ිසුම් අත්සන් කර ඔවුන්ගේ ප්‍රදේශ ප්‍රංශ ආරක්‍ෂිත ප්‍රදේශයක් බවට පත් කළේය.[42] ප්‍රංශ ගවේෂකයන්, මිෂනාරිවරුන්, වෙළඳ සමාගම් සහ සොල්දාදුවන් විසින් කලපු කලාපයෙන් රට අභ්‍යන්තරයට ප්‍රංශ පාලනය යටතේ තිබූ ප්‍රදේශය ක්‍රමයෙන් ව්‍යාප්ත කරන ලදී.[41][42]1915 වන තෙක් සාමකාමී කිරීම සිදු නොවීය.[42]වෙරළ ආශ්‍රිත ක්‍රියාකාරකම්, විශේෂයෙන්ම සෙනගල් සහ නයිජර් යන මහා ගංගා දෙක ආශ්‍රිතව, අභ්‍යන්තරයේ යුරෝපීය උනන්දුව උත්තේජනය කළේය.[41] බටහිර අප්‍රිකාවේ සාමූහික ප්‍රංශ ගවේෂණය 19 වැනි සියවසේ මැද භාගයේදී ආරම්භ වූ නමුත් රජයේ ප්‍රතිපත්තිවලට වඩා තනි පුද්ගල මුලපිරීම මත පදනම්ව සෙමින් ගමන් කළේය.[41] 1840 ගණන් වලදී, ප්‍රංශ ජාතිකයන් බටහිර අප්‍රිකානු ප්‍රධානීන් සමඟ ගිවිසුම් මාලාවක් අවසන් කරන ලද අතර එමඟින් ප්‍රංශ ජාතිකයින්ට ස්ථිර වෙළඳ මධ්‍යස්ථාන ලෙස සේවය කිරීම සඳහා ගිනියා බොක්ක දිගේ බලකොටු ගොඩනගා ගැනීමට හැකි විය.[41] අයිවරි කෝස්ට් හි පළමු තනතුරුවලට එකක් ඇසිනි හි සහ තවත් එකක් ග්‍රෑන්ඩ්-බාසම්හි ඇතුළත් විය, එය යටත් විජිතයේ පළමු අගනුවර බවට පත් විය.[41] මෙම ගිවිසුම් මගින් තනතුරු තුළ ප්‍රංශ ස්වෛරීභාවය සහ ඉඩම් පරිහරණය සඳහා ප්‍රාදේශීය 