් සුරක්ෂිතව තිබූ දේපළ කපා හැරිණි.[23] එබැවින් කාබු රාජධානිවල ස්වාධීන ෆෙඩරේෂන් එකක් බවට පත් විය.[24][25] පාලක පන්තීන් සමන්විත වූයේ න්යාන්චෝ (Ñaanco) ලෙස හැඳින්වෙන ප්‍රභූ රණශූරයන්ගෙන් සමන්විත වූ අතර ඔවුන් ඔවුන්ගේ පීතෘමූලික පෙළපත ටිරමඛාන් ට්‍රෝරේ දක්වා සොයා ගත්හ.[26] න්යාන්චෝ යනු  රණශූර සංස්කෘතිය, විශිෂ්ට අශ්වාරෝහකයින් සහ වැටලීම්කරුවන් ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත් විය.[24] කාබු මන්සබා හිඳගෙන සිටියේ අද නැගෙනහිර ගෙබා කලාපයේ ගැබු ලෙස හඳුන්වන කන්සාලා හි ය.[18]වහල් වෙළඳාම ආර්ථිකය මත ආධිපත්‍යය දැරූ අතර, ආනයනික රෙදි, පබළු, ලෝහ භාණ්ඩ සහ ගිනි අවි වලින් රණශූර පංති පොහොසත් කළේය.[24] උතුරු අප්‍රිකාවට වෙළඳ ජාලයන් 14 වන සියවස දක්වා ප්‍රමුඛ විය, යුරෝපීයයන් සමඟ වෙරළබඩ වෙළඳාම ආරම්භ වූයේ 15වන සියවස ආරම්භයේ දී ය.[18] 17වන සහ 18වන සියවස් වලදී ඇස්තමේන්තු කර ඇති පරිදි වහලුන් 700ක් වාර්ෂිකව කලාපය හැර ගිය අතර ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් කාබු වෙතින් පැමිණියහ.[18]18 වන ශතවර්ෂයේ අගභාගයේදී, ෆුටා ජල්ලොන්ගේ ඉමාමේට් නැඟෙනහිර දෙසට නැගීම සජීවීවාදී කාබුට බලවත් අභියෝගයක් විය. 19 වන ශතවර්ෂයේ මුල් භාගයේදී ප්‍රාදේශීය ෆුලා ජනයා ස්වාධීනත්ව