 දොර හරිත  උදාවෙයි නිසැක සත්‍යයේ පබවත          (වීරසිංහ,2002: 123)මේ අයුරින් ගෙතෙන සිද්ධි දාමයකින් යුත් ‘සත්‍යකාම නම් වෙමි’ කාව්‍යය දාර්ශනික චින්තාවන් ගැබ් කරගත් කෘතියකි. යමක් දෙස තාර්කිකව බලා, දාර්ශනික ස්වරූපයකින් එය විග‍්‍රහ කිරීම සිදු වී ඇත. කාව්‍යය ගොඩනැගීමේදී ‘ජාන්දාග්‍ය, බෘහදාරණ්‍යක’ යන උපනිෂද් ග‍්‍රන්ථයන්හි ආභාසය ලැබූ බව ග‍්‍රන්ථයේ මුවදොර වදනේ සඳහන් කරයි. එම දර්ශනයෙන් ලැබූ ආලෝකය ඔහුගේ දාර්ශනික චින්තාවලියට මහෝපකාරී වන්නට ඇත.මෙම කෘතිය සංවාද ස්වරූපයෙන් ගලා යන්නක් බැවින් විවිධ චරිත අතර සිදුවන කථන විලාශයෙන් කාව්‍යය දිග හැරේ. සත්‍ය සොයා යන ගමනේ සත්‍යකාමට විවිධ අය හමු වේ. වීරනාථ, විදර්ශන, යනු ඉන් දෙදෙනෙකි. ඔවුන් හා සත්‍යකාම අතර ගොඩනැගෙන සංවාදයන්හි දක්නට ඇත්තේ දාර්ශනික කල්පනාවන් මගින් ජීවිතයේ විවිධ අවස්ථා දුටු ආකාරයයි.සත්‍යය යනු කුමක්ද? යන්නට මෙවැනි විග‍්‍රහයක් ඇත.ඔබ දකින්නේ හැඳින ගන්නේ  පෙනී යන ලෙසිනි බැහැරින්  ඉදින් ඒ දැනුම අපි  සත්‍යය යැයි නම් කරමුද?           (වීරසිංහ,2002: 84)යමක  පිටත  බැලූ  පමණින්  එහි  සත්‍ය  තත්ත්වය  හඳුනාගත  නොහැකිය. පිටත තත්ත්වය ඉතා සුන්දර වූ දෙය