হাজো () অসমৰ কামৰূপ জিলাত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এখন ঠাই। ই গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ২৪ কি:মি: দুৰত্বত অৱস্থিত। হাজোক হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু মুছলিম ধৰ্মৰ এক প্ৰাচীন তীৰ্থস্থান হিচাপে জনা যায়। এই অঞ্চলটোত বহুতো প্ৰাচীন মছজিদ-মন্দিৰ আদি দেখা পোৱা যায়।

ব্যুৎপত্তি
হাজো শব্দটো বড়ো শব্দ 'হাজো' (বড়ো : हाजो) ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হ’ল পাহাৰ।

এই ঠাইডোখৰৰ নাম হাজো কেনেকৈ হ’ল তাক সঠিককৈ ঠাৱৰ কৰিব পৰা হোৱা নাই যদিও এই বিষয়ে বিভিন্ন প্ৰকাৰ কিম্বদন্তি আছে। কিছুমানে কয় যে- যেতিয়া যথাশক্তি চেষ্টা কৰিও দেৱতাসকলে তাৰকাসুৰক পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰিলে, তেতিয়া চক্ৰপাণি বিষ্ণুৰ পৰামৰ্শক্ৰমে পুষ্পধনুক মহাদেৱৰ তপস্যা ভংগ কৰিবলৈ পঠিওৱা হৈছিল। ইয়াৰেই কেদাৰ পাহাৰত যোগমগ্ন। শিৱৰ যোগভংগ হ’লত তেওঁৰ মুখৰপৰা হা যোগ’ ‘হা যোগ’ বুলি হেনো শব্দ উচ্চাৰিত হৈছিল। সেইদিনাৰপৰাই ইয়াৰ নাম ‘হা যোগ হয় আৰু তাৰপৰাই কালৰ সোঁতত পৰিৱৰ্তিত হৈ আজিৰ হাজো হৈছে।

আন কিছুমানৰ মতে চুলতান গিয়াচুদ্দিনৰ ইয়াতে পৰলোকপ্ৰাপ্তি হয়। তেওঁৰ কবৰত মক্কাৰপৰা অনা এপোৱা পৰিমাণৰ মাটি প্ৰথমতে হেনো দিয়া হৈছিল। সেই অনুসৰি ইয়াৰ নাম ‘পোৱামক্কা’ হয় আৰু ই মুছলমানসকলৰ পৱিত্ৰ স্থান বুলি গণ্য কৰা হয়। হজ কৰিবলৈ যাব নোৱাৰাসকল ইয়ালৈ আহি হজ কৰাৰ চাৰিভাগৰ এভাগ ফল পায়। হজৰপৰাই হাজো নাম হোৱা
বুলিও কিছুমানে দাবী কৰে।

তৃতীয় এটি মত অনুসৰি মহাযান মাৰ্গীয় বৌদ্ধসকলৰ তীৰ্থস্থান বুজাবলৈ ইয়াক মহাযান তীৰ্থক্ষেত্ৰ বোলা হৈছিল। এই মহাযান’শব্দৰ আদি আৰু শেষ আখৰ লোপ পাই হাজোলৈ সলনি হৈছে।

প্ৰশাসন
হাজো গুৱাহাটী লোক সভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

ভৌগোলিক বিৱৰণ

পৰ্যটনৰ আকৰ্ষণস্থলী
হয়গ্ৰীৱ মাধৱ দেৱালয় : এই দেৱালয় মণিকূট পাহাৰত অৱস্থিত। বৰ্তমানৰ দেৱালয়টো ১৫৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰঘূদেব নাৰায়ণে নিৰ্মাণ কৰিছিল বুলি জনা যায়। কিছু বুৰঞ্জীবিদৰ মত অনুসৰি ইয়াৰ মূল দেৱালয়টো পালবংশৰ শাসনকালত ষষ্ঠ শতিকাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই দেৱালয়টো শিলেৰে নিৰ্মিত।
হাজো