η γενεηι δοξη τε και εν μουσησι τυριννα εξοχος η πασης ακρα φερους αρετης εννεαδας τρισσας ετεων ζησασα τοκευσιν δυστηνοις ελιπον δακρυα και στοναχας. πας γαρ εμου φθιμενης χηρος δομος ουτε γαρ αυτη λειπομαι ουτ ελιπον βλαστον αποιχομενη. αντι δε πατρωο[ιο] και υψοροφοιο μελαθρου λειτη τουμον εχει σωμα λαχουσα πετρη. ει δ ην ευσεβεων οσιος λογος ουποτ αν οικος ουμος εμου φθιμενης ταισδ ενεκυρσε τυχαις.
CIG 2258