θεοις [καταχθονιοις]. τωδ ενι τυμβωι [εγω κ]ειμαι παιδων οχ αριστο[ς] ουνομα μοι καλλιστος εχω δε γενος συριηθεν ενδεχ ετη [ζ]ησας δωδεκατου δ επιβας μηδεν εν ανθρωποισι κακον γνους μηδε βιοιο πικροτατου μυστης αλλ ακεραιος ετι παιδειαισι καλαις και γυμνασιοις παρεδρευων εσχα τελος ζωης μοιραων ως επεκλωσαν. μνημειον τοδε μοι ποισεν θρεψασα γλυκεια φαυστεινα μητρος πλειον εμοι φιλιη η και ζωντα φιλησεν αει θανεοντα τ ετεισε.
Italia — Roma — undated — IG XIV 1728 — GVI 745