పురాణాలు - వికీపీడియా
పురాణ వాఙ్మయం ఆవిర్భావం[మార్చు]
వ్యాస మహర్షి పురాణ సంహితను నిర్మించి తన సూత శిష్యుడు రోమహర్షునికి ఉపదేశించాడు. అతడు దానిని భాగాలుగా చేసి సుమతి, అగ్నివర్చుడు, మిత్రాయువు, శాంశపాయనుడు, అకృతవర్ణుడు, సావర్ణి అనే ఆరుగురు శిష్యులకు బోధించాడు. వీరిలో అకృతవర్ణుడు, సావర్ణి, కాశ్యప శాంశపాయనులు వేరువేరుగా మూడు పురాణ సంహితలను రూపొందించారు. రోమహర్షుని మాతృకతో కలిసి ఈ గ్రంథజాతమంతా పురాణ వాఙ్మయానికి మూలమయింది. ఈ విధంగా పరిశీలిస్తే అప్పటి యాఙ్ఞికులైన బ్రాహ్మణుల అధీనంలో ఉన్నవాఙ్మయాన్ని వ్యాసుడు విషయ క్రమం ప్రకారం పునర్వ్వస్థీకరించి, కాలానుగుణంగా అవుసరమైన మార్పులతో లోకులకు తెలియజేయమని బ్రాహ్మణేతరులైన సూతులకు అప్పగించాడు. ఆపస్తంభ ధర్మ సూత్రాలలోని ప్రస్తావనల ఆధారంగా క్రీ.పూ. 600-300నాటికే పురాణ వాఙ్మయం ఒక ప్రత్యేక శాఖగా రూపుదిద్దుకొందని, కాలానుగుణంగా ఉపదేశికుల బోధలను సంతరించుకొంటూ సా.శ. 12వ శతాబ్దివరకూ మార్పులు చెందుతూ వచ్చిందని ఊహించవచ్చును[1].
పురాణం లక్షణాలు[మార్చు]
పురాణాల విభజన[మార్చు]
పురాణాల పేర్లు చెప్పే శ్లోకం[మార్చు]
గా—గరుడ పురాణం
అష్టాదశ పురాణములలో శ్లోకాలు [3][మార్చు]
దేవతాప్రాముఖ్యాన్ని గుణాన్ని చెప్పే శ్లోకం[మార్చు]
మహాపురాణాలు[మార్చు]
భాగవత 18,000 శ్లోకములు విష్ణువు యొక్క పది అవతారాలు చెప్పడం, పురాణాలల్లో యొక్క అత్యంత ప్రసిద్ధి, ప్రముఖం అయినదిగా భావించింది.[4][5] దీని పదవ, పొడవైనది అని చెప్పవచ్చు, కృష్ణ పనులు, వ్యాఖ్యానం, తన చిన్ననాటి లీలలు పరిచయం, తరువాత అనేక భక్తి ఉద్యమాలు ఒక ప్రక్రియ ద్వారా విశదీకరించింది.[6]
వ్రాతప్రతులు[మార్చు]
కాలక్రమానుసార మార్పులు, చేర్పులు[మార్చు]
ఉదాహరణకు కొత్తగా కనుగొన్న నేపాలులోని స్కంద పురాణం తాటి-ఆకు వ్రాతప్రతి సా.శ. 810 నాటిది అయినప్పటికీ వలసరాజ్యాల కాలం నుండి దక్షిణ ఆసియాలో చెలామణి అవుతున్న స్కంద పురాణం సంస్కరణలకు ఇది పూర్తిగా భిన్నంగా ఉంది.[17][18] మరో నాలుగు వ్రాతప్రతుల తదుపరి ఆవిష్కరణలు, పత్రం రెండుసార్లు పెద్ద పునర్ముద్రణల ద్వారా వెళ్ళిందని సూచిస్తుంది. మొదట 12 వ శతాబ్దానికి ముందు, 15 వ -16 వ శతాబ్దంలో సంభవించిన రెండవ పెద్ద మార్పు కారణాలు అస్పష్టంగా ఉన్నాయి.[19] స్కంద పురాణం వ్రాతప్రతులు విభిన్న సంస్కరణలు కాలక్రమేణా "చిన్న" పునరావృత్తులు, అంతర్కాలుష్యంతో రచనలోని ఆలోచనల అవినీతిని సూచిస్తున్నాయి.[19]
puraanaalu - vikipedia
puraana vaamayam aavirbhaavam[maarchu]
vyaasa maharshi puraana samhitanu nirminchi tana suuta shishyudu romaharshuniki upadesinchaadu. atadu daanini bhagaluga chesi sumati, agnivarchudu, mitraayuvu, saamsapaayanudu, akrutavarnudu, saavarni ane aaruguru shishyulaku bodhinchaadu. veerilo akrutavarnudu, saavarni, kaasyapa saamsapaayanulu veruverugaa moodu puraana samhitalanu roopondinchaaru. romaharshuni maatrukatho kalisi ee grandhajaatamantaa puraana vaemayaaniki moolamayindi. ee vidhamgaa pariseeliste appati aagikulaina brahmanula adheenamlo unnavaamayaanni vyaasudu vishaya kramam prakaaram punarvvastheekarinchi, kaalaanugunamgaa avusaramaina maarpulatho lokulaku teliyajeyamani braahmanetarulaina soothulaku appaginchaadu. aapastambha dharma suutraalalooni prastaavanala aadhaaramgaa cree.poo. 600-300naatike puraana vaamayam oka pratyeka saakhagaa roopudiddukondani, kaalaanugunamgaa upadesikula bodhalanu santarinchukontu saa.sha. 12va sataabdivarakuu maarpulu chendutuu vachindani oohinchavachchunu[1].
puraanam lakshanaalu[maarchu]
puraanaala vibhajana[maarchu]
puraanaala paerlu cheppe shlokam[maarchu]
gangaruda puraanam
ashtaadasa puraanamulalo shlokaalu [3][maarchu]
devataapraamukhyaanni gunaanni cheppe shlokam[maarchu]
mahapuranalu[maarchu]
bhagavata 18,000 slokamulu vishnuvu yokka padi avataaraalu cheppadam, puraanaalallo yokka atyanta prasiddhi, pramukham ayinadigaa bhaavinchindi.[4][5] deeni padava, podavainadi ani cheppavachhu, krishna panulu, vyaakhyaanam, tana chinnanati leelalu parichayam, taruvaata aneka bhakti udyamaalu oka prakriya dwara visadeekarinchindi.[6]
vraatapratulu[maarchu]
kalakramanusara maarpulu, cherpulu[maarchu]
udaaharanaku kottagaa kanugonna nepaaluloni skanda puraanam taati-aaku vraataprati saa.sha. 810 naatidi ayinappatiki valasarajyala kaalam nundi dakshina aasiyaalo chelaamani avutunna skanda puraanam samskaranalaku idhi puurtigaa bhinnamgaa undi.[17][18] maro naalugu vraatapratula tadupari aavishkaranalu, patram rendusaarlu pedda punarmudranala dwara vellindani suuchistumdi. modata 12 va sataabdaaniki mundu, 15 va -16 va sataabdamlo sambhavinchina rendava pedda maarpu kaaranaalu aspashtamgaa unnaayi.[19] skanda puraanam vraatapratulu vibhinna samskaranalu kalakramena "chinna" punaraavruttulu, antarkaalushyamtho rachanaloni aalochanala avineetini suuchistunnaayi.[19]