ఆ యువరాజు – ఈ యువవాణి | బివిడి.ప్రసాదరావు – Jabilli
ఆ యువరాజు – ఈ యువవాణి | బివిడి.ప్రసాదరావు
అనగనగా ఒక రాజ్యం.
ఆ రాజ్యంకు ఒక రాజు.
ఆ రాజుకు ఒక కొడుకు.
ఆ కొడుకు పేరు యువరాజు.
ఆ యువరాజుకు వయస్సు ముప్పైయేళ్లు.
ఆ యువరాజు సామాన్యం లగాయితు రాజ్యనీతిశాస్త్రం వరకు అత్యుత్తమ విద్యావంతుడు అయ్యాడు. వినయవంతుడుగా మన్ననలు పొందాడు. ప్రజల పక్షపాతిగా గుర్తింపు పొందాడు. సాహిత్య సంగీత చిత్రలేఖనాల ప్రీతిపాత్రుడుగా కీర్తింపబడ్డాడు. యుద్ధాల ప్రావీణ్యుడుగా శభాష్ అనిపించుకున్నాడు. పైగా అందగాడు, నిలువెత్తువాడు, కొట్టొచ్చేలా కనిపించే ఠీవి అగుపర్చేవాడు. అదీ ఇదీ అని ఏమిటి సమస్త మంచిలరాశి అని అనవచ్చు అతనిని గూర్చి.
ఆ రాజ్య పాలనా వ్యవస్థ ప్రకారం ఆ యువరాజు ఆ రాజ్యంకు ఇక రాజు అవ్వాలి. కానీ, అందుకు అతను ససేమిరా ఒప్పుకోవడం లేదు.
ఎంత అడిగినా, ఎందరు అడిగినా, అందుకు కారణం వెల్లడి చేయుట లేదు అతను.
చివరాఖరుగా, నిండు సభన, ఆ యువరాజు తండ్రి, ఆ యువరాజుతో "నువ్వు రాజుగా ఈ రాజ్యంలో ఉండు లేదా ద్రోహిగా ఈ రాజ్యం విడిచిపో" అని చెప్పేశాడు.
ఆ సభ గగ్గోలు పెట్టింది.యువరాజు తల తిప్పుతూ అక్కడ జనాలందర్నీ చూశాడు. అలానే తన తండ్రిని చూశాడు. తర్వాత తల్లిని చూశాడు.
ఆ తల్లి కళ్లల్లోంచి దిగజారుతున్న ఎడతెరిపిలేని కన్నీళ్లను చూస్తున్నాడు. కదిలాడు. ఆ తల్లి చెంత మోకాళ్ల మీద కూర్చున్నాడు. ఆమె అర చేతుల్ని తన అర చేతుల్తో పట్టుకున్నాడు.
చెప్పాడు, "అమ్మా. ఇప్పుడు నీకు నేను సమాధానం చెప్పాలి." అని అని, తండ్రి వంక చూపుతూ, "ఆ సింహాసనాన్ని అధిష్టించటానికి నేను నిజంగా అనర్హుడని. ఎంచేతంటే…" అంటూ, తన కుడి అర చేతిని చూపుతూ, "నాకు ఇక్కడ బొటన వేలు లేదు. నాకు విలు విద్య లేదు. పరిపూర్ణత లేని నేను రాజుకు అర్హుడిని కాను." అని.
ఆ తల్లి ఏమీ మాట్లాడలేదు.
ఆ యువరాజు తండ్రి మాత్రం మాట్లాడేడు, "లేదు నాయనా. అది నీ భావన. మన రాజ్య పాలనా వ్యవస్థ ప్రకారం అట్టిది ఏమీ లేదు" అని అన్నాడు.
యువరాజు మాట్లాడలేదు.
ఆ సభలో వారు, "అది అనర్హత కాదు. అది అనర్హత కాదు. మీరే మా రాజు. మీరే మా రాజు" అన్నారు ఒక్కమారుగా.
రాజుగారు చేయి ఊపడంతో ఆ సభ సద్దుమణగింది.
రాజు, "యువరాజా, మీకు నేటి నుండి వారం దినాల సమయం ఇస్తున్నాం. మీరు పునరాలోచన చేసి చెప్పిండి. మీరు మా మాట ఆలకిస్తారనే మేము భావిస్తున్నాం" అన్నాడు.
ఆ సభ ముగిసింది.
అనగనగా అదే రాజ్యం.
ఆ రాజ్యంలో ఒక కుటుంబం.
ఆ కుటుంబంలో ఒక అమ్మాయి.
ఆ అమ్మాయి పేరు యువవాణి.
ఆ యువవాణికి వయస్సు ఇరవైఐదేళ్లు.
ఆ యువవాణి సామాన్యమైన చదువరి. తెలివైనది. భయం లేనిది. తన మీద తనకు ఎక్కువ నమ్మకం ఉన్నది. ఇతరుల మాట పెడచెవిన పెట్టేది. తను అనుకున్నదే చేసేది. పైగా అందగత్తె, మంచి ఒడ్డూ పొడుగు ఉన్నది. కొట్టొచ్చేలా కనిపించే తీరు అగుపర్చేది. అవీ ఇవీ అని ఏమిటి ఒక పెంకిఘటం అని అనవచ్చు ఆమెను గూర్చి.
ఆ కుటుంబ అణుకువ ప్రభావం ఆ యువవాణి మీద రవ్వంత పడలేదనే చెప్పాలి. అందుకు మచ్చు ఆమె తెగని మొండితనమే.
ఎంత చెప్పినా, ఎందరు చెప్పినా, ఆమె తీరులో రవ్వంత మార్పు రాలేదు.
చివరాఖరుగా, కుటుంబ సర్వ సభ్యుల సమక్షాన, ఆ యువవాణి తండ్రి, ఆ యువవాణితో "నువ్వు మంచిగా ఉంటే బావతో మనువాడించి ఈడ ఉండనిస్తాను లేదా ఎవడికో కట్టబెట్టి ఏడకో పంపేస్తాను" అని చెప్పేశాడు.
ఆ సభ్యులు గుసగుసలాడుతున్నారు.
యువవాణి తల తిప్పుతూ అక్కడ వారందర్నీ చూసింది. అలానే తన తండ్రిని చూసింది. తర్వాత తల్లిని చూసింది.
ఆ తల్లి కళ్లల్లోంచి దిగజారుతున్న ఎడతెరిపిలేని కన్నీళ్లను చూస్తుంది. కదిలింది. ఆ తల్లి చెంత మోకాళ్ల మీద కూర్చుంది. ఆమె అర చేతుల్ని తన అర చేతుల్తో పట్టుకుంది.
చెప్పింది, "అమ్మా. ఇప్పుడు నీకు నేను విషయం చెప్పాలి." అని అని, తండ్రి వంక చూపుతూ, "ఆయన వలనే నేను ఇలా అయ్యా. ఎలాంటే…" అంటూ, తన ఎడమ అర చేతిని చూపుతూ, "ఈ మచ్చ చూడు. ఇది ఆయన పెట్టిన వాత గుర్తు. అప్పుడు నేను ఒక చిన్నపిల్లని అని కూడా ఆయన చూడలేదు. అంతా ఆయన అభీష్టం ప్రకారమే నడుచుకు తీరాలి అంటారు. అదే నాకు నచ్చలేదు. అందుకే నన్ను నేను ఇలా తీర్చిదిద్దుకున్నాను" అని.
ఆ యువవాణి తండ్రి మాత్రం మాట్లాడేడు, "నాకు క్రమశిక్షణ అంటే ప్రాణం. దానిని నువ్వు ఉల్లఘించే దానివి. నిన్ను నువ్వే పాడు చేసుకున్నావు" అని అన్నాడు.
యువవాణి మాట్లాడలేదు.
ఆ సభ్యులు, యువవాణితో, "రాజు కొలువులో ఉద్యోగి కావడంతో ఆయనకు అట్టి క్రమశిక్షణ అబ్బేసింది. నువ్వే అర్ధం చేసుకోలేదు." అన్నారు గోలగా.
ఆ తండ్రి చేయి సైగతో ఆ గోల సద్దుమణగింది.
తండ్రి, "యువవాణీ, నీకు నేటి నుండి ఏడు దినాలు సమయం ఇస్తున్నాను. ఇదే నీకు చివరి అవకాశం. నీవు నా మాట వింటావనే నేను భావిస్తున్నాను" అన్నాడు.
ఆ సమావేశం ముగిసింది.
ఆ అడవికి తూర్పు వైపున ఉంది మనం ఊసులాడుతున్న ఆ రాజ్యం.
ఆ అడవికి మిగతా మూడు వైపులను కలుపుకుంటూ నిండుగా పారుతోంది ఒక నది.
ఆ అడవి పాలన, తరతరాలుగా ఈ రాజ్యం పాలకులుదే.
ఆ రాజ్యం పూర్వపు రాజులు, వ్యయ ప్రయాసలకు తగ్గక, ఆ అడవిలోని క్రూర జంతువులను నేర్పుగా, ఓర్పుగా ఆ నదిని దాటించి, ఆవలి వైపు ఉన్న ఎత్తైన కొండల్లోకి తోలేశారు. దాంతో ప్రస్తుతం ఆ అడవిలో దుప్పి, జింక, కుందేలు లాంటి సాధు జంతువులే సంచరిస్తున్నాయి, స్వేచ్ఛగా.
అలానే, ఆ రాజ్యం వారు, తమకు, చక్కని చల్లని వాతావరణం, సకాల వర్షాలు ఆ అడవి మూలంగానే అందుతున్నాయని విశ్వసిస్తున్నారు. దాంతో ఆ అడవి అంటే వారికి మిక్కిలి మక్కువ.
ఆ భావనతోనే, ప్రతి యేటా, తొలి పౌర్ణమి రోజున, ఆ అడవీ ప్రాంతాన వన మహోత్సవం పేరిట రంగ రంగ వైభవంగా ఒక జాతర నిర్వహించు కుంటారు.
అలాగే ఆ రోజు మినహా మరే రోజునా ఎవరూ ఆ అడవికి పోరాదని, ఆ అడవి సంపదను ఎవరూ వ్యక్తిగతంకై వినియోగించుకోరాదని కఠిన శాసనం ఒకటి చేసి పెట్టుకున్నారు ఎప్పుడో. అది మీరిన వారికి వంద కొరడా దెబ్బలు తప్పనిసరనీ ఒక నియమం కూడా పెట్టుకున్నారు.
అలాగే ప్రతి యేటా, జాతరకు రెండు రోజులు ముందున, రాజుచే నియమింప బడ్డ సభ్యులు మాత్రమే, ఆ అడవికి వెళ్లి, అప్పటికి ఆ అడవిలో విరిగిన చెట్లును, కొమ్మలను, రాలిన ఆ అడవి ఫలసాయంలోని ఉపయోగపడే వాటిని సేకరించి, సభా సమక్షాన, వాటిని వేలం పాటతో అమ్మి, ఆ వచ్చిన మొత్తాన్ని ఖజానకు చేర్చి, దానిని ఆ అడవి సంరక్షణకే వినియోగించుకుంటారు.
యువరాజు, యువవాణిలకు తమ పెద్దలు ఇచ్చిన గడువు మరో రెండు రోజుల్లో ముగుస్తుంది.
అప్పటికి ఆ రాజ్యం వారు నిర్వహించుకున్న వనమహోత్సవం ముగిసి నలబై రోజులు కావస్తుంది.
మరి తమ మాట వినుకోరని తలచిన యువరాజు, యువవాణి కాకతాళీయంగానే, తమ ఇళ్లను విడిచి, ఎవరి దారిన వారు, అతి జాగ్రత్తలతో, వేగుల కంట పడక, ఆ అడవిలోకి చొరపడిపోయారు, గడుస్తున్న నేటి మధ్య రాత్రిన.
అప్పటికి వారు, తర్వాత ఏం చెయ్యాలో అన్నది ఏమీ ఆలోచించుకొని లేరు. మొదట తమ పెద్దల తీవ్ర చర్యలకు బలి కాకూడదనే అనుకున్నారు. అలా ఆ అడవిలోకి వచ్చేశారు.
ఎవరు పట్టిన దారంట వారు ముందుకు నడుస్తున్నారు. చెట్ల పై సందుల్లోంచి మసక మసక వెలుతురు నేలన మరకల్లా కాన్తోంది. దారులు అస్తవ్యస్తంగా ఉన్నాయి.
అలానే వారు, అక్కడి చలిని చవి చూస్తున్నారు. భీతిని భరిస్తున్నారు. ఉండి ఉండి వినవస్తున్న చప్పుళ్లును ఆలకిస్తున్నారు. ఐనా తెగింపుగా ముందుకు సాగుతున్నారు.
ఎంత తలవని తలంపుగా వారు ఇరువురు అడవిలోకి వచ్చేశారో, అంతే మాదిరిగా వారు ఇరువురు ఒకరికి ఒకరు తారస పడ్డారు, ఆ అడవి మధ్యన, తెలతెల వారుతుండగా.
ఆ ఇరువురూ ఒకర్ని ఒకరు చూసీచూసుకోగానే అదిరిపోయారు, ఆశ్చర్యపోయారు.
ముందుగా తేరుకొని, యువరాజు, "ఎవరు నువ్వు. ఇక్కడకు ఎలా రాగలిగావు" అన్నాడు, కాస్తా దర్పముగానే.
అందుకు ఒళ్లు మండింది యువవాణికి. దాంతో, "చాల్లెండి. ఇక్కడ రాచరికము ఎందుకు కానీ, తగ్గండి. తమరు కూడా ఇక్కడకు రావడం తప్పే. కాదా." అంది, వెంటనే.
"సరిసరే. నన్ను ఎఱుగుదువా. ఇంతకీ ఎవరు నువ్వు." అని అడిగాడు యువరాజు.
"నేను తమరి రాజ్యంలోని ఒక మనిషిని. తమరు నాకు తెలుసు. మిమ్మల్ని కొన్ని మార్లు నేను చూడగలిగాను" అని చెప్పింది యువవాణి.
"అటులనా. ఐనా నువ్వు ఇటు ఎందుకు వచ్చావు" అని అడిగాడు యువరాజు.
జవాబు చెప్పక, "తమరు ద్రోహిగా గెంటింపబడలేక ఇలా వచ్చేశారా" అని అడిగింది యువవాణి, విడ్డూరంగా.
యువరాజు విస్మయంగా ఆమెను చూశాడు.
"ఎందుకు ఆ చూపు. నిండు సభలో జరిగినది నాకు తెలియడం విడ్డూరం కాదుగా" అంది యువవాణి, నవ్వుతూ.
యువరాజులో చిర్ర గుర్రుమంది. "సరిసరే. నువ్వు ఎందుకు ఇలా వచ్చావు" అని అడిగాడు.
"ఇప్పుడు తమరు ఆర్చగలరా, తీర్చగలరా. అది వదిలేయండి కానీ, మనం ఇప్పుడు ఆ నది దాటేది ఎలా. ఆ కొండలకు అటు ఉన్న ఊళ్లకు పోయేదెలా. అది తేల్చండి చాలు" అని అంది యువవాణి.
అప్పటికి కొద్ది మేరకు వెలుగు వచ్చేసింది.
"అది అంత సులభం కాదు కానీ, ముందు విశ్రాంతికై కూర్చుందాం" అన్నాడు యువరాజు. ఆ వెంటనే కొద్ది దూరం కదిలి, ఒక చెట్టు మొదటన కూర్చున్నాడు.
అతనికి కొద్ది దూరంలోనే యువవాణీ కూర్చుంది. తన పక్కన తనతో తెచ్చుకున్న మూటను పెట్టుకుంది.
"అదేమిటి" అడిగాడు యువరాజు.
యువవాణి, "తమరేం పట్టుకు వచ్చినట్టు లేదే. కనీసం బట్టలు తెచ్చుకోక పోతే ఎలా" అని అంది.
ఆమెను ఎగాదిగా చూశాడు యువరాజు.
"ఆభరణాలతో, కట్టు బట్టలతో తమరు వచ్చేశారు. భలే" అంది యువవాణి, వింతగా.
"నా ఆలోచనంతా అక్కడ నుండి వచ్చేయాలనే. అంతే. నువ్వు ఆలోచించుకొనే సరంజామాతో వచ్చేసినట్టు ఉన్నావు. ఇంతకీ నీ కష్టం, నష్టం ఏమిటి" అని అడిగాడు యువరాజు.
"సర్లే, చెప్పుతా వినుకోండి. పెళ్లి. మా వాళ్లు చెప్పినట్టు వింటే, బావతో పెళ్లి చేసి తమ దగ్గరే ఉంచుకుంటారట నన్ను. లేదంటే, బయటోడితో పెళ్లి చేసి, నన్ను ఆడకు పంపేస్తారట" అని చెప్పేసింది యువవాణి.
"నాకు తెలుసు. తమరు మరి మాట్లాడలేరు. అందుకే చెప్పనన్నాను." అంది యువవాణి.
యువరాజు : "అదేమిటి. అంతలా అనేశావు"
యువవాణి : "మరి అంతేగా. మా వాళ్ల మాట వినాలి అని తమరు నాకు చెప్పలేరు. ఎందుకంటే తమరు మీ వాళ్ల మాట విన్నారా"
యువరాజుకు అర్ధమైంది యువవాణి తీరు. తను చెప్తే ఆలకించే రకంలా ఆమె లేదనుకున్నాడు. అలానే, తన మాటే ఆలకించాలనే రకమని కూడా ఆమెకై అనుకున్నాడు.
"సర్లే కానీ. ఒకటి చెప్పిండి. విలు విద్య లేనంత మాత్రాన రాజ్యాన్ని తమరు ఏలలేరా" అని అడిగింది యువవాణి, అప్పుడే.
"తమరి రాజ్యంలో యుద్ధాలు ఎప్పుడో జరిగాయట. అదీన్నూ తమరు, నేను పుట్టక ముందెప్పుడునో. పైగా దోపిడీలు, దొంగతనాలు, అంత ఎందుకు తగాదాలు, దొమ్మీలు లాంటివి ఏమైనా జరిగాయా మన రాజ్యంలో. మన చిన్ననాటి నుండి మనకు అట్టి ఎఱికలు లేనే లేవు కదా. అటువంటప్పుడు, పోరు ఆలోచన అవసరం ఎందుకు. అలాగే విలు విద్య అవసరం ఎందుకు. ప్రజలు బాగుకు సరిపడ్డ సామర్ధ్యం ఉన్న తమరు రాజ్యాన్ని ఏలే ఆలోచనలో లేనట్టుంది. అందుకేనేమో విలు విద్య లోటును ఒక వంకగా చూపి పోతున్నారు" అని అనేసింది యువవాణి.
యువరాజుకు కోపం వచ్చింది. దానిని చూపులతో చూపాడు.
"బుసలాపి విషయం తేల్చండి." అని అంది యువవాణి.
యువరాజు అల్లకల్లోలం అవుతున్నాడు.
"కుదుట పడండి. మీ పని సరైనదే ఐతే తమరు ఇంతగా కదిలిపోనక్కర లేదుగా." అంది యువవాణి.
"నాకు విలు విద్య లేకపోవడం ఒక అనర్హత అనిపించింది. రాజుకు అన్నీ ఉండాలి" అన్నాడు యువరాజు, విసురుగా.
"అవునా. అలా ఐతే, తమరుకు దొంగతనం, అబద్ధాలాడడం లాంటివన్నీ తెలుసా" అని అడిగింది యువవాణి.
"ఛఛ. అదేమిటి" అన్నాడు యువరాజు, గబుక్కున.
"అయ్యా, తమరేగా అన్నారు, రాజుకు అన్నీ ఉండాలి అని" అంది యువవాణి.
"అయ్యో, నా ఉద్దేశ్యం అది కాదు…" అని ఇంకా ఏదో చెప్పబోతున్న యువరాజుకు అడ్డు తగిలి –
యువవాణి, "తమరి ఆలోచన శుద్ధ తప్పు. పోనీ మీరు అనుకున్నట్టు విలు విద్య ఉండాలి అంటే, ఏం పోయింది, ఎడమ చేయి బొటన వేలు ఉందిగా తమరుకు. ఎడమ చేతి వాటం నేర్చుకోండి. అది అసాధ్యమా" అని అడిగింది.
పిమ్మట, వాళ్ల మధ్య చాలాసేపు మాటలు లేవు.
తర్వాత, "తమరు ఇంతగా యోచన చేస్తున్నారంటే, నా వాదన సరైనదే నన్నది నేను అనుకుంటున్నాను" అని చెప్పింది యువవాణి.
యువరాజు తలెత్తాడు. యువవాణిని చూస్తూ, "నిజమే. నువ్వు చెప్పినవన్నీ ముమ్మాటికీ నిజమే. అలాగే నీ వాదనని నేను సమ్మతిస్తున్నాను" అని అనేశాడు.
"ధన్యోస్మి." అని అని, "హమ్మయ్యా, ఇంత వరకు నాకు నచ్చినట్టే నేను చేస్తున్నా ఏదో తెలియని వెలితి. అది ఇప్పుడు మీ మూలాన పటాపంచలయ్యింది. సంతోషం. ఇక ఆలస్యం వద్దు. రాజ్యంలో మీ జాడ తెలియక, గగ్గోలు కాక మునుపే తమరు తిరిగి రాజ్యంకు వెళ్లండి. ఇక అంతా సజావు చేయండి" అని కూడా అంది యువవాణి.
యువరాజు, "మరి నువ్వు" అని టక్కున అడిగాడు.
యువవాణి ఏమీ మాట్లాడలేదు.
"నువ్వూ నాతో తిరిగి రాజ్యం వచ్చేయ్" అని అనేశాడు యువరాజు.
"తమరుకు కుదిరింది. నాకు కుదరదు. మా వాళ్లు అన్న పని చేస్తారు. అది నాకు వద్దు. అది నాకు ఇష్టం కాదు" అని చెప్పింది యువవాణి.
ఆ వెంటనే, యువరాజు, "నువ్వు కూడా రాజ్యంలోనే ఉండవచ్చు" అని చెప్పేశాడు.
"ఎలా" అని అడిగింది యువవాణి, గబుక్కున.
"నీ తోడు నాకు కావాలనిపిస్తోంది, కాదు కాదు, అవసరమనిపిస్తోంది. కనుక, నిన్ను నేనే పెళ్లి చేసుకుంటాను" అని చెప్పాడు యువరాజు, సౌమ్యంగా.
యువవాణి బిత్తరపోయింది.
యువరాజు నిల్చున్నాడు.
"లే. తిరిగి రాజ్యం పోదాం" అని అన్నాడు.
యువవాణి : "ఆజ్ఞా"
యువరాజు : "వేడుకోలు"
యువవాణి : "మనకు పెళ్లి సాధ్యమవుతుందా"
యువరాజు : "నేను జరిపించుకుంటానుగా."
యువవాణి నిల్చుంది. తన మూటను తీసుకుంది.
యువరాజు చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు. పిమ్మట, ఆమె చేతిని పట్టుకొని కదిలాడు, రాజ్యం వైపు.
ఇప్పుడు ఆ రాజ్యం ఆ యువరాజు పాలనలో, ఈ యువవాణి నేతృత్వంలో కళకళలాడిపోతోంది.
అంతకు కొన్నాళ్లు మునుపు, అడవి నుండి తిరిగి రాజ్యానికి వచ్చేసిన ఆ ఇరువురు, వెనువెంటనే తమ పెద్దల సమక్షాన, యువవాణి చొరవతో, జరిగింది జరిగినట్టు తమ నిర్వాకాన్నంతటినీ వెల్లడి చేసేశారు. పిమ్మట తమ పెళ్లికి తమ పెద్దల అంగీకారం కూడా పొందారు. అలాగే అప్పటి తమ అడవి చొరబాటుకు శిక్షనూ స్వీకరించారు. కానీ, అప్పటి ఆ అడవి పరివేక్షణ చూస్తున్న వేగుల్ని మందలించి, ఆ పని నుండి వారిని మరో పనికి బదిలీ చేసి, మరింత కట్టుదిట్టమైన సూచనలతో, కొత్త వేగుల్ని ఆ అడవి పరివేక్షణకై నియమించారు. వారి పాలనా పటిమ మొదలైంది కూడా అప్పటి నుండే.
aa yuvaraju – ee yuvavani | bividi.prasaadaraavu – Jabilli
aa yuvaraju – ee yuvavani | bividi.prasaadaraavu
anaganagaa oka rajyam.
aa raajyanku oka raju.
aa rajuku oka koduku.
aa koduku paeru yuvaraju.
aa yuvarajuku vayassu muppaiyellu.
aa yuvaraju saamaanyam lagaayitu raajyaneetisaastram varaku atyuttama vidyaavantudu ayyadu. vinayavantudugaa mannanalu pondaadu. prajala pakshapaatigaa gurtimpu pondaadu. saahitya sangeeta chitralekhanaala preetipaatrudugaa keertimpabaddaadu. yuddhaala praaveenyudugaa sabhash anipinchukunnadu. paiga andagaadu, niluvettuvaadu, kottochela kanipinche theevi aguparchevaadu. adhee idhee ani emiti samasta manchilaraasi ani anavacchu atanini goorchi.
aa rajya palana vyavastha prakaaram aa yuvaraju aa raajyanku ika raju avvali. cony, anduku atanu sasemira oppukovadam ledu.
entha adigina, endaru adigina, anduku kaaranam velladi cheyuta ledu atanu.
chivarakharuga, nindu sabhana, aa yuvaraju tandri, aa yuvarajuto "nuvvu rajuga ee raajyamlo undu leda drohigaa ee rajyam vidichipo" ani cheppesadu.
aa sabha gaggolu pettindi.yuvaraju tala tipputuu akkada janalandarni chushadu. alaane tana tandrini chushadu. tarvaata tallini chushadu.
aa talli kallallonchi digajaarutunna edatheripileni kanneellanu chustunnadu. kadilaadu. aa talli chenta mokalla meeda kuurchunnaadu. aame ara chetulni tana ara chetulto pattukunnadu.
cheppaadu, "amma. ippudu neeku nenu samadhanam cheppali." ani ani, tandri vanka chuuputuu, "aa simhaasanaanni adhishtinchataaniki nenu nijamgaa anarhudani. enchetante" antuu, tana kudi ara chetini chuuputuu, "naaku ikkada botana velu ledu. naaku vilu vidya ledu. paripuurnata laeni nenu rajuku arhudini kaanu." ani.
aa talli emi matladaledu.
aa yuvaraju tandri maatram matladedu, "ledu nayana. adhi nee bhavana. mana rajya palana vyavastha prakaaram attidi emi ledu" ani annadu.
yuvaraju matladaledu.
aa sabhalo vaaru, "adhi anarhata kaadu. adhi anarhata kaadu. meere maa raju. meere maa raju" annaru okkamaruga.
rajugaru cheyi oopadamtho aa sabha saddumanagindi.
raju, "yuvaraja, meeku neti nundi vaaram dinaala samayam istunnam. meeru punaraalochana chesi cheppindi. meeru maa maata aalakistaarane memu bhavistunnam" annadu.
aa sabha mugisindi.
anaganagaa adhe rajyam.
aa raajyamlo oka kutumbam.
aa kutumbamlo oka ammai.
aa ammai paeru yuvavani.
aa yuvavaaniki vayassu iravaidellu.
aa yuvavani saamaanyamaina chaduvari. telivainadi. bhayam lenidi. tana meeda tanaku ekkuva nammakam unnadi. itarula maata pedachevina pettedi. tanu anukunnade chesedi. paiga andagatte, manchi oddoo podugu unnadi. kottochela kanipinche teeru aguparchedi. avy ivee ani emiti oka penkighatam ani anavacchu aamenu goorchi.
aa kutumba anukuva prabhaavam aa yuvavani meeda ravvanta padaledane cheppali. anduku machu aame tegani monditaname.
entha cheppina, endaru cheppina, aame teerulo ravvanta maarpu raledu.
chivarakharuga, kutumba sarva sabhyula samakshana, aa yuvavani tandri, aa yuvavaanitoe "nuvvu manchigaa unte baavatho manuvaadinchi eeda undanistaanu leda evadiko kattabetti edako pampestaanu" ani cheppesadu.
aa sabhyulu gusagusalaadutunnaaru.
yuvavani tala tipputuu akkada vaarandarnee chusindi. alaane tana tandrini chusindi. tarvaata tallini chusindi.
aa talli kallallonchi digajaarutunna edatheripileni kanneellanu chustundi. kadilindi. aa talli chenta mokalla meeda koorchundi. aame ara chetulni tana ara chetulto pattukundi.
cheppindi, "amma. ippudu neeku nenu vishayam cheppali." ani ani, tandri vanka chuuputuu, "aayana valane nenu ilaa ayya. elanti" antuu, tana edama ara chetini chuuputuu, "ee macha chudu. idhi aayana pettina vaata gurtu. appudu nenu oka chinnapillani ani kuudaa aayana chudaledu. antaa aayana abheeshtam prakarame naduchuku tiiraali antaaru. adhe naaku nachaledu. anduke nannu nenu ilaa teerchididdukunnaana" ani.
aa yuvavani tandri maatram matladedu, "naaku kramasikshana ante praanam. daanini nuvvu ullaghinche daanivi. ninnu nuvve paadu chesukunnavu" ani annadu.
yuvavani matladaledu.
aa sabhyulu, yuvavaanitoe, "raju koluvulo udyogi kaavadamtho aayanaku atti kramasikshana abbesindi. nuvve ardham chesukoledu." annaru golagaa.
aa tandri cheyi saigatho aa gola saddumanagindi.
tandri, "yuvavani, neeku neti nundi edu dinaalu samayam istunnaanu. ide neeku chivari avakaasam. neevu naa maata vintavane nenu bhaavistunnaanu" annadu.
aa samavesam mugisindi.
aa adaviki thoorpu vaipuna undi manam oosulaadutunna aa rajyam.
aa adaviki migata moodu vaipulanu kalupukuntu nindugaa paarutondi oka nadi.
aa adavi paalana, tarataraalugaa ee rajyam paalakulude.
aa rajyam puurvapu rajulu, vyaya prayaasalaku taggaka, aa adavilooni krura jantuvulanu nerpugaa, orpugaa aa nadini daatinchi, aavali vaipu unna ettaina kondalloki tholesaaru. daamto prastutam aa adavilo duppi, jinka, kundelu lanti saadhu jantuvule sancharistunnaayi, swechhagaa.
alaane, aa rajyam vaaru, tamaku, chakkani challani vaataavaranam, sakaala varshaalu aa adavi moolamgaane andutunnaayani vishwasistunnaaru. daamto aa adavi ante vaariki mikkili makkuva.
aa bhavanathone, prati yeta, toli pournami rojuna, aa adavi praantaana vana mahotsavam paerita ranga ranga vaibhavangaa oka jaatara nirvahinchu kuntaaru.
alaage aa roju minaha mare rojuna evaruu aa adaviki poraadani, aa adavi sampadanu evaruu vyaktigatamkai viniyoginchukoraadani kathina saasanam okati chesi pettukunnaru eppudo. adhi meerina vaariki vanda korada debbalu tappanisaranee oka niyamam kuudaa pettukunnaru.
alaage prati yeta, jaataraku rendu rojulu munduna, rajuche niyamimpa badda sabhyulu matrame, aa adaviki velli, appatiki aa adavilo virigina chetlunu, kommalanu, raalina aa adavi phalasaayamlooni upayogapade vaatini sekarinchi, sabhaa samakshana, vaatini velam paatatho ammi, aa vachina mottaanni khajanaku cherchi, daanini aa adavi samrakshanake viniyoginchukuntaaru.
yuvaraju, yuvavaanilaku tama peddalu ichina gaduvu maro rendu rojullo mugustundi.
appatiki aa rajyam vaaru nirvahinchukunna vanamahotsavam mugisi nalabai rojulu kaavastundi.
mari tama maata vinukorani talachina yuvaraju, yuvavani kaakataaleeyamgaane, tama illanu vidichi, evari daarina vaaru, athi jaagrattalato, vegula kanta padaka, aa adaviloki chorapadipoyaru, gadustunna neti madhya raatrina.
appatiki vaaru, tarvaata yem cheyyaalo annadi emi aalochinchukoni leru. modata tama peddala teevra charyalaku bali kakudadane anukunnaru. alaa aa adaviloki vachesaaru.
evaru pattina daaranta vaaru munduku nadustunnaru. chetla pai sandullonchi masaka masaka veluturu neelana marakalla kaantondi. daarulu astavyastamgaa unnaayi.
alaane vaaru, akkadi chalini chavi chustunnaru. bheetini bharistunnaru. undi undi vinavastunna chappullunu aalakistunnaaru. ina tegimpugaa munduku saagutunnaaru.
entha talavani talampugaa vaaru iruvuru adaviloki vachesaro, anthe maadirigaa vaaru iruvuru okariki okaru taarasa paddaaru, aa adavi madhyana, telatela vaarutundagaa.
aa iruvuruu okarni okaru chusichusukogane adiripoyaaru, aascharyapoyaaru.
mundugaa terukoni, yuvaraju, "evaru nuvvu. ikkadaku ela ragaligavu" annadu, kasta darpamugaane.
anduku ollu mandindi yuvavaaniki. daamto, "challendi. ikkada racharikamu enduku cony, taggandi. tamaru kuudaa ikkadaku ravadam tappe. kaadaa." andi, ventane.
"sarisare. nannu erguduva. intakee evaru nuvvu." ani adigaadu yuvaraju.
"nenu tamari raajyamlooni oka manishini. tamaru naaku telusu. mimmalni konni maarlu nenu chudagaligaanu" ani cheppindi yuvavani.
"atulana. ina nuvvu itu enduku vachaavu" ani adigaadu yuvaraju.
jawabu cheppaka, "tamaru drohigaa gentimpabadaleka ilaa vachesara" ani adigindi yuvavani, vidduuramgaa.
yuvaraju vismayamgaa aamenu chushadu.
"enduku aa chuupu. nindu sabhalo jariginadi naaku teliyadam vidduram kaadugaa" andi yuvavani, navvutuu.
yuvarajulo chirra gurrumandi. "sarisare. nuvvu enduku ilaa vachaavu" ani adigaadu.
"ippudu tamaru archagalara, teerchagalara. adhi vadileyandi cony, manam ippudu aa nadi daatedi ela. aa kondalaku atu unna oollaku poyedela. adhi telchandi chaalu" ani andi yuvavani.
appatiki koddi meraku velugu vachesindi.
"adhi anta sulabham kaadu cony, mundu vishraantikai kurchundam" annadu yuvaraju. aa ventane koddi dooram kadili, oka chettu modatana kuurchunnaadu.
ataniki koddi dooramlone yuvavani koorchundi. tana pakkana tanatho tecchukunna mootanu pettukundi.
"ademiti" adigaadu yuvaraju.
yuvavani, "tamarem pattuku vachinattu lede. kaneesam battalu techukoka pothe ela" ani andi.
aamenu egaadigaa chushadu yuvaraju.
"aabharanaalato, kattu battalatho tamaru vachesaaru. bhale" andi yuvavani, vintagaa.
"naa aalochananta akkada nundi vacheyaalane. anthe. nuvvu aalochinchukone saranjaamaato vachesinattu unnaavu. intakee nee kashtam, nashtam emiti" ani adigaadu yuvaraju.
"sarle, chepputa vinukondi. pelli. maa vaallu cheppinattu vinte, baavatho pelli chesi tama daggare unchukuntaarata nannu. ledante, bayatoditho pelli chesi, nannu aadaku pampestarata" ani cheppesindi yuvavani.
"naaku telusu. tamaru mari matladaleru. anduke cheppanannanu." andi yuvavani.
yuvaraju : "ademiti. antalaa anesavu"
yuvavani : "mari antegaa. maa vaalla maata vinaali ani tamaru naaku cheppaleru. endukante tamaru mee vaalla maata vinnara"
yuvarajuku ardhamaindi yuvavani teeru. tanu chepte aalakinche rakamla aame ledanukunnadu. alaane, tana mate aalakinchaalane rakamani kuudaa aamekai anukunnadu.
"sarle cony. okati cheppindi. vilu vidya lenanta maatraana rajyanni tamaru elalera" ani adigindi yuvavani, appude.
"tamari raajyamlo yuddhaalu eppudo jarigayata. adeennuu tamaru, nenu puttaka mundeppuduno. paiga dopideelu, dongatanaalu, anta enduku tagaadaalu, dommeelu lantivi emaina jarigaya mana raajyamlo. mana chinnanati nundi manaku atti eaekalu lene levu kada. atuvantappudu, poru aalochana avasaram enduku. alaage vilu vidya avasaram enduku. prajalu baguku saripadda saamardhyam unna tamaru rajyanni ele aalochanalo lenattundi. andukenemo vilu vidya lotunu oka vankagaa chuupi potunnaru" ani anesindi yuvavani.
yuvarajuku kopam vachindi. daanini chuupulathoo chuupaadu.
"busalapi vishayam telchandi." ani andi yuvavani.
yuvaraju allakallolam avutunnadu.
"kuduta padandi. mee pani sarainade aithe tamaru intagaa kadiliponakkara ledugaa." andi yuvavani.
"naaku vilu vidya lekapovadam oka anarhata anipinchindi. rajuku annee undaali" annadu yuvaraju, visurugaa.
"avuna. alaa aithe, tamaruku dongatanam, abaddhaalaadadam lantivanni telusa" ani adigindi yuvavani.
"chha. ademiti" annadu yuvaraju, gabukkuna.
"ayya, tamaregaa annaru, rajuku annee undaali ani" andi yuvavani.
"ayyo, naa uddesyam adhi kaadu" ani inka edho cheppabotunna yuvarajuku addu tagili –
yuvavani, "tamari aalochana suddha tappu. ponee meeru anukunnattu vilu vidya undaali ante, yem poyindi, edama cheyi botana velu undigaa tamaruku. edama cheti vaatam nerchukondi. adhi asadhyama" ani adigindi.
pimmata, vaalla madhya chaalaasepu maatalu levu.
tarvaata, "tamaru intagaa yochana chestunnarante, naa vaadana sarainade nannadi nenu anukuntunnanu" ani cheppindi yuvavani.
yuvaraju talettaadu. yuvavaanini chustuu, "nijame. nuvvu cheppinavanni mummatiki nijame. alaage nee vaadanani nenu sammatistunnaanu" ani anesadu.
"dhanyosmi." ani ani, "hammayya, inta varaku naaku nachinatte nenu chestunna edho teliyani veliti. adhi ippudu mee muulaana pataapanchalayyindi. santosham. ika aalasyam vaddu. raajyamlo mee jaada teliyaka, gaggolu kaaka munupe tamaru tirigi raajyanku vellandi. ika antaa sajavu cheyandi" ani kuudaa andi yuvavani.
yuvaraju, "mari nuvvu" ani takkuna adigaadu.
yuvavani emi matladaledu.
"nuvvuu naatho tirigi rajyam vachey" ani anesadu yuvaraju.
"tamaruku kudirindi. naaku kudaradu. maa vaallu anna pani chestaaru. adhi naaku vaddu. adhi naaku ishtam kaadu" ani cheppindi yuvavani.
aa ventane, yuvaraju, "nuvvu kuudaa rajyamlone undavacchu" ani cheppesadu.
"ela" ani adigindi yuvavani, gabukkuna.
"nee thodu naaku kavalanipistondi, kaadu kaadu, avasaramanipistondi. kanuka, ninnu nene pelli chesukuntanu" ani cheppaadu yuvaraju, soumyamgaa.
yuvavani bittarapoyindi.
yuvaraju nilchunnadu.
"lee. tirigi rajyam podam" ani annadu.
yuvavani : "aagnaa"
yuvaraju : "vedukolu"
yuvavani : "manaku pelli saadhyamavutundaa"
yuvaraju : "nenu jaripinchukuntaanugaa."
yuvavani nilchundi. tana mootanu teesukundi.
yuvaraju chinnagaa navvukunnadu. pimmata, aame chetini pattukoni kadilaadu, rajyam vaipu.
ippudu aa rajyam aa yuvaraju paalanalo, ee yuvavani netrutvamlo kalakalaladipotondi.
antaku konnaallu munupu, adavi nundi tirigi raajyaaniki vachesina aa iruvuru, venuventane tama peddala samakshana, yuvavani choravatho, jarigindi jariginattu tama nirvaakaannantatinii velladi chesesaru. pimmata tama pelliki tama peddala angeekaaram kuudaa pondaaru. alaage appati tama adavi chorabaatuku shikshanuu sweekarinchaaru. cony, appati aa adavi parivekshana chustunna vaegulni mandalinchi, aa pani nundi vaarini maro paniki badili chesi, marinta kattudittamaina suuchanalathoo, kotta vaegulni aa adavi parivekshanakai niyaminchaaru. vaari palana patima modalaindi kuudaa appati nunde.