ී ඉංග්‍රිසි පුනරැදය රගමඩලක ස්වභාවයක් ගත් අතර එය පිලිදිමේ අත්දැකිමක් ලෙස අවසන් විය. බෙන් ජොන්සන්ගේ අවසාන කාලයේදී වේදිකාවේ හා මුද්‍රණයේ ඇතුලත් වුයේ අවසන් පරම්පරා වල නාට්‍යයන්ගේ වඩා බලවත් වු කටහඩවල්ය. ජෝන් ෆෝඩ්, පිලිපි මැසිංගාරි සහ ජේම්ස් ටෝර් 1642 දී සිවිල් යුද්ධයේ ආරම්භයත් සමගම රගමඩල වැසි යාමෙන් ඒවා නාට්‍ය පරපුර අවසන් වු අතර එය නැවත වුයේ 1660 ඉංග්‍රිසි සමාජයේ වෙනස් විමත් සමගය.	මෙම කාලයේදි අනෙක් ආකාරයේ සාහිත්‍යයන්. දේශපාලනමය උපවදන් හෝ දේශපාලිනක ආකාරයේ කතුරැන්ට සමානා්‍යයෙන් පවරා තිබින. සාඩම්බර නාට්‍යයක්, සිවිල් යුද්ධයට පෙර ක්‍රියාකිරිම, අභිධර්මය පිලිබද කාව්‍ය’න් පෙර පාසල් හා ගැනිම තිබිනි.  පළමු වන චාල්ස් රජුගේ සම්ප්‍ාදනයෙන් පසු රාජකිය ‍නිලයන්ගේ බලෙන් විශ්‍රාම යැවීම ඉතා හොද දෙයක් ලෙස ඉසාක් වෝල්ටන් හැදින්වු අතර, මින් ඔහුට ඔහුගේ ග්‍රන්ථයක් වන ද ‍කම්පියේට් ඇන්ග්ලර් වැඩ කර ගැනිමට කාලය ලැබුනි. පෙනෙන සැටියෙන් මගපෙන්විම 1653 දි ප්‍රකාශිත ග්‍රන්ථය ජිවිතේ පිළිබද භාවනාව, විවේකය හා තෘප්තිය, වැදගත් කාව්‍යවරැන් දෙදෙනෙක් මත එංගලන්තයේ වන ඔලිව් ක්‍රොම්වෙල්, ඇන්ඩෘ මාවල් හ‍ා ජෝන් මිල්ටන් රජයට ආයාචනා කරමින්