Tom s'adona que era hora de deixondir-se: aquesta mena de vida podia ésser romantica abastament dins la seva arida entonació, pero començava de comportar massa poc sentimentalisme i massa riquesa enfollidora.
Tom voelde, dat het tijd werd, weder wakker te worden. Het leven, 't welk hij thans leidde, mocht in zijn treurigen toestand iets romantisch hebben, het was te saai en te gelijk te vol akelige afwisseling om lang zóó te kunnen blijven.