ෙකු ලැබුණු ආරංචිය ඇසු විට “රාහු ජාතෝ බන්ධනම් ජාතම් - රාහු ඉපදුනි - බාධාවක් මතු වී ඇත” යනුවෙන් මතුලේය.ඒ අනුව ළදරුවාට රාහුල යයි නම් තැබිණ. ‘රාහුල’ යන්නෙහි තේරුම බාධාව යනුයි. ළදරුවා, ඔහුගේ බිරිඳවන යශෝධරාවන්ට සහ ගෘහ ජීවිතය කෙරෙහි බැඳ තබන බැම්මකි යන අර්ථයෙන් ළදරු කුමරුට ‘රාහුල’ යන නම තැබිනි. ගිහි පුද්ගලයෙකු තම බිරිඳ ගෙන් හා දරුවන් නිසා ලබන සතුට “මෘදු බාධා” ලෙස ධම්ම පදයෙහි විස්තර වේ. මෙම බාධාවන් කෙනෙකු ජීවිතයට බැඳීම තම අදරණීයයන් වෙත බැඳීම ඔවුන්ගේ වෙන් වීම පමණක් නොව හුදෙක් ඊට වඩා ගැඹුරින් සංසාර චක්‍රය වෙත බැඳීමක් වෙයි.වර්තමාන ඉන්දියාවේ සහ නේපාලයේ ඉන්දීය භාෂාවල රාහුල් යන නම සාමාන්‍යයෙන් භාවිතා වන නමක් බවට පත්ව ඇත. එය පළමුවෙන්ම නිවැරදි අර්ථයෙන් භාවිතා වන්නට ඇත්තේ පෙර කී කුමාරයාට වන්නට ඇත.   රාහුල කුමාරයා ඇති දැඩි කරන ලද්දේ ඔහුගේ මව සහ සීයා වන සුද්ධෝදන රජු විසිනි. ඔහුගේ  සත් වැනි වියේදී බුදුන් වහන්සේ තම පියා වූ සුද්ධෝදන රජුගේ ඉල්ලීම පිට කපිලවස්තු නුවරට වැඩම  කළහ. සත් දිනක් ගත කොට ආපසු යමට සූදානම් වන අවස්ථාවේ යශෝධරා දේවිය තම පුත් රාහුල කුමරුවන් ඔහුගේ පියා වන බුදුන් වහන්සේ දැකීම පිණිස කැඳවා ගෙ