Είδα στους τόπους, που η μοίρα μ' έκαμε να περάσω, και στις ταβέρνες που δούλεψα, έναν άπειρο αριθμό προσώπων, που μισούσανε την ύπαρξή τους· αλλ' είδα μονάχα δώδεκα, που δώσανε θεληματικά τέλος στη δυστυχία τους, τρεις νέγρους, τέσσερις εγγλέζους, τέσσερις από τη Γενεύη κ' ένα γερμανό καθηγητή, ονομαζόμενο Ρόμπεκ. Στο τέλος έγινα υπηρέτρια του δον Ισσάχαρ· μ' έβαλε σε σας, ωραία μου δεσποινίς.
"In the different countries which it has been my fate to traverse, and at the many inns where I have been a servant, I have observed a prodigious number of people who held their existence in abhorrence, and yet I never knew more than twelve who voluntarily put an end to their misery; namely, three Negroes, four Englishmen, as many Genevese, and a German professor named Robek.