Since then, the union has ever more closely integrated itself into the corporate structure, abandoning any conception that the working class has independent interests that must be fought for in opposition to management.

அப்பொழுது முதல், தொழிற்சங்கம் தன்னை பெறுநிறுவன கட்டமைப்பின் ஒரு பகுதியாக இன்னும் அதிகமாக பிணைத்துக் கொண்டு, நிர்வாகத்திற்கு எதிரான தொழிலாள வர்க்க சுயாதீன நலன்களை போராடிப் பெற வேண்டும் என்ற கருத்தாய்வையும் கைவிட்டுவிட்டது.
