ට පත්ව ඇත.විටින් විට බලයට පත්වන ලද රජයන් ගෙන ගිය සංවර්ධන ව්‍යාපාරයන්හි අවසන් ප්‍රතිඵලය වූයේ රටට බත සැපයූ ජනයා තිරිඟු පිටිවලින් යැපීමයි.මෙරට දිළිඳුකම තුරන් කිරිමට පවතින ආයතන විසින් ආරම්භ කරන ලද වැඩසටහන්වලට අනුව මෙරට තවමත් දිළිඳු බවේ පසුවීම මවිතයට කරුණකි.වත්මන වන විටද මෙරට  ජනගහනයෙන් 23%ක් පමණ දිළිඳුය.මෙහිදී ඔවුනට මූලික අවශ්‍යතා පවා නොලැබෙන තත්වයක් පවතී.රජයේ ආදායම සළකා බැලූ විට ආදායම් බදු ලෙස ලැබෙන්නේ 14%ක් පමණ ඉතිරි 86%ක ප්‍රමාණය ආවරණය වන්නේ සාමාන්‍ය ජනතාව‍ගෙන් ලැබෙන බදු වලිනි.ආනයන හෝ අපනයන,භාණ්ඩ හා සේවා යන කවර බදු මුදලක් වුවද වක්‍රව ගෙවන්නේ මෙරට සාමාන්‍ය ජනතාවයි.ඵහෙත් ඵයට සාපේක්ෂව ඔවුනට ලැබෙන ආදායමේ වර්ධනයක් දක්නට නොමැත.මෑතකදී සිදු කරන ලද අන්තර්ජාතික සමීක්ෂණයකට අනුව ලොව ඉහළම ආදායම් ‍බෙදී යාමේ විෂමතාවක් සහිත රටවල් අතරින් මෙරටට දෙවන ස්ථානය හිමි වී ඇත.එක්සත් ජාතීන්ගේ ළමා අරමුදල පෙන්වාදෙන ආකාරයට මෙරට උපදින සෑම දරුවන් 4කගෙන් ඵක් අයකුම අඩු බර සහිතව උපත ලබයි.ඵමෙන්ම මෙරට ජනගහනයෙන් 33%ක් පමණ සමෘර්ධි ව්‍යාපාරය යටතේ ප්‍රතිලාභ ලබති.මෙලෙස අප රටේ තත්වය පැවතියද ලොව මූල්‍යාධාර ලබා දෙන රටවල් මෙරට හඳුන්