[ο πριαμενος ιερασθ]ω εως ζω[η]ς και εω[ς αν οικηι ε]ν αστει ατελης ε[στω ------]ος παντων και προλ[αμβανε]τω αυτωι και παρα το τα ιε[ρ]α ποιοντος σπλαγχνα τα ες [χ]ειρας και γουνατα και γλω[σ]σαν και κρεων δυο μοιρας δ[ι]κρεως και ερμεας και θυα α[π] ων αν θυηι και δειπνον εν [ξε]νιηι ην δε η πολις ποιηι δ[ει]πνον ημιεκτον χρυσο δι[δοσ]θαι ην δε ξεινος τα τε α[λλα κατα και πα]ρα το χιο κα[ι επιδιδοτω ο πο]ιων τα ιερα [----------- τω]ι ιερεωι [---------------] [---]ρ[-].
BCH 1913, 194-202, no. 20