ත ලිංගික නිදහසක් පැවතුනි. සමුහ වශයෙන් ජිවත් වු එම සමාජයේ පුරුෂයන් තුල ගැහැණිය පිළිබඳ පුර්ණ අයිතිය පුරුෂයා සතු බවත් , තමන්ගේ සතුට වෙනුවෙන් ස්ත්‍රියගේ ලිංගික අවයවයන්ට ඔහු කැමති දෙයක් කළ හැකි බවත් ඔවුන්ගේ දෘඪ මතය විය. එපමණක් නොව ඔවුන් එක් ගැහැණියකගෙන් පමණක් අවශ්‍යතාවයන් සපුරා ගෙන නිහඩ නොවිය.මුල් කාලිනව මෙම වෘත්තිය ව්‍යාප්ත වුයේ ආගමික මුහුණුවරක්ද සමඟය. යම් යම් දෙවිවරුන් වෙනුවෙන් කාන්තාවන් පුජා කිරීම ආගමික කටයුත්තක් බවට පත් විය.එවැනි කාන්තාවන් දේව ඇඹනියන් බවට පත් වු අතර ඔවුන් දාසියන් බවට පත් වුයේ දේවාල භාර කපු මහතාටය. ඔවුන්ගේ ලිංගික අවශ්‍යතා මෙම ෙද්වඇඹණියන් මාර්ගයෙන් සපුරා ගන්නා ලදි.නමුත් මෙම කාර්යයේ යෙදෙන දේව දාසියන්ට කිසියම් ශ්‍රද්ධාවක්ද ලැබුණි. ඒ අනුව ඔවුන් පාරිශුද්ධ ගණිකාවන් ලෙස හදුන්වති.ඉන්දියාව,බටහිර අප්‍රිකාව මෙන්ම මධ්‍යධරණී රටවලින් මෙවැනි පාරිශුද්ධ ගණිකාවන් පිළිබඳ තොරතුරු හමුවේ.මෙම වර්ගයේ ගණිකාවන් ගැන මුලින්ම සඳහන් වන්නේ බැබිලොනියානු ශිෂ්ටාචාරයයෙන්ය. ඒ වීනස් දෙවඟන වෙනුවෙන් සෙවය කිරිම පිණිස ගිල්ගමේෂ් ඉෂ්වැර් නම් දෙවඟන ගණිකාවන්ට අධිපතීත්වය උසුලන බැවින් ඇය වෙනුවෙන් කැප වී මුළු ජිවිත