Under conditions of the globalisation of production and a burgeoning international finance crisis, a trade union perspective, even in its most militant form, is utterly incapable of challenging the constantly growing pressure of the capitalist economy to maximise profits.

உற்பத்தி பூகோளமயமாக்கல் ஆக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையிலும், சர்வதேச நிதி நெருக்கடி கொழுந்து விட்டிருக்கும் நிலையின் கீழ், ஒரு தொழிற்சங்கத்தின் முன்னோக்கு (அது தீவிரவான வடிவத்தை கொண்டிருந்தாலும் கூட) இலாபங்களை அதிகரிக்க தொடர்ச்சியாக அழுத்தம் கொடுக்கும் முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்திற்கு சவால் விட முற்றிலும் இயலாததாகும்.
