‍්‍රශ්නය පැන නැගේ.ඔබේ රුචියයඔබේ හැඟුමයසියලු දේවල අගය මැනෙනාඑකම කෝදුව               (වීරසිංහ,2002: 85)අපගේ රුචිකත්වය අනුව අපගේ හැඟීම් අනුව අපි විවිධ මිමි නිමවා ගෙන තමාට මුහුණ පාන්නට වන සිදුවීම් විග‍්‍රහ කර ගන්නෙමු. එක් එක් අයගේ හැඟීම, රුචිකත්වය අනුව ඒ ඒ අය ඒ ඒ ආකාරයට ඒ ඒ සිදුවීම් ග‍්‍රහණය කර ගනිති. සියලු දේවල අගය එසේ මැනෙද්දී එම සිදුවීමේ යථා ස්වභාවය අප කෙලෙසින් තෙරුම් කර ගන්නද? යන පැනය කතුවරයා අප හමුවේ තබයි.මෙලෙස අප එකෙකානෙක ලෙසින්දැනුම යැයි ප‍්‍රඥාව යැයිඅපගේම මිමි නිමවාදිවි ගෙවා හරින්නෙමු                 (වීරසිංහ,2002: 85)යථාර්ථය මෙය නොවේද? අප එකිනෙකා මෙය සත්‍යයයැයි ලෙස පිළිගන්නේත්, අසත්‍යයයැයි ලෙස බැහැර කරන්නේත් අපගේම මිමි අනුව විමසා බැලීමෙනි. ඉතින් අපි එකිනෙකා අපගේම මිමිවලින් මෙය දැනුම යැයි ද , ප‍්‍රඥාව යැයි ද සලකා හිස මුදුනින් තබා වන්දනාමාන කරමින් පසුවෙමු.අප ජීවත් වන සමාජයේ ඇතැම් පුද්ගලයෝ යම් මතයක එල්බ හිඳිමින් එයම අදහමින් එයටම සලකමින් කල් ගෙවති. ලෝකය අලුත් වීම කෙතරම් සිදු වුවද එම අලුත් වීම සාධනීය ලෙස තම ජීවිතයට එක්කාසු කර නොගනියි. අලුත් දේ කෙතරම් පැමිණියද ඒවායේ යහ