The continuity of the Fourth International had been challenged in 1953 by Michel Pablo, the secretary of the Fourth International at that time, who developed theoretical positions to justify adaptation to the Stalinist bureaucracy and the postwar stabilisation of capitalism.

1953-ம் ஆண்டு நான்காம் அகிலத்தின் செயலாளராக இருந்த மிசேல் பப்லோ நான்காம் அகிலத்தின் தொடர்ச்சியை சவால் விடுக்கின்ற வகையில் ஸ்ராலினிச அதிகாரத்துவத்திற்கு அடிபணிதலையும், முதலாளித்துவத்தின் போருக்குப் பிந்தைய ஸ்திரப்பாட்டை நியாயப்படுத்தவும் தத்துவார்த்த ரீதியான நிலைப்பாட்டை வளர்த்தெடுத்தார் என்று விளக்கினார்.
