While they acknowledge Africa as the probable 'center' of homo sapiens evolution, Wolpoff and Thorne insist that peripheral or 'edge' populations would have developed regional homogeneity due to variations in gene frequencies caused by adaptations to new environmental challenges, combined with a certain degree of geographical isolation.

ஆபிரிக்கா ஹோமோ சேப்பியன்களை சாத்தியமான கூர்ப்பின் மையமாக ஏற்றுக்கொள்ளும் அதேவேளை வொல்பொஃப் மற்றும் தோர்ன் ஆகியோர் சுற்றயலுக்குரிய அல்லது "விளிம்பு", குடித்தொகை, புதிய சூழலுக்குரிய சவால்களுக்கான இசைவாக்கங்களாலும் அவற்றுடன் இணைந்தவகையில் குறிப்பிடத்தக்களவு புவியியல் தனிப்படுத்துகையாலும் விளைந்த பரம்பரையலகு மாற்றங்களின் காரணமாக பிராந்திய ரீதியிலான ஒரே இயல்புகளை விருத்தி செய்திருக்கலாம் என வலியுறுத்துகின்றனர்.
