As the antitrust case revealed, even the meager measures introduced to curb the worst excesses of monopoly capitalism and create a so-called level playing field for corporations are thrown to the wind by the self-seeking representatives of a ruling elite that lives only for today and refuses to be held back by what it considers to be outdated notions of social progress.

டிரஸ்ட் எதிர்ப்பு வழக்கு சுட்டிக்காட்டியுள்ளது போல், ஏகபபோக உரிமையுடைய முதலாளித்துவத்தின் கொடுமையான நடவடிக்கைகளைக் குறைக்க எடுக்கப் படும் மிகக் குறைந்த நடவடிக்கைகளும், அனைத்து நிறுவனங்களுக்கும் சமதளம் எனக் கூறப்படும் வாய்ப்புக்களைத் தோற்றுவித்தல் என்ற கருத்துக்களும், தன்னுடைய இன்றைய நலனுக்கு மட்டுமே வாழவேண்டும் என்று கருதும், தங்களை மட்டும் உயர்த்திக் கொள்ள விரும்பும் மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்தின் காலத்திற்கு ஒவ்வாதனவாகப் போய்விட்டதாகக் கருதப்படுவனவற்றைத் திரும்பப் பெற மறுக்கும் ஆளும் செல்வந்தத் தட்டின் பிரதிநிதிகளால் காற்றில் பறக்கவிடப்படுகின்றன.
