Αυτά τα θεάματα διπλασιάσανε τις συζητήσεις κι' όσον δε συζητούσανε, η ανία ήτανε τόσο υπερβολική, που η γριά τόλμησε μια μέρα να τους πη: — Θάθελα να ξέρω τι ναι χειρότερο: νάχεις βιαστή εκατό φορές από νέγρους πειρατές, να σούχουν κόψει τόνα κωλομέρι, νάχης ξυλοκοπηθή από τους Βουλγάρους, νάχης μαστιγωθή και κρεμαστή σ' ένα άουτο- νταφέ, νάχης σκιστή με το μαχαίρι, νάχης τραβήξη κουπί σε γαλέρα, νάχης όλες τις δυστυχίες, που έχουμε μεις περάσει, ή να μένης δω, χωρίς να κάμνης τίποτα;
Such sights gave occasion to frequent dissertations; and when no disputes were in progress, the irksomeness was so excessive that the old woman ventured one day to tell them: "I would be glad to know which is worst, to be ravished a hundred times by Negro pirates, to have one buttock cut off, to run the gauntlet among the Bulgarians, to be whipped and hanged at an auto-da-fe, to be dissected, to be chained to an oar in a galley; and, in short, to experience all the miseries through which every one of us hath passed, or to remain here doing nothing?"