A second factor, no less decisive, was the Indian ruling class' fear that the Bangladeshi national struggle was intersecting with worker-peasant unrest in the Indian state of West Bengal, raising the potential of a mass movement from below in opposition to the 1947 partition of Bengal and the entire, imperialist-sponsored postwar settlement in South Asia.

இன்னும் முக்கியமாக இருந்த இரண்டாம் காரணி இந்திய ஆளும் வர்க்கத்தின் அச்சமான வங்க தேச தேசியப் போராட்டம் இந்தியாவின் மாநிலமான மேற்கு வங்கத்தில் தொழிலாளர்-விவசாயி அமைதியின்மையில் செல்வாக்கு பெற்று கீழிருந்து ஒரு வலுவான வெகுஜன இயக்கம், 1947 வங்கப் பிரிவினைக்கும் தெற்கு ஆசியாவில் முழு ஏகாதிபத்திய ஆதரவு கொண்ட போருக்குப் பிந்தைய தீர்வுகளுக்கு எதிராகப் போகக்கூடும் என்பதைக் கொண்டிருந்தது.
