Dos o tres llumets de feble resplendor mostraven on queia, pacíficament adormit més enlla del vague i dilatat corrent, ple de pedreria d'estels, inconscient del fet paorós que estava succeint.
Daar lag zij, in diepen slaap verzonken, ver van de onmetelijke watervlakte, waarin duizenden sterren zich spiegelden, onbewust van de vreeselijke gebeurtenis, die juist plaats greep.