යාපාරිකයෙකි. පියාගේ සියලු ව්‍යාපාරවල මතු හිමිකරුවා සත්‍යකාමය. නමුත් ඒවා මත තම ජීවිතයේ සතුට සත්‍යකාම අපේක්‍ෂා නොකරයි. එම මුදල් තම පියා උපයාගෙන ඇත්තේ අනුන්ගේ ශ‍්‍රමය මිරිකා ලද ආදායමෙනි. සත්‍යකාම එය රුචි නොකරයි.අනුන්ගේ වෙහෙසින් පෙරීගලනා මිල අමාදියසුවසේ බොමින තර වීනික්ම ගිය නෑ සිය පරපුර           (වීරසිංහ,2002 : 12)එබැවින් ප‍්‍රබුද්ධ සහ සත්‍යකාම චරිතද්වයේ තමනට හිමි ධන වස්තුව පිළිබඳ දරන ආකල්පයේ සාම්‍යයක් තිබේ.ප‍්‍රබුද්ධ කාව්‍යයේ ප‍්‍රබුද්ධ යශෝධාගේ නිවසේ සාදයට ගොස් එහිදී දකින දේ විඳින දේ අනුව කළකිරී විමුක්තිය උදාකරන මගක් සෙවීමේ නිමග්න වෙයි. තම කටහඬ අලෙවි කිරීමට දත කන ව්‍යාපාරිකයන් නිසා ඇතිව තිබූ කලකිරීම දෙගුණ තෙගුණ වන්නේ ඔවුන්ගේ කුල සිරිත දැකීමෙනි.රැයින් රැයට අපබිබී නටන විටමමයි මගෙයි යන මමත්වයක් නැතපැවැත්ම තනි තනිකැමැත්ත අනුවයඒ අපගේ කුල සිරිතයඔවුහු කියති                (සේකර,1977: 18)ඔවුන්ගේ සිරිත සංස්කෘතියක් සාදාචාරයක් නොමැති වූවන් සේ ජීවිතය ගෙවීමයි. රැයින් රැයට බිබී නටන විට පැවැත්ම තනි තනි කැමැත්ත අනුව සිදු වීම යනු එකිනෙකා අතර බැඳීම්වලට කෙතරම් බලපෑමක්ද? එතනිනුදු කලකිරෙ