লক্ষ্মী ফেঁচা (, বৈজ্ঞানিক নাম: Tyto alba) সমগ্ৰ চৰাইৰ প্ৰজাতিসমূহৰ ভিতৰতে বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ থকা চৰাইৰ প্ৰজাতিসমূহৰ ভিতৰত এটা। ইয়াক দুই মেৰু আৰু মৰুভূমি অঞ্চল তথা প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় দ্বীপসমূহৰ বাহিৰে পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো ঠাইতে পোৱা যায়। ইয়াৰ বাহ্যিক ৰূপ, মাত, বসতিস্থল তথা নীৰৱে উৰিব পৰা ক্ষমতাৰ ভিত্তিত বহুতো নামেৰে অভিহিত কৰা হয়, যেনে-White Owl, Silver Owl, Demon Owl, Ghost Owl, Death Owl, Night Owl, Rat Owl, Church Owl, Cave Owl, Stone Owl, Monkey-faced Owl, Hissing Owl, Hobgoblin or Hobby Owl, Dobby Owl, White-breasted Owl, Golden Owl, Scritch Owl, Screech Owl, Straw Owl, Barnyard Owl and Delicate Owl ইত্যাদি।

বিৱৰণ
লক্ষ্মী ফেঁচা শেঁতা বৰণৰ দীঘল ডেউকা তথা ঠেঙ আৰু চুটি বৰ্গাকাৰ নেজ বিশিষ্ট এবিধ ফেঁচাৰ প্ৰজাতি। ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য ২৫-৫০ ছেঃমিঃ আৰু ডেউকাৰ দৈৰ্ঘ্য ৭৫-১১০ ছেঃমিঃ হয় পূৰ্ণবয়স্ক লক্ষ্মী ফেঁচাৰ দেহৰ ওজন ১৮৭ গ্ৰামৰ পৰা ৮০০ গ্ৰাম পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে।
লক্ষ্মী ফেঁচাৰ মূৰ আৰু দেহৰ ওপৰ অংশৰ বৰণ পাতল মটিয়াৰ পৰা ডাঠ মুগা ধৰণৰ হ’ব পাৰে। হৃদ-আকৃতিৰ মুখখন সাধাৰণতে উজ্জ্বল বগা। দেহৰ তলৰ অংশ ৰঙা-বগা (reddish buff). চকুৰ মণিৰ বৰণ ক’লা-মটিয়া (blackish brown)।

টেক্স’নমি
লক্ষ্মী ফেঁচাৰ বহুল বিস্তৃতিৰ বাবে ঠাইভেদে ইয়াৰ বিভিন্ন উপ-প্ৰজাতি দেখিবলৈ পোৱা যায়।
T. a. alba (Scopoli, 1769) – পশ্চিম ইউৰোপ, টুৰ্কী, চুদান হাংগেৰী আৰু ইজিপ্ত
T. a. javanica (J.F.Gmelin, 1788) – মালয়, ইণ্ডোনেছিয়া, বৰ্ণিঅ’
T. a. furcata (Temminck, 1827) – কিউবা, জামাইকাref>Olson et al. (1981)</ref>)।
T. a. tuidara (J.E.Grey, 1829) – দক্ষিণ আমেৰিকা, এণ্ডিছ আৰু আমাজান নদীৰ পশ্চিম অংশ
T. a. guttata (C.L.Brehm, 1831) – ইউৰোপ,লিথুৱেনিয়া, ৰোমানিয়া, গ্ৰীচ)।
T. a. delicatula (Gould, 1837) – অষ্ট্ৰেলিয়া টাছমেনিয়া, ব্ৰিটেইন, আয়াৰলেণ্ড
T. a. pratincola (Bonaparte, 1838) – উত্তৰ আমেৰিকা, দক্ষিণ কানাডা, মেক্সিকো
Tyto alba punctatissima (G.R.Grey, 1838)- কেৱল গেলাপাগাছ দ্বীপপূঞ্জত পোৱা যায়।
Tyto alba poensis (Fraser, 1842) – কেৱল Bioko ত পোৱা যায়।
Tyto alba thomensis (Hartlaub, 1852) – কেৱল São Tomé Island ত পোৱা যায়।
Tyto alba affinis (Blyth, 1862) – আফ্ৰিকা
Tyto alba guatemalae (Ridgway, 1874) – গুৱাটেমালা (Guatemala), দক্ষিণ মেক্সিকো, কেন্দ্ৰীয় আমেৰিকা, কলম্বিয়া
Tyto alba deroepstorffi (Hume, 1875) – কেৱল আন্দামান দ্বীপপূঞ্জত পোৱা যায়
Tyto alba bargei (Hartert, 1892) – কেৱল ৱেষ্ট ইণ্ডিজত পোৱা যায়
Tyto alba sumbaensis (Hartert, 1897) – কেৱল Sumbaত পোৱা যায়
Tyto alba contempta (Hartert, 1898) – পশ্চিম ভেনিজুৱেলা, কলম্বিয়া) south to Peru. Includes stictica.
Tyto alba meeki (Rothschild & Hartert, 1907) – নিউ গিনি
Tyto alba stertens Hartert, 1929 – পশ্চিম পাকিস্তান, ভাৰত,ভিয়েটনাম, শ্ৰীলংকা, থাইলেণ্ড

আচৰণ
অন্যান্য ফেঁচাৰ প্ৰজাতিবোৰৰ দৰেই লক্ষ্মী ফেঁচা নিশাচৰ, অৱশ্যে আন্ধাৰ হোৱাৰ কিছুসময় পুৰ্বৰ পৰাই সক্ৰিয় হৈ পৰে আৰু কেতিয়াবা দিনৰ ভাগতো ইয়াক দেখা পোৱা যায়।
ইয়াল ঘাঁহনি বা খেতি পথাৰতো দেখা যায়। ইহঁতে অকণো শব্দ নকৰাকৈ নীৰৱে উৰিব পাৰে

খাদ্য
লক্ষ্মী ফেঁচাই সৰু মেৰুদণ্ডী প্ৰাণী যেনে নিগনি, ক’লা এন্দুৰ (Rattus rattus) আদি খাই জীয়াই থাকে।
লক্ষ্মী ফেঁচাৰ শুনিব পৰা ক্ষমতা বিশেষভাৱে উন্নত আৰু এইবাবে চিকাৰৰ বাবে দৃষ্টিশক্তিৰ প্ৰয়োজন নপৰে।

প্ৰজনন
সাধাৰণতে মাৰ্চ-এপ্ৰিলত লক্ষ্মী ফেঁচাই প্ৰজনন কৰে। এবাৰত চাৰিটাৰ পৰা সাতটা কণী পাৰে

স্থিতি আৰু সংৰক্ষণ
লক্ষ্মী ফেঁচাৰ জনসংখ্যাৰ স্থিতি বৰ্তমান বিপদমুক্ত অৱস্থাত আছে।

চিত্ৰ বিথিকা
লক্ষ্মী ফেঁচা