இரண்டாம் மாறவர்மன் சுந்தரனின் மெய்கீர்த்தியில் , “ சுருதியும் தமிழும் தொல் வளங்குலவ ” எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியனின் 18 ஆம் அண்டு மெய் கீர்த்தியில் , “ அருந்தமிழ் ஆரியமு மறு சமயத்தற நெறியும் திருந்துகின்ற மனுநெறியுந் திறம்பாது தழைத்தோங்க முத்தமிழும் மனுநூலும் நான்மறை முழுவதும் எத்தவச் சமயமும் இனிதுடன் விளங்கவும் ” என்று கூறப்படுவதிலிருந்து வடமொழி , தென் மொழி என பாராது இரண்டிற்கும் சமமாக ஆதரவு தந்தனர். பாண்டிய மன்னர்கள் என்பதை இதன் மூலம் அறிகின்றோம். 7.5.8. இந்திய பண்பாட்டிற்கு