Dávid nyé ai Natan naa: “Mə̌ sə́m, mə̌ byándī Ńtondôbə ! ” Natan nyé ai nyé naa: “Ǹtondôbə nyé ǎ vaa wa ǹsə́m wóe: wǎyǐ kig bǎd wú. 14Hədá, ḿból ó byāndī Ńtondôbə ai é dzam dí, asú tē é mɔ́n á byálī wā nyɔ́, a yi wú. ” 15Ńdɔ Natan á ngásob á dzāl díé. Ǹtondôbə a nambá fɔ́ɔ́ é mɔ́n mīníngá Urí á ngābyé Dávid nyɔ́: mɔ́ngɔ́ á dibán ai okɔ̌n á dzúgúzú. 16Dávid ǎ ngakogolan ai Zambá ású mɔ́n; ńdɔ a ngátə́bə nâ a ki bidí, təge dəmələ̌ tɔ dzóm, éyɔn a nyî êtun ndá, a kə bómbo və á sí mətsɔ́ ńtíé álú. 17Bənyiá bodo mvíe yə̄ áyōm díé bə́ sɔ́ɔ́, bə́ ngakogolan ai nyé naa á kódō á sí: a bɛnə́g; tɔ dzóm təge dí. 18Alú zamgbála, ńdɔ̄ mɔ́n á ngāwú. Bitúgā bí Dávid bí ngámbádā nyé kǎd naa mɔ́n á wū ya, bɔ́ nâ: “Yénán, éyɔŋ mɔ́n á ḿbə̄ və̄ə̄, bǐ kɔ́bɔ́ ai nyé təge wóg ńkɔ̄bɔ̄ wāān, éyə byǎyī nyé kad yá naa mɔ́n á wú ? A yi bɔ ébubua.” 19Á yén, Dávid a ngáyén bītúgā bíé byâkə byānyīŋ á sí sī, a yəmə́ fɔ̄ɔ̄ naa mɔ́n á wū, nyé ai bitúgā bíé naa: “Yə mɔ́n á wū?” Bɔ́ ai nyé nâ: “Owé.”