லயத்தில் கிழவர் கைகளை நீட்டிக்கொண்டு " பாபூ... " என்று துள்ளி நிமிர்ந்து விடுவார்... பிறகு அது உண்மையல்ல ; கண்ணில் தெரியும் மாயத்தோற்றம் என்று உணர்கையில் இமை விளிம்பில் பனித்த நீரும் , இதழ்களில் வளைந்து துடிக்கும் புன்முறுவலுமாய்த் தலை குனிந்து விடுவார். தனிமையில் குடிசையில் யதார்த்த உண்மையாய் பாபுவோடு கழிக்கும் ஒரு மாதம் தவிர... அதற்கு முன்னும் பின்னுமான மாதங்கள் அவருக்கு இப்படித்தான்... இந்த லயத்தில்தான் கழிகின்றன. அது சரி , அவர்தான் பாபுவைப் பார்த்ததே இல்லையே ? அவர் கண்களில் அவன் உருவம் தெரிவதெப்படி ? தன்