යෙදෙන පාපිල්ල අන් සියලුම අක්ෂර උදෙසාද යොදාගැනීම) ලේඛන ව්‍යාකරණය බැහැර කර කථාකරන භාෂාවේ වියරණය ලේඛනය සදහා ද යොදාගැනීමටත් හෙතෙම යෝජනා කරයි. මෙම ලේඛන රීතිය තිලකසේනයන් සිය ලේඛන තුළ යොදාගනු දකිත හැකි ය. භාෂාව නවීකරණය පිළිබද මේ අදහස බොහොමයක් සිංහල වියතුන්ගේ විවේචනයට ලක් වී ඇත.එහෙත් එසේ නොකිරීම නූතන ලෝකය තුළ සිංහල භාෂාව වියැකී යාමට හේතු විය හැකි බව තිලකසේනගේ මතය යි. තිලකසේනයන්ගේ මෙම අක්ෂර රීතියට අනුකූල ව එෆ්. එම්. තිලක නමින් අකුරු මෝස්තරයක් ද මුද්‍රණාක්ෂරවේදී පුෂ්පානන්ද ඒකනායක විසින් නිපදවනු ලැබ ඇත. අජිත් තිලකසේනගේ කෘති[සංස්කරණය]කෙටිකතා[සංස්කරණය]සතුරෝ (1960)පිටුවහල් කර සිටියදී (1964)සුන්නද්දූලි (1970)රාත්‍රියේ පූර්ව භාගය (1976)සුබ රාත්‍රියක් අහවරයි (1984)සාදය (1992)වන්දනාව (1996),සුසුම සහ පීඩාවඅරුනැල්ල වැටෙනකොට විතර (2004)පස් වසරක් (2010)සංයුක්ත කවි[සංස්කරණය]මල් වැනි ගල් (1978)රැලි සුලි (1991)මාරියාව (2008)ඒ එලඹෙන අගෝස්තුව (2015)ශාස්ත්‍රීය[සංස්කරණය]අදට ඔබින බස (1997)නව සිංහලය නව අකුරුමැදිවහර අත්පොතනව ලේඛන රීතියනාට්‍ය පිටපත්[සංස්කරණය]මද විරාමය (1995)තිර නාටක[සංස්කරණ