பரதேசிக் கூட்டத்தின் நடுவே இருந்த அண்ணனின் கால்களில் சா.டாங்கமாய் வீழ்ந்து கதறினார். அவரது பொன் காப்பிட்ட கரங்கள் அண்ணனின் புழுதி படிந்த பாதங்களை நகர விடாமல் இறுகப் பற்றி இருந்தன. " அண்ணே... நான் உனக்கு என்ன தப்பிதம் பண்ணினேன் ? நான் செத்துப் போயிட்டேன்னு நினைச்சுட்டியா... " என்று அலறினார் சின்னக் கோனார். அந்தக் காட்சி , மனிதனுக்குவந்து வாய்த்ததும் வயிற்றில் பிறந்ததும்மட்டும்தான் சொந்தம் என்பதில்லை என்று ஊராருக்கே உணர்த்தியது. 153 " என்னவோ அழியணும்னு இருந்த சொத்து அவன் மூலமா அழிந்து போச்சு... அந்த