The Soviet bureaucracy and its minions in Eastern Europe and the Communist Party leaderships around the world condemned the uprising at the time as the work of right-wingers and fascists, in order to justify the brutal suppression of the movement.

அந்த நேரத்தில் எழுச்சியை வலதுசாரியினர் மற்றும் பாசிஸ்ட்டுக்களின் செயல் என்று, மிருகத்தனமாக அடக்குவதை நியாயப்படுத்தும் வகையில் அதை சோவியத் அதிகாரத்துவமும், கிழக்கு ஐரோப்பாவில் உள்ள அதன் எடுபிடிகளும், உலகெங்கிலும் இருக்கும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தலைமைகளும் அவ்இயக்கத்தை கண்டித்திருந்தன.
