There still may be the conviction, although today's discussion indicates that we have made considerable progress in combating it, that a concern for art is a luxury item for a Marxist party, a sort of pleasant pastime to which one retreats from the rigors of the daily grind.

கலைக்கான ஒரு மார்க்சிச கட்சியின் ஒரு அக்கறையானது ஒரு ஆடம்பரமான விடயம், அன்றாட வாழ்வின் கடுமையான உழைப்பின் மன அழுத்தங்களில் இருந்து மீள்வதற்கு ஒரு வகையான சந்தோசமான பொழுதுபோக்கு என்பது போன்ற உறுதியான நம்பிக்கை இன்னும் இருந்துவரலாம்.
