For four critical days, Washington proved incapable of mounting any credible effort to rescue the tens of thousands of largely poor and working class New Orleaneans who were left to their fate in the city's flooded streets, many of them losing their lives not to the surging waters, but to the lack of food, water or medicine.

நான்கு சிக்கலான நாட்களில், வாஷிங்டன் பத்தாயிரக்கணக்கான பெரும்பாலும் ஏழைகளும் தொழிலாள வர்க்கத்தினருமாக உள்ள நியூ ஒர்லியன்ஸ்-ல் எந்தவித நம்பகத்தன்மையுள்ள மீட்பு பணியையும் முடுக்கிவிடுவதற்கு இயலாமையில் இருந்தது. அவர்கள் வெள்ளம் பாய்ந்த தெருக்களில் தங்களது எதிர்காலத்தை தாங்களே காப்பாற்றிக் கொள்ளும் நிலையில் விடப்பட்டனர்.
