en the words are borrowed from Sinhalese.අයිරුකුල (ඇස)උගුරුදණ්ඩ (උගුර )වීදිපොජ්ජ  (වීදිය)කිරිගෙජ්ජ (පොල් ගෙඩිය)කවිතාන (කවිය)ගිනිරච්චා (ගින්දර)[20]උපසර්ග නොමැති මේ ආකාරයේ වචන ගණනක් ප්‍රකෘති වැදි භාෂාවේ ඇත    ගල්රච්චි (පොරව)කාලව  (පෝච්චිය )බුච්ච (ලැහැබ)[15]වැදි භාෂාවේ එන අප්‍රාණවචී නාමපද සදා ඇත්තේ සිංහල භාෂාවෙ නාමවිශේෂණ හා උපසර්ග එකතු කිරීමෙනි.සිංහල භාෂාවේ කවි, කවිය නමැති වචනයේ නාමවිශේෂණයකි නමුත් වැදි භාෂාවේ නාමපදය කවි-තාන වේ "තාන" උපසර්ගයයි.සර්වනාම[සංස්කරණය]සර්වනාම වලට උදාහරණ මෙයැත්තෝ (මම), තොපන් (ඔබ), එයිබ (එතන), කොයිබ (කොහෙද?). සිංහල භාෂාව හා සසදන විට මිනිසුන් ඇමතීමට සිංහල භාෂාවේ ආකාර  5ක් භාවිතා කරන අතර වැදි භාෂාවේ ඒ සදහා තොපන් යන්න භාවිතා කරනු ලබයි. මෙහිදී ඒක-බහු භේදය හෝ තරාතිරම් සළකා නොගනී. සිංහල ඒකවචනසිංහල බහුවචනවැදි භාෂාව ඒකවචන /බහුවචන [21][22]ඔබ වහන්සේඔබ වහන්සේලාතොපන්ඔහේඔහේලාතොපන්තමුසේතමුසෙලාතොපන්ඔයාඔයාලාතොපන්උඹඋඹලාතොපන්තෝතොපිතොපන්සංඛ්‍යාංක[සංස්කරණය]නිශ්චිත හා අසමානවූ ආකාරවලින් සොයාගත හැකිය. එකම එක (නිශ්චිත) සහ 'එකමක්' වරක්