χαιρε λεοντιανου πατρος παρα δακρυοεντος ειν αιδος περ [ε]ων χαιρε λεοντιανε παι φιλε σος [δε] πατηρ τη[ν]ο[ς] βαρυκηδες ανει[πων] αχθος απο[σβε]σσω σην ποθεων κεφαλην. και πολυ τ εις ανε[ω] τοτε δακρυον ηνικα σειο ψυχην αθρησω γην υποδυσαμενος.
Pisid. — Adada (Karabavullu) — GVI 1397