් සහාය වෙයි.[7]ලිංගික සෞඛ්‍යය වැඩසටහන් කිහිපයක පමණක් සැලසුම්කරනය සඳහා යෞවනයන්ගේ ප්‍රතිචාරයන්  ද සැලකිල්ලට ගෙන ති‍බේ. ලිංගික අධ්‍යාපනය  වඩාත් ඵලදායක වීමට නම් ශරීරාභ්‍යන්තර ව්‍යුහය (anatomy) පිළිබඳ අඩු අවධානයක් යොමු කළ යුතු බව  සහ ලිංගික සබඳතාවන්හි  සහ සන්නිවේදන‍යෙහි නියෝජනාත්මක කුසලතාවන් (negotiation skills)  මුල් කරගත යුතු බව ඔවුන් යෝජනා කර තිබේ.ලිංගික සෞඛ්‍ය සායනයන් පිළිබඳ තොරතුරු පාසල් වැසිකිලි, වෙළද සංකීර්ණ  වැනි නිතර යෞවනයන්ගේ ඇස ගැටෙන ස්ථානවල ප්‍රදර්ශනය කළ යුතු බව ද යෝජනා කර ඇත.[8]උපත්පාලනය පිළිබඳ ව සංවාදයට ගැනෙන ලිංගික අධ්‍යාපන වැඩසටහන් මගින් ලිංගික හැසිරීම්වලට අනුබල නො සැපයෙන බව පෙන්වා දෙන පර්යේෂණාත්මක සාක්ෂි ප්‍රමාණය කෙතරම් ද යන්න එක්සත් ජනපද වාර්තාවක් විසින් පෙන්වා දෙයි.[9][10]බොහෝ අය බියපත් වන පරිදි කිසිදු පරිපූර්ණ වැඩසටහනක් විවාහ පූර්ව ලිංගික සබඳතාවන්හි ඉහළ නැංවීමක් සිදු නො කරන බව 2007 වසරේ අධ්‍යනයකින් හෙලි විය.පරිපූර්ණ වැඩසටහන් ස්ත්‍රීන්, පුරුෂයන් ඇතුළු සියලු ම වාර්ගික කණ්ඩායම් සහ ලිංගික අත්දැකීම් ඇති හෝ නැති යන සෑම කාණ්ඩයක් කෙරෙහි ම එක සේ යෝග්‍ය  වන බව එම වාර්තාව විසින් 