Among the many positions it took, allow me to cite just a few of the most important: Its critique of the JVP in the early 1970s, when the JVP still presented itself as a revolutionary Marxist movement; its opposition to the Indo-Pak war of 1971; its opposition to the racist constitution of 1972; its continuous and unyielding fight against the racialist war waged by the Sri Lankan government; and its opposition to the Indian intervention in Sri Lanka in 1987-1990.

ஒரு புரட்சிகர மார்க்சிய இயக்கமாகக் தன்னைக் காட்டிக்கொண்டிருந்த 1970 களின் முற்பகுதியில் ஜே.வி.பி. யைப் பற்றிய அதன் விமர்சனம்; 1971ல் இந்திய பாகிஸ்தான் யுத்தத்தை அது எதிர்த்தமை; 1972 இனவாத அரசியலமைப்பை அது எதிர்த்தமை; இலங்கை அரசாங்கத்தால் முன்னெடுக்கப்பட்டுள்ள இனவாத யுத்தத்திற்கு எதிரான அதன் தொடர்ச்சியான சளைக்காத போராட்டம்; 1987-1990 களில் இலங்கையில் இந்தியா தலையிட்டதை எதிர்த்தமை.
