“Owé, éyə̄ hḿ Ńtondôbə a kɔ́bɔ ná ású ńkúkúmá yā ó tɔá étɔá kúm Dávid ai ású áyɔŋ ásə̄ yā lə́ nə́ é tísɔn nyí, é bəbə́nyɔ̄ŋ báán yā bá ndzí kig kə ai mína á məkaban. 17Éyə Ǹtondôbə Sabaod a kɔ́bɔ̄ nâ: ma nyɔ́ māzu bɔ́ lōm ókəŋ bítá, zie ai mbada mənye; mayi bɔ̌ naa bə́ fūlán ai bibɔ̌l bibumá bí fáige, bibɔ̌l yə̄ nâ təgě fə ai adíí. 18Mayi bɔ́ tsídan ai okəŋ bítá, zie ai mbada mənye. mayi bɔ́ bɔ́ ángōndó dzóm, ású ésəgəzə bitúl, ai ewoe loe ású məyɔ̌ŋ yā mə́ ngátsídān bɔ́ ábə̄ bɔ́. 19Amú bá ndzí kig vógolǒ bībúg byáma, Ǹtondôbə énye a kɔ́bɔ, a fyáŋán bɔ̌ naa, mə lómō bɔ́ bitúgā byáma bəprofɛ́d təge ku sɔ́m, hədá ńdɔ̄ bá ndzǐ kig bɔ́ wōg, Ǹtondôbə énye a kɔ́bɔ. 20Ḿfág wáán, mína miǹkóm, yā mə̄ ngávaa á Yērúzalɛm mə lómó á məkaban á Babilón, vógólán ebúg Ńtondôbə !