"Doloro for! Do, Loro, for!" la Reĝo ripetis per speciale atentiga voĉo, kaj ĉirkaŭrigardis la ĉeestantaron kun afabla rideto. Sekvis tre embarasa silento.
Akkor - mutatott a Király a Szív Felsőre - nem a Királynőbe, hanem belém köt ő. - Ezzel széles mosollyal nézett körül, de az udvar meredten hallgatott.