The very development of transnational production, the development of a truly global international financial system, which imposes its demands in every country, has undermined the political institutions through the bourgeoisie in both the advanced capitalist countries and the so-called Third World has regulated the class struggle over the past half century.

நாடுகடந்த உற்பத்தியின் அதே அபிவிருத்தியும் உண்மையான பூகோள சர்வதேச நிதிஅமைப்பு முறையின் அபிவிருத்தியும், வளர்ச்சி அடைந்த நாடுகளிலும் மூன்றாம் உலகம் என்றழைக்கப்படும் நாடுகளிலும் முதலாளித்துவ வர்க்கம் கடந்த அரைநூற்றாண்டாக வர்க்கப் போராட்டத்தை ஒழுங்கமைத்த அரசியல் ஸ்தாபனங்களைக் கீழறுத்துள்ளது.
