පරුමක්             බැරිසිවලා සිංහ වෙස් ගත්තද නාද              බැරිගසට කෙටුම ගස මුල පෑයුමෙන් දැනේමිනිහා නොමිනිහා යන කඩිසරෙන් දැනේඅමුතු බත් දීම අත ඇල්ලුමෙන් දැනේහානා හීය පානා අඬහැරෙන් දැනේඅඳුරු කරුවලේ පඳුරට මුවා    වෙලාවිදුලි එළිය දැක ගිනිහුළ දියේ  හෙලාඅනුන් ලියන් දැක තම ලියටතල තලාදුවනමුවන් දැක නොදමන් නෙළුව පලාකවට කවි[සංස්කරණය]මාමයි මමයි වැලි කුඹුරේ හාන		කොට.දත්කො‍ට ඇතෙක් එනවා අපි		මරන්නට.වටපිට බැලිමි ගසකුත් නැත		නගින්නට.පිටපට ගසා පැන්නෙමි මාමගෙ	        කරට.සොකරි කවි[සංස්කරණය]යාලක් විතර වී අව්වේ	         වනාලා.දොළසක් විතර ඇඟ ගෝමර	 ඉසීලා.අතක් දිගට නිල් වරලස	 මිදීලා.සොකරි සිටිති වී අව්වේ	 වනාලා.සෙත් ශාන්ති යාතිකා කවි[සංස්කරණය]කළු කපුටා සුදු වන                තුරුමෝල් පිල්ල ලියලන           තුරුඉඟුරු ඇස්ස පැලවෙන         තුරුඑකසිය විස්සට දෙසිය විස්සක්ආයුබෝ වේවා ! සිරස සවන් යුග මුඛ තුළ   බෙල්ලේදෙවුර දෙවැලමිට අත     දසැඟිල්ලේබඩ උකුලද දන කෙන්ඩ    වලල්ලේදොස හැර පලයන් පතුලේ  සියල්ලේතේරවිලි කවි[සංස්කරණය]ප්‍රශ්නය[සංස්කරණය]දෙපා දෙකෙන් දුර ගමනක් බෑ		 හේමානෙත් දෙ