දී.[12] 2008 දී අල්ස්ටර් ජනපදයේ ගමනාගමන සැලසුම් වල මේ මං ද්විත්වය එකාබද්ධ කිරීම සඳහා ව්‍යාපෘති සැලැස්මක් තිබූ අතර ,[13] වර්තමානයේ ශාවගුන්ක් නගරයද බර්ච් මාවත් ඔස්සේ කොරිඩෝව හරවා මෙවැනි ඒකාබද්ධ කිරීමක් ගැන සලකාබලමින් පවතියි. මෙම කොරිඩෝවේ මුල් මාර්ගය පැවතියේ සිරගෙදර පරිමිති වැටට  40 අඩි (12 m)ඇතුලතින්ය .[14]දඟර ගැසුනු නමුත්  ආබාධිතයින්ටත් විවෘත වූ වෝල්ඩන් සිට පියමඟ පාමුලට වූ මාර්ගය වෝල්කිල් හරහා වැටී තිබූ පැරණි කොරිඩෝවේ කොටස, දුම්රිය මං මාවත ලෙස   මහා මාර්ගයක් බවට පරිවර්තනය කරන ලදී.[11][6] මොන්ට්ගෝමරි -ශවාන්ගුන්ක් මාර්ගයේ සිට වෝල්කිල් දක්වා වූ මාර්ගයේ දකුනු කොටස, ජෙසී මැක්හර් දුම්රිය පියමඟ ලෙස 1993 ජුනි 5 වැණි දින [11] විවෘත කරන ලදී.[15] ජෙසී මැක් හර් යනූ ශවාන්ගුන්ක් හි හිටපු නගර අධීක්ෂක වරයෙකි.[6] සිරමැදිරි වල මායිම තෙක් දිවෙන ශවාන්ගුන්ක් කාණ්ඩයේ උතුරු කොටස නගරය මගින් නඩත්තු කලද නිළ වශයෙන් දුම්රිය පියමගේ කොටසක් නොවේ.[11]2001 දී ශාවගුන්ක්, මොන්ට්ගෝමරි සහ වෝල්ඩන් යන නගර විසින් වෝල්ඩන් සහ වෝල්කිල්ල් අතර ගඩොල් ඇතිරූ පියමඟක් සඳහා $600,000 [16] ක TEA-21 දීමනා සඳහා ඉල්ලුම් කරන ලදී. [6] මුලදී