ලෙස සැලකිය හැකි අතර වෙනස වන්නේ කාබනික වීම සඳහා නීතිමය සම්මත සමඟ එකඟවීමට යම් සහතික කිරීමක් අවශ්‍ය වන නිසාය. කාබනික ක්‍රම කෘෂි පරිසර විද්‍යා ක්ෂේත්‍රයේ දී අධ්‍යයනය කරනු ලැබේ. ව1990 සිට කාබනික නිෂ්පාදන සඳහා වූ වෙළඳ පොළ සීඝ්‍ර වේගයකින් වර්ධනය වී ඇති අතර එය වාර්ෂිකව 20- 25% ට පමණ වේ. තවද මෙමඟින් කාබනික වශයෙන් කළමණාකරණය වන ගොවිතැන් පළවල මේ හා සමානව දියුණු වීමක් ඇති කර ඇත. ලොව පුරා දළ වශයෙන් වර්ග කිලෝ මීටර 306000 පමණ (හෙක්ටයාර මිලියන 30.6) කාබනිකව වගා කරනු ලැබේ. මීට අමතරව 2005 දී කාබනික කැලෑ නිෂ්පාදන දළ වශයෙන් හෙක්ටයාර මිලියන 62ක පමණ වගා කොට තිබුණි. (IFOAM 2007:10) කාබනික කෘෂිකාර්මික ක්‍රම ජාත්‍යන්තර වශයෙන් පාලනය වන අතර බොහොමයක් ජාතීන් විසින් නීතිමය වශයෙන් බල ගන්වා ඇත. ඒවා බොහොමයක් පදනම් වන්නේ 1972 දී ආරම්භ කරන ලද කාබනික සංවිධාන සඳහා ජාත්‍යන්තර ඡත්‍ර (umbrella) සංවිධානයක් වූ කාබනික කෘෂිකාර්මික ව්‍යාපාරය සඳහා වූ ජාත්‍යන්තර ෆෙඩරේෂනය මඟින් ඇති කළ සම්මත මතය.කාබනික ගොවිතැන්කරණයේ අභිමතාර්ථය පහත පරිදි අර්ථ දක්වා ඇත. “ගොවිතැන්කරණයේ දී, සැකසීමේ දී, බෙදා හැරීමේ දී හෝ පරිභෝජනයේ දී කාබනික කෘෂිකර්මාන්ත