හෙවත් අස්නක් සේ රචිත කාව්‍යය විශේෂය සන්දේශ කාව්‍ය හෙවත් දූත කාව්‍ය නමින් ‍හැඳින්වේ. ලෝක සාහිත්‍යයෙහි හමු වන පළමු දූත කාව්‍යය සංස්කෘත මහා කවි කාලිදාස ලියූ මේඝ දූතය යි.සන්දේශ කාව්‍ය ලක්‍ෂණ වශයෙන්, සංස්කෘත පඬුවෝ කරුණු නවයක් දැක්වූ හ​.ප්‍රසිද්ධ පුරුෂයකු හෝ ස්ත්‍රියක කතා නායකයා කිරීම​.දූතයා වංශාදියෙන් සුන්දරයෙකු වීම​.ඉතිහාස කතාවක් හෝ ආශිර්වාදයක් හෝ පූර්ව වීම​.කුශල ප්‍රශ්නය මුල් කොට ගෙන දූතයා වැනීම​.යා යුතු තැන් කීම​.මාර්ග දේශාදි වර්ණනා කිරීම​.දේශ නගරී නායකයනට ස්තූතිය​වෘතාන්තය කීම​දූතාශීර්වාදය​මින් ඉතිහාස කතා පූර්ව කොට ගෙන සඳේශ රචනා නො කෙරිණි.  ඉතිරි රීති අනුගමනය කරන ලදි.සිංහල සන්දේශ කාව්‍යාවලිය​[සංස්කරණය]මයුර සන්දේශය​[සංස්කරණය]මෙය ලංකාදීපයේ පැරණිතම කාව්‍ය සංදේශයයි.[තහවුරු කර නොමැත] කවීශ්වර නම්, ගුරුළුගෝමී ගේ මුණුපුරකු විසින් රචිත ය​. පද්‍ය සංඛ්‍යාව 163කි. පස් වන බුවනෙකබාහු රජු හා යටත් ජනයා රැක ගැනීමට අයැද, දෙවිනුවර කිහිරෙළි උපුල්වන් දෙවියන් වෙත යවනු පිණිස ලියන ලද්දකි. සාහිත්‍යික අගයෙන් දෙ වැනි වනුයේ සැළලිහිණි සන්දේශයට පමණි  ලංකාවේ ඉපැරණි සම්භාව්‍ය ගනයේ සන්දේශ  කාව්‍ය  කි දෙ