[τυμ]βον αβασκαντος μοι ανηρ εμο[ν] εκτισε [τονδε] λαινον ημετερης μνησκομενος φιλιης η δε προμοιρος εγω σκοτιον δομον ηλυθ αν[αγ]κ[η]ς εικοστω πενπτον κοινον εχουσα ετος μοιρης ω πεκλωσε τα δογματα μητερι πικρα πατρι τε σωσιβιω πενθεα δισσα τεκνων. ουκ εφυγον φολεκανδρον εμαν πολιν αλλα με δαιμων αγαγεν αρπαξας δυσμορον οφρα θανω ξεινος εγω κ[ρ]ητης εν δωμασι και με τοκηων και βιοτου πικρα νουσος απεστερεσεν. τουμον δ ουνομ εην αγαθαμερος ειμι δε ματρος πρηγισσας πατρος σωσιβιου τε παις ο[ς] με κασινγνητας επι σαματι τοιον ετμυξε εις πατραν ψαυδη νεκρον εφεσταοτα.
Pholegandros — ca. 3rd c. AD — IG XII,3 Suppl. p. 334
 IG XII,3 Suppl. p. 334