These emergency regulations were not aimed at assisting tsunami victims, many of whom have received little or no aid, but at the growing discontent over the disaster and more broadly deteriorating living standards.

இந்த அவசரகாலச் சட்டங்கள், சிறிய உதவிகளை அல்லது எந்த உதவிகளும் கிடைக்காமல் இருக்கின்ற சுனாமியால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு உதவுவதை இலக்காகக் கொண்டதல்ல. மாறாக பேரழிவு மற்றும் வாழ்க்கைத் தரத்திலான சீரழிவையிட்டு வளர்ச்சி கண்டுவரும் அதிருப்திக்கு எதிரானதாகும்.
