ප්‍රධාන  ශාලා සියල්ල  ලියෝ    පාලන (907-1125), සමයේ ඉදිකරන ලද නමුත් ලිඔ ගොඩනැගිල්ලක් ලෙස වර්තමානයේ සලකනු ලබන්නේ මහාවීර ශාලාව පමණි.[6] ජින්  පාලන සමයේදී ප්‍රධාන ද්වාරය සහ සංශෙඟ්  ශාලාව පුළුල් ලෙස ප්‍රතිසංස්කරණය කරන ලද අතර, විද්වතුන් විසින් එම ගොඩනැගිලි, ජින් ගොඩනැගිලි ලෙස වර්ගකරන ලදි.[7]දෂිඔඞ්බො  ශාලාව[සංස්කරණය]දෂිඔඞ්බො  ශාලාවේ ඇති ශාක්‍යමුණි ප්‍රධාන පිළිරුව11 වන ශතවර්ෂයේ සිට පවතින දෂිඔඞ්බො  ශාලාව (චීන: 大雄宝殿; පින්යින්: Dàxíongbǎo Diàn) , උතුරු දිශාවට ඉතා කිට්ටුවෙන් පිහිටා ඇති විශාලතම  ශාලාවවේ. මෙහි විශාලත්වය  මීටර් 40.5ක දිගින්ද මීටර් 25ක පළලින්ද යුක්ත වන අතර වේ.  මීටර් තුනක් උසැති වේදිකාවක් මත ශාලාව තනා ඇත. එම වේදිකාව මත බෙර සහ  ඝණ්ටාර කුළුන අතීතයේ පැවතියද අද වනවිට ඒවා නොපවතී. 11 වන ශතවර්ෂයේ චීනයේ වාස්තු විද්‍යාත්මක ප්‍රමිති සඳහන් යින්ග්සාඕ  ෆෂි , ග්‍රන්ථයට අනුව ශාලාව තනා ඇත්තේ වියන් අටකින්  යුතු ගොඩනැගිල්ලේ පස්වන      මහලේය (鋪作).[8]  ශාලාව ඇතුලත ප්‍රධාන  දිශා හතරෙහි විශාල බුද්ධ ප්‍රතිමා හතරක් පිහිටුවා ඇති අතර එම  ප්‍රතිමා මධ්‍යයෙහි ප්‍රධාන ප්‍රතිමාව ලෙස ශාක්‍යමුණි පිළිරුව  පිහිටුව