சாக்கிரட்டீசு

சாக்கிரட்டீசு  (Socrates)  (கி.மு 470/469 – கி.மு 399, பிப்ரவரி 15 )  பண்டைக் கிரேக்கத்தின், ஏதென்சைச் சேர்ந்த ஒரு மெய்யியலாளர் (தத்துவஞானி) ஆவார். இவர் எப்போது பிறந்தார் என்பதற்கான தெளிவான ஆதாரங்கள் எதுவும் கிடைக்கப்பெறவில்லை. மேற்கத்திய தத்துவ மரபின் முக்கியமான சின்னமாகத் திகழ்பவர்களுள் ஒருவராக இவர் கருதப்படுகிறார்.  இவருடைய சீடர் பிளேட்டோவும்  புகழ்பெற்ற தத்துவஞானி ஆவார். கிரேக்க நாட்டின் தத்துவஞானி என்றும், உலகத்தின் முதல் தத்துவஞானி என்றும் சாக்ரடீசு போற்றப்படுகிறார். மதவாதிகளை நோக்கி “கடவுள் என்பவர் யார்?” எனக் கேள்வி கேட்ட முதல் பகுத்தறிவாளர் சாக்ரடீசு என்பது இவருடைய சிறப்பாகும்.

சாக்ரடீசு நன்னெறித் துறையில் அவரது பங்களிப்புக்கு புகழ்பெற்றவராக விளங்குகிறார் என்பது பிளாட்டோவின் உரையாடல்கள் மூலம் சித்தரிக்கப்படுகிறது. சாக்ரடீசு முரண்நகை மற்றும் சாக்ரடீசு வழிமுறை ஆகிய தத்துவக் கருத்துகளுக்காக தத்துவ அறிஞர் சாக்ரடீசு அறியப்படுகிறார். பிந்தைய கருத்து பொதுவாக பரவலான விவாதங்களில் ஒரு கருவியாக பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது ஒரு வகையான கற்பித்தலும் ஆகும், இம்முறையில்  தொடர்ச்சியான கேள்விகளுக்கு தனிப்பட்ட பதில்களைப் பெறுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அடிப்படை நுண்ணறிவை ஊக்குவிப்பதற்காகவும் கேள்விகள் கேட்கப்படுகின்றன. ஒளிர்வுக் கோட்பாடு தொடர்பான முக்கியமானதும் நிலையானதுமான கோட்பாடுகளுக்கு பிளாட்டோவின் சாக்ரடீசு பங்களித்திருக்கிறார்.  மேலும் இவருடைய கருத்தியலும் அணுகுமுறையும் தொடர்ந்து வந்த மேற்கத்திய தத்துவத்திற்கு ஒரு வலுவான அடித்தளத்தை அளித்துள்ளன.

 சாக்ரடீசு புதிர்

சாக்ரடீசு எழுதிய படைப்புகள் எதுவும் கிடைக்கப்பெறவில்லை. இதனால் அவரைப்பற்றியும், அவருடைய தத்துவங்கள் பற்றியுமான தகவல்கள் இரண்டாம்நிலை ஆதாரங்களில் தங்கியிருக்கின்றன. மேலும், இந்த ஆதாரங்களின் உள்ளடக்கங்களுக்கு இடையிலான நெருக்கமான ஒப்பீடு சில முரண்பாடுகளை அம்பலப்படுத்துகிறது, இதனால் உண்மையான சாக்ரடீசைப் பற்றிய ஆழமான உண்மைகளை  அறிந்துகொள்ளும் சாத்தியக்கூறுகள் பற்றிய கவலைகள் உருவாகின்றன. இந்த ஐயமே  சாக்ரடீசு புதிர்  அல்லது சாக்ரடீசு வினா  எனப்படுகிறது.
சாக்ரடீசு மற்றும் அவரது சிந்தனைகளைப் புரிந்து கொள்ள விரும்பும் ஒருவர், முதலில்  பிளாட்டோவின் படைப்புகளைப் படித்துத் தெளிய வேண்டும். இவையே சாக்ரடீசின் வாழ்க்கை மற்றும் தத்துவங்களுக்கு முக்கியமான மூலங்களாக உள்ளன.  செனொபானின் படைப்புகளும் இத்தகையதே ஆகும்.catalogue of Harvard University Press - Xenophon Volume IV. Retrieved 2015-3-26. இந்தப் படைப்புகள் சாக்ரடிகோய் லோகோ அல்லது சாக்ரடிக் உரையாடல்கள் எனப்படுகின்றன. இவற்றில் சாக்ரடீசு சம்பந்தமான வெளிப்படையான  உரையாடல்களின் அறிக்கைகள் உள்ளன.Kahn, CH', Plato and the Socratic Dialogue: The Philosophical Use of a Literary Form, Cambridge University Press, 1998, p. xvii.Many other writers added to the fashion of Socratic dialogues (called Sokratikoi logoi) at the time. In addition to Plato and Xenophon, each of the following is credited by some source as having added to the genre: Aeschines of Sphettus, Antisthenes, Aristippus, Bryson, Cebes, Crito, Euclid of Megara, and Phaedo. It is unlikely Plato was the first in this field (Vlastos, p. 52).

சாக்ரடீசின் வாழ்க்கை தொடர்பான உண்மைகளை  கண்டுபிடிப்பதற்கு கிடைக்கும் பண்டைய ஆதாரங்களில் செனொபான் தவிர  பெரும்பாலும் தத்துவ மற்றும் வியத்தகு நூல்களாகவே இருக்கின்றன. சாக்ரடீசின் சமகாலத்திய எந்தவொரு நேரடியான வரலாறும் இல்லை. கிடைக்கபெற்ற ஆதாரங்களின் வேறுபாடுகள் விளைவித்த அனைத்து கருத்துகளுக்கும் இடையில்   இரண்டு காரணிகள் சாக்ரடீசு தொடர்பான அனைத்து மூலங்களிலிருந்தும் வெளிப்படுகின்றன. அவர் அசிங்கமானவராக இருந்திருக்கலாம் என்றும், சாக்ரடீசு ஒரு புத்திசாலித்தனமான அறிவைக் கொண்டவராக இருந்தார் என்றும் தெரிகிறது .

 சாக்ரடீசின் பிறப்பு மற்றும் ஆரம்ப காலம்

சாக்ரடீஸ் எப்போது பிறந்தார் என்பதற்கு ஆதாரங்கள் எதுவும் கிடைக்கப்பெறவில்லை . 2450 ஆண்டு களுக்கு முன்பு அதாவது கி.மு. ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர் சாக்ரடீஸ். இவர்  கிரேக்க நகரமான ´ஏதென்சில் பிறந்தார். இவரது தந்தையார் ஒரு சிற்பி. இவரது தாயார் ஒரு மருத்துவச்சி. உலகில் எந்த மதமும் தோன்றாத அந்த காலகட்டத்திலேயே தன் சுய முயற்சியால் மனித அறிவின் தோற்றம், தர்க்க சாஸ்திரம் ஆகியவற்றில் திறன் பெற்று விளங்கினார். கிரேக்க நாட்டின் தத்துவஞானி என்றும், உலகத்தின் முதல் தத்துவஞானி என்றும் சாக்ரடீஸ் போற்றப்படுகின்றார்.

 கேள்விகேட்கும் திறன்

சிறுவனாக இருந்தபோதே சாக்ரடீஸ் கேள்விகள் கேட்கும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார். எதைப்பற்றியும் கேள்வி கேட்டு, அது பற்றிய உண்மையை அறிந்துகொள்வதே சாக்ரடீசின் வழக்கமாகும். நீதி, நியாயம், ஆத்மா, கடவுள், சமூகம், அரசு, வழக்கம் என எல்லாவற்றையும் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தினார் சாக்ரடீஸ். சாக்ரடீஸ் பொது இடங்களில் மக்களைச் சந்திப்பதிலும், அவர்களோடு உரையாடுவதிலும், அதிக நேரங்களை  செலவிட்டார். ஆனால் மற்றவர்கள் சக்ரடீசிடம் கேள்வி கேட்டால் அதற்கு நேரடியாகப்பதில் அளிக்காமல் சாக்ரடீஸ் கேள்வி எழுப்புவார். ஏதாவது ஒரு பிரச்சினையை மையமாகக் கொண்டு மக்களிடம் கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்டு, அவர்களிடமிருந்தே பதிலைக் கேட்டு, அந்தப் பிரச்சினையை எழுப்பியவர்களே காரணத்தைப் புரிந்து கொள்ளுமாறு செய்வார் சாக்ரடீஸ். பிரச்சினையின் காரணத்தைத் தமது கேள்வியின் மூலம் உணரச்செய்த சாக்ரடீஸ், அந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கும் கேள்விகளைக் கேட்டார். இதுபோன்ற செயல்களால் பொதுமக்கள் தெளிவு பெற்றனர்; பிரச்சினையைப் புரிந்தனர். அதற்கான காரணத்தையும் அறிந்தனர். அதைப் போக்குவதற்குச் செய்ய வேண்டியவற்றையும் அவர்கள் உணர்ந்தனர். இதனால், ஏதென்ஸ் மக்கள் தங்களுக்கு ஏற்படும் சிக்கல்களுக்கெல்லாம் சாக்ரடீசிடம் தெளிவு கிடைக்கும் என்று நம்பினர். சாக்ரடீசின் எழுத்துக்களும், சொற் பொழிவுகளும் மக்களைச் சிந்திக்க வைத்தது; செயல்களில் ஈடுபடவும் அவர்களைத் தூண்டியது

 சாக்ரடீசின் மாணவர்

சாக்ரடீஸின் இந்தக் கேள்வி கேட்கும் முறை ஏதென்ஸ் நகர இளைஞர்களைக் கவர்ந்தது. இளைஞர்கள் மத்தியில் சாக்ரடீஸ் எப்போதும் காட்சி தந்தார். சாக்ரடீஸ் இருங்குமிடங்களில் எப்போது இளைஞர்கள் கூட்டம் சூழ்ந்திருந்தது. அவரின்   கேள்வி கேட்கும் பழக்கம் இளைஞர்களிடமும் தொற்றிக் கொண்டது.கிரேக்க சமூகத்தில் காலகாலமாக கடைப்பிடித்து வந்த மூடக் கொள்கைகளையெல்லாம் சாக்ரடீசை சிந்திக்க வைத்த தல்லாமல், மெல்ல இளைஞர்களையும் மாற்ற ஆரம்பித்திருந்தது.இதுபோல் சாக்ரடீசின் கொள்ககளால் ஈர்க்கப்பட்டு பிளேட்டோவும் சாக்ரடீசுடன் சேர்ந்தார். பின் நாளில் இவரும் உலக புகழ் பெற்ற தத்துவஞானி ஆனார்.

right|thumb|150px|வாடிகன் அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள சாக்ரடீசின் சிலை

 சாக்ரடீசின் மீது பழி

இளைஞர்களையும் மாற்ற ஆரம்பித்தது ஏதென்ஸ் அரசுக்கு தெரியவந்தது. சாக்ரடீஸ் இருங்குமிடங்களில் எப்போது இளைஞர்கள் கூட்டம் சூழ்ந்திருப்பது சிலருக்கு எரிச்சலைத் தந்தது. சாக்ரடீஸ் தினம்தோறும் இளைஞர்களி டம் உரையாடியது கிரேக்க ஆட்சியாளர்களை கோபப்படுத்தியது. அவர் மீது கடும் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தன. அனிடஸ் என்ற அரசியல்வாதியும், மெலிட்டஸ் என்ற கலைஞனும், லைகோன் என்ற மேடைப் பேச்சாளனும் சாக்ரடீஸ் மீது வழக்குத் தொடுத்தனர். இதற்கு சாக்ரடீஸ் மீது அவர்கள் கொண்டிருந்த வெறுப்பே காரணமாகும். இளைஞர்களைத் தூண்டி விடுவதாகவும், மத எதிர்ப்பைக் கிளப்பி விடுவதாகவும், தனக்குப் பெருமை சேர்ப்பதற்காக சாக்ரடீஸ் தவறான வழிகளில் இளைஞர்களை ஈடுபடுத்துவதற்காகவும், அதன் வழியாக ஏதென்ஸ் அரசுக்கு ஆபத்தை விளைவிப்பதாகவும் சாக்ரடீஸ் மீது அனிடஸூம், லைகோனும், மெலிட்டஸூம் குற்றம் சுமத்தி வழக்குத் தொடுத்தனர்.

 மரண தண்டனை

எண்ணற்ற குற்றச்சாட்டுகளையடுத்து நீதிமன்றத்தில் வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது. அப்போது மெலிடஸ் என்பவன் சாக்ரடீஸ் மீது கடும் குற்றச்சாட்டுகளை சுமத்தினார். இளைஞர்களைக் கெடுக்கிறார், கிரேக்கர்கள் தொழுது வணங்கும் கடவுள்களைத் தூற்றி, ஒரு புதுக்கடவுளைத் தானே உருவாக்குகிறார், வானத்தைப் பற்றியும் நிலத்தைப் பற்றியும் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கிறார் (ஏனெனில் அக்காலகட்டத்தில் கிரேக்கர்கள் இயற்கையையே கடவுளாக வழிபட்டனர்). சந்திரனை மண் என்றும் , சூரியனைக் கல் என்றும் சொல்கிறார். புதிய மதக் கோட்பாடுகளைப் புகுத்துகிறார். சாக்ரடீஸ் மிகவும் தீயவர். இவருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கவேண்டும் என்று கூறினான் .

இதற்கு பதில் அளித்த சாக்ரடீஸ், 'என்னை வழக்கு மன்றத்தில் நிறுத்திய என் எதிரிகளை நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தி குறுக்கு விசாரணை செய்ய நான் விரும்பவில்லை. என்னுடைய நியாயமான எதிரிகள் அநீதியும் அறிவின்மையும் தான். நான் கல்லையும் மண்ணையும் ஆண்டவன் என்று ஒப்புக்கொள்ள மறுக்கிறேன். ஆண்டவனைப் பற்றியும் அவனுடைய படைப்பைப் பற்றியும் ஆராய்ச்சி செய்வது நாத்திகம் என்றால் ஆண்டவனை ஒப்புக்கொள்ள எங்கே மறுத்து விடுவார்களோ என்று பயப்படுவது அதை விட நாத்திகம்' என்றார். இதன் பின்னர் நீதி மன்றத்தில் தீர்ப்பு கூறும் தருணம் வந்தது. மரணம், மன்னிப்பு என்ற இரண்டு பெட்டிகள் வைக்கப்பட்டன . நீதிக் குழுவின் உறுப்பினர்கள் 501பேர் வாக்குப்பதிவு செய்யத் தொடங்குகின்றனர்.

220 பேர் சாக்ரடீஸை மன்னித்து விடுமாறும், 281 பேர் மரண தண்டனை அளிக்கவும் வாக்களித்தனர். நீதிபதிகள் சாக்ரடீஸ் குற்றவாளி தான் என்று தீர்ப்புக்கூறி அவருக்கு என்ன தண்டனை கொடுக்க வேண்டும் என்பதை சாக்ரடீஸையே அறிவிக்கும்படி அறிவித்தனர். தாம் எந்தவிதக் குற்றமும் செய்யவில்லை என்றும்; தம் தாய் திரு நாட்டிற்குத் தமது செயல்களின் மூலம் நன்மையே செய்ததாகவும், அதன் பொருட்டு இந்த நீதிமன்றம் தமக்குத் தண்டணைக்குப் பதிலாக பாராட்டும், பரிசும்தான் கொடுத்திருக்க வேண்டும் என்றும் வாதிட்டார் சாக்ரடீஸ். ஆனால் தண்டனை வழங்குவதாக இந்த நீதி மன்றம் முடிவு செய்தால், அது அபராதத் தொகையாக இருக்க வேண்டும் என்றும்; அந்த அபராதத் தொகையைத் தமது நண்பர்கள் அரசுக்குச் செலுத்தத் தயாராக இருப்பதாகவும் நீதிமன்றத்தில் சாக்ரடீஸ் முழங்கினார். சாக்ரடீஸ் தமது செயல்களுக்கு மன்னிப்புக் கேட்பார் என்று நீதிபதிகள் எதிர்பார்த்தனர். ஆனால் அதற்கு மாறாக அவர் நீதிமன்றத்தில் வாதங்களை முன் வைத்தது நீதிபதிகளுக்கு எரிச்சலையே ஊட்டியது. அதனால் சாக்ரடீஸை விஷம் கொடுத்துக் கொல்ல வேண்டும் என்று கி.மு. 339ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 15ஆம் தேதி நீதிபதிகள் உத்தரவிட்டனர்.

 இறப்பு

சில காரணங்களினால் 30 நாட்கள் கழித்து தண்டனை நிறைவேற்றப்படும் என்றும், அதுவரை சாக்ரடீஸின் காலை சங்கிலியால் பிணைத்து வைக்க வேண்டும் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.பின் தண்டனையை நிறைவேற்றும் நாள் வந்தது .விஷக் கோப்பையை வாங்கிய சாக்ரடீஸ், “இனி நான் செய்ய வேண்டியது என்ன?” என்றார். அதற்கு, “கோப்பையில் உள்ள விஷத்தை முழுவதுமாக நீங்கள் குடிக்க வேண்டும. குடித்து முடித்ததும் சிறைக்குள்ளேயே நீங்கள் நடந்து கொண்டிருக்க வேண்டும். உங்கள் கால்கள் செயல் இழக்கும் போது படுத்துக்கொள்ள வேண்டும்” என்றான் சிறைப்பணியாளன். கண் கலங்காமல், சிரித்த முகத்துடன் ஒரு கோப்பை விஷத்தையும் குடித்து முடித்தார் சாக்ரடீஸ். அதைக் கண்ட நண்பர்கள் அனைவரும் அழுது தீர்த்தனர்.

thumb|left|சாக்ரடீசின் இறக்கும் தருவாய் ஓவியம்

“பெண் மக்களைப் போன்று நீங்களும் ஏன் கண்ணீர் சிந்துகிறீர் கள்?” என்று சிரித்தபடி கேட்டுவிட்டு,சாக்ரடீஸ் நடக்கத் தொடங்கினார். சிறிது நேரம் நடந்து முடிந்ததும், அவர் மல்லாந்து படுத்துக் கொண்டார்.விஷம் கொடுத்த பணியாளன், சாக்ரடீஸின் கால்களை அமுக்கியபடி, “நான் உங்களை கால்களை அமுக்குவது உங்களுக்குத் தெரிகிறதா?” என்றான்.“இல்லை” என்றார் சாக்ரடீஸ்.சிறிது நேரத்தில் அவர் விழிகள் மூடின.

 சாக்கிரட்டீசின் முறை

சாக்ரட்டீசிய முறை அல்லது எலன்க்கோசு (elenchos) முறை என அறியப்படுகின்ற இவருடைய மெய்யியல் ஆராய்வு முறையே, மேற்கத்திய சிந்தனைகளுக்கு இவரது முக்கியமான பங்களிப்பாகும். இந்த முறையை அவர் பெரும்பாலும் முக்கியமான நல்லொழுக்க எண்ணக்கருக்களை மெய்த்தேர்வு செய்வதில் (பரிசோதிப்பதில்) பயன்படுத்தினார். இதற்காக, சாக்கிரட்டீசு, அறநூல் அல்லது நல்லொழுக்கத் தத்துவத்தினதும் அதனால் பொதுப்படையான தத்துவஞானத்தினது தந்தையுமாக, ஊற்றுக்கண்ணுமாகக் கருதப்பட்டுவருகிறார்.

 மேற்கோள்கள்

 புற இணைப்புகள்

Greek Philosophy: Socrates
Original Fresque of Socrates in Archaeological Museum of Ephesus
Socrates Narrates Plato's The Republic
Project Gutenberg e-texts on Socrates, amongst others:
The Dialogues of Plato (see also Wikipedia articles on Dialogues by Plato)
The writings of Xenophon, such as the Memorablia and Hellenica.
The satirical plays by Aristophanes
Aristotle's writings
Voltaire's Socrates
A free audiobook of the Socratic dialogue Euthyphro at LibriVox

பகுப்பு:கிமு 399 இறப்புகள்
பகுப்பு:கிமு 470 பிறப்புகள்
பகுப்பு:கிரேக்க மெய்யியலாளர்கள்
பகுப்பு:குடியியற் சட்டமறுப்பு
பகுப்பு:பண்டைய கிரேக்க நபர்கள்

Retrieved 2015-3-26. These creations are called the Sacramento logos or Sacramento instruments. They contain reports of the obvious instruments of the Sacramento.Kahn, CH', Plato and the Socratic Dialogue: The Philosophical Use of a Literary Form, Cambridge University Press, 1998, p. xvii.

எனப்படுகின்றன

வெளிப்படையான

உரையாடல்களின்

Question: where was kahn's book published

Question: what are the instruments of the sacramento called

சாக்ரடிகோய் லோகோ

what are the instruments of the sacramento called

Question: what are the logos of sacramento called

சாக்ரடிக் உரையாடல்கள்

Question: when was kahn's book published

Question: what is the name of kahn's book on the philosophical use of a literary form

Question: when was the sacramento logo created

Question: who wrote the book the philosophical use of a literary form

Kahn, CH', Plato and the Socratic Dialogue

Kahn , CH ' , Plato and the Socratic Dialogue

who wrote the book the philosophical use of a literary form

Retrieved 2015 - 3 - 26 . These creations are called the Sacramento logos or Sacramento instruments . They contain reports of the obvious instruments of the Sacramento . Kahn , CH ' , Plato and the Socratic Dialogue : The Philosophical Use of a Literary Form , Cambridge University Press , 1998 , p. xvii .

Retrieved 2015-3-26. this is the creation of Socrates.

அவரைப்பற்றியும்

இரண்டாம்நிலை

தங்கியிருக்கின்றன

உள்ளடக்கங்களுக்கு

முரண்பாடுகளை

அம்பலப்படுத்துகிறது

அறிந்துகொள்ளும்

சாத்தியக்கூறுகள்

எனப்படுகிறது

சிந்தனைகளைப்

பிளாட்டோவின்

படைப்புகளைப்

தத்துவங்களுக்கு

படைப்புகளும்

Question: who created cracodism

பிளாட்டோவின்

Retrieved 2015-3-26. this is the creation of Socrates.

Question: who is known as the father of cracodism

Question: the intense combination between the contents of plato's works creates concerns about the possibilities of

புதிர் அல்லது சாக்ரடீசு வினா எனப்படுகிறது . சாக்ரடீசு மற்றும் அவரது சிந்தனைகளைப் புரிந்து கொள்ள விரும்பும் ஒருவர் , முதலில் பிளாட்டோவின் படைப்புகளைப் படித்துத் தெளிய வேண்டும் . இவையே சாக்ரடீசின் வாழ்க்கை மற்றும் தத்துவங்களுக்கு முக்கியமான மூலங்களாக உள்ளன . செனொபானின் படைப்புகளும் இத்தகையதே ஆகும்.catalogue of Harvard University Press - Xenophon Volume IV .

Question: the intense combination between the contents of plato's works is also known as what

Question: in what stage of his life will knowledge be found

இரண்டாம்நிலை

in what stage of his life will knowledge be found

Question: what are the creations of cracodism the same as

what are the creations of cracodism the same as

Question: in the two stages of cracodism, what is the third stage

in the two stages of cracodism, what is the third stage

Thus , when it comes to him , the knowledge of his worshippers will be found in the two stages of support .

Furthermore , the intense combination between the contents of these sources generates some aspects , thus creating concerns about the possibilities of learning the famous facts about real cracodism . This is also called the cracodism phenomenon or cracodism phenomenon . Whoever wants to understand cracodism and its concepts , first must understand the creations of Plato . These are the key elements of cracodism 's life and self . The creations of cracodism are the same as the logic . The University of Harvard - Volume Xon IV Press .

Retrieved 2015 - 3 - 26 . this is the creation of Socrates .

Retrieved 2015-3-26. இந்தப் படைப்புகள் சாக்ரடிகோய்

Thus, when it comes to him, the knowledge of his worshippers will be found in the two stages of support. Furthermore, the intense combination between the contents of these sources generates some aspects, thus creating concerns about the possibilities of learning the famous facts about real cracodism. This is also called the cracodism phenomenon or cracodism phenomenon. Whoever wants to understand cracodism and its concepts, first must understand the creations of Plato. These are the key elements of cracodism's life and self. The creations of cracodism are the same as the logic. The University of Harvard - Volume Xon IV Press. Retrieved 2015-3-26. this is the creation of Socrates.

Retrieved 2015-3-26. this is the creation of Socrates.

The creation of the scriptures did not find anything.

கிடைக்கப்பெறவில்லை

Xenophon (ca. 430 to ca. 354 BCE), a member of a wealthy but politically quietist Athenian family and an admirer of Socrates, left Athens in 401 BCE to serve as a mercenary commander for Cyrus the Younger of Persia, then joined the staff of King Agesilaus II of Sparta before settling in Elis and, in the aftermath of the battle of Leuctra in 371 BCE, retiring to Corinth. His historical and biographical works, Socratic dialogues and reminiscences, and short treatises on hunting, horsemanship, economics, and the Spartan constitution are richly informative about his own life and times.
This volume collects Xenophon’s portrayals of his associate, Socrates. In Memorabilia (or Memoirs of Socrates) and in Oeconomicus, a dialogue about household management, we see the philosopher through Xenophon’s eyes. Here, as in the accompanying Symposium, we also obtain insight on life in Athens. The volume concludes with Xenophon’s Apology, an interesting complement to Plato’s account of Socrates’s defense at his trial.

Question: what did not find anything

கிடைக்கப்பெறவில்லை

The creation of the scriptures did not find anything.

Question: the creation of what did not find anything

the creation of what did not find anything

Question: what did the creation of the scriptures do

எதுவும் கிடைக்கப்பெறவில்லை

what did the creation of the scriptures do

Question: what did not find anything in the scriptures

what did not find anything in the scriptures

Question: what did the creation of the scriptures not do

எதுவும் கிடைக்கப்பெறவில்லை

what did the creation of the scriptures not do

The creation of the scriptures did not find anything .

சாக்ரடீசு எழுதிய படைப்புகள் எதுவும் கிடைக்கப்பெறவில்லை.

சாக்ரடீசு எழுதிய படைப்புகள் எதுவும் கிடைக்கப்பெறவில்லை.

The creation of the scriptures did not find anything.

The creation of the scriptures did not find anything.

Plato and the Socratic Dialogue: The Philosophical Use of a Literary Form
Cambridge University Press, Jun 4, 1998 - Literary Criticism - 431 pages
This book presents a new paradigm for the interpretation of Plato's early and middle dialogues as a unified literary project, displaying an artistic plan for the expression of a unified world view. The usual assumption of a distinct "Socratic" period in Plato's work is rejected. Literary evidence is presented from other Socratic authors to demonstrate that the Socratic dialogue was a genre of literary fiction, not historical biography. Once it is recognized that the dialogue is a fictional form, there is no reason to look for the philosophy of the historical Socrates in Plato's earlier writings. We can thus read most of the so-called Socratic dialogues proleptically, interpreting them as partial expressions of the philosophical vision more fully expressed in the Phaedo and Republic. Differences between the dialogues are interpreted not as different stages in Plato's thinking but as different literary moments in the presentation of his thought. This indirect and gradual mode of exposition in the earlier dialogues is the artistic device chosen by Plato to prepare his readers for the reception of a new and radically unfamiliar view of reality: a view according to which the "real world" is an invisible realm, the source of all value and all rational structure, the natural homeland of the human soul.
What people are saying - Write a review
We haven't found any reviews in the usual places.
Other editions - View all
Plato and the Socratic Dialogue: The Philosophical Use of a Literary Form
Charles H. Kahn
Limited preview - 1997

Except in the substrate sources that can be found to find the facts related to the life of Sacredness, the most of them are the centuries of the world and the centuries of the world. The past of Sacredness has no immediate history.

"சாக்ரடீசின்

கண்டுபிடிப்பதற்கு

பெரும்பாலும்

Question: what is the past of sacredness

நேரடியான வரலாறும் இல்லை

Question: what can't be found to find the facts related to the life of sacredness

Question: what are the sources that can be found to find the facts related to the life of

Question: what sources can be found to find the facts related to the life of sacredness

Question: how many sources can be found to find the facts related to the life of sacredness

Question: the past of sacredness has no what

நேரடியான வரலாறும்

Question: has the past of sacredness had any immediate history

has the past of sacredness had any immediate history

Except in the substrate sources that can be found to find the facts related to the life of Sacredness , the most of them are the centuries of the world and the centuries of the world . The past of Sacredness has no immediate history .

"மேற்கோள்கள்

|History. The growing power of Athens had frightened other Greek states for years before the Peloponnesian War broke out in 431. During the war, Pericles died in the plague of Athens (429); fortunes of war varied until a truce was made in 421, but this was never very stable and in 415 Athens was persuaded by Alcibiades, a pupil of the Athenian teacher, Socrates, to send a huge force to Sicily in an attempt to take over some of the cities there. This expedition was destroyed in 413. Nevertheless Athens continued the war. In 411 an oligarchy ("rule by a few") was instituted in Athens in an attempt to secure financial support from Persia, but this did not work out and the democracy was soon restored. In 405 the last Athenian fleet was destroyed in the battle of Aegospotami by a Spartan commander, and the city was besieged and forced to surrender in 404. Sparta set up an oligarchy of Athenian nobles (among them Critias, a former associate of Socrates and a relative of Plato), which because of its brutality became known as the Thirty Tyrants. By 403 democracy was once again restored. Socrates was brought to trial and executed in 399.|
|
Socrates (469-399), despite his foundational place in the history of ideas, actually wrote nothing. Most of our knowledge of him comes from the works of Plato (427-347), and since Plato had other concerns in mind than simple historical accuracy it is usually impossible to determine how much of his thinking actually derives from Socrates.
|
|The most accurate of Plato's writings on Socrates is probably the The Apology. It is Plato's account of Socrates's defense at his trial in 399 BC (the word "apology" comes from the Greek word for "defense-speech" and does not mean what we would think of as an apology). It is clear, however, that Plato dressed up Socrates's speech to turn it into a justification for Socrates's life and his death. In it, Plato outlines some of Socrates's most famous philosophical ideas: the necessity of doing what one thinks is right even in the face of universal opposition, and the need to pursue knowledge even when opposed.|
|
Socrates wrote nothing because he felt that knowledge was a living, interactive thing. Socrates' method of philosophical inquiry consisted in questioning people on the positions they asserted and working them through questions into a contradiction, thus proving to them that their original assertion was wrong. Socrates himself never takes a position; in The Apology he radically and skeptically claims to know nothing at all except that he knows nothing. Socrates and Plato refer to this method of questioning as elenchus , which means something like "cross-examination" The Socratic elenchus eventually gave rise to dialectic, the idea that truth needs to be pursued by modifying one's position through questioning and conflict with opposing ideas. It is this idea of the truth being pursued, rather than discovered, that characterizes Socratic thought and much of our world view today. The Western notion of dialectic is somewhat Socratic in nature in that it is conceived of as an ongoing process. Although Socrates in The Apology claims to have discovered no other truth than that he knows no truth, the Socrates of Plato's other earlier dialogues is of the opinion that truth is somehow attainable through this process of elenchus .
|
The Athenians, with the exception of Plato, thought of Socrates as a Sophist, a designation he seems to have bitterly resented. He was, however, very similar in thought to the Sophists. Like the Sophists, he was unconcerned with physical or metaphysical questions; the issue of primary importance was ethics, living a good life. He appeared to be a sophist because he seems to tear down every ethical position he's confronted with; he never offers alternatives after he's torn down other people's ideas.
|He doesn't seem to be a radical skeptic, though. Scholars generally believe that the Socratic paradox is actually Socratic rather than an invention of Plato. The one positive statement that Socrates seems to have made is a definition of virtue (areté): "virtue is knowledge." If one knows the good, one will always do the good. It follows, then, that anyone who does anything wrong doesn't really know what the good is. This, for Socrates, justifies tearing down people's moral positions, for if they have the wrong ideas about virtue, morality, love, or any other ethical idea, they can't be trusted to do the right thing.|

Question: who wrote the memorablia and hellenica

Question: who wrote the plays on socrates

Question: what is the name of the work by plato on socrates

what is the name of the work by plato on socrates

Question: who wrote the play'socrates'

Question: what is the name of the audiobook of the dialogues of socrates

what is the name of the audiobook of the dialogues of socrates

Question: in greek mythology, who was the father of plato

in greek mythology, who was the father of plato

Question: what language is socrates from

Question: socrates was a member of which greek society

socrates was a member of which greek society

Greek Philosophy : Socrates Original Fresque of Socrates in Archaeological Museum of Ephesus Socrates Narrates Plato 's The Republic Project Gutenberg e - texts on Socrates , among others : The Dialogues of Plato ( see also Wikipedia articles on Dialogues by Plato )

The writings of Xenophon , such as the Memorablia and Hellenica .

The satirical plays by Aristophanes Aristotle 's writings Voltaire 's Socrates A free audiobook of the Socratic dialogue Euthyphro at LibriVox

Greek Philosophy: Socrates Original Fresque of Socrates in Archaeological Museum of Ephesus Socrates Narrates Plato's The Republic Project Gutenberg e-texts on Socrates, among others: The Dialogues of Plato (see also Wikipedia articles on Dialogues by Plato) The writings of Xenophon, such as the Memorablia and Hellenica. The satirical plays by Aristophanes Aristotle's writings Voltaire's Socrates A free audiobook of the Socratic dialogue Euthyphro at LibriVox


அரிசுட்டாட்டில்

thumb|250px|அரிசுட்டாட்டில்
அரிசுட்டாட்டில் அல்லது அரிஸ்டாட்டில் (Aristotle) (கி. மு. 384 - கி. மு. 322) ஒரு கிரேக்க மெய்யியலாளரும் பல் துறைப் புலமையாளரும் ஆவார். அவரது எழுத்துகளில் இயற்பியல், கவிதை, நாடகம், இசை, அளவையியல்(தருக்கம்), சொல்லாட்சி, மொழியியல், அரசியல், ஒழுக்கவியல், உயிரியல், விலங்கியல் ஆகிய பலதுறை அறிவு பொதிந்திருக்கும். பிளேட்டோவும், இவரும் மேற்கத்திய சிந்தனையில் மிகக் கூடிய செல்வாக்குச் செலுத்தும் இருவராகக் கருதப்படுகிறார்கள்.அரிசுட்டாட்டில் மேற்கத்திய மெய்யியலின் மிக முதன்மையான நிறுவுனர் ஆவார். அரிசுட்டாட்டிலின் படைப்புகள் மேற்கத்திய மெய்யியல், அறவியல், அழகியல், அளவையியல், அறிவியல், அரசியல் ஆகியவற்றின் ஒரு முதல் விரிவான அமைப்பை உருவாக்கின. அரிசுட்டாட்டிலின் இயற்பியல்  கருத்துகள், ஆழ்ந்த அறிவைத் தரும் இடைக்கால வடிவ இயற்பியல் கோட்பாடுகளாக அமைந்தன. நியூட்டனின் இயற்பியல் கோட்பாடுகள் அரிசுட்டாட்டில் கோட்பாட்டின் ஒரு நீட்சியே ஆகும். அரிசுட்டாட்டிலின் நோக்கீடுகள்(அவதானிப்புகள்) விலங்கியல் அறிவியலைப் பொருத்தவரை  துல்லியமாக இருப்பதை, 19 ஆம் நூற்றாண்டில் அறிவியலாளர்கள் உறுதி செய்துள்ளனர். அரிசுட்டாட்டிலின் கோட்பாடுகள் நவீன முறைப்படி பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் இணைக்கப்பட்டன.

பிளாட்டோவும்அரிசுட்டாட்டிலும், சாக்கிரட்டீசும் முப்பெரும் கிரேக்க மெய்யியலாளர்களாவர். பிளேட்டோ, அரிசுட்டாட்டிலின் குரு. சாக்கிரட்டீசின்(கி. மு. 470-399) சிந்தனைகள் மற்ற இருவரின் மீதும் ஆழமான தாக்கம் கொண்டிருந்தன. அலெக்சாண்டர் இவருடைய ரிசுட்டாட்டிலின் சீடர் ஆவார்.
அரிசுட்டாட்டிலின் சிந்தனைகள்  இடைக்காலத்திய இசுலாமிய, யூத மரபுகளில் தத்துவ, இறையியல் சிந்தனையில் ஓர் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. அதுவும் குறிப்பாகக் கிறித்தவர்களின் இறையியலில் அவரின் தாக்கம் அதிகமாக இருந்தது. அரிசுட்டாட்டிலை  இடைக்கால முசுலீம் அறிவாளிகள்  "முதல் ஆசிரியர்" ( 'المعلم الأول') எனப் போற்றினர். அரிசுட்டாட்டில் எழுதிய நூல்களின் எண்ணிக்கை  170 என்று ஒரு பண்டையப் பட்டியல் கூறுகிறது. அரிசுட்டாட்டிலின் சிந்தனைகள் தமிழ், ஆங்கிலம், இலத்தீன், சிரியாக், அரபு, இத்தாலியம், பிரான்சியம், எபிரேயம், செருமானியம் போன்ற பல உலக மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.

வாழ்க்கை
 thumb | left | அரிசுட்டாட்டிலின் பள்ளி, மீசா, மாசிதோனியா, கிரீசு

அரிசுட்டாட்டில்  என்றால்  "சிறந்த நோக்கம்," என்று பொருளாகும்.இவர் பண்டைய சுத்தாகிரா நகரத்தில் செல்சிதிசிலில் கி.மு. 384 இல் பிறந்தார் தற்கால தெசாலோனிகியில் இருந்து 55 கி.மீ. (34 மைல்) கிழக்கே. அவரது தந்தை நிக்கோமாக்கசு, மாசிதோனியாவின் மன்னர் அமயிந்தாசின் தனிப்பட்ட மருத்துவர் ஆவார்.அரிஸ்டாட்டிலின்  குழந்தை பருவத்தைப் பற்றி அதிக தகவல்கள் இல்லை என்றாலும், ஒருவேளை அவர் மாசிதோனிய  மாளிகையில்  சிறிது காலம் கழித்திருப்பார் என்று வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர்.பதினெட்டு வயது நிரம்பிய அரிசுட்டாட்டில் பிளேட்டோவின் கல்விக்கழ்கத்தில் சேர்ந்து கல்வி பயில ஏதென்சுக்குச் சென்றார்.

அரிசுட்டாட்டில் கி.மு. 348/47 இல் ஏதென்சை விட்டுச் செல்வதற்கு முன் ஏறத்தாழ இருபது ஆண்டுகள் அங்கு கல்வி கற்றார்.பிளேட்டோ இறந்தவுடன் பள்ளி பிளேட்டோவின் மருமகனிடம் சென்றது. அதைத் தொடர்ந்து அரிசுட்டாட்டில் அப்பள்ளியை விட்டு நீங்கினார்.பின் அவர் தன் நண்பனுடன் ஆசியா மைனருக்கு பயணத்தை மேற்கொண்டார். பயணத்தின்போது இலெசுபோசு என்னும் தீவின் விலங்கியல், தாவரவியல் ஆய்வுகளை மேற்கொண்டார். அரிசுட்டாட்டில் எர்மியாசின் வளர்ப்பு மகள் பிதியாசைத்   திருமணம் செய்துக்கொண்டார்.  அரிசுட்டாட்டில் கி.மு. 343 அன்று  மாசிதோனிய   மன்னன் இரண்டாம்  பிலிப் அழைக்க,  அவரது மகன் அலெக்சாந்தருக்கு பாடம் கற்பிக்கச் சென்றார்.அரிசுட்டாட்டில் மாசிதோனியா அரசு கல்விக்கழக்த்தின் தலைவராக அமர்த்தப்பட்டார்.கி.மு. 335  அவர்  ஏதென்சுக்குத் திரும்பினார், அங்கு இலைசியம் எனப்பட்ட தனது சொந்த பள்ளியை நிறுவினார். அரிசுட்டாட்டில் அடுத்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் அங்கு அப்பள்ளியை நடத்திக்கொண்டிருந்தார். தம் மாணவர்க்கு மெய்யியல் கொள்கைகளைக் கற்பிப்பதற்காக ஏதென்சு நகரத்திலிருந்த ஒரு தோட்டத்தில் இதை அவர் நிறுவினார். இதற்கு உலாப் பள்ளி என்ற பெயரும் உண்டு. அரிசுட்டாட்டில் இங்கு உலாவிக் கொண்டே பாடம் சொல்வது வழக்கமாக இருந்ததால் இப்பெயர் ஏற்பட்டது என்பர். ஏதென்சில் அரிஸ்டாடில் இருந்த போது, அவரது மனைவி பிதியாசு இறந்தார்.அரிசுட்டாட்டிலின் பல படைப்புகள்  இயற்றப்பட்டது அவர் ஏதென்சில் இருந்த  கி.மு. 335 முதல் 323 வரையான காலகட்டத்தில்  என்று நம்பப்படுகிறது.அலெக்சாந்தர் இறந்த அதே ஆண்டில்  இயற்கை காரணங்களால் இயுபோஇயாவில் அரிசுட்டாட்டிலும் இறந்தார். அரிசுட்டாட்டிலிற்கு அடுத்து அவரது மாணவர் ஆன்டிபாத்தரர் அவரின் இடத்திற்கு வர வேண்டும் என்றும் தன்னைத் தன் மனைவிக்கு அடுத்து புதைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் ஒரு உயில் விட்டு சென்றாரம் அரிஸ்டாடில்.

அலெக்சாந்தர் தன் ஆசிரியரின் ஆராய்ச்சிகளுக்குத் தேவைப்பட்ட நிதி உதவிகள் அனைத்தையும் தாராளமாக வழங்கினார். ஓர் அறிவியலளர் தம் ஆராய்ச்சிக்காக அரசிடமிருந்து பெருமளவில் நிதியுதவி பெற்றது உலக வரலாற்றில் இதுவே முதல் தடவை ஆகும்.
ஆனால்,அலெக்சாந்தருடன் அரிசுட்டாட்டில் கொண்டிருந்த தொடர்புகள் சில ஆபத்துகளையும் தோற்றுவித்தன. அலெக்சாந்தரின் சர்வாதிகார முறை ஆட்சியை அரிசுட்டாட்டில் கொள்கையளவில் எதிர்த்தார். அரசத் துரோகக் குற்றம் செய்ததாக ஐயத்தின் பேரில் அரிசுட்டாட்டிலின் மருமகனை அலெக்சாந்தர் தூக்கிலிட்டார்.  அரிசுட்டாட்டிலின் மக்களாட்சி ஆதரவுக் கொள்கையை அலெக்சாந்தர் விரும்பவில்லை. அதே சமயத்தில் அவர் அலெக்சாந்தருடன் நெருக்கமாகத் தொடர்பு கொண்டிருந்தமையால் ஏதென்சு மக்களும் அவரை நம்ப மறுத்தனர்.அதன் பின் அவர்கள் இருவரும் பிரிந்தனர்.

அலெக்சாந்தர் இறந்த பின்பு மாசிதோனிய அரசியல் நிலைமை மாறியது. மாசிதோனியாவை எதிர்க்கும் குழுவினர் ஏதென்சில் ஆட்சிக்கட்டிலில் ஏறினர் . ஆட்சியாளர்கள், சமயத்தை அவமதித்ததாக ஏதென்சில் 76 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சாக்ரட்டீசுக்கு நஞ்சு கொடுத்ததை நினைவு கூர்ந்த அரிசுட்டாட்டில், உடனே 'தத்துவத்திற்கு எதிரான இரண்டாவது பாவத்தைச் செய்ய ஏதென்சுக்கு நான் இடமளிக்கப் போவதில்லை' என்று கூறி அந்த நகரிலிருந்து தப்பி ஓடினார்.

நம்முடைய நற்பண்புகளுக்கும் , நம்முடைய அறிவாற்றலுக்கும் ஏற்றபடிதான் நாம் அடையும் மகிழ்ச்சி இருக்கும்

-அரிசுட்டாட்டில்

அரிசுட்டாட்டில், பிளேட்டோ,சாக்கிரட்டீசு ஆகிய மூவரும் ஆசிரியர் , மாணவர் உறவு பூண்டவர்கள். ஆனால் இவர்கள் மூவரும் ஒன்றாக இருப்பது போல் ஒரு ஓவியம் வாட்டிகன் மியூசியத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டுவருகிறது.

காட்சிசார்  மெய்யியல்

அளவையியல் (தருக்கம்)

அளவைநெறித் தொகை

இயற்பியல்

உயிரியல்

மகளிர் பற்றிய பார்வைகள்

அரிசுட்டாட்டில் மாந்தரின இனப்பெருக்கம் செயலற்ற, முடக்கநிலை பெண்பால் கூறுடன் உயிர்ப்புமிக்க ஆண்பால் கூறு இணைந்து நிகழ்வதாகக் கூறுகிறார். இந்த அடிப்படையில், பெண்ணிய மெய்யியலாளர்கள் அரிசுட்டாட்டிலைப் பாலியல் சம்னின்மைக்காக குறைகூறுகின்றனர். என்றாலும், அரிசுட்டாட்டில் தன் பேச்சுக்கலை நூலில் மகளிர் ம கிழ்ச்சிக்கும் ஆடவர் மகிழ்ச்சிக்கும் சமநிலை ஆதரவைத் தெரிவிக்கிறார்.

தகைமை

உருவகிப்புகள்
பல நூற்றாண்டுகளாக பல பெயர்பெற்ற கலைஞர்கள் அரிசுட்டாட்டிலின் ஓவியங்களைத் தீட்டியுள்ளனர்; சிலைகளைச் செய்துள்ளனர். அவைகளில் உலூக்காசு கிரனச் முதுவல், யசுட்டசு வான் கெண்ட், இராபயேல், பாவொலோ வெரோனீசு, யூசெப்பே தெ இரேபேரா, இரெம்பிராந்தித்,, பிரான்சிசுக்கோ ஆயேசு]] ஆகியோர் அடங்குவர் . இவற்றில் மிகச் சிறந்த கலைச் செம்மை வாட்டிகன் அரண்மனையில் அமைந்த இராபயேல் சுதையில் தீட்டிய ஏதென்சு பள்ளி( The School of Athens)  படிமத்தைச் சொல்ல்லாம். இதில் பிளாட்டோவும் அரிசுட்டாட்டிலும் படிமத்தின் நடுவில் உள்ளனர். இது அவர்களின் சிறப்பு த்கைமையைச் சுட்டுகிறது இரெம்பிராந்தித் செதுக்கிய ஓம்ர் சிலியுடன் உள்ள அரிசுட்டாட்டிலின் கலப்படைப்பும் பெரிதும் போற்றுதலுக்கு உரியதாகும்; இது பார்வையற்ற ஓமரின் சிலையுடன் மெய்யீயலாளர் அரிசுட்டாட்டில் காட்டப்பட்டுள்ளார்: க்லித் திறனய்வளரும் இதழியலாளரும் ஆகிய ஜொனாதன் ஜோன்சு பின்வருமாறு எழுதுகிறார். " இந்த வண்ண ஓவியம் உலகிலேயே மாபெரும் மருமப் படைப்பாக என்றென்றும் நிலவும்; இது எக்காலத்துக்கும் சுடரும் கருவண்ண அறிவுலகப் படைப்பாக உறுதியாக விளங்கும்."

 வண்ண ஓவியங்கள்

சிலைகள்

தகைமைப் பெயர்கள்

அண்டார்க்டிகாவின் மலைகளில் ஒன்று அரிசுட்டாட்டில் மலைகள் எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. இவர் முதன்முதலில் தனது வானிலையியல் நூலில் தென்  உயர் அகலாங்குகளில் அமைந்த நிலப்பகுதியைக் கண்டறிந்து அதற்கு அண்டார்க்டிகா என்ப் பெய்ரிட்டார். நிலாவின் ஒரு குழிப்பள்ளத்துக்கு அரிசுட்டாட்டிலின் பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது.

மேற்கோள்கள்

குறிப்புகள்

சான்றுகள்

மேலும் படிக்க

J. L. Ackrill (1997). Essays on Plato and Aristotle, Oxford University Press, USA.

 A popular exposition for the general reader.

 }} These translations are available in several places online; see External links.
Bakalis Nikolaos. (2005). Handbook of Greek Philosophy: From Thales to the Stoics Analysis and Fragments, Trafford Publishing
Barnes J. (1995). The Cambridge Companion to Aristotle, Cambridge University Press.

Bolotin, David (1998). An Approach to Aristotle's Physics: With Particular Attention to the Role of His Manner of Writing. Albany: SUNY Press. A contribution to our understanding of how to read Aristotle's scientific works.
Myles Burnyeat|Burnyeat, M. F. et al. (1979). Notes on Book Zeta of Aristotle's Metaphysics. Oxford: Sub-faculty of Philosophy.

Chappell, V. (1973). Aristotle's Conception of Matter, Journal of Philosophy 70: 679–696.
Code, Alan. (1995). Potentiality in Aristotle's Science and Metaphysics, Pacific Philosophical Quarterly 76.

Frede, Michael. (1987). Essays in Ancient Philosophy. Minneapolis: University of Minnesota Press.

Eugene Gendlin (2012). Line by Line Commentary on Aristotle's De Anima, Volume 1: Books I & II; Volume 2: Book III. Spring Valley, New York: The Focusing Institute. Available online in PDF.
Gill, Mary Louise. (1989). Aristotle on Substance: The Paradox of Unity. Princeton: Princeton University Press.

Halper, Edward C. (2007). One and Many in Aristotle's Metaphysics, Volume 1: Books Alpha — Delta, Parmenides Publishing, .
Halper, Edward C. (2005). One and Many in Aristotle's Metaphysics, Volume 2: The Central Books, Parmenides Publishing, .
Terence Irwin (1988). Aristotle's First Principles. Oxford: Clarendon Press, .

 Alberto Jori. (2003). Aristotele, Milano: Bruno Mondadori Editore (Prize 2003 of the "International Academy of the History of Science") .

Knight, Kelvin. (2007). Aristotelian Philosophy: Ethics and Politics from Aristotle to MacIntyre, Polity Press.
Lewis, Frank A. (1991). Substance and Predication in Aristotle. Cambridge: Cambridge University Press.
G. E. R. Lloyd (1968). Aristotle: The Growth and Structure of his Thought. Cambridge: Cambridge Univ. Pr., .
Lord, Carnes. (1984). Introduction to The Politics, by Aristotle. Chicago: Chicago University Press.
Loux, Michael J. (1991). Primary Ousia: An Essay on Aristotle's Metaphysics Ζ and Η. Ithaca, NY: Cornell University Press.

 [Reprinted in J. Barnes, M. Schofield, and R. R. K. Sorabji, eds.(1975). Articles on Aristotle Vol 1. Science. London: Duckworth 14–34.]
Pangle, Lorraine Smith (2003). Aristotle and the Philosophy of Friendship. Cambridge: Cambridge University Press. Aristotle's conception of the deepest human relationship viewed in the light of the history of philosophic thought on friendship.

Reeve, C. D. C. (2000). Substantial Knowledge: Aristotle's Metaphysics. Indianapolis: Hackett.

  A classic overview by one of Aristotle's most prominent English translators, in print since 1923.
Scaltsas, T. (1994). Substances and Universals in Aristotle's Metaphysics. Ithaca: Cornell University Press.
Strauss, Leo (1964). "On Aristotle's Politics", in The City and Man, Chicago; Rand McNally.

  For the general reader.

வெளி இணைப்புகள்

 At the Internet Encyclopedia of Philosophy:

 At the Internet Classics Archive
 From the Stanford Encyclopedia of Philosophy:

Collections of works
 At Massachusetts Institute of Technology

 Perseus Project at Tufts University
 At the University of Adelaide
 P. Remacle
 The 11-volume 1837 Bekker edition of Aristotle's Works in Greek (PDFDJVU)

பகுப்பு:கிமு 384 பிறப்புகள்
பகுப்பு:கிமு 322 இறப்புகள்
பகுப்பு:கிரேக்க மெய்யியலாளர்கள்
பகுப்பு:கிரேக்க இயற்பியலாளர்கள்
பகுப்பு:அண்டவியலாளர்கள்
பகுப்பு:கிரேக்க கணிதவியலாளர்கள்
பகுப்பு:கிரேக்க உயிரியலாளர்கள்
பகுப்பு:விலங்கியலாளர்கள்
பகுப்பு:கிமு 4 ஆம் நூற்றாண்டு மெய்யியலாளர்கள்
பகுப்பு:பிளாட்டோனியக் கல்விக்கழக மெய்யியலாளர்கள்

Chicago: Chicago University Press.

Loux and Michael J. (1991).

Question: where is primary ousia published

Chicago: Chicago University Press.

Loux and Michael J. (1991).

Question: when was primary ousia published

Chicago: Chicago University Press.

Loux and Michael J. (1991).

Question: when did loux and michael publish their book

Chicago: Chicago University Press.

Loux and Michael J. (1991).

Question: what is an essay on aristotle's metaphysics called

Chicago: Chicago University Press.

Loux and Michael J. (1991).

Question: who wrote primary ousia

Chicago: Chicago University Press.

Loux and Michael J. (1991).

Question: what is the name of the publisher of the book

Chicago: Chicago University Press.

Loux and Michael J. (1991).

Question: what is primary ousia an essay on

Chicago: Chicago University Press.

Loux and Michael J. (1991).

Primary Ousia : An Essay on Aristotle 's Metaphysics Z and H. Ithaca , NY : Cornell University Press .

[ Reprinted in J. Barnes , M. Schofield , and R. R. K. Sorabji , eds.(1975 ) .

Chicago: Chicago University Press. Loux and Michael J. (1991). Primary Ousia: An Essay on Aristotle's Metaphysics Z and H. Ithaca, NY: Cornell University Press. [Reprinted in J. Barnes, M. Schofield, and R. R. K. Sorabji, eds.(1975).

Aristotle
Biographical note
Aristotle (Greek: Ἀριστοτέλης, Aristotélēs) (384 BC – 322 BC) was a Greek philosopher, a student of Plato and teacher of Alexander the Great. He wrote on many subjects, including physics, metaphysics, poetry, theater, music, logic, rhetoric, politics, government, ethics, biology and zoology.
Together with Plato and Socrates, Aristotle is one of the most important founding figures in Western philosophy. He was the first to create a comprehensive system of Western philosophy, encompassing morality and aesthetics, logic and science, politics and metaphysics. Aristotle's views on the physical sciences profoundly shaped medieval scholarship, and their influence extended well into the Renaissance, although they were ultimately replaced by Newtonian Physics. In the biological sciences, some of his observations were confirmed to be accurate only in the nineteenth century. His works contain the earliest known formal study of logic, which was incorporated in the late nineteenth century into modern formal logic. In metaphysics, Aristotelianism had a profound influence on philosophical and theological thinking in the Islamic and Jewish traditions in the Middle Ages, and it continues to influence Christian theology, especially Eastern Orthodox theology, and the scholastic tradition of the Catholic Church. All aspects of Aristotle's philosophy continue to be the object of active academic study today.
Though Aristotle wrote many elegant treatises and dialogues (Cicero described his literary style as "a river of gold"), it is thought that the majority of his writings are now lost and only about one-third of the original works have survived
See also:
Works
Organon (collected works on logic):
- Categories (or Categoriae)
translated by E. M. Edghill
- On Interpretation (or De Interpretatione)
translated by E. M. Edghill
- Prior Analytics (or Analytica Priora)
translated by A. J. Jenkinson
- Posterior Analytics (or Analytica Posteriora)
translated by G. R. G. Mure
- Topics (or Topica)
translated by W. A. Pickard-Cambridge
- On Sophistical Refutations (or De Sophisticis Elenchis)
translated by W. A. Pickard-Cambridge
Physical and scientific writings
- Physics (or Physica)
translated by R. P. Hardie and R. K. Gaye
- On the Heavens (or De Caelo)
translated by J. L. Stocks
- On Generation and Corruption (or De Generatione et Corruptione)
translated by H. H. Joachim
- Meteorology (or Meteorologica)
translated by E. W. Webster
- On the Universe (or De Mundo, or On the Cosmos) *
- On the Soul (or De Anima)
translated by J. A. Smith
Parva Naturalia (or Little Physical Treatises):
- On sense and the sensible (or De Sensu et Sensibilibus)
translated by J. I. Beare
- On memory and reminiscence (or De Memoria et Reminiscentia)
translated by J. I. Beare
- On sleep and sleeplessness (or De Somno et Vigilia)
translated by J. I. Beare
- On Dreams (or De Insomniis)
translated by J. I. Beare
- On prophesying by dreams (or De Divinatione per Somnum)
translated by J. I. Beare
- On longevity and shortness of life (or De Longitudine et Brevitate Vitae)
translated by G. R. T. Ross
- On Youth, Old Age, Life and Death, and Respiration (or De Juventute et Senectute, De Vita et Morte, De Respiratione)
translated by G. R. T. Ross
- On Breath (or De Spiritu) *
- The History of Animals (or Historia Animalium, or Description of Animals)
translated by D'Arcy Wentworth Thompson
- On the parts of Animals (or De Partibus Animalium)
translated by William Ogle
- On the motion of animals (or De Motu Animalium)
translated by A. S. L. Farquharson
- On the Gait of Animals (or De Incessu Animalium)
translated by A. S. L. Farquharson
- On the Generation of Animals (or De Generatione Animalium)
translated by Arthur Platt
- On Colors (or De Coloribus) *
- On Things Heard (or De audibilibus) *
- Physiognomics (or Physiognomonica) *
- On Plants (or De Plantis) *
- On Marvellous Things Heard (or De mirabilibus auscultationibus) *
- Mechanics (or Mechanica or Mechanical Problems) *
- Problems (or Problemata)
- On Indivisible Lines (or De Lineis Insecabilibus) *
- The Situations and Names of Winds (or Ventorum Situs) *
- On Melissus, Xenophanes, and Gorgias (or MXG) *
- Metaphysics (or Metaphysica)
translated by W. D. Ross
Ethical writings
- Nicomachean Ethics (or Ethica Nicomachea, or The Ethics)
translated by W. D. Ross
- Magna Moralia (or Great Ethics) *
- Eudemian Ethics (or Ethica Eudemia)
- On Virtues and Vices (or De Virtutibus et Vitiis Libellus, Libellus de virtutibus) *
- Politics (or Politica)
translated by Benjamin Jowett
- Economics (or Oeconomica)
- The Athenian Constitution (or Athenaion Politeia)
translated by Sir Frederic G. Kenyon
Aesthetic writings
- Rhetoric (or Ars Rhetorica, or The Art of Rhetoric or Treatise on Rhetoric)
translated by W. Rhys Roberts
- Rhetoric to Alexander (or Rhetorica ad Alexandrum) *
- Poetics (or Ars Poetica)
translated by S. H. Butcher

Question: when was the bekker edition of aristotle's works in greek published

Question: what is the 11-volume bekker edition of

Question: where is the perseus project located

Question: which greek philosopher wrote works in greek

Question: when was aristotle's works in greek published

Question: what was the first edition of aristotle's works in greek

Question: who wrote the 1837 bekker edition of aristotle's works in greek

Question: where is the Perseus project located

Massachusetts Institute of Technology Perseus Project at Tufts University At the University of Adelaide P. Remacle The 11-volume 1837 Bekker edition of Aristotle 's Works

Collections of works At Massachusetts Institute of Technology Perseus Project at Tufts University At the University of Adelaide P. Remacle The 11 - volume 1837 Bekker edition of Aristotle 's Works in Greek ( PDFDJVU )


லியொனார்டோ டா வின்சி

thumb|லியொனார்டோ டா வின்சி|alt=ஏ ழயூழட மற்றும் பழுது

லியொனார்டோ டா வின்சி (Leonardo da Vinci) அல்லது இலியனார்தோ தா வின்சி (ஏப்ரல் 15, 1452 - மே 2, 1519) ஒரு புகழ் பெற்ற இத்தாலிய மறுமலர்ச்சிக் கட்டிடக்கலைஞரும், கண்டுபிடிப்பாளரும், பொறியியலாளரும், சிற்பியும், ஓவியரும் ஆவார். ஒரு பல்துறை மேதையாகக் கருதப்பட்டவர். குறிப்பாக இவரது, சிறப்பான ஒவியங்களுக்காகப் பரவலாக அறியப்பட்டவர். "கடைசி விருந்து" (The Last Supper), "மோன லிசா" (Mona Lisa) போன்ற ஒவியங்கள் உலகப் புகழ் பெற்றவை. உரிய காலத்துக்கு மிக முன்னதாகவே செய்யப்பட்ட பல கண்டுபிடிப்புக்கள் தொடர்பிலும் இவர் பெயர் பெற்றவர். எனினும் இவரது காலத்தில் இவை எதுவும் வெளியிடப்படவில்லை. அத்துடன் இவர், உடற்கூற்றியல், வானியல்,  குடிசார் பொறியியல்
ஆகிய துறைகளின் வளர்ச்சியிலும் பெரும்பங்கு ஆற்றியுள்ளார். இவர் தணியாத ஆர்வம் கொண்டவராகவும் தீவிர கற்பனை வளம் கொண்டவராகவும் இருந்துள்ளார் Gardner, Helen (1970). Art through the Ages. pp. 450–456.
உலகில் இது வரை வாழ்ந்த மிகச்சிறந்த ஒவியர்களில் ஒருவராகவும், பண்முக ஆற்றல் கொண்டவராகவும் இருந்துள்ளார்.See the quotations from the following authors, in section Fame and reputation: Vasari, Boltraffio, Castiglione, "Anonimo" Gaddiano, Berensen, Taine, Fuseli, Rio, Bortolon.

லியனார்தோ டா வின்சி அடிப்படையில் ஒரு ஒவியராக அறியப்படுபவர். இவருடைய "மோனா லிசா" (Mona Lisa)  ஒவியம் உலகில் மிகவும் புகழ் பெற்ற ஒவியமாக கருதப்படுகிறது.John Lichfield, The Moving of the Mona Lisa , The Independent, 2005-04-02 (accessed 2012-03-09)

இலியனார்தோ தா வின்சி தொழில் நுட்பவியல் சார்ந்த அறிவாற்றலுக்காக பெரிதும் மதிக்கப்படுபவர். நிலவியல் உட்பட பல துறைகளில் தன்னுடைய அறிவார்ந்த எண்ணங்களை பகிர்ந்து கொண்ட இவர் தன்னுடைய காலத்தில் நினைத்து பார்க்க முடியாத பல புதுமைப் புனைவுகளைச் செய்துள்ளார்.Modern scientific approaches to metallurgy and engineering were only in their infancy during the Renaissance.

இவர் உடற்கூறியல், கட்டிடக்கலை, ஒளியியல், நீர்ம இயக்கவியல் ஆகிய துறைகளில் புதுமைப் புனைவு களை நிகழ்த்தியுள்ளார். எனினும், அவற்றைத் தன் சம காலத்தில் வெளியிடாததால், இந்ந துறைகளில் இவருடைய நேரடி தாக்கம் இல்லை.Capra, pp.5–6

 வாழ்க்கை
 இளமை
thumb| டா வின்சி வரைந்த தற்படம், ca. 1513
இவருடைய வாழ்க்கை ஜார்ஜியோ வாசரியின், விட்டே என்னும் வாழ்க்கை வரலாற்று நூலில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. இலியனார்தோ, இத்தாலியிலுள்ள, வின்சி என்னுமிடத்தில் பிறந்தார். இவருடைய தந்தையார் செர் பியரோ தா வின்சி, ஒரு நல்ல நிலையிலிருந்த நில உரிமையாளர் அல்லது கைப்பணியாளர்; தாய் கத்தரீனா ஒரு உழவர் குடும்பப் பெண். கத்தரீனா, பியரோவுக்குச் சொந்தமாயிருந்த, மத்திய கிழக்கைச் சேர்ந்த ஒரு அடிமை என்ற கருத்தும் நிலவினாலும் இதற்கான வலுவான சான்றுகள் இல்லை. இவர் தனது தந்தையாருடன் புளோரன்சில் வளர்ந்தார். இவர் வாழ்க்கை முழுதும் ஒரு சைவ உணவுக்காரராகவே இருந்தார். இவர் புளோரன்சில் ஒரு ஒவியரின் கீழ் பயிற்சியாளராக இருந்து, பின்னர் தற்சார்பான ஒவியர் ஆனார்.

இவரது காலம் ஐரோப்பாவில் நவீன பெயரிடு முறை நடைமுறைக்கு வருவதற்கு முன்பாகும். இதனால் இவரது முழுப்பெயர், "இலியனார்தோ தி செர் பியெரோ தா வின்சி" என்பதாகும். இது, "வின்சியைச் சேர்ந்த பியரோவின் மகன் இலியனார்தோ" என்ற பொருளுடையது. இவர் தன்னுடைய ஆக்கங்களில், "இலியனார்தோ" என்றோ அல்லது "நான் இலியனார்தோ" (Io, Leonardo) என்றோதான் கையெழுத்திட்டார். இதனால் இவரது ஆக்கங்கள் பொதுவாக "தா வின்சிகள்" என்றில்லாமல், "இலியொனார்தோக்கள்" என்றே குறிப்பிடப்படுகின்றன. இவர் ஒரு முறைதவறிப் பிறந்த பிள்ளை என்பதால், தந்தை பெயரைப் பயன்படுத்தாமல் விட்டிருக்கலாம் என்றும் கருதப்படுகிறது.

thumb|right|இலியொனார்தோவினதாக அறியப்பட்ட மிகப் பழைய ஓவியம், ஆர்னோ பள்ளத்தாக்கு, (1473) - உஃபிசி
லியொனார்டோவின் தொடக்க காலம் பெரும்பாலும் வரலாற்று ஊகங்களே. 16 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவரும், மறுமலர்ச்சிக் கால ஓவியர்களைப் பற்றிய வரலாறுகளை எழுதியவருமான வாசரி என்பவர், லியொனார்டோ குறித்த ஒரு குறிப்பை எழுதியுள்ளார். ஒரு உள்ளூர் குடியானவன், லியனார்டோவின் தந்தையிடம் வந்து, திறமையான அவரது மகனைக் கொண்டு ஒரு வட்டமான பலகையில் படமொன்று வரைந்து தருமாறு கோரினானாம். இதற்கிணங்க லியொனார்டோ அப்பலகையில் பாம்புகள் தீயை உமிழ்வது போன்ற படமொன்றை வரைந்து கொடுத்தாராம். பார்ப்பதற்குப் பயத்தைக் கொடுத்த அந்த ஓவியத்தை, லியொனார்டோவின் தந்தை புளோரன்சின் கலைப்பொருள் விற்பனையாளரிடம் விற்றுவிட்டார். அவ்விற்பனையாளர் அதனை மிலானின் டியூக்கிடம் விற்றார். இதன் மூலம் நல்ல இலாபம் பெற்ற லியொனார்டோவின் தந்தை இதயத்தை அம்பு துளைப்பது போன்ற இன்னொரு படத்தை விலைக்கு வாங்கிவந்து குடியானவனுக்குக் கொடுத்ததாக அக் குறிப்புச் சொல்கிறது.

 வெரோச்சியோவின் பணிக்கூடம், 1466-1476

thumb|left|220px|கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் (1472–1475)—உஃபிசி, வெரோக்கியோவும், இலியொனார்தோவும் வரைந்தது.

1466 இல், 14ஆம் அகவையிலேயே, அக்காலத்தில் மிகவும் வெற்றிகரமான ஓவியராக விளங்கியவரும், வெரோக்கியோ என அறியப்பட்டவருமான ஆந்திரே தி சீயோன் என்பவரிடம் இலியொனார்தோ தொழில் பழகுவதற்காகச் சேர்ந்தார். வெரோக்கியோவின் பணிக்கூடம் புளோரன்சின் அறிவுசார் பகுதியில் இருந்ததால், இலியொனார்தோவுக்கு கலைத்துறை தொடர்பான அறிவு கிடைத்தது. கிர்லாண்டாயோ, பெருஜீனோ, பொட்டிச்செல்லி, லொரென்சோ டி கிரெடி போன்ற புகழ்பெற்ற ஓவியர்களும் இதே பணிக்கூடத்தில் தொழில் பழகுவோராகவோ, வேறு வகையில் தொடர்பு உள்ளவர்களாகவோ இருந்துள்ளனர். இலியொனார்தோவுக்குப் பல வகையான தொழில் நுட்பத் திறன்களின் அறிமுகம் கிடைத்ததோடு, வரைவியல், வேதியியல், உலோகவியல், உலோகவேலை, சாந்து வார்ப்பு, தோல் வேலை, பொறிமுறை, தச்சுவேலை போன்றவற்றோடு வரைதல், ஓவியம், சிற்பம் முதலிய பல திறமைகளையும் கற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது.

வெரோக்கியோவின்  பணிக்கூடத்தில் உருவானவற்றுள் பல அவரிடம் வேலை செய்தவர்களால் செய்யப்பட்டவை. வாசரியின் கூற்றுப்படி, கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானம் என்னும் ஓவியத்தை, வெரோக்கியோவும், இலியொனார்தோவும் இணைந்து வரைந்தனர். யேசுவின் உடையை இளம் தேவதை ஏந்தியிருப்பதை இலியொனார்தோ வரைந்த விதம், அவரது குருவையும் விஞ்சியதாக இருந்ததால், வெரோக்கியோ தனது தூரிகையைக் கீழே வைத்துவிட்டு அதன் பின்னர் வரைவதையே நிறுத்திவிட்டார். இது ஒரு மிகைப்படுத்தப்பட்ட கூற்றாக இருக்கலாம். நெருக்கமாக ஆராயும்போது, இவ்வோவியம் இலியொனார்தோவின் கைவண்ணமாகவே தோன்றுகிறது.

1472 ஆம் ஆண்டளவில், இலியொனார்தோ 20 ஆம் அகவையில், மருத்துவர்களினதும், கலைஞர்களினதும் குழுவான சென். லூக் குழுவில், வல்லுனராகத் தகுதி பெற்றார். ஆனால், இலியொனார்தோவின் தந்தையார் இவருக்குத் தனியான பணிக்கூடம் ஒன்றை அமைத்துக் கொடுத்திருந்தும், வெரோக்கியோவுடன் இருந்த நெருக்கம் காரணமாகத் தொடர்ந்து அவருடன் இணைந்து வேலை செய்தார். இலியொனர்தோ வரைந்ததாக அறியப்படும் மிகப் பழைய ஓவியம், பேனாவாலும், மையினாலும் வரையப்பட்ட ஆர்னோப் பள்ளத்தாக்கு ஓவியம் ஆகும். இது 1473 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 5 ஆம் தேதியிட்டு வரையப்பட்டுள்ளது.

 தொழில் புரிந்த காலம்
thumb|250px|The Adoration of the Magi, (1481)—உஃபிசி, புளோரன்ஸ், இத்தாலி. லியொனார்டோ மிலானுக்குச் சென்றிருந்தபோது இந்த முக்கியமான வேலை தடைப்பட்டது.
நீதிமன்றப் பதிவுகளின்படி, 1476 ஆம் ஆண்டில் சில குற்றச்சாட்டுகளின் பேரில் இவர்மேல் வழக்குத் தொடரப்பட்டுப் பின்னர் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளார். 1476 முதல் 1481 ஆம் ஆண்டுவரை இவர் புளோரன்சில் தனது சொந்த பணிக்கூடத்தை நடத்திவந்ததாகக் கொள்ளப்படினும், 1476 முதல் 1478 ஆம் ஆண்டுவரை இவர் பற்றிய தகவல்கள் எதுவும் இல்லை. 1478ல், புனித பர்னாட் சிற்றாலயத்தில் The Adoration of the Magi என்ற ஓவியத்தை வரையும் பணி இவருக்குக் கிட்டியது.

1482 இலிருந்து, 1499 வரை மிலானின் "டியூக்"கான லுடோவிக்கோ ஸ்போர்ஸா என்பவரிடம் வேலை பார்த்துவந்ததுடன், பல பயிற்சியாளர்களுடன் கூடிய பணிக்கூடம் ஒன்றையும் நடத்திவந்தார். 1495 இல், சார்ள்ஸ் VIII இன் கீழான பிரெஞ்சுப் படைகளின் தாக்குதலிலிருந்து மிலானைக் காப்பதற்காக, இலியனார்தோவின், "கிரான் கவால்லோ" என்னும் குதிரைச் சிலைக்காக ஒதுக்கப்பட்ட எழுபது தொன் வெண்கலம், ஆயுதங்கள் வார்ப்பதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது.

1498ல் பிரான்சியர், லூயிஸ் XIII இன் கீழ் திரும்பி வந்தபோது, மிலான் எதிர்ப்பெதுவுமின்றி வீழ்ச்சியடைந்தது. ஸ்போர்ஸா பதவியிழந்தார். ஒரு நாள், தனது "கிரான் காவல்லோ"வுக்கான முழு அளவு களிமண் மாதிரியை, பிரான்சிய வில்வீரர்கள், குறிப்பயிற்சிக்குப் பயன்படுத்தியதைக் காணும்வரை, இலியனார்தோ மிலானிலேயே தங்கியிருந்தார். பின்னர் அவர் சாலையுடனும், அவரது நண்பரான லூக்கா பக்கியோலியுடனும் மந்துவாவுக்குச் சென்று இரண்டு மாதங்களுக்குப் பின் வெனிஸ் சென்றடைந்தார். 1500 ஏப்ப்ரலில் மீண்டும் புளோரன்சுக்கு வந்தார்.

புளோரன்சில் செஸாரே போர்கியா (போப் அலெக்சாண்டர் VI இன் மகன், "டூக்கா வலெண்டீனோ" என்றும் அழைக்கப்பட்டார்) என்பவரிடம் ஆயுதப்படைக் கட்டிடக்கலைஞராகவும், பொறியியலாளராகவும் பணியில் அமர்ந்தார். 1506 இல் மீண்டும், சுவிஸ் கூலிப்படைகளினால் பிரான்சியர் துரத்தப்பட்ட பின், மக்சிமிலியன் ஸ்போர்ஸா வின் வசம் வந்துவிட்ட, மிலானுக்குத் திரும்பினார். அங்கே அவர், இறக்கும்வரை அவரது தோழனாகவும், பின்னர் வாரிசாகவும் அமைந்த பிரான்சிஸ்கோ மெல்ழியைச் சந்தித்தார்.

 பிற்காலம்
1513 இலிருந்து 1516 வரை அவர் ரோம் நகரில் வாழ்ந்தார். அக்காலத்திலேயே, அங்கே ரபாயேலோ சண்டி மற்றும் மைக்கல் ஆஞ்சலோ போன்ற ஓவியர்கள் செயற்பட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். எனினும் இவருக்கு அவர்களுடன் அதிகத் தொடர்பு இருக்கவில்லை.

1515ல் பிரான்சின் பிரான்சிஸ் I மிலானைத் திரும்பக் கைப்பற்றிக் கொண்டான். பிரான்சின் அரசருக்கும், போப் லியோ Xக்கும் பொலொக்னாவில் நடைபெறவிருந்த சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகளுக்காக ஒரு இயந்திரச் சிங்கமொன்றைச் செய்வதற்கு லியொனார்டோ அமர்த்தப்படார். அப்பொழுதுதான் அரசரை லியொனார்டோ முதன் முதலில் சந்தித்திருக்கவேண்டும். 1516ல், அவர் பிரான்ஸிசின் பணியில் அமர்ந்தார். அரசரின் வாசஸ்தலத்துக்கு அருகில் குளொஸ் லுகே என்னும் மனோர் வீடு அவரது பயன்பாட்டுக்காக வழங்கப்பட்டதுடன், தாராளமன ஓய்வூதியமும் வழங்கப்பட்டது. அரசர் அவருக்கு நெருங்கிய நண்பரானார்.

1519 ல், பிரான்சிலுள்ள, குளோக்ஸ் என்னுமிடத்தில், லியொனார்டோ காலமானார். அவருடைய விருப்பப்படி 60 பிச்சைக்காரர்கள் அவரது பிணப்பெட்டியைத் தொடர்ந்து சென்றார்கள். அம்போயிஸ் கோட்டையிலுள்ள, சென்-ஹியூபெர்ட் சப்பலில் இவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

 தொடர்புகளும் செல்வாக்குகளும்
 புளோரன்ஸ் - லியொனார்டோவின் கலை மற்றும் சமூகப் பின்னணி
லியொனார்டோ வெரோக்கியோவிடம் தொழில் பழகுவதற்குச் சேர்ந்த 1466 இலேயே வெரோக்கியோவின் ஆசிரியரான டொனெடெல்லோ (Donatello) இறந்தார். நிலத்தோற்ற ஓவியங்களின் வளர்ச்சிக்கு உதவிய ஓவியங்களை வரைந்த உக்கெல்லோ (Uccello) மிகவும் வயது முதிர்ந்தவராக இருந்தார். ஓவியர்களான பியெரோ டெல்லா பிரான்சிஸ்கா (Piero della Francesca), பிரா பிலிப்போ லிப்பி (Fra Filippo Lippi), லூக்கா டெல்லா ரோபியா (Luca della Robbia) என்போரும் கட்டிடக்கலைஞரும் எழுத்தாளருமான ஆல்பர்ட்டியும் அறுபது வயதைத் தாண்டியவர்களாகவும் இருந்தனர். அடுத்த தலைமுறையின் வெற்றிகரமான ஓவியர்களாக, லியொனார்டோவின் குரு வெரோக்கியோ, ஆன்டோனியோ பொலையுவோலோ (Antonio Pollaiuolo), சிற்பியான மினோ டா பியெசோலே (Mino da Fiesole) ஆகியோர் இருந்தனர்.

லியொனார்டோவின் இளமைக்காலம் மேற்படி ஓவியர்களால் அலங்கரிக்கபட்ட புளோரன்சிலேயே கழிந்தது. பொட்டிச்செல்லி, கிர்லாண்டாயோ, பெருஜீனோ ஆகியோர் லியொனார்டோவுக்குச் சமகாலத்தவர்கள். இவர்களை லியொனார்டோ வெரோக்கியோவின் வேலைத்தலத்திலும், மெடிசி அக்கடமியிலும் சந்தித்திருக்கக்கூடும். பொட்டிச்செல்லி மெடிசி குடும்பத்தால் விரும்பப்பட்டவராக இருந்ததால், ஒரு ஓவியராக அவரது வெற்றி உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. கிர்லாண்டாயோ, பெருஜீனோ ஆகியோர் வசதி மிக்கவர்கள் பெரிய வேலைத்தலங்களை நடத்திவந்தனர். இவர்கள் இருவரும் மிகத் திறமையுடன் பணிசெய்து தமக்கு வேலை கொடுப்போரைத் திருப்திப்படுத்தினர். லியொனார்டோவுக்குக் கிடைத்த முதல் வேலை Adoration of the Magi என்னும் ஓவியமாகும். ஆனால் இது நிறைவடையவில்லை.

 கலை

thumb|லியோனார்டோ டா வின்சி: கடைசி விருந்து (1498)

லியோனார்டோ டா வின்சி, 1498ல் வரையப்பட்ட கடைசி விருந்து, மற்றும் 1503-1506ல் வரையப்பட்ட மோனா லிசா போன்ற ஒவியங்களுக்காகப் பெயர் பெற்றவர். இவருடைய 17 ஓவியங்கள் மட்டுமே இன்று தப்பியுள்ளன. சிற்பங்கள் எதுவும் அறியப்படவில்லை. அயர்லாந்தின் லிமெரிக்கிலுள்ள ஹண்ட் நூதனசாலையில் வைக்கப்பட்டுள்ள, வீடொன்றின் சிறிய சிற்பமொன்று இவர் செய்ததாகக் கருதப்படுகிறது. தப்பியுள்ள ஒவியங்களில் ஒன்று வட அமெரிக்காவில் உள்ளது.

லியொனார்டோ, பெரும்பாலும் பெரும் ஓவியங்களாகவே திட்டமிட்டார். அதனால் இத்திட்டங்கள் முற்றுப்பெறாமல் இடையிலேயே நிற்கவேண்டியேற்பட்டது.

மிலானில் நிறுவுவதற்கு, 7 மீட்டர் (24 அடி) உயரமுள்ள வெண்கலத்திலான குதிரைச் சிற்பமொன்றைச் செய்வதற்காக, மாதிரிகளும், திட்டங்களும் வகுப்பதில் பல வருடங்கள் செலவு செய்யப்பட்டன. எனினும் பிரான்சுடனான போர் காரணமாகத் திட்டம் முற்றுப்பெறவில்லை. தனிப்பட்ட முயற்சி காரணமாக, டாவின்சியின் திட்டங்கள் சிலவற்றின் அடிப்படையில் இதைப்போன்ற சிலையொன்று 1999ல் நியூயோர்க்கில் செய்யப்பட்டு, மிலானுக்கு வழங்கப்பட்டு அங்கே நிறுவப்பட்டது.

thumb|லியோனார்டோ டா வின்சி: மோனா லிசா (1503-6)

புளோரன்சில், அங்கியாரிப் போர் என்ற தலைப்பில் பொது சுவரோவியம் ஒன்றைச் செய்வதற்காக இவர் அமர்த்தப்பட்டார். இதற்கு நேரெதிர்ச் சுவரில், இவரது போட்டியாளரான மைக்கலாஞ்சலோ ஒவியம் வரைவதாக இருந்தது. பலவிதமான, சிறப்பான ஆரம்ப ஆய்வுப்படங்களை வரைந்த பின்னர் அவர் நகரிலிருந்து வெளியேறிவிட்டார். தொழில்நுட்பக் காரணங்களால் சுவரோவியம் பூர்த்திசெய்யப்படவில்லை.

 அறிவியலும், பொறியியலும்

இவருடைய கலைப்பணிகளிலும் பார்க்க, அதிக கவர்ச்சியுடையனவாக, இவரது, அறிவியல்,  பொறியியல் ஆய்வுகள் அமைந்தனவெனலாம். இவ்வாய்வுகள் குறிப்புகளாகவும் படங்களாகவும் சுமார் 13,000 பக்கங்களில், குறிப்புப் புத்தகங்களில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளன. இடதுகையால் எழுதுபவர், வாழ்நாள் முழுதும் கண்ணாடி உருவ எழுத்துக்களையே பயன்படுத்திவந்தார்.

அறிவியல் தொடர்பான இவரது அணுகுமுறை நோக்கிடுகள் சார்ந்தது. விவரிப்பதன் மூலமும், அவற்றை மிக நுணுக்கமான விவரங்களுடன் வெளிப்படுத்துவதன் மூலமுமே, புறத்தோற்றப்பாடுகளை அவர் விளங்கிக்கொள்ள முயன்றார். செய்முறைகளுக்கும், கோட்பாட்டு விளக்கங்களுக்கும் அவர் முதன்மை கொடுக்கவில்லை. தனது வாழ்நாள் முழுவதும், எல்லாவற்றுக்குமான விரிவான வரைபடங்களைக் கொண்ட ஒரு கலைக்களஞ்சியமொன்றை உருவாக்கத் திட்டமிட்டுவந்தார். இவருக்கு இலத்தீனிலும், கணிதத்திலும் முறையான கல்வி இல்லாமையால், இவர் அக்கால அறிவியலாளர்களால் புறக்கணிக்கப்பட்டார்.

thumb|விட்ருவியன் மனிதன்: இலியொனார்தோ தா வின்சி மாந்த உடலை வரைதல்

 உடற்கூற்றியலும் உடலியக்கவியலும்

thumb|கையின் உடற்கூற்றியல் ஆய்வு()

இவர் ஆந்திரியா வெரோச்சியின் கீழான பயிற்சி வழி மாந்த உடலின் உடற்கூற்றியல் ஆய்வைத் தொடங்கினார். வெரோச்சி தம் மாணவர்கள் இந்தக் கருப்பொருளில் ஆழ்ந்த அறிவு பெறுவதில் கண்ன்ங் கருத்துமாய் இருந்துள்ளார். ஓவியராக விரைவில் தா வின்சி தசைகள், தசைநாண்கள், கட்படும் உடற்கூற்றியல் கூறுபாடுகளை வரைந்து உடலுருவவியலில் தேர்ந்தார்.

ஓவியராக வெற்றிகண்ட தாவின்சி புளோரன்சில் உள்ள சாந்தா மரியா நுவோவா மருத்துவ மனையில் மாந்த உடல்களை வெட்ட ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டார். பின்னர் இவர் உரோம் நகரம், மிலான் மருத்துவமனைகளிலும் இதற்கு ஒப்புதல் பெற்றுள்ளார். இவர் 1510 முதல் 1511 வரை மருத்துவர் மார்க்கந்தோனியோ தெல்லா தோரேவுடன் இணைந்து ஆய்வுகள் மேற்கொண்டார். இலியனார்தோ 240 விரிவான வரைபடங்களை வரைந்து 13,000 சொற்கள் அடங்கிய உடற்கூற்றியல் பாடநூலை இயற்றியுள்ளார். இவற்றை தன் உறவினராகிய பிரான்சிசுகோ மெல்ழியிடம் வெளியிட கொடுத்துள்ளார். இப்பணி தா வின்சியின் தனித்த பாணி நடையாலும் அதன் புலமை விரிவாலும் மிக அரிய பணியாக விளங்கியுள்லது. இத்திட்டம்,  மெல்ழி 50 ஆண்டுகள் கழித்து இறக்கந் தறுவாயிலும் முடிவுறவில்லை; இவரது ஓவியப் பெருநூலில் உடற்கூற்றியலின் சிறிதளவு பகுதியே 1632 இல் வெளியிடப்பட்ட்து. மெல்ழி பாடப்பொருளை இயல்களாக ஒழுங்குபடுத்திக் கொண்டிருந்தபோது இவை பல உடற்கூற்றியலாளர்களாலும் வசாரி, செல்லினி, ஆல்பிரெக்ட் தூரர் உட்பட, பல ஓவியர்களாலும் பார்வையிடப்பட்டு, அவற்றில் இருந்து பல வரைபடங்கள் வரைந்துகொள்ளப்பட்டுள்ளன.

thumb|left|மாந்த மூளை, மண்டையோட்டின் தா வின்சியின் உடலியக்கவியல் உருவரை ()

 பொறியியலும் புதுமைப் புனைவுகளும்

thumb|பறக்கும் எந்திர வடிவமைப்பு (), இன்சுத்தியூத் தெ பிரான்சு, பாரீசு

 புகழும் வெற்றியும்

இவரது புகழ் இவரது வாழ்நாளிலேயே பிரான்சு அரசர் இவரை வெற்றிக்கோப்பையைப் போல அவரது கையால் தூக்கிச் செல்ல வைத்துள்ளது, மேலும், அரசர் இவரை முதுமைக்கால முழுவதும் பேணிப் பாதுகாத்துள்ளார். இறந்த பிறகும் அரசர் இவரைக் கையால் ஏந்திக் கொண்டிருந்துள்ளார்.

thumb|அம்பாயிசேவில் உள்ள இலியனார்தோ தா வின்சியின் கல்லறை இருப்பிடம்

இவரது பணிகள் பேரிலான ஆர்வம் குன்றவே இல்லை. இவரது நன்கறிந்த கலைப்பணிகளைப் பார்க்க இன்றும் மக்கள் குழுமுகின்றனர்;  T-சட்டைகள் இன்றும் இவரது ஓவியங்கள் சுடர்விடுகின்றன; எழுத்தாளர்கள் தொடர்ந்து இவரது அறிவுத்திறனைப் பாராட்டித் தனிவாழ்க்கையைப் படம்பிடிக்க ஆர்வம் கொண்டுள்ளனர்.

[[ஜியார்ஜியோ வசாரி, அவருடைய விரிவாக்கிய கலைஞர்களின் வாழ்க்கைகள், 1568 எனும் நூலில்,Vasari, p. 255 இலியனார்தோ தா வின்சியைப் பின்வரும் சொற்களால் அறிமுகப்படுத்துகிறார்:

thumb|பிரான்சின் பிராங்காயிசு I இலியனார்தோ தா வின்சியின் கடைசி மூச்சின்போது, இங்கிரசு வரைந்த ஓவியம், 1818

 பல்வகைத் தகவல்கள்
தாவின்சைட் எனும் அன்மையில் புதிதாக விவரிக்கப்பட்டகனிமத்துக்கு 2011இல் பன்னாட்டுக் கனிமவியல் கழகம் இவரது நினைவாகப் பெயரிட்டுள்ளது.

கலைச் சந்தை
thumb|இலியனார்தோ தா வின்சி, அண்.1500, சaல்வதார் முண்டி, வாதுமையில் நெய்வன ஓவியம், 45.4 செமீ × 65.6 செமீ

சால்வதார் முண்டி எனும் இலியனார்தோ ஓவியம் 450.3 மில்லியன் டாலருக்கு விற்று , நியூயார்க் கிறித்தி ஏலத்தில் 2017 நவம்பர் 15 இல் உலகிலேயே உயர்ந்த விலைக்கு விற்ற கலைப்பொருளாக பதிவாகியுள்ளது. முன்பு மிக உயர்ந்த விலைக்கு பாப்ளோவின் இலெசு பெம்மெசு தா அல்கர் (Les Femmes d'Alger) எனும் ஓவியம் 2015 மேவில் அதே நியூயார்க், கிறித்தி ஏலத்தில் 179.4 மில்லியன் டாலருக்கு விற்றுள்ளது. 300 மில்லியன் டாலருக்கு வில்லியம் தெ கூனிங்கின்  இடைமாற்றம் எனும் ஓவியம் தனியாருக்கு 2015 செப்டம்பரில் டேவிட் கெஃபன் அறக்கட்டளை விற்றுள்ளது. இதுவே முன்னர் விற்ற கலைப்பொருளில் மிக உயர்ந்த விலை பெற்றதாகும்.Leonardo da Vinci painting 'Salvator Mundi' sold for record $450.3 million, Fox News, 16 November, 2017

thumb|இலியனார்தோ தா வின்சி வரைந்த பல்கோணகம்.

 அடிக்குறிப்புகள்

 மேற்கோள்கள்

 நூல்தொகை

  volume 2: . A reprint of the original 1883 edition.

  [The chapter "The Graphic Works" is by Frank Zollner & Johannes Nathan].

 வெளி இணைப்புகள்

 Complete text & images of Richter's translation of the Notebooks
 The Notebooks of Leonardo da Vinci
 Leonardo da Vinci at BBC Science
 Leonardo da Vinci: Anatomist The Queen's Gallery, Buckingham Palace, Friday, 4 May 2012 to Sunday, 7 October 2012. High-resolution anatomical drawings.
 Leonardo da Vinci, Master Draftsman, Catalog of an exhibition held at the Metropolitan Museum of Art, New York, 22 Jan. – 30 March 2003.
 நிலாச்சாரல்.காம்-ல் லியொனார்டோ டா வின்சி
 நிலாமுற்றம் கட்டுரை

பகுப்பு:மறுமலர்ச்சி அறிவியலாளர்கள்
பகுப்பு:1452 பிறப்புகள்
பகுப்பு:1519 இறப்புகள்
பகுப்பு:இத்தாலிய உடற்கூற்றியலாளர்கள்
பகுப்பு:இத்தாலியக் கட்டிடப் பொறியாளர்கள்
பகுப்பு:இத்தாலிய உடலியக்கவியலாளர்கள்
பகுப்பு:இத்தாலிய மறுமலர்ச்சி ஓவியர்கள்
பகுப்பு:இத்தாலிய மறுமலர்ச்சி சிற்பிகள்
பகுப்பு:கணிதவியல் கலைஞர்கள்
பகுப்பு:மறுமலர்ச்சி கட்டிடக் கலைஞர்கள்
பகுப்பு:மறுமலர்ச்சி ஓவியர்கள்
பகுப்பு:பாய்ம இயங்கியலாளர்கள்
பகுப்பு:ந.ந.ஈ.தி நபர்கள்

He is known as a lion in the foundation of Da Vinci.

அடிப்படையில்

அறியப்படுபவர்

Next week a wooden object 502 years old, inventory number 779, will be moved to a new location in the largest art museum in the world. The object is a small portrait of an obscure Florentine gentlewoman, painted on a thin panel of poplar. It is known to most of humanity - but not to France or Italy - as the Mona Lisa.
Next week a wooden object 502 years old, inventory number 779, will be moved to a new location in the largest art museum in the world. The object is a small portrait of an obscure Florentine gentlewoman, painted on a thin panel of poplar. It is known to most of humanity - but not to France or Italy - as the Mona Lisa.
On Monday, for the first time in 31 years, other than Tuesday closings and occasional strikes, the best known, the most visited, the most written about, the most sung about, the most parodied work of art in the world, will not be on public display at the Musée du Louvre in Paris. On Wednesday at 2pm, amid great fanfare, she will reappear in a new, permanent home, better suited to her ceaseless, jostling crowds of admirers.
Contrary to initial reports, the Mona Lisa will not acquire every girl's heart's desire - a room of her own. The small painting - 77cm by 55cm (2ft 6in by 1ft 10in) - will hang alone on an enormous false wall, or screen, in a gallery full of other Italian paintings.
Leonardo da Vinci's masterpiece (one of the few paintings he finished) will be placed, once again, behind glass to protect her maddening smile from thieves, bullets, explosives, knives, spray cans and ballpoint pens. She will, however, no longer lurk in a gloomy hallway. She will stare her slightly cross-eyed, gently supercilious grin from just behind the armoured glass of a purpose-built "safe" sunk into the wall. Her pleasant features, her folded hands and the weird, blasted landscape behind her will be bathed in natural and artificial light in a room remodelled with a €4.8m (£3.3m) donation from the Japanese television network, NTV.
After 500 years, the Mona Lisa is in desperate need of cleaning. If she were any other painting, the Louvre would probably have taken the opportunity to remove the patina of half a millennium, and the darkening of an early misguided restoration, before displaying her in her new home.
With the Mona Lisa, cleaning is out of the question. She must remain precisely like the image of her implanted in the world's eye by countless reproductions, spoofs, pastiches and advertisements. And from Wednesday, Mona Lisa's admirers - an average of 1,500 people an hour - will be able to take a close look at her, grime and all, for the first time since she was placed behind glass 31 years ago.
There are 6,000 paintings in the Louvre. Ninety per cent of the museum's visitors make a beeline to the Mona Lisa. Most seem to spend no more than three minutes gazing at her. Many have their photo taken (breaking a rule which is rarely enforced). Then they leave. Some appear to go away disappointed. The most frequent comment is: "Isn't she small?" Mona Lisa has become a box to be ticked on the Paris tourist itinerary, alongside the Eiffel Tower and Notre Dame cathedral. She is a painting-superstar, a celeb, an icon, a spelling mistake.
Her name should really be Monna Lisa, abbreviation of Madonna Lisa or "my lady Lisa". The French call her " La Joconde", a pun on "amused woman" and the married name of Leonardo's presumed sitter, Lisa del Giocondo, née Gherardini.
Many theories have been advanced about who she "really" was, ranging from aristocrats and harlots to Leonardo da Vinci's mother and even a self-portrait of Leonardo in drag. (Further scientific "proof" of the cross-dressing self-portrait theory has recently been offered by American computer studies. The idea is not taken seriously by art historians.)
Why has this, of all paintings, become so famous? The Louvre is stuffed with wonderful paintings. Why do so many people throng to see this small, dark portrait of a grinning woman with no eyebrows? Is the Mona Lisa truly a transcendentally magnificent work of art? Or is she just famous because she is famous?
In a marvellous book, published in 2001, the British historian, Donald Sassoon, traced the origins of the Mona Lisa mystique through five centuries ( Mona Lisa: The History of the World's Most Famous Painting, Harper Collins paperback, £8.99). He concluded that there was something special about the painting itself. The pose and technique were regarded as revolutionary by contemporaries of Leonardo, including Michelangelo.
The brushstrokes are so fine - piled layer upon layer in a method called sfumato (smoky) pioneered by Leonardo - that they cannot be individually identified even under a microscope. The Lady Lisa's pose, turning slightly towards and looking at the viewer with no intervening barrier, was unorthodox in the early 1500s - and much copied. All the same, the beauty of the painting alone cannot explain Mona Lisa's fame, says Professor Sassoon.
Her status as "the one painting everyone knows" is, he says, the "product of a long history of political and geographical accident, fantasies conjured up, connections made, images manufactured, and luck." The painting appears to have been started in 1503. For reasons unknown, Leonardo did not hand the work over to Lisa Gherardini's husband, as originally commissioned. He took it with him when he was invited to the court of the French king, François I in 1516. In other words, Leonardo ran away with another man's wife - or at least her image. After the artist's death in France in 1519, the painting was bought by the king, entered the royal collection and then the state collection after the Revolution in 1789. She was displayed in the Empress Josephine's bedroom during Napoleon's reign and then placed in the Louvre.
Ending up in Paris - the most visited city in the world - was her first piece of "luck", although not at first. For half a century, she hung in the Louvre almost unnoticed. In the mid 19th century, she was rediscovered by British and French writers and turned into an object of mystery and almost an object of lust.
In 1869, the British art critic Walter Pater, in aninfluential passage later made into poetry by W B Yeats, promoted the Mona Lisa as a kind of elemental mother-temptress, madonna-femme fatale, uniting the age old male fantasies and myths of womanhood. "She is older than the rocks among which she sits; like the vampire she has been dead many times, and learned the secrets of the grave; and has been a diver in deep seas, and keeps their fallen day about her; and trafficked for strange webs with Eastern merchants; and, as Leda, was the mother of Helen of Troy, and, as Saint Anne, the mother of Mary..."
It was 19th-century art critics and writers who first became obsessed with Mona Lisa's smile. Too many theories about her curious expression have been put forward to list them all. Was she pregnant and therefore serene? Was she trying to smile without betraying the gaps in her teeth, which were common in the dentally challenged early 16th century? Whatever the explanation, there is something tantalisingly impermanent about the Mona Lisa's smile. Now you see it and now you don't. The smile, ignored for 350 years, is a large part of La Joconde's modern mystery and success.
So is her lack of eyebrows. Shaved brows may have been a 16th-century Florentine fashion. Alternatively they may have been removed by a clumsy restoration. Mistake, or not, the absence of eyebrows helps to give Mona Lisa her enigmatic expression. Draw on some eyebrows (on a photograph) and she becomes rather forbidding. Another piece of luck, maybe.
She was not a worldwide celebrity, however, until she was stolen from the Louvre by an Italian in 1911. The event provoked a xenophobic crisis in France, like a mini-Dreyfus affair. It was assumed at first that "foreign" and "avant -garde" artists were involved because they disapproved of bourgeois-approved, European high culture. Pablo Picasso, recently arrived from Spain, was interrogated. The Italian-born poet Guillaume Apollinaire was briefly imprisoned. By the time that she was recovered in Milan in 1913, Mona Lisa was a star.
In the 1960s and 1970s, she became a diplomat. She was loaned to the US by President Charles de Gaulle in an attempt to improve Franco-American relations. In 1974, she travelled to Japan and the Soviet Union. There was briefly a plan to loan her to London to celebrate Britain's entry to the EEC in 1973. Nothing came of it. Could Euro-scepticism have been cured for ever by Mona Lisa's smile? In the late 20th century, she became a canvas upon which contemporary artists, admen and comedians doodled. Already in 1919, the surrealist artist Marcel Duchamp had protested against the museumification of art - and made a name for himself - by producing a version of the Mona Lisa with a moustache and a goatee beard. He called his work LHOOQ, an early form of text message which reads aloud in French as " elle a chaud au cul" (she has a hot bum).
This was followed by Andy Warhol's multiple Mona Lisas, like strips of passport photos, Thirty are Better than One (1963); a Mona Lisa dressed as Mao, Mona Tse Tung by Roman Cieslewicz (1976); naked Mona Lisas; pregnant Mona Lisas; a Mona Lisa made out of toast; Mona Lisas as Jackie Kennedy or Monica Lewinsky; Monty Python's animated Mona Lisa and a disturbingly convincing drawing by the British cartoonist Steve Best in 1992. The cartoon's caption was: "Mona was trying not to smile as she waited for her silent fart to reach Leonardo."
The image of the Mona Lisa has also been hijacked to advertise everything from condoms to horsehair corsets, from oranges to inter-uterine devices. There have been references to her in pop songs from Cole Porter: "You're the Nile, You're the Tower of Pisa; You're the smile on the Mona Lisa"; from Nat King Cole: "Are you warm, are you real, Mona Lisa? Or just a cold and lonely, lovely work of art?"; and several appearances in the oeuvre of Elton John.
Such over-exposure has inevitably cheapened the Mona Lisa as a work of art. It has become difficult to look at the painting and separate it from the layers of pastiche and mockery and exploitation. On the other hand, the more Mona Lisa is exploited, mocked or ripped off, the greater her mystique and popularity becomes.
Professor Sassoon believes that this is a positive thing: a refreshing proof that popular culture and high culture can overlap. "It demonstrates that something can be both a classic of Western art and pop, hip and cool."
The Louvre, reading between the brushstrokes, is not so sure. The Mona Lisa is a terrific money-spinner. The Louvre gift shop sells more than 330,000 pieces of Jocondarama each year. But there is, one detects, something of an unease in the museum about sheltering a kitsch tourist attraction which is also a great work of art.
Officially, the Louvre now says that it never intended to give the Mona Lisa a room of her own. Museum officials say that they spoke four years ago of giving La Joconde a "space" of her own. Many interpreted that as meaning a "room". In fact what was meant, the museum says, was a wall. Hmmm.
There have been reports of a struggle of principle within the Louvre on what to do with NTV's donation. Some officials thought that the only way to manage the crowds was to put the Mona Lisa into solitary confinement.
Others thought that this would betray the museum's wider purpose - to educate the public on great art. They insisted that the Mona Lisa should be shown in context. The educators appear to have won the day over the tour operators.
When the Salle des Etats reopens to the public on Wednesday, the tiny Mona Lisa will face the gigantic painting of the Wedding at Cana by Veronesi (Venice, 16th century). In the same room, there will be 50 other 16th- century Venetian paintings, including Titians and Tintorettos. Far from having a room of her own, Mona Lisa will be in a dormitory of great, Italian art. The Louvre presumably hopes to persuade more of its visitors to look beyond the Mona Lisa and enjoy the rest of the riches that the museum has to offer.
Many visitors already do. But not all. On a brief observation this week, at least one in two of the celebrants of the Mona Lisa cult turned on their heel and walked straight out to the tour buses.

Question: who is the lion in the foundation of

Question: what is da vinci's name in the bible

Question: what is da vinci's character known as

Question: where is he known as a lion

where is லியொனார்டோ டா வின்சி known as a lion

Question: who is known as the lion of the world

Question: what is da vinci known as

வின்சி அடிப்படையில் ஒரு ஒவியராக அறியப்படுபவர் .

He is known as a lion in the foundation of Da Vinci .

வெரோச்சியின்

உடற்கூற்றியல்

கருப்பொருளில்

இருந்துள்ளார்

Question: who did he begin physical examination of the underlying workout path

who did லியொனார்டோ டா வின்சி begin physical examination of the underlying workout path

Question: what path did elijah follow

Question: who are the ones in the midst of the knowledge

Question: what kind of examination did elijah begin

உடற்கூற்றியல்

Question: who is in the midst of the knowledge

இந்தக் கருப்பொருளில் ஆழ்ந்த அறிவு

Question: what was the first step in elijah's workout path

உடற்கூற்றியல் ஆய்வைத்

Question: who are in the midst of the knowledge

He began the physical examination of the underlying workout path of Elijah .

Those who are in the midst of the knowledge are the ones who are in the midst of the knowledge , the ones who are in the midst of the knowledge .

He began the physical examination of the underlying workout path of Elijah. Those who are in the midst of the knowledge are the ones who are in the midst of the knowledge, the ones who are in the midst of the knowledge.

It is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted that it is noted.

Ageeva, O.A., Borutsky, B.E., Chukanov, N.V., and Sokolova, M.N., Alluaivite and genetic aspect of the formation of eudialytes enriched in Ti from the Khibiny pluton, Zapiski VMO, 2002, vol. 131, no. 1, pp. 99–106.
Google Scholar
Ageeva, O.A., Borutsky, B.E., and Khangulov, V.V., Eudialyte as a mineralogical and geochemical indicator of metasomatic processes in the formation of poikilitic nepheline syenites of the Khibina massif, Geochem. Intern., 2010, vol. 40, no. 10, pp. 997–1003.
Google Scholar
Feklichev, V.G., Razina, I.S., Kataeva, Z.T., Type of eudialyte from the Khibiny alkaline pluton, in: Eksperimental’nometodich. issledovaniya rudnykh mineralov (Experimental and methodical study of ore minerals), Moscow: Nauka, 1965, pp. 188–194.
Google Scholar
Giuseppetti, G., Mazzi, F., and Tadini, C., The crystal structure of eudialyte, Tschermaks Mineral. Petrogr. Mitt., 1971, vol. 16, pp. 105–127.
Article
Google Scholar
Golyshev, V.M., Simonov, V.I., and Belov, N.V., On the crystal structure of eudialyte, Kristallografiya, 1971, vol. 16, no. 1, pp. 93–98.
Google Scholar
Gula, A., Ferraris, G., and Khomyakov, A.P., Crystal chemical characterization of the two eudialytes s.s. with maximal Si content from Kola Peninsula, in Abstracts of the 32th International Geological Congress, Florence, 2004, pp. 214–215.
Google Scholar
Johnsen O., Ferraris G., Gault R. A., et al., The nomenclature of eudialyte-group minerals, Canad. Mineral., 2003, vol. 41, pp. 785–794.
Article
Google Scholar
Johnsen, O. and Grice, J.D., The crystal chemistry of the eudialyte group, Canad. Mineral., 1999, vol. 37, pp. 865–891.
Google Scholar
Johnsen, O., Grice, J.D., and Gault, R.A. Kentbrooksite from the Kangerdlugssuaq intrusion, East Greenland, a new Mn-REE-Nb-F end member in a series within the eudialyte group: description and crystal structure, Eur. J. Mineral., 1998, vol. 10, pp.207–219.
Google Scholar
Khomyakov, A.P., Inheritance of crystal structures of minerals in pseudomorph formation as a species forming agent, in Geneticheskaya informatsiya v mineralakh (Genetic information in minerals), Syktyvkar, 1980, pp. 20–21.
Google Scholar
Khomyakov, A.P., Mineralogy of Hyperagpaitic Alkaline Rocks, Oxford, Clarendon Press, 1995.
Google Scholar
Khomyakov, A.P., Transformation mineral species and their use in palaeomineralogical reconstructions, in Abstracts of the 30th International Geological Congress, Beijing, 1996, vol. 2/3, pp. 450.
Google Scholar
Khomyakov, A.P., Notion of transformation mineral species and varieties, in Mineralogicheskoe obshchestvo i mineralogicheskaya nauka na poroge XXI veka. Tez. dokl. k IX sëzdu miner. obshchestva (Abstracts of the 9th Congress of Russian Mineralogical Society: mineralogical society and mineralogy at the turn of XXI century), St. Petersburg, 1999, p. 263.
Google Scholar
Khomyakov, A.P., Crystal chemical systematics of the eudialyte-group minerals, in Abstracts of the 32th International Geological Congress, Florence, 2004, pp. 309–310.
Google Scholar
Khomyakov, A.P., Crystal chemical systematics of the eudialyte-group minerals, in: Proceedings of the 3rd Intern. Symp. on mineral diversity: research and preservation, Sofia: National Museum of Earth and Mankind, Sofia, 2007, pp. 257–264.
Google Scholar
Khomyakov, A.P., Korovushkin, V.V., Perfiliev, Yu.D., and Cherepanov, V.M., Location, valence states, and oxidation mechanisms of iron in eudialyte-group minerals from Mossbauer spectroscopy, Phys. Chem. Minerals, 2010, vol. 37, pp. 543–554.
Article
Google Scholar
Khomyakov, A.P., Nechelyustov, G.N., and Arakcheeva, A.V., Rastsvetaevite Na27K8Ca12Fe3Zr6Si4[Si3O9]41 [Si9O27]4(O,OH,H2O) · 6Cl2, a new mineral with modular eudialyte-type structure and crystal chemical systematics of the eudialyte group, Zapiski RMO, 2006, vol. 135, no. 1, pp. 49–65.
Google Scholar
Khomyakov, A.P., Nechelyustov, G.N., Rastsvetaeva, R.K., and Rozenberg, K.A., Andrianovite, Na12(K,Sr,Ce)3 Ca6Mn3Zr3NbSi25O73(O,H2O,OH)5, a new K-rich mineral of the eudialyte group from the Khibiny alkaline pluton, Russia, Geol. Ore Deposits, 2008, vol. 50, spec. issue 8 (Zapiski Russian Mineral. Soc.), pp. 705–712.
Article
Google Scholar
Khomyakov, A.P. and Yushkin, N.P., Principle of inheritance in crystallogenesis, Doklady AN SSSR, 1981, vol. 256, no. 5, pp. 1229–1233.
Google Scholar
Nickel, E.H. and Grice, J.D., The IMA Commission on New Minerals and Mineral Names: procedures and guidelines on mineral nomenclature, 1998, Canad. Mineral., 1998, vol. 36,pt. 3, pp. 913–927.
Google Scholar
Pol’shin, E.V., Platonov, A.N., Borutzky, et al., Optical and Mossbauer study of minerals of the eudialyte group, Phys. Chem. Minerals, 1991, vol. 18, pp. 117–125.
Article
Google Scholar
Rastsvetaeva, R.K. and Andrianov, V.I., The new data of the crystal structure of eudialyte, Doklady AN SSSR, 1987, vol. 293, no. 5, pp. 1122–1126.
Google Scholar
Rastsvetaeva, R.K. and Khomyakov, A.P., Modular structure of a potassium-rich analog of eudialyte with doubled parameter c, Cryst. Rep., 2001, vol. 46, no. 4, pp. 647–653.
Article
Google Scholar
Rastsvetaeva, R.K. and Khomyakov, A.P., Crystal chemistry of modular eudialytes, Cryst. Rep., 2003, vol. 48,suppl. 1, pp. 69–81.
Google Scholar
Rastsvetaeva, R.K., Rozenberg, K.A., and Khomyakov, A.P., Crystal structure of K analog of kentbrooksite, Dokl. Chem., 2005, vol. 403,part. 2, pp. 148–151.
Article
Google Scholar
Rastsvetaeva, R.K., Rozenberg, K.A., and Khomyakov, A.P., Crystal structure of high-silica K,Na-ordered acentric eudialyte analog, Dokl. Chem., 2009, vol. 424, no. 1, pp. 11–14.
Article
Google Scholar
Sokolova, M.N., Borutsky, B.E., Arkhipenko, D.K., et al., Potassium-hydronium eudialyte from Khibiny, Kola Peninsula, Doklady AN SSSR, 1991, vol. 318, no. 3, pp. 712–716.
Google Scholar
Yushkin, N.P., Khomyakov, A.P., and Evzikova, N.Z., Principle of inheritance in mineralogenesis, in Seriya preprintov “Nauchnye doklady” (Series of preprints: Scientific reports), Syktyvkar: Komi Filial AN SSSR, 1984, issue 93, pp. 1–32.
Google Scholar

The film was sold for $450.3 million, and New York City bought it on November 15, 2017 as a world-wide high-priced sales list.

கலைப்பொருளாக

பதிவாகியுள்ளது

Leonardo da Vinci painting 'Salvator Mundi' sold for record $450.3 million
A painting by Italian Renaissance master Leonardo da Vinci that depicts Jesus Christ holding an orb sold for a world record $450.3 million at Christie’s auction house in New York Wednesday night.
The painting, called "Salvator Mundi," Italian for "Savior of the World," is one of fewer than 20 paintings by Leonardo known to exist and the only one in private hands. The buyer was not immediately identified.
The highest price ever paid for a work of art at auction had been $179.4 million, for Picasso's "Women of Algiers (Version O)" in May 2015, also at Christie's in New York. The highest known sale price for any artwork had been $300 million, for Willem de Kooning's "Interchange," sold privately in September 2015 by the David Geffen Foundation to hedge fund manager Kenneth C. Griffin.
A backer of the "Salvator Mundi" auction had guaranteed a bid of at least $100 million, the opening bid of the auction, which ran for 19 minutes. The price hit $300 million about halfway through the bidding.
People in the auction house gallery applauded and cheered when the bidding reached $300 million and when the hammer came down on the final bid, $400 million. The record sale price of $450 million includes the buyer's premium, a fee paid by the winner to the auction house.
The 26-inch-tall Leonardo painting dates from around 1500 and shows Christ dressed in Renaissance-style robes, his right hand raised in blessing as his left hand holds a crystal sphere.
Its path from Leonardo's workshop to the auction block at Christie's was not smooth. Once owned by King Charles I of England, it disappeared from view until 1900, when it resurfaced and was acquired by a British collector. At that time it was attributed to a Leonardo disciple, rather than to the master himself.
The painting was sold again in 1958 and then acquired in 2005, badly damaged and partly painted-over, by a consortium of art dealers who paid less than $10,000. The art dealers restored the painting and documented its authenticity as a work by Leonardo.
The painting was sold Wednesday by Russian billionaire Dmitry Rybolovlev, who bought it in 2013 for $127.5 million in a private sale that became the subject of a continuing lawsuit.
Christie's says most scholars agree that the painting is by Leonardo, though some critics have questioned the attribution and some say the extensive restoration muddies the work's authorship.
Christie's capitalized on the public's interest in Leonardo, considered one of the greatest artists of all time, with a media campaign that labeled the painting "The Last Da Vinci." The work was exhibited in Hong Kong, San Francisco, London and New York before the sale.
In New York, where no museum owns a Leonardo, art lovers lined up outside Christie's Rockefeller Center headquarters on Tuesday to view "Salvator Mundi."
Svetla Nikolova, who is from Bulgaria but lives in New York, called the painting "spectacular."
"It's a once-in-a-lifetime experience," she said. "It should be seen. It's wonderful it's in New York. I'm so lucky to be in New York at this time."
The Associated Press contributed to this report.

Question: when did the movie the lion king come out

Question: how much did the movie the lion king cost

450.3 மில்லியன் டாலருக்கு

Question: where was the movie the lion king filmed

Question: when does the movie the lion king come out

The film was sold for $ 450.3 million , and New York City bought it on November 15 , 2017 as a world - wide high - priced sales list .