වා පිටත් කෙරෙන අතර දරුවන් රැගත් නැව් නාගදීපයටද භාර්යාවන් සහිත නැව මහිලා දිවයිනටද(මාල දිවයින ලෙසද හදුනාගනී) ගෙඩබසී.දරුණු කුණාටුවකට හසුවන විජය කුමරුගේ නෞකාව මන්නාරම් වෙරලට ගාසාගෙන එයි.විජය කුමරු ගෞතම බුදුන් මල්ල රටෙහි සල්වනයෙහි පිරිනිවන් මංචකයෙහි සැතපුනු දිනයෙහිම එනම් ක්‍රි. පූ 543 වෛශාඛ්‍ය මස පුරපසළොස්වක් දිනයෙදීම ලක්දිවට ගොඩබසී.බුදුන් විසින් පිරිනිවන් මංචකයේ සිට විජය කුමරුට සහ පරිවාර සෙනගට ආරාක්ෂාව සැලසීමෙහි ඇති දැඩි අවශ්යතාව ඉන්ද්‍ර දෙවියන් (ශක්‍ර දෙවි) අමතා“සිංහබා රජු පිත් තෙල විජයකුරම අනුගත සත්සියයක් පිරිවර ඇතිව ලාටරටින් (අවුත්) ලක්දිව බැස්සේය. “දෙවෙන්දයය! මාගේ සස්න ලද්දිව්හි පිහින්නේය, එහෙයින් පිරිවර සහිත් උහුද ලඞ්කාවිද මොන වට රකුව්” වදාළසේක. එ බස් අසා ඉන්ද්‍ර දෙවි උපුල්වන් (විෂ්ණු) දෙවි කැදවා විජය ඇතුලු පිරිස රකින ලෙසට නියෝග කරයි. විජය කුමරු ඇතුලු පිරිස වෙරළට සේන්දු වූ පසු දැඩිව වෙහෙසව සිටි නිසා අතිවූ ක්ලාන්ත ගතියක් නිසා සිය අත් බිම තබා වෙරල මත හිද ගනී.එසේ තැබූ අත් තබ පැහැති වූ නිසාවෙන් ඒ කුමරු විසින් දිවයිනට තාම්ර පර්ණ අනි යැයි නම් තැබූ බව කියැවේ.  විජය කුමරු මෙසේ ගොඩ බට පසු