அடிவயிற்றில் அந்த வாள் பாய்ந்தது. அத்தனை பேருமா ? அத்தனை பேருமா ? உடம்பு நடுங்க , கண்களை மூடி. நெற்றியை விரல்களால் அழுத்தியபடி , இறுகி அமர்ந்தேன். மனம் ரத வேகத்தின்போது கொண்ட விடுதலையுணர்வு முழுக்கப் பின்னகர்ந்து துவாரகை போல , முற்பிறப்பு ஞாபகம்போல , எங்கோ மறைந்தது. எல்லாம் வெறும் கனவு. நான் இதுதான். இந்த கனக்கும் உடம்பு. கனக்கும் மனம். இந்தப் பாரம்தான் நான். இந்த வெறுமைதான் நான். ரதம் தயங்கியது. வீரர்கள் குதிரைகளில் வந்து எதிர்கொண்டனர். என் ரத முகப்பிலிருந்து தண்டேந்தி என் குலத்தையும் சிறப்பையும் கூறி என்னை