ැලකිය යුතු ලෙස දියුණු වීමට පටන් ගත්තේය. නාගරික දිස්ත්‍රික් රේල්ලුව 1877 දී රිච්මන්ඩ් වෙත ළඟා වූයේ ලන්ඩන් උමං දුම්රිය මාර්ගද රිච්මන්ඩ් වෙත සම්බන්ධ කරමිනි.එසේම මධ්‍යම ලන්ඩනය වඩාත් පහසු හා ළඟාවිය හැකි තැනක් බවට පත් කරමින් සහ පෙර සාපේක්ෂව හුදකලාව පැවති රිච්මන්ඩ් හා විකෙන්හැම් ප්‍රදේශයන්හි ජනගහනය වර්ධනයකට මුල පුරමිනි.20 වන ශත වර්ෂයේ ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම[සංස්කරණය]20 වන ශතවර්ෂයට ප්‍රථම ගමනාගමනය වැඩි වීමට මෙම පාළම නොසෑහෙන බව ඔප්පු වූ අතර විශේෂයෙන්ම මෝටර් වාහන හඳුන්වාදීමත් සමගම උපරිම වේග සීමාව පැයට සැතපුම් 10 (පැයට කිලෝමීටර 16) දක්වා සීමා විය. කඩවත් බද්දෙන් ලැබුණු අයෝජන අදායමෙන් ඉතිරිව පවතින මුදල ප්‍රධාන ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා ප්‍රමාණවත් නොවූ අතර 1931 මාර්තු 31 වන දින පාළම සරේ සහ මිඩ්ල්සෙක්ස් යන කවුන්සිලයන් දෙකෙහි සම පාලන අයිතිය යටතේ ජනතාව සතු කර එය තව දුරටත් පළල් කිරීම සඳහා යෝජනා ගෙන එන ලදී. මෙම සැලසුම් සඳහා ඒස්තටික් බිම් වලින් දැඩි විරෝධය එල්ල වූ අතර මාර්ග තදබදය අඩු කිරීම සඳහා ගඟ පහළ කෙටි පළලක් සහිත පෙදෙසක් යා කරමින් අමතර නව පාළමක් තැනීමට තීරණය කරන ලදී.1770 පටු පාලම් අකෘතිය සහ 1930 පළල් කිරී