வானம் பூமியில் புதைபடும் வரையில் , கண்வெளி வீதியை மறைக்க ஒன்றுமில்லை. மேற்கே , ஒரு அடர்ந்த மாந்தோப்பு. காலை நேரம் வந்தது. மூலைமுடுக்குகளிலும் , தோப்பின் இடைவெளிகளிலும் , தாமதமாக உலாவி நின்ற மங்கலை ஊர்ந்து துரத்த ஒளிவந்து பரவியது. பல பல மூலைகளிலிருந்து , பக்ஷ ¢ க் குரல்கள் கேட்டுப் பதிலளித்துக் கொண்டிருந்தன. இரவின் இருளைத் திரட்டி அடிவானத்தில் , நெருப்பிடப்பட்டதே போன்று கிழக்கு புகைந்து , சிவந்து , தணல்கண்டது... காலைச் சூரியன் உதித்தான். சிறிது சென்று , வானவெளியை உற்றுநோக்க இயலாதபடி ஒளி மயமாயிற்று. உலகப்