The manner in which the terrorist threat is used as a synonym for all forms of social and political opposition points to a ruling elite that is profoundly disoriented, and feels itself isolated and besieged by enemies on all sides.

பயங்கரவாத அச்சுறுத்தல் பயன்படுத்தப்படும் முறை, அனைத்து சமூக, அரசியல் எதிர்ப்புக்களையும் எதிர்கொள்ளும் ஒரு ஆளும்தட்டு ஆழ்ந்த முறையில் சீரழிந்து இருப்பதையும், அனைத்துப் புறங்களில் இருந்தும் விரோதிகளால் சூழப்பட்டிருக்கிறோம் என்று உணர்ந்துகொண்டிருப்பதையும் எடுத்துக் காட்டுகிறது.
