படுத்துக்கொண்டு பேசாமல் இந்தக் காட்சிகளையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டேயிருப்பேன். அவள் வாசிப்பதை என் காதுகள் வாங்கிக்கொள்ளாது. என் கண்களே பார்க்கவும் செய்யும் ;கேட்க’வும் செய்யும். 318 விளக்கின் ஒளியில்தான் அவள் எவ்வளவு அழகாகப் பிரகாசிக்கிறாள். அழகுக்கும் விளக்கின் ஒளிக்கும் ஏதோ சம்பந்தம் இருக்கிறது. கறிக்கு உப்பைப்போல் அழகுக்கும் அதி ருசி கூட்டுகிறதுபோலும் விளக்கு. தானாகக் கண்கள் சோர்ந்து மூடிக்கொண்டுவிடும். அதிகாலையில் ரங்கையா வந்து என்னை எழுப்பினான். ராமர் , லக்ஷ்மணர் , சீதை மூவரும் எங்கள் தெருவின்