The trial has been 'a calamity,' Cohen claims, because it has obscured the 'only redeeming element' of the Iraq war, 'its moral component - the desire of some people to do good by ridding the world of a thug and his regime.' Instead, the trial has become a 'sputtering charade,' which has provided Hussein 'the chance to make the odd speech, to challenge the jurisdiction of the court and, in short, to turn the entire proceeding into a metaphor for the American occupation of Iraq: chaotic, endless and, worse, meaningless.'

இந்த விசாரணை ஒரு "பெரும் தீமை"; ஏனெனில் இது ஈராக்கிய போரில் ஏற்கத்தக்கதாக இருந்த ஒரே கூறுபாட்டையும், அதன் அறநெறி தன்மையை மறைத்துவிட்டது; அதாவது சில மக்கள் உலகிற்கு நன்மை செய்யும் வகையில் ஒரு குண்டரையும் அவருடைய ஆட்சியையும் அகற்றலாம் என்பதைக்கூட மறைத்துவிட்டது என்று கோஹென் கூறியுள்ளார். மாறாக இவ்விசாரணை "வெற்றுத்தனமான காட்சியாக" மாறிவிட்டது; "எப்பொழுதேனும் பேசலாம் என்ற வாய்ப்பு ஹுசைனுக்கு கொடுக்கப்பட்டு, நீதிமன்றத்தின் அதிகார வரம்பையும் வினாவிற்கு உட்படுத்தும் வாய்ப்பு அளிக்கப்பட்டுவிட்டது; இதையொட்டி முழு விசாரணையும் ஈராக்கில் அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பு பெரும் குழப்பகரமானது, முடிவற்றது, இதையும் விட மோசமாக பொருளற்றது என்பதற்கு உவமையாக்கிவிட்டது."
