ා ගන්නා ලදී.[55] 1895 දී Ivan Pavlov එහි ස්‍රාවය විස්තර කළේ සයාේනිජ ස්නායුව තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඇති ස්නායු විද්‍යාත්මක ප්‍රතීකයක් මගින් උත්තේජනය වන බවයි. 19 වන ශතවර්ෂයේ කළු මෙම ස්‍රාවය සමඟ histamine සම්බන්ධයක් යෝජනා කළේය. 1916 දී Popielski histamine හයිඩ්‍රොක්ලෝරික් අම්ලයේ ආමාශයික ස්‍රාවයක් ලෙස විස්තර කළේය.විලියම් බෝමන්ට් හමුදා ශල්‍ය වෛද්‍යවරයකු වූ අතර 1825 දී ආමාශයේ සිදු වූ ආහාර ජීර්ණය නිරීක්ෂණය කිරීමට ඔහුට හැකි විය.මෙය කළ හැකි වූයේ බඩේ තුවාලයක් සම්පූර්ණයෙන් සුව නොවී ආමාශය තුළට විවරයක් තබමින් මිනිසකුගේ අත්හදා බැලීම් මගිනි. අනෙකුත් සොයාගැනීම් අතර ආමාශයේ චලන චලනය විස්තර කරන ලදී.19 වන ශතවර්ෂයේදී ආහාර දිරවීමේ ක්‍රියාවලියට රසායනික ක්‍රියාවලීන් සම්බන්ධ වන බව පිළිගෙන ඇත. Claude Bernard, Rudol[ph Heidenhain සහ Ivan Pavlov විසින් සිදු කරන ලද අත්හදා බැලීම් සමඟ ස්‍රාවය සහ ආමාශ ආන්ත්‍රික පත්රිකාව පිළිබඳ කායික පර්යේෂණ සිදු කරන ලදී.20 වන සියවසේ ඉතිරි කාලය එන්සයිම පිළිබඳ පර්යේෂණ මගින් ආධිපත්‍යය දැරීය. 1902 දී අර්නස්ට් ස්ටාර්ලින් විසින් සෙක්‍රෙටින් සොයා ගන්නා ලද අතර, 1905 දී ජෝන් එඩ්කින්ස් විසින