பொழுதுபோக்கு

thumb|250px|18வது நூற்றாண்டு நாவலான த லைஃப் அண்ட் ஒப்பீனியஸ் ஆஃப் டிரிஸ்ட்ரம் ஷாண்டியில், ஜென்டில்மேன், பொழுதுபோக்கு-குதிரைகளின் பாத்திரங்கள் அல்லது குறிப்பிட்ட கருத்துகள் விளக்கமாக விவாதிக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கு இராணுவத்தில் அங்கில் டோபின் கருத்து, அதில் அவரும், டோபின் உற்சாகத்தை அடைந்தவருமான ட்ரிம் இருவரும் தலைமை வகித்து இராணுவச் செயல்பாடுகளை வெளிப்படுத்தத் தொடங்குதல். ஜார்ஜ் குருயிஷன்க் மூலமான கற்பனை
பொழுதுபோக்கு என்பது ஒரு நடவடிக்கை அல்லது ஆர்வமாகும். பெரும்பாலும் ஓய்வு நேரத்தில் இன்பத்திற்காக அல்லது ஓய்விற்காக பொழுதுபோக்கு மேற்கொள்ளப்படுகிறது.

 சொற்தோற்றம்
ஹாபி குதிரை என்பது உண்மையான குதிரையைப் போன்றே மரத்தாலான அல்லது மிலாறுகள் கொண்டு முடையப்பெற்ற பொம்மையாகும் (இது சில நேரங்களில் "ஹாபி" என்றும் அழைக்கப்பட்டது). இதில் இருந்து "விருப்பமான ஓய்வுநேரத்தில் தொடர்வதற்கு" என்ற அர்த்தத்தில் "ஹாபி-குதிரையை சவாரி செய்வது" என்ற வெளிப்பாடு வந்தது. மேலும் ஹாபி என்பது ஒரு புதிதாய் உருவாக்குவதின் ஒரு நவீன உணர்வாகும்.சிக்காக்கோ மேனுவல் ஸ்டைல் (CMS): பொழுதுபோக்கு.Dictionary.com. http://dictionary.reference.com/browse/hobby (ஜூலை 12, 2007 இல் பெறப்பட்டது).

வருவாய் சார்ந்த உழைப்பூதியத்தைக் காட்டிலும் ஆர்வம் மற்றும் இன்பம் நுகர்தலுக்காக பொழுதுபோக்குகள் பழக்கப்படுத்தப்பட்டது. சேகரித்தல் படைக்கும் திறனுள்ள மற்றும் கலைநயமுடைய பணிகள், படைப்பு, பழுது நீக்கல், விளையாட்டுகள் மற்றும் வயது வந்தோர் கல்வி போன்றவை இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும். பொழுதுபோக்கைப் பின்பற்றுவது அனுபவப்பூர்வமான திறன், அறிவு மற்றும் அனுபவம் போன்றவை ஏற்படுவதற்கு வழியாக அமைகிறது. எனினும் தனிப்பட்ட திருப்தியடைதல் என்பது நோக்கமாகும்.

சிலருக்குப் பொழுதுபோக்காக இருக்கும் விசயங்கள் பிறருக்கு தொழிலாக இருக்கும்: ஒரு சமையல்காரர் கணினி விளையாட்டுகளை பொழுதுபோக்காக விளையாடுவதில் மகிழ்ச்சியடைவார். ஆனால் ஒரு தொழில்முறை விளையாட்டு விசாரணையாளர் சமைப்பதில் மகிழ்ச்சியடைலாம். பொதுவாகப் பேசினால் ஒரு நபர் சில விசயங்களை ஆதாயத்திற்காக செய்யாமல் வேடிக்கைக்காக செய்தால் தொழில் முறையில் இருந்து வரையறுக்கப்பட்ட அந்த செய்கையைச் செய்பவர் கலைப்பிரியர் (அல்லது பொழுதுபோக்குவர்) எனப்படுகிறார்.

தொழிலில் இருந்து வகைப்படுத்தப்பட்டதாக பொழுதுபோக்கானது (குறைவான ஆதாயம் இல்லாமல் செயல்படுவதற்கு அப்பால்) முக்கியமான ஒன்றாக தீர்மானிக்கப்படுகிறது. பெரும்பாலும் நடவடிக்கையில் இதை கொண்டு வருவது எவ்வளவு எளிது என்பதாக இது உள்ளது. பெரும்பாலும் யாருமே சிகரெட் அட்டை அல்லது அஞ்சல் தலை சேகரித்தலை பழக்கமாகக் கொண்டிருப்பதில்லை. ஆனால் பல நபர்கள் இதை மகிழ்ச்சி தரும் விசயமாக உணர்கின்றனர்; அதனால் பொதுவாக இது பொழுதுபோக்கு என அறியப்படுகிறது.

கலைப்பிரியரான வானூலார்கள் பெரும்பாலும் தொழில்முறை சார்ந்தவர்களுக்கு பயனுள்ள வகையில் பங்களிப்பைத் தருகின்றனர். கோள் அல்லது சம்பவத்தை கண்டுபிடிப்பது முதலில் பொழுதுபோக்காளருக்கு முழுமையான வழக்கமற்ற ஒன்றாக இருக்கும்.

UK இல் இழிவுபடுத்தும் பெயர்சொல்லாக அனோராக் உள்ளது (ஜப்பானியர்களின் "ஒட்டாக்கு" போன்று இதுவும் உள்ளது. ஆர்வலர் அல்லது பற்றார்வலர் என்பது இதற்கு பொருளாகும்) ஒரு குறிப்பிட்ட பொழுதுபோக்கைப் பின்பற்றிக் கொண்டிருக்கும் மக்களிடம் இது பெரும்பாலும் நிகழ்த்தப்படுகிறது. இல்லையெனில் இரயில் கண்டுபிடித்தல் அல்லது அஞ்சல் தலை சேகரிப்பு போன்று இதுவும் ஆர்வமற்றதாகக் கருதப்படும்.

 பிற திறவினைகளில் பொழுதுபோக்குகளின் முன்னேற்றம்
சில பொழுதுபோக்குகளானது பயனற்றதாகவும் ஆர்வமில்லாததாகவும் பல மக்களால் உணரப்படும் போது பொழுது போக்காளர்கள் அவர்களுக்கு பேரார்வமூட்டுவதாகவும் பொழுதுபோக்கு உடையதாகவும் சிலவற்றைக் கண்டறிந்துள்ளனர். இதன் விளைவாக மிகவும் பழைய அறிவியல் ஆராய்ச்சியில் பொழுதுபோக்கை மிகவும் வளமானதாகக் கூறப்பட்டது; மிகவும் அண்மையில் லினக்ஸ் மாணவர்களின் பொழுதுபோக்காக இருந்து வருகிறது. பொழுதுபோக்கானது பயனற்றதாக இருக்கக்கூடாது. அதே சமயம் மிகவும் குறைவான நபர்கள் அதைப் பின்பற்றுவதாகவும் இருக்கக்கூடாது. ஆகையால் ஒரு பிரிட்டிஷ் சூழ்நிலைப் பாதுகாவலர் நினைவு கூர்கையில் 1930 ஆம் ஆண்டுகளில் லண்டன் நிலையத்தில் ஒருவர் துறைக் கண்ணாடிகளை அணிந்துள்ளதைப் பார்த்து அவர் (குதிரைப்) பந்தயங்களுக்கு செல்கிறாரோ என்று வினவியதை நினைவு கூர்ந்தார். அச்சமயத்தில் இயற்கையான ஆர்வமாக நம்பகமான பொழுதுபோக்கு ஏதும் இல்லை என வாழ்க்கை நிகழ்ச்சிக் குறிப்பு தெரிவிக்கிறது. அந்தப் பொழுதுபோக்கை வழக்கமாகச் செயலாற்றுபவர்கள் பாதுக்காப்புச் செயல் இயக்கத்தின் வித்தாக அமைந்தனர் 1965 ஆம் ஆண்டில் இருந்து அந்த இயக்கமானது பிரிட்டனில் தலைத்தோங்கியது. மேலும் அந்தத் தலைமுறைக்கு உள்ளாகவே உலகளாவிய அரசியல் இயக்கமாக மாறியது. எதிரிடையாக வானூர்தி கண்டுபிடித்தல் பொழுதுபோக்கானது இரண்டாம் உலகப் போரின் போது ஆங்கில வான் எல்லைக்குள் நுழையும் எதிரிகள் விமானத்தின் அலைவரிசைகளைக் கண்டுபிடிக்க வடிவமைக்கப்பட்ட கடுமையான நடவடிக்கையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம். அமைதியான நேரங்களில் வழக்கமாக இதைப் போன்ற செயல்முறை சார்ந்த அல்லது சமுதாய நோக்கங்கள் ஏதும் இருக்காது.

 பொழுதுபோக்குகளின் வகைகள்
 சேகரித்தல்

ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளைக் கையகப்படுத்தி சேகரிக்கும் பொழுதுபோக்கானது குறிப்பாக சேகரிப்பவரின் ஆர்வத்தைப் பொருத்தே அமைகிறது. இந்தப் பொருள்கள் சேகரிப்பானது பெரும்பாலும் உயர்ந்த வகையில் ஒழுங்குபடுத்தப்படுகின்றன. கவனமாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. மேலும் ஈர்க்கும் வகையில் காட்சிக்கு வைக்கப்படுகின்றன.
தனிப்பட்ட சேகரிப்பவரின் ஆர்வத்தை சார்ந்தே சேகரித்தல் அமைவதில் இருந்து பெரும்பாலும் எந்தப் பொருளுடனும் இது பகுத்தளிக்கப்படுகிறது. சேகரித்தலின் பரந்த நோக்கும் ஆழமும் கூட மாறுபடுகிறது. சில சேகரிப்பவர்கள் அவர்களது பொதுவான ஆர்வமுடைய பகுட்திகளின் குறிப்பிட்ட உபபொருள்களை மையப்படுத்தியே தேர்வுசெய்கின்றனர். சில தனிப்பட்டவர்கள் அவர்களது பொழுதுபோக்காகா நாணயங்களை சேகரிப்பதலும் ஈடுபடுகின்றனர்; இந்த இரண்டு விசயங்களிலும் மக்கள் தங்களது அடையாளங்களை வைத்திருக்க முயற்சிக்கின்றனர்.
சேகரிப்பவர்களில் சிலர் அதை நிறைவாகச் செய்யும் திறமையைப் பெற்றிருக்கின்றனர். குறைந்தது அவர்கள் சேகரிக்கும் பொருள் ஒவ்வொன்றிலும் ஒவ்வொரு மாதிரியை சொந்தமாகக் கொண்டிருக்கும் விரிவாக்கத்தைக் கொண்டுள்ளனர். முழுமையான சேகரிப்புகளை ஒன்று கூட்டி அமைக்க முயற்சிக்கும் சேகரிப்பவர்கள் சில சமயங்களில் "முழுமை செய்தவர்கள் எனவும் அழைக்கப்படுகின்றனர்". குறிப்பிட்ட முழுமையடைந்த பின் அவர்கள் சேகரிப்பதை நிறுத்தக்கூடும் அல்லது அதைச் சார்ந்த பொருள்கள் அல்லது முழுவதும் புதிய சேகரிப்புகளை உள்ளிட்ட சேகரிப்புகளைத் தொடங்கக்கூடும்.
சேகரிப்புகளில் மிகவும் பிரபலமான துறைகளானது திறன்மிக்க வணிகரீதியான விற்பனையாளர்களைக் கொண்டுள்ளது. அவர்கள் வாணிகத்துக்கு தேவையான அல்லது அதைச் சார்ந்த துணைக்கருவிகளை சேகரிக்கின்றனர். வாணிகம் செய்பவர்களில் பலர் தாங்களாகவே சேகரிப்பவர்களாக இருந்து பின்னர் அவர்களது பொழுதுபோக்கை தொழில்சார்ந்து செய்யத்தொடங்குகின்றனர்.
எடுத்துக்காட்டாக பொருளாதார ரீதியாக அஞ்சல்தலைகளை சேகரிக்கும் திறனுள்ளவர்களால் விளையாட்டுக் கார்களை சேகரிக்க முடியாது. இயற்பியல்சார் பொருள்களை சேகரிப்பதில் ஒரு மாற்று வழியாக குறிப்பட்ட அந்தப் பொருளைப் பற்றிய அனுபவங்களை சேகரிக்கலாம். உற்றுநோக்குதல் வழியாக சேகரித்தல் அல்லது நிழற்படக்கலை (குறிப்பாக போக்குவரத்து சாதனங்களில் பிரபலமாக உள்ளன. எ.கா. இரயில் கண்டுபிடித்தல், வானூர்தி கண்டுபிடித்தல், மெட்ரோபில்கள், பஸ் கண்டுபிடித்தல் போன்றவையாகும்; மேலும் காண்க ஐ-ஸ்பை), பறவை-கண்காணித்தல் உள்ளிட்டவை இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும். மேலும் ஒழுங்குமுறைப்படுத்தப்பட்ட வருகை கண்டங்கள், நாடுகள் (அவர்களது பாஸ்போர்டுகளின் அஞ்சல்தலைகளை சேகரித்தல்), மாநிலங்கள், தேசியப் பூங்காக்கள், கவுண்டிகள் மற்றும் பலவும் உள்ளன.

விளையாட்டுக்கள்
thumb|அட்டை விளையாட்டு, 1895.

விளையாட்டு என்பது அமைப்புமுறையான அல்லது பகுதி-அமைப்புமுறையான மீண்டும் உருவாக்கப்படக்கூடிய நடவடிக்கை ஆகும். வழக்கமாக மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்காக செயல்பாட்டிற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது (எனினும் சிலசமயங்களில் இயற்பியல்சார் அல்லது தொழில்சார் பயிற்சிக்காகவும் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது). விளையாட்டில் எவ்வகை வீரர்களால் சாவல் மற்றும் அமைப்புமுறையை நிகழ்த்தமுடியும் என்பதை அல்லது முடியாது என்பதை உருவாக்கும் விதிமுறைகளை அமைப்பதற்கும் அடைவதற்கும் வீரர்கள் முயற்சிப்பதே இதன் நோக்கமாக உள்ளது. ஆகையால் அவை அதன் வரைமுறைக்கு மையமாக செயல்படுகிறது.
வரலாற்று காலத்துக்கு முந்தைய காலங்களாக விளையாட்டுகள் விளையாடப்பட்டு வருவதாக அறியப்பட்டுள்ளன. பொதுவாக விளையாட்டுகளானது பணியில் இருந்து மாறுபட்டு உள்ளது. இவை வழக்கமாக ஆதாயமாகப் பார்க்கப்படுகின்றன. ஏனெனில் இன்பம் தரும் பல மாறுபட்ட வகை நடவடிக்கைகளும் பல வகை விளையாட்டுகளும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
இன்பம் அளிக்கும் விளையாட்டுகளானது ஒருவருக்கு ஒருவர் மாறுபடுகிறது. வயது, (விளையாட்டைப்) புரிந்துகொள்ளல், அறிவு நுட்பத்தின் அளவு, மற்றும் ஒருவரின் நிலை போன்றவை, ஒருவர் இரசிக்கும் விளையாட்டை வரையறுக்கின்றன. இந்தக் காரணிகளைச் சார்ந்து விளையாட்டின் கடினத்தன்மை, விதிமுறைகள், சவால்கள் மற்றும் மக்களின் இன்பத்தை அதிகப்படுத்துவதற்கான பங்கேற்பாளர்கள் போன்றோர் எண்ணிக்கையில் மாறுபடுகின்றனர்.
விளையாட்டுகள் பொதுவாக மனம்சார்ந்த மற்றும்/அல்லது உடல்சார்ந்த உருவகப்படுத்துதல்களை ஏற்படுத்துகிறது. பல விளையாட்டுகளானது செயல்முறைத் திறன்களை வளர்த்துக்கொள்ள உதவியாகவும், உடல்பயிற்சியாகவும் உள்ளன அல்லது கல்விசார்ந்தும், உருவகப்படுத்துதல் சார்ந்தும், உளநூல் சார்ந்த பங்களிப்பிலும் உள்ளன.

வெளிப்புறமான மறு உருவாக்கம்

வெளிப்புறப் பொழுதுபோக்குகளானது விளையாட்டுகளின் குழு மற்றும் நடவடிக்கைகளின் தளர்ச்சியானதாகக் கருதப்படுகின்றன. இவை மலையில் நடைபுரிதல், நீண்ட நடைப்பயணம், பின்புற கட்டுமானம், சிறிய படகு, கயாக்கிங், மலை ஏறுதல், எதிர்ப்பை விலக்குதல் போன்ற விசயங்களை உள்ளடக்கிய சிறந்த வெளிப்புற விசயங்களை சார்ந்திருக்கின்றன. மேலும் நீர் விளையாட்டுகள் மற்றும் பனி விளையாட்டுகள் போன்ற வாதத்திற்குரிய பாராபட்சமற்ற குழுக்களையும் கொண்டுள்ளன. வெளிப்புற விளையாட்டும் பெரும்பாலும் "விளையாட்டில்" இயற்கையாகவே சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.

சிறிது வேடிக்கையாக அட்ரெனலின் வேகமாக அல்லது இயற்கையில் இருந்து தப்பிப்பதற்காக பலரால் இன்பமாகக் கருதப்படுகின்றன. கல்வி மற்றும் அணி உருவாக்குதலில் மிகவும் பயனுள்ள இடைமுகமாக பெரும்பாலும் வெளிப்புற விளையாடுகள் செயல்படுகின்றன. இவை தன்னியல்பாக இருந்து டக் ஆஃப் எடின்பர்க்'ஸ் விருது மற்றும் PGL போன்றவற்றை இளைய சமுதாயத்தினுடன் வளர்ப்பதற்காக இணைந்துள்ளது. மேலும் பெரும் எண்ணிக்கையிலான வெளிப்புற கல்வி மையங்கள் தொடங்கப்பட்டுள்ளன. நிலைப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் பரவலான கல்வியைத் தொடர்ந்து வளர்ப்பதற்கு முக்கியப்பங்காக இவை செயல்படுகின்றன. நபர்களைப் பொருத்து அட்ரெனலினின் விருப்பநிலை தெரிகிறது. வெளிப்புறங்களானது பொழுதுபோக்கின் வகையாகக் கருதப்படுகின்றது.

ஆர்வம் அதிகரிப்பதால் வணிகரீதியான வெளிப்புறப் பொழுதுபோக்குகள் அதிகரித்துள்ளன. பெரும் எண்ணிக்கையில் வெளிப்புற தொகுதியகங்கள் வெற்றிகரமாய் திறக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் வெளிப்புறப் பொழுதுபோக்குகளாக பத்திரிக்கைத் தொழில் மற்றும் பத்திரிகைகள் இரண்டுமே தாள்களிலும் ஆன்லைனிலும் வருகின்றன.

வெளிப்புற பொழுதுபோக்குகளுடைய வாய்ப்புகளின் அதிகரிக்கப்பட்ட அணுகுமுறையானது சில எதிர்மறையான விளம்பரத்திற்கு மூலமாகவும் அமைகிறது, ஆண்டுகள் கடந்தால் கூட நிலப்பகுதிகளை அழிக்கும் புகார்கள் இருந்து வருகின்றன. பெரும் எண்ணிக்கையுடைய பார்வையாளர்கள் மூலமாக படிப்படியாய் அழிவுறும் மலைப் பகுதிகள் நடை பாதைகளாக மாறி வருவது பரவலாகக் காணப்படும் எடுத்துக்காட்டாகும்.

கலைகளை செயல்படுத்துதல்
thumb|ஒரு கலைப்பிரியரான மாயக்காரர் செயலாற்றுகிறார்.
பாடுவது, நடிப்பது, ஏமாற்று வித்தை, மந்திரம், நடனமாடுதல் மற்றும் பிற கலைகளை செயல்படுத்துதல் போன்ற பல பொழுதுபோக்குகளானது பொழுதுபோக்காளர்கள் மூலமாக நிகழ்த்தப்படுகின்றன.

திறமையுள்ள பொழுதுபோக்குகள்
உற்பத்திப்பொருள் நிறைவு பெறும் தருவாயில் சில பொழுதுபோக்குகள் வெளிப்படுகின்றன. மரவேலைப்பாடு, புகைப்படக்கலை, திரைப்படம் தயாரித்தல், நகை தயாரித்தல், இசைக்கருவிகளை வாசித்தல், மென்பொருள் செயல்திட்டங்கள், கலைநயமுடைய செயல்திட்டங்கள் (வரைதல், ஓவியக்கலை மற்றும் பல.), பேப்பர்கிராஃப்ட் என்றழைக்கப்படும் அட்டை அல்லது காகிதத்தைக் கொண்டு உருமாதிரிகளை உருவாக்குதல் முதல் சுரண்டுதலில் இருந்து ஜுவெட் அல்லது கணினியைக் கட்டமைப்பது போன்ற கட்டடம் அல்லது காரை திருத்தியமைத்தல் போன்ற விலையுயர்ந்த செயல்திட்டங்கள் வரை இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும். பொழுதுபோக்காளர்களுக்கு இவை ஒரு இன்பம் தரும் விசயங்களாக இருக்கையிலும் அவர்கள் சில சமயங்களில் அவற்றை ஆற்றல் மிக்க சிறிய தொழிலாகவும் நடத்துகின்றனர்.

ஒப்பளவு மாதிரியமைத்தல்/டியோராமாக்கள்

சிறிய அளவிலான உண்மை நிகழ்வுகளின் சரியான பிரதிகள் வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலங்களுக்குப் பின்னால் அனைத்து வழியிலும் செல்கின்றன, சிறிய களிமண் "விளையாட்டு பொம்மைகள்" மற்றும் பிற குழந்தைகளின் பொம்மைகள் ஆகியன அருகில் உள்ள மக்கள் இருந்த பகுதிகளில் கிடைத்துள்ளன. கிரேக்கர்கள், ரோமானியர்கள் மற்றும் பெர்சியர்கள் ஆகியோர் உலகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திக் கொண்டிருந்த போது சிறந்த ஆழமான வடிவத்தை எடுத்துக்கொண்டு வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலத்தில் எதிரிகளுக்கான அரண் அமைத்தல், கோட்டை பாதுகாப்பு வரிகள் மற்றும் பிற புவியில் பொருத்தப்பட்ட பொருள்களை பயன்படுத்தினர்.

1920 ஆம் ஆண்டுகள் முழுவதும் தொழிற்துறைக் காலங்கள் திரும்பிக் கொண்டிருக்கையில் மின்சார இரயில்கள் இறுதிக்கட்ட பொம்மைகள் (எடுத்துக்காட்டாக படகுகள் அல்லது கார்கள்) மற்றும் அதிகமான மதிப்புடைய தகர பொம்மை போர்வீரர்கள் போன்ற மிகவும் பெரிய சக்தி பெற்ற பொம்மைகளை குடும்பங்களில் பயன்படுத்தினர்.

உருமாதிரி பொறியியலில் உள்நிலை எரிதல் மோட்டார்கள் மற்றும் நேரடி நீராவி உருமாதிரிகள் அல்லது இடம் விட்டு இடம் செல்லக்கூடியவைகள் போன்ற உலோக கட்டட செயல்பாடுடைய இயந்திரங்கள் குறிப்பிடப்பட்டன. இது தேவையாய் இருக்கிற பொழுதுபோக்காகும். இதற்கு பெரிய மற்றும் விலையுயர்ந்த கருவிகள் அதிக அளவில் தேவைப்படுகின்றன எ.கா. கடைசல் இயந்திரங்கள் மற்றும் மாவரைக்கும் இயந்திரங்கள். 1800 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியில் UK இல் இந்தப் பொழுதுபோக்கு தோன்றியது, பின்னர் 1900 ஆம் ஆண்டுகளின் மத்தியில் பரவி தழைத்தோங்கியது. விலையுயர்ந்ததாகவும் அதிகமான இடம் தேவைப்பட்டதாலும், இது மிகவும் அரிதான ஒன்றாக இருந்தது.

ஒப்பளவு மாதிரியமைத்தலானது இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பிறகு விரைவில் இன்று நாம் அறியும் படி அமைந்தது. 1946 ஆம் ஆண்டுக்கும் முன்பு குழந்தைகளும் பெரியவர்களும் கட்டை மர பொருள்களின் இருந்து மரத்தாலான பிரதிகளை செதுக்கவும் ஒழுங்குபடுத்தவும் செய்தனர். பகை நோக்குடன் நுழைபவர்களை அடையாளம் காணும் பொருட்டு பெரும்பாலும் எதிரி வானூர்திகளை சித்தரித்து இவற்றை செய்திருந்தனர்.

நவீன பிளாஸ்டிக்குகளின் வருகையுடன் கொடுக்கப்பட்ட எந்த பொருளின் அடிப்படை உருவைத் துல்லியமாகக் கொண்டு வருவதற்கு தேவைப்பட்ட அதிகப்படியான திறமைகள் குறைவாக இருந்தன. அனைத்து வயது மக்களுக்கும் இதை எளிதாக்குவதற்கு பல்வேறு ஒப்பளவுகளில் சரியான பிரதிகளை செய்யத் தொடங்கினர். சூப்பர்ஹீரோக்கள், விமானங்கள், படகுகள், கார்கள், பீரங்கிகள், பீரங்கித் தொகுதிகள் மற்றும் போர் வீரர்களின் உருவங்கள் கூட கட்டமைப்பதற்கு வர்ணம் பூசுவதற்கு காட்சிக்கு வைப்பதற்கு பிரபல ஒன்றாக இருந்தன. எனினும் பெரும்பாலான எந்தப் பொருளும் பெரும்பாலும் எல்லா ஒப்பளவுகளிலும் கிடைத்தன. நுண்ணிய ஓவியங்களைக் கொண்ட சில பொதுவான ஒப்பளவுகள் இன்றும் மாறாது இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் மிகவும் பிரபலமான ஒப்பளவுகள் பின்வருமாறு (மக்களின் ஆதரவு காரணமாக):

கார்கள் (1:24, 1:25, 1:32)
இரயில் பாதைகள் (1:87/1:76, 1:160, 1:220, மற்றும் "புழைக்கடை இரயில் பாதைகள் சார்ந்தவை", 1:8 மற்றும் சிறியவைகள்.)
விமானங்கள் (1:48, 1:72, 1:32)
போர்கவசங்கள் (1:35, 1:72: 1:48)
போர் வீரர்கள் (1:32, 1:35, 1:48, 1:6)

ஒப்பளவின் காரணமாக வடிவங்களின் அனைத்து பொருள்களும் அநேகமாய் மிகவும் மாறுபாட்டுடன் இருக்கும், மேலும் அவைப் பெரும்பாலும் தசாம்ச அளவு முறைக்கு சமநிலையுடன் குறிப்பிடப்படுகின்றன... எடுத்துக்காட்டாக 1:32 ஒப்பளவு வடிவ போர் வீரர் மிகவும் பொதுவாக "54மிமீ" இல் வரையறுக்கப்படுகிறார். அதே போன்ற பிற பிரபலமான அளவுகளாக 90மிமீ, 120மிமீ மற்றும் பெரும்பாலும் ஒவ்வொன்றுக்கும் இடையில் ஆதாயம் இருக்கும். விளையாட்டுப் பயிலரங்கில் இருந்து வார்ஹாமர் 40,000 டியோராமா பொழுதுபோக்கின் ஒரு எடுத்துக்காட்டாக உள்ளது.

பிளாஸ்டிக் கருவிகளுக்கு கூடுதலாக "சிறிது கால" உற்பத்திகளுக்கு பிரபலமான மூலப்பொருளாக பிசின் மாறியது. இந்த நிலையின் நுணுக்கமானது பெரும்பாலும் மிகவும் துல்லியமாக இருக்கும். மேலும் குறிப்பிட்டத்தக்க பிளாஸ்டிக் போர் வீரரைக் காட்டிலும் விலையுயர்ந்ததாகும் பணிபுரிவதற்கு மிகவும் எளிய ஒன்றாகும். மேலும் வெள்ளை உலோகம் அல்லது காரீய உருவங்களைக் காட்டிலும் திருத்தியமைப்பதற்கு மிகவும் எளிதானதாகும்.

ஒப்பளவு மாதிரியமைத்தலானது 60கள் மற்றும் 70களின் போது அதிகமாக வளர்ந்து வரும் தொழில்துறையில் நீண்டு இருக்கவில்லை. ஆனால் புதிய மற்றும் நிறுவப்பட்ட பொழுதுபோக்காளர்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் தொகுதிகள், வழங்குதல்கள், வர்ணங்கள் மற்றும் கருவிகளைக் கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான விற்பனையகங்கள் இன்றும் உள்ளன. குறிப்பிடத்தக்க வகையில் பல நிறுவனங்கள் முன்பிருந்ததைக் காட்டிலும் பல்வேறு பொருள்களின் அதிக மாறுபாடுடைய தொகுதிகளை உற்பத்தி செய்கின்றன. மேலும் நுணுக்கத்தின் நிலையானது நவீன வரைவுகள் மற்றும் மூடப்பட்ட உபகரணங்கள் மற்றும் ஒரு அங்குளத்தை 1000க்கு துல்லியமாக இயக்குவதற்கு டிஜிட்டல் முறையான CAD மென்பொருள் ஆகியவற்றின் வருகையுடன் நம்பத்தகாத வகையில் துல்லியமாக இருக்கின்றன.

சிறந்த தொகுதிகளின் அதிகரிக்கப்பட்ட விலைகள் மேல் நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கையில் மேலும் மனமகிழ்ச்சியடையும் போட்டியாக வீடுகளில் கணிகள் மற்றும் வீடியோ விளையாட்டுகளை நோக்கி இளைஞர்கள் அதிகமாக சென்றுகொண்டிருக்கின்றனர். சராசரி வயதுடைய பேராசை கொண்ட பொழுதுபோக்காளர்கள் முன்பைக் காட்டிலும் தற்போது மிகவும் பழமையடைந்து விட்டனர் - அதிக அளவு ஆர்வம் நிறைந்தவர்களாக வயது வந்தவர்கள் மாறிக் கொண்டிருக்கின்றனர். அதே நேரத்தில் அநேகமாய் பெரும்பாலான மக்கள் எப்போதையும் காட்டிலும் அதிகமாகக் கட்டமைக்கின்றனர். மேலும் ஒவ்வொரு கற்பனை செய்யத்தக்க காலத்தில் இருந்தும் அதிப்படியான விருப்பிடம் மற்றும் ஆர்வத்தைக் கொண்டு வருவதற்கு பைல் ஸ்கேல் மாடுலர், மிலிட்டரி மினியேச்சர்ஸ் இன் ரிவியூ (MMiR) மற்றும் தமியா பத்திரிக்கை  போன்ற ஆரவளிக்கும் பத்திரிகைகளின் அதிகப்படியானத் தேர்வுகளும் உள்ளன. மேலும் பெரும்பாலான நகரங்களில் பல்வேறு மாதிரியமைத்தல் கிளப்புகளும் உள்ளன, மேலும் மிகப்பெரிய மற்றும் சிறப்பாக அறியப்பட்ட இண்டர்நேசனல் பிளாஸ்டிக் மாடலெர்'ஸ் சொசைட்டி (IPMS ) உலகம் முழுவதும் அத்தியாயங்கள் மற்றும் போட்டிகளுக்கு ஆதரவளித்து வருகிறது.

சமையல்
சமையல் என்பது சாப்பிடுவதற்காக உணவைத் தயார்படுத்தும் ஒரு செயல்பாடாகும். சுவைமணம் அல்லது உணவில் செரிமானமூட்டும் பொருளை அதிகப்படுத்துவதற்காக பெரிய அளவிலான முறைகள், கருவிகள் மற்றும் பகுதிப்பொருள்களின் கலவை ஆகியவற்றை இது உட்கொண்டிருக்கிறது. விருப்பத்திற்கு ஏற்றவாறு சமயலைச் செய்வதற்கு பொதுவாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட செயல்முறையில் தேர்ந்தெடுத்தல், அளவீடு மற்றும் பகுதிப்பொருள்களைக் கலத்தல் ஆகியவை தேவைப்படுகிறது. பலவகைப்பட்ட கலவைகள், சூழப்பட்டுள்ள சூழ்நிலைகள், கருவிகள் மற்றும் தனிப்பட்ட நபரின் சமையல் திறமை ஆகியவற்றை இதன் வெற்றி உள்ளடக்கியுள்ளது.
உலகளவில் சமையலின் மாறுபாடு என்பது எண்ணற்ற உணவு ஊட்டச்சத்துக்குரிய வெளிப்பாடு, சுவைநலம், விவசாயம், பொருளாதாரம், கலாச்சாரம் மற்றும் சமயம் சார்ந்த கருத்துகள் ஆகியவை இதன் வலுவான பிணைப்பாக உள்ளது.
பொதுவாக சமையலுக்கு உணவில் வெப்பத்தை செலுத்துவது அவசியமாகிறது. ஆனால் எப்போதும் அல்ல வேதியியல் ரீதியாக இது மாறுபடுகிறது, ஆகையால் இதன் சுவைமணம், அமைப்புமுறை, தோற்றம் மற்றும் ஊட்டச்சத்துக்குரிய குண நலன்கள் ஆகியவை மாறுபடுகிறது. அதிக சூடான நிலைக்கு எதிராக சரியாக சமையல் செய்வதற்கு தேவையான அளவு சூடான நீர் தேவைப்படுகிறது. தோராயமாக மட்பாண்டங்கள் அறிமுகமான பத்தாயிரம் ஆண்டு BC இல் இருந்து வழக்கமாக சமையல் செய்யப்பட்டு வருகிறது. விலங்குகள் மற்றும் காய்கறிகள் போற இரண்டு விதமான உணவுப்பொருள்களையுமே சூடுபடுத்தியதற்கு தொல்பொருள் ஆய்வுசார்ந்த ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன. மனிதர்கள் (ஹோமோ எரக்டஸ் ) சில 800,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தீயைப் பயன்படுத்தி தங்கியிருந்ததாக தொன்மையிலே அறியப்பட்டுள்ளது.

தோட்டவேலை
குடியிருப்புக்குத் தொடர்புள்ள தோட்ட வேலை என்பது பெரும்பாலும் வீட்டிற்கு உட்புறமாகவோ அல்லது வெளிப்புறமாகவோ அமைக்கப்படுவதாகும். இந்த இடம் தோட்டம் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. எனினும் தோட்டமானது குடியிருப்பிற்கு அருகில் உள்ள நிலத்தில் கூட அமைந்திருக்கலாம். வீட்டின் கூரையில், அறையில், மாடி முகப்பில், ஜன்னல் கட்டத்தில், அல்லது உள்முற்றத்தில் அல்லது விலங்குகளின் செயற்கை வளர்ப்பகத்தில் கூட தோட்டம் அமைந்திருக்கலாம்.

thumb|right|200px|தோட்டக்காரர் பூங்காக்கள், பொதுமக்களுக்குரிய அல்லது பகுதி-பொதுமக்களுக்குரிய தோட்டங்கள் (தாவரவியலைச் சார்ந்த தோட்டங்கள் அல்லது விலங்கியல் சார்ந்த தோட்டங்கள்), விளையாட்டு மற்றும் பலவணிக நோக்குடைய பூங்காக்கள், இடம் விட்டு இடம் செல்லக்கூடிய இடைவழிகள் மற்றும் சுற்றாலாப் பயணிகள் காணத்தக்க இடங்களை சுற்றியுள்ள பகுதிகள் மற்றும் தங்கும் விடுதுகள் போன்ற குடியிருப்பு அல்லாத பசுமையான பகுதிகளிலும் தோட்ட வேலை மேற்கொள்ளப்படுகிறது. இந்த சூழ்நிலைகளில் தோட்டவேலைக்காரர்கள் அல்லது நிலத்தைப் பராமரிப்பவர்கள் போன்ற ஊழியர்கள் தோட்டங்களைப் பராமரிப்பர்.

உட்புற தோட்டவேலை என்பது கிடங்கு அல்லது பசுமைக் குடியிருப்பில் உள்ள குடியிருப்பு அல்லது கட்டடத்தினுள் வீட்டுத் தாவரங்களை வளர்ப்பதாகும். உட்புறத் தோட்டங்கள் சில சமயங்களில் காற்று சீரமைத்தல் அல்லது வெப்பமாக்கும் அமைப்புகளுடன் ஒருங்கிணைந்து வருகின்றன.

நீர் தோட்டவேலை என்பது குளம் மற்றும் சிறு குளங்களுக்கு ஏதுவாக தாவரங்களை வளர்ப்பதாகும். சதுப்பு நிலத் தோட்டங்களானது நீர் தோட்டத்தின் வகையாகவே கருதப்படுகிறது. ஒரு சாதாரணமான நீர் தோட்டம் என்பது ஒரு தனிப்பட்ட தொட்டியில் வாட்டருடன் தாவரங்(களை)க் கொண்டிருக்கும்.

 மீன் வளர்த்தல்

இந்த பொழுதுபோக்கானது மூன்று குறிப்பிட்ட ஒழுங்குமுறைகளினுள் பொதுவாகப் பிரிகின்றன. சுத்தமான நீர், சிறிது உப்பான நீர் மற்றும் கடல் சார்ந்த நீர் (உப்பு நீர் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது) சார்ந்து மீன் வளர்க்கப்படுகிறது.

சுத்தமான நீர் மீன் வளர்த்தல் என்பது மிகவும் பிரபலமான பொழுதுபோக்குகளில் ஒன்றாக உள்ளது. இதில் சிறிய வீட்டு விலங்குகள் விற்பனையகங்கள் கூட தங்க மீன், கப்பிகள் மற்றும் ஏஞ்சல் மீன் போன்ற பல்வகை சுத்தமான நீர் மீன்களை விற்பனை செய்கின்றன. பெரும்பாலான சுத்தமான நீர் தொட்டிகளானது பல்வேறு அமைதியான இனங்களைக் கொண்ட சமூக தொட்டிகளாக அமைக்கப்படுகையில் பல மீன் வளர்ப்பாளர்கள் இனப்பெருக்கத்திற்காக தனிப்பட்ட இனமுடைய மீன் தொட்டியைக் கொண்டிருக்கின்றனர். பல்வகை இனங்களில் மொல்லீஸ் போன்ற லைவ்பியரிங் மீன்கள் மற்றும் கப்புகள் மிகவும் எளிதாகப் பெருகி விடுகின்றன. ஆனால் மீன் வளர்ப்பவர்கள் தொடர்ந்து சிச்லிட், பூனை மீன், கேரகின் மற்றும் கில்லிபிஷ் உள்ளிட்ட பலவகைகளைக் கொண்ட ஏராளமான பிற இனங்களையும் பெருக்கம் செய்யவேண்டும்.

கடல் சார்ந்த தொட்டிகள் பொதுவாகப் பராமரிப்பதற்கு மிகவும் கடினமாகும். மேலும் லைவ்ஸ்டாக்கானது மிகவும் விலையுயர்ந்ததாகும். மிகவும் அனுபவமுள்ள மீன் வைத்திருப்பவர்களை இந்தப் பொழுதுபோக்கு வகை மிகவும் ஈர்க்கிறது. எனினும் கடல்சார்ந்த தொட்டிகள் அளவுக்குமீறிய அழகுடன் உள்ளன. கோரல்கள் மற்றும் பவழப்பாறை மீனை அவற்றினுள் வளர்ப்பதால் அதன் ஈர்க்கக்கூடிய வண்ணங்கள் மற்றும் வடிவங்கள் இதற்கு காரணமாக உள்ளன. வெப்பசூழ்நிலை சார்ந்த கடல் மீன்கள் பொதுவாக வீட்டுத் தொட்டிகளில் பராமரிக்கப்படுவதில்லை. ஏனெனில் முக்கியமாக அவை அறை வெப்பத்தில் நீடித்திருப்பதில்லை. ஒரு மீன் வளர்ப்பகம் வழக்கமாக இந்த குளுமை நீர் இனங்களையே கொண்டிருக்கின்றன. வழக்கமாக இவை குளுமையான அறையில் அமைக்கப்படுகின்றன (வெப்பமடையாத அடித்தளம் போன்றவை) அல்லது 'குளிர்விப்பான்' என அறியப்படும் குளிர்பதனப்பெட்டியைப் பயன்படுத்தியும் குளுமையாக்கப்படுகிறது.

சிறிது உப்பான தொட்டிகளானது கடல்சார்ந்த மற்றும் சுத்தமான நீரில் மீன் வளர்த்தலின் இரண்டு ஆக்கக்கூறுகளையும் ஒன்றிணைத்திருக்கின்றன. சுத்தமான நீர் மற்றும் கடல்நீருக்கு இடையில் உள்ள உப்புத்தன்மையுடன் உள்ள இந்த தொட்டி நீரின் உண்மையை இது எதிரொலிக்கிறது. மான்குரோவ்கள் மற்றும் எஸ்டுராஸ் மற்றும் சுத்தமான நீர்த் தொட்டியில் நிரந்திரமாக நீடித்திருக்காத பல்வகை உப்புத்தன்மையுடைய மீன்கள் இந்த சிறிது உப்பான நீர் தொட்டியில் பராமரிக்கப்படுகின்றன. எனினும் சிறிது உப்பான நீர்த்தொட்டியானது, இந்தப் பொழுதுபோக்கிற்கு புதிதாக வருபவர்களுக்கு சிரமமாக இருக்கும், சில மோல்லிஸ், பல கோபீஸ், சில புஃபெர் பிஷ், மோனோஸ், ஸ்கேட்ஸ் மற்றும் மெய்நிகராக அனைத்து சுத்தமான நீர் மீன்கள் உள்ளிட்ட வியக்கத்தக்க அளவில் பல இன மீன்கள் சிறிது உப்பான நீர் சூழலுக்கு தயார்படுத்தப்படுகின்றன.

தனிப்பட்ட முறையில் பலர் மீன் வளர்க்கும் ஆர்வத்தைக் கொண்டிருப்பதில் இருந்து மீன் வளர்ப்பவர்கள் பெரும்பாலும் "அக்கியூரிஸ்ட்ஸ்" எனப்படுகின்றனர். பல மீன் வளர்ப்பவர்கள் சுத்தமான நீர் மீன் தாவரங்களை உருவாக்குகின்றனர். இதில் அவர்கள் மீன்களைக் காட்டிலும் நீர்த் தாவரங்களிலேயே அதிக கவனத்தை செலுத்துகின்றனர். "டச் மீன் வளர்ப்பகம்" உள்ளிட்ட இந்த மீன் வளர்ப்பகங்களானது ஐரோப்பிய மீன் வளர்ப்பாளர்களின் ஆர்வத்தின் கொண்டு வரப்பட்ட பணிக்கு தொடர்பாக இந்தத் தொட்டிகளின் வகைகளை வடிவமைக்கின்றனர். அண்மைக் காலங்களில் ஜப்பானிய மீன் வளர்ப்பாளரான டக்காஷி அமானோ அதிகமாய் மீன் வளர்ப்பகங்களைக் கொண்டிருப்பவர்களில் ஒருவராக உள்ளார். கடல் சார்ந்த மீன் வளர்ப்பாளர்கள் பெரும்பாலும் பெரும் எண்ணிக்கையிலான லிவ்விங் ராக், போராஸ் கால்செரஸ் ராக்ஸ் மேலேடு படிந்திருக்கும் கொராலின் அலேக், ஸ்போங்குகள், வோர்ம்கள் மற்றும் பிற சிறிய கடல்சார்ந்த உயிர்பொருள்களைப் பயன்படுத்தி பவழப்பாறையை மீண்டும் உருவாக்கும் முயற்சியில் உள்ளனர். மீன் வளர்ப்பகம் வளர்ச்சியடைந்த பின்னும் பல்வகை சிறிய மீன்களைக் கொண்ட பிறகும் மிகப்பெரிய பவழங்கள் மற்றும் இறால் மீன்கள், நண்டுகள், எக்கினோடெம்கள் மற்றும் மொல்லஸ்குகள் பின்னர் இதில் சேர்க்கப்படும். அதைப் போன்ற தொட்டிகள் சில சமயங்களில் கடல் நீரடிப் பாறைத் தொட்டிகள் எனப்படும்.

தோட்ட சிறுகுளங்கள் சில வழிகளின் சுத்தமான நீர் தொட்டியைப் போன்றதாகும். ஆனால் வழக்கமாக இது மிகப்பெரியதாகவும் அனைத்து பக்கமுள்ள சூழ்நிலைகளை வெளிப்படுத்துவதாகவும் இருக்கும். இந்த வெப்பநிலைப் பகுதிகளில் வெப்பஞ்சார்ந்த மீன்கள் தோட்ட சிறுகுளங்களில் வளர்க்கப்படும். ஆனால் பதிலாக குளுமையான பிரதேசங்களில் வெப்பநிலை பகுதி இனங்களான தங்க மீன், கோய் மற்றும் ஆர்ஃபே போன்ற மீன்கள் வளர்க்கப்படும்.

வாசித்தல்
புத்தகங்கள், பத்திரிகைகள், காமிக்கள் அல்லது செய்தித்தாள்கள் போன்றவற்றை வாசிப்பது வாசித்தல் எனப்படுகிறது. இது ஒரு வழக்கமான பொழுதுபோக்காகும். மேலும் இது பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே கடைபிடிக்கப்பட்டு வரும் பழக்கமாகும். வாழ்க்கையில் இலக்கியத்தின் காதலானது பின்னர் ஒரு குழந்தையாக சில்ட்ரன்'ஸ் ரீடிங் சர் ஆர்தர் குவில்லர்-கோச் (1863–1944). ஆன் த ஆர்ட் ஆஃப் ரீடிங். 1920. (21 ஏப்ரல் 2009 இல் பெறப்பட்டது) குழுந்தைகளின் இலக்கியத்தை படிக்கும் ஆர்வத்தை தூண்டியது. எப்போது நமக்கு ஓய்வு நேரம் கிடைக்கும் நேரங்களில் வாசிப்பது என்பது வாசிக்கும் இந்தப் பொழுதுபோக்கின் சிறந்த ஆதாயங்களில் ஒன்றாக இருக்கிறது. தாள்களால் மேலட்டையிடப்பட்ட புத்தகங்களைப் படிக்கும் போது விடுமுறை நாளில் இந்த வாசிக்கும் பொருளை எடுத்துச் செல்வது எளிதாகிறது அல்லது மிகவும் சிறிய தொந்தரவுடன் பொதுவான போக்குவரத்துக்கு வழிவகுக்கிறது. அந்தப் புத்தகத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டு இருக்கும் உலகத்தின் சொந்தப் பார்வையை மனித மனது சிந்திப்பது இதன் ஒரு மிகப்பெரிய ஆதாயமாக உள்ளது. தொலைக்காட்சி அல்லது திரைப்படத்தில் புத்தகம் இயக்கப்படும் போது ஏதாவது ஒன்று ஏமாற்றமளிக்கலாம்.

 மேலும் காண்க்

கலைப்பிரியர் வானொலி
வாழ்க்கைத் தொழில்
சொந்த வாழ்க்கை

 குறிப்புதவிகள்

கூடுதல் வாசிப்பு
ஸ்டீபின்ஸ், ராபர்ட் ஏ. (2007) சீரியஸ் லெசர்: எ பெர்ஸ்பெக்டிவ் ஃபார் அவர் டைம் . நியூ புருன்ஸ்விக், NJ: டிரான்சக்சன்.

 புற இணைப்புகள்
 த சீரியஸ் லெசர் பெர்ஸ்பெக்டிவ் , கல்கேரி பல்கலைக்கழகம்

பகுப்பு:மனித சூழ்நிலையியல்

Buying newspapers, newspapers, columns or newspapers is called a taste to buy something like. This is also for a way of depression.

பத்திரிகைகள்

செய்தித்தாள்கள்

எனப்படுகிறது

பொழுதுபோக்காகும்

| |
Sir Arthur Quiller-Couch (1863–1944). On the Art of Reading. 1920.
III. Children’s Reading (I)
Wednesday, January 24, 1917
|I HAVE often wished, Gentlemen, that some more winning name could be found for the thing we call Education; and I have sometimes thought wistfully that, had we made a better thing of it, we should long ago have found a more amiable, a blither, name.|| 1|
| For after all it concerns the child; and is it quite an accident that, weaning him away from lovely things that so lovelily call themselves ‘love,’ ‘home,’ ‘mother,’ we can find no more alluring titles for the streets into which we entrap him than ‘Educational Facilities,’ ‘Local Examinations,’ ‘Preceptors,’ ‘Pedagogues,’ ‘Professors,’ ‘Matriculations,’ ‘Certificates,’ ‘Diplomas,’ ‘Seminaries,’ ‘Elementary or Primary, and Secondary Codes,’ ‘Continuation Classes,’ ‘Reformatories,’ ‘Inspectors,’ ‘Local Authorities,’ ‘Provided’ and ‘Non-Provided,’ ‘Denominational’ and ‘Undenominational,’ and ‘D.Litt.’ and ‘Mus. Bac.’? Expressive terms, no doubt!—but I ask with the poet|
| || Who can track|
|A Grace’s naked foot amid them all?|| 2|
| Take even such words as should be perennially beautiful by connotation—words such as ‘Academy,’ ‘Museum.’ Does the one (O, Ode on a Distant Prospect of Clapham Academy!) call up visions of that green lawn by Cephissus, of its olives and plane trees and the mirrored statues among which Plato walked and held discourse with his few? Does the other as a rule invite to haunts (O God! O Montreal!) where you can be secure of communion with Apollo and the Nine? Answer if the word Academy does not first call up to the mind some place where small boys are crammed, the word Museum some place where bigger game are stuffed?|| 3|
| And yet ‘academy,’ ‘museum,’ even ‘education’ are sound words if only we would make the things correspond with their meanings. The meaning of ‘education’ is a leading out, a drawing-forth; not an imposition of something on somebody—a catechism or an uncle—upon the child; but an eliciting of what is within him. Now, if you followed my last lecture, we find that which is within him to be no less, potentially, than the Kingdom of God.|| 4|
| I grant that this potentiality is, between the ages of four and sixteen, not always, perhaps not often, evident. The boy—in Bagehot’s phrase ‘the small apple-eating urchin whom we know’—has this in common with the fruit for which he congenitally sins, that his very virtues in immaturity are apt, setting the teeth on edge, to be mistaken for vices. A writer, to whom I shall recur, has said:|
| || If an Englishman who had never before tasted an apple were to eat one in July, he would probably come to the conclusion that it was a hard, sour, indigestible fruit, ‘conceived in sin and shapen in iniquity,’ fit only to be consigned to perdition (on a dust heap or elsewhere). But if the same man were to wait till October and then eat an apple from the same tree, he would find that the sourness had ripened into wholesome and refreshing acidity; the hardness into firmness of fibre which, besides being pleasant to the palate, makes the apple ‘keep’ better than any other fruit; the indigestibility into certain valuable dietetic qualities, and so on….|| 5|
| In other words—trench, manure, hoe and water around your young tree, and patiently allow the young fruit to develop of its own juice from the root; your own task being, as the fruit forms, but to bring in all you can of air and sunshine upon it. It must, as every mother and nurse knows, be coaxed to realise itself, to develop, to grow from its individual root. It may be coaxed and trained. But the main secret lies in encouraging it to grow, and, to that end, in pouring sunshine upon it and hoeing after each visitation of tears parentally induced.|| 6|
| Every child wants to grow. Every child wants to learn. During his first year or so of life he fights for bodily nutriment, almost ferociously. From the age of two or thereabouts he valiantly essays the conquest of articulate speech, using it first to identify his father or his mother amid the common herd of Gentiles; next, to demand a more liberal and varied dietary; anon, as handmaid of his imperious will to learn. This desire, still in the nursery, climbs—like dissolution in Wordsworth’s sonnet—from low to high: from a craving to discover experimentally what the stomach will assimilate and what reject up to a kingly debonair interest in teleology. Our young gentleman is perfectly at ease in Sion. He wants to know why soldiers are (or were) red, and if they were born so; whence bread and milk is derived, and would it be good manners to thank the next cow for both; why mamma married papa, and—that having been explained and thoughtfully accepted as the best possible arrangement—still thoughtfully, not in the least censoriously, ‘why the All-Father has not married yet?’ He falls asleep weighing the eligibility of various spinsters, church-workers, in the parish.|| 7|
| His brain teeming with questions he asks them of impulse and makes his discoveries with joy. He passes to a school, which is supposed to exist for the purpose of answering these or cognate questions even before he asks them: and behold, he is not happy! Or, he is happy enough at play, or at doing in class the things that should not be done in class: his master writes home that he suffers in his school work ‘from having always more animal spirits than are required for his immediate purposes.’ What is the trouble? You cannot explain it by home-sickness: for it attacks day boys alike with boarders. You cannot explain it by saying that all true learning involves ‘drudgery,’ unless you make that miserable word a mendicant and force it to beg the question. ‘Drudgery’ is what you feel to be drudgery—|
—and, anyhow, this child learned one language—English, a most difficult one—eagerly. Of the nursery through which I passed only one sister wept while learning to read, and that was over a scholastic work entitled Reading Without Tears.
| ||Who sweeps a room, as for thy laws,|
| Makes that and th’ action fine.|| 8|
| Do you know a chapter in Mr William Canton’s book The Invisible Playmate in which, as Carlyle dealt in Sartor Resartus with an imaginary treatise by an imaginary Herr Teufelsdröckh, as Matthew Arnold in Friendship’s Garland with the imaginary letters of an imaginary Arminius (Germany in long-past happier days lent the world these playful philosophical spirits) so the later author invents an old village grandpapa, with the grandpapa-name of Altegans and a prose-poem printed in scarecrow duodecimo on paper-bag pages and entitled ‘Erster Schulgang,’ ‘first school-going,’ or ‘first day at school’?|
| || The poem opens with a wonderful vision of children; delightful as it is unexpected; as romantic in presentment as it is commonplace in fact. All over the world—and all under it too, when their time comes—the children are trooping to school. The great globe swings round out of the dark into the sun; there is always morning somewhere; and for ever in this shifting region of the morning-light the good Altegans sees the little ones afoot—shining companies and groups, couples and bright solitary figures; for they all seem to have a soft heavenly light about them.|
| He sees them in country lanes and rustic villages; on lonely moorlands … he sees them on the hillsides … in the woods, on the stepping-stones that cross the brook in the glen, along the sea-cliffs and on the water-ribbed sands; trespassing on the railway lines, making short cuts through the corn, sitting in the ferry-boats; he sees them in the crowded streets of smoky cities, in small rocky islands, in places far inland where the sea is known only as a strange tradition.|
| The morning-side of the planet is alive with them: one hears their pattering footsteps everywhere. And as the vast continents sweep ‘eastering out of the high shadow which reaches beyond the moon’ … and as new nations with their cities and villages, their fields, woods, mountains and sea-shores, rise up into the morning-side, lo! fresh troops, and still fresh troops, and yet again fresh troops of these school-going children of the dawn.|
| What are weather and season to this incessant panorama of childhood? The pigmy people trudge through the snow on moor and hill-side; wade down flooded roads; are not to be daunted by wind or rain, frost or the white smother of ‘millers and bakers at fisticuffs.’ Most beautiful picture of all, he sees them travelling schoolward by the late moonlight which now and again in the winter months precedes the tardy dawn.|| 9|
| That vision strikes me as being poetically true as well as delightful: by which I mean that it is not sentimental: we know that it ought to be true, that in a world well-ordered according to our best wishes for it, it would be naturally true. It expresses the natural love of Age, brooding on the natural eager joy of children. But that natural eager joy is just what our schools, in the matter of reading, conscientiously kill.|| 10|
| In this matter of reading—of children’s reading—we stand, just now, or halt just now, between two ways. The parent, I believe, has decisively won back to the right one which good mothers never quite forsook. There was an interval, lasting from the early years of the last century until midway in Queen Victoria’s reign and a little beyond, when children were mainly brought up on the assumption of natural vice. They might adore father and mother, and yearn to be better friends with papa: but there was the old Adam, a quickening evil spirit; there were his imps always in the way, confound them! I myself lived, with excellent grandparents, for several years on pretty close terms with Hell and an all-seeing Eye; until I grew so utterly weary of both that I have never since had the smallest use for either. Some of you may have read, as a curious book, the agreeable history called The Fairchild Family, in which Mr Fairchild leads his naughty children afield to a gallows by a cross-road and seating them under the swinging corpse of a malefactor, deduces how easily they may come to this if they go on as they have been going. The authors of such monitory or cautionary tales understood but one form of development, the development of Original Sin. You stole a pin, and proceeded by fatal steps, to the penitentiary; you threw a stick at a pheasant, turned poacher, shot a gamekeeper and ended on the gallows. You were always Eric and it was always Little by Little with you…. Stay! memory preserves one gem from a Sunday school dialogue, one sharp-cut intaglio of childhood springing fully armed from the head of Satan:|
I forget what happened to that boy: but doubtless it was, as it should have been, something drastic.
| ||Q.Where hast thou been this Sabbath morning?|
|A.I have been coursing of the squirrel.|
|Q.Art not afraid so to desecrate the Lord’s Day with idle sport?|
|A.By no means: for I should tell you that I am an Atheist.|| 11|
| The spell of prohibition, of repression, lies so strong upon these authors that when they try to break away from it, to appeal to something better than fear in the child, and essay to amuse, they become merely silly. For an example in verse:|
For another (instructional and quite a good memoria technica so far as it goes):
| ||If Human Beings only knew|
|What sorrows little birds go through,|
| I think that even boys|
|Would never think it sport or fun|
|To stand and fire a frightful gun|
| For nothing but the noise.|
Now for a story of incident.—It comes from the book Reading Without Tears, that made my small sister weep. She did not weep over the story, because she did not claim to be an angel.
| ||William and Mary came to the throne next:|
|When Mary died, there was William alone.|
Very good so far. It opens like the story of Nausicäa [Odyssey, Book VI, lines 81–86].
| || Did you ever hear of the donkey that went into the sea with the little cart?… A lady drove the cart down to the beach. She had six children with her. Three little ones sat in the cart by her side. Three bigger girls ran before the cart. When they came to the beach the lady and the children got out.|
| || The lady wished the donkey to bathe its legs in the sea, to make it strong and clean. But the donkey did not like to go near the sea. So the lady bound a brown shawl over its eyes, and she bade the big girls lead it close to the waves. Suddenly a big wave rushed to the land. The girls started back to avoid the wave, and they let go the donkey’s rein.|
| The donkey was alarmed by the noise the girls made, and it went into the sea, not knowing where it was going because it was not able to see. The girls ran screaming to the lady, crying out, ‘The donkey is in the sea!’|
| There it was, going further and further into the sea, till the cart was hidden by the billows. The donkey sank lower and lower every moment, till no part of it was seen but the ears; for the brown shawl was over its nose and mouth. Now the children began to bawl and to bellow! But no one halloed so loud as the little boy of four. His name was Merty. He feared that the donkey was drowned….|
| Two fishermen were in a boat far away. They said ‘We hear howls and shrieks on the shore. Perhaps a boy or girl is drowning. Let us go and save him.’ So they rowed hard, and they soon came to the poor donkey, and saw its ears peeping out of the sea. The donkey was just going to sink when they lifted it up by the jaws, and seized the bridle and dragged it along. The children on the shore shouted aloud for joy. The donkey with the cart came safe to land. The poor creature was weak and dripping wet. The fishermen unbound its eyes, and said to the lady, ‘We cannot think how this thing came to be over its eyes.’ The lady said she wished she had not bound up its eyes, and she gave the shillings in her purse to the fishermen who had saved her donkey.|| 12|
| Now every child knows that a donkey may change into a Fairy Prince: that is a truth of imagination. But to be polite and say nothing of the lady, every child knows that no donkey would be ass enough to behave as in this narrative. And the good parents who, throughout the later 18th century and the 19th, inflicted this stuff upon children, were sinning against the light. Perrault’s Fairy Tales, and Madame D’Aulnoy’s were to their hand in translations; Le Cabinet des Fées, which includes these and M. Gulland’s Arabian Nights and many another collection of delectable stories, extends on my shelves to 41 volumes (the last volume appeared during the fury of the French Revolution!). The brothers Grimm published the first volume of their immortal tales in 1812, the second in 1814. A capital selection from them, charmingly rendered, was edited by our Edgar Taylor in 1823; and drew from Sir Walter Scott a letter of which some sentences are worth our pondering.|| 13|
| He writes:|
Few nowadays, I doubt, remember Gammer Grethel. She has been ousted by completer, maybe far better, translations of the Grimms’ Household Tales. But turning back, the other day, to the old volume for the old sake’s sake (as we say in the West) I came on the Preface—no child troubles with a Preface—and on these wise words:
| || There is also a sort of wild fairy interest in [these tales] which makes me think them fully better adapted to awaken the imagination and soften the heart of childhood than the good-boy stories which have been in later years composed for them. In the latter case their minds are, as it were, put into the stocks … and the moral always consists in good moral conduct being crowned with temporal success. Truth is, I would not give one tear shed over Little Red Riding Hood for all the benefit to be derived from a hundred histories of Jemmy Goodchild.|
And that admirable sentence, Gentlemen, is the real text of my discourse to-day. I lay no sentimental stress upon Wordsworth’s Ode and its doctrine that ‘Heaven lies about us in our infancy.’ It was, as you know, a favourite doctrine with our Platonists of the 17th century: and critics who trace back the Ode Intimations of Immortality to Henry Vaughan’s
| || Much might be urged against that too rigid and philosophic (we might rather say, unphilosophic) exclusion of works of fancy and fiction from the libraries of children which is advocated by some. Our imagination is surely as susceptible of improvement by exercise as our judgment or our memory.|
might connect it with a dozen passages from authors of that century. Here is one from Centuries of Meditations by that poor Welsh parson, Thomas Traherne whom I quoted to you the other day:
| ||Happy those early days, when I|
|Shined in my Angel-infancy.|
And here is another from John Earle’s Character of ‘A Child’ in his Microcosmography:
| || Those pure and virgin apprehensions I had from the womb, and that divine light wherewith I was born are the best unto this day, wherein I can see the Universe. By the Gift of God they attended me into the world, and by His special favour I remember them till now…. Certainly Adam in Paradise had not more sweet and curious apprehensions of the world, than I when I was a child.|
Bethinking me again of ‘the small apple-eating urchin whom we know,’ I suspect an amiable fallacy in all this: I doubt if when he scales an apple-bearing tree which is neither his own nor his papa’s he does so under impulse of any conscious yearning back to Hierusalem, his happy home,
| || His father hath writ him as his own little story, wherein he reads those days of his life that he cannot remember; and sighs to see what innocence he has out-liv’d.|
| He is the Christian’s example, and the old man’s relapse: the one imitates his pureness, and the other falls into his simplicity. Could he put off his body with his little coat, he had got Eternity without a burthen, and exchang’d but one Heaven for another.|
At any rate, I have an orchard, and he has put up many excuses, but never yet that he was remembering Sion.
| ||Where trees for evermore bear fruit.|| 14|
| Still the doctrine holds affinity with the belief which I firmly hold and tried to explain to you with persuasion last term: that, boy or man, you and I, the microcosms, do—sensibly, half-sensibly, or insensibly—yearn, through what we feel to be best in us, to ‘join up’ with the greater harmony; that by poetry or religion or what-not we have that within us which craves to be drawn out, ‘e-ducated,’ and linked up.|| 15|
| Now the rule of the nursery in the last century rested on Original Sin, and consequently and quite logically tended not to educate, but to repress. There are no new fairy-tales of the days when your grandmothers wore crinolines—I know, for I have searched. Mothers and nurses taught the old ones; the Three Bears still found, one after another, that ‘somebody has been sleeping in my bed’; Fatima continued to call ‘Sister Anne, do you see anyone coming?’ the Wolf to show her teeth under her nightcap and snarl out (O, great moment!) ‘All the better to eat you with, my dear.’ But the Evangelicals held the field. Those of our grandfathers and grandmothers who understood joy and must have had fairies for ministers—those of our grandmothers who played croquet through a hoop with a bell and practised Cupid’s own sport of archery, those of our grandfathers who wore jolly peg-top trousers and Dundreary whiskers, and built the Crystal Palace and drove to the Derby in green-veiled top-hats with Dutch dolls stuck about the brim—tot circa unum caput tumultuantes deos—and those splendid uncles who used to descend on the old school in a shower of gold—half-a-sovereign at the very least—all these should have trailed fairies with them in a cloud. But in practice the evangelical parent held the majority, put away all toys but Noah’s Ark on Sundays, and voted the fairies down.|| 16|
| I know not who converted the parents. It may have been that benefactor of Europe, Hans Christian Andersen, born at Odensee in Denmark in April 1805. He died, near Copenhagen, in 1875, having by a few months outlived his 70th birthday. I like to think that his genius, a continuing influence over a long generation, did more than anything else to convert the parents. The schools, always more royalist than the King, professionally bleak, professionally dull, professionally repressive rather than educative, held on to a tradition which, though it had to be on the sly, every intelligent mother and nurse had done her best to evade. The schools made a boy’s life penitential on a system. They discovered athletics, as a safety-valve for high spirits they could not cope with, and promptly made that safety-valve compulsory! They went on to make athletics a religion. Now athletics are not properly a religious exercise, and their meaning evaporates as soon as you enlist them in the service of repression. They are being used to do the exact opposite of that for which God meant them. Things are better now: but in those times how many a boy, having long looked forward to it, rejoiced in his last day at school?|| 17|
| I know surely enough what must be in your minds at this point: I am running up my head hard against the doctrine of Original Sin, against the doctrine that in dealing with a child you are dealing with a ‘fallen nature,’ with a human soul ‘conceived in sin,’ unregenerate except by repression; and therefore that repression and more repression must be the only logical way with your Original Sinners.|| 18|
| Well, then, I am. I have loved children all my life; studied them in the nursery, studied them for years—ten or twelve years intimately—in elementary schools. I know for a surety, if I have acquired any knowledge, that the child is a ‘child of God’ rather than a ‘Child of wrath’; and here before you I proclaim that to connect in any child’s mind the Book of Joshua with the Gospels, to make its Jehovah identical in that young mind with the Father of Mercy of whom Jesus was the Son, to confuse, as we do in any school in this land between 9.5 and 9.45 a.m., that bloodthirsty tribal deity whom the Hohenzollern family invokes with the true God the Father, is a blasphemous usage, and a curse.|| 19|
| But let me get away to milder heresies. If you will concede for a moment that the better way with a child is to draw out, to educate, rather than to repress, what is in him, let us observe what he instinctively wants. Now first, of course, he wants to eat and drink, and to run about. When he passes beyond these merely animal desires to what we may call the instinct of growth in his soul, how does he proceed. I think Mr Holmes, whom I have already quoted, very fairly sets out these desires as any grown-up person can perceive them. The child desires|
| ||(1) to talk and to listen;|
|(2) to act (in the dramatic sense of the word);|
|(3) to draw, paint and model;|
|(4) to dance and sing;|
|(5) to know the why of things;|
|(6) to construct things.|| 20|
| Now I shall have something to say by and by on the amazing preponderance in this list of those instincts which Aristotle would have called mimetic. This morning I take only the least imitative of all, the desire to know the why of things.|| 21|
| Surely you know, taking only this, that the master-key admitting a child to all, or almost all, palaces of knowledge is his ability to read. When he has grasped that key of his mother-tongue he can with perseverance unlock all doors to all the avenues of knowledge. More—he has the passport to heavens unguessed.|| 22|
| You will perceive at once that what I mean here by ‘reading’ is the capacity for silent reading, taking a book apart and mastering it; and you will bear in mind the wonder that I preached to you in a previous lecture—that great literature never condescends, that what yonder boy in a corner reads of a king is happening to him. Do you suppose that in an elementary school one child in ten reads thus? Listen to a wise ex-inspector, whose words I can corroborate of experience:|
Ah! but I have seen far worse than that. I have visited and condemned rural schools where the practice was to stand a class up—say a class of thirty children—and make them read in unison: which meant, of course, that the front row chanted out the lesson while the back rows made inarticulate noises. I well remember one such exhibition, in a remote country school on the Cornish hills, and having my attention arrested midway by the face of a girl in the third row. She was a strikingly beautiful child, with that combination of bright auburn, almost flaming, hair with dark eyebrows, dark eyelashes, dark eyes, which of itself arrests your gaze, being so rare; and those eyes seemed to challenge me half scornfully and ask, ‘Are you really taken in by all this?’ Well, I soon stopped the performance and required each child to read separately: whereupon it turned out that, in the upper standards of this school of 70 or 80 children, one only—this disdainful girl—could get through half a dozen easy sentences with credit. She read well and intelligently, being accustomed to read to herself, at home.
| || The first thing that strikes the visitor who enters an ordinary elementary school while a reading lesson is in progress is that the children are not reading at all, in the accepted sense of the word. They are not reading to themselves, not studying, not mastering the contents of the book, not assimilating the mental and spiritual nutriment that it may be supposed to contain. They are standing up one by one and reading aloud to their teacher.|| 23|
| I daresay that this bad old method of block-reading is dead by this time.|| 24|
| Reading aloud and separately is excellent for several purposes. It tests capacity: it teaches correct pronunciation by practice, as well as the mastery of difficult words: it provides a good teacher with frequent opportunities of helping the child to understand what he reads.|| 25|
| But as his schooling proceeds he should be accustomed more and more to read to himself: for that, I repeat, is the master key.|| 26|

Question: buying newspapers is also a way of what

Question: what is it called when you buy newspapers

Question: what is a taste to buy

பத்திரிகைகள்

Question: what is the meaning of buying newspapers

போன்றவற்றை வாசிப்பது

Question: what is buying newspapers, newspapers, columns or newspapers called

போன்றவற்றை வாசிப்பது

Buying newspapers , newspapers , columns or newspapers is called a taste to buy something like . This is also for a way of depression .

Issues of Cirex Laser Berespectin, Cirex Multiple Removal

பெர்ஸ்பெக்டிவ்

பல்கலைக்கழகம்

Question: what does cirex laser berespectin mean

Question: what does cirex laser berespectin stand for

Question: what is the name of the laser laser procedure

Question: what is the meaning of cirex laser

Question: what is the problem with laser berespectin

Question: what is the problem with cirex laser berespectin

Question: what is the name of the laser that is used in laser trimming

Issues of Cirex Laser Berespectin , Cirex Multiple Removal