Labour's old programme of securing reforms in Parliament to place limits on the exploitation of the working class by big business was abandoned three decades ago, when then-party leader James Callaghan justified wage freezes and other major social attacks demanded by the International Monetary Fund (IMF) and Britain's major creditors, famously insisting, 'We used to think that you could spend your way out of a recession and increase employment by cutting taxes and boosting government spending.

பெருவணிகம் தொழிலாளர்களை சுரண்டுவதற்கு ஒரு கட்டுப்பாட்டை கொண்டுவந்து சீர்திருத்தங்களை பாராளுமன்றத்தில் பாதுகாப்போம், என்றிருந்த தொழிற்கட்சியின் பழைய கொள்கைகள் மூன்று தசாப்தங்களுக்கு முன்னரே கைவிடப்பட்டுவிட்டன; அப்பொழுது கட்சி தலைவராக இருந்த ஜேம்ஸ் காலகன், சர்வதேச நாணய நிதியத்தினதும் (IMF), மற்றைய பிரிட்டனின் பெரும் நிதியளிக்கும் நிறுவனங்களும் கோரியிருந்த வகையில், ஊதிய உறைதலையும் மற்ற சமூக தாக்குதல்களையும் நியாயப்படுத்தும் வகையில் நன்கறிந்த வகையில் வலியுறுத்திக் கூறியதாவது: "அரசாங்கச் செலவினங்களை அதிகரிப்பதின் மூலமும், வரிக்குறைப்புக்கள் மூலமும் மந்த நிலையில் இருந்து மீண்டு விடலாம் என்ற கருத்தை நாங்கள் கொண்டிருந்தோம்.
