O monesterio de Sant Hadrián de Sasau ye enclavau en o municipio aragonés de Borau, en a comarca d'a Chacetania y provincia de Uesca. A ilesia romanica d'o sieglo XII feba parti de l'antigo monesterio, que estió o monesterio mas important d'Aragón en o sieglo X y a seu d'os bispes d'Aragón (succesors d'os antigos bispaus de Zaragoza y Uesca) dica 1077 cuan se tresladó enta Chaca. Encara bi ha una inscripción en Sant Hadrián de Sasau que dice Aquí escansan tres bispes.

O monesterio yera situau en o mismo puesto a on hue se devanta a ilesia, en a confluyencia d'os arrigachuelos Calcil y Lupán, en o punto d'orichen d'o río Lubierre.

Se diz que os bispes uescanos en a suya fuyida d'os musulmans s'acubilloron en Sant Hadrián de Sasau con o Santo Gredal ta protecher-lo d'os envasors. Dimpués o Santo Cáliz pasaría por Chaca, Sant Chuan d'a Penya, l'Alchafaría, Barcelona y remataría en Valencia.

Dimpués d'estar albandonau y esboldregrau, o monesterio permanixió bels sieglos cubierto por a glera d'os arrigachuelos. En zaguerías d'o sieglo XVI os vecins de Borau construyoron una ermita sobre parti d'os muros d'a ilesia orichinal.

San Hadrián de Sasau tien una nau rectangular con presbitero y abside semicercular con una vuelta d'un cuatreno d'esfera.

Vinclos externos

Sant Hadrián de Sasau en www.RomanicoAragones.com.
Monesterio de Sant Hadrián de Sasau