ිබේ.අලුත උපන් ළදරුවෙකු ලෙස සැලකෙන්නේ පියාගේ වර්ණයයි. බ්‍රාහ්මණ, ක්ෂත්‍රීය හා‍වෛශ්‍ය කුල වලට අයත් අය තම වර්ණය ප්‍රසිද්ධ කිරීම සඳහා උපනයන නම් උත්සවයක් පවත්වති.වර්ණ යනු බ්‍රාහ්මණ ග්‍රන්ථ මඟින් සමාජය ස්ථිර ලෙස සංවිධානය කිරීම සඳහා යොදාගත් ක්‍රමයකි.  නමුත් වර්ණ ක්‍රමය නොව ඉන්දියානු සමාජයේ හැඩගැන්වී තිබුණේ ජාති වලට අනුවය. එය ක්‍රි.පු. 300 ගුප්ත අධිරාජ්‍ය යු‍ගයේ සිට පැවතගෙන එන්නකි. වර්ණ භේදය පිළිබඳ සඳහන් වන පැරණිතම ග්‍රන්ථය සෘග්වේදයයි. එහි 10.90.12 කොටසේ සඳහන් වන පුරුෂ සුත්‍රයට අනුව බ්‍රාහ්මණයන් පුරුෂයාගේ මුවෙන්ද, ක්ෂත්‍රියයන් ඔහුගේ අත් වලින්ද, වෛශ්‍ය කලවාද, ශුද්‍රයන් දෙපතුලින්ද උපනහ. මෙහිදී පුරුෂයා ලෙස හඳුන්වන්නේ සමාජයේ ස්වභාවයද, ක්‍රියාකාරී කොටස් වල එකමුතුව නිසා සමාජය සංවිධානය වන අන්දමද අර්ථ නිරූපණය වේ. නමුත් යමෙකු මෙම පුරුෂ සුත්‍රය වශයෙන් නොසැලකිය යුතුය. එයට හේතුව එම සුත්‍රයේ දී දෙවියන් යනු අතිමහත් ශක්තියක් හා ධෛර්යයක් සහිත අත් 1000 කින් හා කකුල් 1000 කින් යුත් මනුෂ්‍යයෙකු ලෙස අර්ථ දැක්වේ. සමහරෙක් ශුද්‍රයන් බිහිවුයේ දෙපා වලින් නිසා ඔවුන් පහත් ලෙස සලකති. නමුත් මෙහිදී අප අමතක නොකළ යුතු කර