The call for Indian military intervention is reactionary, because, as is demonstrated in both the cases of the Bangladesh War and the subsequent intervention in Sri Lanka, the Indian government's foreign and military policies, no less than its domestic ones, serve the interests of the country's rapacious capitalist elite.

இந்திய இராணுவ தலையீட்டிற்கான அழைப்பும் பிற்போக்குத்தனமாகும்; ஏனெனில் வங்கதேசப் போர் மற்றும் பின்னர் இலங்கையில் நிரூபிக்கப்பட்டது போல், இந்திய அரசாங்கத்தின் வெளியுறவு மற்றும் இராணுவக் கொள்கைகள், அதன் உள்நாட்டுக் கொள்கைகளைப் போலவே, நாட்டின் கொள்ளை முறை முதலாளித்துவ உயரடுக்கின் நலன்களைத்தான் காக்க உதவின.
