The regimes in the poverty-stricken Central Asian republics seized upon 'terrorism' to justify suppressing social unrest and political opposition.

வறுமையில் வாடிக்கொண்டிருந்த மத்திய ஆசிய குடியரசுகள் ''பயங்கரவாதத்தை'' பிடித்துக்கொண்டு சமூக கிளர்ச்சியை மற்றும் அரசியல் எதிரிகளை ஒடுக்குவதை நியாயப்படுத்தின.
