ි කොටස උපරිමයෙන් ඉටුකළ බව" ඔහු තරයේ විශ්වාස කළේය.[6]යුධපිටියේ සංගීතඝ්නයින් යනු බෙර වාදකයින් හොරණෑකරුවන් හා නළාකරුවන් විය.  හොරණෑකරුවන් විසින් පාබළ හමුදා සෞදෙසා පමණක් එකිනෙකට වෙනස් විධානයන් 49ක් ඉගෙන ගතයුතු වූ අතර ඔවුන්ගේ විධානයන් අශ්වාරෝහක හමුදා උදෙසාද විය.මෙම විධානයන් වල යුධ විධානයන් මෙන්ම ආහාර වේලාවන් දන්වන විධානයන්ගෙන්ද සමන්විත විය.[7]  සමහර බෙරකරුවන් ඔවුන්ගේ නවයොවුන් වියද පසුකර නොතිබිණ.  මෙම අඩු වයස් සංගීතඥයින් අතරින් විශිෂ්ටතමයා ජෝන් ක්ලෙම් වූ අතර ඔහු "ජොනී ශිලෝහ්" ලෙසද හදුන්වන ලදී. බෙරකරුවන් විසින් සුදු තහඩුවක් වැනි යමක් තබාගත් අතර එය ඔවුන්ගේ බෙර වලට ආධාරක උපකරනයක් විය.බෙර හා සංගීත කණ්ඩායම් මේජර්වරුන් ස්කන්ධ මේකලාවන් පැලඳ සිටියේ ඔවුන්ගේ තත්වය පෙන්වීමටයි; යුද්ධයෙන් පසු මෙම ක්‍රමය සිවිල් සංගීත කණ්ඩායම් වලද දැකිය හැකි විය.බෙරකරුවන් ආචාරපෙලපාලියේ දකුණුපසට වන්නට ගමන් කළහ.හොරණෑකරුවන් මෙන්ම බෙරකරුවන්ටද වෙනස් වාදනයන් 39ක් හුරුවීමට නියම වූ අතර එයින් 14ක් සාමාන්‍ය භාවිතයට වූ අතර 24ක් පෙළපාලි සඳහා විය.කෙසේවෙතත් මෙහිදී බෙරකරුවන්ට වඩා හොරණෑකරුවන්ට වැදගත් තැනක් හිමිවිය.[8]යුධ පිටිය මත[සංස්ක