ග් ලාසර් සාමෙන්හොෆ් ය​. ඔහුගේ තරුණ විය ගෙවා දැමුණේ බහුභාෂික නගරයක් වූ, එවකට රුසියානු අධිරාජ්‍යයට අයත් වූ, වර්තමානයේ පෝලන්තයට අයත් වන බ්‍යොලෙස්තොක් හි දී ය​. විවිධ ජනවර්ග ජීවත් වූ එම නගරයේ රුසියානුවන්, පෝලන්තයන්, ජර්මානුවන් හා යුදෙව්වන් අතර අඬ දබර සුලභ දසුනක් විය​. මේ ගැටළුවලට මූලික හේතුව ඔවුන් අතර පොදු භාෂාවක් නො මැති වීම බව හඳුනා ගත් සාමෙන්හොෆ් එම අඩුව පිරවිය හැකි භාෂාවක් නිර්මාණය කිරීමේ ව්‍යාපෘතියක නිරත වීමට තීරණය කළේ ය​. පහසුවෙන් ඉගෙන ගත හැකි වීම​, මධ්‍යස්ථ​, නො බැඳි, අපක්‍ෂපාතී භාෂාවක් වීම නව භාෂාව​ සතු විය යුතු මූලික ගුණාංග වශයෙන් ඔහු තීරණය කළේ ය​. කිසිදු ජාතියකට අයත් නො වන මධ්‍යස්ථ නො බැඳි භාෂාවක් වීමෙන් එය සියළු ජාතීන්ට අන්තර්ජාතිකව පිළිගතහැකි තත්ත්වයකට පත් වනු ඇතැයි හෙතෙම විශ්වාස කළේය.[1]​මුල් කාලීන අදහස්[සංස්කරණය]තමන් පාසලේ දී උගත් ලතින් භාෂාව​, පුනර්ජීවනය කොට​, පොදු භාෂා මාධ්‍ය බවට පත් කිරීමට ඔහු මුලින් සිතූ නමුත්, එහි අතිසංකීර්ණත්වය සරල සන්නිවේදනයකට මඟ අහුරන බව ඔහුට අවබෝධ විය​. ක්‍රියා පද​, සංඛ්‍යාව(ඒක වචන​/බහු වචන​) හා ලිංගය  (ස්ත්‍රී/පුරුෂ/නපුංසක​​) අනුව වර නැඟීම ව්‍යාක