 නිර්මාතෘ බෙරී ගෝර්ඩි ජැක්සන්ව හැඳින්වූයේ "මෙතෙක් ජීවත් වූ ශ්‍රේෂ්ඨතම විනෝදාස්වාදය" ලෙසයි. 2009 ජුනි 28 වන දින බැල්ටිමෝර් සන් ලිපියක ජිල් රොසෙන් ලියා ඇත්තේ ජැක්සන්ගේ උරුමය ශබ්දය, නැටුම්, විලාසිතා, සංගීත වීඩියෝ සහ කීර්තිමත් පුද්ගලයින් ඇතුළු ක්ෂේත්‍රවලට බලපෑම් කළ බවයි.පොප් විචාරක රොබට් ක්‍රිස්ට්ගෝ ලියූ පරිදි 1970 සිට 1990 දශකයේ මුල් භාගය දක්වා ජැක්සන්ගේ කෘතිවල “අතිවිශිෂ්ට සම්භවය, අනුවර්තනය වීමේ හැකියාව සහ අභිලාෂය” “බුද්ධිමත් පහර, කොකු, විධිවිධාන සහ කටහ ((පද රචනා නොවුනත්)”, “සදාකාලිකවම පවතිනු ඇත” පොප් සංගීතය සිනිඳු හෝ නොගැඹුරු බවත් එය එහි අවසානය බවත් යන පාරිශුද්ධ මතයට නින්දා කිරීමකි. 1990 දශකය තුළ, ජැක්සන්ට ඔහුගේ "කරදරකාරී ජීවිතය" පාලනය කර ගත නොහැකි වූ විට, ඔහුගේ සංගීතය දුක් විඳ,"චාපයක් හැඩ ගැස්වීමට පටන් ගත්තේ හුදෙක් පොරොන්දුව ඉටු වූ හා කල් ඉකුත් වූවක් නොව, ඛේදවාචකයකට එළඹීමෙනි.2000 දශකයේ දී ක්‍රිස්ට්ගෝ මෙසේ ලිවීය: "ජැක්සන්ගේ කීර්තිය කෙරෙහි ඇති ඇල්ම, ඔහුගේ විකාර ධනය මගින් කැපී පෙනෙන ඔහුගේ විකාර ජීවිතය,රොක් සෞන්දර්යයට කරන වරදකි, ඔහු විශිෂ්ට සංගීතඥයෙකු වීම බොහෝ විට අමතක වී ඇත".කලාකරැවෙකු 