 ප්‍රදේශ වල රෞද්‍ර බෙදුම්වාදී මෙහෙයුමක් දියත් කර සිටි දෙඊවිකො සංවිධානය හා සමගින් සාම සැලසුමක් වෙත පැමිණීමය. ශ්‍රී ලංකාව තුල ඉන්දියානු රැඳීසිටීම පිළිබඳ ප්‍රේමදාස මහතා හෝ සතුටට පත් නොවීය.[3] 1989 ජූනි මාසයේදී, ඔහු දෙඊවිකො සංවිධානය හා සමගින්  සටන් නැවැත්වීමේ ගිවිසුමකට එළඹියේය. එහි නායකත්වය හා සමගින් හොඳ හිත දිනාගැනීමේ ප්‍රයත්නයක් ලෙසින්, ‍ප්‍රේමදාස මහතා විසින් හම සංවිධානයට විශාල ප්‍රමාණයක් අවි ලබා දුන්නේ (ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම පරිදී), අයිපීකේඑෆ් හා සමග සටන් කිරීම සඳහාය.  අයිපීකේඑෆ් යළි සිය රට යා යුතු බව 1989 වසර අගභාගය වන විට  ප්‍රේමදාස මහතා ඉල්ලා සිටියේ දැඩි මහජන මතය නිසාය. ඉන්දියානු අග්‍රාමාත්‍යය විශ්වනාත් ප්‍රතාප් සිං මෙයට එකඟවී සිය හමුදා ඉවත් කර ගති.සාම සාකච්ඡා බිඳවැටීම[සංස්කරණය]මේ අතර, විදේශ කටයුතු ඇමති  අබ්දුල් කාදර් ෂාහුල් හමීඩ් නායකත්වය දැරූ ශ්‍රී ලාංකික රජයේ දූත පිරිසක් විසින් දෙඊවිකො සංවිධානය හා සමගින් සාම සාකච්ඡා පවත්වන ලදි.වැඩිදුර කියවීම්[සංස්කරණය]ගුණරත්න, රොහාන්. (1998). ශ්‍රී ලංකාස් එත්නික් ක්‍රයිසිස් ඇන්ඩ් නැෂනල් සෙකියුරිටි, කොළඹ: ගැටුම් පර්යේෂණය පිළිබඳ දකුණු ආසියානු ජාලය. I