I felt like anything rather than rejoicing at the downfall of a foe who had fought so long and valiantly, and had suffered so much for a cause, though that cause was, I believe, one of the worst for which a people ever fought, and one for which there was not the least excuse.

நீண்ட காலம் வீரத்தோடு போராடிய மற்றும் தனது கொள்கைக்காக எவ்வளவோ துன்பங்களை அனுபவித்த, ஒரு எதிரி வீழ்ந்ததில் மகிழ்ச்சியைக் காட்டிலும் வேறு விஷயங்களை உணர்ந்தேன், ஓய்வொழிவில்லாமல் இந்த அளவிற்கு மிக மோசமான ஒரு காரணத்திற்காக மக்கள் போராடியது இது என நினைக்கிறேன், அதற்கு எந்தவிதமான மன்னிப்புமே இல்லை.
