జీర్ణం, జీర్ణం వాతాపి జీర్ణం | | Deccan Abroad
By Deccan Abroad Reporter / May 17, 2016 / No Comments
చంటిపిల్లలకు పాలు పట్టించి లేదా ఏదైనా ఆహారం తినిపించి, దిష్టి తీసి, పొట్ట నిమురుతూ 'జీర్ణం, జీర్ణం వాతాపి జీర్ణం' అని అంటుంటాం. దీనివల్ల పిల్లలకు ఆహారం త్వరగా జీర్ణం అవుతుందని ఒక నమ్మకం.
దీని వెనక ఉన్న కథ ఏమిటో మీకు తెలుసా! మనలో చాలామందికి తెలియకపోవొచ్చు. దీని కథ ఏమిటంటే పూర్వం ఒక అడవిలో వాతాపి, ఇల్వలుడు అనే ఇద్దరు రాక్షసులు ఉండేవారు. ఒకచోటినుండి ఇంకొక చోటికి వెళ్ళాలంటే అడవులగుండా ప్రయాణం చేయవలసి వచ్చేది. అలా ప్రయాణిస్తున్నవారిని ఆపి, వారి ఇంటికి వచ్చి ఆతిథ్యం స్వీకరించమని వాతాపి, ఇల్వలుడు రాక్షసులు కోరేవారు. పాపం! వీరి మాటలు నమ్మిన ప్రయాణీకులు వారి ఇంటికి ఆతిథ్యానికి వెళ్ళేవారు. వచ్చిన అతిథులను స్నానపానాదులను ముగించుకొని విశ్రాంతి తీసుకోమని చెప్పి ఇల్వలుడు వంట చేయటానికి అని వంటగదిలోకి వెళ్ళేవాడు. అక్కడ ఇల్వలుడు, వాతాపిని చంపి ముక్కలు ముక్కలుగా చేసి వండేవాడు.
అతిథులకు స్వయంగా ఇల్వలుడే కొసరికొసరి వడ్డించేవాడు. బాటసారులు సుష్టుగా భోజనం చేసేవారు. వీళ్ళు భోజనం ముగించి లేవబోయే సమయానికి ఇల్వలుడు వారిముందు నిలబడి "వాతాపి! ఓ వాతాపీ! రా! బయటకి రా!" అని పిలిచేవాడు. ఈ పిలుపు వినగానే వీరి కడుపులో మాంసరూపంలో ఉన్న వాతాపి తిరిగి ప్రాణం పోసుకుని బాటసారుల పొట్టలు చీల్చుకుని బయటకు వచ్చేవాడు. ఆ తరువాత ఇద్దరూ కలిసి చచ్చి పడి ఉన్న బాటసారులను కడుపునిండా భుజించేవారు. ఇలా మోసంతో ఈ ఇద్దరూ ఆ అడవిగుండా వెళ్ళే ప్రయాణీకులను భుజిస్తుండేవారు ఈ మోసం ఎంతోకాలం నిలబడలేదు. అప్పుడు ఆ అరణ్యంలో ఉండే మునులంతా కలిసి, అగస్త్య మహర్షిని కలిశారు. విషయమంతా విన్నవించుకున్నారు. అగస్త్య మహాముని తప:సంపన్నుడు. మంత్రశక్తులన్నీ ఆయన ఆధీనంలో ఉండేవి. సముద్రాన్నే ఔపోసన పట్టిన మహానుభావుడు. విషయమంతా విన్న అగస్త్యుడు వెంటనే వాతాపి, ఇల్వలుడు ఉన్న ప్రదేశానికి బయలుదేరాడు.
మహర్షిని చూడగానే యథాప్రకారం ఇద్దరూ బ్రాహ్మణ రూపంలో ఎదురువెళ్ళి తమ ఆతిథ్యం స్వీకరించి వెళ్ళమని ప్రార్థించారు. అగస్త్యులవారు వెంటనే అంగీకరించి వారితోపాటు బయలుదేరారు. ఇల్వలుడు ఇంటికి చేరుకోగానే "మహాత్మా! తమరు స్నానం చేసి జపం చేసుకుంటూ ఉండండి. ఈలోగా భోజనం సిద్ధం చేస్తాను." అని వంటింట్లోకి వెళ్లి యథాప్రకారంగా వంట చేశాడు. తరువాత మహర్షులవారిని భోజనానికి పిలిచి, కొసరికకొసరి వడ్డించాడు. మహర్షులవారు భోజనం ముగించి ఇల్వలుడికి వినపడకుండా, పొట్ట నిమురుకుంటూ 'జీర్ణం జీర్ణం వాతాపి జీర్ణం' అని అనుకున్నారు. తరువాత ఇల్వలుడు మహర్షికి ఎదురు నిలబడి, "వాతాపీ! ఓ వాతాపీ! రా! బయటకు రా!" అని పిలిచాడు. ఎంతసేపటికి వాతాపి రాలేదు. ఇల్వలుడికి భయం వేసింది. అప్పుడు అగస్య మహర్షి నవ్వి " ఇంకెక్కడి వాతాపి? నా పొట్టలో జీర్ణమయిపోయాడు." అన్నాడు. ఇల్వలుడు తన ఎదురుగా ఉన్నది అగస్త్య మహర్షి అని తెలుసుకున్నాడు. వెంటనే మహర్షి కాళ్ళ మీదపడి ప్రాణభిక్ష పెట్టమని ప్రార్థించాడు. ఆ అరణ్యం వదిలి వెళతానని చెప్పాడు. మహర్షులవారు దయ తలిచి "వెళ్ళు! " అన్నారు. ఇల్వలుడు ఇకముందు ఎవరిని చంపనని ప్రమాణం చేసి, ఆ అరణ్యం వదిలి వెళ్ళాడు. ఇదీ 'జీర్ణం జీర్ణం వాతాపి జీర్ణం' వెనుక ఉన్న కథ!
jeernam, jeernam vaataapi jeernam | | Deccan Abroad
By Deccan Abroad Reporter / May 17, 2016 / No Comments
chantipillalaku paalu pattinchi leda edaina aahaaram tinipinchi, dishti teesi, potta nimurutuu 'jeernam, jeernam vaataapi jeernam' ani antuntam. deenivalla pillalaku aahaaram twaragaa jeernam avutundani oka nammakam.
deeni venaka unna katha emito meeku telusa! manalo chaalaamandiki teliyakapovochu. deeni katha emitante puurvam oka adavilo vaataapi, ilvaludu ane iddaru raakshasulu undevaaru. okachotinundi inkoka chotiki vellalante adavulagunda prayaanam cheyavalasi vachedi. alaa prayaanistunnavaarina aapi, vaari intiki vachi aatithyam sweekarinchamani vaataapi, ilvaludu raakshasulu korevaru. paapam! veeri maatalu nammina prayaaneekulu vaari intiki aatidhyaaniki vellevaaru. vachina atithulanu snaanapaanaadulanu muginchukoni vishraanti teesukomani cheppi ilvaludu vanta cheyataniki ani vantagadiloki vellevaadu. akkada ilvaludu, vaataapini champi mukkalu mukkalugaa chesi vandevaadu.
atithulaku swayamgaa ilvalude kosarikosari vaddinchevaadu. baatasaarulu sushtugaa bhojanam chesevaaru. veellu bhojanam muginchi levaboye samayaniki ilvaludu vaarimundu nilabadi "vaataapi! oo vaataapii! raa! bayataki raa!" ani pilichevaadu. ee pilupu vinagaane veeri kadupulo maamsaroopamlo unna vaataapi tirigi praanam posukuni baatasaarula pottalu cheelchukuni bayataku vachevaadu. aa taruvaata iddaruu kalisi chachi padi unna baatasaarulanu kadupuninda bhujinchevaaru. ilaa mosamtho ee iddaruu aa adavigunda velle prayaaneekulanu bhujistundevaaru ee mosam entokalam nilabadaledu. appudu aa aranyamlo unde munulanta kalisi, agastya maharshini kalisaru. vishayamantaa vinnavinchukunnaaru. agastya mahamuni tapa:sampannudu. mantrasaktulanni aayana aadheenamlo undevi. samudraanne auposana pattina mahanubhavudu. vishayamantaa vinna agastyudu ventane vaataapi, ilvaludu unna pradesaaniki bayaluderaadu.
maharshini chudagaane yathaaprakaaram iddaruu brahmana roopamlo eduruvelli tama aatithyam sweekarinchi vellamani praarthinchaaru. agastyulavaaru ventane angeekarinchi vaarithopaatu bayaluderaaru. ilvaludu intiki cherukogane "mahatma! tamaru snaanam chesi japam chesukuntu undandi. eelogaa bhojanam siddham chestaanu." ani vantintloki velli yathaaprakaaramgaa vanta cheshaadu. taruvaata maharshulavaarini bhojananiki pilichi, kosarikakosari vaddinchaadu. maharshulavaaru bhojanam muginchi ilvaludiki vinapadakunda, potta nimurukuntu 'jeernam jeernam vaataapi jeernam' ani anukunnaru. taruvaata ilvaludu maharshiki eduru nilabadi, "vaataapii! oo vaataapii! raa! bayataku raa!" ani pilichaadu. entasepatiki vaataapi raledu. ilvaludiki bhayam vesindi. appudu agasya maharshi navvi " inkekkadi vaataapi? naa pottalo jeernamayipoyaadu." annadu. ilvaludu tana edurugaa unnadi agastya maharshi ani telusukunnadu. ventane maharshi kaalla meedapadi praanabhiksha pettamani praarthinchaadu. aa aranyam vadili velataanani cheppaadu. maharshulavaaru daya talichi "vellu! " annaru. ilvaludu ikamundu evarini champanani pramaanam chesi, aa aranyam vadili vellaadu. idhee 'jeernam jeernam vaataapi jeernam' venuka unna katha!