Ten years ago, the collapse of the Soviet Union and the Eastern European Stalinist regimes was greeted with triumphal proclamations from the political representatives of the bourgeoisie that these events marked the final victory of capitalism, the death of socialism and even the end of history.

பத்தாண்டுகளுக்கு முன்னால், சோவியத் ஒன்றியத்தின் உடைவும் கிழக்கு ஐரோப்பிய ஷ்டாலினிச ஆட்சிகளின் வீழ்ச்சியும், முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் அரசியல் பிரதிநிதிகளிடமிருந்து, இந்நிகழ்ச்சிகள் முதலாளித்துவத்தின் இறுதி வெற்றியையும், சோசலிசத்தின் மரணத்தையும் ஏன் வரலாற்றின் முடிவையும் கூட குறிக்கிறது என்று வெற்றி அறிவிப்புக்களுடன் வாழ்த்தி வரவேற்கப்பட்டது.
