් අපරාධකරුවකු හඳුනාගැනීම සිදුවිය.2. පටක හා වෙනත් තරල වර්ගීකරණය3. ඇගිලි සලකුනු ලබා ගැනීමපටක හා තරල වර්ගීකරණය  සදහා 1920 වර්ශයේ සිට සාම්ප්‍රදායික ක්‍රම කිහිපයක්ම යොදා ගනී.ඒවා නම් 1. රුධිර වර්ගීකරනය 2. ප්‍රෝටීන විශ්ලේෂණය3. රුධිර සෛල එන්සයිම4. සුදු රුධිරානුවල ප්‍රතිදේහ ජනක හදුනා ගැනීම වෙ.මෙකී සාම්ප්‍රදායික ක්‍රමවල දුර්වලතා බෝ හෝමයක් දක්නට ලැබුණී.ඒවානම්1. දත්ත වාර්තා මගින් 'මියගිය පුද්ගලයකුගේ විකුර්ති වු මල සිරුරක් හදුනාගැනීම අපහසු වීම .2. රුධිරප්‍රෝටින වර්ගීකරනයේදී සෛලවල හා ජෛව තරල වල අඩංගු ප්‍රෝටීන ක්ෂුද්‍ර ජිවි ක්‍රියාකාරීත්වය හා වෙනත් පාරි සරික සාධක නිසා පහසුවෙන් විනාශයට පත්විය හැක.‍ප්‍රෝටීන විශ්ලේෂණයෙන් පුද්ගලයෙකු නිසැකවම හදුනාගත නොහැකිවනවා සේම සමහරවිට ජෛව සාම්පලයක් එක් පුද්ගලයෙකුට අයත් නොවෙ යැයි පැවසීමටද  නුපුලුවන. 3. ඇගිලි සලකුණු මගින් පවුල් සබදතා සොයා ගත නොහැක.එසේම ඇගිලි සලකුණු මකා දැමිම හා අත්  ආවරණ පැලදිමෙන් ඇගිලි සලකුනු ලබා ගැනිම වැලැක්විමද  සිදු කල හැක. මෙනි හේතුන් හා නුතන සමාජයේ මිනි මැරුම් ' කොල්ල කෑම් ලිංගික අපරාධ සුලබ වශයෙන්දැකිය හැකි හෙයින් ඩි. එන්.ඒ .වලට වැද ගත