మంచి స్నేహం
అనగనగా ఒక అడవిలో ఒక పులి ఉండేది. చాలా మంచిది. చిన్న జంతువులు, పక్షులు ఆ పులి ముందు గెంతులు వేసేవి. పక్షులు భయం లేకుండా దానిముందే వాలి రాలిన గింజలను ఏరుకుని తినేవి. ఆ జంతువులకు, పక్షులకు పులి దగ్గర అంత చనువు ఉంది. ఒక్కోసారి వాటికి ఏదైనా సహాయం కావాలన్నా పులినే అడిగేవి. పులి కూడా తనకు తోచిన సాయం చేసేది. ఇలా ఉండగా... ఒకసారి ఎండాకాలంలో ఎప్పుడూ లేనంతగా ఎండలు వచ్చాయి. దాంతో అడవిలో కొంతభాగం ఎండిపోయింది. నదులు, చెరువులూ ఇంకిపోయాయి. దీంతో జంతువులు, పక్షులు పులి దగ్గరకు వచ్చాయి. 'పులిరాజా మీరే మమ్మల్ని కాపాడాలి!' వినయంగా అడిగింది కుందేలు. 'చెప్పండి! మీకొచ్చిన కష్టమేమిటి?' అరాతీసింది పులి. 'కష్టకాలమొచ్చింది. తినడానికి పచ్చగడ్డి, కందమూలాలు లేకుండా అయింది' అని చెప్పింది కుందేలు. 'చెరువులు ఎండిపోయి నివాసం కరువైంది' అని తెలిపింది తాబేలు. 'తినడానికి పండ్లు కూడా లేవు' దుఃఖించింది కోతి. పులికి విషయం అర్థమైంది. వాటిని ఆపదనుండి రక్షించాలనుకుంది. ' మిత్రులారా! పక్కనున్న ఆడవిలో ఇంత కరువు లేదు. మీరు అక్కడికి వెళ్ళండి. అక్కడ నా ప్రాణమిత్రుడు సింహం ఉంటాడు. నేను పంపానని చెప్పండి. మీకు రక్షణగా ఉంటాడు. మిమ్మల్ని ఆదుకుంటాడు. కొంతకాలం అక్కడ ఉండి పరిస్థితులు సర్దుకున్నాక రండి!' అని పంపింది పులి. 'అలాగే' అంటూ జంతువులన్నీ పక్క అడవిలోకి పయనమయ్యాయి. దారిలో వాటికి నక్క ఎదురైంది. అది పక్క అడవికి చెందినది. గుంపుగా వస్తున్న జంతువులను చూసి విషయం తెలుసుకుంది. 'ఓసి తెలివితక్కువ దద్దమ్మల్లారా! ఆ సింహం సంగతి నాకు తెలుసు.
అది మీ అడవిలోని పులిలా మంచిది కాదు. మిమ్మల్నందర్నీ ఒక్కరోజులోనే గుటకాయస్వాహా చేస్తుంది' అంటూ పెద్దగా నవ్వింది. నక్క మాటలకు ఆ జంతువులు, పక్షులు భయపడ్డాయి. 'నా మాట విని మీరు వచ్చిన దారిలోనే తిరిగి వెనక్కి వెళ్లి, ప్రాణాలు రక్షించుకోండి' అంటూ నక్క అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది. అవన్నీ తక్షణ కర్తవ్యం ఏమిటా... అని ఆలోచించుకోసాగాయి. 'మిత్రమా! మనం తిరిగి వెళ్లినా ఆహారం లేక ఎలాగో చనిపోతాం! అదేదో సింహం చేతిలోనే చనిపోదాం!' అంది కోతి. దాంతో ఇక చేసేది లేక భయంతో వణుకుతూ సింహం దగ్గరకు వెళ్ళాయి. 'ఎవరు మీరంతా!' గర్జిస్తూ అడిగింది సింహం. కోతి చేతులు కట్టుకుని వినయంగా తమ కథ చెప్పింది. సింహం చాలా సంతోషించింది. తన ప్రాణమిత్రుడు పులి తనపై నమ్మకంతో వాటిని పంపినందుకు ఆనందించింది. రక్షణగా ఉంటానని మాట ఇచ్చింది. అప్పుడు ఆ చిన్న జంతువులు, పక్షులు పులిరాజు చెప్పి పంపినప్పటికీ.. నక్క మాటలు నమ్మి సింహాన్ని అనుమానించినందుకు సిగ్గుపడ్డాయి. మంచివారు మంచివారితోనే స్నేహం చేస్తారు. పులి ప్రాణమిత్రుడు సింహం కూడా పులి
manchi sneham
anaganagaa oka adavilo oka puli undedi. chala manchidi. chinna jantuvulu, pakshulu aa puli mundu gentulu vesevi. pakshulu bhayam lekunda daanimunde vaali raalina ginjalanu erukuni tinevi. aa jantuvulaku, pakshulaku puli daggara anta chanuvu undi. okkosari vaatiki edaina sahayam kavalanna puline adigevi. puli kuudaa tanaku thochina saayam chesedi. ilaa undagaa... okasari endaakaalamlo eppuduu lenantagaa endalu vachayi. daamto adavilo kontabhaagam endipoyindi. nadulu, cheruvuluu inkipoyayi. deentho jantuvulu, pakshulu puli daggaraku vachayi. 'puliraja meere mammalni kapadali!' vinayamgaa adigindi kundelu. 'cheppandi! meekochina kashtamemiti?' araatiisindi puli. 'kashtakaalamochindi. tinadaaniki pachagaddi, kandamuulaalu lekunda ayindi' ani cheppindi kundelu. 'cheruvulu endipoyi nivasam karuvaindi' ani telipindi taabelu. 'tinadaaniki pandlu kuudaa levu' dukkinchindi kothi. puliki vishayam ardhamaindi. vaatini aapadanundi rakshinchaalanukundi. ' mitrulara! pakkanunna aadavilo inta karuvu ledu. meeru akkadiki vellandi. akkada naa praanamitrudu simham untaadu. nenu pampaanani cheppandi. meeku rakshanagaa untaadu. mimmalni aadukuntaadu. kontakaalam akkada undi paristhitulu sardukunnaka randi!' ani pampindi puli. 'alaage' antuu jantuvulannee pakka adaviloki payanamayyayi. daarilo vaatiki nakka eduraindi. adhi pakka adaviki chendinadi. gumpugaa vastunna jantuvulanu chusi vishayam telusukundi. 'osi telivitakkuva daddammallara! aa simham sangati naaku telusu.
adhi mee adavilooni pulila manchidi kaadu. mimmalnandarni okkarojulone gutakayaswaha chestundi' antuu peddagaa navvindi. nakka maatalaku aa jantuvulu, pakshulu bhayapaddayi. 'naa maata vini meeru vachina daarilone tirigi venakki velli, praanaalu rakshinchukondi' antuu nakka akkadi nunchi vellipoyindi. avannee takshana kartavyam emita... ani aalochinchukosagaaayi. 'mitrama! manam tirigi vellina aahaaram leka elago chanipotam! adedo simham chetilone chanipodam!' andi kothi. daamto ika chesedi leka bhayamto vanukutuu simham daggaraku vellaayi. 'evaru meeranta!' garjistuu adigindi simham. kothi chetulu kattukuni vinayamgaa tama katha cheppindi. simham chala santoshinchindi. tana praanamitrudu puli tanapai nammakamtho vaatini pampinanduku aanandinchindi. rakshanagaa untaanani maata ichindi. appudu aa chinna jantuvulu, pakshulu puliraju cheppi pampinappatikii.. nakka maatalu nammi simhaanni anumaaninchinanduku siggupaddaayi. manchivaaru manchivaarithone sneham chestaaru. puli praanamitrudu simham kuudaa puli