The leadership of that party was headed in much the same direction as the LSSP, rejecting internationalism and the political independence of the working class, searching instead for substitutes such as Castroism, guerrillaism and other non-proletarian forces.

அந்த நேரத்தில் அந்தக் கட்சித்தலைமை லங்கா சமசமாஜ கட்சி போன்ற அதே திசைவழியில் சென்றதுடன் சர்வதேச வாதத்தையும் மற்றும் தொழிலாள வர்க்கத்தின் அரசியல் சுயாதீனத்தையும் நிராகரித்து, காஸ்ட்ரோயிசம், கெரில்லாயிசம் மற்றும் இதர தொழிலாள வர்க்கம் சாராத சக்திகள் போன்றவற்றில் மாற்றை தேடியது.
