ුව සමාජ සංවර්ධන ඉතිහාසයේ ආරම්භකම, වනචාරී හා ම්ලේච්ඡ අවධි වලදී ලිංග අසමානත්වයේ වැඩි වාසි අත්වූයේ පුරුෂයාට නොව ස්ත‍්‍රියට ය. මෙම සමාජවල ද ලිංග භේදයට අනුව සැකසුන ශ‍්‍රම විභජනයක් ක‍්‍රියාත්මක විය. ආහාර රැස් කර ගැනීම පුරුෂයාට පැවරුණ ප‍්‍රධාන කාර්යය වූ අතර ස්ත‍්‍රීන්ට භාර වූයේ ගෘහස්ථ රාජකාරිය. නමුත් ස්ත‍්‍රිය හා පුරුෂයා සමාන තත්ත්වයෙන් සැලකූ අතර කිසිඳු පාර්ශවයක් අඩුතක්සේරුවට ලක්ව නොසිටි බව මාක්ස්වාදී ෆෙඞ්රිච් එන්ගල්ස් (Freidrich Engels) තම "පවුල, පෞද්ගලික දේපොළ හා රජය ඇති වූ සැටි" යන ග‍්‍රන්ථයෙන් පෙන්වා දෙයි. මෙම සමාජවල පෞද්ගලික දේපොළ ක‍්‍රමය පැවතියේ නාමමාත‍්‍ර තලයකය. පැවති නිෂ්පාදන ක‍්‍රියාවලියට ඉතා සරල ආම්පන්න පමණක් යොදා ගනු ලැබීය. දරුවන්ගේ අයිතිය මව් පාර්ශවයට අනුව තීරණය වීම නිසා පැවති සරල දේපොළ උරුමය වුවද අවරෝහණය වූයේ ස්ත‍්‍රියගේ පාර්ශවයෙනි. ඒ අනුව ස්ත‍්‍රිය භාරයේ පැවති දේපොළ ඇගේ අභිමතය පරිදි ගැහැණු දරුවන් හට පවරා දෙනු ලැබීය."එන්ගල්ස්ගේ මතයට අනුව කාන්තාව පීඩනයට ගොදුරු කර ගැනීමට මුල පුරන සර්ව විශ්වීය ඓතිහාසික පරාජය ඇයට අත්වන්නේ ම්ලේච්ඡ අවධියේ දී ය. මෙහි දී වන සතුන් අල්වා හීලෑකොට රංචු වශයෙ