Ńdɔ̄ Dávid ǎ man dúgán tógǎn bītótɔ̄bɔ̌ yā Ísraɛ̂l bakúda məwóm mə́lɛ́. 2A tə́bə́, a kə́ə́, bân é bod bə́sə̄ bə́ ngábə́ ai nyé á Baalé yǎ Yehuda nâ bə́ kə nɔŋ ézīmbí élad amvóé Zāmbá, yǎ bálóē nâ Ǹtondôbə miǹkunda, ényɔ̄ yǎ á tɔá á Bəkerúbim á yób. 3Ńdɔ̄ bə́ ngábəde ezímbí amvóé á ḿkpāmáŋ ékálíg á yōb, bə́ kódó ai dzɔ́ á ndá Avinadav yǎ é nə̄ á ńkǒl á yōb. Uza bân Ahyo, bɔ́n bə́ Avinadav ḿbɔ̄ bə́ toŋo ekálíg. 4Uza ǎ wulugu á mgbág ezímbí amvóé Zambá, Ahyo nyé a wulugu ósū. 5Dávid bân ayɔŋ díé bâkə bádzə̄m Ńtondôbə ósū bə́ yiaga biá ai ngul dzabán ésə ai mvɛ́d, ai miǹdiŋ, ai ngɔm, ai məbəngé ai bitsɔ́í. 6Á kwí bə́ ngákwí áfūb Nakôn, Uza a sámá wɔ́ á ézīmbí élad amvóé Zambá, a ḿbə̄lə́, amú nyag é ngásende, ezímbí é fə́ŋə́lán naa yákūbi. 7Ǹtondôbə a liŋán fɔ̄ɔ̄ ai Uza, a bímí nyē ású bivie bíé, a wúú[1] fɔ̄ɔ̄ á mgbág ezímbí élad amvóé Zāmbá hālá. 8Dávid a ńtɔ̄á fɔ̄ɔ̄ eyoe ḿból Ńtondôbə a ngábímī Uza; bə́ yōlé fɔ̄ɔ̄ vóm tē dzwé nâ esalagǎ Uza, dzwé tē á ngə́nə a zaa kwí ámōs yə aná. 9Dávid a mbádá fɔ̄ɔ̄ Ńtondôbə amǒs tē, nyé nâ: “Éyə ezímbí élad amvóé Ńtondôbə yáyi nyían ábə ma yá ?” 10A bɛnə́ kə ai ezímbí élad amvóé Ńtondôbə á dzāl Dávid, ńdɔ a ngákə ai dzɔ́ á ndá Obed Edom, mǎn Gitít. 11Ńdɔ ezímbí élad amvóé Ńtondôbə é ngátɔbɔ á ndá Obed Edom, mǎn Gitít, ngɔn élɛ́, ńdɔ Ǹtondôbə a ngáfúbu Obed Edom ai ndá dzīé ésə. 12Fwé é kə̄ kɔ́b ńkúkúmá Dávid nâ Ǹtondôbə a ngáfubu Obed Edom ai byə́m bíé bísə ású ézímbí élad amvóé Ńtondôbə. Ńdɔ fɔ́ɔ́ Dávid a ngákə nɔ̌ŋ Árka Amvóé Zambá ábə Obed Edom, a kə́ə́ ai nyé á Yērúsalɛm, á dzāl Dávid, ai abuí miǹtag ai ayéngá. 15Dávid ai ndâ bod Ísraɛ̂l bə́ ngawulu ai Árka Amvóé á miǹtag étē. 16Á nyían ezímbí elad amvóé Ńtondôbə é ngányían á dzāl Dávid, ńdɔ Mikal, ngɔn Sául, a ngábəbə á wúndi, a yénə́ anə́ ńkūkúmá Dávid a yə́lə, a dzə́mə á mís mə́ Ńtondôbə, ǎ ngábyandi fɔ̄ɔ̄ nyé á ńnə̄m étēde. 17Á nyían bə́ ngányían ai Árka Amvóé Ǹtondôbə á ndá, ńdɔ̄ bə́ ngákə nyé tə́lē á zāāŋ é ndá Dávid a ngálóŋ nyē, Dávid ǎ ngavə́ Ǹtondôbə bíyə́m báman tum á ndóan, ai mətúnuŋa ású mvɔ̄í. 18Ǹnyie anə́ Dávid a ngáman və́ mə̄túnuŋǎ bíyə́m báman tum á ndóan ai mətúnuŋa ású mvɔ̄í, ńdɔ ǎ zu və́ áyɔŋ díé ńtótōmaamaa á dzwé Ńtondôbə yǎ miǹkunda étē. 19Ǎ ngakǎb fə bod bə́sə, ayɔŋ Ísraɛ̂l ásə, fám ai bíníngá, anə́ mod, etǔn ḿbāŋála, ai ǹson tsíd, ai akali. Ńdɔ ǹnam ó ngáman sob. 20Ḿból Dávid a dúgan á ndá dzīé nâ a kə dzɔ fúbu, Mikal, ngɔn Sául a tóbán ai nyé nyé ai nyé nâ: “Zǎ ákyaí ólugú ǹkúkúmá Ísraɛ̂l ó bī ánā naa a man sɔ́dī bīyé á mís mə́ bīníngá bəlɔ̌ bóé, a ńtɔ̄á ńsɔ̄ anə́ bod bə́ éwoe lóe bábɔ.” 21Dávid nyé ai Mikal nâ: “Á mís mə́ Ńtondôbə ńgɔ mə hə́ dzə́m ! Sɔŋ hə anə́ Ńtondôbə a və̌, ényɔ̄ yǎ á ngādiŋ ma a lodo ésōá ai ndá bod dzié ésə a tɔ́bɔ́ mā nâ mǎ mə́ tə́bə ǹdzóe Ísraɛ̂l, ayɔŋ Ńtondôbə, á mís móé ńgɔ mǎyi dzə́m. 22Mayi dzɔdǐ māmēn a lodo nálā mayə́bə̄ nâ mavəŋan ékɔ̄ woa á mís móé. Hədá á mís bítúgā yā ó və̄ dzó vā, mayi yéné mod nénə.”