During the post-war boom, when profits rates were rising, or at least stationary, capitalist governments were able to make social welfare concessions, including a general lowering of the retirement age.

யுத்தத்திற்கு பின்னரான செழுமைக்காலத்தில் இலாப வீதம் அதிகரித்துக்கொண்டிருந்தபோது அல்லது குறைந்தபட்சம் நிலையாக இருந்தபோது ஓய்வுபெறும் வயதின் ஒரு பொதுவான குறைப்பு உள்ளடங்கலாக சமூகநல சலுகைகளையும் அளிப்பது முதலாளித்துவ அரசாங்கங்களுக்கு சாத்தியமானதாக இருந்தன.
