[ηρακλ]εωτ[ων] απο σαλβακης. επι πρυτανεως κλαριου απολλωνος το θεσπιωδουντος τιβ. κλ. αρδυος των απο αρδυος ηρακλειδων πατρογενιδου ιερεως ποπλιου αιλιου φιλιππου προφητου δε λολλιου ον[η]σιμου υμνωδοι. αδραστος του παπιου ιερευς των παιδων τελεσφορος και τελεσφοριανος οι τελεσφορου του αδραστου παπ[ι]ας ευτυχους γλυκωνιανος αδραστου διοκρατης απο[λλω]νιος ατταλος οι διοκρατους ποσιδωνι[ος] αρτεμ[ι]δωρου θεοπροπος [α]δραστο[ς] το[υ πα]πιου ο πατηρ του ιερεως χο[ρ]αγοι απ[ολλ]οδοτος διογενιανου λουκιου οκταβιου βασσο[υ κ]αι πυθεας μοσχα το ι ετους.
Ion. — Kolophon: Klaros, Sanct. of Apollo Klarios — Robert, Carie II (1954) 205, no. 135