அப்பிரவாகத்திலிருந்து ஒரு துளியை மொண்டு உதடுகளுக்குக் கொண்டுவரப் பெருமுயற்சி தேவைப்பட்டது. தாதி , " விடிந்து வருகிறது. பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் கிளம்பவேண்டும் என்று உத்தரவு " என்றாள் “ எங்கு ?என்றேன். என்னால் எதையுமே யோசிக்க முடியாதபடி ஒலமிட்டுக்கொண்டிருந்தது. மனம் தாதி தயங்கினாள். உதடுகளை ஈரப்படுத்தியபடி , “ இன்று இளவரசருக்கு நீர்க்கடன் " என்றாள். குளிர்ந்த உலோகப் பரப்புள்ள வாள் ஒன்று என் அடிவயிற்றில் பாய்ந்தது போலிருந்தது. மனம் ஒரு கணம் நின்றுவிட , ஏற்பட்ட அமைதி வலிபோல் என் உடம்பெங்கும் துடித்தது. பிறகு