Sabado writes: 'In all the countries where the radical left has participated in government with the social democracy or the center-left, it became a political satellite of the free-market left.' As examples, he cites the PCF, whose popularity plummeted as it participated in PS governments that imposed social austerity policies and, in the early 1990s, joined the Gulf war against Iraq, and Romano Prodi's 2006-2008 Unione government in Italy, in which Rifondazione Comunista participated, and which pushed through pension cuts and participation in the US-led occupation of Afghanistan.

சபடோ எழுதுகிறார்: "தீவிரப் போக்குடைய இடதுகள் சமூக ஜனநாயகம் அல்லது மைய-இடதுடன் ஒரு அரசாங்கத்தில் பங்கேற்கக் கூடிய அனைத்து நாடுகளிலும், இது தடையற்ற சந்தையின் இடதின் அரசியல் செயற்கைக் கோளாக மாறியது." உதாரணங்களாக அவர் சமூக சிக்கன கொள்கைகளை சுமத்திய PS அரசாங்கங்களில் PCF பங்கு பெற்றதால் அதன் செல்வாக்கு சரிந்தது; 1990 களின் தொடக்கத்தில் ஈராக்கிற்கு எதிரான வளைகுடாப் போரில் PS சேர்ந்தது; 2006-08ல் ரோமனோ பிரோடியின் இத்தாலி நாட்டு Unione அரசாங்கத்தில் Rifondazione Communista பங்கு பெற்றது; அப்பொழுது அது ஓய்வூதிய குறைப்புக்களை செயல்படுத்தியது, ஆப்கானிஸ்தானின்மீது அமெரிக்கா தலைமையிலான ஆக்கிரமிப்பில் பங்கு பெற்றது.
