Both sides shared the view that implementation in good faith of genuinely universally recognized principles and rules of international law excludes the practice of double standards or imposition of some States of their will on other States., and consider that imposition of unilateral coercive measures not based on international law, is an example of such practice.

சபையின் சாசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நோக்கங்கள், குறிக்கோள்கள் ஆகியவற்றின் மீதுள்ள தங்களது உறுதிப்பாட்டையும் அவை வலியுறுத்தின. இருவேறு வகையான அணுகுமுறைகளை கடைப்பிடிப்பது அல்லது ஒரு சில நாடுகள் மற்ற நாடுகளின் மீது தங்களின் விருப்பத்தை திணிப்பது போன்றவற்றை தவிர்த்து உலகம் முழுவதிலும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட குறிக்கோள்கள், சர்வதேச சட்டத்தின் விதிகள் ஆகியவற்றின் மீது உண்மையான நம்பிக்கை வைத்து அமல்படுத்துவது என்ற கண்ணோட்டத்தையே இருதரப்பும் பகிர்ந்து கொள்கின்றன.
