 ය.විද්‍යාර්ථීන්ට ඔහුගේ ජීවිතය හා චින්තනය පිළිබඳ වටිනා ආලෝචනා සැපයීමට සමත්   වූ සුප්‍රකට දිනපොත ලිවීම 1897 ආසන්නයේ දී ඇරඹූ අතර එය 1918 දක්වා ම පවත්වාගෙන යාමට සමත් විය.[5] ඔහු පාසැල් සමයෙහි ඉතා රුචියෙන් යුතු ව සිය පාසැල් පොත්වල, විශේෂයෙන් විකට චිත්‍ර, ඇඳීමේ යෙදුණි. ඒවා ඒ වන විටත් රේඛාව හා පරිමාව පිළිබඳ නිපුණත්වය පෙන්නුම් කළේ ය.[6] ඔහු බර්න් "ජිම්නේසියමෙහි" අවසාන පරීක්ෂණය යන්තම් සමත් වී ගනිමින් මානව ශාස්ත්‍ර සඳහා සුදුසුකම් සපුරාගත්තේ ය. "අන්තිමේ දී "නිශ්චිත" අවමය අත්පත් කරගැනීම සෑහෙන අමාරු කාරියක් වන අතර ඒ සඳහා අවදානම් දැරීමට ද සිදු වෙයි" හෙතෙම තමාට ම ආවේණික වියලි මුඛරිකමෙන් යුතු ව ලියාතැබී ය.[7] සංගීතය හා චිත්‍ර කලාව කෙරෙහි වූ ගැඹුරු උද්යෝගයට අතිරේක ව ක්ලී සාහිත්‍යය පරිශීලනය කළ පාඨකයෙක් ද පසු ව කලා න්‍යාය හා සෞන්දර්යවේදය පිළිබඳ ලියූ ලේඛකයෙක් ද විය.[8]දෙමාපියන්ගේ අදිමදිකිරීම් මැද ලැබුණු අවසරය ඇති ව ඔහු 1898 දී මියුනිච් හි ලලිත කලා ඇකඩමියෙහි අධ්‍යාපනය ආරම්භ කළේ ය. ඔහු සමග හයින්රිච් නීර් සහ ෆ්‍රාන්ස් ෆන් ස්ටක් ද වූහ. ඇඳීමෙහි විශිෂ්ටයකු වූ ඔහු ස්වාභාවික වර්ණ සංවේදීතා හීන වූවකු සේ පෙනිණි. 