பிடித்தனர். கங்கையை நோக்கிக் கைநீட்டியபடி அலறினாள். மரவுரி விலகிக் கிடந்தது. சர்ப்பம் போன்ற உடல் தழல் போன்றஉடல் விஷம்துப்பும். சுடும். இப்படித்தான் கௌரவ சபையில் சென்று நின்றாள். தலைமயிரை அவிழ்த்துப் போட்டு சபதம் எடுத்தாள். இப்போது தலையை முடிந்துகொள்ள வேண்டியதுதானே ? இப்போதுகூட ஏன் இப்படி எண்ணுகிறேன் ? அவள் என்ன செய்வாள் ! அண்ணா சொன்னதுபோல அவளும் இப்போது மனமுடைந்து ஏங்கக்கூடும். எல்லாம் எவ்வளவு எளிமையாகத் தொடங்கிவிடுகிறது ! ஐந்து குழந்தைகள். பிரிதிவிந்தியன் , சுதசேனன் , சுருதகர்மா , சதானீகன் , சுதேசனன். ஐந்து