සර සඳහා ආහාර සැපයීමට අත්‍යාවශ්‍ය බැවින් මහන්සි වී වැඩ කරන විට ඇති වන විවිධ අසාමාන්‍ය හැසිරීම් පාඨකයාට හොඳින් පෙනෙන පරිදි එය විස්තර කර තිබේ. සෑම චලනයක්ම සෞම්‍යව විස්තර වන පරිදි අසංක්ෂිප්ත සාරාංෂයක අඩු වීමක් මෙහි ඇත. සැබෑ අස්වනු නෙලීමක් ලෙස නොව එදෙස බලා සිටීමක්, විවේක ගැනීමක්, විඩා නිවා ගැනීමට හිඳ සිටීමක් ලෙස සරත් ඍතුව පිළිඹිබු කර තිබේ. පේලි  අංක 14-15 දී ඉතා වෙහෙස වී වැඩ කරන කම්කරුවෙකුට සරත් ඍතුව උපමා කර තිබේ. කවි පන්තිය අවසානය අසලදී පේලි අංක 19-20 දී නැවතත් කවියාගේ ස්ථාවරත්වයක්, අසංවෙදිබවක් අවධාරණයට ලක් වේ. දිවා කාලය පුරා සිදුවන නිදිබර ගතිය ආදිය විස්තර කරමින් කවි පන්තියේ ඉදිරි ගලායාම සිදුවන අතර අස්වැන්නෙන් ධාන්‍ය වෙන් කිරීම,අස්වැන්න නිවසට ගැනීම, ඇපල් ස්ප්‍රීතු පෙරීම ආදිය එම ක්‍රියාකාරකම් වලට ඇතුලත් වේ.අවසන් කවි පන්තිය සරත් ඍතුවේ ශබ්දයත් වසන්ත සමයත් සමඟ සංසන්දනයක යෙදෙයි.මෙහිදී ඉදිරිපත් කර ඇති නාදයන් සරත් ඍතුවට පමණක් ආවේනික වූ ඒවා නොව සන්ධ්‍යා කාලය තුල අනිවාර්යෙන්ම අන්තර්ගත වන සෞම්‍ය නාද රටාවන්ය. හිරු බැස යන විට ඇසෙන මදුරුවන්ගේ තීව්‍ර නාදයත්, කුඩා බැටළු පැටවුන්ගේ කෑගැසීමත් එයට ඇතුලත්ය.