ෙවින් යහපත් වුවද, ඉතියෝපියාවේ මුළුමනින් ම දරිද්‍රතාවයෙන් හා දුර්වල සනීපාරක්ෂාවෙන් පීඩා විඳිති. කෙසේ වෙතත්, ලෝක බැංකුවට අනුව, 2000-2011 කාලය තුළ ඉතියෝපියාවේ දරිද්‍රතාවය 44% සිට 29.6% දක්වා පහත වැටුණි.[293] අඩිස් අබාබා අගනුවර ජනගහනයෙන් 55%ක් ජීවත් වූයේ මුඩුක්කු වලය.[289] කෙසේ වෙතත්, දැන්, පෞද්ගලික සහ රාජ්‍ය අංශය යන දෙඅංශයේම ඉදිකිරීම් උත්පාතයක් ප්‍රධාන නගරවල, විශේෂයෙන් අඩිස් අබාබාහි ජීවන තත්ත්වයන් නාටකාකාර ලෙස වැඩිදියුණු කිරීමට හේතු වී තිබේ. සැලකිය යුතු කරුණක් නම්, රජය විසින් ඉදිකරන ලද සහාධිපත්‍ය නිවාස සංකීර්ණ නගරය පුරා ඇති වී ඇති අතර, පුද්ගලයන් 600,000 කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ප්‍රතිලාභ ලබයි.[294] ජනගහනයෙන් වැඩි පිරිසකට අපද්‍රව්‍ය පිරිපහදු කිරීමේ පහසුකම් නොමැති වීමත් සමඟ සනීපාරක්ෂාව නගරයේ වඩාත්ම හදිසි අවශ්‍යතාවයයි. මෙය සෞඛ්‍ය සම්පන්න නොවන ජලය හරහා රෝග පැතිරීමට දායක වේ.[289]නගරවල ජීවන තත්වයන් තිබියදීත්, අඩිස් අබාබාහි ජනතාව ඔවුන්ගේ අධ්‍යාපන අවස්ථා හේතුවෙන් ගොවි සංගම්වල ජීවත් වන මිනිසුන්ට වඩා බෙහෙවින් යහපත් ය. ග්‍රාමීය දරුවන් මෙන් නොව, නාගරික දරුවන්ගෙන් 69%ක් ප්‍රාථමික පාසලට ඇතුළත් වන අතර, ඔවුන