சங்க இலக்கியம்

சங்க இலக்கியம் ஓர் எடுத்துக்காட்டு

யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்;
தீதும், நன்றும், பிறர் தர வாரா;
நோதலும், தணிதலும், அவற்றோர் அன்ன;
சாதலும் புதுவது அன்றே! வாழ்தல்
இனிது என மகிழ்ந்தன்றும் இலமே! முனிவின்
இன்னாது என்றலும் இலமே! மின்னொடு
வானம் தண் துளி தலைஇ ஆனாது,
கல்பொருது இரங்கும், மல்லல் பேர்யாற்று
நீர்வழிப் படூஉம் புனை போல், ஆருயிர்
முறைவழிப் படூஉம் என்பது திறவோர்
காட்சியில் தெளிந்தனம் ஆகலின், மாட்சியில்
பெரியோரை வியத்தலும் இலமே!
சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே!
-கணியன் பூங்குன்றனார்
(புறநானூறு - 192)

சங்க இலக்கியம் (Sangam literature) எனப்படுவது தமிழில் கி.மு. 500-இல் இருந்து கி.பி. 200 வரை உள்ள காலப்பகுதியில் எழுதப்பட்ட செவ்வியல் இலக்கியங்கள் ஆகும். சங்க இலக்கியம் தற்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வரை 473 புலவர்களால் எழுதப்பட்ட 2381 பாடல்களைக் கொண்டுள்ளது. இப்புலவர்களுள் பல தரப்பட்ட தொழில் நிலையுள்ளோரும் பெண்களும், நாடாளும் மன்னரும் உண்டு. சங்க இலக்கியங்கள் அக்காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த தமிழர்களின் தினசரி வாழ்க்கை நிலைமைகளைப் படம்பிடித்துக் காட்டுவதாய் உள்ளன. பண்டைத்தமிழரது காதல், போர், வீரம், ஆட்சியமைப்பு, வணிகம் போன்ற நடப்புகளைச் சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் அறியத்தருகின்றன.

19 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த தமிழ் அறிஞர்களான சி. வை. தாமோதரம்பிள்ளை, உ. வே. சாமிநாதையர் ஆகியோரின் முயற்சியினால் சங்க இலக்கியங்கள் அச்சுருப் பெற்றன. சங்க இலக்கியங்கள் எட்டுத்தொகை நூல்கள்,பத்துப்பாட்டு நூல்கள் பதினெண் மேற்க்கணக்கு நூல்கள் எனவும்; சங்கமருவிய நூல்கள் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் என பெரும்பிரிவுகளாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.

 எட்டுத்தொகை நூல்கள்
நூல்
காலம்
இயற்றியவர்

எட்டுத்தொகை நூல்கள்

நற்றிணை

குறுந்தொகை

ஐங்குறுநூறு

கபிலர்

பதிற்றுப்பத்து

பரிபாடல்

கலித்தொகை

நல்லந்துவனார் முதலிய பலர்

அகநானூறு

 பலர்

புறநானூறு

பலர்

பத்துப்பாட்டு நூல்கள்
பத்துப்பாட்டு நூல்கள்

திருமுருகாற்றுப்படை
எட்டாம் நூ.ஆ.
நக்கீரர்

பொருநராற்றுப்படை

முடத்தாமக்கண்ணியார்

சிறுபாணாற்றுப்படை
4 - 6ஆம் நூ.ஆ.
நற்றாத்தனார்

பெரும்பாணாற்றுப்படை

கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார்

நெடுநல்வாடை
2 - 4ஆம் நூ.ஆ.
நக்கீரர்

குறிஞ்சிப் பாட்டு

கபிலர்

முல்லைப்பாட்டு

நப்பூதனார்

மதுரைக் காஞ்சி
இரண்டாவது,நான்காவது நூ.ஆ.
மாங்குடி மருதனார்

பட்டினப் பாலை
மூன்றாம் நூ.ஆ.
கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார்

மலைபடுகடாம்
இரண்டாவது,நான்காவது நூ.ஆ.
பெருங்குன்றூர்ப் பெருங்கௌசிகனார்

 பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள்
பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள்

திருக்குறள்
கிமு முதல் நூ.ஆ. முதல் கிபி ஐந்தாம் நூ.ஆ.
திருவள்ளுவர்

நான்மணிக்கடிகை
ஆறாம் நூ.ஆ.
விளம்பி நாகனார்

இன்னா நாற்பது
5ஆம் நூ.ஆ.
கபிலதேவர்

இனியவை நாற்பது
ஐந்தாம் நூ.ஆ.
பூதஞ்சேந்தனார்

களவழி நாற்பது
ஐந்தாம் நூ.ஆ.
பொய்கையார்

திரிகடுகம்
நான்கவது நூ.ஆ.
நல்லாதனார்

ஆசாரக்கோவை
7ஆம் நூ.ஆ.
பெருவாயின் முள்ளியார்

பழமொழி நானூறு
6ஆம் நூ.ஆ.
மூன்றுரை அரையனார்

சிறுபஞ்சமூலம்
6ஆம் நூ.ஆ.
காரியாசான்

முதுமொழிக்காஞ்சி
4ஆம் நூ.ஆ.
கூடலூர் கிழார்

ஏலாதி
6ஆம் நூ.ஆ.
கணிமேதாவியார்

கார் நாற்பது
6ஆம் நூ.ஆ.
கண்ணன் கூத்தனார்

ஐந்திணை ஐம்பது
6ஆம் நூ.ஆ.
மாறன் பொறையனார்

திணைமொழி ஐம்பது
6ஆம் நூ.ஆ.
கண்ணன் சேந்தனார்

ஐந்திணை எழுபது
6ஆம் நூ.ஆ.
மூவாதியார்

திணைமாலை நூற்றைம்பது
6ஆம் நூ.ஆ.
கணிமேதாவியார்

கைந்நிலை
6ஆம் நூ.ஆ.
புல்லங்காடனார்

நாலடியார்
7ஆம் நூ.ஆ.
சமணமுனிவர்கள் பலர்

 இவற்றையும் பார்க்கவும்
 தமிழ் இலக்கியம்
 சங்கம் மருவிய காலம்
 சங்க காலப் புலவர்கள்
 எட்டுத்தொகை தொகுப்பு

 மேற்கோள்கள்

 வெளி இணைப்புகள்
 மதுரைத் திட்டம்

 சங்க இலக்கிய ஆய்வுக் கட்டுரைகள்
 கூடல்
 சங்க இலக்கிய ஆய்வுக் கட்டுரைகள்-தமிழ் எழுத்தாளர்கள்
 மனையுறை குருவிகளின் காதல்.
 இம்மென் கீரனார்.
 சங்கஇலக்கிய ஊர்ப்பெயர்கள் ஆய்வு(சிறப்பாய்வு- உறையூர்)
சங்க இலக்கியத்தில் மனித நேயம்.
திவ்வியப் பிரபந்த மணிமாலைகள் 108 (96 சிற்றிலக்கிய வகைகளும், அதில் இலக்கணம் மட்டுமே உள்ள 32 சிற்றிலக்கிய வகைகளுக்கு புதிய இலக்கியமும் பாடப்பெற்றுள்ள நூல்)

பகுப்பு:சங்க இலக்கியம்
பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு பண்பாட்டு வரலாறு

500 to B.B.

Primary tabs
- 1.2 முச்சங்கங்கள்
பாண்டிய மன்னர்கள் தொடக்கத்தில் கடல்கொண்ட தென்மதுரையைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்டனர். அங்கு, தமிழ் அறிஞர் பெருமக்களைக் கொண்டு தமிழ் இலக்கிய ஆய்வும், செய்யுள் இயற்றுதலும் நடைபெற்றன. அதுவே முதற் சங்கம் எனப்பட்டது.
தென்மதுரை கடல் பெருக்கெடுத்து வந்ததால் அழிந்தது. அதன் பிறகு கபாடபுரம் என்ற ஊரைத் தலைநகராகக் கொண்டு பாண்டியர்கள் ஆண்டார்கள். அங்கும் ஒரு தமிழ்ச் சங்கம் தொடங்கப்பட்டுப் புலவர்களும், அரசர்களும் தமிழ் ஆய்ந்தனர். இது இடைச் சங்கம் என்று அழைக்கப் பட்டது.
கபாடபுரமும் கடலால் அழிவுற்ற பிறகு இன்றைய மதுரைக்குப் பாண்டியர் தலைநகரை மாற்றினர். இங்கும் ஒரு தமிழ்ச் சங்கம் தொடங்கப் பெற்று கி.பி.200 வரை நடைபெற்றது. இது கடைச்சங்கம் என்று அழைக்கப்பட்டது.
இவ்வாறு மூன்று சங்கங்கள் நடத்தப் பெற்று, புலவர்களும், அரசர்களும் பல்வேறு செய்யுட்களைப் பாடி, தமிழை வளர்த்தனர். இம் முச்சங்கங்களின் காலமே சங்க காலம் என்று இன்றுவரை அழைக்கப்படுகிறது. இனி ஒவ்வொரு சங்கம் பற்றியும் விவரமாகக் காணலாம்.
சங்கம் என்ற பெயரை முதலில் ஆராய்வோம். சங்க இலக்கியங்கள் என்று சொல்லப்படுகின்ற எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு இலக்கியங்களில் சங்கம் என்ற சொல்லே பயன்படுத்தப்படவில்லை. கி.பி.400 வாக்கில் வச்சிரநந்தி என்பவர் நான்காம் சங்கம் தொடங்கினார். பிறகு சமணத் துறவிகள் சங்கம் என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்திச் சமயத் தொண்டு ஆற்றினர். அந்தச் சொல்லைத் தான் பிற்கால இலக்கிய ஆசிரியர்கள் கி.பி.200க்கு முன் தோன்றிய இலக்கியங்களைச் சங்க இலக்கியங்கள் என்று அழைத்தனர். பாண்டிய மன்னர்கள் புலவர்களைக் கூட்டி வைத்துத் தமிழாய்ந்து, செய்யுட்கள் இயற்றிய அவையைச் சங்கம் என்று கூறினர்.
மதுரையில் சங்கம் போன்ற அமைப்பு ஒன்று இருந்ததைத் தமிழ் இலக்கியங்கள் பல்வேறு பெயர்களில் சுட்டுகின்றன. பத்துப்பாட்டில் ஒன்றான சிறுபாணாற்றுப்படை,
தமிழ்நிலை பெற்ற தாங்கரு மரபின்
மகிழ்நனை மறுகின் மதுரை(அடிகள் 66-67)
என்று கூறுகிறது. இதை வைத்துப் பார்க்கும் போது மதுரையில் தமிழ் நிலை பெற்றிருந்தது என்பது புலனாகிறது. மதுரைக் காஞ்சி எனும் இலக்கியம்
தொல்லாணை நல்லாசிரியர்
புணர்கூட்டுண்ட புகழ்சால் சிறப்பின்
நிலந்தரு திருவின் நெடியோன்(அடிகள் 761-763)
என்று கூறுவதைக் காணும்போது நிலந்தரு திருவின் நெடியோன் என்ற பாண்டியன் அவையில் புலவர்கள் ஒருங்கிணைந்து செய்யுள் இயற்றினர் எனப் புலனாகிறது.
புறநானூற்றில் 72ஆம் பாடல்,
ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி
மாங்குடி மருதன் தலைவனாக
உலகமொடு நிலைஇய பலர்புகழ் சிறப்பின்
புலவர் பாடாது வரைகஎன் நிலவரை
என்று கூறுகிறது. இதில் சங்கத்துத் தலைவராக மாங்குடி மருதன் என்னும் புலவர் இருந்ததும், புலவர்கள் செய்யுள் பாடியதும் கூறப்பட்டுள்ளது.
காப்பிய இலக்கியமாகிய சிலப்பதிகாரம் “தென்தமிழ் நன்நாட்டுத் தீதுதீர் மதுரை” என்றும், மணிமேகலை “தென்தமிழ் மதுரைச் செழுங்கலைப் பாவாய்” என்றும் கூறுகிறது.
கி.பி. 600 வாக்கில் வாழ்ந்த திருநாவுக்கரசர் சிவபெருமானைச் சங்கத்தோடு இணைத்து போற்றிப் பாடுகிறார். தருமி என்னும் ஏழைப் புலவனுக்குக் ‘கொங்குதேர் வாழ்க்கை’ என்ற குறுந்தொகைப் பாடலை எழுதிக் கொடுத்தார் என்பதை,
நன்பாட்டுப் புலவனாய்ச் சங்கமேறி
நற்கனகக்கிழி தருமிக்கு அருளினோன்காண் (6.76.3)
என்று கூறுகின்றார்.
திருநாவுக்கரசருக்குப் பின் வந்த பல்வேறு இலக்கிய ஆசிரியர்களும் சங்கம் என்ற சொல்லையே பயன்படுத்துகின்றனர்.
சின்னமனூர்ச் செப்பேடு, சங்கத்தில் இலக்கியம் இயற்றும் பணியோடு, மொழிபெயர்ப்புப் பணியும் நடைபெற்றதாக ஒரு செய்தியைக் கூறுகிறது.
மாபாரதம் தமிழ்ப்படுத்தும்
மதுராபுரிச் சங்கம் வைத்தும்
என்று கூறுவதால் மகாபாரதத்தைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்த பணியும் சங்கத்தில் நடந்ததை நாம் அறிகிறோம்.
வடமொழி இலக்கியமாகிய வால்மீகி இராமாயணம் சங்கம் இருந்தமைக்குச் சான்றாக விளங்குகின்றது. அந்த இலக்கியத்தில் சீதையைத் தேடச் சென்ற வானரரை நோக்கிச் சுக்கிரீவன் “பொதிகை மலையில் அகத்திய முனிவரின் தமிழ்ச் சங்கம் உள்ளது; அதனைக் காண்பீர்” என்று கூறியதாக வருகிறது. பிளினி, தாலமி போன்ற மேலைநாட்டு அறிஞர்களும் சங்கம் பற்றி உரைக்கின்றனர். இலங்கை வரலாற்று நூல்களான மகாவம்சம், இராஜாவளி, இராஜரத்னாகிரி போன்ற நூல்களும் சங்கம் இருந்தமைக்குச் சான்று பகர்கின்றன.
கடல் கொண்ட தென்மதுரையில் பாண்டிய மன்னர்களால் நிறுவப் பெற்ற சங்கம் தான் முதற்சங்கமாகும். இச்சங்கத்தை நிறுவிய மன்னன் காய்சின வழுதி என்பவனாவான். காய்சின வழுதி முதலாகக் கடுங்கோன் என்ற பாண்டிய மன்னன் ஈறாக 89அரசர்கள் 4440 ஆண்டுகள் இச்சங்கத்தை நடத்தியதாக இறையனார்களவியல் உரை கூறுகிறது.
இச்சங்கத்தில் அகத்தியர், திரிபுரம் எரித்த விரிசடைக் கடவுள், குன்றெறிந்த முருகவேள், முரஞ்சியூர் முடிநாகராயர், நிதியின் கிழவன் போன்ற புலவர்கள் இருந்து தமிழ் ஆராய்ந்தனர். 4449 புலவர்கள் தமிழ் ஆராய்ந்து செய்யுள் பாடினர். அவர்களால் பரிபாடல், முதுநாரை, முதுகுருகு, களரியாவிரை போன்ற நூல்கள் பாடப்பட்டன.
தென்மதுரையைக் கடல் கொண்ட பிறகு கபாடபுரத்தில் தொடங்கப் பெற்ற இடைச்சங்கம் 3700 ஆண்டுக் காலம் நடைபெற்றது. வெண்தேர்ச் செழியன் என்ற பாண்டிய மன்னனால் தொடங்கப் பெற்ற இச்சங்கம் முடத்திருமாறன் முடிய 59 மன்னர்களால் நடத்தப் பெற்றது. இச்சங்கத்தில் அகத்தியர், தொல்காப்பியர், இருந்தையூர் கருங்கோழியார் வெள்ளூர்க் காப்பியனார் போன்ற3700 புலவர்கள் பாடினர். இவர்களால் பாடப்பெற்றவை கலி, குருகு, வெண்டாளி, வியாழ மாலை அகவல் போன்ற நூல்களாகும்.
கபாடபுரமும் கடலால் அழிந்த பிறகு தற்போது உள்ள மதுரையில் கடைச் சங்கம் எனப்படுகின்ற மூன்றாம் சங்கம் தொடங்கப் பெற்றது. இரண்டாம் சங்கத்தை நடத்தி, கபாடபுரம் அழியும் போது அங்கிருந்து பிழைத்து வந்த முடத்திருமாறனால் இது, தொடங்கப் பெற்றது.
இச்சங்கம் முடத்திருமாறன் முதலாக உக்கிரப்பெருவழுதி ஈறாக 49 அரசர்களால் நடத்தப் பெற்றது. 1850 ஆண்டுகள் இச்சங்கம் நடைபெற்றது. இச்சங்கத்தில் சிறுமேதாவியார், சேந்தம்பூதனார், அறிவுடையரனார், பெருங்குன்றூர்க்கிழார், இளந்திருமாறன், மதுரை ஆசிரியர் நல்லந்துவனார், மருதன் இளநாகனார், நக்கீரனார் என 449 புலவர்கள் பாடினர். இதில் எழுதப்பட்ட நூல்கள் அகநானூறு, குறுந்தொகை, நற்றிணை, புறநானூறு, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, கலித்தொகை, பரிபாடல் போன்றவை ஆகும்.
முச்சங்கங்கள் பற்றிய மேற்கண்ட செய்திகளை இறையனார் களவியல் உரை என்ற கி.பி. 8ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட நூல்தான் கூறுகின்றது. இந்நூல் கூறும் செய்திகள் முழுமையான நம்பிக்கைக்குரியனவா என்பது ஆராய்ச்சிக்குரியதாகும்.
இருப்பினும் சங்கம் என்ற ஓர் அமைப்பு, பாண்டியர்களால் நடத்தப் பெற்றமை குறித்துச் சங்க இலக்கியங்களிலும், பிற்கால இலக்கியங்களிலும் நிறையச் சான்றுகள் கிடைக்கின்றன.
முச்சங்கங்களும் இருந்த கால அளவு, பாடிய புலவர்களின் எண்ணிக்கை, சங்கம் நடத்திய அரசர்கள் பற்றி இறையனார் களவியல் உரை கூறும் செய்திகள் முழுமையும் உண்மையாக இருக்க வாய்ப்பு இல்லை. கி.மு.500 முதல் கி.பி.200 முடிய உள்ள காலமே சங்கம் நடைபெற்ற காலமாக இருக்க முடியும்.

Question: what is the name of sangam literature

500 to B.B.

Question: how many books are in sangam literature

500 to B.B.

Question: how many books are in the sangam literature

500-இல் இருந்து கி.பி .

500 to B.B.

Question: what is the name of the Sangam literature

500 to B.B.

Question: what is the name of the literature written 500 to b.b.c.

500 to B.B.

The Sangam literature is called the Sangam literature .

500-இல் இருந்து கி.பி.

The Sangam literature is called the Sangam literature. 500 to B.B.

எழுத்தாளர்கள்

"சங்கஇலக்கிய

ஊர்ப்பெயர்கள்

ஆய்வு(சிறப்பாய்வு-

இலக்கியத்தில்

சிற்றிலக்கிய

சிற்றிலக்கிய

பாடப்பெற்றுள்ள

முன்னையோரின் புலமையையும் அவர்களுடைய கல்வி பண்பாட்டுப் பெருமை முதலியவற்றையும் அறிந்து கொள்வதற்குத் துணை நிற்பது அவர்கள் விட்டுச் சென்ற அறிவுசார்ந்த சொத்துக்களேயாகும். கல்வெட்டுகளிலும், செப்பேடுகளிலும், ஓலைச்சுவடிகளிலும் அவர்கள் தங்களுடைய எண்ணங்களைப் பொறித்து அடுத்த தலைமுறைக்கு விட்டுச் சென்றனர். அவற்றின் வழியாகவே நாம் இன்று பண்மையோரின் வரலாற்றுப் பெருமையை உணர்ந்து கொள்ள முடிகின்றது.
தமிழின் தொன்மையை அறிவதற்குத் துணையாக நிற்கும் சங்க நூல்களைச் சுவடிகளில் எழுதிப் போற்றிப் பாதுகாத்தனர். பனை ஓலையை நன்கு பதப்படுத்தி ஒழுங்குபட நறுக்கிச் சுவடி வடிவில் அமைத்து எழுதினர். இன்றும் தமிழகத்தில் பல்லாயிரக் கணக்கான ஓலைச் சுவடிகள் பண்டையோரின் புலமை நயத்தை நமக்கு எடுத்துக் காட்டுகின்றன.
கிரேக்கர், பினிஷியர், உரோமர், எபிரேயர், அர்மீனியர், அராபியர் ஆகியோர் கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டு வரை "பைரஸ்" என்னும் புல்லையே எழுதப்படும் பொருளாகப் பயன்படுத்தினர். பேப்பர் என்ற சொல்லும் "பைபரஸ்" என்னும் சொல்லிலிருந்து உருவானது என்பர். கிறித்தவ வேத நூலான விவிலிய நூலுக்கும் அதுவே (பைபிள்-Bible) பெயராயிற்று என்பர்.
நம் நாட்டில் பயன்படுத்தப்பெற்ற பனையோலைச் சுவடிகள் ஏறத்தாழ முந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு மேலாகவும் அழியாமல் இருக்கும் தன்மை வாய்ந்தவை. உலகம் முழுவதும் பல்வேறு நூலகங்களில் தமிழ்ச் சுவடிகள் உள. கிரிகோரி ஜேம்ஸ் என்பவர் அயல்நாட்டு நூலகங்களில் உள்ள தமிழ்ச் சுவடிகளைப் பட்டியலிட்டுத் தந்துள்ளார். பேராசிரியர் அ. கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களும் இதுபற்றிய விவரங்களைத் தந்துள்ளார். ஐரோப்பிய நாட்டில் 88 முன்னோடிகளுள் ஒருவராகப் புகழ் பூத்த டாக்டர் உ.வே. சாமிநாதையர்(U.V.Swaminatha Iyer) அவர்கட்குப் பாரிசில் இருந்த பேராசிரியர் ஜூலியன் வின்சோ 7.5.1891 ஆம் நாளில் எழுதிய கடிதத்தில் இச்சுவடிகளைப் பற்றிய விவரங்களைத் தந்துள்ளார்.
பழஞ்சுவடிகளுள் பல போற்றுவாரின்றி அழிந்து போனமையால் நமக்குக் கிடைக்க வேண்டிய பல அரிய நூல்களும் கிடைக்கவில்லை. இலக்கண இலக்கியங்கள், மருத்துவம், சோதிடம், வானசாத்திரம் முதலான பல்வேறு சுவடிகள் இன்னும் அச்சிடப் பெறாத நிலையில் இருக்கக் கூடும். அவற்றையெல்லாம் தொகுத்து முறைப்படுத்தி ஆராய வேண்டியது இன்றியமையாததாகும்.
சுவடிகளைப் படித்து அவற்றைப் படியெடுத்துப் பாதுகாக்கும் அரிய கலையைப் பயிற்றுவிக்க வேண்டும். தமிழறிஞர்கள் பலர் இத்துறையில் முன்பு சிறந்து விளங்கினர். பதிப்பு முன்னோடிகளான அ. தாண்டவராய முதலியார், சிவக்கொழுந்து தேசிகர், திருத்தணிகை விசாகப் பெருமாளையர், களத்தூர் வேதகிரி முதலியார், புஷ்பரதஞ்செட்டியார், ஆறுமுகநாவலர், சி.வை. தாமோதரம் பிள்ளை(Thamotharampillai), மழவை மகாலிங்கையர், உ.வே. சாமிநாதையர்(U.V.Swaminatha Iyer), ச. வையாபுரிப்பிள்ளை(S.Vaiyapuri Pillai) ஆகியோர் இத்துறையில் உழைத்துப் பல அரிய தமிழ் நூல்களைப் பதிப்பித்துத்தந்தனர்.
பழஞ்சுவடிகளில் ஒற்றெழுத்துகளுக்குப் புள்ளி இருக்காது. நெட்டெழுத்தைச் சுட்டும் கொம்பு வேறுபாடுகளும் சுவடிகளில் இரா. இவற்றை அறிந்து எழுதுவதற்குத் தக்க பயிற்சி வேண்டும். பொறுமையும், பயிற்சியும், புலமையும் இப்பணிக்குத் தேவையாகும். சுவடிகளில் எழுதப்பெறும் எழுத்து வடிவங்களை எப்படியெல்லாம் படிக்க வேண்டும் என்பது பற்றியும் வேறுபாடங்களைத் தந்தால் வரும் பொருள் மாற்றங்கள் குறித்தும் பதிப்பாசிரியர்கள் நூலின் முன்னுரைகளில் விவரம் குறித்துள்ளனர்.
பலநூறு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் ஒரு நூலினைப் பதிப்பிக்கும் போது ஆசிரியரின் உண்மைப்பாடத்தைத் தெரிந்து பதிப்பிப்பது அரிய பணியாகும். பல்வேறு சுவடிப் பிரதிகளையும் திரட்டி மூலபாடத்தைத் தெரிவு செய்து பதிப்பித்தல் வேண்டும். இவ்வரிய பணியின் அருமையைப் பின்வரும் பாடல் நன்கு காட்டும்.
ஏடுபடித்தல் என்பது ஒருகலை
எல்லோரும் ஏடுபடித்தல் இயலாது
அதற்குத்தக்க நூற்பயிற்சி பெரிதும்
உழைத்துப் பெறுதல் வேண்டும்
செல்லும் பூச்சியும் ஏட்டைச் சிதைக்கும்
ஏடுகள் ஒடிந்தும் கிழிந்தும் இருக்கும்
மெய்யெழுத்துகள் புள்ளி எய்தா
ஒற்றைக் கொம்பும் சுழியின் கொம்பும்
வேறுபாடின்றி ஒத்து விளங்கும்
காலும் ரகரமும் ஒன்றே போலும்!
பகர யகரம் நிகருறத் திகழும்
கசதநற என்பவை வசதியாய் மாறி
ஒன்றன் இடத்தை மற்றொன்று கவரும்
எழுதுவோர் பலப்பல பிழைகளைப் புரிவர்
பக்கங்கள் பலப்பல மாறிக் கிடக்கும்
சிரும் தளையும் செய்யுள் வடிவம்
சரிவரத் தெரியா வரிகள் விடுபடும்
இத்தகு நிலைகளால் எத்தனையோ பலகுழப்பமும்
கலக்கமும் விளைத்து நிற்கும்
என்று சுவடிபடித்துப் பதிப்பிக்கும்போது ஏற்படுகின்ற பல்வேறு இடர்களையும் அறிஞர் ந.ரா. முருகவேள் குறிப்பிடுவார். சுவடிப் பயிற்சியும் புலமையும் இல்லாதவர்கள் பதிப்பிக்கும்போது சொற்களும் மாற்றம் பெறும் என்பர்.
தொன்று மொழி அந்தோ தோன்றுமொழி ஆகும்
எதிபங்கம் அச்சோ எதிர்பங்கம் எனஆம்!
யவமத்திமம் எனும் எழிற் பெருஞ்சொல்தான்
பவமத்திமம் எனப் பண்பிற் பிறழும்
அரிய வழக்கு, அன்னோ ஆரிய வழக்காம்
போரவை மாறிப் போர்வை எனப்படும்
தகர சகரம் குறிக்கும் தச்சகரம்
தசக்கரம் ஆகித் தரங் கெட்டு நிற்கும்
என எழுத்தின் வேறுபாடு அறியாது பல்வேறு சொற்களைப் பதிப்பிப்போர் பயன்படுத்திவிடுவதால் சொல்லின் பொருளே மாற்றம் பெற்றுவிடும். எனவே பதிப்பாசிரியர்கள் இப்பிழைகளை எல்லாம் களைந்து ஆய்ந்து பதிப்பிக்கும் பணி பெரிது பெரிது எனப் பாராட்டுவார்.
தமிழாய்வு இன்று பலநிலைகளிலும் வளர்ச்சி பெற்றுத் தொடங்குவதற்கு அடிப்படையாய் அமைவது பதிப்புப் பணியாகும். தமிழ் நூல்களின் அச்சு வரலாற்றில் முதலில் நமக்குக் கிடைத்த நூல் தம்பிரான் வணக்கம் (1557) என்னும் நூலாகும். தொடக்க காலத்தில் கிறித்தவ சமயநூல்களை வெளியிட்டனர். தமிழகத்தில் 1712 இல் தரங்கம் பாடியில் முதன் முதலில் அச்சுக் கூடம் நிறுவப்பட்டது. தரங்கம்பாடி அச்சகம் பல சமய நூல்களையும் அகராதிகளையும் வெளியிட்டது.
1810 ஆம் ஆண்டிற்குப்பின் தமிழில் புதிய பதிப்பு முயற்சிகள் தொடங்குகின்றன. 1812 ஆம் ஆண்டில் திருக்குறள் மூலபாடமும் நாலடியார் மூலபாடமும் வெளியிடப் பெற்றன. இந்நூல்களே தமிழில் அச்சுருவம் பெற்ற முதல் இலக்கிய நூல்களாகும்.
சென்னையிலிருந்த ஆங்கில அலுவலர்களான எஃப்.டபுள்யு. எல்லீஸ் என்பவரும் காலின் மெக்கன்சி என்பவரும் சென்னைக் கல்விச் சங்கம் என்னும் ஓர் அமைப்பினை நிறுவி அரிய நுல்களை வெளியிடத் தொடங்குகின்றனர். 1812ஆம் ஆண்டு எல்லீசு திருக்குறளை ஆங்கிலத்தில் மொழிப்பெயர்க்கின்றார். 1811ஆம் ஆண்டில் திருவேற்காடு சுப்புராய முதலியார் தமிழ்விளக்கம் என்னும் உரைநடை இலக்கணநூலினை வெளியிட்டார். தொடர்ந்து வெளியிடப் பெற்ற சில நூல்கள் அக்காலக் கல்விச் சூழலை வெளிக்காட்டுவதாக அமைகின்றன.
சிற்றம்பல தேசிகரின் இலக்கணச் சுருக்கமும் (1813), 1824 இல் சதுர் அகராதியும் (பெஸ்கி) 1827 இல் தமிழ் அரிச்சுவடியும் (திருவேங்கட முதலியார்) 1828 இல் இலக்கண வினா விடையும் (தாண்டவராய முதலியார்) 1835 இல் நன்னூலும் (தாண்டவராய முதலியார்) 1847 இல் நன்னூல் விருத்தியுரையும் (இராமாநுச கவிராயர்) பதிப்பிக்கப்பெற்றன. தமிழ்க் கல்வியை அறிமுகப் படுத்த இவ்வச்சு நூல்கள் பெரிதும் பயன்பட்டன.
மேலைநாட்டாருக்கும் தமிழ் மொழியறிவு தேவையான நிலையில் ஜி.யு.போப், பெஸ்கி போன்றோர் இலக்கண வினாவிடை (1888) கொடுந்தமிழ் (1848) ஆகிய நூல்களை வெளியிட்டனர். ஹெண்டிரிக் பாதிரியார் (1520-1600)இதற்கு முன்னரே தமிழுக்கு இலக்கண நூலினை ஆக்கித்தந்தார். ரேனியஸ் ஐயர் 1832 இல் இலக்கண நூற் சுருக்கம் எழுதினார். தமிழ் கற்கும் ஐரோப்பியருக்காக A Grammer of Tamil Language என்னும் நூலினை 1836 இல் அவர் வெளியிட்டார். இவர் திருப்பாற் கடல் நாத கவிராயர், இராமநுச கவிராயர் ஆகியோரிடம் தமிழ் இலக்கணத்தைக் கற்றவர் என்பர்.
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில்தான் தொல்காப்பிய இலக்கண நூல் அச்சாகியது. மழவை மகாலிங்க ஐயர் 1848 இல் தொல்காப்பிய எழுத்ததிகார நச்சினார்க்கினியர் பதிப்பை வெளியிட்டார். அதற்குப் பின்னர் 1885 இல் யாழ்ப்பாணம் சி.வை. தாமோதரம்பிள்ளை தொல்காப்பிய பொருளதிகார நச்சினார்க்கினியர் உரையை வெளியிட்டார். எஸ். சாமுவேல் பிள்ளை 1858 இல் வெளியிட்ட தொல்காப்பிய நன்னூல் பதிப்பானது ஒப்பியல் பார்வைக்குப் பெரிதும் பயன் தருவதாகும்.
தொல்காப்பிய முதல் பதிப்பாசிரியரான மழவை மகாலிங்க ஐயர் ஓரளவு ஏடுகளிலிருந்த நூற்பா நிலையை நன்கு புரிந்து கொள்வதற்காக முற்றுப்புள்ளி, காற்புள்ளி முதலிய குறியீடுகளை அமைத்துப் பதிப்பித்தார். நூற்பாவும் உரையும் ஒரேவகை எழுத்தினால் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. தொல்காப்பிய பதிப்பு வரலாற்றில் இந்நூலே முதன்முயற்சி (1855) என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். இப்பதிப்பிற்குப் பின்னர் தோன்றிய சோட சாவதானம் சுப்பராயச் செட்டியாரின் எழுத்ததிகாரப் பதிப்பு (1868), சி.வை. தாமோரம் பிள்ளையின் சொல்லதிகார சேனாவரையர் பதிப்பு (1868) கோமளபுரம் இராச கோபாலப் பிள்ளை சொல்லதிகாரப் பதிப்பு (1868) முதலியன குறிப்படத்தக்கன.
சி.வை.தாமோதம்பிள்ளை அவர்கள் வெளியிட்ட பதிப்பு நூல்கள் படிப்போர்க்குப் பேரளவில் துணைபுரியுமாறு பல சிறப்புக் கூறுகளைப் பெற்றிருந்தன. எல்லாப் பதிப்பகளிலும் அரிய பதிப்புரைகள் உள்ளன. மூலபாடம் பெரிய அளவிலும், உரை அதனின் வேறான வடிவத்திலும் அமைந்தன. நுற்பாவின் கருத்து, விளக்கம், பொருள் சான்றுகள் ஆகியன தனித்தனிப் பத்திகளில் அமைந்து தெளிவைத் தந்தன. பதிப்பு நூல்களுக்கு இவருடைய பதிப்புகள் முன்மாதிரியாக விளங்கின.
அச்சு ஊடகம் தோன்றியபின் தமிழாராய்ச்சியின் வளர்ச்சியில் பல்வேறு மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. இவ்வசதி பல்வேறு நூலாக்கங்களுக்கு வழிவகுத்தது. 1850களில் ஏற்பட்ட பல்கலைக் கழகக் கல்வி (சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் தோன்றிய ஆண்டு 1857) மொழிக் கல்வியிலும் புதிய பரிமாணங்களைத் தோற்றுவித்தது. சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்தின் முதல் பட்டதாரிகளுள் ஒருவரான யாழ்ப்பாணம் சி.வை.தாமோதரம் பிள்ளை தொல்காப்பியம் மட்டுமின்றி சங்க நூல்களுள் ஒன்றான கலித் தொகையையும் 1887 ஆம் ஆண்டில் வெளியிட்டார்.
சங்க இலக்கியங்களுள் முதன்முதலாகத் திருமுருகாற்றுப்படையை (1851) வெளியிட்டவர் ஆறுமுகநாவலர். சங்க நூல்களுள் பெரும்பாலானவற்றைப் பதிப்பித்துப் பெரும் புகழ் கொண்ட உ.வே.சா. அவர்கள் பத்துப்பாட்டு முழுவதையும் 1889 ஆம் ஆண்டில் வெளியிட்டார். தொடர்ந்து புறநானூறு (1894), ஐங்குறுநூறு (1903), பதிற்றுப்பத்து (1904), ஆகிய நூல்களையும் பதிப்பித்தார். மறைமலையடிகளார் (முல்லைப்பாட்டு 1903, பட்டினப்பாலை 1906) வா. மகாதேவமுதலியார் (பொருநராற்றுப்படை 1907), சௌரிப் பெருமாள் அரங்கனார் (குறுந்தொகை 1915), பின்னத்தூர் நாராயணசாமி அய்யர் (நற்றிணை 1915), ரா. இராகவையங்கார் (அகநானூறு 1918) ஆகியோர் சங்க நூல் பதிப்புகளின் முன்னோடிகளாவர்.
பேராசிரியர் வையாபுரிப்பிள்ளை அவர்களின் "சங்க இலக்கியம் - பாட்டும் தொகையும்" என்னும் சமாஜப்பதிப்பு (1940) சங்க இலக்கியப் பதிப்பு வரலாற்றில் ஒரு திருப்பு முனையாகும். தொகை நூல்களைப் பழைய உரையுடனோ அல்லது புதிய எளிய உரையுடனோ தொகை வாரிகயாகக் கற்றநிலையிலிருநுத் மாறிப் புலவர் வாரியாகக் கற்கும் நெறியை இப்பதிப்பு புதுநெறியாகக் காட்டியது. சங்கப் பாடல்களை உரையின்றி உணர்ந்து கொள்வதற்கு ஏற்பச் சந்தி பிரித்துப் பதிப்பிக்கும் முறையினையும் பேராசிரியர் அறிமுகம் செய்தார். மரபுப்பாங்கான முறைவைப்பிலிருந்து மாற்றி முற்றும் புலவர் வரிசையில் சங்கப் பாடல்களைப் பதிப்பித்தார். இவ்வகைப் பதிப்பு பல்வேறு ஆய்வுகளுக்கு வழிவகுத்தன.
சுவடிகளில் உள்ள பாடல்களைப் பதிப்பிக்கும் போது தொடக்ககாலத்தில் சந்தி பிரிக்காமலும், குறியீடுகளை அமைக்காமலும் பதிப்பித்தனர். இன்று காற்புள்ளி, அரைப்புள்ளி, முற்றுப்புள்ளி எனப் பல்வேறு குறியீடுகளைப் பயன்படுத்துகின்றோம். 1875 ஆம் ஆண்டில் பதிப்பிக்கப் பெற்ற "நிட்டானுபூதி" என்னும் நூலில் இக்குறியீடுகளை அமைத்து அக்குறியீட்டுகளுக்கான விளக்கங்களையும் தர முயற்சி செய்துள்ளனர்.
( , ) இம்முளை கூட்டுச்சொல் முதலியவற்றின் பின்னும்
( - ) இச்சிறுகீற்று சொற்களின் பிரிவுக்குப் பின்னும்
( _ ) இப்பெருங்கீற்று பதசாரத்திற்குப் பின்னும்
( ) இவ்விருதலைப் பிறை வருவிக்கப்பட்ட சொற்களுக்குப் பின்னும்
[ ] இவ்விருதலைப் பகரம் தாத்பரியத்திற்கும்
* - இத்தாரகை அடியிற் காட்டப் பட்டவற்றிற்கும் வைக்கப்பட்டன.
பதிப்பாசிரியரின் இக்குறிப்புகள் காலச் சூழலுக்கு ஏற்ப அவர்கள் கண்ட பதிப்பு முயற்சியைக் காட்டும்.
பதிப்பாசிரியர்கள் பல்வகைத் திறனும் பெற்றிருந்தமையை பழம்பதிப்புகள் நமக்கு நன்கு காட்டுகின்றன. பழமையும் புதுமையும் இணைந்த பார்வையினால் புதிய நூல்கள் எளிமையாக ப் படிப்போரைச் சென்றடைந்தன.
தமிழ் நூல்கள் பதிப்பு வரலாறு பரந்து பட்டது. ஏறத்தாழ இருநுறு ஆண்டுகளின் கல்வி வரலாற்றைக் காட்டுவது. பழைய சுவடிகளில் உள்ள புலமைச் செல்வத்தை மீட்டுருவாக்கம் செய்த அவர்களின் பணி என்றும் நினைந்து போற்றற்குரியதாகும். பழம் பதிப்புகள், புதிய சிந்தனைகளுக்குக் களங்களாக விளங்குகின்றன. சமூகக் கல்விப் பண்பாட்டு இயக்கப் பின்னணிகளில் பழம் பதிப்புகளைக் காணும்போது அவற்றின் தோற்றத்திற்கான காரணம் சிந்தனை வளர்ச்சியில் மாற்றம் ஆகியவற்றைக் காண முடியும். காலந்தோறும் பல்வேறு நிறுவனங்கள் பதிப்புப் பணிகளில் ஈடுபட்டுவந்திருக்கின்றன. இன்றைய அறிவியல் வசதிச் சூழலில் பதிப்புப் பணியை மேலும் தரமுள்ளதாக்கலாம்.
முன்னையோர் அரும்பாடுபட்டுப் பெரிதும் ஈடுபாட்டோடும் புலமையோடும் பதிப்பித்த பழந்தமிழ்ப் பதிப்புகளை, அடுத்த தலைமுறைக்கும் கொண்டு செல்வது இன்றையத் தலைமுறையின் கடமையாகும். பழந்தமிழரின் வரலாறு, பண்பாடு குறித்தும், மொழியின் தொன்மை குறித்தும் ஆராயும் இன்றைய செம்மொழிச் சூழலில் பழந்தமிழ்ப் பதிப்புகளின் பயன்பாடும் பெரிது அன்றோ!
நன்றி: தமிழர் கண்ணோட்டம் பொங்கல் மலர் 2007

Question: how many new targeted clocks with only targeted clocks

Question: how many popular clocks are there

Question: sunset targeted study articles do what

Question: what happens when sunset targeted study articles are read by american writers

தமிழ் எழுத்தாளர்கள் மனையுறை குருவிகளின் காதல் .

Question: what is the term for targeted study articles

Question: who are the worshippers of god

Question: sunset targeted study articles read what

Sunset targeted study articles are also Sunset targeted study articles - American writers read the minds of the crimes .

Those who are the worshippers of God are the worshippers of God , the worshippers of God .

Top 108 popular clocks ( 96 new targeted clocks with only targeted clocks with only targeted clocks with only targeted clocks with only targeted clocks )

Sunset targeted study articles are also Sunset targeted study articles-American writers read the minds of the crimes. Those who are the worshippers of God are the worshippers of God, the worshippers of God. Top 108 popular clocks (96 new targeted clocks with only targeted clocks with only targeted clocks with only targeted clocks with only targeted clocks)


தீரசங்கராபரணம்

சங்கராபரணம் (அல்லது தீரசங்கராபரணம்) கருநாடக இசை முறையில் 29 ஆவது மேளகர்த்தா அல்லது ஜனக இராகமாகும். விரிவான ஆலாபனைக்கு இடம் தரும் இராகம். இந்துஸ்தானி இசையில் பிலாவல் தாட் என்றழைக்கப்படுகிறது. பண்டைய தமிழிசைப் பண்களில் பழம்பஞ்சுரம் என்னும் பெயருடன் அழைக்கப்படுகிறது.

இலக்கணம்
thumb|right|250px|சங்கராபரணம் சுரங்கள் C யிலிருந்து தொடக்கம்

ஆரோகணம்: ஸ ரி2 க3 ம1 ப த2 நி3 ஸ்அவரோகணம்: ஸ் நி3 த2 ப ம1 க3 ரி2 ஸ

 பாண என்று அழைக்கப்படும் 5வது வட்டத்தில் (சக்கரத்தில்) 5வது மேளம். கடபயாதி திட்டத்தின் படி தீரசங்கராபரணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
 இந்த இராகத்தில் வரும் சுரங்கள்: ஸட்ஜம், சதுஸ்ருதி ரிஷபம்(ரி2), அந்தர காந்தாரம்(க3), சுத்த மத்திமம்(ம1), பஞ்சமம், சதுஸ்ருதி தைவதம்(த2), காகலி நிஷாதம்(நி3) ஆகியவை.

சிறப்பு அம்சங்கள்
 இதன் மத்திமத்தை பிரதி மத்திமமாக மாற்றினால் இராகம் மேசகல்யாணி ஆகும்.
 இது ஒரு மூர்ச்சனாகாரக மேளம்.
 கிரக பேதத்தின் வழியாக இந்த மேளத்தின் ரி, க, ம, ப, த ஆகிய சுரங்கள் முறையே கரகரப்பிரியா, ஹனுமத்தோடி, மேசகல்யாணி, ஹரிகாம்போஜி, நடபைரவி ஆகிய மேளங்களைத் தோற்றுவிக்கின்றன.

உருப்படிகள்
கிருதி	: எதுட நிலிசிதே		: ஆதி		: தியாகராஜர்.
கிருதி		: எந்துகு பெத்தலவலெ	: ஆதி		: தியாகராஜர்.
கிருதி		: மநஸு ஸ்வாதீநமைந	: ரூபகம்	: தியாகராஜர்.
கிருதி		: ஸுந்தரேஷ்வராய	: ரூபகம்	: முத்துசுவாமி தீட்சிதர்.
கிருதி		: ஸ்ரீ கமலாம்பிகயா	: ரூபகம்	: முத்துசுவாமி தீட்சிதர்.
கிருதி		: ஸரோஜதள நேத்ரீ	: ஆதி		: சியாமா சாஸ்திரிகள்.
வர்ணம்        :சலமே                  :கண்ட ஜாதி அட தாளம்: சுவாதித் திருநாள்

ஜன்ய இராகங்கள்
 பல ஜன்ய இராகங்களைக் கொண்ட மேளகர்த்தா.

எண்
பெயர்
ஆரோகணம்
அவரோகணம்

1
அடாணா
ஸரிமபநிஸ்
ஸ்நிதாபமகாரிஸ

2
ஆரபி
ஸரிமபதஸ்
ஸ்நிதபமகரிஸ

3
கதனகுதூகலம்
ஸரிமதநிகபஸ்
ஸ்நிதபமகபமகரிஸ

3
கருடத்வனி
ஸரிகமபதநிஸ்
ஸதபகரிஸ்

4
கன்னடா
ஸகமபமதனிஸ்
ஸ்நிஸ்தபமகமரிஸ

5
கஜவர்த்தனி
ஸகமதநிஸ்
ஸ்தபமகரிஸ

6
குறிஞ்சி
(த)ஸரிகமபத
தபமகரிஸ(த)

7
கேதாரம்
ஸமகமபநிஸ்
ஸ்நிபமகஸரிகஸ

8
கோலாகலம்
ஸபமகமபதநிஸ்
ஸ்நிதபமகரிஸ

9
கௌடமலாரு
ஸரிமபதஸ்
ஸ்நிதமகரிஸ

10
சாயாசிந்து
ஸரிமபதஸ்
ஸ்தபமகரிஸ

11
சிந்துமந்தாரி
ஸரிகமபஸ்
ஸ்நிதபகமதபமரிஸ

12
சுத்தசாவேரி
ஸரிமபதஸ்
ஸ்தபமரிஸ

13
சுத்தவசந்தம்
ஸரிமபதநிஸ்
ஸ்நிதபமதமகஸ

14
தேவகாந்தாரி
ஸரிகரிமபதநிஸ்
ஸ்நித.பமகரி.ஸ

15
நவரோஜ்
பதநிஸ்ரிகமப
மகரிஸநிதப

16
நளினகாந்தி
ஸகரிமபநிஸ்
ஸ்நிபமகரிஸ

17
நீலாம்பரி
ஸரிகமபநிதநிஸ்
ஸ்நிபதநிபமகரிகஸ

18
பிலகரி
ஸரிகபதஸ்
ஸ்நிதபமகரிஸ

19
பூர்ணசந்த்ரிகா
ஸரிகமபதபஸ்
ஸ்நிபதபமகரிஸ

20
பேகடா
ஸகரிகமபதநிதபஸ்
ஸ்நிதபமகரிஸ

21
பேஹாக்
ஸகமபநிதநிஸ்
ஸ்நிதபமகமக.ரிஸ்

22
விவர்தனி
ஸரிமபஸ்
ஸ்நிதபமகரிஸ

23
ஹம்சத்வனி
ஸரிகபநிஸ்
ஸ்நிபகரிஸ

24
சனரஞ்சனி
ஸரிகமபதநிஸ்
ஸ்தபமரிஸ

 மேற்கோள்கள்

 வெளி இணைப்புகள்
 Tanam-Thillana in Raga Shankarabharanam - டி. எம். கிருஷ்ணாவின் வாய்ப்பாட்டுக் காணொலி

பகுப்பு:மேளகர்த்தா இராகங்கள்

29 Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say, Thou shalt say.

தேவாரம்
தொகுப்புப் போலி
20) புள்ளிருக்குவேளுர் - தையல் நாயகி.
21) திருமறைக்காடு - யாழைப்பழித்த மொழியம்மை
22) திருமுல்லை வாயில் (வடக்கு) - கொடியிடை நாயகி.
23)திருமயிலை - கற்பகாம்பாள்.
24)சிதம்பரம் - சிவகாம சுந்திரி.
தேவாரம் - முதல் ஏழு திருமுறைகள் முதல் மூன்று திருஞான சம்பந்தராலும், 4,5,6 ஆகிய திருமுறைகள் திருநாவுக்கரசராலும் 7ஆம் திருமுறை சுந்தரராலும் அருளப்பெற்றவை.
தேவாரப் பண்கள் - இவை 28. இவற்றின் முதல் பெயரும் தற்பொழுதுள்ள பெயரும் பின்வருமாறு.
பண்
முதல் பெயர்
இந்நாள் பெயர்
1)
செவ்வழி
யதுகுலகாம்போதி
2)
தக்கராகம்
காம்போதி
3)
புற நீர்மை
பூபாளம்
4)
பஞ்சமம்
ஆகிரி
5)
நட்ட பாடை
நாட்டை
6)
ஆந்தாளிக்குறிஞ்சி
சாமா
7)
காந்தாரம்
நவரோஸ்
8)
பழம்பஞ்சுரம்
சங்கராபரணம்
9)
மேகராகக் குறிஞ்சி
நீலாம்பரி
10)
கொல்லிக்கௌவானம்
நவரோஸ்
11)
பழந்தக்கராகம்
ஆரபி
12)
குறிஞ்சி
குறிஞ்சி
13)
நட்டராகம்
பந்துவராளி
14)
வியாழக்குறிஞ்சி
சௌராஷ்டிரம்
15)
செந்துருத்தி
மத்யாவதி
16)
தக்கேசி
காம்போதி
17)
கொல்லி
நவரோஸ்
18)
இந்தளம்
நாதநாமக்கிரியை
19)
காந்தாரபஞ்சமம்
கேதாரகௌளம்
20)
கெளிசிகம்
பைரவி
21)
பியந்தைக்காந்தாரம்
நவரோஸ்
22)
சீகாமரம்
நாதநாமக்கிரியை
23)
சாதாரி
பந்துவராளி
24)
திருக்குறுந்தொகை
மாயாமாளை கௌளம்
25)
திருத்தாண்டகம்
அரிகாம்போதி
26)
திருநேரிசை
அரிகாம்போதி
27)
திருவிருத்தம்
பைரவி
28)
திருவிசைப்பா
ஆனந்தபைரவி
தேவு - கடவுள்.
தேறு - தெளிவாயாக
தேறும்- அறுதியாக
தேறிற்று - உண்டு என்று.
தேனஞ்சு- பஞ்சாமிர்தம்
தையலார் - பூவையர்.
தைவதம் - தெய்வம்.
தைவம் - தெய்வ உடைமை, அடிமை.
தைவரல் - தடவல்.
தைவிகம் - தேவர்களால் நிலை கொள்வது.
தொங்கல் - சத்திரசாமரங்கள், குடை முதலியன.
தொகுதல் - அடங்குதல்.
தொகுத்துணர்தல் -சுருக்கி விளக்குதல்.
தொகுப்புப் போலி - பகுதிக்குப பொருந்துவதை அவற்றின் சேர்க்கையான தொகுதிக்கும் பொருந்துமெனக் கொள்வது. எ-டு ஆடையிலுள்ள ஒவ்வொரு நூலும் எளிதில் அறுபடக்


கோலங்களின் வகைகள் பட்டியல்

right|thumb|400px|பாம்புக் கோலம்

கம்பிக் கோலங்கள்
 பாம்புக் கோலம்
 தாமரைக் கோலம்

புள்ளிக் கோலங்கள்
நேர்ப்புள்ளிக் கோலங்கள்
 புள்ளிகளை இணைத்தல்
 தொட்டில் கோலம்
 புள்ளிகளிடையே வரைதல்
 தேர்க் கோலம்
 துளசி மாடம்
 குத்து விளக்குக் கோலம்

ஊடுபுள்ளிக் கோலங்கள்
 புள்ளிகளை இணைத்தல்
 வில்வ இலைக் கோலம்
 பாகல் இலைக் கோலம்
 புள்ளிகளிடையே வரைதல்

பிற புள்ளிக்கோலங்கள்
புள்ளிகளை இணைத்தல்
 இதயக்கமலம்

வேறு
 திருக்குளம்
 கோலம்-8

வெளி இணைப்புகள்
 சில கோலங்களுக்கான வரையும் முறைகள்
 கோலசுரபி - கோலம் உருவாக்கும் இணைய செயலி

பகுப்பு:கோலங்கள்

External connections are the methods for some files - the web work to create the files.

கோலங்களுக்கான

Kolam , comprised of dots and patterns , is a decorative design drawn near the threshold of a house. It is a popular tradition in South Indian homes. In the northern parts of India Rangoli is very popular.
Decoration was not the sole purpose of a Kolam. It involves good physical and mental exercise. Drawing a kolam keeps a person focused and requires a good deal of concentration.
Kolam is an interesting tool to stimulate the mind of a person. Kids, these days, know how to join the numbered dots and make a picture. That activity could’ve possibly had its origins in kolam. You can practise them on a piece of paper or on terrace or on floors or any surface you desire.
There is a lot of room for creativity while drawing a kolam and that’s exactly what we aim. By introducing kolams in this website, we help you exercise the creative part of your brain. Trying these kolams is akin to warming up or warming down before or after you do your puzzle exercise at this gym.
Go ahead and try some of the sample kolams. These designs are generally simple ones. You can improvise them, as you deem necessary. Kids and adults would find this interesting. It is not only a fun activity but also a stimulating one. Try them out!
|1. DOTS AND PATTERNS - 1||21. DOTS AND PATTERNS - 21|
|2. DOTS AND PATTERNS - 2||22. DOTS AND PATTERNS - 22|
|3. DOTS AND PATTERNS - 3||23. DOTS AND PATTERNS - 23|
|4. DOTS AND PATTERNS - 4||24. DOTS AND PATTERNS - 24|
|25. DOTS AND PATTERNS - 25|
|6. DOTS AND PATTERNS - 6||26. DOTS AND PATTERNS - 26|
|7. DOTS AND PATTERNS - 7||27. DOTS AND PATTERNS - 27|
|8. DOTS AND PATTERNS - 8||28. DOTS AND PATTERNS - 28|
|9. DOTS AND PATTERNS - 9|
|10. DOTS AND PATTERNS - 10|
|11. DOTS AND PATTERNS - 11|
|12. DOTS AND PATTERNS - 12|
|13. DOTS AND PATTERNS - 13|
|14. DOTS AND PATTERNS - 14|
|15. DOTS AND PATTERNS - 15|
|16. DOTS AND PATTERNS - 16|
|17. DOTS AND PATTERNS - 17|
|18. DOTS AND PATTERNS - 18|
|19. DOTS AND PATTERNS - 19|
|20. DOTS AND PATTERNS - 20|

Question: what are the methods for creating files

Question: where do external connections help create files

Question: what are the methods used to create files

Question: what are external connections used for

கோலம் உருவாக்கும் இணைய

Question: what is the name of the method used to create files

Question: what type of connections are used to create files

Question: what is the purpose of using external connections

கோலம் உருவாக்கும்

External connections are the methods for some files - the web work to create the files .


சமையல் என்பது உட்கொள்ளுவதற்காக உணவுப்பொருட்களைத் தயார் செய்வதைக் குறிக்கும். இது பக்குவப்படுத்துதல் என்ற பொருள் கொண்ட சமை என்ற வினைச்சொல்லுடன் தொடர்புடைய சொல்லாகும்.

குறுகிய பொருளில் இது, உணவுப்பொருளின் சுவை, தோற்றம், ஊட்டப்பண்புகள் போன்றவற்றை விரும்பத்தக்க வகையில் வெப்பத்தைப் பயன்படுத்தி மாற்றுவதாகும். மனிதன் நெருப்பைக் கட்டுப்படுத்திப் பயன்படுத்தக் கற்றுக்கொண்ட காலம் முதல் சமையல் என்பது பண்பாட்டின் ஒரு முக்கிய அம்சமாக வளர்ச்சி பெற்றுள்ளது.

தீமை விளைவிக்கக் கூடிய கோலுரு நுண்ணுயிர்களைக் கொல்வதும் வெப்பமூட்டுவதன் முக்கிய நோக்கங்களில் ஒன்றாகும். 45 முதல் 140 °F (அல்லது 5 to 60 °C) வரையான வெப்பநிலையே ஆபத்து வலயமாகும். இவ் வெப்பநிலைகளில் பக்டீரியாக்கள் தீவிரமாக வளர்ச்சியடைகின்றன. அதிக வெப்பமூட்டல் பலவகையான உயிர்ச்சத்துக்கள் போன்ற ஊட்டச்சத்துக்களையும் சிதைத்துவிடக் கூடும்.

வெப்பம் பயன்படுத்தாமலும் உணவுப்பொருட்கள் தயாரிக்கப்படுவதுண்டு.

வரலாறு
உணவு எப்போது முதன்முதலில் சமைக்கப்பட்டது என்பது தொல்லியல் ரீதியாக இன்றும் மிகத்துல்லியமாக அறியப்படவில்லை. 250,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மனிதன், அடுப்புகள் தோன்றியதும் சமைக்கத் தொடங்கிவிட்டான் என்பது மானிடவியலாலர்களின் கருத்தாகும்.  கிரிஸ் ஓர்கன், சார்லஸ் நுன், சாரின் மச்சாண்டா மற்றும் ரிச்சார்ட் ரங்கம் ஆகிய தொகுதிப் பிறப்பு ஆய்வாளர்கள், சமைப்பது சுமார் 1.8 மில்லியன் ஆண்டிலிருந்து 2.3 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தோன்றியதாக கூறுகின்றனர்.

சமைத்தல் என்பது மனிதக் கூர்ப்புபின் முக்கிய அம்சம் என ரங்கம் குறிப்பிடுகிறார், இது மனிதனுடைய நேரத்தையும் வேலையையும் இலகுவாக்கியதால் மூளை வளர்ச்சிக்கு வித்திட்டது என கூறுகிறார். அவர் ஆரம்ப மனிதனின் குடல் அளவு சதவீதம் குறைய நேரடியாக மூளையின் வளர்ச்சி அதிகரித்திருக்கும் என மதிப்பிடுகிறார். எப்படியிருந்தாலும் அதிகமான ஏனைய மனிதவியலாளர்கள் ரங்கமை எதிராக கூறுகின்றனர், அவர்கள் 300,000 ஆண்டுகளுக்கு முதலே மனிதன் சமையலைத் தொடங்கினான் என்பதற்கு ஆதாரங்களை முன்வைக்கின்றனர்.  முற்கால அடுப்புக்கள் மற்றும் பூமி அடுப்புக்கள் என்பன ஐரோப்பாவிலும் மத்தியகிழக்கிலுமே முதலில் தோன்றின. இரண்டு மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இவ்வுலகில் மனிதனால் தேவைக்காக எரிக்கப்பட்டதென நம்பப்படுகின்ற இடங்களே மற்ற மானுடவியலாளர்களுக்கு நிரூபணமாக உள்ளது.  அதிகமான மானிடவியலாளர்கள், மூளை வளர்ச்சி சமையல் அறிமுகமாக முதலே மனிதன் இடம்பெயர்ந்த போது கொட்டைகள், பெரிகள் மற்றும் இறைச்சி போன்றவற்றை பெற்றுக்கொள்ளும்போதே ஏற்படாதென நம்புகின்றனர்.

உணவு மற்றும் சமையற்கலை கலாசாரத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறிவிட்டது. பதினெட்டு மற்றும் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டுகளில் ஐரோப்பியாவில் உணவு ஒரு உன்னதமான அடையாளமாக மாறியது. எப்படியிருந்தாலும் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் சமையற்கலை என்பது ஒருநாட்டின் அடையாளத்தை பிரதிபலிப்பதாக மாற்றமடைந்தது. நவீன உலகக் கண்டுபிடிப்புக்கள் உணவு வரலாற்றில் ஒரு மிகப்பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. காரணம் ஐரோப்பாவிலிருந்தும் ஐரோப்பாவிற்கும் மாற்றம் செய்யப்பட்ட உருளைக்கிழங்கு, தக்காளி, சோளம், அவரை மற்றும் மரக்கறிகள் போன்றவை. தொழிற்புரட்சியும் தேசியத்தில் உணவின் முக்கியத்துவத்தில் மாற்றம் ஏற்படுத்தியது.

உள்ளீடுகள்
உணவைச் சமைக்க பயன்படுத்தும் பொருட்கள் பெரும்பாலும் உயிரினங்களிலிருந்து பெறப்படுகின்றன. மரக்கறிகள், பழங்கள், தானியங்கள், சுவைச்சரக்குகள் போன்றவை தாவரங்களிலிருந்து பெறப்பட இறைச்சி, முட்டை மாறும் பாலுணவுகள் மிருகங்களிலிருந்து பெறப்படுகின்றன. சமைப்பதற்குப் பயன்படும் காளான் மற்றும் மதுவம் என்பன ஒரு வகையான பூஞ்சையிலிருந்து பெறப்படுகின்றன. சமையற்காரர்கள் நீர் மற்றும் உப்பு போன்ற கனிமங்களையும் சமையலுக்கு பயன்படுத்துகின்றனர்.

புரதம், கார்போவைதரேட்டு மற்றும் கொழுப்பு போன்ற பல்வேறு வகையான மூலக்கூறுகள் இயற்கையாகவே உணவில் காணப்படும். அவைகளும் நீர் மற்றும் கணிமங்களையும் கொண்டுள்ளன.

 சமையல் முறைகள் =

சமையலில் பல வகையான முறைகள் உள்ளன. அவற்றுள் சில கீழே தரப்பட்டுள்ளன.

 ஆவியில் வேகவைத்தல்
 நீரில் வேகவைத்தல்
 தழலில் சுடுதல்
 பாத்திரத்திலிட்டுச் சுடுதல்
 வறுத்தல்
 காய்ச்சுதல்
 பொரித்தல்
 வெதுப்புதல்

 சமையல் குறிப்புகள்

பல்வேறு நாடுகளில் உள்ள உணவு வகைகள் தயாரிக்கும் முறைகள் இங்கு இடம்பெறும்.

 வெளி இணைப்புகள்
 அறுசுவை இணையத்தளம்
 Instant Pot Guide - New Technology For Cooking

 மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:சமையல்

முதன்முதலில்

சமைக்கப்பட்டது

மிகத்துல்லியமாக

அறியப்படவில்லை

ஆண்டுகளுக்கு

தொடங்கிவிட்டான்

மானிடவியலாலர்களின்

Already this work, which Wrangham has presented at meetings, has provoked skepticism, for it challenges the current dogma that meat-eating spurred the evolution of Homo erectus, the 1.8- million-year-old species whom some anthropologists say was the first to possess many humanlike traits. But the idea dovetails with another challenge to the primacy of meat-eating as an evolutionary force: the notion that gathering by females was crucial, which another team of anthropologists will present in the May issue of the Journal of Human Evolution (JHE). And some researchers find the new perspective, based on a potpourri of data from both archaeology and modern human societies, quite refreshing. "Cooking as making such a difference is not something that I had previously considered," says Andrew Hill, a paleoanthropologist at Yale University. "It's nice to have this put forward."
But skeptics say there is a very good reason why this idea may be half-baked. If early humans did cook tubers, then they must have controlled fire about 1.8 million years ago--but the first clear evidence for hearths isn't until about 250,000 years ago. "The application of heat for food was a late thing," says C. Loring Brace, an anthropologist at the University of Michigan, Ann Arbor. "I think [Wrangham] is on the wrong track."
Invoking diet to explain the differences between H. erectus and earlier forms such as H. habilis, a species known only from fragmentary fossils, and our more apelike ancestors, the australopithecines, is nothing new. The size difference between males and females in H. erectus is narrower than it is in the australopithecines of half a million years earlier. And the brains of both sexes grew larger while their guts and teeth shrank; the most dramatic changes occurred between specimens assigned to early Homo species and those classed in H. erectus. "There's no other point [in time] when you get such large changes," says Wrangham.
The traditional dietary explanation, however, is a shift from nuts and berries to meat. Cut marks on animal bones suggest that humans had mastered meat-eating, perhaps by scavenging carcasses, by 1.8 million years ago. Many researchers have assumed that this high-quality food fueled the rise of H. erectus, enabling it to process food with smaller teeth and guts and nourishing larger brains and bodies. And with more food to go around, females began to catch up with males in size.
But Wrangham and his Harvard team think a range of evidence, from archaeology to studies of primates and modern human societies, argues against that scenario. They question whether scavenged carcasses could have been a major staple. And they point to hints that even the more apelike australopithecines may have consumed meat more than a million years earlier (Science, 15 January 1999, pp. 303, 368), without evolving big brains or changing their overall size; indeed, other modern omnivores eat meat without large increases in body size.
Nor do modern tropical hunter-gatherers rely heavily on meat. Among modern tropical African tribes, "there is no case of [people] eating more meat than plant food," Wrangham points out. For example, anthropologists James O'Connell and Kristen Hawkes of the University of Utah, Salt Lake City, found that although a hunter belonging to the Hadza tribe of Tanzania on average might catch one large animal per month, often weeks would go by with no kills. The Hadza hunt with bows and arrows, technology far more advanced than that of any early humans, yet even for these modern hunters, "this is no way to feed the kids," says Hawkes.
But if meat wasn't responsible for the increase in brain size 1.8 million years ago, what was? Cooked tubers, says Wrangham, arguing that these starchy roots would have been quite abundant on the plains of Africa 2 million years ago, even when drier climates made fruits, nuts, and perhaps animal prey scarce. Today, there are 40,000 kilograms of tubers per square kilometer in Tanzania's savanna woodlands, for example. Other tuber-eating animals, such as wild pigs, thrived in Africa during this time, and Wrangham notes that fossil mole rats, which subsist almost entirely on tubers, have been found among hominid remains from 2 million years ago.
Observations of living apes also offer some precedence for primates digging up roots. For example, chimps in a dry region of the Congo dig down an arm's length to reach the root of a particular vine, then chew on its moist root and carry it as a canteen for long trips. Some apes pull up lakeside herbs and eat the subterranean parts, says Wrangham.
Thus even Australopithecus may have munched tubers. But the real revolution came once human ancestors tasted a tuber baked in a lightning-sparked grass fire and realized the value of cooking, Wrangham asserts. Heat turns hard-to-digest carbohydrates into sweet, easy-to-absorb calories. Using the protein, fat, and carbohydrate makeup of modern fruits, seeds, meats, and tubers, Wrangham's team calculated the caloric value of diets containing various proportions of these foods, assuming a constant total amount of food dry matter. A diet of 60% cooked tubers, about the proportion used in modern native African diets, and no meat boosts caloric intake by about 43% over that of humans who ate nuts, berries, and raw tubers, says Wrangham. A 60% meat diet offers just a 20% advantage.
"There seems to be a genuine energetic advantage in cooking food," agrees Yale's Hill. "This could lead to a shift in human behavior" as well as physical changes such as smaller teeth. "Tubers have a lower fiber content [than other plant foods], and that would fit very nicely with this [idea]," adds Leslie Aiello, an anthropologist at the University College in London. "And cooking would just accentuate this."
Wrangham takes his tubers even farther, arguing that they set off another whole chain of evolutionary events. As a valuable resource, cooked tubers needed to be safeguarded from theft. Because cooking requires food to be gathered and held in one place rather than eaten during foraging, males could simply wait until dinner was done, so to speak, and steal it from females.
According to Wrangham, females attempting to thwart theft would use sexual attractiveness to recruit the best male defenders. This tended to offer plenty of mating opportunities for males and less rivalry among them, hence less selection for large males. Thus, while females evolved a larger body size--either to better produce and nourish babies or to fend off stealing--males stayed about the same size, and the size gap between the sexes narrowed. At the same time, the rudiments of the modern human social system--pair-bonding in family groups--took shape.
To some, that scenario doesn't add up. "I can't imagine there was such a dependency on females cooking tubers that males did nothing," says Anna K. Behrensmeyer, a paleoecologist at the Smithsonian National Museum of Natural History in Washington, D.C. But another group of anthropologists agrees that gathering and cooking tubers could have altered human behavior. In their upcoming paper in JHE, O'Connell, Hawkes, and Utah colleague Nicholas Blurton-Jones assume that modern gender roles have their roots deep in the past, so that while men were out hunting or scavenging, females, including grandmothers whose own children were grown, brought home the daily bread. Earlier humans foraged for fruits and nuts, which children as well as adults can gather, says Hawkes. But tubers, with their high caloric value, offered a food source rich enough to feed the group without the children's contribution. This "means [the group] is no longer tethered to resources that children can get," explains Hawkes, and led to longer lived, better nourished populations of H. erectus. She and O'Connell also argue that these humans were then able to handle a wider range of environments, spreading into grasslands and cooler climates as the fossil record indicates.
But Henry Bunn, a paleoanthropologist at the University of Wisconsin, Madison, has a more typical--and skeptical--reaction to the tuber theory. He says Wrangham's team "downplay[s] lots of sound evidence that we have [for meat-eating and fire use] and [accepts] at face value problematic evidence." A major problem for the theory, notes Hill, is that where there's cooking smoke, there must be fire. Yet he, Michigan's Brace, and most other anthropologists contend that cooking fires began in earnest barely 250,000 years ago, when ancient hearths, earth ovens, burnt animal bones, and flint appear across Europe and the middle East. Back 2 million years ago, the only sign of fire is burnt earth with human remains, which most anthropologists consider coincidence rather than evidence of intentional fire.
O'Connell counters that fires for cooking tubers rather than meat "might have been very ephemeral" and left few traces, but most of his colleagues remain unconvinced. "I think there would be evidence if it were [behind] as important an evolutionary leap as [Wrangham's team] suggests," says Behrensmeyer.
Even Wrangham agrees that more evidence is needed. "There hasn't been enough satisfactory archaeology for people to get their teeth into," he says. But he also contends that the more he looks into the question, the more convinced he is of cooking's great importance, even 1.8 million years ago. "What could be more human," he asks, "than the use of fire?"
Science, Volume 283, Number 5410 Issue of 26 Mar 1999, pp.
2004 - 2005
©1999 by The American Association for the Advancement of Science.
Letter
Did the use of fire for cooking lead to a diet change that resulted in the expansion of brain size in Homo erectus from that of Australopithecus africanus?
With regard to the discussion by Elizabeth Pennisi (News Focus, 26 Mar., p. 2004) about the debate among anthropologists regarding the cooking of tubers by Homo erectus, whether or not they cooked tubers and/or meat, they certainly had the capacity for using fire, and thus, in principle, to cook. Not only is there considerable evidence for human association with fires before 240,000 years ago at Zhoukoudian in China, and in Africa at Chesnowanja and Swartkrans (1, 2), but a number of well-documented fireplaces have been recovered in the Okote tuff at Koobi Fora in Kenya, found by the late Glynn Isaac and Jack Harris; others were found later by Harry Merrick (3). These fireplaces have been dated by the potassium-argon method to approximately 1.6 million years ago and were undoubtedly made by humans, as they contain a mixture of woods, including easily ignited palm wood, used to make the fires. Charles Peters of the University of Georgia and I have a chapter on these fireplaces in a forthcoming volume in the Koobi Fora publications series (4). The most accessible report on these fireplaces (3) demonstrates differences between burned trees and the circular fireplaces not only among the H. erectus-associated remains--which included one irregular burned spot containing largely phytoliths of the same wood, thus apparently a burned tree--but also in present-day replications. Additional fireplaces excavated from the Okote tuff by Merrick at Koobi Fora have not yet been described in the literature. The relative thinness of the bone in the sides of the skull of H. erectus compared with that of earlier hominids, along with the smaller teeth, make it clear that H. erectus was doing something to make chewing easier. They clearly had the pyrotechnical ability to cook tubers at least as far back as 1.6 million years ago, even if further research must determine exactly what was cooking.
Columbia, MO 65211, USA
Maintained by Francis F. Steen, Communication Studies, University of California Los Angeles

Question: what was prepared 250,000 years ago

Question: what is the history of food that was prepared at the beginning of the food chain

இன்றும் மிகத்துல்லியமாக அறியப்படவில்லை

Question: who were human beings created the same way as 250,000 years ago

who were human beings created the same way as 250,000 years ago

Question: 250,000 years ago, who began to be created in the same way as the

250,000 years ago, who began to be created in the same way as the

Question: what is the history of food that was prepared at the beginning of the human food chain

மிகத்துல்லியமாக அறியப்படவில்லை

Question: how long ago did human beings begin to be created

"250,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே

how long ago did human beings begin to be created

Question: how were human beings created 250,000 years ago

in the same way as the creatures of the world

in the same way as the creatures of the world

how were human beings created 250,000 years ago

The history of food that was prepared at the beginning was not quite known today .

250,000 years ago , human beings began to be created in the same way as the creatures of the world .

The history of food that was prepared at the beginning was not quite known today. 250,000 years ago, human beings began to be created in the same way as the creatures of the world.

ஆண்டுகளுக்கு

தொடங்கிவிட்டான்

மானிடவியலாலர்களின்

ஆண்டிலிருந்து

ஆண்டுகளுக்கு

கூறுகின்றனர்

Question: how many millions of years ago did the creation of man begin

2.3 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே

how many millions of years ago did the creation of man begin

Question: how many years ago did the creation of man begin

1.8 மில்லியன்

how many years ago did the creation of man begin

Question: how many years ago did human beings begin to be created in the same way as the

Question: who were human beings created in the same way as

who were human beings created in the same way as

Cris Lawrence , Charles Neon , Sarin Mantha and Richard Rings , the researchers , said the creation had occurred about 1.8 million years to 2.3 million years earlier .

250,000 years ago, human beings began to be created in the same way as the creatures of the world. Cris Lawrence, Charles Neon, Sarin Mantha and Richard Rings, the researchers, said the creation had occurred about 1.8 million years to 2.3 million years earlier.

He says that the brain is the main element of man’s behavior, and that it is the time of man’s work and the goal of the brain to grow.

கூர்ப்புபின்

குறிப்பிடுகிறார்

இலகுவாக்கியதால்

வளர்ச்சிக்கு

Next time you’re out to dinner, you may want to think twice before ordering your steak rare.
In a first-of-its-kind study, Harvard researchers have shown that cooked meat provides more energy than raw meat, a finding that challenges the current food labeling system and suggests humans are evolutionarily adapted to take advantage of the benefits of cooking.
Led by Rachel Carmody, a Ph.D. candidate in the Department of Human Evolutionary Biology at Harvard’s Graduate School of Arts and Sciences, and published online ahead of print this week in the Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS Early Edition), the research bridges the fields of human evolution and modern human nutrition.
“Every day, humans in every global society devote time and energy to processing food — cooking it, grinding it, slicing it, pounding it — yet we don’t understand what effect these efforts have on the energy we extract from food, or the role they might have played in our evolution,” Carmody said. “It is astonishing, since energy gain is the primary reason we eat.”
Though earlier studies had examined how cooking affects specific aspects of the digestive process, surprisingly, Carmody said, none had examined whether cooking affected the overall energy value of meat. In addition, no study had compared the energetic effects of cooking with those of non-thermal processing methods like pounding, whether for meat or starch-rich foods.
“There had been no research that looked at the net effects — we had pieces that we could not integrate,” Carmody said. “We knew some of the mechanisms, but we didn’t know how they combined.”
To examine those effects, researchers designed a unique experiment. Over 40 days, they fed two groups of mice a series of diets that consisted of either meat or sweet potatoes prepared in four ways — raw and whole, raw and pounded, cooked and whole, and cooked and pounded.
Over the course of each diet, the researchers tracked changes in the body mass of the mice, controlling for how much they ate and ran on an exercise wheel. The results, Carmody said, clearly showed that cooked meat delivered more energy to the mice than raw meat. The same was true for sweet potatoes. In both foods, the energetic gains from cooking were greater than those from pounding, and cooking increased the energy gained from pre-pounded foods. Preference tests also revealed that hungry mice strongly preferred cooked foods, suggesting that the energetic benefits of a cooked diet were obvious to the subjects themselves.
It’s a finding, Carmody said, that holds exciting implications for our understanding of human evolution.
Though ancestral humans were eating meat as least 2.5 million years ago, without the ability to control fire, any meat in their diet was raw, though possibly pounded using primitive stone tools. Approximately 1.9 million years ago, however, a dramatic change began to occur. The bodies of early humans grew larger. Their brains increased in size and complexity. Adaptations for long-distance running appeared.
Earlier theories suggested these energetically costly changes were made possible by increased quantities of meat in the diet. However the results of the new research support another, albeit complementary, hypothesis — that cooking allowed humans to extract more energy from the foods they were already eating, both meat and widely available starch-rich tubers.
Richard Wrangham, the Ruth Moore Professor of Biological Anthropology and master of Currier House, proposed that idea years ago, but the new study provides the first hard evidence to support it.
“I’m a biologist by training,” Wrangham said. “If you want to understand the anatomical, physiological and behavioral features of a species, its diet is the first thing you ask about. If you want to know what makes a giraffe tick, it’s the fact that it eats leaves from the tops of trees. If you want to understand the shape of a flea, it’s because it eats blood. But with humans, our adaptations have in general been seen as being the result of our ability to use our brains. Because that approach focuses on problem-solving it strays from the fundamental biological concept of species being adapted to a particular type of diet, and lures us into thinking that we have no particular kind of dietary adaptation.
“That’s why Rachel’s work is so important,” he continued. “For the first time, we have a clear answer to why cooking is so important cross-culturally and biologically — because it gives us increased energy. Life is all about energy.”
However, the impacts of the study, which Carmody co-authored with Wrangham and Gil Weintraub, then a Harvard undergraduate and now a medical student at UCLA, aren’t limited to the early days of human evolution. The findings also lay bare some shortcomings in the Atwater system, the calorie-measurement tool used to produce modern food labels.
“The system is based on principles that don’t reflect actual energy availability,” Carmody said. “First, the human gastrointestinal tract includes a whole host of bacteria, and those bacteria metabolize some of our food for their own benefit. Atwater doesn’t discriminate between food that is digested by the human versus the bacteria. Second, it doesn’t account for the energy spent digesting food, which can be substantial. In both cases, processing increases the energy accrued to the human. Such evidence suggests that food labels do not properly account for the effects of food processing.”
In this way, the new research could help inform how food scientists tackle two of the thorniest of dietary challenges — the prevalence of obesity in Western nations, and malnutrition in developing parts of the world.
“As human evolutionary biologists, we think about energetic gain as being something positive — it allows for growth, maintenance and reproduction, and it is therefore a critical component of a species’ evolutionary fitness,” Carmody said. “But the question in the modern world is: If we now have the problem of excess as opposed to deficit, is that still a positive?
“This work illuminates that the tools we currently use to understand caloric intake, both in cases of malnutrition and cases of obesity, are suboptimal. They’ve been based on the assumption that the human body is a perfectly efficient digestion machine, when, in fact, it’s not — but we now see that its efficiency is affected by food processing, particularly cooking.”
The research was supported by the National Science Foundation, the Harvard Department of Human Evolutionary Biology, the Harvard Museum of Comparative Zoology, and the Stellenbosch Institute of Advanced Study.

Question: what is the main element of man's behavior

what is the main element of man's behavior

Question: what was the goal of the brain to grow

Question: what is the goal of the brain

மூளை வளர்ச்சிக்கு

Question: what does he say is the time of man's work

மூளை வளர்ச்சிக்கு

what does சமையல் say is the time of man's work

He says that the brain is the main element of man ’s behavior , and that it is the time of man ’s work and the goal of the brain to grow .

He was the first man.

அவர் ஆரம்ப மனிதனின்

He was the first man. The size of the body is estimated to increase the growth of the brain immediately. Anyway, the greatest reason the humanists say against the rule, they predicted the rule because the first 300,000 years had begun the rule of man. For the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time.

He was the first man.

அவர் ஆரம்ப மனிதனின்

Two million years ago, human beings were saved for the need.

For the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time and for the first time. Two million years ago, human beings were saved for the need. Those who believe in the earth are those who believe in the earth.

Two million years ago, human beings were saved for the need.

ஆண்டுகளுக்கு

எரிக்கப்பட்டதென

நம்பப்படுகின்ற

மானுடவியலாளர்களுக்கு

மானிடவியலாளர்கள்

இடம்பெயர்ந்த

பெற்றுக்கொள்ளும்போதே

நம்புகின்றனர்

NEWS RELEASE, 6/14/99
Meat-eating was essential for human evolution, says UC Berkeley anthropologist specializing in diet
By Patricia McBroom, Public Affairs
BERKELEY-- Human ancestors who roamed the dry and open savannas of Africa about 2 million years ago routinely began to include meat in their diets to compensate for a serious decline in the quality of plant foods, according to a physical anthropologist at the University of California, Berkeley.
It was this new meat diet, full of densely-packed nutrients, that provided the catalyst for human evolution, particularly the growth of the brain, said Katharine Milton, an authority on primate diet.
Without meat, said Milton, it's unlikely that proto humans could have secured enough energy and nutrition from the plants available in their African environment at that time to evolve into the active, sociable, intelligent creatures they became. Receding forests would have deprived them of the more nutritious leaves and fruits that forest-dwelling primates survive on, said Milton.
Her thesis complements the discovery last month by UC Berkeley professor Tim White and others that early human species were butchering and eating animal meat as long ago as 2.5 million years. Milton's article integrates dietary strategy with the evolution of human physiology to argue that meat eating was routine. It is published this month in the journal "Evolutionary Anthropology" (Vol.8, #1).
Milton said that her theories do not reflect on today's vegetarian diets, which can be completely adequate, given modern knowledge of nutrition.
"We know a lot about nutrition now and can design a very satisfactory vegetarian diet," said Milton, a professor in the Department of Environmental Science, Policy & Management.
But she added that the adequacy of a vegetarian diet depends either on modern scientific knowledge or on traditional food habits, developed over many generations, in which people have worked out a complete diet by putting different foods together.
In many parts of the world where people have little access to meat, they have run the risk of malnutrition, said Milton. This happened, for instance, in Southeast Asia where people relied heavily on a single plant food, polished rice, and developed the nutritional disease, beriberi. Closer to home, in the Southern United States, many people dependent largely on corn meal developed the nutritional disease, pellagra.
Milton argues that meat supplied early humans not only with all the essential amino acids, but also with many vitamins, minerals and other nutrients they required, allowing them to exploit marginal, low quality plant foods, like roots - foods that have few nutrients but lots of calories. These calories, or energy, fueled the expansion of the human brain and, in addition, permitted human ancestors to increase in body size while remaining active and social.
"Once animal matter entered the human diet as a dependable staple, the overall nutrient content of plant foods could drop drastically, if need be, so long as the plants supplied plenty of calories for energy," said Milton.
The brain is a relentless consumer of calories, said Milton. It needs glucose 24 hours a day. Animal protein probably did not provide many of those calories, which were more likely to come from carbohydrates, she said.
Buffered against nutritional deficiency by meat, human ancestors also could intensify their use of plant foods with toxic compounds such as cyanogenic glycosides, foods other primates would have avoided, said Milton. These compounds can produce deadly cyanide in the body, but are neutralized by methionine and cystine, sulfur-containing amino acids present in meat. Sufficient methionine is difficult
to find in plants. Most domesticated grains - wheat, rice, maize, barley, rye and millet - contain this cyanogenic compound as do many beans and widely-eaten root crops such as taro and manioc.
Since plant foods available in the dry and deforested early human environment had become less nutritious, meat was critical for weaned infants, said Milton. She explained that small infants could not have processed enough bulky plant material to get both nutrients for growth and energy for brain development.
"I disagree with those who say meat may have been only a marginal food for early humans," said Milton. "I have come to believe that the incorporation of animal matter into the diet played an absolutely essential role in human evolution."
Milton's paper also demonstrates that the human digestive system is fundamentally that of a plant-eating primate, except that humans have developed a more elongated small intestine rather than retaining the huge colon of apes - a change in the human lineage which indicates a diet of more concentrated nutrients.
###
Send comments to: comments@pa.urel.berkeley.eduSend comments to: comments@pa.urel.berkeley.edu

Question: what are the highest levels of brain growth known as

மூளை வளர்ச்சி

Two million years ago, human beings were saved for the need.

Those who believe in the earth are those who believe in the earth.

what are the highest levels of brain growth known as

Question: when were human beings saved for the need

மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே

when were human beings saved for the need

Question: what were human beings saved for two million years ago

what were human beings saved for two million years ago

Question: what can not occur the first time a man is placed on the earth

, மூளை வளர்ச்சி சமையல் அறிமுகமாக முதலே மனிதன் இடம்பெயர்ந்த போது கொட்டைகள் , பெரிகள் மற்றும்

what can not occur the first time a man is placed on the earth

Question: how long ago were human beings saved for the need

மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு

how long ago were human beings saved for the need

Question: according to those who believe in the earth, what cannot occur the first time a man

Two million years ago , human beings were saved for the need .

Those who believe in the earth are those who believe in the earth .

They believe that the highest levels of brain growth are known as the brain growth , and that the first time a man is placed , heavens , bears , and thunderstorms can not occur .

Two million years ago, human beings were saved for the need. Those who believe in the earth are those who believe in the earth. They believe that the highest levels of brain growth are known as the brain growth, and that the first time a man is placed, heavens, bears, and thunderstorms can not occur.


பனை (Palmyra Palm), புல்லினத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தாவரப் பேரினம். அறிவியல் வகைப்பாட்டில் இதைப் போரசசு (borassus) என்னும் பேரினத்தில் அடக்குவர். இப்பேரினத்தில் பல சிற்றினங்கள் அடங்குகின்றன.

பனைகள் பொதுவாகப் பயிரிடப்படுவதில்லை, இயற்கையிலே தானாகவே வளர்ந்து பெருகுகின்றன. இளம் பனைகள் வடலி என்று அழைக்கப்படுகின்றன. பனை வளர்ந்து முதிர்ச்சியடைவதற்கு 15 ஆண்டுகள் வரை எடுக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது. அதன் வயது மனிதனின் சராசரி வயதிலும் கூடியது என்பது குறிப்பிடக்கூடியது. பனைகள் குறிப்பிடத்தக்க வளைவுகள் ஏதுமின்றிச் சுமார் 30 மீட்டர் உயரம் வரை வளரக்கூடியவை. கிளைகளும் கிடையா. இதன் உச்சியில், கிட்டத்தட்ட 30 – 40 வரையான விசிறி வடிவ ஓலைகள் வட்டமாக அமைந்திருக்கும்.

பனை தமிழ் நாட்டின் மாநில மரமாகும்

thumb|ஆப்பிரிக்கப் பனை வடலி (இளம் பனை) போராசசு அத்தியோபம்

 பெயரிடல்
பொது வழக்கில் மரம் என்று தமிழில் வழங்கப்படினும், இது மர வகையைச் சார்ந்தது அல்ல. தற்காலத் தாவரவியல் அடிப்படையில் மட்டுமன்றித் தமிழ் இலக்கண மரபுகளின்படியும் பனையை மரம் என்பது தவறு. தமிழில் உள்ள மிகப் பழைய இலக்கண நூலான தொல்காப்பியம் புல், மரம் என்பவற்றுக்கு இடையேயான வேறுபாட்டைப் பின்வருமாறு வரையறை செய்கிறது.

புறக் காழனவே புல்லெனப் படுமே (பாடல் 630)
அகக் காழனவே மரமெனப் படுமே (பாடல் 631)

பலவகையான பயன்களை நெடுங்காலத்துக்குத் தருவதால் பனையை, கேட்டதைக் கொடுக்கும் தேவலோகத்து மரம் எனத் தொன்மங்கள் கூறும் கற்பகதருவுக்கு ஒப்பிடுவர்.

பனை மரத்தில் மொத்தம் 34 வகை இருக்கின்றன. அவை

1. ஆண் பனை, 2. பெண் பனை, 3. கூந்தப்பனை, 4. தாளிப்பனை, 5. குமுதிப்பனை, 6.சாற்றுப்பனை, 7. ஈச்சம்பனை, 8. ஈழப்பனை, 9. சீமைப்பனை, 10. ஆதம்பனை, 11. திப்பிலிப்பனை, 12. உடலற்பனை, 13. கிச்சிலிப்பனை, 14. குடைப்பனை, 15. இளம்பனை 16. கூறைப்பனை, 17. இடுக்குப்பனை, 18. தாதம்பனை, 19. காந்தம்பனை, 20. பாக்குப்பனை, 21. ஈரம்பனை, 22. சீனப்பனை, 23. குண்டுப்பனை, 24. அலாம்பனை, 25. கொண்டைப்பனை, 26. ஏரிலைப்பனை, 27. ஏசறுப்பனை, 28. காட்டுப்பனை, 29. கதலிப்பனை, 30. வலியப்பனை, 31. வாதப்பனை, 32. அலகுப்பனை, 33. நிலப்பனை, 34. சனம்பனை

 சிற்றினங்கள்
போரசசு (பனை) என்னும் பேரினத்தில் வரும் சிற்றினங்கள்
 போராசசு அத்தியோபம் - ஆப்பிரிக்கப் பனை மரம் (Borassus aethiopum)
 போ. அகேசி - மேற்கு ஆப்பிரிக்கப் பனை (Borassus akeassii – Ake Assi`s Palmyra Palm (West Africa) )
 போ. ஃப்ளாபெல்லிபர் - ஆசியப் பனை (Borassus flabellifer – Asian Palmyra Palm (southern Asia and southeast Asia) )
 போ. என்னியனசு - நியூ கினி பனை (Borassus heineanus – New Guinea Palmyra Palm (New Guinea) )
 போ. மடகாசுகரியன்சிசு - மடகாசுகர் பனை (Borassus madagascariensis – Madagascar Palmyra Palm (Madagascar) )
 போ. சாம்பிரானென்சிசு - சாம்பிரானோ பனை (மடகாசுகர்)(Borassus sambiranensis – Sambirano Palmyra Palm (Madagascar) )

 காணப்படும் இடங்கள்
இது ஆப்பிரிக்காவைத் தாயகமாகக் கொண்டது எனக் கூறப்படுகிறது. ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து மனித இனம் எங்கெங்கு இடம்பெயர்ந்ததோ அவ்விடங்களில் எல்லாம் ஆதி மனிதர்கள் பனை விதைகளை தங்களுடன் எடுத்துச் சென்றனர் எனச் சொல்லப்படுகிறது. ஏனென்றால், பனை மரங்கள் மக்கள் வாழும் பகுதிகளின் அருகிலேயே பெரும்பாலும் இருக்கிறது. இது பெரும்பாலும் அடர் காடுகளில் காண இயலாததற்கு காரணமாக இது கூறப்படுகிறது.

இது ஆசிய நாடுகளில்தான் பனைகள் அதிகம் காணப்படுகின்றன. தற்காலத்தில் ஆசியாவில் இந்தியா, இலங்கை, மலேசியா, இந்தோனீசியா, மியன்மார், தாய்லாந்து, வியட்நாம், சீனா போன்ற நாடுகளிலும், கொங்கோ போன்ற மேற்கு ஆபிரிக்க நாடுகளிலும் காணப்படுகின்றன.
thumb|right|200px|பனையுச்சி

கதர் மற்றும் சிற்றூர்த் தொழில் குழுமம் (Kadhi and Village Industry Commission) எடுத்த கணக்கெடுக்கின்படி 10.2 கோடி பனை மரங்கள் இந்தியாவில் உள்ளன. தமிழ் நாட்டில் மட்டும் 5 கோடி பனை மரங்கள் உள்ளன.தமிழ்நாட்டின் அடையாளம்: பனையைப் பாதுகாக்க விவசாயிகள் வலியுறுத்தல் தி இந்து தமிழ் 29 பிப்ரவரி 2016 இவற்றுள் 50 விழுக்காடு மரங்கள் நெல்லை, தூத்துக்குடி, இராமநாதபுரம் மாவட்டங்களில் அடர்த்தியாக உள்ளன. சேலம்,நாமக்கல்,சென்னை, செங்கற்பட்டு, சிவகங்கை மாவட்டங்களில் அதிகமான அளவு நிறைந்துள்ளன. பிற மாவட்டங்களில் உள்ள மரங்களின் எண்ணிக்கை 30 லட்சத்திற்கும் குறைவாகவே உள்ளன.

 பனையின் பயன்கள்
பனைமரம் உணவு மற்றும் உணவிலிப் பொருள்களை நல்குகிறது. உணவுப் பொருள்களில் பதநீர் முதன்மையானது. இதுவே கருப்பட்டி, வெல்லம், பனஞ்சீனி, பனங்கற்கண்டு, பனம் மிட்டாய், பனங்கூழ் எனப் பல்வேறு உணவுப் பொருள்களாக வடிவம் பெறுகிறது. பனந்தும்பு, தூரிகைகள், கழிகள், பனையோலைப் பொருள்கள், அலங்காரப் பொருள்கள், மரம், மரப் பொருள்கள் ஆகியன பனையிலிருந்து பெறப்படும் உணவிலிப் பொருள்களாகும். கதர் மற்றும் சிற்றூர்த் தொழில் குழுமக் கணக்கின்படி ஒரு பனை மரமானது ஓராண்டில் 150 லிட்டர் பதநீர், 1 கிலோ தும்பு, 1.5 கிலோ ஈர்க்கு, 8 ஓலைகள், 16 நார் முடிகள் ஆகியவற்றை நல்கும் வளவாய்ப்புடையது. மேலும் ஒரு பனை மரத்திலிருந்து 24 கிலோ பனை வெல்லம், 2 கூடைகள், 2 தூரிகைகள், 6 பாய்கள் ஆகியவற்றைப் பெறமுடியும் எனவும் கணக்கிடப்பட்டு உள்ளது.

அமெரிக்கா, பிரிட்டன், செர்மன், இத்தாலி, பெல்சியம், பிரான்சு, ஆசுதிரேலியா, சப்பான் போன்ற நாடுகளுக்கு பனைப் பொருள்களை ஏற்றுமதி செய்வதன் மூலம் இந்தியாவிற்கு ஆண்டுதோறும் 200 கோடி ரூபாய்க்கும் மேல் அந்நியச் செலாவணி கிடைக்கிறது. உள் நாட்டிலே உணவிலிப் பனைப் பொருள்கள் பெரிதும் கோவா, கன்னியாகுமரி, பெல்லாரி ஆகிய இடங்களுக்கு விற்பனைக்கென அனுப்பி வைக்கப்படுகின்றன. இவற்றுள் கோவா முன்னணியில் இருக்கிறது.

விவசாயம், கைத்தறிக்கு அடுத்தபடியாக பேரளவு வேலை வாய்ப்பினைக்கொண்டதாக பனைத்தொழில் விளங்குகிறது. 1985 – 86ஆம் ஆண்டில் தேசிய அளவில் 6.94 லட்சம் வேலை வாய்ப்பினையும் தமிழ் நாட்டு அளவில் 5.87 லட்சம் வேலை வாய்ப்பினையும் பனைத் தொழில் வழங்கி இருக்கிறது. இதில் பனைத் தொழிலாளர்கள் வெல்லம் காய்ச்சும் பெண்கள், தும்புக் கைவினைஞர்கள், வியாபாரிகள் ஆகியோர் அடங்குவர். இளம் மரங்கள் நீங்கலாக பனையேறத் தகுந்த எல்லா மரங்களையும் பயன்படுத்தினால் தமிழகத்தில் மட்டும் மேலும் 10 லட்சம் பேருக்கான வேலை வாய்ப்பினை இத்தொழில் வழங்கும்.

 பனையின் இன்னல்கள்
thumb|190px|பனங்கருக்குப் பகுதி|right
thumb|190px|பனைமரமேறி|right
பனங்கருக்கு
பனங்கருக்குகள், பனைமரமேறிகளுக்கு மிகுந்த ஊறு விளைவிப்பவையாகும். கூர்மையான அந்த முட்கள் போன்ற அமைவுகள், அவ்வேழை பனைமரமேறிகளுக்கு இன்னல் தருகிறது.

 பனங்கை

பனங்கை அல்லது பனை வரிச்சல் என்பது பனை மரத்தை நீளவாக்கில் அறுத்தால் வரும் நீளமான மரக்கட்டை ஆகும். இது கட்டிடக் கூரைகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

 பனையேற்றம்
பனையேறுதல் என்பது பருவகாலத் தொழில். ஏப்ரல் முதல் ஆகத்து மாதம் வரை இராமநாதபுரம், தூத்துக்குடி, நெல்லை மாவட்டங்களிலும் ஆகத்து முதல் மார்ச்சு மாதம் வரை கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலும் ஏப்ரல் முதல் அக்டோபர் வரை சேலம், தருமபுரி மாவட்டங்களிலும் பனையேற்றம் நிகழும். இது ஒரு பருவ காலத் தொழிலாக இருப்பதால் இம்மாவட்டங்களில் வேலை தேடி இடம்பெயருதல் பெருமளவு நிகழ்கிறது.

பனையேற்றம் என்பது மரமேறுதல், பூ பக்குவம் அறிதல், சாறு சேகரித்தல் எனப் பல்வேறு திறன்களை உள்ளடக்கிய தொழில் ஆகும். மரமேற நெஞ்சப் பட்டை, இடை வார், தளை ஆகியன பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இத்தொழில் புரியும்போது மரத்தின் சொரசொரப்பான பகுதியில் உடல் உராயும்பொழுது சிராய்ப்பு ஏற்பட்டு உடல் பொலிவிழக்கிறது. மரம் ஏறுதலின் இடரையும் துன்பத்தையும் களைய இயந்திரச் சாதனங்கள் எதுவுமில்லை. ஒரு மரம் சராசரி 36 முதல் 42 மீட்டர் வரை உயரமுடையது. எனவே ஒரு நாளைக்கு இரு முறை 30 முதல் 40 மரங்கள் ஏறுதல் என்பது பெரும் இடர் மிகுந்தது ஆகும். எனவே மிகுந்த அனுபவசாலிகளே பனைமரமேறுவர். தளைநாரைக் காலில் கட்டி பனைமரம் ஏறுவர்.

 பனைத்தொழிலாளர் நிலை

80 விழுக்காட்டிற்கும் அதிகமான பனைத் தொழிலாளர்கள் வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ்தான் வாழ்கிறார்கள். ஒரு பனைத் தொழிலாளர் நாள்தோறும் 10 முதல் 15 மணி நேரம் வரை மேற்கொள்ளும் வேலைக்கு 15 ரூபாய்கள் வரை சம்பாதிக்கிறார். எனவே ஒரு பனைத் தொழிலாளரின் குடும்ப வருமானமானது அவர் எத்தனை பனை மரங்கள் ஏறுகிறார் என்பதனையும் அவர் குடும்பத்தில் எத்தனை உழைப்பாளர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதனையும் பொருத்தே அமைகிறது. பெரும்பான்மையான பனைத் தொழிலாளர்களுக்கு சொந்த மரங்களில்லை. தமிழகத்தில் உள்ள பனையேறும் குடும்பங்களில் 67.85% குடும்பங்களுக்கு சொந்த மரங்கள் கிடையாது என ஒரு கணக்கெடுப்பு தெரிவிக்கிறது. கன்னியாகுமரி மாவட்டம் நீங்கலாக தமிழகத்தின் பிற மாவட்டங்களில் நிலக்கிழார்கள் பனை மரங்களை குத்தகைக்கு எடுத்து பதநீர் இறக்கக் குறைந்த கூலிக்கு ஆள்களை நியமித்துக்கொள்கிறார்கள்.

பனஞ்சாறு உடலுக்கு நலம் தரும் நீரகம். இதில் கொழுப்பு, புரதம், கனிமங்கள், உயிர்சத்துகள், இரும்பு, எரியம், சுண்ணாம்பு, கரிநீரகி ஆகியன உள்ளன. இது சத்துள்ளது. எளிதில் செரிக்கக் கூடியது. இது எலும்புருக்கி நோயைக் குணப்படுத்தும் தன்மையுடையது என்றும் ஈரல் நோய்க்கு ஏற்ற மருந்தென்றும் கருதப்படுகிறது. 25% குறையாத பதனீர் நேரடியாகவே நுகரப்படுகிறது. மீதம் உள்ளவை வெல்லம் தயாரிக்கப் பயன்படுகின்றன. உற்பத்தி செய்யப்பட்ட வெல்லத்தின் பெரும்பகுதி உள்ளூரிலேயே விற்கப்படுகிறது. அவசரப் பணத்தேவை, சந்தைவிலையை அறியாமை, சந்தைக்குக் கொண்டு செல்ல நேரமின்மை ஆகியவற்றின் காரணமாக இடைத்தரகர்களின் சுரண்டலுக்கு ஆளாகின்றனர்.

 பனைத்தொழில்
உணவிலிப் பனைப்பொருள்களை உற்பத்தி செய்தல், சந்தையிடல் ஆகியவற்றிலும் கூடச் சிக்கல்கள் உள்ளன. போதிய முதலீடின்மை, தொழிலாளர் எண்ணிக்கைக் குறைவு ஆகியன பெரும் சிக்கல்கள் எனக் கூறப்படுகின்றன. மிகக் குறைந்த வருமானத்தையே நல்கும்நிலையில் பனைத்தொழில் இருப்பதால் தொழிலாளர்களை பெருமளவில் ஈர்க்க முடியாமல் இத்தொழில் மெல்ல மெல்ல நலிந்து கொண்டிருக்கிறது.

எவ்வாறாயினும் பனைத்தொழில் பெருமளவு வேலைவாய்ப்பும்; உணவு மற்றும் உணவிலிப் பனைப் பொருள்களுக்கு உள்நாட்டிலும் வெளிநாடுகளிலும் தேவை இருத்தல் வெள்ளிடை மலை. பனங்கற்கண்டு போன்ற மதிப்புடை உணவுப் பொருள்களை உற்பத்தி செய்தல் மூலம் முன்னைய சிக்கல்களை வினைவலிமையோடு எதிர்கொள்ள முடியும் என்பதை மார்த்தாண்டத்திலுள்ள பனைத் தொழிலாளர் மேம்பாட்டுச் சங்கம் கண்டது. பதநீரைக் கொண்டு வெல்லம் காய்ச்சுவதைக் காட்டிலும் பனங்கற்கண்டு தயாரித்தல் இலாபமுடையது என்று கண்டறியப்பட்டது. இவ்வுற்பத்தியால் பனைத்தொழிலாளர் வாழ்வும் தொழிற்றுறையின் வளர்ச்சியும் மேம்படுவது ஐயத்திற்கு இடமின்றி நிரூபனமானது. உணவிலிப் பனைப்பொருள்களை உற்பத்தி செய்யும் அலகுகளை தோற்றுவிக்கும் பணியில் கூட்டுறவுத்துறையும் தன்னார்வத் தொண்டகங்களும் தனியார்களும் ஈடுபட்டுள்ளனர். வடிவமைத்தல் பயிற்சி, உற்பத்திப் பொருள்களை பரவலாக்கல், சரியான முதலீடு, சந்தையிடல் வசதிகள் ஆகியன உணவிலிப் பொருள்களின் உற்பத்தியையும் சந்தையிடலையும் அதிகப்படுத்தியுள்ளன.

தமிழகம் முழுவதும் உள்ள பனைத் தொழிலாளர்களுக்கு பனைத் தொழில் கொண்டுள்ள வளவாய்ப்பு குறித்த விழிப்புணர்வு தந்து அவர்கள் வாழ்க்கையை சீர்படுத்துவதில் பனைத் தொழிலாளர் மேம்பாட்டுச் சங்கம் முன்னோடியாகத் திகழ்கிறது.

 காட்சியகம்

 இவற்றையும் பார்க்கவும்
 பனையிலிருந்து பெறப்படும் பயன்கள்
 ஆசியப் பனை

 மேற்கோள்கள்

 வெளி இணைப்புகள்

பகுப்பு:பனை

ஆப்பிரிக்காவைத்

கூறப்படுகிறது

"ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து

இடம்பெயர்ந்ததோ

அவ்விடங்களில்

சொல்லப்படுகிறது

பெரும்பாலும்

பெரும்பாலும்

கூறப்படுகிறது

காலணி
சப்பாத்து அல்லது காலணி அல்லது மிதியடி அல்லது செருப்பு என்பது மாந்தர்கள் பல தேவைகளுக்காக காலில் அணியப்படும் ஒரு கால் காப்புடை ஆகும். மாந்தர்கள் நடக்கும் பொழுதும், ஓடும் பொழுதும், தம் கால்களில் கல்லும் முள்ளும் குத்தாமல் இருக்கவும், சுடு வெப்பத்தில் இருந்தும், கடுங்குளிரில் மற்றும் பனியில் இருந்தும் காக்கவும், அழகு உள்ளிட்ட சிறப்பான பிற தேவைகளுக்காவும் காலில் அணியப்படும் ஒரு கால் காப்புடை ஆகும். காலணிகளில் எளிதாக அணிந்து கொள்ளவும் கழற்றவும் வசதியான செருப்பு, மிதியடி போன்றவைகளும், புறங்கால்களையும் குதி கால்களையும் மூடியிருக்கும் ஷூ , பூட்ஸ் முதலிய கால்பூட்டணிகளும், கணுக்கால் வரையும் மூடியிருக்கும் கால்பூட்டணிகளும், கெண்டைக்கால், முழங்கால் வரையும் மூடியிருக்கும் கால்பூட்டணிகளும் உண்டு. கால்பூட்டணிகள் பெரும்பாலும் துணியால் அல்லது தோலால் ஆன வாரினால் கட்டி, முடிச்சிட்டு ,பூட்டப்பட்டிருக்கும். பல்வேறு இடச் சூழல்களுக்கும், தொழில்களுக்கும், தட்ப வெப்பத் தேவைகளுக்கும் ஏற்ப காலணிகள் பல வகையாகும்.
வரலாறு[தொகு]
முதன் முதலில் காலில் செருப்பு முதலிய காலணிகள் எப்பொழுது மாந்தர்கள் அணியத் தொடங்கினர் என அறிவது கடினம். ஆனால் எகிப்தியர்கள் கி.மு. 3700 க்கும் முன்னரே காலணிகள் அணிந்தது தெரிகின்றது. அண்மையில் (2010இல்) 5,600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பயன்படுத்திய தோலால் ஆன காலணிகள் அர்மேனியக் குகையில் கண்டுபிடித்துள்ளனர்[1] பழங்காலத்தில் 2000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்தியர்களும், கிரேக்கர்களும் , ரோமானியர்களும் பல்வேறு வகை காலணிகள் அணிந்ததற்கு புடை சிற்பங்களும் பிற தொல்லியல் சான்றுகளும் உள்ளன. சீனாவில் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே மரம், துணியால் ஆன செருப்பு வகைகளைப் பயன்படுத்தினர். இத்தாலியில் ரோமானியர்களுக்கு முன்னமே அங்கிருந்த எற்றசுக்கன் மக்கள் கால் விரல் நுனிப்பக்கம் மேல்நோக்கி உயர்ந்து இருக்கும்படியான காலணிகள் அணிந்திருந்தனர். பழங்காலந் தொட்டே கால்களில் காப்பணியாக மட்டும் அணியாமல் ஒரு அழகு அணியாகவும் அணிந்து வந்துள்ளனர்.
அண்மைக்கால அமெரிக்க,ஐரோப்பிய வரலாறு[தொகு]
பயன்பாடு[தொகு]
மிக அண்மைக்காலம் வரை காலணிகள் விலங்குத் தோலால் செய்யப்பட்டன. ஒருசில மரத்தாலும் ஆனவை. பனையோலையாலும் செய்யப்பட்டுள்ளன.[2] ஆனால் அண்மைக் காலத்தில் தோல் மட்டுமன்றி, தோல் போன்ற பலவகையான செயற்கைப் பொருட்களாலும் பல முரட்டுத் துணிவகைகளாலும், நெகிழி, ரப்பர் போன்றவைகளாலும் செய்யப்படுகின்றன. ஏழ்மையான நாடுகளில் பலர் எளிமையான காலணிகள் அணிந்தோ அல்லது அணியாமலோ இருந்தாலும், பல நாடுகளில் வாழ்வோருக்குக் காலணிகள் இன்றியமையாத ஒரு தேவை ஆகும். அமெரிக்காவில் 1980களில் ஆண்டொன்றுக்கு 350 மில்லியன் காலணிகள் உற்பத்தி செய்தனர். இது தவிர ஐரோப்பா, ஜப்பான், இந்தியா, சீனா ஆகிய நாடுகளையும் பகுதிகளையும் எடுத்துக் கொண்டால் உலகில் பில்லியன் கணக்கில் காலணிகள் செய்து விற்கப்படுகின்றன. உலகப் பொருளியலில் (பொருள்முதலியலில்) பல பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்புடைய தொழிலாகும்.
காலணிக்குத் தமிழில் உள்ள பெயர்கள்[தொகு]
- அடையல் (தற்காலத்தில் ஷூ எனப்படும் இனத்தைச் சேர்ந்த காலணி)
- அரணம் (பெரும்பாணாற்றுப்படையில் "அடிபுதை அரணம்" என ஆளப்பட்டுள்ளது)
- கழல் (செருப்பு வகை)
- குத்திச் செருப்பு
- குறட்டுச் செருப்பு (கால் பெருவிரலை மட்டும் சுற்றி வார் இருக்கும் செருப்பு)
- தொடுதோல்(கயிறால் கட்டப்படும் காலணி)
- தோற்பரம் (படையாளிகள் அணியும் கெட்டியான காலணி)
- நடையன் (பொதுவாக செருப்புக்குப் பயன்படுகின்றது)
- மிதியடி (பொதுவாக செருப்புக்குப் பயன்படுகின்றது எனினும், முன் காலத்தில் மரக்கட்டையால் ஆனது)
- பாதக்காப்பு
- அரண்
- அடிபுனைதோல்
- சப்பாத்து - மூடிய வகையான காலணிக்கு இச்சொல் வழங்கப்படுகிறது. இது ‘சப்பை’ என்கிற தமிழ் சொல்லை தழுவியுள்ளது. எஸ்பானியம், போத்துகீசு மொழிகளில் இதற்கு ஒத்தான சொல்லான Sapatos வழங்கப்படுகிறது.
இவற்றையும் பார்க்க[தொகு]
உசாத்துணை[தொகு]
- ↑ Pinhasi R, Gasparian B, Areshian G, Zardaryan D, Smith A, et al. (2010) First Direct Evidence of Chalcolithic Footwear from the Near Eastern Highlands. PLoS ONE 5(6): e10984. doi:10.1371/journal.pone.0010984
- ↑ காட்சன் சாமுவேல் (2018 ஆகத்து 11). "பனை நாரில் பயன்மிகு செருப்பு". கட்டுரை. இந்து தமிழ். 12 ஆகத்து 2018 அன்று பார்க்கப்பட்டது. Check date values in:
|date=(உதவி)
வெளி இணைப்புகள்[தொகு]
விக்சனரி விக்சனரி
நூல்கள் விக்கிநூல்
மேற்கோள் விக்கிமேற்கோள்
மூலங்கள் விக்கிமூலம்
விக்கிபொது
செய்திகள் விக்கிசெய்தி
- All About Shoes—the Bata Shoe Museum's online exhibits on the history and variety of footwear
- Footwear History பரணிடப்பட்டது 2006-08-13 at the வந்தவழி இயந்திரம்
- International Shoe Size Conversion Charts, from i18nguy's website, offers more information.
- Shoe Care பரணிடப்பட்டது 2012-12-18 at Archive.today
- The Political History of Shoes

Question: where did the food come from

"ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து

Question: what is found in the areas where people live

Question: food deaths are often found in what

Question: what is it said about the place where it is seen

Question: where is food killed in the area where people live

It is said that it is the place where it is seen , it is the place where it is seen , it is the place where it is seen .

It is said that all of the ancient people have taken with them the foods from where the human being is located from Africa . Therefore , the food deaths are mostly in the vicinity of the areas where people live . This is often said due to the fact that it is found in the signs .

It is said that it is the place where it is seen, it is the place where it is seen, it is the place where it is seen. It is said that all of the ancient people have taken with them the foods from where the human being is located from Africa. Therefore, the food deaths are mostly in the vicinity of the areas where people live. This is often said due to the fact that it is found in the signs.

"கணக்கெடுக்கின்படி

Question: how much of deaths are in india

10.2 கோடி பனை மரங்கள்

Question: what is the name of the commission that regulates deaths in india

மற்றும் சிற்றூர்த் தொழில் குழுமம் ( Kadhi

Question: where do 10.2 cents of deaths occur in india

Question: what is the name of kadhi and village industry commission

Question: where do 10.2 cents of deaths occur

Question: what is the monetary value of deaths in india

Kadhi and Village Industry Commission ( Kadhi and Village Industry Commission )

According to estimates , 10.2 cents of deaths are in India .

Kadhi and Village Industry Commission (Kadhi and Village Industry Commission) According to estimates, 10.2 cents of deaths are in India.