μνημα τοδε [φ]θιμ[ε]νων αρετης εστ[ηκ] επι τω[ν]δε σφετε[ρ]ην οι κ[ταμεν]οι ευκλεισαν π[α]τριδα μνη[μ]ει[ο]ν πασαν δε καθ ελλαδα συζ[υγ]ον εργοις αθανατος μνημη ζωσα θανουσ[ιν] επι. ημος και μεγαρευσι συνηραρεν οβριμ[ος] αρης [ν]η[λ]ειδας μεγαλου ρυομενοι πο[λε]μου [κατ]θανομεν προπαροιθεν αριστει[ας] αλεγο[ντ]ες δοξης ουκ εμαρανε κλ[ε]ος. [ηι θαν]ατος δοξης ουκ εμαρανε κλ[ε]ος. [κ]εινων γαρ πατερων φερομεν γεν[ος οι]τε προς η[ω] ευξει[ν]ου ποντου τ εσχατιοιο μυ[χ]ους π[λ]ωτον αρη στειλαντες επυργ[ωσ]αντο πολη[α]ς νειλου τ εν προχοαις ναυκρατιν εισα[μ]ενοι. μυριος αιων μαρτυς οσον κλεος οπ[π]οτ ενεικε ταν τ αρεταν δειξει πασιν επεσσ[ο]μενοις.
GVI I 33