நிற்பதாக ரத்னாபாய்க்குத் தோன்றிற்று.சாத்தியிருக்கும் கதவுக்குப் பின்னால் ஏன் இவ்வாறு நிகழ்ந்திருப்பதாக எனக்குத் தோன்ற வேண்டும். அதிக உணர்வுகள் வேலை செய்வதாலா ? கற்பனையின் திமிரினாலா ? என்னுடைய நுட்பமும் , நகாஸும் , பதவிசும் , லளிதமும் 366 முரட்டுத்தனத்தால் சூறையாடப்பட்டு விட்டதா ?கதவைத் திறந்து பார்க்கிறபோது கிழவர் அங்கு நின்று கொண்டிருந்தால் , தனது காரியங்கள் சுமாரான வெற்றிக்குத் திரும்பும் என்றும் , அப்படியில்லாத வரையிலும் இப்போது இருப்பதுபோலவே இருக்கும் எனவும் கற்பனை செய்து கொண்டு கதவைத் திறந்தாள். கிழவர்