Viewing Tito's regime as an obstacle to Soviet expansion via the Adriatic Sea into the Mediterranean (and, thereby, toward both southern Europe and the Middle East), the United States became a determined advocate of Yugoslavia's unity and territorial integrity.

சோவியத்யூனியன் ஆட்டிரியாட்டிக் கடலின் ஊடாகமத்திய தரைக் கடல் பிராந்தியத்தினுள்(இதன் மூலம் தெற்கு ஐரோப்பாவினுள்ளும்மத்திய கிழக்கினுள்ளும்) விஸ்தரிப்பு நடவடிக்கைகளில்ஈடுபடுவதற்கு டிட்டோ ஆட்சியை ஒருதடையாக கருதி, அமெரிக்கா யூகோசலாவியாவின் ஐக்கியத்திற்கும் பிராந்திய ஒருமைப்பாட்டுக்குமாக வக்காலத்து வாங்கி வந்தது.
