All talk of genuine democracy is meaningless as long as social wealth is concentrated in the hands of a few, while the vast majority are excluded from any say in their work, the press and media are monopolised by big business, and culture and education remain the privilege of a tiny elite.

சமூகச் செல்வம் ஒரு சிலரிடம் குவிந்து, பெரும்பான்மையான மக்கள், தங்கள் வேலைகள் பற்றி எதுவும் செய்திடமுடியாத நிலையும், செய்தி ஊடகச் செயல்பாடுகள், பத்திரிகைகள் ஆகியவை பெருவணிகத்தின் ஏகபோக உரிமைக்கு உட்பட்டிருக்கும் நிலையும், பண்பாடு, கல்வி ஆகியவை மிகச்சிறிய செல்வந்தத் தட்டின் சலுகையாக இருக்கும் வரை, உண்மையான ஜனநாயகம் பற்றிய பேச்சுக்கள் அர்த்தமற்றவை ஆகும்.
