[πατρ]ιδ εμην συνγνους και τις τινος ειμι προσελθω[ν] [ξ]εινε συν ευτυχιηι στειχε δι ατραπιτου ειμι γαρ ευκλειους απολλωνιος ο πτολεμαιου κουρος ον ευερκται μιτρα επηγλαισαν συγγενικης δοξης ιερον γερας ευνοια γαρ μιν βαινε και εισω γας αχρι και ωκεανον. τουνεκα καμε πατρος καλον κλεος εισοροωντα της αυτης ψαυειν θυμος εθηγ αρετης και πατριδος καλης τον επαξιον εσμον ελεσθαι αιπειας φοιβου τησδ ιερας πολεως πατρος εμου γνωτοισι συνεκπλευσαντα φεριστε ξεινε οτε σκαπτρων ηλυθ αρης συριην. και γενομην ευνους γλυκεραν τηρων αμα πιστιν και δορι και τολμα παντας ενεγκαμενος. ως δ εμε μοιρ εδαμασσε βιοκλωστειρα τι σε χρη τουτο μαθειν νοστου μνησαμενον γλυκειου ηλικιης ακορητον οτ ουδε φιλων ενεπλησα θυμον εμων τεκνων ων λιπον εν θαλαμοις ταυτα μαθων ω ξεινε λεγοις πατρι τωι κτερισαντι σαυτον μη τρυχειν μνησαμενον βιοτου και σοι δ ευοδιης τριβον ολβιον ευχομαι ειναι προς γ ετι και τεκνοις σοισι φιλοφροσυνοις. απολλωνιε χρηστε χαιρε. ηρωδου.
Eg. — Apollonopolis Magna (Idfu) — Hassaia — late Ptolemaic period — GVI 1151
 late Ptolemaic period 