 හෙයින් ඒ සිසුන්ට වඩාත් ගැලපෙන ඉගෙනුම් ක්‍රමය තෝරා ගත යුතුය. කණ්ඩායම් වැඩ, පැවරුම්, පරිගණක භාවිතය, බුද්ධි කලම්භනය, පුස්තකාල විමසුම් ආදී වූ වශයෙන් ක්‍රම රාශියක් ඇත. ඒ අතරින් ශිෂ්‍යයා, වයස, බුද්ධි මට්ටම, ලබාදිය යුතු විෂය කරුණු ආදිය සලකා බලා සුදුසු ක්‍රමය තෝරා ගත යුතුය. ගුරු පුස්තකාලයාධිපතිට මෙම ඉගෙනුම් උපාය මාර්ග පිළිබඳ දැනුම තුළින් ගුරුවරුන්ගේ කාර්යක්ෂමතාවය දියුණු කිරීමට හා එමගින් බොහෝ දුරට නොගැලපෙන ඉගැන්වීම් ක්‍රම නිසා සිදුවන ශිෂ්‍යය හැකියාවන් අපතේ යාම වළක්වාගත හැක. එමෙන්ම මෙහිදී පාඨ ග්‍රන්ථ ඇසුරින් හෝ දේශන මගින් පමණක් ලබා දෙන දැනුම ප්‍රමාණවත් නොවේ. විශේෂයෙන් බාල ළමුන්ගේ සිත් ඇද ගැනීම සදහා පාඩම විචිත්‍ර  එකක් වීම අවශ්ය  වේ. මේ නිසා ගුරු භවතුන් විසින් සිය ඉගැන්වීම් කාර්යයයේ ඵලදායීතාවය නංවාලීම පිණිස යොදාගත හැකි වැදගත් ක්‍රමෝපායක් නම් ඉගැන්වීම් ආධාරක උපයෝගී කර ගැනීමයි. මෙම ආධාරක පෙරළුම් සටහන්, වගු, ‍චිත්‍ර, ආදර්ශන හා ආකෘති බදු සරල ඒවායේ සිට රූපවාහිනී වැඩසටහන්, පටිගත කළ වැඩස‍ටහන් බදු සංකීර්ණ ඒවා විය හැකිය. විශේෂයෙන් රූපවාහිනීය හා පරිගණකය විසින් ගුරුවරයාට අරපිරිමැසුම් දායක ලෙස විවිධ ඉගැන්ව