ரவிக்கையும் , பச்சைப் புடவையும் , முடிந்த தலையுமாய் அவள் நிற்கும்போது அவள் தோற்றம் வித்தியாசமாய்த் தெரியவில்லை. பறவையின் உடைந்த சிறகு போல , அது வெளிப்படையாக தெரியாத பொக்கையா என்று புரியவில்லை. ஒரு மாலை பட்டுபோன பெரிய மரத்தைத் தோட்டத்தில் வெட்டினார்கள். கோடாலியின் கடைசி வெட்டில் அது சரசரவென்று இலைகளின் ஒலியோடு மளுக்கென்று சாய்ந்தது. குறுக்கே வெட்டியபோது உள்ளே வெறும் ஓட்டை. வள்ளி இடுப்பில் இடித்து ,அதுதான் பொக்கைஎன்றாள். பிளவுபட்டு , தன்னை முழுவதுமாய் வெளிப்படுத்திக்கொண்டு , உள்ளே ஒன்றுமில்லாமல் வான் நோக்கிக்