සමාජ සංවර්ධනය අඩිතාලම විය. එය සත්‍රීපුරුෂබාවය අනුව ඔවුන්ගේ පවුලේ එකිනෙකාගේ වගකීම් පිළිබඳ වෙනස විදිහා දක්වන ලදී.[6] මෙම මතවාද ටෑන් රජ පෙළපත් (Tang dynasty)(618-907) සමයේ පැවතුණි. යුවතියන් කුඩා කල සිට තම පියවරුන්ට, තම ස්වාමිපුරුෂයාට සහ පසු කලෙක තම  පිරිමි දරුවන්ට අවනත වීමට සිදුවිය.[7] සොන්ග් රජපෙළපත් (Song Dynasty) (960-1297) සමයේදී, කොන්ෆියුශියානු බුද්ධිමතුන් පීතෘමූලික සම්ප්‍රදාය වැඩිදියුණු කරන ලද්දේ ස්ත්‍රීන්ට් සහ කුඩා කල සිට පාදබන්ධනයට කල්වූ යුවතියන් හට සම්බාධක පැනවීමෙනි.[8]විවාහ දිවිය[සංස්කරණය]සම්ප්‍රදායක චීන විවාහ ක්‍රමය සකස් කරන ලද්දේ යුවතිපතීන්ගේ දෙමව්පියන් විසින්, ඔවුන්ගේ පවුල් අතර සම්බන්ධය පවුලේ පැවැත්ම තහවුරු වන පරිදි ය.[9] නමුත් පස කාලීනව යෝ ඩය්නස්ටීය් (Chou Dynasty) (951-960) [10] සමයේදී විවාහ විදි තුනක් ගොඩ නැගිණි. මෙම ක්‍රම 3 තුල චීන කාන්තාව මූලික කාර්‍යය වුයේ ළමුන් ප්‍රසූත කිරීමය.[11] පළමු විවාහ ක්‍රමය ග්‍රහණ විවාහයයි. එම ක්‍රමයේදී මනාලයා සන්ධ්‍යා කාලයේදී අනාගත මනාලියගේ නිවසට ගොස් මනාලියව "බලෙන් පැහැරගෙන" පැමිනෙයි.[10] දෙවැනි විවාහ ක්‍රමය වූයේ මනමාලයා විසින් මනමාලිය මුද