It was a revolt of unparalleled dimensions, but it was not a revolution: there was neither a programme nor credible organisations that were ready to seize power.' For its part, the LCR glorified the students as the new revolutionary avant-garde and sang the praises of guerrilla struggles in backward countries, but it was not prepared to challenge the Stalinist PCF, which finally sold out the general strike and saved the regime headed by General Charles de Gaulle.

இது ஒரு முன்னோடியில்லாத பரிமாணம் பெற்ற இயக்கம் ஆகும்; ஆனால் அது ஒரு புரட்சி அல்ல: ஒரு வேலைத்திட்டமோ நம்பகத் தன்மை உடைய அமைப்புக்களோ அதிகாரத்தை கைப்பற்றுவதற்கு தயாரிக்கப்படவில்லை." தன்னுடைய பங்கிற்கு LCR மாணவர்களை புதிய புரட்சியின் முன்னணிப் படை என்று பெருமைப்படுத்தி பின்தங்கிய நாடுகளில் நடக்கும் கொரில்லா போராட்டங்களையும் புகழ்ந்தார்; ஆனால் ஸ்ராலினிச PCF ற்கு அறைகூவல் விடத் தயாராக இருக்கவில்லை; அது இறுதியில் பொது வேலைநிறுத்தத்தை விற்று, தளபதி சார்ல்ஸ் டு கோல் ஆட்சியை காப்பாற்றியது.
