நாற்றம் அடியோடு மறைந்துவிட்டன. என்ன அதிசயம் ! திரும்பவும் கட்டிலுக்கு வந்தேன். மறுபடியும் நாற்றம். அதே துர்க்கந்தம். கட்டிலின் அடியில் ஏதேனும் செத்துக் கிடக்கிறதோ ? விளக்கை ஏற்றினேன். கட்டிலடியில் தூசிதான் தும்மலை வருவித்தது. எழுந்து உடம்பைத் தட்டிக் கொண்டு நின்றேன். கொட்டி தும்மல் என் மனைவியை எழுப்பிவிட்டது. " என்ன , இன்னுமா உங்களுக்கு உறக்கம் வரவில்லை ? மணி என்ன ? " என்று கொட்டாவி விட்டாள். மணி சரியாகப் பன்னிரண்டு அடித்து ஒரு நிமிஷம் ஆயிற்று. என்ன அதிசயம் ! நாற்றம் இப்பொழுது ஒருவித வாசனையாக மாறியது.