වෙන්කොට හදුනා ගැනීමට හැකි වූයේ එමගිනි.      ඔහුගේ ඉහත සදහන් කළ අදහස විසින් ඔහුව ගුණානුපාත නියමය කරා රැගෙන යන ලදී. එයින් ඔහු කරන ලද කැපකිරීම්වලට නියම පිළිතුර ලබාදෙන ලදී. වායූන් පිළිබඳ සංකලනයන්ගේ වට පිටාව පිළිබඳවත් සැළකීමෙන් පසුව 1802 නොවැම්බර් මාසයේදී ගුණානුපාත වෙනත් වචන වලින් ඔහු මෙසේ පවසයි. “ඔක්සිජන් මූල ද්‍රව්‍ය එම ප්‍රමාණයේම නයිට්‍රජන් වායුව සමග හා එහි දෙගුණයක ප්‍රමාණය හා සම්බන්ධ වේ. නමුත් ඒ අතර වූ ප්‍රමාණයන් හා එසේ නොවේ.” මෙම වාක්‍ය පිළිබඳව ඔහුට සැක සිතී එය ඔහුගේ රචනාවලට ඇතුලත් නොකරන ලදී. එම හේතුව නිසා එය 1805 වනතුරු ප්‍රසිද්ධියට පත් නොවිණි.මූලද්‍රව්‍ය නාම ගත කරණ ලද්දේ ද්විතීක, තෘතීක හා චතුර්ථක ආදී වශයෙනි. (පරමාණු සාදා තිබුණේ පරමාණු දෙක , තුන, හතර යනාදී වශයෙනි) මෙම රසායන විද්‍යාවේ නව දර්ශනය මූල ද්‍රව්‍යවල සරලම තත්ත්වය හා පරමාණුවක ක්‍රමාංකය මත රදා පැවතුණි. මෙහිදී ඔහු විසින් සංයෝගයක ව්‍යුහය එක් එක් පරමාණු මූල ප්‍රමාණයකින් ඇති බව ප්‍රකාශ කරයි. එහිදි X නම් පරමාණුවක්  Y පරමාණුවක් හා එක් වූ විට එය ද්විතීක සංයෝගයකි. තවදුරටත් එක් X පරමාණුවක් Y පරමාණුව බැගින් දෙවරක් සම්බන්ධ කරගත් විට එය ත