κατα ταδε ιερασθω ο ιερευς του διος του μεγιστου λαμβανετω δε των θυομενων σκελος εν οποιον αν θεληι συν τ[ηι] οσφυι ως εκ[τεμν]εται η οσ[φ]υς ειαν τε πολλα εξαγηι ιερεα ειαν τε εν και κεφαλην και ποδας [και] σπλ[αγχνων] τεταρτομ μερος των δε ενθρυπτων λαμβανετω εν απο πλεκ[το]υ τωι θεωι πα[ρατιθεμενου] κατα ταυτα δε και παρα των μετοικων παρα δε των ξενων [τ]α μεν αλλα καθα και πα[ρ]α των αστων λαμβανετω δε και τα δερματα ην δε μη [κ]ατα τα γεγραμμενα ποι[ηι μη ιε]ρασθω και του ιερο εργεσθω ην δε τις [εκκοψηι η] αφαν[ισηι τα γεγραμμενα] πασχετω ως ιεροσυλος των δε αναθ[η]ματων οσα μεν αργ[α η αχρηστα αυ]των εστω του ιερεω τα δε αλλα αναθηματα του θεου εστω επιμε[λ]εσθαι δε των αναθηματων τους νεωποιας κατα τον νομον.
IIasos 220