යුර සංදේශය , සැළලිහිණි සංදේශය, පරවි සංදේශය ආදී වශයෙන් මෙම සංදේශ කාව්‍ය රචනා කිරීමේ දී සකු අලංකාරික වාදයට අනුව යමින් චන්දස් අලංකාර පිළිබඳව සැලකිලිමත් වී ඇති බව පෙනෙයි. එනම් කාව්‍යයන්හි චමත්කාරය පිළිබඳව එකල කවීන් වැඩි අවධානයක් යොමු කිරීමයි.හංස සංදේශය සංදේශ සාහිත්‍යයේ විශිෂ්ටතම නිර්මාණයකි. එළිසම එළිවැට පිහිටීම අතින් එහි එන පද්‍ය උසස් ලක්ෂණ පෙන්වයි. මාත්‍රා නියමයන් හා අක්ෂර පිහිටීම අතින් උසස් පද්‍යය ලෙස පහත පද්යත පෙන්වා දිය හැකිය.සිත් 	හිතියෙන් 	මුණි 	පුදයට 	නමා 		ලියසත් 	ගුණයෙන් 	සව් 	සතසිත 	අමා 		ලියගත් 	විකුමෙන් 	රුපු 	නිරිඳුන් දමා 		ලියමෙත් 	සිසිලෙන් 	මුළු 	තෙදියත 	තෙමා 	ලියමෙම පද්‍යය කියවීමේ දී ඇතිවන ශබ්ද ධ්වනිය නිසාම රුචිය වර්ධනය වීම නිතැතින් ම සිදුවන්නකි. මෙහි එන “සිත්, සත්, ගත්, මෙත්” ආදී පද එකම හලන්ත ශබ්දයකින් අවසන් වී ඇත. අක්ෂර දෙකකට සීමා වීමත් එකම මාත්‍රා නියමයකට අයත් වීමත් නිසා චන්දස් අලංකාරය ආරක්ෂා වී ඇති බව පෙනෙයි. එහි එන අනෙකුත් පද්‍යද ද එසේම ය. එනම් “නිතියෙන්, ගුණයෙන්, විකුමෙන්, සිසිලෙන්” යන පද හතරත් “මුණි, සව්, රුපු, මුළු” යන හතරත් “පුදයට, සතසිත, නිරිදුන්, තෙදියත” යන