எடுத்து மூக்கை ஸ்விட்சைக் காட்டிச் சுளித்தாள். கால் செருப்பைத் தேடி நுழைத்துக் கொண்டிருந்தது. " இல்லை. வேண்டாம் " - ஞானப்பன் புஸ்தகத்தை நீவினபடி அவளைப் பார்த்தான். " தனலெட்சுமிதான் வேணுமாக்கும் ” - ஒரு அடி முன்னால் வந்து , சடக்கென்று இழுத்துச் சாத்தியதுபோல் ஞானப்பனை அணைத்து இறுக்கிவிட்டு இறங்கி நடந்தாள். இருட்டும் வெளிச்சமுமாகக் கிடந்த ஆர்பனேஜ் ஞானப்பன் எட்டிப் பார்க்கையில் தடதடவென்று அந்த பஸ் இரைந்துகொண்டே போனது. ஸ்டாப் இல்லாவிட்டால்கூட , டெய்ஸி வாத்திச்சி வழியிலேயே கையைக் காட்டி நிறுத்தி நிச்சயம்