ශික්ෂුන් වහන්සේ කෙනෙකු විසින් රචිත යයි සැලකෙන ඉහත කවිය, පුරාණ පුස්කොළ පොතක් මුලාශ්‍ර කර ගත්තකි. බුදුරජාණන් වහන්සේ බුද්ධත්වයට පත්වන අවස්ථාවේදී මාර සෙනඟ පලායද්දී නොසෙල්වුණ ගුණයෙන් යුක්තව රැඳී හුන් එකම පුද්ගලයා වූයේ මෙතුමන් බවට ඇති මතය ද වක්‍රාකාරයෙන් මෙම කවිවලින් සනාථ වේ. මේ අතර යක්ෂ ගෝත්‍රික සෙන්පතියෙකු වන බවද මෙම කවියෙන් සනාථ වේ. මේ අතර බුදුන් සමයේ මෙම දේවතාවා ජීවත් වූ බවත් කියවේ.දැක වසවතු එදා, රෑස් කර මාර සමුදාබුදු බවට බාදා, කරති වටලා මාර සමුදාබුදුන් තනි කරලා, දෙවියන් ගියයි ඇරලාදැඩි දෙවියෙක් සිටලා, යුධ කරමි සැළකළේ වැදලාඅවියක් නොගෙන තට, රුවන් සෝලූව රෑගෙන සුරතටබැට දී දෙපළු කොට, යුධ කරමි සැළකළේ මුනිඳුටසදෙව් ලොව බලමින, නා ලොව තිලොව බලමිනකෙනෙක් නැත සරිලන, 'මුණ්ඩ දෙවියයි' නමක් පවසනතථාගත බුදුපියනම්වහන්සේ මාරපරාජය කරනා අවස්ථාවේදී.. වසවර්ති මාරයා ඇතුළු යක්ෂ සේනා දැක රැස්වසිටි සියලු දෙවිවරු පලගියමුත්.... බුදුරදුන්ගේ' ආරක්ෂාව පතා තදමුගුරක් අතින් දරා රැදිසිටි හෙයින්.. දැඩිමුගුරුක් අතින් ගත් ... යන්න දැඩිමුන්ඩ ලෙස වියවහර වීය .. නමුත් මෙම සංකල්පය තේරවාදි ත්‍රිපිටක ධර්මය තුළ සඳහන් නොවේ.ආ