నీలమత పురాణం-60 | సంచిక - తెలుగు సాహిత్య వేదిక
Home ధారావాహికలు నీలమత పురాణం నీలమత పురాణం-60
on: February 02, 2020 రచన: కస్తూరి మురళీ కృష్ణ ఇతర రచనలు on: February 02, 2020
చంద్రపురంలో నివాసస్థలం కోరిన బ్రాహ్మణుడి కోరికను విశ్వగశ్వుడు మన్నించాడు.
"చంద్రపురంలో నా సుందర మందిరమంతా నీకు ధారాదత్తం చేస్తాను. దాన్లో నీకూ, నీ కుటుంబ సభ్యులకు అవసరమైనంత, సరిపడినంత స్థలాన్ని ఆక్రమించుకో" అన్నాడు.
రాజు మాటలను స్వీకరించాడు బ్రాహ్మణ వేషంలో ఉన్న మహాపద్మనాగు.
దానం చేస్తున్నట్టు సూచనగా రాజు నుంచి జలాన్ని స్వీకరించాడు బ్రాహ్మణుడు. రాజును ఆశీర్వదించాడు. ఆపై నాగు రూపం ధరించాడు.
"నగరం వదిలి వెళ్ళిపో. నీ కుటుంబ సభ్యులను, అశ్వాలను, గజదళాన్ని, రథాలను, నీ మనుషులను, నువ్వు దాచిన ధనాన్ని అన్నిటినీ తీసుకుని వెళ్ళిపో. రాజా నాకు ఈ నగరం మొత్తం సరిపోతుంది, దాన్లో ఇంకెవరికీ స్థానం లేదు. నేను ఈ నగరాన్ని సరస్సుగా మార్చుకుంటాను. ఇక్కడ నివసిస్తాను. కాబట్టి మీరు త్వరగా ఈ ప్రాంతాన్ని వదిలి వెళ్ళిపొండి."
నాగుకు తన నగరాన్ని దానం చేసిన రాజు, చిరునవ్వుతో తన కుటుంబ సభ్యులను, ప్రజలను, అందరినీ వెంట తీసుకుని చంద్రపురానికి రెండు యోజనాల దూరంలో, నగరానికి పశ్చిమాన అందమైన నూతన నగరాన్ని నిర్మింపజేశాడు. ఈ నగరం 'విశ్వగశ్వపురం'గా ప్రసిద్ధి పొందింది. తన వారందరితో నూతన నిర్మిత నగరంలో సుఖంగా ఉండడం ప్రారంభించాడు.
నాగమహాపద్ముడు నగరానికి వరదలు రప్పించాడు. ఫలితంగా చంద్రపురం సర్వం అత్యద్భుతమైన సరస్సుగా మారిపోయింది. సకుటుంబ సపరివార సమేతంగా ఆ సరస్సులో నివసించడం ప్రారంభించాడు మహాపద్ముడు.
ఒక యోజనం పొడవు, వెడల్పు కల ఈ సరస్సు అతి పవిత్రమైనది. అందమైనది. సహృదయుల హృదయాలకు ఆనందం కలిగిస్తుంది.
మహాపద్ముడి ప్రభావం వల్ల ఈ సరస్సులో మొసళ్ళు లేకుండా పోయాయి. ఆ సరస్సులో మహాపద్మనాగు ఆనందంగా నివసించాడు కుటుంబంతో.
ఇది మహాపద్ముడి సరస్సు ఆవిర్భావ కథ. నీకు చెప్పాను. ఇంకా ఏమేం వినగోరుతున్నావో తెలుపు మహారాజా?" అడిగాడు.
గోనందుడు అడిగిన అంశాలని, దాని వివరణను తెలుసుకునే ముందు ఒక విషయాన్ని మనం గమనించాల్సి ఉంది.
ఈ కథ ప్రకారం మహాపద్మనాగు చంద్రపురాన్ని సరస్సుగా మార్చటం కథ కృత్రిమంగా సరస్సును నిర్మించిన గాథలా తోస్తుంది. దీనిలో ఇంకా ఏమైనా ప్రతీకలు దాగి ఉన్నాయోమే ఆలోచించాల్సి ఉంటుంది. ఒక వేళ సరస్సు సహజమైనదైతే, నెమ్మదిగా నగరం నీటితో నిండుతూంటే, మహారాజు తన నగరాన్ని తరలించి నూతన నగరం నిర్మించటమో జరిగి ఉండాలి. దాన్ని జ్ఞాపకంగా భవిష్యత్తు తరాలకు అందించేందుకు పురాణ గాథ రూపొంది ఉంటుంది. పురాణాలు 'ఇలా జరిగింది' అని జరిగినదాన్నే చెప్తాయి. అయితే ఆ చెప్పటంలో అనేక విషయాలు ఆధునికుల బుద్ధికి అందని విషయాలు అసంబద్ధంగా తోచే విషయాలు అవటంతో వాటికి పుక్కిటి పురాణాలు అని కొట్టేయడం జరుగుతుంది. ఆయా గాథలలో నిబిడీకృతమై ఉన్న సత్యాలను, సంఘటనలను విస్మరించడం సంభవిస్తోంది.
ఈ కథలో గమనించాల్సిన అంశం ఏమిటంటే, ఎక్కడా సంఘర్షణ లేదు. ఒక రాజు కేవలం తాను ఇచ్చిన మాటకు కట్టుబడి ఉండి తన నగరం మొత్తాన్ని వదిలి వెళ్ళిపోవటమనే అపూర్వమైన ఘట్టం భారతదేశంలోనే సంభవిస్తుంది. ప్రపంచంలో ఎక్కడా కూడా ఇలాంటి కథలు కల్పనలో కూడా కనబడవు. రాజు ఇచ్చిన మాటను మన్నించి ప్రజలంతా ఆ ప్రాంతం వదిలి మరో ప్రారంతంలో నివాసం ఏర్పాటు చేసుకోవటం, ఎలాంటి నిరసనలు, వ్యతిరేకతలు ప్రదర్శించకుండా జరగటం చాలా ఆశ్చర్యం అనిపిస్తుంది. ముఖ్యంగా, ఎవరినీ గౌరవించని, ఎవరిని పడితే వారిని ముందూ వెనుకా చూడకుండా ఇష్టం వచ్చినట్టు విమర్శించే సమాజాన్ని చూస్తున్న మనకు ఒక రాజు ఇచ్చిన మాటను మన్నించి ప్రజలు తమ నివాసాలను వదిలి కొత్త స్థలంలో నివాసాలు ఏర్పరుచుకోవటం ఊహకు కూడా అందదు. ఓ కట్టు కథలా, కల్పనాఅ అనిపిస్తుంది. కానీ భారతీయ పురాణాలు సత్యం చెప్తాయి. నిజంగా జరిగిన విషయాలను చెప్తాయి. కాని అవి అర్థం కావటం వాటిని చూసే దృష్టిపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
ఆ కాలంలో వారికి ఈ కాలంలో జరుగుతున్న అంశాలు చెప్తే కట్టుకథలే కాదు, 'కలికాలం'లా అనిపిస్తాయి. అధిక సంఖ్యలో ప్రజలు నాయకుడిని ఎన్నుకోవటం, అలా ఎన్నికయిన నాయకుడిని పరాజయం పొందిన వారు ఆమోదించక అల్లోకల్లోలం సృష్టించటం, గౌరవించాల్సిన ప్రతి సంస్థను, ప్రతి వ్యక్తినీ దూషించటం, హేళన చేయటం, కొందరు దాన్ని సమర్థించటం వంటి అంశాలు ఆశ్చర్యాన్ని, అసహ్యాన్ని కలిగిస్తాయి. ఏదన్నా గౌరవం లేదు, ఎవరినీ గౌరవించటం లేదు. టీచర్లంటే లెక్కలేదు, న్యాయస్థానాలంటే విలువ లేదు. పోలీసులంటే లెక్కలేదు. సైన్యం అంటే విశ్వాసం లేదు. దేన్నీ గౌరవించటం లేదు. ప్రతీదాన్ని విమర్శించటం, అసంబద్ధంగా, అర్థం పర్థం లేని వాదనలు చేయటం ఒక పద్ధతిగా మారిన సమాజానికి ఒక రాజు ఇచ్చిన మాటను మన్నించి ప్రజలందరితో నగరాన్ని వదిలిపోవటం కట్టుకథలా అనిపించటంలో ఆశ్చర్యం లేదు. అదే అసలు బాధాకరమైన విషయం.
neelamata puraanam-60 | sanchika - telugu saahitya vedika
Home dhaaraavaahikalu neelamata puraanam neelamata puraanam-60
on: February 02, 2020 rachana: kasturi muralii krishna itara rachanalu on: February 02, 2020
chandrapuramlo nivaasasthalam korina brahmanudi korikanu vishwagashwudu manninchaadu.
"chandrapuramlo naa sundara mandiramantaa neeku dhaaraadattam chestaanu. daanlo neekuu, nee kutumba sabhyulaku avasaramainanta, saripadinanta sthalaanni aakraminchuko" annadu.
raju maatalanu sweekarinchaadu brahmana veshamlo unna mahaapadmanaagu.
daanam chestunnattu suuchanagaa raju nunchi jalaanni sweekarinchaadu brahmanudu. rajunu aasiirvadimchaadu. aapai naagu roopam dharinchaadu.
"nagaram vadili vellipo. nee kutumba sabhyulanu, ashwaalanu, gajadalaanni, rathaalanu, nee manushulanu, nuvvu daachina dhanaanni annitinee teesukuni vellipo. raja naaku ee nagaram mottam saripotundi, daanlo inkevarikee sthaanam ledu. nenu ee nagaraanni sarassugaa maarchukuntaanu. ikkada nivasistaanu. kabatti meeru twaragaa ee praantaanni vadili vellipondi."
naguku tana nagaraanni daanam chesina raju, chirunavvutho tana kutumba sabhyulanu, prajalanu, andarinee venta teesukuni chandrapuraaniki rendu yojanala dooramlo, nagaraniki paschimaana andamaina noothana nagaraanni nirmimpajesaadu. ee nagaram 'vishwagashwapuram'gaa prasiddhi pondindi. tana vaarandarito noothana nirmita nagaramlo sukhamgaa undadam praarambhinchaadu.
nagamahapadmudu nagaraniki varadalu rappinchaadu. phalitamgaa chandrapuram sarvam atyadbhutamaina sarassugaa maaripoyindi. sakutumba saparivaara sametamgaa aa sarassulo nivasinchadam praarambhinchaadu mahapadmudu.
oka yojanam podavu, vedalpu kala ee sarassu athi pavitramainadi. andamainadi. sahrudayula hrudayaalaku aanandam kaligistundi.
mahapadmudi prabhaavam valla ee sarassulo mosallu lekunda poyayi. aa sarassulo mahaapadmanaagu aanandamgaa nivasinchaadu kutumbamtho.
idhi mahapadmudi sarassu aavirbhava katha. neeku cheppaanu. inka emem vinagorutunnavo telupu maharaja?" adigaadu.
gonandudu adigina amsaalani, daani vivarananu telusukune mundu oka vishayaanni manam gamaninchalsi undi.
ee katha prakaaram mahaapadmanaagu chandrapuraanni sarassugaa marchatam katha krutrimamgaa sarassunu nirminchina gathala tostundi. deenilo inka emaina prateekalu daagi unnayome alochinchalsi untundi. oka vaela sarassu sahajamainadaite, nemmadigaa nagaram neetitho nindutunte, maharaju tana nagaraanni taralinchi noothana nagaram nirminchatamo jarigi undaali. daanni ghnaapakamgaa bhavishyattu taraalaku andinchenduku puraana gaatha roopondi untundi. puraanaalu 'ilaa jarigindi' ani jariginadaanne cheptaayi. ayithe aa cheppatamlo aneka vishayaalu aadhunikula buddhiki andani vishayaalu asambaddhamgaa toche vishayaalu avatamtho vaatiki pukkiti puraanaalu ani kotteyadam jarugutundi. aayaa gaathalalo nibideekrutamai unna satyaalanu, sanghatanalanu vismarinchadam sambhavistondi.
ee kathalo gamaninchaalsina amsam emitante, ekkada sangharshana ledu. oka raju kevalam taanu ichina maataku kattubadi undi tana nagaram mottaanni vadili vellipovatamane apoorvamaina ghattam bharatadesamlone sambhavistundi. prapanchamlo ekkada kuudaa ilanti kathalu kalpanalo kuudaa kanabadavu. raju ichina maatanu manninchi prajalantaa aa praantam vadili maro praarantamlo nivasam erpaatu chesukovatam, elanti nirasanalu, vyatirekatalu pradarsinchakundaa jaragatam chala aascharyam anipistundi. mukhyamgaa, evarinee gowravinchani, evarini padithe vaarini munduu venuka chudakunda ishtam vachinattu vimarsinche samaajaanni chustunna manaku oka raju ichina maatanu manninchi prajalu tama nivaasaalanu vadili kotta sthalamlo nivaasaalu erparuchukovatam oohaku kuudaa andadu. oo kattu kathalaa, kalpanaa anipistundi. cony bhaarateeya puraanaalu satyam cheptaayi. nijamgaa jarigina vishayaalanu cheptaayi. kaani avi artham kaavatam vaatini chuse drushtipai aadhaarapadi untundi.
aa kaalamlo vaariki ee kaalamlo jarugutunna amsaalu chepte kattukathale kaadu, 'kalikaalam'laa anipistaayi. adhika sankhyalo prajalu nayakudini ennukovatam, alaa ennikayina nayakudini parajayam pondina vaaru aamodinchaka allokallolam srushtinchatam, gouravinchaalsina prati samsthanu, prati vyaktinee dooshinchatam, helana cheyatam, kondaru daanni samarthinchatam vanti amsaalu aascharyaanni, asahyaanni kaligistaayi. edanna gowravam ledu, evarinee gowravinchatam ledu. teacherlante lekkaledu, nyaayasthaanaalante viluva ledu. polisulante lekkaledu. sainyam ante vishwaasam ledu. dennee gowravinchatam ledu. prateedaanni vimarsinchatam, asambaddhamgaa, artham partham laeni vaadanalu cheyatam oka paddhatigaa maarina samaajaaniki oka raju ichina maatanu manninchi prajalandaritho nagaraanni vadilipovatam kattukathalaa anipinchatamlo aascharyam ledu. adhe asalu baadhaakaramaina vishayam.