‍රන්ථයක් "Book of Signs" [2] නමින් රචනා කල අතර ක්‍රි.පූ.[3] 300 පමණ වන විට ඉන්දීය තාරකා විද්‍යාඥයකු විසින් කාලගුණ අනාවැකි කීමේ ක්‍රමයක් ගොඩනගන ලදී.ක්‍රි.ව.904 දී  Ibn Wahshiyya ගේ Nabatean Agriculture හි වායුගෝලයේ වෙනස්කම් හා ග්‍රහ වස්තු,තාරකා වල වෙනස් වීම් මත පදනම්ව අනාවැකි කීමත් සද ගමන මත පදනම්ව වර්ශාපතනය පිළිබද අනාවැකි කීම සම්භාන්ධවත් සාකච්චා කෙරේ.අතීත කාලගුණ අනාවැකි කීම එක් එක් සිදුවීම් නිරීක්ෂණය කිරීම හා කාලගුණික රටාවන් අධ්‍යනය කිරීම තුලින් සිදු විය.උදාහරණයක් ලෙස යම් දිනක හිරු රත් පැහැයෙන් බැස ගියහොත් පසු දින යහපත් කාලගුණයක් පවතින බව නිගමනය කළහ.මේවා කාලගුණය පිළිබද බහුශ්‍රුතයන්ගේ නිගමනයන්ය.නමුත්කාලයත් සමග මේවායේ සත්‍යතාවයක් නොමෙති බව තහවුරු විය.නවීන විධික්‍රම[සංස්කරණය]The Royal Charter sank in an 1859 storm, stimulating the establishment of modern weather forecasting.වර්ෂ 1853දී විදුලි ලිපි යෙවීමේ ක්‍රමය සොයා ගැනීමෙන් පසුව නවීන කාලගුණ අනාවැකි ප්‍රකාශ කිරීමේ ක්‍රමය ආරම්භ වී ඇත.[4] ඊට පෙර, දිනකට කාලගුණ වාරතාවක් යැවිය හැකි උපරිම දුර වූයේ සැත්පුම් 100ක් පමණය .නමුත් සාමාන්‍ය ඩුර ව