ිවයිනෙහි ජීවත්වු නමුදු සිංහල වංශකථාකරුවන්   ඔවුන් ගැන සඳහන් කරන්නේ ඔවුන් ‘මනුෂ්‍යයින් නොවන’ පිරිසක් ලෙසටයි. උතුරෙන් සංක්‍රමණ පීඩනයක් සහ ද්‍රවිඩයින්ගේ බලය වැඩිවීමත් පසු කලෙක දිවයිනේ ආක්‍රමණ සදහා මුල්විය. වර්තමානයේ කුඩා  ජනාවාස  වු කදිරවේලු සහ පොම්පරිප්පු (පොන්පරිප්පි යන්නෙහි තේරුම ‘තමිර බර්නි’ යන්නයි- දකුණු ඉන්දියාවේ තමිල්නාඩුවේ ගගකි) ආචාර්ය කාර්තිගේසු ඉන්ද්‍රපාල විසින් විස්තර කරනු ලබන්නේ හුදෙක් ‘හුදකලා ජනාවාස’ යනුවෙනි.සේන  සහ ගුත්තික පළමු දෙමළ පාලකයෝ වුහ.(ක්‍රි.පු.2වන සියවස) මහාවංශයේ කෙරෙන සදහනක් හැරුණු විට ඔවුන් ගැන වෙනත් සාක්ෂි නොමැත. තහවුරු කිරීමට වෙනත් සාක්ෂි නොමැති මෙවැනි සදහන් කිරීම් පමණක් විශාල  ප්‍රමාණයකින් මහාවං‍ශයේ දක්නට ඇත. දකුණේ දෙමළ නම් සිංහල බවට හැරීමෙනුත්  සිංහල නම් දෙමළ නම් ලෙස පරිවර්තනය වීමෙනුත් (විශේෂයෙන් 12 වන සියවසෙන් පසු) සිංහල - දෙමළ ජනතාවන් එකට මිශ්‍ර වී පැවතුණු   බව පැහැදිලි වේ. (ශ්‍රී ලංකාවේ ස්ථාන බලන්න)කාම්බෝජවරුමෙම ජනවාර්ගික කණ්ඩයාම් කීපයක් අතරින් කබෝජා (කම්බෝජා හෝ කම්බෝජිය)වරු ගැන පුරාණ  සටහන් 7ක 8ක දක්නට ලැබේ. ඒවායේ ‘දමේද’ යන්න හතර වරක් සදහන් වේ. ‘මිලේච’