எங்கிருந்தீர்கள் ? ” ” அவர் தடுமாறி , முகம் வெளிறி , “ ஏன் ? ” என்றார். “ இல்லை , தாத்தா தேடினார் " என்றேன். “ அவரைப் பார்த்தேனே. " “ ஓகோ ” என்றேன். பிறகு பார்வையை விலக்காமலே நின்றேன். “ நான் வருகிறேன் " என்று அவர் நடந்தார். என் உடல் தளர்ந்தது. சன்னதம் விளகிய குறிசொல்லி போல சக்தியனைத்தும் ஒழுகி மறைய , தள்ளாடினேன். தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும் போலிருந்தது. ஆனால் மீண்டும் என் பர்ணசாலைக்குப் போகத் தோன்றவில்லை. இடுங்கின அறைகளில் துயரம் தேங்கிக் கிடக்கிறது. திறந்த வெளிகளில் மனம் சற்று சுதந்திரம் கொள்வது போலப் பட்டது.