கிவி (Kiwi) என்பது நியூசிலாந்தில் வாழும், அப்டெரிக்ஸ் (அப்டெரிகைடே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரே இனம்) இனத்தைச் சேந்த சிறிய, பறக்காத, ஏதாவதொரு வகைப் பறவையைக் குறிக்கும். ஒரு வீட்டுக் கோழியின் அளவைக் கொண்ட கிவிகளே வாழுகின்ற றட்டைட்களில் மிகச் சிறியனவாகும். இவை கசோவரிகள் அல்லது மோவாக்களுக்கு நெருக்கமான உறவையுடையனவாகக் கருதப்பட்டாலும், இவற்றின் பரிணாமத் தோற்றம் உறுதியாகத் தெரியவரவில்லை. பல கிவி வகைகள் அழியும் ஆபத்தை எதிர் நோக்கியுள்ளன.

சுமார் 1300 CE அளவில், மனிதர்கள் வருவதற்குமுன், நியூசிலாந்தில் முள்ளந்தண்டுள்ள விலங்குகள் எதுவும் இருக்கவில்லை. உலகின் ஏனைய பகுதிகளில், குதிரைகள், ஓநாய்கள், எலிகள் எனப் பல்வேறுபட்ட பிராணிகளால் நிரம்பியிருந்த ecological niches, நியூசிலாந்தில், பறவைகளால் (குறைந்த அளவு ஊர்வனவற்றாலும்) நிரம்பியிருந்தன.

கிவிகள் வெட்கம் கொண்ட, nocturnal பிராணிகளாகும். இவை சிறப்பாக வளர்ச்சி பெற்ற முகர்ச்சிப் புலனைக் கொண்டுள்ளதுடன், பறவைகளில் வழமைக்கு மாறாக இவற்றின் மூக்குகள் கூரான சொண்டின் நுனியில் அமைந்துள்ளன. இவை தங்கள் சொண்டுகளை நிலத்துக்குள் செலுத்திப் புழுக்கள், பூச்சிகள், முள்ளந்தண்டற்ற ஏனைய பிராணிகள் முதலியவற்றைத் தேடி உண்கின்றன. இவை பழங்களையும் கூட உண்கின்றன. சந்தர்ப்பம் ஏற்பட்டால், இவை, சிறிய crayfish, நீரிலும் நிலத்திலும் வாழும் பிராணிகள் மற்றும் eels போன்றவற்றையும் உணவாகக் கொள்கின்றன.

கிவிகளில் நிலத்தில் வாழ்வதற்கான இசைவாக்கம் விரிவானது. ஏனைய எல்லா ratites போலவே, மார்பெலும்புகளில், சிறகுத் தசைகளைப் பொருத்துவதற்கான keel மற்றும் சிறகுகளோகூட இல்லை. சிறகுகள் இருந்ததற்கான அடையாளம் கூட, மிகவும் சிறிதாக, கிவியின் உரோமங்களைப் போன்ற, இரண்டாகக் கிளைத்த இறகுகளுக்கு அடியில் மறைவாக உள்ளது. பொதுவாகப் பறவைகளுக்குப் பறப்பதற்கு வசதியாக, நிறையைக் குறைப்பதற்காக, உள்ளீடற்ற எலும்புகளே காணப்படுகின்றன. கிவியில், பாலூட்டிகளைப்போல எலும்புகளில் மச்சை (marrow) உண்டு.

கிவிகளில் மூன்று வகைகளும், அவற்றிலொன்றில் ஒரு துணை வகையும் உண்டு:

 வட தீவு மண்ணிறக் கிவி அப்டெரிக்ஸ் அவுஸ்திரேலிஸ் மண்டெல்லி (Apteryx australis mantelli) , வடதீவின் மூன்றிலிரண்டு பகுதியில் பரந்துள்ளது. சுமார் 35,000 மீந்துள்ள இக் கிவியே மிகவும் பொதுவான கிவியாகும். இவற்றில் பெண் கிவிகள் 400 மிமீ உயரமும், 2.8 கிகி நிறையும் கொண்டவை. ஆண்கள் 2.2 கிகி நிறையுள்ளவை. இக் கிவிகள் குறிப்பிடத்தக்க resiliance ஐ வெளிப்படுத்துகின்றன. இவை பலதரப்பட்ட வாழிடங்களுக்குத் தங்களை இசைவாக்கிக் கொண்டுள்ளன. பெண் கிவிவிகள் பொதுவாக இரண்டு முட்டைகலை இடுகின்றன. இவற்றை ஆண் கிவிகள் அடைகாக்கின்றன.

 ஒக்காரிட்டோ மண்ணிறக் கிவி அப்டெரிக்ஸ் அவுஸ்திரேலிஸ் அவுஸ்திரேலிஸ் (Apteryx australis australis), வட தீவு மண்ணிறக் கிவியின், அண்மையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு துணை வகையாகும். கொஞ்சம் அளவிற் சிறியது. உடம்பில் சாம்பல் நிறச் சாயை கொண்டதுடன் சிலசமயம் முகத்தில் வெண்ணிற இறகுகளும் இருக்கும். பெண், ஒரு முட்டையிடும் காலத்தில் மூன்று முட்டைகளையிடும். ஒவ்வொன்றும் வெவ்வேறு கூடுகளில் இடப்படுகின்றன. ஆண், பெண் இரண்டுமே அடைகாக்கின்றன. பிராண்ஸ் ஜோசேப்பின் (Franz Josef) வடபகுதியின் தாழ்நிலக் காட்டுப்பகுதியில் சுமார் 140 பறவைகள் மட்டுமே வாழ்கின்றன.

 பெரிய புள்ளிக் கிவியே  அப்டெரிக்ஸ் ஹாஸ்தீ (Apteryx hastii) மிகப் பெரிய கிவியாகும். பெண், 450 மிமீ உயரமும், 3.3 கிகி நிறையும் உடையது. ஆண் கிவிகள் 2.4 கிகி நிறையுள்ளவை. இவை சாம்பல் கலந்த உடல் நிறமும், மங்கலான பட்டைகளையும் கொண்டவை. பெண் ஒரு முட்டை மட்டுமேயிட, ஆணும், பெண்ணும் அடைகாக்கின்றன. வடமேற்கு நெல்சனின் மலைப்பகுதிகள், வடபகுதியின் மேற்குக் கரை, மற்றும் தென் அல்ப்ஸ் பகுதிகளில் சுமார் 20,000 கிவிகள் வரை பரந்துள்ளன.

 சிறிய புள்ளிக் கிவி அப்டெரிக்ஸ் ஓவெனீ (Apteryx owenii) மிகவும் சிறியது. இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பன்றிகள், stoats மற்றும் பூனைகளினால் வேட்டையாடப்பட்டு, தலை நிலத்தில் முற்றாக அழிந்துவிட்டது. எல்லாக் கிவிகளிலும் கூடிய அபாய நிலையிலுள்ளது இதுவே. சுமார் 1000 வரை கப்பிட்டி தீவில் மீந்துள்ளன. ஊனுண்ணும் விலங்குகளில்லாத வேறு தீவுகளிலும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, ஓரளவு நிலைபெற்று வருவது போல் தெரிகின்றது. 250 மிமீ உயரம்கொண்டது. பெண் பறவை 1.3 கிகி நிறையுள்ளது. பெண் ஒரு முட்டை மட்டுமேயிட ஆண் பறவை அடைகாக்கின்றது.

 உசாத்துணை

 வெளி இணைப்புகள்

 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

பகுப்பு:பறக்காத பறவைகள்

The external connections.
and . . .
The .

|
|
|
|
Kiwi decline
99% loss in the last 100 years
Before humans arrived in the 13th century there were about 70 million
kiwi. In 1900 there were 11 million.
70,000 remain
At the current rapid rate of decline, unprotected kiwi populations will become extinct on the mainland in 75 years.
|
|
|
|
Kiwi's Gondwana ancestors were able to fly
"New Zealand's kiwi and other flightless birds of the southern continents ... do not share a common flightless ancestor"
New Zealand Herald
6 September 2008
Mystery kiwi stumps rangers
"Rangers in Nelson Lakes National Park are puzzling over the discovery of a 'mystery kiwi'"
New Zealand Herald
13 July 2007
John McLennan: Icon no more if we don't act now
"It's a tragic fact that at least 90 per cent of juvenile kiwi on the mainland fail to reach adulthood mainly because of predators."
New Zealand Herald
18 June 2007
Back from the brink
"A people's movement is rallying in support of the people's bird."
New Zealand Herald
23 December 2006
Good keen dog proves a kiwi's best friend
"A specially trained sniffer dog has found a large, mature brown kiwi living in bush about to be cleared"
New Zealand Herald
29 November 2006
Injured kiwi lucky to have been found
"When Ron Wishnowski went hunting in the Coromandel bush, he was on the look-out for pigs. Instead, he ended up on a mercy dash to save a young kiwi."
New Zealand Herald
3 November 2006
DOC to give kiwi bird flu vaccine
"The Department of Conservation intends to vaccinate kiwi before bird flu hits."
New Zealand Herald
24 March 2006
Weta stumps up to help Tahi the kiwi
"A one-legged kiwi has been given movie star treatment in the hope his false leg will allow him to lead a more normal life."
New Zealand Herald
11 May 2006
Land clearance robs kiwi of a home
"Vegetation clearance for development on a block of land on the Kerikeri Peninsula has cost kiwi a prime local habitat."
New Zealand Herald
15 February 2006
|
|
|
|
|
|
|
|
Anything "New Zealand" is referred to as "kiwi". New Zealanders are proud to be known as kiwis, the New Zealand dollar is a kiwi, the Kiwis are the national rugby league football team, and a fruit native to China that was first commercially cultivated in New Zealand for international trade is now known throughout the world as kiwi fruit. But a real kiwi is one of the most unique birds of the world - there is nothing like it anywhere else.
|
|
|
|
|
|
|
|
Requires RealPlayer to run
INSTALL REALPLAYER
The elite distinction of kiwi is shown by all species being placed in their
own family - Apterygidae; and being the only members of the order Apterygiformes.
Kiwi have no tail and only tiny vestigal wings hidden beneath their feathers.
It is the smallest member of the ratite family, related to the much larger, moa,
emu, ostrich, cassowary and rhea. One theory prompted by the kiwi's very
large egg, suggests it may have had a larger body size at one time.
The origin of kiwi is disputed by different scientific studies. Research based
on morphological data defining the ratite family tree, defines kiwi as closely
related to moa by ten skeletal similarities.
The opposing view developed in 2001 from genetic research in Oxford and Toronto ties kiwi to Australian ancestry, and the emu and cassowary.
The morphological argument claims that kiwi and moa had one common ratite ancestor,
from which all ratites inherited flightlessness. This supports the arrival of moa
and kiwi by a land connection prior to the late Cretaceous, before New Zealand broke
off from Gondwana. A Gondwana connection off all ratites is also supported.
Genetic research concludes that kiwi evolved from an Australian ancestor, that
along with South American rhea and New Zealand moa diverged early in their evolution. This
places kiwi in the same group as Australia's emu and cassowary, and African ostrich.
|
|
|
|
More like a mammal than a bird .....
The kiwi is one of the world's oddest endangered birds. In fact, one may ask whether it really is a bird.
It is the closest thing to a mammal in the bird world. The kiwi's blood temperature is nearly the same as a mammal, about 2°C lower than other birds. And it has bone marrow, instead of air as in the bones of a bird.
Both ovaries are functional in a kiwi, it has large ear openings, long whiskers,
and plumage more like hair than feathers - all physical characteristics of most mammals. Birds have two ovaries but only one that functions, small concealed ears, and no whiskers. With strong stout legs and claws that are 30 percent of its' body weight, the kiwi is a powerful runner, fighter and swimmer.
The kiwi is the only bird in the world with nostrils at the end of its bill. Birds typically do not have a good sense of smell, but the kiwi's is very well developed. The olfactory bulb in the brain which controls smelling senses, is larger in kiwi than in other birds, and is structured more closely to that of a mammal.
|
|
|
|
|
|
North Island brown kiwi Apteryx mantelli. Brown kiwi are
40 cm tall, females weigh an average 2.8 kilogrammes and males weigh 2.2 kg.
Photo Crown Copyright © Department of Conservation
|
|
|
|
|
|
|
|
The first functional genome sequences of extinct birds concludes that the ancestors of eleven species of moa, most likely lived in the New Zealand section of Gondwana when it split off 82 to 85 million years ago. Kiwi diverged from its ancestor 60 to 70 million years ago, and so must have moved to New Zealand.
How did kiwi reach New Zealand?
It is thought they occupied the Lord Howe Rise, or Norfolk Ridge land area that connected New Zealand with the Australian region of Gondwana, and extended north to connect with New Caledonia. Lord Howe and Norfolk Islands are all that is now left of this land above sea level, after the ocean closed in and New Zealand became isolated.
Even though kiwi lack a breast keel bone for the attachment of wings, they may have flown across a narrower Tasman Sea when New Zealand was closer to the Australian continent 40 million years ago. They could have then become flightless and ground nesting when there were no mammal predators to avoid. This conclusion is regarded by some scientists as controversial because it assumes the ancestor
of ratites must have been able to fly.
Distribution of kiwi species are of particular interest to biogeographers. A land link between the North and South Islands of New Zealand during Pleistocene times of low sea level, would have played a part in their evolution and completed speciation.
The life of a kiwi - resourceful, territorial and faithful
For a long time little was known about the lifestyle and habits of kiwi, and they were wrongly portrayed as rather helpless, defenseless creatures, floundering around the forest at night.
Who could not love these eccentric little bundles of fir, after seeing the happy face and the twinkling eye of a kiwi. But do not be totally taken in by a pretty face, because kiwi are feisty protectors of their nests and territory. A stoat has been observed being ejected from a nest in full flight, without its feet touching the ground.
|
|
|
||
|
A kiwi couple, who mate for life, may occupy an area as small as 1.6 hectares in the case
of little spotted kiwi on Kapiti Island, to 100 hectares for rowi in south Westland. They cover long distances throughout their territory which is not limited by topography. With large claws that are used as crampons, kiwi are very adept at climbing steep faces.
|
|
|
|
They have astonished observers who have seen them swim rivers as large as the Wanganui River in both directions. Kiwi may occupy numerous dens and nesting burrows by rotation throughout their territory, which is marked by feces (another mammal habit) and fiercely defended for the life of the pair. Great spotted kiwi have as many as 100 dens in one pair's territory, each used on a different day.
Kiwi use their good sense of smell and long strong bill to probe in litter and beneath the surface for food at night. The 178 species of native worms are its favourite food. Kiwi are expert at carefully drawing a worm from the ground. The diet includes any invertebrate animal or insect including beetles, spiders, caterpillars, snails, ants, weta, woodlice and cockroaches. Larger delicacies are frogs and freshwater crayfish, and berries and seeds of miro, kahikatea, totara, hebe and coprosma are often eaten.
|
||
|
|
||
|
Photo Credit: Center bottom: Road to Okarito, Gary Randorf
Illustration Credit: Center top: John Gerrard Keulemans 1842-1912, Brown kiwi, Apteryx mantelli, 1888. Permission of the Alexander Turnbull Library, National Library of New Zealand, Te Puna Matauranga o Aotearoa must be obtained before any re-use of this image.
|
||
|
|
|
|
|
1 | 2
Next page on kiwi
Top
|
||
|
|
||
|
|
|
|
|
The total amount of each Kiwi Recovery donation made to Terra Nature Fund or
TerraNature Trust will go directly to the Bank of New Zealand Kiwi Recovery
Trust for initiatives to help stop the decline of kiwi, and include
Research
Monitoring
Predator control
Breeding programs
Education
See more on the
Bank of New Zealand Kiwi Recovery Trust
A donation to Terra Nature Fund for New Zealand conservation is tax deductible in the United States ..... a donation directly to a New Zealand charity is not.
|
|
|
|
International Threatened and Endangered Listings
2006 IUCN Red List of Threatened Species
Brown kiwi
(North Island brown kiwi)
Apteryx mantelli
Endangered
Rowi (Okarito brown kiwi)
Apteryx rowi
Endangered
Tokoeka
Apteryx australis
Vulnerable
Great spotted kiwi
Apteryx haastii
Vulnerable
Little spotted kiwi
Apteryx owenii
Vulnerable
2008 New Zealand Threat Classification System
North Island brown kiwi
Apteryx mantelli
[B.3] Nationally vulnerable
CD PD RF
Rowi (Okarito brown kiwi)
Apteryx rowi
[B.1] Nationally critical
CD Inc OL
Northern Fiordland tokoeka
Apteryx australis 'Northern Fiordland'
[B.3] Nationally vulnerable
CD RF
Southern Fiordland tokoeka
Apteryx australis 'Southern Fiordland'
[B.3] Nationally vulnerable
CD Inc OL RF
Haast tokoeka
Apteryx australis 'Haast'
[B.1] Nationally critical De RF
Stewart Island tokoeka
Apteryx australis lawryi
[B.3] Nationally vulnerable RF
Great spotted kiwi
Apteryx haastii
[B.3] Nationally vulnerable
De OL RF
Little spotted kiwi
Apteryx owenii
[D.2] At risk-recovering
CD Inc RR
Mainland island sanctuaries offer hope for kiwi survival
New Zealand conservation biologists have gained international recognition
for pioneering the removal of introduced animal pests from offshore islands,
to provide a safe habitat for endangered species. Similar intensive
pest management has been successfull at six mainland locations, with noticeable
fauna improvement after removal of stoats, possums and rats.
Kapiti Island which is free of mammal predators, is the home of most of the little
spotted kiwi population. The 1200 kiwis on Kapiti are very successful, and provide
an ample source of birds for translocation to other islands. When kiwi are moved
from Kapiti, their territory is rapidly filled by other birds.
Growth in numbers has been demonstrated at Okarito in South Westland, where the Rowi
population grew from 160 to 200 through Operation Nest Egg. Eggs and chicks are removed
and bred in captivity or on predator-free islands, and then returned to the wild,
however, this technique has yet to be proven in the Okarito environment.
The enemy .....
One of the key factors in kiwi protection is chick survival. Ninety percent
of chicks under 6 months old are killed, mainly by stoats. In some regions, stoats
have been found to kill all juvenile kiwi in certain years. Once kiwi reach a weight
of 800g to 1 kg (1.8 lbs), three times the size of a stoat, they are able to
fend for themselves and get off the stoat's menu.
Stoats and possums will devour a kiwi egg that is left unattended, but the
surface of the egg is too broad for rats to get their teeth into, and they
are too small to crush it with their body. Native weka, another endemic
and vulnerable flightless bird, are the only surviving natural predator of
kiwi eggs, however, they have coexisted for a long time and pose no overall
threat to kiwi survival.
Dogs running wild can be devastating on kiwi. In Northland's Waitangi Forest,
500 kiwi, which was half of the population, were massacred by a lone German
shepherd. This was even more horrific because few of the birds were eaten,
as the dog preferred to eat possum. It is unfortunate that dogs cannot be
trained to only kill possum.
|
|

Question: what are the three types of external connections

Question: what type of connections does the கிவ�

Question: what are the two types of external connections

Question: what is another term for external connections

Question: what type of connections are there in the கி�

வெளி இணைப்புகள் . . . . . . . . .

வெளி இணைப்புகள் .
. . . . . . .
.

One day, Tanemahuta was walking through the forest. He looked up at his children reaching for the sky and he noticed that they were starting to sicken, as bugs were eating them.
He talked to his brother, Tanehokahoka, who called all of his children, the birds of the air together.
Tanemahuta spoke to them.
"Something is eating my children, the trees. I need one of you to come down from the forest roof and live on the floor, so that my children can be saved, and your home can be saved. Who will come?"
All was quiet, and not a bird spoke.
Tanehokahoka turned to Tui.
"E Tui, will you come down from the forest roof?"
Tui looked up at the trees and saw the sun filtering through the leaves. Tui looked down at the forest floor and saw the cold, dark earth and shuddered.
"Kao, Tanehokahoka, for it is too dark and I am afraid of the dark."
Tanehokahoka turned to Pukeko.
"Pukeko, will you come down from the forest roof?"
Pukeko looked down at the forest floor and saw the cold, damp earth and shuddered.
"Kao, Tanehokahoka, for it is too damp and I do not want to get my feet wet."
All was quiet, and not a bird spoke.
Tanehokahoka turned to Pipiwharauroa.
"Pipiwharauroa, will you come down from the forest roof?"
Pipiwharauroa looked up at the trees and saw the sun filtering through the leaves. Pipiwharauroa looked around and saw his family.
"Kao, Tanehokahoka, for I am busy at the moment building my nest."
All was quiet, and not a bird spoke. And great was the sadness in the heart of Tanehokahoka, for he knew, that if one of his children did not come down from the forest roof, not only would his brother loose his children, but the birds would have no home.
Tanehokahoka turned to Kiwi.
"E kiwi, will you come down from the forest roof?"
Kiwi looked up at the trees and saw the sun filtering through the leaves. Kiwi looked around and saw his family. Kiwi looked at the cold damp earth. Looking around once more, he turned to Tanehokahoka and said,
"I will."
Great was the joy in the hearts of Tanehokahoka and Tanemahuta, for this little bird was giving them hope. But Tanemahuta felt that he should warn kiwi of what would happen.
"E kiwi, do you realise that if you do this, you will have to grow thick, strong legs so that you can rip apart the logs on the ground and you will loose your beautiful coloured feathers and wings so that you will never be able to return to the forest roof. You will never see the light on day again."
All was quiet, and not a bird spoke.
"E kiwi, will you come down from the forest roof?"
Kiwi took one last look at the sun filtering through the trees and said a silent goodbye. Kiwi took one last look at the other birds, their wings and their coloured feathers and said a silent goodbye. Looking around once more, he turned to Tanehokahoka and said,
"I will."
Then Tanehokahoka turned to the other birds and said,
"E Tui, because you were too scared to come down from the forest roof, from now on you will wear the two white feathers at your throat as the mark of a coward.
Pukeko, because you did not want to get your feet wet, you will live forever in the swamp.
Pipiwharauroa, because you were too busy building your nest, from now on you will never build another nest again, but lay your eggs in other birds nests.
But you kiwi, because of your great sacrifice, you will become the most well known and most loved bird of them all."

வெளி இணைப்புகள் . . . . . . . . .

வெளி இணைப்புகள் .
. . . . . . .
.

வெளி இணைப்புகள் . . . . . . . . .

வெளி இணைப்புகள் .
. . . . . . .
.

வெளி இணைப்புகள் . . . . . . . . .

வெளி இணைப்புகள் .
. . . . . . .
.

வெளி இணைப்புகள் . . . . . . . . .

வெளி இணைப்புகள் .
. . . . . . .
.

வெளி இணைப்புகள் . . . . . . . . .

வெளி இணைப்புகள் .
. . . . . . .
.

வெளி இணைப்புகள் . . . . . . . . .

வெளி இணைப்புகள் .
. . . . . . .
.

வெளி இணைப்புகள் . . . . . . . . .

வெளி இணைப்புகள் .
. . . . . . .
.


75 சதம மீட்டர் நீளமுள்ள, பறக்காத, பெரிய ஆக்கு அல்லது பெரிய ஓக் (Great Auk) பிங்குயினஸ் இம்பென்னிஸ் (அல்லது அல்கா இம்பென்னிஸ்), எல்லா ஆக்குகளிலும் பெரியதாகும். அற்றுப்போன இனமான இந்தப் பெரிய ஆக்குகள் வேல்சு மொழியில், அவற்றின் தலையிலுள்ள வெள்ளை நிறத்தை வைத்து, "வெண் தலை" எனப் பொருள்படும் பென் க்வின் (pen gwyn) என அழைக்கப்பட்டன. எனவும் இதுவே பின்னர் "பென்குயின்" என்ற பறவையின் பெயருக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது எனவும் நம்பப்படுகின்றது. தென்னரைக் கோளத்தில் பெரிய ஆக்கை ஒத்த (தற்போது பென்குயின் என அறியப்படும்) பறவைகளைக் கண்ட கடற்பயணிகள், இவ்விரு பறவைகளுக்கிடையிலும் காணப்படும் ஒற்றுமை காரணத்தால், தாம் புதிதாகக் கண்ட பறவைகளையும் அதே பெயரில் அழைத்தனர்..

பெரிய ஆக்குகள் ஒரு வருடத்தில் ஒரு முட்டையை மாத்திரமே இடுகின்றன. இவை நன்றாக நீந்தக் கூடியவை. தங்கள் சிறகுகளை உபயோகித்து நீருக்கடியில் நீந்த வல்லவை. பெரிய ஆக்குகள் ஒரு காலத்தில், கனடாவுக்கு அப்பாலுள்ள தீவுகளிலும், கிறீன்லாந்து, ஐஸ்லாந்து, நோர்வே, அயர்லாந்து மற்றும் பிரித்தானியா போன்ற இடங்களில் பெரும் எண்ணிக்கையில் காணப்பட்டன.

ஏனைய ஆக்குகளைப் போல, பெரிய ஆக்குகளால் பறக்க முடியாது. இதனால் தான் இப் பறவைகள் மனிதருக்கு இலக்காகக்கூடியனவாக இருந்தன. கி.பி. 8 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து இப் பறவைகள், உணவுக்காகவும், மெத்தைகள் செய்வதற்காகவும் வேட்டையாடப்பட்டன. காலப்போக்கில் இப் பறவைகள் அழிந்து போகும் வரை வேட்டையாடப்பட்டன. இவ்வினத்தின் கடைசி இணைகள், 1844, ஜூலை 3ல் ஐஸ்லாந்துக்கு அப்பாலுள்ள ஒரு தீவில் வைத்துக் கொல்லப்பட்டன.

 மேற்கோள்கள்

 பின் வருவனவற்றையும் பார்க்கவும்
 அழிந்த பறவைகள்

 வெளியிணைப்புகள்
 Great Auks described in The Birds of North America

பகுப்பு:அழிந்த பறவைகள்
பகுப்பு:பறக்காத பறவைகள்
பகுப்பு:ஆக்குகள்

75 square meters long, untouched, large or large (Great Auk) Bionic Ampenius (or untouched Ampenius), and large in all regions. Thus, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked, the wicked.


இந்திய மயில்

மயில் எனப் பொதுவாக அழைக்கப்படுகின்ற, இந்திய மயில் (Indian peafowl, [Pavo cristatus]) அல்லது நீல மயில் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட பறவைகளில் ஒன்றாகும். இது பசியானிடே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பறவையான மயிலின் இரு பேரினங்களுள் ஒன்றான, பேவோ (Pavo) பேரினத்தினுள் அடங்கும், cristatus என்ற இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பறவையாகும். இவற்றின் பூர்வீகம் இந்தியத் துணைக்கண்டமாக இருப்பினும், இவை உலகின் பல பாகங்களில் மனிதர்களால் கொண்டு செல்லப்பட்டதால் அங்கும் பரவி காணப்படுகின்றன. பேவோ பேரினத்தினுள் வரும் மற்றொரு இனமான muticus பச்சை மயில் என அழைக்கப்படும். இவை இரண்டும் தென்னாசியாவிற்குரிய பெரிய வண்ணமயமான கோழி இனவகைப் பறவைகளாகும்.

இந்தியாவின் தேசியப் பறவை மயில் ஆகும்.

ஆண் மயிலின் கழுத்து, மார்பு, வயிறு பளபளக்கும் கருநீல நிறத்திலும், இறக்கைகளில் வெள்ளையும், பழுப்புமாக இறகுகள் போன்ற பட்டைகளும் இருக்கும். நீண்ட தோகை பச்சை நிறத்திலும், பளபளக்கும் கருநீல வட்டங்களையும் கொண்டிருக்கும். தோகையில் உள்ள சில சிறகுகளின் முனை பிற வடிவத்தில் இருக்கும். ஆண் மயில் உருவில் பெரியவை. மயிலின் அலகின் முனையில் இருந்து வால் சிறகு வரை சுமார் 100-115 செ. மீ. நீளமும், நன்கு வளர்ந்த முதிர்ந்த பறவைகளில் முழுவதுமாக வளர்ந்த தோகையின் கடைசி முனை வரை கணக்கிட்டால் சுமார் 195-225 செ.மீ. நீளமும் கொண்டிருக்கும். இதன் எடை சுமார் 4-6 கிலோ இருக்கும். தோகையில் சுமார் 200க்கும் மேற்பட்ட சிறகுகள் இருக்கும். எனினும் வால் சிறகுகள் 20 மட்டுமே.

பெண் மயிலுக்கு நீண்ட தோகை கிடையாது. இவற்றின் கழுத்து, பளபளக்கும் பச்சை, வெள்ளை, கருப்பு  ஆகிய வண்ணங்களைக் கொண்ட செதில் வடிவ இறகுகளைக் கொண்டும், வயிற்றுப்பகுதி வெள்ளையாகவும், இருக்கும். இவை ஆண் மயில்களை விட உருவில் சிறியவை. சுமார் 95 செ.மீ. நீளமும், 2.75-4 கிலோ எடையும் உடையவை. கோழி வகைப் பறவைகளிலேயே மயில்கள்தான் உருவில் பெரிதாகவும், எடைமிக்கதாகவும் விளங்குகின்றனBlanford, WT (1898). The Fauna of British India, Including Ceylon and Burma. Birds. 4. Taylor and Francis, London. pp. 681–70.,Whistler, Hugh (1949). Popular handbook of Indian birds (4th ed.). Gurney and Jackson, London. pp. 401–410. {{ISBN|1-4067-4576-6}}..

மயிலின்  ஆண், பெண் இரண்டிற்குமே தலையில் கொண்டை இருக்கும். ஆண் மயிலின் முகத்தில் கண்ணின் மேலும், கீழும் வெள்ளை நிறத்தில் பிறை வடிவில் அடர்ந்த சிறகுகள் இல்லாத பட்டைகள் போன்ற இறகுகள் இருக்கும். பெண் மயிலில் முகத்தில் கண்களுக்கு மேல் வெள்ளை நிறப் பட்டையும், முகத்தின் பக்கவாட்டிலும், கழுத்து ஆரம்பிக்கும் பகுதியிலும் வெள்ளையாக இருக்கும்Ali, S; Ripley, S D (1980). Handbook of the birds of India and Pakistan. 2 (2nd ed.). Oxford University Press. pp. 123–126. .

 படத்தொகுப்பு

 குறிப்புக்கள்

 வெளியிணைப்புக்கள்

 BirdLife Species Factsheet
 gbwf.org – India Blue Peafowl
 Indian peafowl videos, photos & sounds
 Watch more peacock (Pavo cristatus) video clips from the BBC archive on Wildlife Finder
  First recorded breeding in the wild in Africa

பகுப்பு:இந்திய தேசியச் சின்னங்கள்
பகுப்பு:மயில்கள்

There are two kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds of kinds.

This is the place of the worship.

National Symbols
This section introduces you to the National Identity Elements of India. These symbols are intrinsic to the Indian identity and heritage. Indians of all demographics backgrounds across the world are proud of these National Symbols as they infuse a sense of pride and patriotism in every Indian's heart.
National Flag
The National Flag is a horizontal tricolour of India saffron (kesaria) at the top, white in the middle and India green at the bottom in equal proportion. The ratio of width of the flag to its length is two to three. In the centre of the white band is a navy-blue wheel which represents the chakra.
The top saffron colour, indicates the strength and courage of the country. The white middle band indicates peace and truth with Dharma Chakra. The green shows the fertility, growth and auspiciousness of the land.
Its design is that of the wheel which appears on the abacus of the Sarnath Lion Capital of Ashoka. Its diameter approximates to the width of the white band and it has 24 spokes. The design of the National Flag was adopted by the Constituent Assembly of India on 22 July 1947.
National Anthem
The National Anthem of India Jana-gana-mana, composed originally in Bengali by Rabindranath Tagore, was adopted in its Hindi version by the Constituent Assembly as the National Anthem of India on 24 January 1950. It was first sung on 27 December 1911 at the Kolkata Session of the Indian National Congress.
The complete song consists of five stanzas. The first stanza contains the full version of the National Anthem.
Playing time of the full version of the national anthem is approximately 52 seconds. A short version consisting of the first and last lines of the stanza (playing time approximately 20 seconds) is also played on certain occasions.
More on National Anthem...
National Song
The song Vande Mataram, composed in Sanskrit by Bankimchandra Chatterji, was a source of inspiration to the people in their struggle for freedom. It has an equal status with Jana-gana-mana. On January 24, 1950, the President, Dr. Rajendra Prasad came up with a statement in the Constituent Assembly, "the song Vande Mataram, which has played a historic part in the struggle for Indian freedom, shall be honoured equally with Jana Gana Mana and shall have equal status with it."
The first political occasion when it was sung was the 1896 session of the Indian National Congress. The song was a part of Bankimchandra's most famous novel Anand Math (1882).
State Emblem
The state emblem is an adaptation from the Sarnath Lion Capital of Ashoka. In the original, there are four lions, standing back to back, mounted on an abacus with a frieze carrying sculptures in high relief of an elephant, a galloping horse, a bull and a lion separated by intervening wheels over a bell-shaped lotus. Carved out of a single block of polished sandstone, the Capital is crowned by the Wheel of the Law (Dharma Chakra).
National Bird
The Indian peacock, Pavo cristatus, the National Bird of India, is a colourful, swan-sized bird, with a fan-shaped crest of feathers, a white patch under the eye and a long, slender neck. The male of the species is more colourful than the female, with a glistening blue breast and neck and a spectacular bronze-green tail of around 200 elongated feathers. The female is brownish, slightly smaller than the male and lacks the tail. The elaborate courtship dance of the male, fanning out the tail and preening its feathers is a gorgeous sight.
National Animal
The magnificent tiger, Panthera tigris is a striped animal. It has a thick yellow coat of fur with dark stripes. The combination of grace, strength, agility and enormous power has earned the tiger its pride of place as the national animal of India.
More on National Animal...
National Flower
Lotus (Nelumbo Nucifera Gaertn) is the National Flower of India. It is a sacred flower and occupies a unique position in the art and mythology of ancient India and has been an auspicious symbol of Indian culture since time immemorial.
India is rich in flora. Currently available data place India in the tenth position in the world and fourth in Asia in plant diversity. From about 70 per cent geographical area surveyed so far, 47,000 species of plants have been described by the Botanical Survey of India (BSI).
More on National Flower...

Question: what is this

This is the place of the worship.

Question: what is the meaning of மில�

பறவை மயில் ஆகும்

This is the place of the worship.

Question: what is this place the place of

This is the place of the worship.

Question: what is the purpose of this place

This is the place of the worship.

Question: what does the நில் mean

This is the place of the worship.

இந்தியாவின் தேசியப் பறவை மயில் ஆகும்.

இந்தியாவின் தேசியப் பறவை மயில் ஆகும்.

The female shall not have a long skin to the mouth. Their neck, hair, hair, and shadows shall have the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows of the shadows.

Birds
Item Preview
Share or Embed This Item
- Topics
- Birds -- India
- Publisher
- London : Taylor and Francis; [etc., etc.]
- Contributor
- University of California Libraries
- Volume
- 4
"List of the principal works quoted in the synonymy" : v. 4, p. [vii]-xiii
- Addeddate
- 2007-04-02 18:21:05
- Associated-names
- Blanford, William Thomas, 1832-1905
- Call number
- nrlf_ucb:GLAD-84067828
- Camera
- 1Ds
- Collection-library
- nrlf_ucb
- Copyright-evidence
- Evidence reported by judyjordan for item birdsindia04oaterich on April 2, 2007: no visible notice of copyright; stated date is 1898.
- Copyright-evidence-date
- 20070402182059
- Copyright-evidence-operator
- judyjordan
- Copyright-region
- US
- External-identifier
- urn:oclc:record:1041657597
- Foldoutcount
- 0
- Identifier
- birdsindia04oaterich
- Identifier-ark
- ark:/13960/t6445kb3x
- Identifier-bib
- GLAD-84067828
- Lcamid
- 306888
- Lccn
- 01026625
- Ocr_converted
- abbyy-to-hocr 1.1.11
- Ocr_module_version
- 0.0.14
- Page_number_confidence
- 93.98
- Pages
- 536
- Possible copyright status
- NOT_IN_COPYRIGHT
- Ppi
- 500
- Rcamid
- 333345
- Scandate
- 20070404023228
- Scanner
- rich6
- Scanningcenter
- rich
comment
Reviews
There are no reviews yet. Be the first one to write a review.
3,705 Views
DOWNLOAD OPTIONS
IN COLLECTIONS
Uploaded by judyjordan on

The Birds.

மயில்கள்தான்

எடைமிக்கதாகவும்

விளங்குகின்றனBlanford

Question: what type of crop is broken in form

வகைப் பறவைகளிலேயே

The Birds.

Question: in what year was blanford, wt

The Birds.

Question: what is the name of theauna of british india

The Birds.

Question: what are some of the british indian fauna

The Birds.

Question: the british indian fauna includes ceylon and burma. what is

The Birds.

Question: what is also shown to be broken in form

வகைப் பறவைகளிலேயே

The Birds.

Question: what part of india is known for its birds

The Birds.

Question: what was the name of the 1898 work

விளங்குகின்றனBlanford

The Birds.

In the crop varieties , the crop is also shown to be broken in the form , as well as to be broken in Blanford , WT ( 1898 ) .

The Fauna of British India , Including Ceylon and Burma .

In the crop varieties, the crop is also shown to be broken in the form, as well as to be broken in Blanford, WT (1898). The Fauna of British India, Including Ceylon and Burma. The Birds.

Published by BirdLife Species Factsheet gbwf.org – India Blue Peafowl Indian peafowl videos, photos & sounds Watch more peacock (Pavo cristatus) video clips from the BBC archive on Wildlife Finder First recorded breeding in the wild in Africa

"வெளியிணைப்புக்கள்

|2007 IUCN Red List Category (as evaluated by BirdLife International - the official Red List Authority for birds for IUCN): Least Concern |
Family/Sub-family Phasianidae
Species name author Linnaeus, 1758
Taxonomic source(s) AOU checklist (1998 + supplements), Christidis and Boles (1994), Sibley and Monroe (1990, 1993), Turbott (1990)
| |
Summary This species has a large range, with an estimated global Extent of Occurrence of 1,000,000-10,000,000 kmē. The global population size has not been quantified, but it is believed to be large as the species is described as 'common' in at least parts of its range (del Hoyo et al. 1994). Global population trends have not been quantified; there is evidence of a population decline (del Hoyo et al. 1994), but the species is not believed to approach the thresholds for the population decline criterion of the IUCN Red List (i.e. declining more than 30% in ten years or three generations). For these reasons, the species is evaluated as Least Concern.
Text account compilers Stuart Butchart (BirdLife International), Jonathan Ekstrom (BirdLife International)
IUCN Red List evaluators Stuart Butchart (BirdLife International), Jonathan Ekstrom (BirdLife International)
| |
Recommended citation BirdLife International (2007) Species factsheet: Pavo cristatus. Downloaded from http://www.birdlife.org on 29/9/2007
This information is based upon, and updates, the information published in BirdLife International (2000) Threatened birds of the world. Barcelona and Cambridge, UK: Lynx Edicions and BirdLife International, and BirdLife International (2004) Threatened birds of the world 2004 CD-ROM. These sources provide the information for species accounts for the birds on the IUCN Red List.
To provide new information to update this factsheet or to correct any errors, please email BirdLife
To contribute to discussions on the evaluation of the IUCN Red List status of Globally Threatened Birds, please visit BirdLife's Globally Threatened Bird Forums

Question: what type of bird is avo cristatus

Question: where did the peafowl first breed in the wild

Question: what is the scientific name of indian peacock

Question: where can you find the bbc archive of indian peacock videos

Question: where can i watch more peacock videos

Question: what is the name of indian peafowl

Question: what type of bird is native to india

Published by BirdLife Species Factsheet gbwf.org – India Blue Peafowl Indian peafowl videos , photos & sounds Watch more peacock ( Pavo cristatus ) video clips from the BBC archive on Wildlife Finder First recorded breeding in the wild in Africa

Other Names: India Blue Peafowl, Blue Peafowl, Common Peafowl
Subspecies: Monotypic, but a host of mutations exist.
Range: Pakistan, India and Sri Lanka. Many feral populations exist throughout the world.
Habitat: Varied, deciduous forests, cultivated lands and near villiages.
Description: Unmistakable, could only possibly be confused with the Green Peafowl. Males are large, with a long ornate tail used for courtship. Distinguishable from Pavo muticus in having a royal blue neck and breast; facial skin is white, crest is fan shaped. Immature males have varied plumage, but will have the fan-shaped crest and mottled blue upperparts. Second year males show a smaller tail, often without ocelli. By the third year, they reach full plumage and sexual maturity. The tail may continue to grow for another two to three years. Males will molt and lose their tails each year in late summer.
Description, Female: Rather drab in comparison to the male. Facial skin and crest shape same as in male, but crest is brown. The throat is white, breast and back of neck green; abdomen pale buff to cream, rest of body light brownish-gray.
Status in Wild: Very common in most areas of the natural range.
Interesting Facts: The National Bird of India. This species is sometimes simply called the Peacock; the peacock is the male, females are known as peahens and the young are peachicks. Pavo is Latin for peafowl. cristatus is Latin for crested. Peafowl have been kept in captivity for many centuries and have been reported in ancient Egyptian, Roman and Greek history.
Avicultural Data
Status in Aviculture: Very common.
Captive Diet: When on free range, will eat just about anything! A balanced diet should be offered to include poultry pellets and grain. Birds housed in aviaries should be offered greens and live food when available.
Breeding Season: Varies depending on region. In Missouri, can begin as early as March. Egg laying is usually complete by the time the males drop their tails in July, but there are exceptions!
Breeding Age: As a rule, males are not mature until their third year, but second year males are often fertile. I have heard of first year hens laying, but the second year is the average.
Clutch Size: Average clutch sizes in the wild are 6 to 8. Captive birds will lay up to three clutches.
Incubation Period: 28 days.
Aviaries and Housing: Blue Peafowl are hardy birds, often kept on free range where they will wander great distances. Large size is important for aviaries. Minimal shelter is required during the winter, but make sure there is adequate protection from the elements. When on free range, peafowl seek shelter high in the trees at night.
Misc. Aviculture Notes: Peafowl can be very loud and not recommended with close neighbors. Personally, I feel de-voicing is cruel and do not recommend it. Several females can be kept with one male.
Mutations: There are a number of mutations that have been developed in captivity. The oldest mutations are the White and the Black-shouldered. White peafowl are pure white, both sexes; the Black-shouldered males have dark coverts (barred in the normal birds), hens are much lighter than normal hens. The Pied mutation has been around for many years, the birds appear as the true form, but with a varied degree of white throughout the plumage. It has seemed that a new mutation has been named just about every year for the past two decades!! Some of the newer mutations include the Cameo, Purple, Oaten, Bronze, White-eye (white flecks on the ocelli) to name a few. Depsite what some may say, the Spaulding is not a mutation, but rather a hybrid with the Pavo muticus bred in captivity (the natural ranges of these two species do not overlap - although feral cristatus may breed with muticus in some regions).
Visitor Submitted Notes: If you would like to add your experiences with this species, send an e-mail to webmaster@gbwf.org.
Click on thumbnails for larger views.
Photo Credits
(l to r): 1, Roman Kmicikewycz; 2-3, Jan Harteman; 4-5, Frances Carleton.
Links related to this species. Please note, links will open in a new window.
|
gbwf.org © 1997-2008, Dan Cowell
|
http://www.gbwf.org/pheasants/blue_peafowl.html
• avicultural forums • pheasants & peafowl • grouse • francolins & partridge •
• quail • guineafowl & turkey • hoagba • ggbba • links • books • contact •

Pheasants and Partridges (Phasianidae)
Indian Peafowl (Pavo cristatus) - HBW 2, p. 551
French: Paon bleu
German: Pfau
Spanish: Pavo-real Común
Other common names: Common/Blue Peafowl, Indian Peacock
Taxonomy: Pavo cristatus Linnaeus, 1758, Inde Orientale, Sri Lanka.
Monotypic.
Distribution: Pakistan (E of R Indus) through most of India (S from Himalayas) to Sri Lanka; may still occur in Bangladesh. Introduced to many parts of the world, but usually remains semi-feral.
- Least ConcernEnlarge map
VideosSee all 31 videos
- A male drinking Sariska National Park, Alwar District, Rajasthan, India (Monotypic species)
John Corder 30 April 2001 3 years ago 18 sec 4.7
- A male displaying and calling, then a close-up of its head, back and tail Shakespeare Regional Park, Whangaparaoa Peninsula, North Island, New Zealand (Monotypic species)
Brooke Clibbon 6 November 2005 4 years ago 39 sec 4.4
- A male showing courtship display Kanha National Park, Madhya Pradesh, India (Monotypic species)
Anna Motis 22 April 2003 7 years ago 17 sec 4.3
- Male dancing on rooftop Jaipur District, Rajasthan, India
RAM GOPAL SONI 6 June 2010 45 weeks ago 35 sec 4
- A male drinking water from a small pool. Yala (Ruhunu) National Park , Sri Lanka (Monotypic species)
Pieter de Groot Boersma 1 July 2007 1 year ago 29 sec 4
- A male displaying in front of females Sariska National Park, Alwar District, Rajasthan, India (Monotypic species)
John Corder 30 April 2001 3 years ago 22 sec 3.9
PhotosSee all 67 photos
- Closeup of an Indian Peafowl (Pavo cristatus). Maharashtra, India
Ryan Brookes 23 February 2008 1 year ago 4.2
- Perched on a bush Kutch District, Gujarat, India
jugal Tiwari 15 August 2010 35 weeks ago 4
- A male under rain Yala (Ruhunu) National Park , Sri Lanka
Guy Poisson 12 January 2011 13 weeks ago 3.9
- Portrait of an adult male. Barcelona Zoo, Barcelona, Barcelona Province, Catalonia, Spain (Monotypic species)
gemma aznar 29 March 2010 51 weeks ago 3.9
- An adult female displaying to another female. Barcelona Zoo, Barcelona, Barcelona Province, Catalonia, Spain (Monotypic species)
Alberto Soria 6 March 2010 1 year ago 3.8
- Portrait of an adult female albino. Barcelona Zoo, Barcelona, Barcelona Province, Catalonia, Spain (Monotypic species)
gemma aznar 24 August 2010 32 weeks ago 3.8
SoundsSee all 8 recordings
- Calls of two birds. Parc Paradisio, Cambron-Casteau, Brugelette, Hainaut Province, Belgium (Monotypic species)
Josep del Hoyo 4 June 2010 8 weeks ago 4
- Calls of about 2month old juv Rajasthan, India
RAM GOPAL SONI 1 September 1987 1 year ago 4
- Calling in flight Jaipur District, Rajasthan, India
RAM GOPAL SONI 1 July 2006 1 year ago 4
- Chorous of birds during monsoon Jaipur District, Rajasthan, India
RAM GOPAL SONI 1 July 2006 1 year ago 4
- Calls of a cock Pensthorpe Waterfowl Park, Fakenham, Norfolk, England, Great Britain (Monotypic species)
Stuart Fisher 2 May 2001 1 year ago 4
- Calls of about 1 month chick Jaipur District, Rajasthan, India
RAM GOPAL SONI 1 September 2006 1 year ago 3


ஆந்தை,() ஸ்ட்றைஜிபோர்மெஸ் வரிசையைச் சேர்ந்த, தனித்த, இரவில் திரியும் 200 வகைப் பறவைகளில் ஒன்றைக் குறிக்கும். ஆந்தைகள் பெரும்பாலும் சிறிய பாலூட்டிகள், பூச்சிகள், மற்றும் ஏனைய பறவைகளை வேட்டையாடும்.

ஆந்தைகள் முன்நோக்கும் பெரிய கண்களையும், காதுகளையும், சொண்டையும், மற்றும் facial disk என அழைக்கப்படும், தெளிவாகத் தெரியும், கண்களைச் சுற்றி வட்டமாக அமைந்த இறகுகளையும் கொண்டுள்ளது. ஆந்தைகள் நீண்டதூரப் பார்வைச் சக்தியைக் கொண்டிருப்பினும், அவற்றின் கண்கள், அவற்றுக்குரிய குழிகளில் நிலையாகப் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. இதனால் பார்வைத் திசையை மாற்றுவதற்குத் தலை முழுவதையும் திருப்பவேண்டியுள்ளது. இது தனது தலையை இரு திசைகளிலும் 270 பாகைகள் வரை திருப்ப வல்லது.

ஆந்தைகள் தூரப்பார்வை கொண்டவை, அவற்றின் கண்களுக்குச் சில அங்குலங்கள் தூரத்திலுள்ளவற்றைத் தெளிவாகப் பார்க்கமுடியாது. எனினும், அவற்றின் பார்வை, விசேடமாக மங்கலான வெளிச்சத்தில் மிகவும் சிறப்பானது.

பல ஆந்தைகள் முழு இருட்டிலும் கூட ஒலியை அவதானித்து வேட்டையாடக் கூடியவை. facial diskகள், கொறிணிகளிடமிருந்து வரும் ஒலியைக் குவித்துக் காதுக்கு அனுப்ப உதவுகின்றன.

அவற்றின் தோற்ற ஒற்றுமைக்குப் புறம்பாக, இவை, பாறுகள் மற்றும் ஏனைய இரவிற் திரியும் ஊனுண்ணிகளைவிட, whippoorwills மற்றும் ஏனைய பக்கிகள் அல்லது கேப்ரிமுல்கிபார்மஸ் என்பவற்றுக்கு நெருங்கிய உறவுள்ளவை. சில taxonomists, nightjarகளையும் ஆந்தையிருக்கும் அதே order இலேயே சேர்த்துள்ளார்கள். (Sibley-Ahlquist taxonomy ஐப் பார்க்கவும்).

ஆந்தைகளின் வலுவான நகங்களும், கூரிய சொண்டும், உண்பதற்குமுன் அவற்றின் இரைகளைத் துண்டுதுண்டாகக் கிழிப்பதற்கு உதவுகின்றன. சத்தத்தை அமுக்கும் தன்மையுள்ள அவற்றின் சிறகுகளும், மங்கலான இறகுகளும், அவை சத்தமின்றியும், காணப்படாமலும் பறப்பதற்கு உதவுகின்றன. உணவின் சமிக்கப்படமுடியாத எலும்புகள், செதில்கள், மற்றும் இறகுகள் போன்றவற்றை, உருண்டை வடிவில் வெளிவிடும் இதன் நடத்தை, இவற்றின் உணவுப் பழக்கம் பற்றி ஆராயும் விஞ்ஞானிகளுக்கு உதவுகின்றது. உயிரியல் பாடங்களின்போது பகுத்தாய்வதற்கு மாணவர்களுக்கு உதவுவதால், சில நிறுவனங்கள், இந்த உருண்டைகளைச் சேகரித்துப் பாடசாலைகளுக்கு விற்பனை செய்கின்றன.

ஆந்தை முட்டைகள் கிட்டத்தட்ட கோளவடிவம் கொண்டவை. ஆந்தைகள் அவற்றின் வகையைப் பொறுத்து, ஒரு சிலவற்றிலிருந்து பன்னிரண்டு வரையிலான முட்டைகளை இடுகின்றன. இவற்றின் கூடுகள் செம்மையற்றவை, மரங்கள், நிலத்தின் கீழான வளைகள், குகைகள் போன்ற இடங்களில் காணப்படும்.

 பழங்கதைகளும், கிராமியக் கதைகளும்

இந்தியாவில் பழமையான பஞ்சதந்திரக் கதைகளில் சித்தரிக்கப்பட்ட பல விலங்குக் கதாபாத்திரங்களில் ஆந்தையும் முக்கியமான ஒன்று. எனினும் இந்தியப் பண்பாட்டில் ஆந்தையின் அலறல், பயத்துக்குரியதாகவும், கெட்ட சகுனமாகவுமே கருதப்பட்டது.

காகங்களும் வேறு பல பறவைகளும் அதிக புத்திக்கூர்மையுள்ளவையாக இருந்தும், ஆந்தைகள், பாரம்பரியமாகப் புத்திக்கூர்மையுடனும், ஆதெனா தெய்வத்துடனும் சம்பந்தப்படுத்தப்பட்டு வந்தது. பண்டைய எகிப்தியரின் எழுத்து வரிவடிவங்களில் "ம்" ஒலியைக் குறிக்க ஆந்தை உருவமே பயன்பட்டது. எனினும், ஊனுண்ணியான இது உயிர்பெற்றுத் தாக்குவதைத் தடுக்க, அதன் கால்கள் முறிந்த நிலையிலேயே வரைந்து வந்தார்கள். ஜப்பானியப் பண்பாட்டில், ஆந்தை இறப்பின் குறியீடாகக் கருதப்பட்டதுடன், இதனைக் காண்பதும் கெடுதியாகக் கருதப்பட்டது. ஹோபி பண்பாட்டில், இவை அழுக்கானவையாகவும், கஷ்டத்தைக் கொண்டுவருபவையாகவும் கருதப்பட்டன. 2003ல் அமெரிக்கப் பாடசாலைகளில் புழக்கத்திலுள்ள, மாணவர்களுக்கான பாடப் புத்தகங்களின் உள்ளீடுகளை, பல் பண்பாட்டு உணர்வுகளின் அடிப்படையில் மீளாய்வு செய்தபோது, பாம்புகள், தேள்கள் போன்ற பயத்தைக் கொடுக்கும் விலங்குகளுடன், ஆந்தைகளைப் பற்றிய கதைகள், கேள்விகளுக்கான உரைப்பகுதிகள் போன்றவற்றையும் நீக்கிவிட முடிவு செய்யப்பட்டது. தென்மேற்கு அமெரிக்க இந்தியப் பண்பாட்டைச் சேர்ந்த மாணவர்களை, ஆந்தை பற்றிய கேள்விகள் பயமுறுத்திப் பரீட்சையிலிருந்து திசைதிருப்பக் கூடுமென்பதால் இம் முடிவு எடுக்கப்பட்டதாம்.

 மேற்கோள்கள்

 North American Owls: Biology and Natural History by Paul A. Johnsgard, , Smithsonian Institution Press, 1997

 வெளி இணைப்புகள்
 விலங்கு Diversity இணையப் பக்கம்: ஆந்தைகள்
 Australian Owls and Frogmouths
 Owls of the World

பகுப்பு:ஆந்தைகள்

By Danielle Cholewiak
Although their internal taxonomy is currently debated, two owl families are commonly recognized, the barn-owls (Tytonidae) and the typical-owls (Strigidae). Over 200 species are distributed among approximately 27 genera. Owls are found world-wide, covering nearly all types of terrestrial habitats.
A diverse order, owls range in size from sparrow- to eagle-sized. They are known for many characteristics, including their well-developed talons, soft plumage, and notoriously silent flight. Their legs are strong, and feathered in many species; they have zygodactyl raptorial feet. All species have a characteristic facial disk, which is circular among strigid owls and heart-shaped in the tytonid owls. Their holorhinal nostrils are found at the base of their short, downward-pointing bills, and their palates are desmognathous or schizognathous. They have unusually fleshy tongues, and lack crops, but have large caeca with club-shaped ends. Their large wings allow them to fly slowly, and their plumage is often cryptic, and many species have different color phases. Their feathers have either absent or rudimentary aftershafts. Most species are active hunters at night, and as such they have several important adaptations for this lifestyle. Their forward-facing eyes are large, elongated, and have slightly thickened corneas. The number of light-sensitive elements (rods) in their retinas is high, especially compared to other birds. This allows them a heightened sense of vision in dim light, but contrary to popular belief, they cannot see in total darkness. At least some species have been shown to have color vision, it is not known whether the more nocturnal species are able to see color. Their eyes are more or less fixed in their orbits, supported by a bony sclerotic ring. Therefore they have well-developed binocular vision, but they need to turn their heads to see on either side of them. Their hunting ability is also greatly augmented by their excellent sense of hearing, and some species use their auditory capabilities to hunt prey that they cannot see (such as rodents running under the snow in winter). The facial disk and facial ruff are both important in their sense of hearing. The facial ruff is composed of paired layers of densely packed feathers that have large rachides and reduced vanes; these are inserted behind the ear openings in a special flap of skin. The facial disk, which lies over the ruff, is composed of feathers with open vanes. Together these form parabolic troughs leading to the ears that can increase sound pressure tenfold. The facial ruff and disk are larger in highly nocturnal species, as well as those that hunt prey travelling under the snow. Their hearing is more sensitive to low-frequency sounds than most birds, and is sensitive across a wide range of frequencies. They have a wide outer ear tube and a large inner ear, and the auditory region of the brain has more nerve cells than that of other species of comparable size, which allows them to detect sounds more effectively.
Owls hunt a wide variety of prey, ranging from small mammals to birds, lizards, and insects; there are even fish-eating owls in Africa and Asia. Prey is often swallowed whole, and the fur, feathers, and bones are later regurgitated in pellets. Many owl species, especially those that hunt during night hours, are able to fly nearly silently. Several special feather adaptations make this possible. The leading edges of their outer primaries have stiff, comb-like fringes that reduce noise, the trailing edge of their primaries and secondaries have soft fringes that reduced turbulence behind the wings, and their primaries, secondaries, and wing coverts are covered in downy feathers that also reduce noise. Silent flight may be less important in those species that hunt over water or during the day, and many of these species do not have these adaptations.
Owls do not build nests, instead they use nests of other species or utilize tree cavities. Some nest on the ground and one species nests in underground burrows dug by mammals. In all species the female does the majority, if not all, of the incubation; the male hunts prey and feeds both the female and the young. In some species the male will present food to the female in a courtship display. Females are generally larger than males. Clutch size may vary with prey abundance; some species may not breed at all in times of food scarcity. Most owls are sedentary, some may occupy territories year-round, and pairs may remain together outside of the breeding season. Very few species are truly migratory, though some species may have migratory populations; other species may shift habitats seasonally, still others are nomadic and are continually moving.
Owl taxonomy has been particularly confusing. Because of convergence with many of the features found in species of the order Falconiformes, owls and falcons at one time were considered superfamilies within the same order. Linnaeus placed them within the same group, and this classification persisted for 130 years. They have alternatively been grouped together with the nightjars. The classification we use recognizes three distinct orders for owls, falcons, and nightjars. After much debate, owls are considered most closely related to the Caprimulgiformes, the nightjars, though the evidence is still somewhat unclear.
Owls are well represented in the fossil record, with several families dating to the Paleocene era, approximately 58 MYA. There was a major radiation of owls in the Eocene, producing four or more families, including Tytonidae. It appears that there was a great diversity of the tytonid owls in Europe during the Paleogene. The appearance of the family Strigidae is uncertain, though can currently be traced back to the lower Miocene (22-24 MYA) in French and North American deposits. Therefore, the tytonid owls appear to have evolved first, in the Paleogene, with the strigid owls originating in the Neogene. We have learned from the fossil record that in some cases different lineages of owls evolved "gigantism"; for example there were three species of giant barn owls. The largest owl known to have existed comes from the Pleistocene in Cuba; Ornimegalonyx oteroi was larger than a meter tall with the most powerful claws of all owls. In addition, during the Holocene 4 species of owls in the genus Gallistrix evolved on the Hawaiian islands; all had long legs and short wings and are thought to have hunted birds, convergent with the accipter hawks; all are extinct now.
Owls have been part of human folklore for thousands of years, across many cultures. The first known cave paintings of owls were produced 15,000-20,000 years ago in France. Wall paintings and mummified owl remains of have been discovered in ancient Egyptian tombs, and the owl motif was used in Egyptian as well as Mayan hieroglyphics. In some cultures, owls are associated with wisdom and courage while in others they represent trickery and evil. Australian aboriginals believed in an owl that was the son of a half-human spirit. In some parts of Asia the owl was thought to ward off evil spirits. Negative associations with owls are probably in part due to their nocturnal habits; a variety of myths are based on the ideas that owls bring bad luck, death, or take away souls. African lore considers owls to be possessed by demons. Many of these superstitions persist to this day.
Many tropical owl populations are at risk from habitat destruction such as clearcutting and forest fragmentation. Pesticides have also had deleterious effects on owl populations, particularly on local scales when dangerous chemicals are used to control rodents. In many cases, we simply do not know enough about the species to know what impact we are having on their populations. Owl conservation, however, is becoming more popular, and various conservation groups have started installing nest boxes to facilitate breeding. For those species that will use man-made structures, programs to install nest boxes or platforms can have positive effects on population sizes. For the many species that depend on tree cavities or other natural nest sites, only efforts to protect their habitat will ultimately help the owls.
Campbell, B. & E. Lack, eds. 1985. A dictionary of birds. Buteo Books, Vermillion, South Dakota.
del Hoyo, J., Elliott, A., & J. Sargatal. 1992. Handbook of the birds of the world, volume 5. Lynx Edicions, Barcelona.
Feduccia, A. 1999. The origin and evolution of birds. Yale University Press, New Haven.
Johnsgard, P.A. 1998. North American owls: biology and natural history. Smithsonian Inst. Press, Washington.
Sibley & Ahlquist. 1990. Phylogeny & classification of birds: a study in molecular evolution. Yale Univ. Press, New Haven.
Thomson, A. 1964. A new dictionary of birds. British Ornithologists' Union. McGraw-Hill Book Co., NY.
Contributors
Danielle Cholewiak (author).

Question: what is another name for the australian owls

Question: what nationality are the frogmouths owls

Question: what is the most common bird in the world

Question: what is the largest bird in the world

Question: australian owls are better known as what

Question: what are the two most famous owls in the world

Question: where are australian owls and frogmouths owls from

Question: what is the nickname of australian owls


செனிகல் குடியரசு (Republic of Senegal) மேற்கு ஆப்பிரிக்காவில், செனிகல் நதியின் தெற்கில் அமைந்துள்ள ஒரு நாடாகும். மேற்கில் அத்லாந்திக் சமுத்திரமும், வடக்கில் மௌரித்தானியாவும், கிழக்கில் மாலியும், தெற்கில் கினியாவும், கினி-பிசாவும் எல்லைகளாக உள்ளன. செனிகல் கிட்டத்தட்ட அனைத்துப் பக்கத்தாலும் காம்பியா நாட்டைச் சூழ, கடற்கரையிலிருந்து 300 கிமீ வரை உள்ளே நீண்டு செல்லும் ஒடுங்கிய நிலப் பகுதியாக  அமைத்துள்ளது. கேப் வேர்டே தீவுகள் செனகல் கரையிலிருந்து 500 கிமீ க்கு அப்பால் அமைந்துள்ளது.

 வெளியிணைப்புகள்
 Gouvernement du Sénégal - உத்தியோகபூர்வ அரசாங்கத் தளம்  (பிரெஞ்சு மொழியில்)

பகுப்பு:மேற்கு ஆப்பிரிக்க நாடுகள்
பகுப்பு:செனிகல்
பகுப்பு:ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உறுப்பு நாடுகள்

Publications Gouvernement du Sénégal - The Government of the Republic (in French)

வெளியிணைப்புகள்

உத்தியோகபூர்வ

INSTITUTIONS
Président de la République
Sénat
Gouvernement
Conseil constitutionnel
Conseil d'Etat
Cour de Cassation
Médiature
Cour des Comptes
Cours et tribunaux
ADMINISTRATION
Ministères
Annuaire des services
administratifs
Guide des procédures
TEXTES ET RAPPORTS
Textes officiels
Rapports publics
En bref : présentation, indicateurs clés
Les grands projets de l'Etat
Les politiques et programmes de développement.
Informations et ressources pour investir au Sénégal.
Le Sénégal et les relations sous-régionales
Le Sénégal et les relations internationales
ACTUALITÉS
Quoi de neuf
Conseils des ministres
Communiqués officiels
MÉDIAS
Organismes et médias
publics et parapublics
SYSTÈMES D'INFORMATION
MÉTÉO
Temps du jour
Températures
Précipitations
© Gouvernement
du Sénégal
Webmaster

Question: what does gouvernement du sénégal mean in french

அரசாங்கத் தளம்

Question: what is the name of the government of the republic

Question: what language does the government of the republic speak

Question: in what language is the government of the republic spoken

பிரெஞ்சு மொழியில்

Question: what is the gouvernement du sénégal

Question: what is the french translation of gouvernement du sénégal

Publications Gouvernement du Sénégal - The Government of the Republic ( in French )


கரியன் காகம்

கரியன் காகம் (Carrion Crow), கோர்வஸ் கொரோனேயை Raven இலிருந்து அதன் அளவாலும், Hooded காகத்திலிருந்து அதன் உடல் நிறத்தாலும் வேறுபடுத்தி அறியமுடியும். எனினும், இதற்கும் Rookக்குமிடையே வேறுபாடு காண்பதில் அடிக்கடி குழப்பம் உண்டாவதுண்டு. காகத்தின் சொண்டு கனமானதாக இருப்பதால் கட்டையாகத் தோற்றும். முதிர்ந்த Rook இல் மூக்குத் துவாரம் வெறுமையாக இருக்கும், ஆனால் காகத்தில் அதன் எல்லா வயதிலும் மூக்குத்துவாரம் தும்பு போன்ற இறகுகளினால் மூடப்பட்டிருக்கும்.

thumb|left|பரவலைக் காட்டும் உலகப்படம்

இந்த வகை, கிழக்காசியாவில் காணப்படும், தொடர்புள்ள C. c. ஒரியெண்டலிஸ் உடன், மேற்கு மற்றும் மத்திய ஐரோப்பாவில் வாழுகின்றது. இந்த இரண்டு வகைகளுக்கிடையிலான பிரிவு கடைசி பனி உலகில் இடம் பெற்றதாக நம்பப்படுகின்றது. இவையிரண்டுக்குமிடையிலான இடைவெளியை, நெருக்கமான தொடர்புள்ள Hooded Crow (தற்போது தனி "வகை" அந்தஸ்து கொடுக்கப்பட்டுள்ளது) நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்விரண்டு வடிவங்களுக்குமிடையிலான எல்லைகளில், இவற்றுக்கிடையிலான கலப்பினங்கள் உருவாவது, இவை இரண்டுக்குமிடையிலான பரம்பரையியல் தொடர்புகளைக் காட்டுகின்றது.

கரியன் காகத்தின் உடல் நிறம், பச்சை அல்லது ஊதாப் பளபளப்புடன் கூடிய கறுப்பாகும். ஆனால் பளபளப்பு பனி யுகம்Rook இலும் கூடிய பச்சையானது. சொண்டு, கால்கள், பாதங்கள் என்பனவும் கறுப்பு நிறமே.

Rook பொதுவாகச் சேர்ந்து வாழ்வது. கரியன் காகம் தனிமையில் வாழ்வது. ரூக்குகள் எப்போதாவது தனியான மரங்களில் கூடு கட்டுகின்றன. காகங்கள் Rookகுகளுடன் சேர்ந்து உணவுண்ணக்கூடும். மேலும், காகங்கள் குளிர்காலத் தங்குமிடங்களில் சேர்ந்து வாழுகின்றன. இவற்றிடையே முக்கிய வேறுபாடு இவற்றின் குரலாகும். Rookகுகள் "கா" என்று கரைய, காகங்கள் pawk, pawk என்று சத்தம் எழுப்புகின்றன. அடித்தொண்டையிலிருந்து வரும் சிறிது அதிர்வுள்ள சத்தம், Rookகுகளின் சத்தங்களிலிருந்து வேறானது.

இப் பறவை அதிகம் சத்தம் எழுப்பிக்கொண்டிருப்பது. மரக்கிளையில் இருந்துகொண்டு தொடராகக் கரையும். ஒரு தொடரில் விரைவாக அடுத்தடுத்து மூன்று அல்லது நான்கு முறை ஒலியெழுப்பும், அடுத்தடுத்த தொடர்களிடையே சிறிது இடைவெளியிருக்கும். சிறகடிப்பு, ரூக்இன் சிறகடிப்பைக் காட்டிலும் மெதுவாகவும், நிதானமானதாகவும் இருக்கும்.

எல்லாவித அழுகும் உடல்களையும் தின்னும் வழக்கமுள்ளதாயினும், அதனால் பிடிக்கக்கூடிய சிறிய விலங்குகளைக் கொன்றும் தின்னக்கூடியது, அத்துடன் முட்டைகளைத் திருடித் தின்பதையும் வழக்கமாகக் கொண்டது. காகங்கள் இயற்கையில் தோட்டிகள், இதனால்தான், வீட்டுக் கழிவுகளை உண்பதற்காக மனிதர்கள் வாழும் இடங்களில் அடிக்கடி காணப்படுகின்றன.

மலையுச்சிகளின் தொங்குபாறைகளில் இவை கூடுகட்டுகின்றன, ஆனால் உள்நாடுகளில் மரங்களிலேயே கூடுகளை அமைக்கின்றன. இக் கூடுகள் raven களுடையதிப் போலவே இருந்தாலும், அளவிற் சிறியவை. நான்கு முதல் ஐந்து வரையிலான முட்டைகளைப் பெரும்பாலும் ஏப்ரல் மாதத்திற்குப் பின்னரே இடுகின்றன. முட்டைகள், நீல அல்லது பச்சைப் பின்னணியில் மண்ணிறப் புள்ளிகளைக் கொண்டவையாக உள்ளன. முட்டையிலிருந்து வெளிவந்து ஆறு வாரகாலத்துக்குள், குஞ்சுகள் சிறகு முளைத்துப் பறக்கத் தயாராகிவிடுகின்றன.

முன்னைய வருடங்களில் பொரித்த குஞ்சுகள் அவ்விடத்திலேயே இருந்து புதிய குஞ்சுகளை வளர்க்க உதவுகின்றன. அவை உணவு சேகரித்துக் குஞ்சுகளுக்குக் கொடுப்பதில் பெற்றோருக்கு உதவுகின்றன.

 புகைப்பட இணைப்புகள்:
 Good profile shot
 புகைப்பட வரிசை
 கரியன் காகம்
 கரியன் காகத்தின் மண்டையோடு

 மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:காக்கைகள்

and the cage.

with the mountains.

Question: what is the name for a good photo series

புகைப்பட இணைப்புகள் : Good profile shot புகைப்பட வரிசை

and the cage.

with the mountains.

Question: where is the cage located on a photo

and the cage.

with the mountains.

Question: what is the name of the cage in a good shot

and the cage.

with the mountains.

Question: what is the purpose of a good photo series

and the cage.

with the mountains.

Question: what are the main features of a good photo series

கரியன் காகம் கரியன் காகத்தின்

and the cage.

with the mountains.

Question: where was the cage located

and the cage.

with the mountains.

Photo Connections : Good Profile Shot Photo Series Screenshots

கரியன் காகத்தின்

Photo Connections: Good Profile Shot Photo Series Screenshots and the cage. with the mountains.


thumb|Acridotheres tristis

சாதாரண மைனா [Common myna (Acridotheres tristis)] அல்லது நாகணவாய் என்பது தென்னாசியாவில் ஆப்கானிஸ்தானிலிருந்து இந்தியா, இலங்கை வரையான நாடுகளில் காணப்படும் நாகணவாய் இனமாகும். இது மனிதக் குரலில் அளவம் (குரல்போலி) செய்யக்கூடியது என்பதால் 'பேசும் மைனா' எனவும் அழக்கப்படுகிறது.

மேற்கோள்கள்

 வெளி இணைப்புகள்
 சாதாரண மைனா காணொளிகள், படிமங்கள் மற்றும் ஒலி
இந்திய மைனா

சாதாரண மைனா காணொளி
 ANU இந்திய சாதாரண மைனா

பகுப்பு:மைனா

External connections Signature Mines, screens and light this Mines Signature Mines Signature ANU this Signature Mines

Starlings (Sturnidae)
Common Myna (Acridotheres tristis) - HBW 14, p. 735
French: Martin triste
German:
Spanish: Miná Común
Other common names: Indian/House Myna, Locust Starling
Taxonomy: Paradisea tristis Linnaeus, 1766, Philippines; error = India.
Races perhaps intergrade to some extent in SW India (Kerala). Two subspecies recognized.
Subspecies and Distribution:
- tristis ( Linnaeus, 1766) - Turkmenistan, Uzbekistan, S Kazakhstan and Tajikistan S to SE Iran, Afghanistan and almost entire Indian Subcontinent S from Himalayan foothills (except Sri Lanka), thence E to Myanmar, S China (Yunnan and Hainan), Thailand, Indochina, Malay Peninsula and Singapore.
- melanosternus Legge, 1879 - Sri Lanka.
- Least ConcernEnlarge map
VideosSee all 46 videos
- A bird drinking at the National Park's restaurant Khao Yai National Park, North Eastern Thailand, Thailand (ssp tristis)
Josep del Hoyo 19 November 2004 5 years ago 35 sec 4.2
- Two views of a bird eating the pulp of a papaya. Thattekad Bird Sanctuary, Ernakulam District, Kerala, India (ssp tristis)
Josep del Hoyo 30 November 2009 1 year ago 40 sec 4.2
- Two adults moving around goats, feeding and calling once. Sippighat, South Andaman, Andaman Islands, Andaman and Nicobar (ssp tristis)
Josep del Hoyo 14 December 2009 1 year ago 31 sec 4
- Two birds feeding on papaya and bananas, sharing the tree with a Jungle Myna at the biginning. Thattekad Bird Sanctuary, Ernakulam District, Kerala, India (ssp tristis)
Josep del Hoyo 30 November 2009 1 year ago 46 sec 4
- An adult perched on the back of a Water Buffalo Bandhavgarh National Park, Madhya Pradesh, India (ssp tristis)
Anna Motis 27 April 2003 7 years ago 17 sec 4
- A immature bird at the feeder. Kaeng Krachan National Park, Western Thailand, Thailand
Yoel Jimenez 14 November 2010 19 weeks ago 19 sec 3.9
PhotosSee all 36 photos
- an introduced species Cairns Esplenade, Cairns, Queensland, Australia
Georges Olioso 18 September 2007 1 year ago 4.3
- Looking for insects in the dead mangroves Al Wakra Beach, Qatar
John A Thompson 29 June 2010 46 weeks ago 4.2
- A bird walking on the ground. Al Safa Park, Dubai Emirate, United Arab Emirates
Fran Trabalon 3 January 2010 33 weeks ago 4.2
- In flight Al Wakra Beach, Qatar
John A Thompson 27 September 2009 47 weeks ago 4
- A bird on a branch. Smriti Van, Jaipur District, Rajasthan, India
Mital Patel 31 March 2009 1 year ago 4
- Common Myna (Acridotheres tristis) Hawaii, Hawaiian Islands
Dani Valverde 15 April 2009 16 weeks ago 3.9
Sounds6 recordings
- Four different calls during breeding period Jaipur District, Rajasthan, India
RAM GOPAL SONI 1 May 2006 1 year ago 4.7
- A bird giving long chrping calls from a tree Jaipur District, Rajasthan, India
RAM GOPAL SONI 1 November 2009 1 year ago 4.7
- Different loud sweet calls Jaipur District, Rajasthan, India
RAM GOPAL SONI 1 June 2006 1 year ago 4.5
- A flock roosting, mixed with Jungle Mynas. Ranganathittu Bird Sanctuary, Karnataka, India (ssp tristis)
Josep del Hoyo 11 December 2009 1 year ago 4
- A 75 seconds sequence of calls of a group of birds. Thattekad Bird Sanctuary, Ernakulam District, Kerala, India (ssp tristis)
Josep del Hoyo 30 November 2009 1 year ago 4
- Calls of birds over a canal Kerala, India (ssp tristis)
Stuart Fisher 5 February 2006 2 years ago 4

Question: signature mines are made by what type of connections

Question: what type of connections do signature mines have

Question: what are two examples of external connections

மற்றும் ஒலி இந்திய மைனா சாதாரண மைனா

Question: what is the name of the signature mines

Question: what kind of light is used to create signature mines

Question: the signature mines of which country are known as the'signature mines'

Question: what are the components of signature mines

சாதாரண மைனா காணொளிகள் , படிமங்கள் மற்றும் ஒலி இந்திய மைனா சாதாரண மைனா

Question: what kind of mines are signature mines

External connections Signature Mines , screens and light this Mines Signature Mines Signature ANU this Signature Mines

This website
describes the Common Indian Myna, Acridotheres tristis,
explains why it is a problem, and what is being done
to control it.
Topics
Identification: Mynas and Miners.
How to tell the Common Indian Myna from the Noisy Miner,
an Australian native bird. Miners were named after mynas
because they looked alike to European settlers. The
name myna comes from the Hindi maina.
Why are mynas a problem? In eastern Australia feral mynas have become a major
urban nuisance, pose potential health risks to humans
and livestock and have serious, negative impacts on
biodiversity. Mynas are listed by the World Conservation
Union as one of the World’s 100 Worst Invasive
Species.
Are Mynas Spreading?
Maps of the distribution of mynas in eastern Australia
and estimates of their numbers in the Australian Capital
Territory. A pair of mynas recently reached Tasmania
by ferry and another bird travelled to Perth on a truck.
Is it possible to Minimise Mynas?
Describes options for controlling mynas, a species-specific,
selective trap and the results of a pilot trial to minimise
mynas in Canberra in 2002-3. Poisoning is not a good
way to get rid of mynas because of the serious risks
to non-target wildlife and domestic animals.
Trapping Mynas. Mynas
are intelligent and wary birds, with excellent communication.
They learn quickly to avoid threatening situations through
their own experience and by observing others. Free-feeding
and no harassment are essential for successful trapping. Plans for traps.
Disposal: Killing Mynas Safely
and Humanely. Mynas in Australia are feral
animals that can be legally destroyed, but are protected
by law from cruelty. This page describes how trapped
mynas are humanely killed by a method that is considered
to be humane by animal welfare organizations around
the world.
Monitoring Mynas. If
you intend to minimise mynas you need to monitor myna
numbers, before and after trapping to know if you have
succeeded. Describes two simple, but reliable methods
of estimating myna numbers.
Great Nest Box Project. The ANU Great Nest Box project is giving away free nesting boxes to approved homes.
More Information? This
website contains all the information we have on mynas
at present. New information is made available as it
comes to hand. We value your interest but advise that,
due to limited resources, it is not possible for us
to respond to all queries individually.


கைலாயமாலை என்பது யாழ்ப்பாண வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் முதல் நூலாகக் கொள்ளும் நூல்களில் ஒன்றாகும். ஒல்லாந்தர் யாழ்ப்பாணத்தை ஆண்ட காலத்தில், யாழ்ப்பாண வரலாற்று நூலான யாழ்ப்பாண வைபவமாலையை எழுதிய மயில்வாகனப் புலவர் தான் பயன்படுத்திய முதனூல்களில் ஒன்றாகக் கைலாய மாலையையும் குறிப்பிட்டுள்ளார். இது யாழ்ப்பாணத் தமிழரசர் காலத்தில் உறையூரைச் சேர்ந்த செந்தியப்பன் என்பவருடைய மகனான முத்துராசக் கவிராசர் என்பவரால் பாடப்பட்டது. நல்லூர் கைலாசநாதர் கோயிலில் எழுந்தருளியுள்ள கைலாசநாதப் பெருமான் மேல் பாடப்பட்டதாகத் தோன்றினும், யாழ்ப்பாண அரசன் செகராசசேகரனின் புகழ் பாடுவதற்கான நூலே இதுவென்று கருதப்படுகின்றது. யாழ்ப்பாணத்தில் ஐரோப்பியர் ஆட்சிக் காலத்துக்குமுன் எழுதப்பட்டு இன்றும் கிடைக்ககூடிய மிகச் சில நூல்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். இது ஆறுமுக நாவலரின் தமையனார் மகன் த. கைலாசபிள்ளை அவர்களால் அச்சிடப்பட்டது.

 காலம்
யாழ்ப்பாணத்தில் ஐரோப்பியர் ஆட்சி தொடங்குவதற்கு முன்பே இந்நூல் எழுதப்பட்டது என்பது யாழ்ப்பாண வரலாற்றாளர்களின் பொதுக் கருத்தாக இருந்தாலும், துல்லியமாக இதன் காலத்தை அறுதியிட்டுச் சொல்வதற்கான சான்றுகள் இதுவரை கிடைக்கவில்லை.

போர்த்துக்கேயர் யாழ்ப்பாணத்தைக் கைப்பற்றுவதற்குச் சற்று முன்னர், 1604 ஆம் ஆண்டுக்கும் 1619 ஆம் ஆண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில், கைலாசநாதர் கோயில் கட்டப்பட்டு, இந்நூலும் எழுதப்பட்டிருக்கலாம் என்பது இராசநாயக முதலியாரின் கருத்து. காசி நகரத்துக் கங்காதரரை அனுப்பும்படி சேதுபதிக்குச் செய்தி அனுப்பிய தகவல் நூலில் காணப்படுகிறது. நாயக்க அரசன் முத்துக்கிருட்டின நாயக்கர், 1604 ஆம் ஆண்டில், உடையான் சேதுபதி எனப்படும் சடையப்ப தேவரை முதன் முதலாக இராமநாதபுரத்துக்குத் தலைவராக நியமித்தார் என்பதால், இந்நூல் அந்த ஆண்டுக்குப் பின்னர் எழுதப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது அவரது வாதம்.நடராசன், பி., முத்துராச கவிராயரின் கைலாயமாலை, செட்டியார் அச்சகம், யாழ்ப்பாணம், 1983, பக். vi.

ஆனாலும், சேதுபதி என்னும் விருதுப் பெயர் நீண்ட காலமாகவே இருந்து வருவதாகவும், 15 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கப் பகுதியிலேயே சேதுபதிகளுக்கும், யாழ்ப்பாணத்து அரசர்களுக்கும் தொடர்புகள் இருந்தன என்றும் பிற அறிஞர்கள் எடுத்துக்காட்டியுள்ளனர். கிபி 1260 ஆம் ஆண்டுக்குப் பின்னர் முதலாம் ஆரியச் சக்கரவர்த்தி காலத்திலேயே இந்நூல் எழுந்திருக்கலாம் என்று சி. பத்மநாதன் கருத்து வெளியிட்டுள்ளார்.

 அமைப்பு
இந்நூல் செய்யுள் வடிவில் அமைந்தது. வெண்பா வடிவில் அமைந்துள்ள காப்புச் செய்யுள் நீங்கலாக, இரண்டிரண்டு அடிகளால் ஆன 310  கண்ணிகளால் இந்நூல் ஆக்கப்பட்டுள்ளது. பாடுபொருளையும், யாப்பிலக்கணத்தையும் பொறுத்தவரை இந்நூல் மெய்க்கீர்த்திமாலை, உலா ஆகிய சிற்றிலக்கிய வகைகளின் கலவையாக அமைந்துள்ளது.நடராசன், பி., முத்துராச கவிராயரின் கைலாயமாலை, செட்டியார் அச்சகம், யாழ்ப்பாணம், 1983, பக். v.

கைலாயமாலையை அதன் உள்ளடக்க அடிப்படையில் மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம். முதற் கண்ணி தொடக்கம் 46 ஆவது கண்ணி வரையிலான முதற் பகுதி, செகராசசேகர மன்னனுக்கு முற்பட்ட கால நிகழ்வுகளைக் கூறுகிறது. கதிரமலையில் இருந்து அரசாண்ட வாலசிங்கன், நரசிங்கராசன் ஆகிய மன்னர்கள் குறித்தும்,
நரசிங்கராசனின் முன் யாழ்ப்பாணன் ஒருவன் யாழ் இசைத்து நகரொன்றைப் பரிசாகப் பெற்றது குறித்தும், அதனால் அந்நகர் யாழ்ப்பாணம் எனப் பெயர் பெற்றது குறித்தும், அந்நகரை யாழ்ப்பாணன் அரசாண்டு இறந்ததன் பின்னர் அது அரசனின்றித் தளம்பியது குறித்ததுமான செய்திகள் இப்பகுதியில் சுருக்கமாக இடம்பெறுகின்றன. 47 ஆம் கண்ணியிலிருந்து 211 ஆம் கண்ணி வரையிலான இரண்டாம் பகுதியில் செகராசசேகரனின் பெருமைகள், அவனை யாழ்ப்பாணத்தை ஆள அழைத்து வந்தமை, நல்லூர் நகரத்தை அமைத்து ஆட்சி செய்தது ஆகிய விடயங்கள் கூறப்படுகின்றன. இதற்குப் பிற்பட்ட மூன்றாம் பகுதி, செகராசசேகர மன்னன் கைலாயநாதர் கோயிலைக் கட்டிக் குடமுழுக்குச் செய்வித்தது தொடர்பான விடயங்களை உள்ளடக்குகிறது.

 உசாத்துணை

வெளியிணைப்பு
கைலாய மாலை - மின்னூல்

பகுப்பு:ஈழத்து நூல்கள்
பகுப்பு:யாழ்ப்பாண வரலாறு

This is one of the greatest things in the world, and this is one of the greatest things in the world, and this is one of the greatest things in the world, and this is one of the greatest things in the world.

"யாழ்ப்பாணத்தில்

காலத்துக்குமுன்

கிடைக்ககூடிய

Question: what is the opinion of this movie

Question: what is the significance of this காய

Question: what is one of the greatest things in the world

This is one of the greatest things in the world , and this is one of the greatest things in the world , and this is one of the greatest things in the world , and this is one of the greatest things in the world .