நோக்கங்கள் எட்டப்பட்டவுடன் , அதன் அமைப்பும் , அதைச் சுற்றிக் கட்டமைக்கப்பட்ட விவசாயிகளின் ஒற்றுமையும் கலைந்து மறைந்தது. எனவே , இண்டிகோ வேலைநிறுத்தம் , பாப்னா விவசாயக் கழகங்கள் மற்றும் டெக்கான் கலவரத்தின் சமூக - புறக்கணிப்பு இயக்கம் ஆகியவை வாரிசுகளை விட்டுச் செல்லவில்லை. இதன் விளைவாக , எந்தக் கட்டத்திலும் இந்த இயக்கங்கள் பிரிட்டிஷ் மேலாதிக்கத்தை அச்சுறுத்தவோ அல்லது அதைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தவோ இல்லை. இந்த வகையில் , 1857 க்குப் பிந்தைய விவசாயக் கிளர்ச்சியாளர்களை காலனித்துவ ஆட்சி நடத்தும் விதம் ,