செவ்வாய் (கோள்)

செவ்வாய் (Mars) சூரியக்குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு கோள் ஆகும். இது சூரியனிலிருந்து நான்காவது கோளாக உள்ளது.இக்குடும்பத்தில் மிகச்சிறிய கோளான புதனுக்கு அடுத்ததாக இரண்டாவது சிறிய கோளாக செவ்வாய் இருக்கிறது. மேனாட்டினர் இக்கோளுக்கு போர்க்கடவுளின் பெயரைச் சூட்டியுள்ளனர். இதன் மேற்பரப்பில் காணப்படும் இரும்பு ஆக்சைடு இக்கோளைச் செந்நிறமாகக் காட்டுகிறது. இதனாலேயே இதற்குச் செவ்வாய் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. ஒரு புவிசார் கோளான இதன் மேற்பரப்பு சந்திரனில் உள்ளதுபோல் கிண்ணக் குழிகளையும், புவியில் உள்ளது போன்ற எரிமலைகள், பள்ளத்தாக்குகள், பாலைவனங்கள், பனிமூடிய துருவப் பகுதிகளையும் கொண்டது. செவ்வாயின் சுழற்சிக்காலமும், பருவ மாற்றங்களும் புவிக்கு உள்ளதைப் போன்றவையே. சூரிய மண்டலத்துள் மிக உயரமான ஒலிம்பசு மலையும், மிகப்பெரிய செங்குத்துப் பள்ளத்தாக்குகளுள் ஒன்றான மரினர் பள்ளத்தாக்கும் செவ்வாயிலேயே உள்ளன.

1965 ஆம் ஆண்டில் செவ்வாய்க்கு அண்மையாக மரினர் 4 வெற்றிகரமாகப் பறந்து செல்லும்வரை, செவ்வாய்க் கோளின் மேற்பரப்பில் நீர்ம நீர் இருக்கும் என நம்பினர். கோளின் துருவப் பகுதிகளுக்கு அருகில் குறித்த கால அடிப்படையில் மாற்றம் அடைகின்ற கறுப்பு, வெள்ளை அடையாளங்களே இவ்வாறான நம்பிக்கைக்குக் காரணமாக இருந்தன. இவை கடல்களும், கண்டங்களுமாக இருக்கலாம் என எண்ணினர். மேற்பரப்பில் காணப்பட்ட நீண்ட கருமையான கீறல்கள் நீர்ப்பாசனக் கால்வாய்களாக இருக்கலாம் என்றும் கருதப்பட்டது. பின்னர் இதை ஒரு ஒளியியல் மாயத்தோற்றம் என விளக்கினர். ஆனாலும், ஆளில்லாப் பயணங்களின் மூலம் திரட்டப்பட்ட நிலவியற் சான்றுகள், ஒரு காலத்தில் செவ்வாயில் பெருமளவு நீர் இருந்தது என்பதைக் காட்டுகின்றன.

இது, போபோசு, டெய்மோசு என்னும் இரண்டு நிலவுகளைக் கொண்டுள்ளது. இவை சிறிய, ஒழுங்கற்ற வடிவம் கொண்டவை. செவ்வாயின் டிரோசான் சிறுகோளான 5261 யுரேக்காவைப்போல் இவை செவ்வாயின் ஈர்ப்பினால் கவரப்பட்ட சிறுகோள்களாக இருக்கலாம்.
thumb

 இயற்பியல் பண்புகள்

செவ்வாயின் விட்டம் புவியின் விட்டத்தின் அரைப்பங்கு அளவு கொண்டது. இதன் அடர்த்தி புவியினதைக் காட்டிலும் குறைவானது. செவ்வாய் புவியின் கனவளவின் 15%க்குச் சமமான கனவளவையும், புவியின் திணிவின் 11%க்குச் சமமான திணிவையும் கொண்டது. இதன் மேற்பரப்பின் பரப்பளவு, புவியின் உலர் நிலப்பகுதியின் பரப்பளவைக் காட்டிலும் சற்றே குறைவானது. செவ்வாய் புதன் கோளிலும் பெரியதும் திணிவு கூடியதும் ஆகும். ஆனால், புதன், செவ்வாயிலும் கூடிய அடர்த்தி கொண்டது.

 நிலவியல்
thumb|left|சூரியனிலிருந்து 230 மில்லியன் கிலோ மீற்றர்கள் தொலைவில் (143,000,000 mi) செவ்வாய் கிரகம் உள்ளது. இது சூரியனை ஒரு தடவை சுற்றிவர 687 நாட்கள் எடுத்துக்கொள்கிறது. இப்படத்தில் நீல நிறம் பூமியையும், சிகப்பு நிறம் செவ்வாயையும் குறிக்கிறது.
செவ்வாய், சிலிக்கன், ஆக்சிசன், உலோகங்கள், இன்னும் பிற பாறைகளை உருவாக்கும் தனிமங்களைக் கொண்ட கனிமங்களாலான ஒரு புவிசார் கோள். செவ்வாயின் மேற்பரப்பு பெரும்பாலும் தோலெயிட்டிக் பசாற்றுக் கற்களால் ஆனது. எனினும் சில பகுதிகள் பொதுவான பசாற்றுக் கற்களிலும் கூடிய சிலிக்காச் செறிவு கொண்டது. இது புவியின் எரிமலைப் படிகப் பாறையைப் போலவோ, சிலிக்காக் கண்ணாடியைப் போலவோ இருக்கக்கூடும். குறைவான ஒளிதெறிதிறன் கொண்ட பகுதிகளில் சரிவுவகை களிக்கற் செறிவுகளும், குறிந்த ஒளிதெறிதிறன் கொண்ட வடபகுதியில் வழமையான செறிவில் தகட்டுச் சிலிக்கேற்றுகளும், உயர்-சிலிக்கன் கண்ணாடியும் காணப்படுகின்றன. தென்பகுதி மேட்டு நிலங்களின் சில பகுதிகளில் கண்டறியக்கூடிய அளவில் உயர்-சிலிக்கன் பைரொட்சீன்கள் காணப்படுகின்றன. ஆங்காங்கே ஏமட்டைட்டு, ஆலிவைன்கள் என்பனவும் உள்ளன.

 மண்
thumb|left
thumb
பீனிக்சு இறங்குகலம் அனுப்பிய தகவல்கள், செவ்வாயின் மண் காரத்தன்மை கொண்டது எனவும், மக்னீசியம், சோடியம், பொட்டாசியம், குளோரைடு போன்ற தனிமங்களைக் கொண்டது எனவும் காட்டுகின்றன. புவியிலுள்ள தோட்டங்களில் காணப்படும் இவை தாவர வளர்ச்சிக்கு இன்றியமையாதவை. இறங்குகலச் சோதனைகளின் படி மண் பி.எச் 8.3 கொண்டதுடன், பேர்குளோரேட்டு உப்புக்களையும் கொண்டது எனத் தெரிகிறது.

செவ்வாயில் கீறல்கள் பொதுவாகக் காணப்படுவதுடன், கிண்ணக்குழிகள், பள்ளத்தாக்குகள் என்பவற்றின் சரிவுகளில் புதிய கீறல்களும் தோன்றுகின்றன. முதலில் கடுமையான நிறத்துடன் காணப்படும் இக்கீறல்கள் காலம் செல்லச் செல்ல மங்கலான நிறத்தை அடைகின்றன. சில வேளைகளில் சிறியனவாகத் தோன்றும் இக்கீறல்கள் பின்னர் பல நூறு மீட்டர்களுக்கு விரிவடைகின்றன. இக்கீறல்கள் தமது பாதையில் காணும் பாறைகள், பிற தடைகள் போன்றவற்றின் விளிம்போடு செல்வதையும் காண முடிகிறது.

 நீரியல்
தாழ்வான பகுதிகளில் குறைந்த நேரத்துக்கு நீர் திரவ நிலையில் இருக்கக்கூடுமாயினும், குறைந்த வளியமுக்கம் காரணமாகச் செவ்வாயின் மேற்பரப்பில் திரவ நீர் இருப்பது சாத்தியம் இல்லை. இரண்டு துருவங்களிலும் காணப்படும் பனி மூடிகள் பெரும்பாலும் நீரினால் ஆனதாக இருக்கக்கூடும் எனக் கருதப்படுகிறது. தென் துருவப் பனி மூடியில் உள்ள பனிக்கட்டி உருகினால் உருவாகக்கூடிய நீர் செவ்வாயின் முழு மேற்பரப்பையும் 11 மீட்டர்களுக்கு மூடுவதற்குப் போதுமானதாக இருக்கும்.

செவ்வாயில் தெரியும் நிலத்தோற்றங்கள், ஒரு காலத்தில் அதன் மேற்பரப்பில் நீர்ம நீர் இருந்திருக்கக்கூடும் என்பதைக் காட்டுகின்றன. வெளிப்போக்குக் கால்வாய்கள் என அறியப்பட்ட பாரிய நீள்வடிவ நீரரிப்பு நிலங்கள், சுமார் 25 இடங்களில் செவ்வாய் மேற்பரப்புக்குக் குறுக்கே வெட்டிச் செல்கின்றன. நிலத்தடி நீத்தேக்கங்களில் இருந்து வெளியேறிய, பேரழிவை ஏற்படுத்திய நீர் வழிந்தோடியபோது ஏற்பட்ட மண்ணரிப்புத் தடங்களே இவை என நம்பப்படுகின்றது. எனினும் சிலர் இவை பனியாறுகள் அல்லது எரிமலைக் குழம்புகளினால் ஏற்பட்டிருக்கக்கூடும் என்று நம்புகின்றனர். இவற்றுள் மிகப் பிந்திய கால்வாய்கள் சில மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர்தான் தோன்றின. பிற பகுதிகளில் காணப்படும் இத்தகைய காய்வாய் வலையமைப்புக்களில் வடிவத்தில் இருந்து, செவ்வாயின் தொடக்க காலத்தில் பெய்த மழையினால் அல்லது பனிக்கட்டி மழையினால் ஏற்பட்ட வழிந்தோடிய அடையாளங்களாக இவை இருக்கலாம் எனக் கருதுகின்றனர்.

 செவ்வாயின் தட்பவெப்பம்
செவ்வாயின் மேற்பரப்பின் வெப்பநிலை +27 முதல் -126 டிகிரி வரை உள்ளது. (பூமியில் +58 முதல் -88.3 வரை). ஆனால் சூரியனிடமிருந்து பூமியை விட தூரத்திலிருப்பதால் சராசரி வெப்பநிலை -48 டிகிரி சென்டிகிரேடு. இதனுடைய காற்று மண்டலம் மிகவும் மெல்லியது, பெரும்பாலும் கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு கொண்டது. டெலஸ்கோப்பில் பார்த்தால் மிகச் சிவப்பாகத் தெரியும். அதனால் தான் செவ்வாய் என்றும் ஆங்கிலத்தில் the red planet என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. பூமியைப் போன்றே துருவங்கள் பனிப்பிரதேசங்களாக இருக்கின்றன. இங்கு ஐஸ் என்பது பெரும்பாலும் 'ட்ரை ஐஸ்' எனப்படும் கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடாகும். மேலும் செவ்வாய் கிரகத்தின் வட துருவத்தில் மிகப்பெரிய பனிப்பள்ளம் ஒன்று இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. தற்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கும் (டிசம்பர்-2018) இந்த பனிப்பள்ளத்தில் 5,905 அடி தடிமன் உள்ள பிரம்மாண்ட ஐஸ்பாறைகளைச் சுற்றி தண்ணீரும் உள்ளது16.

 பனிப்பாறை
ஐரோப்பாவைச் சேர்ந்த விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் செவ்வாய் கிரக ஆராய்ச்சியின்போது இந்த பனிப்பாறை கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. கடந்த 2003 ஆம் ஆண்டு செவ்வாய் கிரகத்திற்கு அனுப்பப்பட்ட இந்த விண்கலம் செவ்வாய் கிரகத்தின் வடதுருவத்தில் தனது ஆய்வினை மேற்கொள்ளும் போது இந்த பனிப்பாறையானது இதன் கேமராவில் சிக்கியிருக்கிறது.16.

வட துருவத்தில் சுமார் 50.1 மைல் நீளமும் 1.2 மைல் அகலமும் உள்ள மிகப்பெரிய பள்ளத்தாக்கு ஒன்று அமைந்திருக்கிறது. இதற்கு கொரோலோவ் (Korolev crater) பள்ளத்தாக்கு என்று பெயரிடப்பட்டிருக்கிறது. புகழ்பெற்ற விண்வெளித்துறை பொறியாளரான Sergei Korolev வின் நினைவாக இந்தப்பெயர் சூட்டப்பட்டது. ஸ்புட்னிக், வோஸ்டாக் போன்ற விண்வெளி ஆராய்ச்சித்துறையில் மைல்கல் பதித்த திட்டங்களில் தலைமை ராக்கெட் ஏவுதளப் பொறியாளராகப் பணியாற்றியவர் கொரோலோவ்.

 பீகிள்2 - பிரிட்டனின் செவ்வாய் பயணம்
ஏற்கனவே 1997ம் ஆண்டு அமெரிக்காவின் பாத்ஃபைண்டர் வாகனம் செவ்வாயில் இறக்கிவிடப்பட்டுள்ளது. பிரிட்டனின் பீகிள்2 வாகனம், செவ்வாயில் பழமையான குன்றுகளுக்கும், வடக்கு சமவெளிக்கும் இடைப்பட்ட 'இசிடிஸ் ப்ளானிட்டியா' என்ற சமதளப் பிரதேசத்தில் இறக்கிவிட ஐரோப்பிய வான்வெளி ஏஜன்சி (ESA) டிசம்பர் 2000ல் நடத்திய கூட்டத்தில் முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

பீகிள்2வை ESAவின் 'மார்ஸ் எக்ஸ்பிரஸ்' என்கிற ராக்கெட் ஜூன் 2003ல் கஜகஸ்தானில் உள்ள (ரஷ்ய) பைக்கானூர் காஸ்மோடிரோம் தளத்தில் இருந்து ஏவப்படும்.

பீகிள்2-வின் குறிக்கோள் செவ்வாயில் உயிர்கள் இருக்கின்றதா அல்லது எப்போதாவது இருந்ததா? என்ற கேள்விக்கு முடிவான விடை காண்பதே. அதற்கு 'இசிடிஸ் ப்ளாண்டியா' தான் மிகச் சிறந்த இடம், முன்பு எப்போதாவது செவ்வாயில் உயிர்கள் இருந்தால் அதன் பாஸில்கள் கிடைக்க இங்கு அருமையான வாய்ப்பு உள்ளது என்று விஞ்ஞானிகள் கருதுகிறார்கள்.

பீகிள்2 செவ்வாயில் பாதுகாப்பாக தரையிறங்க 'ஏர் பேக்குகள்' உபயோகிக்கப்படும். செவ்வாயில் தரையில் படும் போது இந்த ஏர் பேக்குகள் பந்து போல் எம்பி விழுந்து நிலைத்து நின்ற பின் அதனுள் இருக்கும் வாயு வெளியேற்றப்பட்டு வாகனம் சேதமின்றி வெளிவரும்.

 ரோவர் - அமெரிக்காவின் மற்றொரு செவ்வாய் ஆய்வுத் திட்டம்
thumb|400px|பூமியின் சுற்றுப்பாதையில் இருந்து ஹப்பிள் மூலம் செவ்வாயைப் பார்த்தல்.
பீகிள்2 திட்டம் ஒரு புறமிருக்க, அமெரிக்கா இரண்டு ரோபோட்களை 2004ம் ஆண்டு செவ்வாயில் இறக்கிவிடத் திட்டமிட்டுள்ளது. இந்த இரண்டு 'ரோவர்'களுமே முக்காலத்தில் அங்கு நீர், அதாவது திரவ வடிவில் நீர் ஆதாரங்களைத் தேடும் உபகரணங்களைப் பெற்றிருக்கும்.

திரவ வடிவில் நீரென்றால் அது நிச்சயம் 0 – 100 டிகிரிக்குள் தான் இருக்க முடியும். மேலும் நீரில் ஆக்ஸிஜனும் இருக்குமென்பதால் அதில் உயிர்கள் (ஒரு செல் உயிர்கள், பாக்டீரியாக்கள் முதல் பல வித உயிரினங்கள்) உண்டாகி வாழந்திருக்ககூடிய சாத்தியங்கள் அதிகமாக உண்டு. பூமியில் உயிரினம் முதன்முதலில் தோன்றியதே நீரில் தான் என்று நம்பப்படுகிறது.

செவ்வாயில் தரையிறங்க வாய்ப்பான 185 இடங்கள் பட்டியலில் தொடங்கி தற்போது 30 மிக முக்கியமான இடங்கள் பட்டியலாகக் குறுக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் சேதமின்றித் தரையிறங்க வாய்ப்பான இடம் என்பதை விட விஞ்ஞான ரீதியாக சான்றுகள் கிடைக்க வாய்ப்பான இடம் என்பதற்குத்தான் முக்கியத்துவம் அளிப்பதாக வல்லுனர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். ஏவுவதற்கு ஒரு வருடம் முன்பாக இறங்கும் இடம் பற்றி இறுதி முடிவு எடுக்கப்படும்.

தற்போது செவ்வாயைச் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும் 'மார்ஸ் க்ளோபல் சர்வேயர்' எனும் விண்கலம் அனுப்பும் தகவல்கள் இதற்கு மிகவும் உதவிகரமாக இருப்பதாகள் அமெரிக்க விஞ்ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்.

 ரோவர் பயணத் திட்டங்கள்
thumb|center|700px|செவ்வாயின் குசேவ் கிரேட்டர் எனுமிடத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட சூரிய மறைவுத் தோற்றம். மே 19, 2005.
அமெரிக்காவில் ப்ளோரிடா மாகாணத்தில் கேப் காணவெரல் தளத்திலிருந்து முதல் ரோவர் ரோபோட் மே 30, 2003 லும், இரண்டாவது அதே வருடம் ஜூன் 27லிலும் ஏவப்படும். செவ்வாயில் முறையே 2004ம் ஆண்டு ஜனவரி 4ம் தேதியிலும், பெப்ரவரி 8ம் தேதியிலும் தரையிறங்குமென்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த ரோவர்கள் தற்போது MER-A மற்றும் MER-B என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. (MER – Mars Exploration Rover).

இரண்டு ரோவர்களும் ஒரு செவ்வாய் தினத்திற்கு (24.62 மணிகள்) 100 மீட்டர் தூரம் வரை பயணம் செய்யும். ஆரோக்கியம் நல்லபடியாக இருந்தால் இவை 2004 ஏப்ரல் மாதத்தைத் தாண்டிக் கூட வேலை செய்யும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

 குறிப்புகள்

 உசாத்துணை

 வெளி இணைப்புகள்
 செவ்வாய்க்கிரகத்தின் நாசா ஆய்வுக்கலம் புதிய சாதனை
 நிலா முற்ற கட்டுரை
 68 நாட்களுக்கு மேல் செவ்வாய் கிரகத்தில் மனிதர்கள் உயிர் வாழ முடியாது: ஆய்வில் புதிய தகவல்
செவ்வாய் கிரகத்தில் பனிப்பாறைகள் கண்டுபிடிப்பு

பகுப்பு:புவியொத்த கோள்கள்
பகுப்பு:இயங்குபடம் உள்ள கட்டுரைகள்

The discovery.

செவ்வாய்க்கிரகத்தின்

பனிப்பாறைகள்

கண்டுபிடிப்பு

நியூ யார்க், அக்.18-
செந்நிற கிரகம் என வர்ணிக்கப்படும் செவ்வாய் கிரகம் பூமியில் இருந்து சுமார் மூன்றரை கோடி மைல் தூரத்தில் உள்ளது. அதிவேகமாக செல்லும் ராக்கெட்டில் பயணித்தால்கூட, நாம் செவ்வாய் கிரகத்தை சென்றடைய சுமார் 7 மாத காலம் ஆகிவிடும்.
செவ்வாய் கிரகத்தில் பல்வேறு ஆய்வுகளை ஆய்வு மேற்கொண்டுவரும் அமெரிக்காவின் ‘நாசா’ விண்வெளி மையம், எண்டேவர் உள்பட சில ஆளில்லா விண்கலங்களை அனுப்பியுள்ளது. செவ்வாய் கிரகத்தின் நிலப்பரப்பு, தட்ப வெப்ப நிலை போன்றவை குறித்து ஆராய்ச்சி நடத்தி வருகிறது.
இந்தியாவின் ‘மங்கல்யான்’ விண்கலமும் செவ்வாய் கிரகத்தில் உயிரினங்கள் வாழ்வதற்கான சாத்தியங்கள் உள்ளனவா? என்று ஆய்வு செய்து வருகின்றது.
இந்த நிலையில், வருகிற 2030–ம் ஆண்டில் செவ்வாய் கிரகத்துக்கு ஆட்களை அனுப்பி அங்கு தங்க வைக்க ‘நாசா’ மையம் திட்டமிட்டு, அதற்கான பயிற்சியை தற்போது மேற்கொண்டு வருகின்றது. இப்பயிற்சி 3 கட்டங்களாக நடைபெறுகிறது. இதற்காக ஹவாய்தீவில் உள்ள விண்வெளி ஆராய்ச்சி மையத்தில் விசேஷ கூண்டு ‘டூம்’ உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த கூண்டு 36 அடி அகலமும் 2 அடுக்கு மாடிகளையும் கொண்டது. இதில் 3 ஆண்கள், 3 பெண்கள் என 6 பேர் பயிற்சி பெறுகின்றனர்.
அவர்களின் பயிற்சி நேற்று முன்தினம் தொடங்கியது. அங்கு அவர்களுக்கு தனித்தனி 6 சிறிய படுக்கை அறைகள் உள்ளன. மேலும் அவர்கள் அங்கு தங்க அனைத்து வசதிகளும் செய்யப்பட்டுள்ளன.
அவர்கள் உடற்பயிற்சி மேற்கொள்ள சைக்கிள், டிரட்மில் எந்திரம் போன்றவை உள்ளன. தங்கியிருக்கும் 6 பேருக்கும் நாள் ஒன்றுக்கு 8 லிட்டர் தண்ணீர் மட்டுமே வழங்கப்பட்டுள்ளது.
அதை வைத்து தான் அவர்கள் குடிக்க, குளிக்க, சமைக்க, மற்றும் உடைகளை சுத்தம் செய்ய போன்ற அனைத்து தேவைகளுக்கும் பயன்படுத்த வேண்டும்.
மேலும் அவர்கள் அங்கிருந்து தங்களது குடும்பத்தினருக்கும், நண்பர்களுக்கும் இ–மெயில் அனுப்பும் வசதியும் உள்ளது. ஆனால் அந்த செய்தி 20 நிமிடங்களுக்கு பிறகு தான் கிடைக்கும்.
அதே நேரத்தில் வெளியில் இருந்து அனுப்பும் இ–மெயில் சென்றடைய 40 நிமிட நேரமாகும். செவ்வாய் கிரகத்தில் இருந்து பூமிக்கு அனுப்பும் தகவல்கள் கிடைக்க மேற்கண்ட நேரமாகும் என்பதால் அதேபோன்று இங்கும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது.
இதேபோல், டச்சு நாட்டை சேர்ந்த ஒரு நிறுவனமும் வரும் 2024-ம் ஆண்டுக்குள் செவ்வாய் கிரகத்தில் மனிதர்களை நிரந்தரமாக குடியேற்றும் ஆயத்த வேலைகளில் மும்முரமாக ஈடுபட்டுள்ளது.
இந்நிலையில், செவ்வாய் கிரகத்துக்கு சென்று மனிதர்களால் வாழ முடியும் என்றாலும், அவர்களால் 68 நாட்களுக்கு மேல் அங்கு தாக்குப் பிடிக்க முடியாது என்று மற்றொரு தகவலும் வெளியாகியுள்ளது.
அமெரிக்காவின் மாசாச்சூசெட்ஸ் தொழில்நுட்பக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் சமீபத்தில் சமர்பித்துள்ள ஒரு ஆய்வு அறிக்கையில், செவ்வாய் கிரகத்தில் நிரந்தரமாக குடியேறச் செல்பவர்கள் 68 நாட்களுக்கு மேல் உயிர் வாழ முடியாது என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
அங்கு குடியேறச் செல்லும் மக்களின் உணவுக்கு தேவையான செடிகளை வளர்க்கும்போது, செடிகளில் இருந்து வெளியாகும் அதிகப்படியான ஆக்சிஜன் (பிராணவாயு) மனிதர்களின் உயிருக்கு தீங்காக மாறிவிடும். இந்த ஆக்சிஜனை செவ்வாய் கிரகத்தில் இருந்து வெளியேற்றக்கூடிய தொழில்நுட்பம் இன்னும் கண்டுபிடிக்கப்படப்படாத தற்போதைய சூழலில், அங்கு 68 நாட்களுக்கு மேல் மனிதர்கள் உயிர்வாழ முடியாது என அந்த ஆராய்ச்சியின் முடிவு தெரிவித்துள்ளது.

Question: how long does it take to live in space

68 நாட்களுக்கு

The discovery.

Question: what can't live in space for humans

கண்டுபிடிப்பு

The discovery.

Question: who can no longer live in space

பனிப்பாறைகள்

The discovery.

Question: what is it called when you die in space

கண்டுபிடிப்பு

The discovery.

Question: what is the name of the new type of testing in space

இணைப்புகள் செவ்வாய்க்கிரகத்தின் நாசா ஆய்வுக்கலம் புதிய சாதனை நிலா முற்ற கட்டுரை 68 நாட்களுக்கு மேல் செவ்வாய் கிரகத்தில் மனிதர்கள் உயிர் வாழ முடியாது : ஆய்வில் புதிய தகவல் செவ்வாய் கிரகத்தில்

The discovery.

Question: what is space testing new testing for

The discovery.

Question: what is the problem with humans in space

The discovery.

Question: how many days are there in space for humans

The discovery.

External Connections Space Testing New Testing Post Previous Article 68 Days More in Space Ca n't Live Humans : New Information in Space Ca n't Live

கண்டுபிடிப்பு

External Connections Space Testing New Testing Post Previous Article 68 Days More in Space Can't Live Humans: New Information in Space Can't Live The discovery.


வியாழன் (கோள்)

வியாழன் (Jupiter) என்பது கதிரவனிலிருந்து ஐந்தாவதாக அமைந்துள்ள ஒரு கோளும் கதிரவ அமைப்பிலேயே மிகப்பெரிய கோளும் ஆகும். இதன் நிறை கதிரவனின் நிறையில் ஆயிரத்தில் ஒரு பங்கு அளவே ஆகும். எனினும் அது கதிரவ அமைப்பில் உள்ள மற்ற கோள்களை இணைத்தால் கிடைக்கும் நிறையை விட இரண்டரை மடங்கு அதிகமானதாகும். வியாழன் மற்றும் சனி ஆகிய இரண்டும் வளிமப் பெருங்கோள்கள் ஆகும்; மற்ற இரு பெருங்கோள்களான யுரேனசு மற்றும் நெப்டியூன் ஆகிய இரண்டும் பனிப் பெருங்கோள்கள் ஆகும். பழங்காலத்திலேயே வியாழன் கோளைப் பற்றி வானியலாளர்கள் அறிந்து வைத்திருந்தனர். கதிரவ ஒளியை எதிரொளிக்கும் திறமை காரணமாக நிலவு மற்றும் வெள்ளியை அடுத்து வியாழனே இரவு வானில் புலப்படும் மூன்றாவது வெளிச்சமான பொருளாக உள்ளது. இது சூரிய குடும்பத்தில் உள்ள கோள்களில் மிக அதிக காந்த புலத்தை கொண்டுள்ளது.

புறக்கோள்களில் ஒன்றான வியாழன் ஒரு வாயுக்கள் திரண்ட கோளம் ஆகும். இது கனமான உலோகங்கள் நிறைந்த பாறை உட்கருவைக் கொண்டிருந்தாலும், மற்ற பெருங்கோள்களைப் போல் இதன் மேற்பரப்பும் திடமின்றி உள்ளது. வியாழனுக்கு 79 அறியப்பட்ட நிலவுகள் உள்ளன, அவற்றுள் பெரிய நிலவான கனிமீடின் விட்டம் புதன் கோளை விடப் பெரியதாகும்.

புவி தன்னைத் தானே சுற்றிக் கொள்ள 24 மணி நேரமாகும் போது, மிகப்பெரிய வடிவம் கொண்ட வியாழன் 9 மணி 50 நிமிட நேரத்தில், அதாவது நொடிக்கு 8 மைல் வேகத்தில் வெகு விரைவாகத் தன்னைத் தானே சுற்றி விடுகிறது. கதிரவ சுற்றுப்பாதையில், சுமார் 484 மில்லியன் மைல் தூரத்தில், சுமார் 12 புவி ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை வியாழன் கதிரவனைச் சுற்றி வருகிறது.புவியிலிருந்து சுமார் 97 மில்லியன் மைல் தொலைவில் கதிரவனைச் சுற்றும் வியாழன், புவியின் விட்டத்தைப் போல் 11 மடங்கு விட்டத்தைக் கொண்டது. வியாழனின் நிறை புவியைப் போல் சுமார் 318 மடங்கு அதிகமானது. இது புவியீர்ப்பு விசையை விட 2.5 மடங்கு ஈர்ப்பு விசை பெற்றது.

இந்த வளிமம் பெருங்கோளின் நடுவரை விட்டம் சுமார் 88,700 மைல். சற்று சப்பையான துருவ விட்டம் சுமார் 83,000 மைல். வாயுக் கோளமான வியாழன், மிகக் குன்றிய நேரத்தில் (9 மணி 50 நிமிடம்) தன்னைத் தானே வெகு வேகமாய்ச் சுற்று்வதால் தான் துருவங்கள் சற்றுத் தட்டையாய் உள்ளன. சூரிய மண்டலத்தின் பாதிப் பளுவை வியாழன் தன்னகத்தே ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு, சிறுகோள்கள், வால் விண்மீன்கள் போன்ற வான் பொருள்களைத் தனது அபார ஈர்ப்பு விசையால் இழுத்து அடிமையாக்கிக் கொண்டு, தன்னைச் சுற்றும்படி அவற்றைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

ஹைட்ரஜன் வாயுவால் முதன்மையாகவும் மேலும் ஹீலியத்தாலும் நிரப்பப்பட்டுள்ள வியாழன், இவ்வளிமங்களின் கடும் அழுத்ததால் அழுத்தப்பட்ட நிலையில் சில தனிமப்பாறைகளாலான உள்ளகமும் கொண்டது. வியாழனின் புற வளிமண்டலம், அதன் வெவ்வேறு குறுக்குக்கோடுகளில் பலவிதமான வளிமப்பட்டைகளால் நிரம்பியுள்ளதால் கடும் கொந்தளிப்புடன் காணப்படுகிறது. இதன் விளைவாகவே, வியாழனின் மிகப்பிரபலமான பெருஞ்சிவப்புப் பிரதேசம் உருவானது. இந்த பெருஞ்சிவப்புப் பிரதேசம் என்ற மாபெரும் புயல் கிட்டத்தட்ட 17 ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கி இன்றளவும் வீசி வருகின்றது. வியாழனைச் சுற்றியும் ஒரு மெல்லிய வளையத்தொகுதி உள்ளது. தவிர, மிகவும் வலிமையான காந்தப்புல மண்டலம் உள்ளது. கலீலியோவால் 1610ல் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நான்கு பெரிய கலீலிய நிலவுகளுடன் சேர்ந்து மொத்தம் 67 நிலவுகள் வியாழனுக்கு உள்ளன. சூரிய மண்டலத்திலேயே மிகப் பெரிய நிலவான கானிமீடு புதன் கோளை விடவும் பெரியது.

வியாழன் தானியங்கி விண்கலங்களால் பலமுறை ஆயப்பட்டுள்ளது; குறிப்பாக துவக்க கால பயனியர், வொயஜெர் பறப்புகளின் வழியிலும் பின்னதாக  கலிலியோ திட்டத்திலும் ஆராயப்பட்டுள்ளது. மிகவும் அண்மையில்  புளூட்டோவிற்கு அனுப்பப்பட்ட நியூ ஹரைசன்ஸ் விண்கலத்தால் 2007 பெப்ரவரியின் பிற்பகுதியில் ஆராயப்பட்டது.  இந்தத் தேடுகலம் வியாழனின் ஈர்ப்புவிசையைப் பயன்படுத்தி முடுக்கம் பெற்றது. வருங்கால வியாழ அமைப்புகளின் தேடாய்வுகளில் இதன் துணைக்கோள் ஐரோப்பாவிலுள்ள பனிபடர்ந்த நீர்மக் கடல்களை ஆராய்வதும் அடங்கியிருக்கும்.

 கட்டமைப்பு
வியாழன் முதன்மையாக வளிமப், நீர்ம்ப் பொருட்களால் ஆனது. நான்கு வளிமக்கோள்களில்  இதுவே மிகப்பெரியதாகும்; தவிரவும் சூரியக் குடும்பக் கோள்களிலேயே மிகப்பெரும் கோளாகவும் விளங்குகின்றது. இதன் விட்டம் நிலநடுக்கோட்டில்  ஆக உள்ளது.   1.326 கி/செமீ3 அடர்வுள்ள வியாழன் வளிமக் கோள்களில் மிகவும் அடர்த்தியான இரண்டாவது கோளாக உள்ளது. இருப்பினும் தரைப்பரப்புள்ள நான்கு கோள்களில் எவற்றையையும் விட இதன் அடர்வு குறைவாகும்.
thumb|720px|center|வியாழனின் உட்புறத்தை விளக்கும் வெட்டுக்காட்சிப் படிமம். பாறையான உட்கருவையும் நீர்ம ஐதரச மாழை படலத்தையும் கொண்டுள்ளது.|alt=Diagram of Jupiter's moons, surface, and interior

 வளிமண்டலம்
வியாழனின் வளிமண்டலம்   உயரத்திற்கு பரவியுள்ளது; இதுவே சூரிய குடும்பத்தில் கோளத்திற்கான மிகப்பெரும்  வளிமண்டலம் ஆகும். வியாழனுக்கு தரைப்பரப்பு என்பது இல்லாமையால் வளிமண்டல அழுத்தம்  இருக்குமிடம் வளிமண்டலத்தின்  துவக்கமாகக் கொள்ளப்படுகின்றது. இது புவியில் தரைமட்ட அழுத்தத்தைப் போல பத்து மடங்கு ஆகும்.

 மேகப் படலங்கள்
thumb|right|பெப்ரவரி 25, 1979இல் வொயேஜர் 1 மூலம் பெறப்பட்ட வியாழனின் பெருஞ்சிவப்புப் பிரதேசம் மற்றும் அதனை அடுத்துள்ளப் பகுதிகளின் காட்சி. படமெடுத்த சமயத்தில் வொயேஜர் 1 வியாழனிலிருந்து 9.2 மில்லியன் கிமீ (5.7 மில்லியன் மைல்) தொலைவில் இருந்தது. பெருஞ்சிவப்புப் பிரதேசத்திற்கு நேரடிக் கீழாக உள்ள வெள்ளை வண்ண நீள்வட்ட புயல் ஏறத்தாழ புவியின் விட்டத்தை ஒத்த அளவிலானது.
வியாழனைச் சுற்றிலும் எப்போதும் அம்மோனியா படிகங்களும், அம்மோனிய ஐதரோசல்பைடும் அடங்கிய மேகங்கள் சூழ்ந்துள்ளன.  இந்த மேகங்கள் வெப்பநிலை மாறு மண்டல எல்லையில் அமைந்துள்ளன; பல நிலநேர்க்கோடுகளில்  பட்டைகளாக அமைந்துள்ளன.  இவை வெளிர்வண்ண  மண்டலங்களாகவும்  கருவண்ண  பட்டைகளாகவும்  வகைப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.  முரண்படும் சுற்றுகை உள்ள இவற்றின் இடைவினைகளால் புயல்களும் கொந்தளிப்பு ஓட்டங்களும் ஏற்படுகின்றன. மண்டல வளித்தாரைகளில் வளிவேகங்கள் 100 மீ/சவி (360 கிமீ/ம) ஆக உள்ளன. இந்த மண்டலங்களின் அகலம், வண்ணம், தீவிரம் ஆண்டுக்காண்டு மாறுபடுவதாக கவனிக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனால் இவை ஒரே இடத்தில் அமைந்திருப்பதால் வானியலாளர்களால் இவற்றை அடையாளப்படுத்துமுகமாக  பெயர்கள் வழங்க இயன்றுள்ளது.
left|thumb|இந்த அசைவூட்டப் படத்தில் வியாழனின் எதிரெதிர் சுழற்சி மேகப் படலங்களைக் காணலாம். வேறு அளவுகளில் இந்த அசைவூட்டத்தைக் காண: 720 pixels, 1799 pixels.
மேகப்படலம்  ஆழம் மட்டுமே உள்ளது; இவை குறைந்தது இரண்டு அடுக்குகளிலாவது உள்ளன: அடர்த்தியானக் கீழ்ப்பகுதியும் அடர்த்தி குறைவான, தெளிந்த மேற்பகுதியும்.  அம்மோனியாப் படலங்களுக்கு கீழே மெல்லிய நீர் மேகப் படலம் இருக்கலாம்; வியாழனில் அவதானிக்கப்பட்டுள்ள மின்னல் கீற்றுக்கள் இதற்கு வாய்ப்புள்ளதற்கு சான்றாக அமைகின்றன.  இது நீரின் முனைவுத்தன்மையால் ஏற்படுகின்றது; மின்மங்கள் பிரிக்கப்பட்டு மின்னல்கள் ஏற்பட ஏதுவாகின்றது. வியாழனினில் காணப்படும் மின்னல்கள் புவியில் காணப்படுபவற்றை விட ஆயிரமடங்கு வலுவானவை. உட்புறத்திலிருந்து வெளிப்படும் வெப்பத்தினால் நீர் மேகங்களில் இடிமின்னற்புயல்கள் ஏற்படலாம்.

வியாழனின் மேகங்களில் காணப்படும் இளஞ்சிவப்பு, கருஞ்சிவப்பு வண்ணங்கள் அவற்றிலுள்ள சேர்மங்களில் சூரியனின் புறஊதாக்கதிர்  பட்டு  ஏற்படுகின்றன. சேர்மங்களின் அளவுகள் சரியாக மதிப்பிடப்படவிட்டாலும் இவற்றில் பாசுபரசு, கந்தகம், மற்றும்  நீரகக்கரிமங்கள் இருக்க வாய்ப்புள்ளது. இந்த வண்ணமிகு சேர்மங்கள்  கீழுள்ள மேக அடுக்கில் கலக்கின்றன.  அம்மோனியா  படிகமாகும் போது கீழுள்ள மேகங்கள் மறைக்கப்படுவதினால் மண்டலங்கள் உருவாகின்றன.

வியாழனின் குறைந்த அச்சுச் சாய்வினால் இதன் முனையங்களில் எப்போதுமே குறைந்த சூரிய ஒளிதான் கிடைக்கின்றது.  கோளின் உட்புற மேற்காவுகையால் ஆற்றல் முனையப் பகுதிகளுக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு மேகப்படலங்களுக்கிடையேயான வெப்பத்தை சமப்படுத்தப்படுகின்றது.

 கோள் வளையங்கள்
thumb|வியாழனின் வளையங்கள்

வியாழன் கோளுக்கு  மூன்று அங்கங்களாகப் பிரிக்கப்படும்  மெல்லிய  வளையங்களைக் கொண்டுள்ளது: உட்புறத்தில் துருத்துகின்ற  பொருட்களடங்கிய வளையம் பரிதிவட்டம் எனப்படுகின்றது, சற்றே ஒளிர்மை மிக்க முதன்மை வளையம், வெளிப்புற சிலந்திவலை இழையடுக்கு வளையம். இந்த வளையங்கள் சனிக்கோளின் பனியாலான வளையங்களைப் போலன்றி தூசியாலானவை. முதன்மை வளையம் அட்ராசுட்டீயா மற்றும் மெட்டிசு நிலவுகளிலிருந்து வெளியேறிய பொருட்களால் ஆகியிருக்கலாம். நிலவிற்கு பொதுவாக உள்ளிழுக்கப்ப வேண்டிய பொருட்கள் வியாழனின் வலிய ஈர்ப்பு சக்தியால் வெளியே இழுக்கப்பட்டிருக்கலாம்.  இந்தப் பொருட்கள் வியாழனைச் சுற்றி வருகையில் கூடிய தாக்கங்களால் புதிய பொருட்கள்  சேருகின்றன. இதேபோல தேபெ, அமால்தியா நிலவுகளின் பொருட்களால் இரண்டு குறிப்பிடத்தக்க அங்கங்களை உடைய தூசான சிலந்தி வலையடுக்கு வெளிப்புற வளையம் உருவாகியிருக்கக் கூடும்.
அமால்தியா நிலவைச் சுற்றியும் அதன் மீது தாக்கியப் பொருட்களாலான பாறையாலான வளையமொன்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

 மேற்கோள்கள்

 உசாத்துணைகள்

 வெளி இணைப்புகள்

 —A simulation of the 62 Jovian moons.

 June 2010 impact video

பகுப்பு:வெளிக்கோள்கள்
பகுப்பு:கோள்கள்
பகுப்பு:வளிமப் பெருங்கோள்கள்

Those who are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth, and those who are in the midst of the earth.

51 Pegasi b Fellowship at University of Arizona
Kristopher Klein Receives 2022 Landau and Lyman Spitzer Jr. Award
Scientists Identify Potential Source of 'Shock-darkened' Meteorites, with Implications for Hazardous Asteroid Deflection
Upcoming Events
Public Education and Outreach
Faculty, staff, and students engage with diverse communities.
HiRISE
Arizona/NASA Space Grant
Space Drafts
Statement on Diversity
Science can succeed only if there is diversity—diversity of ideas, of perspectives, and of individuals. We at the Lunar and Planetary Laboratory (LPL) value diversity in all of its forms. LPL strives to address inherent problems that exist within planetary science, and academia in general. LPL is at the forefront of planetary and space sciences, and as such must stand as an ally to and in solidarity with its community members regardless of race, national origin, immigration status, ethnicity, sex, gender identity and expression, sexual orientation, age, intellectual and physical ability, income, faith and non-faith perspectives, socio-economic class, political ideology, education, primary language, family status, military experience, cognitive style, and communication style, and with all people who intersect these groups. We strongly believe that the science and knowledge we pursue every day is a human pursuit strengthened through the participation of these historically minoritized groups.
For more information on the DLC and its members, visit the Department Life Committee page.

You will be able to see the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows.

|Jupiter's Great Red Spot.|
After orbiting Jupiter 34 times and surviving four times the amount of radiation it was design to withstand, the resilient Galileo spacecraft is finally at the very end of its 14-year mission. To avoid even the most remote possibility of colliding with a pristine moon in the jovian system, the out-of-fuel spacecraft will dive into Jupiter on Sunday, Sept. 21, 2003.
Since its launch in 1989, the sturdy spacecraft traveled more than 4.6 billion kilometers (almost 2.8 billion miles), about the equivalent of seven times the distance between Earth and Jupiter. Despite communication problems and a temperamental tape recorder, Galileo returned 30 gigabytes of data, including 14,000 pictures.
This wealth of information
drastically expanded our understanding of the solar system's biggest planet
and its moons. The mission was possible because it drew its power from two
long-lasting radioisotope thermoelectric generators provided by the Department
of Energy.
|Asteroid Gaspra, October 29, 1991.|
Location, Location
|Galileo captures the impact from the last major fragment of comet Shoemaker-Levy 9.|
In 1994 the spacecraft was in the right place at the right time and made the only direct observation of a comet impacting a planet. It took images of fragments of comet Shoemaker-Levy 9 crashing into Jupiter. Images of the impact, which was not visible from Earth, helped scientists better understand this type of event.
|Lightning and clouds at Jupiter|
At
Jupiter
Galileo began its tour of the jovian system in December 1995. Carefully designed orbits allowed the spacecraft to observe Jupiter's atmosphere, revealing numerous large thunderstorms many times larger than those on Earth, with lightning strikes up to 1,000 times more powerful than terrestrial lightning. Data collected by the descent probe made the first in-place studies of the planet's clouds and winds, and it furthered scientists' understanding of how Jupiter evolved. The probe also made measurements designed to assess the degree of evolution of Jupiter compared to the Sun.
As the first
spacecraft in long-term residence in jovian orbit, Galileo also
successfully studied the global structure and dynamics of Jupiter's
magnetic field. Galileo also determined that Jupiter's ring system
is formed by dust kicked up as interplanetary meteoroids smash
into the planet's four small inner moons. Data also showed that
Jupiter's outermost ring is actually made up of two rings, one
embedded within another.
|Europa's icy surface|
Io has extensive volcanic activity, which is continually modifying the surface. The heat and the frequency of eruption can be 100 times more than that of Earth, something reminiscent of Earth's early days. The similarities make Io an ideal laboratory for the study of what Earth was like more than 3 billion years ago.
The moon Europa, Galileo unveiled, could be hiding a salty ocean up to 100 kilometers (62 miles) deep underneath its frozen surface. Images also reveal ice "rafts" the size of cities that have broken and drifted apart to create a scalloped and broken surface. There are also indications of volcanic ice flows, with liquid water flowing across the surface. These discoveries are particularly intriguing since liquid water is a key ingredient in the process that may lead to the formation of life.
The biggest discovery surrounding Ganymede was the presence of a magnetic field, the first moon of any planet known to have one. Images of this moon featured a faulted and fractured surface that demonstrated high tectonic activity. Like Europa and Io, Ganymede has a metallic core. Galileo magnetic data also provided evidence that Ganymede might have a liquid-saltwater layer as well.
Galileo determined
that, while Callisto doesn't have a metallic core, its surface
shows evidence of extensive erosion. Data collected raise the
question of whether Callisto's surface may also hide an ocean.
Last
Dance
Galileo's own discovery of a likely ocean hidden under Europa's surface raises the possibility of life there and concern about protecting it. For that reason, in its final victory lap the Galileo spacecraft will dive into the atmosphere of the gaseous planet and disintegrate. Predictably, some of the spacecraft findings raised intriguing questions that will have to be answered by future mission. But Galileo Galilei, the first modern astronomer, would be immensely proud of the discoveries made by the spacecraft that carries his name.
For more information and high resolution images see: http://www.jpl.nasa.gov/webcast/galileo/

"சேர்மங்களின்

மதிப்பிடப்படவிட்டாலும்

நீரகக்கரிமங்கள்

வாய்ப்புள்ளது

மறைக்கப்படுவதினால்

|
|
Jupiter is the largest planet in the solar system. Its diameter is 88,846 miles
(142,984 kilometers), more than 11 times that of Earth, and about one-tenth that
of the sun. It would take more than 1,000 Earths to fill up the volume of the
giant planet. When viewed from Earth, Jupiter appears brighter than most stars.
It is usually the second brightest planet -- after Venus.
|
|
|
|
The layers of dense clouds around Jupiter
appear in a photograph of the planet taken by the Voyager 1 space probe.
The large, oval-shaped mark on the clouds is the Great Red Spot. The spot
is believed to be an intense atmospheric disturbance. Image credit: Jet Propulsion
Laboratory
Jupiter is the fifth planet from the sun. Its mean (average) distance from the
sun is about 483,780,000 miles (778,570,000 kilometers), more than five times
Earth's distance. Ancient astronomers named Jupiter after the king of the Roman
gods.
Astronomers have studied Jupiter with telescopes based on Earth and aboard
artificial satellites in orbit around Earth. In addition, the United States has
sent six space probes (crewless exploratory craft) to Jupiter.
Astronomers witnessed a spectacular event in July 1994, when 21 fragments of a
comet named Shoemaker-Levy 9 crashed into Jupiter's atmosphere. The impacts
caused tremendous explosions, some scattering debris over areas larger than the
diameter of Earth.
Physical features of Jupiter
Jupiter is a giant ball of gas and liquid with little, if any, solid surface.
Instead, the planet's surface is composed of dense red, brown, yellow, and white
clouds. The clouds are arranged in light-colored areas called zones and darker
regions called belts that circle the planet parallel to the equator.
Orbit and rotation
Jupiter travels around the sun in a slightly elliptical
(oval-shaped) orbit. The planet completes one orbit in 4,333 Earth days, or
almost 12 Earth years.
As Jupiter orbits the sun, the planet rotates on its axis, an imaginary line
through its center. The axis is tilted about 3¡. Scientists measure tilt relative
to a line at a right angle to the orbital plane, an imaginary surface touching
all points of the orbit.
Jupiter rotates faster than any other planet. It takes 9 hours 56 minutes to spin
around once on its axis, compared with 24 hours for Earth. Scientists cannot
measure the rotation of the interior of the giant planet directly, so they have
calculated the speed from indirect measurements. They first calculated the speed
using an average of the speeds of the visible clouds that move with interior
currents, except for a more rapid zone near the equator.
Jupiter sends out radio waves strong enough to be picked up by radio telescopes
on Earth. Scientists now measure these waves to calculate Jupiter's rotational
speed. The strength of the waves varies under the influence of Jupiter's magnetic
field in a pattern that repeats every 9 hours 56 minutes. Because the magnetic
field originates in Jupiter's core, this variation shows how fast the plant's
interior spins.
Jupiter's rapid rotation makes it bulge at the equator and flatten at the poles.
The planet's diameter is about 7 percent larger at the equator than at the poles.
Mass and density
Jupiter is heavier than any other planet. Its mass (quantity of
matter) is 318 times larger than that of Earth. Although Jupiter has a large
mass, it has a relatively low density. Its density averages 1.33 grams per cubic
centimeter, slightly more than the density of water. The density of Jupiter is
about 1/4 that of Earth. Because of Jupiter's low density, astronomers believe
that the planet consists primarily of hydrogen and helium, the lightest elements.
Earth, on the other hand, is made up chiefly of metals and rock. Jupiter's mix of
chemical elements resembles that of the sun, rather than that of Earth.
Jupiter may have a core made up of heavy elements. The core may be of about the
same chemical composition as Earth, but 20 or 30 times more massive.
The force of gravity at the surface of Jupiter is up to 2.4 times stronger than
on Earth. Thus, an object that weighs 100 pounds on Earth would weigh as much as
240 pounds on Jupiter.
The atmosphere of Jupiter is composed of about 86 percent hydrogen, 14 percent
helium, and tiny amounts of methane, ammonia, phosphine, water, acetylene,
ethane, germanium, and carbon monoxide. The percentage of hydrogen is based on
the number of hydrogen molecules in the atmosphere, rather than on their total
mass. Scientists have calculated these amounts from measurements taken with
telescopes and other instruments on Earth and aboard spacecraft.
These chemicals have formed colorful layers of clouds at different heights. The
highest white clouds in the zones are made of crystals of frozen ammonia. Darker,
lower clouds of other chemicals occur in the belts. At the lowest levels that can
be seen, there are blue clouds. Astronomers had expected to detect water clouds
about 44 miles (70 kilometers) below the ammonia clouds. However, none have been
discovered at any level.
Jupiter's most outstanding surface feature is the Great Red Spot, a swirling mass
of gas resembling a hurricane. The widest diameter of the spot is about three
times that of Earth. The color of the spot usually varies from brick-red to
slightly brown. Rarely, the spot fades entirely. Its color may be due to small
amounts of sulfur and phosphorus in the ammonia crystals.
|
|
|
|
The planet Jupiter's Great Red Spot is
a huge mass of swirling gas. At its widest, it is about three times the
diameter of the Earth. Image credit: NASA
The edge of the Great Red Spot circulates at a speed of about 225 miles (360
kilometers) per hour. The spot remains at the same distance from the equator but
drifts slowly east and west.
The zones, belts, and the Great Red Spot are much more stable than similar
circulation systems on Earth. Since astronomers began to use telescopes to
observe these features in the late 1600's, the features have changed size and
brightness but have kept the same patterns.
Temperature
The temperature at the top of Jupiter's clouds is about -230 degrees F (-145
degrees C). Measurements made by ground instruments and spacecraft show that
Jupiter's temperature increases with depth below the clouds. The temperature
reaches 70 degrees F (21 degrees C) -- "room temperature" -- at a level where
the atmospheric pressure is about 10 times as great as it is on Earth. Scientists
speculate that if Jupiter has any form of life, the life form would reside at
this level. Such life would need to be airborne, because there is no solid surface
at this location on Jupiter. Scientists have discovered no evidence for life
on Jupiter.
Near the planet's center, the temperature is much higher. The core temperature
may be about 43,000 degrees F (24,000 degrees C) -- hotter than the surface
of the sun.
Jupiter is still losing the heat produced when it became a planet. Most
astronomers believe that the sun, the planets, and all the other bodies in the
solar system formed from a spinning cloud of gas and dust. The gravitation of the
gas and dust particles packed them together into dense clouds and solid chunks of
material. By about 4.6 billion years ago, the material had squeezed together to
form the various bodies in the solar system. The compression of material produced
heat. So much heat was produced when Jupiter formed that the planet still
radiates about twice as much heat into space as it receives from sunlight.
Magnetic field
Like Earth and many other planets, Jupiter acts like a giant
magnet. The force of its magnetism extends far into space in a region surrounding
the planet called its magnetic field. Jupiter's magnetic field is about 14 times
as strong as Earth's, according to measurements made by spacecraft. Jupiter's
magnetic field is the strongest in the solar system, except for fields associated
with sunspots and other small regions on the sun's surface.
Scientists do not fully understand how planets produce magnetic fields. They
suspect, however, that the movement of electrically charged particles in the
interior of planets generates the fields. Jupiter's field would be so much
stronger than Earth's because of Jupiter's greater size and faster rotation.
Jupiter's magnetic field traps electrons, protons, and other electrically charged
particles in radiation belts around the planet. The particles are so powerful
that they can damage instruments aboard spacecraft operating near the planet.
Within a region of space called the magnetosphere, Jupiter's magnetic field acts
as a shield. The field protects the planet from the solar wind, a continuous flow
of charged particles from the sun. Most of these particles are electrons and
protons traveling at a speed of about 310 miles (500 kilometers) per second. The
field traps the charged particles in the radiation belts. The trapped particles
enter the magnetosphere near the poles of the magnetic field. On the side of the
planet away from the sun, the magnetosphere stretches out into an enormous
magnetic tail, often called a magnetotail, that is at least 435 million miles
(700 million kilometers) long.
Radio waves given off by Jupiter reach radio telescopes on Earth in two forms
-- bursts of radio energy and continuous radiation. Strong bursts occur when
Io, the closest of Jupiter's four large moons, passes through certain regions
in the planet's magnetic field. Continuous radiation comes from Jupiter's surface
as well as from high-energy particles in the radiation belts.
Satellites
|
|
|
|
Callisto, a moon of Jupiter, is covered with craters produced when asteroids and comets struck its icy surface. Beneath the surface may be an ocean of salty liquid water. Image credit: NASA
Jupiter has 16 satellites that measure at least 6 miles (10 kilometers) in diameter.
It also has many smaller satellites. Jupiter's four largest satellites, in order
of their distance from Jupiter, are Io, Europa, Ganymede, and Callisto. These
four moons are called the Galilean satellites. The Italian astronomer Galileo
discovered them in 1610 with one of the earliest telescopes.
Io has many active volcanoes, which produce gases containing sulfur. The yellow-orange
surface of Io probably consists largely of solid sulfur that was deposited by
the eruptions. Europa ranks as the smallest of the Galilean satellites, with
a diameter of 1,945 miles (3,130 kilometers). Europa has a smooth, cracked,
icy surface.
The largest Galilean satellite is Ganymede, with a diameter of 3,273 miles
(5,268 kilometers). Ganymede is larger than the planet Mercury. Callisto, with
a diameter of 2,986 miles (4,806 kilometers), is slightly smaller than Mercury.
Ganymede and Callisto appear to consist of ice and some rocky material. The
two satellites have many craters.
Jupiter's remaining satellites are much smaller than the Galilean moons. Amalthea
and Himalia are the next largest. Potato-shaped Amalthea is about 163 miles (262
kilometers) in its long dimension. Himalia is 106 miles (170 kilometers) in
diameter. Most of the remaining satellites were discovered by astronomers using
large telescopes on Earth. Scientists discovered Metis and Adrastea in 1979 by
studying pictures that had been taken by the Voyager spacecraft.
|
|
|
|
Ganymede, a moon of Jupiter, has craters and cracks on its surface. Asteroids and comets that hit Ganymede made the craters. The cracks are due to expansion and contraction of the surface. Image credit: NASA
Rings
Jupiter has three thin rings around its equator. They are much fainter
than the rings of Saturn. Jupiter's rings appear to consist mostly of fine dust
particles. The main ring is about 20 miles (30 kilometers) thick and more than
4,000 miles (6,400 kilometers) wide. It circles the planet inside the orbit of
Amalthea.
The impact of Comet Shoemaker-Levy 9
In March 1993, astronomers Eugene Shoemaker, Carolyn Shoemaker, and David H. Levy
discovered a comet near Jupiter. The comet, later named Shoemaker-Levy 9,
probably once orbited the sun independently, but had been pulled by Jupiter's
gravity into an orbit around the planet. When the comet was discovered, it had
broken into 21 pieces. The comet probably had broken apart when it passed close
to Jupiter.
Calculations based on the comet's location and velocity showed that the fragments
would crash into Jupiter's atmosphere in July 1994. Scientists hoped to learn
much about the effects of a collision between a planet and a comet.
Astronomers at all the major telescopes on Earth turned their instruments toward
Jupiter at the predicted collision times. Scientists also observed Jupiter with
the powerful Hubble Space Telescope, which is in orbit around Earth; and the
remotely controlled space probe Galileo, which was on its way to Jupiter.
|
|
|
|
Scars from the crash of Comet Shoemaker-Levy 9 appear on Jupiter's surface as a series of maroon blotches in this photo. The comet broke into 21 pieces before it hit Jupiter in 1994.
Image credit: Hubble Space Telescope Comet Team and NASA
The fragments fell on the back side of Jupiter as viewed from Earth and the
Hubble Space Telescope. But the rotation of Jupiter carried the impact sites
around to the visible side after less than half an hour. Scientists estimate that
the largest fragments were about 0.3 to 2.5 miles (0.5 to 4 kilometers) in
diameter. The impacts were directly observable from Galileo, which was within
about 150 million miles (240 million kilometers) from Jupiter. However, damage to
certain of the probe's instruments limited its ability to record and send data.
The impacts caused large explosions, probably due to the compression, heating,
and rapid expansion of atmospheric gases. The explosions scattered comet debris
over large areas, some with diameters larger than that of Earth. The debris
gradually spread into a dark haze of fine material that remained suspended for
several months in Jupiter's upper atmosphere. If a similar comet ever collided
with Earth, it might produce a haze that would cool the atmosphere and darken the
planet by absorbing sunlight. If the haze lasted long enough, much of Earth's
plant life could die, along with the people and animals that depend on plants.
Flights to Jupiter
The United States has sent six space probes to Jupiter: (1) Pioneer 10, (2)
Pioneer-Saturn, (3) Voyager 1, (4) Voyager 2, (5) Ulysses, and (6) Galileo.
Pioneer 10 was launched in 1972 and flew within 81,000 miles (130,000 kilometers)
of Jupiter on Dec. 3, 1973. The probe revealed the severe effects of Jupiter's
radiation belt on spacecraft. Pioneer 10 also reported the amount of hydrogen and
helium in the planet's atmosphere. In addition, the probe discovered that Jupiter
has an enormous magnetosphere.
Pioneer-Saturn flew within 27,000 miles (43,000 kilometers) of Jupiter in
December 1974. The craft provided close-up photographs of Jupiter's polar regions
and data on the Great Red Spot, the magnetic field, and atmospheric temperatures.
Voyager 1 and Voyager 2 flew past Jupiter in March and July 1979, respectively.
These craft carried more sensitive instruments than did the Pioneers, and
transmitted much more information. Astronomers used photographs taken by the
Voyagers to make the first detailed maps of the Galilean satellites. The Voyagers
also revealed sulfur volcanoes on Io, discovered lightning in Jupiter's clouds,
and mapped flow patterns in the cloud bands.
Ulysses was launched in October 1990 and passed by Jupiter in February 1992. The
European Space Agency, an organization of Western European nations, had built the
probe mainly to study the sun's polar regions. Scientists used the tremendous
gravitational force of Jupiter to put Ulysses into an orbit that would take it
over the sun's polar regions. As Ulysses passed by Jupiter, it gathered data
indicating that the solar wind has a much greater effect on Jupiter's
magnetosphere than earlier measurements had suggested.
Galileo began its journey to Jupiter in October 1989. The craft released an
atmospheric probe in July 1995. In December 1995, the probe plunged into
Jupiter's atmosphere. The probe penetrated deep into the cloud layers and
measured the amount of water and other chemicals in the atmosphere. Also in
December 1995, Galileo went into orbit around Jupiter. Over the next several
years, the craft monitored Jupiter's atmosphere and observed the planet's major
satellites. Galileo's mission was extended in 1997 and again in 1999. Eventually,
however, the craft ran low on fuel. In September 2003, mission managers
intentionally crashed Galileo into Jupiter's atmosphere to avoid any risk of the
craft crashing into and contaminating Jupiter's moon Europa. Galileo's
observations of Europa had shown that it might have an ocean below its surface
capable of supporting life.
Contributors: Peter J. Gierasch, Ph.D., Professor of Astronomy,
Cornell University. Philip D. Nicholson, Ph.D., Professor of Astronomy, Cornell
University.
How to cite this article: To cite this article, World Book recommends the
following format: Gierasch, Peter J., and Philip D. Nicholson. "Jupiter." World
Book Online Reference Center. 2004. World Book, Inc.
(http://www.worldbookonline.com/wb/Article?id=ar293080.)

Question: where are shrimp shrimp mixed in the mountains

Question: where are the shrimp mixed in the mountains

Question: when are mountains shattered

Question: what happens when the mountains are shattered

Question: what types of shrimp are mixed in the lower top

Question: what is not properly evaluated

"சேர்மங்களின் அளவுகள்

Though the sizes of the shrimp are not properly evaluated , there is a possibility that there are shrimp , shrimp , and shrimp in them . These shrimp shrimp are mixed in the lower top .

When the mountains are shattered , when the mountains are shattered , the mountains are shattered .

Though the sizes of the shrimp are not properly evaluated, there is a possibility that there are shrimp, shrimp, and shrimp in them. These shrimp shrimp are mixed in the lower top. When the mountains are shattered, when the mountains are shattered, the mountains are shattered.

உசாத்துணைகள்

Question: how many jovian moons are there

Question: how many moons are there in the jovian basin

Question: what are the 62 moons of the jovian solar system

Question: when was the impact video of the jovian moons released

Question: what year did the jovian moons impact the world

Question: what kind of video was released in june 2010

Question: what are the moons of jovian


சனி (Saturn) சூரியக்குடும்பத்தில் சூரியனிலிருந்து ஆறாவதாக அமைந்துள்ள ஒரு கோள். சனி கிரகம் சூரியனை ஒரு முறை சுற்றி முடிக்க 29.5 ஆண்டுகள் ஆகின்றன. சனிப் பெயர்ச்சி  சூரியக்குடும்பத்தில் வியாழனுக்கு அடுத்து இரண்டாவது பெரிய கோளாகும். வளி அரக்கக்கோள்கள் நான்கில் சனியும் ஒன்றாகும். இதன் சராசரி ஆரம் புவியினுடையதை விட ஒன்பது மடங்காகும். புவியின் அடர்த்தியில் எட்டில் ஒருபங்கே இருந்தபோதும் தனது பெரிய அளவினால் புவியை விட 95 மடங்கு நிறையுடையதாக உள்ளது.

சனிக்கோள் ஐதரசன் வளிமத்தால் முதன்மையாகவும் ஈலியம் மற்றும் ஒருசில தனிமங்களால் சிறிய அளவிலும் நிரப்பப்பட்டுள்ளது. இதன் உள்ளகம் இரும்பு, நிக்கல் மற்றும் பாறைகளும் (சிலிக்கான், ஆக்சிஜன் சேர்மங்கள்) கொண்ட கருவைச் சுற்றி தடிமனான மாழை நிலையிலான ஐதரசன், ஈலியம் அடுக்குகளும் அதன் மேலாக வளிம அடுக்கும் கொண்டது.

இக்கோளின் வளிமண்டலத்தில் அம்மோனியா படிகங்கள் இருப்பதால் வெளிர் மஞ்சள் சாயை கொண்டுள்ளது. மாழைநில ஐதரசன் அடுக்கில் ஏற்படும் மின்னோட்டத்தால் சனிக்கோளிற்கு காந்தப் புலம் உருவாகின்றது. இந்தக் காந்தப்புலம் புவியினுடையதை விட வலிமை குறைந்து  காணப்படுகின்றது; ஆனால் சனிக்கோளின் பெரிய விட்டத்தின் காரணமாக இதன் காந்தத் திருப்புத்திறன் புவியை விட  580 மடங்காக உள்ளது. சனியின் காந்தப்புலத்தின் வலிமை வியாழனின் காந்தப் புலவலிமையில் இருபதில் ஒன்றாக உள்ளது. சனியின் வெளிப்பரப்பு எவ்வித மேடுபள்ளங்களும் இல்லாது உள்ளது.  சனியில் காற்றின் வேகம் வியாழனை விடவும் அதிகம், அதாவது 1800 கிமீ/மணி வரையிலும் இருக்கக்கூடும்; ஆனால் நெப்டியூனில் நிலவும் காற்று வேகங்களை விடக் குறைவாகும்.

சனிக்கோளின் சிறப்பான வளையங்கள், பெரும்பான்மையாக பனித்துகள்களாலும் பாறைத்துகள்கள் மற்றும் தூசிகளாலும் ஆனவை. சனியின் நன்கறிந்த நிலவுகள் மொத்தம் 61. இதைத்தவிர, சுமார் 200 நிலவுக்குட்டிகள் (moonlets) சனிக்கு உள்ளன. சனிக்கோளின் மிகப்பெரிய நிலவான டைட்டன் (Titan), புதன் கோளை விடவும் பெரியது. சூரிய மண்டலத்திலேயே மிகப்பெரிய நிலவான வியாழனின் நிலவான கானிமீடுக்கு அடுத்தது இந்த டைட்டன்.
சனி சூரியனில் இருந்து 1.400.000.000 கிமீ (869,000,000 மைல்) தூரத்தில் உள்ளது. இது சூரியனின் சுற்றுப்பாதையில் ஒருமுறை சுற்றி முடிக்க அல்லது ஒரு சனி ஆண்டு என்பது பூமியின் 29.6 ஆண்டுகள் ஆகும்.
சனி கிரேக்கப் புராணங்களில் குரோநோசு (KRONOS) என அழைக்கப்பட்டது. உரோமானிய வேளாண்மைக் கடவுளான சாட்டர்னஸ் நினைவாக பெயரிடப்பட்டுள்ளது. எனவே சனி கோளின் சின்னம் அரிவாள் சின்னம் (♄) ஆகும். இந்து தொன்மவியலில் சனிக் கடவுளின் பெயர் இக்கோளிற்கு சூட்டப்பட்டுள்ளது.

இயல்பு பண்புகள்
left|thumb|சனியின் அளவை புவியின் அளவோடு ஒப்பிடும் படிமம்
சனியின் புறப்பரப்பு பெரும்பாலும் வளிமங்களால் ஆனதால்  அது வளி அரக்கக்கோள் எனப்படுகின்றது. இருப்பினும் சனிக்கு திண்மையான உள்ளகம் இருக்கலாம். சனி தன்னைத்தானே சுற்றுவதால் அதற்கு பருநடு நீளுருண்டை வடிவம் அமைந்துள்ளது; அதாவது, முனையங்களில் தட்டையாகவும்  நடுப்பகுதியில் பருத்தும் காணப்படுகின்றது.  நடுக்கோட்டு ஆரத்திற்கும் முனைய ஆரத்திற்கும் 10% வரையிலான வேறுபாடுள்ளது: முறையே 60,268 கிமீ எதிர் 54,364 கிமீ. சூரியக் குடும்பத்தின் மற்ற வளி அரக்கக்கோள்களான வியாழன், யுரேனசு, நெப்டியூனும் இதே போன்று பருத்தநடுவத்தைக் கொண்டுள்ள போதிலும்  அவற்றில் இந்தளவிற்கு வேறுபாடில்லை. சூரியக் குடும்பத்தில் நீரை விட குறைவான அடர்த்தி உள்ளக் கோள் சனி மட்டுமே ஆகும்—ஏறத்தாழ 30% குறைவு. சனியின் கருவம் நீரை விட அடர்த்திக் கூடுதலாக இருப்பினும் வளிநிறைந்த புறப்பரப்பால் சராசரி  சாரடர்த்தி 0.69 கி/செமீ3 ஆக உள்ளது. வியாழனின் நிறை புவியினுடையதை விட 318 மடங்காகும், ஆனால் சனியினுடையது  95 மடங்கே ஆகும்.  சூரியக் குடும்பத்தில் உள்ள மொத்த கோள்களின் நிறையில் 92% வியாழன்,சனிக் கோள்களினதாகும்.

சனவரி 8, 2015இல் சனிக்கோளின் மையத்தையும் அதன்  நிலவுகளின் மையங்களையும்  துல்லியமாக கண்டறிந்துள்ளதாக அறிவித்தது.
 சனியின் வளையங்கள்

கிரக  வளையங்களைக் கொண்ட சனி   நம் சூரிய குடும்பத்தில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க கிரகமாக விளங்குகிறது . இவ்வளையங்கள் சனியின் பூமத்திய ரேகைக்கு மேல் சுமார் 6630 கி.மீ.இலிருந்து 120700 கி.மீ வரை நீண்டிருக்கிறது , அதன் சராசரி தடிமன் 20 மீட்டர் , மற்றும்  தோலின் மாசுக்கள் கொண்ட 93 சதவிகிதம் நீர்-பனி உள்ளது . மீதமுள்ள  7சதவிகிதம் பளிங்குருவில்காபன் உள்ளது .  வளையங்களில்    சிறு புள்ளியிலிருந்து ஒரு வாகனத்தின் அளவு கொண்ட துணிக்கைகள் உள்ளன.சனியின் வளையங்களின் உருவாக்கம் குறித்து இருவேறு கோட்பாடுகள் உள்ளன . சனியின் அழிந்த நிலவின் எஞ்சிய பாகங்களே இவ்வளையங்கள் என்பது ஒரு கோட்பாடு . சனி உருவாகிய வான்புகையுருவின் எஞ்சிய பொருட்களே இவ்வளையங்கள் என்கிறது இன்னொரு கோட்பாடு.

அக்டோபர் 6, 2009 அன்று சனியின் பூமத்திய தட்டிலிருந்து  27 கோணலாக , போஎபெயின் வட்டப்பாதையில் ஒரு வெளி வட்டு வளையம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

 வளிமண்டலம்
சனியின் வளிமண்டலத்தின் வெளி பகுதியில் 3% ஹீலியம், 0.4% மீத்தேன் மற்றும் 0.01% அம்மோனியா, மற்றும் 96% ஹைட்ரஜன் கொண்டது. மற்றும் அசிடிலின்,ஈதேன் மற்றும் பாஸ்பீன் மிக சிறிய அளவில் உள்ளன.
சனியின் மேகங்கள் வியாழன் காணப்படும் மேகப்பட்டைகள் போன்ற, ஒரு பட்டை முறையில் பூமத்தியரேகையில் பரந்துள்ளன. சனி குறைந்த மேக அடுக்கு நீர் பனி சேர்ந்து 10 கிமீ (6 மைல்) தடித்தது. இங்கு வெப்பநிலை மிகவும் குறைவாக உள்ளது.மேல் அடுக்கு, 77 கிமீ (48 மைல்) தடித்த, அம்மோனியம் ஹைட்ரோ சல்பைடு பனியால் உருவாக்கப்பட்டது.அதற்கு மேலே உயர்ந்த அடுக்கு ஹைட்ரஜனால் உருவாக்கப்பட்டது
 துணைக்கோள்கள்

சனியைச் சுற்றி அறுபத்தி ஒன்று நிலவுகள் சுழல்கின்றன. இதில் தொண்ணூறு விழுக்காட்டை (இடை அளவில்) மிக பெரிய நிலவான டைட்டன் பங்களிக்கிறது. சனியின் இரண்டாவது பெரிய நிலவு ரியாவுக்கு சுற்றுவலயம் இருக்கிறது. மற்ற நிலவுகள் மிகவும் சிறியவை: 10 கிமீ விட்டத்தின் கீழ் முப்பத்து நான்கு நிலவுகள் மற்றும் 50 கிமீ விட்டத்தின் கீழ் பதினான்கு நிலவுகளும் இருக்கின்றன. சம்பிரதாயமாக, அனைத்து சனியின் நிலவுகளுக்கும் கிரேக்கக் கடவுள்களான டைடன்களின் பெயர்களே சூட்டப்படுகின்றன.
 சனியின் வரலாறு
1610 ல் கலிலியோ கலிலி தனது முதல் தொலைநோக்கி மூலம் அதன் வளையங்களை கண்டுபிடித்தார். அதைபார்த்து கலிலியோ வளையங்களை ஒன்றை மற்றொரு தொட்ட மூன்று தனித்தனி கிரகங்கள் என்று நினைத்தார்.1655 ஆம் ஆண்டில், கிறிஸ்டியன் ஹிகென்ஸ் சனியை சுற்றிய வளையங்களை கண்டறிந்த முதல் அதிகாரபூர்வ நபராவார். கலிலி காட்டிலும் மிகவும் சக்தி வாய்ந்த தொலைநோக்கி மூலம், அவர் சனி "எங்கும் தொட்டு, ஒரு மெல்லிய, தட்டையான,வளையத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது என கண்டறிந்தார்.

 சனியில் தண்ணீர்
சனி கிரகத்தில் தண்ணீர் உள்ளதா என விஞ்ஞானிகள் ஆய்வு செய்து வருகின்றனர். இந்த ஆய்வு கடந்த 14 ஆண்டுகளாக நடைபெற்று வருகிறது.
இந்த நிலையில ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த வானியல் விஞ்ஞானிகள் பால் ஹார்டாக் தலைமையில் ஆய்வு மேற்கொண்டனர்.
அப்போது சனி கிரகத்தில் தண்ணீர் இருப்பதை கண்டறிந்தனர். சனி கிரகத்தை சுற்றி பல சந்திரன்கள் உள்ளன. அவற்றில் அக்கிரகத்தின் மேல் பகுதியில் ஆறாவது மிகப்பெரிய சந்திரன் உள்ளது. அது முழுவதும் ஐஸ் கட்டினால் மூடப்பட்டுள்ளது. இதனால் சனிகிரகத்தில் மழை பெய்து அதன் மூலம் தண்ணீர் இருப்பதற்கான வாய்ப்பு உள்ளதாக கருதப்படுகிறது. மேலும் அங்கு ஆவி நிலையில் தண்ணீர் இருப்பதும் தெரியவந்துள்ளது. இவை சனி கிரகத்தை சுற்றி வட்டவடிவில் உள்ளது. இது அந்த கிரகத்தின் சுற்றளவை விட 10 மடங்கு பெரியதாக உள்ளது. இதனால் இங்கு தண்ணீர் இருப்பதற்கான வாய்ப்பு அதிகம் உள்ளது என விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

 விண்வெளி ஆய்வு
thumbnail|right|காசினி விண்கலத்தில் எடுக்கப்பட்ட படம்
சனி முதன்முதலில் செப்டம்பர் 1979 ல் பயனீர் 11 விண்கலம் மூலம் ஆய்வு செய்யப்பட்டது.கிரகத்தின் மேகத்தின் மேலே 20,000 கி.மீ. ( 12,427 மைல்) உயரத்தில்  பறந்தது.இது கிரகத்தின் மற்றும் அதன் சந்திரன்களை ஒரு சில புகைப்படங்கள் எடுத்தது ஆனால் தரம் குறைவாக இருந்தன.இதன்மூலம் F வளையம் என்று ஒரு புதிய , மெல்லிய வளையம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இது சன் நோக்கி பார்த்தபோது இருட்டில் மோதிரத்தை இடைவெளிகளை விட பிரகாசமான தோன்றும் என்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.இது இடைவெளிகள் காலியாக இல்லை காட்டுகிறது.
நவம்பர் 1980 இல் , வாயேஜர் 1 சனியை அடைந்தது.இந்த புகைப்படங்கள் நிலவுகள் மேற்பரப்பில் அம்சங்கள் காட்ட முடிந்தது.வாயேஜர் 1 டைட்டன் அடைந்தது.மற்றும் அதன் வளிமண்டலம் பற்றி நிறைய தகவல் கிடைத்தது.
ஜூலை 1 , 2004 அன்று , காசினி ஹூவாஜன்ஸ் சனி சுற்றுப்பாதையில் நுழைந்தது. டிசம்பர் 25 , 2004 அன்று , ஹிகென்ஸ் டைட்டன் மேற்பரப்பில் நுழைந்து ஜனவரி 14 , 2005 அன்று அங்கு தரையிறங்கியது. இது ஒரு உலர் மேற்பரப்பில் இறங்கியது.மேலும் டைட்டனின் வடக்கு துருவத்தில் அருகே ஹைட்ரோகார்பன் ஏரிகள் அமைந்துள்ளது என்று ஜூலை 2006 ல் நிரூபிக்கப்பட்டது.
காசினி 2005 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதியில் சனியில் நிகழும் மின்னல் பதிவுசெய்யப்பட்டது.இந்த மின்னகளின் சக்தி பூமியில் சக்தி வாய்ந்த மின்னலை  விட 1,000 மடங்கு சக்தி வாய்ந்ததாக இருக்கும் என கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

 மேலும் படிக்க
 கலீலியோ கலிலி - 1610-இல் சனி கிரகத்தின் வளையங்களை  முதன்  முதலில் கண்டறிந்தவர்.

 மேற்கோள்களும் குறிப்புகளும்
குறிப்புகள்

மேற்சான்றுகள்

 வெளி இணைப்புகள்
 சனி கிரகத்தின் துணைக்கோள் என்ஸலாடஸ் - சீன வானொலிக்கட்டுரை
 சனியின் சந்திரன் (TITAN) - நிலா முற்றம் கட்டுரை
 சனியில் நீர்
 https://simple.wikipedia.org/wiki/Saturn_planet
  சனிப் பெயர்ச்சி என்பது என்ன?
சனி பெயர்ச்சி பலன்கள் 2017 – 2020

*
பகுப்பு:வளிமப் பெருங்கோள்கள்

Saturn (Saturn) is a box set to go from the sun to the sun.

சூரியக்குடும்பத்தில்

சூரியனிலிருந்து

| இது சனி கிரகத்தின் அரிய படமாகும். சனி கிரகம் சூரியனை மறைத்தபடி|
இருந்த கட்டத்தில் காசினி விண்கலம் மறு புறத்திலிருந்து இப்படத்தை
எடுத்தது. சனி கிரகத்தின் வளையங்கள் ஒளிருவதைக் கவனிக்கவும்.
படம் நன்றி: நாஸா
சூரிய மண்டலத்தில் சூரியனை சுற்றும் கிரகங்களில் சனி முக்கியமான ஒன்றாகும். மொத்தமுள்ள எட்டு கிரகங்களில் வியாழன் தான் மிகப் பெரியது. சனி அதற்கு அடுத்த இடத்தை வகிக்கிறது.
சனி கிரகத்தை வானில் காண்பதற்கு டெலஸ்கோப் அல்லது பைனாகுலர்ஸ் தேவையில்லை. வெறும் கண்ணால் எளிதில் காணலாம். ஆனால் அது ஒளிப்புள்ளியாகத் தான் தெரியும். சனி கிரகத்தின் வளையங்க்ள் தெரியாது.
மனிதன் சிந்திக்கத் தொடங்கிய காலத்திலிருந்து வானில் தெரிகின்ற கிரகங்களை ஆராயத் தொடங்கினான். வானில் ஓர் இடத்தில் தென்படுகின்ற ஒரு கிரகம் அதே இடத்துக்கு மறுபடி வந்து சேர எவ்வளவு ஆண்டுகள் ஆகின்றன என்பதைக் கணக்கிடலானான்.
| இடது புறத்திலிருந்து மூன்றாவதாக உள்ளது சனி கிரகம்.|
வலப் புறத்திலிருந்து மூன்றாவதாக நீல நிறத்தில் இருப்பது பூமி.
சனி கிரகம் சூரியனை ஒரு தடவை சுற்றி முடிக்க 29.5 ஆண்டுகள் ஆகின்றன. இத்துடன் ஒப்பிட்டால் வியாழன் கிரகம் சூரியனை ஒரு முறை சுற்றி முடிக்க 11.86 ஆண்டுகளை எடுத்துக் கொள்கிறது. கெப்ளர் (Kepler) என்ற ஜெர்மன் வானவியல் நிபுணர் கண்டறிந்து கூறிய விதிகளின்படி ஒரு கிரகம் எந்த அளவுக்கு சூரியனிலிருந்து மிக அப்பால் உள்ளதோ அந்த அளவுக்கு அது தனது சுற்றுப் பாதையில் மெதுவாகச் செல்லும். சூரிய மண்டலத்தில் சனி கிரகம் வியாழனுக்கு அப்பால் ஆறாவது வட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.
|கொள்ளளவில் சனி கிரகம்|
பூமியை விட 700 மடங்கு பெரியது
சென்னை சென்ட்ரல் ஸ்டேஷனிலிருந்து திருவான்மியூருக்கு ஆட்டோவில் வந்து கொண்டிருக்கிற ஒருவர் திருவான்மியூரில் இருக்கிற தனது உறவினரிடம் செல் போனில் சில நிமிஷங்களுக்கு ஒரு முறை எல்.ஐ.சி யில் இருக்கிறேன், ராயப்பேட்டையில் இருக்கிறேன், மயிலாப்பூரில் இருக்கிறேன் என்று தாம் கடக்கும் இடங்களை வரிசையாகச் சொல்லிக் கொண்டே வருவதாக வைத்துக் கொள்வோம். கிரகங்களும் இவ்விதமாகத் தான் வானத்து ராசிகளைக் கடந்து செல்கின்றன.
|சனி கிரகம் A என்ற இடத்திலிருந்து B என்ற இடத்துக்கு |
நகர்ந்துள்ளது - இதுவே சனிப் பெயர்ச்சியாகும்.
இப்படத்தில் 1. சூரியன். 2. பூமி.
|சனி கிரகத்தின் இன்னொரு தோற்றம்|
வியாழன், யுரேனஸ், நெப்டியூன் ஆகியவற்றுக்கும் வளையங்கள் உள்ளன என்றாலும் அவை மெல்லியவை. ஆகவே அவை எடுப்பாகத் தெரிவதில்லை. ஆனால் சனி கிரகத்தின் வளையங்கள் கண்ணைக் கவர்கின்றன.
|சனி கிரகத்தின் வளையங்களில் ஒரு பகுதி|
|படம்-1 ஹப்புள் எடுத்தது|
|படம்-2 ஹப்புள் எடுத்தது|
1979 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி பயனீர்--1, வாயேஜர்-1, வாயேஜர்-2 ஆகிய ஆளில்லா விண்கலங்கள் சனி கிரகத்தை ஆராய்ந்தன. 1997 ஆம் ஆண்டில் செலுத்தப்பட்டு 2004 ஆம் ஆண்டில் சனி கிரகத்தை சென்றடைந்த காசினி-ஹைகன்ஸ் (Cassini-Huygens) விண்கலம் தொடர்ந்து சனி கிரகத்தை ஆராய்ந்து படங்களை அனுப்பி வருகிறது.
ரோமானிய புராணத்தில் சனி விவசாயத்தின் கடவுளாகக் கருதப்படுகிறார். இந்திய ஜோசிய முறையில் சனி கிரகம் பாபக் கிரகமாக, கெடுதல் செய்வதாகக் கருதப்படுகிறது.
ஜோசியத்தில் நம்பிக்கை வைப்பது அவரவர் விருப்பம். ஆனால் ஜோசியத்தில் நம்பிக்கை உள்ளவர்களும் சரி, நம்பிக்கை இல்லாதவர்களும் சரி, சனி கிரகத்தின் பெயரையே வசைச் சொல்லாக ஆக்கி விட்டனர். ‘சனியன் பிடித்த பஸ் தினமும் லேட்டா வருது’. ’சனியன் பிடித்த மழை எப்ப நிக்குமோ தெரியல?’. இப்படியாக எதற்கெடுத்தாலும் சனி கிரகத்தைத் திட்டித் தீர்ப்பது வேதனைக்குரியதாகும்.
சனி கிரகத்தை டிசம்பர் 22 ஆம் தேதி தென் கிழக்கு வானில் அதிகாலை 5 மணி வாக்கில் காணலாம் (கீழே வரைபடம் காண்க). அடிவானில் சந்திரன் பிறையாகத் தெரியும். அதற்கு மேலே பக்கம் பக்கமாக இரு ஒளிப் புள்ளிகள் தெரியும். இடது புறம் இருப்பது சனிக் கிரகம். வலது புறம் இருப்பது சித்திரை (Spica) நட்சத்திரமாகும்.
|டிசம்பர் 22 காலை 5 மணி: தென் கிழக்கு அடிவானில் சந்திரன்.|
பிறைக்கு மேலே இடது புறம் சனி, வலது புறம் சித்திரை (Spica)
46 comments:
தெளிவான விளக்கம் சார். நன்றி
Every thing ok. What is the predictions for Simma Rasi during Saturn changes.
அருமை, நன்றிகள்
To Anonymous
எனக்கு ஜோசிய சமாச்சாரம் தெரியாது.
excellent article.
பல அரிய தகவல் தொகுப்பு தந்தமைக்கு நன்றி.வான சாஸ்திரத்தில் பழம் தமிழர்களின் பங்களிப்பு ஏதாவது உள்ளதா..?
சனிஸ்வர் என்ற சொல் சமஸ்க்ருத முலம் என்பதால்,எனக்கு இந்த சந்தேகம்.
நாகராசன்
பழங்கால சங்க இலக்கியங்க்ளில் ஆழ்ந்த புலவை கொண்டவர்களால் தான் அதற்குப் பதில் அளிக்க இயலும்.
Ur blog is so good! I like this blog very much.Keep posting like this....
Can u explain relativity with a series of posts?
My site:tipsfortechviewers.blogspot.com
GREETINGS FROM NORWAY..GREAT SERVICE..Thanks!
Really very good !
Very good explanation. Great Keep it up. we got so much of information from this blog. Keep on post...
nice info....please share some info on mars......
excellent article.
excellent article.
Excellent sir!!! I haven't known these much of things happening around us and your explanations are very simple and awesome!! Bravo!! Thanks!!
Hats off!!!
I never read such article.
Thanks for your useful info
Explained concepts scientifically well
waiting for more such articles
Thanks
மிக மிகஅருமை. சனி என்றதும், எனக்கு நிலா பற்றிய வெகுநாளைய சந்தேகம் ஞாபகம் வந்தது.
தயவுகூர்ந்து நிலவின் தேய்மானம் - வளர்ச்சி பற்றி தெளிவாக்குவீர்களா? (அம்மாவாசை முதல் பௌர்ணமி வரை)
I have seen the Saturn via telescope sir... What you have said is really true... By the way this is an excellent article. Many Thanks to you...
thank you very much for your extraordinary service for the world of science in vernacular language ! articles regarding universe and pictures are really great.
Interesting.Thank you very much .
its very very informative. Thank you sir. we expect more from you
Mohamed Mackie
nalla vilakkam
Hope no one will use Sani as a bad word from now, after reading your article.
Thanks for explaining the details very vividly.
ஓம்
சனியின் மற்றொரு பெயர் மந்தன்.அழகாகச் சொல்லியிருகிறீர்கள். நன்றியுடன்
வெ.சுபிரமணியன் ஓம்
V.Dotthathri
சனி கிரகத்துக்கு மந்தன் என்று ஒரு பெயர் உள்ளது என்பதை தாங்கள் கூறித்தான் எனக்குத் தெரியும்.மிகப் பொருத்தமான பெயர் தான்
Sir, Really it's an amazing article. Thank you. Please tell me whether there is any human in Cassini-Huygens which has been launched during 1997 and reached saturn during 2004(I admired by knowing about this). And how much time it takes to send the pictures or such data about saturn to earth ?
Kalai
பூமியிலிருந்து இதுவரை சந்திரன் ஒன்றுக்கு மட்டுமே மனிதன் சென்று வந்துள்ளான். ஒப்பு நோக்குகையில் சந்திரன் பூமியிலிருந்து சுமார் 4லட்சம் கிலோ மீட்டர் தொலவில் உள்ளது.சந்திரன் பூமியின் அவுட் ஹவுஸ் மாதிரி. மனிதன் இதுவரை எந்த கிரகத்துக்கும் சென்றது கிடையாது.காசினி விண்கலம் ஆளற்ற விண்கலம்.
சனி கிரக்த்திலிருந்து சிக்னல்கள் பூமிக்கு வந்து சேர ஒரு மணி 24 நிமிஷம் பிடிக்கும்.
Oh Superb...! Thank you sir...
மிகவும் அருமையான கட்டுரை சார். அருமையான தகவல்கள். நிறைய எழுதுங்கள்.தங்களைப் போன்றவர்கள் தான் நிறைய எழுத வேண்டும்.பிறருக்கும் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.
இதில் என்ன ஆச்சர்யம் என்றால் நம் முன்னோர்கள் இவை எல்லாம் எப்படி கண்டுபிடித்து வைத்திருக்கிறார்கள். சனி என்றாலே காரியங்கள் எல்லாம் மெதுவாகத் தான் நடக்கும். சனி ஜாதகத்தில் சில இடங்களில் இருந்தால்
திருமணம் தாமதமாக நடைபெறும்.குறிப்பாக சந்திரனுடன் இருக்கும் போது புனர்ப்பு என்பார்கள்.
குளிர்ச்சியான பொருட்களுக்கு சனியே காரகத்துவத்துவமாக இருக்கிறது.
நன்றி
இனியன் பாலாஜி
மிக அருமையான பதிவு. கற்பனையாக உருவாக்கப்பட்ட ராசி எல்லைகள் எவ்வாறு மனிதனின் அன்றாட வாழ்க்கையில் பிரச்சனைகளை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை எண்ணும்போது சிரிப்புத்தான் வருகிறது. இவ்வாறான பதிவுகளை நீங்கள் மேலும் தொடர வேண்டும்.
நன்றி.
அன்புடன்,
K..தணிகாசலம்
நல்ல தெளிவான விளக்கம் . நன்றி அய்யா
அன்புள்ள அய்யா,
சனி கிரகத்தைப் பற்றிய தங்களின் பார்வையும் அதற்க்கான விளக்கமும் மிகவும் அருமையாக உள்ளது
தொடரட்டும் உங்களின் நற்பணி
எங்களுக்காக தாங்கள் எண்ணிலடங்காது எழுதவேண்டும்
Dear sir i would like to buy your book விண்வெளி. But for nearly 6 months it has been out of stock in all book selling websites.Is there any way to get that book sir
சனி(யனைப்) பற்றிய உண்மைகள் சுவாரசியம்.
thelivaana seithi:::::::::::::::::::::::::::::MIKKA NANRI
great sir!
Thank U
ஷனீ (சரியாக ஷநீ) என்ற ஸம்ஸ்க்ருத சொல்லுக்கு “மெதுவாக” என்று பொருள். அதுவே அதன் காரணப்பெயர். ஷனைஷ்சரண (மெதுவாக செல்பவன்) எனப்தே ஷனீஷ்வரன் என்று மாறியதாக கூறுவோறும் உண்டு.
விளக்கம் அருமையாக இருந்தது நன்றி அய்யா.
sir,
venus (velli ),and uranus rotation direction is east -west.u wrote west -east.which one is correct?pls clarify my doubt.tis is for ur kind notice pls
kavi
தாங்கள் கூறுவது முற்றிலும் சரி. வெள்ளி கிரகம் தனது அச்சில் கிழக்கிலிருந்து மேற்காகச் சுழல்கிறது. கட்டுரையில் கைப்பிசகாக அதுவும் பிற நான்கு கிரகங்களுடன் சேர்க்கப்பட்டு விட்டது. யுரேனஸ் சமாச்சாரம் முற்றிலும் வேறானது. அது படுத்த நிலையில் தனது அச்சில் சுழல்கிறது.
kavi
மேலே கூறப்பட்ட விளக்கம் ஒரு கிரகம் தனது அச்சில் சுழல்வதைப் பற்றியதே. மற்றபடி பூமியின் சுழற்சி காரணமாக இவை கிழக்கே உதித்தாலும்12 ராசிகளும் மேற்கே இருந்து கிழக்காக அமைந்துள்ளதால் வானில் இவை மேற்கிலிருந்து கிழக்காகத்தான் நகருகின்றன.
மிக அருமை. பாராட்டுக்கள்!
சனி கோள்களின் கிரகம் என குறிப்பிட்டார்கள் இந்த சுமார் 140 கோடி கிலோ மீட்ட்ர் இப்படி எப்படி கணக்கில் எடுக்கப்பட்டது சனி கிரகத்துக்கு சமஸ்கிருதத்தில் சனைச்சரன் என்று குறிப்பிடப்பட்டது இந்த கிரகத்தின் தமிழ் பெயர் என்ன. சனிப்பெயர்ச்சி என்றால் சனி கிரகம் தன்னைத்தானே சுற்றி வரும் அளவா அல்லது சூரியன் சுற்றிவரும் அளவா.
Post a Comment

Question: what is the name of the box set to go from the sun to the sun

Saturn (Saturn) is a box set to go from the sun to the sun.

what is the name of the box set to go from the sun to the sun

Question: what direction does saturn go

சூரியனிலிருந்து ஆறாவதாக

Question: what is the name of the box that goes from the sun to the sun

what is the name of the box that goes from the sun to the sun

Question: what is saturn going to do

சூரியனிலிருந்து

Question: what is saturn supposed to do

சூரியனிலிருந்து ஆறாவதாக

Question: where does saturn go from the sun to

சூரியனிலிருந்து

Saturn ( Saturn ) is a box set to go from the sun to the sun .

Saturn (Saturn) is a box set to go from the sun to the sun.

Saturn (Saturn) is a box set to go from the sun to the sun.

It is a good thing for me, and it is a good thing for me, it is a good thing for me, it is a good thing for me, it is a good thing for me.

அரக்கக்கோள்கள்

புவியினுடையதை

Question: why did he think it was a good thing

Question: why did he say it is a good thing for him

why did சனி  say it is a good thing for him

Question: what was the general opinion of the use of the word "good" in english

இதன் சராசரி ஆரம் புவியினுடையதை விட ஒன்பது மடங்காகும் .

what was the general opinion of the use of the word "good" in english

Question: is it a good thing or bad thing for me

Question: what does the சனி mean

மடங்காகும் .

Question: what does the word "good" mean

It is a good thing for me , and it is a good thing for me , it is a good thing for me , it is a good thing for me , it is a good thing for me .

புவியினுடையதை

அடர்த்தியில்

இருந்தபோதும்

நிறையுடையதாக

The table below gives the basic orbital and physical characteristics of the eight major planets in terms of the values for Earth. The values given in this table are based on the numbers given in Yoder (1995).[1]
Orbital and rotation periods are sidereal measurements, which are measured relative to a fixed position on the sky. In the case of the orbital period, the fixed positions are quasars, while in the case of the rotation period, the fixed position is the first point of Aries (Vernal Equinox). The sidereal day for Earth is 23.93447 hours, or 86164.09 seconds, which is 3 minutes 55.91 seconds short of a solar day.
The mean distance of each planet from the Sun is given in Astronomical Units (AU), which is defined as the mean distance of Earth from the Sun.
Pluto is left off of this list because it has more the characteristics of a trans-Neptunian minor planet than of either the giant planets (of course) or the terrestrial planets. The recently-discovered trans-Neptunian planetoid 2003 VB_12 (unofficially named Sedna) is left off for the same reason.
The second and third columns show the R3 proportional to T2 relationship found by Johannes Kepler. The density column shows that the four terrestrial planets, Mercury, Venus, Earth, and Mars, are fundamentally different in composition from the four giant planets.
Mean Distance
Sidereal
Mass
Sidereal
Density
Surface
Escape
AU
Pe
Me
days
ρe
ge
Ve
Mercury
0.387
0.241
0.055
58.807
0.984
0.38
0.380
Venus
0.723
0.615
0.815
243.687
0.951
0.90
0.926
Earth
1.000
1.000
1.000
1.000
1.000
1.00
1.000
Mars
1.524
1.881
0.107
1.029
0.713
0.38
0.449
Jupiter
5.203
11.857
317.828
0.415
0.241
2.64
5.382
Saturn
9.537
29.424
95.161
0.445
0.125
1.14
3.227
Uranus
19.191
83.749
14.536
0.720
0.230
0.92
1.911
Neptune
30.069
163.727
17.148
0.673
0.297
1.15
2.106
[1] Yoder, Charles F. “Astrometric and Geodetic Properties of Earth and the Solar System.” In Global Earth Physics: A Handbook of Physical Constants edited by T.J. Ahrens, 1–31. AGU Reference Shelf, No. 1. Washington: American Geophysical Union, 1995.

Question: how far away from the picture is the giant spider

புவியை விட 95

how far away from the picture is the giant spider

Question: how many meters away from the picture is the scorpion

how many meters away from the picture is the scorpion

Question: how far away is the bird from the picture

புவியை விட 95

how far away is the bird from the picture

Question: how far away from the picture is the scorpion

புவியை விட 95 மடங்கு நிறையுடையதாக

how far away from the picture is the scorpion

Question: what is the sign of the scorpion in the picture

"புவியின் அடர்த்தியில் எட்டில் ஒருபங்கே இருந்தபோதும் தனது பெரிய அளவினால் புவியை

what is the sign of the scorpion in the picture

Question: how many places in the field is the scorpion in the picture

how many places in the field is the scorpion in the picture

Question: what is the meaning of the word good for me

what is the meaning of the word good for me

It is a good thing for me , and it is a good thing for me , and it is a good thing for me , and it is a good thing for me .

In the sign of the picture , it is one place in the field , but its large size is more than 95 meters away from the picture .

It is a good thing for me, and it is a good thing for me, and it is a good thing for me, and it is a good thing for me. In the sign of the picture, it is one place in the field, but its large size is more than 95 meters away from the picture.

Thus, in the first verse of the Qur’an, the Qur’an was revealed, and the Qur’an was revealed, and the Qur’an was revealed, and the Qur’an was revealed, and the Qur’an was revealed, and the Qur’an was revealed.

In the midst of the mountains there is an ammonia foam that brings the outer mountains to the mountains, and in the midst of the mountains there is an ammonia foam that brings the outer mountains to the mountains that brings the outer mountains.

வளிமண்டலத்தில்

மின்னோட்டத்தால்

சனிக்கோளிற்கு

உருவாகின்றது

Question: in the midst of the mountains what brings the outer mountains to the mountains

அம்மோனியா படிகங்கள்

Question: where does ammonia foam bring the outer mountains to the mountains

வளிமண்டலத்தில்

where does ammonia foam bring the outer mountains to the mountains

Question: what type of foam brings the outer mountains to the mountains

what type of foam brings the outer mountains to the mountains

Question: what kind of foam brings the outer mountains to the mountains

what kind of foam brings the outer mountains to the mountains

Question: ammonia foam brings the outer mountains to what

ammonia foam brings the outer mountains to what

In the midst of the mountains there is an ammonia foam that brings the outer mountains to the mountains , and in the midst of the mountains there is an ammonia foam that brings the outer mountains to the mountains that brings the outer mountains .

Scientists have paired NASA's Cassini spacecraft with the National Science Foundation's Very Long Baseline Array (VLBA) radio-telescope system to pinpoint the position of Saturn and its family of moons to within about 2 miles (4 kilometers). The measurement is some 50 times more precise than those provided by ground-based optical telescopes. The feat improves astronomers' knowledge of Saturn's orbit and benefits spacecraft navigation and basic physics research.
The team of researchers used the VLBA -- a giant array of radio-telescope antennas spread from Hawaii to the Virgin Islands -- to pinpoint the position of Cassini as it orbited Saturn over the past decade by receiving the signal from the spacecraft's radio transmitter. They combined this data with information about Cassini's orbit from NASA's Deep Space Network. The combined observations allowed the scientists to make the most accurate determinations yet of the position of the center of mass, or barycenter, of Saturn and its numerous moons.
The study team included researchers from NASA's Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, California, and the National Radio Astronomy Observatory (NRAO) in Socorro, New Mexico. The scientists are presenting the results of their work today at the American Astronomical Society's meeting in Seattle.
The new measurement was made possible by two factors: Cassini's long-term presence in the Saturn system and the VLBA's ability to discern extremely fine detail. The result is a greatly improved table of predicted positions of objects in the Saturn system, known as an ephemeris. An ephemeris is one of the basic tools of astronomy.
"This work is a great step toward tying together our understanding of the orbits of the outer planets of our solar system and those of the inner planets," said Dayton Jones of JPL, who led the study.
The improved positional information will help enhance precise navigation of interplanetary spacecraft and help refine measurements of the masses of solar system objects. It will also improve predictions of when Saturn or its rings will pass in front of background stars -- events that provide a variety of research opportunities for astronomers.
VLBA measurements of Cassini's position have even helped scientists who seek to make ever-more-stringent tests of Albert Einstein's theory of general relativity by observing small changes in the apparent positions of actively feeding black holes, or quasars, as Saturn appears to pass in front of them on the sky.
Cassini's navigation team, charged with plotting the spacecraft's course around Saturn, began using new positional information provided by the ongoing study in 2013. The new ephemeris has enabled them to design better maneuvers for the spacecraft, leading to mission-enhancing savings in propellant. Previously, the navigators performed their own estimates of the positions of Saturn and its satellites using data gleaned by tracking Cassini's radio signal during its communications with Earth. The new calculations, enhanced by VLBA data, are about 20 times more accurate.
Jones and colleagues plan to continue the joint observations with Cassini and the VLBA through the end of Cassini's mission in late 2017. The team plans to use similar techniques to observe the motion of NASA's Juno spacecraft when it reaches Jupiter in mid-2016. They hope to improve the orbital knowledge of that giant planet as well.
JPL, a division of the California Institute of Technology, Pasadena, manages the Cassini and Juno missions and the Deep Space Network for NASA. The National Radio Astronomy Observatory is a facility of the National Science Foundation, operated under cooperative agreement by Associated Universities, Inc.
More information about Cassini, the Deep Space Network and Juno:

There are two kinds of cells in the cells, and there are two kinds of cells in the cells, and two kinds of cells in the cells. Those who are in the shadow of the shadow of the shadow of the shadow of the shadow of the shadow of the shadow of the shadow.

Signs and Signs and Signs and Signs {{reflist < colwidth = 30em < refs =

மேற்கோள்களும்

குறிப்புகளும்

மேற்சான்றுகள்

Question: how many lines are there in a line of text

how many lines are there in a line of text

Question: what is another name for signs and signs

மேற்கோள்களும் குறிப்புகளும் குறிப்புகள் மேற்சான்றுகள் { { reflist | colwidth = 30em | refs

what is another name for signs and signs

Question: what is another word for signs and signs

what is another word for signs and signs

Question: what is the term for a line in the middle of the screen

what is the term for a line in the middle of the screen

Question: what is another word for signs

Question: what is the value of the line in signs and signs

what is the value of the line in signs and signs

Question: how many refs are there in signs and signs

how many refs are there in signs and signs

Signs and Signs and Signs and Signs { { reflist < colwidth = 30em < refs =

மேற்கோள்களும் குறிப்புகளும் குறிப்புகள் மேற்சான்றுகள் {{reflist | colwidth = 30em | refs =

Signs and Signs and Signs and Signs {{reflist < colwidth = 30em < refs =

Signs and Signs and Signs and Signs {{reflist < colwidth = 30em < refs =

External connections of the Sun's submarine Mosaic - China Sun's Sun's Moon (TITAN) - State Preview

வானொலிக்கட்டுரை

|
|
பொதுவாக சென்னை மாநகரிலிருந்து புறநகருக்கு ரயிலிலோ பேருந்திலோ சென்றால் வீடு மனை விற்பனை பற்றிய விளம்பர நோட்டிசுகள் உங்கள் கைகளில் திணிக்கப்படலாம் அல்லது எங்காவது ஒட்டப்பட்டிருக்கலாம். ரயிலடிக்கு அருகே பேருந்து நிலையத்திற்கு அன்மையில் சுவயான நீர், சாலை வசதி, மின்சார இணைப்பு என அனைத்து வசதிகளும் கொண்ட மனைகள், வார இறுதி நாட்களில் மனைகளை பார்வையிட இலவச பயணம், ரொக்கமாக அல்லது தவணை முறையில் பணம் செலுத்தலாம், பதிவு இலவசம் என்றெல்லாம் ரியல் எஸ்டேட், வீட்டு மனை விற்பனை விளம்பரங்கள் இருப்பது நாம் அறிவோம். மனித இனம் தனது அறிவாற்றலை இருக்கின்ற நிலத்தை கூறுபோட்டு புதிது புதிதாக குடியிருப்புகளையும் புறநகர் பகுதிகளையும் உருவாக்க மட்டுமே பயன்படுத்தவில்லை, உயிர்வாழ்க்கை பூமியில் மட்டும் தான் சாத்தியமா என்ற கேள்வியின் தொடர்ச்சியாக மார்ஸ் செவ்வாய் கிரகத்தில் உயிர் வாழ்க்கைக்கான சாத்தியக்கூறுகளை கண்டறிந்ததோடு சனி கிரகத்தின் துணைக்கோள்களில் ஒன்றான என்ஸலாடஸிலும் உயிர்வாழ்க்கை சாத்தியங்களை கண்டறிந்துள்ளான். பூமியை கூறுபோட்டு நிலத்தையெல்லாம் விற்றபின் அடுத்த வீட்டு மனை திட்டம் செவ்வாய் கிரகத்திலா அல்லது சனியின் துணைக்கோளான என்ஸலாடஸிலா அல்லது இன்ன பிற விண்வெளியில் சுழன்று கொண்டிருக்கும் சூரிய குடும்பங்களில் ஏதோ ஒரு கிரகத்திலா என்பது தெரியவில்லை.
செவ்வாய் கிரக ஆய்வுகளைப் பற்றி சில தகவல்களை நாம் ஏற்கனவே அறிந்திருப்போம், இன்றைய அறிவியல் உலகம் நிகழ்ச்சியில் சனி கிரகத்தின் துணைக்கோளான என்ஸலாடஸ் பற்றிய ஆய்வுகள் மற்றும் தகவல்களை அறியத் தருகிறோம். சனி கிரகத்தை சுற்றியுள்ள கடைசி வளையத்தில் மையமில்லாமல் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும் கோள் என்ஸலாடஸ். பூமிக்கு நிலவு எப்படியோ அதுபோல் சனிக்குள்ள நிலவுகளில் ஒன்று இந்த என்ஸலாடஸ். அதுவும் நமது நிலவைப்போல் வெண்மையாக காணப்படும் இந்த என்ஸலாடஸ் ஆய்வாளர்களுக்கு புதிராகவே இருந்து வந்துள்ளது. 504 கிமீ குறுக்களவுள்ள இந்த என்ஸலாடஸ் கிரேக்க பழங்கதைகளில் ராட்சதனின் பெயராகும். பனிக்கட்டியால் மூடப்பட்டிருக்கும் இந்த என்ஸலாடஸ் பார்ப்பதற்கு கடினத்தன்மைக் கொண்டதாக இருந்தாலும் இந்த பனிப்படிவத்திற்கு கீழே வழுவழுப்பான சதுப்புத் தன்மை கொண்டதாக அன்மை ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. சனியின் துணைக்கோள்களை ஆய்வு செய்யும் வகையில் அனுப்பப்பட்ட காஸ்ஸினி வின்கலத்தின் ஆய்வுகளின்படி இந்த என்ஸலாடஸின் மேற்பரப்பிலிருந்து நீராவி வெளியேறி அவை மேலே பனிக்கீற்றுகளாக கற்களாக பல நூறு கி மீ பரவியிருப்பதாக அறியப்படுகிறது. இதன் மூலம் டைடல் ஹீட்டிங் எனப்படும் கிரகங்களின் ஈர்ப்பு விசையால் ஏற்படும் உட்பகுதியிலான வெப்பமடைதலின் மூலம் என்ஸலாடஸில் கிரையோ வோல்கனோஸ் பனி எரிமலைகள் உருவாகின்றன என்று கிரகிக்கப்படுகிறது. விளக்கமாக சொல்லவேண்டுமென்றால் சனி கிரகத்தின் ஈர்ப்பு விசை மற்ரும் சனியின் மற்ற துணைக் கோள்களான டியோன் ஜானஸ் ஆகியவற்றின் ஈர்ப்புவிசை இந்த என்ஸலாடஸின் உடபகுதியை சுருக்கி விரிவாக்கி இதன் மூலம் உராய்வு ஏற்பட்டு அதனூடாக என்ஸலாடஸின் மேற்பரப்பின் கீழுள்ள பகுதி வெப்பமடைகிறது. இதில் குழப்பம் என்னவென்றால் இந்த வெப்பமடைந்த பகுதி என்ஸலாடஸின் தெந்துருவத்தில் மட்டுமே காணப்படுகிறது. பரவலாக எல்லாபகுதியிலும் அல்லவா இந்த வெப்பம்டைதல் ஏற்படவேண்டும் ஏன் தெந்துருவத்தில் மட்டும் இப்படி என்ற கேள்வி உங்களுக்கு எழலாம். அமெரிக்க வின்வெளி ஆய்வாளர்கள் அதற்கு பதி தருகின்றனர். பொதுவாக சுழலும் எந்த ஒரு பொருளின் பொருன்மை அல்லது திரட்சி மத்திய ரேகையில் அதாவது அப்பொருளின் நடுவில் இருந்தால் சீரான சுழற்சி அல்லது சுற்றுவட்டபாதை அமைந்திருக்கும். இந்த பொருன்மை அல்லது திரட்சி நடுப்பகுதியிலின்றி பிர பகுதிகளில் சிதறியிருந்தால் சுழற்சி சீராக இருந்தாலும் சுழலும் அச்சு சுற்றிவரும் பாதை நிலையற்றதாக சீரில்லாமல் இருக்கும். என்ஸலாடஸில் மிஅதமான வெப்பம் கொண்ட நீர் அல்லது வெப்பமான சிலிக்கேட்டால் ஆன பாறைத்தன்மைக் கொண்ட நடுப்பகுதி குறைந்த அழுத்தம் கொண்ட பெரிய படிகத்தொகுதியாய் நின்று என்ஸலாடஸை சுழலச் செய்யும். இதில் சுழலும் அச்சு நிலையாக இருப்பினும் இந்த படிகத் தொகுதி என்ஸலாடஸின் தெந்துருவத்தில் சரிந்து நிற்கும். ஆக இதன் காரணம் என்சலாடஸின் மேற்பரப்பு ஐச்கட்டியாக காணப்படும் அதேவேளை தென் த்ருவப்பகுதி மற்ற பகுதிகளைவிட வெப்பமானதாக உள்ளது. அதாவது மேற்பரப்பின் கீழே வெப்பமான பொருளின் திரட்சி இருக்கிறது என்பதை உணர்த்தும் என்கின்றனர் கலிஃபோர்னியா பல்கலைகழகத்தின் புவி அறிவியல்துறையின் ஆய்வாளர்கள். இது சனியின் துணைக்கோளான என்ஸலாடஸிற்கு மட்டுமே நிகழ்ந்தது என்று சொல்ல முடியாது, இதே கதை யுரேனஸ் கிரகத்தின் துணைக்கோளான மிரான்டாவுக்கும் உள்ளிட்ட சிறிய துணைக்கோள்களுக்கும் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்கிறார்கள் இந்த ஆய்வாளர்கள். என்ஸலாடஸின் ஆய்வுகளில் கண்டறியப்பட்ட விடயங்கள் வின் உயிரியலாளர்களின் ஆர்வத்தை ஈர்த்துள்ளன. உயிர்வாழ்விற்கு அவசியமான நீரும் வெப்பமும் என்ஸலாடஸில் இருப்பதே அவர்களின் ஆர்வத்திற்கான காரணம். இந்த என்ஸலாடஸை ஆய்வு செய்யும் காஸ்ஸீன் ஆய்வுகலன் தொடர்பான பணியிலுள்ள முத்த அறிவியலாளரான பாப் பிரவுன் என்பவர், உயிர்வாழ்க்கைக்கு ஆதார்மான சில ரசாயன கட்டமைப்புகள் என்ஸலாடஸில் இருப்பதாக கூறியுள்ளார். எப்படி என்றாலும் தற்போதைய ஆய்வுகள் கூறுவது எல்லாம் என்ஸலாடஸின் குளிர்ச்சியான மேற்பரப்பிற்கு கீழான படிவங்களில் அல்லது நீர்பரப்பில் அதிக பட்சம் நுண்ணியிரிகள் வாழும் அளவு மட்டுமே உயிர்வாழ்வுதன்மையின் சாத்தியக்கூறு இருப்பதாக அரிஸோனா பல்கலைகழகத்தின் ஆய்வாளர் ஜெஃப்ரே கார்கெல் கூறுகிறார். என்ஸலாடஸில் உயிர் வாழ்வது என்பது ஏதோ ஊட்டி, கொடைக்கானல், சுவிட்சர்லாந்து அல்லது சீனவுக்கு சென்று வருவது போன்று அல்ல கடுமையான குளிர், ரசாயன சிக்கல் நிறைந்த சூற்றுச் சூழல் ஆகியவற்றை சந்தித்து சகித்து வாழக்கூடிய திறனும் ஆற்றலும் இருந்தாகவேண்டும் என்பது குறிப்பிட்டாக வேண்டும். ஆனால் யார் கண்டது எத்ரிகால சந்ததிகள் செவ்வாய் கிரகத்திலும், என்ஸலாடஸிலும் வீட்டு மனைகள் வாங்க விண்கலத்தில் இலவச பயணம் செல்லும் நிலை ஏற்பட்டாலும் ஆச்சரியமில்லை.

Question: what is the name of china's sun's moon

Question: where is the sun's moon located

Question: what is the name of the submarine in titanic

External connections of the Sun's submarine

வெளி இணைப்புகள் சனி கிரகத்தின் துணைக்கோள் என்ஸலாடஸ் - சீன வானொலிக்கட்டுரை சனியின் சந்திரன் ( TITAN ) - நிலா முற்றம்

External connections of the Sun 's submarine

what is the name of the submarine in titanic

Question: what is china suns sun's moon

External connections of the Sun's submarine Mosaic

External connections of the Sun 's submarine Mosaic

Question: what is another name for the sun's moon

வானொலிக்கட்டுரை

Question: what is the name of the submarine that is the sun's submarine

வெளி இணைப்புகள் சனி கிரகத்தின் துணைக்கோள் என்ஸலாடஸ்

what is the name of the submarine that is the sun's submarine

Question: what is the name of china suns moon

Question: what type of vessel is the sun's moon

External connections of the Sun 's submarine Mosaic - China Sun 's Sun 's Moon ( TITAN ) - State Preview


இராகு (Uranus) சூரியக் குடும்பத்தில் சூரியனிலிருந்து ஏழாவதாக அமைந்துள்ள ஒரு கோளாகும். விட்டத்தின் அடிப்படையில் இது மூன்றாவது பெரிய கோளாகும். இக்கோள் கிரேக்கக் கடவுள் இயுரேனசின் நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டது. கண்ணுக்குப் புலப்படும் கோளாயினும், அதன் மிகுந்த மெதுவான கோளப்பாதையாலும் மங்கலான தோற்றத்தாலும் பண்டைய கால மக்கள் அதனை ஒரு கோளாகக் கருதவில்லை.

இயுரேனசு ஒரு பெரிய வளிக்கோளம் ஆகும். இதன் வளிமண்டலத்தில் ஐதரசன், ஈலியம், மீத்தேன் போன்ற வளிகள் உள்ளன. இதன் வெப்பநிலை -197 பாகை செல்சியசு. இக்கோளைச் சுற்றி 11 பெரிய வளையங்கள் உண்டு. இக்கோள் ஒரு முறை சூரியனைச் சுற்றி வர 84 புவி ஆண்டுகள் ஆகும். இது தன்னைத் தானே சுற்றி வர 17 மணி 14 நிமிடங்கள் ஆகும். அப்படியென்றால் இயுரேனசில் ஓர் ஆண்டு என்பது புவியின் 43,000 நாள்கள் ஆகும்.

 வரலாறு
இக்கோள் 1781 ஆம் ஆண்டு வில்லியம் செருசல் என்ற வானியலாளரால் கண்டறியப்பட்டது. இது கண்டறியப்படும் வரை சனிக் கோளோடு சூரிய மண்டலம் முடிவடைந்து விட்டதாகவே கருதினர். இக்கோள் சூரிய மண்டலத்தின் விட்டத்தை இரண்டு மடங்கு பெரிதாக்கியது. அதன் காரணம் சூரியனுக்கும் சனிக் கோளுக்கும் இடைப்பட்ட தூரமே, சனிக் கோளுக்கும் இயுரேனசுக்கும் இருந்தது.

 தன்மைகள்
இதனுடைய வளி மண்டலத்தில் 83 விழுக்காடு ஐதரசனும், 15 விழுக்காடு ஈலியமும் மீதி அளவில் மீத்தேனும் ஐடுரோ கார்பன்களும் உள்ளது. அதனால் இது வளிக்கோள்களில் மூன்றாவது பெரிய அளவுடையது ஆகும். முதல் இரண்டு பெரிய வளிக்கோள்கள் வியாழனும், சனியும் ஆகும்.

 உருளும் கோள்
சூரிய குடும்பத்தில் உள்ள மற்ற கோள்கள் குறைவான சுழற்கோணத்தைக் கொண்டிருந்தாலும் இக்கோள் மட்டும் ஏறத்தாழ படுத்துக் கொண்டே சுழற்கிறது. அதனால் இதன் ஒரு பகுதி இரவாகவும் மற்றொரு பகுதி பகலாகவும் 42 வருடங்கள் தொடர்ந்து நீடிக்க வாய்ப்புண்டு. மற்ற கோள்கள் ஓரளவுக்கு செங்குத்து நிலையில் சுழல இக்கிரகம் மட்டும் படுத்துக் கொண்டே உருளும் காரணம் பற்றி ஆராய்ந்த வானியலாளர்கள் இக்கிரகம் முதலில் ஓரளவு செங்குத்தாக சுற்றியிருந்து பிறகு ஒரு மிகப்பெரும் விண்கல் மோதியதால் இது உருளும் நிலையில் சுழல ஆரம்பித்திருக்கலாம் என்று கருதுகின்றனர்.

 வளையங்கள்
இக்கோளைச் சுற்றி 11 பெரு வளையங்களும் 2 நடுத்தர வளையங்களும் மேலும் சில சிறு வளையங்களும் உள்ளன. 1977 ஆம் ஆண்டில் இவ்வளையங்கள் கண்டறியப்பட்டன. இவ்வளையங்கள் நீர்ப்பனிக் கட்டிகளாலும், தூசிகளாலும், கற்பாறைகளாலும் ஆனவை. உள்ளிருந்து வெளியாக 1986U2R/ζ, 6, 5, 4, α, β, η, γ, δ, λ, ε, ν and μ. என்ற பெயரில் இவை அறியப்படுகின்றன. இந்த வளையங்களில் சில 2500 கிலோமீட்டர்கள் அகலம் கொண்டவையாகவும் உள்ளன.

இந்த வளையங்கள் இயுரேனசு கோளின் வயதை விட வயதில் இளையதாய் இருப்பதால் இவை இயுரேனசு கோள் தோன்றிய போது உருவாகவில்லை. அதனால் இது முன்பு இயுரேனசின் நிலவாக இருந்த ஒரு துணைக்கோள். இயுரேனசின் ஈர்ப்பு விசையால் நொறுக்கவோ வேறு துணைக்கோள்களின் மீது மோதப்பட்டு பொடி ஆக்கப்பட்டிருக்கலாம். இப்பொடிகளே நாளடைவில் வளையங்களாக மாறின என்று ஆய்வாளர் கருதுகின்றனர்.

 நிலவுகள்
இக்கோளுக்கு உள்ள நிலவுகளுள் 27 கண்டறிந்து பெயரிடப்பட்டுளள்ளன. இவற்றுக்கு வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியர் மற்றும் அலெக்சாண்டர் போப் ஆகியோரின் படைப்புகளில் உள்ள கதைமாந்தர்களின் பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளன. மிராண்டா, ஏரியல், அம்ப்ரியேல், டைட்டானியா ஆகியவை ஐந்து பெரிய நிலவுகளாகும். கார்டிலியா மற்றும் கப்டிலியா என்ற இரண்டு நிலவுகள் மற்ற நிலவுகள் போல் தனிச் சுற்றுப்பாதை இல்லாமல் மேற்கொடுத்த வளையங்கள் ஊடாக சுற்றி வருவதால் அவை யுரேனசு வளையங்களின் மேய்பான்கள் என்று கூறப்படுகிறது. இன்னும் பல நிலவுகள் கண்டறியப்படாமல் இருந்தன.

 யுரேனசின் நிலவுகள் கண்டறியப்பட்ட வரலாறு
 நிலவின் பெயர்  கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஆண்டு(கி. பி. களில்)  கண்டறிந்தவர். குறிப்புகள் இடைட்டனியா  1781  கெர்சல். மேலும் நான்கு நிலவுகள் இருக்கலாம் எனவும் கூறினார். ஒபெரோன்  1781  கெர்சல். மேலும் நான்கு நிலவுகள் இருக்கலாம் எனவும் கூறினார். ஏரியல்  1851  லேசல் அம்ரியல்  1851  லேசல் மிரண்டா  1948  கியூப்பர் பக்கு  1985  சையனோட்டு, வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். சூலியட்டு  1986  சையனோட்டு, வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். போர்ட்டியா  1986  சையனோட்டு, வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். கிரசுடியா  1986  சையனோட்டு, வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். டெசுடமோனா  1986  சையனோட்டு, வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். ரோசலின்டு  1986  சையனோட்டு, வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். பெலிண்டா  1986  சையனோட்டு, வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். கார்டலியா  1986  இடெரயில், வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். ஒபலியா  1986  இடெரயில், வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். பியங்கா  1986  சுமித்து, வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். பெர்டிடா  1986  கர்கோசா, வாயேசர் 2 விண்கலத்தின் மூலம் கண்டறிந்தார். கலிபான்  1997  கிளாட்மேன், நிக்கோல்சன், பர்ன்சு, கவிலார்சு. சைக்கோரக்சு  1997  கிளாட்மேன், நிக்கோல்சன், பர்ன்சு, கவிலார்சு. செடபோசு  1999  கவிலார்சு, கிளாட்மேன், கோல்மன், பெடிட்டு, சுகால். சுடவன்னோ  1999  கிளாட்மேன், கோல்மன், கவிலார்சு, பெடிட்டு, சுகால். பிராசுபெரோ  1999  கோல்மன், கவிலார்சு, கிளாட்மேன், பெடிட்டு, சுகால். இடிரின்குலோ  2001  கால்மன், கவிலார்சு, மிலிசவிலிஜவிக்கு. பெர்டினான்டு  2001  கால்மன், கவிலார்சு, மிலிசவிலிஜவிக்கு. பிரான்சிசுக்கோ  2001  கால்மன், கவிலார்சு, மிலிசவிலிஜவிக்கு, கிளாடுமேன். மேப்  2003  சோவால்டரு, இலிசாவுவரு. கியூபிட்  2003  சோவால்டரு, இலிசாவுவரு. மார்கரட்டு  2003  இசெப்பர்டு, ஜெவிட்டு.

 வாயேஜர் 2
1986 ஆம் ஆண்டில் நாசாவின் வாயேஜர் 2 யுரேனசை கடந்து சென்ற போது எடுத்த புகைப்படங்கள் இக்கோளைப் புரிந்து கொள்ள உதவியுள்ளன. இந்த விண்கலம் 145 கிலோமீட்டர்கள் விட்டமுடைய ஒரு நிலாவையும் 27 கிலோமீட்டர்கள் விட்டமுடைய ஒரு நிலாவையும் கண்டுபிடித்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

 மேகங்கள்
யுரேனசு நீல நிற மேகங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. இம் மேகங்கள் மீத்தேனால் ஆனவை.

 யுரேனசில் மானிடக் குடியேற்றத்தின் சாத்தியம்
சூரியக்கோள்களில் மிகப்பெரும் நான்கு வாயுக்கோள்களில் இந்த யுரேனசு கோளே குறைந்த விடுபடு வேகத்தைக் கொண்டது. அதனால் இக்கோளுக்கான துணைக்கோள்களில் மானிடர் வசிக்க முடியுமா என ஆய்வுகள் நடந்து வருகிறது. ஒருவேளை அது சாத்தியப்படவில்லை என்றால் மானிடர் அக்கோளைச் சுற்றி வருமாறு மிதக்கும் நகரங்களை கட்டமைக்க நேரும். அப்போது மானிடர் செயற்கைக்கோள் 1 பார் அழுத்தத்தில் இருக்குமாறு பார்த்துக் கொள்வது அவசியம்.

 குறிப்புகள்

 மேற்கோள்கள்

 வெளி இணைப்புகள்
 Uranus at European Space Agency
 NASA's Uranus fact sheet
 Uranus Profile  at NASA's Solar System Exploration site
 Planets – Uranus A kid's guide to Uranus.
 Uranus at Jet Propulsion Laboratory's planetary photojournal. (photos)
 Voyager at Uranus  (photos)
 Uranus (Astronomy Cast homepage) (blog)
 Uranian system montage (photo)

பகுப்பு:வளிமப் பெருங்கோள்கள்

The cows are heated with a lot of cows, but the cows are overwhelmed.

சூழப்பட்டுள்ளது

Question: what happens to the cows when they are heated

Question: who is heated with a lot of cows

Question: what animal is heated with a lot of water

Question: what happens to the cows when they have a lot of cows

Question: why are cows overwhelmed by the amount of cows

"மேகங்கள் யுரேனசு நீல நிற மேகங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது

Question: what is heated the cows

Question: why are cows heated with a lot of cows

The cows are heated with a lot of cows , but the cows are overwhelmed .

Uranus:
|
||
|
|
|
|
|Uranus as it would appear to human eyes.
|
||
|
Once considered one of the blander-looking planets, Uranus (pronounced YOOR un nus) has been revealed as a dynamic world with some of the brightest clouds in the outer solar system and 11 rings. The first planet found with the aid of a telescope, Uranus was discovered in 1781 by astronomer William Herschel. The seventh planet from the Sun is so distant that it takes 84 years to complete one orbit. Uranus, with no solid surface, is one of the gas giant planets (the others are Jupiter, Saturn, and Neptune).
The atmosphere of Uranus is composed primarily of hydrogen and helium, with a small amount of methane and traces of water and ammonia. Uranus gets its blue-green color from methane gas. Sunlight is reflected from Uranus' cloud tops, which lie beneath a layer of methane gas. As the reflected sunlight passes back through this layer, the methane gas absorbs the red portion of the light, allowing the blue portion to pass through, resulting in the blue-green color that we see. The planet's atmospheric details are very difficult to see in visible light. The bulk (80 per-cent or more) of the mass of Uranus is contained in an extended liquid core consisting primarily of 'icy' materials (water, methane, and ammonia), with higher-density material at depth.
Read More About Uranus

Question: where is uranus located in the solar system

Question: what is the name of the planet in our solar system

Question: what is uranus called in english

Question: what is the name of the nasa fact sheet about uranus

fact sheet Uranus Profile at NASA 's Solar System Exploration site Planets – Uranus A kid 's guide to Uranus

Question: what kind of guide is uranus

Question: is uranus a boy or a girl

Uranus at the European Space Agency NASA ’s Uranus fact sheet Uranus Profile at NASA ’s Solar System Exploration site Planets – Uranus A kid ’s guide to Uranus .

Warning
: Division by zero in
/wwwdata/public/htdocs/ir_index.php
on line
25
Warning
: Division by zero in
/wwwdata/public/htdocs/ir_index.php
on line
26
Voyager Image Gallery: Voyager at Uranus
menu:
Home
Search
Imaging Diary
Newsroom
Artroom
Sector 6
Theatre
Looking Ahead
Maps
Science
GO
Voyager at Uranus
January 1986
Miranda - Highest Resolution Color Picture
Uranus - Montage of Uranus' five largest satellites
Uranus' rings
Epsilon ring of Uranus
Uranus - family portrait
Uranus moon - 1985U1
Uranus rings
Rings of Uranus
Uranus satellite - Miranda
Full-disk view of Titania
Uranus moon - Titania
Uranus rings and two moons
Ariel's Densely Pitted Surface
Uranus
Ariel's transecting valleys
Uranus, towards the planet's pole of rotation
Bright patches on Ariel
Outer part of the Uranian ring system
Uranus' innermost satellite Miranda
Rings of Uranus at 1.44 kilometers
Uranus' Upper Atmosphere
South Polar View of Miranda
Uranus' Atmosphere
Uranus' Far-flung Rings
Uranus' largest moon Oberon
Color Voyager 2 Image Showing Crescent Uranus
Uranus - Discrete Cloud
Uranus Satellites
Uranus Cloud Movement
Miranda - High Resolution Mosaic
Uranus in True and False Color
Umbriel at Closest Approach
Uranus - Final Image
Miranda High Resolution of Large Fault
Ariel - Highest Resolution Color Picture
Uranus' Tenth Ring
Titania High-Resolution Color Composite
Uranus Ring System
Miranda's Geologic History (variety of terrain)
Miranda Fractures, Grooves and Craters
Titania - Highest Resolution Voyager Picture
Miranda - 'Chevron' Grooves
Oberon at Voyager Closest Approach
Uranus Rings in False Color
Ariel at Voyager Closest Approach
Miranda
Miranda
Rings of Uranus
Uranus' Atmosphere
FULL Site

( the photos )

Uranus system assembly (photo)

Question: what is the name of the photojournalist at jet propulsion laboratory

( the photos )

Uranus system assembly (photo)

Question: where is uranus located in our solar system

( the photos )

Uranus system assembly (photo)

Question: what is the name of the solar system around uranus

( the photos )

Uranus system assembly (photo)

Question: which planet in our solar system has the latin name uranus

( the photos )

Uranus system assembly (photo)

Question: what was the name of the spacecraft that visited uranus

( the photos )

Uranus system assembly (photo)

Question: what website is uranus on

( the photos )

Uranus system assembly (photo)

Uranus at Jet Propulsion Laboratory 's planetary photojournal .

Voyager at Uranus ( photos ) Uranus ( Astronomy Cast homepage ) ( blog )

Uranus at the European Space Agency NASA’s Uranus fact sheet Uranus Profile at NASA’s Solar System Exploration site Planets – Uranus A kid’s guide to Uranus. Uranus at Jet Propulsion Laboratory's planetary photojournal. ( the photos ) Voyager at Uranus (photos) Uranus (Astronomy Cast homepage) (blog) Uranus system assembly (photo)