No es movia ni una mica de oratjol; l'escalf de la immobil migdiada havia aturat el mateix cant dels ocells; la natura estava subjecta a un encantament, no interromput de cap so, llevat del llunya i eventual martelleig d'un pigot, i aixo semblava fer més pregon el penetrant silenci i la sensació de solitud.
De natuur lag in een staat van bewusteloosheid, welke door geen geluid werd verbroken, dan bijwijlen door het verwijderd gehamer van den boomspecht en dit scheen de alles doordringende stilte nog stiller en de eenzaamheid nog eenzamer te maken.