தயங்கும் சொற்களைத் தம் நடையின் ஊடே அங்கங்கே எடுத்தாண்டுள்ளார். அவர் , பல இடங்களில் பேச்சுத் தமிழை எடுத்தாண்டுள்ளார். அதைப் பற்றி அவர் 301 கூறும் போது , ' பிறந்த குழந்தையின் உயிர்தான் சுத்தம் : உடம்பு அல்ல. அதுமாதிரி என்னிடம் பிறக்கிற கதைகள் இலக்கியச் சுத்தம் உடையவை. மொழிச் சுத்தம் உடையவை அல்ல. என் கதைகள் நஞ்சுக் கொடியோடு , நாற்ற நீரோடு , உதிரக் காட்சியோடு , உரத்த குரலுடன் பிறக்க வேண்டும் என்று நான் எண்ணுகிறேன் ' என்று கூறியுள்ளார். ஜெயகாந்தன் கையாளும் தொடர்கள் மிக நீண்டவை. அந்த நீண்ட தொடர்கள் சொல்லப்படும்