වස මුල් අවධියේ රචනා වූ නාරි සංදේශය  ට අමතරව විසි වන සියවස අවධියේ දී, බහුල වශයෙන් සන්දේශ කාව්‍ය ලියැවී ඇත්තේ, සමාජයේ දුබල තැන් උපහාසයට ලක් කරමින් ය​.මූලාශ්‍ර​[සංස්කරණය]සිංහල සාහිත්‍ය ප්‍රවේශය (1964), ආනන්ද​ W.P. ගුරුගේමෙම ලිපිය හෝ ලිපි කොටස දකුණු අ.එ.ජ. සාහිත්‍යය සමඟ ඒකාබද්ධ කිරීමට යෝජිතය. (සංවාදය)දක්ෂිණ සාහිත්‍යය (ඇමරිකානු දකුණේ සාහිත්‍යය ලෙසින්ද සමහරවිට හැඳින්වේ) යන්න අර්ථදැක්වෙන්නේ  දක්ෂිණ එක්සත් ජනපද පිළිබඳ හෝ එම ප්‍රදේශයන්ගෙන් එන ලේඛකයන් විසින් හෝ රචිත ඇමරිකානු  සාහිත්‍යය ලෙසිනි. දක්ෂිණ සාහිත්‍යයෙහි ගුණාංග අතර පොදු  දක්ෂිණ ඉතිහාසයක්, පවුල යන්නෙහි වැදගත්කම, ප්‍රජාව සහ එය තුල යමෙකුගේ භූමිකාව පිළිබඳ හැඟීමක්, යුක්තිය පිළිබඳ හැඟීමක්, ප්‍රදේශයෙහි ප්‍රමුඛ  ආගම (ක්‍රිස්තියානි ධර්මය — ප්‍රොතෙස්තන්තවාදය බලන්න) සහ ආගම විසින් බොහෝවිට ගෙනඑන  කරදර/ශුභඵල, වාර්ගික ආතතිය හා බැඳි ප්‍රශ්න, භූමිය හා එය රැගෙන එන පොරොන්දු, සමාජ  පංතිය හා  තත්ත්වය පිළිබඳ හැඟීමක්, සහ  දක්ෂිණ උපභාෂාව භාවිතය පිළිබඳ අවධානය යොමුකිරීම්ද අඩංගු වෙති.[1]නූතන අර්ථදැක්වීම තද රතු පැහැයෙන් දැක්වෙන ජනපදයන් දක්ෂිණ එක්සත් ජනපද