සඳහා ෂෝවු රජු ස්වර්ග වරම හෙවත් දිව්‍ය ආඥාව ප්‍රකාශයට පත්කළේ ය. මෙය ඉන්පසු බලයට පත් වූ සෑම රාජවංශයක් විසින්ම භාවිතා කරන ලදී.[තහවුරු කර නොමැත] ෂෑංඩි මෙන් සෙසු දෙවිවරුන් පාලනය කළ දෙව්ලොව (ටියෑන්) විසින් චීනය පාලනය කළ යුතු තැනැත්තා තීරණය කරන බව ඉන් පැවසිණි. පාලකයාහට ස්වර්ග වරම නොමැති වූ විට නොයෙකුත් ස්වාභාවික විපත් සිදු වන බව පැවසිණි. එනිසා පාලකයාට සිය ජනතාව පිළිබඳ අවධානය යොමු කිරීමට සිදු විය. නැතිනම් රාජකීය නිවසෙන් කිරුළ ගිලිහී නව නිවසක් වෙත ස්වර්ග වරම හිමිවනු ඇත.ෂෝවුවරු අනතුරුව සිය අගනුවර බටහිර දෙසට කහ ගංගාවේ ශාඛාවක් වූ  වෙයි ගඟ අසල නූතන ෂියෑන් ආසන්න පෙදෙසකට විස්ථාපනය වූ අතර එය යැංසි ගංගා නිම්නය තෙක් ව්‍යාප්ත විය. මෙය චීන ඉතිහාසයේ උතුරේ සිට අකුණට සිදු වූ සංක්‍රමණ අතරින් ප්‍රථම සංක්‍රමණය ලෙස සැලකෙයි.වසන්ත සහ සරත් සමය (ක්‍රි.පූ. 722–476)[සංස්කරණය]මකර සැරසිලි සහිත චීන පු බඳුනක්, වසන්ත සහ සරත් සමයප්‍රධාන ලිපිය: වසන්ත සහ සරත් සමයඅගනුවරවල්: බීජිං (යැන් රාජ්‍යය); ෂියෑන් (ක්වින් රාජ්‍යය)8 වන ශතවර්ෂයේ වසන්ත සහ සරත් සමයේ දී බලය විමධ්‍යගත විය. මෙම යුගය නම් කෙරුණේ  වසන්ත සහ සරත් අනුවාර්ෂික වා