 පහළොස් දෙනෙකුගෙන් යුත් ප්‍රමුඛ කණ්ඩායමක් අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී. මෙම කණ්ඩායම සහ ඔවුන් සමඟ සම්බන්ධ යැයි කියන තවත් දහස් ගණනක් නීතිමය චෝදනා, විභාගය, නඩු විභාගය හෝ විනිශ්චය නොමැතිව සිරගත කරනු ලැබේ.[155][156]1998-2001 දී ඉතියෝපියාව සමඟ එරිත්‍රියාවේ ගැටුමේ සිට, ජාතියේ මානව හිමිකම් වාර්තාව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ විවේචනයට ලක්ව ඇත.[157] මානව හිමිකම් කඩකිරීම් බොහෝ විට රජය විසින් හෝ රජය වෙනුවෙන් සිදු කරනු ලබන බව කියනු ලැබේ. භාෂණයේ, මාධ්‍යවේදියාගේ, රැස්වීමේ සහ ඇසුරු කිරීමේ නිදහස සීමා සහිතයි. "ලියාපදිංචි නොකළ" ආගම් අදහන, ජාතියෙන් පලා යාමට උත්සාහ කරන, හෝ හමුදා රාජකාරියෙන් පැන යාමට උත්සාහ කරන අය අත්අඩංගුවට ගෙන සිරගත කරනු ලැබේ.[157] 2009 වන විට දේශපාලන සිරකරුවන් සංඛ්‍යාව 10,000-30,000 අතර පරාසයක පැවති අතර, "ඕනෑම හෝ හේතුවක් නිසා" "ඕනෑම අයෙකු" සමඟ, අට හැවිරිදි දරුවන්, අවුරුදු 80 ට වැඩි පුද්ගලයින් ඇතුළු පුළුල් හා ක්‍රමානුකූල වධහිංසා පැමිණවීම් සහ නීති විරෝධී ඝාතන සිදු විය. මහලු සහ රෝගාතුර පුද්ගලයන් අත්අඩංගුවට ගැනීමට යටත් වන අතර එරිත්‍රියාව "ලෝකයේ වඩාත්ම ඒකාධිපති සහ මානව හිමිකම් අපයෝජන පාලන තන්ත්‍රවලින