වේ සෑම ප්‍රදේශයකම සාමාන්‍ය සිරිත වූ බවක් නොපෙනේ. මුළු අවුරුද්ද පුරාම වැව් වලින් ජලය ලබා ගත හැකිව තිබූ මඩ ඉඩම් ඇතැම් විට අවුරුද්දකට කන්න තුනක් වගා කරනු ලැබ ඇතත් වැසි දියෙන් වගා කළ කුඹුරු එසේ වගා කොට ඇති බව පෙනෙන්නේ කන්න දෙකකදී පමණි. කන්න තුනක්ම වගා කරණු ලැබූ අවුරැදු වලදී ඒ හැම කන්නයකම මහ වී හෝ හැල් වී වැනි ප්‍රධාන ධාන්‍ය වර්ගයක් ඒවායේ වගා කරනු ලැබූ  බවක් නොපෙනේ. කන්න තුනක් ගැන කියවෙන ඉහත සඳහන් කළ තෝනිගල පර්වත ලිපියෙහිම උදු හා මුං (බයිලි) වැනිහේන් වගා කෙරෙන ධාන්‍ය ගැන සඳහන් වී තිබීම මෙයට සාධකය අවුරැද්දකට කන්න දෙකක් හෝ තුනක් වගා කිරීමේදී එකල ගොවීන්ට අවුරැද්ද පුරාම පාහේ ඒ හා සම්බංධ විවිධ කාර්යන්හි නිරත වන්නට සිදු වේ.කණු මල් උදුරා අතු කටු මැටි කැට ආදිය ඉවත් කොට ඒවා ගිනි තබාකුඹුරැ සකස් කර ගැනීම සී සෑම වැපිරීම පැල් රැකීම ගොයම් ධාන්‍ය අටු කොටුවල තැම්පත් කිරීම ආදී වූ වී ගොවිතැන හා සම්බන්ධ විවිධ කටයුතු පිළිඹඳ ක්‍රි ව තුන්වන සියවසට අයත් සේ සැලකෙන සීහලවත්ථූපකරණයෙහි එන කථා වස්තු කීපයක සඳහන් වේ ආර්යයන් ඉන්දියාවේ ගොවිතැන් කටයුතු සඳහා භාවිත කළ බව සඳහන් කැති උදලු නගුල් හා දෑකැති ආදී උපකරණ අනුරාධපුර ය