ිරිපද මම ගත්තේ ආපසු නො බ ලාවීරිය කරන්නේ බුදු බව සිහි කර ලාසූරිය මඬල මෙනි ආපසු වැඩි ලී ලාආ වේ එන්ඩ අපි දෙන්න ම ඈත සි ටකී වේ යාළු අපි දෙන්න ම ඈත සි ටඇ සු වේ සුවාමිනි කොයිබට වඩින්න ටඇ සු වේ ඇමති වැඳලා සිරිපා දෙක ටපා ළු වේ ය වැඩියෝතින් මෙ අප ර ටසා ළු සළු ද පැළඳී රන් කඩු අත ටවේ ළු බුදු බවට බාදා නො කර ම ටයා ළු ඇමති අසු සරසා දියන් ම ටක ඩ කඩා වචන නො කියති බෝසතු ටඅ ඬ අඬා ගොසින් කන්තක අසු ළඟ ටඅ ඬා දොඩා අසු සරසයි සොඳ රුව ටව ඩා සිරි හස්ත පිරි මැද අසුගෙ පි ටසැරසී කුමරු සැණෙකින් යන්ට එම ව රාසිරිගණ සිරි පතුල් පඬි කඳට බර ක රාසිරි රන් කඩු මුණෙන් ඇරලා එරන් දො රාපිරිය රාහුලය සහ බිසව් සිහි ක රාස ර ණ අදහ මහණට වඩින ගමනට ටබ ර ණ පැළඳ සැතපෙන කුමරු ළං කො ටව ර ල නිල් කලඹ මුදලා යහන පි ටද ර ණ උඩ බලා අක් බඹරෙකු ලෙස ටස ම න් පිච්ච මල් අතුරපු යහන පි ටගි ම න් ඇර බිසව් කුමරුන් තුරුළු කො ටරු ව න් කිණිහිරිය මල් ගෙතුවා ලෙස ටද ම න් සිරි හස්ත කුමරුන්ගෙ ඇඟ පි ටළැ ඳී සිතින් මතු බුදු වෙන බව පත නවි ඳී සිරි සැපත හැර තපසට වඩි නබැ ඳී සසර ගිහි ගෙයි ආලය අරි ණමි දී නිල් වරල ඇඳ පාමුල දර ණසෝම ගුණ සිසිල සිඹ