சிரத்தையுடன் தாண்டி நடந்து கடந்தான். மணி தோராயமாக 9.30 , " காலைலே வீட்டெ விட்டுக் கௌம்பினா வீட்டு ஞாபகமே இருக்கறதில்லை ஒங்களுக்குக் கொஞ்சங்கூட. நான் ஒருத்தி இருக்கேங்கற நெனெப்பே ஒங்களூக்குச் சுத்தமா மறந்தாச்சுன்னுதான் தோண்றது. நீங்க சீக்கிரம் வரணும்னு நான் வேண்டாத தெய்வங்க இல்லெ " ஸோனா பொரிந்து தள்ளினாள். “ ஆனா , இண்ணெக்கி என்ன விசேஷம் ? நான் சீக்கிரம் வரணும்னு சாமிங்களை வேண்டிக்கற அளவுக்கு எனக்கு என்ன திடீர் முக்கியத்துவம் ? ” இது ஏக்நாத். “ ஒண்ணுமில்லெ , சொல்றேன். " " என்ன வீட்டுக்காரம்மா ஏதாவது கத்தினாளா