This insistence on conformist unanimity and the absence of discussion in a so-called 'socialist' party undertaking a campaign for the chosen candidate of the French bourgeoisie is, to put it mildly, not a sign of strength.

இந்த முன்னைய நடைமுறை மீதான ஒருமனதான உறுதிப்பாடும், ''சோசலிஸ்ட்'' என அழைக்கப்படும் கட்சியினால் பிரெஞ்சு முதலாளித்துவத்தின் தேர்வு செய்யப்பட்ட வேட்பாளருக்காக பிரச்சாரம் செய்வது தொடர்பாக ஒரு கலந்துரையாடலின்மையும், இலகுவான வழியில் கூறினால், இது பலத்தின் ஒரு அறிகுறியல்ல.
