పాతకథలు మళ్లి ఎందుకంటే – తెలుగు తూలిక
పాతకథలు మళ్లి ఎందుకంటే
నిన్న నాకు పునర్జన్మ ఎత్తినంత ఆనందంగా గడిచింది. మిత్రులకు నామనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు.
నేను ప్రచురిస్తున్న నావెనకటి కథలకి ఇంత ఆదరణ రావడం విశేషమే. ముఖ్యంగా ఒక అంశంతీసుకుని వచ్చిన వ్యాఖలు నాకు అరుదు.
కొందరికి ఇవి చదివేసిన కథలు, కొందరికి కొత్త. ఈనాటి అంతర్జాలంలో సౌలభ్యంమూలంగా నాపేరు చాలామందికి తెలుసు కానీ నేను ఏం రాసేనో అట్టేమందికి తెలిసినట్టు లేదు. అంచేత కూడా కొన్ని కథలు మళ్లీ ప్రచురించడం తప్పు కాదనే అనిపిస్తోంది.
నాకు తెలిసిందేమిటంటే, పునర్ముద్రణ అవుసరమే అని. ఇంతకుముందు చదివినవారు కాక కొత్తగా చదవడం మొదలు పెట్టినవాళ్లు కూడా చదివి ఆనందిస్తున్నారు. అంటే ఈకథలకి కాలదోషం పట్టలేదని కూడా అనిపిస్తోంది. అంచేత మరొ కథ కూడా ఈరోజు పెడుతున్నాను. నేను బాగా రాసేననుుకుంటున్న కథల్లో ఇదొకటి.
రెండోది – ఇలా నాపాతకథలు తీసి చూసుకోడంలో నాకు ఆనాడు తోచని కోణాలు తోస్తున్నాయి. ఉదాహరణకి, అప్పట్లో అనుకోలేదు కానీ నేను ఉత్తమపురుషలో రాసినకథలు ఎక్కువగానే ఉన్నాయి
సాధారణంగా కథ ప్రథమపురుషలో రాసినప్పుడు, కథకుడు సర్వాంతర్యామి. ప్రతిపాత్రలో మనసులో మాట గ్రహించగలడు. ఉత్తమపురుషులో రాసినప్పుడు అలా కాదు. మనకి తారసపడిన వ్యక్తులని వారి మాటలనిబట్టి, ప్రవర్తననిబట్టి వారి వ్యక్తిత్వాలగురించి ఒక అభిప్రాయానికి వస్తాం కానీ నిజంగా వారివ్యక్తిత్వం తలీదు.
కథ ఉత్తమపురుషలో చెప్పినప్పుడు అదే జరుగుతుంది. కథకుడికోణంలోనే ఇతరపాత్రలను అర్థం చేసుకోడం జరుగుతుంది. అంటే నిత్యజీవితంలో నాకు అర్థం కాని మనుషులగురించి కథల్లో అలాగే చిత్రించేను అనిపిస్తోంది.
నిన్నటి కథ – ఫలరసాదుల గురియవే -లాటిదే ఈ కథ జీవనమాధుర్యం కూడా. మనం ఇతరులని అంచనా వేయడంలో మన పొరపాటు ఎంత దూరమో చూపుతుంది.
paatakathalu malli endukante – telugu thoolika
paatakathalu malli endukante
ninna naaku punarjanma ettinanta aanandamgaa gadichindi. mitrulaku namanahpurvaka dhanyavaadaalu.
nenu prachuristunna navenakati kathalaki inta aadarana ravadam visheshame. mukhyamgaa oka amsanteesukuni vachina vyaakhalu naaku arudu.
kondariki ivi chadivesina kathalu, kondariki kotta. eenaati antarjaalamlo soulabhyammoolamgaa naperu chaalaamandiki telusu cony nenu yem raseno attemandiki telisinattu ledu. anchetha kuudaa konni kathalu malli prachurinchadam tappu kaadane anipistondi.
naaku telisindemitante, punarmudrana avusarame ani. intakumundu chadivinavaaru kaaka kottagaa chadavadam modalu pettinavaallu kuudaa chadivi aanandistunnaaru. ante eekathalaki kaladosham pattaledani kuudaa anipistondi. anchetha maro katha kuudaa eeroju pedutunnaanu. nenu baga rasenanukuntunna kathallo idokati.
rendodi – ilaa naapaatakathalu teesi chusukodamlo naaku aanaadu thochani konaalu tostunnayi. udaaharanaki, appatlo anukoledu cony nenu uttamapurushalo rasinakathalu ekkuvagaane unnaayi
saadhaaranamgaa katha pradhamapurushalo rasinappudu, kathakudu sarvaantaryaami. pratipaatralo manasulo maata grahinchagaladu. uttamapurushulo rasinappudu alaa kaadu. manaki taarasapadina vyaktulani vaari matalanibatti, pravartananibatti vaari vyaktitvaalagurinchi oka abhipraayaaniki vastam cony nijamgaa vaarivyaktitvam taleedu.
katha uttamapurushalo cheppinappudu adhe jarugutundi. kathakudikonamlone itarapaatralanu artham chesukodam jarugutundi. ante nityajeevitamlo naaku artham kaani manushulagurinchi kathallo alaage chitrinchenu anipistondi.
ninnati katha – phalarasaadula guriyave -latide ee katha jeevanamaadhuryam kuudaa. manam itarulani anchana veyadamlo mana porapaatu entha dooramo chuuputundi.