 සිය සාදවලට ඔහුට ද ඇරයුම් කළ අතර ඔහු මුල්වරට චාල්ස් ඩිකන්ස් ව මුණ ගැසෙන්නේ එවක සමාජයේ විද්වතුන්, කළාකරුවන් වැනි අය නිතර මුණගැසුණු එවැනි සාදයක දී ය. ඩිකන්ස් සමග අතට අත දී ඔහු සමග වැරැන්ඩාවේ ගමන් කිරීමට ලැබීම ගැන ඇන්ඩර්සන් සිය දිනපොතෙහි මෙසේ සටහන් කර තිබිණි. අපි වැරැන්ඩාව දිගේ එකට ගමන් කළෙමු. මා එදින මහත් ප්‍රීතියට පත් ව සිටියෙමි. මක්නිසාද යත් මා වඩාත් ම අගය කළ ලේඛකයා සැබවින් ම හමු වී කථාබහ කිරීමට මා වාසනා ලද බැවිනි.   ඩිකන්ස් සහ ඇන්ඩර්සන් එකිනෙකාගේ නිර්මාණ අගය කළ අතර නිර්මාණකරුවන් වශයෙන් තම සිතුවිලිද බෙදාහදා ගත්හ. ඔවුන් දෙදෙනා ම කාර්මික විප්ලවයත් අන්ත දරිද්‍රතාවයත් හේතුවෙන් බෙහෙවින් කම්කටොලු  විද  තිබුණු බැවින් අසරණ දිළිදු ජනතාව පිළිබද සාහිත්‍යමය දැක්ම දෙදෙනාට ම පොදු වූවක් විය. එමෙන් ම වික්ටෝරියානු සමය තුළ වූ දරුවන් පිළිබද සානුකම්පිත දයාව මෙන් ම ළමාවියේ නිර්මල අවිහිංසක බව පරමාදර්ශගත කිරීමද ඔවුන්ට බලපෑවේ ය.     ප්‍රේම සබදතා[සංස්කරණය]මරණය[සංස්කරණය]1872 සිට අක්මාවේ පිළිකාවක ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරමින් සිටි ඔහු 1875 අගෝස්තු 4 කෝපන්හේගන් ආසන්නයේ සිය මිතුරකු වූ මොරිස් මෙල්ශියර්ගේ නිවසේ දී අවසන