கர்ணகடூரமான குரலில் ஏதோ ஒரு பாட்டு. அதிகாரத் தோரணையிலே , " காஞ்சனை ! காஞ்சனை ! " என்ற குரல். என் வீடே கிடுகிடாய்த்துப் போகும்படியான ஓர் அலறல் ! கதவுகள் படபடவென்று அடித்துக் கொண்டன. 47 அப்புறம் ஓர் அமைதி. ஒரு சுடுகாட்டு அமைதி. நான் எழுந்து வெளிவாசலின் பக்கம் எட்டிப் பார்த்தேன். நடுத்தெருவில் ஒருவன் நின்றிருந்தான். அவனுக்கு என்ன மிடுக்கு ! " இங்கே வா ' என்று சமிக்ஞை செய்தான். நான் செயலற்ற பாவை போலக் கீழே இறங்கிச் சென்றேன். போகும்போது காஞ்சனை இருந்த அறையைப் பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை. நான்