තුරු හිමේ සොයමින් රැක්කා නො වෙ දා?කරදර සිතක් සිතුවේ නැතුවා නො වෙ දා?පරතෙර නැතිව රැක්කාව ද මහිමි ස ඳා?ස ඳ ලප ලෙසට කැටුව ම ආවා නො වෙ ද?අ ද මා හැර යන්ට කීවේ කවුරුන් ද?ස ඳ මහ නුවර ඉන්නට කිව්වා නො වෙ ද?එ දා අඬ අඬා පස්සේ ගියාව ද?බා දා නැතුව දන් දුන්නේ කුමරු මෙ මා?එ දා ඉතින් මම වේස්සන්තරව ත මා?ව දා රුවට සිටි කුමරුන් රාහුල මා?මෙ දා ඉතින් වැඩියේ ඇයි ද මා ද මා?ර හ ස ක් මගේ කවදා වත් නැත මෙතු රාවෙ හෙ සක් වෙන්ට ඇරියේ නැත යසෝද රාය හ ප ත් මම ඇඬිමි නිම නැතිව නුඹ ක රාද හ ස ක් ගුණැති මම ව ද සොඳ යසෝද රා?කා ර ණා ව බුදු වෙනවා ලකුණු දැ නේනෑ ර කැ ටු ව ආවා මම සරණ ගෙ නේබා ව නා ව තොර නො කරමි සිතින් අ නේමා ළි ගා ව අද අඳුරුයි සුවාමි නේද රු ව න් එදා අත් බැඳලා දන් දු න්නේඑ රු ව න් තනේ කිරි එරිලා කුමරු න්නේඅ ඬ මි න් එදා සිරි පා මුල වැටෙමි න්නේමෙ ලෙ සි න් වෙහෙස වුණු මට ඇයි ගිනි දු න්නේ?කිඳුරු වෙලා අපි දෙන්න ම උප න්නේඅඳුරු සඳ පව්ව එකඟව වැස උ න්නේසොඳුරු අපි දෙන්න එක රෑට වෙන් උණේදෙ දරා ඉතින් අද දක්වා අඬ න්නේග ණ න් නැතුව අප දුන්නේ අත් බැඳ දාග ණ න් නැතුව ඇඬුවේ මම ඔබ සන් දාකි ය න් ඉතින් මම කළ ව