Αλλά σε σας δε συμβαίνει το ίδιο. Βέβαια αξίζει περισσότερο να τρώγη κανείς τους εχθρούς του παρά ν' αφήνη στα κοράκια τον καρπό της νίκης του. Αλλά κύριοι, δε θα θέλατε να φάτε τους φίλους σας. Νομίζετε, πως πρόκειται να περάσετε στη σούβλα ένα ιησουίτη κι' όμως είναι ο υπερασπιστής σας, ο εχθρός των εχθρών σας, που πρόκειται να ψήσετε. Εγώ έχω γεννηθή στον τόπο σας· ο κύριος, που βλέπετε, είναι ο αφέντης μου κι' όχι μονάχα δεν είναι ιησουίτης, μα έχει σκοτώσει προ ολίγου ένα ιησουίτη και του πήρε τα ρούχα. Να το λάθος σας.
"But surely, gentlemen, you would not choose to eat your friends. You imagine you are going to roast a Jesuit, whereas my master is your friend, your defender, and you are going to spit the very man who has been destroying your enemies; as to myself, I am your countryman; this gentleman is my master, and so far from being a Jesuit, give me leave to tell you he has very lately killed one of that order, whose spoils he now wears, and which have probably occasioned your mistake.