බිවරයා වේ. මුස්ලිම්වරුන් සලකන පරිදි මොහු ඉස්ලාම් දහමේ නිර්මාපකයා නොවන අතර මොහු එක දේව විශ්වාසය ආදයම් නබි තුමාගෙන් පැවතගෙන එන ඉස්ලාම් දහමේ  මුලිකයෙක් මෙන්ම ප්‍රතිසංස්කාරකවයක් ලෙස සලකයි.  මුහම්මද් තුමා  දෙවියන්ගේ  අවසාන ශාස්තෘවරයා ලෙස සලකනු ලැබේ. මෙතුමාගේ  වයස අවුරුදු 40  දී නබිත්වය නැමැති නුබුව්වතය ලැබිය. ඉන් පසු   වසර 23 ශුද්ධ වු කුරාණය අල්ලාහ් විසින් විවිධ අවස්ථාවන් වල කොටස් ලෙස මුහම්මද්  වෙත පහල කරන ලදී.මෙම කාලවකවානුවේදි  මක්කා හි වෙසෙන ජනතාවට  මුහම්මද් තුමා ඒකදේව[1]වාදය අන්තර්ගත ලෙස දේශනා කලේය. සුළුතරයක් ඉස්ලාම් දහම වැළදගත් නමුදු එවක මක්කා පාලනය කළ පාලකයාන්ගෙන් මුහම්මද් නබි තුමා හා එතුමාගේ අනුගාමිකයන් විවිධ වධ හිංසනයට  ලක් විය. ඉන් වසර 13 කට පසු මුහම්මද් නබි (සල්)තුමා   සහ මුස්ලිම්වරැ 'හිජ්රත්' හෙවත් මදිනා නගරයට  ක්‍රි.ව 622  සංක්‍රමණය විය. එහිදි එහුගේ මදිනා අනුගාමිකයන් (අන්සාර්වරැන්) සහ මක්කා නගරයේ අනුගාමිකයන් (මුහාජිරින්) සමග එක්වී දේශපාලනික සම්බන්ධයන් සහිත ආගමික අධිකාරියක් පිහිට වුයේය. වසර කිපයකට පසු මුස්ලිම්වරුන්ට  එරෙහිව යුද්ධ 3 ක් සිදුවිය.  ක්‍රි.ව 624 දී මුස්ලිම්වරුන් ජයගත්