Dissanayake portrays the majority of Sinhala villagers as stupid and possessed by communalism, and therefore co-respondents in the ethnic discord.

அவர்கள் "ஏதும் குற்றம் இருந்தால் விசாரணைக்கு நிறுத்து அல்லது எம்மை விடுதலை செய்" என கோரி வருகின்றார்கள். திசாநாயக்க சிங்கள கிராமவாசிகளில் பெரும்பான்மையினரை அறிவீலிகளாகவும் இனவாதிகளாகவும் சித்தரிக்கின்றார்.
