கோனார் அண்ணன் என்ற உறவுக்காக , அந்தக் குடும்பத்தின் தலைமைப் பதவியைகௌரவப் பதவியாய்ப் பெரியவருக்குத் தந்து எல்லாக் காரியத்துக்கும் அவர் அங்கீகாரம் பெறப் பணிந்து நிற்பதுதான். முப்பது வருங்களுக்கு முன் மனைவி இறந்த அன்றே சொந்தம் என்ற சுமை பெரியவரின் தோளிலிருந்து இறங்கி விட்டது. அவள் விட்டுச் சென்ற ஐந்து வயதுச் சிறுவன் சபாபதியைத் தனக்கொரு சுமை என்று கருதாமலும் சுமக்காமலும் இருந்து விட்டார் பெரியவர். அதற்குக் காரணம் , நாலோடு ஐந்தாக இருக்கட்டுமே என்ற நினைப்பில் தனதுபுத்திரச் சுமையோடு சபாபதியையும் சின்னக் கோனார்