Becky plorava, i Tom feia per manera que se li acudís algun altre estil de reconfortar-la; pero tots sos encoratjaments s'havien esfilagarsat amb l'ús, i sonaven com a sarcasmes.
Zij spraken van huis, van hunne ouders, van hun heerlijk bed en voor alle dingen van het verrukkelijke licht; Becky schreide en Tom verzon van alles on haar op te beuren! Maar alle troostwoorden waren afgesleten en klonken als bijtende spot.