 සහ තු ටසසර කළකිරි තපසට සිත් පැහැ දීබොහොම බිසව් ඇරියේ රජ යන්ට නො දීකොහොම උණත් අද යමි මම මෙතැන්හි දීමහණ වෙන්ට කළකිරුණේ උයනේ දීදිව යහනේ බෝසත් නැගිට විගසි නේගිහි සැපතය හැර යමි මහණට ඉති නේඔන්න කවුද දොරටුව ළඟ සිටින් නේචන්න මමයි දොරටුව ළඟ සුවාමි නේසංසාරේ ඈත ම සිට පෙරුම් පි රූදැන් කාලේ ආවා පෙරටුව කුම රූඉතින් මහණ වෙන්නේ දැක මගෙ කුම රූපින්වත් උතුම් ඉපදුණි රාහුල කුම රූම ගේ යාළු එන්නේ නුඹ ඈත සි ටඅ ගේ ඇති ගමන් අද විතරයි මෙ ම ටඅ ගේ ඇතිව ආබරණත් දියන් ම ටම ගේ යාළු අසු සරසා දියන් ම ටග ලා කඳුළු වැටෙමින් ඇමති එම වි ටබ ලා මගේ කුමරුන් එමි සහතිකෙ ටවැ ඩ ලා බිසව් සිටිනා මාළිගාව ටදැ ක ලා බිසව් සැතපෙන සැටි යහන පි ටසි රි හස්තෙන් රන් බාපත අල්ලා ලාසි රි පද රන් පඩි කඳ පිට තබා ලාපි රි සිදු යහනෙ සැතපෙන පුන් සඳ ලී ලාසි රි පද ගත්තෙ ආපසු කිසිවක් නො බ ලාඅ මු ණ ක් පමණ මල් අතුරපු යහන පු රාප ම ණ ක් එරුණි කුමරුට රන් කිරි තිස රාක ව ද ත් වරද නැති පින්කඳ යසෝදරාව ර ද ක් බුදු බවට පැමිණේය අන්ත රාස ත් බඹයක් නිල් වරලස මිදී ලාඅ ත් බඹරෙකු ලෙසට වරලස කැරකී ලාසි ත් ලෙස කුමරු යහනේ කිරි බොන ලී ලාඅ ත් හැර ඉන