With a large proportion of world manufacturing production dependent on the ruthless exploitation of Chinese workers, mass unrest against the Beijing dictatorship, particularly under conditions where the numerical size and social weight of China's working class is far greater than in May-June 1989, would be seen in US ruling circles as a risk to the stability of global capitalism.

உலக உற்பத்தித் தொழிற்துறையின் உற்பத்தியில் பெரும்பகுதி சீன தொழிலாளர்களை கொடூரமாக சுரண்டுவதை சார்ந்திருக்கிறது. குறிப்பாக சீனாவின் தொழிலாள வர்க்கத்தின் சமூக வலிமை, மற்றும் எண்ணிக்கையானது 1989-மே-ஜூன் எழுச்சியைவிட மிக மகத்தானதாக இருக்கக்கூடும் என்பதால், பெய்ஜிங் சர்வாதிகாரத்திற்கு எதிராக, சீனத் தொழிலாளர்கள் கிளர்ச்சியில் இறங்குவார்களானால் அது பூகோள முதலாளித்துவத்தின் ஸ்திரமின்மைக்கு ஏற்படும் ஆபத்து என அமெரிக்க ஆளும் வட்டங்களில் பார்க்கப்படும்.
