This is precisely why Swami Vivekananda spoke of the heart of Saint Shri Ramanujacharya  the large heart that cried for the downtrodden at a time when being downtrodden was recognized and accepted as part of ones karma.

ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்காக அழுத பெரிய இதயம் அவர். அந்த காலகட்டத்தில் ஒருவர் ஒடுக்கப்பட்டவர் என்றால் அது அவரவர் விதிப்பயன் என்று மக்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு ஏற்கப்பட்டிருந்தது.
