The assault by the Chirac government on the public service and its attempts to 'liberalise' the labour market, that is, to remove every restriction on the accumulation of profit at the expense of the workers, continues to fuel a strong movement of protest throughout the country; there is a movement against privatisation and the export of jobs, a revolt among high school students, etc. Great numbers of people facing an increasingly precarious financial situation must wage a never-ending struggle just to make ends meet.

சிராக் அரசாங்கத்தினாலான பொது நலப் பணிகள் மீதான தாக்குதலும், உழைப்பு சந்தையை "தாராளமயப்படுத்தும்" அதன் முயற்சிகளும், அதாவது தொழிலாளர்களின் இழப்பில் இலாபக் குவிப்பிற்கான அனைத்து தடைகளையும் அகற்ற வேண்டும் என்ற இலக்கும், நாடு முழுவதும் அரசாங்கத்திற்கு எதிரான வலுவான இயக்கத்திற்கு ஊக்கம் தருவதும் ஆகும், அதாவது வேலைகள் தனியார் மயமாக்கப்படுதல், வேலைகளை ஏற்றுமதிசெய்தல், இவற்றிற்கு எதிராக உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவரிடையே ஒரு எழுச்சி என்ற வகையில் இயக்கம் தோன்றியுள்ளது. ஏராளமான மக்கள், ஆபத்துநிறைந்த நிதிநெருக்கடியை சந்திக்க முடியாமலும் செலவுகளுக்காக போதுமான வரவைப் பெற முடியாமல் முடிவில்லா போராட்டத்தில் ஈடுபட்டாக வேண்டியவர்களாகவும் உள்ளனர்.
