 පාපය සුළු කොට නොසිතන්න. එය නිරයට ඇද ගෙන යන පාරක්ම වන්නේය."අසුවාම කියන බස් අර 	තරයේමුසවා බස් කීවොත් එක	මුරයේවසවා දෙව් ලොව යන මං 	තරයේපැසුවා මිස නාරී ගොර 	නිරයේ"මා විසින් මේ කියූ වදන් දැඩි සේ අසන්න. සිතට ගන්න. එකම වතාවක බොරු කී කෙනෙක් දෙව්ලොවට මෝක්ෂයට යන පාර වසාගන්නේය. නිරයට වැද නොයෙක් දුක් විඳීම නොහැරෙන්නේය."පලදෙන පව් පින් දෙක	නොබලා මේපවසන බස් උරසක් 	මාලාමේබිදුවන බස් වැඩ නැති	කේලාමේමතුවන දුක් නොදනෙන	වේලාමේ"පින් පව් පලදෙනසැටි නොබලාම තමාහටම දුක් ගෙනදෙන අරචක්රයමාලාවක් බඳු වු එකිනෙකා භේද බින්න කරන වැඩකට නැතිවන කේලාම් කීමෙන් මතුවට ලැබෙන විපාක නොපෙනෙන මේ කාලයයි."ඇවිස නොබැන බස් කනට යවුල් 	ලෙසසිතස තොසින් කිය කියතොත් පිය	බසපරුස තෙපල් බිණුවා නම් මහ 	දෝසඑවිස නොයයි  පරලොව දුක් දී	සිම"සවනට උල් වැනි රළු පරුෂ බස් නොකියන්න. සිත සතුටින් ප්රිේය මිහිරි වචනම කියන්න. නුසුදුසු පරුෂ වචන කීම මහත් වූ වරදෙකි. පරලොවදී දුක් විපාක විඳමිස එම පාපයෙහි විෂ නැති නොවේ."පෙරසිට වියතුන් නොකියා 	වැළකීදෙලොවට වැඩ නැති බස් 	අකුසලකීකෙළියට වත් ඒ වැඩ නැති 	බසකීනිරයට වැද යන රජ 	මාව