லுங்கி இருந்தது , இருக்காமல். முகம் உப்பியிருந்தது. ' பசிக்கிதா என அவன் கைகளை மெல்லப் பிடித்துவிட்டதுதான் எதிர்பார்க்கவில்லை. மூக்கும் கோண அப்படியொரு அழுகை , பெருங்குரலெடுத்து முகம் விம்ம. எனக்கு எரிச்சலாகவும் பயமாகவும் துயரமாகவும் ஆகிவிட்டது. பக்கத்து ரூமில் எல்லோரும் எழுந்து வந்தால்... அவன் முகத்தை அப்பி அடக்கப் பார்த்தேன். முடியவில்லை. ஊ ஊ ஊ என அரைஅணி நேரம் அடங்கவில்லை. மழைவிட்ட விசும்பல் மாதிரி வேறு... நான் லைட்டை அணைத்துவிட்டேன். " நல்லாத் தூங்கினியா ? ' தூங்கினேன் என்ற காசியின் பதிலில் வாட்டம்.