Whether it be on the war on Iraq, the loss of jobs, or the dismantling of social reforms, the gap between the people and their elected representatives has never been greater.

அது ஈராக் போராக இருந்தாலும், வேலையிழப்பு அல்லது சமூக சீர்திருத்தங்களை இரத்துச் செய்வதாக இருந்தாலும் மக்களுக்கும் அவர்களது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளுக்குமிடையே இதற்கு முன்னர் எப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு இடைவெளி அதிகரித்துள்ளது.
