In reality, it will be the very opposite: a deal sponsored, if not brokered by Washington, for decades the principal bulwark of military rule in Pakistan, and in the interests of furthering predatory US military interventions in Central Asia and the Middle Asia and of sustaining a capitalist socio-political order that has enriched a tiny elite of businessmen, generals, and bureaucrats, while condemning the vast majority of Pakistanis to extreme want and backwardness.

ஆனால் உண்மையில், அது மிகவும் எதிர்மறையாகத் தான் இருக்கும்: அதாவது, வாஷிங்டன் தரகு வேலை செய்யாமல் இருந்தால், முன் வைக்கப்படும் ஒரு உடன்படிக்கையானது -ஆண்டாண்டுகளுக்கும் பாகிஸ்தானில் இராணுவ ஆட்சியின் பாதுகாப்பு அரணைத் தொடரவும், மத்திய ஆசியாவில் சூறையாடும் அமெரிக்க இராணுவ தலையீடுகளை தொடரவும், பெருமளவிலான பாகிஸ்தானியர்களை மிகத் தேவைக்கும் பின்தங்கியநிலைமைக்கும் சபிக்கின்ற அதேவேளை, தொழில் அதிபர்கள், ஜெனரல்கள் மற்றும் அதிகாரத்துவத்தினரது ஒரு சிறு மேற்தட்டை செழிப்படையச் செய்யும் ஒரு முதலாளித்துவ சமூக அரசியலைத் தக்க வைக்கவுமாக இத்திட்டம் அமையும்.
