It was no coincidence that former chancellor Gerhard Schröder (SPD) had requested the dissolution of parliament last summer, arguing that under the pressure of mass protests against his policies (the Agenda 2010 and Hartz IV measures aimed at undermining the German welfare state) an increasing number of deputies were expressing their doubts over the government's policy - albeit in a very hesitant and reluctant manner - and were calling for a change of course.

தன்னுடைய கொள்கைகளுக்காக (செயற்பட்டியல் 2010, ஹார்ட்ஸ் IV நடவடிக்கைகள் என்று ஜேர்மனிய நலன்புரி அரசை இல்லாதொழிக்கும் நடவடிக்கைகள்) எதிர்ப்புக்கள் பெரும் அழுத்தத்தை கொடுத்தபோதும், பல உறுப்பினர்கள் அரசாங்கத்தின் கொள்கைகள் பற்றிச் சந்தேகங்களை வெளிப்படுத்தியபோதும், முன்னாள் அதிபர் ஷ்ரோடர் கடந்த கோடையில் பாராளுமன்றம் கலைக்கப்பட வேண்டும் என்று கோரியது ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு அல்ல. பல பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மிகவும் தயக்கத்துடன் அவ்வாறு கோரினர் என்பதோடு, அரசாங்கத்தின் போக்கு மாற்றப்பட வேண்டும் என்று அழைப்பும் விட்டிருந்தனர்.
