Increasingly, they made use of the so-called ‘spreading hatred' clauses of the Indonesian criminal code, a favourite tool of Suharto-era police against government critics, that criminalise speech or publications that are deemed to incite or disseminate hatred or hostility against the government.'

மேலும், சுகாட்டோ (Suharto) காலத்தில் அரசாங்கத்திற்கு எதிரான விமசகர்களை கைது செய்வதற்கு பொலிஸாரால் பாவித்த இந்தோனேசிய குற்றவியல் சட்டத்தில் உள்ள ''வெறுப்பை பரவலாக்கும்'' என்ற பிரிவை இணைத்ததுடன், இதன் மூலம் அரசாங்கத்திற்கு எதிரான விமர்சனங்களையும், அரசாங்கத்தினை எதிர்க்கும் அல்லது வெறுப்பான பேச்சுக்கள், அல்லது வெளியீடுகளை தடை செய்தனர்.
