நான் பாய்ந்து எழுந்தேன். “ இனி உங்களிடம் கேட்க எனக்கு எதுவும் இல்லை , இப்போதே நீங்கள் உதவ வேண்டும். இல்லையேல் இப்போதே இங்கேயே கங்கையில் குதித்து உயிர்விடுவேன். இனி எனக்கு எதுவும் மிச்சமில்லை... " “ குழந்தை.... " என்று கூறியபடி வியாசர் ஓடிவந்து என்னைப் பிடித்தார். " நில்லு. சொல்கிறேன்... என் தோளை அவர் கரம் இறுகப் பற்றியது. என்ன காரியமம்மா செய்கிறாய் ? முதிய வயதில் இதுவரை நான் கண்டதெல்லாம் போதாதா ? இரு. ஒரு வழி சொல்கிறேன். " அப்போதும் சிந்தனை தேங்கிய முகத்துடன் அண்ணா அங்கேயே அமர்ந்திருந்தார். “