Clearly this chanting is intended to give the film viewer an awareness of the great disparity between Buddhism's manner of comprehending life and the reality of a country ravaged by war.

இந்தச் சித்தாந்தத்தை இசைப்பதானது பெளத்தம் வாழ்க்கையை உள்ளீர்த்துக் கொள்ளும் முறைக்கும், யுத்தத்தினால் நாசமாக்கப்பட்ட ஒரு நாட்டின் யதார்த்தத்துக்கும் இடையே இருந்து கொண்டுள்ள ஒரு மாபெரும் சமத்துவமின்மையை சினிமா ரசிகனும் புரிந்துகொள்ளச் செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது என்பது தெளிவு.
