Capitalist ideology has proclaimed that the market's "invisible hand" will best advance the interests of historical progress, that taxes on the rich and regulations on big businesses must be reduced because only the "risk-takers" know where resources can best be allocated, that any sort of government intervention to improve the living conditions of workers, the poor, the elderly and jobless youth creates a "climate of dependency," that government cannot simply "throw money" at problems, etc., etc.

முதலாளித்துவ கருத்தியலானது, சந்தையின் "புலப்படாத கரங்கள்" வரலாற்று முன்னேற்றத்தின் நலன்களை சிறந்த முறையில் முன்னேற்றுவிக்கும், "ஆபத்தை எதிர்நோக்கி இருப்பவர்களுக்குத்தான்" இருப்புக்கள் எப்படிச் சிறந்த முறையில் ஒதுக்கப்படவேண்டும் எனத்தெரியும் எனவே, செல்வந்தர்கள் மீதான வரிகள் மற்றும் பெருவணிகங்கள் மீதான கட்டுப்பாடுகள் கட்டாயம் தளர்த்தப்பட வேண்டும், தொழிலாளர்கள், வறியவர்கள் மற்றும் முதியவர்கள், வேலையற்ற இளைஞர்களின் வாழ்க்கை நிலைமைகளை முன்னேற்றுவதற்கான எவ்வித அரசாங்க தலையீடும் ஒருவித "சார்ந்திருக்கும் சூழலை" ஏற்படுத்திவிடும், அரசாங்கம் பிரச்சினைகளில் இப்படி "பணத்தை தூக்கி எறியக்கூடாது" என்று பறைசாற்றுகிறது.
