While these parties, which call themselves Trotskyist, have not called for a vote for Chirac, they have in practice adapted themselves to the pro-Chirac campaign of the Socialist Party, the Communist Party, the Greens and the trade unions, refusing to fight for an active, independent policy for the working class to counter the reactionary program of Chirac as well as the danger of fascism.

ட்ரொட்ஸ்கிஸ்டுகள் என்று தங்களை அழைத்துக் கொள்ளும் இந்தக் கட்சிகள், சிராக்கிற்கு வாக்களிக்கும்படி அழைக்கவில்லை, நடைமுறையில் அவர்கள் சோசலிஸ்ட் கட்சி, கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, பசுமைக் கட்சியினர் மற்றும் தொழிற்சங்கங்கள் ஆகியவற்றின் நிலையை தழுவிக் கொண்டு, சிராக்கின் பிற்போக்கு வேலைத் திட்டத்தையும் அதேபோல பாசிச அபாயத்தையும் தொழிலாள வர்க்கம் எதிர்கொள்வதற்கான சுதந்திரமான (சுயாதீனமான) கொள்கைக்காக, செயலூக்கத்துடன் போராட மறுத்தது.
