επι φιλτεω το διονυσιο μολπων αισυμνωντος προσεταιροι ησαν οινωπων αγαμηδης αριστοκρατεος οπληθων λυκος κλεαντος βιων απολλοδωρο βωρεων κρηθευς ερμωνακτος θρασων αντιλεοντος. εδοξε μολποισιν τα οργια αναγραψαντας θειναι ες το ιερον και χρησθαι τουτοισιν. και ουτωι ταδε γραφθεντα ετεθη. εβδομαιοισι τηι ογδωι απολεικαιτα ιερα η σπλαγχνα σπεισοσι μολπων αισυμνητης ο δε αισυμνητης και προσεταιρος προσαιρεται οταν οι κρητηρες παντες σπεσθεωσι και παιωνισωσιν τη δε ενατη [ και απο της οσφυος και της πεμπαδος ην ισχοσιν στεφανηφοροι τουτων προλαγχανει τα ισεα ο νεος ]. αρχονται θυειν τα ιερηα αρχο απο τουτων απολλωνι δελφινιωι και κρητηρες κιρνεαται κατοπερ εμμολπων και παιων γινεται ο δε εξιων αισυμνητης απο των ημισεων θυει ιστιηι [ και κρητηρας σπενδετω αυτος και παιωνιζετω] τηι δεκατηι αμιλλητηρια και διδοται απο μολπων δυο ιερηιια τοισι στεφανηφοροισιν τεληα και ερδεται απολλωνι δελφινιωι και αμιλλωνται οι στεφανηφοροι οι τε νεοι και οιερεω και οινον πινοσι τομ μολπων και κρητηρες σπενδονται κατοπερ εμμολπων ο δε εξιων αισυμνητης παρεχει απερ ο ονιταδης και λαγχανει απερ ο ονιταδης. οταν στεφανηφοροι ιωσιν ες διδυμα η πολις διδοι εκατονβην τρια ιερηιια τελεια τουτων εν θηλυ εν δε ενορχες. ες μολπων η πολις διδοι ταργηλιοισιν ιερηιον τελειον και μεταγε[ι]τνιοισιν ιερηιον τελειον εβδομαιοισιν δε δυο τελεια και χον τομ παλαιον ο[ρ]της εκαστης τουτοισι τοις ιεροισιν ο βασιλευς παρισταται λαγχανει δε ουδεν πληον των αλλων μολπων. [ και αρχονται οι στεφανηφοροι ταυρεωνος θυειν απολλωνι δελφινιωι απο των αριστερων απαρξαμενοι και κρητη ρισας τεσσερας]. και γυλλοι φερονται δυο και τιθεται παρ εκατην την προσθεν πυλεων εστεμμενος και ακρητω κατασπενδετε ο δ ετερος ες διδυμα επι θυρας τιθεται ταυτα δε ποιησαντες ερχονται την οδον την πλατειαν μεχρι ακρο απ ακρο δε δια δρυμο. και παιωνιζεται πρωτον παρ εκατη τη προσθεν πυλεων παρα δυναμει ειτεν επι λειμωνι επ ακρο παρα νυμφαις ειτεν παρ ερμη ενκελαδο παρα φυλιωι κατα κεραιιτην παρα χαρεω ανδριασιν. ερδεται δε τωι πανθυωι ετει παρα κεραιιτηι δαρτον παρα φυλιωι δε θυα θυεται παντ ετεα. ονιταδηισι παρεξις κεραμο σιδηρο χαλκο ξυλων υδατος κυκλων δαιδος ριπων κρεα επιδιαιρεν φαλαγκτηριων δεσμων τοις ιερηιοισιν. [ παρα στεφανηφορους λυχνον και αλειφα]. οπτησις σπλαγχνων κρεων εψησις της οσφυος και της πεμπαδος ην στεφανηφοροι ισχοσιν εψησις και διαιρεσις και μοιρης λαξις. [ επιπεσσεν τα ελατρα εξ ημεδιμνο τωπολλωνι πλακοντινα τηι εκατηι δε χωρις]. γινεται ονιταδηισιν απο μολπων οσφυες πασαι εκτος ων οι στεφανηφοροι ισχοσιν δερματα παντα θυαληματα τρια απ ιερηο εκαστο [ θυων τα περιγινομενα οινον τον εν τωι κρητηρι περιγινομενον] πεμπας της ημερης. [ οτι αν τουτων μη ποιωσιν ονιταδαι εαδε μολποισιν επι χαροπινο στεφανηφορος απο των ιστιηιων παρεχεν οτι δ αν ονιταδαι χρηιιζωσιν εαδε μολποισι στεφανηφοροισιν επιτετραφθαι ]. [ τωι κηρυκι ατελειη εμμολπων παντων και λαξις σπλαγχνων απο θυων εκαστεων και οινο φορη ες τα ψυκτηρια τελεσι τοις εωυτο ο δ οινος απο μολπων γινεται]. [ τωι ωιδωι δειπνον παρεχει ο ιερεως αριστον δε ωισυμνητης].
Milet I 3, 133