The current military-based regimes in Pakistan, Bangladesh and Burma only highlight the fact that the local ruling elites have found no other means to contain the explosive social, political and economic contradictions in their countries.

தமது நாடுகளில் நிலவும் வெடிக்கும் நிலையிலான சமூக, அரசியல் மற்றும் பொருளாதார முரண்பாடுகளை அடக்குவதற்கு வேறு வழிகளும் கிடையாது என்பதை உள்ளூர் ஆளும் கும்பல்கள் கண்டுகொண்டுள்ளன என்ற உண்மையை மட்டுமே பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ் மற்றும் பர்மாவில் உள்ள இராணுவத்தை ஆதாரமாகக் கொண்ட அரசாங்கங்கள் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றன.
