κυδιμ[αχ]ος [γ]νι[φω]ν[ος] θοραιε[υς]. κυδιμαχο[ν] χθων [ηδε π]ατρις στερ[νοι]σι καλυπ[τε]ι ολβιον ευαιωνα β[ιου] πλευσαντα προς ορμον παιδας [γαρ] παιδων εσιδων και γ[η]ρας [α]λ[υπον] την παντων κοινην μοιραν [εχει] φθιμενος.
Att. — s. IV a.
 s. IV a.