ිද ඔහු පවසයි. ඔහු පෙන්වා දෙන පරිදි පත්‍රකලාවේදීන් ජනතාවට තොරතුරු ලබාදෙන අතර එය තොරතුරු හුවමාරුවක්ම පමණක් නොවිය යුතු බවය. තොරතුරු හඳුනාගෙන, ප්‍රභූන් යෝජනා කර ඇති ප්‍රතිපත්ති වල ප්‍රතිඵල පිළිබද ඔවුන් අවදානය යොමු කල යුතුය. මෙම  අදහස කාලයත් සමග විවිධ පරිමාණ වලින් පිළිගෙන ඇති අතර එය ප්‍රජාපත්‍රකලාව ලෙසින්ද  හැදින්වේ.   ප්‍රජාපත්‍ර කලාවේදය පිළිබදව අදහස,පත්‍රකලාවේදයේ නව සංවර්ධනයන්ට අදාල වී ඇත. මේ අනුව ජනමාධ්‍යවේදීන්ට පුරවැසියන් සහ ප්‍රභූන්ව සිය වාර්තා සදහා අදාළ කර ගත හැකිය. සමානාත්මතාවය ඇතිවේ යැයි විශ්වාස කෙරුනත් ,ඩීවී ප්‍රවීනතාවද අගයයි. පුද්ගලයෙකුගේ දැනුමට වඩා පුද්ගලයන් ගොන්නකගේ දැනුම උසස්ය. ඔහුගේ රාමුව තුළ ප්‍රවීණයන්ට ඉඩක් තිබුනොත් ලිප්මන්ගේ ආකෘතියේ මෙන් මෙහි දුරාවල ව්‍යුහයක් නැත. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ හදවත නම් සාකච්ඡාව,විවාදය සහ සංවාදය.ලිප්මන්ගේ අදහස් රජයන්ට පිළිගත හැකි වුවත්,ඩීවී ගේ අදහස් පත්‍රකලාවේදීන් අතර වැඩි පිළිගැනිමට ලක්ව ඇත. උදාහරණලෙස ඇමෙරිකානුවන් පත්‍රකලාවේදීන්ගෙන් බලාපොරොත්තු වන්නේ තම තීන්දු සදහා අවශ්‍යය තොරතුරු සැපයිමකි.රාජ්‍ය තොරතුරු පරිහරණයට ඇති අයිතිය[සංස්කරණය]රාජ්‍ය සතු 