These rulings are a product of widespread anger within Pakistan's elite over the extent to which the military regime has practiced crony capitalism, monopolizing both government patronage and the benefits of capitalist growth, and of elite apprehension over the possibility of mass popular unrest against an authoritarian government that has presided over deepening social inequality and provided pivotal support to the US's wars of aggression in Iraq and Afghanistan.

இராணுவ ஆட்சி நெருங்கிய முதலாளித்துவத்தை நடைமுறைப்படுத்தியுள்ள, அரசாங்கம் புரந்து ஆதரித்தல் மற்றும் முதலாளித்துவ வளர்ச்சியின் நலன்கள் இரண்டிலும் ஏகபோகம் செய்துகொண்டுள்ள மட்டத்தில், ஆழ்ந்த சமூக சமத்துவமின்மைக்கு தலைமை வகித்துவரும் மற்றும் ஈராக்கிலும் ஆப்கானிஸ்தானிலும் அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பு யுத்தங்களை மைய அச்சாகக் கொண்டு சுழலும் எதேச்சாதிகார அரசாங்கத்திற்கு எதிரான பரந்த மக்களின் கோபத்தின் மீதாக பாகிஸ்தானின் உயரடுக்கு கொண்டுள்ள பரந்த அச்சத்தின் விளைவைத்தான் காட்டுகிறது.
