ජන් වරාය නගරයයි. එය වයඹ දෙසින් ගිනියාව, බටහිරින් ලයිබීරියාව, වයඹ දෙසින් මාලි, ඊසාන දෙසින් බුර්කිනා ෆාසෝ, නැගෙනහිරින් ඝානාව සහ දකුණින් ගිනියා බොක්ක (අත්ලාන්තික් සාගරය) මායිම් වේ. එහි නිල භාෂාව ප්‍රංශ වන අතර බීටේ, බවුලේ, ඩියුලා, ඩෑන්, එනියින් සහ සෙබරා සෙනුෆෝ ඇතුළු දේශීය භාෂා ද බහුලව භාවිතා වේ. සමස්තයක් වශයෙන්, අයිවරි කෝස්ට්හි විවිධ භාෂා 78 ක් පමණ කතා කරයි. ඉස්ලාම්, ක්‍රිස්තියානි ආගම, සහ සෘද්ධිවාදය වැනි සම්ප්‍රදායික ඇදහිලි අනුගාමිකයින් ඇතුළු ආගමික වශයෙන් විවිධ ජනගහනයක් රට තුළ ඇත.[8][1]එහි යටත් විජිතකරණයට පෙර, අයිවරි කෝස්ට්, ගයමන්, කොං අධිරාජ්‍යය සහ බවුලේ ඇතුළු ප්‍රාන්ත කිහිපයක නිවහන විය. මෙම ප්‍රදේශය 1843 දී ප්‍රංශයේ ආරක්ෂිත ප්‍රදේශයක් බවට පත් වූ අතර අප්‍රිකාව සඳහා වූ පොරබැදීම මධ්‍යයේ 1893 දී ප්‍රංශ යටත් විජිතයක් ලෙස ඒකාබද්ධ කරන ලදී. එය 1993 දක්වා රට පාලනය කළ ෆීලික්ස් හවුෆෝට්-බොයිග්නි ගේ නායකත්වයෙන් 1960 දී නිදහස ලබා ගත්තේය. කලාපීය ප්‍රමිතීන්ට අනුව සාපේක්ෂව ස්ථාවර, අයිවරි කෝස්ට් බටහිර අප්‍රිකානු අසල්වැසියන් සමඟ සමීප දේශපාලන-ආර්ථික සබඳතා ගොඩනඟා ගත් අතර බටහිර, විශේෂයෙන් ප්‍රංශය සමඟ සමීප සබ