“Kələ́ kad étúgā dzámā Dávid nâ: éyə Ǹtondôbə a kɔ́bɔ̄ ná, sə̌ kig wǎ wāyi lóŋ Ndá ású yə̄ nâ mə́ tɔ̄bɔ̄ étēde. 5Kǒkōá, ma bə́ kig tɔbɔ á ndá a tádigi ámōs mə̄ ngábɛ́d ai Ísraɛ̂l, a zaa kwí ámōs yə aná; mə wulugu hə á bibə̌m bibə̌m ai á məban məban. 6Ńtíé ósə mə ngáwulu ai ayɔŋ Ísraɛ̂l ásə, bə́tsíg míńtól mí Ísraɛ̂l yā mə̄ ngátə́le nə́ bə́ nɔ́ni ayɔŋ dáma, yə mə ngákad tɔ m̀bɔ́g yǎ ábə̄ bɔ́ naa: “Ású dzé mī nə́ təge ma lóŋ ndá omaŋ?” 7Ńdɔ̄ hḿ kələ kad étūgā dzámā Dávid nâ: Éyə Ǹtondôbə Sabaod a kɔ́bɔ̄ ná. Mǎ mə̄ ngánɔŋ wa áfúb mə́dîga, á mvús miǹtómbá, nə́ ó bɔ ǹdzóe ayɔŋ dámā Ísraɛ̂l. 8É vóm ósə ǒ kələ, mə tɔá ai wa, mə́ mǎn wa wé mīńzízíŋ mísə̄ ósū. Mayi bɔ̌ naa dzwé dóē á wum anə́ dzwé mim̀faŋ mí bǒd yā sí ndon. 9Mayi tɔ́b ńgūmā ábódā sí ású áyɔŋ dámā Ísraɛ̂l, mayi dɔ́ bān étēde, á ńtɔ̄á hālá. Lâyǐ kig bǎd dzə̄m kám, ńdɔ̄ fə miǹtótóm təge dɔ́ bǎd ndə́gələ anə́ ósúsúa, 10a tádigi ábǒg mə̄ tə́lege bətsíg miǹtól ású ayɔŋ dáma Ísraɛ̂l. Mə ngáman təgə̌ mīńzízíŋ míe mísə. Ǹtondôbə a lóm wa m̀bándá naa a yi wa lóŋ ndá. 11Éyɔŋ məlú móe máyi dzyé[13] ású yə̄ nâ ó kə kɔ́b bēsōá á bə̄kón, mayi bɛ́de mvɔŋ bod dzoe á mvús dzoe; mɔ́n wōē m̀bɔ́g énye mǎyi tə́lə̄ ńkūkúmá[ 14] təge ai afə́ŋə́lé. 12Énye ǎ yi ma lóŋ Ndá, mə yə́mə́ fə etɔá ńkúkúmá dzíé məkǒl á sí á ńnómo etɔá.