αγαθη τυχη. επι τιτου φλαβιου κονωνος αρχοντος και ιερεως δρουσου υπατου μουνιχιωνος οκτω και δεκατη εδοξεν τω αρχερανιστη [μαρκω] αιμιλιω ευχαριστω παιανιει συνοδου της των ηρακλιαστων των εν λιμναις αιρεισθω δε ο αρχερανιστης ους αν βουληται εκ της συνοδου [εις το συνεγ]δανισαι την ενθηκην μετ αυτου ανθρωπους. διδοτωσαν δε την σιμιδαλιν παντες τη δημοσια χοινικι [-]. εγδιδοσθαι δε καθ εκαστον ενιαυτον υπο του ταμ[ιο]υ θυμα τω θεω καπρον μν κ εαν δε τις των εκ του ερανου τεκνον [τ]ισι θελη ισαγιν διδοτω υικου μν ιϛ εαν δε τις εμβηναι θελη διδοτω υικου μν καταβαλλεσθαι δε τον λογον οταν οι εγλογισται ομοσαντε[ς] αποδωσι τω αρχερανιστη τον λογον και επιδιξωσι ει τι οφιλι ο ταμιας. ξυλα δε εγδιδοσθαι υπο του καθ ετος ταμιου τας δε φορας καταφεριν τω ταμια επαναγκες ις τας εγδοσις ο δε μη κατενενκας αποτινετω το διπλουν ο δε μη δους το καθολον εξερανος εστω μη εξεστω δε των εν τω αλσι ξυλων απτεσθαι στεφα[νο]ν δε φεριν τω θεω εκαστον.
Att. — Paiania (Liopesi)? — ca. 121/2 AD
 ca. 121/2 AD