දී ප්‍රකාශ කළේ සමහර කැරලිකරුවන් විදේශීය සංක්‍රමණික කම්කරුවන් ජීවත් වූ පැල්පත් නගරවල සැඟවී සිටින බවයි. ලිංගභේදවාදීන් සහ සුපරීක්ෂාකාරී පිරිස් නිවැසියන්ට පහර දෙමින් දහස් ගණනින් නිවාස ඩෝසර් කර පුළුස්සා දැමූහ. කැරලිකරුවන් සමඟ මුල් සටන් විරාමයක් ඇති වූ අතර, උතුරු ජනගහනයෙන් වැඩි පිරිසකගේ සහාය ඇතිව, කෙටිකාලීන බව ඔප්පු වූ අතර ප්‍රධාන කොකෝවා වගා කරන ප්‍රදේශ සම්බන්ධයෙන් සටන් නැවත ආරම්භ විය. සටන් විරාම සීමා මායිම් පවත්වාගෙන යාමට ප්‍රංශය හමුදා යවන ලද අතර, ලයිබීරියාවේ සහ සියෙරා ලියොන්හි යුද නායකයන් සහ සටන්කාමීන් ඇතුළු මිලීෂියාවන් බටහිර කොටස් අල්ලා ගැනීමට අර්බුදයෙන් ප්‍රයෝජන ගත්හ.2003 ජනවාරි මාසයේදී, ග්බග්බෝ සහ කැරලි නායකයින් "ජාතික සමගිය පිළිබඳ රජයක්" නිර්මාණය කරමින් ගිවිසුම් අත්සන් කළහ. ඇඳිරි නීතිය ඉවත් කරන ලද අතර ප්‍රංශ හමුදා රටේ බටහිර දේශසීමාවේ මුර සංචාරයේ යෙදී සිටියහ. එක්සත් ආන්ඩුව අස්ථායී වූ අතර, කිසිදු පාර්ශ්වයක් එහි අරමුණු සාක්ෂාත් කර නොගැනීමත් සමඟ කේන්ද්‍රීය ගැටලු පැවතුනි. 2004 මාර්තු මාසයේදී, විපක්ෂ රැලියකදී 120 දෙනෙකු මිය ගිය අතර, පසුව ඇති වූ මැර ප්‍රචණ්ඩත්වය විදේශීය ජාතිකයන් ඉවත් කිරීමට 