For more than 60 years since independence, the political establishments in India and Pakistan have repeatedly resorted to communalism and militarism to divert attention from their inability to resolve the profound social and economic problems confronting the vast majority of the population.

சுதந்திரத்தின் பின் அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்தியா, மற்றும் பாக்கிஸ்தானில் இருக்கும் அரசியல் நடைமுறைகள் பெரும்பாலான மக்களை எதிர்கொண்டுள்ள ஆழ்ந்த சமூக, பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளை தீர்க்க முடியாத இயலாமையில் இருந்து கவனத்தை திசை திருப்ப, பலமுறையும் வகுப்புவாதம், இராணுவவாதம் ஆகியவற்றை கையாண்டு வருகின்றன.
