இவளை இப்படியே தனியாக விட்டுவிட்டு எப்படிப் போவது ? கொஞ்ச தூரமா ? ” மறுபடியும் சுக்குப் பிரயோகம் செய்தார். நாடி மெதுவாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. செல்லம்மாள் செத்துப் போவாளோ என்ற பயம் பிரமநாயகம் பிள்ளையின் மனசில் லேசாக ஊசலாடியது. அந்தப் பயத்திலே மன உளைச்சலோ சொல்லை மீறும் துக்கத்தின் வலியோ இல்லை. வியாதியஸ்தனின் நாக்கு உணரும் ஒரு கைப்பும் , அதற்குச் சற்று ஆழமாக ஒரு நிம்மதியும் இருந்தன. எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டும் என்ன பலன் என்ற ஒரு மலைப்பு. செல்லம்மாள் சிணுங்கிக் கொண்டே ஒரு புறமாகச் சரிந்து படுத்தாள். என்ன சொல்லுகிறாள்