් වූ පසු සම්පූර්ණ ද්‍රාවණයම වාෂ්ප පීඩනයp=pA⋆xA+pB⋆xB+⋯{\displaystyle p=p_{\rm {A}}^{\star }x_{\rm {A}}+p_{\rm {B}}^{\star }x_{\rm {B}}+\cdots }ද්‍රාවණයේ ඇති එක් එක් සංඝටකයේ වාෂ්ප පීඩනයpi=pi⋆xi{\displaystyle p_{i}=p_{i}^{\star }x_{i}}එහිදී (Pi) සංශුද්ධ යනු සංශුද්ධ සංඝටකයේ වාෂ්ප පීඩනය වන අතර x1 යනු ද්‍රාවණයේ ඇති එම සංඝටකයේ මවුල භාගය වේ.එමනිසා ද්‍රාවණයේ ඇති සංඝටක ප්‍රමාණය වැඩිවත්ම ඒ ඒ සංඝටකවල වාෂ්ප පීඩනයන් අඩුවේ. එනම් මූලද්‍රව්‍ය ප්‍රමාණය වැඩිවත්ම මවුල භාගය අඩුවන බැවිනි. සංශුද්ධ වාෂ්ප පීඩනය ශුන්‍ය වන සංශුද්ධ ද්‍රව්‍යයක් (එය වාෂ්ප වීමක් නොවේ) ද්‍රාවකයක දියකළ විට ලැබෙන වාෂ්ප පීඩනයේ අගය සංශුද්ධ ද්‍රාවකයේ වාෂ්ප පීඩනයට වඩා අඩු අගයක් ගනී.‍මෙම නියමය නියමාකාරයෙන්ම සත්‍ය වන්නේ මිශ්‍ර කරන්නේ ද්‍රවයන් දෙකක් නම් එම ද්‍රව දෙක අතර සෑදෙන අන්තර් බන්ධනය ඒ ඒ ද්‍රව අණු තම ද්‍රව අණු හා ඇති කරනා බන්ධනයට සමාන වූ විටය. මෙය පරිපූර්ණ ද්‍රාවණයක් ලෙස හැදින්වේ. එමනිසා ද්‍රාවණයක දී ලැබෙන නියම වාෂ්ප පීඩන අගයන් එහි ඇති ද්‍රව දෙකෙහ