The juxtaposition of massive human suffering and imperialist hypocrisy that has characterized the aftermath of the South Asian tsunami is symptomatic of a society rent by inequality and oppression and ripe for social revolution.

மகத்தான மனிதகுலக் கஷ்டங்களும், தென் ஆசிய சுனாமி தாக்குதலுக்குப் பின்னர் காணப்படும் பாசாங்குத்தனமான ஏகாதிபத்தியமும் ஒன்றையொன்று எதிரெதிரே நிறுத்திக் காணும் நிலை, சமத்துவமற்ற நிலையினாலும் அடக்குமுறையினாலும், அலைமோதிக் கொண்டு, சமூக புரட்சிக்குக் கனிந்து நிற்கும் ஒரு சமுதாயத்தின் அடையாளமாக விளங்குகிறது.
