచ్చాడు. ఆంజనేయుడు మొదట్లో లాగానే నిరంతరం రామసేవతో పావనమయ్యాడు.
chitikela aanjaneyaswamy
aanjaneyudu sriraamachandruniki namminabantu kada! kanuka ramuni sevalo tarinchaali anukuntaadu. alaa sriraamuniki, hanumanthude samasta upachaaraaluucheestunnaadaaaaa. marevvariki entamaatramuu avakaasam ivvadam ledu. sevaakaaryamu lanniu athi jaagrattagaa nirvartistunnadu.
bharata, lakshmana, satrughnulu kuuda ramachandruniki seva cheyalani tahatahalaaduchunnaaru. chivariki vaarandaruu kalisi oka upaaya malochinchinaru. tadanusaaramu raghunaathunikoka kotta dinacharya nu erpaatu chesaru. andulo, bhagavaanuniki e sevanu evaru cheyali ane vishayamu nirnayamu kavali. mana mandaramu mana kaaryamulu, mana samayamulu nirnayinchukovali. manamu hanumantunikemi avakasa meeyakudadu. pranaalika ekagreevamugaa angeekarimpabadinadi. siitaamaata dwara sriraamachandrulaku vishayamu sarvaswamu nivedimpabadindi.
sriramudu mandasmitamu chesi daanini hanumantunaku chuupi chirunavvu navvutuu – " hanuma! ee pranaalika neeku sammatamena!" anagaa " prabhoo! andarikee angeekaaramai talli dwara idhi nirnayamainacho meeru avasyam angeekarinchavalasinade. e sevayu lenivaadanu nenokadinekada!" annaduhanumantudu.
"e paniyuu viduvakunda pranalika siddaparachinara? jaagratagaa chudandi"ani bhagavanudu anagaa, ''emiyu maruvaledani'' vaaru samaadhanamichaaru. andaruu hanumantuni abhipraayamuna kamodamudra vaesaaru. sriramuni mudra kuuda padinadi.
"swami! prabhuvulu aavulinchu samayamuna chitikelu veyadam rajasampradayamekada! aa pani naaku migilindi" ani aanjaneyudanagaa, andaruu daanini saamaanya kaaryamugaa bhaavinchaaru. anduku sriramudu kuudaa chirunavvutho angeekarinchaadu. seva sambandhamulo hanumantuni suukshma ghnaana mettido! bharatudu maatram aascharyachakitudayyaadu.
hanumantuni korika neraverindi. alaa aanjaneyudu chitikela aanjaneyudu ayyadu. sriramudu tintunna, tagutunna, kurchunna, padukunna – sarvakaala sarvaavasthallo aayanatho kuudaa hanumantudu chayavale undasaagaadu. bhagavanudu nidurinchuvela kuudaa koddi dooramulo kuurchuni, ramuni vadanabimbapu soyagamunu tilakinchasaagaadu. idhi chusi, anekamandi aneka vidhaalugaa anukosaagaaru. kaani, hanumantudu vaaritho – "ayya! prabhuvulaku aavulinta eppudu vachuno evaru cheppagalaru? anduke chustune unnaanu" anevaadu.
hanumantudu sriraamachandrunaku nityamuu needavale masaluchundutato siitaamaata kuudaa prabhuvulaku ekanta sevalu chesukolekapotunnadi.
evaraina velli, hanumantunivalana bhagavat sevalotamaku erpadutunnaatankamulana teliyajesi nappatikee sriraamachandrudu vaatinannitinii shraddhagaa vini, haayigaa chirunavvu lolikinchevade tappinchi, hanumantuni mandalinchedi vaadu kaadu.
aanjaneyuni bhaktishraddhalu chusi, lakshmana, satrughnulu bhayapadevaaru. chivariki siitaamaata adigina meedata, sriramudu puurva pranaalikane amaluloki tecchaadu. aanjaneyudu modatlo lagane nirantaram ramasevatho pavanamayyadu.