நான் எப்பவும் அன்னா அந்த லெக்கிலேதான் குந்திக்கிட்டு இருப்பேன் ; வந்தா பாக்கணும்என்று ஏர்க்காலை உயர்த்தினான் ரிக்ஷாக்காரன். " மகா நியாயத்துக்குக் கட்டுப்பட்டவன்தான் ! தெரியும் போடா ; கள்ளுத் தண்ணிக்கிக் கட்டுப்பட்டவன் என்றார் கந்தசாமிப் பிள்ளை. வாடகை வண்டியெ இஸ்துகிட்டு நாள் முச்சூடும் வெயிலிலே ஓடினாத் தெரியும். உன்னை என்ன சொல்ல ? கடவுளுக்குக் கண்ணில்லெ ; உன்னியே சொல்ல வச்சான் , என்னியே கேக்க வச்சான் என்று சொல்லிக் கொண்டே வண்டியை இழுத்துச் சென்றான். கடவுள் வாய்விட்டு உரக்கச் சிரித்தார். விழுந்து சிரித்தார்.