Stalin specifically attacked Leon Trotsky's Theory of Permanent Revolution which held that, in countries of a belated capitalist development such as Russia and China, only the working class was capable of fulfilling the national democratic tasks.

குறிப்பாக ஸ்ராலின், ட்ரொட்ஸ்கியின் நிரந்தரப் புரட்சி தத்துவத்தை தாக்கினார்; அதன்படி ரஷ்யா, சீனா போன்று காலம் கடந்து முதலாளித்துவ வளர்ச்சியுற்ற நாடுகளில் தொழிலாள வர்க்கம் ஒன்றுதான் தேசிய ஜனநாயகப் பணிகளை நிறைவேற்றும் திறன் உடையவை என்று நிலைநாட்டப்பட்டிருந்தது.
