Even the turn to economic nationalism and repression of opposition in Zimbabwe can only be understood as a desperate response to pressures from the West to cut state spending and privatise markets.

எதிர்ப்புக்களை நசுக்கி பொருளாதார தேசியவாதத்திற்கு சிம்பாவே திரும்பியிருந்தாலும், அரச செலவீனங்களை வெட்டித் தள்ளுதல் மற்றும் தனியார்மயப்படுத்தல் என்பனவற்றிற்காக மேற்குலகிலிருந்துவரும் அழுத்தங்களுக்கு நம்பிக்கையிழந்த பதில் நடவடிக்கை இருப்பதை விளங்கிக் கொள்ள முடியும்.
