நிம்மதியும் இருந்தன. ஒரு வாடியம்மா கருவேப்பிலைக் கொழுந்தே என்று கைகளை நீட்டினார் கடவுள். ஒரே குதியில் அவருடைய மடியில் வந்து ஏறிக் கொண்டது குழந்தை. எம்பேரு கருகப்பிலைக் கொளுந்தில்லெ ; வள்ளி. அப்பா மாத்திரம் என்னெக் கறுப்பி கறுப்பின்னு கூப்பிடுதா ; நான் என்ன அப்பிடியா ? என்று கேட்டது. 58 அது பதிலை எதிர்பார்க்கவில்லை. அதன் கண்களுக்குத் தாத்தாவின் கண்டத்தில் இருந்த கறுப்பு மறுத்தென்பட்டது. அதென்ன தாத்தா , கன்னங் கறேலுன்னு நவ்வாப் பழம் மாதிரி களுத்திலே இருக்கு ? அதைக் கடிச்சுத் திங்கணும் போலே இருக்கு என்று