A pesar de su traje de tweed, de su acento americano y de viajar en un prosaico vagón de ferrocarril, sentí más que nunca, al contemplar su rostro, moreno y expresivo, que era un auténtico descendiente de aquella larga sucesión de hombres de sangre ardiente, tan fogosos como autoritarios.
Som han satt der i sin sommerdrakt og med sin amerikanske uttale i det ene hjørnet av en prosaiske jernbanekupé, følte jeg ved synet av dette alvorlige og uttryksfulle ansikt mere enn noensinne hvilken ekte ætling han var av en lang rekke stolte, fremragende menn med edelt blod.