ఆశ్రయించిన శిష్యులకావహించిన అజ్ఞాన మనెడి గ్రుడ్డితనమును బాపుట కొఱకు తమకు గల సుజ్ఞానమనెడి కాటుకనలమిన పుల్లను అంతః చక్షువులకు పులిమి, తద్వారా విజ్ఞానమనే దృష్టిని కలిగించే మహిమాన్వితులు గురువులు. అట్టి గురువులకు నమస్కరిస్తున్నాను.
‘గు’ అంటే చీకటి, అజ్ఞానం. ‘రు’ అంటే వెలుగు, జ్ఞానం. తన వద్దకు చేరిన శిష్యుని మనస్సులోని అజ్ఞానం అనే చీకటిని తొలగించి, జ్ఞానం అనే వెలుగును చూపించే వారే గురువు. అందుకే గురువు సృష్టి. స్థితి, లయ కారులైన త్రిమూర్తులు అంటే బ్రహ్మ, విష్ణూ, మహేశ్వరులు ఏకరూపం దాల్చిన పరబ్రహ్మ స్వరూపంగా పేర్కొనబడినారు.
భక్తుల కోరిక వలన మానుషస్వరూపంలో(స్వభక్తేచ్చయా మానుషం దర్శయంతం) మానవులను తరింపజేయుటకోసం ఆ సర్వాంతర్యామి అయిన సర్వేశ్వరుడు ప్రియభక్తునిపై కృప కలిగి, భక్తుని పరిపక్వస్థితిని బట్టి, వాని పురోభివృద్ధి కొఱకు తన దివ్యత్వాన్ని గురురూపంలో వ్యక్తపరుస్తాడు. సరైన భగవదారాధన సద్గురువు సాంగత్యాన్ని కలిగిస్తుందనీ , సద్గురువు కృప వలన భగవద్దర్శనం లభిస్తుందనీ ఋషి వాక్యం.
నిరంతర నిశ్చల ఆత్మనిష్టాగరిష్టులై, అందరి యెడల, అన్నింటి యెడల, సర్వకాల సర్వావస్థల్లో, సర్వులయందు, స్థిరచిత్తులై సమదృష్టి కలిగియుండినవారే సద్గురువులని శ్రీరమణులు అంటారు.
శ్రీ శ్రీ శ్రీ చంద్రశేఖరేంద్ర స్వరస్వతీ మహాస్వామి - "సనాతన ధర్మము - గురు సాంప్రదాయము" అనే పుస్తకంలో గురువు అంటే ఎవరో ఇలా చెబుతున్నారు.
“గురువు అంటే ఏమిటి? గురువు అనగా ఘనమైనది, పెద్దది అని అర్ధం. మహిమ కలవాడని అర్ధం. బ్రహ్మ అంటే కూడా గొప్ప, పెద్ద అని అర్ధం. గురువు దేనిలో పెద్ద? మీరందరూ నన్ను పెరియావా, పెరియావర్ అని పిలుస్తారు. నేను దేనిలో పెద్ద? శరీర ప్రమాణంలోనా? నాకు శంకరాచార్యుడు అని పేరు ఉండడం వలన మీరందరూ ఆయన గుణగణములూ, మహత్వమూ నాలో ఉన్నదని ఏమరి, నన్ను పెరియావా అనీ, మహాన్ అనీ పిలుస్తున్నారు.
గురువు అంటే అంతర్గతముగా ఒక ఉత్తమ స్థితిని అందుకొన్నవాడు అని తేలుతోంది. అతను బహిరంగముగా ఏదీ చేయవలసిన అవసరము లేదు. అతనికి శాస్త్ర పరిజ్ఞానమో విద్వత్తో ఉండనక్కర్లేదు. ఆచార్యుని వలె అతను సాంప్రదాయ, ఆచార అనుష్టానాలకు మార్గదర్శిగా ఉండనవసరమూ లేదు. అతను నోరు తెరిచి మాట్లాడవలసిన అవసరమూ లేదు. ఉపదేశాలు ఇవ్వనక్కర్లేదు. ఎంతో మంది మౌనగురువులు, ధ్యాననిష్ఠులు ఉంటారన్న విషయం మనకి తెలిసనదే. ఉన్మత్తులవలె, పిశాచముల వలే నిరంకుశులుగా తిరిగిన అత్యాశ్రములు ఎందరో గురువులుగా మన దేశంలో ఉండేవారు. ఈ విధంగా దిగంబరంగా తిరిగిన దత్తాత్రేయులు అవధూత గురువు అని ప్రసిద్ధి పొందారు.
తాను తానుగా ఉంటూ, ఏకాంతంగా పూర్ణత్వం భజిస్తూ ఎవరైనా ఉంటే, అతని ప్రభావం గుర్తించి ప్రజలు అతనిని గురువుగా వరిస్తారు. అంతమాత్రాన అతడు వీరికి శాస్త్రపాఠాలు చెప్పవలసిన అవసరము లేదు. అతనిని గురువుగా వరించిన వారికి అతని అనుగ్రహశక్తియే పనిచేస్తుంది. వీరిని అతడు శిష్యులుగా భావించి కూడా ఉండకపోవచ్చును. కానీ ఆయనను గురువుగా ఏ ఫలాన్ని ఉద్దేశించి ఆశ్రయించారో, ఆ ఫలం వీరికి శులభంగా సిద్ధిస్తున్నది.”
గురువు సాక్షాత్తు కరచరణాదులతో నడయాడే ఈశ్వరుడు. గురువు కోసం అన్వేషణ చేసేవాళ్ళు, గురు చరిత్ర చదవాలి, రోజూ పారాయణ చేయాలి, అప్పుడు గురువులు తప్పక దర్శన మిస్తారు. మనలోని పట్టుదల శ్రద్ధ, భక్తిని బట్టి గురువులు లభిస్తారు. మనసులో గురువు కొరకు తపన, పరితాపము వుండాలి. ఎంత తీవ్రముగా మన కోరిక వుంటే అంత తొందరగా మనకు దొరుకుతారు. గురువులు పర దేవతా స్వరూపము. వారి అనుగ్రహము మీ పైన కలగాలి, అంటే అంత వరకు వేచి వుండాలి.
గురుపాదుకలు భక్తులకు కల్పవృక్షములు వంటివి. వాటిని సేవిస్తే సర్వశుభములు కల్గుతాయి. గురుభక్తుల చరితలను గమనిస్తే, వారి గురుభక్తి వల్ల వారు అసాధ్యమైన కార్యాలను సైతం సుసాధ్యం చేసుకున్నారని తెలుస్తుంది. ఇలా గురుఉపాసన, పద్మపాదుడు, సాధనతో దేవతలనే మెప్పించిన దీపకుడు, ధౌమ్య మహర్షి ఆశ్రమంలో ఉండే అరుణి, ఉపమాన్యుడు వంటివారు చరిత్రలో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయారు.
శంకరాచార్యుల దగ్గర ఉన్న పద్మపాదుడు తన గురువును దైవంగా భావించేవాడు. గురువాజ్ఞను వేదవాక్కుగా స్వీకరించేవాడు. పద్మపాదుడిని చూచి ఇతర శిష్యులు అసూయ చెందేవారు. అటువంటి అసూయాగ్రస్తులకు కనువిప్పు గలగాలని ఓసారి పద్మపాదుడు శంకరుడు నదికి ఇరువైపులా ఉండగా ఈ దరినుంచి ఆవైపున ఉన్న సనందుని ఇలా రమ్ము అంటున్న శంకరుని మాట వినిపించగానే పరవళ్లు తొక్కుతూ ప్రవహిస్తున్న నదిపైన అలా నడుచుకుంటూ వచ్చేశాడు. కాని పద్మపాదుడు నదిలోవేసిన ప్రతిఅడుగుకు ఓ పద్మం పుట్టింది. ఆ పద్మాలపైనే నడుచుకుని శంకరుని దగ్గరకు వచ్చేశాడు. అందుకే సనంద అన్న నామధేయం పోయ పద్మపాదుడు అన్న నామమే స్థిరమైంది. ఇదంతా గురువు పై ఉన్న భక్తి, ఏకాగ్రచిత్తంతోనే సాధ్యమైంది.
దీపకుడి గురుభక్తి గాధను బ్రహ్మ స్వయంగా కలిపురుషుడికి వివరించారు. కలియుగారంభంలో తనవద్దకు వచ్చిన కలిపురుషుడికి, బ్రహ్మ భూలోకంలోని మానవులందరిని పతితుల్ని చేసి భ్రష్టులను చేయడమే అతని లక్ష్యమని చెప్తాడు.
కాని, వెంటనే బ్రహ్మ ఇలా అంటాడు. ''నిరం తరం ధర్మమార్గాన్ని అనుసరించెడి వారిని, తల్లి తండ్రులను సేవించెడివారిని, శివకేశవులకు బేధం ఎంచనివారిని, గోవును, తులసిని పూజించెడివారిని, గురుదేవులను భక్తితో సేవించేవారిని బాధించవద్దని" హెచ్చరిస్తాడు.
అప్పుడు గురుదేవుని గురించి బ్రహ్మ ఇలా వివరిస్తాడు. "గురువు అనగా అజ్ఞానమనే చీకటిని తొలగించి సుజ్ఞానమనే వెలుగును ప్రసాదించేవాడు. గురు బ్రహ్మ గురు విష్ణు గురుర్దేవో మహేశ్వరః అని గురువ్ఞను స్తుతిస్తారు అని చెప్తూ గురువు సంతుష్టుడైతే త్రిమూర్తులేగాక సకలదేవతలు సంతృప్తి చెందుతారు. గురువుకు ఆగ్రహం కలిగితే త్రిమూర్తులు సైతం ఏమీ చేయ్యలేని అశక్తులవుతారు. కాని త్రిమూర్తులకు ఆగ్రహం కలిగితే దానిని శమిం పజేసే శక్తి గురుదేవునకు గలదు. సమస్త పాపరాశిని తృటిలో భస్మం చేయగలిగెడి శక్తి గురుదేవునకు గలదు" అని బ్రహ్మ గురుదేవుని గురించి పై విధంగా వివరణ నిస్తాడు.
గురుదేవుని గురించి ఎంతో ఆసక్తితో విన్న కలిపు రుషుడు గురుసేవాభాగ్యం గురించి వివరించమని బ్రహ్మను అర్థిస్తాడు. అప్పుడు బ్రహ్మ ఇలా అంటాడు. "ఎవరు శాస్త్రవిధిలో సద్గురువును కొలుస్తారో వారు ఉత్తమ శిష్యులుగా కొనియాడబడి బ్రహ్మసమానులయి భాసిస్తారు. గురుసేవాభాగ్యం చేత వారు సమస్త పుణ్యతీర్థాలను దర్శించే పుణ్య ఫలాన్ని పొందగలుగుతారు. సద్గురుదేవునికి చేసిన ఊడిగంతో పరమోన్నతమైన జ్ఞానజ్యోతిని పొందుతారు" అని చెప్తూ, గురుసేవా ఫలితాన్ని వివరించే దీపకుని వృత్తాంతాన్ని ఇలా చెప్తాడు.
''పూర్వం వేదధర్ముడనే ముని పుంగవుడు ఉండెడి వాడు, ఆయన తనశిష్యుల సేవానిరతిని పరీక్షించదలచాడు. వారిని పిలిచి, నా తపోశక్తి వలన గత జన్మల పాపరాశిని చాలా వరకు దహింపచేసుకో గలి గాను. కాని కొంతభాగాన్ని నేను అనుభవించక తప్పదు. ఆ ప్రకారం నేను కుష్టురోగిగాను, కుంటిగ్రుడ్డివానిగాను ఇరవై ఒక్కవత్సరాలు కర్మ బాధను అను భవించాలి. ఆ కాలంలో నాకు సేవలంనందించేందుకు ఎవరు ముందుకు వస్తారో చెప్పండి అని అడుగుతాడు. శిష్యులందరూ మౌనం దాలుస్తారు. వారిలో దీపకుడను శిష్యుడు అంగీ కరిస్తాడు. తదుపరి వారివ్ఞరును కాశీకి వెళ్తారు. అక్కడ గురువుకు కుష్టురోగం, కుంటితనం, అంధత్వం ఏకకాలంలో వస్తాయి. అసహనంతో ఆయన తన శిష్యుని పట్ల ఎంతో క్రూరంగా ప్రవర్తించేవాడు. చీటికీమాటికీ అయినదానికి కాని దానికి ములుకుల వంటి మాటలతో దీపకుణ్ణి నొప్పించేవాడు.
అతను ఎంతో ప్రేమతో అన్నాన్ని తెస్తే దాన్ని విసిరికొట్టేవాడు. చేసే ప్రతీ సేవను ఎంచుతూ నిందించేవాడు. కాని దీపకుడు ఎంతో సహనంతో సంయమనాన్ని పాటిస్తూ శుశ్రూషలు చేసేవాడు. దీపకుని భక్తిని మెచ్చి, ఒకనాడు కాశీ విశ్వేశ్వరుడు ప్రత్యక్షమవుతాడు. ఏదేని వరాన్ని కోరుకొమ్మనమని అవకాశ మిస్తాడు. దీపకుడు తన స్వప్రయోజనార్థం తనకంటూ ఏ వరమూ అక్కర లేదని తన గురువు గారు పడెడి బాధల నుండి ఉపశమనం కావాలని కోరడానికి తన గురువు అనుమతి అడిగివస్తానని అంతవరకు వేచి ఉండమని అర్థిస్తాడు. శివుడు ఇచ్చే వరం గురించి దీపకుడు తన గురువుకు వివరి స్తాడు. అప్పుడు అతను కోపంతో ఊగిపోతూ ఇలా అంటాడు. శివుడిచ్చే వరంతో నాకు ఇప్పుడు విముక్తి లభించినా నాకర్మ శేషం మిగిలే ఉంటుంది. దానిని అనుభవించడానికి నేను మరలా జన్మ నెత్తాలి. నాకు సేవచేయడం ఇష్టంలేక నీవిలాంటి కుయుక్తిని పన్నావ్ఞ అని శిష్యుణ్ణి నిందిస్తాడు. దీపకుడు నిరు త్తరుడవుతాడు.
దీపకుని గురుభక్తి గురించి పరవశించిన మహేశ్వరుడు అతని గురించి మహావిష్ణువుకు చెప్తాడు. విష్ణుమూర్తి ఎంతో ఆనందించి దీపకుని ముంగిట ప్రత్యక్షమయి ఏదేని వరాన్ని కోరుకొమ్మంటాడు. అప్పుడు దీపకుడిలా అంటాడు. నీ దర్శనం కొరకు ఎంతోమంది ఎన్నో వత్సరా లుగా తపించిపోతూ ఉంటే నా ముంగిట కెందుకు వచ్చావు-అప్పుడు విష్ణువు ఇలా అంటాడు. గురుదేవుని సదాభక్తితో సేవించేవారంతా నాకు ప్రియులు. గురువును సేవిస్తే నన్నూ సేవించినట్లేనని వివరణనిస్తాడు. ఏదేని వరాన్ని కోరుకొమ్మనమని కోరతాడు. అప్పుడు దీపకుడు వినమ్రతతతో ఇలా అంటాడు. గురుభక్తి ఎప్పుడూ సడలిపోకుండా, అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో గురుదేవులను సేవించుకొనాలనే తృష్ణ వృద్ధి చెందేలా వరాన్ని మ్మనమని కోరుకుంటాడు.ఆ వరాన్నిస్తూ విష్ణువు ఇలా అంటాడు.
"నిరంతరం అనితర సాధ్యమైన గురుసేవాభాగ్యం వలన నీవు నన్ను విశ్వనాథుణ్ణే గాక సకల దేవతలను వశం చేసుకోగలిగావు. సదుర్గువును సేవించే శిష్యులు కూడా లోకపూజ్యులేనని" విష్ణువు ప్రశంసిస్తాడు. ఈ విషయాన్ని దీపకుడు తన గురుదేవునకు తెలిపేలోగా అతనే తన నిజరూపాన్ని ధరించి తన శిష్యుణ్ణి ఆలింగనం చేసుకుంటాడు. నీవంటి ఉత్తమ శిష్యుని మూలాన నేను తరించాను. నీ గొప్పతనాన్ని లోకానికి తెలిపేటందులకే ఈ నాటకాన్ని నడిపించాను. నీ పేరును తలచుకున్న వారికి సుఖసంతోషాలు కరతలామలకమవుతాయి అని ఆశీర్వదిస్తాడు.
భావము : ధ్యానానికి మూలం గురువు కావున గురువును ధ్యానించు. పూజకు మూలం గురు చరణాలు కావున గురుచారణాలను పూజించు. మంత్ర మూలం గురు వచనాలు, వాటిని ఆచరించు. మోక్షానికి మూలం గురువు యొక్క కృప, అనగా మోక్షప్రాప్తి కొరకు గురు కృపకు పాత్రులవ్వాలి. సరైన గురువును ఆశ్రయించి, సేవించే శిష్యుని వంశమంతా పావనమవుతుందని, అతను నడిచే నేల పవిత్రమవుతుందని, కోటి జన్మలలో చేసిన యజ్ఞాలు, వ్రతాలు, క్రతువుల ఫలం కేవలం గురువు సంతుష్ఠుడు అయితే కలుగుతుందని, సమస్త తీర్దాలు గురుపాదుకల్లోనే ఉన్నాయని, స్వయంగా పరమేశ్వరుడే పార్వతికి ‘గురుగీత’ లో ఉపదేశించారు.
ఈ విధంగా ఈ పవిత్రమైన గురుపౌర్ణమి నాడు, ధ్యానం, పూజ, గురువచనాచరణ ద్వారా గురువును సేవించుకుందాము. పూజ్యులైన గురుపరంపరలోని పరమగురువులను స్మరించుకుందాము. అధర్మము, అశాంతి, క్రూరత్వము, పాప కర్మాచరణ , హింసాయుత ధోరణి కలియుగ లక్షణాలు. జిజ్ఞాసువులైన ప్రజలు కలియుగంలో వీటిని తట్టుకొని ధర్మాచరణ అవలంభించటానికి అనుగుణంగా వేదాలను నాలుగు భాగాలుగా విభజించి, కలియుగంలో ఆచరణకు అవసరమైనంతవరకు మాత్రమే బోధించి వేదవ్యాసునిగా ఖ్యాతి గాంచిన వ్యాస మహర్షి కి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుందాం. కేవలం సద్గురువులు మాత్రమే వివరించగల మంత్రాలను మానవాళి శ్రేయస్సు కోసం శ్రీమద్భాగవతాది అష్టాదశ పురాణాలను భారత జాతికి అందించిన శ్రీమన్నారాయణ స్వరూపమైన శ్రీ వ్యాస భగవానుడిని పూజించి, విష్ణు సహస్ర నామాది పారాయణ చేసి, భగవద్కృపను పొందే ప్రయత్నం ఈ గురుపౌర్ణమి రోజున చేద్దాం. తన శిష్య ప్రశిష్యుల ద్వారా నిరక్షరాస్యులైన వారికి కూడా ధర్మమంటే ఏమిటో తెలిసేటట్లు చేసి, ఆధ్యాత్మిక పురోగతికి ఎన్నో విలువైన స్తోత్రాలను, భగవద్గీతాది శ్లోకాలకు భాష్యం చెప్పి నాలుగు దిక్కులా పీఠాలను స్థాపించి సనాతన భారతీయ సంస్కృతీ ధర్మ సాంప్రదాయాలకు రక్షణగా ఆచార్య వ్యవస్థను ఏర్పరచిన సాక్షాత్ శంకరస్వరూపం ఆదిశంకరాచార్యులను స్మరించుకుందాం. దత్తపరంపరలోని అవధూతలు, పరమగురువులకు ప్రణమిల్లుదాము. రామకృష్ణ పరమహంస, స్వామి వివేకానంద, స్వామీ సమర్ధ, శ్రీ సాయి నాధుడు మొదలు ఇటీవల పరమపదించిన సద్గురు శ్రీ శివానందమూర్తి గారి వరకు సమర్ధ సద్గురువులందరినీ మానవాళి శ్రేయస్సుకోసం ప్రార్ధించుదాం.
సమస్త వేదాలు, సమస్త దేవతలు, సమస్త తీర్దాలు, గురువులోనే కొలువై ఉంటాయి. గురువుకంటే గొప్పది ఈ లోకంలో లేదు. అందుకే గురుభక్తుల కధలను మననం చేసుకుని, వారి మార్గాన్ని అనుసరించి, అందరమూ గురుసేవా భాగ్యాన్ని పొంది తరించే ప్రయత్నం చేద్దాం.
న గురోరధికం, న గురోరధికం, న గురోరధికం, న గురోరధికం శివ శాసనతః శివ శాసనతః శివ శాసనతః శివ శాసనతః || శ్రీ గురుభ్యోం నమః – శ్రీ గురుచరణం శరణం శరణం ||
| న గురోరధికం | - భావరాజు పద్మిని \ అజ్ఞాన తిమిరాంధస్య జ్ఞానాంజన శలాకయా చక్షురున్మీలితం యేన తస్మై శ్రీ గురవే నమ:! ఆశ్రయించిన ...
చిన్ముద్రతో, ఆనందము మూర్తీభవించుతున్న, తనలో తాను రమించుచు, పరమానందమైన ముఖముతో, తన చుట్టూ చేరిన పరబ్రహ్మ ధ్యానములో ఉన్న ఋషులకు మౌనంగా పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని బోధించే దక్షిణామూర్తికి నమస్కరించుచున్నాను
సృష్టి సమయములో చతుర్ముఖ బ్రహ్మ శివుని ఉపాసించి సృష్టి కార్యమును చేసే అపారమైన శక్తిని పొందాడు. సనకసనందాది మునులు ఆ పరమశివుని ప్రార్థించి పరబ్రహ్మ తత్త్వమును ఉపదేశించమని వేడుకొనగా శివుడు దక్షిణామూర్తిగా అవతరించి, మౌనంగా వారికి జ్ఞానోపదేశం చేశాడు.
ఆ దక్షిణామూర్తిపై ఆదిశంకరులు రచిచిన స్తోత్రములో మొదటిది పైన చెప్పబడిన శ్లోకం. మౌనంగా ఉంటూ పరబ్రహ్మ తత్త్వాన్ని ఎలా బోధించాడు? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం గురించి కొంత విశ్లేషిద్దాం.
పరమాత్మ, గురువు, అనుగ్రహము ఇవన్నీ ఒకటే. శాశ్వతమైనవి, ఎప్పుడు అందుబాటులో ఉండేవి. మనం వెదికితే దొరికేవాడు కాదు గురువు. అదే దక్షిణామూర్తి తత్త్వము కూడా. మౌనంగా ధ్యానములో ఉండగా చుట్టూ చేరారు శిష్యులు. మౌనంతో వారి సందేహాలకు సమాధానం తెలిపాడు దక్షిణామూర్తి. అనగా, వారు తమ 'నేను ' అనే ఉనికిని కోల్పోయారు. అదే జ్ఞానం.
మౌనం అన్నిటికన్నా శక్తివంతమైన సాధనం. సమస్త శాస్త్రముల సారమూ గురువు యొక్క మౌనము ముందు దిగదుడుపే. ఆ మౌనం సాగరం కన్నా లోతైనది, హిమాలయములకన్నా ఎత్తైనది. మౌనంతో అహంకారాన్ని నశింపజేస్తాడు గురువు. అహంకారమంటే? నేను, నాది, నా వలన అనే మాయాపూరితమైన భావనలు. నేను అన్నదానికి చోటు లేనప్పుడు ఆ వ్యక్తి సృష్టిలో అత్యద్భుతమైన బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని పొందినట్లే.
గురువు చేసే అత్యుత్తమమైన ఉపదేశం మౌనంగానే జరుగుతుంది. దీనిని దక్షిణామూర్తి రూపం ద్వారా ఈ ప్రపంచానికి పరమేశ్వరుడు తెలిపాడు. గురువు చేసే ఇతర ఉపదేశ పద్ధతులు - స్పర్శ, మంత్రము, దృష్టి, మానసిక బోధ..ఇవన్నీ కూడా మౌనోపదేశము కన్నా తక్కువ స్థాయిలోవే. దేహము అనే ఆలోచనను దాటిన వాడు గురువు. శిష్యులలో ఆ భావనను మౌనముతో పోగొట్టినవాడు దక్షిణామూర్తి.
అవును. మౌనంగా ఉండే శిష్యునికి గురువు యొక్క మౌనం అతి ప్రభావవంతమైన సూచనలు. గురువు యొక్క ఆ మౌనం అత్యుత్తమమైన అనుగ్రహం. గురువు యొక్క ఉపదేశ పద్ధతులలో మౌనం అన్నిటికన్న ప్రధానమైనది. గురువు మౌనముగా ఉంటే శిష్యుని మనసు అతి వేగవంతంగా పరిశుద్ధమవుతుంది.
మిగతా ఉపదేశపద్ధతులన్నిటిలో విషయము-వస్తువు అనే రెండు ఉండి తీరాలి. ముందు విషయము తరువాత వస్తువు అలాంటి ఉపదేశంలో వస్తాయి. మౌనోపదేశంలో ఇవి అతి త్వరగా శిష్యునకు అబ్బుతాయి. గురువు యొక్క మౌనము శిష్యుని సత్య మార్గాన్వేషణలో ముందుంచుతుంది.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విషయం. శిష్యుల స్థాయిని బట్టి గురువు తన పద్ధతిని మార్చుతాడు. సనకసనందులు బ్రహ్మజ్ఞాన నిష్ఠా పరాయణులై ఉన్నందున అతి ప్రభావంతమైన మౌనోపదేశాన్ని వారికి అందించాడు దక్షిణామూర్తి. ఆ బ్రహ్మజ్ఞాన నిష్ఠకు ఎంతో సాధన అవసరం. ఈ సాధనకు గురువు అవసరం. ఆ గురువు ఎల్లప్పుడూ ఒక్కరే ఉండరు. మన ఆధ్యాత్మిక యానంలో మనం వేసే ముండడుగులను బట్టి తగిన గురువు మనకు అందుబాటులో ఉంటాడు. అన్నిటినీ దాటి నేను అన్న భావన తొలగే స్థాయికి చేరినప్పుడు స్వయంగా పరమాత్మే మనకు అత్యుత్తమమైన పద్ధతిలో పరబ్రహ్మ జ్ఞానాన్ని బోధిస్తాడు. అందుకే ఆధ్యాత్మిక యానం రెండువైపులా పదునైన కత్తిపై చేసే ప్రయాణం అని ఆర్యోక్తి.
మౌనం - అక్కిరాజు ప్రసాద్ మౌన వ్యాఖ్య ప్రకటిత పరబ్రహ్మ తత్త్వం యువానం వర్షిష్ఠాంతే వసదృషిగణైరావృతం బ్రహ్మ నిష్ఠైః ఆచార్యేంద్ర...
"బలహీనతకు విరుగుడు బలాన్ని గురించి ఆలోచించడమే కాని, బలహీనత గురించి దీర్ఘాలోచన చెయ్యడం కాదు. మనుష్యులు వారిలో దాగిఉన్న అఖండమైన శక్తిని గుర్తించాలి. " - స్వామి వివేకానంద.
కొంతమంది అన్నీ ఉన్నా, ఏవో బాధలను కొనితెచ్చుకుని, బాధపడుతూ కాలం గడిపేస్తారు. తమ పక్కింటి వారు ఆనందంగా ఉన్నారనో, కొత్త వస్తువులు కొనుక్కున్నారనో, తాము ఆశించింది అందలేదనో, ఇలా నిరాశకు గురౌతూ ఉంటారు. నిజానికీ, ఏ బాధా లేని మనిషి ఉండడు ! కళ్ళు మూసుకున్నవారికి వెలుగు కనిపించనట్లు, ఇటువంటి వారికి అపారంగా వారిపై ప్రసరిస్తున్న దైవానుగ్రహం గోచరించదు.
చిన్నతనంలో ఒక చాక్లెట్, బిస్కెట్, తాయిలం మన సమస్యలు. వాటికోసం దిగులూ, బెంగ. కాని ఇప్పుడు అవి లేవే ! ఏమయ్యాయి ? కర్త మారలేదు, కాని కర్మ మారింది. అంటే... మనం మారలేదు, కాని మనం చేసే పనులు మారాయి, బాధలు మారాయి. చిన్నప్పటి బాధలు ఇప్పుడు మనకు గుర్తుండవు, ఉన్నా, లెక్కలోకి రావు. అలాగే, ఇప్పుడున్న బాధలు కూడా కాలప్రవాహంలో పాతనీటిలా కొట్టుకుపోయేవే, తాత్కాలికమైనవే అని మనం గుర్తుంచుకోవాలి. ఒక చిన్న కధను చూద్దాము.
ఒక రాజ్యం లో అందరికి బాధలు పెరిగిపోయాయట. జనం ఎవరూ సంతోషంగా లేరు. ఒక్కొక్కరిదీ ఒక్కో సమస్య. ఎవరికీ వాళ్ళు పక్కవాళ్ళని చూసి వాళ్ళు హాయిగా బతుకుతున్నారు అని అనుకుంటున్నారు. మంచివాడైన ఆ దేశపు రాజు కి ఈ విషయం చాలా బాధ కలిగి, ఒక మహర్షి ని కలిసి తన ప్రజల పరిస్థితి వివరించి చెప్పాడు. మహర్షి క్షణం అలోచించి 'బాధల మార్పిడి' అనే ఆలోచన చేసారు.
'మీకు ఎవరికి ఏ సమస్య ఉన్నా, ఎదుటివారితో కుండమార్పిడి చేసుకొనే వీలు కలిపిస్తున్నారు మహర్షి, అది ఓ గంట లోపులో ఈ అవకాశాన్ని వినియోగించుకోండి' అని ప్రకటించాడు.
జనం ఆనందంగా చప్పట్లు చరిచారు. గయ్యాళి అత్త సమస్య, తాగుబోతు కొడుకు సమస్య, అనారోగ్యం సమస్య, కూతురు పెళ్లి సమస్య, ఆకలి సమస్య ....ఇలా అందరికి చిన్నవీ పెద్దవీ ఎన్నో ఇబ్బందులు. అందరు ఒకచోట చేరారు. సందడి మొదలైంది, గుసగుసలు వినిపిస్తున్నాయి, సమయం గడిచిపోతుంది. కానీ ఎవరూ తమ సమస్యను మార్చుకోవడానికి సిద్ధంగా లేరు.
ఎలా మార్చుకోవడం? ముందు మన సమస్య పెద్దది అనుకున్నది, ఎదుటివాడిది విన్నాకా, మనదే నయం అనిపిస్తుంది. మహర్షి ఆ ఉపాయం ఎందుకు చెప్పాడో రాజుకు అర్థమైంది. తాము అర్థరహితంగా బాధ పడుతున్నామని ప్రజలకూ అర్థమైంది. మహర్షికి కృతఙ్ఞతలు తెలిపి, నిరాశను, దైన్యాన్ని విడిచి, ఉన్నదానితో ఆనందంగా ఉండసాగారు.
ఒక్కసారి ఆలోచించండి. ఈ ప్రపంచంలో తిండికీ, గుడ్డకీ లేక ఎంతో మంది అల్లాడుతున్నారు. నిలువ నీడ లేక చెట్ల క్రింద బ్రతికేవారు, పొట్ట చేతబట్టుకు కాలినడకన ఊళ్లు తిరిగేవారు అనేకమంది ఉన్నారు. అనారోగ్యంతో కదలలేని స్థితిలో చాలామంది అల్లాడుతున్నారు. మరి అటువంటప్పుడు మనకు మంచి ఆహారం, ఆరోగ్యం, ఆహార్యం ఉండడం పరిపూర్ణ దైవానుగ్రహమే కదా !
మనం ప్రతినిత్యం మన ఆలోచనలను గమనిస్తూ ఉండాలి. ఎప్పుడైతే అవి ఏవో బాధల్ని తెచ్చి, మనల్ని కృంగదియ్యాలి అని చూస్తున్నాయో, వెంటనే అప్రమత్తమై, ఆ ఆలోచనలను తరిమేసేలా, మనసును అన్య విషయాలపైకి మళ్ళించుకోవాలి. మనలో ఉన్న శక్తియుక్తుల్ని మన ఉన్నతికే తప్ప, పతనానికి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ వాడకూడదు.
దైన్యం మరణంతో సమానం. అంటే, ఇటువంటి శిక్షను మనకు మనమే బాధల రూపంలో విధిస్తున్నాము అన్నమాట ! జీవితం అన్నాక సమస్యలు తప్పనిసరిగా ఉంటాయి... మనకైనా, మన పక్కవాళ్ళకైనా, అవి సహజం. బాధలున్నాయన్న బాధ పోతే ,దాన్ని ఎదుర్కొనే శక్తి వస్తుంది…మనకు అర్థం కావాల్సింది ఏమిటంటే, మనల్ని బలహీనుల్ని చేసేది, వేరెవరో కాదు, స్వయంగా మన ఆలోచనలే ! బలం - బలహీనత ఎక్కడో లేవు, మన ఆలోచనల్లోనే ఉన్నాయి. అందుకే, ఆలోచనల మీద నియంత్రణ సాధించిన వ్యక్తి విజయ సోపానాలను అధిరోహిస్తాడు. మరెంతో మందికి ఆదర్శమవుతాడు. విజయీభవ !
బలం - బలహీనత - జి.నారాయణ రావు "బలహీనతకు విరుగుడు బలాన్ని గురించి ఆలోచించడమే కాని, బలహీనత గురించి దీర్ఘాలోచన చెయ్యడం కాదు. మ...
‘‘కల అంటే నిద్రలో కనిపించేది కాదు. కల అంటే... నిన్ను నిద్రపోనివ్వకుండా చేసేది. కల ఆలోచనలను రేకెత్తిస్తుంది. ఆలోచన మనల్ని కార్యోన్ముఖులను చేస్తుంది. కలలు కనండి. వాటిని సాకారం చేసుకోండి!’
“హృదయంలో నిజాయితీ ఉన్నప్పుడు ఆ అందం వ్యక్తిత్వంలో కనబడుతుంది “ – అనేవారు అబ్దుల్ కలాం. అసలు వ్యక్తిత్వానికి పునాదులు పడేది ఎక్కడ, పెంపకంలోనూ, తన చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితుల్లోనూ కదా... అందుకే ముందుగా కలాం గారి బాల్యాన్ని గురించి తెలుసుకుందాము.
"ఉదయం నాలుగు గంటలకు నిద్ర లేచేవాడ్ని. మా అమ్మ ఉదయాన్నే నన్ను నిద్ర లేపేది. అప్పుడు స్నానం చేసి లెక్కల ట్యూషన్‌కి వెళ్లేవాడ్ని. స్నానం చేసి రాకపోతే మా మాస్టర్ పాఠాలు చెప్పేవారు కాదు. నేను ట్యూషన్ పూర్తి చేసుకొచ్చేసరికి మా నాన్న నన్ను నమాజ్ తీసుకెళ్లడానికి సిద్ధంగా ఉండేవారు. ఆ కార్యక్రమం పూర్తి అయ్యాక రైల్వేస్టేషన్‌కి వెళ్లేవాడ్ని. మద్రాసు నుంచి వచ్చే దినపత్రికల పార్సిల్‌ని తీసుకొని వాటిని పంపిణీ చేసేవాడ్ని. ఈ విధంగా పని చేస్తూనే చదువుకున్నా. మాది ఉమ్మడి కుటుంబం. సభ్యులు ఎక్కువ మంది ఉండేవారు.'మా అమ్మ మాత్రం నాకు మిగితా వారికన్నా ఎక్కువ తిండి పెట్టేది. ఇంట్లో నేను చివరివాడ్ని. దానికి తోడు చదువుకుంటూ.. పని చేయడం వల్ల మా అమ్మ నాపై చాలా శ్రద్ధ చూపేది. మా ఇంట్లో ఆనందం.. విషాదం రెండూ ఉండేవి” అంటూ తన బాల్యాన్ని గురించి చెప్పేవారు అబ్దుల్ కలాం.
ఒకరోజు పగలంతా ఎక్కువగా పని ఉండటంతో అబ్దుల్ కలాం గారి అమ్మ బాగా అలసిపోయింది. ఆ రోజు రాత్రి వంట పూర్తయిందనీ, భోజనానికి రమ్మని, ఆమె పిలవడంతో అబ్దుల్ కలాం గారు, తన తండ్రితో కలిసి భోజనం చేయడానికి సిద్దపడ్డారు. తన తండ్రి ముందు ఒక ప్లేట్ లో పెట్టిన రొట్టెలు బాగా మాడిపోయి ఉండటాన్ని చూసిన అబ్దుల్ కలాం గారు, ఆయన వాటిని తినే ముందు తన తల్లిని ఏమైనా కోప్పడతారేమోనని, మౌనంగా అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయారు.
కానీ ఆయన ఆ రొట్టెలను తిని, ఆమెను ఏమీ అనకుండా లేచి వెళ్ళిపోయారు. కొద్దిసేపటికి ఆమె, తన భర్త దగ్గరకు వెళ్ళి “ రొట్టెలు మాడిపోయినందుకు క్షమించమని” కోరింది. వెంటనే ఆయన, “ నాకు మాడిపోయిన రొట్టెలంటే చాలా ఇష్టం“ అని ఎంతో ప్రేమగా ఆమెతో అన్నారు.
ఇదంతా గమనించిన అబ్దుల్ కలాం గారు, కొద్దిసేపటి తర్వాత తన తండ్రి దగ్గరకు వెళ్ళి “మీకు నిజంగా మాడిపోయిన రొట్టెలు అంటే అంత ఇష్టమా?” అని అడిగారు.
ఆయన అబ్దుల్ కలాం గారి తల నిమురుతూ “ మీ అమ్మ పగలంతా కష్టపడి ఎంతో అలసిపోయింది. అంత అలసటలో కూడా విసుగు లేకుండా వంట చేసింది. ఒక్కపూట మాడిపోయిన రొట్టెలు తింటే మనకేమీ కాదు. కానీ ఆ రొట్టెలు మాడిపోయాయని విమర్శిస్తే, ఆమె మనసు ఎంతగానో బాధపడుతుంది.అలా బాధ పెట్టడం నాకిష్టం లేదు.” అన్నారు.
జీవితంలో ఎవరైనా కొన్ని సందర్భాలలో పొరపాట్లు చేయడం సహజం. ఆ పొరపాట్లను ఆధారంగా చేసుకొని విమర్శించడం మంచిది కాదని” ఆయన అన్నారు. ఈ సంఘటన ద్వారా అబ్దుల్ కలాం గారు చెప్పిన విషయం, ఎదుటివారు చేసిన పొరపాట్లను చూసి తొందరపడి విమర్శించి వారి మనసులను బాధ పెట్టకండి. బంధాలను బలపరుచుకుంటూ జీవితాలను కొనసాగించండి... అని. ఇటువంటి ఆదర్శాలే, ఆయనను హిమాలయమంత సమున్నతంగా ప్రజలు, విద్యార్ధుల మనసుల్లో చిరస్థాయిగా నిలిచేలా చేసాయి.
బాలలకు స్ఫూర్తి, యువతకు చైతన్య దీప్తి, శాస్త్రవేత్తలకు ‘మిస్సైల్‌ మ్యాన్‌’, నేతలకు ఆదర్శం, యావత్‌ దేశానికి ‘ప్రజా రాష్ట్రపతి’.... అసమానమైన వ్యక్తి, అవుల్‌ పకీర్‌ జైనులబ్దీన్‌ కలాం, 1931 అక్టోబరు 15న ఆయన జన్మించారు. తమిళనాడులోని రామనాధపురం జిల్లా రామేశ్వరంలో ఆయన జైలులబ్దీన్‌, ఆశిలమ్మ దంపతులకు కలాం జన్మించారు. వారిది నిరుపేద కుటుంబం.
చదువు మీద మాత్రం విపరీతమైన ప్రేమ, ఆసక్తి ఉన్న అబ్దుల్‌ కలాం.. తిరుచిరాపల్లిలో ఫిజిక్స్ లో డిగ్రీ చేశారు. తర్వాత మద్రాస్‌ ఇన్స్‌టిట్యూట్‌ ఆఫ్‌ టెక్నాలజీనుంచి ఏరోస్పేస్‌ ఇంజినీరింగ్‌లో పట్టా పొందారు. పట్టభద్రుడైన తర్వాత ఆయన భారతదేశపు రక్షణ పరిశోధన మరియు అభివృద్ధి సంస్థ (డి.ఆర్.డి.ఒ)లో ఒక విఫలమైన హోవర్ క్రాఫ్ట్ ప్రాజెక్టు మీద పనిచేయడానికి చేరారు. 1962లో భారతీయ అంతరిక్ష పరిశోధనా సంస్థ ఇస్రోలో చేరారు. అక్కడ ఆయన ఇతర శాస్త్రవేత్తలతో కలసి అనేక కృత్రిమ ఉపగ్రహాలను విజయవంతంగా ప్రయోగించారు. రోహిణి ఉపగ్రహాన్ని జూలై 1980లో విజయవంతంగా భూమి సమీప కక్ష్యలోకి వదిలిన భారతదేశపు తొలి స్వదేశీ ఉపగ్రహ ప్రయోగ వాహనం (SLV-III)ని అభివృద్ధి చేయడంలో ప్రాజెక్టు డైరెక్టరుగా ఆయన కృషి ఎంతో ఉంది.
1982లో, ఆయన డీఆర్డీవో డైరక్టరుగా తిరిగి బాధ్యతలు చేపట్టి గైడెడ్ మిస్సైల్స్‌పై దృష్టి కేంద్రీకరించారు. అగ్ని, పృథ్వి క్షిపణి మిస్సైళ్ళ అభివృద్ధి చేసి ప్రయోగించడంలో కీలక పాత్ర పోషించారు. అంటే దేశానికి తొలి మిస్సైల్‌ను అందించిన ఘనత ఆయనదే. అందుకే ఆయనకు “మిస్సైల్ మాన్” అనే పేరు కూడా వచ్చింది. ఆ తర్వాత జూలై 1992లో దేశ రక్షణ మంత్రికి సాంకేతిక సలహాదారుగా నియమితులయ్యారు. అలాగే, భారత ప్రభుత్వానికి ప్రధాన సాంకేతిక సలహాదారుగా కేబినెట్ హోదాలో కొనసాగారు. అబ్దుల్ కలాం కృషి ఫలితంగా 1998లో పోఖ్రాన్-II అణుపరీక్షలు విజయవంతంగా పూర్తి చేయడంజరిగింది. ఈ అణు పరీక్షతో భారతదేశాన్ని అణ్వస్త్రరాజ్యాల సరసన చేర్చిన ఘనత ఆయనకే దక్కుతుంది.
భారత్‌ అమ్ముల పొదిలోని అనేక క్షిపణి అస్త్రాల రూపకర్తగా అందించిన సేవలు తిరుగులేనివి. దేశం ఆయనను గౌరవంగా మిస్సైల్‌మ్యాన్‌ అంటూ కీర్తించింది. బాలిస్టిక్‌ మిస్సయిల్స్‌ వంటి పరిశోధనల్లో ఆయన కీలకవ్యక్తి. పోఖ్రాన్‌ 2 పరీక్షల్లో కూడా ఆయనే కీలకంగా ఉన్నారు. ఆయన జీవన ప్రస్థానం అనూహ్యంగా రాజకీయ పదవుల వైపుమళ్లింది. అయితే ఆషామాషీగా కాకుండా.. జాతి గర్వించే విధంగా.. ఆయన ఏకంగా రాష్ట్రపతి పదవికి ఎన్నికయ్యారు.
ఈయనకు భారతదేశ అత్యున్నత పురస్కారాలైన పద్మ భూషణ్ (1981), పద్మ విభూషణ్ (1990), భారతరత్న (1997)లు వరించాయి. అలాగే, దేశంలో ఉన్న విశ్వవిద్యాలయాల్లో కనీసం 30వరకు యూనివర్శిటీలు గౌరవ డాక్టరేట్లు ప్రదానం చేశాయి.
అబ్దుల్ కలాం పూర్తిగా శాకాహారి. మద్యపాన వ్యతిరేకి. బ్రహ్మచారి. ఖచ్చితమైన వ్యక్తిగత క్రమశిక్షణను పాటిస్తారు. “ప్రజలు.. తమ భార్యాపిల్లలకు తమ పిల్లల పిల్లలకూ ఆస్తులు సంపాదించి పెట్టడం కోసమే అవినీతిపరులౌతారు” అంటూ ఆయన బ్రహ్మచర్యాన్ని స్వీకరించారు. ఇస్లాం ప్రకారమైతే ప్రతి ముస్లిమూ పెళ్ళి చేసుకోవాలి. కానీ, కలాం ఖురాన్‌తో పాటు, భగవద్గీత‌ను కూడా చదువుతారు. వేదాలు, ఉపనిషత్తులు, భగవద్గీత లోని శ్లోకాలను యువతకు గుర్తుచేస్తూ, భారతదేశ చరిత్ర, సంస్కృతి పట్ల తనకున్న గౌరవమర్యాదల్ని చాటుకునేవారు. ఆయన రూపొందించిన క్షిపణులకు అగ్ని, పృథ్వి, అంటూ మన సంస్కృతిని గుర్తు చేసే పేర్లు పెట్టేవారు. మతఘర్షణలను నిరసించే శాంతికాముకుడిగా పేరుగడించారు. ఈయన వింగ్స్ ఆఫ్ ఫైర్, సైంటిస్ట్ టు ప్రెసిడెంట్‌ వంటి అనేక పుస్తకాలను రచించారు.
భారత రాష్ట్రపతిగా గద్దె దిగిపోయిన తర్వాత.. ఎవ్వరైనా సరే విరామ జీవితాన్ని ఆ పదవికి, హోదాకు తగిన మర్యాదలతో ప్రశాతంగా, నిర్వ్యాపారంగా గడపాలని అనుకుంటారు. కానీ అక్కడే కలాంలోని విభిన్నమైన వ్యక్తిత్వం మనకు కనిపిస్తుంది. ఆయన ఆ భోగాలేవీ కోరుకోలేదు. తనకు తాను ఎంతో ఇష్టపడే అధ్యాపక వృత్తిలోకి తిరిగి ప్రవేశించారు. ఫిజిక్స్‌ గౌరవ ప్రొఫెసర్‌గా జాయిన్‌ అయ్యారు.
కలాం జీవిత భాగం నుంచి ఒక గొప్ప విషయాన్ని మనం మననం చేసుకోవాలి. వ్యక్తిగా అవివాహితుడు అయిన అబ్దుల్‌ కలాం.. పసిపిల్లలతో చాలా ఇష్టంగా తన సమయం గడిపేవారు. భారత భవిష్యత్‌ దీపాలుగా వారి మీద ఆయనకు ఎంతో ఇష్టం ఉండేది. చిన్నారులకు సైన్స్‌ సంగతులు చెప్పడం ఆయనకు ఎంతో ఇష్టమైన అంశం. అలాగే యూనివర్సిటీల్లో ఫిజిక్స్‌ పాఠాలు చెప్పడం కూడా ఆయనకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైన అంశం. ఆయనకు ఏకంగా ఆరు డాక్టరేట్‌ లు ఉన్నాయి. తనను తాను ఫిజిక్సు ప్రొఫెసర్‌గా చూసుకోవడం ఆయనకు ఇష్టం. చివరి శ్వాస వరకు విద్యార్థులను ఉన్నత పౌరులుగా తీర్చిదిద్దడానికి ఎటువంటి రుసుము తీసుకోకుండా దేశ వ్యాప్తంగా తిరుగుతూ తన ప్రసంగాలతో చైతన్యవంతం చేస్తూ వచ్చారు కలాం. భరతమాత పాదసేవకు తన జీవితాన్ని సంపూర్ణంగా అంకితం చేసారు.
షిల్లాంగ్ లోని ఐఐఎంలో విద్యార్థులను ఉద్ధేశించి ప్రసంగిస్తుండగా అబ్దుల్ కలాం ఒక్కసారిగా కుప్పకూలిపోయారు. దీంతో తీవ్ర అస్వస్థతకు గురయ్యారు. దీంతో ఆయన్ను ఆస్పత్రికి తరలించారు. చికిత్స పొందుతూ మృతి చెందారు. పరమ పవిత్రమైన తొలి ఏకాదశి అయిన జూలై 27, 2015 న, 84 ఏండ్ల మన మాజీ రాష్ట్రపతి శ్రీ ఏపీజే అబ్దుల్ కలాం దివంగతులైన వార్త అందరికీ దిగ్భ్రాంతిని కలుగజేసింది.
ఒక నిరుపేద కుటుంబం నుంచి తన జీవనప్రస్థానం ప్రారంభించి, శాస్త్రవేత్తగా ప్రపంచం నివ్వెరపోయేటువంటి అనేక పరిశోధనలు సాగించి- సాధించి, మిస్సైల్‌ మ్యాన్‌గా కీర్తి ప్రతిష్టలు సంపాదించుకుని, భారతదేశపు అత్యున్నత పదవి అయిన రాష్ట్రపతి స్థానాన్ని అధిష్ఠించి, యావత్తు ప్రపంచ దేశాల దృష్టిలో ఆ పదవికే వన్నె తెచ్చిన మనీషి అయిన కలాం గారి జీవనం అందరికీ ఆదర్శవంతం. ఆయన మనమధ్య లేకపోయినా, ఆయన వెలిగించిన చైతన్య దీప్తి ఎన్నో హృదయాల్లో వెలుగులు పంచుతూనే ఉంటుంది.
చైతన్య దీప్తి – అబ్దుల్ కలాం - భావరాజు పద్మిని ‘‘ కల అంటే నిద్రలో కనిపించేది కాదు. కల అంటే... నిన్ను నిద్రపోనివ్వకుండా చేసేది. కల ...
లేవండి! మేల్కొనండి !అర్హుడైన గురువును ఆశ్రయించి అనుభూతి పొందండి! పదునైన కత్తి అంచు మీద నడవడం వలె భగవన్మార్గం కఠినమైనదని ప్రాజ్ఞులు చెబుతున్నారు.
కఠోపనిషత్తులో చెప్పబడిన ఈ శ్లోకం నిరాశ నిస్పృహలలో ఉన్న భారతీయ యువతకు పథ నిర్దేశం చేస్తుంది. కారడవిలో చీకటిలో దారి వెతకుతూ వెళ్లే మానవులకు, గురువు దీపం పట్టుకు ముందుకు నడిపే మార్గదర్శి. స్వామి వివేకానందులు ఈ శ్లోకాన్ని తన బోధలలో విస్తృతంగా ప్రచారం చేశారు. దారి తప్పుతున్న భారతీయ యువతను ఉత్తేజ పరచి జాగృతం చేశారు.
'గు‘ కారో అంధకారస్య ,’రు ‘కారోతన్నిరోధకః. ... అన్నారు. అంటే, గురువు అఙ్ఞానాంధకారాన్ని రూపుమాపే జ్ఞానజ్యోతి.సామాన్య దీపం బాహ్యాంధకారాన్ని పోగొడుతుంది. సద్గురువు ఇచ్చే జ్ఞానము అనే దీపం అంతఃకరణ యందలి మోహరూప తమస్సును నశింపజేస్తుంది. అసలు సద్గురువు అంటే ఎవరు ? గురువు యొక్క ఆవశ్యకత ఏమిటి ? – అన్న విషయాలు చూద్దాము.
సాధారణంగా మనమెవరో తెలియక మనచుట్టూ ఉన్న వాటిని మనవిగా భావించి, అదే మనం అనుకుంటూ వుంటాం . అవి మనవి కాని, మనము కాదు . మనం ఎవరో తెలియక తికమక పడుతూ మన చుట్టూ వున్న
వాటితో మనల్ని అన్వయించుకొని ఏకత్వం చెందుతూ, అవే మనం అనుకుంటూ కాలం అనే ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోతూ ఉంటాము. నిద్రాణమై ఉన్న మానవజాతిని మేలుకొలిపి, మానవుడు తన నిజ స్వరూపం తెలుసుకోవటం కోసం భగవంతుడు ఎంతో కరుణతో, తనను తెలిసిన కొందరిని పంపుతాడు. వారికి , వారు వచ్చిన పని తెలిసి, పంపినదెవరో తెలిసి మానవుని అభ్యున్నతి కోసం శ్రమిస్తారు.
శ్రమను మరచి జాతిని ముందుకు నడిపిస్తారు. వారిని అనుసరించిన వారికి జ్ఞానమును అందించి కర్మయోగ రహస్యములను తెలిపి తిరిగి వారు సేవా మార్గములో ఎలా తరించి తమను తెలుసుకొని దైవాన్ని చేరవచ్చో ఆచరించి తెలియపరుస్తారు . వారే సద్గురువులు. దైవానికి , సాధకునికి మద్య ఒక వారధి వలే పనిచేస్తారు .
మేము సద్గురువులం అని చెప్పరు . వారు దైవ సంకల్పాన్ని అనుసరించి తన కర్తవ్యములను నిర్వర్తిస్తూ ఉంటారు. వారిని అనుసరించిన వారు మార్గము తెలియబడి తరిస్తారు, అనుసరించని వారు మార్గము తెలియక కాల ప్రవాహంలో కొట్టుకొని పోతూ వుంటారు. మరి సద్గురువును తెలుసుకోవడం ఎలా ? అంటే – ఒక చిన్న కధను చూద్దాము.
యయాతి కొడుకైన యదు మహారాజు ఒకసారి వేటకు వెళ్లాడు. అడవిలో అతనికి ఒక సర్వసంగపరిత్యాగియైన ఒక అవధూత కనిపించాడు. ఆయన సత్ చిత్ ఆనందునిగా చూసిన యదువు, స్వామీ మీరింత ఆనందంగా ఈ కీకారణ్యంలో ఎలా ఉండగలుగుతున్నారని అడిగితే, దానికి ఆ అవధూత, నేను 24మంది గురువులనుండి జ్ఞానాన్ని పొంది, అనుష్ఠించి, ఆత్మజ్ఞానం పొందాను. అందువల్లే నాకు నిర్హేతుకంగా, శాశ్వతంగా ఉండే ఆనందం లభించింది అని చెబుతూ, వారి వారి సద్లక్షణాలను గ్రహించి, వారిని గురువులుగా గ్రహించాననీ చెబుతూ, ఆ 24 గురువులెవరో ఇలా చెప్పాడు - "మొదటి గురువు భూమి, రెండో గురువు వాయువు, మూడో గురువు ఆకాశం, నాలుగో గురువు అగ్ని, ఐదో గురువు సూర్యుడు, ఆరో గురువు పావురం, ఏడో గురువు కొండ చిలువ, ఎనిమిదో గురువు సముద్రం, తొమ్మిదో గురువు మిడత, పదో గురువు ఏనుగు, పదకొండో గురువు చీమ, పన్నెండో గురువు చేప, పదమూడో గురువు పింగళ అనే వేశ్య, పద్నాలుగో గురువు వేటగాడు, పదిహేనో గురువు బాలుడు, పదహారో గురువు చంద్రుడు, పదిహేడో గురువు తేనెటీగ, పద్నెనిమిదో గురువు లేడి, పంతొమ్మిదో గురువు గ్రద్ద, ఇరవయ్యవ గురువు కన్య, ఇరవై ఒకటో గురువు పాము, ఇరవై రెండో గురువు సాలెపురుగు, ఇరవై మూడో గురువు భ్రమర కీటకం, ఇరవైనాలుగో గురువు నీరు. ఈ 24 గురువుల లక్షణాలూ ఉండేవాడు సద్గురువు.” అన్నారు.
యదువు మరింత సందిగ్ధతకు లోనై , “మహాత్మా ! మీరు చెప్పింది నాకు ఏమీ అర్ధం కాలేదు. ఇవన్నీ మీ గురువులు ఎలా అయ్యయో, దయుంచి వివరంగా చెప్పగలరు.” అని అడిగాడు. అప్పుడా అవధూత ఇలా చెప్పారు.
తనను జీవులు ఎన్ని విధాలుగా హింసిస్తున్ననూ, త్రొక్కుతున్నను, తనపై మలమూత్రములు విసర్జించు చున్ననూ, అన్నిటినీ భరించి ద్వేషభావము లేక హింసించిన వారికి ప్రతిఫలంగా పంటలను, ఫల వృక్షములను, లతాపుష్పములను, పూలతెనేలను ప్రసాదిస్తున్న భూదేవినుండి సహనాన్ని, భూతదయను నేర్చుకున్నాను.
పరిశుద్ధమైన జలము మురికిని పోగొట్టునట్లు అంతఃకరణశుద్ధి గల మహాత్ములు ప్రాపంచిక మానవుల మనోమాలిన్యాన్ని శుభ్రపరుస్తారు. నేను పరిశుద్ధ అంతఃకరణ కలిగి జీవించాలని నీటిద్వారా పాఠము నేర్చుకున్నాను .
గాలి అన్నిచోట్ల తిరిగినను, ఎన్నో వస్తువులపై ప్రయాణము సాగించినాను దేనితోను సంగత్వం ఏర్పరచుకోని విధంగా ప్రపంచములో ఎవరిమధ్య తిరుగుచున్నను నిస్సంగుడనై జీవించాలని గాలిని చూచి గ్రహించాను.
తమ బిడ్డలతో కలసి ఎంతో హాయిగా జీవిస్తున్నపావురముల జంటను ఒకసారి నేను చూసాను. కొంత సేపటికి అక్కడికి ఒక బోయవాడు వచ్చి వల పన్నాడు. వెంటనే కపోత సంతానము ఆ వల లోనికి వెళ్లి చిక్కిపోయినవి. బిడ్డలను వదిలి జీవించలేని తల్లిపావురము విలపిస్తూ పరుగెత్తి తనూ వెళ్లి వలలో చిక్కిపోయింది. వ్యామోహ మమకారాదులే బంధానికి కారణమని ఆ కపోతముల ద్వారా గ్రహించాను.
తుమ్మెద ఒక పుష్పము నుండి గాక అనేక పుష్పాల మకరందమును గ్రహించులాగున, యతినైన నేను ఒక ఇంటి నుండి గాక కొన్ని ఇళ్ళకు భిక్షకు వెళ్లి గ్రహించిన దానితో తృప్తిజెంది జీవించాలని, ఒక ఇంటిలోనే వుండి గృహస్తులకు భారం కారాదని తుమ్మెద ద్వారా గ్రహించాను. దీనినే ‘మధుకరి భిక్ష’ అంటారు.
తేనెటీగలు అతి కష్టంతో తేనెను సంపాదిస్తాయి. బోయవాడు అతిసులభంగా తేనెను అపహరిస్తాడు. మానవుడు అతికష్టంతో ధనాన్నిసంపాదించి దాచుకుంటాడు. మృత్యువు ఒక క్షణంలో హరించి వేస్తుంది. మనం దాచుకున్నది యముడు దోచుకోవడానికే గనుక, ధనమును దాచుట మంచిది కాదని తేనెటీగలను చూచి గ్రహించాను.
పాలుత్రాగే శిశువు ఏ వ్యధలు లేక అలజడులు లేక సదా ఆనందంగా జీవిస్తుంది. సాధకుడు కూడా అహంకార అభిమాన రహితుడై పసిబిడ్డలాగా కాలం గడపాలని శిశువు ద్వారా గ్రహించాను.
తాను నివసించడానికి పాము పుట్టను నిర్మించుకోదు. చీమలు ఇత్యాది కీటకములు తయారుచేసిన పుట్టలో మనుగడను సాగిస్తుంది. సన్యాసి తనకొరకు ఆశ్రమాలు నిర్మించుకోనవసరం లేదని ఇతరులు నిర్మించిన గుహలలో, దేవాలయాలలో నివసించడమే ధర్మయుతమని పామును చూసి తెలుసుకున్నాను.
సాలెపురుగు తాను నిర్మించుకున్న సాలెగూటిలో తానే చిక్కి గతించిపోతుంది. అలాగే మనిషి తన మనో భావాలనే విషవలయంలో చిక్కి నశించిపోతడు. కనుక ప్రజ్ఞావంతుడు ప్రాపంచిక విషయవాసనలనేది కట్టెలతో పేర్చబడిన జీవనచితిపై మృతి చెందరాదని సాలెపురుగు ద్వారా గ్రహించాను.
విదేహనగరంలో పింగళ అనే నర్తకి ఉండేది. తన నృత్య విన్యాసాన్నికాంక్షించే పురుషుల ఎదుట నృత్యంచేస్తూ జీవిస్తుండేది. ఒకనాడు తన నృత్య ప్రదర్శనలలో పాల్గొని పాలుపంచుకునేవారు ఒక్కరు కూడా రాలేదు. ఆవిడ కొంతసేపు అలాగే నిరీక్షించి నిరాశ చెందింది. ఇక ఎవ్వరురారని నిర్ణయించుకున్నది. ఉన్నదానితో తృప్తిపడి గృహంలోనికి వెళ్లి హాయిగా నిద్రపోయింది. ఆశ వదిలిన వ్యక్తికి ఆనందం కలుగుతుందని ఆ నర్తకిని చూసి గ్రహించాను.
కొండచిలువ తాను ఆహార సంపాదనకి అలమటించి అలసిపోదు. తాను నిలకడగా ఒకచోట యుంటూ దొరికిన దానితో తృప్తిచెంది జీవిస్తుంది. ఆహారము కొరకు అన్వేషించక "యద్రుచ్చాలాభ సంతుష్టః’’ అయాచితముగా లభించిన దానితో జీవించాలని కొండచిలువని చూసి నేర్చుకున్నాను.
జిహ్వేంద్రియానికి బానిస అయిన చేప గాలానికి తగులుకున్న ఎరను మ్రింగాలని ప్రయత్నించి తానె ఆహుతి అయిపోతుంది. రుచి విషయంలో అభిరుచి మంచిది కాదు. దేహరక్షణ నిమిత్తం అవసరమైన ఆహారాన్ని సాధకుడు గ్రహించాలి. ఆహార విషయంలో అత్యాశ అనర్థాన్ని తెచ్చి పెడుతుందని చేపద్వారా గ్రహించాను.
గాలి, మేఘము, సూర్య చంద్ర నక్షత్రాదులు సర్వము ఆకాశములో ఉన్నాను వాటితో ఎలాంటి సంగత్వమును ఏర్పరచుకోకుండా నిలిచే ఆకాశమువలె ఆత్మా సర్వత్రా వ్యాపించినాను, సర్వము ఆత్మయందె ఉన్నాను ఏ వస్తువు తోనను సంబంధము, సంగత్వము ఆత్మకు లేదనే సత్యాన్ని ఆకాశం ద్వారా గ్రహించాను.
చంద్రుడు సదా పూర్ణుడై యున్ననూ భూమి చాయ చంద్రునిపై బడు రీతిని బట్టి చంద్రునిలో వృద్ధి క్షయాలు ఉన్నట్లు ఆరోపించు లాగున ఆత్మ అనంతము, సంపూర్ణము అయినను శరీర మనోబుద్దుల చాయా ప్రసరణచే ఆత్మ పరిమితిచే భ్రాంతి కలుగు చున్నదను చంద్రున్ని చూచి తెలుసుకున్నాను.
ఎన్నో నదులు తనలో వచ్చి కలసినను తాను ఎట్టి కలత చెందని సాగరము వలె జీవితములో బాధల్ని, వ్యధలూ, దుఃఖము - ఎన్ని ప్రవేశించు చున్నను చలించకుండా జీవించాలనే జ్ఞానాన్ని తెలుసుకున్నాను.
దీపకాంతిని చూసి భ్రాంతిలో పరుగిడి అగ్నికి ఆహుతై మాడిపోయే చిమ్మట పురుగు లాగ, స్త్రీ దేహ సౌందర్యాన్ని చూసి భ్రాంతితో మానవుడు ప్రసస్తమయిన జీవితాన్ని వృధా చేసుకోనుచున్నాడు. నేత్రెంద్రియమును నిగ్రహించుకొని మనసును మోహమునకు గురికానివ్వక ఆత్మ యందు లయం చేసినప్పుడు నిత్య శాంతి చెకూర గలదని చిమ్మట పురుగుని చూసి గ్రహించాను.
సూర్యుడు ఒకడే అయినను అనేక కుండల్లో ప్రతిబింబించి అనేక సుర్యులుగా కన్పట్టు లాగున, పరబ్రహ్మము శరీరములనే కుండలయండు మనసనే జలములో ప్రతిబింబించగానే అనేక అత్మలున్నట్లు తెలియుచున్నది. యథార్థానికి ఆత్మ ఒక్కటే అనే జ్ఞానం సూర్యుని చూసి గ్రహించాను.
సంగీతమంటే లేడికి చాలా అభిరుచి. అది తెలిసిన వేట గాడు ఒక పొదలో దాగి శ్రావ్యంగా వాద్య సంగీతాన్ని వినిపిస్తాడు. సంగీతము వినిపించు దిక్కునకే లేడి అభిలాషతో నడచి వస్తుంది. దగ్గరకు రాగానే వేటగాడు వలపన్ని పట్టుకుంటాడు. శబ్దేన్ద్రియమునకు లొంగి లేడి ప్రాణము పోగొట్టుకోను విధముగా , స్త్రీ యొక్క మృదు మధుర భాషనమనే సంగీతము విని పురుషుడు అన్యాయమై పోతున్నాడు. స్త్రీల విషయంలో శ్రవణము కూడా అపాయమే నని లేడి ద్వారా గ్రహించాను.
ఏనుగు రుతుకాలంలో ఎదుట ఉంచబడిన బొమ్మ ఏనుగును చూసి కామోద్రేకముతో ముందుకు సాగుతుంది. దానిని బంధించడానికి ముందే తయారు చేయబడిన గుంటలో పది దొరికిపోతుంది. స్త్రీ సంబంధమైన కామ వ్యామోహము మనిషికి పతనాన్ని కలిగిస్తుందని ఏనుగు ద్వారా గ్రహించాను.
కాకి ఒక చోట మాంసపు ముక్కను సంపాదించినది. అది చుసిన ఇతర పక్షులు దానిని వేమ్బదించాయి . ఎగిరి ఎగిరి కాకి అలసి పోతుంది. వెంబడించిన వస్తున్న పక్షుల బారినుండి తప్పించుకోలేక ఆ మాంసపు ముక్కను వదిలేస్తుంది. పక్షులన్నీ కాకిని వదిలి ఆ ముక్కను గ్రహించడానికి వేటాడాయి. కాకి ప్రశాంతంగా చెట్టుకొమ్మపై కూర్చొని సేద తీర్చుకుంటుంది. ఇంద్రియ విషయాలను పట్టుకున్నంత వరకు జీవికి దారుణమైన దుఖమేనని వాటిని త్యజించడం వలన ప్రశాంతత చేకూరుతుందని ఆ కాకిని చూసి నేర్చుకున్నాను.
ఒక శ్రామికుడు తన దుకాణం వద్ద శరములను తదేక దృష్టితో పదును చేస్తుంటాడు. అదే సమయానికి రాజు గారు సపరివార సమేతముగా తన దుకాణం ముందుగా వెడతారు. ఆ దృశ్యాన్ని శ్రామికుడు చూడలేదు. కొంత సేపటికి ఒక వ్యక్తి వచ్చి "రాజు గారు ఇటు వెళ్ళరా " అని అడుగుతాడు. "ఏమో నాకు తెలియదు, నేను బాణము చేయుటలో నిమగ్నమై ఉండినాను" అని సమాధాన మిస్తాడు. ఏకాగ్రత అంటే ఏమిటో అది ఎలా ఉండాలో ఆ శ్రామికుని చూచి గ్రహించాను.
వివాహ నిమిత్తమై అమ్మాయిని చూడటానికి ఒక ఇంటికి బంధువులు వస్తారు. ఆ సమయంలో అమ్మాయి తల్లిదండ్రులు లేరు. అమ్మాయి ఒక్కతే ఉంది. వచ్చిన వారిని గౌరవించి, తల్లిదండ్రులు వచ్చు సమయ మైనదని, కూర్చుండ వలసిందని చెప్పి గృహంలోనికి వెడుతుంది. వచ్చిన బంధువులకు ఆతిధ్యమిచుటకు ధాన్యమును రోటిలో వేసి దంచుతూ ఉంటుంది. అమ్మాయి చేతికి ఉన్న గాజులు శబ్దం చేస్తుంటాయి. ఆ గాజుల శబ్దం విని ఈ ఇంట్లో వడ్లు దంచుటకు కూలీలను విన్యోగించే శక్తికుడా లేదని తెలుసుకుని తద్వారా తన ఇంటి పేదరికాన్ని వచ్చిన చుట్టాలు గ్రహిస్తారనే ఉద్దేశ్యము తో తన చేతి గాజులన్ని పగుల గొట్టి ఒక్కొక్క చేతికి రెండేసి గాజుల చొప్పున ఉంచుకుంటుంది. అప్పటికీ శబ్దము జనిస్తూనే ఉంటుంది . రెండవ గాజును కుడా పగులగొట్టి చేతికి ఒక గాజు చొప్పున ఉంచుకుంటుంది. ఇక శబ్దము రాలేదు . ఆవిడ తన పనిలో నిమగ్నమౌతుంది. సన్యాసికి జన సంసర్గం మంచిది కాదనియు , ఇద్దరున్నను గొడవలే ననియు, ఏకాంత జీవనమే శ్రేయోదాయకమనియు ఆ అమ్మాయిని చూచి గ్రహించాను.
తుమ్మెద కీటకమును తెచ్చి తన గూటిలో ఉంచి పొడుస్తూ ఉంటుంది. మళ్ళీ తుమ్మెద ఎప్పుడు వస్తుందో, మళ్ళీ తనను భయంకరముగా కాటు వేస్తుందేమో అనే భీతితో సదా ఆ కీటకము భ్రమరాన్ని గూర్చే చింతిస్తూ ఉంటుంది. అనవరతము భ్రమర ధ్యానంలో ఉన్నందున ఆ కీటకము భ్రమరంగా మారి పోతుంది."యద్భావం తద్భవతి" భావాలే బ్రతుకును నిర్ణయిస్తాయి. నిరంతరం ఆత్మ ధ్యానంతో నేనూ ఆత్మ జ్ఞానినై పోవాలని దేహ భ్రాంతిని వదలి మోక్ష సామ్రాజ్యాన్ని సాధించాలని ఈ భ్రమర కీటకములు చూసి నేర్చుకున్నాను. దీనినే భ్రమరకీటక న్యాయమంటారు.
మన ధ్యానానికి మూలం గురువు, మనం చేసే పూజకు మూలం గురుపాదాలు, మనకు మంత్రం అంటూ ఏదైనా లభించిందీ అంటే అది మన గురుదేవుల వాక్యాలే, మనకు మోక్షం కలగాలంటే దానికి మన గురువు కృప ఉండాలి. అందువల్ల, గురువే మన సర్వస్వం అని సేవిస్తేనే మనకు మోక్ష మార్గం సుగమమవుతుంది. దుఃఖ నివారణకు ప్రతి ఒక్కరూ నిర్మల హృదయముతో అచంచల భక్తితో భగవతారాధన చెయ్యాలి. ప్రతి మనిషి హృదయములో దేవుడు ఉన్నాడని తెలుసు కాబట్టి, సద్గురువును అనుసరించి, దైవకార్య ధర్మ కార్య నిరతుడై జీవించాలి.
గురువే దీపం - అక్కిరాజు ప్రసాద్ ఉత్తిష్ఠత జాగ్రత ప్రాప్య వరాన్నిబోధతః క్షురస్య ధారా నిశితా దురత్యయా దుర్గం పథస్తత్కవయో వదంతి ...
సండే , మండే లు వచ్చినప్పుడే, ఈ 'డే' లు కూడా డాలు వెనుక దాక్కున్న సైనికుడిలా ,వాటివెనుక నక్కి, దాక్కుని మన దేశంలోకి చొరబడి వచ్చేసాయి. అయితే ఏంటి ? - మనకున్న బోలెడన్ని పండగలలో, మరికొన్ని పండగలు కలిసాయి - అంటారా, అయితే చదవండి...
గత కొన్ని రోజులుగా మా చిన్నమ్మాయికి, పెద్దమ్మాయికి రహస్య మంతనాలు జరుగుతున్నాయని, నేను కనిపెట్టేసాను. 'ఏవిటే , సంగతి...?' అని నిలదీస్తే, సీక్రెట్, చెప్పకూడదు. సండే ఒక స్పెషల్ ఉంది, అన్నారు.
మీరు చెప్పకపోతే, గూగులమ్మ లేదూ, అమాయకప్పక్షుల్లారా ! అనుకుని, 'చెప్పవే గూగుల్ దర్పణమా ? ఆదివారము విశేషము ఏమి ?' అని అడగ్గానే... ఎంసెట్ పరీక్షలో లాగా ఓ నాలుగు ఆప్షన్ లు ఇచ్చి, 'నచ్చింది తీస్కో పో,' అంది.
అందులో అనుమానాస్పదంగా ఉన్న 'పేరెంట్స్ డే' నే ఖరారు చేసుకున్నాను. ఇటువంటి పండుగలు తల ఒక్కింటికీ 2, 3 అమ్మలూ, నాన్నలూ ఉండి, అందరినీ సామూహికంగా గుర్తుచేసుకోడానికి ఒక అవకాశంగా భావించే విదేశీయుల సంస్కృతి అని నాకు నమ్మకంతో కూడిన సందేహం .అయినా, చిన్నపిల్లలు కదా , వాళ్ళ ముచ్చట ఎందుకు కాదనడం 'చూద్దాం, ఏం చేస్తారో, ' అని మౌనంగా ఉన్నాను.
ఆదివారం కదా, అని హాయిగా ఆదమరచి నిద్రపోతూ, నిద్దర్లేస్తే చచ్చినా గుర్తుకురాని ఏదో కలకంటూ ఉండగా.. ' పద్మినీ, వంటిల్లు తాళం పెట్టావా ?' అన్న మా అత్తగారి స్వరం వినబడింది. 'అదేంటి ?' అనుకుని, 'అవాక్కయ్యారా ?' ప్రోగ్రామ్లో ఆంకర్ లాగా అవాక్కై, 'గాలికి తలుపు పడిపోయి ఉంటుంది, గట్టిగా లాగి చూడండి...' అని మళ్ళీ దిండులో తలదూర్చాను.
లేచి చూద్దును కదా, వంటింటి తలుపు లాగి, ఏదో చిన్న తాళం వేసుంది. పొరపాటున వేరే వాళ్ళు వచ్చుంటారా, అంటే, వీధిగుమ్మం తాళం అలాగే ఉంది. అసలు ఆ సమయానికి ఏ దొంగాడన్నా పొరపాటున మా ఇంట్లోకి జొరబడి, ఆకలేసి, వంటిల్లు తెరవాలి అని ప్రయత్నిస్తే... వాడి దొంగ తాళాలు అన్నీ అరిగిపోయి, అసలు ఆ తాళం ఎలా వేసారో అర్ధం కాక, రాత్రంతా జుట్టు పీక్కుని, తెల్లారి బోడిగుండుతో తనంతట తానే పోలీసులకు ఫోన్ చేసి, లొంగిపోయి... జన జీవన స్రవంతి లో కలిసిపోయే అవకాశాలు ఆ తాళం వేసిన తీరు చూస్తే, నాకు అర్ధమైపోయింది. ఇంతటి వైపరీత్యం చెయ్యగలిగింది నా చిన్నకూతురే అని, నాకు నేనే నమ్మబలుక్కుని, తాళం లాగేందుకు, గడియ తీసేందుకు సర్కస్ కళాకారుల్లా కష్టపడ్డాను. తర్వాత, ఆ తాళం నేను తియ్యగలను అన్న భ్రమ తొలగిపోయి, నిద్రమత్తు పూర్తిగా ఎగిరిపోయి, మా చిన్నదాన్ని శరణాగతి వేడాను.
'ఓహ్, తాళమా ? నేనే వేసానమ్మా, వస్తున్నా...' అని, దాచిన తాళం వెతికి తెచ్చి, తాళం తీసింది. "ఇంతకీ తాళం ఎందుకు పెట్టావే ?" అని అడిగితే... అప్పుడు నా అజ్ఞానం అంతా ఆవిరైపోయేలా బుల్లి కృష్ణుడుగా మారి ఇలా చెప్పింది.
"పేరెంట్స్ డే రోజున విదేశాల్లో ఎవరూ అమ్మానాన్నల్ని కష్టపెట్టరుట. నువ్వు లేచే టైం కి నీకు టీ పెట్టి ఇవ్వాలని, ప్లాన్ చేసాము. కాని, మాకంటే నువ్వు ముందే లేస్తావు కదా, అందుకే, వంటింటికి తాళం వేసి పారేసాము..."
"ఓసి మీ అసాధ్యం కూలా, కానివ్వండి..." అనుకుని, నాపనుల్లో పడ్డాను. కాసేపటికి దోసెలు వెయ్యబోతూ ఉండగా... "అమ్మా, ఆగాగు..." అన్న అరుపు వినబడింది.
"ఏవిటే, పడ్డారా, ఏంటా గోల ?" అని అడిగితే... " నీకు దోశలు నేనే వేసి పెడతానమ్మా, " అంటూ వచ్చింది 8 వ తరగతి చదివే నా పెద్దకూతురు. అంతకుముందే ఇంటిపనుల్లో, కాస్త వంటలో దానికి శిక్షణ ఇచ్చి ఉండడంవల్ల, "కానివ్వు, నీ ముచ్చట ఎందుకు కాదనాలి ?" అంటూ తప్పుకుని, వేరే గదిలో పనిచేసుకోసాగాను.
"అమ్మోయ్... దోస పెనం మీద ఇరుక్కుపోయింది, రా !" ఇంకో పొలికేక. నవ్వుకుంటూ వెళ్లి చూద్దును కదా, వంటిల్లు కురుక్షేత్ర సంగ్రామం తర్వాత యుద్ధభూమిలా ఉంది. దోస పిండి పెనం మీద తప్ప, గట్టు మీద, స్టవ్ మీద, మా అమ్మాయి మోహం మీద... అలుక్కుని ఉంది. పెనం మీద అతుక్కున్న దోశ, నాయకులను వీడని స్కాం లాగా, రానని మొరాయించింది. ప్రక్కన అంతకు ముందు వేసిన దోస ముక్కలు, భూగోళం మీది ఖండాల్లా అక్కడక్కడా పడున్నాయి. వంటిల్లు పరిస్థితి చూస్తూ, 'ఏమే, తప్పుకో, దోస నేను వేస్తాలే... ' అన్నాను దీనంగా.
'సరే, అయితే వంట మమ్మల్నే చెయ్యనివ్వాలి... ప్రామిస్...' అంటూ చెయ్యి చాపింది చిన్నది. పాపం చిన్నపిల్లలు, ఏదో విదేశీ పోకడల్ని చూసి, తోకలు కాల్చుకుని ముచ్చట పడుతున్నారు, పోనిలే, అనుకుని... అలాగే... 'ప్రామిస్ టూత్ పేస్టు...' అన్నాను.
స్నానం చేసి బైటికి వచ్చి చూద్దును కదా, చిన్నది, 'జై బాల్ వీర్...' అనుకుంటూ దేనిమీదో ఎక్కి కూర్చుని తొక్కుతోంది... ఏవిటా అని చూస్తే, తొక్క తీసిన బంగాళాదుంపను కూరలు సన్నగా కొట్టే కట్టర్ లో మొత్తం పెట్టి, అది తరగబడక దాని మీద కూర్చుని స్వారీ చేస్తోంది. 'ఒసేవ్... కట్టర్ విరిగిపోతుందే... ' అనే లోపలే 'టక్...' మన్న శబ్దం వినిపించింది... ఏడవలేక నవ్వుతూ... పెద్దది ఏమి చేస్తోందో చూద్దాము... అని వంటింట్లోకి వెళ్లాను.
అక్కడ మరో విపరీతం... 'అమ్మోయ్... ఈ బెండకాయలు తరుగుతుంటే, హై జంప్ చేస్తున్నాయి. ఇక పొయ్యి మీద పెట్టిన నూనె, చాలా కోపంగా ఏవో శబ్దాలు చేస్తోందే...' అంటూ నానా అవస్థలూ పడుతుంటే, 'పర్లేదమ్మా... నేను చేస్తాను... మీరు వెళ్లి మీ గది సర్దండి, చాలు, ' అంటూ దానికి విముక్తి కల్పించాను.
రణరంగంలా ఉన్న పరిస్థితిని కాస్త సాత్వికంగా మార్చాకా... గదిలోకి వెళ్లి చూస్తే... రోజూ బొమ్మలతో, పుస్తకాలతో చిందరవందరగా ఉండే వాళ్ళ గది, శుబ్రంగా సర్ది కనిపించింది. హమ్మయ్య, ఇక్కడ ఎలాంటి అవాంచనీయ సంఘటనలు జరగలేదు... అనుకునేలోపల మా చిన్నది అడిగింది ఓ పిడిగుపాటు లాంటి క్లిష్ట ప్రశ్న.
"ఉపవాసం..." బదులిచ్చి, మౌనంగా నవ్వుకోసాగాను నేను - అరువుచ్చుకున్న పండుగ తెచ్చిన అనర్ధాల్నిఆస్వాదిస్తూ.
అరువు పండుగలు - భావరాజు పద్మిని సండే , మండే లు వచ్చినప్పుడే, ఈ 'డే' లు కూడా డాలు వెనుక దాక్కున్న సైనికుడిలా ,వాటివెనుక నక...
“ఛస్, ఏడిశావులేవోయి బోడి వెధవా” అన్నాడు బాబాయి. నేను మటుకు నవ్వుతానే అన్నా “బాబాయ్, నాకు కూడా ఓ ఫేస్ బుక్ అకౌంట్ చేసి పెట్టవా” అని. కానీ బాబాయికి చూడు కృతగ్నత లేదు. ఇవాళ బోడి వెధవా అన్నాడు. మొన్నటికి మొన్న బోడి బడుధ్ధాయి అన్నాడు. తన రెండు జళ్ళ సీత రోడ్డు మీద నడిచొస్తుంటే మటుకు “బుడుగూ, బుడుగూ నాకు కుంచెం సాయం చెయ్యవా?” అని కాళ్ళావేళ్ళా పడ్డాడు. కాళ్ళావేళ్ళా అంటే అప్పుడెప్పుడొ సీత బాబాయికి “చాటింగ్ కి రా, రాత్రికి” అని చెప్పింది గదా. అపుడు అది నేను వినేశానుగా. అపుడు బాబాయి చూడు “బుడుగూ బుడుగూ, ఎవలికీ చెప్పకే, నీకు ప్రూటులు కొనిపెడతాను” అని నా కాళ్ళు పట్టుకున్నాడు చూడు. అదీ. “సీత రోడ్డు మీద ఎప్పుడొస్తుందో చూసి నాకు చెప్పు” అంటాడు. మళ్ళా సీత నవ్వితే ఫొటో తీసి కవిత రాసి ఫేస్ బుక్ లో పెడతాడు. అది మటుకు నాకు చెప్పడు. ఈ మధ్య ఈ ఫేస్ బుక్ లొ పెట్టడం బాగా నేర్చుకున్నాడు బాబాయి. నాన్న చాలా గాఠిగా ప్రైవేట్ చెప్పేశాడు బాబాయికి. ఇట్లా చదువు సంజె లేకుండా ఆ కంప్యుటర్ కి అతుక్కు పోతె, అడుక్కుతింటావురా అని. చదువు అంటే పుస్తకాలు, సంజె అంటె? బాబాయి అంటాడు తన ఫ్రెండ్ అని. మళ్ళా ఏమో, నాన్నకి తెలీదులె, బాబాయి మొత్తం కంప్యుటర్ కి అతుక్కుపోడు. కుంచెం అవుతాడూ. అది కూడ సీత మెసేజు ఫోనులో వస్తుందే, ఆ తర్వాత. ఓసారి సీత మీద కవిత రాసి పోస్టుచేశాడుట బాబాయి. పోస్టు అంటే కీబోర్డు మీద టిక్కు టిక్కు అని కొట్టేసి, కంప్యుటర్లోకి పొ అని మౌస్ పెట్టుకు నెట్టటం. మౌస్ అంటే, గణేషు పక్కన ఎలుకలాగా కంప్యుటర్ పక్కన చిన్న బొమ్మ వుంటుందే, అది. అది ఎలా పని చేస్తుంది - ఏమో నాకు తెలీదు. సీ గానపెసూనాంబకి తెలుసనుకుంటా. దానికి వాళ్ళ నాన్న కంప్యుటర్ ప్రైవేటు మాస్టారిని పెట్టాడు. అదేంటది - ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ సబ్జెక్ట్ ట. ఆ మాస్టారికి “ఇన్వర్మేషన్ ఎక్కువ. టెక్నాలజీ తక్కువ” అంటాడు బాబాయి. అంటే నాకు తెలీదు. ఫేసుబుక్కులో పెట్టడం కూడా మామూలుగా కాదు, కవితలు రాసి మరీ పెడతాడు. బుడుగూ, చూడు బోల్డు మంది జనాలు లైక్ కొడతారు అంటాడు. ఇదివరకు సైట్ కొట్టడం చెప్పాడు. ఇప్పుడు లైక్ కొట్టడం చెప్పమంటే మటుకు ఖోపం తెచ్చేసుకుంటున్నాడు. ఎందుకో అనుకున్నా, ఆ కవితకి పక్కింటి పిన్నిగారు తప్ప ఎవరూ లైక్ కొట్టలేదట. ఆవిడని ఫ్రెండ్ చేసుకున్నాడట బాబాయి. కంప్యుటర్లొ. అమ్మ కంట్లో నీరు పెట్టుకుంది అది విని. ఇంక ఈయనకి పెళ్ళి అవుతుందా అని. సీ గానపెసూనాంబ వచ్చి “ఆంటీ, కంప్యుటర్లో అందరూ అందరికీ ఫ్రెండ్సే” అని చెప్పేదాకా. అపుడే మా గోపాళం నాన్న బాబాయికి ప్రైవేటు గాఠిగా చేప్పేసాడు. నాకు నవ్వాగలా బాబాయికీ, పక్కింటి పిన్నిగారికి ఫ్రెండ్ షిప్ అంటే. అలా నవ్వానని రాత్రి నన్ను పక్కకి పిలిచి జెల్లకాయ ఇచ్చాడు బాబాయి. ఇంకోసారేమో సీత ఏదో ఫొటో పెట్టిందిట ఫేసుబుక్కులో. అది చూసి బాబాయి కామెంట్ పెట్టాడట. కామెంట్ అంటే, మన నోటికేదొస్తే అది వాగెయ్యటంట. సీ గాన పెసూనాంబ చెప్పింది. దానికి వాళ్ళ మాస్టారు రోజూ ఎన్నో చెప్పేస్తున్నాడట. రా పెసూనాంబా ఆడుకుందాం అంటే, “నన్ను పోక్ చెయ్యకు అంటుంది”. అంటే ఏంటంటే, పరిగేఠుకుని ఇంటికి వెళ్ళిపోతుంది. బాబాయి కామెంటు చూసి సీత వాళ్ళ నాన్న వచ్చి బాబాయికి గాఠిగా ప్రైవేటు చెప్పేశాడు. పనిలో పనిగా నాన్నకి చెప్పేశాడు. నాన్నకి ఖోపం ఆగక అమ్మకి ప్రైవేటు చెప్పేశాడు. అమ్మ ఎవరికి ప్రైవేటు చెప్పాలో తెలీక చపాతీ పిండి పిసికేసింది కసిగా. అసలు ఈ ప్రవేట్లు ఎందుకు చెప్పుకుంటున్నారు అని సీ గానపెసూనాంబని అడిగా. అదేమో, మరి నీకు కంప్యుటర్ రాదుగా అని అదోలా నవ్వింది. ఈ అవమానం భరించలేక బాబాయిని కంప్యుటర్ లొ ఫేస్ బుక్ అకౌంట్ నాకూ ఇవ్వవా అన్నాడు. అప్పుడే బోడి వెధవా అన్నాడు బాబాయి. నాకు బోల్డు ఖోపం వచ్చింది. అందుకే, బాబాయికి తెలీకుండా తను కంప్యుటర్ లో ఏం కొట్టాడో చుసేశా. ఆ రోజు ఇంట్లో ఎవరూ లేనప్పుడు, సీ గాన పెసూనాంబని పిలుచుకొచ్చా. నాకు కూడ కంప్యుటర్ వచ్చు అని చెప్పటానికి. అది బోల్డు హాచ్చర్యపడిపోయింది. నెమ్మదిగా కంప్యుటర్ స్టార్ట్ చేసి ఫేస్ బుక్ అని టైప్ చేశాను. పెసూనాంబ, “బుడుగూ, బుడుగూ, నీకు అకౌంటు వుందా?” అని అడిగింది. లేదు, ఇది బాబాయిది అని చెప్పా. ఐడి తెలుసా అంది. బోడి ఐడి ఏమిటి, పాస్ వర్డ్ కూడా తెలుసు అన్నా. మళ్ళీ హాచ్చర్యపడిపోయింది. ఐడి కొట్టి పాస్ వర్డ్ దగ్గరకి వొచ్చేసరికి పెసూనాంబ కళ్ళార్పకుండా చూసేసింది. దాన్ని ఊరిస్తూ పాస్ వర్డ్ ఒక్కొక్క అక్షరమే టైప్ చేశాను. * * * * * అని. అంతే, అప్పటిదాకా సీరియస్సుగా వున్న పెసూనాంబా ఫెళ్ళుమని, గాఠిగా నవ్వేసింది. అదేంటి ఇదేగా పాస్ వర్డ్ బాబాయి ఎపుడూ కొడతాడు అన్నా. హారి బుడుగూ బుడుగూ అని నవ్వేసి పారిపోయింది. నాకేం జరిగిందో అర్ధం కాలా. అది అటు వెళ్ళిందో లేదో బాబాయి ఇంటికొచ్చి కంప్యుటర్ ముందు నన్ను చూసి స్క్రీన్ వైపు చూశాడు. హంతే. గోపాళం నాన్న రాత్రికి కధ చెప్తాడె, అందులో హిరణ్యకశిపుడు, ప్రహ్లాదుడుని చూస్తాడే, అలా ఓసారి నాకేసి చూసి, కిష్టుడు కంసుడుని గుద్దినట్టు నా డిప్ప మీద జెల్లకాయ ఇచ్చాడు. అదింకా నెప్పి పుడుతోంది. ఇపుడు అందుకే పడుకుని, ఇంకా కుంచెం మిగిలిన కధ మళ్ళా రేపు చెపుతా. ఒకె. బై.
ఫేస్ బుడ్గు (బుడుగు) - యనమండ్ర శ్రీనివాస్ “ఛస్, ఏడిశావులేవోయి బోడి వెధవా” అన్నాడు బాబాయి. నేను మటుకు నవ్వుతానే అన్నా “బాబాయ్, నాక...
నమస్కారం ! ఉదయాన్నే ఉత్తేజకరమైన మంచి మాటలు ఉంటే, రోజంతా సంయమనంతో, ఉత్సాహంతో గడపగలుగుతాము కదా ! అందుకే మీకు స్పూర్తిదాయకంగా ఉండేందుకు ప్రారంభించినదే ఈ 'స్పూర్తి' శీర్షిక. చదవండి... చదివించండి...
అయ్యో, అది కూడా తెలీదా? గుడిలో ఉంటారండీ. అందుకే ,గుడిని చాలా శుబ్రంగా ఉంచుతారు. రోజూ తుడుస్తారు, కడుగుతారు, గ్రహణాలు వస్తే సంప్రోక్షణ చేస్తారు. ఎటువంటి అమంగళ కరమయిన పనులు జరుగకుండా, నిరంతరం ఆలయ పవిత్రతను కాపాడే ప్రయత్నం చేస్తుంటారు. సరే, అంతేనా, కేవలం గుడిలోనే దైవం ఉంటారా? ఈ సందర్భంగా ఎప్పుడో చదివిన చిన్న కధ జ్ఞాపకం వస్తోంది. నిండు సభలో, ద్రౌపదీ వస్త్రాపహరణం జరుగుతోంది. ' హే ద్వారకావాసా ! శరణు ' అంది ద్రౌపది. బదులు లేదు. 'హే మధురాపురి నివాసా! రక్షించు.' అని వేడుకుంది. బదులు లేదు. 'హే హృదయవాసా! అంతర్యామి. నీవు తప్ప వేరు దిక్కు లేదు ', అంటూ అర్ధించింది. వెంటనే కరుణించాడు ఆ దయాసముద్రుడు. అంటే...దేవుడు ఎక్కడో ఉండడు ,భగవంతుడి స్థానం మన మనస్సు. దైవ మందిరాన్ని యెంత పవిత్రంగా ఉంచుతామో, మనస్సనే మందిరంలో దైవం కొలువుండాలంటే, అది అంతే పవిత్రంగా ఉంచాలి . కాని, మనం ఏమి చేస్తాం ? ఈర్ష, అసూయ, ద్వేషం, వైరం, కుళ్ళు, కుతంత్రం...ఇవన్నిటినీ మోసుకు తిరుగుతూ వ్యాపింప చేస్తాం. చెప్పండి, ఇటువంటి దుర్గంధపూరితమయిన వాతావరణంలో దైవం ఎలా ఉంటారు ? అసంభవం...అందుకే 'నాది...నాది ...' అని తపించే వాళ్లకి ఏదీ మిగలదు . నిజానికి ఏది నాది? అశాశ్వతమయిన ఈ జీవితంలోని ప్రతీ క్షణంలో ఏదీ నాది కాదు. ఈ నిముషంలో నాతొ ఉన్నవారు మరునిముషంలో ఉండరు. రాబోయే గంటలో నా జీవితం ఏ మలుపులు తిరుగుతుందో నాకు తెలీదు. కనిపించే అందరూ, వాళ్ళ మమతలు, పగలు, అసూయలు...అన్నీ అశాశ్వతమే. మరి మనం పుట్టింది ఎందుకు ?వీటన్నిటికీ అతీతమయిన, శాశ్వతమయిన దైవాన్ని తెలుసుకోవడానికి . అమృతమయమయిన దైవ ప్రేమను అనుభూతి చెందడానికి. కాని, 'నేను, నాది' అనే మాయ పొర మనకు, దైవానికి మధ్య అడ్డుతెర.ఆ తెర తొలగించి, ఒక్క సారి కనిపించే అందరిలో, అన్నిటిలో దైవం కొలువున్నారన్న నిజాన్ని దర్శించగలిగారా ...ఇక మీ జీవితం ధన్యం . ఎవరి మమతలూ మిమ్మల్ని కట్టి పడెయ్యవు . ఎవరి మోసం మిమ్మల్ని బాధించదు. అమృతం తాగిన వాడికి పటికబెల్లం చూపించి, ఇది తియ్యగా ఉంటుంది, తిను అంటే, ఎలా ఉంటుందో, ఇతరులకు మీ పట్ల ఉన్న భావనలు, ఆ దైవం అందించే దివ్యప్రేమ ముందు తృణ ప్రాయాలు . నవ్వినా, ఏడ్చినా, కళ్ళు మూసినా, తెరచినా, చివరికి పిడుగు మీ తల మీద పడ్డా, కళ్ళ ముందు అనుక్షణం దైవం నవ్వుతూ అనునయిస్తుంటే, ఆనందంగా విషాన్నయినా త్రాగాగలం. ఈ స్థితి కోసం ప్రయత్నించండి. శివావరణ లో ఉన్న మీరు, 'శివుడు' కొలువున్న ప్రతీ ప్రాణినీ శివునిగానే భావించి ప్రేమించండి. ప్రతీ వ్యక్తినీ వారి లోపాలు, సుగుణాలతో సహా అంగీకరించి ప్రేమించండి...ఇదే నిజమయిన ప్రేమకు నిర్వచనం. ఇది ఆచరించడం కష్టమే, అయినా మనం వేసే ప్రతీ అడుగు దైవాన్ని సమీపించే ప్రయత్నంగానే ఉండాలి . ఆ పరమేశ్వరానుగ్రహం మీ పై పరిపూర్ణంగా ప్రసరించుగాక. శుభమస్తు.
స్పూర్తి నమస్కారం ! ఉదయాన్నే ఉత్తేజకరమైన మంచి మాటలు ఉంటే, రోజంతా సంయమనంతో, ఉత్సాహంతో గడపగలుగుతాము కదా ! అందుకే మీకు స్పూర్తిదాయకంగా ...
ప్రేయసి ప్రియుని సేద తీరుస్తూ ఒక భావ యుక్తమైన ఆరాధనా భావమున్న గీతం ఆలపిస్తే ఏమవుతుంది?. ప్రియుని ఒంట్లో, మనసులో ఉన్న అలసట, అలజడి మాటు మాయమై గాఢమైన నిద్ర, ప్రశాంతమైన మనోభావము కలుగుతుంది. అది ప్రేమలో ఉన్న శక్తి. అద్భుతమే మరి ఈ ప్రేమ అనే రెండక్షరాల మంత్ర ఫలము.
మరి ఆ ప్రేమలో సాఫల్యానికి కావలసింది ఏమిటి? - ధైర్యము, స్థైర్యము, త్యాగము, నిరాడంబరముతో కూడిన పరిపూర్ణ వ్యక్తిత్వము. తనను తాను పూర్తిగా సమర్పించుకోవటం. ప్రేమలో సమర్పించుకోవటం అంటే దాసోహం అని కాదు. తన వ్యక్తిత్వాన్ని నిలుపుకొంటూ, భాగస్వామి ఆనందం కోసం ఎంత కష్టమైనా చిరునవ్వుతో ఎదుర్కోవటం. ఇది చెప్పినంత సులువు కాదు. తన అహాన్ని, ఇష్టాయిష్టాలను పక్కకు బెట్టగలిగితేనే ఇది సాధ్యమవుతుంది.
నిజమైన ప్రేమ భాగస్వామిలోని మంచి లక్షణాలను గుర్తించి వాటిని ఆరాధించటంతో మొదలు పెడితే అది మంచి పునాది అవుతుంది. దేహ సౌందర్యానికి, అంతస్తుకు ప్రాధాన్యత ఇస్తే అది నిలవదు. ఎందుకంటే, ఇద్దరు వ్యక్తులు కలిసి జీవించినప్పుడు జరిగేది నిజ వ్యక్తిత్వ వ్యక్తీకరణ, నిజ స్పందన. ఈ నిజాలు బయట పడుతున్నప్పుడు అవతలి వ్యక్తి సౌందర్యము, అంతస్తు తెరపైన, మనసులో కూడ ఉండవు. అందుకని, నిజ వ్యక్తిత్వాన్ని దాచుకోకుండా ప్రేమ మొదలు పెడితే, అది దాంపత్యముగా, ప్రణయ వైవాహిక జీవితంగా మారుతుంది. మరి భాగస్వామిలో సుగుణాలను గుర్తించటం అంటే?. మొదలు అతని/ఆమె వ్యక్తిత్వాన్ని యథాతథంగా గౌరవించ గలగటం. నీలో నాకు ఇది నచ్చ లేదు అని చెప్పే ముందు మనలో అవతలి వ్యక్తికి ఏమి నచ్చవో ఆలోచించ గలిగితే, గౌరవం మొలకెత్తుతుంది. ఎప్పుడు మన వైపు నుంచే ఆలోచిస్తే, పూర్తిగా అది స్వార్థంతో కూడిన సంబంధంగా నలిగి నశిస్తుంది.
జీవితంలో ఎక్కువ శాతం మన అహాన్ని నిలుపుకోవటం లోనే సరిపోతుంది. నేనే ఎందుకు చేయాలి, నేనే ఎందుకు మరలి, నాకోసం ఇది చేయాలి, నాకు ఎప్పుడు జేజేలు కొట్టాలి - ఈ భావాలన్నీ అహం యొక్క పిలకలే. ప్రేమలో అహం ఉంటే, అది నిత్య రామాయణానికి దారి తీస్తుంది. ఈ భావాన్ని వీడ గలిగితే, ప్రణయం ఎంతో మధురంగా ఉంటుంది. అందుకనే, ప్రేమలో వ్యక్తిత్వ వికాసము, త్యాగము, దృఢ సంకల్పము, మానసిక పరిణతి ఎంతో ముఖ్యం. ఇది 16 - 19 ఏళ్ల వయసులో చాలా తక్కువ మందికి ఉంటుంది. అందుకనే ఆ వయసులోని ప్రేమ సఫలమవ్వటం చాలా కష్టం. 22 -25 ఏళ్ల వయసులో మొదలయ్యే ప్రేమ చిన్న పిల్లల చేష్టలకు, అహానికి, కోపతాపాలకు కొంత దూరంగా ఉండే అవకాశం ఎక్కువ. కాబట్టి, వ్యక్తిత్వాని అభివృద్ధి పరచుకొని, అప్పుడు జీవిత భాగ స్వామిని ఎన్నుకునే పనిలో పడితే, అది స్వర్ణ జయంతి వివాహంగా నిలిచే అవకాశం ఎక్కువ.
వెన్నెల లోని అభివృద్ధి అంతా నీ కళ్లలో వెలిగిస్తాను, బాధ మరచి పోయి హాయిగా నిద్రపో అనే పల్లవిలో సాగేది ఈ గీతం.
మొదటి చరణంలో - అందమైన ప్రపంచం వర్ణన చేయాలి అంటే వసంతకాలంలోని ప్రకృతి అందాలు మంచి ఉపమానం. చిగురించి నిండుగా పచ్చగా ఉండే కాలం ఉత్సాహకరమైన భావనను, మంచి ఆలోచనలను రేకెత్తిస్తుంది. అందుకనే కవి, వాడని పూవులతో ఉన్న చెట్లను ఈ గీతంలో ఉపమానంగా ఉపయోగించారు. అటువంటి వసంతకాలంలో చెలి వినోద రాగాలను జోలగా పాడుతుంటే, కలల సుఖాలలో తేలుతూ హాయిత నిదురించు అని ప్రేయసి ఆలపిస్తుంది. ప్రకృతి, వసంతకాలము, మంచి రాగము, జోల పాట పాడే చెలి ఉంటే నిద్దుర రాకుండా ఎలా ఉంటుంది? అందమైన కల కలిగి తీరాల్సిందే.
రెండవ చరణంలో - సూర్యుని వీడని నీడలా (ఆయన పత్ని ఛాయ) నీ భావములో నీ తరిస్తాను అని చెలి తన పరి పూర్ణ వ్యక్తిత్వాన్ని, గాఢ మైన ప్రేమను వ్యక్త పరుస్తుంది. అంటే, అతని భావములో తాను జీవించి, ఆస్వాదించి, అతనితో కలసి తరిస్తుంది అని అర్థం. మరి దానికి దేన్ని ఎదుర్కోటానికైన ఆమె సిద్ధమే. నీ సేవలోనే తరిస్తాను, నీ హృదయములో నివశిస్తాను అని ప్రేయసి అతనికి ధైర్యాన్ని, విశ్వాసాన్ని కలిగిస్తుంది. సేవ అంటే కేవలం శారీరకంగా కాదు, దానికి మానసిక భావన, నిజాయితీ మెట్టుగా వేసుకొని ముందడగు వేయటం. అటువంటి సేవ చేస్తే మరి హృదయంలో స్థానం ఏర్పడి తీరాల్సిందే.
మనసు కవి, మన సుకవి, ఆచార్య ఆత్రేయ రచించిన ఇంత అందమైన ప్రేమ భావానికి నాయిక నాయకులు గా మహానటి సావిత్రి, అక్కినేని కూడితే? దానికి రసరాజు సాలూరి రాజేశ్వర రావు గారు మంచి మాధుర్య భరితమైన సంగీతాని కూరిస్తే? అదే ఆరాధన చిత్రంలోని వెన్నెల లోని వికాసమే వెలిగించెద నీ కనులా అనీ ఈ రమణీయ గీతం. వింటే ప్రేమ పుష్పాలు వికసించి మనసు పులకించాల్సిందే. విని ప్రేమ రసాస్వాదన పొందుతారని ఆశిస్తూ, మీ కోసం ఈ గీతం సాహిత్యం, యూట్యూబ్ దృశ్య శ్రవణం.
చెలి జోలగ పాడే వినోద రాగాలలో చెలి జోలగ పాడే వినోద రాగాలలో తేలెడి కలల సుఖాలలో నిదురించుము ఈ రేయి |వెన్నెల|
ప్రేమ - సాఫల్యము - ప్రేయసి భావన - అక్కిరాజు ప్రసాద్ ప్రేయసి ప్రియుని సేద తీరుస్తూ ఒక భావ యుక్తమైన ఆరాధనా భావమున్న గీతం ఆలపిస్త...
ప్రస్తుతం... ముంబై స్టాక్ ఎక్స్చేంజి లో పనిచేస్తున్న త్రివేది గారు, ఉదయాన్నే ఫాక్ష్ లో వచ్చిన సందేశం చూసి, అవాక్కవుతారు... కార్పొరేట్ ప్రపంచాన్ని కొన్నేళ్ళపాటు కుదిపెయ్యగల ఆ సందేశం గురించి తెలియాలంటే... మనం కొన్ని నెలల ముందు మాంచెస్టర్ లో ఏమి జరిగిందో తెలుసుకోవాలి... గొప్ప వ్యాపార దిగ్గజమైన మహేంద్ర, చేపట్టిన ‘ప్రద్యుమ్న ఆర్ట్ గేలరీ’ ప్రాజెక్ట్ కోసం చిత్రాలు సేకరించేందుకు అతని మాంచెస్టర్ ఆఫీస్ లో పనిచేస్తుంటారు స్నిగ్ధ, అప్సర. ఈ క్రమంలో స్నిగ్ధకు స్విస్ బ్యాంకు మాంచెస్టర్ ఆఫీస్ లో సీనియర్ క్లైంట్ బ్యాంకర్ గా పనిచేస్తున్న ఋషి తో పరిచయం ఏర్పడి, అది ప్రేమగా మారుతుంది. ఋషిని అప్సర సామీప్యంలో చూసిన స్నిగ్ధ మనసు క్షోభిస్తుంది. స్నిగ్ధ తో కలిసి ముంబై వెళ్తుండగా, జరిగినదానికి సంజాయిషీ ఇవ్వబోయిన ఋషిని పట్టించుకోదు స్నిగ్ధ. అతను మౌనం వహించి, కళ్ళుమూసుకుని, గత జ్ఞాపకాలు నెమరేసుకుంటూ ఉంటాడు... ‘ఆర్ట్ ఇన్వెస్ట్మెంట్ ఫండ్’ కోసం పనిచేసేందుకు మాంచెస్టర్ వచ్చి, ముందుగా ఆర్ట్ గురించిన అవగాహన కోసం ప్రయత్నిస్తున్న ఋషి, ఫేస్బుక్ లో స్నిగ్ధ ప్రొఫైల్ చూసి, అచ్చెరువొందుతాడు. స్నిగ్ధకు మహేంద్ర కంపెనీ లో ఉద్యోగం వస్తుంది... ఇక చదవండి...)
“కంగ్రాట్స్ ...” మహేంద్ర విభాగంలో తన కొత్త ఉద్యోగం గురించి చెప్పిన స్నిగ్ధను అభినందించింది ఏంజెలా. ఆమె మాంచెస్టర్ ఆర్ట్ గేలరీ లో క్యురేటర్ గా పనిచేస్తోంది. క్యురేటర్ లు మ్యూజియం, ఆర్ట్ గేలరీ వంటి వారసత్వపు స్థానాల్లో పనిచేసే కంటెంట్ నిపుణులు. వారిది ఆర్ట్ ప్రపంచంలో మౌలికమైన ఉద్యోగం. ఆర్ట్ మార్కెట్ ను తమ వృత్తిగా స్వీకరించాలని స్థిరంగా అనుకునే వారిని, అత్యంత నిపుణత కలిగిన ఈ వృత్తి ద్వారాలు తెరిచి స్వాగతిస్తుంది.
“థాంక్ యు వెరీ మచ్ ఏంజెలా”, మ్యూజియం లోని గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ లో ఉన్న కాంటీన్ లోని కుర్చీలో కూర్చుంటూ అంది స్నిగ్ధ. ఆమెకు ఉద్యోగం లభించినందుకు ఆమె చాలా సంతోషంగా ఉంది. ఆమెకు గేలరీ వదిలి వెళ్తున్నందుకు కాస్త బాధగా ఉన్నా, ఒక ప్రతిష్టాత్మకమైన భారతీయ ప్రాజెక్ట్ లో పనిచెయ్యబోతున్నాను అన్న ఉత్సాహం దాన్ని కాస్త తగ్గిస్తోంది. “ప్రకృతి నియమం ప్రకారం ఏదైనా కొత్తగా ఆరంభించాలంటే, పాతది వదిలెయ్యాలి కదా,” సాలోచనగా అనుకుంది ఆమె.
“ అయితే, నువ్వు రోజంతా నీ రిలీవింగ్ ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేసుకోవడంలో బిజీ గా ఉంటావు కదా ? కాని, అవి చేసేముందు నీకో సంగతి చెప్పాలి. ఉదయం నుంచి ఇండియన్ లాగా కనిపిస్తున్న ఒక యువకుడు నీకోసం వేచిఉన్నాడు. నేనతనికి మ్యూజియం చూపిస్తానన్నా, నీతో వెళ్లేందుకే అతను ఆసక్తి చూపుతున్నట్లు అనిపించింది,” అంది ఏంజెలా కొంటెగా నవ్వి, కన్ను గీటుతూ.
“హ్యాండ్సం గా ఉన్నాడు, నీ అదృష్టాన్ని పరీక్షించుకో ! ఒకేరోజు నీకు కొత్త ఉద్యోగం, కొత్త జోడీ దొరుకుతుందేమో..” అంటూ ఆంజిలా నవ్వుతూ అక్కడినుంచి లేచి, స్నిగ్ధకు ఆ యువకుడు వేచిఉన్న ప్రదేశాన్ని చూపించింది.
స్నిగ్ధ లంచ్ ముగించుకుని, తనను కలిసేందుకు వచ్చిందెవరో చూద్దామని, వెయిటింగ్ హాల్ వైపు వెళ్ళింది. హాల్ లో అతను ఒక్కడే ఉండడంతో ఆమె అతన్ని తేలిగ్గానే పోల్చుకుంది. అతను అందంగా, పొడవుగా, చక్కటి చిరునవ్వుతో ఉన్నాడు. అతను ముదురునీలం రంగు సూట్, తెల్ల చొక్కా, ఎర్ర టై తో ఉన్నాడు. అతను చాలా ప్రొఫెషనల్ గా కనిపించాడు. స్నిగ్ధను చూడగానే అతను లేచి నిలబడి, ఆమెతో కరచాలనం చేసేందుకు చెయ్యి చాచాడు.
“హాయ్, నేను ఋషి, బాంక్ ప్రైమ్ సూయిస్ ‘ నుంచి అన్నాడు ఋషి ప్రసన్న వదనంతో. గతరాత్రి ఫేస్బుక్ లో చూచినదానికంటే, స్నిగ్ధ మరింత అందంగా ఉందని, అతను గుర్తించాడు.
“యా మిష్టర్ ఋషి, మాంచెస్టర్ ఆర్ట్ గేలరీ కి స్వాగతం. నేను మీకు ఏ విధంగా సహాయపడగలను ?” స్నిగ్ధ ఋషితో మర్యాదపూర్వకంగా సంభాషణ మొదలుపెట్టింది.
“నేనిక్కడకు చిన్న అధ్యయనం కోసం వచ్చాను. నేను మా బ్యాంకు వారి ‘ ఆర్ట్ ఫండ్’ లో పనిచేస్తున్నాను. అందుకే నేను ఆర్ట్ ప్రపంచాన్ని అనుభూతి చెందేందుకు ఈ గేలరీ ను చూడాలని అనుకుంటున్నాను. “ అన్నాడు ఋషి.
స్నిగ్ధ తనకు చేరువలో ఉంటే, అతనికి ఒకేసారి రెండు పోర్ట్రైట్ లను చూసిన భావన కలుగసాగింది – ఒకటి ప్రాణం లేకుండా గోడకి వెళ్లాడగట్టి ఉన్నది, మరొకటి తన ప్రక్కనే ఉన్న సజీవ శిల్పం.
ఆమె సంస్కారవంతంగా, మర్యాదగా, కాస్తంత భారతీయత మేళవించి ఉండడంతో, పశ్చిమ దేశాల్లోని స్త్రీలకంటే కాస్తంత విభిన్నంగా ఉందని ఋషి గుర్తించాడు. ఆమె యాస ఆమె UK నివాసాన్ని ప్రతిబింబిస్తూ ఉంటే, ఆమె మాటల్లోని భారతీయ ప్రస్తావనలు ఆమె సంస్కృతిక అంశాలను కూడా బాగా అధ్యయనం చేసిందని చెబుతున్నాయి.
“అయితే, మిష్టర్ ఋషి, మీ స్వస్థలం ఏది ?” ఋషి పెయింటింగ్ కు సంబంధించిన నోట్స్ తీసుకుంటూ ఉండగా, కాలక్షేపం కోసం అడిగింది స్నిగ్ధ.
“వైజాగ్, మీకు ఈ ఊరు తెలుసా ? ఆంధ్రప్రదేశ్ లో దీన్ని విశాఖపట్నం అని కూడా అంటారు. నేను అక్కడికి చెందినవాడిని, కాని, ఇక్కడే స్థిరపడ్డాను. నేను UK లో గత 4 ఏళ్ళుగా ఉంటున్నాను, “ బదులిచ్చాడు ఋషి.
“యా, నీకు వైజాగ్ తెలుసు ; కాలేజీ లో ఉన్న నా కొలీగ్ ఒకామె అక్కడినుంచే వచ్చింది. ఈ ఊరిని గురించి ఆమె నాకు ఎన్నో ఆసక్తికరమైన అంశాలను చెప్పింది,” అంటూ నవ్వింది ఆమె.
ఋషి ఆమెకు అడ్డు వస్తూ, “ఆసక్తికరమైన అంశాలా ? అంటే ఎలాంటివి? వైజాగ్ ప్రశాంతంగా, పవిత్రంగా, అందమైన బీచ్ లతో కాలుష్య రహితంగా ఉంటుందనే నాకు తెలుసు. ఇవి కాకుండా మీకు తెలిసిన ఆసక్తికరమైన అంశాలు ఏమిటి ?” అంటూ అడిగాడు.
“హా, వైజాగ్ లో యూనివర్సిటీ పక్కనే మెంటల్ హాస్పిటల్, బస్సుస్టాండ్ సెంట్రల్ జైలు పక్కన ఉండేవని, ఆమె గతంలో నాకు చెప్పింది. అవసరమైనప్పుడు ఎవరైనా ఒక బిల్డింగ్ నుంచి మరొకదానికి గోడ దూకి వెళ్లేందుకు ఇది చాలా అనువుగా ఉంటుంది కదా ?” గట్టిగా నవ్వుతూ అంది స్నిగ్ధ.
ఋషి కూడా నవ్వాపుకోలేక, ఆమెతో శృతి కలిపాడు. ఇది వాస్తవమే అయినా, ఈ రెండిటి కలయికను గురించి, ఆమె చెప్పిన విధంగా అతను ఎప్పుడూ ఆలోచించలేదు.
“ బాగా చెప్పారు, నేనూ అంగీకరిస్తున్నాను. మీ ఫ్రెండ్ కూడా నాలాగే సరదాగా ఉండటాన్ని ఇష్టపడుతుందనుకుంటాను,” సంభాషణ పొడిగించేందుకు ప్రోత్సహిస్తూ అన్నాడు ఋషి. అతను ఆమె సాహచర్యాన్ని ఇష్టపడసాగాడు.
వారు ముందుకు సాగుతూ పెయింటింగ్స్ ను చూడసాగారు. ఆమె ప్రతి పెయింటింగ్ వెనుక ఉన్న నేపధ్యం, చారిత్రిక అంశాల్ని గురించి అతనికి వివరించింది. తన ప్రైవేట్ కలెక్షన్ కోసం ఆర్ట్ కలెక్టర్ ఆలోచనా విధానం ఎలా ఉంటుందో అర్ధం చేసుకునేందుకు ఋషి ఆమెను ఎన్నో ప్రశ్నలు అడిగాడు.
నిజానికి, చాలామంది సేకరణకారులు పూర్వకాలంలోని చక్కటి చిత్రకారుల బొమ్మలను గురించి మరింత అవగాహన కోసం మ్యూజియం లను దర్శిస్తారు. ఒక ఆర్ట్ వర్క్ కు ఉన్న విశ్వసనీయత ను రూడి చేసుకోడానికి వారు క్యురేటర్ ల సాయం తీసుకుంటారు. మరికొందరు సేకరణకారులు , తమ ముందు తరాల జ్ఞాపకచిహ్నంగానో లేక కళాపోషణ కొరకో, తమ సేకరణలను మ్యూజియం కు దానం చేసేందుకు వస్తారు.
“వ్యాపార దృక్పధం కాకుండా, మిమ్మల్ని పెయింటింగ్స్ వైపు ఆకర్షించే అంశాలు ఏంటి ?”స్నిగ్ధ ఋషిని యధాలాపంగా అడిగింది.
“ఒక చిత్రంలోని సూక్ష్మమైన అంశాలను స్పష్టంగా చిత్రీకరించటంలో ఆర్టిస్ట్ చూపే అమితమైన ఓర్పు నాకు చాలా ఇష్టం. ఒకరకంగా అది తల్లి బిడ్డకు జన్మనిచ్చేటప్పుడు పడే ప్రసవవేదన కంటే కష్టం. బిడ్డ పుట్టుకకు బీజం పడేది క్షణికానందం వల్లనే. కాని, అమ్మ కడుపులో బిడ్డను మోసేటప్పుడు, ప్రసవ సమయంలో మాత్రమే వేదన అనుభవిస్తుంది. కాని, ఒక ఆర్టిస్ట్ ఆరంభదశ నుంచి భావోద్వేగాల బరువును మొయ్యాలి. అటువంటి సమయంలో అతనికి సాయంగా ఎవరూ ఉండరు, అతనొక్కడే ఒంటరిగా పనిచెయ్యాలి. ఆలోచనలు ఆకృతిదాల్చిన తర్వాత కూడా, అది కాన్వాస్ పై చక్కగా ఆవిష్కరింపబడే దాకా, ఈ భారం కొనసాగుతుంది. “
పెయింటింగ్ లు వెయ్యటం బిడ్డపుట్టుక కంటే సమున్నతంగా పోల్చి అతను చెప్పిన విధానం స్నిగ్ధకు బాగా నచ్చింది. అతను సంభాషణ కొనసాగిస్తూ ఉండగా, ఆమె నవ్వుతూ ఋషి వంక చూడసాగింది.
“అంతేకాక, కొన్ని ఇండియన్ పెయింటింగ్స్ చూస్తున్నప్పుడు వాటి వెనుక ఉన్న భావనను నేను ఆరాధిస్తాను. ఆర్టిస్ట్ లు మేదావులైతే తప్ప, అంతలా ఊహించడం కష్టం. మనసులో వారు కూడగట్టుకోవలసిన అంశాలు చాలా క్లిష్టమైనవి – దుస్తులు, డిజైన్స్, పరిసరాలు, లోపలి అంశాలు – ఇటువంటివన్నీ అతను కాన్వాస్ పై పెయింటింగ్ వేసేముందే నిర్ణయించుకోవాలి. నేను ఖచ్చితంగా చెప్పలేను కానీ, ఇండియన్, వెస్త్రెన్ ఆర్టిస్ట్ ల రంగుల మేళవింపు లో కాస్త తేడా ఉన్నట్లు నాకు అనిపిస్తుంది.”
అతని పరిశీలన స్నిగ్ధకు చాలా సబబుగా అనిపించింది. ఆమె ఇలా వివరించింది – “మీరన్నది నిజమే, మిష్టర్ ఋషి. నేను దీనిగురించి ఇంకా చెప్తాను, మీకు బోర్ కొడితే తెలియచెయ్యండి. మామూలుగా రంగుల గురించిన ప్రస్తావన వచ్చినప్పుడు, నేను లెక్చర్ ఇవ్వకుండా ఉండలేను.” అంటూ ముఖం ప్రక్కగా జారిన కురులని చెవి వెనక్కు సర్దుకుంది ఆమె. స్నిగ్ధ ప్రశ్నిస్తున్నప్పుడు, ఋషి ధ్యాస వదులుగా జారిన ఆమె కురులపైనే ఉంది. వెంటనే అతను తన ధ్యాసను ఆమె అడిగిన ప్రశ్న వైపు మరల్చాడు.
“పర్వాలేదు, చెప్పండి,” అంటూ ప్రోత్సహించాడు ఋషి. ఆమె అందంగా , సంస్కారవంతంగా ఉండడంవల్ల స్నిగ్ధ తో మాట్లాడటం అతనికి మరింత ఆసక్తికరంగా ఉంది.
“ సాధారణంగా రంగులు రెండు రకాలు – ప్రైమరీ, సెకండరీ. ప్రైమరీ కలర్స్ అంటే, వేరే రంగుల్ని కలపడం ద్వారా తయారు చెయ్యలేనివి. అవి ఎరుపు, పసుపు, నీలం. కాని ఇంకో మూడు రంగులున్నాయి – నారింజ, ఆకుపచ్చ, వంకాయ రంగులు – ఇవి సెకండరీ కలర్స్, వీటిల్ని ప్రైమరీ కలర్స్ కలిపి, తయారుచెయ్యవచ్చు. ఆకుపచ్చాను పసుపు, నీలం కలిపి, వంకాయ రంగును ఎరుపు , నీలం కలిపి తయారుచెయ్యవచ్చు. “
ఋషికి ఈ సమాచారం ఆసక్తికరంగా అనిపించింది. జీవితంలో కలిసే రంగులను అతను గమనించాడు కాని, కాన్వాస్ పై వాడే రంగులని గురించి అతనికి తెలీదు. అతనికి స్నిగ్ధ పట్ల ఒక ఆరాధనాభావం కలిగింది, స్నిగ్ధ సంభాషణ కొనసాగించింది...
“ఎరుపు, పసుపు, నీలం వంటి ప్రైమరీ కలర్స్ కలయిక పెయింటింగ్స్ కు, డై ల తయారీకి మామూలుగా వాడతారు. కాన్వాస్ పై ఏ రంగులూ లేనప్పుడు అది తెల్లగా ఉంటుంది. అదే అన్ని రంగుల్ని కాన్వాస్ పై కలిపితే, తెలుపు రంగు వస్తుంది.”
ఋషికి ఆమెతో ఎంతసేపైనా అలా మాట్లాడుతూ ఉండిపోవచ్చు అనిపించింది. పెయింటింగ్స్ పట్ల ఆమెకు ఎంతో మక్కువ ఉన్నట్లు అనిపించింది, అతనికి కూడా ప్రస్తుతం తన చెయ్యి పట్టుకుని, విస్తృతమైన ఆర్ట్ ప్రపంచాన్ని చూపే మార్గదర్శి చాలా అవసరం.
“ఇంకా, ఒక బొమ్మ వేసేందుకు ఒకరికి ప్రైమరీ, సెకండరీ కలర్స్ గురించి మాత్రమే తెలిస్తే సరిపోదు, వాటి విలువ కూడా తెలియాలి. ఈ విలువలు రెండు రకాలు . మొదటిదాన్ని టింట్స్ అంటారు – తెలుపురంగుని ఇతర రంగుల్లో కలిపితే వచ్చే ప్రభావం, ఉదాహరణకి గులాబి రంగు ఎరుపు యొక్క టింట్. రెండోదాన్ని షేడ్స్ అంటారు – నలుపుని ఏదైనా రంగులో కలిపితే వచ్చే ఎఫెక్ట్, ఉదాహరణకి మెరూన్ అనేది రెడ్ యొక్క షేడ్.
ఋషి నడక ఆపి, ఆమెనే చూడసాగాడు. మామూలుగా అతను ఎవరినీ 5 నిముషాలకంటే ఎక్కువ మాట్లాడనివ్వడు, కాని స్నిగ్ధ దీనికి అతీతమని నిరూపించుకుంది. ఆమె అందమే కాదు, మాట్లాడే విషయాలు కూడా అతనికి ఊపిరి సలపనివ్వట్లేదు. ఆమెతో వృత్తిపరంగా, వ్యక్తిగతంగా కూడా భవిష్యత్తులో అనుబంధం కొనసాగించాలని అతను బలంగా అనుకున్నాడు.
అప్పటిదాకా అతను అక్కడికి ఒక ప్రయోజనం కోసం వచ్చాడని, స్నిగ్ధ అందుకు ఒక సాధనంగా ఉపయోగిస్తోందని మాత్రమే ఆలోచించాడు. కాని ఇప్పుడు, ఏదో వెచ్చని ఆత్మీయత అతన్ని అల్లుకున్నట్లు అనిపిస్తుండగా స్నిగ్ధ తిరిగి “
“చివరగా, పెయింటింగ్స్ పరంగా మనం వార్మ్ కలర్స్, కూల్ కలర్స్ మధ్య ఉన్న తేడాల గురించి తెలుసుకోవాలి. వెచ్చనైన సూర్యకాంతి రంగుల్ని సూచిస్తున్నందున ఎరుపు, పసుపు, నారింజ రంగుల్ని వార్మ్ కలర్స్ అంటారు. ప్రశాంతమైన చల్లదనంతో ఆవరించబడి, ఆహ్లాదాన్ని కలిగిస్తున్నందున నీలం, ఆకుపచ్చ, వంకాయ రంగుల్ని కూల్ కలర్స్ అంటారు. వెస్త్రెన్ కళాకారులు ఎక్కువగా కూల్ కలర్స్ ను వాడతారు. ప్రద్యుమ్న వంటి భారతీయ చిత్రకారుల పెయింటింగ్స్ ఎక్కువగా వార్మ్ కలర్స్ తో నిండి ఉంటాయి.” ముగించింది స్నిగ్ధ.
ఇండియన్ , వెస్త్రెన్ పెయింటింగ్స్ మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం వివరిస్తూ, స్నిగ్ధ రంగుల గురించి చెప్పిన విధానాన్ని ఋషి అభినందించాడు. ప్రద్యుమ్న – అన్న పేరు వినగానే అతను అప్రమత్తం అయ్యాడు.
“ప్రద్యుమ్న ? మైసూరు మహారాజా సంస్థానంలో ఉండే గొప్ప భారతీయ చిత్రకారుడా ? మేనకా విశ్వామిత్రా పెయింటింగ్ వేసింది అతనేగా ?” వెంటనే అడిగాడు ఋషి. ఉన్నట్టుండి అతని స్వరంలో ధ్వనించిన ఉత్సాహాన్ని స్నిగ్ధ గమనించింది. ఆమె కూడా ప్రద్యుమ్న పెయింటింగ్స్ కు వీరాభిమాని కనుక, అతని భావనలు అర్ధం చేసుకోగలిగింది.
“అవును, నేను అదే ఆర్టిస్ట్ గురించి మాట్లాడుతున్నాను, ప్రద్యుమ్న – తైలవర్ణచిత్రాల కళాఖండాలు సృష్టించేందుకు పౌరాణిక పాత్రలను నేపధ్యంగా వాడిన చిత్రకారుడు. నేనతని పెయింటింగ్స్ కి వీరాభిమానిని. “ బదులిచ్చింది స్నిగ్ధ.
ఋషి మౌనంగా ఏవో ఆలోచనల్లో మునిగిపోయినట్టు కనిపించాడు. ఏదో విషయం గురించి తీవరంగా ఆలోచిస్తున్నాడని స్నిగ్ధకు తెలిసింది. అతను కాస్త అసహనంగా కదిలి, ప్రద్యుమ్న పేరును ఉచ్చరిస్తూ ఏదో లోకంలో ఉన్నట్లు కనిపించాడు.
తిరిగి అతన్ని ప్రస్తుతానికి తెచ్చేందుకు స్నిగ్ధ ఇలా అంది, “ మీకు మరొక ముఖ్యమైన విషయం తెలుసా ? తైలవర్ణచిత్రాలలాగే ఇటీవల పెయింటింగ్స్ వేసేందుకు వివిధ మాధ్యమాలను వాడుతున్నారు. ఉదాహరణకి, క్రిస్ అఫిలి అనే ఆర్టిస్ట్ ఏనుగు పేడను పెయింటింగ్ కోసం వాడి, 1998 లో టర్నర్ ప్రైజ్ ను గెల్చుకున్నాడు. బురద పెయింటింగ్స్ లో , అంటే బురదతో పెయింటింగ్ లు సృష్టించే నిపుణులైన ఆర్టిస్ట్ లు అనేకమంది ఉన్నారు.”
స్నిగ్ధ చెప్పింది విన్న వెంటనే ఋషి ఆలోచనల్లోంచి వెనక్కు వచ్చి, నవ్వేసాడు. గతరాత్రే అతను తాజా పెయింటింగ్ మాధ్యమాల గురించి చదివాడు. అతని అధ్యయనంలో అతన్ని ఆకర్షించిన మరొక మాధ్యమం ఉంది – సెమెన్ పెయింటింగ్. లేక మగవారి దేహద్రవాలను పెయింటింగ్ కోసం వాడటం. మార్టిన్ వాన్ ఆస్ట్రోవిస్క్స్ అనే జర్మన్ ఆర్టిస్ట్ ఇటీవల తన స్వంత వీర్యంతో సృష్టించిన దాదాపు 30 పెయింటింగ్స్ ఎక్సిబిషన్ ఒకటి ఏర్పరిచాడని చదివి, ఋషి ఆశ్చర్యపోయాడు.
ఆర్టిస్ట్ వాడిన మాధ్యమం కాక, పెయింటింగ్స్ కోసం వీర్యం సేకరణకు, దాన్ని నిల్వ ఉంచేందుకు అతను ఎన్నిసార్లు కష్టపడి ఉంటాడో మనసులోనే వేసుకున్న లెక్కలు ఋషిలో ఆసక్తిని రేపాయి. అతని వదనంలో సన్నటి చిరునవ్వును గమనించిన స్నిగ్ధ కారణం అడిగింది. ఋషి మర్యాదగా మాటమార్చి, ఆమె వెంట వెళ్ళాడు.
వారు మొత్తం పర్యటన ముగించగానే, అతను అడ్మినిస్ట్రేటివ్ ఆఫీస్ కు వెళ్లి, కొంత సొమ్మును మ్యూజియం కు విరాళంగా రాసిచ్చాడు. ఇచ్చేముందే అతను కళాపోషకుల స్థితిని , అది స్నిగ్ధ దృష్టిలో పొందే విలువను ,తద్వారా మున్ముందు స్నిగ్ధతో తరచుగా తాను కొనసాగించబోయే సంబంధాన్ని గురించి అతను ఆలోచించాడు.
“కృతఙ్ఞతలు స్నిగ్ధ, మీనుంచి ఇవాళ ఎన్నో విషయాలను నేర్చుకున్నందుకు ఆనందంగా ఉంది,’ షేక్ హ్యాండ్ ఇస్తూ అన్నాడు ఋషి.
“ లౌవ్రే మ్యూజియం కు ప్రతిరోజూ వచ్చే 20,000 మంది సందర్శకులలో దాదాపు 80 % మంది మొనాలిసా చిత్రం చూసేందుకు వస్తారని, నేను విన్నాను. ఇది ఎంతవరకు నిజమోకాని, కేవలం ఆ చిత్రాన్నే చూసేందుకు మ్యూజియంకు వచ్చే అటువంటి సందర్శకుల కోసం ఒక ప్రత్యేక ద్వారాన్ని ఏర్పరచిందట. మీవంటి వ్యక్తి ఇక్కడ క్యురేటర్ గా మరికొంతకాలం కొనసాగితే, మాంచెస్టర్ ఆర్ట్ గేలరీ కి కూడా అటువంటి సదుపాయాలే ఏర్పరచాలేమో, “ స్నిగ్ధను పొగిడే అవకాశాన్ని తీసుకుంటూ అన్నాడు అతను.
అతను అన్నది వెంటనే ఋషికి అర్ధం కాలేదు. అర్ధం కాగానే, ఆమె ముఖంలో చిరునవ్వు మెరిసింది. “ ఇకపై ఇక్కడ ఉండడం కుదరదు, నేను గేలరీ ని విడిచి వెళ్తున్నాను,” బదులిచ్చిందామె. ఆమె ఎక్కడికి వెళ్ళనున్నదో చెప్పకపోవడం వల్ల, ఋషి నిరాశకు గురయ్యాడు. మొదటి పరిచయంలోనే అది అడిగితే బాగోదని అతను భావించాడు.
స్నిగ్ధ మోనాలిసా గురించి ఉదయం మృణాల్ కు చెప్పిన కధ, మళ్ళీ చెప్పదల్చుకోలేదు. మృణాల్ తీరు మొరటుగా అనిపిస్తే, ఆమె ఉద్దేశపూర్వకంగా అలా ఆలోచించకపోయినా, ఋషి సాహచర్యం ఆమెకు బాగా నచ్చింది. వారు కలిసింది అదే మొదటిసారి. అయినా, ఆమెకూ అతన్ని తిరిగి కలవాలనే ఉంది.
ఋషి బైటికి వెళ్ళిపోగానే, స్నిగ్ధ తన గదికి వెనక్కు వెళ్లి, పనిని కొనసాగించింది. పగటిసమయంలో ఆమె ఆన్లైన్ లో ఉండగా, ఆమె ఫేస్బుక్ ఎకౌంటు లో ఋషి పంపిన ‘ఫ్రెండ్ రిక్వెస్ట్’ ను చూసింది. ఆమె నవ్వుకుని, వెంటనే దాన్ని ఆక్సెప్ట్ చేసింది. దానితో ఆమె ఫ్రెండ్స్ సంఖ్య 150 కు చేరుకుంది. ఆమె మళ్ళీ ఒకసారి సరిచూసుకుంది. ఆమెకు తెలిసినంతవరకూ, దీన్ని డంబార్స్ నెంబర్ అంటారు, ఇది సాంఘిక సంబంధాలలో ఒక వ్యక్తి అనుబంధం కలుపుకోగల గరిష్ట సంఖ్య. మామూలు స్థితిలో మానవ మేధస్సు పరిమితుల్ని దృష్టిలో ఉంచుకుంటే, ఇది బాహాటంగా ఒకవ్యక్తి నడపగలిగిన బాంధవ్యాల సంఖ్య. దీనికంటే ఎక్కువైతే, బంధాల్లో కొన్ని బలవంతపు నిబంధనలు, నియమాలు విధించుకోవాలి.
“ దీనికి అర్ధం బాహాటంగా, ఎటువంటి నిబంధనలు లేకుండా తనకు ఉన్న అనుబంధాల్లో ఋషి, చివరి స్నేహితుడా ?” ఒక ప్రశ్న మౌనంగా ఆమె తుంటరి మనసుగుండా వెళ్ళింది. మిగతా 149 మంది, ఇప్పటివరకు తనకు వ్యక్తిగతంగా తెలిసినవారు. ఫేస్బుక్ లో అనామకుల నుండి వచ్చే ఫ్రెండ్ రిక్వెస్ట్ లను ఆమె అంగీకరించదు.
ఇప్పటివరకూ తనకు ఉన్న ఫ్రెండ్స్ అందరితోనూ మంచి సంబంధాలను కలిగిఉండాలనే ఆమె అనుకుంది. సరైన జోడీ దొరికాకా, తనకున్న సమయాన్నంతా ఆమె అతనికే కేటాయించాలని అనుకుంది.
“లేక, దీనికి అర్ధం ఋషి తనకు సరిజోడు అనా ? ఇది రాంగ్ ఛాయస్ కాదు, ” స్నిగ్ధ తన ఆలోచనలకు తానే నవ్వుకుంటూ తన కంప్యూటర్ షట్ డౌన్ చేసి, గేలరీ నుంచి బైటికి వెళ్ళేటప్పుడు పాటించే నియమాలను పూర్తిచేసింది.
ప్రేమతో నీ ఋషి – 5 - యనమండ్ర శ్రీనివాస్ ( జరిగిన కధ : కొన్ని శతాబ్దాల క్రితం... ఇంద్రుడి ఆజ్ఞమేరకు ,మేనక తన రూపలావణ్యాలతో విశ్వ...
(జరిగిన కధ : రుద్రాణి కోనలో ఉన్న శక్తిని వశం చేసుకోవాలని చూస్తుంటాడు ఫ్రెడ్రిక్. ఈ ప్రయత్నంలో భాగంగా అతను పంపిన ఇద్దరు విదేశీయులు, కొనలో అకస్మాత్తుగా కనిపించిన వెలుగుతో మాడి మసైపోతారు. ఇది ప్రొజెక్టర్ పై చూసిన ఫ్రెడ్రిక్ విస్తుపోతూ ఉండగా, విలియమ్స్ అతన్ని క్షుద్రపూజలు చేసే అత్రిక వద్దకు తీసుకువెళ్తాడు. ఆ శక్తి అత్రికకు అందక, ఆమె వారిని భారత్ లో ఉన్న తన గురువు తంత్రిణి వద్దకు వెళ్ళమని పంపుతుంది. గండరుడి కోసం పూజలు చెయ్యాలని నిశ్చయించుకుంటుంది తంత్రిణి. రుద్రాణి కోనకు ఆర్కియాలజి డిపార్ట్మెంట్ లో పనిచేస్తున్న ప్రవల్లికకు బదిలీ అవుతుంది. సృష్టి, అధ్భుత్ కలిసినప్పుడల్లా ప్రమాదాలు తప్పిపోతుంటాయి. ప్రవల్లిక వెళ్తున్న జీప్ పంక్చర్ అయితే, ఆ అడవిలో తిరుగుతున్న దేవ్ రిపేర్ చేస్తాడు. తంత్రిణి హోమానికి ప్రసన్నుడైన గండరుడు రుద్రాణి కోన రహస్యం గురించి చెప్తూ ఉంటాడు. కృష్ణుడి వద్దనుంచి ప్రద్యుమ్నుడికి వచ్చిన శమంతకమణిని రుద్రాణి కోటలో ఉంచి అతడు పూజిస్తూ ఉంటాడు. తరతరాలు మారి అది అప్పుడు కోటను పాలిస్తున్న వీరసింగడి చేతికి వస్తుంది. దాన్ని సొంతం చేసుకునే ప్రయత్నంలో సింగడి కూతురైన జాబిల్లి, ఆమె ప్రేమికుడు సూరీడులను హతమారుస్తాడు కింకాసురుడు. రుద్రాణి వద్ద బందీగా నిలుస్తాడు. ఇక చదవండి...)
కోనలో రుద్రాణి కోనకు సంబంధించిన విషయాలపై ప్రవల్లిక తన టీంతో రీసెర్చ్ ను మొదలు పెడుతుంది. ప్రవల్లిక టీంకు కోయ గుంపు మర్యాదలు చేస్తుండటం చూసిన యామిని, టెంట్ లో భూతద్దంతో అడవిలో దొరికిన ఒక వస్తువుని చూస్తూ...
“మనకి కనిపించేది అంతా నిజం కాదు, ప్రమాదాన్ని కనిపించనివ్వకుండా ప్రకృతి తన అందంతో మాయ చేస్తుంది” అని చెప్తూ, రుద్రాణి కోన పుస్తకాన్ని చేతులోకి తీసుకుంది ప్రవల్లిక.
మొదటి పేజ్ ను తిప్పగానే వాతావరణంలో మార్పులు మొదలయ్యాయి. పేజ్ లో ఏం కనిపించక పోవటం చూసి దానికేసి ఆశ్చర్యంగా చూడసాగింది ప్రవల్లిక. ఇంతలో ఒక్కసారిగా ఎక్కడినుంచో సింహం గర్జన వినిపించింది.
“సరే రేపు చేసుకుందాం, వెళ్లి పడుకో” అని ప్రవల్లిక అనగానే, యామిని పనిని వదిలేసి పరుగున బెడ్ మీద పడుకుని ముసుగు పెట్టేసుకుంది.
యామినిని చూసి నవ్వుకుంటూ, ఆమె వదిలేసిన భూతద్దం తన ముందు ఉన్న పుస్తకం మీద పడటంతో, భూతద్దాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకుని పక్కన పెట్టబోతూ, ఏదో కనిపించినట్లు అనిపించటంతో భూతద్దం నుండి పేజిని చూసింది ప్రవల్లిక. పేజ్ లో ఎపిగ్రఫితో రాసి ఉన్నది కనిపించటం చూసి అద్దాన్ని తప్పించి పేజ్ వైపు చూసింది. ఖాళీగా ఉన్న పేజ్ ని చూసి అద్దం నుండి మరలా చూసింది. భూతద్దం మీద పడ్డ కాంతి వల్ల ఏర్పడిన వెలుగులో మాత్రమే రాసింది కనిపించేలా రాసిన తండ్రి ప్రతిభను మనసులోనే మెచ్చుకుంది ఆమె.
“ఇక్కడ ఉన్నది వెలుగులోకి వస్తే ఎందరికో వెలుతురుని ఇస్తుంది. ఇక్కడి సంపద అమ్మ సొంతం అని కొందరి వాదన... మరి అమ్మనే మొక్కుతున్న అడవి బిడ్దల సంగతేంటి? ఈ అడవిని మింగేయాలని కొన్ని గుంట నక్కలు కాచుకుని కూర్చున్నాయి, ఆ నక్కల అంతు చూసేది ఎవరు?” అని పుస్తకంలో ఉన్నది చదువుతుండగా, ఆమెకు ఉన్నట్టుండి గజ్జెల శబ్దాలు వినిపించాయి.
“లచ్చిమీ... అమ్మొచ్చే ఏల అయినాది... సద్దె సల్లారిపోద్ది రా తల్లీ... “ అని పిలుపులు వినిపించి, ఆమె ఆ పిలుపుల వస్తున్న వైపు వెళ్ళింది. అక్కడి చీకటి అడవిలో కమ్ముకుంటున్న వెలుగు వల్ల మరుగైపోతోంది. ప్రవల్లిక కనిపిస్తున్న వెలుగు వైపుకు వెళ్ళసాగింది.
ఆమెను దాటుకుంటూ ఒక పిల్లాడి రూపం వెళ్ళసాగింది, “సిన్నోడా ఆగరా అలుపోత్తాంది”, అంటూ పిల్లాడి వెనకనే వెళుతున్న ఒకామెని చూసి ఆమెనే షాకింగ్ గా చూస్తూ ఉండిపోయింది. కారణం ఆమెకు వేరొక రూపంలో తన ప్రతిబింబమే, కళ్ళ ఎదురుగా కనిపిస్తోంది. హఠాత్తుగా ఒక భయంకర జంతువు వారిపై దాడి చేసింది. అది చూసి ప్రవల్లిక కెవ్వుమని అరిచి మైకంతో పడిపోయింది.
ఫ్రెడ్రిక్, తలకోన కు 40 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న పీలేరు దగ్గరలో తన మకాంని ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు. 50 కిలోమీటర్ల వరకు సిగ్నల్స్ రిసీవ్ చేసుకోగలిగిన శాటిలైట్ లను ఏర్పాట్లు చేయమని, అడవికి చుట్టుపక్కల ఏమి జరిగినా తనకు తెలియాలని, తన బృందానికి చెప్పాడు. తంత్రిణి, అత్రికలు వారి అనుచరగణాలతో కలిసి గండరుడుని పునః శక్తి వంతుడిని చేయటానికి హోమాలు చేయసాగారు. గండరుడు చెప్పిన పునర్వసు నక్షత్ర జాతకుడు ఎవరా అని ఫ్రెడ్రిక్ ఆలోచనలో పడ్డాడు.
కర్ణాటక సరిహద్దులలో ఎర్ర చందనం స్మగ్లింగ్ సామ్రాజ్యానికి రాజుగా పిలవబడే సాల్మన్ రాజు దృష్టి తలకోన అడవులఫై పడింది. సాల్మన్ రాజు అతనికి అడ్డు వచ్చిన వారిని రక్తం వాసన తెలియకూడదని, గంధం చెక్కల మధ్యలోనే అంతం చేస్తాడు. అనుమతులు లేకుండా అతను నరికేసిన చెట్లకు, తలలకు లెక్క లేదు. చెట్టైనా, మనిషైనా అతని కత్తికి పెద్దగా తేడా ఉండదు. తలకోనలో పాగా వేయటానికి కోనకు 120 మైళ్ళ దూరంలో బయలుదేరిన పునర్వసు నక్షత్ర జాతకుడు సాల్మన్ రాజు కు రుద్రాణి కోన రహస్యం గురించి ఏమి తెలియదు కాని ఆ రహస్యం ప్రపంచానికి తెలియటానికి అతను కూడా ఒక కారణం అవ్వాలనేది విధి.
ఆమె కళ్ళు తెరచి చూస్తుంటే, “ఏంటి మేడం అంతలా నిద్రపోయారు?” అని యామిని అడిగింది. ప్రవల్లికకు రాత్రి జరిగింది గుర్తొచ్చి,” నేనిక్కడికి...” అని అడగబోతూ, తనని రాత్రి ఎవరో చేతుల్లో మోసుకొచ్చింది తెలుస్తున్నాకదలలేకపోయినది గుర్తొచ్చి, రుద్రాణి పుస్తకానికి కనిపిస్తున్న ఆకుని చూసి, ఆశ్చర్యంగా చేతుల్లోకి తీసుకుంది.
అది చదివి, “ అంటే నన్ను రాత్రి తీసుకొచ్చింది ఆ దేవ్ నా? అసలు అతనెవరు? రాత్రి నాకు కనిపించింది ఎవరు? కారులో వస్తున్నపుడు కనిపించినది ఎవరు? నాకే ఎందుకు కనిపిస్తున్నారు, వినిపిస్తున్నారు?” అని ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయింది ప్రవల్లిక.
“మేడం! ఏమైంది? ఏం ఆలోచిస్తున్నారు?” అని యామిని అడగటంతో “ఏం లేదు, నేను రెడీ అయి ,వస్తాను. కాసేపట్లో అడవిలోకి వెళదాం”, అని చెప్పి లోనికి వెళ్ళిపోయింది ఆమె.
“సరే మేడం” అని యామిని టెంట్ నుండి బయటకు వెళ్ళింది. ఆకుని పుస్తకంలో ఉంచి, “ఈ దేవ్ ని ఎలా కలవాలి?” అనుకుంటూ బెడ్ పై నుండి లేచింది.
“ఏమంటుంది, ఏదైనా అడిగితే ఏమి లేని ఆ పుస్తకాన్నిఅనుమానంగా చూస్తుంది. మనకి కనిపించనిది ఆవిడకేం కనిపిస్తుందో మరి,” అంది యామిని.
“అయినా ఏ అజంతాకో ఎల్లోరాకో వెళ్ళకుండా ఈ ఆకులు అలములు వెతుక్కుంటూ అడవికి రావడమేంటో?” నిరుత్సాహంగా అన్నాడు తేజ. చెట్టు ఆకులు పైకి చేతిలోని కర్రని విసిరాడు. చెట్టు రూపంలో ఉన్న కాలసర్పం, కోపంగా గాలిని ఊదటంతో యెగిరి అవతల పడ్డాడు.
అది చూసి అందరూ నవ్వుతుంటే, “ఏమైంది ఇలా పడిపోయాను,” అనుకుంటూ తత్తర పడుతూ లేచాడు. “వెళదామా?”, అంటూ ప్రవల్లిక రావటంతో, అందరూ తమ తమ మెటీరియల్స్ ని తీసుకుని ప్రవల్లికతో అడవిలోకి బయలుదేరారు.
బెంగళూరు ఐ ఐ ఎస్ సి లో జరగబోయే యూత్ మీట్ కు అద్భుత్, సృష్టి లు ఇద్దరూ సెలెక్ట్ అయ్యారు. “నువ్వు కూడా ఆ బస్ లో వెళ్ళడం ఎందుకురా, మన కార్ తీసుకెళ్ళు,” అన్నాడు కృష్ణరాజ్.
“డాడ్! నేను వెళ్ళేది యూత్ మీట్ కి, ఫ్రెండ్స్ అందరూ బస్ లో ఎంజాయ్ చేస్తూ వెళుతుంటే నేను ఒక్కడిని కార్ లో వెళితే ఏం బాగుంటుంది?” అడిగాడు అద్భుత్.
“అదేమిటోయ్ కాబోయే కోడలుని చూడాలనుకోవటంలో ఆ మాత్రం తొందర లేకపోతే ఎలా?” అన్నాడు కృష్ణ రాజ్, హారతి కళ్ళకు అద్దుకుంటూ.
“ఏరా నాన్నా, మీ నాన్న చాలా దూరం వెళ్ళిపోతున్నారు, ఇంతకి నువ్వెంత దూరం వెళ్ళావ్?” అని అద్భుత్ కళ్ళకి హారతి అద్దుతూ అడుగుతుంది రాధిక.
రుద్రాణి రహస్యం – 5 - వేద సూర్య (జరిగిన కధ : రుద్రాణి కోనలో ఉన్న శక్తిని వశం చేసుకోవాలని చూస్తుంటాడు ఫ్రెడ్రిక్. ఈ ప్రయత్నంలో భాగం...
aasrayinchina shishyulakaavahinchina agnaana manedi grudditanamunu baputa koru tamaku gala sugnaanamanedi kaatukanalamina pullanu antah chakshuvulaku pulimi, tadwara vignaanamane drushtini kaliginche mahimaanvitulu guruvulu. atti guruvulaku namaskaristunnaanu.
egae ante cheekati, agnaanam. eri ante velugu, ghnaanam. tana vaddaku cherina shishyuni manassuloni agnaanam ane cheekatini tolaginchi, ghnaanam ane velugunu choopinche vaare guruvu. anduke guruvu srushti. sthiti, laya kaarulaina trimurtulu ante brahma, vishnuu, maheshwarulu ekaroopam daalchina parabrahma swaroopamgaa perkonabadinaru.
bhaktula korika valana maanushasvaroopamlo(swabhaktechhayaa maanusham darsayantam) maanavulanu tarimpajeyutakosam aa sarvaantaryaami ayina sarveshwarudu priyabhaktunipai krupa kaligi, bhaktuni paripakvasthitini batti, vaani purobhivruddhi koru tana divyatvaanni gururoopamlo vyaktaparustaadu. saraina bhagavadaaraadhana sadguruvu saangatyaanni kaligistundanii , sadguruvu krupa valana bhagavaddarsanam labhistundanii rushi vaakyam.
nirantara nischala aatmanishtaagarishtulai, andari yedala, anninti yedala, sarvakaala sarvaavasthallo, sarvulayandu, sthirachittulai samadrushti kaligiyundinavaare sadguruvulani sriramanulu antaaru.
shree shree shree chandrasekharendra swaraswatii mahaswamy - "sanaatana dharmamu - guru saampradaayamu" ane pustakamlo guruvu ante evaro ilaa chebutunnaru.
kuguruvu ante emiti? guruvu anagaa ghanamainadi, peddadi ani ardham. mahima kalavaadani ardham. brahma ante kuudaa goppa, pedda ani ardham. guruvu denilo pedda? meerandaroo nannu periava, periaver ani pilustaaru. nenu denilo pedda? sareera pramaanamloonaa? naaku sankaracharyudu ani paeru undadam valana meerandaroo aayana gunaganamuluu, mahatvamuu naalo unnadani emari, nannu periava any, mahan any pilustunnaru.
guruvu ante antargatamugaa oka uttama sthitini andukonnavaadu ani telutondi. atanu bahirangamugaa edhee cheyavalasina avasaramu ledu. ataniki saastra parignaanamo vidvatto undanakkarledu. aachaaryuni vale atanu saampradaaya, aachaara anushtaanaalaku maargadarsigaa undanavasaramuu ledu. atanu noru terichi matladavalasina avasaramuu ledu. upadesaalu ivvanakkarledu. entho mandi mounaguruvulu, dhyaananishtulu untaaranna vishayam manaki telisanade. unmattulavale, pisaachamula vale nirankusulugaa tirigina atyaasramulu endaro guruvulugaa mana desamlo undevaaru. ee vidhamgaa digambaramgaa tirigina dattatreyulu avadhuuta guruvu ani prasiddhi pondaaru.
taanu taanugaa untuu, ekaantamgaa puurnatvam bhajistuu evaraina unte, athani prabhaavam gurtinchi prajalu atanini guruvugaa varistaaru. antamaatraana atadu veeriki saastrapaataalu cheppavalasina avasaramu ledu. atanini guruvugaa varinchina vaariki athani anugrahasaktiye panichestundi. veerini atadu shishyulugaa bhavinchi kuudaa undakapovachhunu. cony aayananu guruvugaa e falaanni uddesinchi aasrayinchaaro, aa phalam veeriki sulabhamgaa siddhistunnadi.u
guruvu saakshaattu karacharanaadulato nadayade eshwarudu. guruvu kosam anveshana chesevallu, guru charitra chadavali, roojoo paaraayana cheyali, appudu guruvulu tappaka darsana mistaaru. manaloni pattudala shraddha, bhaktini batti guruvulu labhistaaru. manasulo guruvu koraku tapana, paritaapamu vundaali. entha teevramugaa mana korika vunte anta tondaragaa manaku dorukutaaru. guruvulu para devata swaroopamu. vaari anugrahamu mee paina kalagali, ante anta varaku vechi vundaali.
gurupaadukalu bhaktulaku kalpavrukshamulu vantivi. vaatini seviste sarvasubhamulu kalgutaayi. gurubhaktula charitalanu gamaniste, vaari gurubhakti valla vaaru asaadhyamaina kaaryaalanu saitam susaadhyam chesukunnarani telustundi. ilaa guruupasana, padmapaadudu, saadhanatho devatalane meppinchina deepakudu, dhoumya maharshi aashramamlo unde aruni, upamaanyudu vantivaaru charitralo chirasthaayigaa nilichipoyaaru.
sankaraachaaryula daggara unna padmapaadudu tana guruvunu daivangaa bhavinchevadu. guruvaagnanu vedavaakkugaa sweekarinchevaadu. padmapaadudini chuuchi itara shishyulu asuya chendevaaru. atuvanti asuyaagrastulaku kanuvippu galagaalani osaari padmapaadudu sankarudu nadiki iruvaipula undagaa ee darinunchi aavaipuna unna sananduni ilaa rammu antunna sankaruni maata vinipinchagaane paravallu tokkutuu pravahistunna nadipaina alaa naduchukuntu vachesadu. kaani padmapaadudu nadilovesina pratiaduguku oo padmam puttindi. aa padmaalapaine naduchukuni sankaruni daggaraku vachesadu. anduke sananda anna naamadheyam poya padmapaadudu anna namame sthiramaindi. idantaa guruvu pai unna bhakti, ekagrachittamtone saadhyamaindi.
deepakudi gurubhakti gaadhanu brahma swayamgaa kalipurushudiki vivarinchaaru. kaliyugaarambhamlo tanavaddaku vachina kalipurushudiki, brahma bhoolokamloni maanavulandarini patitulni chesi bhrashtulanu cheyadame athani lakshyamani cheptaadu.
kaani, ventane brahma ilaa antaadu. ''niram taram dharmamaargaanni anusarinchedi vaarini, talli tandrulanu sevinchedivaarini, sivakesavulaku bedham enchanivaarini, govunu, tulasini poojinchedivaarini, gurudevulanu bhaktito sevinchevaarini baadhinchavaddani" hecharistaadu.
appudu gurudevuni gurinchi brahma ilaa vivaristaadu. "guruvu anagaa agnaanamane cheekatini tolaginchi sugnaanamane velugunu prasaadinchevaadu. guru brahma guru vishnu gururdevo maheshwarah ani gurunganu stutistaaru ani cheptuu guruvu santhushtudaithe trimurtulegaaka sakaladevatalu santrupti chendutaaru. guruvuku aagraham kaligithe trimurtulu saitam emi cheyyaleni asaktulavutaaru. kaani trimuurtulaku aagraham kaligithe daanini samim pajese sakti gurudevunaku galadu. samasta paaparaasini thrutilo bhasmam cheyagaligedi sakti gurudevunaku galadu" ani brahma gurudevuni gurinchi pai vidhamgaa vivarana nistaadu.
gurudevuni gurinchi entho aasaktito vinna kalipu rushudu gurusevabhagyam gurinchi vivarinchamani brahmanu ardhistaadu. appudu brahma ilaa antaadu. "evaru saastravidhilo sadguruvunu kolustaro vaaru uttama shishyulugaa koniyadabadi brahmasamanulayi bhaasistaaru. gurusevabhagyam chetha vaaru samasta punhyateerthaalanu darsinche punya falaanni pondagalugutaaru. sadgurudevuniki chesina oodigamtho paramonnatamaina ghnaanajyotini pondutaaru" ani cheptuu, guruseva phalitaanni vivarinche deepakuni vruttaantaanni ilaa cheptaadu.
''puurvam vedadharmudane muni pungavudu undedi vaadu, aayana tanashishyula sevaaniratini pareekshinchadalachaadu. vaarini pilichi, naa taposakti valana gatha janmala paaparaasini chala varaku dahimpachesuko gali gaanu. kaani kontabhaagaanni nenu anubhavinchaka tappadu. aa prakaaram nenu kushturogigaanu, kuntigruddivaniga iravai okkavatsaraalu karma baadhanu anu bhavinchaali. aa kaalamlo naaku sevalamnandinchenduku evaru munduku vastaro cheppandi ani adugutaadu. shishyulandaruu mounam daalustaaru. vaarilo deepakudanu shishyudu angee karistaadu. tadupari vaarignarunu kaasheeki veltaaru. akkada guruvuku kushturogam, kuntitanam, andhatvam ekakaalamlo vastaayi. asahanamtho aayana tana shishyuni patla entho kruramgaa pravartinchevaadu. cheetikeemaatikii ayinadaaniki kaani daaniki mulukula vanti maatalatho deepakunni noppinchevaadu.
atanu entho prematho annaanni teste daanni visirikottevaadu. chese pratee sevanu enchuthuu nindinchevaadu. kaani deepakudu entho sahanamtho samyamanaanni paatistuu sushrooshalu chesevadu. deepakuni bhaktini mecchi, okanadu kaashi vishweshwarudu pratyakshamavutaadu. edeni varaanni korukommanamani avakasa mistaadu. deepakudu tana swaprayojanaartham tanakantu e varamuu akkara ledani tana guruvu gaaru padedi baadhala nundi upasamanam kaavaalani koradaniki tana guruvu anumati adigivastaanani antavaraku vechi undamani ardhistaadu. shivudu iche varam gurinchi deepakudu tana guruvuku vivari staadu. appudu atanu kopamtho oogipothoo ilaa antaadu. shivudichhe varamtho naaku ippudu vimukti labhinchinaa nakarma shesham migile untundi. daanini anubhavinchadaaniki nenu marala janma nettaali. naaku sevacheyadam ishtamleka neevilanti kuyuktini pannaanga ani shishyunni nindistaadu. deepakudu niru ttarudavutaadu.
deepakuni gurubhakti gurinchi paravasinchina maheshwarudu athani gurinchi mahaavishnuvuku cheptaadu. vishnumurthy entho aanandinchi deepakuni mungita pratyakshamayi edeni varaanni korukommantadu. appudu deepakudila antaadu. nee darsanam koraku entomandi enno vatsara luga tapinchipotuu unte naa mungita kenduku vachaavu-appudu vishnuvu ilaa antaadu. gurudevuni sadaabhaktito sevinchevaarantaa naaku priyulu. guruvunu seviste nannoo sevinchinatlenani vivarananistaadu. edeni varaanni korukommanamani koratadu. appudu deepakudu vinamratatatoe ilaa antaadu. gurubhakti eppuduu sadalipokunda, atyanta bhaktishraddhalatho gurudevulanu sevinchukonaalane trushna vruddhi chendela varaanni mmanamani korukuntadu.aa varaannistuu vishnuvu ilaa antaadu.
"nirantaram anitara saadhyamaina gurusevabhagyam valana neevu nannu vishwanaathunne gaaka sakala devatalanu vasham chesukogaligavu. sadurguvunu sevinche shishyulu kuudaa lokapujyulenani" vishnuvu prasamsistaadu. ee vishayaanni deepakudu tana gurudevunaku telipelogaa athane tana nijaroopaanni dharinchi tana shishyunni aalinganam chesukuntadu. neevanti uttama shishyuni muulaana nenu tarinchaanu. nee goppatanaanni lokaniki telipetandulake ee naatakaanni nadipinchaanu. nee paerunu talachukunna vaariki sukhasamtoshaalu karatalaamalakamavutaayi ani aasiirvadistaadu.
bhavamu : dhyaanaaniki moolam guruvu kaavuna guruvunu dhyaaninchu. poojaku moolam guru charanaalu kaavuna guruchaaranaalanu poojinchu. mantra moolam guru vachanaalu, vaatini aacharinchu. mokshaaniki moolam guruvu yokka krupa, anagaa mokshapraapti koraku guru krupaku paatrulavvaali. saraina guruvunu aasrayinchi, sevinche shishyuni vamsamantaa paavanamavutundani, atanu nadiche neela pavitramavutundani, koti janmalalo chesina yagnaalu, vrataalu, kratuvula phalam kevalam guruvu santushtudu ayithe kalugutundani, samasta teerdaalu gurupadukallone unnaayani, swayamgaa parameshwarude paarvatiki kugurugaitai loo upadesinchaaru.
ee vidhamgaa ee pavitramaina gurupournami naadu, dhyanam, pooja, guruvachanacharana dwara guruvunu sevinchukundaamu. poojyulaina guruparamparaloni paramaguruvulanu smarinchukundaamu. adharmamu, ashanthi, krooratvamu, paapa karmacharana , himsaayuta dhorani kaliyuga lakshanaalu. jignaasuvulaina prajalu kaliyugamlo veetini tattukoni dharmacharana avalambhinchataaniki anugunamgaa vaedaalanu naalugu bhagaluga vibhajinchi, kaliyugamlo aacharanaku avasaramainantavaraku matrame bodhinchi vedavyaasunigaa khyati gaanchina vyaasa maharshi ki krutagnatalu cheppukundam. kevalam sadguruvulu matrame vivarinchagala mantraalanu maanavaali shreyassu kosam srimadbhaagavataadi ashtaadasa puraanaalanu bhaarata jaatiki andinchina srimannarayana swaroopamaina shree vyaasa bhagavaanudini poojinchi, vishnu sahasra namadi paaraayana chesi, bhagavadkrupanu ponde prayatnam ee gurupournami rojuna cheddam. tana shishya prasishyula dwara niraksharaasyulaina vaariki kuudaa dharmamante emito telisetatlu chesi, aadhyaatmika purogatiki enno viluvaina stotraalanu, bhagavadgeetaadi slokaalaku bhashyam cheppi naalugu dikkula peethaalanu sthaapinchi sanaatana bhaarateeya samskrutii dharma saampradaayaalaku rakshanagaa aachaarya vyavasthanu erparachina sakshat sankaraswaroopam aadisankaraachaaryulanu smarinchukundam. dattaparamparaloni avadhootalu, paramaguruvulaku pranamilludaamu. ramakrishna paramahamsa, swami vivekaananda, swami samardha, shree saayi nadhudu modalu iteevala paramapadinchina sadguru shree sivaanandamoorti gaari varaku samardha sadguruvulandarini maanavaali shreyassukosam praardhinchudaam.
samasta vaedaalu, samasta devatalu, samasta teerdaalu, guruvulone koluvai untaayi. guruvukante goppadi ee lokamlo ledu. anduke gurubhaktula kadhalanu mananam chesukuni, vaari maargaanni anusarinchi, andaramuu guruseva bhaagyaanni pondi tarinche prayatnam cheddam.
na guroradhikam, na guroradhikam, na guroradhikam, na guroradhikam shiva saasanatah shiva saasanatah shiva saasanatah shiva saasanatah || shree gurubhyom namah – shree gurucharanam saranam saranam ||
| na guroradhikam | - bhavaraju padmini u agnaana timirandhasya gnaanaanjana salakaya chakshurunmeelitam yena tasmai shree gurave nama:! aasrayinchina ...
chinmudratho, aanandamu moorteebhavinchutunna, tanalo taanu raminchuchu, paramaanandamaina mukhamutho, tana chuttu cherina parabrahma dhyaanamulo unna rushulaku mounamgaa parabrahma tattvaanni bodhinche dakshinaamuurtiki namaskarinchuchunnaanu
srushti samayamulo chaturmukha brahma shivuni upaasinchi srushti kaaryamunu chese apaaramaina saktini pondaadu. sanakasanandaadi munulu aa paramasivuni praarthinchi parabrahma tattvamunu upadesinchamani vedukonagaa shivudu dakshinaamuurtigaa avatarinchi, mounamgaa vaariki ghnaanopadesam cheshaadu.
aa dakshinaamuurtipai aadisankarulu rachichina stotramulo modatidi paina cheppabadina shlokam. mounamgaa untuu parabrahma tattvaanni ela bodhinchaadu? ee prasnaku samadhanam gurinchi kontha visleshiddam.
paramaatma, guruvu, anugrahamu ivannee okate. saasvatamainavi, eppudu andubaatulo undevi. manam vedikithe dorikevadu kaadu guruvu. adhe dakshinaamuurti tattvamu kuudaa. mounamgaa dhyaanamulo undagaa chuttu cheraaru shishyulu. mounamtho vaari sandehaalaku samadhanam telipaadu dakshinaamuurti. anagaa, vaaru tama 'nenu ' ane unikini kolpoyaru. adhe ghnaanam.
mounam annitikanna saktivantamaina saadhanam. samasta saastramula saaramuu guruvu yokka mounamu mundu digadudupe. aa mounam saagaram kanna lotainadi, himalayamulakanna ettainadi. mounamtho ahankaaraanni nasimpajestaadu guruvu. ahankaramante? nenu, naadi, naa valana ane maayaapuuritamaina bhaavanalu. nenu annadaaniki chotu lenappudu aa vyakti srushtilo atyadbhutamaina brahmagnaanaanni pondinatle.
guruvu chese atyuttamamaina upadesam mounamgaane jarugutundi. deenini dakshinaamuurti roopam dwara ee prapanchaaniki parameshwarudu telipaadu. guruvu chese itara upadesha paddhatulu - sparsa, mantramu, drushti, maanasika bodha..ivannee kuudaa mounopadesamu kanna takkuva sthaayilove. dehamu ane aalochananu daatina vaadu guruvu. shishyulalo aa bhavananu mounamutho pogottinavaadu dakshinaamuurti.
avunu. mounamgaa unde shishyuniki guruvu yokka mounam athi prabhaavavantamaina suuchanalu. guruvu yokka aa mounam atyuttamamaina anugraham. guruvu yokka upadesha paddhatulalo mounam annitikanna pradhaanamainadi. guruvu mounamugaa unte shishyuni manasu athi vegavantamgaa parisuddhamavutundi.
migata upadesapaddhatulannitila vishayamu-vastuvu ane rendu undi tiiraali. mundu vishayamu taruvaata vastuvu alanti upadesamlo vastaayi. mounopadesamlo ivi athi twaragaa shishyunaku abbutai. guruvu yokka mounamu shishyuni satya marganveshanalo mundunchutundi.
ikkada oka mukhyamaina vishayam. shishyula sthaayini batti guruvu tana paddhatini maarchutaadu. sanakasanandulu brahmagnaana nishtaa paraayanulai unnanduna athi prabhaavantamaina mounopadesaanni vaariki andinchaadu dakshinaamuurti. aa brahmagnaana nishtaku entho saadhana avasaram. ee saadhanaku guruvu avasaram. aa guruvu ellappuduu okkare undaru. mana aadhyaatmika yaanamlo manam vese mundadugulanu batti tagina guruvu manaku andubaatulo untaadu. annitinee daati nenu anna bhavana tolage sthaayiki cherinappudu swayamgaa paramatme manaku atyuttamamaina paddhatilo parabrahma ghnaanaanni bodhistaadu. anduke aadhyaatmika yaanam renduvaipula padunaina kattipai chese prayaanam ani aaryokti.
mounam - akkiraju prasad mouna vyaakhya prakatita parabrahma tattvam yuvanam varshishtaante vasadrushiganairaavrutam brahma nishtaih acharyendra...
"balaheenataku virugudu balaanni gurinchi alochinchadame kaani, balaheenata gurinchi deerghaalochana cheyyadam kaadu. manushyulu vaarilo daagiunna akhandamaina saktini gurtinchaali. " - swami vivekaananda.
kontamandi annee unna, evo baadhalanu konitechukuni, baadhapadutuu kaalam gadipestaru. tama pakkinti vaaru aanandamgaa unnarano, kotta vastuvulu konukkunnarano, taamu aasinchindi andaledano, ilaa niraasaku gurauthoo untaaru. nijaanikee, e badha laeni manishi undadu ! kallu moosukunnavaariki velugu kanipinchanatlu, ituvanti vaariki apaaramgaa vaaripai prasaristunna daivanugraham gocharinchadu.
chinnatanamlo oka chaclet, bisket, taayilam mana samasyalu. vatikosam diguluu, benga. kaani ippudu avi leve ! emayyayi ? karta maaraledu, kaani karma maarindi. ante... manam maaraledu, kaani manam chese panulu marai, baadhalu marai. chinnappati baadhalu ippudu manaku gurtundavu, unna, lekkaloki raavu. alaage, ippudunna baadhalu kuudaa kaalapravaahamlo patanitila kottukupoyeve, taatkaalikamainave ani manam gurtunchukovali. oka chinna kadhanu chuddamu.
oka rajyam loo andariki baadhalu perigipoyayata. janam evaruu santoshamgaa leru. okkokkaridii okko samasya. evariki vaallu pakkavaallani chusi vaallu haayigaa batukutunnaru ani anukuntunnaru. manchivaadaina aa deshapu raju ki ee vishayam chala baadha kaligi, oka maharshi ni kalisi tana prajala paristhiti vivarinchi cheppaadu. maharshi kshanam alochinchi 'baadhala marpidy' ane aalochana chesaru.
'meeku evariki e samasya unna, edutivaarito kundamarpidy chesukone veelu kalipistunnaru maharshi, adhi oo ganta lopulo ee avakaasaanni viniyoginchukondi' ani prakatinchaadu.
janam aanandamgaa chappatlu charichaaru. gayyali atta samasya, taagubotu koduku samasya, anarogyam samasya, koothuru pelli samasya, aakali samasya ....ilaa andariki chinnavi peddavi enno ibbandulu. andaru okachota cheraaru. sandadi modalaindi, gusagusalu vinipistunnaayi, samayam gadichipotundi. cony evaruu tama samasyanu maarchukoovadaaniki siddamgaa leru.
ela marchukovadam? mundu mana samasya peddadi anukunnadi, edutivaadidi vinnaka, manade nayam anipistundi. maharshi aa upaayam enduku cheppado rajuku ardhamaindi. taamu ardharahitamgaa baadha padutunnamani prajalakuu ardhamaindi. maharshiki kruthantalu telipi, niraasanu, dainyaanni vidichi, unnadaanitoe aanandamgaa undasaagaaru.
okkasari aalochinchandi. ee prapanchamlo tindiki, guddaki leka entho mandi allaadutunnaaru. niluva needa leka chetla krinda bratikevaaru, potta chetabattuku kaalinadakana oollu tirigevaaru anekamandi unnaaru. anaarogyamtho kadalaleni sthitilo chaalaamandi allaadutunnaaru. mari atuvantappudu manaku manchi aahaaram, aarogyam, aahaaryam undadam paripurna daivanugrahame kada !
manam pratinityam mana aalochanalanu gamanistuu undaali. eppudaithe avi evo baadhalni tecchi, manalni krungadiyyaali ani chustunnayo, ventane apramattamai, aa aalochanalanu tarimesela, manasunu anya vishayaalapaiki mallinchukovali. manalo unna saktiyuktulni mana unnatike tappa, patanaaniki etty paristhitulloonuu vaadakuudadu.
dainyam maranamtho samanam. ante, ituvanti shikshanu manaku maname baadhala roopamlo vidhistunnaamu annamata ! jeevitam annaka samasyalu tappanisarigaa untaayi... manakaina, mana pakkavallakaina, avi sahajam. baadhalunnaayanna baadha pothe ,daanni edurkone sakti vastundimanaku artham kaavaalsindi emitante, manalni balaheenulni chesedi, verevaro kaadu, swayamgaa mana aalochanale ! balam - balaheenata ekkado levu, mana aalochanallone unnaayi. anduke, aalochanala meeda niyantrana saadhinchina vyakti vijaya sopaanaalanu adhirohistaadu. marentho mandiki aadarsamavutaadu. vijayeebhava !
balam - balaheenata - ji.narayana raavu "balaheenataku virugudu balaanni gurinchi alochinchadame kaani, balaheenata gurinchi deerghaalochana cheyyadam kaadu. ma...
eakala ante nidralo kanipinchedi kaadu. kala ante... ninnu nidraponivvakunda chesedi. kala aalochanalanu rekettistundi. aalochana manalni kaaryonmukhulanu chestundi. kalalu kanandi. vaatini saakaaram chesukondi!u
yehradayamlo nijaayitii unnappudu aa andam vyaktitvamlo kanabadutundi u – anevaaru abdul kalaam. asalu vyaktitvaaniki punaadulu padedi ekkada, pempakamloonuu, tana chuttu unna paristhitulloonuu kada... anduke mundugaa kalaam gaari balyanni gurinchi telusukundaamu.
"udayam naalugu gantalaku nidra lechevadni. maa amma udayaanne nannu nidra lepedi. appudu snaanam chesi lekkala tushaneki vellevaadni. snaanam chesi rakapothe maa master paataalu cheppevaaru kaadu. nenu tusion puurti chesukochesariki maa naanna nannu namaj teesukelladaaniki siddamgaa undevaaru. aa kaaryakramam puurti ayyaka railvestationki vellevaadni. madrasu nunchi vache dinapatrikala paarsillini teesukoni vaatini pampinee chesevadni. ee vidhamgaa pani chestune chaduvukunna. maadi ummadi kutumbam. sabhyulu ekkuva mandi undevaaru.'maa amma maatram naaku migita varikanna ekkuva tindi pettedi. intlo nenu chivarivaadni. daaniki thodu chaduvukuntu.. pani cheyadam valla maa amma naapai chala shraddha chuupedi. maa intlo aanandam.. vishaadam rendoo undevi antuu tana balyanni gurinchi cheppevaaru abdul kalaam.
okaroju pagalanta ekkuvagaa pani undatamtho abdul kalaam gaari amma baga alasipoyindi. aa roju raatri vanta puurtayindanii, bhojananiki rammani, aame pilavadamtho abdul kalaam gaaru, tana tandritho kalisi bhojanam cheyadaaniki siddapaddaaru. tana tandri mundu oka plate loo pettina rottelu baga madipoyi undataanni chusina abdul kalaam gaaru, aayana vaatini tine mundu tana tallini emaina koppadataremonani, mounamgaa alaage chustuu undipoyaaru.
cony aayana aa rottelanu tini, aamenu emi anakunda lechi vellipoyaaru. koddisepatiki aame, tana bharta daggaraku velli u rottelu maadipoyinanduku kshaminchamanikae korindi. ventane aayana, u naaku maadipoyina rottelante chala ishtam ani entho premagaa aametho annaru.
idantaa gamaninchina abdul kalaam gaaru, koddisepati tarvaata tana tandri daggaraku velli emeeku nijamgaa maadipoyina rottelu ante anta ishtama?u ani adigaaru.
aayana abdul kalaam gaari tala nimurutuu u mee amma pagalanta kashtapadi entho alasipoyindi. anta alasatalo kuudaa visugu lekunda vanta chesindi. okkapuuta maadipoyina rottelu tinte manakemi kaadu. cony aa rottelu madipoyayani vimarsiste, aame manasu entagaano baadhapadutundi.alaa baadha pettadam naakishtam ledu.u annaru.
jeevitamlo evaraina konni sandarbhaalalo porapaatlu cheyadam sahajam. aa porapaatlanu aadhaaramgaa chesukoni vimarsinchadam manchidi kaadani aayana annaru. ee sanghatana dwara abdul kalaam gaaru cheppina vishayam, edutivaaru chesina porapaatlanu chusi tondarapadi vimarsinchi vaari manasulanu baadha pettakandi. bandhaalanu balaparuchukuntu jeevitaalanu konasaginchandi... ani. ituvanti aadarsaale, aayananu himalayamanta samunnatamgaa prajalu, vidyaardhula manasullo chirasthaayigaa nilichela chesai.
baalalaku sphurthy, yuvataku chaitanya deepti, saastravettalaku memissile manne, nethalaku aadarsam, yavate deshaniki epraja rashtrapatia.... asamaanamaina vyakti, avulni pakiri jainulabdin kalaam, 1931 aktobaru 15na aayana janminchaaru. tamilanaadulooni ramanadhapuram jilla rameshwaramlo aayana jailulabdin, aasilamma dampatulaku kalaam janminchaaru. vaaridi nirupeda kutumbam.
chaduvu meeda maatram vipareetamaina prema, aasakti unna abdulle kalaam.. tiruchiraapallilo fizics loo digri chesaru. tarvaata madrasse insetitute aff technologynunchi aerospace ingineeringlo patta pondaaru. pattabhadrudaina tarvaata aayana bhaaratadesapu rakshana parisodhana mariyu abhivruddhi samstha (di.ar.di.o)loo oka viphalamaina hover craft praajektu meeda panicheyadaaniki cheraaru. 1962loo bhaarateeya antariksha parisodhanaa samstha isrolo cheraaru. akkada aayana itara saastravettalato kalasi aneka krutrima upagrahaalanu vijayavantamgaa prayoginchaaru. rohini upagrahaanni juulai 1980loo vijayavantamgaa bhoomi sameepa kakshyaloki vadilina bhaaratadesapu toli swadeshee upagraha prayoga vaahanam (SLV-III)ni abhivruddhi cheyadamlo praajektu directoruga aayana krushi entho undi.
1982loo, aayana drdvo diraktaruga tirigi baadhyatalu chepatti gaided missilesepy drushti kendrikarinchaaru. agni, pruthvi kshipani missailla abhivruddhi chesi prayoginchadamlo keelaka paatra pooshinchaaru. ante deshaniki toli missailenu andinchina ghanata aayanade. anduke aayanaku emissile maan ane paeru kuudaa vachindi. aa tarvaata juulai 1992loo desha rakshana mantriki saanketika salahaadaarugaa niyamitulayyaaru. alaage, bhaarata prabhutvaaniki pradhaana saanketika salahaadaarugaa kabinet hodalo konasaagaaru. abdul kalaam krushi phalitamgaa 1998loo pokhran-II anupareekshalu vijayavantamgaa puurti cheyadanjarigindi. ee anhu pareekshatho bhaaratadesaanni anvastrarajyala sarasana cherchina ghanata aayanake dakkutundi.
bharathm ammula podilooni aneka kshipani astraala roopakartagaa andinchina sevalu tirugulenivi. desham aayananu gowravanga missailmanyani antuu keertinchindi. balisticke missailse vanti parisodhanallo aayana keelakavyakti. pokhranni 2 pareekshallo kuudaa aayane keelakamgaa unnaaru. aayana jeevana prasthaanam anoohyamgaa rajakeeya padavula vaipumallindi. ayithe aashaamaashiigaa kakunda.. jaati garvinche vidhamgaa.. aayana ekamgaa rashtrapati padaviki ennikayyaaru.
eeyanaku bharatadesa atyunnata puraskaaraalaina padma bhushan (1981), padma vibhushan (1990), bhaarataratna (1997)lu varinchaayi. alaage, desamlo unna vishwavidyaalayaallo kaneesam 30varaku universitylu gaurava doctoratelu pradaanam chesaayi.
abdul kalaam puurtigaa saakaahaari. madyapaana vyatireki. brahmachaari. khachitamaina vyaktigata kramasikshananu paatistaaru. eprajalu.. tama bhaaryaapillalaku tama pillala pillalakuu aastulu sampaadinchi pettadam kosame avineetiparulautaaru antuu aayana brahmacharyaanni sweekarinchaaru. islam prakaaramaithe prati muslimuu pelli chesukovali. cony, kalaam khurannito paatu, bhagavadgeetanu kuudaa chaduvutaaru. vaedaalu, upanishattulu, bhagavadgeeta loni slokaalanu yuvataku gurtuchestu, bharatadesa charitra, samskruti patla tanakunna gouravamaryaadalni chaatukunevaaru. aayana roopondinchina kshipanulaku agni, pruthvi, antuu mana samskrutini gurtu chese paerlu pettevaaru. matagharshanalanu nirasinche saantikaamukudigaa perugadinchaaru. eeyana wings af fire, cientist tu presidenti vanti aneka pustakaalanu rachinchaaru.
bhaarata raashtrapatigaa gadde digipoyina tarvaata.. evvaraina sare virama jeevitaanni aa padaviki, hodaku tagina maryaadalato prasaatamgaa, nirvyaapaaramgaa gadapalani anukuntaaru. cony akkade kalaamlooni vibhinnamaina vyaktitvam manaku kanipistundi. aayana aa bhogalevi korukoledu. tanaku taanu entho ishtapade adhyapaka vruttiloki tirigi pravesinchaaru. fizicke gaurava professerga jaayin ayyaru.
kalaam jeevita bhagam nunchi oka goppa vishayaanni manam mananam chesukovali. vyaktigaa avivaahitudu ayina abdulle kalaam.. pasipillalatho chala ishtamgaa tana samayam gadipevaaru. bhaarata bhavishyathm deepaalugaa vaari meeda aayanaku entho ishtam undedi. chinnarulaku sainesm sangatulu cheppadam aayanaku entho ishtamaina amsam. alaage universityllo fizicke paataalu cheppadam kuudaa aayanaku atyanta preetipaatramaina amsam. aayanaku ekamgaa aaru doctorate lu unnaayi. tananu taanu fizixu professerga chusukovadam aayanaku ishtam. chivari shwasa varaku vidyaarthulanu unnata pourulugaa teerchididdadaaniki etuvanti rusumu teesukokunda desha vyaaptamgaa tirugutuu tana prasamgaalato chaitanyavantam chestu vachaaru kalaam. bharatamaata paadasevaku tana jeevitaanni sampuurnamgaa ankitam chesaru.
shillang loni iimlo vidyaarthulanu uddhesinchi prasangistundagaa abdul kalaam okkasariga kuppakuulipooyaaru. deentho teevra aswasthataku gurayyaru. deentho aayannu aaspatriki taralinchaaru. chikitsa pondutuu mruti chendaaru. parama pavitramaina toli ekaadasi ayina juulai 27, 2015 na, 84 endla mana maji rashtrapati shree epga abdul kalaam divangatulaina vaarta andarikee digbhraantini kalugajesindi.
oka nirupeda kutumbam nunchi tana jeevanaprasthaanam praarambhinchi, saastravettagaa prapancham nivverapoyetuvanti aneka parisodhanalu saaginchi- saadhinchi, missile mannega keerti pratishtalu sampaadinchukuni, bhaaratadesapu atyunnata padavi ayina rashtrapati sthaanaanni adhishtinchi, yaavattu prapancha deshaala drushtilo aa padavike vanne tecchina maneeshi ayina kalaam gaari jeevanam andarikee aadarsavantam. aayana manamadhya lekapoyina, aayana veliginchina chaitanya deepti enno hrudayaallo velugulu panchuthoone untundi.
chaitanya deepti – abdul kalaam - bhavaraju padmini yu kala ante nidralo kanipinchedi kaadu. kala ante... ninnu nidraponivvakunda chesedi. kala ...
levandi! melkonandi !arhudaina guruvunu aasrayinchi anubhooti pondandi! padunaina katti anchu meeda nadavadam vale bhagavanmargam kathinamainadani praagnulu chebutunnaru.
kathopanishattulo cheppabadina ee shlokam niraasa nispruhalalo unna bhaarateeya yuvataku patha nirdesam chestundi. kaaradavilo cheekatilo daari vetakutuu velle maanavulaku, guruvu deepam pattuku munduku nadipe margadarsi. swami vivekaanandulu ee shlokaanni tana bodhalalo vistrutamgaa prachaaram chesaru. daari tapputunna bhaarateeya yuvatanu utteja parachi jaagrutam chesaru.
'gue caro andhakarasya ,yeru tikarotannirodhakah. ... annaru. ante, guruvu anhaanaandhakaaraanni roopumaape ghnaanajyothi.saamaanya deepam baahyaandhakaaraanni pogodutundi. sadguruvu iche ghnaanamu ane deepam antahkarana yandali moharoopa tamassunu nasimpajestundi. asalu sadguruvu ante evaru ? guruvu yokka aavasyakata emiti ? – anna vishayaalu chuddamu.
saadhaaranamgaa manamevaro teliyaka manachuttu unna vaatini manavigaa bhavinchi, adhe manam anukuntu vuntam . avi manavi kaani, manamu kaadu . manam evaro teliyaka tikamaka paduthoo mana chuttu vunna
vaatitho manalni anvayinchukoni ekatvam chendutuu, ave manam anukuntu kaalam ane pravaahamlo kottukupotu untaamu. nidraanamai unna maanavajaatini melukolipi, manavudu tana nija swaroopam telusukovatam kosam bhagavantudu entho karunatho, tananu telisina kondarini pamputaadu. vaariki , vaaru vachina pani telisi, pampinadevaro telisi maanavuni abhyunnati kosam shramistaaru.
shramanu marachi jaatini munduku nadipistaaru. vaarini anusarinchina vaariki ghnaanamunu andinchi karmayoga rahasyamulanu telipi tirigi vaaru seva maargamulo ela tarinchi tamanu telusukoni daivaanni cheravacho aacharinchi teliyaparustaaru . vaare sadguruvulu. daivaniki , saadhakuniki madya oka vaaradhi vale panichestaaru .
memu sadguruvulam ani chepparu . vaaru daiva sankalpaanni anusarinchi tana kartavyamulanu nirvartistuu untaaru. vaarini anusarinchina vaaru maargamu teliyabadi taristaaru, anusarinchani vaaru maargamu teliyaka kaala pravaahamlo kottukoni pothoo vuntaaru. mari sadguruvunu telusukovadam ela ? ante – oka chinna kadhanu chuddamu.
yayaati kodukaina yadu maharaju okasari vetaku vellaadu. adavilo ataniki oka sarvasangaparityagaayina oka avadhuuta kanipinchaadu. aayana sath chith aanandunigaa chusina yaduvu, swami meerinta aanandamgaa ee keekaaranyamlo ela undagalugutunnaarani adigithe, daaniki aa avadhuuta, nenu 24mandi guruvulanundi ghnaanaanni pondi, anushtinchi, aatmagnaanam pondaanu. anduvalle naaku nirhetukamgaa, saasvatamgaa unde aanandam labhinchindi ani chebutuu, vaari vaari sadlakshanaalanu grahinchi, vaarini guruvulugaa grahinchaananii chebutuu, aa 24 guruvulevaro ilaa cheppaadu - "modati guruvu bhoomi, rendo guruvu vaayuvu, moodo guruvu aakaasam, naalugo guruvu agni, aido guruvu suuryudu, aaro guruvu pavuram, edo guruvu konda chiluva, enimido guruvu samudram, tommido guruvu midata, padho guruvu enugu, padakondo guruvu cheema, pannendo guruvu chepa, padamudo guruvu pingala ane vaesya, padnaalugo guruvu vetagaadu, padiheno guruvu baludu, padahaaro guruvu chandrudu, padihedo guruvu theneteega, padnenimido guruvu ledi, pantommido guruvu gradda, iravayyava guruvu kanya, iravai okato guruvu paamu, iravai rendo guruvu saalepurugu, iravai moodo guruvu bhramara keetakam, iravainaalugo guruvu neeru. ee 24 guruvula lakshanaaluu undevaadu sadguruvu.u annaru.
yaduvu marinta sandigdhataku lonai , emahatma ! meeru cheppindi naaku emi ardham kaaledu. ivannee mee guruvulu ela ayyayo, dayunchi vivaramgaa cheppagalaru.u ani adigaadu. appuda avadhuuta ilaa cheppaaru.
tananu jeevulu enni vidhaalugaa himsistunnanuu, trokkutunnanu, tanapai malamoothramulu visarjinchu chunnanuu, annitinee bharinchi dweshabhaavamu leka himsinchina vaariki pratiphalamgaa pantalanu, phala vrukshamulanu, lataapushpamulanu, poolatenelanu prasaadistunna bhudevinundi sahanaanni, bhootadayanu neerchukunnaanu.
parisuddhamaina jalamu murikini pogottunatlu antahkaranasuddhi gala mahaatmulu praapanchika maanavula manomalinyanni shubhraparustaaru. nenu parisuddha antahkarana kaligi jeevinchaalani neetidwara paatamu neerchukunnaanu .
gaali annichotla tiriginanu, enno vastuvulapai prayaanamu saaginchinaanu denitonu sangatvam erparachukoni vidhamgaa prapanchamulo evarimadhya tiruguchunnanu nissangudanai jeevinchaalani gaalini chuuchi grahinchaanu.
tama biddalatho kalasi entho haayigaa jeevistunnapavuramula jantanu okasari nenu chusanu. kontha sepatiki akkadiki oka boyavadu vachi vala pannadu. ventane kapotha santaanamu aa vala loniki velli chikkipoyinavi. biddalanu vadili jeevinchaleni tallipavuramu vilapistuu parugetti tanuu velli valalo chikkipoyindi. vyamoha mamakaradule bandhaniki kaaranamani aa kapotamula dwara grahinchaanu.
tummeda oka pushpamu nundi gaaka aneka pushpaala makarandamunu grahinchulaaguna, yatinaina nenu oka inti nundi gaaka konni illaku bhikshaku velli grahinchina daanitho truptijendi jeevinchaalani, oka intilone vundi gruhastulaku bharam kaaraadani tummeda dwara grahinchaanu. deenine emadhukari bhiksha antaaru.
theneteegalu athi kashtamto tenenu sampaadistaayi. boyavadu atisulabhamgaa tenenu apaharistaadu. manavudu atikashtamto dhanaannisampaadinchi dachukuntadu. mrutyuvu oka kshanamlo harinchi vestundi. manam daachukunnadi yamudu dochukovadanike ganuka, dhanamunu dachuta manchidi kaadani theneteegalanu chuuchi grahinchaanu.
paalutraage sisuvu e vyadhalu leka alajadulu leka sadaa aanandamgaa jeevistundi. saadhakudu kuudaa ahankara abhimana rahitudai pasibiddalaagaa kaalam gadapalani sisuvu dwara grahinchaanu.
taanu nivasinchadaaniki paamu puttanu nirminchukodu. cheemalu ityaadi keetakamulu tayaaruchesina puttalo manugadanu saagistundi. sanyasi tanakoraku aashramaalu nirminchukonavasaram ledani itarulu nirminchina guhalalo, devalayalalo nivasinchadame dharmayutamani paamunu chusi telusukunnaanu.
saalepurugu taanu nirminchukunna saaleguutiloo taane chikki gtinchipotundi. alaage manishi tana mano bhavalane vishavalayamlo chikki nasinchipotadu. kanuka prajnaavantudu praapanchika vishayavaasanalanedi kattelatho perchabadina jeevanachitipai mruti chendaraadani saalepurugu dwara grahinchaanu.
videhanagaramlo pingala ane nartaki undedi. tana nrutya vinyaasaannikaankshi purushula eduta nrutyanchestuu jeevistundedi. okanadu tana nrutya pradarsanalalo palgoni paalupanchukunevaaru okkaru kuudaa raledu. aavida kontasepu alaage nireekshinchi niraasa chendindi. ika evvaruraarani nirnayinchukunnadi. unnadaanitoe truptipadi gruhamlooniki velli haayigaa nidrapoyindi. aasha vadilina vyaktiki aanandam kalugutundani aa nartakini chusi grahinchaanu.
kondachiluva taanu aahaara sampaadanaki alamatinchi alasipodu. taanu nilakadagaa okachota yuntoo dorikina daanitho truptichendi jeevistundi. aahaaramu koraku anveshinchaka "yadruchchaalaabha santushtah ayachitamugaa labhinchina daanitho jeevinchaalani kondachiluvani chusi neerchukunnaanu.
jihvendriyaaniki banisa ayina chepa gaalaaniki tagulukunna eranu mringaalani prayatninchi taane aahuti ayipotundi. ruchi vishayamlo abhiruchi manchidi kaadu. deharakshana nimittam avasaramaina aahaaraanni saadhakudu grahinchaali. aahaara vishayamlo atyaasa anarthaanni tecchi pedutundani chepadwara grahinchaanu.
gaali, meghamu, suurya chandra nakshatraadulu sarvamu aakaasamulo unnaanu vaatitho elanti sangatvamunu erparachukokunda niliche aakaasamuvale atma sarvatra vyaapinchinaanu, sarvamu aatmayande unnaanu e vastuvu thonanu sambandhamu, sangatvamu aatmaku ledane satyaanni aakaasam dwara grahinchaanu.
chandrudu sadaa puurnudai yunnanuu bhoomi chaaya chandrunipai badu reetini batti chandrunilo vruddhi kshayaalu unnatlu aaropinchu laaguna aatma anantamu, sampuurnamu ayinanu sareera manobuddula chaya prasaranache aatma parimitiche bhranti kalugu chunnadanu chandrunni chuuchi telusukunnaanu.
enno nadulu tanalo vachi kalasinanu taanu etty kalata chendani saagaramu vale jeevitamulo baadhalni, vyadhaluu, dukkhamu - enni pravesinchu chunnanu chalinchakunda jeevinchaalane ghnaanaanni telusukunnaanu.
deepakaantini chusi bhraantilo parugidi agniki aahutai madipoye chimmata purugu laaga, stree deha soundaryaanni chusi bhraantitoe manavudu prasastamayina jeevitaanni vrudhaa chesukonuchunnadu. netrendriyamunu nigrahinchukoni manasunu mohamunaku gurikanivvaka aatma yandu layam chesinappudu nitya saanti chekura galadani chimmata puruguni chusi grahinchaanu.
suuryudu okade ayinanu aneka kundallo pratibimbimchi aneka suryulugaa kanpattu laaguna, parabrahmamu sareeramulane kundalayandu manasane jalamulo pratibimbimchagaane aneka atmalunnatlu teliyuchunnadi. yathaarthaaniki aatma okkate ane ghnaanam suuryuni chusi grahinchaanu.
sangeetamante lediki chala abhiruchi. adhi telisina veta gaadu oka podalo daagi shraavyamgaa vaadya sangeetaanni vinipistaadu. sangeetamu vinipinchu dikkunake ledi abhilaashato nadachi vastundi. daggaraku ragane vetagaadu valapanni pattukuntaadu. sabdendriyamunaku longi ledi praanamu pogottukonu vidhamugaa , stree yokka mrudu madhura bhashanamane sangeetamu vini purushudu anyayamai potunnadu. streela vishayamlo shravanamu kuudaa apayame nani ledi dwara grahinchaanu.
enugu rutukaalamlo eduta unchabadina bomma enugunu chusi kamodrekamuto munduku saagutundi. daanini bandhinchadaaniki munde tayaaru cheyabadina guntalo padi dorikipotundi. stree sambandhamaina kaama vyaamohamu manishiki patanaanni kaligistundani enugu dwara grahinchaanu.
kaaki oka chota maamsapu mukkanu sampaadinchinadi. adhi chusina itara pakshulu daanini vembadinchaayi . egiri egiri kaaki alasi potundi. vembadinchina vastunna pakshula barinundi tappinchukoleka aa maamsapu mukkanu vadilestundi. pakshulannee kaakini vadili aa mukkanu grahinchadaaniki vetadayi. kaaki prasaantamgaa chettukommapai kuurchoni sedha teerchukuntundi. indriya vishayaalanu pattukunnanta varaku jeeviki daarunamaina dukhamenani vaatini tyajinchadam valana prasaantata chekurutundani aa kaakini chusi neerchukunnaanu.
oka shraamikudu tana dukaanam vadda saramulanu tadeka drushtitho padunu chestuntaadu. adhe samayaniki raju gaaru saparivaara sametamugaa tana dukaanam mundugaa vedataaru. aa drushyaanni shraamikudu chudaledu. kontha sepatiki oka vyakti vachi "raju gaaru itu vellaraa " ani adugutaadu. "emo naaku teliyadu, nenu baanamu cheyutalo nimagnamai undinaanu" ani samaadhaana mistaadu. ekagrata ante emito adhi ela undaalo aa shraamikuni chuuchi grahinchaanu.
vivaha nimittamai ammayini chudataniki oka intiki bandhuvulu vastaaru. aa samayamlo ammai tallidandrulu leru. ammai okkate undi. vachina vaarini gowravinchi, tallidandrulu vachhu samaya mainadani, koorchunda valasindani cheppi gruhamlooniki vedutundi. vachina bandhuvulaku aatidhyamichutaku dhaanyamunu rotilo vesi danchutuu untundi. ammai chetiki unna gaajulu sabdam chestuntaayi. aa gajula sabdam vini ee intlo vadlu danchutaku kooleelanu vinyoginche saktikuda ledani telusukuni tadwara tana inti paedarikaanni vachina chuttaalu grahistaarane uddesyamu thoo tana cheti gajulanni pagula gotti okkokka chetiki rendesi gajula choppuna unchukuntundi. appatikee sabdamu janistune untundi . rendava gaajunu kuda pagulagotti chetiki oka gaaju choppuna unchukuntundi. ika sabdamu raledu . aavida tana panilo nimagnamoutundi. sanyaasiki jana samsargam manchidi kaadaniyu , iddarunnanu godavale naniyu, ekanta jeevaname sreyodaayakamaniyu aa ammayini chuuchi grahinchaanu.
tummeda keetakamunu tecchi tana gootilo unchi podustuu untundi. mallee tummeda eppudu vastundo, mallee tananu bhayankaramugaa kaatu vestundemo ane bheetito sadaa aa keetakamu bhramaraanni goorche chintistuu untundi. anavaratamu bhramara dhyaanamlo unnanduna aa keetakamu bhramaramgaa maari potundi."yadbhaavam tadbhavati" bhavale bratukunu nirnayistaayi. nirantaram aatma dhyaanamtho nenuu aatma ghnaaninai povalani deha bhraantini vadali moksha saamraajyaanni saadhinchaalani ee bhramara keetakamulu chusi neerchukunnaanu. deenine bhramarakeetaka nyaayamantaaru.
mana dhyaanaaniki moolam guruvu, manam chese poojaku moolam gurupaadaalu, manaku mantram antuu edaina labhinchindii ante adhi mana gurudevula vaakyaale, manaku moksham kalagalante daaniki mana guruvu krupa undaali. anduvalla, guruve mana sarvaswam ani sevistene manaku moksha maargam sugamamavutundi. duhkha nivaaranaku prati okkaruu nirmala hrudayamutho achanchala bhaktito bhagavataradhana cheyyali. prati manishi hrudayamulo devudu unnaadani telusu kabatti, sadguruvunu anusarinchi, daivakarya dharma kaarya niratudai jeevinchaali.
guruve deepam - akkiraju prasad uttishtata jaagrata prapya varaannibodhatah kshurasya dhara nisita duratyaya durgam pathastatkavayo vadanti ...
sande , mande lu vachinappude, ee 'dee' lu kuudaa daalu venuka daakkunna sainikudila ,vaativenuka nakki, daakkuni mana desamloki chorabadi vachesai. ayithe enti ? - manakunna boledanni pandagalalo, marikonni pandagalu kalisai - antara, ayithe chadavandi...
gatha konni rojulugaa maa chinnammaayiki, peddammaayiki rahasya mantanaalu jarugutunnaayani, nenu kanipettesanu. 'evite , sangati...?' ani niladeeste, seakret, cheppakudadu. sande oka speshal undi, annaru.
meeru cheppakapothe, googulamma ledhoo, amayakappakshullara ! anukuni, 'cheppave googul darpanama ? aadivaaramu visheshamu emi ?' ani adaggane... emset pareekshalo laga oo naalugu apsion lu ichi, 'nachindi teesko poo,' andi.
andulo anumaanaaspadamgaa unna 'parents dee' nee khararu chesukunnanu. ituvanti pandugalu tala okkintikee 2, 3 ammaluu, naannaluu undi, andarinee saamuuhikamgaa gurtuchesukodaniki oka avakaasamgaa bhavinche videsheeyula samskruti ani naaku nammakamtho kuudina sandeham .aina, chinnapillalu kada , vaalla muchhata enduku kaadanadam 'chuddam, yem chestaro, ' ani mounamgaa unnaanu.
aadivaaram kada, ani haayigaa aadamarachi nidrapotuu, niddarleste chachina gurtukuraani edho kalakantu undagaa.. ' padminee, vantillu taalam pettava ?' anna maa attagaari swaram vinabadindi. 'adenti ?' anukuni, 'avakkayyara ?' programlo anker laga avaakkai, 'gaaliki talupu padipoyi untundi, gattigaa laagi chudandi...' ani mallee dindulo taladuurchaanu.
lechi chuddunu kada, vantinti talupu laagi, edho chinna taalam vesundi. porapaatuna vere vaallu vachuntara, ante, veedhigummam taalam alaage undi. asalu aa samayaniki e dongaadannaa porapaatuna maa intloki jorabadi, aakalesi, vantillu teravali ani prayatniste... vaadi donga taalaalu annee arigipoyi, asalu aa taalam ela vesaro ardham kaaka, raatrantaa juttu peekkuni, tellari bodigundutho tanantata taane polisulaku fon chesi, longipoyi... jana jeevana sravanti loo kalisipoye avakaasaalu aa taalam vesina teeru chuste, naaku ardhamaipoyindi. intati vaipareetyam cheyyagaligindi naa chinnakuture ani, naaku nene nammabalukkuni, taalam lagenduku, gadiya teesenduku sarkas kalakarulla kashtapaddaanu. tarvaata, aa taalam nenu tiyyagalanu anna bhrama tolagipoyi, nidramattu puurtigaa egiripoyi, maa chinnadaanni saranaagati vedaanu.
'oh, taalamaa ? nene vesanamma, vastunna...' ani, daachina taalam vetiki tecchi, taalam teesindi. "intakee taalam enduku pettave ?" ani adigithe... appudu naa agnaanam antaa aaviraipoyelaa bulli krushnudugaa maari ilaa cheppindi.
"parents dee rojuna videsaallo evaruu ammaanaannalni kashtapettaruta. nuvvu leche taim ki neeku t petti ivvaalani, plan chesamu. kaani, makante nuvvu munde lestavu kada, anduke, vantintiki taalam vesi paaresaamu..."
"osi mee asaadhyam kula, kaanivvandi..." anukuni, naapanullo paddaanu. kasepatiki doselu veyyabothu undagaa... "amma, aagaagu..." anna arupu vinabadindi.
"evite, paddara, enta gola ?" ani adigithe... " neeku doshalu nene vesi pedatanamma, " antuu vachindi 8 va taragati chadive naa peddakuturu. antakumunde intipanullo, kaasta vantalo daaniki sikshana ichi undadamvalla, "kaanivvu, nee muchhata enduku kaadanaali ?" antuu tappukuni, vere gadilo panichesukosaganu.
"ammoy... dosa penam meeda irukkupoyindi, raa !" inko polikeka. navvukuntu velli chuddunu kada, vantillu kurukshetra sangraamam tarvaata yuddabhumila undi. dosa pindi penam meeda tappa, gattu meeda, stav meeda, maa ammai moham meeda... alukkuni undi. penam meeda atukkunna dosha, naayakulanu veedani scom laga, raanani moraayinchindi. prakkana antaku mundu vesina dosa mukkalu, bhoogolam meedi khandalla akkadakkada padunnayi. vantillu paristhiti chustuu, 'eme, tappuko, dosa nenu vestale... ' annaanu deenamgaa.
'sare, ayithe vanta mammalne cheyyanivvali... pramis...' antuu cheyyi chaapindi chinnadi. paapam chinnapillalu, edho videshee pokadalni chusi, thokalu kaalchukuni muchhata padutunnaru, ponile, anukuni... alaage... 'pramis tooth pestu...' annaanu.
snaanam chesi baitiki vachi chuddunu kada, chinnadi, 'jai bal veer...' anukuntu denimeedo ekki kuurchuni tokkutondi... evita ani chuste, tokka teesina bangaalaadumpanu kuuralu sannagaa kotte kattar loo mottam petti, adhi taragabadaka daani meeda kuurchuni swari chestondi. 'osev... kattar virigipotunde... ' ane lopale 'tuck...' manna sabdam vinipinchindi... edavaleka navvutuu... peddadi emi chestondo chuddamu... ani vantintloki vellaanu.
akkada maro vipareetam... 'ammoy... ee bendakaayalu tarugutunte, hai jump chestunnayi. ika poyyi meeda pettina noone, chala kopanga evo sabdaalu chestonde...' antuu nana avasthaluu padutunte, 'parledamma ... nenu chestaanu... meeru velli mee gadi sardandi, chaalu, ' antuu daaniki vimukti kalpinchaanu.
ranarangamla unna paristhitini kaasta saatvikamgaa marchaka... gadiloki velli chuste... roojoo bommalatho, pustakaalato chindaravandaragaa unde vaalla gadi, subramgaa sardi kanipinchindi. hammaiah, ikkada elanti avaanchaneeya sanghatanalu jaragaledu... anukunelopala maa chinnadi adigindi oo pidigupaatu lanti clishta prasna.
"upavasam..." badulichi, mounamgaa navvukosaagaanu nenu - aruvuchukunna panduga tecchina anardhalniaswadis.
aruvu pandugalu - bhavaraju padmini sande , mande lu vachinappude, ee 'dee' lu kuudaa daalu venuka daakkunna sainikudila ,vaativenuka naka...
echas, edisavulevoyi bodi vedhawna annadu babai. nenu matuku navvutaane anna ebabay, naaku kuudaa oo fays buk acount chesi pettaway ani. cony babaiki chudu krutagnata ledu. ivaala bodi vedhava annadu. monnatiki monna bodi badudhayi annadu. tana rendu jalla seetha roddu meeda nadichostunte matuku kubuduguu, buduguu naaku kunchem saayam cheyyava?u ani kallavella paddaadu. kallavella ante appudeppudo seetha babaiki achating ki raa, ratrica ani cheppindi gadaa. apudu adhi nenu vinesaanugaa. apudu babai chudu kubuduguu buduguu, evaliki cheppake, neeku prootulu konipedatani ani naa kaallu pattukunnadu chudu. adhee. iseeta roddu meeda eppudostundo chusi naaku cheppue antaadu. mallaa seetha navvithe foto teesi kavita rasi fays buk loo pedataadu. adhi matuku naaku cheppadu. ee madhya ee fays buk lo pettadam baga neerchukunnaadu babai. naanna chala gaatigaa private cheppesadu babaiki. itla chaduvu sanje lekunda aa computer ki atukku pothe, adukkutintavura ani. chaduvu ante pustakaalu, sanje ante? babai antaadu tana frend ani. mallaa emo, naannaki teleedule, babai mottam computer ki atukkupodu. kunchem avutaaduu. adhi kuuda seetha meseju phonulo vastunde, aa tarvaata. osaari seetha meeda kavita rasi postuchesaduta babai. postu ante keebordu meeda tikku tikku ani kottesi, kampyutarloki poe ani mous pettuku nettatam. mous ante, ganeshu pakkana elukalaagaa computer pakkana chinna bomma vuntunde, adhi. adhi ela pani chestundi - emo naaku teleedu. see gaanapesuunaambaki telusanukunta. daaniki vaalla naanna computer praivetu mastarini pettaadu. adentadi - infermation technology subject ta. aa mastariki ainvermation ekkuva. technology takkuva antaadu babai. ante naaku teleedu. phesubukkulo pettadam kuudaa maamuulugaa kaadu, kavitalu rasi mari pedataadu. buduguu, chudu boldu mandi janaalu laik kodataru antaadu. idivaraku sait kottadam cheppaadu. ippudu laik kottadam cheppamante matuku khopam techesukuntunnadu. enduko anukunna, aa kavitaki pakkinti pinnigaaru tappa evaruu laik kottaledata. aavidani frend chesukunnadata babai. compyuterlo. amma kantlo neeru pettukundi adhi vini. inka eeyanaki pelli avutundaa ani. see ganapesunamba vachi nunty, compyuterlo andaruu andarikee frendsai ani cheppedaka. apude maa gopalam naanna babaiki praivetu gaatigaa cheppesadu. naaku navvagala babaiki, pakkinti pinnigaariki frend ship ante. alaa navvaanani raatri nannu pakkaki pilichi jellakaya ichadu babai. inkosaremo seetha edho foto pettindita phesubukkulo. adhi chusi babai comment pettadata. comment ante, mana notikedoste adhi vaageyyatanta. see gaana pesoonamba cheppindi. daaniki vaalla maastaaru roojoo enno cheppestunnadata. raa pesoonamba aadukundam ante, enannu pok cheyyaku antundi. ante entante, parigetukuni intiki vellipotundi. babai kaamentu chusi seetha vaalla naanna vachi babaiki gaatigaa praivetu cheppesadu. panilo panigaa naannaki cheppesadu. naannaki khopam aagaka ammaki praivetu cheppesadu. amma evariki praivetu cheppalo teleeka chapati pindi pisikesindi kasiga. asalu ee pravetlu enduku cheppukuntunnaru ani see gaanapesuunaambani adiga. ademo, mari neeku computer raadugaa ani adola navvindi. ee avamanam bharinchaleka babaini computer lo fays buk acount naakuu ivvava annadu. appude bodi vedhava annadu babai. naaku boldu khopam vachindi. anduke, babaiki telikunda tanu computer loo yem kottado chusesa. aa roju intlo evaruu lenappudu, see gaana pesoonambani piluchukocha. naaku kuuda computer vachhu ani cheppataaniki. adhi boldu haachcharyapadipoyindi. nemmadigaa computer start chesi fays buk ani tipe cheshaanu. pesoonamba, kubuduguu, buduguu, neeku akountu vunda?u ani adigindi. ledu, idhi baabaayidi ani cheppa. aidi telusa andi. bodi aidi emiti, pas word kuudaa telusu anna. mallee haachcharyapadipoyindi. aidi kotti pas word daggaraki vochesariki pesoonamba kallarpakunda chusesindi. daanni ooristuu pas word okkokka aksharame tipe cheshaanu. * * * * * ani. anthe, appatidaka seeriyassugaa vunna pesoonamba phellumani, gaatigaa navvesindi. adenti idegaa pas word babai epuduu kodataadu anna. haari buduguu buduguu ani navvesi paaripoyindi. naakem jarigindo ardham kaalaa. adhi atu vellindo ledho babai intikochi computer mundu nannu chusi screen vaipu chushadu. hante. gopalam naanna raatriki kadha cheptade, andulo hiranyakasipudu, prahlaaduduni chustade, alaa osaari nakesi chusi, kishtudu kamsuduni guddinattu naa dippa meeda jellakaya ichadu. adinka neppi pudutondi. ipudu anduke padukuni, inka kunchem migilina kadha mallaa repu cheputa. oke. bai.
fays budgu (budugu) - yanamandra srinivas echas, edisavulevoyi bodi vedhawna annadu babai. nenu matuku navvutaane anna ebabay, naaka...
namaskaram ! udayaanne uttejakaramaina manchi maatalu unte, rojanta samyamanamtho, utsaahamto gadapagalugutamu kada ! anduke meeku spuurtidaayakamgaa undenduku praarambhinchinade ee 'spuurti' sheershika. chadavandi... chadivinchandi...
ayyo, adhi kuudaa teleedaa? gudilo untarandi. anduke ,gudini chala subramgaa unchutaaru. roojoo tudustaaru, kadugutaaru, grahanaalu vaste samprokshana chestaaru. etuvanti amangala karamayina panulu jarugakunda, nirantaram aalaya pavitratanu kapade prayatnam chestuntaaru. sare, antena, kevalam gudilone daivam untara? ee sandarbhamgaa eppudo chadivina chinna kadha ghnaapakam vastondi. nindu sabhalo, droupadii vastraapaharanam jarugutondi. ' hee dwarakavasa ! saranu ' andi droupadi. badulu ledu. 'hee madhurapuri nivasa! rakshinchu.' ani vedukundi. badulu ledu. 'hee hridayavasa! antaryaami. neevu tappa vaeru dikku ledu ', antuu ardhinchindi. ventane karuninchaadu aa dayasamudrudu. ante...devudu ekkado undadu ,bhagavantudi sthaanam mana manassu. daiva mandiraanni yentha pavitramgaa unchutaamo, manassane mandiramlo daivam koluvundalante, adhi anthe pavitramgaa unchaali . kaani, manam emi chestam ? eersha, asuya, dwesham, vairam, kullu, kutantram...ivannitinii mosuku tirugutuu vyaapimpa chestam. cheppandi, ituvanti durgandhapooritamayina vaataavaranamlo daivam ela untaaru ? asambhavam...anduke 'naadi...naadi ...' ani tapinche vaallaki edhee migaladu . nijaaniki edhi naadi? asaasvatamayina ee jeevitamlooni pratee kshanamlo edhee naadi kaadu. ee nimushamlo naatho unnavaaru marunimushamlo undaru. raboye gantalo naa jeevitam e malupulu tirugutundo naaku teleedu. kanipinche andaruu, vaalla mamatalu, pagalu, asuyalu...annee asaashwatame. mari manam puttindi enduku ?veetannitikii ateetamayina, saasvatamayina daivaanni telusukovadaaniki . amrutamayamayina daiva premanu anubhooti chendadaaniki. kaani, 'nenu, naadi' ane maaya pora manaku, daivaniki madhya addutera.aa tera tolaginchi, okka saari kanipinche andarilo, annitilo daivam koluvunnaranna nijaanni darsinchagaligaaraa ...ika mee jeevitam dhanyam . evari mamataluu mimmalni katti padeyyavu . evari mosam mimmalni baadhinchadu. amrutam taagina vaadiki patikabellam chuupinchi, idhi tiyyagaa untundi, tinu ante, ela untundo, itarulaku mee patla unna bhaavanalu, aa daivam andinche divyaprema mundu thruna praayaalu . navvina, edchina, kallu muusinaa, terachinaa, chivariki pidugu mee tala meeda padda, kalla mundu anukshanam daivam navvutuu anunayistunte, aanandamgaa vishannayina traagaagalam. ee sthiti kosam prayatninchandi. sivaavarana loo unna meeru, 'shivudu' koluvunna pratee praaninii sivunigaane bhavinchi preminchandi. pratee vyaktinee vaari lopalu, sugunaalato sahaa angeekarinchi preminchandi...ide nijamayina premaku nirvachanam. idhi aacharinchadam kashtame, aina manam vese pratee adugu daivaanni sameepinche prayatnamgaane undaali . aa parameshwaraanugrahnam mee pai paripuurnamgaa prasarinchugaaka. subhamastu.
spuurti namaskaram ! udayaanne uttejakaramaina manchi maatalu unte, rojanta samyamanamtho, utsaahamto gadapagalugutamu kada ! anduke meeku spuurtidaayakamgaa ...
preyasi priyuni sedha teerustuu oka bhaava yuktamaina aaraadhanaa bhavamunna geetam aalapiste emavutundi?. priyuni ontlo, manasulo unna alasata, alajadi maatu mayamai gaadamaina nidra, prasaantamaina manobhavamu kalugutundi. adhi premalo unna sakti. adbhutame mari ee prema ane rendaksharaala mantra phalamu.
mari aa premalo saaphalyaaniki kaavalasindi emiti? - dhairyamu, sthairyamu, tyaagamu, niraadambaramuto kuudina paripurna vyaktitvamu. tananu taanu puurtigaa samarpinchukovatam. premalo samarpinchukovatam ante dasoham ani kaadu. tana vyaktitvaanni nilupukontu, bhagaswamy aanandam kosam entha kashtamaina chirunavvutho edurkovatam. idhi cheppinanta suluvu kaadu. tana ahaanni, ishtaayishtaalanu pakkaku bettagaligithene idhi saadhyamavutundi.
nijamaina prema bhagaswamiloni manchi lakshanaalanu gurtinchi vaatini aaraadhinchatamtho modalu pedithe adhi manchi punaadi avutundi. deha soundaryaaniki, antastuku praadhaanyata iste adhi nilavadu. endukante, iddaru vyaktulu kalisi jeevinchinappudu jarigedi nija vyaktitva vyakteekarana, nija spandana. ee nijaalu bayata padutunnappudu avatali vyakti soundaryamu, antastu terapaina, manasulo kuuda undavu. andukani, nija vyaktitvaanni dachukokunda prema modalu pedithe, adhi daampatyamugaa, pranaya vaivaahika jeevitamgaa maarutundi. mari bhagaswamilo sugunaalanu gurtinchatam ante?. modalu athani/aame vyaktitvaanni yathaathathamgaa gowravincha galagatam. neelo naaku idhi nacha ledu ani cheppe mundu manalo avatali vyaktiki emi nachavo aalochincha galigithe, gowravam molakettutundi. eppudu mana vaipu nunche aalochiste, puurtigaa adhi swaarthamtho kuudina sambandhamgaa naligi nasistundi.
jeevitamlo ekkuva saatam mana ahaanni nilupukovatam lone saripotundi. nene enduku cheyali, nene enduku marali, nakosam idhi cheyali, naaku eppudu jejelu kottali - ee bhaavaalannii aham yokka pilakale. premalo aham unte, adhi nitya ramayananiki daari teestundi. ee bhaavaanni veeda galigithe, pranayam entho madhuramgaa untundi. andukane, premalo vyaktitva vikaasamu, tyaagamu, drudha sankalpamu, maanasika parinati entho mukhyam. idhi 16 - 19 ella vayasulo chala takkuva mandiki untundi. andukane aa vayasuloni prema safalamavvatam chala kashtam. 22 -25 ella vayasulo modalayye prema chinna pillala cheshtalaku, ahaaniki, kopatapalaku kontha dooramgaa unde avakaasam ekkuva. kabatti, vyaktitvaani abhivruddhi parachukoni, appudu jeevita bhaga swaamini ennukune panilo padithe, adhi swarna jayanti vivaahamgaa niliche avakaasam ekkuva.
vennela loni abhivruddhi antaa nee kallalo veligistaanu, baadha marachi poyi haayigaa nidrapo ane pallavilo sagedi ee geetam.
modati charanamlo - andamaina prapancham varnana cheyali ante vasantakaalamloni prakruti andaalu manchi upamaanam. chigurinchi nindugaa pacchagaa unde kaalam utsaahakaramaina bhavananu, manchi aalochanalanu rekettistundi. andukane kavi, vaadani poovulatho unna chetlanu ee geetamlo upamaanamgaa upayoginchaaru. atuvanti vasantakaalamlo cheli vinoda raagaalanu jolagaa paadutunte, kalala sukhaalalo teelutuu haayita nidurinchu ani preyasi aalapistundi. prakruti, vasantakaalamu, manchi ragamu, jola paata pade cheli unte niddura rakunda ela untundi? andamaina kala kaligi teeralsinde.
rendava charanamlo - suuryuni veedani needala (aayana patni chaaya) nee bhaavamulo nee taristaanu ani cheli tana pari puurna vyaktitvaanni, gaada maina premanu vyakta parustundi. ante, athani bhaavamulo taanu jeevinchi, aasvaadinchi, athanitho kalasi taristundi ani artham. mari daaniki denni edurkotaanikaina aame siddhame. nee sevalone taristaanu, nee hrudayamulo nivasistaanu ani preyasi ataniki dhairyanni, vishwaasaanni kaligistundi. seva ante kevalam saareerakamgaa kaadu, daaniki maanasika bhavana, nijaayitii mettugaa vesukoni mundadagu veyatam. atuvanti seva cheste mari hrudayamlo sthaanam erpadi teeralsinde.
manasu kavi, mana sukavi, aachaarya aatreya rachinchina inta andamaina prema bhavaniki naayika naayakulu gaa mahanati saavitri, akkineni kuudithee? daaniki rasaraju saluri rajeshwara raavu gaaru manchi madhurya bharitamaina sangeetaani kuuristee? adhe aaraadhana chitramloni vennela loni vikasame veligincheda nee kanula any ee ramaneeya geetam. vinte prema pushpaalu vikasinchi manasu pulakinchaalsinde. vini prema rasaaswaadana pondutaarani aasistuu, mee kosam ee geetam saahityam, utube drushya shravanam.
cheli jolaga pade vinoda raagaalalo cheli jolaga pade vinoda raagaalalo teledi kalala sukhaalalo nidurinchumu ee reyi |vennela|
prema - saaphalyamu - preyasi bhavana - akkiraju prasad preyasi priyuni sedha teerustuu oka bhaava yuktamaina aaraadhanaa bhavamunna geetam aalapista...
prastutam... mumbai stack exchengy loo panichestunna trivedi gaaru, udayaanne facksh loo vachina sandesam chusi, avaakkavutaaru... carporate prapanchaanni konnellapatu kudipeyyagala aa sandesam gurinchi teliyaalante... manam konni nelala mundu manchester loo emi jarigindo telusukovali... goppa vyapara diggajamaina mahendra, chepattina yepradyumna art gaelari praject kosam chitraalu sekarinchenduku athani manchester offies loo panichestuntaaru snigdha, apsara. ee kramamlo snigdhaku swis byaanku manchester offies loo seanier clint banker gaa panichestunna rushi thoo parichayam erpadi, adhi premagaa maarutundi. rushini apsara saameepyamlo chusina snigdha manasu kshobhistundi. snigdha thoo kalisi mumbai veltundagaa, jariginadaaniki sanjaishi ivvaboyina rushini pattinchukodu snigdha. atanu mounam vahinchi, kallumuusukuni, gatha ghnaapakaalu nemareskuntu untaadu... reart investment funde kosam panichesenduku manchester vachi, mundugaa art gurinchina avagaahana kosam prayatnistunna rushi, fasebook loo snigdha profile chusi, acheruvondutaadu. snigdhaku mahendra company loo udyogam vastundi... ika chadavandi...)
econgrats ...u mahendra vibhaagamlo tana kotta udyogam gurinchi cheppina snigdhanu abhinandinchindi enjela. aame manchester art gaelari loo curator gaa panichestondi. curator lu musium, art gaelari vanti vaarasatvapu sthaanaallo panichese content nipunulu. vaaridi art prapanchamlo moulikamaina udyogam. art market nu tama vruttigaa sweekarinchaalani sthiramgaa anukune vaarini, atyanta nipunata kaligina ee vrutti dwaaraalu terichi swaagatistundi.
ethank yu very mach enjelo, musium loni ground flore loo unna contein loni kurcheelo kuurchuntuu andi snigdha. aameku udyogam labhinchinanduku aame chala santoshamgaa undi. aameku gaelari vadili veltunnanduku kaasta badhaga unna, oka pratishtaatmakamaina bhaarateeya praject loo panicheyyabotunnaanu anna utsaaham daanni kaasta taggistondi. kiprakruti niyamam prakaaram edaina kottagaa aarambhinchaalante, paatadi vadileyyaali kada,u saalochanagaa anukundi aame.
u ayithe, nuvvu rojanta nee releaving formalities puurti chesukovadamlo biji gaa untaavu kada ? kaani, avi chesemundu neeko sangati cheppali. udayam nunchi indian laga kanipistunna oka yuvakudu neekosam vechiunnaadu. nenataniki musium chupistaanannaa, neetho vellenduke atanu aasakti chuuputunnatlu anipinchindi,u andi enjela kontegaa navvi, kannu geetuthoo.
ahyandsam gaa unnaadu, nee adrushtaanni pareekshinchuko ! okeroju neeku kotta udyogam, kotta jody dorukutundemo..u antuu anjila navvutuu akkadinunchi lechi, snigdhaku aa yuvakudu vechiunna pradesaanni choopinchindi.
snigdha lanch muginchukuni, tananu kalisenduku vachindevaro chuddamani, vaiting hal vaipu vellindi. hal loo atanu okkade undadamtho aame atanni teliggaane polchukundi. atanu andamgaa, podavugaa, chakkati chirunavvutho unnaadu. atanu muduruneelam rangu suut, tella chokka, erra tai thoo unnaadu. atanu chala professional gaa kanipinchaadu. snigdhanu chudagaane atanu lechi nilabadi, aametho karachaalanam chesenduku cheyyi chaachaadu.
ehay, nenu rushi, bank prime suius u nunchi annadu rushi prasanna vadanamtho. gataratri fasebook loo chuchinadanikante, snigdha marinta andamgaa undani, atanu gurtinchaadu.
eyaa mishter rushi, manchester art gaelari ki swaagatam. nenu meeku e vidhamgaa sahaayapadagalanu ?u snigdha rushitho maryaadapuurvakamgaa sambhaashana modalupettindi.
nenenikkadaku chinna adhyayanam kosam vachanu. nenu maa byaanku vaari u art funde loo panichestunnaanu. anduke nenu art prapanchaanni anubhooti chendenduku ee gaelari nu chuudaalani anukuntunnanu. u annadu rushi.
snigdha tanaku cheruvalo unte, ataniki okesari rendu portrite lanu chusina bhavana kalugasaagindi – okati praanam lekunda godaki vellaadagatti unnadi, marokati tana prakkane unna sajeeva shilpam.
aame samskaaravantamgaa, maryaadagaa, kaastanta bhaaratheeyata melavinchi undadamtho, paschima deshaalloni streelakante kaastanta vibhinnamgaa undani rushi gurtinchaadu. aame yaasa aame UK nivaasaanni pratibimbistuu unte, aame maatalloni bhaarateeya prastaavanalu aame samskrutika amsaalanu kuudaa baga adhyayanam chesindani chebutunnaayi.
eayithe, mishter rushi, mee swasthalam edhi ?u rushi painting ku sambandhinchina nots teesukuntu undagaa, kalakshepam kosam adigindi snigdha.
evaijag, meeku ee ooru telusa ? andhrapradesh loo deenni visaakhapatnam ani kuudaa antaaru. nenu akkadiki chendinavaadini, kaani, ikkade sthirapaddaanu. nenu UK loo gatha 4 ellugaa untunnaanu, u badulichaadu rushi.
eyaa, neeku wizag telusu ; callagy loo unna naa kolig okame akkadinunche vachindi. ee oorini gurinchi aame naaku enno aasaktikaramaina amsaalanu cheppindi,u antuu navvindi aame.
rushi aameku addu vastuu, eaasaktikaramaina amsala ? ante elantivi? wizag prasaantamgaa, pavitramgaa, andamaina beach latho kalushya rahitamgaa untundane naaku telusu. ivi kakunda meeku telisina aasaktikaramaina amsaalu emiti ?u antuu adigaadu.
eh, wizag loo university pakkane mental haspital, bussustand central jailu pakkana undevani, aame gatamlo naaku cheppindi. avasaramainappudu evaraina oka bilding nunchi marokadaaniki goda dooki vellenduku idhi chala anuvugaa untundi kada ?u gattigaa navvutuu andi snigdha.
rushi kuudaa navvapukoleka, aametho shruthi kalipadu. idhi vastavame aina, ee renditi kalayikanu gurinchi, aame cheppina vidhamgaa atanu eppuduu aalochinchaledu.
u baga cheppaaru, nenuu angeekaristunnaanu. mee frend kuudaa naalaage saradaagaa undataanni ishtapadutundanukuntaanu,u sambhaashana podiginchenduku prothsahistuu annadu rushi. atanu aame saahacharyaanni ishtapadasaagaadu.
vaaru munduku saagutuu paintings nu chuudasaagaaru. aame prati painting venuka unna nepadhyam, chaaritrika amsaalni gurinchi ataniki vivarinchindi. tana private kalekshan kosam art kalektar alochana vidhaanam ela untundo ardham chesukunenduku rushi aamenu enno prasnalu adigaadu.
nijaaniki, chaalaamandi sekaranakaarulu poorvakaalamloni chakkati chitrakaarula bommalanu gurinchi marinta avagaahana kosam musium lanu darsistaaru. oka art work ku unna viswasaneeyata nu roodi chesukodaniki vaaru curator la saayam teesukuntaaru. marikondaru sekaranakaarulu , tama mundu taraala ghnaapakachihnamgaano leka kalaposhana korako, tama sekaranalanu musium ku daanam chesenduku vastaaru.
ywapara drukpadham kakunda, mimmalni paintings vaipu aakarshinche amsaalu enti ?ksnigdha rushini yadhaalaapamgaa adigindi.
eoka chitramloni suukshmamaina amsaalanu spashtamgaa chitreekarinchatamlo artist chuupee amitamaina orpu naaku chala ishtam. okarakamgaa adhi talli biddaku janmanichetappudu pade prasavavedana kante kashtam. bidda puttukaku beejam padedi kshanikaanandam vallane. kaani, amma kadupulo biddanu mosetappudu, prasava samayamlo matrame vedana anubhavistundi. kaani, oka artist aarambhadasa nunchi bhavodvegala baruvunu moyyali. atuvanti samayamlo ataniki saayamgaa evaruu undaru, atanokkade ontarigaa panicheyyaali. aalochanalu aakrutidaalchina tarvaata kuudaa, adhi conwas pai chakkaga aavishkarimpabade daka, ee bharam konasaagutundi. u
painting lu veyyatam biddaputtuka kante samunnatamgaa polchi atanu cheppina vidhaanam snigdhaku baga nachindi. atanu sambhaashana konasaagistuu undagaa, aame navvutuu rushi vanka chudasagindi.
tantekaka, konni indian paintings chustunnappudu vaati venuka unna bhavananu nenu aaraadhistaanu. artist lu medavulaite tappa, antalaa oohinchadam kashtam. manasulo vaaru koodagattukovalasina amsaalu chala klishtamainavi – dustulu, desines, parisaraalu, lopali amsaalu – ituvantivannii atanu conwas pai painting vesemunde nirnayinchukovali. nenu khachitamgaa cheppalenu cony, indian, vestren artist la rangula melavimpu loo kaasta teda unnatlu naaku anipistundi.u
athani pariseelana snigdhaku chala sababuga anipinchindi. aame ilaa vivarinchindi – emeerannadi nijame, mishter rushi. nenu deenigurinchi inka cheptaanu, meeku bor kodithe teliyacheyyandi. maamuulugaa rangula gurinchina prastaavana vachinappudu, nenu lecture ivvakunda undalenu.u antuu mukham prakkagaa jaarina kurulani chevi venakku sardukundi aame. snigdha prasnistunnappuda, rushi dhyasa vadulugaa jaarina aame kurulapaine undi. ventane atanu tana dhyasanu aame adigina prasna vaipu maralchaadu.
yeparvaaledu, cheppandi,u antuu prothsahinchaadu rushi. aame andamgaa , samskaaravantamgaa undadamvalla snigdha thoo matladatam ataniki marinta aasaktikaramgaa undi.
u saadhaaranamgaa rangulu rendu rakalu – praimari, secondery. praimari collers ante, vere rangulni kalapadam dwara tayaaru cheyyalenivi. avi erupu, pasupu, neelam. kaani inko moodu rangulunnaayi – narinja, aakupaccha, vankaaya rangulu – ivi secondery collers, veetilni praimari collers kalipi, tayaarucheyyavachhu. aakupacchaanu pasupu, neelam kalipi, vankaaya rangunu erupu , neelam kalipi tayaarucheyyavachhu. u
rushiki ee samacharam aasaktikaramgaa anipinchindi. jeevitamlo kalise rangulanu atanu gamaninchaadu kaani, conwas pai vade rangulani gurinchi ataniki teleedu. ataniki snigdha patla oka aaraadhanaabhaavam kaligindi, snigdha sambhaashana konasaginchindi...
aerupu, pasupu, neelam vanti praimari collers kalayika paintings ku, dai la tayaareeki maamuulugaa vaadataaru. conwas pai e ranguluu lenappudu adhi tellagaa untundi. adhe anni rangulni conwas pai kalipithe, telupu rangu vastundi.u
rushiki aametho entasepainaa alaa maatlaadutuu undipovachhu anipinchindi. paintings patla aameku entho makkuva unnatlu anipinchindi, ataniki kuudaa prastutam tana cheyyi pattukuni, vistrutamaina art prapanchaanni chuupee margadarsi chala avasaram.
einka, oka bomma vesenduku okariki praimari, secondery collers gurinchi matrame teliste saripodu, vaati viluva kuudaa teliyaali. ee viluvalu rendu rakalu . modatidaanni tints antaaru – telupuranguni itara rangullo kalipithe vache prabhaavam, udaaharanaki gulabi rangu erupu yokka tint. rendodanni shades antaaru – nalupuni edaina rangulo kalipithe vache effect, udaaharanaki merun anedi red yokka shade.
rushi nadaka aapi, aamene chudasagadu. maamuulugaa atanu evarinee 5 nimushaalakante ekkuva matladanivvadu, kaani snigdha deeniki ateetamani niroopinchukundi. aame andame kaadu, matlade vishayaalu kuudaa ataniki oopiri salapanivvatledu. aametho vruttiparamgaa, vyaktigatamgaa kuudaa bhavishyattulo anubandham konasaaginchaalani atanu balangaa anukunnadu.
appatidaka atanu akkadiki oka prayojanam kosam vachaadani, snigdha anduku oka saadhanamgaa upayogistondani matrame aalochinchaadu. kaani ippudu, edho vecchani aatmeeyata atanni allukunnatlu anipistundagaa snigdha tirigi u
kihivaragaa, paintings paramgaa manam warm collers, kool collers madhya unna tedaala gurinchi telusukovali. vecchanaina suuryakaanti rangulni suuchistunnanduna erupu, pasupu, narinja rangulni warm collers antaaru. prasaantamaina challadanamtho aavarinchabadi, aahlaadaanni kaligistunnanduna neelam, aakupaccha, vankaaya rangulni kool collers antaaru. vestren kalaakaarulu ekkuvagaa kool collers nu vaadataaru. pradyumna vanti bhaarateeya chitrakaarula paintings ekkuvagaa warm collers thoo nindi untaayi.u muginchindi snigdha.
indian , vestren paintings madhya unna vyatyaasam vivaristuu, snigdha rangula gurinchi cheppina vidhaanaanni rushi abhinandinchaadu. pradyumna – anna paeru vinagaane atanu apramattam ayyadu.
yepradyumna ? maisuru maharaja samsthaanamlo unde goppa bhaarateeya chitrakaruda ? menaka vishwamitra painting vesindi atanegaa ?u ventane adigaadu rushi. unnattundi athani swaramlo dhwaninchina utsaahaanni snigdha gamaninchindi. aame kuudaa pradyumna paintings ku veeraabhimaani kanuka, athani bhaavanalu ardham chesukogaligindi.
eavunu, nenu adhe artist gurinchi maatlaadutunnaanu, pradyumna – tailavarnachitraala kalaakhandaalu srushtinchenduku pouraanika paatralanu nepadhyamgaa vaadina chitrakaarudu. nenatani paintings ki veeraabhimaanini. u badulichindi snigdha.
rushi mounamgaa evo aalochanallo munigipoyinattu kanipinchaadu. edho vishayam gurinchi teevaramgaa aalochistunnadani snigdhaku telisindi. atanu kaasta asahanamgaa kadili, pradyumna paerunu uchcharistuu edho lokamlo unnatlu kanipinchaadu.
tirigi atanni prastutaaniki tecchenduku snigdha ilaa andi, u meeku maroka mukhyamaina vishayam telusa ? tailavarnachitraalalage iteevala paintings vesenduku vividha maadhyamaalanu vaadutunnaaru. udaaharanaki, cris afili ane artist enugu pedanu painting kosam vaadi, 1998 loo turner prise nu gelchukunnadu. burada paintings loo , ante buradatho painting lu srushtinche nipunulaina artist lu anekamandi unnaaru.u
snigdha cheppindi vinna ventane rushi aalochanallonchi venakku vachi, navvesadu. gataratre atanu taja painting maadhyamaala gurinchi chadivaadu. athani adhyayanamlo atanni aakarshinchina maroka maadhyamam undi – semen painting. leka magavari dehadravaalanu painting kosam vaadatam. martin wan austrovisks ane jarman artist iteevala tana swanta veeryamtho srushtinchina daadaapu 30 paintings exibision okati erparichaadani chadivi, rushi aascharyapoyaadu.
artist vaadina maadhyamam kaaka, paintings kosam veeryam sekaranaku, daanni nilva unchenduku atanu ennisaarlu kashtapadi untado manasulone vesukunna lekkalu rushilo aasaktini repai. athani vadanamlo sannati chirunavvunu gamaninchina snigdha kaaranam adigindi. rushi maryaadagaa matamarchi, aame venta vellaadu.
vaaru mottam paryatana muginchagaane, atanu administrative offies ku velli, kontha sommunu musium ku viraalamgaa rasichadu. ichemunde atanu kalaposhakula sthitini , adhi snigdha drushtilo ponde viluvanu ,tadwara munmundu snigdhatho tarachugaa taanu konasaginchaboye sambandhaanni gurinchi atanu aalochinchaadu.
kikrugnatalu snigdha, meenunchi ivaala enno vishayaalanu neerchukunnanduku aanandamgaa undi,u shek hand istuu annadu rushi.
u louvrey musium ku pratiroju vache 20,000 mandi sandarsakulalo daadaapu 80 u mandi monalisa chitram chusenduku vastaarani, nenu vinnaanu. idhi entavaraku nijamokani, kevalam aa chitraanne chusenduku myoojiyanku vache atuvanti sandarsakula kosam oka pratyeka dwaaraanni erparachindata. meevanti vyakti ikkada curator gaa marikontakaalam konasagithe, manchester art gaelari ki kuudaa atuvanti sadupayale erparachalemo, u snigdhanu pogide avakaasaanni teesukuntu annadu atanu.
atanu annadi ventane rushiki ardham kaaledu. ardham kagane, aame mukhamlo chirunavvu merisindi. u ikapai ikkada undadam kudaradu, nenu gaelari ni vidichi veltunnaanu,u badulichindame. aame ekkadiki vellanunnado cheppakapovadam valla, rushi niraasaku gurayyadu. modati parichayamlone adhi adigithe bagodani atanu bhaavinchaadu.
snigdha monalisa gurinchi udayam mrunal ku cheppina kadha, mallee cheppadalchukoledu. mrunal teeru moratugaa anipiste, aame uddesapurvakamgaa alaa alochinchakapoyina, rushi saahacharyam aameku baga nachindi. vaaru kalisindi adhe modatisaari. aina, aamekuu atanni tirigi kalavalane undi.
rushi baitiki vellipogaane, snigdha tana gadiki venakku velli, panini konasaginchindi. pagatisamayamlo aame anline loo undagaa, aame fasebook ekountu loo rushi pampina efrend rickweste nu chusindi. aame navvukuni, ventane daanni axept chesindi. daanitho aame frends sankhya 150 ku cherukundi. aame mallee okasari sarichusukundi. aameku telisinantavarakuu, deenni dumbars nembar antaaru, idhi saanghika sambandhaalalo oka vyakti anubandham kalupukogala garishta sankhya. maamuulu sthitilo manava medhassu parimitulni drushtilo unchukunte, idhi baahaatamgaa okavyakti nadapagaligina bandhavyala sankhya. deenikante ekkuvaithe, bandhaallo konni balavantapu nibandhanalu, niyamaalu vidhinchukovaali.
u deeniki ardham baahaatamgaa, etuvanti nibandhanalu lekunda tanaku unna anubandhaallo rushi, chivari snehitudaa ?u oka prasna mounamgaa aame tuntari manasugunda vellindi. migata 149 mandi, ippativaraku tanaku vyaktigatamgaa telisinavaaru. fasebook loo anaamakula nundi vache frend reckwest lanu aame angeekarinchadu.
ippativarakuu tanaku unna frends andaritoonuu manchi sambandhaalanu kaligiundaalane aame anukundi. saraina jody dorikaka, tanakunna samayaannantaa aame atanike ketaayinchaalani anukundi.
eleka, deeniki ardham rushi tanaku sarijodu ana ? idhi rang chayas kaadu, u snigdha tana aalochanalaku taane navvukuntu tana computer shut doun chesi, gaelari nunchi baitiki velletappudu paatinche niyamaalanu poortichesindi.
prematho nee rushi – 5 - yanamandra srinivas ( jarigina kadha : konni sataabdaala kritam... indrudi aagnameraku ,menaka tana roopalaavanhyaalatho vishwa...
(jarigina kadha : rudraani konalo unna saktini vasham chesukovalani chustuntaadu freadric. ee prayatnamlo bhagamga atanu pampina iddaru videsheeyulu, konalo akasmaattugaa kanipinchina velugutho maadi masaipotaru. idhi progector pai chusina freadric vistupotuu undagaa, villiums atanni kshudrapujalu chese atrika vaddaku teesukuveltaadu. aa sakti atrikaku andaka, aame vaarini bharat loo unna tana guruvu tantrini vaddaku vellamani pamputundi. gandarudi kosam poojalu cheyyaalani nischayinchukuntundi tantrini. rudraani konaku archialogy department loo panichestunna pravallikaku badili avutundi. srushti, adhbhut kalisinappudalla pramaadaalu tappipotuntaayi. pravallika veltunna jeep pankchar ayithe, aa adavilo tirugutunna dev riper chestaadu. tantrini homaniki prasannudaina gandarudu rudraani kona rahasyam gurinchi cheptuu untaadu. krishnudi vaddanunchi pradyumnudiki vachina samantakamanini rudraani kotalo unchi atadu poojistuu untaadu. tarataraalu maari adhi appudu kotanu paalistunna veerasingadi chetiki vastundi. daanni sontam chesukune prayatnamlo singadi koothuraina jabilli, aame premikudu suureedulanu hatamaarustaadu kinkasurudu. rudraani vadda bandeegaa nilustaadu. ika chadavandi...)
konalo rudraani konaku sambandhinchina vishayaalapai pravallika tana teentho reserch nu modalu pedutundi. pravallika teenku koya gumpu maryaadalu chestundatam chusina yamini, tent loo bhootaddamto adavilo dorikina oka vastuvuni chustuu...
emanaki kanipinchedi antaa nijam kaadu, pramaadaanni kanipinchanivvakunda prakruti tana andamtho maaya chestundi ani cheptuu, rudraani kona pustakaanni chetuloki teesukundi pravallika.
modati page nu tippagaane vaataavaranamlo maarpulu modalayyayi. page loo yem kanipinchaka povatam chusi daanikesi aascharyamgaa chudasagindi pravallika. intalo okkasariga ekkadinuncho simham garjana vinipinchindi.
esare repu chesukundam, velli paduko ani pravallika anagaane, yamini panini vadilesi paruguna bed meeda padukuni musugu pettesukundi.
yaminini chusi navvukuntu, aame vadilesina bhootaddam tana mundu unna pustakam meeda padatamtho, bhootaddaanni chetulloki teesukuni pakkana pettabothu, edho kanipinchinatlu anipinchatamtho bhootaddam nundi paejini chusindi pravallika. page loo epigraphitho rasi unnadi kanipinchatam chusi addaanni tappinchi page vaipu chusindi. khaaliigaa unna page ni chusi addam nundi marala chusindi. bhootaddam meeda padda kaanti valla erpadina velugulo matrame rasindi kanipinchela raasina tandri pratibhanu manasulone mecchukundi aame.
eikkada unnadi veluguloki vaste endariko veluturuni istundi. ikkadi sampada amma sontam ani kondari vaadana... mari ammane mokkutunna adavi biddala sangatenti? ee adavini mingeyaalani konni gunta nakkalu kachukuni kuurchunnaayi, aa nakkala antu chusedi evaru?u ani pustakamlo unnadi chaduvutundagaa, aameku unnattundi gajjela sabdaalu vinipinchaayi.
elacchimi... ammoche ela ayinadi... sadde sallaripoddi raa talli... u ani pilupulu vinipinchi, aame aa pilupula vastunna vaipu vellindi. akkadi cheekati adavilo kammukuntunna velugu valla marugaipotondi. pravallika kanipistunna velugu vaipuku vellasaagindi.
aamenu daatukuntuu oka pilladi roopam vellasaagindi, nisnnoda aagara alupottandi, antuu pilladi venakane velutunna okameni chusi aamene shaking gaa chustuu undipoyindi. kaaranam aameku veroka roopamlo tana pratibimbame, kalla edurugaa kanipistondi. hataattugaa oka bhayankara jantuvu vaaripai daadi chesindi. adhi chusi pravallika kevvumani arichi maikamtho padipoyindi.
freadric, talakona ku 40 kilometerla dooramlo unna peeleru daggaralo tana makaamni erpaatu chesukunnadu. 50 kilometerla varaku signals receve chesukogaligina satilite lanu erpaatlu cheyamani, adaviki chuttupakkala emi jarigina tanaku teliyaalani, tana brundaaniki cheppaadu. tantrini, atrikalu vaari anucharaganaalato kalisi gandaruduni punah sakti vantudini cheyataniki homalu cheyasagaru. gandarudu cheppina punarvasu nakshatra jaatakudu evara ani freadric aalochanalo paddaadu.
karnaataka sarihaddulalo erra chandanam smugling saamraajyaaniki rajuga pilavabade salman raju drushti talakona adavulafai padindi. salman raju ataniki addu vachina vaarini raktam vasana teliyakudadani, gandham chekkala madhyalone antam chestaadu. anumatulu lekunda atanu narikesina chetlaku, talalaku lekka ledu. chettaina, manishaina athani kattiki peddagaa teda undadu. talakonalo paga veyataaniki konaku 120 mailla dooramlo bayaluderina punarvasu nakshatra jaatakudu salman raju ku rudraani kona rahasyam gurinchi emi teliyadu kaani aa rahasyam prapanchaaniki teliyataaniki atanu kuudaa oka kaaranam avvalanedi vidhi.
aame kallu terachi chustunte, neenti medam antalaa nidrapoyaaru?u ani yamini adigindi. pravallikaku raatri jarigindi gurtochi,u nenikkadiki...u ani adagabothu, tanani raatri evaro chetullo mosukochindi telustunnakadalalekapa gurtochi, rudraani pustakaaniki kanipistunna aakuni chusi, aascharyamgaa chetulloki teesukundi.
adhi chadivi, u ante nannu raatri teesukochindi aa dev naa? asalu atanevaru? raatri naaku kanipinchindi evaru? kaarulo vastunnapudu kanipinchinadi evaru? naake enduku kanipistunnaru, vinipistunnaaru?u ani aalochistuu undipoyindi pravallika.
emedam! emaindi? yem aalochistunnaaru?u ani yamini adagatamtho maem ledu, nenu redy ayi ,vastaanu. kasepatlo adaviloki veladaam, ani cheppi loniki vellipoyindi aame.
esare medam ani yamini tent nundi bayataku vellindi. aakuni pustakamlo unchi, m dev ni ela kalavali?u anukuntu bed pai nundi lechindi.
eemantundi, edaina adigithe emi laeni aa pustakaannianumaangam chustundi. manaki kanipinchanidi aavidakem kanipistundo mari,u andi yamini.
eayina e ajantako elloraco vellakunda ee aakulu alamulu vetukkuntu adaviki ravadamento?u nirutsaahamgaa annadu teja. chettu aakulu paiki chetiloni karrani visiraadu. chettu roopamlo unna kaalasarpam, kopanga gaalini oodatamto yegiri avatala paddaadu.
adhi chusi andaruu navvutunte, eemaindi ilaa padipoyanu,u anukuntu tattara paduthoo lechaadu. yreladama?u, antuu pravallika raavatamtho, andaruu tama tama materials ni teesukuni pravallikatho adaviloki bayaluderaaru.
bengaluru ai ai es si loo jaragaboye yooth meat ku adbhut, srushti lu iddaruu select ayyaru. kunavu kuudaa aa bus loo velladam endukura, mana car teesukellu,u annadu krishnaraj.
edad! nenu velledi yooth meat ki, frends andaruu bus loo enjay chestu velutunte nenu okkadini car loo velithe yem baguntundi?u adigaadu adbhut.
eademitoy kaboye kodaluni chudalanukovatamlo aa maatram tondara lekapothe ela?u annadu krishna raj, haarati kallaku addukuntu.
mara nanna, mee naanna chala dooram vellipotunnaru, intaki nuvventa dooram vellav?u ani adbhut kallaki haarati addutuu adugutundi raadhika.
rudraani rahasyam – 5 - vedha suurya (jarigina kadha : rudraani konalo unna saktini vasham chesukovalani chustuntaadu freadric. ee prayatnamlo bhagam...