[- παρακαλεων αμε] και αν[αγραψαι το προτερον δοθεν δογμα] παρ αυτοις [ινα τουτων συντελεσθεν]των υπομνη[μα] [υπαρχηι του τους -]ας αξια των προγο[νων] [φιλανθρωπα τοις τη]ιοις χαριζεσθαι οπαι ων [κατακολουθιοντες] τοις υπ αυτων παρκαλιομε[νοις ταν τε ποτι] τος θιος ευσεβειαν και ταν ποτι [τηιος συγγενει]αν φαινωμεθα συντηριοντες δε[δοχθαι απ]οκρινασθαι αυτοις διοτι και πρατα περι [ων ε]πεστελλον τηιοι πασαν ετιθεμεθα προνοιαν [ε]ς παντα συνεπιδιδοντες αυτος γνησιως και νυν επι τας αυτας αιρεσιος οντες των τε πρεγγευταν διακουσαμεν μετ ευνοιας και βωλομενοι τοις προυπαργμενοις εξ αμιων φιλανθρωποις ποτ ταν των τηιων πολιν ακολουθα πρασσεν αννεωμεθα μεν ταν υπαρχωσαν αμιν [ποτ] αυτος συγγενειαν και φιλιαν και ευνοιαν αν[αγραψαν]τες δε και τα προεψαφισμενα τιμια περι τα[ς] [καθι]ερωσιος τας πολιος και τας χωρας αυτων [τωι] [αρχα]γεται διονυσωι και ταν ασυλιαν εις το ιε[ρον το] [τας α]θαναιας συντηρησιομεν και εις το λοιπ[ον] [καθω]ς [ αν] αμε παρακαλιοντι οπαι δε συμβαι[νηι ταν] [ποτ α]λληλους οικειοτητα και φιλιαν επι πλ[ειον] [αυξ]εσθαι κατα παντα τροπον αμιων ευ[-].
BCH 1925, 303-5, no. 2