පරණ තෙස්තමේන්තුව යයි අදහස් කරනු ලැබේ.• තව්හීද් - එකම දෙවියා යන ප‍්‍රතිපත්තිය (මොනෝතෙයිස්ම්). සියල්ලම උත්පාදනය කර, පාලනය කරන්නාවූ දෙවියෝ එක් කෙනෙකි. ඔහු තමන්ගේ සත්‍යයෙහිද, ගුණාංගයන්ගෙන්ද තනි කෙනෙකි. ඔහුට සමාන වන හෝ වෙනුවෙන් වූ හෝ කිසිවක් නැත. සමාන හෝ සහායයෙකු හෝ නොමැති එම දෙවියන්ට ශරීරයක්, නින්දක්, දෙමව්පියන්, භාර්යාවන්, දූ පුතුන් යන කිසිම අවශ්‍යතාවයක් නැත. ඔහුට පිරිමි, ගැහැනු යන භේදයක් නැත. ආරම්භයක්ද අවසානයක්ද, මරණයද උත්පත්තියද නොමැත්තෙකි. ඇති කිරීමද, නැති කිරීමද, පණ දීම, පණ ගැනීම, උසස්භාවය නැති කිරීම, පහත්භාවය දීම, ඇතුළු සියලූ බලයන්ට එකම එක් කෙනෙකු බවට සිටීම. සියල්ල දත් ඉමහත් බලසම්පන්නය. අපගේ සිතුවිලිද, චිත්ත තීරණද ඔහුම නිර්ණය කරන්නේය. අපගේ මරණයද, උත්පත්තියද, උසස් වීමද, පහත් වීමද, කඳුළුද, සිනහවද, රෝගද, නිරෝගීභවද, ආහාරද, බඩගින්නද, ඔහු අතම ඇත්තේය. මෙවැනි සර්වබලධාරී දෙවියන් කෙනෙකු සිටින බවට විශ්වාස කිරීමටම “තව්හීද්” යයි කියනු ලැබේ.• තවාෆ් - වටේ ගොස් පැමිණීම. පරිශුද්ධ වූ කඃබාව නබි මාර්ගයට අනුව වටේ ගමන් කර පැමිණීමයි. හජ්හිදීද, උම්රාහිදීද, මෙය අනිවාර්ය වත් පිළිවෙතකි. දුල්හජ් මාසයේ දහවැනි 