ఆడపడుచు | కథ | www.NavaTelangana.com
మొబైల్‌ మోగటంతో, స్క్రీన్‌ వైపు చూసింది చిత్ర. తెలియని నంబర్‌. కట్‌ చేసేసింది. మళ్ళీ మోగింది. మళ్ళీ కట్‌ చేసింది చిత్ర. ఫోను ఆగలేదు. చిత్ర సహనాన్ని పరీక్షిస్తూ, మళ్ళీ మోగింది. 'సచ్చినోళ్ళు ఎవరో' అనుకుంటూ, విసుగంతా కీ పాడ్‌ మీద చూపిస్తూ నొక్కి, విసురుగా మాట్లాడింది, ''ఎవరూ?'' అవతలి గొంతు వినగానే, ఆమెలోని విసుగు చేత్తో తీసివేసినట్లు మాయమైపోయి, ఆ స్థానే విపరీతమైన ఆశ్చర్యంతో పాటూ, కంగారు కూడా చోటు చేసుకుంది.
''అన్నయ్యా! నువ్వే? నా నంబర్‌ ఎలా తెలిసింది? అమ్మ బాగుందా?'' గబగబ అడిగింది.
''అంతా బాగున్నాం చెల్లారు.'' ఈసారి పూర్తిగా మతి పోయిన పరిస్థితి.
''అన్నయ్యా, చెల్లారు అని పిలుస్తున్నావా?''
''అంత ఆశ్చర్యం వద్దులేమ్మా! మీ వదినతో మాట్లాడు. ఆడపడుచుతో మాట్లాడాలని ఉబలాటపడుతోంది.''
ఏం జరుగుతోందో అర్థంకాక, పక్కనే ఉన్న స్టూల్‌ మీద కూలబడిపోయింది చిత్ర.
''ఎందుకురా, నా దారిన నేను బతుకుతుంటే, ఇలా అకస్మాత్తుగా పలకరించి అవహేళన చేస్తున్నావ్‌?'' ఈసారి ఆమె గొంతులో కోపం.
''లేదమ్మా, నిజంగానే చెప్తున్నా. నేనూ, మీ వదినా ఈ ఉదయమే హైదరాబాద్‌ వచ్చాం. మీ ఇంటికి వస్తే, నీకేం ఇబ్బందోనని, హౌటల్‌ నుంచి ఫోన్‌ చేస్తున్నాను. ఇక్కడికి వస్తూ, అమ్మ దగ్గర్నుంచి, నీ నంబర్‌ తీసుకున్నాను. వదినతో మాట్లాడు.''
'నిన్ను చూడాలని ఉంది చిత్రా! ఇక్కడికి రాగలవా? మేము అక్కడికి రామా?''
తెలియని వ్యక్తితో జీవితంలో మొదటిసారి మాట్లాడుతు న్నట్లు కాకుండా, ఆత్మీయమైన నెచ్చెలితో, చాన్నాళ్ళ గాప్‌ తరవాత మాట్లాడుతున్నట్టు ఉంది అవతలి స్త్రీ స్వరం.
''నేనే వస్తాను.'' అసంకల్పితంగా అనేసింది చిత్ర.
వెంటనే ఒక క్యాబ్‌ తీసుకు బయల్దేరింది. ఆమె మనసులో ఆలోచనలు. అన్నయ్య పెళ్ళి అని తెలిసి, ఆశగా తను ఇంటికి వెళ్ళిన రోజు! అవమానం పాలైనా, ఆమె సతీదేవి కాదు గనక, దేహాన్ని దగ్ధం చేసుకోలేక, అవమానం పొందిన మనసుతో, అలాగే గుడ్లనీరు కుక్కుకుంటూ, వెనక్కి తిరిగి వచ్చిన రోజు! 'పదిహేను రోజులు కూడా గడవలేదు. ఇంతలో ఏమొచ్చింది మార్పు? ఎలా అంత తీయగా మాట్లాడుతున్నాడు అన్నయ్య?' కారు ముందుకు దారి తీస్తుంటే, మనసు వెనక్కి పరుగు తీసింది.
''అమ్మా!'' ఎన్నాళ్ళ తరవాతో వినిపించిన పిలుపు! ఆ గొంతు సూటిగా వచ్చి, ఆమె గుండెల్ని తడమగా, ఆ అసుర సంధ్య వేళ, కనుచీకట్ల మధ్య, వెనక్కి తిరిగి చూసింది సావిత్రి.
చైత్ర! అవును, చైత్రే!!
సావిత్రిలో ఉద్విగత. రెండు చేతులూ చాచింది. రివ్వున వచ్చి, కౌగిట్లో ఒదిగిపోయిన చైత్రని గుండెల్లో పొదువుకుంది.
''అన్నయ్య పెళ్ళిట కదమ్మా?''
ఒక్కసారి స్పహలోకి వచ్చింది సావిత్రి. నయం, అప్పుడక్కడ ఎవరూ లేరు. ఎవరూలేరని గమనించాకే, చైత్ర ఆ గడపలో అడుగుపెట్టిన విషయం ఆమెకి తెలియదు.
గబగబ చైత్రని ఇంట్లోకి తీసుకువెళ్ళింది. లోపలి గదిలోకి వెళ్ళాక, తలుపులు కూడా దగ్గరకు వేసేసింది.
''ఎక్కడుంటున్నావురా, ఎట్లా ఉన్నావు?'' ఆబగా చైత్ర తల నిమురుతూ అడిగింది.
చైత్ర కళ్ళు నిండుకున్నాయి. ''బాగానే ఉన్నానమ్మా''- ఒక్క క్షణం ఆగి, మళ్ళీ వచ్చాయి మాటలు, ''అమ్మా! అన్నయ్య పెళ్ళి నేను చూడకూడదా?''
జవాబు లేదు సావిత్రి దగ్గర. రెండు నిమిషాల నిశ్శబ్దం తరవాత, కూడదీసుకుని పలికింది,
''చూద్దువుగాని. అలాగే. ఇంతకీ ఎప్పుడు బయల్దేరావ్‌? ఏమయినా తిన్నావా మధ్యాహ్నం? ముందు తినటానికేమైనా తెస్తాను, ఉండు.'' ఉద్దేశ్యం మాట మార్చటమే అయినా, కన్నతల్లి కడుపు చూస్తుందన్న సత్యమూ ఆ ప్రశ్నలో ప్రతిఫలించింది.
''ఆకలి వేస్తున్న మాట నిజమే గానీ, నిన్ను చూస్తేనే కడుపు నిండిపోయిందమ్మా.''
చైత్ర కళ్ళలో మళ్ళీ నీళ్ళు. ఆకలి అన్నమాట చెవిన పడుతూనే, లేచి వంటింటి వైపు నడిచింది సావిత్రి. ఆ గది తలుపులు దగ్గరకు లాగటం మాత్రం మరవలేదు.
ఇద్దరన్నలకి పుట్టిన ముద్దుల తమ్ముడు. ఉగాది నాడు పుట్టాడని, చైత్ర అని పేరు పెట్టాడు శాంతమూర్తి. కూతురు పుడితే బాగుండునని ముందంతా అనుకున్నా, చైత్ర ముద్దుల ముఖం చూశాక ఆ మాట మళ్ళీ తలుచుకోలేదు సావిత్రి. పసి వయసులో చైత్రకే రకరకాల గౌన్లూ, డ్రస్సులూ వేసేది. తల దువ్వి, జడలు వేసేది. బొట్టూ, కాటుకా పెట్టి, బుట్ట బొమ్మలా అలంకరించి మురిసిపోయేది. ఇరుగు పొరుగు కూడా, ''ఈ అలంకరణలో అచ్చు ఆడపిల్లలా ఉన్నావురా'' అని ముద్దు చేసే వాళ్ళు. అన్నల కన్నా భిన్నంగా ఉండటం, అమ్మా, నాన్నా తనని అధికంగా ముద్దు చేయటంతో, చైత్రకీ ఆ అలంకరణ ఇష్టంగానే ఉండేది. బళ్ళో వేసినప్పుడు లాగూ చొక్కాలు తొడిగి, క్రాఫు చేయించాక, మగరూపు వచ్చేసింది. ఏడో తరగతి చదువు తుండగా, స్కూలు యానివర్సరీకి విరాట పర్వం నాటిక వేయించారు. అందులో, చైత్రది బహన్నల వేషం. ఆడ దుస్తులు వేసుకుని, వయ్యారంగా నడుస్తూ స్టేజి మీదికి వచ్చిన చైత్యని చూసి ఈలలు వేశారు పెద్ద క్లాసు పిల్లలు.
చైత్రకి కోపం రాలేదు, సిగ్గూ, ఆనందం కలిగాయి. వాడిని అందరూ అభినందిస్తుంటే, అన్నలకి అసూయ కలిగింది. ''ఏమిటమ్మా తమ్ముడు? బహన్నల వేషం వేయటం ఏమిటి? అందరూ నవ్వుతున్నారు.'' అంటూ, తల్లికి ఫిర్యాదు చేశాడు పెద్దన్న పార్ధివ్‌.. ''చిన్నవాడు కాబట్టి వేశాడులేరా! పెద్దైతే వేస్తాడా? అయినా బహన్నల సామాన్యుడా, సవ్యసాచి.'' ''సవ్యసాచి అయితే ఫరవాల్లేదు. రెంటికీ చెడిన ఆడంగి వాడు అయితేనే..'' పార్థివ్‌ మాట పూర్తికాక ముందే, సాచిపెట్టి లెంప మీద కొట్టాడు శాంతమూర్తి.
''నోటికెంతొస్తే, అంతా అనెయ్యటమేనా? తమ్ముడిని అలాగేనా అనేది?''
ఎన్నడూ రాని తండ్రి కోపానికి జడిసిపోయాడు పార్థివ్‌.
రోజూ అన్నలిద్దరూ ప్లే గ్రౌండ్‌కి వెళ్ళి ఏవో ఒక ఆటలాడి వస్తారు. చైత్రకి ఆటలు ఇష్టం ఉండవు. ఆ సమయంలోనూ, ఇంట్లోనే ఉండి, ఏ పుస్తకాలు చదువుకోవటమో, టి.వి. చూడటమో చేస్తాడు. ఆ రోజు, అతడికి పెడదామని, బజ్జీలు పళ్ళెంలో పెట్టుకుని, పిల్లల గదికి వచ్చిన సావిత్రి చైత్రని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది. తల్లి చీర కట్టుకుని, నుదుట బొట్టు పెట్టుకుని, అద్దంలో అందాలు చూసుకుంటున్నాడు చైత్ర. ఎప్పుడూ తమను వంటింట్లోకి పిలిచే తల్లి అక్కడికి వస్తుందని ఊహించని చైత్ర, సడెన్‌గా అమ్మని చూసి, కంగారు పడ్డాడు. ''ఏమిట్రా ఈ వేషం? మళ్ళీ ఏదయినా నాటకమా?'' ఆమె అనాలోచితంగా ఇచ్చిన క్లూ అందిపుచ్చుకుని, అవునూ- కాదన్నట్టు తల ఊపాడు చైత్ర. ''పోయినేడు బహన్నల వేషంతో ఇంట్లో అయిన గొడవ మర్చిపోయావా? అయినా, నువ్వూ పెద్దవాడివవుతున్నావు. ఇలాటి వేషాలు ఇక వెయ్యక. ఆ చీరె విప్పెరు'' అనేసి వెళ్ళిపోయింది సావిత్రి. గండం గడిచినట్లు ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు చైత్ర. కానీ, అయిదారు నెలలు గడిచే సరికి, చైత్రలో తరచు కానవస్తున్న వింత పోకడలకి, సావిత్రికి అనుమానం కలగసాగింది. ఎవరూ చూడటం లేదనుకు న్నప్పుడు, ఆడవేషం వేసుకోవడం, వయ్యారంగా నడవబోవటం గమనించిందామె. ఒక రోజు నిలదీసి అడిగిన సావిత్రికి, చైత్ర జవాబు విని దాదాపు మూర్చ వచ్చినంత పనయింది.
''నాకు అమ్మాయిల్లాగా ఉండాలనుందమ్మా. మగ పిల్లలలో ఒకడిగా ఉండలేకపోతున్నాను.'' బేలగా చెప్పాడు చైత్ర.
''అదేమిట్రా నాన్నా? అది తప్పు. పిచ్చి ఆలోచనలూ, అలవాట్లూ మార్చుకో'' అని మాత్రం చెప్పగలిగింది.
విషయం ఆ తరవాత ఎక్కువ రోజులు దాగలేదు.
''ఏమిటమ్మా తమ్ముడు? నిజంగానే, ఆడంగిలా ప్రవర్తి స్తున్నాడు?'' అని తల్లిని అడిగాడు పార్థివ్‌. అతడి గొంతులో దిగులుతో పాటు కొద్దిగా అసహ్యం కూడా ధ్వనించింది.
'ఏం చేశాడు?' అని పెద్ద కొడుకుని అడిగేపాటి ధైర్యం కూడా సావిత్రికి లేకపోయింది. 'వాడేం చెబుతాడో, విని తట్టుకునే స్థైర్యం తనకి ఉండదేమో' అని భయపడింది.
విషయం శాంత మూర్తి దాకా వెళ్ళింది. తల్లీతండ్రీ, ఏకాంతంలో చైత్రని నిలదీశారు. బతిమి లాడారు. పద్ధతినీ, ఆలోచననీ మార్చుకోకపోతే, స్కూల్‌ మానిపించి ఇంట్లోనే కూర్చో పెడతామనీ బెదిరించారు. అన్నిటికీ కన్నీళ్ళే సమా ధానంగా నిలబడి పోయాడు చైత్ర. ఆ పరిస్థితీ అట్టే కాలం కొనసాగలేదు. ఇంట్లో వత్తిడికి తట్టుకోలేని చైత్ర ఎదురు తిరిగాడు.
''చిన్నప్పుడు ఆడపిల్లలాగా గౌన్లు వేసి మురిసిపోయావుగా, ఇప్పుడు నేనే ఆడపిల్లగా ఉండిపోతానంటే, ఎందుకమ్మా అభ్యంతరం?' అన్నాడు.
నవ్వాలో ఏడవాలో అర్థం కాలేదు సావిత్రికి. ''వెర్రి వెధవా, నువ్వు మగపుటక పుట్టావురా. అలా కాదంటావా, అప్పుడు, మా ఖర్మానికి నువ్వు పేడి వాడివవుతావు గానీ, ఆడపిల్లవి మాత్రం కావు'' ఆక్రోశిస్తూ అన్నాడు శాంతమూర్తి, ''రెంటికీ చెడ్డ రేవడివవుతావు. ఇది నలుగురికీ తెలిస్తే, మేం తలెత్తుకు తిరగలేం. మీ అమ్మా, నేనూ గుట్టుచప్పుడు కాకుండా, ఏ నుయ్యో, గొయ్యో చూసుకోవలసి వస్తుంది.''
ఈ రభస జరిగిన రాత్రినించీ, ఇంట్లోనే బందీ అయి పోయాడు చైత్ర. నాలుగు రోజులు గడిచి, పరిస్థితి కాస్త చల్లబడ్డాక, తల్లి కన్నుగప్పి, ఆ రోజు బడికి వెళ్ళిపోయాడు.
అతడిని స్కూల్లో చూసి, పాముని చూసినట్లు బెదిరి పోయారు అతడి అన్నలు.
ఆ రాత్రి చైత్రని గొడ్డుని బాదినట్లు బాదాడు శాంతమూర్తి. ''చెప్పినట్లు వినదలిస్తే, ఇంట్లోపడి ఉండు. రేపే నిన్ను సైక్రియాటిస్టుకి చూపిస్తాను. మా మాటవిని, మారటానికి ప్రయత్నించు. లేదంటే, కొంప వదిలి వెళ్ళిపో! ఓ ఏడుపు ఏడిచి ఊరుకుంటాం.'' కఠినంగా అన్నాడు. భయపెట్టటానికి అన్నా, ఆ మాటలు చైత్ర మీద తీవ్ర ప్రభావమే చూపాయి. 'మారటానికే నా ప్రయత్నం. మీరే అర్థం చేసుకోవటం లేదు. సహకరించక పోగా, హింసిస్తున్నారు.' అనుకున్నాడు, మనసులోనే ఏడ్చుకుంటూ!
ఆ మరుసటి రాత్రే, ఎవరూ చూడని చీకట్లో ఇల్లు విడిచేశాడు. ఊరు విడిచేశాడు. ఎన్నడూ చూడని జంట నగరాలకి చేరుకున్నాడు. తెచ్చుకున్న డబ్బులతో నాలుగు రోజులు గడిపాడు.
గత నాలుగు రోజులుగా, వాడు రైల్వే ప్లాట్‌ ఫారాల మీదే పడుకుంటుండటమూ, పోలీసులు గమనించి, గదమాయిస్తే, పారిపోతుండటమూ, మళ్ళీ వాళ్ళ కళ్ళు మలగగానే అక్కడికే చేరుకోవడమూ, కడుపులో కాళ్ళు పెట్టుకు ఓ మూలగా ఒదిగి పోవటమూ, తిండికి కటకటలాడుతుండటమూ, వీటన్నిటికీ జతపడి అతడి వాలకమూ క్రమక్రమంగా గమనించింది శ్రమవంతి. అనుభవజ్ఞురాలైన ఆమెకి అతడి సంగతి అర్థమయిపోయింది. నడివయసు దాటేసిన శ్రమవంతి, ఇటువంటి పరిస్థితులలోనే ఏనాడో వరంగల్లు నుంచి హైదరాబాద్‌ వచ్చేసి, అక్కడ పాతుకు పోయిన వ్యక్తి. గత పదేళ్ళుగా, తనవంటి మరికొందరిని చేరదీసి, ఒక జట్టు నడుపుతోంది. వారి ఆలనా, పాలనా చూస్తూ, తన పొట్ట గడుపుకుంటోంది.
చైత్ర అదష్టం కొద్దీ, ఆమె కళ్ళలో పడ్డాడు. అతడిని ఆమె తన ప్రాపకంలోకి తీసుకుంది. చైత్ర జీవితం మలుపు తిరిగింది. పేరు చిత్రగా మారింది. రూపు రేఖలు అనుకున్న విధంగా మారాయి. స్వేచ్ఛా జీవితంలో ఊపిరి సలుపుతున్నట్టుగా అయింది. ఇష్టం వచ్చినట్లు ఉండగలుగుతోంది. నచ్చినట్టు అలంకరించుకోగలుగుతోంది. తనవంటి నలుగురితో కలిసి పోగలిగింది. ఆమె జీవికకి వారే ఓ విధానం చూపించారు.
పగలంతా సాటి వాళ్ళతో కలిసి, రైళ్ళలోనో, రోడ్లమీదో అడుక్కోవటం, రాత్రులు తల్లినీ, ఇంటినీ, గుర్తుచేసుకుని, ఏడుస్తూ పడుకోవటం... ఇదే దినచర్య.
ఎక్కడ దేవుడి గుడి కనబడినా, వళ్ళు మండిపోయేది, ఇలాటి బతుకు ఇచ్చినందుకు. ''అందుకే నీకూ ఒక బహన్నలగా, ఒక మోహినిగా పుట్టక తప్పలేదు-!'' అనుకునేది కసిగా.
ఏడాది దాటిపోయింది చైత్ర చిత్రగా మారి. ఈ ఏడాదిలోనూ, క్రమంగా కొత్త జీవితానికి అలవాటు పడిపోయింది చిత్ర.
ఆ రోజు మధ్యాహ్నం, 'కళ్యాణ్‌ మందిర్‌' ఎదురుగా నిలబడి ఉన్నారు, చిత్ర, మరో ముగ్గురూ, షాపులోంచి వచ్చే గిరాకీల కోసం ఎదురు చూస్తూ.
కల్యాణ మందిర్‌, అటువంటి షాపుల ముందు కాపు వేసి, పెళ్ళిళ్ళ వంటి పెద్ద శుభకార్యాలకి కొనుగోళ్ళు చేసేవాళ్ళని పసిగట్టడం, వెంటబడి, వేధించి, నాలుగు డబ్బులు రాబట్టడం వాళ్ళు తరుచూ చేసే పని.
కాసేపట్లో బయటకి వచ్చారు ఒక కుటుంబం, చేతుల నిండా సంచులతో, ముఖాల నిండా సంతోషంతో, కబుర్లు చెప్పుకుంటూ. వాళ్ళని చూడగానే, షాక్‌ తిన్న చిత్ర, చటుక్కున, పక్క సందులోకి తప్పుకుంది.
పావుగంట తరవాత, మిగతా ముగ్గురూ ఆమెని వెతుకుతూ సందులోకి వచ్చారు, ''తెలిసిన వాళ్ళా?'' అని అడిగారు.
''డబ్బులిచ్చారా?'' ఎదురు ప్రశ్నించింది చిత్ర. ఆ అడగటంలో ఆంతర్యం వేరు.
''ఇవ్వక వదుల్తామా, కొడుకు పెళ్ళి పెట్టుకుని, షాపింగ్‌ చేసి, మనకి డబ్బివ్వ కుండా వెళ్ళగలరా?'' నవ్వారు వాళ్ళు. చిత్రకి కావలసిన సమాధానం దొరికింది. వాళ్ళని అలా చూడగానే అనిపించింది ఆమెకి, అన్నయ్య పెళ్ళి అయి ఉండవచ్చునని. లేకుంటే, ఇంటిల్లిపాదీ వచ్చి, ఇన్ని బట్టలు షాపింగ్‌ చెయ్యరు ' అనుకుంది.
'నువ్వెందుకే పారిపోయావ్‌? తెలిసినవాళ్లా?'' మళ్ళీ అడిగారు వాళ్ళు.
''వాళ్ళు మా కుటుంబమే!'' చిత్ర గొంతులో ధ్వనించిన విషాదానికి, జాలేసింది వాళ్ళకి. ఏం చెయ్యగలరు?
ఆ రాత్రంతా నిద్ర లేదు చిత్రకి. ఇన్నాళ్ళుగా మరిచిపోవాలని ప్రయత్నిస్తున్న, తన వాళ్ళందరినీ చూసేసరికి, అన్నయ్య పెళ్ళి అని తెలిసేసరికి, తట్టుకోలేకపోతోందామె. పిలుపు లేక పోయినా, పెళ్ళికి వెళ్ళాలనిపించింది.
తనతోపాటు ఉండే మందాకిని హెచ్చరించింది, ''అవమానం తట్టుకోలేవు. నిన్ను వాళ్ళు ఆదరించరు.''
నవ్వింది చిత్ర, పేలవంగా. ''తెలుసు. కాని, మనసు పీకు తోంది. ఒక్కసారి అమ్మని కలవాలని, అన్నయ్యకి అభినందనలు తెలపాలని. వదిన ఎలా ఉంటుందో చూడాలని. దూరంనుం చైనా, బంధువుల కంటబడకుండా, పెళ్ళి చూసి వచ్చేస్తాను.''
చావని ఆశతో పుట్టింటికి బయల్దేరింది మళ్ళీ, చైత్రగా మారిన చిత్ర.
తలుపు చప్పుడు కావటంతో, గతంలోంచి బయట పడింది చిత్ర. ప్లేట్లో ఉప్మా పెట్టుకుని తల్లి.
తల్లి చేతిలోంచి మొదటి చెంచా నోట్లో పడగానే, ఆకలి బయటపడ్డా, గొంతు పూడుకుపోయింది. వెన్ను నిమురుతూ, టిఫిన్‌ తినిపించింది సావిత్రి.
తల్లి చూపిన ఆదరానికి, అసలేమీ జరగనట్లే, తను ఎన్నడు ఇల్లు విడిచి వెళ్ళనట్లే అనిపించిందా క్షణంలో చిత్రకి.'' ఎప్పుడమ్మా అన్నయ్య పెళ్ళి? ఏ వూరు అమ్మాయిది?'' కుతూహలంగా అడిగింది. ''ఎలా తెలిసిందమ్మా నీకు అన్నయ్య పెళ్ళి విషయం?'' చెప్పింది చిత్ర. చేదుఫలం నోట కొరికినట్లయింది సావిత్రికి. 'ఇదా దీని అనుభవం! ఇదా దీని జీవితం!'
భోరున రాబోయిన ఏడుపు బలవంతాన ఆపుకుంది. అదేమీ గమనించని చిత్ర, తన ధోరణిలో తను అడిగింది, ''అమ్మా, నాన్న నన్ను చూడగానే, అసహ్యించుకుంటారా? నాతో మాట్లాడతారా?''
మనసుని కట్టడి చేసుకు మాట్లాడింది సావిత్రి, ''ఛ..ఛ. నాన్న నిన్ను అసహ్యించుకోరమ్మా. ఆయన పైకి శిలలా ఉంటారు గానీ, మనసులో నీ మీద చాలా బెంగ ఉంటుంది. ఎప్పుడు, ఏ సందర్భంలో నీ మాట వచ్చినా, ఆయన మొహంలో నీలి నీడలు కమ్ముకుంటాయి.''
చిత్ర మనసులో తండ్రి పట్ల ఆప్యాయత పెల్లుబికింది.
మరో గంట తరవాత శాంతమూర్తి వచ్చాడు. హఠాత్తుగా చిత్రని చూసి, ఉద్వేగంతో, కాసేపు ఉక్కిరిబిక్కిరయ్యాడు. దగ్గరకు తీసుకుని, ''ఎలా ఉన్నావ్‌?'' అని మాత్రం అడిగాడు.
ఆన్నలిద్దరూ ఆమె రాకకి అంతగా స్పందించలేదు. చిత్రే కల్పించుకుని, ''కంగ్రాచ్యులేషన్స్‌రా అన్నారు'' అంది. బలవంతాన పెదవుల్ని నవ్వినట్టుగా కొద్దిగా కదిలించి ఊరుకున్నాడు పార్థివ్‌.
రాత్రి పది గంటలవుతుండగా, భోజనాల దగ్గర, నలుగురితో కలిసి కూర్చునే అపురూప అవకాశం ఇన్నాళ్ళ తరవాత లభించింది చిత్రకి. దానికే ఆమె పొంగిపోయింది.
వాళ్ళ మాటల్లో తెలిసింది, మర్నాడు పార్థివ్‌ని పెళ్ళికొడుకుని చేస్తున్నారనీ, సాయంత్రం బయల్దేరి ఆడపెళ్ళివారి ఊరికి తరలి వెళ్తారనీ.
''ముహూర్తం విషయం తెలియకపోయినా, ఎంత సరైన సమయానికి వచ్చాను. రక్త సంబంధం అంటే, ఇదే కాబోలు'' సంబరంగా అంది చిత్ర. ఆ మాట వింటూనే, చేదు గొంతులోకి పోయినట్లు చూశాడు పెళ్ళికొడుకు! శాంతమూర్తి తన ముఖంలో ఏ భావాలూ పలకకుండా ఉండేందుకు కష్టపడ్డాడు. జలజల రాలే కన్నీటిని తుడుచుకునే శక్తి కూడా లేనట్లు ఉండి పోయింది సావిత్రి.
ఎవరూ తన మాటలకి అభ్యంతరం చెప్పకపోవటమే, ఆహ్వానంగా భావించుకుంది చిత్ర. మందాకిని హెచ్చరిక గుర్తుకువచ్చి, నవ్వుకుంది, 'నా కుటుంబం గురించి తెలియదామెకి' అనుకుంది.
ఆ రాత్రి కమ్మని కలలు కంటూ కంటినిండా నిద్ర పోయింది చిత్ర. పూర్తిగా తెల్లవారకముందే, పూర్తికాని ఆమె కలలు చెదరగొడుతూ, ఆమె తండ్రి ఆమెని తట్టి లేపాడు.
''తొమ్మిది గంటల నుండీ బంధువులు ఒకరొక్కరే రావటం మొదలవుతుంది, వాడిని పెళ్ళికొడుకు చేసే సంబరం చూడటానికి. వాళ్ళందరూ నిన్ను తలో మాటా అంటే, నేను భరించలేను. ఏడాది నాడే, అన్నీ అర్థం చేసుకుని, ఇంటి పరువు నిలుపుతూ, నువ్వు ఇంటికి దూరంగా వెళ్ళిపోయావ్‌. ఎలా తెలిసినా, కబురు తెలియగానే, తోబుట్టువుని అభినం దించటానికి వచ్చావ్‌. అభినందించావ్‌. నువ్వు ఎలాంటి బట్టలు ఇష్ట పడతావో తెలియదు. ఈ డబ్బు తీసుకుని, నీకు నచ్చిన బట్టలు కొనుక్కో.'' చేతిలో నోట్లతో తండ్రి పలికిన పలుకులు చిత్ర మనసుని ఛిద్రం చేశాయి. ఆయన తనకి సత్వర వీడుకోలు పలుకుతున్నాడని తెలిసి, తీవ్రమైన ఆశా భంగానికి గురయింది. తూలిపోతున్న శరీరాన్ని కూడగట్టుకు, లేచి నిలబడింది. దూరంగా, నోట్లో చీరెకొంగు కుక్కుకు నిలబడ్డ తల్లి!
ఒకే నిమిషంలో చిత్రలోని ఆవేదన, ఆక్రోశం ఆవిరైపోయి, ఆ స్థానాన్ని ఆవేశం, నిరసన ఆక్రమించాయి. ''ఏడవకమ్మా, ఏడవకు. నేను వెళ్ళిపోతాను ఇప్పుడే. నీ డబ్బు నువ్వే ఉంచుకో నాన్నా! ఒక్క రాత్రి నాది కాదనుకుంటే, ఇంత డబ్బు సంపాదిం చగలను నేను. నేను వచ్చింది డబ్బు కోసం కాదు. నాకు కావలసింది మీ దగ్గర లేదని తెలిసిపోయింది. చేయని నేరానికి నన్ను శిక్షిస్తున్నారు మీరు. నిజానికి నేను నిల దీయాలి మిమ్మల్ని- ఎందుకు కన్నారు నాన్నా నన్నిలాగ- మీరే ద్వేషించుకునేలాగ? నన్నెందుకు కనలేదు అన్నలలాగా? అని. కానీ, అది మీ చేతిలో లేని పని అన్న ఇంగితం నాకుంది. నా ఈ పరిస్థితికి నా ప్రమేయం ఏమీ లేదన్న ఇంగితం మీకు లేదు. అందుకే, నా లోపానికి చింతపడి, నన్ను అక్కున చేర్చు కోవాల్సింది పోయి, నన్ను వెలివేశారు. శిక్షించారు! ఫరవాలేదు నాన్నా. నీ ఇంట లేకపోయినా, ఈ లోకంలో నాలాంటి వారికీ చోటుంది. అక్కడికే వెళ్ళిపోతున్నాను'' రెండు చేతులూ జోడించి, వెనక్కి తిరిగి, దుఃఖాన్ని అదుపు చేసుకుంటూ, బయటికి నడిచింది చిత్ర.
క్యాబ్‌ హౌటల్‌ చేరుకోవటం, చిత్ర ఆలోచనలు పూర్తి కావటం ఒక్కసారే జరిగింది. పేమెంట్‌ చేసేసి, లోపలికి నడిచింది. ఎవరి చూపులనీ లెక్కచేయకుండా, లిఫ్ట్‌ వైపు నడిచింది. గది ముందు నిలబడి, బజర్‌ నొక్కింది. తలుపు తెరుచుకోగానే, ఒక అమ్మాయి, చిత్రని చూస్తూనే గుర్తు పట్టినట్లు, ''చిత్ర కదూ!'' అంది. ఆత్మీయంగా. ''వదిన...'' సంశయంగా అంది చిత్ర. ఆమె ఒక్క ఉదుటున చిత్రని కౌగిలిలోకి తీసుకుంది, ''అవును. వదిననే! రెండు వారాల ఆలస్యపు వదినని.'' అంది.
చిత్ర ఆ ఆప్యాయతకి మొదట బిత్తరపోయింది. ఆ తరవాత కదిలిపోయింది.
నెమ్మదిగా, జరిగిన కథంతా చెప్పాడు ఆమె అన్న. నమ్మశక్యం కాని కథ. నిజమైన కథ. పెళ్ళయిన వారం రోజుల తరవాత, ఒక మధ్యాహ్నం తీరిగ్గా కూర్చుని, కుటుంబ ఆల్బం చూస్తున్న కొత్త పెళ్ళికూతురు వింధ్య అడిగింది పార్ధివ్‌ని.
''మీ చిన్నప్పటి ఈ ఫొటోలలో మీ కుటుంబంలో ఈ అయిదో అబ్బాయి ఎవరు? మీకింకో తమ్ముడున్నాడా?'' ఒక్కసారి కంగు తిన్నాడు పార్ధివ్‌. ఆ ప్రశ్నకి, ఏదయితే ప్రస్తావనకి రాకూడదని జాగ్రత్త పడుతూ వచ్చారో, అది ఇంత తొందరగా వచ్చేసింది! 'ఫొటోలలో పాతవి తీసేయనందుకు తనని తనే నిందించుకున్నాడు. మాట మార్చబోయాడు. ఆమె ఏమారలేదు. అతడికి నిజం చెప్పక తప్పలేదు.' అయితే, ఆమె స్పందన అతడూహించనిది!
ఊహించని విషయం విన్న వింధ్యకి, తన కాలేజీలో, తమతో చదువు ప్రారంభించీ, నెలన్నా తిరక్కముందే, ఇదే లింగ వివక్షతకి గురై, బహిష్కరించబడి, కాలేజీ వదిలిన ఇద్దరు మిత్రులు గుర్తుకువచ్చారు. ఆరు నెలల జాబ్‌ ట్రైనింగ్‌లో ముంబైలో తను చూసిన, తన మనసుని కలచివేసిన హిజ్రాలు, రైళ్ళళ్లో, ఇతర ప్రదేశాల్లో, తాము చేయని నేరానికి, తామెందుకు వెలికి గురి అయ్యారో అర్థంకాక, బతుకుతో కుస్తీ పడుతూ, బాధలతో సహవాసం చేస్తూ, జీవిస్తున్న వందలాది హిజ్రాలు గుర్తుకువచ్చారు. అలాంటి ఒక వ్యక్తి, తన కొత్త కుటుంబంలో కూడా ఉందనీ, వెలికి గురై ఎక్కడో బతుకీడుస్తోందనీ తెలిసి ఆమె స్తబ్ధురాలయింది. నిమిషాల్లోనే, ఒక స్థిర నిర్ణయానికి రా గలిగింది.
''ఏమండీ, ఇంత నిర్దయగా, అమానుషంగా ఎలా ఉండగలిగారండీ మీరంతా? లింగ దోషమున్నంత మాత్రాన తోబుట్టువు మీ కుటుంబానికి చెందకుండాపోతాడా? ఎలా ఉన్నా, ఆమె ఈ ఇంటి ఆడపడుచు. మీ ఇద్దరితో పాటే, అత్తయ్య, మామయ్యగార్ల ప్రేమకూ హక్కుదారు. నా ఆడపడుచు నాకు కావాలి. శాశ్వతంగా కావాలి. ఆమె ఇక నించీ, మనతోనే ఉండాలి. ''వింధ్య మాటల పదునుకి, పార్ధివ్‌ ఆశ్చర్య పోవటంతో పాటూ, భయపడ్డాడు. ''ఆమె మనతో పాటూ ఉంటే, మనం ఆమెని మనతో సమానంగా చూసుకుంటుంటే, ఎవరూ ఆమెని వేలెత్తి చూపటానికి కూడా జంకుతారు. ముందు మనం మారాలి.''
కోడలి మాటలతో, పోయిన ప్రాణం లేచివచ్చినట్లు ఫీలయింది సావిత్రి. తన కూతురిని తనతో కలపటానికి వచ్చిన దేవతని చూసినట్టు, వింధ్యకేసి సంభ్రమంగా చూసింది. శాంతమూర్తి పిత హదయానిక్కూడా కోడలి అండతో, సమాజానికి సమాధానం చెప్పుకోగలమన్న ధైర్యం వచ్చింది.
అత్తమామలని, తేలిగ్గానే ఒప్పించగలిగిన వింధ్య, భర్తని సానుకూల పరచటం కష్టం కాలేదు. కొద్ది గంటల్లోనే, ఆ ఇంట్లో కొత్త కళాకాంతులు వెల్లివిరిశాయి.
మర్నాడే హైదరాబాద్‌ బయలుదేరారు కొత్త దంపతులు, ఆడపడుచుని తోడితెచ్చుకునేందుకు.
కథంతా విన్న చిత్ర మనసు భాషకందని భావాలతో మూగబోయింది. వింధ్యని గట్టిగా కౌగలించుకుని కన్నీళ్ళు కారుస్తూ ఉండిపోయింది.
aadapaduchu | katha | www.NavaTelangana.com
mobaile mogatamtho, screen vaipu chusindi chitra. teliyani nambarm. katy chesesindi. mallee mogindi. mallee katy chesindi chitra. phonu aagaledu. chitra sahanaanni pareekshistuu, mallee mogindi. 'sachinollu evaro' anukuntu, visugantaa kee padm meeda chuupistuu nokki, visurugaa matladindi, ''evaruu?'' avatali gontu vinagaane, aameloni visugu chetto teesivesinatlu mayamaipoyi, aa sthaane vipareetamaina aascharyamtho paatuu, kangaaru kuudaa chotu chesukundi.
''annayya! nuvve? naa nambarm ela telisindi? amma bagunda?'' gabagaba adigindi.
''antaa bagunnam chellaaru.'' eesaari puurtigaa mathi poyina paristhiti.
''annayya, chellaaru ani pilustunnava?''
''anta aascharyam vaddulemma! mee vadinatho matladu. aadapaduchutho matladalani ubalaatapadutondi.''
yem jarugutondo ardhamkaaka, pakkane unna stoolle meeda koolabadipoyindi chitra.
''endukura, naa daarina nenu batukutunte, ilaa akasmaattugaa palakarinchi avahelana chestunnavi?'' eesaari aame gontulo kopam.
''ledamma, nijamgaane cheptunna. nenuu, mee vadina ee udayame hyderabade vacham. mee intiki vaste, neekem ibbandonani, houtalm nunchi fone chestunnanu. ikkadiki vastuu, amma daggarnunchi, nee nambarm teesukunnaanu. vadinatho matladu.''
'ninnu chuudaalani undi chitra! ikkadiki ragalawa? memu akkadiki rama?''
teliyani vyaktito jeevitamlo modatisaari maatlaadutu nnatlu kakunda, aatmeeyamaina necchelitho, chaannaalla gapm taravaata matladutunnattu undi avatali stree swaram.
''nene vastaanu.'' asankalpitamgaa anesindi chitra.
ventane oka cabe teesuku bayalderindi. aame manasulo aalochanalu. annayya pelli ani telisi, aasagaa tanu intiki vellina roju! avamanam palaina, aame sateedevi kaadu ganaka, dehaanni dagdham chesukoleka, avamanam pondina manasutho, alaage gudlaneeru kukkukuntu, venakki tirigi vachina roju! 'padihenu rojulu kuudaa gadavaledu. intalo emochindi maarpu? ela anta teeyagaa matladutunnadu annayya?' kaaru munduku daari teestunte, manasu venakki parugu teesindi.
''amma!'' ennaalla taravaato vinipinchina pilupu! aa gontu suutigaa vachi, aame gundelni tadamagaa, aa asura sandhya vaela, kanucheekatla madhya, venakki tirigi chusindi saavitri.
chaitra! avunu, chaitre!!
saavitrilo udvigata. rendu chetuluu chaachindi. rivvuna vachi, kaugitlo odigipoyina chaitrani gundello poduvukundi.
''annayya pellita kadamma?''
okkasari spahaloki vachindi saavitri. nayam, appudakkada evaruu leru. evarulerani gamaninchaake, chaitra aa gadapalo adugupettina vishayam aameki teliyadu.
gabagaba chaitrani intloki teesukuvellindi. lopali gadiloki vellaaka, talupulu kuudaa daggaraku vesesindi.
''ekkaduntunnavura, etla unnaavu?'' aabagaa chaitra tala nimurutuu adigindi.
chaitra kallu nindukunnaayi. ''bagane unnanamma''- okka kshanam aagi, mallee vachayi maatalu, ''amma! annayya pelli nenu chudakudada?''
jawabu ledu saavitri daggara. rendu nimishaala nissabdam taravaata, kuudadeesukuni palikindi,
''chuudduvugaani. alaage. intakee eppudu bayalderao? emayina tinnava madhyaahnam? mundu tinataanikemainaa testaanu, undu.'' uddesyam maata marchatame aina, kannatalli kadupu chustundanna satyamuu aa prasnalo pratiphalinchindi.
''aakali vestunna maata nijame gaanee, ninnu chustene kadupu nindipoyindamma.''
chaitra kallalo mallee neellu. aakali annamata chevina paduthoone, lechi vantinti vaipu nadichindi saavitri. aa gadi talupulu daggaraku lagatam maatram maravaledu.
iddarannalaki puttina muddula tammudu. ugaadi naadu puttaadani, chaitra ani paeru pettaadu saantamuurti. koothuru pudithe bagundunani mundanta anukunna, chaitra muddula mukham chushaka aa maata mallee taluchukoledu saavitri. pasi vayasulo chaitrake rakarakaala gounloo, drassuluu vesedi. tala duvvi, jadalu vesedi. bottoo, katuka petti, butta bommala alankarinchi murisipoyedi. irugu porugu kuudaa, ''ee alankaranalo achu aadapillala unnavura'' ani muddu chese vaallu. annala kanna bhinnamgaa undatam, amma, nanna tanani adhikamgaa muddu cheyatamtho, chaitrakee aa alankarana ishtamgaane undedi. ballo vesinappudu laaguu chokkaalu todigi, crafu cheyinchaaka, magaroopu vachesindi. edo taragati chaduvu tundagaa, skoolu aniversariki virata parvam naatika veyinchaaru. andulo, chaitradi bahannala vesham. aada dustulu vesukuni, vayyaaramgaa nadustuu stagi meediki vachina chaityani chusi eelalu vaesaaru pedda klaasu pillalu.
chaitraki kopam raledu, siggu, aanandam kaligayi. vaadini andaruu abhinandistunte, annalaki asuya kaligindi. ''emitamma tammudu? bahannala vesham veyatam emiti? andaruu navvutunnaaru.'' antuu, talliki firyaadu cheshaadu peddanna pardhive.. ''chinnavaadu kabatti vesadulera! peddaite vestada? aina bahannala samanyuda, savyasachi.'' ''savyasachi ayithe faravalledu. rentiki chedina aadangi vaadu ayithene..'' parthive maata puurtikaaka munde, sachipetti lempa meeda kottaadu saantamuurti.
''notikentoste, antaa aneyyatamena? tammudini alagena anedi?''
ennaduu raani tandri kopaniki jadisipoyadu parthive.
roojoo annaliddaruu play groundeki velli evo oka aatalaadi vastaaru. chaitraki aatalu ishtam undavu. aa samayamloonuu, intlone undi, e pustakaalu chaduvukovatamo, ti.vi. chudatamo chestaadu. aa roju, atadiki pedadaamani, bajjeelu pallemlo pettukuni, pillala gadiki vachina saavitri chaitrani chusi aascharyapoyindi. talli cheera kattukuni, nuduta bottu pettukuni, addamlo andaalu chusukuntunnadu chaitra. eppuduu tamanu vantintloki piliche talli akkadiki vastundani oohinchani chaitra, sadenga ammani chusi, kangaaru paddaadu. ''emitra ee vesham? mallee edayina natakama?'' aame anaalochitamgaa ichina klu andipucchukuni, avunuu- kaadannattu tala oopaadu chaitra. ''poinedu bahannala veshamtho intlo ayina godava marchipoyava? aina, nuvvuu peddavaadivavutunnaav. ilati veshaalu ika veyyaka. aa cheere vipperu'' anesi vellipoyindi saavitri. gandam gadichinatlu oopiri peelchukunnaadu chaitra. cony, ayidaru nelalu gadiche sariki, chaitralo tarachu kaanavastunna vinta pokadalaki, saavitriki anumanam kalagasaagindi. evaruu chudatam ledanuku nnappudu, aadavesham vesukovadam, vayyaaramgaa nadavabovatam gamaninchindame. oka roju niladeesi adigina saavitriki, chaitra jawabu vini daadaapu moorcha vachinanta panayindi.
''naaku ammayillaga undalanundamma. maga pillalalo okadigaa undalekapotunnanu.'' belagaa cheppaadu chaitra.
''ademitra nanna? adhi tappu. picchi aalochanaluu, alavaatluu marchuko'' ani maatram cheppagaligindi.
vishayam aa taravaata ekkuva rojulu dagaledu.
''emitamma tammudu? nijamgaane, aadangila pravarti stunnadu?'' ani tallini adigaadu parthive. atadi gontulo digulutho paatu koddigaa asahyam kuudaa dhwaninchindi.
'yem cheshaadu?' ani pedda kodukuni adigepati dhairyam kuudaa saavitriki lekapoyindi. 'vadem chebutado, vini tattukune sthairyam tanaki undademo' ani bhayapadindi.
vishayam saanta muurti daka vellindi. tallitandri, ekaantamlo chaitrani niladeesaaru. batimi laadaaru. paddhatinee, aalochananii marchukokapothe, scoolle maanipinchi intlone kurcho pedataamanii bedirinchaaru. annitikee kanneelle sama dhaanamgaa nilabadi poyadu chaitra. aa paristhitii atte kaalam konasagaledu. intlo vattidiki tattukoleni chaitra eduru tirigaadu.
''chinnappudu aadapillalaagaa gounlu vesi murisipoyavuga, ippudu nene aadapillagaa undipotanante, endukamma abhyantaram?' annadu.
navvaalo edavalo artham kaaledu saavitriki. ''verri vedhava, nuvvu magaputaka puttavura. alaa kadantava, appudu, maa kharmaniki nuvvu pedi vaadivavutaavu gaanee, aadapillavi maatram kaavu'' aakrosistuu annadu saantamuurti, ''rentiki chedda revadivavutavu. idhi nalugurikee teliste, mem talettuku tiragalem. mee amma, nenuu guttuchappudu kakunda, e nuyyo, goyyo chusukovalasi vastundi.''
ee rabhasa jarigina raatrininchii, intlone bandee ayi poyadu chaitra. naalugu rojulu gadichi, paristhiti kaasta challabaddaka, talli kannugappi, aa roju badiki vellipoyaadu.
atadini schoollo chusi, paamuni chusinatlu bediri poyaru atadi annalu.
aa raatri chaitrani godduni baadinatlu baadaadu saantamuurti. ''cheppinatlu vinadaliste, intlopadi undu. repe ninnu cycreatistucki chuupistaanu. maa maatavini, maarataaniki prayatninchu. ledante, kompa vadili vellipo! oo edupu edichi oorukuntaam.'' kathinamgaa annadu. bhayapettataaniki anna, aa maatalu chaitra meeda teevra prabhavame chuupaayi. 'maarataanike naa prayatnam. meere artham chesukovatam ledu. sahakarinchaka poga, himsistunnaaru.' anukunnadu, manasulone edchukuntu!
aa marusati ratre, evaruu chudani cheekatlo illu vidichesaadu. ooru vidichesaadu. ennaduu chudani janta nagaralaki cherukunnadu. tecchukunna dabbulatho naalugu rojulu gadipadu.
gatha naalugu rojulugaa, vaadu railve platny faaraala meede padukuntundatamuu, poliisulu gamaninchi, gadamaayiste, paaripotundatamuu, mallee vaalla kallu malagagaane akkadike cherukovadamuu, kadupulo kaallu pettuku oo moolagaa odigi povatamuu, tindiki katakatalaadutundatamuu, veetannitikii jatapadi atadi vaalakamuu kramakramangaa gamaninchindi shramavanti. anubhavagnuraalaina aameki atadi sangati ardhamayipoyindi. nadivayasu daatesina shramavanti, ituvanti paristhitulalone enado varangallu nunchi hyderabade vachesi, akkada paatuku poyina vyakti. gatha padellugaa, tanavanti marikondarini cheradeesi, oka jattu naduputondi. vaari alana, palana chustuu, tana potta gadupukuntondi.
chaitra adashtam koddi, aame kallalo paddaadu. atadini aame tana praapakamloki teesukundi. chaitra jeevitam malupu tirigindi. paeru chitragaa maarindi. roopu rekhalu anukunna vidhamgaa marai. swechha jeevitamlo oopiri saluputunnattugaa ayindi. ishtam vachinatlu undagalugutondi. nachinattu alankarinchukogaluguto. tanavanti naluguritho kalisi pogaligindi. aame jeevikaki vaare oo vidhaanam chuupimchaaru.
pagalanta saati vaallatho kalisi, raillaloono, rodlameedo adukkovatam, raatrulu tallinee, intinee, gurtuchesukuni, edustu padukovatam... ide dinacharya.
ekkada devudi gudi kanabadina, vallu mandipoyedi, ilati batuku ichinanduku. ''anduke neekuu oka bahannalagaa, oka mohiniga puttaka tappaledu-!'' anukunedi kasiga.
edaadi daatipoyindi chaitra chitragaa maari. ee edaadiloonuu, kramangaa kotta jeevitaaniki alavaatu padipoyindi chitra.
aa roju madhyaahnam, 'kalyan mandiry' edurugaa nilabadi unnaaru, chitra, maro mugguru, shaapulonchi vache giraakeela kosam eduru chustuu.
kalyana mandiry, atuvanti shapula mundu kaapu vesi, pellilla vanti pedda subhakaaryaalaki konugollu chesevallani pasigattadam, ventabadi, vedhinchi, naalugu dabbulu rabattadam vaallu taruchuu chese pani.
kasepatlo bayataki vachaaru oka kutumbam, chetula ninda sanchulatho, mukhala ninda santoshamto, kaburlu cheppukuntu. vaallani chudagaane, shaky tinna chitra, chatukkuna, pakka sanduloki tappukundi.
pavuganta taravaata, migata mugguru aameni vetukutuu sanduloki vachaaru, ''telisina vaallaa?'' ani adigaaru.
''dabbulichara?'' eduru prasninchindi chitra. aa adagatamlo aantaryam vaeru.
''ivvaka vadultama, koduku pelli pettukuni, shapinge chesi, manaki dabbivva kunda vellagalara?'' navvaaru vaallu. chitraki kaavalasina samadhanam dorikindi. vaallani alaa chudagaane anipinchindi aameki, annayya pelli ayi undavachunani. lekunte, intillipaadii vachi, inni battalu shapinge cheyyaru ' anukundi.
'nuvvenduke paripoyave? telisinavalla?'' mallee adigaaru vaallu.
''vaallu maa kutumbame!'' chitra gontulo dhwaninchina vishaadaaniki, jaalesindi vaallaki. yem cheyyagalaru?
aa raatrantaa nidra ledu chitraki. innaallugaa marichipovaalani prayatnistunna, tana vaallandarinii chusesariki, annayya pelli ani telisesariki, tattukolekapotondame. pilupu leka poina, pelliki vellaalanipinchindi.
tanatopaatu unde mandaakini heccharinchindi, ''avamanam tattukolevu. ninnu vaallu aadarincharu.''
navvindi chitra, paelavamgaa. ''telusu. kaani, manasu peeku tondi. okkasari ammani kalavaalani, annayyaki abhinandanalu telapaalani. vadina ela untundo chuudaalani. dooramnum chaina, bandhuvula kantabadakunda, pelli chusi vachestaanu.''
chaavani aasato puttintiki bayalderindi mallee, chaitragaa maarina chitra.
talupu chappudu kaavatamtho, gatamlonchi bayata padindi chitra. platelo upma pettukuni talli.
talli chetilonchi modati chencha notlo padagaane, aakali bayatapadda, gontu poodukupoyindi. vennu nimurutuu, tiffin tinipinchindi saavitri.
talli chuupina aadaraaniki, asalemi jaraganatle, tanu ennadu illu vidichi vellanatle anipinchindaa kshanamlo chitraki.'' eppudamma annayya pelli? e vuuru ammaayidi?'' kutuuhalamgaa adigindi. ''ela telisindamma neeku annayya pelli vishayam?'' cheppindi chitra. cheduphalam nota korikinatlayindi saavitriki. 'idaa deeni anubhavam! idaa deeni jeevitam!'
bhoruna raboina edupu balavantaana aapukundi. ademi gamaninchani chitra, tana dhoranilo tanu adigindi, ''amma, naanna nannu chudagaane, asahyinchukuntara? naatho matladatara?''
manasuni kattadi chesuku matladindi saavitri, ''cha..cha. naanna ninnu asahyinchukoramma. aayana paiki shilala untaaru gaanee, manasulo nee meeda chala benga untundi. eppudu, e sandarbhamlo nee maata vachina, aayana mohamlo neeli needalu kammukuntayi.''
chitra manasulo tandri patla aapyaayata pellubikindi.
maro ganta taravaata saantamuurti vachaadu. hataattugaa chitrani chusi, udvegamto, kasepu ukkiribikkirayyada. daggaraku teesukuni, ''ela unnave?'' ani maatram adigaadu.
aannaliddaruu aame rakaki antagaa spandinchaledu. chitre kalpinchukuni, ''kangrachyuleshansyra annaru'' andi. balavantaana pedavulni navvinattugaa koddigaa kadilinchi oorukunnaadu parthive.
raatri padi gantalavutundagaa, bhojanala daggara, naluguritho kalisi koorchune apurupa avakaasam innaalla taravaata labhinchindi chitraki. daanike aame pongipoyindi.
vaalla maatallo telisindi, marnadu paarthiveni pellikodukuni chestunnarani, saayantram bayalderi aadapellivaari ooriki tarali veltaaranee.
''muhurtam vishayam teliyakapoyina, entha saraina samayaniki vachanu. rakta sambandham ante, ide kaabolu'' sambaramgaa andi chitra. aa maata vintoone, chedu gontuloki poinatlu chushadu pellikoduku! saantamuurti tana mukhamlo e bhaavaaluu palakakunda undenduku kashtapaddadu. jalajala raale kanneetini tuduchukune sakti kuudaa lenatlu undi poyindi saavitri.
evaruu tana maatalaki abhyantaram cheppakapovatame, aahvaanamgaa bhaavinchukundi chitra. mandaakini hecharika gurtukuvacchi, navvukundi, 'naa kutumbam gurinchi teliyadaameki' anukundi.
aa raatri kammani kalalu kantuu kantininda nidra poyindi chitra. puurtigaa tellavaarakamunde, puurtikaani aame kalalu chedaragodutuu, aame tandri aameni tatti lepadu.
''tommidi gantala nundi bandhuvulu okarokkare ravatam modalavutundi, vaadini pellikoduku chese sambaram chudataniki. vaallandaruu ninnu talo mata ante, nenu bharinchalenu. edaadi nade, annee artham chesukuni, inti paruvu niluputuu, nuvvu intiki dooramgaa vellipoyave. ela telisina, kaburu teliyagaane, tobuttuvuni abhinam dinchataaniki vachave. abhinandinchavaave. nuvvu elanti battalu ishta padatavo teliyadu. ee dabbu teesukuni, neeku nachina battalu konukko.'' chetilo notlatho tandri palikina palukulu chitra manasuni chidram chesaayi. aayana tanaki satvara veedukolu palukutunnadani telisi, teevramaina aashaa bhanganiki gurayindi. thoolipothunna sariiraanni koodagattuku, lechi nilabadindi. dooramgaa, notlo cheerekongu kukkuku nilabadda talli!
oke nimishamlo chitraloni aavedana, aakrosam aaviraipoyi, aa sthaanaanni aavesam, nirasana aakraminchaayi. ''edavakamma, edavaku. nenu vellipotaanu ippude. nee dabbu nuvve unchuko nanna! okka raatri naadi kadanukunte, inta dabbu sampadim chagalanu nenu. nenu vachindi dabbu kosam kaadu. naaku kaavalasindi mee daggara ledani telisipoyindi. cheyani neraaniki nannu sikshistunnaaru meeru. nijaaniki nenu nila deeyaali mimmalni- enduku kannaru nanna nannilaaga- meere dveshinchukunelaga? nannenduku kanaledu annalalaagaa? ani. cony, adhi mee chetilo laeni pani anna ingitam naakundi. naa ee paristhitiki naa prameyam emi ledanna ingitam meeku ledu. anduke, naa lopaniki chintapadi, nannu akkuna cherchu kovalsindi poyi, nannu velivesaaru. sikshinchaaru! faravaledu nanna. nee inta lekapoyina, ee lokamlo nalanti vaarikii chotundi. akkadike vellipotunnaanu'' rendu chetuluu jodinchi, venakki tirigi, dukkhanni adupu chesukuntu, bayatiki nadichindi chitra.
cabe houtalm cherukovatam, chitra aalochanalu puurti kaavatam okkasare jarigindi. pamenti chesesi, lopaliki nadichindi. evari chuupulanee lekkacheyakunda, liffen vaipu nadichindi. gadi mundu nilabadi, bajarn nokkindi. talupu teruchukogaane, oka ammai, chitrani chustune gurtu pattinatlu, ''chitra kadhuu!'' andi. aatmeeyamgaa. ''vadina...'' samsayamgaa andi chitra. aame okka udutuna chitrani kaugililoki teesukundi, ''avunu. vadinane! rendu vaaraala aalasyapu vadinani.'' andi.
chitra aa aapyaayataki modata bittarapoyindi. aa taravaata kadilipoyindi.
nemmadigaa, jarigina kathantaa cheppaadu aame anna. nammasakyam kaani katha. nijamaina katha. pellayina vaaram rojula taravaata, oka madhyaahnam teeriggaa kuurchuni, kutumba albam chustunna kotta pellikuturu vindhya adigindi paardhiveni.
''mee chinnappati ee photolalo mee kutumbamlo ee ayido abbai evaru? meekinko tammudunnada?'' okkasari kangu tinnadu pardhive. aa prasnaki, edayithe prastaavanaki rakudadani jaagratta paduthoo vacharo, adhi inta tondaragaa vachesindi! 'photolalo paatavi teeseyananduku tanani tane nindinchukunnadu. maata marchaboyadu. aame emaraledu. atadiki nijam cheppaka tappaledu.' ayithe, aame spandana ataduuhinchanidi!
oohinchani vishayam vinna vindhyaki, tana kaalejeelo, tamatho chaduvu praarambhinchii, nelanna tirakkamunde, ide linga vivakshataki gurai, bahishkarinchabadi, callagy vadilina iddaru mitrulu gurtukuvacchaaru. aaru nelala jabe triningelo mumbailo tanu chusina, tana manasuni kalachivesina hizralu, raillallo, itara pradesaallo, taamu cheyani neraaniki, taamenduku veliki guri ayyaro ardhamkaaka, batukutho kusti paduthoo, baadhalatho sahavasam chestu, jeevistunna vandalaadi hizralu gurtukuvacchaaru. alanti oka vyakti, tana kotta kutumbamlo kuudaa undanee, veliki gurai ekkado batukeedustondanii telisi aame stabdhuraalayindi. nimishaallone, oka sthira nirnayaaniki raa galigindi.
''emandi, inta nirdayagaa, amaanushamgaa ela undagaligaarandii meeranta? linga doshamunnanta maatraana tobuttuvu mee kutumbaaniki chendakundapotada? ela unna, aame ee inti aadapaduchu. mee iddarito pate, attayya, mamayyagarla premakuu hakkudaaru. naa aadapaduchu naaku kavali. saasvatamgaa kavali. aame ika ninchee, manathone undaali. ''vindhya maatala padunuki, pardhive aascharya povatamtho paatuu, bhayapaddadu. ''aame manatho paatuu unte, manam aameni manatho samaanamgaa chusukuntunte, evaruu aameni veletti chuupataaniki kuudaa jankutaaru. mundu manam marali.''
kodali maatalatho, poyina praanam lechivachinatlu pheelayindi saavitri. tana koothurini tanatho kalapataniki vachina devatani chusinattu, vindhyakesi sambhramamgaa chusindi. saantamuurti pitha hadayanikkuda kodali andatho, samaajaaniki samadhanam cheppukogalamanna dhairyam vachindi.
attamaamalani, teliggaane oppinchagaligina vindhya, bhartani saanukuula parachatam kashtam kaaledu. koddi gantallone, aa intlo kotta kalaakaantulu vellivirisaayi.
marnade hyderabade bayaluderaaru kotta dampatulu, aadapaduchuni toditechukunenduku.
kathantaa vinna chitra manasu bhashakandani bhaavaalato moogaboyindi. vindhyani gattigaa kaugalinchukuni kanneellu kaarustuu undipoyindi.