ානය" පිළිබඳ මහත් හැඟීමක්ද ජනිතවී තිබුණි.[5]වර්ගවාදී ගැටළු  හා බැඳි දකුනේ ඉතිහාසයද එහි සාහිත්‍යය තුල දිගින් දිගටම එළිදැක්විණි.[6]මෙවන් පොදු තේමා පැවතුනද, ලේඛකයන් හා ඔවුන්ගේ සාහිත්‍යය "දක්ෂිණ" කරනුයේ කුමක්දැයි වාද විවාද පවතියි. නිදසුනක් ලෙසින්, දක්ෂිණ සාහිත්‍යයෙහි පියා යැයි තර්ක කල හැකි[ඇයි?], මාක් ට්වේන් විසින්, ඔහුගේ ද ඇඩ්වෙන්චර්ස් ඔෆ් හකල්බරි ෆින්  යන නවකතාව වෙතින්, බොහෝ දෙනා දක්ෂිණ ලේඛනය හා සමග දකින බොහෝ ගුණාංග අර්ථදැක්වීය. තමා  "දක්ෂිණ ලේඛකයෙක්" ලෙසින් පවා හේ හැඳින්වීය[උපහරණ ඇවැසිය]. මෙයට අමතර ලෙසින්, බොහෝ ජනප්‍රිය දක්ෂිණ ලේඛකයින් උතුරු එ.ජ. වෙත සංක්‍රමණය වන්නේ එසේ කිරීමට ඔවුන්ට හැකි තරම් වයස්ගතවූ සැනිණි. එබැවින් භූගෝලීය කරුණු හේතු වශයෙන් සැලකිය හැකි වුවද, ලේඛකයෙකුගේ භූගෝලීය උපත  පමණක් දක්ෂිණ ලේඛක ඌරුව අර්ථදක්වන හේතුව නොවෙයි.දක්ෂිණ සාහිත්‍යයෙහි ඉතිහාසය[සංස්කරණය]ආදිතම සහ  යුදට-පෙර සාහිත්‍යය[සංස්කරණය]17වන සහ 18වන සියවස්හිදී, ඇමරිකානු ජනාවාසයන්හී දක්ෂිණ කොටසෙහිවූ ඉංග්‍රීසි ජනපදිකයෝ,   සැලකිය යුතු තරම් ඉහළ තත්ත්වයකවූ කෘතින් කිහිපයක් එලිදැක්වූහ. මේවා අතුරින් වඩාත් ජනප්‍රිය කෘතීන් දෙ