The media and various protest groups have almost universally treated the unrest in Tibet as a case of cultural and religious oppression and ignored the underlying economic processes.

செய்தி ஊடகங்களும் பல எதிர்ப்புக் குழுக்களும் திபெத்தில் இருக்கும் அமைதியின்மையை கிட்டத்தட்ட ஒருமித்த வகையில் பண்பாட்டு, மத அடக்குமுறை என்ற விதத்தில் கருதி, அடித்தளத்தில் இருக்கும் பொருளாதார வழிவகைகளை புறக்கணித்துள்ளன.
