 “ආලෝකය පරාවර්තනය වන ඕනෑම වස්තුවක සේයාව පවත්නා වර්ණයෙන්,පවත්නා තත්වයෙන් අදුරු කුටියක්(කැමරාව)මගින්,කඩදාසියක් මත පතිත කර ගත හැකිය යන්න” ඔහු සදහන් කලේය.නමුත් මෙය එකල බොහෝ දෙනා දන්නා කරුණක් වූ බැවින් නව සොයා ගැනීමක් වූවේ නැත.අදුරු කුටියක් වන සිදුරක් තුලින් ලැබෙන රූප සේයාව කාචයක් භාවිතය කර උසස් තත්වයකට වර්දනය කලේ 1550 දී ඉතාලි ජාතික “ඩැනියෙල් බාබරෝ”විසිනිමින් අඩ සියවසකට පසු මෙය සංයුක්ත කාච කට්ටලයක් දක්වා වර්දනය විය.19 වන සියවස ආරම්භය තෙක් කැමරා භාවිතා කරන ලද්දේ චිත්‍ර ශිල්පීන් හා තාරකා විද්යාඥයින් පමනිඉන් පසු තිරයකට ගන්නා ලද මෙම සේයාව ස්ථාවරවම රදවා ගැනීමට ආලෝක සන්වේදී ද්‍රවය ගැන පර්යේෂන පවත්වන්නට විය.1727 දී ජර්මන් ජාතික හෙන්රි ෂූල්ස්  johan henrich schultz රිදී ළවණ  (silver nitrate) ආලෝකය නිසා අදුරු වන බව සොයා ගන්නා ලදි.Silver chloride  ආලේපයන් ගල්වන කද තහඩුවකින් රූප සටහන් කර ගැනීම කළ නමුත් මේ සදහා කැමරා භාව්තා කලේ නැත.එම නිසා මෙය විද්වත් සමාජය පිළිගත්තේ නැත.             johan henrich schultz (1727)   ශූල්ස් ගේ මග ඔස්සේ පර්යේෂණ වල නියැලුනු තෝමස් වේස් වූඩ් Thomas Wedgwood (1