Having all but abandoned even the pretence of representing socialism, the CCP has increasingly relied on Chinese nationalism as the means of managing acute social tensions and cultivating a social base among the rising middle class.

சோசலிசத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதான பாசாங்கை கூட அநேகமாக கைவிட்டபின், எழுந்துவரும் மத்தியதர வர்க்கத்திடையே சமூக அடிப்படையில் ஆதரவை தேடுவதற்கும், கடுமையான சமூக பதட்டங்களை நிர்வகிப்பதற்கும் CCP சீன தேசியவாதத்தை தான் பாரியளவில் நம்பியிருந்தது.
