In the wake of the defeat of revolutionary movements in Europe and China in the 1920s, Stalin emerged and then consolidated his position as the representative of a bureaucratic apparatus which rejected the perspective of world socialist revolution and sought to consolidate its own privileged existence in Russia at the expense of the working class.

1920களில் ஐரோப்பாவினதும் சீனாவினதும் புரட்சிகர இயக்கங்களின் தோல்வியினால், ஸ்ராலின் தோன்றி உலக சோசலிச புரட்சிக்கான முன்நோக்கை நிராகரித்ததுடன் தொழிலாள வர்க்கத்தின் செலவில் வசதியாக தமது இருப்பினை உறுதி செய்து கொண்ட அதிகாரத்துவ கருவியின் பிரதிநிதியாக தனது நிலையினை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டார்.
