Brecht, Benjamin, Brentano and Hesse understood what Dalrymple clearly doesn't: that there is a vast difference between being a 'talented phrasemaker' and 'the greatest living European writer.' The former can help Madison Avenue sell products, or even satisfy the limited intellectual needs of an ill-informed consumer of newspaper columns.

நிச்சயமாக டால்ரிம்பிள் புரிந்து கொள்ளாததை, அதாவது, "சொற்தொடர்களை படைப்பதில் திறமைமிக்கவர்" ஒருவருக்கும், "ஐரோப்பாவில் உயிரோடிருக்கும் மிகப் பெரும் எழுத்தாளர்" ஒருவருக்கும் இடையில் ஒரு மிகப் பெரிய வேறுபாடு உண்டு என்பதை பிரெக்ட், பெஞ்சமின், பிரென்டனோ மற்றும் ஹெசேயும் புரிந்து கொண்டிருந்தனர். முந்தையவர் -"சொற்தொடர்களை படைப்பதில் திறமைமிக்க" - ஒருவர், மாடிசன் நிழற்சாலையை (Avenue) அதன் பண்டங்களை விற்க உதவ முடியும், அல்லது செய்தித்தாள்களின் பத்திகளை நுகரும் தவறான கேள்வியறிவுடையவரின் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அறிவார்ந்த தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யக் கூடும்.
