Such commentaries generally avoid an obvious question: What happens when such 'non-revolutionary' aspirations cannot be met by the capitalist system?

இத்தகைய வர்ணனைகள் பொதுவாக ஒரு வெளிப்படையான கேள்வியை தவிர்க்கின்றன: முதலாளித்துவ அமைப்பினால் "புரட்சித் தன்மையற்ற" விழைவுகள் தீர்வு காணப்படவில்லை என்றால் என்ன நிகழும்?
