World capitalism is racked by a profound contradiction: between the universal character of capital, driven on by the accumulation process to, as Marx wrote, spread everywhere, to nestle everywhere, to break through every national barrier and constriction, to batter down old forms of production, old economic systems in its endless quest for surplus value, and the national state, the foundation of the political structures of the bourgeoisie.

திரட்டும் நிகழ்ச்சிப்போக்கால் உந்தப்படும் மூலதனம் எங்கும் பரவுவதற்கு, எங்கும் கூடு கட்டுவதற்கு, எல்லா தேசிய தடைகளையும் இறுக்கங்களையும் தகர்த்து ஊடுருவிச்செல்வதற்கு, உபரி மதிப்பிற்கான முடிவற்ற அதன் வேட்கையில் பழைய உற்பத்தி வடிவங்களை, பழைய பொருளாதார அமைப்புக்களை உருக்குலையுமாறு அடிக்கும் மூலதனத்தின் சர்வவியாபகத் தன்மைக்கும் மற்றும் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் அரசியற் கட்டமைப்புக்களின் அடித்தளமான தேசிய அரசுக்கும் இடையிலான ஆழமான முரண்பாடுகளால் உலக முதலாளித்துவம் அதிர்ந்துள்ளது
