The ease with which the White House has been able to ignore international rules and United Nations decisions, the arrogance with which it has set out to determine the fate of Iraq and divide up the country's resources among its closest business allies has only served to encourage the regime in its aspirations towards world dominance.

வெள்ளை மாளிகை சர்வதேச விதிமுறைகளை மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையினது முடிவுகளை அலட்சியப்படுத்த முடிந்திருப்பதுடன் இயலமைதி கொள்ளல், ஈராக்கின் தலைவிதியை தீர்மானிக்க அகந்தையுடன் ஆரம்பித்திருப்பது மற்றும் அதன் நெருங்கிய வர்த்தக கூட்டாளிகள் மத்தியில் நாட்டின் வளங்களைப் பிரிப்பது இவை அந்த ஆட்சியை உலக மேலாதிக்கத்தை நோக்கிய அதன் அபிலாஷைகளை ஊக்கப்படுத்துவதற்கு மட்டுமே சேவை செய்தது.
