μεντης μεντου και η γυνη αυτου αννειον ελληνος θυγατηρ χαιρετε. μεντης ω παροδειτα θανων οδε κειμ ενι τυμβωι γηραλεου βιοτου δοξαν αειραμενος. ειμι δ ενι φθιμενοις γεραρωτατος ουνεκεν αστοις. κυδιμα τεκνα λιπων ηλυθον εις ανεσιν. και δουλος τροφιμος.
Odessus (Varna)