With the death of Franco, the Constitution of 1978 was not only a political compromise in terms of Franco's heirs, but also promoted regional governmental administrations beset with growing antagonisms over the use and control of water and waterways - particularly between the richer wet north and the poorer dry south.

பிராங்கோவின் மரணத்திற்கு பின்னர் 1978ம் ஆண்டு அரசியலமைப்பு பிராங்கோவின் வாரிசுகளை பொறுத்த வரையில் அரசியல் சமரசம் என்று மட்டும் அல்லாமல், நீர், நீர்வழிகள் ஆகியவை பயன்படுத்தப்படுதல், கட்டுப்படுத்தப்படுதல் பற்றி பெருகிய முறையில் விரோதப் போக்குகளை நிறைந்த வட்டார அரசாங்க நிர்வாகங்களையும் ஏற்படுத்தியது; இது குறிப்பாக செல்வம் கொழித்து நீர்வளம் உள்ள வடக்குப் பகுதிகளுக்கும் வறண்ட, வறிய, தெற்குக்கும் இடையே இப்படி ஆயிற்று.
