இருந்தது. தவுல்காரன் சந்தர்ப்பம் தெரியாமல் வீறிட்ட குழந்தைபோல - வாத்தியத்தைத் தொப்புத் தொப்பென்று மொத்தினான். விவஸ்தை கெட்ட மழை. வருதடி வைத்த அலமங்கலும் , கீழே வழுக்கும் வரப்புப் பாதையும் , தாழைப்புதரும் , கௌமுகின் தோப்பின் உச்சியில் தங்கி நின்ற குளிர்ந்த இருட்டும் , மரணமும் , பசியும் , அசதியும் , வெறுப்பும் , துக்கமும் , எரிச்ச்சலும் , கோபமும் , எல்லாருடைய உள்ளங்களிலும் நாயனத்தின் கர்ண கடூரமான அபஸ்வரமாக வந்து விழுந்து வயிறெரியச் செய்தது. கியாஸ் விளக்கு முன்னால் போய்க் கொண்டிருந்தது.தீச்சட்டியில் குமைந்த