பச்சைப் பகல் , பச்சையிரவுகள். நான் இப்பவும் யோசிக்கிறேன் , நாங்கள் புல்லிய வேகத்திலேயே எங்கள் எலும்புகள் இருவருக்கும் ஒரே சமயத்தில் ஏன் சாவு சிந்திக்கவில்லை ? அச்சாவே நொறுங்கி புதுப்பிறப்பாயிருக்கும். அல்லது இரவிலோ பகலிலோ குறைவிலாது நடமாடும் பூச்சி பொட்டுக்கள் ஏன் பிடுங்கிக் கொல்லவில்லை ? அல்லது துர்த்தேவதைகள் , வாயிலும் மூக்கிலும் செவியிலும் ரத்தம் குபுகுபுக்க அறைந்து ஏன் எங்கள் உயிர் குடிக்கவில்லை ? விதி ! விதி !! விதி !!! இதெல்லாம் நிஜமாக நடந்திருக்க முடியுமா ? ஒரு ஒரு சமயம் என்னையே கேட்டுக் கொள்கிறேன்.