රාථමික වශයෙන් වෙළඳ ව්‍යාපාර කටයුතු සඳහාම සංස්ථාපනය කර ඇත. සමහරක් අධිකරණ පද්ධතීන් සංස්ථාපනය නොකළ ආයතන සමාගම් ලෙස හැඳින් වුවද, බොහෝ අධිකරණයන් සමාගම් ලෙස හඳුන් වන්නේ සංස්ථාපනය කල ආයතන පමණකි. සමාගමක් යන්නට නීතිමය වශයෙන් ස්ථාපිත අදහසක් නොමැති වුවද එය අදාල නීති විධිවිධාන යටතේ ඇති කළ විශේශිත ආයතන සඳහාම ව්‍යවහාර කරනු ලබයි. මක්නිසාදයත් ඒවායේ හිමිකරුවන් සඳහා එහි ණයභාරයන්, බදු ගෙවීම් ආදිය සඳහා බලපැවැත්වෙන සීමා සහිත වූ වගකීම් හේතුවෙනි.නමුත් ආයතහන් හට වෙනත් බොහෝ භාවිතකරුවන් සිටී. මේවා සාමාන්‍යයෙන් උගස් සහ දීර්ගකාලීන ණය වලට එරෙහිව ගමන් කරයි. එසේම සමාගම් බොහෝ විට බදු ගෙවීම් වල ව්‍යුහාත්මක වෙනසක් ඇති කිරීමට භාවිත වේ. සමාගම් සාමාන්‍යයෙන් වෙළඳ ආයතන නිසා මූල්‍යමය කළමනාකරණය පුද්ගල සබඳතා වඩා පහසු කර්තව්‍යයකි. ආයතන් සඳහා නෛසර්ගික සුනම්‍යතාව මගින් වර්ධනය වීමේ අවස්ථාවක් ඇති බැවිනි. ආයතනයක් මුලික අවස්ථාවේදී තනි පුද්ගලයෙකු විසින් ආරම්භ කර සීමා සහිත පොදු සමාගමක් වන්නේ ඇයිද යන්න පිළිබඳව නීතිමය හේතුවක් නැත.නීතිගත සංස්ථා වල එක් ප්‍රධාන නෛතික ලක්ෂණයක් වන්නේ ඒවාට වෙන ම නෛතික පුද්ගලත්වයක් හිමි වීම හෙවත් කෘතිම පුද්ගල