It was clear in the television reportage and the coverage in the print media that the word had gone out to always refer to resisters as die-hard Hussein partisans, supporters of the regime, etc. This language was calculated to induce in the public mind the notion that all those who opposed the American conquest of Iraq were implicated in the repressive policies of the regime, and presumably deserved to die, while discounting any possibility that Iraqis who opposed the regime also opposed the US invasion and occupation of their country.

தொலைக்காட்சி செய்திகளில், அச்சு ஊடகத்தின் செய்தி சேகரிப்போரின் அறிக்கைகளில், எதிர்ப்பாளர்கள் எல்லோரையும், "ஹுசைன் பக்கம் சார்ந்தவர்கள்", "ஆட்சியின் ஆதரவாளர்கள்" மற்றும் இன்னோரன்ன பிறவும் என்றே அழைக்குமாறு வார்த்தை புழக்கத்தில் விடப்பட்டிருந்தது என்பது தெளிவாக இருந்தது. இந்த மொழிப் பிரயோகம் பொதுமக்களுடைய மனதில், அமெரிக்கா ஈராக்கியப் போரை எதிர்ப்பவர் அனைவருமே ஈராக்கிய ஆட்சியின் அடக்குமுறையில் பின்னிப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளனர் என்றபடியால் இறக்க வேண்டியவர்கள், என்ற எண்ணத்தை தூண்டிவிடும் என்றே எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
