Sáləmen Dávid. Ǹtondôbə anə́ ǹnɔ́ni wáma, mǎyāŋǎn kig ai dzóm. 2Á miǹtəgán bilɔ́g yā bindi ńgɔ ǎ tindi ma á mə̄dîga, a kə ai ma étam məndím mávɔ́bi, 3a dúgán ma mǎn wóno. A wulu ai ma á mim̀bəmbə̌ məzěn, ású ólugú dzwé díé. 4Tɔ mawulu á ḿbībíŋ díbi ai awú, mǎmbáda kig m̀bə̂ dzam tɔ ḿbɔ́g, amú ó nə ai ma; engə́ŋ dzóe, ǹtúm wóe, ḿbyā byávɔ́li ma. 5Wakom ma tə́bə́le ósū, á mís mə́ ébá bálúman ai ma; wawɔ́bɔ ma m̀bɔ́n məsan á ńlō, kɔ́b mənyú dzama yasɔ́gan[4]. 6Tóé bēn, mvɔ̌m ai enyie mətǐŋ byâtoŋ ma á məmǒs mə́sə̄ yā enyiŋ dzáma, ńdɔ̄ fə mǎyi bǎd sɔ́ á ndá Ńtondôbə, ású ábuí ai ayǎb mə́lú.