Both appeal partly to legitimate interests and needs - Yushchenko to the demand for democracy and hostility to a regime characterised by authoritarian methods, the suppression of media freedom and the manipulation of elections, and Yanukovich to fear of the devastating social consequences that would result from the complete opening of the country to Western capital and the weakening of the traditionally close relations between Russia and the industrial areas of eastern Ukraine.

இரண்டு குழுக்களுமே பகுதி அளவில் நியாயபூர்வமான நலன்களையும், தேவைகளையும் முன்னிறுத்தியுள்ளன---- யுஷ்செங்கோ ஜனநாயகத்திற்காக கோரிக்கை விடுகிறார், சர்வாதிகார முறைகளை கையாள்கின்ற ஓர் ஆட்சிக்கு விரோதப்போக்கு காட்டுகிறார், ஊடகங்களின் சுதந்திரத்தை ஒடுக்குவதையும், தேர்தல்களில் மோசடிகள் நடத்தப்படுவதையும் கண்டிக்கிறார், யானுகோவிச் நாட்டை மேற்கு நாடுகளின் முதலீட்டிற்கு முழுவதுமாக திறந்துவிடுவதால் சீரழிவு சமூக விளைவுகள் ஏற்படும் என்று அச்சம் தெரிவிக்கிறார் மற்றும் பாரம்பரியமாக ரஷ்யாவுடனும், கிழக்கு உக்ரைன் தொழிற்துறை பகுதிகளுடனும் நிலைநாட்டப்பட்டுவரும் நெருக்கமான உறவுகள், பலவீனமடைவதால் ஏற்படும் அச்சத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறார்.
