Ένα ωραίο ανοιξιάτικο πρωί αποφάσισε να πάει να περπατήση, βαδίζοντας ολόισα μπροστά του, και πιστεύοντας πως ήτανε προνόμιο του ανθρωπίνου γένους, καθώς και του ζωικού, να μεταχειρίζονται τα πόδια τους, όπως τους αρέσει.
One fine spring morning, he took it into his head to take a walk, and he marched straight forward, conceiving it to be a privilege of the human species, as well as of the brute creation, to make use of their legs how and when they pleased.