ඩාල් සුල්තාන් යටතේ පැවතුනි.[68][69] පසුව ඉතියෝපියානු අධිරාජ්‍යයා වූ සාරා යාකොබ් විසින් ප්‍රාන්තය නැවත අත්පත් කර ගෙන මෙඩ්රි බාහ්රි ලෙස නම් කරන ලදී (ටිග්රිනියා හි "මුහුදු භූමිය", නමුත් මෙරෙබ් හි අනෙක් පැත්තේ ඉතියෝපියාවේ ෂයර් වැනි සමහර ප්‍රදේශ ඇතුළත් වුවද, අද ඉතියෝපියාවේ පිහිටා ඇත).[70] එහි අගනුවර දෙබර්වා සමඟින්,[71] ප්‍රාන්තයේ ප්‍රධාන පළාත් වූයේ හමාසියන්, සෙරේ සහ අකේලේ ගුසායි ය.1517 වන විට ඔටෝමන්වරු මෙඩ්රි බහ්රි යටත් කර ගැනීමට සමත් වූහ. ඔවුන් මීළඟ දශක දෙක තුළ ඊසානදිග වර්තමාන එරිත්‍රියාව මුළුමනින් අල්ලා ගත් අතර, එය මැසාවා සිට සුඩානයේ ස්වකින් දක්වා විහිදේ.[72] මෙම ප්‍රදේශය ඔටෝමාන් ආණ්ඩුකාර ප්‍රදේශයක් බවට පත් වූ අතර එය හබේෂ් අයිලට් ලෙස හැඳින්වේ. මසාවා නව පළාතේ පළමු අගනුවර ලෙස සේවය කළේය. නගරය ද්විතීයික ආර්ථික වැදගත්කමක් ඇති වූ විට, පරිපාලන අගනුවර රතු මුහුද හරහා ජෙඩා වෙත ගෙන යන ලදී.[73]එරිත්‍රියාවේ සංචාරයක් ලේඛනගත කළ පළමු බටහිර ජාතිකයා වූයේ 1520 දී පෘතුගීසි ගවේෂක ෆ්‍රැන්සිස්කෝ අල්වාරෙස් ය. ඔහුගේ පොත්වල ටයිග්රේ, ඇක්සම් රාජධානිය සහ බර්නාගයිස් (මුහුද අද්දර පිහිටි ඉඩම්වල අධිපතියා) ප්‍රාදේශීය බල