சரி. இவனும் ஏன் இத்தனை சிரமத்துடன் தன்னோடு வருகிறான் " என்று நினைத்தார் கிழவர். அதை அவர் அவனிடம் கேட்டபோது அவன் உண்மையை ஒளிக்காமல் கூறினான். " எனக்கும் பாபுவைத்தான் பார்க்கணும்.... ஆனா , நான் ரெயிலைப் பார்த்ததே இல்லே தாத்தா... அதுக்காகத்தான் வர்ரேன். அதோட கண்ணு தெரியாத நீ இருட்டிலே கஷ்டப்படுவியே , உனக்கும் தொணையா இருக்கலாம்னுதான் வர்ரேன்... " தம்பையா பேசும் ஒவ்வொரு சமயமும் கிழவருக்கு அவன்மீது உண்டான அன்பின் பிடிப்பு வலுவுற்றது... அந்த நெடிய சாலையில் இரண்டு மைல் தூரம் நடந்த பின் , ரயில் வருவதற்கு ஒரு மணி