Marlon was always presenting me with these small miracles; he was more often than not better than I, and I could only be grateful for him.' I suspect that points to an elementary truth, which is nothing for Kazan to be ashamed about: that Brando was a more significant figure in relation to film acting, than Kazan was to film directing.'

எப்பொழுதுமே இதுபோன்ற சிறு அற்புதங்களை மார்லன் என்க்குக் கொடுத்திருக்கிறார்; பலமுறையும் என்னைவிடச் சிறந்த முறையில் அவர் உணர்ந்துள்ளார்; அதற்காக நான் அவருக்கு நன்றியறிதலைத்தான் காட்டமுடியும்." இது ஒரு அடிப்படை உண்மையைத்தான் காட்டுகிறதா என்ற சந்தேகம் எனக்கு உண்டு; இதைப்பற்றி கசான் வெட்கப்படவேண்டிய தேவையும் இல்லை.
