ය "සාම්ප්‍රදායික" අපද්‍රව්‍ය බැහැර කිරීම සඳහා විකල්පයක් වන අතර එමඟින් ද්‍රව්‍ය ඉතිරි කර හරිතාගාර වායු විමෝචනය අඩු කිරීමට උපකාරී වේ.  ප්‍රතිචක්‍රීකරණය කිරීමෙන් ප්‍රයෝජනවත් විය හැකි ද්‍රව්‍ය නාස්තිය වළක්වා ගත හැකි අතර නැවුම් අමුද්‍රව්‍ය පරිභෝජනය අඩු කළ හැකිය.ප්‍රතිචක්‍රීකරණය යනු නවීන අපද්‍රව්‍ය අවම කිරීමේ ප්‍රධාන අංගයක් වන අතර එය “අඩු කිරීම, නැවත භාවිතා කිරීම සහ ප්‍රතිචක්‍රීකරණය කිරීම” අපද්‍රව්‍ය ධූරාවලියේ තුන්වන අංගය වේ. [2] [3]  මේ අනුව, ප්‍රතිචක්‍රීකරණය මගින් පාරිසරික තිරසාරභාවය අරමුණු කරගනු ලබන්නේ අමුද්‍රව්‍ය යෙදවුම් ආදේශ කිරීමෙන් සහ අපද්‍රව්‍ය ප්‍රතිදානය ආර්ථික පද්ධතියෙන් ඉවතට හරවා යැවීමෙනි.  ප්‍රතිචක්‍රීකරණයට අදාළ සමහර ISO ප්‍රමිතීන් ඇත, එනම් ප්ලාස්ටික් අපද්‍රව්‍ය සඳහා ISO 15270: 2008 සහ ප්‍රතිචක්‍රීකරණ භාවිතයේ පාරිසරික කළමනාකරණ පාලනය සඳහා ISO 14001: 2015.ප්‍රතිචක්‍රීකරණය කළ හැකි ද්‍රව්‍යවලට වීදුරු, කඩදාසි, කාඩ්බෝඩ්, ලෝහ, ප්ලාස්ටික්, ටයර්, රෙදිපිළි, බැටරි සහ ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණ ඇතුළත් වේ.  ආහාර හා ගෙවතු අපද්‍රව්‍ය වැනි ජෛව හායනයට ලක්විය හැකි අපද්‍රව්‍ය කොම්පෝස්ට් කිරීම හෝ වෙනත්