The central authority of the Buddhist hierarchy derived from Kublai Khan, founder of the thirteenth century Mongol dynasty in China, who invaded Tibet and used the priesthood to legitimise his authority.

பெளத்த அதிகாரநிலையின் மையத்தானம் சீனாவில் பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டில் மங்கோலிய பரம்பரையை நிறுவிய குப்லாய் கானிடம் இருந்து பெறப்பட்டிருந்தது; அவர் திபெத்தின்மீது படையெடுத்து மத குருமுறையை பயன்படுத்தி தன்னுடைய அதிகாரத்தை நெறிப்படுத்திக் கொண்டார்.
