්‍රේ මෙස්කල්ගේ සහ පිටුවහල් කරන ලද සාන්තුවරයින් නව දෙනාගේ මිතුරෙකු විය.[338]නවීන සංගීතය හේයිල් සෙලාසි අධිරාජ්‍යයාගේ පාලන සමය දක්වා දිව යන අතර එහිදී ආර්බා ලිජොච් නම් ආර්මේනියානු අනාථයින් 40 දෙනෙකු ජෙරුසලමේ සිට අඩිස් අබාබා වෙත පැමිණියහ. 1924 වන විට, සංගීත කණ්ඩායම වාද්‍ය වෘන්දයක් ලෙස බොහෝ දුරට ස්ථාපිත විය. නමුත් දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසුව, ඉම්පීරියල් බොඩිගාඩ් බෑන්ඩ්, යුධ හමුදා තූර්ය වාදක කණ්ඩායම සහ පොලිස් තූර්ය වාදක කණ්ඩායම වැනි සමාන සංගීත කණ්ඩායම් කිහිපයක් බිහි විය.[339]1960 සහ 1970 ගණන් වලදී, සම්ප්‍රදායික සංගීතය මුසු කරන ලද නවීන ඉතියෝපියානු සංගීතය "ස්වර්ණමය යුගය" ලෙසින් හඳුන්වනු ලබන කාලය තුළ පුනර්ජීවනය විය. ඉන් පසුව කැපී පෙනෙන සංගීත ශිල්පීන් කිහිප දෙනෙකු බිහි විය, උදාහරණයක් ලෙස, තිලාහුන් ගෙසෙස්සේ, ඇලමේහු එෂේටේ, බිසුනේෂ් බෙකලේ, මුලුකන් මෙලෙසේ සහ මහමුද් අහමඩ්. එය ටිසිටා නම් සම්ප්‍රදායික ශෛලිය ද භාවිතා කළේය. ඩර්ග් පාලන සමයේදී, මෙම කලාකරුවන්ට රට තුළ ප්‍රසංග පැවැත්වීම තහනම් වූ අතර බොහෝ විට ජෑස් සහ ෆන්ක් බලපෑම් සමඟ මිශ්‍ර කරමින් උතුරු ඇමරිකාවේ සහ යුරෝපයේ පිටුවහල් කිරීමට බල කෙරුනි. උදාහරණයක් 