El discurs fou continuat tot seguit, pero anava tot estropellat i ranquejant, perduda ja tota possibilitat d'impressionar; perque adhuc els més greus sentiments eren acollits a cada pas amb un endolcit esclat d'alegria profana, sota l'abric d'algun llunya respatller de banc, com si el pobre clergue hagués dit alguna cosa estranyament faceciosa.
De preek werd weder hervat, maar zij ging gebrekkig en hakkelend voort, en alle pogingen om indruk te maken waren vergeefs. Zelfs de ernstigste zaken werden met eene onderdrukte uitbarsting van zondige vroolijkheid door de achter den rug der banken wegschuilende vergadering aangehoord, alsof de arme man iets bijzonders grappigs had verteld.