Kaj nun—hodiaŭnokte—Etelredo—ho! ho!—la rompo de la pordo de la ermito, kaj la mortokriego de la drako, kaj la sonorego de la ŝildo!—ni diru, anstataŭe, la frakaso de ŝia ĉerko kaj la grincado de la feraj ĉarniroj de la karcero kaj ŝiaj baraktoj interne de la latuntegita arkopasejo de la kelo!
Ed ora – stanotte – Etelredo, ah! ah! la porta dell'eremita sfondata, e il rantolo del dragone, e il fragore dello scudo! Dite piuttosto l'infrangersi della sua bara, e lo stridere dei cardini di ferro della sua prigione, e la sua lotta spaventevole nel vestibolo di rame!