μη γελασης [ξ]ενε τυνβον ορας θα[να]του το προδηλον ουδε γαρ ανθρωπων εφυγεν τις μοιραν [ο]ιαν ελονχε. ενθαδ εγω κειμαι σωσινεικα φιλοκρατου και ωραιας θυγα[τηρ] [α]νδρων ευγενων [και] [λ]ιτουρ[γ]ων βιωσασα κα[λ]ω[ς μ]ε[τ]α αυρ. αγαθο[ν]εικου ε[ξ] ου και εταικνω[σα] [κ]αλως τεκνα ων ονειρος ις τον εωνα ηρ[θ]α ετων το τελος [λ]υκαμαντι απεδωκα.
Amorgos — Arkesine