O modo imperativo en o francés espresa ordens u prohibicions.

En francés bi ha un imperativo present como en as atras luengas neolatinas y un imperativo pasau que se fa servir pa una orden u prohibición que s'ha de cumplir en o futuro.

Imperativo present

O imperativo present amuestra formas pareixidas a las d'o present d'indicativo. No tiene que tres personas: a segunda d'o singular, a primera d'o plural y la segunda d'o plural. En as atras personas se fa servir o present de subchuntivo.

En a primera conchugación a segunda persona d'o singular no presenta a -s final d'o morfema, de no estar debant d'una particla pronomino-adverbial en u y:
Mange!.
Manges-en!.

Os verbos pronominals o pronombre se posa dezaga d'o verbo en a forma afirmativa pero debant en a forma negativa:
Lève-toi.
Ne te lève pas.

Imperativo pasau

O imperativo pasau ye una forma composada que presenta un verbo auxiliar avoir u être seguiu d'un participio pasau.
Ayons fini les devoirs à 7 h 00.
Soyez partis à midi.
Modo imperativo en francés