But under conditions of the immense expansion of the post-World War II economy, American capitalism considered social liberalism at home and liberal (and anti-communist) internationalism to be the most advisable policy.

ஆனால், 2ம் உலகப் போருக்குப் பின்னரான பாரிய பொருளாதார செழிப்பின் மத்தியில் உள்நாட்டில் சமூக தாராளவாதமும், வெளிநாட்டில் தாராளவாத (கம்யூனிச எதிர்ப்பு) சர்வதேசவாதம் மிகவும் விருப்பத்தக்க கொள்கை என்று அமெரிக்க முதலாளித்துவம் கருதியது.
