Whoever becomes president will face the increasingly difficult task of imposing an economic and foreign policy agenda dictated by international capital that is inimical to the broad mass of the population, under conditions in which the US is determined to find a pretext for attacking Syria and Iran.

எவர் ஜனாதிபதியாக வந்தாலும், அதிகரித்த முறையில் சர்வதேச மூலதனம் ஆணையிடும் செயற்பட்டியலுக்கு ஏற்ப பொருளாதார வெளியுறவுக் கொள்கையை மக்கள் மீது சுமத்தும் கடினமான பணியை எதிர்கொள்ளுவர். அத்தகைய நிலைப்பாடு மக்களின் பரந்த பிரிவுகளுக்கு முற்றிலும் விரோதமானது ஆகும்; அந்நிலையில் அமெரிக்கா, சிரியா, ஈரானை தாக்குவதற்கு ஒரு போலிக் காரணத்தை உறுதியாகக் கண்டுவிடும்.
