[επι μνησι]δημου αρχοντος. λυσις τιμο[θεου αλιμ]ουσιος ε[ι]πεν επειδη κηφισ[οδοτος χε]ιροτονηθεις εξεταστης υπ[ο του δημ]ου του αθηναιων διατελει πε[ρι τε] τον δημον τον αθηναιων και τους [στρ]ατευομενους επι σουνιωι των πολ[ιτω]ν και τους ξενους λεγων και πραττ[ων] τα αριστα και κοινει και ιδιαι ταγα[θ]ον υπερ εκαστου ο τι αν δυνηται αγαθει τυχει δεδοχθαι τοι[ς] στρατιωταις επαινεσαι κηφισοδοτον ευαρχιδου αχαρνεα και στεφανωσαι χρυσωι στεφανωι κατα τον νομον υπερ ων τας ευθυνα[ς δ]εδωκεν αρετης ενεκα και δικαιοσυ[νη]ς ην εχων διατελει περι τε τον δημο[ν τ]ον αθηναιων και τους στρατιωτας. α[ναγ]ραψαι δε τοδε το ψηφισμα εν στηλε[ι λι]θινει και στησαι εν τωι ιερωι του πο[σε]ιδωνος οπως αν ειδωσι παντες οι φι[λο]τιμεισθαι βουλομενοι οτι χαρι[τας] αξιας αποληψονται των ευεργετηματων.
Att. — stoich. 30 — 298/7