The sickening display of political cowardice by the Socialist Party prime minister and presidential candidate, Lionel Jospin, who announced his resignation within hours of his party's electoral debacle, exemplified the bankruptcy of the official 'left.' Jospin's prostration before Le Pen defined him as the political heir to French Radical Party leader Edouard Daladier, who resigned after a fascist riot in February 1934 and later paved the way for the fascist takeover in May-June 1940.

தனது கட்சியின் தேர்தல் தோல்வியினை அடுத்த மணித்தியாலங்களில் தனது பதவி விலகலை அறிவித்த ஜனாதிபதி தேர்தல் வேட்பாளரும், சோசலிச கட்சியின் தலைவருமான லியோனல் ஜொஸ்பனினது அரசியல் கபடத்தனத்தின் சீரழிந்த தனமானது உத்தியோகபூர்வ ''இடதுகளின்'' சீரழிவிற்கான ஒரு உதாரணமாகும். லு பென்னின் முன்னர் ஜொஸ்பனினது அடிபணிவானது, 1940 மே-யூனில் பாசிசவாதிகளின் அதிகாரத்திற்கு வழியமைத்த 1934 பெப்பிரவரி பாசிசவாதிகளின் கிளர்ச்சியின் பின்னர் பதவிவிலகிய பிரான்சின் தீவிரவாத கட்சியின் தலைவரான Edouard Daladier இனை ஞாபகப்படுத்துகின்றது.
