முடிந்துவிட்டது. மழுக்கிய தலை , கழுத்திலே வெள்ளிப்பெட்டி மூடிய லிங்கம் , இடுப்பில் பழுப்பேறீய வேஷ்டி நாலுமுழ நீளம் , இருபத்தி நாளு அங்குல அகலம். லிங்கங்கட்டி தலையைத் தடவிக்கொண்டு நின்றானேயொழிய எதுவும் பேசவில்லை. ஆனால் தவசிப்பிள்ளை பதில் சொல்லிவிட்டான். “ சமையல் ஆன பிறகு சாப்பிடலாம். இப்போது எங்கே இருந்து எங்கே போறீங்க ? ” பண்டாரத்துக்கு ஊரேது , பேரேது , போக்கிடமேது ? சோறு கண்டால் சொர்க்கம். ஒரு கவளம் சோறு இங்கே நெதம் கிடைச்சா இது தான் போக்கிடம். அதை இதைச் செஞ்சிக்கிட்டுக் கிடந்துடுவேன் " தவசிப் பிள்ளைக்கு