আ (IPA:a) অসমীয়া লিপিৰ স্বৰবৰ্ণৰ দ্বিতীয় আখৰ। যি ধ্বনি মুখৰ কোনো অংশতে বাধা নোপোৱাকৈ উচ্চাৰিত হয়, সেয়ে স্বৰধ্বনি। 'আ'ও এটি স্বৰধ্বনি, সেয়েহে 'আ' উচ্চাৰণ কৰোতেও মুখৰ কোনো অংশৰে বাধা দিয়া নহয়। ব্ৰেইল্ত 'আ'-ক এনেদৰে  লিখা যায়।

ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে
কোনো ব্যঞ্জন বৰ্ণৰ লগত যোগ হ'লে আৰ ৰূপ সলনি হয়, অৰ্থাৎ ইয়াক অন্য ৰূপত লিখা হয়। সেই ৰূপ 'আ'ৰ গৌণ প্ৰতীক। 'আ'ৰ এই ৰূপ হ'ল 'া'। যেনে ক্+আ=কা আদি।

ইউনিক’ড

'আ'ৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা শব্দ
কিছু উদাহৰণ হ'ল:
আম
আলু
আগ
আৰ্য
আকাশ
আৰাধ্য আদি।

আ-কাৰ যুক্ত শব্দৰ উদাহৰণ
কিছু উদাহৰণ হ'ল:
কাণ
মান
ধান
কাৰ্য
ভাল
লাভ আদি।
আ