[---------------------------] [------------------------]αυτης [------------------- ελ]αμβανον γαρ [-----------]ν θεωρησειν οταν προς το μεγεθος [της ευε]ργεσιας οι λογοι των επαινων μη ελλιπωσιν. ηι δε [τα π]ρωτα το μεν εγκωμιου το δε προσωπου θεωι κειμενον [ουκ αν]θρωπωι. ωσπερ ουν επι των ομματων ισι ταις ευχαις [επηκο]υσας ελθε τοις επαινοις και επι δευτεραν ευχην [κα]ι γαρ το σον εγκωμιον των ομματων εστι κρεισσον [απ]αν οις εβλεψα τον ηλιον τουτοις και τον σον βλεπω κοσμον πειθομαι δε παντως σε παρεσεσθαι. ει γαρ υπερ της εμης καλουμενη σωτηριας ηλθες πως υπερ της ιδιας τιμης ουκ αν ελθοις θαρρων ουν πορευομαι προς τα λοιπα γινωσκων οτι το εγκωμιον νους μεν θεου χειρες δε γραφουσιν ανθρωπου. και πρωτον επι το γενος ηξω των εγκωμιων ποιησαμενος αρχην την πρωτην σου του γενους αρχην. γην φασι παντων μητερα γενηθηναι ταυτηι δε συ θυγατηρ εσπαρης πρωτηι συνοικον δ ελαβες σεραπιν και τον κοινον υμων θεμενων γαμον τοις υμετεροις προσωποις ο κοσμος ανελαμψεν ενομματισθεις ηλιωι και σεληνηι. δυο μεν ουν εστε καλεισθε δε πολλοι παρ ανθρωποις μονους γαρ ο βιος υμας θεους οιδεν. πως ουν των εγκωμιων ου δυσκρατητος ο λογος οταν δεηι τον επαινον πολλοις θεοις προναωσαι αυτη μεθ ερμου γραμμαθ ευρεν και των γραμματων α μεν ιερα τοις μυσταις α δε δημοσια τοις πασιν. αυτη το δικαιον εστησεν ιν εκαστος ημων ως εκ της φυσεως τον θανατον ισον εσχεν και ζην απο των ισων ειδηι. αυτη των ανθρωπων οις μεν βαρβαρον οις δ ελληνιδα διαλεκτον εστησεν ιν ηι το γενος διαλλασσον μη μονον ανδρασιν προς γυναικας αλλα και πασι προς παντας. συ νομους εδωκας θεσμοι δ εκαλουντο κατα πρωτας τοι[γα]ρουν αι πολεις ευσταθησαν ου την βιαν νομικον αλλα [τ]ον νομον αβιαστον ευρουσαι. συ τιμασθαι γονεις υπο [τ]εκνων εποιησας ου μονον ως πατερων αλλ ως και θεων [φ]ροντισασα τοιγαρουν η χαρις κρεισσων οτε της φυσεως την αναγκην και θεα νομον εγραψεν. σοι προς κατοικησιν αιγυπτος εστερχθη. συ μαλιστα της ελλαδος ετιμησας τας αθηνας κειθι γαρ πρωτον τους καρπους εξεφηνας τριπτολεμος δε τους ιερους δρακοντας σου καταζευξας αρματοφορουμενος εις παντας ελληνας διεδωκε το σπερμα τοιγαρουν της μεν ελλαδος ιδειν σπευδομεν τας αθηνας των δ αθηνων ελευσινα της μεν ευρωπης νομιζοντες την πολιν της δε πολεως το ιερον κοσμον. εγνω τον βιον εξ ανδρος συνεστηκοτα και γυναικος εγνω [---]τερον την γυναικα πως εδει το ησσον [------------] [-]ν εσφραγισ[----------------] [----------------------].
Thrace — Maroneia — mid-2nd-early 1st c. BC — Grandjean, Une nouvelle Arétalogie (1975) — SEG 26.821 — Bricault, RICIS 114/0202
 mid-2nd-early 1st c. BC 