The parties of the Fourth International, Pablo and Mandel insisted, would not be able to repeat the experience of the Bolsheviks and come to the head of a revolutionary movement through the struggle for the political independence of the working class.

நான்காம் அகிலத்தின் கட்சிகளால், போல்ஷிவிக்குகளின் அனுபவங்களை மீண்டும் கூறிக்கொண்டு தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் அரசியல் சுயாதீனத்திற்கான போராட்டத்தின் ஊடாக ஒரு புரட்சிகர இயக்கத்தின் தலைமைக்கு வர முடியாது என பப்லோவும் மண்டேலும் வலியுறுத்தினர்.
