Unu el la fantasmagoriaj konceptaĵoj de mia amiko, partoprenantan malpli rigide en la spirito de abstraktado, mi penadu priskribi, kvankam nur ombrakopie, en vortoj. Malgranda pentraĵo bildigis la internaĵon de ege longa kaj ortangula volbo aŭ tunelo, kun malaltaj muroj, glataj, blankaj, seninterrompaj, senaparataj.
Fra le concezioni fantasmagoriche del mio amico in cui lo spirito d'astrazione non avea una parte così esclusiva e che può esser schizzata, quantunque debolmente, dalla parola, ce n'era una in un quadretto rappresentante l'interno d'una cantina o d'un sotterraneo immensamente lungo, rettangolare, con certi muri bassi, lisci, bianchi, senza alcun ornamento, senza alcuna interruzione.