The largest of the four unions involved, the Communist Party-dominated CGT, was provided with unconvincing assurances by the government that it did not intend to privatise the railways.

இதில் தொடர்புடைய நான்கு தொழிற்சங்கங்களில் மிகப் பெரியது கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஆதிக்கத்திற்குட்பட்ட CGT ஆகும்; இரயில்வேக்களை தனியார்மயமாக்குவது தங்கள் விருப்பம் அல்ல என்ற மெய்யென்று ஏற்கமுடியாத உறுதிமொழிகளைத்தான் அரசாங்கம் இச்சங்கத்திற்கு கொடுத்திருந்தது.
