μναμοσυνας τοδε σριον επει αμ μελληισι θανεισθαι εις αιδαο δομους ευηρεας ως αφικανεις ευρησεις μελανυδρον εκειθ επι δεξια κρηναν παρ δ αυται λευκαν εστακυιαν κυπαρισσον ενθα κατερχομεναι ψυχαι νεκυων ψυχονται ταυτας τας κρανας μηδε σχεδον ενγυθεν ελθηις προσθεν δε ευρησεις τας μναμοσυνας απο λιμνας ψυχρον υδωρ προρεον φυλακες δε επυπερθεν εασιν [ο]ι δε σε ειρησονται ενι φρασι πευκαλιμαισι [ο]ττι δη εξερεεις αιδος σκοτος ουλοεεντος ειπον υος βαρεας και ουρανου αστεροεντος διψαι δ ειμι αυος και απολλυμαι αλλα δοτ ω[κα] ψυχρον υδωρ π[ρο]ρεον της μνημοσυνης απο λιμ[νης] και δη τοι ελεουσιν υποχθονιωι βασιληι και δη τοι δωσουσι πιειν ταυτας απο λιμνας και δη και συ πιων οδον ερχεαι αν τε και αλλοι μυσται και βαχχοι ιεραν στειχουσι κλεεινοι.
Italia — Hipponion-Vibo Valentia — ca. 400 BC — SEG 26.1139 (translit.) — ZAnt 40 (1990) 73-78 (M. Markovich)
 ca. 400 BC 