ාවයෙන්ම සම්පරීක්‍ෂණාත්මකය. බෙහොමයක් ශෛලීන් කලා හා අත්කම් ව්‍යාපාරය තුලින් පැනනැඟුනු ඒවා වන අතර නිෂ්පාදනය යාන්ති‍්‍රක ස්වරූපයට පරිවර්තනය වූ කාර්මීකරණ යුගයේදී අත්කම් පිලිබඳ අර්ථනිරූපනය තුල තමන්ට ස්ථානයක් දිනාගැනීමට කලාගාර මැටි භාණ්ඩ නිර්මාණ ශිල්පියෝ උත්සාහ කළහ. ඔවුන් තුල වූ අපේක්‍ෂාව වූයේ නැවතත් සෙරමික් කලාව ලලිත කලා මාධ්‍යයක් ලෙස ස්ථාපිත කිරීමයි.නූතන සෙරමික් කලාකරුවෝ ‘කලාවට එදිරිව අත්කම් සංවාදය’ නම් සංවාදයක නියැලී සිටිති.දිළිදුකමේ ස්ත්‍රීකරණය යන්න පුළුල් වශයෙන් ප්‍රචලිතව ඇත්තේ, දිළිදු ජනතාවගේ සංඛ්‍යාවේ, ඉහළ යන ප්‍රවණතාවයක් කාන්තාවන් විසින් නියෝජනය කිරිම වශයෙනි. එක්සත් ජාතින් එය දකින්නේ පසුගිය දශකය තුළ අඛණ්ඩව පවතින හා පුළුල් වු දිළිදු බවේ විෂම වක්‍රයට හසු වු පිරිමින් හා කාන්තාවන් අතර පරතරයේ ස්වභවය වශයෙනි (2000). දිනකට ඩොරලයක් හෝ ඊට අඩු ආදායමක් ලබමින් ජීවත්වන බිලියන 5ක ජනතාවගෙන් බහුතරයක් කාන්තාවන් යැයි ද එය සඳහන් කරයි. ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය අනුව නිශ්චිත උත්පාදනය, නිෂ්පාදනය, සහ හුවමාරුව යන කාරණාවල අසාර්ථක වීම්, කාන්තාවන් දිළිදු අය අතර දිළිදුම කොටස් බවට පත් වීමටත්, පිරිමින්ට වඩා වෙනස් ආ