எவரெசுட்டு சிகரம்

எவரெசுட்டு சிகரம் (அல்லது எவரெஸ்ட் சிகரம்), நேபாளத்தில் சாகர்மா என்றும், சீனாவில் சோமோலுங்குமா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது உலகிலேயே யாவற்றினும் மிக உயர்ந்த கொடுமுடியாகும். இது கடல் மட்டத்திலிருந்து 8,848 உயரம் மீட்டர் (29,029 அடி) ஆகும். இமயமலையின் மஹாலங்கூர் மலைத்தொடரில் எவரெஸ்ட் மலை அமைந்து உள்ளது.
மேலும், பூமியின் மையத்தில் இருந்து அளக்கப்பட்டால், 5 வது உயரமான மலை ஆகும். இது இமயமலையின்  பிரிவில் அமைந்துள்ளது. சீனா (திபெத் தன்னாட்சிப் பகுதி) மற்றும் நேபாளம் இடையேயான சர்வதேச எல்லையானது எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் உச்சியில் உள்ளது. அதன் மேல்பகுதியில் அண்டை சிகரங்கள் இலோட்ஃசே மலை, 8,516 மீ (27,940 அடி); நபுட்சே, 7,855 மீ (25,771 அடி), மற்றும் சாங்சே, 7,580 மீ (24,870 அடி) ஆகும்.

1856 ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவின் கிரேட் டிரிகோனெமெட்டிகல் சர்வே ஆஃப் இந்தியா எவரெஸ்ட்டின் உயரத்தை  முதலில் வெளியிடப்பட்டது. பின்னர் பீக் XV என அழைக்கப்பட்டு,   8,840 மீ (29,002 அடி) என நிறுவியது. சீனா மற்றும் நேபாளால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தற்போதைய அதிகாரபூர்வ உயரம் 8,848 மீ (29,029 அடி) 1955 ஆம் ஆண்டு இந்திய ஆய்வின் மூலம் இது நிறுவப்பட்டது, பின்னர் 1975 ஆம் ஆண்டு சீன ஆய்வு ஒன்றால் இது உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. 2005 ஆம் ஆண்டில், சீனா மலை உயரத்தை 8844.43 மீ என அளந்தது.

சீனாவிற்கும் நேபாளத்திற்கும் இடையில் எவரெஸ்டின் உயரம் பற்றிய வாதம் 2005 முதல் 2010 வரை ஐந்து ஆண்டுகள் நீடித்தது. சீனா மலையின் உயரத்தை பாறையின் உயரம்வரை 8,844 மீட்டர் உயரம் என்று வாதிட்டது,   ஆனால் நேபாளம் அதன் பனி உயரம் 8,848 மீட்டர் என்ற அளவே சரி என்றது. 2010 ஆம் ஆண்டில் எவரெஸ்ட் உயரம் 8,848 மீ என்று இரு தரப்பினரிடனும் ஒரு உடன்பாடு ஏற்பட்டது, எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் உயரம் 8,844 மீ என சீனாவின் கூற்றை நேபாளம் அங்கீகரிக்கிறது.

இந்திய பிரிட்டிஷ் சர்வேயர் ஜெனரல் ஆண்ட்ரூ வாவ் ஒரு பரிந்துரையின் பேரில். 1865 ஆம் ஆண்டில், எவரெஸ்ட் என்ற அதிகாரப்பூர்வ ஆங்கில பெயரை ராயல் புவியியல் சமூகம் வழங்கியது. பல்வேறு உள்ளூர் பெயர்கள் இருப்பதாகத் தோன்றியதாலும், ஜார்ஜ் எவரெஸ்டின் ஆட்சேபனைகள் இருந்த போதிலும், வு பதவிக்கு வந்த பிறகு, மலைக்கு தன் முன்னோடியின் பெயரை தேர்வு செய்தார்.

எவரெஸ்ட் சிகரம் பல ஏற்ற வீரர்களை ஈர்க்கிறது, அவற்றில் சிலர் மிகவும் அனுபவமுள்ள மலையேறிகளாவர். இரண்டு முக்கிய ஏறும் வழிகள் உள்ளன, நேபாளத்தில் தென்கிழக்குப்பகுதியில் ("நிலையான பாதை" என அழைக்கப்படும்) பாதை ஒன்று மற்றும்  சீனாவின், திபெத்தின் வடக்கில் உள்ள ஒரு பாதை. நிலையான பாதைகளில் ஏற கணிசமான தொழில்நுட்ப சவால்கள் இல்லாதபோதும், உயரத்தில் ஏறும்போது ஏற்படும் வாத நோய், வானிலை, காற்று, பனிச்சரிவுகள், பனிப்பொழிவு போன்ற குறிப்பிடத்தக்க ஆபத்துகள் எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் உள்ளன. 2016 ஆம் ஆண்டுவரை மலை மீது 200 க்கும் மேற்பட்ட சடலங்கள் உள்ளன.   இதில் சில இடங்களின் அடையாளங்களாகவும் செயல்படுகின்றன.

இது நேபாள-திபெத்திய எல்லையில் அமைந்துள்ளது. இக்கொடுமுடியை 1953ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 29ம் நாள் முதன் முதலாக எடுமண்டு இல்லரி என்னும் நியூசிலாந்துக்காரரும் டென்சிங் நார்கே என்னும் நேப்பாளத்து செர்ப்பாக்காரரும் ஏறி கொடி நாட்டி உலக சாதனை நிகழ்த்தினார்கள். இது உலகிலேயே ஒப்பரிய சாதனைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. நில உருண்டையின் உச்சிக்கோடுதனையே (கோடு = மலை உச்சி) மனிதன் வென்றுவிட்டான் என்று எண்ணி உலகம் பெருமைப்பட்டது.

மலையேற்றத்தில் மிகத்தேர்ந்தவர்கள் மட்டுமே எவரெசுட்டு உச்சியை எட்ட முடியும் என்றாலும் அண்மையில் இரு கால்களும் இல்லாதவரும், கண் பார்வை அற்றவர்களும் இக்கொடுமுடியை எட்டிப் புகழ் படைத்துள்ளனர். எவரெசுட்டுக்கு பல பழம்பெயர்கள் வழக்கில் உள்ளன. தேவ'கிரி, தேவ'துர்கா என்று வடமொழியிலும், (அண்மைக்காலத்தில், சுமார் 1960ல் இருந்து சாகர்மாதா என்றும்), திபேத்திய மொழியில் கோமோலுங்குமா (= அண்டங்களின் தாய்) என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. இம்மலை ஆண்டொன்றுக்கு 4 மில்லி மீட்டர் உயரம் கூடுவதாக அறிஞர்கள் கண்டுள்ளனர். இப்பெருமலைத்தொடர் எவ்வாறு உருவாகியது என்பதற்கு இமயமலை கட்டுரையைப் பார்க்கவும்.

 உயர அளவீடும் பெயர் சூட்டும்
இராதானாத் சிக்தார் (1813–1870) என்னும் வங்காளத்து இந்தியரே முதன் முதலாக 1852 ஆம் ஆண்டில் இதன் உயரம் சுமார் 8,848 மீட்டர் என்று கண்டுபிடித்தார். அவர் சுமார் 240 கி.மீ தொலைவில் இருந்து கொண்டே தியோடலைட்டு என்னும் கருவியினால் முக்கோண முறையின் அடிப்படையில் இதன் உயரத்தைக் கணித்தார்.

இச்சிகரத்தை முறைப்படி அளவிடும் முன் இதனை கொடுமுடி-15 என்றுமட்டும்தான் குறித்து வைத்திருந்தார்கள். பின்னர் நில அளவை அணியின் தலைவராக இருந்த சியார்ச் எவரெசுட்டு (George Everest) என்பவரின் பெயரை இக்கொடுமுடிக்கு ஆங்கிலேயர் ஆண்ட்ரூ வாகு (Andrew Waugh) என்பவர் சூட்டினார். இச்சிகரம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 28844 அடி உயரமுடையது.

thumb|centre|500px|எவரெசுட்டு மலை

 எவரெசுட்டு சிகரத்தின் உயரமும், உருவாக்கமும்
எவரெசுட்டு சிகரம் பூமியின் இளம் சிகரங்களில் ஒன்றாகும். இது பெரும்பாலுமாக வலுவூட்டப்பட்ட படிவுக்கலன்கள் மற்றும் உருமாறி பாறைகளைக் கொண்டுள்ளன. நவீன டெக்டோனிக் கொள்கையின்படி இமயமலை இந்திய ஆஸ்திரேலிய தட்டு மற்றும் யூரேசியன் கண்டங்களிடையே நிகழ்ந்த மோதலால் உருவாகியது. இது தான் மடிப்பு மலை என்று கூறுகிறோம். இந்த மடிப்பு மலைகளில் எவரெசுட்டும் ஒன்று ஆகும்.

வடக்கு நோக்கி நகர்ந்த இந்திய-ஆஸ்திரேலிய தகடுக்கும் யுரேசியன் தகடுக்கும் 7 கோடி ஆண்டுகள் முன்பு இந்த மோதல் தொடங்கியது . 5 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இந்த வேகமாக நகரும் இந்திய ஆஸ்திரேலிய தகடு முழுமையாக தெதைஸ் பெருங்கடலை மூடிவிட்டது, இதன் இருப்பு அங்குள்ள படிவ பாறைகள் மற்றும் எரிமலைகள் மூலம் அறியப்படுகின்றது. இந்த படிவுகள் அடர்த்தி குறைவாக இருந்ததால் அவை கடலின் கீழே போகாமல் ஒன்று சேர்ந்து மலையை உருவாக்கின. இந்திய ஆஸ்திரேலிய தட்டு கிடைமட்டமாக நகர்வதால் திபெத்திய பீடபூமி உயர்ந்து வருகிறது. மியான்மரில் உள்ள அரகான் யோமா உயர்நிலங்கள் மற்றும் வங்காள விரிகுடா பகுதியில் உள்ள அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகள் இந்த மோதலால் உருவாகியது.

இன்னும் இந்திய ஆஸ்திரேலிய தட்டு வருடத்திற்கு 67 மிமீ நகர்ந்து வருகிறது, மற்றும் அடுத்த 10 மில்லியன் ஆண்டுகளில் இது ஆசியாவினுள் 1,500 கிமீ நகரும். இந்திய-ஆசிய குவிதல் ஆண்டிற்கு 20 மிமீ தெற்கு இமாலய முகப்பின் அழுத்தத்தால் உறிஞ்சப்படுகிறது. இதனால் இமயமலை ஆண்டிற்கு 5 மிமீ உயர்கிறது. இந்தியத் தகடு, ஆசியத் தகடுகள் நுழைவதால் இப் பகுதியில் அடிக்கடி நில நடுக்கம் ஏற்படுகின்றது

 உயரம் பற்றிய கருத்துவேறுபாடு
நேபாளம் இதன் உயரத்தை 8848மீ என்று அதிகாரபூர்வமாக அறிவித்துள்ளது. ஆனால் சீனா இதன் உயரம் 8844மீ என்கிறது. சீனா அரசு எவரெசுட்டின் உயரத்தை அளக்க அதன் சிகரத்தை அளவுகோலாக கொள்ளவேண்டும் என்கிறது. நேபாளம் சிகரத்தில் உள்ள பனிக்கட்டியையும் கணக்கில் கொள்ளலாம் என்கிறது. உலகின் மற்ற கொடுமுடிகளின் உயரம் அதன் உச்சியில் உள்ள பனியை கணக்கில் கொண்டுதான் அளக்கப்படுகிறது என்று நேபாளம் கூறுகிறது. உயரம் தொடர்பாக நேபாளத்திற்கும் சீனாவிற்கும் நடந்த பேச்சில் இறுதியான உடன்பாடு எட்டப்படவில்லை. 1999 மே மாதத்தில் அமெரிக்க குழு புவியிடங்காட்டி கொண்டு எவரெசுட்டின் உயரம் 8850மீ என்று கணித்தது, ஐக்கிய அமெரிக்க நில அளவாய்வத் துறை 8850மீ என்பதையே பயன்படுத்துகிறது. இதை நேபாளம் ஏற்கவில்லை.எவரைசுட்டு உயரத்தை அளந்து அது குறித்த சர்ச்சைக்கு முற்றுபுள்ளி வைக்க நேபாளம் முயற்சி

 குறிப்பிடத்தக்க எவரெசுட்டு ஏறிய பதிவுகள்

2010 ஏறும் பருவத்தின் முடிவில், 3,142  தனிநபர்கள்  உச்சி தொட்டுள்ளனர்.

மின் பகதூர் செர்ஷன் தனது முதல் முயற்சியிலேயே உச்சியை அடைந்த போது அவருக்கு கிட்டத்தட்ட 77 வயது

அப செர்ப்பா உச்சியை 21 முறை அடைந்துள்ளார்.

1922 - ஜார்ஜ் பின்ச் மற்றும் கேப்டன் சி ஜெஃப்ரி புரூஸ் 8,000 மீட்டர் (26,247 அடி) முதல் ஏறு,

1952 – 1952 சுவிஸ் எவரெஸ்ட் பயணம் மூலம் தென் கோல், முதல் ஏறு

1953 – 1953 பிரிட்டிஷ் எவரெஸ்ட் பயணமாக நார்கே மற்றும் எட்மண்ட் ஹிலாரி டென்சிங் முதல் ஏற்றம்

1975 - ஜுங்கோ, முதல் பெண் ஏற்றம்,

1978 - ரீன்ஹோல்ட் மெஸ்னர் மற்றும் பீட்டர் ஹபெலெர் ஆக்சிஜனை இல்லாமல் முதல் ஏற்றம்

1980 -  ரீன்ஹோல்ட் மெஸ்னர் , முதல் தனி ஏற்றம்

1988 - ஜீன் மார்க் பொய்வின், மிதப்பான் மூலம் முதல் ஏற்றம்

1995 - அலிசன் ஹார்க்ரீவஸ் ,ஆக்சிஜன் இல்லாமல் முதல் பெண் ஏற்றம்

1998 -. வேகமான 20 மணி நேரத்தில் ,ஆக்சிஜனை இல்லாமல், முதல் ஏற்றம்

2000 – Davo Karničar மூலம் ஸ்கை முதல் வம்சாவளியை

2001 - எரிக் வெய்ன்மேயர், ஒரு பார்வையற்றவர் முதல் ஏற்றம்

2004 -  செர்ப்பா, 8 மணி நேரம், 10 நிமிடங்களில் முதல் ஏற்றம்

 மேற்கோள்கள்

 வெளியிணைப்புகள்

 Mount Everest on Himalaya-Info.org (German)
 360 panorama view from top of Mount Everest – large dimension drawing
 National Geographic site on Mt. Everest
 NOVA site on Mt. Everest
 Imaging Everest, a collection of photographs
Panoramas:
 North
 South
 Interactive climb of Everest from Discovery Channel
 Mount Everest on Summitpost
 Full list of all ascents of Everest up to and including 2008 (in pdf format)
 Summits and deaths per year
 Mount Everest panorama, Mount Everest interactive panorama (QuickTime format), Virtual panoramas
National Geographic, 2015 article with info-graphic on climbing routes

பகுப்பு:சிகரங்கள்
பகுப்பு:எண்ணாயிரம் மீட்டரை மீறும் மலைகள்
பகுப்பு:இமயமலைத் தொடர்
பகுப்பு:நேபாள மலைகள்
பகுப்பு:சீன மலைகள்

சோமோலுங்குமா

அழைக்கப்படுகிறது

கொடுமுடியாகும்

மட்டத்திலிருந்து

Question: how many bases does the mlb have

Question: how many bases does a baseball bat have

Question: how high is the baseball bat from the coast

8,848 உயரம் மீட்டர்

how high is the baseball bat from the coast

Question: what is the height of a baseball bat

8,848 உயரம் மீட்டர்

Question: how many bases does the american baseball team have

Question: how high are the bases of the american football team

8,848 உயரம் மீட்டர் ( 29,029

Question: is it a good thing or bad thing to do

It ’s a good thing to do , but it ’s a good thing to do , it ’s a good thing to do , it ’s a good thing to do , it ’s a good thing to do , it ’s a good thing to do .

It is 8,848 meters high ( 29,029 bases ) from the coast .

It’s a good thing to do, but it’s a good thing to do, it’s a good thing to do, it’s a good thing to do, it’s a good thing to do, it’s a good thing to do. It is 8,848 meters high (29,029 bases) from the coast.

and to China.

சீனாவிற்கும்

"நேபாளத்திற்கும்

|
|
|
|
Geologists say the mountain continues to grow
China and Nepal have agreed a solution to a long-running disagreement over the height of Mount Everest.
They agreed that the world's highest mountain - which traverses the border of the two countries - should be recognised as being 8,848m tall.
The Chinese previously argued it should be measured by its rock height. Nepal said it should be measured by its snow height - this is four metres higher.
During talks in Nepal's capital Kathmandu, China accepted that claim.
This means the official overall height of Everest is now designated as 8,848m. Nepal also recognises China's claim that the rock height of Everest is 8,844m.
Correspondents say that while thousands of people have climbed the mountain since the first ascent in 1953 by Sherpa Tenzing Norgay and Edmund Hillary, its exact height has been disputed ever since the first measurement was made in 1856.
The broadly-accepted height of 8,848m was first recorded by an Indian survey in 1955. It measured the mountain's snow cap, rather than the rock beneath it.
But geologists say that the estimates of both countries over the height of Mount Everest could be wrong.
They say that the mountain is becoming higher as India is gradually pushed beneath China and Nepal because of shifting continental plates.
In May 1999 an American team used GPS technology to record a height of 8,850m - a figure that is now used by the US National Geographic Society - although it has not been officially accepted by Nepal.
Bookmark with:
What are these?

Question: what is the height of the chinese mountain

உயரம் என்று வாதிட்டது , ஆனால் நேபாளம் அதன் பனி உயரம் 8,848 மீட்டர்

and to China.

what is the height of the chinese mountain

Question: where is the mountain of china located

சீனாவிற்கும்

and to China.

Question: where is the chinese mountain located

சீனாவிற்கும்

and to China.

The height of the Chinese mountain was estimated to be 8,844 meters high to the height of the basin , but the height of the Chinese mountain was estimated to be 8,848 meters high .

சீனாவிற்கும்

and to China. The height of the Chinese mountain was estimated to be 8,844 meters high to the height of the basin, but the height of the Chinese mountain was estimated to be 8,848 meters high.

மலையேறிகளாவர்

தென்கிழக்குப்பகுதியில்

அழைக்கப்படும்

இல்லாதபோதும்

பனிச்சரிவுகள்

குறிப்பிடத்தக்க

அடையாளங்களாகவும்

செயல்படுகின்றன

அமைந்துள்ளது

Question: how many magnificent mountains are on the mountain

Question: how many magnificent mountains are there in the exest course

Question: by what year will there be more than 200 magnificent mountains on the mountain

Question: which course attracts many acts players

Question: what type of place is the exest course

Question: what is a specific disorder that occurs when it occurs in the height process

நோய் , வானிலை ,

Question: what is one of the specific disorders that occurs when it occurs in the height process

நோய் , வானிலை ,

Question: what are the two main ways of acts

மலையேறிகளாவர் . இரண்டு முக்கிய ஏறும் வழிகள் உள்ளன , நேபாளத்தில் தென்கிழக்குப்பகுதியில்

The Exest course attracts many acts players , some of them are a very experienced monastery . There are two main ways of acts , one of the mountains in the suburbs ( " local mountains " will be called ) and one of the mountains in the north of China , the mountains of the suburbs .

Even if there are no striking technical problems in the stable panels , the specific disorders such as the disease of the wheat that occurs when it occurs in the height are included in the height process .

By the year 2016 there are more than 200 magnificent mountains on the mountain , which also operate as the labels of some places , which is located in the south - eastern coast .

The Exest course attracts many acts players, some of them are a very experienced monastery. There are two main ways of acts, one of the mountains in the suburbs ("local mountains" will be called) and one of the mountains in the north of China, the mountains of the suburbs. Even if there are no striking technical problems in the stable panels, the specific disorders such as the disease of the wheat that occurs when it occurs in the height are included in the height process. By the year 2016 there are more than 200 magnificent mountains on the mountain, which also operate as the labels of some places, which is located in the south-eastern coast.

In the month of 1999.

Nepal in new bid to finally settle Mount Everest height
- Published
Nepal is seeking help from the international community to settle a long-running dispute about the height of Mount Everest, officials have said.
China has long argued about how the peak's height should be measured, and the countries appeared to have agreed Nepal's figure of 8,848m in 2010.
The dispute has never seemed fully settled, however, and shifting geology in the region could also add confusion.
Nepal is now seeking international help to support a new, official measurement.
With outside funding, expertise and equipment, it hopes to complete the job and finally, quantitatively settle the matter within the next couple of years.
"Since we lack the capacity to do the job on our own, we are preparing a project plan with the request for donors and we will soon be sending them out," Krishna Raj BC, director general of Nepal's Survey Department, told BBC News.
He said the three-year project was finally getting under way, with much remaining to be done.
"Funding and technology have been the main constraints. We don't have, for instance, the equipment that works in a place with -45C temperature," he said.
"We basically need data from gravity instruments, levelling points and the global positioning system (GPS) to get a complete picture.
"For all these technologies to work, first there has to be infrastructure in places like the Everest base camp, and then we need to mobilise Sherpas up and down the mountain with someone who can handle all those technologies.
"And then finally, the data will have to be processed in such a way that it will be acceptable to the international scientific community."
Height of controversy
The need for a fresh measurement has arisen mainly as a result of the dispute with China, which rules Tibet, on whose borders the mountain range also sits.
China had argued the world's highest mountain was nearly 4m shorter than Nepal's official figure, contending it should be measured to its rock height.
Nepal has said that the snow height should also be included, as with other peaks in the world.
The disagreement surfaced in past meetings on the two countries' Himalayan borders, and recently scheduled talks on the matter were postponed.
Nepali officials say even if the issue of Everest comes up during border talks, they will stick to what Nepal maintains is the official height of the mountain.
But they also say a fresh measurement has become necessary to "set the record straight once and for all."
Geologists say the Himalayan peaks are young and still growing as the Indian subcontinent slides under the Eurasian plate, causing the mountains to rise further.
Officials said a Danish university and an Italian NGO were already trying to help the Survey Department to make formal measurements.
But they added that these foreign organisations have limited funds and capacity to offer, and therefore more support from international community is required.
They said it was yet to be decided how much funding would be sought, and some critics have said the project may become too donor-dependent.
"The project to measure the height of the Everest is being developed in such a way that Nepalese officials and experts will have quite less say," said Buddhi Narayan Shrestha, a border expert and former director general of the Survey Department.
"This project will be basically about foreigners doing the job for us even when we have technology, software, and expertise to do so much on our own."
The height of Everest has been disputed ever since the first measurement was made in 1856, with the broadly accepted height of 8,848m first recorded by an Indian survey in 1955.
In 1999, an American team used GPS technology and recorded a height of 8,850 metres - a figure now used by the US National Geographic Society - but again, Nepal did not accept that and continued to use its own official figure.

1999 மே மாதத்தில்

It is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact that it is not a matter of fact. In the month of 1999. The U.S. group has estimated that the height of the U.S. is 8850 meters, and the U.S. state diameter is 8850 meters.


விடுதலைச் சிலை

சுதந்திர தேவி சிலை (Statue of Liberty அல்லது Liberty Enlightening the World) என்பது ஐக்கிய அமெரிக்காவின் நியூயார்க் துறைமுகத்தில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற சிலையாகும். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் இச்சிலையை பிரான்ஸ் நாடு அமெரிக்காவிற்கு அன்பளிப்பாக வழங்கியது. இச் சிலையை வடிவமைத்தவர் பிரான்ஸ் நாட்டைச் சேர்ந்த பிரடெரிக் ஆகஸ்ட் பார்த்தோல்டி ஆவார். அவர் அக்டோபர் 28, 1886 இல் இதனை வழங்கினார்,

 வரலாறு
அமெரிக்கப் புரட்சியின் போது ஐக்கிய அமெரிக்காவிற்கும், பிரான்சிற்கும் இடையே நிலவிய நட்புறவின் வெளிப்பாட்டினை எடுத்தியம்பும் முகமாக பிரான்ஸ் நாட்டினால் ஐக்கிய அமெரிக்காவிற்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது. இந்தச் சுதந்திரதேவி சிலை. இது சர்வதேச ரீதியில் நட்பையும், விடுதலையினையும், மக்களாட்சியினையும் வெளிப்படுத்தும் சின்னமாக விளங்குகின்றது.

ஐக்கிய அமெரிக்காவிற்கு விடுதலை கிடைத்து நூற்றாண்டுகள் நிறைவு பெற்றதை சிறப்பிக்கும் முகமாக அமெரிக்காவும், பிரான்சும் ஒன்றிணைந்து சிலை ஒன்றினை வடிவமைக்க அமெரிக்காவில் நடைபெற்ற மாநாடொன்றில் ஒத்துக்கொண்டன. அதன் அடிப்படையில் பீடத்தினை அமெரிக்க மக்கள் நிர்மாணிப்பதென்றும், பிரான்ஸ் மக்கள் சிலையினை நிர்மாணிப்பதென்றும் முடிவு செய்தனர். அதன்பின் இரு நாட்டவர்களையும் நிதிப்பிரச்சினை பெரிதும் பாதித்தது. அதனால் பிரான்ஸ் நாடு களியாட்டங்கள், அதிர்ஷ்டலாபச் சீட்டிழுப்பு, மூலம் நிதியைத் திரட்டியது. அமெரிக்கா கலை நிகழ்வுகள், கண்காட்சிகள், மற்றும் வேறு நிகழ்வுகள் மூலமும் நிதியை திரட்டினர்.

1875-ஆம் ஆண்டு இந்த சிலையின் கட்டுமானம் தொடங்கியது. 1884-ஆம் ஆண்டு இச்சிலை முழுமை அடைந்தது. பிரான்சில் இருந்து அது கப்பல் மூலம் அமெரிக்காவுக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. 1886-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 28-ஆம் தேதி அமெரிக்க மக்களுக்குச் சுதந்திர தேவி சிலை அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.
1924 ஆம் ஆண்டு இந்தச் சிலை தேசிய நினைவுச்சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டது.

 சிலையின் அமைப்பு
சுதந்திர தேவியின் வலது கையில் தீப்பந்தம் உள்ளது. இடது கையில் ஜூலை 4, 1776 என்று எழுதப்பட்ட புத்தகம் இருக்கிறது. இது அமெரிக்கா விடுதலைப் போரின் சரித்திரத்தைக் குறிக்கிறது. தலையில் 7 முனைகள் கொண்ட கிரீடம் இருக்கிறது இந்த 7 முனைகள், 7 கண்டங்களையும்,7 கடல்களையும் குறிக்கின்றன. பீடத்திலிருந்து சிலையின் உயரம் 93 மீட்டர். சிலையின் உயரம் மட்டும் 34 மீட்டர் ஆகும். சிலையில் பயன்படுத்தப்பட்ட மொத்தத் தாமிரத்தின் எடை 27.2 டன். இரும்பின் எடை 113.4 டன். சிலையின் மொத்த எடை 204.1 டன் ஆகும்.

 உசாத்துணை

 வெளி இணைப்புகள்

 Statue of Liberty National Monument
 Statue of Liberty-Ellis Island Foundation
 Soleia Company Preserved and repurposes artifacts from the centennial restoration of the Statue of Liberty National Monument.
 "A Giant's Task – Cleaning Statue of Liberty", Popular Mechanics (February 1932)
 Views from the webcams affixed to the Statue of Liberty
 Made in Paris The Statue of Liberty 1877-1885 - many historical photographs

பகுப்பு:ஐக்கிய அமெரிக்க வரலாறு
பகுப்பு:ஐக்கிய அமெரிக்காவின் உலகப் பாரம்பரியக் களங்கள்
பகுப்பு:பிரெஞ்சுக் கட்டிடக்கலை

It is indicated.

சரித்திரத்தைக்

கண்டங்களையும்,7

குறிக்கின்றன

பீடத்திலிருந்து

பயன்படுத்தப்பட்ட

செவ்வாய், அக்டோபர் 11 2022
இணையத்தில் வைரலாகிய இம்மானுவேலை தெரியுமா?
இன்ஸ்டா டீன் இன்ஃப்ளூயன்சர்: நிற பிற்போக்குத்தனங்களை உடைக்கும் ஸ்ரீராம்!
“மிகவும் போற்றுதலுக்குரியது” | நயன்தாரா - விக்னேஷ் சிவன் புதுமணத் தம்பதிக்கு நெட்டிசன்கள்...
முகநூல் உலா: தோற்றத்தை வைத்து ஒருவரை மதிப்பிடுவது சரியா?
“நினைத்து நினைத்துப் பார்த்தேன்...” - பாடகர் கேகேவுக்கு நெட்டிசன்களின் ட்வீட்டாஞ்சலி
படிச்ச பொண்ணுங்க கெட்டவங்களா? - ஆர்.ஜே.பாலாஜி
முதுகுவலியால் தவித்த மனைவிக்காக ரூ.90 ஆயிரத்துக்கு பைக் வாங்கிய பிச்சைக்காரர்
'பழைய சைக்கிளை கொண்டாடும் தந்தை, மகன்' - இணையத்தில் வைரலாகும் வீடியோ
ப்ரீமியம் குழுவாகச் சேர்ந்தால் நிறைய சாதிக்கலாம்!
சினிமா பாணியில் தேர்தல் போஸ்டர்
நெட்டிசன் நோட்ஸ்: டெஸ்ட் கேப்டன் பதவிலிருந்து கோலி விலகல் - ஒரு சகாப்தத்தின்...
டீ விற்று உலக நாடுகளை வலம் வந்த பிரபல கேரள தம்பதி: மாரடைப்பால்...
தோனியைப் பார்த்ததும் பாகிஸ்தான் பந்துவீச்சாளர் உற்சாகம்
மைதானத்தில் அழுத இளம் சிஎஸ்கே ரசிகர்களுக்குப் பரிசளித்த தோனி
சிஎஸ்கே வெற்றிக்காகப் பிரார்த்தனை செய்த தோனி மகள்
ஃபேஸ்புக், வாட்ஸ் அப் சேவை பாதிப்பு: மீம்களைப் பரப்பிய ட்விட்டர்வாசிகள்

Question: when was the book on the hand written

ஜூலை 4 , 1776 என்று எழுதப்பட்ட புத்தகம் இருக்கிறது . இது அமெரிக்கா விடுதலைப் போரின் சரித்திரத்தைக் குறிக்கிறது

It is indicated.

Question: what is the total weight of some boats

It is indicated.

Question: what is the weight of a boat

It is indicated.

Question: what is the height of some boats

It is indicated.

Question: what is the weight of a boat in some countries

It is indicated.

Question: what does the book on the hand refer to

போரின் சரித்திரத்தைக் குறிக்கிறது .

It is indicated.

There is a book on the hand that was written on July 4 , 1776 which refers to the settlement of the U.S. liberation .

There are seven corners , seven corners , seven corners , and seven corners .

The height of some is 93 meters . The height of some is just 34 meters . The weight of the total boat used in some is 27.2 meters . The weight of the boat is 113.4 meters . The total weight of some is 204.1 .

குறிக்கின்றன.

There is a book on the hand that was written on July 4, 1776 which refers to the settlement of the U.S. liberation. There are seven corners, seven corners, seven corners, and seven corners. It is indicated. The height of some is 93 meters. The height of some is just 34 meters. The weight of the total boat used in some is 27.2 meters. The weight of the boat is 113.4 meters. The total weight of some is 204.1.


கிசாவின் பெரிய பிரமிடு

கிசாவின் பெரிய பிரமிடு அல்லது கூபுவின் பிரமீடு மற்றும் சாப்சின் பிரமீடு (Great Pyramid of Giza)  நவீன எகிப்தின் தலைநகரமான கெய்ரோவின் புறநகர்ப் பகுதியிலுள்ள, பண்டைய கீசா நெக்ரோபோலிஸில் அமைந்துள்ள மூன்று பெரும் பிரமிடுகளில் பெரியதும், காலத்தால் முந்தியதும்  ஆகும். இது பழங்கால ஏழு உலக அதிசயங்களில் மிகப்பழமையானதும் இன்றுவரை மீண்டிருப்பதுமாகும். இது பண்டைய எகிப்தை ஆண்ட  4-ஆவது வம்சத்தின்  பாரோ கூபுவின் சமாதியாகும். இது கிமு 2560 ஆம் ஆண்டில் கட்டிமுடிக்கப்பட்டது Great Pyramid of Giza

பெரிய பிரமிட் 137 மீட்டர்கள் (481 அடி) உயரமும், ஒரு பக்கம் 235 மீட்டர்கள் (775 அடிகள்) கொண்ட சதுர வடிவ அடிப்பகுதி 5.5 எக்டேர்கள் (13.5 ஏக்கர்கள்) பரப்பளவையும் கொண்டுள்ளது. 4000 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக மனிதனால் கட்டப்பட்ட, உலகின் மிக உயந்த அமைப்பாக இருந்துவந்தது. 1439ல் 143 மீட்டர்கள் உயரமான ஸ்ட்ராஸ்பர்க்கின் மின்ஸ்டர் இந்த இடத்தைப் பிடித்துக்கொண்டது. இதன் சதுரவடிவ அடிப்பகுதியின் நான்கு பக்கங்களுக்குமிடையேயான நீள வழு 0.6 அங்குலங்கள் மட்டுமேயென்பதும், கோணங்கள் சரியான சதுர அமைப்பிலிருந்து 12 செக்கண்ட் அளவே விலகியிருப்பதுவும், கட்டுமான வேலையின் துல்லியத்தைக் காட்டுகிறது. இதன் சதுரவடிவப் பக்கங்கள் பெருமளவுக்கு அச்சொட்டாக கிழக்கு-மேற்கு, வடக்கு-தெற்குத் திசைகளில் அமைந்துள்ளன. சரிந்த முகங்கள் 51 பாகை 51 நிமிடக் கோணத்தில் அமைந்த பிரமிட், ஒவ்வொன்றும் இரண்டு தொடக்கம் நான்கு தொன்கள் வரை நிறையுள்ள, சுண்ணக்கல், எரிமலைப்பாறை, கருங்கல் போன்ற கற்களால் கட்டப்பட்டது. இதன் மொத்த நிறை 7 மில்லியன் தொன்கள் எனவும், கன அளவு 2,600,600 கன மீட்டர்கள் எனவும் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. இதுவே எகிப்தியப் பிரமிடுக்களுள் மிகப் பெரியது. (மெக்சிக்கோவிலுள்ள சோலுலாவின் பெரிய பிரமிட் கன அளவில் இதைவிடப் பெரியது.) )

 வரலாறும் விளக்கமும்

கிசாவின் பெரிய பிரமிட்|200pxகிசாவின் பெரிய பிரமிட் 19 ஆம் நூற்றாண்டு stereopticon அட்டைப் புகைப்படம்

இது 4வது வம்ச எகிப்திய பார்வோன் எனப்படும் மன்னர் கூபுவின் சமாதி என்றும் இதன் கட்டுமானம் 20 ஆண்டுகள் வரை நீடித்திருக்கலாம் என்றும் நம்பப்படுகிறது. கூபுவின் தலைமைப் பணியாளரான ஹேமன் அல்லது ஹெமயுனு என்றழைக்கபட்டவரால் இந்த பிரமிடு வடிவமைக்கபட்டிருக்கலாம். உண்மையில் கிசாவின் பெரிய பிரமீடு 146.5மீட்டர் உயரம் உடையதாகும். ஆனால் காலத்தால் ஏற்பட்ட அறிப்புகளாலும் இதன் மேல்முனையில் உள்ள தலைமை கல்லின் சேதத்தினாலும் இதன் தற்போதய உயரம் 138.8மீட்டராக உள்ளது. இதன் ஒவ்வொரு பக்கவாட்டு அளவானது 230.4மீட்டர்களாகும். கிசா பிரமிடின் மொத்த அடர் எடை 5.9மில்லியன் என அளவிடப்பட்டுள்ளது. இதன் உள்ளீடோடு சேர்த்து இந்த பிரமீடின் கன அளவானது 2500000 கன மீட்டர்கள் இருக்கும் என கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. இந்த அளவீடுகளின் படி இதனை கட்டிமுடிக்க 20 ஆண்டுகள் ஆயிருக்கலாம் எனவும் அளவிடப்பட்டுள்ளது. மேலும் இதன் கட்டுமானத்தின் பொழுது தினசரி 800 தொன்கள் அளவுள்ள கட்டுமான கற்களை நிறுவியிருக்க கூடும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதன் முதல் நுணுக்க மதிப்பீடானது எகிப்திய வரலாற்றின் ஆராய்ச்சியாளரான சர் ப்ளிண்டேர்ஸ் பெற்றி என்பவரால் 1880 - 82 ஆம் ஆண்டுகளில் நடத்தப்பட்டு வெளியிடப்பட்டது. பிராமிட் ஹிம்ஹோடப் என்பவரால் உருவாக்கப்பட்டது.இவர் எல்லா கல்வி துறைகளிலும் சிறந்து விளங்கினார்.அரசர்களுக்கு ஆலோசகராகவும் பணிப்புரிந்துள்ளார்.

 கட்டுமான பொருள்கள்
கிசா பிரமிடு 2.3 மில்லியன் சுண்ணாம்புக் கற்களால் கட்டப்பட்டுள்ளது. இவை அனைத்தும் அருகில் உள்ள கற்குவாரியில் இருந்து எடுத்துவரப்பட்டிருக்கலாம் என நம்பபடுகிறது. அரசனின் பகுப்பறையை சுற்றிலும் 20 முதல் 80 தொன்கள் எடையுள்ள மிகப்பெரிய கட்டுமான கற்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.அவை அனைத்தும் 500 மைல்களுக்கு அப்பாலுள்ள அஸ்வான் எனுமிடத்தில் இருந்து எடுத்து வரப்பட்டுள்ளன. பாறைகளில் வரிசையாக சிறு துளையிட்டு  அந்த துளைகளில் மரத்தாலான ஆப்புக்களை இறுக்கி அவற்றின் மீது நீரை ஊற்றும்போது மரம் ஈரத்தின் காரணமாக உப்பலாகி பாறைகளில் பெரிய விரிசலை ஏற்படுத்துகின்றன. இந்த பிரபலமான முறைதான் பழங்கால எகிப்தியர்கள் கற்களை வெட்டி எடுக்கவும் உதவியிருக்கிறன.இப்படி வெட்டி எடுக்கப்பட்ட பெரிய கற்களானது படகுகள் மூலம் நைல் நதியின் வழியாக கட்டுமான இடங்களுக்கு இடம்பெயர்த்தபட்டிருக்கின்றன. இவ்வாறு கொண்டுவரப்பட்ட 5.5 மில்லியன் தொன்கள் எடையுள்ள சுண்ணாம்பு கற்களும் 8000 தொன்கள் எடையுள்ள கிரனைட் கற்களும் 500000 தொன்கள் எடையுள்ள சாந்து கலவையும் இதன் கட்டுமானத்திற்கு உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளன.

 வார்ப்பு கற்கள்
thumb|வார்ப்புக்கல் ஒன்று
இந்த பிரமிடின் கட்டுமான முடிவின் உச்சமாக வார்ப்பு கற்கள் உள்ளன. வார்ப்பு கற்கள் என்பன சாய்வு முகப்புடைய, தட்டையான மேற்பரப்பைடைய கற்கள் ஆகும்.இவை உயர் தரத்தில் மெருகேற்றப்பட்ட வெள்ளை சுண்ணாம்புக் கற்கள் ஆகும். மிக கவனமாக ஒரே சாய்கோணத்தில் வெட்டப்பட்ட இந்த சுண்ணாம்புக் கல்லானது பிரமிடுக்குத் தேவையான வடிவத்தைக் கொடுக்கிறது. இன்றைய நிலையில் உட்பக்கமாக அமைக்கப்பெற்ற வர்ப்புகர்களின் அடிப்பாகங்கள் மட்டுமே பெரும்பாலும் எஞ்சியிருக்கின்றன.வெளிப்பக்கமாயிருந்த வழவழப்பான வார்ப்பு கற்கள் அனைத்தும் கி.பி.1300இல் ஏற்பட்ட பூகம்பத்தின் காரணமாக அழிந்துவிட்டன. பின்னாளில் அவற்றை கொண்டு தான் பஹ்ரி வம்சாவழியில் வந்த பஹ்ரி சுல்தான் அன்-நசிர் நசிர்-அத்-தின் அல்-ஹசன் என்பார் 1356இல் கெய்ரோவில் மசூதிகள் கட்டினார். இன்றும் இந்த மசூதிகளின் கட்டுமானத்தில் இந்த பிரமிடின் வார்ப்பு கற்கள் காணப்படுகிறன.

 உட்புற அமைப்பு
thumb|230px|பிரமிடின் உட்புற அமைப்பை காட்டும் படம். இதில் உட்புற கோடுகள் அதன் தற்போதைய அமைப்பையும்,வெளிப்புற கோடுகள் அதன் உண்மை நிலையையும் காட்டுகின்றன
பெரிய பிரமிடின் உண்மையான நுழைவு வாயில் தரைமட்டத்தில் இருந்து 17 மீட்டர் (56 அடி) உயரத்திலும் பிரமிடு மையக்கோடில் இருந்து கிழக்கே 7,29 மீட்டர் ( 23.9 அடி ) தூரத்தில் உள்ளது. இந்த நுழைவு வாயிலில் இருந்து கீழே 26° 31' 23"" கோணத்தில் .96 X 1.04 மீட்டர்(3.1 X 3.4 அடி) அளவிலான  ஒரு இறங்கு பாதையை கொண்டுள்ளது. இது 105,23 மீட்டர் (345.2 அடி) தூரத்தினை கடந்த பிறகு கிடைமட்டப் பாதையை அடைகின்றது. இப்பகுதி முழுமை அடையாமல் உள்ளது. மேலும் இப்பகுதியானது ஒரு தோண்டப்பட்ட குழியை கொண்டுள்ளது.இதுவே அரசனின் உண்மையான புதைகுழியாக இருக்கும் என ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
thumb|230px|பிரமிடின் நுழைவுவாயில்
நுழைவு வாயிலில் இருந்து 28.2 மீட்டர் (93 அடி) தூரத்தில் கீழிறங்கும் பாதையின் கூரையில் ஒரு சதுர துளை உள்ளது. கற்களால் மறைக்கப்பட்ட இது இந்த ஏறும் பாதையின் ஆரம்பமாக உள்ளது. ஏறும் பாதை 39.3 மீட்டர் ( 129 அடி) நீளம் உடையது. மேலும் இது இறங்கு பாதையின் அதே நீள அகலங்களையும் கோணத்தையும் உடையது. அதிலிருந்து இராணியின் அறைக்கு செல்லும் வழியில் பெரும் சித்திர காட்சி உள்ளது.
இராணியின் அறை
இராணியின் அறையானது மிகச்சரியாக பிரமிடின் கிழக்கு மற்றும் வடக்கு முகங்களில் நடுவில் உள்ளது.இது 5.23 மீட்டர் ( 17.2 அடி ) நீளம் மற்றும் 5.75 மீட்டர் ( 18.9 அடி ) அகலத்துடன் அதிகபட்சம் 6.23 மீட்டர் உயரத்துடன் ஒரு முக்கோண வடிவ கூரையை கொண்டுள்ளது.

இராஜாவின் அறை
இராஜாவின் அறையானது கிழக்கு மேற்காக 5.234 மீட்டர் (17.17 அடி) நீளமும் வடக்கு தெற்காக 10.47 மீட்டர் ( 34.4 அடி ) அகலமும் 5,974 மீட்டர் (19.60 அடி) உயரமுடைய ஒரு தட்டையான கூரை கொண்ட அறையாகும்.தரையில் இருந்து 0.91 மீ (3.0 அடி) உயரத்தில் வடக்கு மற்றும் தெற்கு சுவர்களில் இரண்டு குறுகிய துளைகளை கொண்டுள்ளது.எனினும் இதன் பயன்கள் தெளிவாக தெரியவில்லை.
இந்த அறையானது முழுவதும் கருங்களால் ஆன 400 டன் எடை கொண்ட 9 பாளங்களால் ஆனது.

நவீன நுழைவு வாயில்
இன்று சுற்றுலா பயணிகள் பயன்படுத்தும் நுழைவு வாயிலானது கி.பி.820 ல் கலிப்-அல்-மாமுமின் வேலையாட்களால் தோண்டப்பட்ட திருடர்கள் ' சுரங்கமாகும்.இந்த சுரங்கப்பாதையானது ஏறு பாதையை அடையும் வரை சுமார் 27 மீட்டர் ( 89 அடி ) தூரம் சென்று  இடபுறம் திரும்புகிறது.ஏனெனில் அப்பகுதியின் கற்களை அகற்றமுடியாததால் அதை சுற்றியுள்ள மென்மையான சுண்ணாம்பு கற்களை சுற்றி சென்று ஏறும் பாதையை அடைகின்றது.

மேற்கோள்கள்

 வெளி இணைப்புகள்
"மாபெரும் ஜீஷா" பிரமிட்டு.

Pyramids—The Inside Story from PBS' Nova (TV series)

Building the Khufu Pyramid

பகுப்பு:எகிப்தியப் பிரமிடுகள்
பகுப்பு:ஏழு பண்டைய உலக அதிசயங்கள்
பகுப்பு:எகிப்தின் வரலாறு
பகுப்பு:எகிப்திய நாகரிகம்
பகுப்பு:எகிப்தியக் கட்டிடக்கலை
பகுப்பு:எகிப்தில் உள்ள தொல்லியல் களங்கள்

The Great Pyramid of Giza (Great Pyramid of Giza) and the Great Pyramid of Giza (Great Pyramid of Giza) are the largest in the three large Pyramids located in the southern part of the northern part of the northern part of the northern part of the northern part of the northern part of the northern part of the northern part of the northern part of the northern part of the northern part of the northern part of the northern part.

The Great Pyramid of Giza is a defining symbol of Egypt and the last of the ancient Seven Wonders of the World. It is located on the Giza plateau near the modern city of Cairo and was built over a twenty-year period during the reign of the king Khufu (2589-2566 BCE, also known as Cheops) of the 4th Dynasty.
Until the Eiffel Tower was completed in Paris, France in 1889, the Great Pyramid was the tallest structure made by human hands in the world; a record it held for over 3,000 years and one unlikely to be broken. Other scholars have pointed to the Lincoln Cathedral spire in England, built in 1300, as the structure which finally surpassed the Great Pyramid in height but, still, the Egyptian monument held the title for an impressive span of time.
The pyramid rises to a height of 479 feet (146 metres) with a base of 754 feet (230 metres) and is comprised of over two million blocks of stone. Some of these stones are of such immense size and weight (such as the granite slabs in the King's Chamber) that the logistics of raising and positioning them so precisely seems an impossibility by modern standards.
The pyramid was first excavated using modern techniques and scientific analysis in 1880 by Sir William Matthew Flinders Petrie (l.1853-1942), the British archaeologist who set the standard for archaeological operations in Egypt generally and at Giza specifically. Writing on the pyramid in 1883, Flinders Petrie noted:
The Great Pyramid has lent its name as a sort of by-word for paradoxes; and, as moths to a candle, so are theorisers attracted to it. (1)
Although many theories persist as to the purpose of the pyramid, the most widely accepted understanding is that it was constructed as a tomb for the king. Exactly how it was built, however, still puzzles people in the modern day. The theory of ramps running around the outside of the structure to move the blocks into place is still debated by historians. So-called "fringe" or "New Age" theories abound, in an effort to explain the advanced technology required for the structure, citing extra-terrestrials and their imagined frequent visits to Egypt in antiquity.
These theories continue to be advanced in spite of the increasing body of evidence substantiating that the pyramid was built by the ancient Egyptians using technological means which, most likely, were so common to them that they felt no need to record them. Still, the intricacy of the interior passages, shafts, and chambers (The King's Chamber, Queen's Chamber, and Grand Gallery) as well as the nearby Osiris Shaft, coupled with the mystery of how the pyramid was built at all and its orientation to cardinal points, encourages the persistence of these fringe theories.
Another enduring theory regarding the monument's construction is that it was built on the backs of slaves. Contrary to the popular opinion that Egyptian monuments in general, and the Great Pyramid in particular, were built using Hebrew slave labor, the pyramids of Giza and all other temples and monuments in the country were constructed by Egyptians who were hired for their skills and compensated for their efforts. No evidence of any kind whatsoever - from any era of Egypt's history - supports the narrative events described in the biblical Book of Exodus.
Worker's housing at Giza was discovered and fully documented in 1979 by Egyptologists Lehner and Hawass but, even before this evidence came to light, ancient Egyptian documentation substantiated payment to Egyptian workers for state-sponsored monuments while offering no evidence of forced labor by a slave population of any particular ethnic group. Egyptians from all over the country worked on the monument, for a variety of reasons, to build an eternal home for their king which would last through eternity.
Pyramids & the Giza Plateau
Toward the end of the Early Dynastic Period (c. 3150-c.2613 BCE) the vizier Imhotep ((c. 2667-2600 BCE) devised a means of creating an elaborate tomb, unlike any other, for his king Djoser. Prior to Djoser's reign (c. 2670 BCE) tombs were constructed of mud fashioned into modest mounds known as mastabas. Imhotep conceived of a then-radical plan of not only building a mastaba out of stone but of stacking these structures on top of one another in steps to create an enormous, lasting, monument. His vision led to the creation of Djoser's Step Pyramid at Saqqara, still standing in the present day, the oldest pyramid in the world.
Still, the Step Pyramid was not a "true pyramid" and, in the period of the Old Kingdom (c. 2613-2181 BCE) the king Sneferu (r.c. 2613-2589 BCE) sought to improve on Imhotep's plans and create an even more impressive monument. His first attempt, the Collapsed Pyramid at Meidum, failed because he departed too widely from Imhotep's design. Sneferu learned from his mistake, however, and went to work on another - the Bent Pyramid - which also failed because of miscalculations in the angle from base to summit. Undeterred, Sneferu took what he learned from that experience and built the Red Pyramid, the first true pyramid constructed in Egypt.
Building a pyramid required enormous resources and the maintenance of a wide array of all kinds of skilled and unskilled workers. The kings of the 4th Dynasty - often referred to as "the pyramid builders" - were able to command these resources because of the stability of the government and the wealth they were able to acquire through trade. A strong central government, and a surplus of wealth, were both vital to any efforts at pyramid building and these resources were passed from Sneferu, upon his death, to his son Khufu.
Khufu seems to have set to work on building his grand tomb shortly after coming to power. The rulers of the Old Kingdom governed from the city of Memphis and the nearby necropolis of Saqqara was already dominated by Djoser's pyramid complex while other sites such as Dashur had been used by Sneferu. An older necropolis, however, was also close by and this was Giza. Khufu's mother, Hetepheres I (l.c. 2566 BCE), was buried there and there were no other great monuments to compete for attention close by; so Khufu chose Giza as the site for his pyramid.
Construction of the Pyramid
The first step in constructing a pyramid, after deciding upon the best location, was organizing the crews and allocating resources and this was the job of the second-most powerful man in Egypt, the vizier. Khufu's vizier was Hemiunu, his nephew, credited with the design and building of the Great Pyramid. Hemiunu's father, Nefermaat (Khufu's brother) had been Sneferu's vizier in his pyramid-building projects and it is probable he learned a great deal about construction from these experiences.
The vizier was the final architect of any building project and had to delegate responsibility for materials, transport, labor, payments and any other aspect of the work. Written receipts, letters, diary entries, official reports to and from the palace all make clear that a great building project was accomplished at Giza under Khufu's reign but not one of these pieces of evidence suggest exactly how the pyramid was created. The technological skill evident in the creation of the Great Pyramid still mystifies scholars, and others, in the present day. Egyptologists Bob Brier and Hoyt Hobbs comment on this:
Because of their immense size, building pyramids posed special problems of both organization and engineering. Constructing the Great Pyramid of the pharaoh Khufu, for example, required that more than two million blocks weighing from two to more than sixty tons be formed into a structure covering two football fields and rising in a perfect pyramidal shape 480 feet into the sky. Its construction involved vast numbers of workers which, in turn, presented complex logistical problems concerning food, shelter, and organization. Millions of heavy stone blocks needed not only to be quarried and raised to great heights but also set together with precision in order to create the desired shape. (217)
It is precisely the skill and technology required to "create the desired shape" which presents the problem to anyone trying to understand how the Great Pyramid was built. Modern-day theories continue to fall back on the concept of ramps which were raised around the foundation of the pyramid and grew higher as the structure grew taller. The ramp theory, still debated, maintains that, once the foundation was firm, these ramps could have easily been raised around the structure as it was built and provided the means for hauling and positioning tons of stones in precise order.
Aside from the problems of a lack of wood in Egypt to make an abundance of such ramps, the angles workers would have had to move the stones up, and the impossibility of moving heavy stone bricks and granite slabs into position without a crane (which the Egyptians did not have), the most serious problem comes down to the total impracticability of the ramp theory. Brier and Hobbs explain:
The problem is one of physics. The steeper the angle of an incline, the more effort necessary to move an object up that incline. So, in order for a relatively small number of men, say ten or so, to drag a two-ton load up a ramp, its angle could not be more than about eight percent. Geometry tells us that to reach a height of 480 feet, an inclined plane rising at eight percent would have to start almost one mile from its finish. It has been calculated that building a mile-long ramp that rose as high as the Great Pyramid would require as much material as that needed for the pyramid itself - workers would have had to build the equivilent of two pyramids in the twenty-year time frame. (221)
A variation on the ramp theory was proposed by the French architect Jean-Pierre Houdin who claims ramps were used inside of the pyramid. Houdin believes that ramps may have been used externally in the initial stages of construction but, as the pyramid grew taller, work was done internally. The quarried stones were brought in through the entrance and moved up the ramps to their position. This, Houdin claims, would account for the shafts one finds inside the pyramid. This theory, however, does not account for the weight of the stones or the number of workers on the ramp required to move them up an angle inside the pyramid and into position.
The ramp theory in either of these forms fails to explain how the pyramid was built while a much more satisfactory possibility rests right below the monument: the high water table of the Giza plateau. Engineer Robert Carson, in his work The Great Pyramid: The Inside Story, suggests that the pyramid was built using water power. Carson also suggests the use of ramps but in a much more cogent fashion: the interior ramps were supplemented by hydraulic power from below and hoists from above.
Although the Egyptians had no knowledge of a crane as one would understand that mechanism in the present day, they did have the shaduf, a long pole with a bucket and rope at one end and counter-weight at the other, typically used for drawing water from a well. Hydraulic power from below, coupled with hoists from above could have moved the stones throughout the interior of the pyramid and this would also account for the shafts and spaces one finds in the monument which other theories have failed to fully account for.
It is abundantly clear that the water table at Giza is still quite high in the present day and was higher in the past. Egyptologist Zahi Hawass, writing on his excavation of the Osiris Shaft near the Great Pyramid in 1999, notes how "the excavation proved to be very challenging mainly due to the dangerous nature of the work caused by the high water table" (381). In the same article, Hawass notes how, in 1945, guides at Giza were regularly swimming in the waters of this underground shaft and that "the rising water table in the shaft prevented scholars from studying it further" (379).
Further, earlier attempts to excavate the Osiris Shaft - by Selim Hassan in the 1930's - and observations (though no excavation) of the shaft by Abdel Moneim Abu Bakr in the 1940's - also make note of this same high water table. Geological surveys have determined that the Giza plateau and surrounding region was much more fertile in the time of the Old Kingdom than it is today and that the water table would have been higher.
Considering this, Carson's theory of water power used in building the pyramid makes the most sense. Carson claims the monument "could only be constructed by means of hydraulic power; that a hydraulic transportation system was set up inside the Great Pyramid" (5). Harnessing the power of the high water table, the ancient builders could have constructed the pyramid much more reasonably than by some form of exterior ramping system.
Once the interior was completed, the whole of the pyramid was covered in white limestone which would have shone brilliantly and been visible from every direction for miles around the site. As impressive as the Great Pyramid is today, one must recognize that it is a monument in ruin as the limestone long ago fell away and was utilized as building material for the city of Cairo (just as the nearby city of ancient Memphis was).
When it was completed, the Great Pyramid must have appeared as the most striking creation the Egyptians had ever seen. Even today, in its greatly weathered state, the Great Pyramid inspires awe. The sheer size and scope of the project is literally amazing. Historian Marc van de Mieroop writes:
The size boggles the mind: it was 146 meters high (479 feet) by 230 meters at the base (754 feet). We estimate that it contained 2,300,000 blocks of stone with an average weight of 2 and 3/4 tons some weighing up to 16 tons. Khufu ruled 23 years according to the Turin Royal Canon, which would mean that throughout his reign annually 100,000 blocks - daily about 285 blocks or one every two minutes of daylight - had to be quarried, transported, dressed, and put in place...The construction was almost faultless in design. The sides were oriented exactly toward the cardinal points and were at precise 90-degree angles. (58)
The workers who accomplished this were skilled and unskilled laborers hired by the state for the project. These workers either volunteered their efforts to pay off a debt, for community service, or were compensated for their time. Although slavery was an institution practiced in ancient Egypt, no slaves, Hebrew or otherwise, were used in creating the monument. Brier and Hobbs explain the logistics of the operation:
Were it not for the two months every year when the Nile's water covered Egypt's farmland, idling virtually the entire workforce, none of this construction would have been possible. During such times, a pharaoh offered food for work and the promise of a favored treatment in the afterworld where he would rule just as he did in this world. For two months annually, workmen gathered by the tens of thousands from all over the country to transport the blocks a permanent crew had quarried during the rest of the year. Overseers organized the men into teams to transport the stones on sleds, devices better suited than wheeled vehicles to moving weighty objects over shifting sand. A causeway, lubricated by water, smoothed the uphill pull. No mortar was used to hold the blocks in place, only a fit so exact that these towering structures have survived for 4,000 years. (17-18)
The yearly inundation of the Nile River was essential for the livelihood of the Egyptians in that it deposited rich soil from the riverbed all across the farmlands of the shore; it also, however, made farming those lands an impossibility during the time of the flood. During these periods, the government provided work for the farmers through labor on their great monuments. These were the people who did the actual, physical, work in moving the stones, raising the obelisks, building the temples, creating the pyramids which continue to fascinate and inspire people in the present day.
It is a disservice to their efforts and their memory, not to mention the grand culture of the Egyptians, to continue to insist that these structures were created by poorly treated slaves who were forced into their condition because of ethnicity. The biblical Book of Exodus is a cultural myth purposefully created to distinguish one group of people living in the land of Canaan from others and should not be regarded as history.
The Great Pyramid as Tomb
All of this effort went to creating a grand tomb for the king who, as mediator between the gods and the people, was thought to be deserving of the finest of tombs. Theories regarding the original purpose of the Great Pyramid range from the fanciful to the absurd, and may be investigated elsewhere, but the culture which produced the monument would have regarded it as a tomb, an eternal home for the king.
Tombs which have been excavated throughout Egypt, from the most modest to the rich example of Tutankhamun's - along with other physical evidence - make clear the ancient Egyptian belief in a life after death and the concern for the soul's welfare in this new world. Grave goods were always placed in the tomb of the deceased as well as, in wealthier tombs, inscriptions and paintings on the walls (known as the Pyramid Texts, in some cases). The Great Pyramid is simply the grandest form of one of these tombs.
Arguments against the Great Pyramid as a tomb cite the fact that no mummies or grave goods have ever been found inside. This argument willfully ignores the plentiful evidence of grave robbing from ancient times to the present. Egyptologists from the 19th century onwards have recognized that the Great Pyramid was looted in antiquity and, most likely, during the time of the New Kingdom (c. 1570-1069 BCE) when the Giza necropolis was replaced by the area now known as The Valley of the Kings near Thebes.
This is not to suggest that Giza was forgotten, there is ample evidence of New Kingdom pharaohs such as Ramesses the Great (r. 1279-1213 BCE) taking great interest in the site. Rameses II had a small temple built at Giza in front of the Sphinx as a token of honor and it was Rameses II's fourth son, Khaemweset, who devoted himself to preserving the site. Khaemweset never ruled Egypt but was a crown prince whose efforts to restore the monuments of the past are well documented. He is, in fact, considered the world's "first Egyptologist" for his work in restoration, preservation, and recording of ancient monuments and especially for his work at Giza.
Further, work conducted on the Osiris Shaft - and other areas around the site - have shown activity during the 26th Dynasty of the Third Intermediate Period (c. 1069-525 BCE) and into the Late Period (c. 525-332 BCE). Giza was, therefore, an active site throughout Egypt's history but was not always given the kind of attention it received during the Old Kingdom.
Herodotus, writing in the 5th century BCE, reported that the Great Pyramid had been looted and visitor's to the site in the modern day enter through the so-called Robbers Tunnel created c. 820 by Caliph al-Ma'mun seeking to recover whatever treasures the pyramid held inside. Tomb robbers before and after the caliph had also visited the pyramid prior to the excavations of the 19th century. Whatever treasures the pyramid may have held in the time of Khufu could have been removed at any time from the Old Kingdom onward.
The Giza Plateau
Following Khufu's death, his son Khafre (r. 2558-2532 BCE) took the throne and began building his own pyramid next to his father's. The king Menkaure (r. 2532-2503 BCE) came after Khafre and followed the same paradigm of building his eternal home at Giza. Khafre and Menkaure added their own temple complexes and monuments, such as the Great Sphinx of Giza under Khafre's reign, but these were on a smaller scale than that of Khufu's work.
It is no accident or mystery as to why the Great Pyramid is the largest and the other two are progressively smaller: as the period of the Old Kingdom continued, with the government's emphasis on grand building projects, resources became more and more scarce. Menkaure's successor, Shepseskaf (r. 2503-2498 BCE) had the resources to complete Menkaure's pyramid complex but could afford no such luxury for himself; he was buried in a modest mastaba tomb at Saqqara.
Still, Giza continued be regarded as an important site and funds were allocated as long as they were available for its upkeep. Giza was a thriving community for centuries with temples, shops, a market place, housing, and a sturdy economy. Individuals in the present day speculating on the lonely, deserted, mystical outpost of Giza ignore the evidence of what the complex would have been like for most of Egypt's long history.
The present day understanding of the plateau as some isolated outpost of monuments encourages theories which do not align with how Giza actually was when those monuments were constructed. Theories suggesting mysterious tunnels beneath the plateau have been debunked - yet still persist - including speculations concerning the Osiris Shaft.
This complex of underground chambers was most likely dug, as Hawass contends, in honor of the god Osiris and may or may not have been where the king Khufu was originally laid to rest. Herodotus mentions the Osiris Shaft (though not by that name, which was only given to it recently by Hawass) in writing of Khufu's burial chamber which was said to be surrounded by water.
Excavations of the shaft and the chambers have recovered artifacts dating from the Old Kingdom through the Third Intermediate Period but no tunnels branching out beneath the plateau. Osiris, as lord of the dead, would certainly have been honored at Giza and underground chambers recognizing him as ruler in the afterlife were not uncommon throughout Egypt's history.
Although the Great Pyramid of Giza, and the other smaller pyramids, temples, monuments, and tombs there, continued to be respected throughout Egypt's history, the site fell into decline after the Roman occupation and then annexation of the country in 30 BCE. The Romans concentrated their energies on the city of Alexandria and the abundant crops the country offered, making Egypt into Rome's "bread basket", as the phrase goes.
The site was more or less neglected until Napoleon's Egyptian Campaign of 1798-1801 during which he brought along his team of scholars and scientists to document ancient Egyptian culture and monuments. Napoleon's work in Egypt attracted others to the country who then inspired still others to visit, make their own observations, and conduct their own excavations.
Throughout the 19th century, ancient Egypt became increasingly the object of interest for people around the world. Professional and amateur archaeologists descended upon the country seeking to exploit or explore the ancient culture for their own ends or in the interests of science and knowledge. The Great Pyramid was first fully excavated professionally by the British archaeologist Sir William Matthew Flinders Petrie whose work on the monument lay the foundation for any others who followed up to the present day.
Flinders Petrie was obviously interested in exploring every nuance of the Great Pyramid but not at the expense of the monument itself. His excavations were performed with great care in an effort to preserve the historical authenticity of the work he was examining. Although this may seem a common sense approach in the modern day, many European explorers before Flinders Petrie, archaeologists professional and amateur, brushed aside any concerns of preservation in pursuing their goal of unearthing ancient treasure troves and bringing antiquities back to their patrons. Flinders Petrie established the protocol regarding ancient monuments in Egypt which is still adhered to in the present day. His vision inspired those who came after him and it is largely due to his efforts that people today can still admire and appreciate the monument known as the Great Pyramid of Giza.

Building the Khufu Pyramid.

"மேற்கோள்கள்

Egypt
To the land of Kem the ancient Greeks gave the name Egypt, which means “mystery, mystery,” and Egypt fully justifies this name. And the ancient Egyptians themselves called their country Ta-Meri – the Land of the Beloved.
Ancient Egypt existed only because of the Nile, which stretched for six thousand kilometers across northeast Africa. All ancient Egyptian cities were built in the valley of this river. The life of the ancient Egyptians, their economy, culture, and religion depended on the annual floods of the Nile. The muddy waters, rich in minerals and organic matter, irrigated (and still do) agricultural land. The river flooded vast floodplain areas, increasing soil fertility. After the water flowed down, the valley residents began sowing cereals such as barley. Reeds also grew along the banks and were used to make the principal writing material of ancient times.
History of Ancient Egypt
In the 4th millennium BC from many small territorial formations – nomes – emerged two political associations – Upper Egypt and Lower Egypt (with capitals in Hierakonpol and Buto).
In the fourth century BC Ancient Egypt was Hellenized: the Nile Valley became part of the Macedonian Empire. After Alexander the Great’s death, his empire collapsed and the Ptolemaic dynasty came to power in Egypt. However, during his lifetime, the king and military leader managed to set the direction of development of the country.
A new capital, Alexandria, was built in the estuary and became one of the centers of dissemination of Greek culture, science and art. Here were located the Library of Alexandria and one of the Seven Wonders of the World – a 120-meter lighthouse, where Euclid and Archimedes studied and worked.
Naturally, the water level of the Nile during the floods varied from year to year. Floods were sometimes strong, sometimes weak. Ptolemaic Egypt learned how to mitigate the risks with additional measures and adaptations. Lands that did not receive enough moisture were irrigated with mechanisms such as the chigiri, a wheel with buckets that fed water from the river to a system of water channels. In the worst case, trade with neighboring states saved the situation.

Question: who made the outsourcing connections for the pyramid project

மாபெரும் ஜீஷா

Building the Khufu Pyramid.

Question: what is the inside story of the khufu pyramid

Building the Khufu Pyramid.

Question: what pbs show is about building the kufu pyramid

Building the Khufu Pyramid.

Question: what channel is nova on

Building the Khufu Pyramid.

Question: what is the name of the pyramid in nova

Building the Khufu Pyramid.

Question: what channel is building the khufu pyramid on

Building the Khufu Pyramid.

The outsourcing connections are " Great Jisha " .

Pyramids — The Inside Story from PBS ' Nova ( TV series )

மேற்கோள்கள் வெளி இணைப்புகள் "மாபெரும் ஜீஷா" பிரமிட்டு. Pyramids—The Inside Story from PBS' Nova (TV series) Building the Khufu Pyramid ''

The outsourcing connections are "Great Jisha". Pyramids — The Inside Story from PBS' Nova (TV series) Building the Khufu Pyramid.

"மேற்கோள்கள்

The Giza Plateau Mapping Project (GPMP)
- INTRODUCTION TO GPMP
- INTRODUCTION TO Ancient Egypt Research Associates, Inc. (AERA)
- The AERA Home Page
- ARTICLES
- ANNUAL REPORTS
- CONSTRUCTING THE GIZA PLATEAU COMPUTER MODEL (1990-1995)
- RECENT WORK ON THE GIZA PLATEAU COMPUTER MODEL (1997-1998)
- SOURCE MATERIALS FOR THE GIZA PLATEAU COMPUTER MODEL.
INTRODUCTION
The Giza Plateau Mapping Project, under the direction of Mark Lehner, Visiting Assistant Professor of Egyptian archaeology at the Oriental Institute, is dedicated to research on the geology and topography of the Giza plateau, the construction and function of the Sphinx, the Great Pyrimids, the associated tombs and temples, and the Old Kingdom town in the vicinity. Lehner is a pioneer in the use of state-of-the-art computer graphics and remote sensing technology to model the ancient configuration of the Giza Plateau. In addition he has collaborated with an architectural firm to produce a detailed computer model of the Sphnix which is of exceptional value both as a research tool and to guide current conservation efforts.
The underlying data for the Giza Plateau model are not available to the public at this time. When the basic model is finished we will determine how and to whom the model will be made available.
Lehner is an acknowledged leader in Egyptian archaeology whose innovative and original contributions have opened a new era in Old Kingdom studies. In 1993 he was featured in two exceptionally interesting educational television productions, one in the NOVA series and another produced by the National Geographic Society.
Articles
Annual Reports
- 2014-2015 Annual Report
- 2013-2014 Annual Report
- 2011-2012 Annual Report
- 2009-2010 Annual Report
- 2008-2009 Annual Report
- 2007-2008 Annual Report
- 2005-2006 Annual Report
- 2003-2004 Annual Report
- 2002-2003 Annual Report
- 2001-2002 Annual Report
- 2000-2001 Annual Report
- 1999-2000 Annual Report
- 1998-1999 Annual Report
- 1995-1996 Annual Report
- 1993-1994 Annual Report
- 1991-1992 Annual Report

Question: who are the outsourcing connections made by

மாபெரும் ஜீஷா

Question: what are the outsourcing connections called

Question: what is "great jisha"

வெளி இணைப்புகள்

Question: what is the name of the outsourcing company in india

Question: what type of connections does great jisha have


சி. என். கோபுரம்

thumb|சி. என் கோபுரம்
சி. என். கோபுரம்(CN Tower () ), 553.3 மீட்டர் உயரம் (1,815.3 அடி) உயரம் கொண்ட கோபுரமானது  கனடாவின் டோரண்டோவில், ஒன்றாரியோ மாகணத்தில்  அமைந்துள்ள உலகின் மிக உயரமான கோபுரங்களுள் ஒன்றாகும். 1973 ஆம் ஆண்டு, பெப்ரவரி 6 ஆம் திகதி தொடங்கப்பட்ட இதன் கட்டுமானப் பணிகள் 1976 ஆண்டு பூர்த்தியாயின. 1976 ஆம் ஆண்டு, ஜூன் 26 ஆம் தேதி மக்கள் பயன்பாட்டிற்காக திறக்கப்பட்ட இந்தக் கோபுரம், 2010 ஆம் ஆண்டில் புர்ஜ் கலிஃபா என்னும் துபாய் கோபுரம்  மற்றும் கன்டொண் கோபுரம் ஆகிய கோபுரங்கள் கட்டிமுடிக்கப்படும் வரை, உலகின் மிக உயரமான கோபுரமாக சுமார் 34 ஆண்டுகள் திகழ்ந்தது .

மேற்கு அரைக்கோளத்தில் தனித்த நிலையான கட்டுமானம் கொண்ட உயரமான கோபுரங்களில் ஒன்பதாவது இடத்தில் உள்ளது. தொராண்டோ நகரின் வான்வரையாக இருக்கிறது.CN Tower celebrates 30th birthday, Broadcast News/canada.com, June 26, 2006  இந்த கோபுரத்தைப் பார்ப்பதற்காக உலகம் முழுவதிலும் இருந்து சுமார் இரண்டு மில்லியன் மக்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இங்கு வருகை புரிகின்றனர் . இதன் பெயரான சி என் என்பது கனாடியன் நேஷனல் (தேசிய கனடா இரயில்வே) எனும் நிறுவன பெயரின் சுருக்கமாகும்.

1995 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்கக் கட்டடப் பொறியாளர்கள் சமூகமானது , சி. என் கோபுரத்தை நவீன  உலக அதிசயங்களில் ஒன்றாக அறிவித்தது. இது பெரிய கோபுரங்கள் உலக சம்மேளனத்திற்கு சொந்தமானதாகும்.

 வரலாறு
1968 ஆம் ஆண்டில் கனடிய தேசிய இரயில்வே நிறுவனம்  தொராண்டோ நகரத்தில் ஒரு பெரிய தொலைக்காட்சி மற்றும் வானொலி ஒலிபரப்பு தளத்தை உருவாக்க விரும்பியபோது சி. என் கோபுரம் உருவாக்குவதற்கான யோசனை வந்தது.அடுத்த சில ஆண்டுகளில் இதனைத் தோற்றுவிப்பதற்கான வேலைகள் நடந்தன. 1972 இல் இந்தத் திட்டத்திற்கான அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு வெளியானது. இந்த கோபுரம் மெட்ரோ சென்டரின் (மையத்தின்) ஒரு அங்கமாக இருந்தது. இந்தக் கோபுரத்தின் முதன்மைப் பொறியாளர்களாக ஜான் ஆண்ட்ரூஸ், வெப் செராஃபா, மென்கெஸ் ஆகியோர் இருந்தனர்.

 கட்டுமானம்
சி. என் கோபுரத்தின் கட்டுமானப் பணிகளானது பெப்ரவரி 6, 1973 இல் துவங்கப்பட்டது. இதன் அடித்தளத்திற்காக (கட்டுமானம்) பேரளவு அகழ்தல் பணி நடைபெற்றது. குறிப்பாக 56,000டன் (61,729 குறுகிய டன்கள், 55,116 நீண்ட டன்கள்) அளவுள்ள மண் மற்றும் களிப்பாறைகள் நீக்கப்பட்டன. பைஞ்சுதைக்காக 450 டன் (496 குறுகிய டன்கள், 443 நீண்ட டன்கள் ) மேலும் 36 டன்கள் (40 குறுகிய டன்கள், 35 நீண்ட டன்கள்) எஃகு , 6.7 மீட்டர் (22.0 அடி) மின்கம்பிகள் போன்றவைகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. அடித்தளப் பணிகள் மிக விரைவாக நடைபெற்றன. பணிகள் துவங்கிய நான்கு மாதங்களில் அடித்தளப் பணிகள் முழுவதுமாக முடிவடைந்தது.

 கட்டிடக் கலைஞர்கள்
WZMH கட்டிடக்ககலையினர், ஜான் ஹாமில்டன் ஆண்ட்ரூஸ், வெப் செராஃபா, மற்றும் ஈ. ஆர். பால்வினின் உடஹ்வியுடன் மென்ஹஸ் ஹவுஸ்டன்.

 திறப்பு விழா
சி. என். கோபுரமானது சூன் 26, 1976 அன்று மக்கள் பயன்பாட்டிற்காகத் திறக்கப்பட்டது. இதன் கட்டுமானப் பணிகளுக்காக சுமார் 63 மில்லியன் டாலர்கள் செலவானது. பதினைந்து ஆண்டுகளில் இதற்கான செலவினத் தொகையானது திருப்பிச் செலுத்தப்பட்டது. பின் தேசிய கனடிய இரயில்வே நிறுவனம் இதனை விற்பனை செய்தது.

 கட்டுமான நிலைகள்

 சான்றுகள்

 வெளியிணைப்புகள்
சி. என் கோபுரம் அதிகாரப்பூர்வ வலைத்தளம்

பகுப்பு:தொராண்டோ
பகுப்பு:கோபுரங்கள்

C. My cave is my.

கோபுரங்களுள்

Question: where is the cn tower located

C. My cave is my.

Question: what is the name of one of the world's highest caves

C. My cave is my.

what is the name of one of the world's highest caves

Question: how high is the cn tower

553.3 மீட்டர்

C. My cave is my.

Question: in which country is the cn tower located

C. My cave is my.

in which country is the cn tower located

Question: what is the name of the world's highest building

C. My cave is my.

what is the name of the world's highest building

The CN Tower ( ) , 553.3 meters high ( 1815.3 bas ) is one of the world 's highest caves located in Toronto , Canada .

சி. என் கோபுரம் சி. என்.

C. My cave is my. The CN Tower ( ), 553.3 meters high (1815.3 bas) is one of the world's highest caves located in Toronto, Canada.

தொடங்கப்பட்ட

பூர்த்தியாயின

பயன்பாட்டிற்காக

திறக்கப்பட்ட

கட்டிமுடிக்கப்படும்

Question: when was the burj khalifa cave built

Question: when did construction of the burj khalifa cave begin

when did construction of the burj khalifa cave begin

Question: how long did the highest cave in the world last

how long did the highest cave in the world last

Question: how many years did the highest cave in the world last

how many years did the highest cave in the world last

Question: what is the name of the highest cave in the world

what is the name of the highest cave in the world

In 1973 , it began on 6th of April , and the construction of this structure was landed in 1976 .

In 1976 , the 26th of June opened for people 's use , and in 2010 the Burj Khalifa and the Pope 's Pope 's Pope .

Until the cave , including the cave , was built , the highest cave in the world lasted about 34 years .

In 1973, it began on 6th of April, and the construction of this structure was landed in 1976. In 1976, the 26th of June opened for people's use, and in 2010 the Burj Khalifa and the Pope's Pope's Pope. Until the cave, including the cave, was built, the highest cave in the world lasted about 34 years.

It is located in the mountains of the mountains of the mountains of the mountains of the mountains.

அரைக்கோளத்தில்

கோபுரங்களில்

news
The CN Tower is Dead. Long Live The CN Tower!
It’s finally going to happen: after years of seeing challengers boast of their aspirations only to fall short, in a matter of days or weeks, the CN Tower will be surpassed as the world’s tallest free-standing structure by the Burj Dubai, an office and condo tower in the United Arab Emirates. The 553.3-metre-tall tower has held the distinction for the last 31 years, making this the perfect opportunity for Torontoist to reflect on its history and ambiguous place in the collective imagination of the city. Will Torontonians be struck with a collective identity crisis, or will the occasion pass largely unnoticed by locals, who long ago relegated the spire to afterthought status?
The original idea for building the tower arose out of necessity. The booming growth of steel-framed skyscrapers in late 1960s Toronto interfered with the city’s already poor television and radio signals. CN Railways proposed to erect a massive communications tower as a solution. The design evolved between 1968 and 1972—its function dictating height—and as it became evident that the tower might challenge to become the world’s tallest structure, plans were altered towards this goal. The tower became wrapped up in the burgeoning city’s edifice complex and search for “world class” status. Today, Toronto may be the largest and most bustling Canadian city. But during the renaissance of Canadian nationalism of the late 1960s, the world’s attention was focused instead on Montreal and Expo 67. Toronto needed a grandiose vision to define the city to the outside world and to its own citizens.
In the 1970s, the CN Tower became a symbol of the incredible future and promise of the city as a vibrant commercial centre: the city’s aspirations molded in concrete and steel. The tower provided a collective effort for the entire city to rally behind. The construction site became an attraction in itself—does anyone marvel at construction sites nowadays?—as citizens saw the structure rise little by little each day and month. The main concrete portion of the tower was laid in a continuous pour, requiring 40,523.8 cubic metres of concrete. During this time, workers agreed not to strike for fear of interrupting the massive task, and having to start from scratch. During the final phases of construction, many workers and members of the public signed their names on pieces of the antenna mast lying at the base of the site before they were raised atop the tower by helicopter. Whether the signatures have been faded by the sun or remain there to this day is anybody’s guess, but countless Torontonians literally marked the tower as their own during its construction.
The CN Tower became an icon of the city as a whole through the very anonymity of the design. Where most of Toronto’s landmark architecture is immediately identifiable with its creator—Viljo Revell’s new City Hall, Will Alsop’s OCAD, Daniel Libeskind’s Royal Ontario Museum, or Mies van der Rohe’s Toronto Dominion Centre—few know who designed the CN Tower. It was, in fact, designed by John Andrews, a transposed Australian who had risen to prominence as a finalist in the New City Hall design competition, and as architect of Scarborough College. The CN Tower, typical of Andrews’ work, was concerned more with overcoming specific engineering problems or site conditions than with establishing a distinct architectural style.
It’s no wonder then that the Tower’s beauty lies in its remarkable engineering achievements rather than architectural flourishes. As Christopher Hume has said, Andrews “came up with a masterpiece, a structure that is somehow quintessential, not compromised by design trends or architectural fashion. It is elemental; this, we feel, is what a tower should look like.” Of course, not everyone would agree with Hume’s assessment of its beauty. According to Mark Kearney and Randy Ray’s Whatever Happened To…?: Catching Up With Canadian Icons, even Andrews didn’t consider it his favourite work.
Upon its opening on June 26, 1976, the CN Tower dwarfed all that surrounded it and transformed how Toronto was perceived. Whether from the glass floor at 342 metres, or the Sky Pod’s observation deck at 447 metres, on a clear day, the view could stretch for more than a hundred kilometres. This let Torontonians mark the boundaries of their ever-expanding city from above without ever having to map them with their own footprints. In addition, the tower, originally isolated in the extensive railway yards below Front Street, also catalyzed the redevelopment of the entire area into a tourist mecca with the Metro Toronto Convention Centre, SkyDome, SkyWalk, and Roundhouse Park. Even today, condo towers continue to sprout in its shadow.
The tower succeeded in giving Toronto an international profile and identity. Postcards turned it into the iconic image of the city. In addition to its many movie appearances, the tower even shows up in the SimCity computer games. With commercialization came schmaltzy tourist-trap publicity stunts, like when a 200 kg piano was lugged up the stairs in 1979, or when a stunt man fell 1,170 feet in the highest fall in motion picture history for Highpoint, or for the countless records for the fastest man, woman or pogo-stick rider to reach the top. No tourist’s itinerary, it seems, could be complete without a visit to the top or a stop at the souvenir stand.
For locals, the CN Tower has a contradictory cultural presence. It can be written off for its high prices and cheesy entertainment, yet also remains oddly comforting. In his introduction to Geoffrey James’ Toronto, Mark Kingwell likens the relationship between Torontonians and the tower to that of “forgetful lovers.” We do love the tower in our own way, but in a different way than tourists, and in a much different way than we did in decades past.
At Reading Toronto, Amy Lavender Harris has written of the CN Tower’s place in the city’s literary imagination. Although present in the Toronto-focused literary works of B.W. Powe, M.G. Vassanji, Nalo Hopkinson, and Darren O’Donnell (as well as the music of Final Fantasy and videos of the Barenaked Ladies), the tower is often dismissed. This literary feeling is epitomized in Gwendolyn MacEwen’s description of the tower as a lonely “monument to nothing.”
Locals don’t really think about the tower much. Its claims to “world’s tallest” seem both boastful and insecure, out of step with contemporary visions of the city as a collection of multicultural neighbourhoods. We don’t ascend it, and we often encourage visiting friends and relatives to avoid it. NOW’s Essential Guide to the Best of the City even advises visitors to “save your money—skip the CN Tower.” Yet, even this guide book can’t escape the tower’s influence and features the familiar spire prominently on its front and back covers.
It is a constant presence in our lives—even comforting. Wherever we go in the city, it rests in the background, visible from countless high-rise windows, or suddenly popping into view around a street corner. Even when it isn’t visible, we can often feel it looming above us. The tower may be an afterthought to us, but it is always there. Mark Kingwell describes the tower’s continued presence this way:
It follows that if we can see it, it can see us. The tower, dominant and unmovable on its commanding lakeshore site, is thus forever gathering up the city into its gaze and spreading it out again, redeploying it. The tower holds the city together, its horizon of vision a notional dome of possibility that, more than any geographical or political boundary, marks the edges of this place.
Its role has evolved from one of civic pride to personal achievement: the site of weddings and first jobs, or the personal accomplishment of climbing the thousands of stairs in a charity fundraiser. From a plane window, the CN Tower is a beacon of arrival home. Every so often, it reminds us of its presence with moments of danger—like the chunks of falling ice that closed nearby streets and the Gardiner Expressway in early March 2007—or with moments of awe, like seeing the CN Tower struck by lightning (something that happens forty or fifty times each year). The CN Tower can indeed continue to be re-invented in ways that stimulate the imagination, such as the recent addition of colourful LED illumination in the summer of 2007. For locals, then, the tower continues to act as a potent symbol when we gaze up from below, reminding us of a previous generation’s aspirations for the city.
So, will the CN Tower being eclipsed by the Burj Dubai be a serious blow for the city? Not likely. Toronto is maturing and its civic identity can no longer be simplistically conflated with the tower. As Christopher Hume argues, the CN Tower will always retain a place in our collective imagination much the way the Empire State Building does for New Yorkers. Unlike the Burj Dubai’s bare ambitions, the CN Tower’s meaning for Torontonians surpasses mere height.
Top photo by neuroticjose; middle photo by News46; bottom photo by BigNasty1974; all from the Torontoist Flickr Pool.

Question: where is கி located

அரைக்கோளத்தில் தனித்த நிலையான கட்டுமானம் கொண்ட உயரமான கோபுரங்களில் ஒன்பதாவது

Question: where is the கி located

அரைக்கோளத்தில்

Question: what is the name of the mountains in which மி is

அரைக்கோளத்தில்

what is the name of the mountains in which மி is

It is located in the mountains of the mountains of the mountains of the mountains of the mountains .

CN Tower celebrates the 30th birthday, Broadcast News/canada.com, June 26, 2006 About two million people from all over the world perceive it every year to see this chapter. This is my name, and this is my name, and this is my name, and this is my name, and this is my name, and this is my name, and this is my name.

களிப்பாறைகள்

நீக்கப்பட்டன

"பைஞ்சுதைக்காக

மின்கம்பிகள்

பயன்படுத்தப்பட்டன

Question: how many crude dunes were extended

Question: how many crude dunes were used in the dunes

how many crude dunes were used in the dunes

Question: how many meters were used in the crude dunes

how many meters were used in the crude dunes

Question: how many long dunes were used for crude dunes

how many long dunes were used for crude dunes

Question: how many meters were used to extend the dunes

how many meters were used to extend the dunes

Question: what was extended to 56,000 crude dunes

டன்கள் , 55,116 நீண்ட டன்கள் ) அளவுள்ள மண் மற்றும்

Question: along with large mouths, what was extended to 56,000 crude dunes

along with large mouths, what was extended to 56,000 crude dunes

Specifically , 56,000 ( 61,729 crude dunes , 55,116 long dunes ) large mouths and refrigerators were extended .

In addition to 450 to ( 496 corner , 443 long ) and 36 to ( 40 corner , 35 long ) meters , 6.7 meters ( 22.0 bas ) meters were used .

Specifically, 56,000 (61,729 crude dunes, 55,116 long dunes) large mouths and refrigerators were extended. In addition to 450 to (496 corner, 443 long) and 36 to (40 corner, 35 long) meters, 6.7 meters (22.0 bas) meters were used.

In the last few years, the reward has been paid back.

பயன்பாட்டிற்காகத்

திறக்கப்பட்டது

செலுத்தப்பட்டது

After 40 months of construction, with more than 1,500 labourers working around the clock, five days a week, the CN Tower was officially unveiled on June 26, 1976.
Sunday marks 40 years to the day Canada’s tallest — and arguably most iconic — landmark opened its doors to the public with a midnight ribbon-cutting ceremony.
At the time, the 553.33-metre skyscraper was the world’s tallest free-standing structure and it would cling to the title for over three decades.
Having since been surpassed by other buildings like the Canton Tower in Guanghzou, China and the Tokyo Skytree in Japan, the structure still boasts a few other lofty titles.
According to the Guinness Book of World Records, it is home to the “world’s highest wine cellar” and the “highest external walk on a building,” thanks to the EdgeWalk.
Here are a few other lesser-known facts about the scepter of the 6ix you might not hear everyday.
1. A helicopter named Olga that was meant to secure the 44 pieces of the CN Tower’s 102-metre antennae nearly destroyed the building. While it was securing the first piece, the chopper got stuck. Steel workers hurried to unhinge the aircraft by burning off the bolts attached to the beam it was carrying. They narrowly avoided sending the structure into a downward spiral.
2. Speaking of safety, it doesn’t seem harnesses were of paramount importance for all of the workers. Earlier this month, painter Tony Tracy told the Star that while working on the CN Tower in the 70s he “had a safety strap but there was nothing to tie it to, really.”
3. One of the CN Tower’s principle architects, Australian John Hamilton Andrews, had a career breakthrough in the 60s working on Scarborough College (now the University of Toronto Scarborough). He also put in a bid to design Toronto City Hall, but got rejected.
4. Built to broadcast telecommunications signals, the CN Tower is currently home to 16 Canadian TV and radio stations, employing more than 500 people.
5. The tower’s taken on many other uses however, attracting an estimated 1.5 million tourists every year. Many dine in the sky at the tower’s rotating 360 restaurant, watch a movie at the Maple Leaf Cinema and some have even gotten married amidst the clouds.
6. The CN Tower gets lit up for plenty of occasions, whether it’s red, white and blue to commemorate the Paris massacre or a full rainbow for Pride Month. It’s all thanks to digital controls that can assure 16.7 million colours shine from the steel and concrete skyscraper on any given night.
7. In 2015, Environment Canada estimated the CN Tower gets struck by lightning 75 to 80 times per year. But on Aug. 24, 2011, it took an even worse beating, getting zapped 52 times in 84 minutes.
8. According to CBC Archives, the CN Tower’s original design plans suggested three towers ought to be built and connected by bridges, instead of the single skyscraper.
9. If you’re craving a very vertical workout, climbing to the top of the tower means scaling 1,776 stairs. For a more relaxed trip, take one of the eight elevators, which accommodate about 1,200 rides on a summer day.
10. Nearly 500,000 people have scaled the structure for charities like the United Way and the World Wildlife Fund. Others opted for more daring dismounts. Dar Robinson jumped off the CN Tower in 1979 while working as a stunt double for Christopher Plummer in the movie Highpoint. More recently, a group of French BASE jumpers took the plunge in 2015 for a promotional video for the Pan Am Games.

Question: how much did it cost to build copernicus

63 மில்லியன் டாலர்கள்

In the last few years, the reward has been paid back.

how much did it cost to build copernicus

Question: when was copernicus opened to the public

சூன் 26 , 1976 அன்று மக்கள் பயன்பாட்டிற்காகத் திறக்கப்பட்டது . இதன் கட்டுமானப் பணிகளுக்காக சுமார் 63 மில்லியன் டாலர்கள் செலவானது .

when was copernicus opened to the public

Question: in what year was copernicus opened

Question: what famous biblical character was opened to the public on june 26, 1976

what famous biblical character was opened to the public on june 26, 1976

Question: what happened to the money that was given to the people who helped build copernicus

செலவினத் தொகையானது திருப்பிச் செலுத்தப்பட்டது

Copernicus was opened to people on June 26 , 1976 , which costs about $ 63 million for the construction work .

In the last few years , the reward has been paid back .

பதினைந்து ஆண்டுகளில் இதற்கான செலவினத் தொகையானது திருப்பிச் செலுத்தப்பட்டது.

Copernicus was opened to people on June 26, 1976, which costs about $63 million for the construction work. In the last few years, the reward has been paid back.

In the last few years, the reward has been paid back.


செஞ்சதுக்கம்

செஞ்சதுக்கம்  (Red Square, ) உருசிய நாட்டின் மாசுக்கோவிலுள்ள ஒரு புகழ் பெற்ற சதுக்கமாகும். இது முன்னைய அரசர் காலத்துக் கோட்டையும், தற்போதைய உருசிய சனாதிபதியின் வசிப்பிடமும் ஆகிய கிரெம்லினை  "கித்தாய்-கோரோட்" எனப்படும் வரலாற்றுப் புகழ் மிக்க வணிகப் பகுதியில் இருந்து பிரிக்கிறது. இங்கிருந்து விரிந்து செல்லும் முக்கியமான சாலைகள் நகருக்கு வெளியே நெடுஞ்சாலைகள் ஆகி நாட்டின் பல பகுதிகளுக்கும் செல்கின்றன. இதனால், செஞ்சதுக்கம் மாசுக்கோவினது மையமாக மட்டுமன்றி, முழு உருசியாவினதும் மையச் சதுக்கமாகக் கருதப்படுகின்றது.

 தோற்றமும் பெயரும்
இச் சதுக்கத்தைச் சுற்றிலும் காணப்படும் செங்கற் கட்டிடங்களைக் காரணமாக வைத்தோ, பொதுவுடைமைக் கொள்கைக்கும் செந்நிறத்துக்கும் உள்ள தொடர்பினாலோ இதற்குச் செஞ்சதுக்கம் என்னும் பெயர் ஏற்படவில்லை. "கிராஸ்னாயா" (красная) என்னும் உருசியச் சொல்லுக்கு "சிவப்பு", "அழகு" என்னும் இரு பொருள்கள் உள்ளன. இச் சதுக்கத்துக்கு அருகில் அமைந்துள்ள புனித பசில் பேராலயத்தைக் குறிக்க "அழகு" என்னும் பொருளில் "கிரானஸ்யா" என்னும் பெயர் வழங்கியது. இது பின்னர் அருகில் உள்ள சதுக்கத்தைக் குறிப்பதாயிற்று. இச் சதுக்கம் முன்னர் "எரிந்துபோன இடம்" என்னும் பொருள்படும் "போசார்" என்னும் பெயரால் அழைக்கப்பட்டு வந்தது. 17 ஆம் நூற்றாண்டிலேயே இதற்குத் தற்போதைய பெயர் புழங்கத் தொடங்கியது.

 வரலாறு
செஞ்சதுக்கத்தின் சிறப்பான வரலாறு, வசிலி சுரிக்கோவ், கான்சுட்டன்டின் யுவோன் போன்ற பல ஓவியர்களினால் வரையப்பட்ட ஓவியங்களில் வெளிப்படுகின்றன. இச் சதுக்கம் மாசுக்கோவின் முக்கிய சந்தைப் பகுதியாகவே உருவாக்கப்பட்டது. பல்வேறு பொது விழாக்கள் இடம்பெறும் இடமாகவும், பிரகடனங்கள் செய்யப்படும் இடமாகவும் இச் சதுக்கம் பயன்பட்டதுடன், சிலவேளைகளில் சார் மன்னர்களின் முடிசூட்டு விழாக்களும் இங்கு இடம்பெற்றுள்ளன. படிப்படியாக வளர்ச்சி பெற்ற இச் சதுக்கம் பின்னர் எல்லா அரசாங்கங்களினதும் அரச விழாக்களுக்கான இடமாக விளங்கி வருகிறது.

 உலக பாரம்பரியக் களம்
13 ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்து உருசிய வரலாற்றோடு பிரிக்க முடியாதபடி இணைந்திருப்பதனால் இச் சதுக்கமும் கிரெம்லினும், 1990 ஆம் ஆண்டில் யுனெசுக்கோவினால் உலக பாரம்பரியக் களமாக அறிவிக்கப்பட்டது.

 பிரதான காட்சி

 இவற்றையும் பார்க்கவும்
 புனித பசில் பேராலயம்
 கிரெம்லின் சுவர்

 வெளியிணைப்புக்கள்

 மாசுக்கோ வாழ்க்கை: மாசுக்கோவின் செஞ்சதுக்கத்துக்கான வழிகாட்டி
 செஞ்சதுக்கத்தின் முப்பரிமாணத் தோற்றம்
 செஞ்சதுக்கத்துக்குச் செல்லல்  – செஞ்சதுக்கத்துக்கும் கிரெம்லினுக்கும் செல்வோருக்கான பயனுள்ள தகவல்கள்
 செஞ்சதுக்கமும் சுற்றாடலும்

பகுப்பு:உருசியா
பகுப்பு:உருசியாவின் உலகப் பாரம்பரியக் களங்கள்

The life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile; the life of the exile is the life of the exile.

Red Square remains, as it has been for centuries, the heart and soul of Russia. Few places in the world bear the weight of history to the extent that Moscow's central square does. From the 16th Century St. Basil's Cathedral - one of the most famous pieces of architecture in the world - to the constructivist pyramid of Lenin's Mausoleum, Red Square is rich in symbols of Russia's turbulent and intriguing past.
History of Red Square
From medieval slum to Soviet parade ground, Red Square has a long and fascinating history that is inextricably entwined with the fate of the Russian nation.
›››