The other major case against Hussein, over the bloody suppression of revolts by Kurds and Shiites in 1991, threatened to be even more problematic for the Bush administration, since Bush's own father, the first president Bush, first encouraged the uprisings at the end of the Persian Gulf War, then came to the cold-blooded decision that the continuance of Hussein's dictatorship was preferable to a collapse of the Iraqi state, which might benefit Iran, the principal concern of US war planners.

1991ல் குருதுகள் மற்றும் ஷியைட்டுகளின் கிளர்ச்சிகளை இரத்தம் தோய்ந்த முறையில் நசுக்கியது சம்பந்தமான ஹுசைனுக்கு எதிரான இன்னொரு பிரதான வழக்கு புஷ் நிர்வாகத்திற்கு மேலும் பிரச்சினைக்குரியதாக அச்சுறுத்தியது. அது ஏனெனில், புஷ்ஷின் சொந்தத் தந்தையான முதலாவது ஜனாதிபதி புஷ், பாரசீக வளை குடா யுத்தத்தின் முடிவில் முதலில் கிளர்ச்சிகளை ஊக்குவித்து, பின்னர் ஈராக் அரசின் வீழ்ச்சியை விட ஹுசைனின் சர்வாதிகாரத்தை தொடரவிடுவது விரும்பத்தக்கது என்ற இரத்தக்களரி முடிவிற்கு வந்ததாலாகும்.
