ින් පවත්නා වු තත්ත්වය ගැන විමසා බැලීමේ දී 2006 සහ 2007 ප්‍රතිඵල දෙස බලා ඉක්මන් තීරණයකට එලඹීම උචිත නොවන බැවි පැහැදිලිය. එසේම ලාංකීයසමාජය තුල නාගරික නොවන එනම් ග්‍රාමීය නිවැසියන්ගෙන් සෑම හතරකටම එකේ සිට තුනට එක දක්වා ප්‍මාණයක් දරිද්‍රතා රේඛාවට වඩා පහලින් ජීවත් වීම අනතුරු අඟවයි.මෙහි දි විශේෂයෙන්ම දිලිදු අය සංකේන්ද්‍රණය වි ඇතිආර්ථිකක්‍රියාකාරීත්වය ක්ෂේත්‍ර 6 ක් ඔස්සේ ප්‍රධානව දැක්විය හැක.	1. ඉඩම් නැති කෘෂිකාර්මික කම්කරුවන්. 	2. පවුල් ශ්‍රමය යොදා ගනිමින් ආහාර භෝග වගා කරන සුූළු ඉඩම් හිමි ගැමියන්. 	3. ධීවර හා සත්ව පාලන ක්ෂේත්‍රය.	4. බොහෝවිට ගෘහස්ථ කර්මාන්ත මට්ටමේ සුූළු  පරිමාණ කර්මාන්ත 	     වල නියුතූ වුවන්. 	5. පෞද්ගලික සහ අනෙකූත් කටයුතු වල නියැලි සුළු වෙළදුන් සහ 	  ස්වයං රැකියාවන්හි නියුතු වුවන්	6. පෙදරේරුවන් වඩුවන් වැනි පෞද්ගලික කටයුතු කරන ශිල්පීන්.මේ ක්ෂේත්‍ර 6 දිහාම බැලීමේ දී මෙම අංශ 6 ම ග්‍රාමීයව එක්රැස් වී සිටින පිරිසකගේ එකතුවක් බැවි පැහැදිලි වෙයි.එසේම ශ්‍රී ලංකාෙවි ශ්‍රම බලකායේ ප්‍රමුඛ සේවා යෝජකයා කෘෂිකර්ම අංශයයි. ග්‍රාමීය අංශයේ එහි දායකත්වය41.8% කි. ඒ අනුව ග්‍රාමීය ජනතාව 