While the Western media and politicians had access to the people of the GDR, the Trotskyists remained banned and were regarded as public enemy number one until its very end.

மேலை செய்தி ஊடகமும் அரசியல்வாதிகளும் ஜேர்மன் ஜனநாயக குடியரசின் மக்களைச் சந்திக்க கூடியதாக இருந்தபோது, ட்ரொட்ஸ்கிசவாதிகள் தடைக்கு உட்பட்டிருந்துடன், இறுதிவரை முதல் பொது விரோதி என்று கருதப்பட்டனர்.
