These acts of homicidal terrorism manifest a toxic combination of demoralized pessimism, religious and ultra-nationalist obscurantism, and, it must be added, political opportunism of the vilest character.

இந்த மனிதப் படுகொலை பயங்கரவாத நடவடிக்கைகள் ஒரு மனமுடைந்த அவநம்பிக்கைவாதத்தினதும் மத ரீதியானதும் அதிதீவிர தேசிய குருட்டு நம்பிக்கைவாதத்தினதும் ஒரு நச்சுக் கலவயை வெளிக்காட்டிக் கொண்டுள்ளது. அரசியல் சந்தர்ப்பவாதத்தின் இழிவான பண்பு இதுவாகும் என்பதையும் இங்கு குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.
