් සෙවීමට යුහුසුළු වන නිසාවෙනි. රුසියාව කෙසේවෙතත්, සපථ කර සිටියේ, දේශපාලන තත්ත්වය  "සාමාන්‍යකරණය" වන තුරු එහි සේනාංකයන් රැඳී සිටින බවයි.  දේශපාලන වශයෙන්, ක්‍රිමියාව විසින් 2014 මාර්තු 30 දිනදී ජනමතවිචාරණයක් පැවැත්වීමක් මගින්,    "එකඟතා සහ සම්මුති පදනම් කොට ගෙන" යුක්‍රේනයෙහි කොටසක්ව පවතිිමින්, වැඩි ස්වයං-පාලනයක් ක්‍රිමියාව විසින් අත් කර ගන්නේද යන්න තීරණය කරනු ඇත.[පැහැදීම ඇවැසිය][8]  ජාත්‍යන්තර තලයෙහිදී, එක්සත් ජනපදය, එක්සත් රාජධානිය, ප්‍රංශය, ජර්මනිය, ඉතාලිය සහ  යුරෝපියානු සංගමය විසින් රුසියාව හෙළාදකිමින්, එය විසින් ජාත්‍යන්තර නීතිය කඩ කළ බවටත් යුක්‍රේනියානු ස්වෛරීත්වය උල්ලංඝනය කළ බවටත් චෝදනා කළහ.[9][10][11][12][13][14][15]පසුබිම[සංස්කරණය]ප්‍රධාන ලිපිය: 2014 ක්‍රිමියානු අර්බුදයමෙයද බලන්න: යුරෝමේඩන් සහ 2014 යුක්‍රේනියානු විප්ලවය2014 පෙබරවාරි 22 දිනදී විරෝධතා කරුවන් විසින් ජනාධිපති වික්ටර් යනුකොවිච්ගේ පරිපාලනය බලයෙන් පහකල අතර, විපක්ෂය විසින් අගනගරයෙහි සහ ජාතික රජයෙහි පාලනය නතු කර ගත්හ. යනුකොවිච් කියව් වෙතින් පලා ගිය විගස,[16] වර්කෝනා රාඩා (යුක්‍රේනියානු පාර්ලිමේන්තුව) ඡන්දයෙන් තීරණය 