ஜவகர்லால் நேரு

ஜவகர்லால் நேரு (நவம்பர் 14, 1889 – மே 27, 1964), இந்தியாவின் முதல் பிரதமர் ஆவார். இவர் பண்டிட் நேரு மற்றும் பண்டிதர் நேரு என்றும் அழைக்கப் பெற்றார். இவர் குழந்தைகள் மேல் மிகவும் அன்பு கொண்டவர். இவர் பிறந்தநாள் அன்று இந்தியாவில் குழந்தைகள் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது.

இந்தியா, 1947 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து 15 அன்று ஆங்கிலேயரிடமிருந்து விடுதலை பெற்றபோது அதன் முதலாவது தலைமை அமைச்சராகப் பதவியேற்றார். 1964, மே 27 இல், காலமாகும் வரை இப்பதவியை வகித்து வந்தார்.

இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தின் முன்னோடியான நேரு, காங்கிரசுக் கட்சியினால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, 1952 இல் இந்தியாவின் முதல் பொதுத்தேர்தலில் காங்கிரசு வெற்றி பெற்றதும் குடியரசு இந்தியாவின் முதல் பிரதமராகப் பதவி ஏற்றார். அணி சேரா இயக்கத்தை உருவாக்கியவர்களில் ஒருவரான நேரு, போருக்குப் பின்னான காலத்தில் அனைத்து உலக அரசியலில் மிக முக்கிய நபரானார்.

 வாழ்க்கை வரலாறு
உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் அலகாபாத்தில் செல்வந்தரும் வழக்குரைஞருமான மோதிலால் நேருவுக்கும் சுவரூப ராணி அம்மையாருக்கும் மூத்த குழந்தையாக நேரு பிறந்தார். உருதுவில் ஜவஹர்_இ லால் என்றால் "சிகப்பு நகை" என்று பொருள், இச்சொல்லிலிருந்து "ஜவஹர்லால்" என்ற பெயர் உருவானது.

'காசுமீரப் பண்டிதர்' என்ற பிராமண குலத்தில் பிறந்தவர் நேரு குடும்பத்தார்.
(காசுமீரக் கால்வாயைக் குறிக்கும் சொல் நெகர் மருவி நேரு ஆயிற்று. இராசகவுலின் பின் வந்தோருக்கு நேரு பட்டம் ஆகியது).                 நேரு குடும்பம் பிரதான வீதியையும் சந்தடி நிறைந்த கடைத் தெருவையும் ஒட்டியிருந்த பழைய பகுதியான சௌக்கியில் முதலில் வசித்து வந்த மோதிலால் நேரு, பல வருடங்களுக்கு முன்பாகவே அலகாபாத்திற்கு வந்து வழக்குரைஞர் தொழில் புரிந்தார். ராஜாக்கள், ஜமிந்தார்கள் மற்றும் பணக்காரர்களின் வழக்குகளை ஏற்று நடத்தியதால் பேரும், புகழுடன் நிதியும் அவரிடம் குவிந்தது. எனவே மோதிலால் தனது இருப்பிடத்தைப் பணக்காரர்கள் வசிக்கும் பகுதிக்கு மாற்றிக்கொண்டார்
thumb|ஆனந்தபவன்
இந்திய தேசிய காங்கிரசால் நடத்தப்பட்ட உணர்ச்சிமயமான இந்திய தேசிய இயக்கத்தின் செயல் உறுப்பினராக இருந்தார். நேருவும் அவரின் இரு சகோதரிகளுமான, விஜயலட்சுமி பண்டிட்டும், கிருஷ்ணாவும் ஆனந்தபவன் என்ற பெரிய மாளிகையில் வளர்ந்து வந்தனர். அக்காலத்தில் இந்திய உயர் குடிமக்களால், அன்று அவசியமாகக் கருதப்பட்ட ஆங்கில நாகரிகத்துடன் வளர்க்கப்பட்டனர்.

சீனப்போரில் தோற்றவராக, காஷ்மீர் சிக்கலைத் தவறாகக் கையாண்டவராக, இன்றைக்கு இந்தியாவின் பெரும்பாலான அவலங்களுக்குக் காரணமானவராகக் காட்டப்படும் அவர் உண்மையில் எப்படிப்பட்டவர் ? நேருவைப்பற்றிய பல்வேறு பரப்புரைகள் எந்த அளவுக்கு உண்மையானவை ?

 கல்வி
ஜவகர்லால் நேருவுக்கு இந்தி மொழி, சமஸ்கிருதம் மற்றும் இந்தியக் கலைகள் கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டன. மோதிலால் நேரு, இந்தியக் குடிமக்கள் சேவைக்குத் தன் மகன் தகுதி பெற வேண்டும் என்று விரும்பி, அதற்காக அவரை இங்கிலாந்தில் உள்ள ஹார்ரோவிற்கு அனுப்பினார். ஜவகர்லால் நேரு, ஹார்ரோவில் உள்ள பள்ளி வாழ்க்கையை முற்றிலும் விரும்பவில்லை. அவர், பள்ளிப் பாடத்திட்டம் கடுமையாகவும், தங்குமிடத்தின் நிலை வீட்டிலிருந்து வெகுதொலைவு வந்ததையும் உணர்ந்தார். இருந்தாலும் பள்ளிப் படிப்பை முடித்ததும் கேம்பிரிட்சு பல்கலைக்கழக நுழைவுத் தேர்வுகளை 1907 இல் எழுதி, திரினிட்டி கல்லூரி சென்று இயற்கை அறிவியல் படித்தார்.

நேரு, அவருடைய திரைபோசில் இரண்டாவது இடம் பெற்று 1910 இல் பட்டம் பெற்றார். சுதந்திர வெளிப்பாட்டிற்குப் பெயர்பெற்ற அப்பல்கலைக்கழகம், வரிசையான பல பாடத்திட்டம் அல்லாத கலைகளில் பங்கு பெற ஊக்குவித்தது. மற்றும் அவருடைய பொது உருவ அமைப்பாலும் முக்கிய தாக்கத்தை உண்டாக்கியதால் அனைவராலும் கவனிக்கப்பட்டார். 1910 அக்டோபர் இன்னர் டெம்பில் இல் சட்டம் பயிலப் பதிவு செய்து கொண்டார். ஹாரோ மற்றும் கேம்பிரிட்ஜில் அவர் விரும்பியோ, கவரப்பட்டோ சட்டம் பயிலவில்லை.  மாறாகத் தந்தை வேண்டுகோளுக்காகப் படித்தார். நேரு இறுதித்தேர்வில் 1912 இல் வெற்றிபெற்று, இன்னர் டெம்பில் இல் ஆண்டு இறுதியில் சட்டத்துறைக்கு அழைக்கப்பட்டார். சட்டப் பணிசெய்ய விரைவில் இந்தியா திரும்பினார்.

 திருமணம்
கமலா கவுல் என்ற 16 அகவை நிரம்பிய காசுமீரிப் பிராமணப் பெண்ணை, 1916  ஆம் ஆண்டில் பிப்ரவரி 7 ஆம் தேதியில் மணந்தார். அவர்களுக்குத் திருமணம் ஆன அடுத்த ஆண்டில் இந்திராபிரியதர்ஷினி என்ற மகள் பிறந்தாள். பின்னாளில் அவர் ஃபெரோசு காந்தியை மணம் புரிந்ததால் இந்திரா காந்தி என்றழைக்கப்பட்டார். கமலா நேருவும் சுதந்திர இயக்கத்தில் ஆர்வமாகச் செயல்பட்டார். ஆனால் 1936 இல் இறந்தார்.  அதன்பின் நேரு கடைசிவரை தனியாகவே வாழ்ந்தார். இருந்தாலும் பின்னாளில் 1946 ஆம் ஆண்டின் வைசிராயான இலூயி மவுன்ட்பேட்டனின் மனைவி எட்வினா மவுண்ட்பேட்டன் உடன் நெருங்கிய தொடர்பு இருந்ததாகக் கருத்துகள் உண்டு. அவரின் கடைசிக் காலத்தில் தன் மகளோடும் உடன்பிறந்தாள் விசயலட்சுமி பண்டிதையருடனும் வாழ்ந்தார்.

 அரசியல்
1916 இல் லக்னோவில் நடந்த காங்கிரசுக் கூட்டத்தில் தந்தையுடன் சென்று காந்தியடிகளைச் சந்தித்தார். 1919 இல் ஜாலியன்வாலாபாக்கில் ஆயுதம் ஏதுமின்றிக் கூட்டத்தில் பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஆண்கள், பெண்கள், குழந்தைகளை ஆங்கிலேய அரசு கொன்று குவித்தது. இந்நிகழ்வே நேருவைக் காங்கிரசு கட்சியில் தன்னை அதிகம் ஈடுபடுத்திக்கொள்ளக் காரணமாக இருந்ததுhttp://www.history.com/topics/jawaharlal-nehru. நேரு விரைவாகக் காந்தியின் நம்பிக்கைக்குரியவர்களில் ஒருவரானார்.

 சிறை வாழ்க்கை
1920 ல் காந்தி நடத்திய ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் பங்கெடுத்ததற்காக 1921 ல் நேரு முதல் முறையாக சிறைக்குச்  சென்றார். 1922ல் அப்போராட்டத்தை விலக்கியதால் நேரு விடுவிக்கப்பட்டார். அவருடைய போராட்டம் சத்தியாகிரக முறையில் இருந்தாலும், அவர் வாழ்நாளில் 9 வருடங்கள் சிறையில் கழிக்க வேண்டிவந்தது. சிறையில் இருந்த நாட்களில், நேரு உலக வரலாற்றின் காட்சிகள் (1934), சுயசரிதை (1936) மற்றும் இந்தியாவின் கண்டுபிடிப்பு ஆகிய நூல்களை எழுதினார். இந்தப் படைப்புகள்  ஓர் எழுத்தாளராக அவருக்குப் பெருமை சேர்த்ததோடல்லாமல், இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தில் அவருடைய நற்பெயரை வளர்த்தது. முதன் முதலில் இந்திய தேசிய காங்கிரசை, காந்தியின் வழிகாட்டலில் 1929 லாகூர் நிகழ்ச்சியில் தலைமை ஏற்று நடத்தினார்.
ஜவகர்லால் நேரு, இளம் வயதிலேயே மகாத்மா காந்தியின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் காங்கிரசின் இடது சாரி தலைவரானார். நேரு துடிப்புமிக்க, புரட்சித்தலைவராக, ஆங்கில அரசின் பிடியிலிருந்து முழுமையான சுதந்திரத்தை பிரகடனப்படுத்தினார்.

ஆகஸ்ட் 15, 1947 புது டில்லியில் சுதந்திர இந்தியாவின் கொடியை ஏற்றும் தனி சிறப்பு நேருவுக்கு கொடுக்கப்பட்டது. பாராளுமன்ற ஜனநாயகம், உலகியல்வாதம், ஏழைகள், தாழ்த்தப்பட்டவர்கள்பற்றிய அக்கறை போன்றவற்றில் இருந்த உண்மைகள் அவரை வழிநடத்தி இன்று வரை இந்தியாவில் தாக்கத்தை உண்டாக்கக் கூடிய வலிமையான திட்டங்களை உருவாக்கச் செய்தனவாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன. அவை சமூக தொடக்கத்திற்கான அவருடைய உலகக் கண்ணோட்டத்தை பிரதிபலிக்கின்றன. சுதந்திர இந்தியாவின் பழமையையும், அமைப்பையும் செதுக்க அவருடைய நீண்டகால பதவி ஒரு கருவியாகப் பயன்பட்டது. சில சமயங்களில் இவரை "நவீன இந்தியாவின் சிற்பி" என்று குறிப்பிடுவதுண்டு. இவருடைய மகள் இந்திரா காந்தியும் மற்றும் பேரன் ராஜீவ் காந்தியும், இந்தியாவின் பிரதம மந்திரிகளாக இருந்திருக்கிறார்கள்.

 இந்தியாவின் முதல் பிரதம மந்திரி
thumb|230px|left|தீன் மூர்த்தி பவன் - நேரு பிரதமராக இருந்த காலத்தில் அவருடைய இல்லமாகவும், தற்போது அவர் நினைவாக அருங்காட்சியகம்
நேரு வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தில் பங்கெடுத்ததற்காக 1945ம் ஆண்டு சூன் மாதம் 15ம் தேதி கைது செய்யப்பட்டார். அதிகாரத்தை மாற்றித்தரும் திட்டத்துடன் இங்கிலாந்து அமைச்சரக தூதுக்குழு வந்ததால் நேருவும் அவரின் சகாக்களும் விடுவிக்கப்பட்டனர்.

நேரு இடைக்கால அரசாங்கத்தைத் தலைமையேற்று நடத்தி செல்லும்போது மத வன்முறை, அரசியல் சீரழிவு மற்றும் எதிர்க் கட்சியான முகமது அலி ஜின்னா தலைமையிலான முஸ்லீம் லீக், முஸ்லிம்களுக்காகப் பாகிஸ்தான் என்ற தனி  நாடு கோரியது ஆகியவற்றால் உண்டான கலவரங்கள் நேருவின் ஆற்றலை முடக்கின. சமாதான முயற்சிகள் தோல்வியில் முடிந்ததால் நேரு தயக்கத்துடன் வேறு வழியின்றி 1947 சூன் 3 -இல் இங்கிலாந்து வெளியிட்ட திட்டத்தின்படி இந்தியாவின் பிரிவினைக்கு ஆதரவளித்தார். இந்தியாவின் முதல் பிரதம மந்திரியாக, 15 ஆகஸ்ட் பதவி ஏற்று அவர் தொடக்க உரையாக "விதியுடன் ஒரு போராட்டம்" என்ற தலைப்பில் உரையாற்றினார்.
thumb|நேருவின் முதல் பதவியேற்பு நிகழ்ச்சி, ஆகஸ்ட் 15, 1947|left
"பல வருடங்களுக்கு முன்னாள் நாம் விதியுடன் போராடினோம். இப்போது நாம் செய்த சத்தியத்தை செயலாக்கும் நேரம் முழுவதுமாக இல்லாவிட்டாலும் அல்லது முழு அளவில் இல்லாவிட்டாலும் மிக அவசியமாக வந்து விட்டது. நடுநிசி நேரத்தில், உலகம் உறங்கும்போது இந்தியா சுதந்திரத்துடன் உயிர்ப்புடன் விழிக்கும். சரித்திரத்தில் மிக அரிதான சமயம் வரும், அப்போது ஒரு சகாப்தம் முடியும்போது மற்றும் தேசத்தின் ஆத்மா கொடுமைப்பட்டது முடிவதை தேடும்போது பழையனவற்றிலிருந்து நாம் புதியனவற்றிற்காக வர வேண்டும். இந்தப் புனிதமான நேரத்தில் இந்தியாவின் சிறந்த மனிதநேயத்திற்காகவும் இந்தியாவிற்கும் அதன் மக்களுக்கும் சேவை செய்வதற்கு நம்மை அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்று நாம் பிரமாணம் செய்துகொள்வோம்."

இந்தக் காலகட்டம் ஆழமான சமுதாய வன்முறையால் குறிப்பிடப்பட்டது. இந்த வன்முறை பஞ்சாப் மாகாணம், டில்லி, வங்காளம் மற்றும் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளையும் ஆக்கிரமித்திருந்தது. நேரு பாகிஸ்தானிய தலைவர்களுடன் பாதிக்கப்பட்ட அகதிகளின் கோபத்தைத் தணித்து அமைதியை உண்டாக்கி உற்சாகப்படுத்த எல்லா இடங்களுக்கும் பயணம் செய்தார். நேரு, மௌலானா ஆசாத் மற்றும் பிற முஸ்லிம் தலைவர்களுடன் சேர்ந்து முஸ்லிம்களைப் பாதுகாத்து அவர்களை இந்தியாவிலேயே இருக்கும்படி உற்சாகப்படுத்தினார். அந்த நேரத்து வன்முறை அவரை மிகவும் பாதித்ததால் எல்லாவற்றையும்எவற்றை? நிறுத்த ஆணையிட்டார், ஐக்கிய நாடுகள் அவையும் 1947 இந்திய பாகிஸ்தான் போரை நிறுத்தச் சொன்னது. சமுதாயக் கலவரங்களுக்காகப் பயந்த நேரு, ஐதராபாத் மாநிலத்தைச் சேர்க்க ஆதரவு அளிக்கத் தயங்கினார்.

சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் வந்த ஆண்டுகளில் நேரு அவரின் சொந்த விவகாரங்களைப் பார்த்துக் கொள்ளவும் அவரைக் கவனித்துக் கொள்ளவும் அடிக்கடி மகள் இந்திராவையே நாடினார். 1952 இல் நடந்த தேர்தலில் நேருவின் தலைமையின் கீழ் காங்கிரசு பெருமளவில் வெற்றி பெற்றது. நேருவைக் கவனிப்பதற்காக இந்திரா, அவருடைய அதிகாரப் பூர்வமான வீட்டிற்கு குடிபெயர்ந்தார்.
[[படிமம்:TMstudy.png|thumb|left|தீன் மூர்த்தி பவனில் நேருவின் படிப்புறை]

 பொருளாதாரக் கொள்கைகள்
நேரு நவீன புதுப்பிக்கப்பட்ட இந்திய முறைப்படியான மாநிலத்திட்டம் மற்றும் பொருளாதாரத்தின் மேல் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றை அறிமுகப்படுத்த ஆயத்தமானார். இந்தியாவின் திட்டக் குழுவை உருவாக்கி முதல் ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தை 1951 இல் வரைந்தார். அது அரசாங்கத்தின் தொழிற்சாலைகளின் முதலீடு மற்றும் விவசாயத்தை வரையறுத்தது. தொழில்களை அதிகப்படுத்துதல், வருமான வரிகள்மூலம் கலப்புப் பொருளாதாரத்தை உருவாக்கி அதன் மூலம் பொதுமக்கள் நன்மைக்குச் சேவை செய்யும் சில நுணுக்கமான தொழிற்சாலைகளான சுரங்கம், மின்சாரம் மற்றும் கனரக இயந்திரங்கள் தொழிற் சாலைகள் தனியாரிடம் போவதை தடுத்து அரசாங்கமே நடத்த திட்டமிட்டார். நேரு நில மறு பங்கீட்டை முதன்மைபடுத்தினார். விவசாயக் கிணறுகள், அணைகள் கட்டும் திட்டத்தை அமல்படுத்தினார், மேலும் விவசாய உற்பத்தியைப் பெருக்க உரங்கள் உபயோகிக்கும் முறையைப் பரப்பினார். தொடர்ச்சியான சமுதாய முன்னேற்றத் திட்டங்களைக்  குடிசைத்தொழில்களை பரப்பும் நோக்கத்துடன் செயல்படுத்தினார். பெரிய அணைகளை (இவற்றை "இந்தியாவின் புதுக் கோவில்கள்" என்று அழைத்தார்) கட்ட ஊக்கப்படுத்தியதோடு அல்லாமல்  விவசாயம், நீர் மின்சாரம் ஆகியவற்றை பெரிதும் ஆதரித்தார். அணுஆற்றலில் இந்தியா சிறக்கவும் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தினார்.

பிரதம மந்திரியாக நேரு பதவி வகுத்த காலத்தில் பெரும்பாலான காலங்களில் விவசாய உற்பத்தி அதிகரித்தும், முன்னேறி இருந்தும் கூட இந்தியா தொடர்ந்து மிகவும் மோசமான உணவுப் பற்றாக்குறையை சந்திக்க வேண்டி இருந்தது. நேருவின் தொழிற்சாலை கொள்கைகள் "தொழிற்சாலை கொள்கை தீர்வு " 1956 மாறுபட்ட உற்பத்திகள் மற்றும் கனரக இயந்திரங்கள் வளர்ச்சியை ஊக்குவித்தது. இருப்பினும் மாநிலத்திட்டம், கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் ஒழுங்குபடுத்துதல் ஆகியவற்றினால் உற்பத்தி, தரம் மற்றும் லாபம் முடங்கத் தொடங்கின. இந்தியப் பொருளாதாரம் ஆண்டுக்கு 2.5% என்ற நிலையான வளர்ச்சி தரத்தை எட்டினாலும், கடுமையான வேலையில்லா திண்டாட்டம், பரவலான வறுமை மக்களைத் தொடர்ந்து ஆட்டிப்படைத்தது.

 கல்வி மற்றும் சமூக சீர்திருத்தம்
இந்தியாவின் குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களின் கல்வியை மேம்படுத்துவதில்தான் இந்தியாவின் எதிர்கால முன்னேற்றம் இருக்கிறது என்று நம்பி அதன் அவசியத்தை உணர்ந்து நேரு அதில் மிகவும் அக்கறை காட்டினார். அவரது அரசாங்கம் உயர் கல்வி நிறுவனங்களை அமைத்துக் கவனித்து வந்தது. அனைத்திந்திய மருத்துவ அறிவியல் கழகம், இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகங்கள், இந்திய மேலாண்மை கழகங்கள், தேசிய தொழில்நுட்ப கழகங்கள் ஆகியவை அவற்றுள் சில. நேரு தன் ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தில் குழந்தைகளுக்குப் பால் மற்றும் மதிய உணவு அளிக்கும் திட்டத்தையும் அமலாக்கினார். கட்டாயத் தொடக்கக் கல்வி தரப்பட உத்தரவாதம் அளித்து ஆயிரக்கணக்கான பள்ளிகளைக் கட்டினார்.

இந்திய நாடாளுமன்றம், நேருவின் அறிவுரைப்படி இந்து மதம் சட்டத்தில், ஜாதி வேறுபாடுகளைக் குற்றமாகப் பாவித்தல், பெண்களுக்கான சமூக சுதந்திரம் மற்றும் சட்ட உரிமைகளை அதிக படுத்துதல் போன்ற மாற்றங்களை உருவாக்கியது.

பிற்படுத்தப்பட்டோர், தாழ்த்தப்பட்டோர் மற்றும் மலைசாதியினர் அனுபவித்த சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகள் மற்றும் மேல் நிலையில் உள்ளவர்களுடன் அவர்கள் போட்டியிடும்போது ஏற்படும் குறைபாடுகளைக் களையும் வகையில் அரசாங்கப் பணிகள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களில் அவர்களுக்காக இட ஒதுக்கீட்டினை ஏற்படுத்தினார். மதச்சார்பின்மை, மதநல்லிணக்கம் போன்றவற்றை ஆதரித்த நேரு அரசில் சிறுபான்மையினர் அதிகளவில் பங்குபெறச்செய்தார்.

 தேசியப் பாதுகாப்பு மற்றும் வெளியுறவுக் கொள்கை
ஆங்கில ஆளுமையிலிருந்து சுதந்திரம் பெற்ற ஆரம்ப காலங்களில், புதிய சுதந்திர இந்தியாவை நேரு 1947 முதல் 1964 வரை வழிநடத்தினார். அமெரிக்காவும், சோவியத் ரஷ்யாவும், தங்களுக்குள் நடந்த பனிப் போரின்போது இந்தியாவைத் தங்களுடன் சேர்த்துக்கொள்ள இரண்டு நாடுகளும் போட்டியிட்டன.

1948 இல் காஷ்மீரில் ஐக்கிய நாடுகளின் ஆணையால் ஒரு மாநாடு நடத்துவதாக உறுதி அளித்திருந்தாலும், ஐக்கிய நாடுகளின் பேரில் வளர்ந்த அதிகமான சலிப்பினால் 1953 இல் மாநாடு நடத்துவதைக் கைவிட்டார். தான் முன்பு ஆதரித்த காஷ்மீரி அரசியல்வாதி, ஷேக் அப்துல்லா பிரிவினையைத் தூண்டும் நோக்கத்துடன் செயல் பட்டதாக இப்போது சந்தேகித்து அவரைக் கைது செய்ய ஆணை இட்டார். அவருக்குப் பதிலாகப் பக்ஷி குலாம் முகமது இடம் பெற்றார். உலகப் பார்வையில் நேரு சமாதானப்படுத்துவதில் மன்னர் மற்றும் ஐக்கிய நாடுகளின் வலுவான ஆதரவாளர். கூட்டுச்சேராக் கொள்கை மற்றும் கூட்டுச்சேரா இயக்கத்தை உருவாக்கி, முறைப்படுத்திய நாடுகளுக்கு முன்னோடியாக இருந்து பகைமை நாடுகளான அமெரிக்காவும், ரஷ்யாவும் நடுநிலை வகிக்க முனைந்தார்.இயக்கம் தோற்றுவித்த உடன், மக்கள் குடியரசான சீனாவை அடையாளம் கண்டுகொண்டு (நிறைய வட தேசங்கள் தொடர்ந்து சீனாவுடன் நல்லுறவு கொண்டிருந்தன), நேரு சீனாவை ஐக்கிய நாடுகளுடன் சேர்த்துக் கொள்ள வாதாடினார். மற்றும் கொரியர்களுடனான சண்டையில் சீனர்களை ஆத்திரக்காரர்கள் என்று பிரகடனப் படுத்துவதை நேரு மறுத்தார். 1950 இல் திபெத் ஊடுருவியும் அதனுடன் சுமூகமான உறவை ஏற்படுத்த வழி வகுத்தார். கம்யுனிச நாடுகளுக்கும், மேற்கத்திய தேசங்களுக்கும் இடையில் இறுக்கத்தைத் தளர்த்தி பிளவைச் சரிக்கட்ட நம்பிக்கையுடன் தூதுவர்போல் செயல்பட்டார். மிதவாதக் கொள்கை மற்றும் சீனாவின் மீது இருந்த நம்பிக்கையும், சீனா, 1962 இல் திபெத்தை ஒட்டியிருந்த அக்ஸாய் சின்னை காஷ்மீரிலிருந்து தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்டது சீன-இந்திய போருக்கு வழிவகுத்தது.

அணுஆயுத பயங்கரத்தையும், மிரட்டல்களையும் மற்றும் உலக துன்பத்தையும் தணிக்க நேருவின் கடின -முயற்சி பலராலும் ஆதரிக்கக்கப்பட்டது. அணு ஆயுதங்களால் மனித சமுதாயத்திற்கு உண்டாகும் விளைவுகளைப் பற்றிய அவரது முதல் ஆராய்ச்சி மற்றும் அவரால் "பயங்கரமான அழிவு இயந்திரங்கள்" என்று கூறப்பட்டவைகளை ஒழிக்க அயராது பிரச்சாரம் செய்தார்.அணு ஆயதங்களை அவர் ஆதரிக்காததற்கு அவரிடம் பல காரணங்கள் இருந்தன. இந்த அணு ஆயுதப் போட்டி ராணுவத்தையும் தாண்டித் தன் சொந்த நாட்டைப் போல் மற்ற நாடுகளையும் வளர்ச்சி குறைவானதாக்கி விடும் என்று நேரு கருதினார் .

1956 இல் இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ், மற்றும் இஸ்ரேல் சேர்ந்து சசூயஸ் கால்வாயை ஊடுருவியதை விமர்சித்தார். சந்தேகமும் நம்பிக்கையின்மையும் இருந்தும் இந்தியாவுக்கும்,அமெரிக்காவுக்கும் இடையில் குளிர்ந்த உறவைக் கண்டு சந்தேகம்  ஏற்பட்டதால் சோவியத் யூனியனை ஆதரிக்க வேண்டியதாயிற்று. இங்கிலாந்து மற்றும் உலக வங்கியின் நடுநிலையால் நேரு 1960-இல் இண்டஸ் தண்ணீர் உடன்படிக்கையில்  பாகிஸ்தான் ஆட்சியாளர் ஆயுப் கானுடன் கையெழுத்திட்டார். இது பஞ்சாப் மாகாணத்தில் உள்ள முக்கிய நதிகளின் வளங்களைப் பங்கு போட்டுக்கொள்வதில் நடந்த நீண்ட நாள் வழக்குகளைத் தீர்ப்பதற்காகக் கையெழுத்திடப்பட்டது.

 இறுதிக் காலம்
தேர்தலில் நேரு காங்கிரசை மிகப் பெரிய வெற்றிப் பாதைக்கு அழைத்துச் சென்றார். ஆனாலும் அவருடைய அரசு விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டது. உள்கட்சி ஊழல்கள் மற்றும் சுரண்டல்களால் வெறுத்துப் போன நேரு பதவியைத் துறக்க நினைத்தாலும் தொடர்ந்து சேவை செய்தார். 1959 இல் தனது மகள் இந்திரா காங்கிரசு தலைவரானதும் அதிக விமரிசனங்கள் எழுந்தன. நேரு மக்களாட்சிக்குப் புறம்பானது  என்று கூறி தன் கட்சியில் இந்திராவின் பதவியை மறுத்தார். இந்திராவே கொள்கை விஷயத்தில் தன் தந்தையுடன் மிகுந்த கசப்புணர்வுடன் இருந்தார், குறிப்பாக, காங்கிரசு காரிய கமிட்டிகேரளா [[இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அரசை நீக்கியது. நேரு தொடர்ந்து மகளின், பாராளுமன்றப் பழமையை மதிக்காதது மற்றும் தூக்கி எறிவது போல் நடப்பது போன்றவற்றால் தர்மசங்கடத்திற்கு உள்ளானார். தன் தந்தையின் பெயரால் இல்லாமல் தன் சொந்த அடையாளத்துடன் இருக்க வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்துடன் இந்திரா செயல்பட்டது மிகுந்த மனவருத்தத்தை அவருக்கு ஏற்படுத்தியது .

திபெத்தின் மீதான 1954 சீன-இந்திய உடன்படிக்கையில்  பஞ்சசீலக் கொள்கைகள் அடிப்படையாக இருந்தாலும், பின்னர் நேருவின் வெளியுறவுக் கொள்கை எல்லைச்சண்டையினால் மற்றும் தலாய்லாமாவுக்கு அடைக்கலம் தர முடிவு செய்து அனுமதி அளித்தது இவையெல்லாம் சீனாவின் எதிர்ப்பை அதிகப்படுத்தியதால் சிரமப்பட்டது. பல வருடங்கள் தொடர்ந்து சமாதானம் பேசியும் தோல்வியடைந்ததால், நேரு 1961 இல் போர்த்துக்கலிலிருந்து கோவாவை இணைத்துக் கொள்ள இந்திய ராணுவத்திற்கு அனுமதியளித்தார். கோவா விடுதலை மூலம் அவரது புகழ் அதிகரித்தாலும் ராணுவ நடவடிக்கை மேற்கொண்டதற்காக அவருக்குக் கண்டனங்களும் அதிகரித்தன.

நேரு 1962 இல் நடந்த தேர்தலில் குறைந்த ஆதரவுடன் காங்கிரசை வெற்றிப் பாதைக்கு இட்டுச் சென்றார். எதிர்க்கட்சிகளான இடது சாரி பாரதிய ஜன சங்கம், சுதந்திரா கட்சி சமூகவாதி மற்றும் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி போன்றவைகள் நன்கு பரிமளித்தன.

ஒரு சில மாதங்களில் சீனா உடனான எல்லைத் தகராறு, வெளிப்படையான சண்டையானது. முன்னாள் ஏகாதிபத்தியத்தினால் பாதிக்கப் பட்டவைகள் ஆதலால் சொல்வழக்காக " இந்தி-சைனி பாய் பாய்" (இந்தியர்களும் சீனர்களும் சகோதரர்கள்) என்று கூறப்பட்டதுபோல் இருவரும்  ஓர் உறுதித்தன்மையைப் பங்கிட்டுக் கொண்டதாக நேரு ஊகித்தார். வளரும் நாடுகளுக்கு மத்தியில் சகோதரத்துவம் மற்றும் உறுதித்தன்மை போன்ற நல்ல நெறிகளுக்குத் தன்னை அர்ப்பணித்தார். நேரு, ஒரு பொதுவுடைமை நாடு தன்னைப் போன்ற இன்னொரு நாட்டைத் தாக்கும் என்பதை நம்பவில்லை. மற்றும் ஒவ்வொரு நிகழ்வின் போதும் அவர், உடைக்கமுடியாத பனிபடர்ந்த இமாலயச் சுவருக்குப் பின்னால் பாதுகாப்பாக உணர்ந்தார். இந்த இரண்டும்,சீனாவின் உள்நோக்கங்களையும்,மற்றும் ராணுவ சக்தியையும் நேரு மிகத் தவறாகக் கணக்கிட்டதை நிரூபித்தன. பின் வரும் அறிக்கைகள் சீனா சண்டையிட்ட இடங்களை ஆக்கிரமித்து விடக் கூடாது என்ற நேருவின் எண்ணத்தை -சுருக்கமாக, நினைவில் நிற்கக்கூடிய ஒரு வரியில் தெரிவிக்கின்றன அது, ராணுவத்திடம் "அவர்களை வெளியே தூக்கி எறியுங்கள்" என்று கூறியதுதான். சீனா அதிரடியாகத் தன் தாக்குதலைத் தொடங்கியது.

சில நாட்களில் இந்தியாவின் வடகிழக்குப் பகுதியில் சீனா ஊடுருவி இந்திய ராணுவத்தின் பலவீனத்தை வெளிச்சம் போட்டுக்காட்டி, சீன சக்திகள் அஸ்ஸாம் வரை சென்று விட்டன. அவருடைய அரசு, பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள்மீது போதுமான கவனம் செலுத்தவில்லை என்று அதிக அளவில் விமர்சிக்கப்பட்டது. இதனால் நிர்ப்பந்தத்தின் பேரில் பாதுகாப்பு அமைச்சரான கிருஷ்ண மேனனை பதவியிலிருந்து நீக்கி, அமெரிக்க ராணுவ உதவியை நாடினார். 1963 நேருவின் ஆரோக்கியம், குறைந்து வந்ததால் மாதக் கணக்கில் அவர் காஷ்மீரில் கட்டாய ஓய்வுக்காகத் தங்க வேண்டி வந்தது. சில வரலாற்றாளர்கள் இதைச் சீன ஊடுருவலிலிருந்து தப்பிக்க நடத்தப்பட்ட நாடகமாகக் கதை கட்டி எழுதியதை, நேரு நம்பிக்கைக்கு இழைக்கப்பட்ட துரோகமாகக் கருதினார். 1964 இல் காஷ்மீரிலிருந்து திரும்பியதும் நேரு பக்க வாதத்தாலும், மாரடைப்பாலும் அவதிப்பட்டார். அவர் 1964, 27 மே அதிகாலை இறைவனடி சேர்ந்தார். அவர் பூதவுடல் இந்து சடங்குகள் முறைப்படி யமுனை நதிக்கரையில் உள்ள சாந்திவனத்தில் தகனம் செய்யப்பட்டது. டில்லித் தெருக்களில் இருந்தும்,மயானத்தில் இருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் மௌன அஞ்சலி செலுத்தினர். '

 சட்டமயமாக்கல்
thumb|left|180px|லண்டண், ஆல்ட்விச்சில் உள்ள நேரு அவர்களின் சிலை
இந்தியாவின் முதல் பிரதமமந்திரி மற்றும் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சராக நேரு, மிகச் சக்திவாய்ந்த வெளிநாட்டுக் கொள்கையுடன் நவீன இந்திய அரசாங்கத்தை மற்றும் அரசியல் கலாச்சாரத்தை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். கிராமத்தின் மூலை முடுக்குகளில் இருந்த குழந்தைகளை அகில உலக ஆரம்பக் கல்வி சென்றடைய அவர் உருவாக்கிய முறையால் வெகுவாகப் பாராட்டப்பட்டார். நேருவின் கல்வித் திட்டங்கள் உலகத்தரம் வாய்ந்த கல்விநிறுவனங்கள் உருவாகி வளர்ச்சியடையக் காரணமானதால் பாராட்டுப் பெற்றன. அத்தகைய நிறுவனங்கள், அனைத்திந்திய மருத்துவ அறிவியல் கழகம்http://www.aiims.ac.in அகில இந்திய தொழில் நுட்பக் கல்வி நிலையம்,http://www.iitkgp.ac.in/institute/history.php அகில இந்திய நிர்வாகக் கல்வி நிலையம் ஆகியவை.

இந்தியப் பாரம்பரிய மக்கள் கூட்டத்திற்கு, சிறுபான்மை மக்கள், பெண்கள், பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட ஆதிவாசிகள் ஆகியோருக்கு சரிசமமான சந்தர்ப்பங்கள் மற்றும் உரிமைகள் கிடைக்க, தொலைநோக்கோடு பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் ஏற்படுத்தியதற்காகப் பெருமைப்படுத்தப்பட்டார்.. பெண்கள் மற்றும் தாழ்ந்த பிரிவைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு எதிராக நடந்து கொள்வது போன்றவற்றிற்கு முடிவு கட்டும் வகையில் மாநில அரசுகளைக் கடுமையாக உழைக்கத் தூண்டி மிகவும் அக்கறை காட்டினார்.அவர் வாழ்நாளில் இதில் மிகக் குறைந்த வெற்றியே பெற்றார்.

பிராந்திய வேறுபாடுகளைப் பாராட்டினாலும் நேருவின் தோல்வியடையாத தேசியவாத உறுதி இருப்பினும் இந்தியர்களுக்கு இடையில் ஒற்றுமையை உறுதிபடுத்தக்கூடிய திட்டங்களை வகுத்தார். இங்கிலாந்து விலகிச் சென்றபின் சுதந்திரத்திற்கு முன்னாள் இருந்த வேறுபாடுகள் தலைதூக்கின. பொதுக் குழுவின் கீழ் மாகாணத் தலைவர்கள் தங்களை ஒருவருக்கொருவர் கூட்டாளிகளாகக் கூற விரும்பவில்லை என்பதை முக்கியமாகக் குறிப்பிட்டு நிரூபித்தது. மாறுபட்ட கலாச்சாரம் மற்றும் மொழி இரண்டும் புதிய தேசத்தின் ஒற்றுமைக்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்த நேரத்தில் நேரு, தேசிய புத்தக அறக்கட்டளை மற்றும் தேசிய இலக்கிய கழகம் உருவாக்கி மொழிகளுக்கு இடையே பிராந்திய இலக்கியங்களை மொழி மாற்றம் செய்யும் திட்டம், மற்றும் ஒரு ராஜ்யத்திலிருந்து பொருள்களை வேறு ராஜ்யங்களுக்கு மாற்றல் செய்வது ஆகிய திட்டங்களை வகுத்து ஒரே ஐக்கிய இந்தியாவாக வளர்க்க நினைத்தார். நேரு, "ஒன்று சேர் அல்லது அழி" என்று எச்சரித்தார்.

thumb|180px|left|சோவியத் ஒன்றியத்தால் 1989ல் வெளியடப்பட்ட நினைவுத் தபால்தலையில் நேரு
thumb|right|230px|நாங்பாவில் உள்ள குழந்தைகளுக்கு இனிப்பினை அளிக்கும் நேரு
அவருடைய வாழ்நாளில் நேரு இந்தியாவில் நல்ல தகுதியை அனுபவித்தார் மற்றும் உலகம் முழவதும் அனைவராலும் அவருடைய நல்ல நெறிகளுக்காகவும், உயர்ந்த மனித பண்புக்காகவும் புகழப்பட்டார். அவரின் பிறந்தநாள், 14 நவம்பர் இந்தியா முழுவதும்" குழந்தைகள் தினமாக  " கொண்டாடப்படுகிறது. அவர் வாழ்நாள் முழுதும் குழந்தைகள் மற்றும் இளையவர்களின் நலம், கல்வி மற்றும் வளர்ச்சிக்காக அக்கறையுடன் பாடுபட்டதை நினைவுபடுத்தும் வகையில் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்தியக் குழந்தைகள் அவரை "சாச்சா நேரு " (மாமா நேரு) என்றே இன்று வரை நினைவு வைத்துள்ளனர். காங்கிரசு கட்சியின் புகழ் பெற்ற அடையாளமாக அவருடைய நினைவு அடிக்கடி கொண்டாடுகிறது. காங்கிரசு தலைவர்களும் மற்றவர்கள் பலரும் அவருடைய ஆடைகள் அணியும் முறையைக் குறிப்பாக "காந்தி குல்லாவை " விருப்பமாக அணியத்துவங்கினர்.நேருவின் திட்டங்களும் மற்றும் கொள்கைகளும் காங்கிரசு கட்சியின் கொள்கைகளையும் மற்றும் முக்கிய அரசியல் தத்துவங்களையும் வடிவமைத்தன. அவருடைய உணர்ச்சிமயமான பந்தம் பின்னாளில் அவர் மகள் இந்திரா, தேசிய அரசாங்கம் மற்றும் காங்கிரசு கட்சியின் தலைவராகக் கருவியாய் செயல்பட்டார்.

நேருவின் வாழ்க்கையைப் பற்றிக் குறும் படங்கள் எடுக்கப்பட்டன. 1988 தொலைக் காட்சித் தொடரான 'பாரத் ஏக கோஜ்  ', தி டிஸ்கவரி ஆஃப் இந்தியா என்ற அவரது நூலைத் தழுவியது. மற்றும் 2007 இல் ராஜின் இறுதி நாட்கள் ராஜ் அவர்களின் கடைசி நாட்கள் (2007) (TV)  என்ற தொலைக்காட்சி படம், கேட்டன் மேத்தாவின்  சர்தார் திரைப்படம், இதில் பெஞ்சமின் கிலானி நேருவாக நடித்தார்.

நேருவின் சொந்த விருப்பமான ஷெர்வானி அணிவது வட இந்தியாவில் இன்றும் ஒரு விழா உடையாக, சீருடையாகக் கருதப்படுகிறது. அதோடல்லாமல், அவருடைய தனி உடை அலங்காரத்திற்காக ஒரு வகைக் குல்லா மற்றும் நேரு சட்டையென அவர் பெயர் வழங்கப்பட்டுள்ளது.

 நினைவு
இந்தியா முழுவதும் நிறையப் பொதுநிறுவனங்கள் மற்றும் நினைவகங்கள் நேருவின் நினைவிற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளன.
ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகம் இந்தியாவின் பெருமை வாய்ந்த பல்கலைக்கழகங்களில் ஒன்று.
மும்பை நகரத்தின் அருகில் உள்ள ஜவஹர்லால் நேரு துறைமுகம்.
டில்லியில் நேருவின் வசிப்பிடம், நேரு நினைவுக் கூடம் மற்றும் நூலகமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது.
நேரு குடும்பத்தாரின் ஆனந்த பவன் மற்றும் சுராஜ் பவன் ஆகியவைகளும் நேரு மற்றும் அவர் குடும்பத்தாரின் சட்டபூர்வமான நினைவகமாக இருக்கின்றன.

 எழுதிய நூல்கள்
நேரு சிறந்த ஆங்கில எழுத்தாளராகத் திகழ்ந்தார். அவர் எழுதிய நூல்கள் " தி டிஸ்கவரி  ஆஹ்ப்  இந்தியா " , "க்ளிம்ப்ஸ் ஆப் வேர்ல்ட் ஹிஸ்டரி" , அவருடைய " சுயசரிதை " மற்றும் " டுவார்ட்ஸ் ப்ரீடம் ".

 பத்திரிகை
ஜவகர்லால் நேரு நேஷனல் ஹெரால்டு என்ற பத்திரிகையை 1938 ஆம் ஆண்டு துவங்கினார். அப்பத்திரிகை 2008 ஆம் ஆண்டு மூடப்பட்டது. நேஷனல் ஹெரால்டு வழக்கு: சோனியா, ராகுல் ஆஜராக டெல்லி நீதிமன்றம் உத்தரவு

 மேற்கோள்கள்

 மேலும் படிக்க
 1947 ம் ஆண்டு "விதியுடன் ஒரு போராட்டம்" என்ற பெயரில் ஜவஹர்லால் நேரு நடத்திய வரலாற்றுசிறப்பு மிக்க பேச்சு
 நேரு: தி இன்வென்ஷன் ஆஃப் இந்தியா எழுதியவர் சசி தரூர்(நவம்பர் 2003) ஆர்காட் புகஸ்
 ஜவஹர்லால் நேரு (எழுதியவர் எஸ்.கோபால் மற்றும் உமா ஐயங்கார்) (ஜுலை 2003) தி எசென்ஷியல் ரைட்டிங்ஸ் ஆஃப் ஜவஹர்லால் நேரு ஆக்ஸ்ஃபோர்டு பல்கலைகழக அச்சகம்
 சுயசரிதை: சுதந்திரத்தை நோக்கி , ஆக்ஸ்போடு பல்கலைகழக அச்சகம்
 ஜவஹர்லால் நேரு: வாழ்க்கை மற்றும் பணி எழுதியவர்,எம்.சலபதி ராவ தேசிய புத்தகக் கிளப் (1 ஜனவரி 1966)
 ஜவஹர்லால் நேரு எழுதியவர் M. சலபதி ராவ். [புது டெல்லி] பதிப்பகப் பிரிவு, தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்புத்துறை, இந்திய அரசாங்கள் (1973)
 தன் மகள் இந்திராவுக்கு, சிறையிலிருந்து நேரு எழுதிய கடிதங்களின் மொத்த எண்ணிக்கை 930 எனக் கருத்தப்படுகிறது. அவற்றில் 30 கடிதங்கள், நூல்வடிவில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. தந்தையிடமிருந்து மகளுக்கான கடிதம் எழுதியவர் ஜவஹர்லால் நேரு, குழந்தைகள் புத்தக அறக்கட்டளை
 நேரு: ஒரு அரசியல் சுயசரிதை எழுதியவர் மைக்கேல் ப்ரெச்சர் (1959). லண்டன்:ஆக்ஸ்ஃபோர்டு பல்கலைகழக அச்சகம்
 நேருவிற்குப் பிறகு, வெல்ஸ் ஹேன்கன் வாங்கியவர்(1963). லண்டன்: ரூபர் ஹார்ட்_டேவிஸ்
 நேரு: ஜியஃப்ரி டைசன் எழுதிய தி இயர் ஆஃப் பவர் (1966). லண்டன்: பால் மால் அச்சகம்
 சுதந்திரம் மற்றும் அதற்குப் பிறகு: செப்டம்பர் 1946 முதல் 1949 வரையிலான காலகட்டத்தில் நேரு ஆழ்த்திய மிக முக்கியமான உரைகள் (1949). டெல்லி: பதிப்பகப் பிரிவுகள், இந்திய அரசாங்கம்.
 கமாண்டிங் ஹைட்ஸ் எழுதியவர் ஜோஸப் ஸ்டானிஸ்லா மற்றும் டேனியல் ஏ.யெர்ஜின்(சைமன் & ஸ்கஸ்டர், இன்க்: நியூயார்க்), 1998. http://www.pbs.org/wgbh/commandingheights/shared/pdf/prof_jawaharla.pdf
 "இந்திய தேசியயத்திற்கு விடப்பட்ட சவால்கள்." எழுதியவர் ஹசலிக் எஸ்.ஹேரிஸன் வெளியுறவுகள் துறை வால். 34, எண். 2 (1956): 620-636.
 “நேரு, ஜவஹர்லால்.” எழுதியவர் ஆயின்ஸ்லீ டி.எம்ப்ரீ,ed.,மற்றும் தி ஆசியா சொஸைட்டிஆசிய வரலாற்றின் என்சைக்குளோபீடியா வால். 3. சார்லெஸ் ஸ்க்ரிப்னர்ஸ் மகன்கள் நியூ யார்க்(1988): 98-100.
 “நேரு: தி கிரேட் அவேக்கனிங்” எழுதியவர் ராபர்ட் ஹஷரட்சட்டர்டே ஈவினிங் போஸ்ட்'' வாள். 236, எண். 2 (19 ஜனவரி 1963): 60-67.

 புற இணைப்புகள்

 ஜவஹர்லால் நேரு சுயசரிதை
 ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகம்
 ஹரப்பா.காம் _ ல் நேருவின் வரலாறு
 நேருவின் சொற்றொடர்கள்
 இந்தியா டுடே _ வின் நேரு குறித்த கட்டுரை
 நேரு புகைப்படங்கள்
 இந்தியாவில் நேருவின் சட்டமயமாக்கல்
 கம்யூனலிஸம் மீதான நேரு
மே 27: சிறியன சிந்தியாத நேருவின் நினைவு தினம் சிறப்பு பகிர்வு...

பகுப்பு:இந்திய அரசியல்வாதிகள்
பகுப்பு:இந்தியப் பிரதமர்கள்
பகுப்பு:இந்திய இறைமறுப்பாளர்கள்
பகுப்பு:இந்திய எழுத்தாளர்கள்
பகுப்பு:இந்திய பிரதம மந்திரிகள்
பகுப்பு:நேரு-காந்தி குடும்பம்
பகுப்பு:1889 பிறப்புகள்
பகுப்பு:1964 இறப்புகள்
பகுப்பு:இந்திய வெளிவிவகாரத்துறை அமைச்சர்கள்
பகுப்பு:இந்திய நிதியமைச்சர்கள்
பகுப்பு:இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வீரர்கள்
பகுப்பு:ஜவகர்லால் நேரு
பகுப்பு:1ஆவது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
பகுப்பு:2ஆவது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
பகுப்பு:3வது மக்களவை உறுப்பினர்கள்
பகுப்பு:இருபதாம் நூற்றாண்டு இந்திய அரசியல்வாதிகள்
பகுப்பு:20 ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய வழக்கறிஞர்கள்

And how did he, in the midst of the covenant, find that the greatest of the people of the world are in the midst of the covenant?

"சீனப்போரில்

அவலங்களுக்குக்

காரணமானவராகக்

காட்டப்படும்

எப்படிப்பட்டவர்

சீனப்போரில் தோற்றவராக,காஷ்மீர் சிக்கலை தவறாக கையாண்டவராக,இன்றைக்கு இந்தியாவின் பெரும்பாலானஅவலங்களுக்கு காரணமானவராக காட்டப்படும் அவர் உண்மையில் எப்படிப்பட்டவர் ? நேருவைப்பற்றிய பல்வேறு பரப்புரைகள் எந்த அளவுக்கு உண்மையானவை ?
மாபெரும் செல்வ செழிப்பான குடும்பத்தில் பிறந்த தேசத்தின் விடுதலைப்போரில் தன்னை அர்ப்பணித்து கொண்ட நேரு இந்தியாவின் முதல் பிரதமராக இருந்ததால் ஏகத்துக்கும் விமர்சிக்கப்படுகிற ஒரு தலைவராகஇருக்கிறார் . நேரு இங்கிலாந்தில் போய் தன் உயர்கல்வியை முடித்துவிட்டு இந்தியா திரும்பினார் ;மனைவிக்கு உடல்நலம் சரியில்லை என்று ஐரோப்பாவுக்கு சிறப்பு தொடர்வண்டி வைத்து கூட்டிப்போகிற அளவுக்கு அவர் வீட்டில் செல்வவளம் இருந்தது . மேற்கில் அவர் செய்த பயணங்கள் அவரை சோசியலிசம் நோக்கி ஈர்த்தன .
காந்தியின் கீழே இந்திய விடுதலைப்போரில் பங்குகொண்ட மூவாயிரம் நாட்களுக்கு மேலே சிறையில் கழித்தவர் அவர். சொந்த தந்தையை சிறையில் சிறப்பு உணவு சாப்பிடக்கூடாது என மறுத்தவர் .நேரு மோதிலாலுக்கு பின் காங்கிரசின் தலைவர் பதவிக்கு வந்தார். தன் மகளின் முகத்தை இளவயதில் பெரும்பாலும் பார்த்ததே இல்லை ; சிறையில் இருந்து உலக வரலாற்றை மகளுக்கு போதித்த ஒரே தந்தை இவராகத்தான் இருக்க முடியும் .
பேரன் பிறந்த பொழுது சிறையை விட்டு மன்னிப்பு கேட்டால் அனுப்புகிறோம் என்ற பொழுது மறுத்தவர் , தெருவில் போலீஸ் வாகனம் போகும் பொழுது விளக்கு வெளிச்சத்தில் பேரனை தூக்கி இந்திரா காண்பிக்க பார்த்துவிட்டு ,”இவர்கள் வெளிச்சத்தில் வாழவேண்டும் என்று தான் நாங்கள் இருளில் உழல்கிறோம்!”என்று கடிதம் எழுதினார் இந்தியாவின் பிரதமர் ஆனதும் நாட்டை கட்டமைக்கும் வேலையில் இறங்கிய நேரு இரண்டு விஷயங்களில் தெளிவாக இருந்தார் . நாடு எப்பொழுதும் மதச்சார்பின்மை கொண்ட நாடாகவே இருக்கும் என்பதில் அவர் தெளிவாக இருந்தார். கோயில்களுக்கு போவதையும்,மதத்தலைவர்களை சந்திப்பதையும் அவர் தவிர்த்தே வந்தார்.
இந்துக்களுக்கு என்று பொதுவான சிவில் சட்டத்தை நேரு அம்பேத்கரின் விருப்பபடி கொண்டுவர முயல அதை மதவாதிகள் மற்றும் பழமைவாதிகள் எதிர்த்தார்கள். நேரு தன்னை கைவிட்டு விட்டதாக அம்பேத்கர் மனம் வெதும்பி பதவி விலகினார். நேரு அச்சட்டங்களை தனித்தனி சட்டங்களாக உடைத்து நிறைவேற்றி அம்பேத்கருக்கு அஞ்சலி செலுத்தினார்
"மதவாதமும்,வகுப்புவாதமும் ஆபத்தானவை. அவை இந்த நாட்டுமக்களை பிளவுபடுத்தலை அனுமதிக்க முடியாது. அவற்றை ஓட்டுக்களை பெற பயன்படுத்துவதை விட அவமானமில்லை. அப்படி மதவாதம் மற்றும் வகுப்புவாதம் மூலம் பெறும் ஒரு ஓட்டு கூட எனக்கு வேண்டாம். அவற்றை தொடர்ந்து எதிர்ப்பேன்" என்று முழங்கிய தலைவர் அவர் கேரளாவில் பாதிரியார்கள் அவருக்காக ஓட்டு சேகரிக்கிறார்கள் என்று அறிந்ததும் அப்படி செய்வது தவறு என்று கடுமையாக கண்டித்தார் அவர்.
”நாம் எந்த அளவுக்கு ஒன்று சேர்ந்து முன் செல்கிறோமோ அந்த அளவுக்கு நாடு வளமை பெறும்.அரசியலில் மதத்தை என்றும் இறக்குமதி செய்யக்கூடாது !”என்பது நேருவின் வரிகள் . நேரு வாரிசு அரசியலை கொண்டுவந்தவர் இல்லை. இந்திரா அவர் காலத்தில் கட்சியில் ஓரங்கட்டபட்டே இருந்தார் . சாஸ்திரி,தேசாய்,காமராசர் என பல மூத்த தலைவர்கள் இருந்தார்கள், நேருவின் காலத்தில் கட்சியின் ஜனநாயகம் பலமாக இருந்தது . கட்சி தலைவர்கள் இவர் சொல்வதை எல்லா புள்ளிகளிலும் கேட்கவில்லை ; இவரின் சொல்லை மீறி மெட்ராஸ் மாகாணத்தில் பிரகாசம் முதல்வர் ஆனார் .
அவர் காலத்தில் உட்கட்சி தேர்தல்கள் அருமையாக நடந்தன. மிகக்குறைந்த அளவிலேயே எதிர்கட்சி உறுப்பினர்கள் பாராளுமன்றத்தில் இருந்த பொழுதும் அவர் காலத்தில் தான் நெடுநேரம் விவாதங்கள் நடந்தன. நேரு மொழிவாரியாக மாநிலங்கள் பிரிக்க போராட்டங்கள் எழுந்த பொழுது மக்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்து பிரிக்க அனுமதி கொடுத்தார்.
ஹிந்தி திணிப்புக்கு எதிராக தமிழ்நாடு கொதித்து எழுந்த பொழுது உங்களுக்கு எப்பொழுது விருப்பமோ அப்பொழுது ஹிந்தியை சேர்த்துக்கொள்ளலாம் என்று விட்டுக்கொடுத்தார் இது போலவே இவரின் வார்த்தையை மீறி ராஜேந்திர பிரசாத் சோம்நாத் ஆலயத்துக்கு போனார். காந்தியின் படுகொலையின் பொழுது ஆர் எஸ் எஸ் இயக்கமும் சம்பந்தப்பட்டு இருந்தது என்ற இவரின் கூற்றை படேல் நிராகரித்தார். எல்லாரின் குரல்களுக்கும் மதிப்பு கொடுக்கிற ஒருவராக நேரு இருந்தார். சிறுபான்மை இன மக்களை காப்பதை தன் முக்கிய பணியாக நேரு கருதினார்.
நேரு வாழ்நாள் முழுக்க பிறர் கருத்தை மதிக்கிற ஜனநாயகவாதியாக இருந்தார்; யார் வேண்டுமானாலும் தன்னை விமர்சனம் செய்யலாம் என அறிவித்து இருந்தார்.மாடர்ன் ரீவியு என்கிற பத்திரிக்கையின் இந்த வரிகளைப்பாருங்கள் ,”நேரு சர்வாதிகாரி;அவருக்கு தற்பெருமை அதிகமாகி விட்டது ; சீசரைப் போன்ற புகழ் மற்றும் அதிகாரத்தோடு அவர் திகழ்கிறார். அவரை இப்படியே இருக்க அனுமதிக்க கூடாது “இதை எழுதியது யார் தெரியுமா ஜவஹர்லால் நேரு அவர்களே தான்.
யாரேனும் திட்டி கார்டூன் போட்டால் இன்னமும் நன்றாக விமர்சியுங்கள் என கூப்பிட்டு பாராட்டுவார் நேருவிடுதலை பெற்றதும் நேரு இந்தியாவின் பிரதமர் ஆனார் .அப்பொழுது அவர் “tryst with destiny ” (விதியோடு ஒரு ஒப்பந்தம்)என ஆற்றிய உரை உலகப்புகழ் பெற்றது .உலகமே தூங்கிக்கொண்டு இருக்கிற பொழுது இந்த நாடு விழித்தெழுகிறது.இந்த நாட்டின் மிகப்பெரும் நல்ல உள்ளங்களின் நோக்கம் எல்லா மக்களின் கண்ணீரை துடிப்பதே ஆகும் ;அது நடக்கும் வரை நம் பணி ஓயாது !”என்பது அதன் சாரம்
பாரளுமன்ற ஜனநாயகத்தை முழுவதும் மதித்த நேரு எதிர்கட்சிகள் பலமில்லாத காலத்திலும் தீவிரமான விவாதங்களை முன்னெடுத்தார். அவரின் கட்சி நபர் சபை கட்டுப்பாட்டை மீறியதும் அவர் மீது நடவடிக்கை எடுக்கும் தீர்மானத்தை அவரே கொண்டு வந்தார்
விடுதலை பெற்ற பின் பல்வேறு நாட்டு நிர்மாணத்திட்டங்களை ஊக்குகுத்தார். அணைகள், தொழிற்சாலைகள், விவசாயம் என எல்லாவற்றிலும் மக்களை ஊக்குவித்து ஈடுபட செய்தார்.அணைகளை திறக்க போனால் அதை கட்டிய எளிய தொழிலாளியை விட்டே அதை திறக்க வைப்பதை வழக்கமாக கொண்டிருந்தார்.இந்தியாவின் பிரதமராக பதினேழு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து சேவை புரிந்து இருக்கும் நேருவின் சாதனை இன்றைக்கும் நிலைத்து நிற்கிறது
விதிகளை சரியாக பின்பற்ற வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருப்பார்,விடுதலைக்கு பின் எல்லாவீட்டிலும் ரேஷன் முறை அமலுக்கு வந்தது.நேரு எளிய மக்கள் நிற்கும் வரிசையில் நின்று கொண்டு இருந்தார். க்ளார்க் பதறியடித்து வந்து “முன்னே வாருங்கள் “என்ற பொழுது.” விதி எல்லாருக்கும் பொதுவானது” என மறுத்துவிட்டார். ஓட்டுபோட்ட சட்டையை போட்டுக்கொண்டு வீட்டை ஒன்பது ரூபாய் மிச்சம் பிடித்து வாழ்ந்தவர் நேரு என்பது இன்றைக்கு ஆச்சரியமான செய்தியாக இருக்கலாம்
நேரு உலக நாடுகளின் ஒற்றுமைக்காக பஞ்சசீலக் கொள்கைகளை உருவாக்கினார். இக்கொள்கை மூலம் உலகம் அமைதிப் பாதையில் சென்றது. அணிசேராக் கொள்கையைக் கடைபிடித்து தாயகத்தின் மதிப்பை உலகநாடுகளிடையே உயர்த்தினார். பல மேற்கத்திய நாடுகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த காலனி நாடுகளின் விடுதலையை கொண்டுவருவதில் முக்கிய பங்காற்றினார் .இந்தியாவின் முதல் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சராக அவரே செயல்பட்டார்.
வடகிழக்கில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களை தன்னுடைய செயலாளர்கள் ஆக்கி இந்தியாவை விட்டு வடகிழக்கு வெளியேறுவதை அவர் தடுத்தார். ஆதிவாசிகளிடமும் பரிவோடு அவர் நடந்து கொண்டார். நேருவின் பொருளாதார கொள்கைகள் பெருந்தோல்வி என்று இன்றைக்கு நாம் சொன்னாலும் வலிமையான அறிவியல் பீடங்கள் அவற்றால் உண்டாகின. நீர்ப்பாசனம்,நிலங்களை ஒழுங்காக பகிர்ந்தளித்தல்,அனைவருக்கும் கல்வி,சுகாதாரம் ஆகியவற்றில் அவர் கவனம் செலுத்தாமல் போனது அவரின் தோல்விகள்
இந்திராவின் பேச்சைக்கேட்டு ஜனநாயக ரீதியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கேரளா அரசை கலைக்கிற வேலையை அவர் செய்தது பலரை அதிரவைத்தது. ,அணிசேரா கொள்கை என்று சொல்லிக்கொண்டு இருந்தவர் சோவியத் ரஷ்யா ஹங்கேரியை தாக்கிய பொழுது மவுனம் சாதித்தார். கடிதங்களில் தன் எதிர்ப்பை காட்டினாலும் வெளிப்படையாக அதை பதிவு செய்யவில்லை அவர்
சீனாவின் சிக்கலில் நேருவை தொடர்ந்து வில்லனாக்கும் போக்கு இன்றைக்கு ஹெண்டெர்சன் அறிக்கையால் ஏற்பட்டு இருக்கிறது. ஆனால்,ஆங்கிலேயே ஏகாதிபத்தியம் வகுத்த கோட்டை ஏற்க மாட்டேன் என்று அடம்பிடித்த மாவோ தனக்கு சாதகமாக மஞ்ச்சூ பகுதியை அதே ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்தியம் வழங்கிய பொழுது ஏற்றுக்கொண்டார். இந்தியாவில் சீன அக்சாய் சின்னில் சாலை அமைத்தது என்பதற்கு எழுந்த கடும் கண்டனத்துக்கு பிறகே நகரும் முடிவை நேரு எடுத்தார்.
சீனாவிலும் மூன்று கோடி மக்கள் மரணத்தால் தனக்கு விழுந்து கொண்டிருந்த செல்வாக்கை மாவோ நிலைநாட்ட வேண்டிய சூழல் இருந்தது. திபெத்தை சீனாவிடம் இருந்து பிரிக்க நேரு எண்ணுகிறார் என்கிற தவறான எண்ணம் அவர்களுக்கு இருந்தது என்றால் நேரு சீனாவை ஒரு எதிரி என்று இறுதிவரை நம்ப மறுத்தார். அவர் சீனாவை ஏகத்துக்கும் நம்பி அது முதுகில் குத்தி தோல்வியை பரிசளித்த பொழுது நொறுங்கிப்போனார் என்பது அவரின் மரணத்தை துரிதப்படுத்தியது.
நேரு ஆண்ட பதினேழு வருடத்தின் ஆகச்சிறந்த தாக்கம் எதுவாக இருக்கும் என்று அவரிடம் கேட்கப்பட்ட பொழுது ,”என்னுடைய அழுத்தமான சுவடாக ஜனநாயகம் இருக்கும் !” என்று அவர் சொல்லியிருந்தார். அதுவே நடந்தது. உலகப்போருக்கு பின் விடுதலையடைந்த பெரும்பாலான நாடுகள் எப்படி ஜனநாயகத்தை கைவிட்டன என்பதை கவனித்தால் நேருவின் சாதனை புரியும். முதல் தேர்தலில் அவர் இந்தியாவின் மக்கள் தொகையில் பத்தில் ஒரு பங்கு மக்களை சந்தித்து ஓட்டளிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தினார்.
நேரு தனக்கு பின் ஒரு வாரிசை நியமிக்காமல் விலகியதற்கு காரணம் அதை மக்களும்,அவர்களின் பிரதிநிதிகளும் தேர்வு செய்யட்டும் என்று எண்ணியதே காரணம்.இந்திரா காந்தி நேருவின் மறைவுக்கு பிறகு வெளிநாட்டில் இருந்த தன்னுடைய தோழியிடம் அமெரிக்கா கிளம்பிப்போய் அங்கேயே செட்டில் ஆகிவிடலாம் என்று யோசிப்பதாக கடிதம் எழுதினார் என்பதில் இருந்தே நேரு இந்திராவை தன்னுடைய வாரிசாக பார்க்கவில்லை என்பதை புரிந்துகொள்ளலாம். நேருவை வாழ்நாள் முழுக்க தீவிரமாக விமர்சித்த D.F.கரக்கா இப்படி அவரின் உறுதியை புகழ்ந்தார் ,"நேரு தன்னுடைய வாரிசை பற்றி எந்த குறிப்பிடுதலையும் செய்யாதது மெச்சத்தக்கது. நேரு தனக்கு பின் வருகிறவர்களுக்கான பணி அது என்பதில் உறுதியாக இருந்தார். அவர் அதைப்பற்றி கவலைப்படவே இல்லை."
நேருவை ராமச்சந்திர குகாவின் வரிகளில் அவர்களை இப்படி வர்ணிப்பது சரியாக இருக்கும். காந்தியை போல அவர் இன,மத,ஜாதி மற்றும் வரக்க,பாலின மற்றும் புவியியல் வேறுபாடுகளை கடந்தவர். இஸ்லாமியர்கள் நண்பராக கொண்டு இந்து அவர்,அவர் ஒரு பிராமணராக இருந்தாலும் ஜாதி விதிகளை அவர் பின்பற்றவில்லை,வட இந்தியராக இருந்தும் தென்னிந்தியர்கள் மீது அவர் இந்தியை திணிக்காதவர், பெண்கள் மதிக்கவும், நம்பவும் கூடிய ஒரு ஆண் அவர்." சிறியன சிந்தியாத நேருவை நினைவு கூர்வோம்
- பூ.கொ.சரவணன்
Get Vikatan Newsletter
தினசரி முக்கிய அப்டேட்ஸை மிஸ் செய்யாம படிக்க... நியூஸ்லெட்டருக்கு உடனே சப்ஸ்கிரைப் பண்ணுங்க!
By providing email, you agree to ourTerms and Conditions&Privacy Policy

Question: who did he find in the midst of the covenant

இந்தியாவின் பெரும்பாலான அவலங்களுக்குக் காரணமானவராகக்

And how did he, in the midst of the covenant, find that the greatest of the people of the world are in the midst of the covenant?

who did ஜவகர்லால் நேரு find in the midst of the covenant

Question: how did he find out that the people of the world were in the midst of the

காரணமானவராகக்

how did ஜவகர்லால் நேரு find out that the people of the world were in the midst of the

Question: how did the greatest of the people of the world find out

how did the greatest of the people of the world find out

Question: the greatest of the people of the world are in what

the greatest of the people of the world are in what

Question: the greatest of the people of the world are in the midst of what

the greatest of the people of the world are in the midst of what

Question: where did he find the greatest of the people of the world

"சீனப்போரில்

where did ஜவகர்லால் நேரு find the greatest of the people of the world

Question: when did he find that the greatest of the people of the world are in the midst

"சீனப்போரில்

when did ஜவகர்லால் நேரு find that the greatest of the people of the world are in the midst

And how did he , in the midst of the covenant , find that the greatest of the people of the world are in the midst of the covenant ?

சீனப்போரில் தோற்றவராக, காஷ்மீர் சிக்கலைத் தவறாகக் கையாண்டவராக, இன்றைக்கு இந்தியாவின் பெரும்பாலான அவலங்களுக்குக் காரணமானவராகக் காட்டப்படும் அவர் உண்மையில் எப்படிப்பட்டவர் ?

சீனப்போரில் தோற்றவராக, காஷ்மீர் சிக்கலைத் தவறாகக் கையாண்டவராக, இன்றைக்கு இந்தியாவின் பெரும்பாலான அவலங்களுக்குக் காரணமானவராகக் காட்டப்படும் அவர் உண்மையில் எப்படிப்பட்டவர் ?

And how did he, in the midst of the covenant, find that the greatest of the people of the world are in the midst of the covenant?

And how did he, in the midst of the covenant, find that the greatest of the people of the world are in the midst of the covenant?

He lived alone until the last day.

However, in the aftermath, there were opinions that in 1946 he had a close relationship with the wife of Montanthatten, Etvina Montanthatten.

"இருந்தாலும்

மவுன்ட்பேட்டனின்

மவுண்ட்பேட்டன்

Question: what was the name of the wife of the dictator who lived alone until the last day

எட்வினா மவுண்ட்பேட்டன்

He lived alone until the last day.

However, in the aftermath, there were opinions that in 1946 he had a close relationship with the wife of Montanthatten, Etvina Montanthatten.

what was the name of the wife of the dictator who lived alone until the last day

Question: in what year did etvina montanthatten die

He lived alone until the last day.

in what year did etvina montanthatten die

Question: what was the name of etvina montanthatten's wife

மவுன்ட்பேட்டனின்

He lived alone until the last day.

what was the name of etvina montanthatten's wife

Question: how long did he live alone

He lived alone until the last day.

Question: how did he live until the last day

He lived alone until the last day.

how did ஜவகர்லால் நேரு live until the last day

Question: what was the name of the wife of the president of india

He lived alone until the last day.

what was the name of the wife of the president of india

Question: who was etvina montanthatten

மவுன்ட்பேட்டனின் மனைவி எட்வினா

He lived alone until the last day.

However , in the aftermath , there were opinions that in 1946 he had a close relationship with the wife of Montanthatten , Etvina Montanthatten .

அதன்பின் நேரு கடைசிவரை தனியாகவே வாழ்ந்தார்.

இருந்தாலும் பின்னாளில் 1946 ஆம் ஆண்டின் வைசிராயான இலூயி மவுன்ட்பேட்டனின் மனைவி எட்வினா மவுண்ட்பேட்டன் உடன் நெருங்கிய தொடர்பு இருந்ததாகக் கருத்துகள் உண்டு.

He lived alone until the last day. However, in the aftermath, there were opinions that in 1946 he had a close relationship with the wife of Montanthatten, Etvina Montanthatten.

However, in the aftermath, there were opinions that in 1946 he had a close relationship with the wife of Montanthatten, Etvina Montanthatten.

The government went to meet with his father at the Cancun gathering in Lakhno in 1916.

In 1919, men, women, and children who were asked to speak at the arms of the United States in Julianovalabaki were sentenced to give the Angie state.

காந்தியடிகளைச்

ஜாலியன்வாலாபாக்கில்

கேட்டுக்கொண்டிருந்த

Jawaharlal Nehru
An influential leader in the Indian independence movement and political heir of Mahatma Gandhi, Jawaharlal Nehru became the nation’s first prime minister in 1947. Although faced with the challenge of uniting a vast population diverse in culture, language and religion, he successfully established various economic, social and educational reforms that earned him the respect and admiration of millions of Indians. His policies of non-alignment and Panchscheel—principles of peaceful coexistence—guided India’s international relations until the outbreak of the Sino-Indian War in 1962, which contributed to his declining health and subsequent death in 1964, ending his 17-years in office. His daughter, Indira Gandhi, and grandson, Rajiv Gandhi, later served as prime ministers.
Jawaharlal Nehru: Early Life and Family
Jawaharlal Nehru was born into an affluent Kashmiri Brahman family in Allahabad on November 14, 1889. Tutored at home until the age of 15, Nehru subsequently attended Harrow in England and, later, Trinity College, Cambridge. After studying law at London’s Inner Temple, he returned to India at the age of 22 where he practiced law with his father and prominent barrister, Motilal Nehru.
In 1916, four years after his parents had made the suitable arrangement, Nehru married 17-year-old Kamala Kaul. The following year, their only child, Indira Priyadarshini, was born.
Recommended for you
Jawaharlal Nehru: Political Awakening
Upon learning of esteemed theosophist Annie Besant’s arrest in 1917, Nehru was moved to join the All India Home Rule League, an organization devoted to obtaining self-government within the British Empire. In April 1919, British troops opened fire on thousands of unarmed civilians who had been protesting recently passed legislation that permitted the detainment of suspected political foes without trial. The Massacre of Amritsar, in which 379 Indians were killed and more than a thousand others were wounded, outraged Nehru and further solidified his resolve to win India’s independence.
During the Non-Cooperation Movement (1920-22) led by Mahatma Gandhi, Nehru was imprisoned for the first time for activities against the British government and, over the course of the next two and a half decades, spent a total of nine years in jail.
In 1929, Jawaharlal was elected president of the Indian National Congress—his first leadership role in politics—whereby he promoted the goal of complete independence from Britain as opposed to dominion status. In response to Britain’s declaration of India’s participation in the war against Germany at the onset of World War II without consulting Indian leaders, members of Congress passed the Quit India resolution on August 8, 1942, demanding political freedom from Britain in exchange for support in the war effort. The following day, the British government arrested all Congress leaders, including Nehru and Gandhi.
Jawaharlal Nehru: Challenges and Legacy as Prime Minister
On August 15, 1947, India finally gained its independence and Nehru became the nation’s first prime minister. Amid the celebration of newly acquired freedom, there was also considerable turmoil. The mass displacement that followed partition into the separate nations of Pakistan and India, along with disputes over control of Kashmir, resulted in the loss of property and lives for several hundred thousand Muslims and Hindus.
Throughout his 17-year leadership, Nehru advocated democratic socialism and secularism and encouraged India’s industrialization beginning with the implementation of the first of his five-year plans in 1951, which emphasized the importance of increasing agricultural production. He also promoted scientific and technological advancements through the establishment of higher learning, and instituted various social reforms such as free public education and meals for Indian children, legal rights for women—including the ability to inherit property and divorce their husbands—and laws to prohibit discrimination based on caste.
During the Cold War, Nehru adopted a policy of non-alignment in which he professed neutrality, but was criticized when he refused to condemn the Soviet invasion of Hungary in 1956 and later requested foreign aid after China invaded India’s northern border in 1962. The conflict, known as the Sino-Indian War, had a deleterious effect on Nehru’s health, resulting in a severe stroke in January of 1964 and his death a few months later on May 27.

Question: when did the government meet with his father

The government went to meet with his father at the Cancun gathering in Lakhno in 1916.

In 1919, men, women, and children who were asked to speak at the arms of the United States in Julianovalabaki were sentenced to give the Angie state.

when did the government meet with his father

Question: in 1919, men, women, and children were asked to speak at the arms of

in 1919, men, women, and children were asked to speak at the arms of

Question: in what year were men, women, and children sentenced to give the angie state

in what year were men, women, and children sentenced to give the angie state

Question: where did the angie government meet with his father in 1916

where did the angie government meet with his father in 1916

Question: where was the cancun gathering held

Question: who did the government meet with at the cancun gathering

who did the government meet with at the cancun gathering

Question: where did the government meet with his father in 1916

where did the government meet with his father in 1916

Question: in what year were those who were asked to speak at the arms of the united states

"1919 இல் ஜாலியன்வாலாபாக்கில் ஆயுதம் ஏதுமின்றிக் கூட்டத்தில் பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஆண்கள் , பெண்கள் , குழந்தைகளை ஆங்கிலேய அரசு கொன்று குவித்தது .

in what year were those who were asked to speak at the arms of the united states

The government went to meet with his father at the Cancun gathering in Lakhno in 1916 .

In 1919 , men , women , and children who were asked to speak at the arms of the United States in Julianovalabaki were sentenced to give the Angie state .

அரசியல் 1916 இல் லக்னோவில் நடந்த காங்கிரசுக் கூட்டத்தில் தந்தையுடன் சென்று காந்தியடிகளைச் சந்தித்தார்.

1919 இல் ஜாலியன்வாலாபாக்கில் ஆயுதம் ஏதுமின்றிக் கூட்டத்தில் பேச்சைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஆண்கள், பெண்கள், குழந்தைகளை ஆங்கிலேய அரசு கொன்று குவித்தது.

The government went to meet with his father at the Cancun gathering in Lakhno in 1916. In 1919, men, women, and children who were asked to speak at the arms of the United States in Julianovalabaki were sentenced to give the Angie state.

The government went to meet with his father at the Cancun gathering in Lakhno in 1916.

In 1919, men, women, and children who were asked to speak at the arms of the United States in Julianovalabaki were sentenced to give the Angie state.

We did not do anything, but we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything.

At the time of the temptation, when the world is connected, this will break down with the atmosphere of life.

இல்லாவிட்டாலும்

இல்லாவிட்டாலும்

உறங்கும்போது

சுதந்திரத்துடன்

உயிர்ப்புடன்

"சரித்திரத்தில்

முடியும்போது

கொடுமைப்பட்டது

பழையனவற்றிலிருந்து

புதியனவற்றிற்காக

மனிதநேயத்திற்காகவும்

இந்தியாவிற்கும்

மக்களுக்கும்

செய்துகொள்வோம்

A Tryst With Destiny
Long years ago we made a tryst with destiny, and now the time comes when we shall redeem our pledge, not wholly or in full measure, but very substantially. At the stroke of the midnight hour, when the world sleeps, India will awake to life and freedom. A moment comes, which comes but rarely in history, when we step out from the old to the new, when an age ends, and when the soul of a nation, long suppressed, finds utterance. It is fitting that at this solemn moment we take the pledge of dedication to the service of India and her people and to the still larger cause of humanity.
At the dawn of history India started on her unending quest, and trackless centuries are filled with her striving and the grandeur of her successes and, her failures. Through good and ill fortune alike she has never lost sight of that quest or forgotten the ideals which gave her strength. We end today a period of ill fortune and India discovers herself again. The achievement we celebrate today is but a step, an opening of opportunity, to the greater triumphs and achievements that await us. Are we brave enough and wise enough to grasp this opportunity and accept the challenge of the future?
Freedom and power bring responsibility. That responsibility rests upon this' Assembly, a sovereign body representing the sovereign people of India. Before the birth of freedom we have endured all the pains of labour and our hearts are heavy with the memory of this sorrow. Some of those pains continue even now. Nevertheless the past is over and it is the future that beckons to us now.
That future is not one of ease or resting but of incessant striving so that we might fulfil the pledges we have so often taken and the one we shall take today. The service of India means the service of the millions who suffer. It means the ending of poverty and ignorance and disease and inequality of opportunity. The ambition of the greatest man of our generation has been to, wipe every tear from every eye. That may be beyond us but as long as there is tears and suffering, so long our work will not be over.
And so we have to labour and to work and work hard to give reality to our dreams. Those dreams are for India, but they are also for the world, for all the nations and peoples are too closely knit together today for any one of them to imagine that it can live apart. Peace has been said to be indivisible, so is freedom, so is prosperity now, and so also is disaster in this One World that can no longer be split into isolated fragments.
To the people of India, whose representatives we are, we make appeal to join us with faith and confidence in this great adventure. This is no time for petty and destructive criticism, no time for ill-will or blaming others. We have to build the noble mansion of free India where all her children may dwell.
Licensing[edit]
This work is the work of Government of India. Section 52(1)(q) of the Indian Copyright Act, 1957 allows for the reproduction or publication of
- any matter which has been published in any Official Gazette except an Act of a Legislature;
- any Act of a Legislature subject to the condition that such Act is reproduced or published together with any commentary thereon or any other original matter;
- the report of any committee, commission, council, board or other like body appointed by the government if such report has been laid on the Table of the Legislature, unless the reproduction or publication of such report is prohibited by the government;
- any judgement or order of a court, Tribunal or other judicial authority, unless the reproduction or publication of such judgement or order is prohibited by the court, the Tribunal or other judicial authority, as the case may be.
The decision of the Supreme Court of India in "Eastern Book Company & Ors vs D.B. Modak & Anr" on 12 December, 2007 interpreted this section of the Act as making the material public domain.
This work is also in the public domain in the U.S. because it is an edict of a government, local or foreign. See § 313.6(C)(2) of the Compendium II: Copyright Office Practices. Such documents include "legislative enactments, judicial decisions, administrative rulings, public ordinances, or similar types of official legal materials" as well as "any translation prepared by a government employee acting within the course of his or her official duties."

Question: which country did the president of india represent

We did not do anything, but we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything.

At the time of the temptation, when the world is connected, this will break down with the atmosphere of life.

which country did the president of india represent

Question: which country did the president of india promise to serve

which country did the president of india promise to serve

Question: when the world is connected, what will break down

உயிர்ப்புடன்

when the world is connected, what will break down

Question: when there is a great deal in the rule, then when a health can be done

பழையனவற்றிலிருந்து நாம் புதியனவற்றிற்காக வர வேண்டும்

when there is a great deal in the rule, then when a health can be done

Question: what did the indian president say about the world

what did the indian president say about the world

Question: what will break down with the atmosphere of life

what will break down with the atmosphere of life

We did not do anything , but we did not do anything , and we did not do anything , and we did not do anything , and we did not do anything , and we did not do anything .

At the time of the temptation , when the world is connected , this will break down with the atmosphere of life .

“ When there is a great deal in the rule , then when a health can be done and when we seek the end that has been given to the heart of demand , we must come from the old to the new ; in this human time we will make a promise that we must be committed to serving the best humanity of India and its people for India . ”

இப்போது நாம் செய்த சத்தியத்தை செயலாக்கும் நேரம் முழுவதுமாக இல்லாவிட்டாலும் அல்லது முழு அளவில் இல்லாவிட்டாலும் மிக அவசியமாக வந்து விட்டது.

நடுநிசி நேரத்தில், உலகம் உறங்கும்போது இந்தியா சுதந்திரத்துடன் உயிர்ப்புடன் விழிக்கும்.

We did not do anything, but we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything. At the time of the temptation, when the world is connected, this will break down with the atmosphere of life. “When there is a great deal in the rule, then when a health can be done and when we seek the end that has been given to the heart of demand, we must come from the old to the new; in this human time we will make a promise that we must be committed to serving the best humanity of India and its people for India.”

We did not do anything, but we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything, and we did not do anything.

At the time of the temptation, when the world is connected, this will break down with the atmosphere of life.

Thursday's first event, August 15, left "We fought hard before the years. Now the time to make the decision we made has not been fully or not fully, but has come very sharply.

தயக்கத்துடன்

திட்டத்தின்படி

பிரிவினைக்கு

ஆதரவளித்தார்

உரையாற்றினார்

வருடங்களுக்கு

இல்லாவிட்டாலும்

இல்லாவிட்டாலும்

Question: what was the title of india's first prime minister

விதியுடன் ஒரு போராட்டம்

Thursday's first event, August 15, left "We fought hard before the years. Now the time to make the decision we made has not been fully or not fully, but has come very sharply.

what was the title of india's first prime minister

Question: in what year did british prime minister support india

in what year did british prime minister support india

Question: who did india support in 1947

Question: who did pakistan support in 1947

Question: on what date did the first indian prime minister of india take office

on what date did the first indian prime minister of india take office

Question: who was the first prime minister of india

who was the first prime minister of india

As good attempts ended in the field , he supported India 's Britain in a different way in 1947 , according to the plan issued by June 3 -the England . As the first Prime Minister of India , 15 August post , he took the title of " a struggle with the United States " as he began .

Thursday 's first event , August 15 , left " We fought hard before the years . Now the time to make the decision we made has not been fully or not fully , but has come very sharply .

சமாதான முயற்சிகள் தோல்வியில் முடிந்ததால் நேரு தயக்கத்துடன் வேறு வழியின்றி 1947 சூன் 3 -இல் இங்கிலாந்து வெளியிட்ட திட்டத்தின்படி இந்தியாவின் பிரிவினைக்கு ஆதரவளித்தார். இந்தியாவின் முதல் பிரதம மந்திரியாக, 15 ஆகஸ்ட் பதவி ஏற்று அவர் தொடக்க உரையாக "விதியுடன் ஒரு போராட்டம்" என்ற தலைப்பில் உரையாற்றினார். நேருவின் முதல் பதவியேற்பு நிகழ்ச்சி, ஆகஸ்ட் 15, left "பல வருடங்களுக்கு முன்னாள் நாம் விதியுடன் போராடினோம். இப்போது நாம் செய்த சத்தியத்தை செயலாக்கும் நேரம் முழுவதுமாக இல்லாவிட்டாலும் அல்லது முழு அளவில் இல்லாவிட்டாலும் மிக அவசியமாக வந்து விட்டது.

As good attempts ended in the field, he supported India's Britain in a different way in 1947, according to the plan issued by June 3 -the England. As the first Prime Minister of India, 15 August post, he took the title of "a struggle with the United States" as he began. Thursday's first event, August 15, left "We fought hard before the years. Now the time to make the decision we made has not been fully or not fully, but has come very sharply.

Thursday's first event, August 15, left "We fought hard before the years. Now the time to make the decision we made has not been fully or not fully, but has come very sharply.

This council, such as the news of yesterday, has created changes in the law of the six months, the judgment of the differences, the increasing of the social structure and legal rights for women. Those who have been dismissed, dismissed and dismissed have experienced social affairs and the disadvantages that occur when they are fighting with those in the upper stages have created a place for them in government funds and educational institutions in the market. Those who support the social structure and legal rights for women have been dismissed and dismissed, and those who are in the upper stages have created a place for them in government funds and educational institutions.

நாடாளுமன்றம்

அறிவுரைப்படி

வேறுபாடுகளைக்

பெண்களுக்கான

உருவாக்கியது

பிற்படுத்தப்பட்டோர்

தாழ்த்தப்பட்டோர்

மலைசாதியினர்

ஏற்றத்தாழ்வுகள்

உள்ளவர்களுடன்

போட்டியிடும்போது

குறைபாடுகளைக்

நிறுவனங்களில்

அவர்களுக்காக

ஒதுக்கீட்டினை

ஏற்படுத்தினார்

மதச்சார்பின்மை

மதநல்லிணக்கம்

சிறுபான்மையினர்

பங்குபெறச்செய்தார்

Question: who has experienced social affairs

Those who have been dismissed, dismissed and dismissed

பிற்படுத்தப்பட்டோர் ,

Those who have been dismissed , dismissed and dismissed

Question: how long has the law of india been in effect

how long has the law of india been in effect

Question: what is an example of the impact of this council

what is an example of the impact of this council

Question: what has the council been able to increase

social structure and legal rights for women

பெண்களுக்கான சமூக சுதந்திரம் மற்றும் சட்ட உரிமைகளை

social structure and legal rights for women

what has the council been able to increase

Question: who has created a place for women in the market

government funds and educational institutions

அரசாங்கப் பணிகள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களில்

government funds and educational institutions

who has created a place for women in the market

Question: what has this council created changes in

what has this council created changes in

Question: what is the law of india for the first time

what is the law of india for the first time

This council , such as the news of yesterday , has created changes in the law of the six months , the judgment of the differences , the increasing of the social structure and legal rights for women . Those who have been dismissed , dismissed and dismissed have experienced social affairs and the disadvantages that occur when they are fighting with those in the upper stages have created a place for them in government funds and educational institutions in the market . Those who support the social structure and legal rights for women have been dismissed and dismissed , and those who are in the upper stages have created a place for them in government funds and educational institutions .

In a few months, China will not be able to do anything clearly, clearly.

How courteous is the Japanese;
He always says, "Excuse it, please."
He climbs into his neighbour's garden,
And smiles, and says, "I beg your pardon";
He bows and grins a friendly grin,
And calls his hungry family in;
He grins, and bows a friendly bow;
"So sorry, this my garden now."
-- Ogden Nash
The uncertainty over the 4,056 km long border between India and China -- one of the longest inter-state borders in the world, and the only one of China's land borders not defined or demarcated on maps or delineated on the ground -- for the past 50 years shows no sign of ending. On the contrary, the embers are being stoked from the Chinese side at shorter and shorter intervals, almost in the manner of playing kabaddi, presumably to test the sharpness of India's reflexes.
Simply put, the kernel of the dispute is the occupation by China of 43,180 sq km in Ladakh, including 5,180 sq km of Shaksgam Valley handed over to China by Pakistan under the Sino-Pakistan Boundary Agreement of 1963 and the possession by India of 90,000 sq km of Arunachal Pradesh which China claims to be its territory
The matter is kept on the boil by a variety of means. A sampler: Making incursions, demanding demolition of India's bunkers for ostensibly violating the Line of Actual Control (LAC), staking claims at the unofficial, official and diplomatic levels to areas in this or that sector forming an integral part of India's territory, administering pinpricks such as refusal of visa to IAS probationers from Arunachal Pradesh to visit China and taking exception to the visit of Prime Minister Dr Manmohan Singh to Arunachal Pradesh, harping on the issue of Dalai Lama and his followers being given refuge in India.
In short, if China's intention was to keep India in a constant state of jitters and never to let it have peace of mind, it could not have chosen a better modus operandi.
Capping it all, in recent months, China has deliberately escalated its claim to Arunachal Pradesh to an acrimonious pitch. Not many know that it has already proclaimed it to be China's Southern Tibet.
There are, however, two silver linings in the cloud. First, the status of Sikkim as "a State of the Republic of India" is no longer in question since the Joint Statement of April 11, 2005, of the Chinese Premier Wen Jiabao and Prime Minister Singh, has explicitly recognised it as such in the context of promoting border trade through the Nathula Pass.
Second, pursuant to a number of agreements, declarations and protocols signed between 1993 and 2005, the two countries have bound themselves to maintain peace and tranquility, and implement confidence building measures in the military field along the LAC.
Article I of the latest agreement on "Political Parameters and Guiding Principles for the Settlement of the India-China Boundary Question" signed during Wen Jiabao's visit to India on April 11, 2005, categorically states: "The differences on the boundary question should not be allowed to affect the overall development of bilateral relations. The two sides will resolve the boundary question through peaceful and friendly consultations. Neither side shall use or threaten to use force against the other by any means. The final solution of the boundary question will significantly promote good neighbourly and friendly relations between India and China."
Notwithstanding these pious asseverations, the confabulations among the Special Representatives, and members of the Joint Working Group and the Expert Group to explore the avenues for settlement have made no headway despite God knows how many meetings. The explanation immediately coming to mind pertains to the complexity, tantamount to insuperability, of the longish string of stipulations attached to the exercise to the following effect: It should be a 'package settlement'; it must be final, covering all sectors of the boundary; it should pay due consideration to each other's strategic and reasonable interests, and the principle of mutual and equal security; it must take into account, among other relevant factors, historical evidence, national sentiments, practical difficulties and reasonable concerns and sensitivities of both sides, and the actual state of border areas; the boundary should be along well-defined and easily identifiable natural geographical features to be mutually agreed upon between the two sides; and in reaching a boundary settlement, the two sides shall safeguard due interests of their settled populations in the border areas.
Contrary to the interpretation put on the last condition by India, the Chinese Foreign Minister Yang Jiechi clearly told External Affairs Minister Pranab Mukherjee in June 2007 that the "mere presence of populated areas in Arunachal Pradesh would not affect Chinese claims on the boundary." To give the devil its due, the language of the clause only calls for safeguarding due interests of settled populations and does not preclude their transfer to either country provided other conditions are met. And meeting the other conditions is going to be a long drawn-out process at the pace at which negotiations have been conducted so far.
India has so far proceeded under the assumption that the more the time it takes the more the chance of wearing out the Chinese and the better the prospect of a settlement along the lines it favours. This can turn out to be an egregious miscalculation fraught with the same catastrophic consequences as those of Jawaharlal Nehru's famous "I have asked the army to throw them (Chinese) out!"
An analysis prepared by Dr Mohan Malik for the Power and Interest News Report refers to the recommendation of an internal study on India undertaken in mid-2005 (with inputs from China's South Asia watchers such as Cheng Ruisheng, Ma Jiali, Sun Shihai, Rong Ying, Shen Dingli, among others) at the behest of the Chinese leadership's "Foreign Affairs Cell", that Beijing should take all measures to maintain its current strategic leverage (in terms of territory, membership of the exclusive Permanent Five of the UN Security Council and the Nuclear Five clubs); diplomatic advantages (special relationships, membership of regional and international organisations); and economic lead over India. One is inclined to agree with Dr Malik's deduction that this internal re-assessment of India lies behind the recent hardening of China's stance on the territorial dispute.
He quotes Chinese language sources to warn that if negotiations and coercive diplomacy fail to produce the desired outcome, China may opt for the use of force at an appropriate time in the future to recover 'China's Southern Tibet' (Arunachal Pradesh). Many Chinese analysts believe, he says, that the military balance has shifted in their favour with the completion of the 1,118-kilometer (695-mile) Qinghai-Tibet railway and other military infrastructure projects in Tibet and that negates the need for any territorial concession to India in the eastern sector.
Here is his disturbing conclusion: "Although the probability of an all-out conflict is extremely low, the prospect that some of India's road building projects in disputed areas could lead to tensions, clashes and skirmishes with Chinese border patrols cannot be completely ruled out. Should a conflict break out, the People's Liberation Army's contingency plans emphasise a 'short and swift localised' conflict (confined to the Tawang region, along the lines of the 1999 Kargil conflict) with the following objectives in mind: capture the Tawang tract; give India's military a bloody nose; and deliver a knockout punch that punctures India's ambitions to be China's equal or peer competitor once and for all. The ultra-modern civilian and military infrastructure in Tibet is expected to enable Beijing to exercise the military option to achieve the above-mentioned objectives should that become necessary at some stage in the future."
India will, therefore, be committing a grave blunder by banking on the anaesthetising phraseology of the various formal agreements with the Chinese and time being the healer. It should clinch the issue by holding brisk and business-like parleys. It is no longer a question of filling ponderous documents with elegant verbiage, but a matter demanding political decisions at the highest level on the kind of give-and-take that will sew up the settlement conclusively and once-and-for-all.
More from rediff

ஒரு சில மாதங்களில் சீனா உடனான எல்லைத் தகராறு, வெளிப்படையான சண்டையானது.

In a few months, China will not be able to do anything clearly, clearly. Those who were before them said, “Those who were before them said, Those who were before them said, Those who were before them said, Those who were before them said, Those who were before them said, Those who were before them said, Those who were before them said, Those who were before them said.”

In a few months, China will not be able to do anything clearly, clearly.

As a result of this, it is important to note that, in the first instance, it is necessary to ensure that you have the right to obtain the right to obtain the right to obtain the right to obtain the right to obtain the right to obtain the right to obtain the right to obtain the right.

சட்டமயமாக்கல் லண்டண், ஆல்ட்விச்சில் உள்ள நேரு அவர்களின் சிலை இந்தியாவின் முதல் பிரதமமந்திரி மற்றும் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சராக நேரு, மிகச் சக்திவாய்ந்த வெளிநாட்டுக் கொள்கையுடன் நவீன இந்திய அரசாங்கத்தை மற்றும் அரசியல் கலாச்சாரத்தை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.

For example, in the field of medical science, in the field of medical science, in the field of medical science, in the field of medical science, in the field of medical science, in the field of medical science, in the field of medical science, in the field of medical science.

அத்தகைய நிறுவனங்கள், அனைத்திந்திய மருத்துவ அறிவியல் கழகம் அகில இந்திய தொழில் நுட்பக் கல்வி நிலையம், அகில இந்திய நிர்வாகக் கல்வி நிலையம் ஆகியவை.

அத்தகைய நிறுவனங்கள், அனைத்திந்திய மருத்துவ அறிவியல் கழகம் அகில இந்திய தொழில் நுட்பக் கல்வி நிலையம், அகில இந்திய நிர்வாகக் கல்வி நிலையம் ஆகியவை.

1988 Telecommunications launched 'Barth Eagle Cage', The Discovery Off India has been removed by his century.

தொலைக்காட்சி

Question: who played clane in the tv movie

1988 Telecommunications launched 'Barth Eagle Cage', The Discovery Off India has been removed by his century.

Question: in what year was barth eagle cage launched

in what year was barth eagle cage launched

Question: what was the name of the discovery off india

பாரத் ஏக கோஜ்

what was the name of the discovery off india

Question: when were the last days of king of india

when were the last days of king of india

Question: what company launched the barth eagle cage

what company launched the barth eagle cage

Question: when was the last time king of india died

when was the last time king of india died

Question: who played the king in the tv movie

Question: where is the barth eagle cage located

1988 Telecommunications launched ' Barth Eagle Cage ' , The Discovery Off India has been removed by his century .

And in 2007 the last days of the king were the last days of the king ( 2007 ) ( TV ) in the television movie , the presence of Katan Maathin 's film , in which Bessman 's Clane played earlier .

1988 தொலைக் காட்சித் தொடரான 'பாரத் ஏக கோஜ் ', தி டிஸ்கவரி ஆஃப் இந்தியா என்ற அவரது நூலைத் தழுவியது. மற்றும் 2007 இல் ராஜின் இறுதி நாட்கள் ராஜ் அவர்களின் கடைசி நாட்கள் (2007) (TV) என்ற தொலைக்காட்சி படம், கேட்டன் மேத்தாவின் சர்தார்'' திரைப்படம், இதில் பெஞ்சமின் கிலானி நேருவாக நடித்தார்.

1988 தொலைக் காட்சித் தொடரான 'பாரத் ஏக கோஜ் ', தி டிஸ்கவரி ஆஃப் இந்தியா என்ற அவரது நூலைத் தழுவியது.

1988 Telecommunications launched 'Barth Eagle Cage', The Discovery Off India has been removed by his century. And in 2007 the last days of the king were the last days of the king (2007) (TV) in the television movie, the presence of Katan Maathin's film, in which Bessman's Clane played earlier.

1988 Telecommunications launched 'Barth Eagle Cage', The Discovery Off India has been removed by his century.

The President of the Republic of Yugoslavia, Yugoslavia and the Republic of Yugoslavia, took over the government of Yugoslavia in 1938.

Published : 26 Jun 2014 04:17 PM
Last Updated : 26 Jun 2014 04:17 PM
நேஷனல் ஹெரால்டு பத்திரிகை வழக்கில் காங்கிரஸ் தலைவர் சோனியா காந்தி மற்றும் துணைத் தலைவர் ராகுல் காந்தி ஆகியோர் ஆஜராக, டெல்லி நீதிமன்றம் உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளது.
மேலும், இந்த வழக்கு தொடர்பாக மோதிலால் வோரா, ஆஸ்கர் ஃபெர்னாண்டஸ் மற்றும் சாம் பிட்ரோடா ஆகியோரும் ஆஜராக உத்தரவிடப்பட்டுள்ளது.
இவர்கள் அனைவரும் ஆகஸ்ட் 7 ஆம் தேதி நேரில் ஆஜராக வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் சம்மன் அனுப்பியுள்ளது.
பாஜகவின் சுப்பிரமணியன் சுவாமி தொடர்ந்த வழக்கின் அடிப்படையில் இவர்களுக்கு சம்மன் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.
நேஷனல் ஹெரால்டு என்றப் பத்திரிக்கை 1938 ஆம் ஆண்டு ஜவஹர் லால் நேருவால் தொடங்கப்பட்டது. இது 2008 ஆம் ஆண்டு மூடப்பட்டது.
நேஷனல் ஹெரால்ட் பத்திரிக்கைக்குச் சொந்தமான நிலத்தை கையகப்படுத்தியதாக சுப்பிரமணியன் சுவாமி இவர்கள் மீது கிரிமினல் வழக்குத் தொடர்ந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
Sign up to receive our newsletter in your inbox every day!

Question: in what year did the president of yugoslavia take over the government of y

The President of the Republic of Yugoslavia, Yugoslavia and the Republic of Yugoslavia, took over the government of Yugoslavia in 1938.

in what year did the president of yugoslavia take over the government of y

Question: the president of which two countries took over yugoslavia in 1938

Yugoslavia and the Republic of Yugoslavia

Yugoslavia and the Republic of Yugoslavia

the president of which two countries took over yugoslavia in 1938

Question: the president of yugoslavia took over which country in 1938

the president of yugoslavia took over which country in 1938

Question: what position did yugoslavia hold in 1938

what position did yugoslavia hold in 1938

Question: who took over the government of yugoslavia in 1938

President of the Republic of Yugoslavia, Yugoslavia and the Republic of Yugoslavia

President of the Republic of Yugoslavia , Yugoslavia and the Republic of Yugoslavia

who took over the government of yugoslavia in 1938

Question: who did the president of yugoslavia take over in 1938

பத்திரிகையை 1938 ஆம் ஆண்டு துவங்கினார் .

who did the president of yugoslavia take over in 1938

Question: who took over yugoslavia in 1938

Question: what did the president of yugoslavia take over in 1938

பத்திரிகையை 1938 ஆம் ஆண்டு துவங்கினார் .

what did the president of yugoslavia take over in 1938

The President of the Republic of Yugoslavia , Yugoslavia and the Republic of Yugoslavia , took over the government of Yugoslavia in 1938 .

பத்திரிகை ஜவகர்லால் நேரு நேஷனல் ஹெரால்டு என்ற பத்திரிகையை 1938 ஆம் ஆண்டு துவங்கினார்.

பத்திரிகை ஜவகர்லால் நேரு நேஷனல் ஹெரால்டு என்ற பத்திரிகையை 1938 ஆம் ஆண்டு துவங்கினார்.

The President of the Republic of Yugoslavia, Yugoslavia and the Republic of Yugoslavia, took over the government of Yugoslavia in 1938.

The President of the Republic of Yugoslavia, Yugoslavia and the Republic of Yugoslavia, took over the government of Yugoslavia in 1938.

Read more 1947 The History of a Struggle with the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of the Year in the Name of Jiharral: The History of Jiharral: The

The day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day.

Pakistan is a paradigm example of a failed state that has undergone an extremely dangerous form of radical Islamisation.
Jawahar Lal Nehru (14 Nov 1889 - 27 May 1964)
Jawaharlal Nehru, also known as Pandit Jawaharlal Nehru, was one of the
foremost leaders of Indian freedom struggle. He was the favourite disciple of
Mahatma Gandhi and later on went on to become the first Prime Minister of India.
Jawahar Lal Nehru is widely regarded as the architect of modern India. He was
very fond of children and children used to affectionately call him Chacha Nehru.
Jawahar Lal Nehru was born on November 14, 1889. His father Motilal Nehru was a
famous Allahabad based barrister. Jawaharlal Nehru's mother's name was Swaroop
Rani. Jawaharlal Nehru was the only son of Motilal Nehru. Motilal Nehru has
three daughters apart from Jawaharlal Nehru. Nehrus were Saraswat Brahmin of
Kashmiri lineage.
Jawaharlal Nehru received education in some of the finest schools and
universities of the world. He did his schooling from Harrow and completed his
Law degree from Trinity College, Cambridge. The seven years he spent in England
widened his horizons and he acquired a rational and skeptical outlook and
sampled Fabian socialism and Irish nationalism, which added to his own patriotic
dedication.
Jawaharlal Nehru returned to India in 1912 and started legal practice. He
married Kamala Nehru in 1916. Jawahar Lal Nehru joined Home Rule League in 1917.
His real initiation into politics came two years later when he came in contact
with Mahatma Gandhi in 1919. At that time Mahatma Gandhi had launched a campaign
against Rowlatt Act. Nehru was instantly attracted to Gandhi's commitment for
active but peaceful, civil disobedience. Gandhi himself saw promise and India's
future in the young Jawaharlal Nehru.
Nehru family changed its family according to Mahatma Gandhi's teachings.
Jawaharlal and Motilal Nehru abandoned western clothes and tastes for expensive
possessions and pastimes. They now wore a Khadi Kurta and Gandhi cap. Jawaharlal
Nehru took active part in the Non- Cooperation Movement 1920-1922) and was
arrested for the first time during the movement. He was released after few
months.
Jawaharlal Nehru was elected President of the Allahabad Municipal Corporation in
1924, and served for two years as the city's chief executive. This proved to be
a valuable administrative experience for stood him in good stead later on when
he became the prime minister of the country. He used his tenure to expand public
education, health care and sanitation. He resigned in 1926 citing lack of
cooperation from civil servants and obstruction from British authorities.
From 1926 to 1928, Jawaharlal served as the General Secretary of the All India
Congress Committee. In 1928-29, the Congress's annual session under President
Motilal Nehru was held. During that session Jawaharlal Nehru and Subhas Chandra
Bose backed a call for full political independence, while Motilal Nehru and
others wanted dominion status within the British Empire. To resolve the point,
Gandhi said that the British would be given two years to grant India dominion
status. If they did not, the Congress would launch a national struggle for full,
political independence. Nehru and Bose reduced the time of opportunity to one
year. The British did not respond.
In December 1929, Congress's annual session was held in Lahore and Jawaharlal
Nehru was elected as the President of the Congress Party. During that sessions a
resolution demanding India's independence was passed and on January 26, 1930 in
Lahore, Jawaharlal Nehru unfurled free India's flag. Gandhiji gave a call for
Civil Disobedience Movement in 1930. The movement was a great success and forced
British Government to acknowledge the need for major political reforms.
When the British promulgated the Government of India Act 1935, the Congress
Party decided to contest elections. Nehru stayed out of the elections, but
campaigned vigorously nationwide for the party. The Congress formed governments
in almost every province, and won the largest number of seats in the Central
Assembly. Nehru was elected to the Congress presidency in 1936, 1937, and 1946,
and came to occupy a position in the nationalist movement second only to that of
Gandhi. Jawaharlal Nehru was arrested in 1942 during Quit India Movement.
Released in 1945, he took a leading part in the negotiations that culminated in
the emergence of the dominions of India and Pakistan in August 1947.
In 1947, he became the first Prime Minister of independent India. He effectively
coped with the formidable challenges of those times: the disorders and mass
exodus of minorities across the new border with Pakistan, the integration of
500-odd princely states into the Indian Union, the framing of a new
constitution, and the establishment of the political and administrative
infrastructure for a parliamentary democracy.
Jawaharlal Nehru played a key role in building modern India. He set up a
Planning Commission, encouraged development of science and technology, and
launched three successive five-year plans. His policies led to a sizable growth
in agricultural and industrial production. Nehru also played a major role in
developing independent India's foreign policy. He called for liquidation of
colonialism in Asia and Africa and along with Tito and Nasser, was one of the
chief architects of the nonaligned movement. He played a constructive, mediatory
role in bringing the Korean War to an end and in resolving other international
crises, such as those over the Suez Canal and the Congo, offering India's
services for conciliation and international policing. He contributed behind the
scenes toward the solution of several other explosive issues, such as those of
West Berlin, Austria, and Laos.
But Jawahar Lal Nehru couldn't improve India's relations with Pakistan and
China. The Kashmir issue proved a stumbling block in reaching an accord with
Pakistan, and the border dispute prevented a resolution with China. The Chinese
invasion in 1962, which Nehru failed to anticipate, came as a great blow to him
and probably hastened his death. Jawaharlal Nehru died of a heart attack on May
27, 1964.

புற இணைப்புகள் ஜவஹர்லால் நேரு சுயசரிதை ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகம் ஹரப்பா.காம் _ ல் நேருவின் வரலாறு நேருவின் சொற்றொடர்கள் இந்தியா டுடே _ வின்

நேரு குறித்த கட்டுரை நேரு புகைப்படங்கள் இந்தியாவில் நேருவின் சட்டமயமாக்கல் கம்யூனலிஸம் மீதான நேரு மே 27: சிறியன சிந்தியாத நேருவின் நினைவு தினம் சிறப்பு பகிர்வு...

Those who are in the midst of the earth are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth are in the midst of the earth. The day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day.

The day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day of the day.

|
|
|
|
ICONS
Ultimate Idealist
Jawaharlal Nehru
By
J N Dixit
| 1889:
Born
in Allahabad. Grows up in an influential political
family with European governesses and tutors.
|
1907-10:
Takes the Tripos in Natural Sciences at Trinity
College, Cambridge and joins Inner Temple, London.
1912: Returns to India.
Joins the Allahabad High Court Bar. 1916: Marries
Kamala Kaul. Their only child, Indira, is born the
next year. 1919: The
turning point in his life. While travelling on a train,
he overhears General Dyer gloating over the Jallianwala
Bagh massacre. Nehru vows to fight the British. 1920:
Begins public career in the United Provinces (now
Uttar Pradesh). Attends special session of Congress
at Calcutta as a delegate. 1930s:
Forms the left wing of the Congress -- the
Congress Socialist Party.
1937: Post-electoral
victory of the Congress, Nehru disagrees to a coalition
with the Muslim League. Also refuses to join hands
with Fazul Haque's Krishak Party as well, throwing
Punjab and Bengal into the waiting arms of the League.
1938-39: Openly supports
Gandhian philosophy in the Gandhi-S.C. Bose rift.
Bose resigns as Congress president.
1946: Declares that the
Cabinet Mission Plan would be altered once Congress
is in power. Sparks insecurity in the League, leading
to Jinnah's call for Direct Action.
1947: Nehru becomes
the first prime minister of Independent India.
1950s: Charts the course
of India's development with his Five-Year Plan. Entrusts
responsibility of mobilising resources to the public
sector.
1950s: Nehru outlines
his foreign policy with disarmament as its focus.
He spearheads the Non-Aligned Movement. The debacle
with China in 1962 makes him realises he cannot ignore
brewing tensions in neighbouring countries. Foreign
policy is accordingly redefined. 1964:
Dies in Delhi.
|
||
|
He had been alive, Jawaharlal Nehru would have been 110
years and one month old at the turn of the century. It
is 36 years since his moving away from the centrestage
of Indian and world politics. With death and with the
passage of time, great leaders undergo a process of demystification
. Distances in terms of time and the elimination of the
physical presence of these larger-than-life figures enable
succeeding generations to a assess their lives more objectively,
without being afflicted by their charisma and power, whatever
the ingredients of that power might have been.
Nehru
even during his life-time went through the spectrum of
individual and collective reactions to his leadership,
from being adored as a revolutionary and vibrant personification
of the forward-looking spirit of India to being described
as a pampered young man who accidentally acquired national
leadership due to the influence of his father and the
favouritism of Mahatma Gandhi. He has been admired as
a leader of the freedom movements, as the founding father
of institutional democracy in India and as the architect
of India's policy in all its manifestations, being the
longest serving prime minister of India (from 1946 to
1964).
It
would be pertinent to evaluate Nehru as a leader and a
statesman because of the decisive and over-arching role
that he played in Indian history in the 20th century.
Regardless of criticisms, he was one of the most influential
leaders of our freedom struggle. He was a pioneering articulator
of Asian resurgence and was an unusually idealistic advocate
of conscience in international politics. India's parliamentary
democracy, free judiciary and media, the apolitical civil
servants and armed forces, the commitment to secularism,
social justice and equality before law, all originated
in the blue print for free India which he worked out.
Nehru
had a profound belief in India's destiny as a moral and
stabilizing force in inter-state relations. He had faith
in the Indian people and an equally strong hope that their
maturity and civilisational wisdom would ensure for India
an important role in the world. His education in the West,
and his exposure to the political movements of Europe
in the first three decades of this century, combined with
his eclectic sense of history, made him realise that science,
technology and economic modernisation and development
were essential pre-requisites to fulfill the vision of
a free India that he had in mind and to which he devoted
three-fourths of his life.
These
ingredients and influences, cannot be denied in generic
terms but in is necessary to assess Nehru through the
prism of India's realities today, and to judge him in
the context of criticisms leveled against him as an individual
and as a public figure.
This
exercise should necessarily be an assessment of him as
a leader of the freedom struggle, as a founding ideologue
of the Indian Republic, as the prime minister, as an international
statesman and as a leader beloved of the people of India,
second only to Gandhi in this century. I can do no better
than to recall two remarks made by senior members of the
Congress over his role as leader of the freedom struggle.
Acharya Kripalani, speaking at a seminar of the Gandhi
Vichar Parishad in Wardha in 1954, said Nehru became a
prominent leader of the freedom struggle basically because
of the colonial mindset of the Indians. "He is an Englishman
in Indian clothing." So the respect for him. I was one
of the audience to which this remark was made. Though
we were very young, we did not accept this assessment.
We attributed it to the breaking away of Jayaprakash Narayan
and Kriplani from the Congress at the point of time.
The
second view was expressed years later by former prime
minister P.V. Narasimha Rao when I asked him how Nehru
came to such prominence in the freedom struggle. He said
Congressmen made him their leader because of their conviction
that he was committed to the cause of freedom and to the
service of the people of India. But he also reminded me
that Nehru had worked his way up through municipal elections
in Allahabad and through mass movements in Pratapgarh
of Uttar Pradesh.
As
the ideologue of the Indian Constitution and the Indian
polity, Nehru's contributions cannot be denied. It is
his implementation of the doctrine of secularism and his
approach to harmonizing the diversities of India which
seem flawed in retrospect. The basic reasoning of secularism
which he put forward was valid -- that a plural, multi-religious,
civil society like that of India's could remain harmonious
and united only if it is underpinned by religious tolerance
and separation of religion from politics. The flaw, however,
was that he did not underline the fact that the secular
ethos of Indian society was rooted in two factors. That
Hindus constituted the majority of the people of the country
and that Hindu ethos at the profoundest intellectual and
spiritual levels believed deeply in religious tolerance
and respect for other religions.
If
the majority of people in India were not Hindus, India
would not have been a secular country. Instead of emphasising
this, Nehru put the Hindu majority somewhat on the defensive,
predicating Indian secularism on certification by the
minorities, that the majority is secular. This resulted
in a certain defensiveness and self-conscious denial of
their religious and cultural identity by the Hindu community,
which has perhaps made secularism a surface phenomenon
in India's socio-political processes.
Similarly,
Nehru's decision to reorganise the states on the basis
of languages, while being good-intentioned, perhaps germinated
the seeds of the present centrifugal territorial demands,
affecting the unity of our country. While he was the builder
of democratic institutions and conventions, one has to
acknowledge that he did not groom a second generation
of leadership in the party or the country, nor did he
show any awareness of the need for anchoring the Congress
in a trained cadre of party workers. He presumed that
the commitment and organisational cohesion of the Congress
during the freedom struggle would continue which was not
to be because the party in a freedom movement is always
different from a party in power in terms of ethos and
motivations.
It
is fashionable now to criticise Nehru's economic policies.
He is castigated for making the public sector occupy the
commanding heights of Indian economy. He is criticised
for not linking up with western market economies.
It
has to be remembered that the Indian private sector did
not have the resources and motivation to invest in infrastructural
sectors of the economy which required long-term investments
and gestation periods. More importantly, between 1947
and 1955, all his efforts to get the major western powers
involved in infrastructural development did not get a
positive response. It was in consequence of this predicament
that he entrusted the responsibility of mobilising resources
and channelling them to fundamental sectors of the Indian
economy to the government and the public sector.
While
the decisions that he took seem logical and relevant to
those times, the question to be answered is whether he
would have continued the same policies had he lived into
the '80s. Whatever his faults, he was alert and sensitive
to changing domestic and international situations. Who
knows, he might have been an equally active participant
in the process of economic liberalisation and modernisation?
As
an international statesman and foreign minister, there
is a questioning of his founding the Non-Aligned Movement
and its relevance today. It is true that the movement
has not been very effective in safeguarding the interests
of its member countries, particularly India. Two facts
have to be kept in mind while evaluating Nehru's adherence
to the movement. First, he made a distinction between
being "non-aligned" and being part of "the Non-Aligned
Movement".
He
believed in non-alignment as a guiding principle of India's
foreign policy so that India is assured of having the
freedom of choice in making decisions responsive to its
national interests without being subject to external influences.
He articulated apprehensions about being part of a movement
which in itself could become a bloc of countries. It was
Krishna Menon who ultimately persuaded him to make India
join the movement, arguing that the parallel interests
of the countries of the movement would increase their
influence in international transactions.
He
did not believe in the non-aligned movement as a dogma.
He rightly believed in non-alignment (as distinct from
neutrality) as a guiding principle of India's foreign
and security policies. Nehru can certainly be faulted
for his idealism and belief in the sanctity of international
law and agreements, in the light of his decision to go
to the United Nations on the Kashmir issue and his faith
in morality and goodwill as effective principles in inter-state
relations. It was only at the end of 1962 after the military
debacle against China that he acknowledged this reality,
but it was too late. He can be blamed with Vallabhbhai
Patel for the impatience which led to Partition about
which Maulana Azad has written. In retrospect, Partition
was good. It is preferable to India facing more profound
centrifugal alienations than it is facing now.
Nehru
was the beloved leader of his people. But when one intermeshes
his individual persona with his public persona, one cannot
but come to the conclusion that he was for the people,
was committed to India's destiny being governed by the
people but to a great extent was not "of the people".
He was essentially a remote, aristocratic, glamorous and
private person. Gandhi, Patel and Ambedkar were perhaps
more immersed in the mass identity of Indians.
Regardless
of the fault lines, Nehru remains the most important architect
of free India. The words of Justice Oliver Wendell Holmes
come to mind here. "A great man represents a great ganglion
in the nerves of society, or to vary the figure, at a
strategic point in the campaign of history and his greatness
consists in seizing that opportunity and being there at
that particular strategic point."
J.N.
Dixit is a former foreign secretary, and the
last generation to serve under Nehru as foreign minister.
Among others, he is the author of Across Borders: 50 Years
of India's Foreign Policy.
|
|