Far from appealing to the impoverished Tibetan peasantry, Mao guaranteed the privileged position of the Buddhist hierarchy and the nobility.

மாவோ, வறிய திபெத்திய விவசாயத் தொகுப்பிற்கு முறையீடுவதற்கு முற்றிலும் மாறாக, பெளத்த படிநிலை மற்றும் பிரபுக்களின் சலுகை பெற்ற நிலைமையைத்தான் உறுதிசெய்தார்.
