It conducted the strike as a pure-and-simple trade union struggle under conditions in which the transit workers were confronting the full power of the state mobilized through the Taylor Law and the courts, which stood squarely behind the MTA and the city's ruling elite.

MTA-க்கும் நகரத்தின் ஆளும் தட்டிற்கும் பின்னணியாக முழு நிறைவாய் நின்று டைலர் சட்டத்தினதும் நீதிமன்றங்கள் மூலமாக முழுப்பலத்தையும் அரசு அணிதிரட்டியிருப்பதை போக்குவரத்து தொழிலாளர்கள் எதிர்கொண்ட இந்த நிலமையின் கீழ் லோக்கல் 100 தலைமை இவ்வேலைநிறுத்தத்தை வெறும் சாதாரண தொழிற்சங்க போராட்டமாக நடத்தியது.
