ි විටයි. නාම පදයක් අර්ථවත් වීමට නම් එය වාක්‍යයක යෙදිය යුතුය.එසේ යෙදීමේ දී අර්ථය හා පද රටාව වෙනස් විය හැකිය. නාම පදයකට පසුව අර්ථ බෙදා දැක්වීම (විභක්ති යනු බෙදීමයි) සඳහා සංයෝග වන්නේ විභක්තියි.නාම ප්‍රකෘතියකට වභක්ති ප්‍රත්‍යක් එක් වු විට එය විවිධ අර්ථවල යෙදයි.සිංහලයෙහි  විභක්ති නවයක් දක්නට ලැබේ.ප්‍රථමා විභක්තියකර්ම විභක්තියකර්තෘ විභක්තියකරණ විභක්තියසම්ප්‍රදාන විභක්තියඅවධි විභක්තියසම්බන්ධ විභක්තියආධාර විභක්තියආලපන විභක්තියවිභක්ති හැඳින්වීම[සංස්කරණය]1. ප්‍රථමා විභක්තියවාක්‍යක අවසාන ක්‍රියාවෙන් උක්ත වන පදය හෙවත් උක්ත කර්තෘ ද කර්ම කාරක වාක්‍යක උක්ත කර්මය ද ප්‍රථමා විභක්ති ගනි.   උදා: පුතා අලුයම පිබිදෙයි.        වඩුවා විසින් පුටුව සදනු ලබයි/සෑදෙයි.        තාත්තා සේවකයා ලවා වැඩ කරවයි.   මෙම වාක්‍ය වල පුතා, පුටුව, තාත්තා යන පද ප්‍රථමා විභක්තිය ගනියි2. කර්ම විභක්තියආඛ්‍යාතයෙන් උක්ත වන පද හෙවත් උක්ත කතෘගේ ක්‍රියාවට යටත් වන පද කර්ම විභක්තිය ගනී.   උදා: ලේඛකයෝ පොත් ලියති.        මම මලක් කඩමිමෙම වාක්‍ය වල පොත්, මලක් යන පද කර්ම විභක්තිය ගනියි.3. කර්තෘ විභක්තියකර්‍මකාරක ව