යිලර්Fickගේලුසැක්Grahamහුක්නිවුටන්නේවියර්Nollපැස්කල්ස්ටෝක්ස්Truesdellvteභෞතික විද්‍යාවෙහි සහ රසායන විද්‍යාවෙහි, ප්ලාස්මා  යනු වායුවක අංශු කිසියම් ප්‍රමාණයක්  අයනීකෘත වූ විට නිමැවෙන පදාර්ථයේ අවස්ථාවකි. ප්ලාස්මා අවස්ථාවේදී  අයනීකෘත වායුවක් වන අතර ඉලෙක්ට්රෝනයක යම් අනුපාතයක් නිදහස් වන අතර ඒවා පරමාණුවකට හෝ අණුවක් වෙතට බැඳී ඇත. ධනාත්මක හා සෘණ ආරෝපණ තරමක් ස්වාධීනව ගමන් කිරීමට හැකියාව ඇති විද්යුත් චුම්බක ක්ෂේත්රයට දැඩි ලෙස ප්රතිචාර දැක්වීමට ප්ලාස්මා විදුලිය සන්නායක වේ. එබැවින් ප්ලාස්මා ඝන ද්රව්ය, ද්රව හෝ වායූන් මෙන් නොව එහි ද්රව්යමය තත්වයක් ලෙස සැලකේ. ප්ලාස්මා සාමාන්යයෙන් උදාසීන වායු වළාකුළු ආකාරයක් (උදා. තරු) උදා වේ.ඉතිහාසය[සංස්කරණය]මෙම පදාර්ථය පළමු වරට ක්ෲක්ස් නලයක් තුළ මුලින්ම හදුනාගත් අතර 1879 දී ශ්රීමත් විලියම් ක්රූකොස් විසින් විස්තර කරන ලදී (ඔහු එය "විකිරණමය පදාර්ථයයි" ලෙස හැඳින්වේ.) [1] ක්රූකොස් නාලය "කැතෝඩ කිරණ" යන පදාර්ථයේ ස්වභාවය බ්රිතාන්ය විද්යාඥ ශ්රීමත් ජේ. ජේ. 1897 දී තොම්සන් [2] සහ 1928 දී අර්වින්ග් ලන්ග්මීර් විසින් "ප්ලාස්මා" ලෙස නම් කරන ලදී. සමහරවිට එය රුධිර ප