That letter does not remain a mere a piece of paper for me.As it is I have spent close to 40 to 45 years as a travelling mendicant and have been to most of the districts in our country including the remotest once where I spent a lot of time.That is why I am able to relate myself to the place and context of the letter.

அந்தக் கடிதம் என்னைப் பொறுத்த மட்டில் வெறும் காகிதத் துண்டு அல்ல; உண்மையில் சுமார் 40-45 ஆண்டுகளாகவே நான் ஒரு துறவியின் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வருகிறேன், தேசத்தின் பெரும்பாலான மாவட்டங்களுக்கும் சென்றிருக்கிறேன், தேசத்தின் தொலைதூர மாவட்டங்களில் கணிசமான காலத்தைக் கழித்துமிருக்கிறேன். மேலும், இதன் காரணமாக ஒரு கடிதம் வரும் போது, அந்த இடம், சூழல் ஆகியவற்றோடு இயல்பான வகையிலே என்னால் என்னைத் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்க முடிகிறது.
