Tom jeia damunt un sofa, amb un avid auditori al seu voltant, i digué la historia de la prodigiosa aventura, encabint-hi alguns afegitons sensacionals per agençar-la; i acaba amb la descripció de com deixa Becky i continua una eixida d'esploració; com seguí dues avingudes, tan enlla com li permeté el seu cordill d'estar; com en seguí una altra en tota la llargada del cordill, i estava a punt de entornar-se'n quan lluca una taqueta llunyana que semblava claror de dia, i deixa el cordill, i ana a les palpentes envers ella, i empenyé cap i espatlles enfora d'un trau i veié l'ample Mississipí que el vorejava.
Tom lag op de sofa, met een gretig luisterend gehoor om zich heen, en vertelde zijn wonderbaar avontuur, zich nu en dan de vrijheid veroorlovende het verhaal door treffende toevoegsels op te sieren, en eindigde met eene beschrijving van den staat waarin hij Becky verliet, om nogmaals op verkenning uit te gaan. Hij verhaalde, hoe hij zich twee gangen, zoover als het vliegertouw reikte, gewaagd had; hoe hij een derden was ingegaan en hoe hij op het punt was terug te keeren, toen hij, heel in de verte eene opening ontdekt had, waaruit een blauw stipje schemerde, dat aan daglicht deed denken; hoe hij het vliegertouw had losgelaten en er op den tast heen was gekropen, zijn hoofd en zijne schouders door eene kleine opening gestoken had en de breede Mississipi had zien stroomen.