Sie kamen ihm immer näher, und schließlich Brust an Brust, fielen sie förmlich durch die offene Tür -- dankbar und atemlos, in den schützenden Schatten.
Zij naderden het hoe langer hoe meer, stormden eindelijk hals over hoofd de openstaande deur binnen en vielen dankbaar en uitgeput in de donkere schuilplaats neer.