Had Kerry's campaign had a motto, it would have been 'Absolutely, but not really.' The Republicans, with their infallible sense of their opponent's weaknesses and ability to strike at his jugular, knew what they were doing when they mocked Kerry as a 'flip-flopper.' But Kerry's apparent inability to be clearly for or against anything expressed not simply his own indecisiveness but rather the basic contradiction of the Democratic Party, that is, of an organization that presents itself as the 'party of the people' while faithfully serving the interests of its corporate masters.

எதிராளியின் பலவீனங்களைப் பற்றிப் பிழையின்றி உணரும் ஆற்றல் மற்றும் அதைத் தாக்கும் திறனையும் கொண்டுள்ள குடியரசுக் கட்சியினருக்கு, அவர்களை கெர்ரியை "தோல்வியடைபவர்" ("Flip-Flopper") என்று கேலி செய்தபோது, தாங்கள் என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறோம் என்பதை நன்கு உணர்ந்திருந்தனர். ஆனால் கெர்ரியின் இயலாத்தன்மை எனக் கருதப்பட்ட தோற்றம், எதைப்பற்றியும் தெளிவாக எதையும் சொல்லமுடியாத தன்மை அவருடைய முடிவெடுக்கும் தன்மை இல்லாததை வெளிப்படுத்தியது மட்டும் இல்லாமல், "மக்கள் கட்சி" என்று தன்னைக் கூறிக்கொண்டு, பெருநிறுவன எஜமானர்களின் நலன்களை விசுவாசத்துடன் செய்யும் ஓர் அமைப்பான ஜனநாயகக் கட்சியில் அடிப்படை எதிர்மறைகளைத்தான் வெளிப்படுத்தியுள்ளது.
