The inability of the Iraqi bourgeoisie to unite the overwhelming popular opposition to the US occupation into a common political movement is testimony to the utter bankruptcy of any perspective that seeks to uphold private property interests and the nation-state system.

அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பிற்கு எதிரான அபரிமிதமான மக்கள் எதிர்ப்பை ஒரு பொதுவான அரசியல் இயக்கத்தில் ஐக்கியப்படுத்துவதற்கு ஈராக் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் இயலாத்தன்மையானது, தேசிய-அரசு முறையையும், தனியார் சொத்துடைமை நலன்களையும் நிலைநாட்ட முயலும் எந்தவிதமான முன்னோக்கின் முற்றிலும் திவாலானதன்மைக்கு சான்றாகும்.
