ි පද්ධතිය මනාව සංවිධානය වූවක් විය. බොහෝ ආසියානු ජාතීන් දියුණුව කරා පියනැගීමේදී සිය නීති පද්ධතියේ පදනම බවට පත්කොට ගත්තේ ජර්මානු නීති සංග‍්‍රහයයි. ජපානය සහ දකුණු කොරියාව මීට උදාහරණයන්ය. පසුකාලීනව ක්විං රාජවංශික යුගයේදී චීනයට ජර්මානු සිවිල් සංග‍්‍රහය හඳුන්වාදෙනු ලැබූ අතර මහජන චීන සමූහාන්ඩුවේ නීතියේ පදනම බවට පත්වූයේ එයයි. තවමත් එය තායිවානය තුල සකී‍්‍රයව පවතී. සමහර ලේඛකයින්ගේ මතය වී ඇත්තේ කොමියුනිස්ට් රටවල පැවැති සමාජවාදී නීතියේ පදනම වූයේද සිවිල් නීතිය වන බවයි. එනම් මෙහිදී සිවිල් නීතියට මාක්ස් ලෙනින්වාදී අදහස් එකතු වී ඇත. සිවිල් නීතියේ සමහර නෛතික ආයතනයන් මධ්‍යතන යුගයේ ඉස්ලාමීය නීතිය සහ නීති විද්‍යාවෙන් ආභාෂය ලබා ඇත. උදාහරණයක් ලෙස ඉස්ලාමීය හවාලා ආයතන ඉතාලි සිවිල් නීතිය සහ ප‍්‍රංශ සිවිල් නීතිය කෙරෙහි බලපා ඇත. යුරෝපීය සිවිල් නීතියේ සීමාසහිත හවුල්කාරීත්වය නමින් හැඳින්වෙන සංකල්පය ඉස්ලාමීය නීතියෙන් නුවර්තනය කොට ගත්තකි. වර්තමාන සිවිල් නීතිය තුල කි‍්‍රයාත්මක රෙස් ජුඩිකාටා සහ ණය මාරු කිරීම යන සංකල්පයන් රෝම නීතිය තුල නොපැවැති අතර ඒවායේ පදනමද ඉස්ලාමීය නීතිය යැයි සිතිය හැක. නියෝජිතත්වය පිලිබඳ සංකල්පයද