න්ද්‍ර ව්‍යූහයක් ගන්නා විනිවිද පෙනෙන ස්ඵටිකයකි. මෙම වස්තූන්හි භෞතික ගුණාංග නිසාදියමන්ති විවිධ භාවිතයන් සඳහා යොදාගනී. ඒ අතුරින් වැඩි වශයෙන් සලකා බලනු ලැබෙන්නේ එහි දැඩි දෘඩතාව සහ තාප සන්නායකතාව  (900–2320 W·m−1·K−1) මෙන්ම ප්‍රකාශ විකිරණය වේ.[7]1700 °C (1973 K / 3583 °F) ට වඩා ඉහළ රික්තයේදී හෝ ඔක්සිජන් රහිත වායුගෝලයේදී, දියමන්ති ග්‍රැෆයිට් (graphite) බවට පරිවර්තනය වේ; සාමාන්‍ය වාතයේදී මෙම පරිවර්තනය 700 °C දී පමණ ආරම්භ වේ. දියමන්තිවල ජ්වලන අංකය ඔක්සිජන් වලදී 720 - 800 °C සහ වාතයේදී 850 - 1000 °C වේ.[8] ස්වභාවික දියමන්තිවල ඝනත්වය 3.15–3.53 g/cm3 පරාසයක පවතින අතර එය ශුද්ධ දියමන්තිවල 3.52 g/cm3 වේ.[9] දියමන්තිවල කාබන් පරමාණු අතර පවතින රසායනික බන්ධන, ග්‍රැෆයිට්වල බන්ධන වලට වඩා දුර්වල වේ. දියමන්තිවල මෙම බැඳීම් ස්ථිර ත්‍රිමාන දැලිස් ආකාරයක් ගන්නා අතර ග්‍රැෆයිට්වල පරමානු ඉතා දැඩිව තලයක් මත පවතී.දෘඩතාවය[සංස්කරණය]ස්වභාවික ද්‍රව්‍ය අතරින් දියමන්ති දෘඩතාවයෙන් වැඩිම ද්‍රව්‍ය ලෙස දෘඩතාව මිනුම් කරනා Mohs Mohs scale of mineral hardnessනම් පරිමාණයෙන් දැක්වේ. එහි දෘඩතාවය සීරීමට ඇති ප්‍රතිරෝධය ලෙස අර්ථ 