ීන් මඟින් පෑගීම අවලංගු කලද, රජුගේ හස්ති දණ්ඩනය ඒ වන විටත් ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබූ අතර පෙර වූ රාජකාරීන් ද පැහැදිලිවම වූයේය. ශීර් විස්තර කරයි:ස්වදේශීය රාජවංශය අතරතුර, අපරාධකරුවන්ව පෑගීමට, අපරාධකරුවාගේ ප්‍රධාන අවයව හැර අනෙකුත් අවයව පෑගීම මඟින් දිගු කාලයක් තිස්සේ ඔහුට වේදනාව ගෙන දීමට ඉගෙනගැනීමට පුහුණුව ලබා දෙන ලදී. මහනුවර අවසාන සැහැසි පාලකයාත් සමඟ මෙමෙ මරණ දඬුවම් ක්‍රමය ප්‍රියතම මෝස්තරයක් වූ අතර, අප තාවකාලිකව නැවතී සිටි කාලය අතරතුර යට ගිය රාජධානියේ සිටි හස්ති වධකයෙක්ගේ විචක්ෂනභාවය සහ මතකය පරීක්ෂා කිරීමට අපි විශේෂයෙන්ම උත්සුක වූයෙමු. සත්වයා වර්ණ ගන්වා තිබූ අතර ඌ සද්ධන්ත කුලයේ එකෙකු විය, ඌ තම පාලකයා ගෙල මත තබා ගෙන, සන්සුන් ලෙස නැගී සිටියේය; අපව කැටුව ගිය වංශාධිපතියාව, රථයෙන් බැස්වීමට සහ පසෙකින් සිටීමට මිනිසාව යොදා ගත්තේය.ඉන්පසු මුලාදෑනියා  "වරදකරුවාව මරා දමනු!" යන වාචික අණ සත්වයාට දුන්නේය. හස්තය තමා සොඬ එසේව්වේය,සහ එය මිනිසා වටේ වෙලාගත්තේය; පසුව සත්වයා චලනයන් දක්වා මිනිසාව උඋට පසෙකින්  පොලොව මත තබා, තම පසු පාදය සෙමින් ඔසවා, මිනිසාගේ ගාතයන් එකින් එක මත තබමින් සිටියේය. මෙය මිනිත්තු කිහිපයක්