න, සහ මිනිසුන් අල්ලාගෙන වහල්භාවයට පත් කරන ලදී. ශතවර්ෂ ගණනාවකට පසු අත්ලාන්තික් සාගරයේ වෙළඳාමේ කේන්ද්‍රීය කේන්ද්‍රස්ථානයක් ලෙස, කොංගෝ ගංගා ඩෙල්ටාවේ සෘජු යුරෝපීය ජනපදකරණය 19 වන සියවසේදී ආරම්භ වූ අතර, පසුව කලාපයේ බන්ටු සමාජවල බලය ඛාදනය විය.[18]එන්'ගංගු එම්'වොම්බේ නිම්බි අධිකරණය, අප්‍රිකාවේ විස්තරය (1668) පොතෙන්කොංගෝ ගඟට උතුරින් පිහිටි ප්‍රදේශය 1880 දී ප්‍රංශ ස්වෛරීත්වය යටතට පත් වූයේ පියරේ ද බ්‍රාසා විසින් බටේකේ රජු වන මාකෝකෝ[19] සමඟ ඇති කර ගත් ගිවිසුමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි.[17] මාකෝකෝගේ මරණයෙන් පසු, ඔහුගේ වැන්දඹුව වූ Ngalifourou රැජින ගිවිසුමේ නියමයන් තහවුරු කර යටත් විජිතවාදීන්ගේ හිතවතෙක් බවට පත්විය.[20] මෙම කොංගෝ ජනපදය මුලින්ම ප්‍රංශ කොංගෝ ලෙසත් පසුව 1903 දී මැද කොංගෝ ලෙසත් ප්‍රසිද්ධ විය.1908 දී ප්‍රංශය විසින් ප්‍රංශ සමක අප්‍රිකාව (AEF) සංවිධානය කරන ලදී, එය මධ්‍යම කොංගෝව, ගැබොන්, චැඩ් සහ ඕබන්ගුයි-කැරි (පසුව එය මධ්‍යම අප්‍රිකානු ජනරජය වේ). ප්‍රංශ ජාතිකයන් බ්‍රසාවිල් ෆෙඩරල් අගනුවර ලෙස නම් කරන ලදී. කොංගෝවේ යටත් විජිත පාලනයේ පළමු වසර 50 තුළ ආර්ථික සංවර්ධනය ස්වභාවික සම්පත් නිස්සාරණය මත කේන්ද