Here the expectant yet deeply melancholic mood, which had till then had gripped Vannihamy as well as the spectator, seems to slacken as an unexpected downpour patters on Vannihamy's shoulders.

இங்கு எதிர்பார்ப்புக்களைக் கொண்ட வன்னிஹாமி ஆழமான துயரம் நிறைந்த நிலையில் இருந்து கொண்டுள்ளார். இது வன்னிஹாமியை மட்டுமன்றி பார்வையாளரையும் இறுக்கமாகப் பீடித்துக் கொள்கிறது.
