அட்டகாசமாகச் சிரித்தார். எழுபத்திமூன்று நாற்பத்தியேழு அர்ச்சகரிடம் மிக நெருங்கி நின்றுகொண்டு , அவர் முகத்தைப் பார்த்துச் சிரித்தபடி சொன்னான் ; " வீட்டுக்குப் போம். நானும் வீட்டுக்குத்தான் போறேன். " குரல் மிக அமைதியாக இருந்தது. அர்ச்சகர் அவன் முகத்தைப் பார்த்தார். சற்று முன்னால் , அவர் முன் நின்ற ஆள் மாதிரியே இல்லை. " நானும் அந்தப் பக்கம்தானே போகணும். சேர்ந்தே போறது " என்று கூட நடந்தார் அர்ச்சகர். " ஆமாம் , அந்த ஆசாமீட்டே ஏதோ ஜென்ம நக்ஷத்திரம்னு சொன்னீரே. வாஸ்தவம் தானா ? இல்லெ எங்கிட்டெக் காட்டின டிராமாவுக்கு