போகலாம். வாயேன். * “ வரட்டுமா சார் ? ” என்று ஆச்சரியத்துடன் கேட்டாள் , " வா. * " இதோ வந்துவிட்டேன் சார் , " என்று துள்ளிக் கொண்டு எழுந்தாள். உள்ளே ஓடினாள். நான் சுமதியைப் பார்த்தேன். " பாவங்க , " என்றாள் சுமதி. " யாருதான் பாவம் இல்லே ? இந்தப் பெண்ணை விட்டுவிட்டு எங்கேயோ இருக்கிற அந்த அம்மா பாவம் இல்லையா ? இத்தோட அப்பா பாவம் இல்லையா. எல்லோருமே ஒருவிதத்திலே பாவம்தான். ” என்றேன் நான். அப்போதுதான் பூத்த ஒரு பூ மாதிரி , மழையில் நனைந்த சாலை ஓரத்து மரம் மாதிரி , ஓடைக் கூழாங்கல் மாதிரி , வெளிப்பட்டாள் மரி.