The New York Times grumbled that while in the best of all possible worlds the Hussein trial might have been 'an exemplary exercise in the rule of law,' the actual court proceeding 'fell somewhere short of that goal.' In indicating the deficiencies, the newspaper provided a sketch of what was, in fact, a grotesque mockery of judicial procedure: 'More seriously, powerful politicians regularly tried to influence the outcome, judges were not allowed to rule impartially, and defense lawyers were denied security measures and documents they need.' ('Denied security measures' was the Times' diplomatic allusion to the assassination of three defense lawyers in the course of the proceedings.)

ஹுசைன் விசாரணை உலகிலேயே "ஒரு சட்டத்தின் ஆட்சி பற்றிய சிறந்த உதாரணம்" என்று எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டாலும்கூட, நடைமுறையில் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் "உயர் இலக்கில் இருந்து சற்று குறைந்தே காணப்பட்டன" என்று நியூ யோர்க் டைம்ஸ் முணுமுணுத்தது. இதன் குறைகளை சுட்டிக் காட்டுகையில், செய்தித்தாள் உண்மையில் நீதி நடவடிக்கை பற்றிய கோரமான கேலிக்கூத்தைத்தான் கோடிட்டுக் காட்ட முடிந்தது: "இன்னும் தீவிரமான முறையில், சக்திவாய்ந்த அரசியல்வாதிகள், விளைவை செல்வாக்கிற்குட்படுத்த வாடிக்கையாக முயன்றனர்; நீதிபதிகள் நடுநிலையில் தீர்ப்புக் கூற அனுமதிக்கப்படவில்லை; குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின் வக்கீல்களுக்கு பாதுகாப்பு கொடுக்கப்படவில்லை; அவர்கள் கேட்ட ஆவணங்களும் அளிக்கப்படவில்லை." (இந்த நடைமுறையின்போது குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுடைய வக்கீல்கள் மூன்று பேர் படுகொலை செய்யப்பட்டதைத்தான் டைம்ஸ் தூதரக நய வகையில் "பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் மறுக்கப்பட்டன" என்று கூறியுள்ளது.")
