Commercial imports cover up to an additional five months of need, with the remaining seven months described as the 'lean period' when farmers eat their reserves and wild foods where available, and resort to selling fuel wood and charcoal to earn income.

மீதமிருக்கும் 7 மாதங்கள் பற்றாக்குறை காலம் என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது. அந்த 7 மாதங்களில் விவசாயிகள் தாங்கள் சேமித்து வைத்த உணவுத் தானியங்களையும், காடுகளில் கிடைக்கும் உணவுப் பொருட்களையும் சாப்பிடுகிறார்கள். விறகு விற்றும் மற்றும் நிலக்கரி விற்றும் நிறைவேற்றிக் கொள்கிறார்கள்.
