இறுகப் பற்றினாள் அவள் : “ சத்தியமா யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டேன்... " “ பரீட்சையிலே நிறைய மார்க் வாங்கிண்டு வராளே , சமத்து சமத்துன்னு நினைச்சிண்டிருந்தேன். இப்பத்தான் நீ சமத்தா ஆகியிருக்கே. எப்பவும் இனிமே சமத்தா இருந்துக்கோ " என்று மகளின் முகத்தை ஒரு கையில் ஏந்தி , இன்னொரு கையால் அவள் நெற்றியில் விபூதியை இட்டாள் அம்மா. அந்தப் பேதையின் கண்களில் பூஜை அறையில் எரிந்த குத்து விளக்குச் சுடரின் பிரபை மின்னிப் பிரகாசித்தது. அது வெறும் விளக்கின் நிழலாட்டம் மட்டும் அல்ல. அதிலே முழு வளர்ச்சியுற்ற பெண்மையின் நிறைவே