 ධනය රැස්කළ යුතුය.එසේම, ගිහියන් ලෙස ඡීවත් වීමට යෝග්‍ය වන්නේ මල නොතලා රොන් රැස්කරන බඹරෙකු සේ, ධනය රැස්කරන අය බව සිඟාලෝවාද සූත්‍රය සඳහන් කරයි."භෝගේ සංහර මානස්ස      -   භමරස්සේව ඉරියතෝභෝගා සන්නිච යං යන්තී   -   වම්මිකෝ වූප චීයතීඒවං භෝගේ සමාගන්ත්වා -    අලමත්ථෝ කුලේ ගිහී"යනුවෙනි.බෞද්ධ ආර්ථික දර්ශනයට අනුව ධනය රැස්කිරීම පිණිස, වෘත්තියක් හෝ ව්‍යාපාරයක් තෝරා ගැනීමේදී ප්‍රධාන  නිර්නායකය විය යුත්තේ, එහි ධාර්මිකව යෙදිය හැකිද යන්නයි. අනුන්ට හෝ තමන්ට හානියක් නොවන ධනෝපායන වෘත්තියක යෙදිය යුතුය. "ව්‍යග්ඝපඡ්ඡ" සූත්‍රයේ, සඳහන්වන පරිදි බුදුන් විසින් අනුමත, රැකියා හා ව්‍යාපාර කීපයකි. එනම්,  1.කෘෂිකර්මය               2.වෙළඳාම            3.පශු පාලනය4.ධනු ශිල්පය හා ශිල්ප කලා             5.රාඡ්‍ය සේවය      එසේම, නොකළ යුතු වෙළදාම් පහක්ද, බුදුන්වහන්සේ දේශනා කර ඇත.ඒවා නම්, 1.විෂ වර්ග වෙළදාම  2.අවි ආයුධ වෙළඳාම   3.මස් වෙළඳාම4.මත්  ද්‍රව්‍ය වෙළඳාම     5.වහල් වෙළදාමඉහත දක්වන ලද, නොකළ යුතු වෙළදාම් පහෙන් ඈත්ව, එනම් "මිත්‍යා ආඡීව" ගණයට වැටෙන පහත් ක්‍රියා  වළින් ඈත්ව, ධාර්මික ඡීවන වෘත්තියක නියැලී, ධාර්