maka jawab tuan-tuan itu, "Jangan-lah tuan takut, boleh sahaya orang pĕrgi bĕrtĕmu tuan punya bapa sĕkarang pĕtang." Hata sa-tĕlah pĕtang hari, maka pergi-lah Tuan Milne dan Tuan Thomsen ka-rumah-ku bĕrtĕmu dĕngan bapa-ku, sambil kata-nya, " Jangan-lah tuan susah dari-hal tuan punya anak Abdullah itu, sahaya orang boleh pĕliharakan baik-baik, jangan tuan dĕngarkan pĕrkataan orangorang bodoh itu, karna ia nanti pandai bahasa Inggĕris dan bahasa Malayu, kalau lagi sĕdikit hari dia bĕlajar;