O sufixo -dat provién d'o latín -TAS, -TATIS a traviés de l'acusativo -TATE(M) y se fa servir pa creyar sustantivos abstractos de qualidat a partir d'adchectivos.

A més gran part d'as parolas con este sufixo en aragonés son cultismos derivaus d'os sustantivos abstractos latinos con o sufixo -TAS, -TATIS: antigüedat, ciudat, comunidat, dignidat, humanidat, unidat, verdat, ecetra. Bi ha pocos casos como mesquindat que se remonten a la fase romanz.

Actualment a pronunciación d'a -t final d'este sufixo culto se mantién en benasqués coincidindo con os usos medievals; en o resto d'as parlas altoaragonesas esta -t ya no se pronuncia, y s'escribe por razons etimolochicas y de coderencia paradigmatica (en bel puesto se documenta plurals en -tz).

Os usos d'o sufixo -dat en aragonés no siempre coinciden con os d'as luengas vicinas. A vegadas l'aragonés prefiere atros sufixos como ura ("fondura"). O sufixo -dat puet competir con o sufixo -eza ("belleza" s'escribiba beldat en o "Libro d'el Trasoro" porque traduciban dende o francés beauté, tamién s'escribe beldat en atros textos como a "Cronica de Sant Chuan d'a Penya").
Sufixo -dat