திரும்பாது போலும். “ ஆம் ” என்றார். அவருடைய பலவீனமான இடத்தில் நான் போட்ட அடி அது. அவர் நெற்றியில் நரம்பு அசைந்தது. கண்கள் சுருங்கி இம்சை தெரிந்தது. என் மனம் உள்ளூர கும்மாளமிட்டது. மேலும் மேலும் என்று தாவியது. “ சுருதர்மாவிற்கும் முடிந்துவிட்டதா ? ” என்று சாதாரணமாகக் கேட்டேன். அவர் கண்கள் சீற்றம் கொண்டன. “ அபிமன்யு மட்டும்தான் மீதி ” என்றார். நான் தலையசைத்தேன். “ ஏன் தாமதம் ? " என்றார். 288 “ சற்று பிந்தட்டும். ” “ எங்கோ ரதமனுப்பியிருப்பதாகக் கூறினார்கள். " “ ஆம். ” " எதற்கு " " ஒன்றுமில்லை " என்றேன். இவரிடம்