வருவீர்கள் என்று எவரும் கூறவேயில்லை தாத்தாஎன்றேன். “ இன்று நீர்க்கடன். நான் வந்தாக வேண்டுமல்லவா ? ” என்றார் வியாசர். என் கண்களும் மனமும் திறந்துகொண்டன. என் உடல் வழியாக அழுகை சுழற்காற்று மரத்தைக் கடந்து செல்வதுபோலக் கடந்து சென்றது. வியாசர் என் நெற்றிமயிரை வருடினார். “ நான் என்ன சொல்ல இருக்கிறது குழந்தை ? அழுது அழுதுதான் உன் மனம் ஆறவேண்டும் " என்றார். 283 “ இதெல்லாம் எதற்காக தாத்தா ? யாருடைய லாபத்திற்காக ? இந்த கங்கைக்கரை முழுக்க... " “ “ பார்த்தேன் ” என்றார் வியாசர். “ எதற்காக என்று மட்டும் கேட்காதே. அப்படிக்