குரலில் இசை எழுந்தது. "மயான ருத்திரனாம் இவன் மயான ருத்திரனாம்... கதவுகள் திறந்தன. கடவுள் புலித்தோலுடையும் , திரிசூலமும் , பாம்பும் , கங்கையும் சடையும் பின்னிப் புரள , கண்மூடிச் சிலையாக நின்றிருந்தார். மறுபடியும் இசை. மின்னலைச் சிக்கலெடுத்து உதறியதுபோல , ஒரு வெட்டு வெட்டித் திரும்புகையில் , கடவுள் கையில் சூலம் மின்னிக் குதித்தது ; கண்களில் வெறியும் , உதட்டில் சிரிப்பும் புரண்டோட , காலைத் தூக்கினார். 65 கந்தசாமிப் பிள்ளைக்கு நெஞ்சில் உதைப்பு எடுத்துக் கொண்டது. கடவுள் கொடுத்த வாக்கை மறந்துவிட்டார் என்று