ොමැතිකමයි.  වෙළඳපොලක් සකසා ගැනීමට නොහැකි තත්වය හමුවේ බොහෝ කර්මාන්ත ළදරු අවධියේදීම විනාශවී යයි.	මෙම තත්වය යටතේ ශී්‍ර ලාංකිය වෘත්තීය අධ්‍යපනය සඳහා නව මුහුණුවරක් ආදේශ කළයුතු කාලය එළඹී ඇති බව පෙනී යයි.  ඒ සඳහා අප ආරම්භක වශයෙන් ශී්‍ර ලංකීය සමාජය තුළ ඒ ඒ වෘත්තීන් උදෙසා මැවෙන ප්‍රතිරූපය වෙනස් කළ යුතුය.  උදාහරණ ලෙෂ පෙදරේරුවා ගතහොත් අපට මැවෙන සාම්වප්‍රදායික චරිතය වන පාපැදියක් පිටුපස මේසෙන් හැන්ද, මට්ටම්පොලූ වැනි බඩුබාහිරාදිය බැදගෙන එනුලබන බුලත්විට සපන චරිතය වෙනස්කර ඔහුට නව පෙනුමක් ආරෝපනය කලයුතුය.  එම පෙනුම දකින අයගේ සිත් ගන්නා සුඵ ආකාරයෙන් සැකසිය යුතුය.	එපමණක් නොව සමාජය තුළරැකියාව ඛෙදිතිඛෙන උස් පහත් භාවය ඉවත් කොට සෑම රැකියාවක උදෙසාම ගෞරවයක් ලබාදීමේ වැඩපිළිවෙලක් ආරම්භ කලයුතුය.  ඒ සඳහා ජනමාධ්‍ය භාවිතා කලයුතුය.තවද වෘත්තීය අධ්‍යාපන ආයතන පිළිබඳව තිඛෙන සමාජ මතයද වෙනස් කල යුතුය.  එනම් වෘත්තීය අධ්‍යාපන ආයතන යනු හුදු පාසල් අධ්‍යාපනය හමාර කල පිරිස් හට රැකියා අවස්ථා සඳහා පුහුණුවක් පමණක් ලබාදෙන ආයතනයක් බවට තිඛෙන මතය වෙනස්කර මූලික ආරම්භක හැකියාවන් ඇති ශිල්පීන්ගේ සිට සුපරීක්ෂකවරුන් (ඩිප්ලෝවා) කළමනාකරුව