Tandis que ses convives regardaient stupéfaits l’expression de cette fureur, l’un d’eux plus méchant que les autres, ou peut-être davantage, proposa de lancer les chiens sur la trace de la fugitive. Aussitôt Hugo sortit, ordonna à ses valets de seller sa jument et de déchaîner la meute ; il fit sentir aux molosses un mouchoir de la jeune fille, les mit sur la voie, et dans un concert d’aboiements sauvages la chasse s’engagea sur la lande éclairée par la lune.
„Słysząc to Hugon, wybiegł przed dom, zwołał chłopców stajennych, kazał im osiodłać swoją klacz ulubioną i spuścić psy z łańcuchów; jednemu, najdzikszemu, dał do powąchania chustkę dziewczyny, zostawioną w narożnej komnacie, i popędził przez łąki w noc księżycową.