சிகரெட் பற்ற வைத்துக்கொண்டேன். அவன் அப்பாவைப் பற்றிக் கேட்டேன். ' நோ ப்ராப்ளம் ' என்றான். அடிக்டி ' நோ ப்ராப்ளம் ' என்ற வார்த்தையையே , எதற்கும் பதிலாக அவன் சொல்வதைக் கவனித்துக் கொண்டே வந்தேன். கேட்டேன் , சிரித்துக் கொண்டே ' நோ ப்ராப்ளம் ' என்றான். எனக்கு அந்த பதில் அருவருப்பாகவும் , எரிச்சலாகவும் பட்டது. காரியங்களை காரியங்களுக்காக மட்டுமே செய்வதில் ஒரு விடுதலைஉணர்வும் , பரபரப்பற்ற பேரார்வமும் இருப்பதைக் கண்டுகொண்டு விட்டதால் , எந்தக் காரியமுமே தனக்குப் பேரானந்தமாக இருக்கிறது என்றான். நான் ஒரு நிமிஷம்