கோப்பெருஞ்சோழனை நேரில் பாராமலே நட்புக் 73 கொண்டிருந்த புலவர் பிசிராந்தையார் தாமும் நண்பனுடன் வடக்கிருந்து உயிர்துறக்க வந்து விரும்பியவாறு உயிர் துறக்கிறார். “ அழிவி னவை நீக்கி , ஆறுய்த்து அழிவின்கண் அல்லல் உழப்பதாம் நட்பு ” என்ற வள்ளுவரின் வாக்குப்படி தீமையை நீக்கி , நல்வழியில் செலுத்தி , துன்பம் வரும்போது உடனிருந்து அனுபவிப்பதே நட்பாகும் என்பதற்குத் தாமே சான்றாகிறார் பிசிராந்தையார். அதியமான் நெடுமானஞ்சியிடம் நட்பு கொண்ட ஔவையார் தொண்டை மானிடம் சென்று அதியமானின் வீரம் வெளிப்படுமாறு வஞ்சப்புகழ்ச்சியாகப் பாடி