αττια φιλοσοφισσα παρθενιην δυσασα φυγες κοσμου κακοτητα ουνομα σεμ[ν]ωσασα θεω πιστει τε αγα[π]η τε ωδε σε και παραδεισος εχει ψυχην τε αγιος νους και χορος ενθα αγιων συν αγαλλομενοισι [π]ροφηταις. χαιρε τεκνον γλυ[κυ] χαιρε και ειλαθι σοις γενεται[σιν --- παι]ς δε θεου ---.
Bith. — Nikaia (Iznik)