අතර උෂ්ණත්වය වැඩි කිරීමෙන් ඝනත්වය අඩු වේ. නමුත් මෙම සාමාන්‍යයීකරණය තුළ සැලකිය යුතු අපගමනයවීම් ද දැකිය හැක. නිදසුනක් ලෙස ජලයෙහි ඝනත්වය එහි දුවාංකය වන 0 °C සහ 4 °C අතර දී වැඩි වේ. සිලිකන් සඳහා ද අඩු උෂ්ණත්වවල දී ‍මීට සමාන හැසිරීමක් දැකිය හැක. උෂ්ණත්වය සමග ද්‍රවවල ඝනත්වය වෙනස්වීමρ= ρ0 - K1T - K2T2 යන සමීකරණයෙන් දැක්විය හැක. මෙහි ρ0, K1 හා K2 නියතයන් වේ. K1 හැම ද්‍රවයක් සඳහා ම ධන අගයක් ගනී. K2 බොහෝ ද්‍රව සඳහා ධන වේ. රසදිය, හයිඩ්‍රජන් ෆ්ලෝරයිඩ්, කාබන් ටෙට්‍රක්ලෝරයිඩ් යන ද්‍රව සඳහා K2 ඍණ වේ. උෂ්ණත්වය හා පීඩනය නොවෙනස් ව පවතින විට එකිනෙකට මිශ්‍ර කළ විට පරිමාවෙහි වෙනක් ඇති නොවන ද්‍රාවණයන් හා ඝනත්වය එම ද්‍රාවණවල සාන්ද්‍රණයට (ඝන සෙන්ටිමීටරයට ග්‍රෑම්වලින්) සමානුපාතික වේ. එහෙත් බොහෝ ද්‍රාවණ මිශ්‍ර කිරීමේ දී පරිමාවේ වෙනසක් දක්නට ලැබේ. නිදසුනක් වශයෙන් 25 °C දී ක්‍ලෝරෆෝම් ද්‍රාවණයකට මීකයිල් අයඩයිඩ් ටික ටික යෙදීමෙන් මවුලික ද්‍රාවණයක් සාදන ලදැයි සිතමු. මෙහි දී මුල දී පරිමාවේ අඩු වීමක් දක්නට ලැබේ. මීතයිල් අයඩයිඩ්වල මවුල භාගය 0.3 වන විට පරිමාවේ වෙනසක්ඇති ‍නොවේ. සාන්ද්‍රණය මීට වැඩි වන විට පරිමාවෙහි වැඩි ව