abour Contract Law of the People's Republic of China) රහිතව සේවය කරති.[31]අවක්‍රමණය[සංස්කරණය]කර්මාන්ත ශාලාවන්හි වැඩකරනා කාන්තාවන් "ඩැගොන්ග්මෙය්" යන නාමයෙන් හඳුන්වයි. සාමාන්‍යයෙන් මොවුන් ඛණ්ඩිත ශ්‍රම වෙළඳපොළක අවිදිමත් හා අඩු වැටුප් ගෙවනා රැකියාවන් අත්විඳින තරුණ සංක්‍රමණික කාන්තාවන් වෙති. අපනයන ආශ්‍රිත කර්මාන්ත ශාලාවන්හි සේවය කරනා ශ්‍රමිකයන් අවම වැටුප් හා අවම අතිකාල ගෙවීම් ලබා ගනියි. ඔවුන් කෑම වේල් හා කර්මාන්ත ශාලාවෙහි නවාතැන් පහසුකම් සඳහා ගෙවීමක් සිදුකරන අතර කර්මාන්ත ශාලාවෙහි නීති කඩකළ අවස්තවාන්හි දඩ මුදල් ද ගෙවයි.  90 දශකය මැද භාගයේදී ෂෙන්සෙන් හි, දිනකට පැය 12ක් සෙල්ලම් බඩු නිපදවන කම්හලක සේවය කරනා සංක්‍රමණික කාන්තා ශ්‍රමිකයකුගේ දෛනික වැටුප ඇමෙරිකානු ඩෝලර් 1.10 ක් වුනි.[29]මෙම තත්වයන් "උපරිම අතිරික්ත විසර්ජනය" ඇතිකරයි. එනම්, සේවකයන්ගේ දෛනික ජීවිතය කර්මාන්ත ශාලාවේ නිෂ්පාදනය වටා ගෙතී ඇති මෙන්ම ප්‍රාදේශීය ආර්ථිකය මත ද රඳා පවතියි. රජය ස්ථානීය වෘත්තීය සමිති සඳහා ඉඩ නොදෙන අතර සේවකයන් නියෝජනය කිරීම සඳහා All-China Federation of Trade Unions (ACFTU) යොදාගනියි.[29] වෘත්තීය සමිති පිහිටුවා ගැනී