නිර්වචනය වන්නේ නිරන්තරයෙන් ජලයට යටවන හෝ සංතෘප්ත වන, ජලජ පසක රඳා  පැවතිය හැකි ලෙස පටක පත්‍ර වෘක්ෂලතාදියෙන් සමන්විත ප්‍රදේශයකි. වගුරුබිම්, මඩවගුරු,හැල හා ගොහුරු තෙත්බිම ගණයට අයත් වේ.පස[සංස්කරණය]තෙත්බිමක් විවිධ ජල විද්‍යාත්මක තත්වයන් යටතේ පවතින අතර සමහර අවස්ථා වලදී, ජලයෙන් සංතෘප්ත වූ පස් ද පවතී. මෙහි ප්‍රතිඵළයක් ලෙස නිදහස් ඔක්සිජන් අඩු හෝ රහිත ජලජ පසක් ඇතිවේ. එමනිසා එය ඔක්සිහරිත පරිසරයක් ලෙස හැඳින්වේ.වෘක්ෂලතා - ශාක (ආර්ද්‍ර ශාක හෝ තෙත්බිම් ශාක)[සංස්කරණය]ඔක්සිජන් රහිත පරිසරයට හැඩගැසිය නොහැකි ශාක (උස්බිම් ශාක) වලට මෙම පරිසරයේ ජීවත් විය නොහැකිය. එහි පසේ ඇති ඌන තත්ව වලට අනුවර්තනය වූ ශාක පමණක් තෙත් බිම් වල පවතී. Cattals , පන්,රළුතණ, ඇරොහෙඩ්, ඕලූ,Btueflag, හා නිශ්චල ජලය මත පාවෙන වල් පැළෑටි වර්ගද තෙත්බිම් වල වැඩෙන ශාක වර්ග වේ. රතු ටේපල්, රීදි ටේබල් එහා විල්ට් වැනි ගස් වර්ග තෙත් පරිසරයට හැඩගැසීම සඳහා මිටි කඳන් හා කයිරු මුල්ද ඇතිකරගෙන තිබේ. සයිප්‍රස් වැනි ශාක වර්ග අපවිත්‍ර මඩ පස් රඳා පැවතීමට හැකිවන පරිදි විශාලව පැතිරුනු මූල පද්ධතියක් දරයි. ඇතැම් ශාක විශේෂවල වායු හුවමාරුව සඳහා ‍පොළොවෙන් ඉහ