Superficially, it may appear that the stance taken by the Pabloites in 1953 was more 'practical,' 'realistic' and 'optimistic' than that of the International Committee, which insisted that the construction of a socialist society was only possible under the leadership of the working class and was conditional on the building of sections of the ICFI.

சோசலிச சமுதாயத்தை நிர்மாணிப்பது, தொழிலாள வர்க்கத்தின் தலைமையின் கீழ்தான் முடியும் என்றும், நான்காம் அகிலத்தின் பகுதிகளை கட்டி அமைத்தால்தான் அது முடியும் என்றும் வலியுறுத்திய அனைத்துலகக் குழுவின் நிலைப்பாட்டைவிட, 1953ம் ஆண்டு பப்லோ எடுத்த நிலை, மேம்போக்காகப் பார்க்கும்போது, "நடைமுறைக்கு ஏற்றது", "யதார்த்தமானது", மற்றும் "நம்பிக்கையூட்டுவது" என்று தோன்றலாம்.
