மன்னன் குடிகட்குக் காணும் கடவுள் ஆவான். கசப்பான சொல்லையும் கேட்கும் பண்புள்ள வேந்தனது குடைக்கீழ் உலகம் தங்கும். கொடை , அன்பு , நேர்மை , குடிபோற்றல் உடையவனே மன்னர்க்கு ஒளியாவான். எண்ணும் எழுத்தும் ஆகிய இரண்டும் வாழ்வார்க்குக் கண்கள் என்பர். கற்றோர்க்கே கண் உண்டு ; கல்லாதவர்க்கோ முகத்தில் இரண்டு புண் உண்டு. மகிழுமாறு பழகுவர் : நினைக்குமாறு பிரிவர் ; இதுவே புலவரின் பண்பு. செல்வர் முன் வறிவர்போல ஏக்கத்தோடு படித்தவரே மேல் ; படியாதவர் கீழ். 9. தன்னின்பம் உலக இன்பம் ஆதலின் , கற்றவர் கல்வியை மேன்மேலும் காதலிப்பர்.