්ගලයාගේ චරිත සංවර්ධනය ද එමඟින් ඇති කරයි. එබැවින් සමාජ ජීවිතයට හැඩගැසීමට ප්‍රයෝජනවත් වන්නා වූ සමිති සමාගම්, සමුපකාරය, ශ්‍රමදාන ව්‍යාපාර බාලදක‍ෂ ව්‍යාපාර, නාට්‍ය උත්සව, අධ්‍යාපන චාරිකා යෑම ආදී ක්‍රියාකාරකම් පාසල් අධ්‍යාපනය තුළින් ලබාදිය යුතුව ඇත.	විභාග ප්‍රතිඵල ඉහළ වීම, දැනුම වර්ධනය පමණක් නොව කුසලතා නිර්මාණය, ශිෂ්‍ය කුසලතා වර්ධනය සඳහා අධ්‍යාපනය මෙහෙයවිය යුතු අතර ජීවත්වීමට වඩා වැදගත් වන අත්දැකීම් විෂය සමගාමී විෂය මාලාව ඔස්සේ සිසුන් තුළ ජනිත කෙරේ. විෂය මාලාව ශිෂ්‍යයින්ට වැඩට පුහුණු කිරීමට පමණක් සීමාකර ඇත්නම් පූර්ණ පෞරුෂ වර්ධනයට අවශ්‍ය කුසලතා සංවර්ධනය නොවේ.	සාමාන්‍ය අධ්‍යාපනය පිළිබඳ ජාතික ප්‍රවෘත්ති රාමුවක් සඳහා යෝජනා (2003) වලට අනුව අධ්‍යාපනයේ පොදු ජාතික අරමුණු අතරින් සුසමාහිත සමබර පෞරුෂයක් සඳහා වූ අංග ලක‍ෂණ සංවර්ධනය කිරීමේ කාර්යයේදී විෂය සමගාමී අත්දැකීම් ලබාදීම මගින් ඊට අදාළ සංවර්ධනය කරා සිසුන් මෙහෙයවිය යුතුව ඇත.පෞරුෂ සංවර්ධනය අධ්‍යාපනයේ පරමාර්ථයක් ලෙස සැලකෙන විට පන්තියේ ඉගැන්වීමට වඩා විෂය බාහිර ක්‍රියාකාරකම්වලින් ඒ පරමාර්ථය නිසැකවම ඉෂ්ට වන බව ඉහත සියලූ ලේඛන, වාර්තා ඇසුරෙන් අනාවරණය වේ