Tom, fregant-se els ulls amb la manega, comença de barbotejar quelcom sobre un determini d'escapar-se de la seva malmenada existencia i la manca de simpatia de la llar, i vaguejar per l'ample món, i no tornar mai més; i acaba esperant que Joe no l'oblidaria.
Tom maakte, terwijl hij zijne oogen met zijn mouw afveegde, onder veel snikken zijn besluit bekend, on, ten einde de slechte behandeling en het gebrek aan sympathie te huis te ontvluchten, naar buiten in de wijde wereld te gaan rondzwerven en nooit terug te komen--en eindigde met de wensch, dat Joe Harper hem niet vergeten zou.