வாணம் போல் எங்கள் மேலேயே சிதறி , சுற்றுப்புறமெல்லாம் சிதறி விழுந்தன. ஓநாய்கள் உறுமிக்கொண்டு பாய்ந்து வந்து , பிடுங்கி , அடிபட்டு , பின்வாங்கி , மீண்டும் பாய்ந்த வண்ணமிருந்தன. அப்போது இன்னொன்றையும் உணர்ந்தேன். என் சுயநினைவில் கற்பனை செய்தும் பார்க்க முடியாத ஒலிகளை , உரத்த ஒலிகளை , நான் எழுப்பிக்கொண்டிருந்தேன். அந்தப் போரில் நானும் ஒரு பயங்கர விலங்காக மாறிப்போயிருந்தேன். ஒரு நிலையில் நாங்கள் இரு தரப்பினரும் சம வலிமை பெற்றவர்களாகத் தோன்றினோம். ஓநாய்களுக்குள் ஓநாயாக நான் இருந்தேன். ஆனால் அது நீடிக்க முடியவில்லை.