ය අපේක්ෂාවෙන් සිවිල් යුද්ධය පුපුරා ගියේය.[18] සමහර කුඩා මැන්ඩින්කා රාජධානි පෘතුගීසීන් විසින් අවශෝෂණය කර ගන්නා තෙක් පැවතුනි.යුරෝපීය සම්බන්ධතා[සංස්කරණය]පෘතුගීසි ගිනි-බිසවු හි ලාංඡනය15-16 සියවස්[සංස්කරණය]ගිනි-බිසවු වෙත ළඟා වූ පළමු යුරෝපීයයන් වූයේ 1455 දී වෙනිසියානු ගවේෂක අල්විස් කැදමොස්ටෝ, 1456 දී පෘතුගීසි ගවේෂක ඩියෝගෝ ගෝමස්, 1480 ගණන්වල පෘතුගීසි ගවේෂක ඩුආර්ටේ පචෙකෝ පරෙයිරා සහ ෆ්ලෙමිෂ් ගවේෂක යුස්ටේච් ඩි ලා ෆොස් 1409 දී ය.[27]පෘතුගීසි බලධාරීන් මුලින් ප්‍රධාන භූමියේ සුදු ජනාවාස කිරීම අධෛර්යමත් කළද, දේශීය සංස්කෘතියට සහ සිරිත් විරිත්වලට අනුගත වූ ලැන්කාඩෝ සහ ටැන්ගෝමෝස් විසින් මෙම තහනම නොසලකා හරින ලදී.[17] ඔවුන් කලාපයට ඇතුළුවීම හෝ රාජකීය බලපත්‍රයක් නොමැතිව වෙළඳාම් කිරීම තහනම් කරන පෘතුගීසි වෙළඳ රෙගුලාසි නොසලකා හැරියේය. අනවසර වරායන් වලින්, හෝ ස්වදේශික ප්‍රජාවට උකහා ගැනීම.[17] 1520 න් පසු පෘතුගීසි සහ ස්වදේශික වෙළෙන්දන් මෙන්ම සමහර ස්පාඤ්ඤ, ජෙනෝයිස්, ඉංග්‍රීසි, ප්‍රංශ සහ ලන්දේසි විසින් ජනාකීර්ණ වූ ප්‍රධාන භූමියේ වෙළඳාම සහ ජනාවාස වැඩි විය.[17] ප්‍රධාන වරායන් වූයේ කැචු, බිසවු, සහ ගිනිලා වන අතර, 