Under the arrangement, Beijing pledged to abide by its 'one country, two systems' formula to allow Hong Kong a degree of independence and to eventually establish a system of universal suffrage to directly elect the local government.

அப்போது பெய்ஜிங் தனது ''ஒரு நாடு, இரு நிர்வாக முறைகள்'' என்ற தத்துவத்தை கடைபிடித்து ஹோங்கொங்கிற்கு ஓரளவிற்கு சுதந்திரம் வழங்குவதாகவும், இறுதியாக நேரடியாக உள்ளூர் அரசாங்கத்தை மக்கள் தேர்ந்தெடுக்க வகை செய்யும் வகையில், வாக்கு உரிமையை அனைவருக்கும் வழங்குவதாகவும் உறுதியளித்தது.
