— Παραδέχομαι, είπε ο Ποκοκουράντης, πως το δεύτερο, το τέταρτο και το έχτο βιβλίο της Αινειάδας του είναι έξοχα· αλλά για τον ευσεβή του Αινεία, το δυνατό Κλοάνθη και το φίλο του τον Αχάτη και το μικρόν Ασκάνιο και τον ηλίθιο βασιλιά Λατίνο και τη χωριάτισσα Αμάτα και την άνοστη Λαβινία, πιστεύω, πως δεν υπάρχει τίποτε πιο κρύο και πιο δυσάρεστο.
"Why, I grant," replied Pococurante, "that the second, third, fourth, and sixth books of his Aeneid, are excellent; but as for his pious Aeneas, his strong Cloanthus, his friendly Achates, his boy Ascanius, his silly king Latinus, his ill-bred Amata, his insipid Lavinia, and some other characters much in the same strain, I think there cannot in nature be anything more flat and disagreeable.