திரும்பிப் பார்த்தபோது , அவள் படியேறிக் கொண்டிருந்தாள். மழையில் நனைந்து தலை ஒரு கோலம் துணி ஒரு கோலமாய் வருகின்ற மகளைப் பார்ததுமே வயிற்றில் என்னமோ செய்தது அவளுக்கு : “ என்னடி இது , அலங்கோலம் ? அவள் ஒரு சிலை அசைவது மாதிரிக் கூடத்துக்கு வந்தாள் ; அரிக்கேன் விளக்கு வெளிச்சத்தில் ஒரு சிலை மாதிரியே அசைவற்று நின்றாள். “ அம்மா ! ” என்று குமுறி வந்த அழுகையைத் தாயின் தோள்மீது வாய் புதைத்து அடைத்துக் கொண்டு அவளை இறுகத் தழுவியவாறே குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதாள் ! அம்மாவின் மனசுக்குள் , ஏதோ விபரீதம் நடந்துவிட்டது புரிவது