காதில் விழுந்திருக்காது. வண்டி மறையும் வரை தம்பையாவும் கிழவரும் பிளாட்பாரத்தில் நின்றிருந்தனர். கிழவர் , கண்களில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்து விட்டுக் கொண்டு , ஒரு நிம்மதி உணர்வில் சிரித்தார். " அடுத்த தடவை பாபு வரும் போது நான் இருக்கேனோ , செத்துப் போயிடறேனோ ” என்று வழக்கம் போல் நினைத்துக் கொண்டார். தம்பையாதும்மினான். " இதென்ன , அபசகுனம் மாதிரித் தும்முகிறானே " என்று கிழவர் அவனைப் பார்த்தபோது , தம்பையா இரண்டாவது முறையும் தும்மி சுப சகுனமாக்கினான்... தம்பையாவைக் கிழவர் மார்புறத் தழுவிக் கொண்டார். இனிமேல்