Faced with the responsibility of publicly rejecting the reactionary and undemocratic electoral charade (the 44 percent of the population which voted for left-wing parties had no choice in the second round), each of these three tendencies in its own way adapted to the pro-Chirac campaign.

பிற்போக்கானதும் ஜனநாயத் தன்மையற்றதுமான போலித்தேர்தலை (முதற்கட்டத்தில் இடதுகட்சிகளுக்கு வாக்களித்த 44% ஆனோர் இரண்டாம் கட்டத்தில் ஒரு மாற்றீடும் இல்லாதபோது) வெளிப்படையாக நிராகரிக்கும் பொறுப்பை எதிர்கொண்டு, மூன்று போக்கினரும் தமக்குரிய சொந்த வழிகளில் சிராக்கிற்கு சார்பான பிரச்சாரத்திற்கு அடிபணிந்துபோனர்.
