The self-serving opposition of Schröder and Chirac to the threat of US dominance in the Middle East, and its implications for their own interests in the region, was glorified as a means through which the working class could express its own principled opposition to war.

மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்க ஆதிக்கம் தங்களுடைய நலன்களுக்கு எதிராகச் செயல்படுமோ என்ற ஷ்ரோடர், சிராக்கின் எதிர்ப்புக்களும், அவற்றின் அப்பகுதி நலன்களுக்கான உட்குறிப்புக்களும், தொழிலாள வர்க்கம், தங்கள் கொள்கை அடிப்படையிலான போரெதிர்ப்பைத் தெரிவிக்கக் கூடிய வழிமுறைகள் என புகழ்ந்தேத்தப்பட்டது.
