බේ.[2]මනුපුරාණ වලට අනුව සැම කල්පයකටම මනු යුග හෙවත් මන්වන්තර 14ක් පවතින අතර ඒ සෑම මන්වන්තරයක්ම විවිධ මනුවරු විසින් පාළනය කරනු ලබයි. වර්තමානයේ මේ ගෙවන්නේ ශ්වේත වරහ කල්පයේ 7වන මනු යුගය වන වෛවස්වත මන්වන්තරයයි.[2]විෂ්ණු පුරාණයේ සඳහන් ආකාරයට වෛවස්වත මනු යනු මහ ජල ගැල්මට පෙර සිටි ද්‍රවිඩ රජ කෙනෙකි.[3] විෂ්ණු දෙවියන්ගේ මත්ස්‍ය අවතාරය විසින් ඔහුට අනතුරු හැඟවූ පසුව බෝට්ටුවක් තනා චතුර් වේදයත්, මනු පරපුර සහ සප්ත සෘෂීන් හට ආරක්ෂාව සලසා දීමට උපකාර කළේය.මෙම සිදුවීම මහාභාරතය මෙන්ම අනෙකුත් පුරාණ තුළද දක්වා තිබේ.වර්තමාන කල්පයේ මනුවරුන්මෙම කල්පයේ මනුවරුන් 14ක් සිටින බව සඳහන් වේ.ස්වායම්භුව මනුස්වරෝචිශ මනුඋත්තම මනුතපස මනුරෛවත මනුචක්ශුෂ මනුශ්‍රද්ධාදේව මනුස්වර්ණි මනුධර්ම මනුස්වර්නික මනුපිසංග මනුඅපිසංගභ මනුසබල මනුවර්නක මනුපළමුවන මන්වන්තරය - ස්වායම්භු මනුමෙම මන්වන්තරයේ සප්ත සෘෂීන් වන්නේ මරිචි, අත්‍රී, අංගීරා, පුලහ, ක්‍රතු, පුලස්ති, වෂිශ්ත යන් මුණිවරුන් සත් දෙනාය.[4][5] ස්වයම්භුව මන්වන්තරයේ විෂ්ණු අවතාරය වන්නේ යජ්නයි.පළමුවන මනු හට ආකූති, දේවහුති සහ ප්‍රසුති යනුවෙන් දියණියන් තිදෙනෙක් වූ 