பளிச்சென்று அங்கு முத்திரை விழுந்துவிட்டது. ஆ ! ருக்மணியின் வாக்கு பூனைக்கு ! ஆம் , பூனைக்கு ! பரபரவெனச் சாவடியை விட்டு வெளியேறினாள் அவள். அவளுக்காகப் பெண்கள் காத்திருந்தனர். இவள் வருவதைக் கண்டதும் அவர்கள் ஏனோ சிரித்தனர். பக்கத்தில் வந்ததும் , “ ருக்கு , யாருக்குடி போட்டே ? " என்று ஒருத்தி கேட்க , “ எங்க மாமியாருக்கு " என்ற வார்த்தைகள் அவள் அறியாது அவள் வாயிலிருந்தது வெளிப்படவும் கூடிநின்ற பெண்கள் பெரிதாகச் சிரித்தார்கள். ருக்மிணி தலையைத் தொங்கப் போட்டபடி , அங்கு நிற்காமல் அவர்களைக் கடந்து விரைந்து நடந்தாள்.