, " அம்மையெப் பாக்கணும் போல இருக்கு " என்று கண்களைத் திறக்காமலே சொன்னாள். " நாளைக்கு உடனே வரும்படி தந்தி கொடுத்தாப் போகுது ; அதுக்கென்ன பிரமாதம் ? " என்றார் பிள்ளை. அவருக்குப் பயம் தட்டியது. பிரக்ஞை தடம் புரண்டுவிட்டதா ? ஊம் , துட்டெ வீணாக்க வேண்டாம். கடுதாசி போட்டால் போதும். அவ எங்கெ வரப்போறா ? நாளைக்காவது நீங்க கடைக்குப் போங்க " என்றாள் செல்லம்மாள். " நீ கொஞ்சம் மனசெ அலட்டிக்காமே படுத்துக்கோ " என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் கைப்பிடிப்பிலிருந்து வலது கையை விடுவித்துக்கொண்டு நெற்றியைத் தடவிக் கொடுத்தார். "