මටද කටයුතු කළේය. මිකායිල් චෙකෝව්, මෙලිඛොවො හි නිවසේ වාසය කළ අයෙක් ලෙස තම තම සොයුරාගේ වෛද්‍ය වෘත්තියට වූ කැපවීම, මෙසේ විස්තර කළේය."චෙකොව් මෙහි පැමිණි පළමු දිනයේ සිටම, මෙහි සිට මයිල විස්සක් පමණ ඈත සිට විශාල පිරිස් කණ්ඩායම් මඟින් බෙහෙත් ගැනීමට පැමිණියා. ඔවුන් පයින් හෝ කරත්ත මඟින් රැඟෙන ආවා. ඒ අතර දුර බැහැර රෝගීන් දැකීමට ඔහු කැඳවාගෙනද ගියා. සමහර දිනවල  උදෑසන ඔහු නැඟිට දොර අරින තෙක් ගැමි කතුන් හා දරුවන් එළියේ සිටගෙන බලා සිටි අවස්ථාද තිබුණා"  [4]බෙහෙත් සඳහා චෙකෝව් දැරූ වියදම් සැලකිය යුතු තරම් විය. නමුත් වඩාත්ම පාඩුව වූයේ දුර බැහැර රෝගීන් දැකීමට ගතවන කාලය නිසා ඔහුගේ නිර්මාණ සඳහා වන කාලය අඩු වීමයි. කෙසේ නමුත් වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස චෙකෝව් ලද අත්දැකීම් ඔහුව රුසියානු සමාජයේ විවිධ පැතිකඩ වලට සමීප කිරීමට සමත් වූ බව කියැවේ. උදාහරණයක් ලෙස එකගොඩේ වාසය කිරීමට ගැමියන් තුළ තිබූ පුරුද්ද හා ඔවුන්ගේ හානිකර සෞඛ්‍ය පුරුදු අවධානයට ලක් කරගත් චෙකෝව්, ඔහුගේ කෙටි කතාවක් වූ Peasants හි මෙම ලක්ෂණ පෙන්නුම් කර තිබුණි. මෙම කාලය තුල චෙකෝව් ඉහළ පන්තියේ ප්‍රභූන් දැකීමටද ගියේය. එපිළිබඳ ඔහු තම සටහන් පොතේ මෙසේ සටහන් කර තිබුණි