Sie wartete eine Zeit lang, ohne etwas zu hören; endlich kam ein Rollen von kleinen Leiterwagen, und ein Lärm von einer Menge Stimmen, alle durcheinander; sie verstand die Worte: »Wo ist die andere Leiter? Ich sollte ja nur eine bringen; Wabbel hat die andere Wabbel, bringe sie her, Junge! Lehnt sie hier gegen diese Ecke Nein, sie müssen erst zusammengebunden werden sie reichen nicht halb hinauf Ach, was werden sie nicht reichen: seid nicht so umständlich Hier, Wabbel! fange den Strick Wird das Dach auch tragen? Nimm dich mit dem losen Schiefer in Acht oh, da fällt er! Köpfe weg!« (ein lautes Krachen) »Wessen Schuld war das ? Wabbel's glaube ich Wer soll in den Schornstein steigen? Ihr aber doch, nicht wahr? – Nicht ich, meiner Treu! - Wabbel kann hineinsteigen - Hier, Wabbel! der Herr sagt, du sollst in den Schornstein steigen!«
Pasis kelka tempo en plena silento. Poste rompis la silenton rulbruo de malgrandaj vagonradoj, kaj voĉoj ne malmultaj ekparolis ĉiuj kune. Ŝi elaŭdis nur la sekvantajn: "Kie la alia ŝtupetaro?—Mi ja devis alporti nur unu, la alian Bil alportas—Bilĉo, ĝin starigu tie ĉi—Jen en ĉi tiu angulo ni starigu ilin—Ne, ne! antaŭ ĉio necesas kunligi ilin, alie ni ne atingos la fenestron—Vi ne ĝenu vin, ili jam sufiĉe taŭgas—Vi, Bil, ekkaptu ĉi tiun ŝnuron—Ĉu la tegmento subtenos la premon?—Gardu vin, jen malfiksiĝinta ardezaĵo—Ho, ĝi jam falas, gardu la kapojn sube—(Laŭta frakaso)—Nu, kiu fuŝis tion?—Mi kredas ke Bil—Kiu devas derampi la kamentubon?—Ne, mi ne volas, vi rampu mem—Tion ne mi, Bil devas—Bil, la mastro ordonas ke vi derampu."