ේතුවෙන්  16වැනි සියවස සුවිශේෂී වේ.[22]පතිනියන්, වේසියන් සහ මෙහෙණියන්ගේ ලිංගික ජීවිත සංසන්දනය කරමින් ඒවායේ වෙනැසියාවන් දක්වන Ragionamenti  නම් සුප්‍රසිද්ධ වෛශ්‍යා සංවාදය ද ඇරටිනෝ  විසින් ලියැවිණි. [23][24] Ferrante Pallavicino ගේ La Retorica delle Puttane (වෙසඟනන්ගේ මධුරාලාප);[25][26]මිශෙල් මිලට් සහ Jean L'Ange වෙත කර්තෘත්වය පවරන L'Ecole des Filles (කෙල්ලන්ගේ ඉස්කෝලය)[27][28] සහ නිකොලස් කොරියර්ගේ The Dialogues of Luisa Sigea මෙකී ශානරය යටතේ ලියැවුණු පසුකාලීන කෘතීන් ය. [29][30] මෙවැනි කෘතීන් බොහෝවිට හිරිමල් යුවතියකට  අත්දැකීම්සම්පන්න වැඩිහිටි ගැහැනියකගෙන් ලැබෙන ලිංගිකමය කරුණු පිළිබඳ අවවාද අනුශාසනාවන් වස්තු විෂය කරගත් අතර දාර්ශනිකකරණයේ, උපහාසයේ සහ ප්‍රති-පූජකවාදීත්වයේ සංරචකවලින් යුතු විය. [31]ඩොනල්ඩ් තෝමස් විසින් L'École des filles කෘතිය The School of Venus නමින් පරිවර්තනය කර ඇති අතර "ලිංගික උපක්‍රම පිළිබඳ නොසැඟවුණු අත්පොතක් මෙන් ම ප්‍රථම ගණයේ ශෘංගාර කලාකෘතියක් " ද ලෙස පසුකවරයේ සඳහන් කර ඇත. [32][33]මෙම කෘතියේ (බොහෝවිට වාරණය වූ ) පරිච්ඡේදයක් රසවිඳිමින් තමන් ස්වයං වින්දනයේ යෙදුණු බව සැමුවෙ