In particular, Schröder's decision in favour of early elections - a decision made without warning or consultation, and then justified with the argument that the chancellor could no longer rely on support from his own ranks - was a source of disquiet.

அதிலும் குறிப்பாக தேர்தல்கள் முன்கூட்டியே வரவேண்டும் என்ற ஷ்ரோடரின் முடிவு - எந்த எச்சரிக்கையும், ஆலோசனை பெறலும் இல்லாமல் எடுக்கப்பட்டது, பின்னர் அதிபர் தன்னுடைய கட்சி உறுப்பினர்களிடமே ஆதரவைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்ற வாதம் நிலைமையை நியாயப்படுத்துவதற்கு முன்வைக்கப்பட்டு --- ஆகியவை அமைதியின்மை ஏற்படுத்த ஆதாரமாயின.
