තනූතන භාවිතයෙහි නොයෙදේ* ෳදිග ගයනුකිත්තනූතන භාවිතයෙහි නොයෙදේ ෙකොම්බුවක් + එකෙේකොම්බුව සහ හල්කිරීමක් + ඒකේෛකොම්බු දෙකක් + ඓකෛොකොම්බුව සහ ඇලපිල්ලක් + ඔකොෝකොම්බුව සහ හල්ඇලපිල්ලක් + ඕකෝෞකොම්බුව සහ ගයනුකිත්තක් + ඖකෞස්වර හෙවත් ප්‍රාණාක්‍ෂර[සංස්කරණය]තනිව ශබ්ද කළ හැකි අක්‍ෂර ස්වර නම් වන අතර එම අකුරු හල් කළ නොහැකිය. මෙම අකුරු ලේඛනයේදී පණකුරු හෙවත් ප්‍රනාක්‍ෂර ලෙස හැඳින්වෙයි. සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රනාක්‍ෂරයක් ප්‍රකෘති රුපයෙන් පදයක ආරම්භයේදී පමණක් භාවිතා කරයි. පදයක මැදින් එන ප්‍රාණාක්‍ෂරයක් ඇත්නම් එය මුලින් ඇති ගාත්‍රාක්‍ෂරය හා සංයුක්ත කිරීමෙන් සිංහල ලේඛනයේදී භාවිත කරයි.   ඎපදයක ආරම්භයේ ප්‍රාණාක්‍ෂර යෙදීමඅ - අම්මාආ - ආච්චිඇ - ඇතාඌ - ඌරාඋ - උයනඉ - ඉමව්‍යංජනාක්‍ෂර හෙවත් ගාත්‍රාක්‍ෂර[සංස්කරණය]තනිව උච්චාරණය කළ නොහැකි අක්‍ෂර ව්‍යංජනාක්‍ෂර නම් වේ. එම අක්‍ෂර උච්චාරණයේදී ස්වර අක්‍ෂරවල උපකාරය අවශ්‍ය වේ. ලිවීමේදී සාමාන්‍යයෙන් ව්‍යන්ජනාක්‍ෂරයක් හල් අකුරක් ලෙස පිහිටයි. මුර්ධජ "ණ" කාරය සහ දන්තජ "න" කාරය[සංස්කරණය]1. මාතෘ භාෂාගත වචන වල "ර" කාරයට පසුව සැමවිටම