یوهان ولفقانق فون قؤتئ (آلمانجا: Johann Wolfgang von Goethe)، () آلمان شاعیر-دراماتورقو، موتفککیر و ناتورالیستی. تاریخده ۱۰۰ ان چوْخ اؤیره‌نیلمیش شخصیتلر لیستینه داخیل ائدیلیب.

یاشاییش
قؤتئ، میلادی ۱۷۴۹– جی ایلده بوگونکو فدرال آلمانین فرانکفورت شهرینده دونیایا گؤز آچمیشدیر. اونون یاراتدیغی اثرلر، دونیا ادبیاتینین ذیروه‌لریندن ساییلیر. چوْخلارینین تصورینین عکسینه، گؤته یالنیز شاعر دئییلدی. او عین زاماندا رومان یازاری، اینجه صنعت خادیمی، تئاتر رهبری، طبیعی علملر آراشدیریجیسی و یوکسک دولت آدامی ایدی.
«گنج ورترین عذاب‌لاری» آدلی رومانی ایله بوتون اروپادا شهرت قازانان گؤته‌نین ان بؤیوک اثری، ایکی جیلد ده یازیلمیش «فاوست» درامی‌دیر. نظم فورماسیندا یازیلمیش بۇ بؤیوک درام، هله ده دونیا ادبیاتیندا یگانه اثرلردن بیری ساییلماقدادیر.
ولفگانگ فون قؤتئ‌نین محصولدار حیاتی، میلادی ۱۸۳۲- جی ایلده بۇ گونکو فدرال آلمانین وایمار شهرینده سونا چاتمیشدیر.

شعرلریندن
گئجه یولچوسونون نغمه‌سی

سن! ای اوجا گؤیلرده کی

ای! بوتون آجی و کدرلرین اوتونو سؤندورن،

ای! ایکی قات عذابدا حیات سورنلره

ایکی قات راحاتلیق وئره‌ن!

حیاتین چاخناشمالاریندان یورقونام، یورقون.

نه اۆچون

بوتون بۇ احتراصلار، بۇ دردلر؟

هارداسان ای شیرین دینجلیک؟

گل! گل منی ده بیر قوجاقلا!
یوهان ولفقانق فون قؤتئ