Vadim interpreted the terror of the 1930s as a form of civil war, directed by Stalin and his henchmen (Molotov, Kaganovich, Voroshilov, Beria, Yezhov, Mikoyan and others) against a suppressed but still powerful socialist opposition whose greatest voice was that of Lev Davidovich Trotsky.

வாடிம் 1930களின் பயங்கரத்தை ஸ்ராலினாலும், அவரது கைக்கூலிகளாலும் (மொலடோவ், கஹனெவிஷ், வொரோஷலோவ், பெரியா, யெஸ்கோவ், மிகோயான் மற்றும் ஏனையவர்கள்) ஒடுக்கப்பட்டதும் ஆனால் அந்த சந்தர்ப்பத்திலும் பலமாக இருந்த இடது எதிர்ப்பியக்கத்துக்கு எதிராக நடாத்தப்பட்ட உள்நாட்டு யுத்தம் என ஆய்வுசெய்தார்.
