Abellada ye un lugar aragonés despoblato d'a provincia de Uesca situato en o municipio de Samianigo, en a comarca de l'Alto Galligo.

Cheografía
Se troba situato en l'extremo sudoriental d'o termin municipal de Samianigo, en a versant norte d'a sierra de Guara, a lo piet d'o barranco d'Abellada, un afluent d'o río Guatizalema, en a parzana conoixita como a Guarguera, por o nombre d'o río Guarga, a 1.221 metros d'altaria sobre o livel d'a mar.

O nuclio urbán ye constituito por tres casas, situatas transversalment respecto a la ilesia, que se troba dica o sud, o que apareixe en a morfolochía urbanistica de belluns d'os lugars de Sarrablo.

Comunicacions
No bi ha carretera engudronata ta plegar ta o lugar, a on s'accede por meyo d'un camín forestal que sale d'o puerto de Monrepós y puya enta l'este por as alturas d'a sierra de Belarra, en o Parque Natural d'a Sierra y as Foces de Guara, pasando primero por Ibirque, ta continar dica Abellada y, d'astí, dica Azpe, a on remata. Una atra branca lateral la conecta con un camín pareixito y paralelo a l'anterior dende a N-330 Uesca-Samianigo a l'ueste dica Bara a l'este.

Población
En el sieglo XVI Abellada teneba cuatro fuegos, quedando despoblato dende os anyos 1960.<ref> Garcés, José; Gavín, Julio; Satué, Enrique (1997-06) La arquitectura popular en las distintas áreas de Serrablo. Generalidades y descripción de sus núcleos.. Serrablo. número 104, año XXVI Asociación d'Amigos de Sarrablo</ref>

Patrimonio cultural
Ilesia romanica de Santa María, hue en runas. Ye protechita legalment con a suya declaración como Bien d'Intrés Cultural.
Crismón tamién romanico, d'o sieglo XII, actualment alzato en o Museu Ángel Orensanz y Artes de Sarrablo''. Manimenos, bi ha dandalos de si en realidat procede d'o monesterio de Sant Chuan d'a Penya.
Abellada