The initiative for such a development did not come from the oppositional workers of 1956, but from the Stalinist bureaucracy itself, which, under conditions of intensified political crisis, could defend its privileged position only through the introduction of new, capitalist-type forms of ownership.

அத்தகைய முதலாளித்துவ வளர்ச்சிக்கான தொடக்க முயற்சி 1956 எதிர்ப்பில் ஈடுபட்டிருந்த தொழிலாளர்களிடம் இருந்து வரவில்லை; மாறாக ஆழ்ந்த அரசியல் நெருக்கடித் தன்மையினால் தன்னுடைய சலுகை பெற்ற நிலையை தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியாத ஸ்ராலினிச அதிகாரத்துவத்திடம் இருந்துதான் வந்தது; அதுதான் புதிய, முதலாளித்துவ உடைமை வடிவமைப்பின் மூலம் தன்னை இருத்திக் கொள்ள முடியும் என்ற நிலைமைக்கு வந்தது.
