γεναδιω τω πασι ποθητω [ν]ηπιος οκταετης εθανον τους δ ελεεινοτατους [γ]ονι[ς μ]ου εασα εν υλαισ[---] [ο]ις δια την περι εμου λυπην ο ηλιος λανπρος ουκετι λανπι κλαιοντων κε ζητουντων το τεκνον το ποθητον. αυρ. δαδης κε αφιανης γεναδιω κε ρουφινη κε ευτυχιανη τεκνοις γλυκυτατοις νηπιοις κε εαυτοις ετι ζωντες μνημης χαριν. δαδης κε ε[λπι]ζων δαδη πατρι κε κυριλλη μητρι κε τ[ρο]φιμω α[δ]ελφω κε τυφων[ι α]δελφω μ[ν]ημης χαριν.
Phryg., N. — Appia (Pınarcık-Abya) — Doǧanlar — 250-ca. 275 AD
 250-ca. 275 AD