This centred on a vicious campaign to denigrate and isolate Arafat because of his refusal to suppress his own people and sign up to the ever more stringent conditions for final acceptance of a nominal Palestinian state, including the abandonment of the right of return and any claim to East Jerusalem.

அராஃபத் தன்னுடைய மக்களையே அடக்க மறுத்ததன் காரணமாகவும் கிழக்கு ஜெருசலேம் பற்றிய எவ்வித உரிமை கோரலும் கூடாது, அங்கு திரும்பவதற்கான உரிமை கைவிடப்பட வேண்டும் என்பன உள்ளடங்கலான ஒரு பெயரளவு பாலஸ்தீனிய அரசை ஏற்பதற்காக இன்னும் கடுமையான நிபந்தனைகளை ஏற்கவும் மறுத்ததற்காகவும் அவரை இழிவுபடுத்தி ஒதுக்கும் தீய பிரச்சாரத்தை இது மையமாக கொண்டிருந்தது.
