என்றார். அதற்கு அவளால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. கையமர்த்தினாள். சில நிமிஷங்கள் கழித்து மெதுவாகக் கண்களைத் திறந்தாள். சிரமத்துடன் கைகளை ஊன்றிக் கொண்டு எழுந்து உட்கார்ந்தாள். தம்ளரிலிருந்த காப்பியைத் தொட்டுப் பார்த்துவிட்டு , " சூடே இல்லையே ! அடுப்பிலே கங்கு கெடக்கா ? கொஞ்சம் வச்சு எடுத்து வாருங்க " என்றாள். " அதெ அப்பிடியே வச்சிறு ; வேறெ சூடா இருக்கு ; தாரேன் " என்று வேறு ஒரு பாத்திரத்தில் இன்னும் கொஞ்சம் எடுத்துவந்து தந்தார். காப்பியை எடுத்து நெஞ்சுக்கு இதமாக ஒற்றடமிட்டுக்கொண்டு , சாவகாசமாக ஒவ்வொரு மிடறாகக்