Ο Αγαθούλης, μισός χαρά, μισός λύπη, γοητευμένος, που ξανάδε τον πιστό του υπηρέτη, ξαφνισμένος, που τον είδε σκλάβο, γεμάτος από τη σκέψη να ξανάβρη την αγαπημένη του, με την καρδιά ταραγμένη το πνεύμα άνω κάτω, κάθισε στο τραπέζι με το Μαρτίνο, που παρακολουθούσε με ψυχραιμία όλες αυτές τις περιπέτεις, μαζί με τους άλλους έξι ξένους, που είχαν έρθει να περάσουνε τα καρναβάλια στη Βενετία.
Candide, divided between joy and grief, charmed to have thus met with his faithful agent again, and surprised to hear he was a slave, his heart palpitating, his senses confused, but full of the hopes of recovering his dear Cunegund, sat down to table with Martin, who beheld all these scenes with great unconcern, and with six strangers, who had come to spend the Carnival at Venice.