Amú mə̄ sə́ kig dzǎm dzíbī ósɔ́n tē, ḿfág wóe wǎmēn, wayǐ fə bɔ anə́ ḿbɔ́g yǎ mə̄kúd mə́ Ísraɛ̂l. Kɔ́bɔ́gɔ fɔ́ɔ́ və ai ǹkúkúmá, ǎ yǐ kig ma wa nyím.” 14Nyé təge dǐŋ wōg ngogolán kál, ḿból á ngābə́ lodo nyé á ngul, a máán nyē, ńdɔ a ngábómbo ai nyé á ngul. 15Amnon ǎ ngadúgan nyé sīŋ zíŋ ndóan bēn á ńtɔ̄á naa zíŋ tě e ńtɔ̄á ngul abuí e lodo édīŋ yā á ngātádī nyé diŋ. Amnon nyé ai nyé nâ: “Tə́bə́gə́, ó kə.” 16Nyé ai nyé nâ: “Ábé wābɔ ábōg dí nâ watsídan ma á nə anén ábuí a lodo édí ósú.” Nyé təge nyé dǐŋ vōgolo. 17A lóe é mɔ́ngɔ́ ā syê nyé nyé ai nyé nâ: “Kúlígi ma é mīníngá nyɔ́ á ńsəŋ, ó fɛd ma m̀bɛ́.” 18A ngábə́ bəgə́ ńdzɔmbɔ édud ḿból miǹdǐb bəngɔn bə́ ńkúkúmá bə́ kadəgə bɔ́d, ńdɔ̄ mɔ́ngɔ́ á ngātsídan nyé a fɛdə́ ḿbɛ̄ á mvús dzīē. 19Ńdɔ a ngáman kúban ásǔb á ńlō, a mǎn nyǎb ńdzɔmbɔ édud wóé ǎ ngakə a yón. 20Ndóm dzīē Absalom nyé ai nyé nâ: “Yə nyɔ́ ndóm Amnon a bómbó ai wa ? Tɔbɔ́gɔ evól, ǎ kál dzama, a nə nyɔ́ ndóm. Tə ǹnə́m wábɔ̄g wā ai dzǎm tē.” Tamar ǎ ngakə a luubu á ndá ndóm dzīē Absalom. 21Á wóg Dávid a ngáwóg é mam má, a liŋán fɔ́ɔ́ ábuí[1]. 22Absalom təge kɔ́bɔ ai Amnon tɔ abé tɔ m̀bəŋ hədá, Absalom a síŋī Amnon amú a ngányami kál dzīē Tamar.