During World War II, 70 percent of bombs were aimed at individual targets - usually military or key industrial facilities - while 30 percent were dropped in 'areas,' territory in which distinctions between civilians and military were meaningless.

2ம் உலக யுத்தத்தின்போது 70% ஆன குண்டுகள் தனி இலக்குகளான, வழமையாக இராணுவ அல்லது முக்கிய கைத்தொழில் வசதிகளின் மீதும், 30% சாதாரண, இராணுவ பகுதிகள் என பிரிப்பதில் அர்த்தமற்றது என கருதப்பட்டபகுதிகளின் மீதும் போடப்பட்டது.
