துடைத்துக்கொண்டார். சிறிதுதூரம் சென்றதும் நின்றார் அர்ச்சகர். தெரு விளக்கின் ஒளி அவர் முகத்தில் விழுந்தது. எழுபத்திமூன்று நாற்பத்தியேழு அவர் முகத்தைப் பார்த்தான். கண்கள் சிவந்திருந்தன. அர்ச்சகர் துண்டால் மூக்கைத் துடைத்துக்கொண்டு சொன்னார் : " நான் ஒரு தப்பும் பண்ணலெ. ஒரு தப்பும் பண்ணலெ. " இதைச் சொல்லும்போது அழுதுவிட்டார் அவர். " நான் என்ன வேய் செய்ய முடியும் ? நான் என் டியூட்டியெ கரெக்டா பாக்கிற மனுஷன். " “ நான் சொல்றது நம்பிக்கையில்லையா ? " " நம்பிக்கையெப் பொறுத்த விஷயமில்லே வேய் இது. ஸ்டேஷனுக்கு வாரும்.