జ్ఞానసారము 9 – dhivya prabandham
జ్ఞానసారము 9
కిందటి పాశురములో భగవంతుడి దగ్గర ఇతర ప్రయోజనాలేవీ ఆశించక కేవలము కైంకర్యము చేయు భాగ్యమును కోరే భక్తుల నిబధ్ధతను గురించి తెలిపారు. ఈపాశురములో భగవంతుడు తన భక్తుల హృదయమును శోధించి దానిని తన నివాస స్థానముగా చేచుకునే విధమును తెలియజేస్తున్నారు. ' ఈ హృదయమును మనలనే కోరుతున్నదా? ఇతర ప్రయోజనాలేవీ ఆశించక కేవలము మన కైంకర్యమునే కోరుతున్నాడా? ' అని శోధించి అలాంటి హృదయమును తన ఆవాస స్థానముగా చేసుకుంటాడు అని చెపుతున్నారు.
ఆసిల్ అరుళాల్ అన్నైత్తు ఉలగుం కాత్తళిక్కుం
వాస మలరాళ్ మణవాళన్- తేసు పొలి
విణ్ణాట్టిల్ సాల విరుంబుమే వేఱొన్ఱై
యెణ్ణాదార్ నెంజ త్తిరుప్పు
ఆసిల్ = దోష రహితమైన
అరుళాల్ = కృప వలన
అన్నైత్తు ఉలగుం = సకల లోకములను
కాత్తు = రక్షించి
అళిక్కుం = కోరికలను తీర్చి
వాస మలరాళ్ = తామరలో ఉద్భవించిన అమ్మవారిని
మణవాళన్- = సకల లోక నాయకుడన శ్రీమన్నారాయణుడు
తేసు పొలి = ప్రకాశవంతమైన
విణ్ణాట్టిల్ = శ్రీవైకుంఠములో
వేఱొన్ఱై = తనను తప్ప ఇతర ప్రయోజనములను
యెణ్ణాదార్ = కోరని వారికి
నెంజత్తు = హృదయములో
ఇరుప్పు = నివాసము చేయుట
సాల = చాలా
విరుంబుం = ప్రియమైనది
ఆసిల్ అరుళాల్ : ఒక్కొక్క సారి కృప కూడా దోషమవుతుంది అది ఎలాగంటే ఏదైనా ప్రయోజనమును ఆశించి కృప చూపితే అప్పుడు అది దోషమవుతుంది. పరిమళ అళగర్ , కృపకు అర్థాన్ని చెపుతూ ' నిర్హేతుకముగా , స్వభావ సిధ్ధముగా సకల జీవరాసులపై ప్రసరించే ప్రేమ కృప ' అన్నారు. ఇది ఎవరిపైన ఎటువంటి బేధ భావము లేక సమానముగా ప్రసరిస్తుంది. లోకములో భార్య, పిల్లలు, బంధువులు ,స్నేహితులూ మీద ప్రేమ వుంటుంది . వారొతోవున్న సంబందము వలన వారిపై ప్రేమ కలుగుతుంది. ఇతరులపై అటువంటి ప్రేమ కలుగదు. భగవంతుడి కృప అలా కాక నిర్హేతుకముగా సమస్త జీవరాసులపై సమానముగా ప్రసరిస్తుంది.
అన్నైత్తు ఉలగుం : సమస్త లోకములను అనగా భూలోక ,భువర్లోక ,సువర్లోక, మహర్లోక, జనోలోక, తపోలోక , సత్యలోకములు అనే ఊర్ధ్వ లోకములు ఏడు, అతల, వితల, సుతల, రసాతల, తలాతల, మహాతల, పాతాళములనే అధోలోకములు ఏడు, మొత్తము పదునాలుగు భువనములను అండము అంటారు . ఈలోకములలోని సమస్త జీవరాసులపై భగవంతుడు నిర్హేతుకముగా, నిష్పక్షపాతముగా తన అపారమైన కృపను ప్రసరిస్తారని చెపుతున్నారు.
కాత్తళిక్కుం: కృప అంటే ఇష్టప్రాప్తి, అనిష్ట నివృత్తి. అంటే భక్తులకు అవసరమైన వాటిని అనుగ్రహించి ,దుఃఖ హేతువైన విషయములను తోల్గించుట. దీనినే రక్షత్వము అంటారు. " కాత్తు, అళిక్కుం ",( రక్షించి, కృపచేయు) అన్న రెండు పదములు కలిసి " కాత్తళిక్కుం " అయ్యింది.
వాస మలరాళ్ మణవాళన్- : " వేరి మారాతు పూమేలిరుప్పళ్ "అని నమ్మళ్వార్లు అన్నట్లుగా , ఎప్పుడు వాడని, రంగు మారని, వాసన తగ్గని నవ నవ లాడే తామర మీద వేచేసి ఉండే శ్రీమహాలక్ష్మి. ఆమేను " కాత్తు, అళిక్కుం ",( రక్షించి, కృపచేయు) అని చెప్పుట వలన అమ్మతో కలసి లోకములను రక్షిస్తాడని , రక్షణలో అమ్మవారికి కూడా ప్రధాన పాత్ర వుందని చెప్పే వేదాంత సూత్రము ఇక్కడ చెప్పబడింది. ఇంకా భగవంతుడిలోని రక్షకత్వమును పెంపొందించి , ఆయన జీవాత్మలను రక్షించుట చూసి ఆనందిస్తుంది. ఇలా శ్రీమహాలక్ష్మితో చేరి చేయు కృప యొక్క ఫలితముగా చేతనులసంచిత పాపాలు తొలగి , భగవంతుని తప్ప మరి వేరు ప్రయోజనమును ఆశించని శుధ్ధమైన హృదయమును కలిగి వుంటారు. అటువంటి శుధ్ధమైన హృదయమును భగవంతుడు ఆదరించు విధామును ఇక్కడ చెపుతున్నారు.
తేసు పొలి విణ్ణాట్టిల్: పరమపదము, వైకుంఠము అని పిలవబడే అపారమైన ఆనందములకు నిలయము. ఇక్కడ శ్రీమహాలక్ష్మితో, నిత్యసూరులతో శ్రీమన్నారాయణుడు వేంచేసి ఉంటాడు. దాని కంటే కూడా….
సాల విరుంబుమే : చాలా ప్రీతికరమైనది. అంత ఉన్నతమైన స్థలము వేరే ఏముంటుంది అంటే….
వేరు ఒన్రు ఎణ్ణాదార్ నేంజత్తిరుప్పు: ఉణ్ణుం శోరు, పరుగుం నీరు, తిన్నుం వెత్తిలై ఎల్లాం కణ్ణనెంబెరుమానే అని ఆళ్వార్లు భావించారు. ఆయనకు కృష్ణుడు తప్ప వేరే ఎమీ అవసరము లేదు. అలాగా అన్య ప్రయోజనములను ఆశించని హృదయము ఎవరికి వుందో , వారి హృదయము భగవంతుడికి చాలా ప్రీతికరము. పరమపదముకన్న గొప్పది అని అర్థము.
ghnaanasaaramu 9 – dhivya prabandham
ghnaanasaaramu 9
kindati paasuramulo bhagavantudi daggara itara prayojanaalevii aasinchaka kevalamu kainkaryamu cheyu bhaagyamunu kore bhaktula nibadhdhatanu gurinchi telipaaru. eepaasuramulo bhagavantudu tana bhaktula hrudayamunu sodhinchi daanini tana nivasa sthaanamugaa chechukune vidhamunu teliyajestunnaru. ' ee hrudayamunu manalane korutunnada? itara prayojanaalevii aasinchaka kevalamu mana kainkaryamune korutunnada? ' ani sodhinchi alanti hrudayamunu tana aavasa sthaanamugaa chesukuntadu ani cheputunnaru.
aasil arulal annaittu ulagum kaattalikkum
vaasa malaral manavalan- tesu poli
vinnattil saala virumbume veaneri
yennadar nenja ttiruppu
aasil = dosha rahitamaina
arulal = krupa valana
annaittu ulagum = sakala lokamulanu
kaattu = rakshinchi
alikkum = korikalanu teerchi
vaasa malaral = taamaralo udbhavinchina ammavaarini
manavalan- = sakala loka nayakudana srimannarayanudu
tesu poli = prakaasavantamaina
vinnattil = srivaikuntamulo
veaneri = tananu tappa itara prayojanamulanu
yennadar = korani vaariki
nenjattu = hrudayamulo
iruppu = nivaasamu cheyuta
saala = chala
virumbum = priyamainadi
aasil arulal : okkokka saari krupa kuudaa doshamavutundi adhi elagante edaina prayojanamunu aasinchi krupa chuupithee appudu adhi doshamavutundi. parimala alagar , krupaku arthaanni cheputuu ' nirhetukamugaa , swabhava sidhdhamugaa sakala jeevaraasulapai prasarinche prema krupa ' annaru. idhi evaripaina etuvanti bedha bhavamu leka samanamuga prasaristundi. lokamulo bharya, pillalu, bandhuvulu ,snehituluu meeda prema vuntundi . vaarotovunna sambandamu valana vaaripai prema kalugutundi. itarulapai atuvanti prema kalugadu. bhagavantudi krupa alaa kaaka nirhetukamugaa samasta jeevaraasulapai samanamuga prasaristundi.
annaittu ulagum : samasta lokamulanu anagaa bhooloka ,bhuvarloka ,suvarloka, maharloka, janoloka, tapoloka , satyalokamulu ane oordhva lokamulu edu, atala, vitala, sutala, rasatala, talaatala, mahatala, paataalamulane adholokamulu edu, mottamu padunaalugu bhuvanamulanu andamu antaaru . eelokamulaloni samasta jeevaraasulapai bhagavantudu nirhetukamugaa, nishpakshapaatamugaa tana apaaramaina krupanu prasaristaarani cheputunnaru.
kaattalikkum: krupa ante ishtapraapti, anishta nivrutti. ante bhaktulaku avasaramaina vaatini anugrahinchi ,duhkha hetuvaina vishayamulanu tholginchuta. deenine rakshatvamu antaaru. " kaattu, alikkum ",( rakshinchi, krupacheyu) anna rendu padamulu kalisi " kaattalikkum " ayyindi.
vaasa malaral manavalan- : " veri maaraatu poomeliruppal "ani nammalvaarlu annatlugaa , eppudu vaadani, rangu maarani, vasana taggani nava nava lade taamara meeda vechesi unde srimahalakshmi. aamenu " kaattu, alikkum ",( rakshinchi, krupacheyu) ani chepputa valana ammatho kalasi lokamulanu rakshistaadani , rakshanalo ammavaariki kuudaa pradhaana paatra vundani cheppe vedaanta suutramu ikkada cheppabadindi. inka bhagavantudiloni rakshakatvamunu pempondinchi , aayana jeevaatmalanu rakshinchuta chusi aanandistundi. ilaa srimahaalakshmitho cheri cheyu krupa yokka phalitamugaa chetanulasanchita paapaalu tolagi , bhagavantuni tappa mari vaeru prayojanamunu aasinchani sudhdhamaina hrudayamunu kaligi vuntaaru. atuvanti sudhdhamaina hrudayamunu bhagavantudu aadarinchu vidhaamunu ikkada cheputunnaru.
tesu poli vinnattil: paramapadamu, vaikuntamu ani pilavabade apaaramaina aanandamulaku nilayamu. ikkada srimahaalakshmitho, nityasuurulatoe srimannarayanudu venchesi untaadu. daani kante kuuda.
saala virumbume : chala preetikaramainadi. anta unnatamaina sthalamu vere emuntundi anti.
vaeru onru ennadar nenjattiruppu: unnum shoru, parugum neeru, tinnum vettilai ellam kannanemberumaane ani aalvaarlu bhaavinchaaru. aayanaku krishnudu tappa vere emy avasaramu ledu. alaga anya prayojanamulanu aasinchani hrudayamu evariki vundo , vaari hrudayamu bhagavantudiki chala preetikaramu. paramapadamukanna goppadi ani ardhamu.