The Senate then went on to introduce one draconian measure after the other: 15,000 jobs were cut in the city's public services, with a further 18,000 to go over the next five years; the state government withdrew from the local employers' association, in order to bypass the existing collective agreement and cut salaries by around 10 percent; 3,000 jobs were slashed and a 10 percent wage cut imposed for Berlin transport workers; massive cuts in jobs and wages were imposed in the city's hospitals; 34,000 one euro per hour jobs were created to replace regular jobs; drastic increases in fees together with reduced personnel for kindergartens were imposed; parents fees were introduced for school materials along with a reduction of teachers in schools; cuts of around â¬75 million were made at Berlin's three universities; the housing association GSW, with 65,000 dwellings, was sold off to US investor and speculator Cerberus.

இதன்பின்னர் செனட் ஒவ்வொன்றாக மிகக் கடுமையான நடவடிக்கைகளை எடுத்தது: நகரத்தின் பொதுப் பணித் துறையில் 15,000 வேலைகள் தகர்க்கப்பட்டன; அடுத்த 5 ஆண்டுகளில் இது இன்னும் 18,000 தகர்ப்பு என்று ஆயிற்று; மாநில அரசாங்கம் உள்ளூர் வேலைகொடுப்பார் சங்கத்தில் இருந்து விலகியது; அதையொட்டி நடைமுறையில் இருந்த கூட்டு உடன்பாடுகள் அனைத்தும் கடக்கப்பட்ட ஊதியங்களில் 10 சதவிகிதக் குறைப்பிற்கு வழிசெய்யப்பட்டது; 3,000 வேலைகள் தகர்ந்தன; பேர்லின் போக்குவரத்து ஊழியர்களுடைய ஊதியங்களில் 10 சதவிகிதக் குறைப்பு ஏற்பட்டது. வேலைகளில் பாரிய குறைப்புக்கள், ஊதியங்களில் வெட்டுக்கள் ஆகியவை நகர மருத்துவமனைகளிலும் கொண்டுவரப்பட்டன. ஒரு மணிக்கு ஒரு யூரோ என்ற வகையில் 34,000 பணிகள் கொண்டுவரப்பட்டு நிரந்தர வேலைகள் அகற்றப்பட்டன; மழலையர் பள்ளிகளில் தொடங்கி பயிற்சிக் கட்டண உயர்வும், ஆசிரியர் எண்ணிக்கை குறைப்பும் நடைபெற்றன; ஆசிரியர் எண்ணிக்கை பள்ளிகளில் குறைக்கப்பட்டதுடன் பெற்றோர்கள் கொடுக்க வேண்டிய கட்டணமும் நுழைக்கப்பட்டது.
