They include low public spend, low doctor-patient ratio, low patient-bed ratio, rising out-of-pocket expenditure, dearth of medical colleges and trained doctors, inadequate infrastructure in rural areas, lack of penetration of health insurance and inadequate disease surveillance and and preventive mechanisms.

அரசு சார்பில், குறைந்த அளவு நிதி செலவிடப்படுவது, மருத்துவர்களுக்கும் நோயாளிகளுக்கும் இடையேயான விகிதாச்சாரக் குறைவு, நோயாளிகளுக்குத் தேவையான படுக்கை வசதி இல்லாதது, மருத்துவத்திற்காக வருமானத்திற்கு அதிகமாக செலவு செய்யவேண்டிய அவசியம், மருத்துவக் கல்லூரிகள் மற்றும், அனுபவமிக்க மருத்துவர்களின் எண்ணிக்கைக் குறைவு, கிராமப்புறங்களில் போதிய சுகாதார கட்டமைப்பு வசதிகள் இல்லாதது, நோய்க் கண்காணிப்பு மற்றும் தடுப்பு நடவடிக்கைகள் போதுமான அளவிற்கு மேற்கொள்ளப்படாதது போன்ற சவால்கள் எழுந்துள்ளதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.
