நின்றேன். என் பக்கம் பாராமலே , என்னை அவன் உள்ளே அழைத்தது திடுக்கிடத்தான் செய்தது. அவனுடைய அப்போதைத் தோற்றமும் கொஞ்சம் ஆச்சரியமளிப்பதாகவே இருந்தது. உள்ளே ஒரே நாற்காலியும் அதன் அருகில் ஒரு மேஜையும் இருந்தன. மற்றும் எதிரில் வீதிப் பக்கம் ஜன்னல் திறந்திருந்தது. ` காபி சாப்பிட்டாகிவிட்டதா ? ” என்று கேட்டுக் கொண்டே நான் உள்ளே நுழைத்தேன்.இல்லைஎன்றான். " என்ன ? " ` ஆமாம். காலை முதல் இங்கே உட்கார்ந்தபடிதான் இருக்கிறேன் _ யோசனைகள்_எனக் கொஞ்சம் சிரித்தபடி கூறினான். என் நண்பன் சிரிப்பதை மறந்து விட்டான் என்பதும் ,