 ලබයි. මෙම සංකල්පයට උදාහරණයක් ලෙස යුරෝපයේ මහා ධනස්කන්ධයන්ට හිමිකම් කී රාජකීය පවුල් විසින් වර්සේල්ස් හි විවිධ ස්ථාන සහ ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් හි ආරාමයේ එක්රැස්කොට ඇති අතිමහත් කලාකෘතීන් එකතුව දැක්විය හැකිය. එවැනි කලාකෘති එකතූන් පවත්වාගෙන යාම ධනවතුන්, රජයන් හෝ ආයතන විසින් කරගෙන යනු ලබයි.බොහොමයක් සංස්කෘතීන් තුල කලාත්මක හා වටිනා භාණ්ඩ සිය තත්වය පිලිබඳ සංකේතයන් ලෙස සලකනු ලැබ ඇති අතර වර්තමානයේද එසේ සලකනු ලැබේ. ප‍්‍රංශ රජවරුන්ගේ පුද්ගලික මාලිගයක් වූ ලූවර් ප‍්‍රංශ විප්ලව සමයේ කලා කෞතුකාගාරයක් ලෙස සාමාන්‍ය ජනතාවට විවෘත කිරීමෙන් පසු 1783 පමණ සිට මීට ප‍්‍රතිවිරුද්ධ ප‍්‍රවේශයක් ආරම්භ විය. බොහෝ නූතන ප‍්‍රසිද්ධ කෞතුකාගාර සහ පාසැල්වල කුඩා දරුවන් වෙනුවෙන් පවත්වනු ලබන කලා අධ්‍යාපන වැඩසටහන් කලාව සෑම අයෙකුටම ප‍්‍රවේශවිය හැක්කක් විය යුතුය යන මෙම ප‍්‍රවේශය අනුගමනය කරමින් සකස්ව ඇති බව පෙනී යයි. එක්සත් ජනපදයේ කෞතුකාගාර අතිශය ධනවතුන් විසින් පොදු ජනතාව වෙත කරන ලද පරිත්‍යාගයන් ලෙස සැලකෙයි (උදාහරණයක් ලෙස නිව්යෝර්ක් හි මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරය ආරම්භ කොට ඇත්තේ දුම්රිය මාර්ග විධායකයකුවූ ජෝන් ටේලර්ගේ පුද්ගලික කලාකෘ