භාෂාවෙහිද විශේෂයෙන් දැකිය හැක.කථික බස (කතා කරන බස)ලිඛිත බස (ලියන බස)මං ගෙදර යනවා.මම ගෙදර යමි.අපි පන්සල් යනවා.අපි පන්සල් යමු.එයා ඊයෙ හිටියා.ඔහු ඊයේ සිටියේය.ස්වරශාස්ත්‍රයසිංහල ස්වර ශබ්ද නැගීමේ රටාව බොහෝ දුරට අනෙකුත් ඉන්දියානු භාෂා වලට සමගාමී වේ . නමුත් එම භාෂා හා සසඳන විට සිංහලයටම  ආවේනික වූ ලක්ෂණ කීපයක් දැක ගත හැක. ඒවායින් සමහරක් නම් සඤ්ඤක අකුරු පෙළ එක් වීම, ඇ, ඈ ස්වර එක් වීම, මහා ප්‍රාණ අකුරු (සංස්කෘතයෙන් ආ වචන සඳහා) ඇති මුත් නොමුසු සිංහල බස සඳහා ඒවා ඇවැසි නොවීම ආදියයි.සිංහල ස්වර ශබ්ද නැගීමස්වරපූර්වකේන්ද්‍රපශ්වහ්‍රස්වදීර්ඝහ්‍රස්වදීර්ඝහ්‍රස්වදීර්ඝසංවෘතඉ (i)ඊ (iː)උ (u)ඌ (uː)මධ්‍යඑ (e̞)ඒ (e̞ː)අ (ə)අ(ර්) (əː)ඔ (o̞)ඕ (o̞ː)අර්ධ-විවෘතඇ (æ)ඈ (æː)විවෘතඅ (a)ආ (aː)සිංහල ව්‍යංජන ශබ්ද නැගීමඕෂ්ඨ‍්‍යදන්ත්‍ය/වර්ත්ස්‍යමූර්ධන්‍යතාලව්‍ය/පශ්වර්ත්ස්‍යකන්ඨ‍්‍යග්ලොටල්නාසික්‍යම (m)න (n̪)ණ (ɳ)ඤ (ɲ)ඞ (ŋ)ස්පර්ශ/ස්පර්ශ-සංඝර්ෂ අඝෝෂ අල්පප්‍රාණ ප (p)ත (t̪)ට (ʈ)ච (t͡ʃ)ක (k) අඝෝෂ මහාප්‍රා