ිතයමය             (වීරසිංහ,2002: 12)සමාජය තුළ ඇත්තේ පුද්ගලයින් තම තමන්ගේ වාසියට සකසා ගත් මතිමතාන්තර රැසකි. තම වාසියම උදෙසා ගොඩනගා ගත් ඒවා තුළ සත්‍යය බොහෝ දුර ඈත වෙයි. මිනිසා රවටමින් ගොඩනැගී ඇති එවන් සමාජයක තියුණු නැණසින් යුක්තව කටයුතු කරමින් භාවිතය නැමැති මානකය ලද යුතුය. කුවෙර පා මුල වැටුණු සිරිමතුන්ගේ වසුරු ඇහිඳින සමාජය සතු දීන හිස සැනින් කපා හෙළනා වජ‍්‍රායුධය ඇත්තේ එහිමය.(වීරසිංහ,2002,:113) මේ සඳහා නිද්‍රාවෙන් මිදිය යුතුය. අලස නොවී සියලු වෙහෙස ඇසුරෙහි ඒ සත්‍යයාගේ යෝධ කාය ඉදිවෙයි.පසුපසින් එන වධකයාට ඉඩ හැරමළා සේ හිඳින තැන නොවඅලස නිද්‍රාවෙහි ඇලීඅත් පා බැඳ හිඳින තැන නොවසියලු කම් කටයුතුවෙහෙස ඇසුරෙහිසත්‍යයාගේ යෝධ කායය උදාවෙනමිනිස් වෙහෙසෙහිවැඩෙහි මෙහෙයෙහිඑහිම අපමණ ඵලය සේසත්‍යයා බිහිවේ.           (වීරසිංහ,2002: 114)පසුපසින් වධකයා එද්දී ඔහුට ඉඩ හැරීම යුතු නොවේ. අලසව, කුසීතව, නිදිමතෙහි ගැලී සිටීම නොයුතුය. සත්‍යය උදාවන්නේ සියලු කම්කටයුතු වෙහෙස ඇසුරෙහිය. මිනිස් වෙහෙසෙහි, වැඩෙහි, මෙහෙයෙහි යෙදීමෙන් එහි අවසාන ඵලය ලෙස සත්‍යය බිහි වේ.සමාජය ක‍්‍රම ක‍්‍රමයෙන් පරිණාමය වන්නකි. අලුත් අ