A Tom li semblava que sos companys mai no acabarien de fer interrogatoris sobre gats morts, renovant així la memoria de la seva calamitat al seu esperit.
Er scheen in Toms oog geen einde te komen aan het spelletje zijner schoolmakkers om lijkschouwing van doode katten te houden, en dusdoende aanhoudend zijne kwelling te verlevendigen.