Tujege post kiam tiuj silaboj trapasis miajn lipojn—kvazaŭ efektive en tiu momento latuna ŝildo falis peze sur arĝentan plankon—mi perceptis distingan, kavsonan, metalan kaj sonoregan, sed ŝajne dampitan reeĥadon.
À peine ces dernières syllabes avaient-elles fui mes lèvres, que,—comme si un bouclier d'airain était pesamment tombé, en ce moment même, sur un plancher d'argent,—j'en entendis l'écho distinct, profond, métallique, retentissant, mais comme assourdi.