Aside from such delusions, Blair could in any event base himself on new and powerful elements within the bourgeoisie whose considerations were of a far more pragmatic character: forces who are not particularly concerned with whether or not an alliance with Washington served the interests of Britain - as some unified entity with a single national interest - but whether it served their own.

அத்தகைய முதலாளித்துவ சக்திகளின் அக்கறைகள் மிகவும் செயல்முறைவாத தன்மையாக இருந்தன: ஒற்றை தேசிய நலன் கொண்ட சில ஒருங்கிணைந்த சாரப்பொருளாக - குறிப்பாக வாஷிங்டனுடன் கொண்டுள்ள கூட்டு - பிரிட்டனது நலன்களுக்குப் பயன்படுமா பயன்படாதா என்று அக்கறை கொள்ளாமல், மாறாக தங்களது சொந்த நலன்களுக்குப் பயன்படுமா என்பதில் அக்கறை கொண்ட சக்திகளாக இருந்தனர்.
