….ஆர்ப்பரிக்கும் எண்ண அலைகள் , திமிறித்துள்ளும் உள்ளம். தினசரி காலையில் பஸ் ஸ்டாண்டில் , ஓரரு நீண்ட க்யூவின் மிகச் சிறிய பகுதியாகத் தன்னை ஆக்கிக் கொள்ளும் கணத்தில் , அவளுடைய இதயத்தை ஒரு விவரிக்க முடியாத சோகமும் , தவிப்பும் கவ்விக் கொள்ளும்இதோ மீண்டும் இன்னொரு நாள் , நான் பஸ் ஸ்டாண்டில் வந்து நிற்கிறேன் ; பஸ்ஸில் ஏறிப் போகிறேன். சலித்துப்போன இதே பழைய முகங்களுடன்என்று அவள் நினைத்துக் கொள்வாள். சாலையில் படபடவென விரையும் கார்கள் ஸ்கூட்டர்கள் , இவற்றை அவளுடைய பார்வை ஆற்றாமையுடன் துரத்தும். துழாவும். பஸ்ஸில்