உட்கார்ந்துகொண்டு ஆரவாரித்தன. இவன் திடீரென்று , வாய்திறந்து " ஐயோ... அதோ... சங்கீதம் , இனிமை , இன்பம் எல்லாம் திறந்த வெளியில் , நிறைகிறதே... " என்று கத்தினான் , அதே சமயம் , அவளும் கீழே சாய்ந்தாள். " இயற்கை அன்னை " தன் குறையை , நிவர்த்தித்துக் கொண்டாள். இழந்ததை , அணைத்துச் சேர்த்துக் கொண்டாள்... ஆகாயவீதி , அழகு பட்டது. மேக மலை மறைப்பினின்றும் விடுபட்ட பிறைச்சந்திரன் சோபை மிகுந்து பிரகாசித்தது. வெளியே , அவ்வூர் குறுகிய விதியே ஒரு களை கொண்டது. குளக்கரை , அரசமரத்திலிருந்து , நேர்கிழக்கே , பார்த்தால் , வளைந்த