We glimpse a party impatient with its own opportunism, which is caught up in its incoherence - proposing to continue with trade union pseudo-protests while at the same time denouncing the effects of this policy in order to cover the left flank of the party from the workers.

தொழிற்சங்க போலித்தன எதிர்ப்புக்களை தொடர வேண்டும் என்று கூறி அதே நேரத்தில் இக்கொள்கையின் விளைவுகளை கண்டித்தல், அதையொட்டி கட்சியை தொழிலாளர்களிடமிருந்து இடது மறைப்புக் கொடுத்து காத்தல் என்ற விதத்தில், தன்னுடைய சந்தர்ப்பவாதத்துடனேயே பொறுமையிழந்துள்ள ஒரு கட்சியை அது தெளிவற்ற தன்மையில் சிக்கியிருக்கும்போது நாம் காண்கிறோம்.
