ල් දළ සටහන් සහ පුරවැසියන්ගේ අයිතිවාසිකම් සහ යුතුකම් නිරූපණය කරයි. නීති පද්ධතිය පෘතුගීසි නීතිය සහ චාරිත්‍රානුකූල නීතිය මත පදනම් වූ නමුත් දුර්වල හා ඛණ්ඩනය වී ඇති අතර උසාවි ක්‍රියාත්මක වන්නේ මහ නගර සභා 140කට 12ක් පමණි.[110] ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය අභියාචනා විනිශ්චය සභාව ලෙස ක්‍රියා කරයි. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා අධිකරණයක් ඇති නමුත් එය අධිකරණ සමාලෝචන බලතල දරන්නේ නැත.[111] පළාත් 18 සඳහා ආණ්ඩුකාරවරුන් පත් කරනු ලබන්නේ ජනාධිපතිවරයා විසිනි. සිවිල් යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසුව, පාලනයට වඩාත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සහ අඩු අධිකාරීවාදී වීමට අභ්‍යන්තරයෙන් මෙන්ම ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවෙන්ද බලපෑම් එල්ල විය. එහි ප්‍රතික්‍රියාව වූයේ එහි ස්වභාවය සැලකිය යුතු ලෙස වෙනස් නොකර වෙනස්කම් ගණනාවක් ක්‍රියාත්මක කිරීමයි.[112]2010 දී සම්මත කරන ලද නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් ජනාධිපතිවරණය ඉවත් කර, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් ජයග්‍රහණය කරන දේශපාලන පක්ෂයේ සභාපති සහ උප සභාපති ස්වයංක්‍රීයව ජනාධිපති සහ උප සභාපති බවට පත්වන ක්‍රමයක් හඳුන්වා දුන්නේය. සෘජුව හෝ වක්‍රව, ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍යයේ අනෙකුත් සියලුම අවයව පාලනය කරයි, එබැවින් සත්‍ය වශයෙන්ම බලතල බෙදීමක් 