" ஆ , அப்படிச் சொல்லு... " 564 அது வேண்டுமானால் வெண்பச்சையாகயிருக்கட்டும். ஆனால் அவன் அதை முழுப் பச்சையாய்ப் பாவிக்கச் சற்று இடங்கொடுத்தாலும் போதும். கசக்கிப் பிழிந்த இலைச்சாறு போல் , நிலவு குன்றுகளின் மீதும் , புற்றரை மீதும் , தாமரை வாவியின் மேலும் பச்சையோடு பச்சையாய் வழிவதாக நினைத்துக்கொள்வதில் ஒரு திருப்தி , அந்த நினைவில் சற்று நேரம் திளைத்துக் கொண்டிருந்துவிட்டு , " வெய்யில் எப்படி இருக்கிறது ? ” என்று கேட்டான். “ ஐயையோ , இன்னிக்கு ஏன் ஒரு தினுசாயிருக்கேள் ? வெய்யில் வெளுப்பாய்த்தானிருக்கும். உள்ளே