Στο αναμεταξύ τους σεργιανίσανε να ιδούν την πόλη, τα δημόσια χτίρια, ψηλά ως τα σύγνεφα, τις αγορές με τις χίλιες κολόννες, τις βρύσες του καθάριου νερού, τις βρύσες του ρόδινου νερού και των λικέρ από ζαχαροκάλαμο, που τρέχουνε ακατάπαυτα σε μεγάλες πλατείες, στρωμένες μ' ένα είδος πετραδιών, που σκορπούσανε μια μυρουδιά όμοια με του μοσκοκαρφιού και της κανέλλας. Ο Αγαθούλης ζήτησε να ιδή το δικαστήριο, τη βουλή.
While supper was preparing, orders were given to show them the city, where they saw public structures that reared their lofty heads to the clouds; the marketplaces decorated with a thousand columns; fountains of spring water, besides others of rose water, and of liquors drawn from the sugarcane, incessantly flowing in the great squares, which were paved with a kind of precious stones that emitted an odor like that of cloves and cinnamon.