[ο θεος των πνευματων και πασης σαρκος ο τον θανατον καταργησας και τον αδην καταπατησας και ζωην τω κοσ]μω χαρι[σαμενος αναπαυσον την ψυχην του δουλου σου --- εν κολποις αβρααμ και ισαακ και ιακωβ εν τοπω φωτινω εν τοπω αναψυξε]ος ενθα [απεδρα οδυνη και λυπη και στεναγμος παν αμαρτημα πραχθεν η λογω η εργω η κατα διανοιαν ως αγαθος και φιλανθρωπος συ]γχωρησον θεος. [---]ιμαις πασι καλοις [---] ουν ο βραδυνων εις [---]ν εις το ελθειν μετα χο[ρου τ]ων παρθενων αμην.
Nub. — Debeiba — JEA 13 (1927) 230, 4 — SB 4.7431