සින් මරා දමන ලදී.ලෙනින්ගේ අවමංගල්‍යය, ඉසාක් බ්රෝස්කි විසින් 1925 දී කළ සිතුවමකි.යුධ කාලීන විනාශය, සාගතය සහ මහජන නැගිටීම් වලට ප්‍රතිචාර දක්වමින් 1921 දී ලෙනින් නව ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය හරහා ආර්ථික වර්ධනය දිරිමත් කළේය. රුසියානු නොවන ජාතීන් කිහිපයක් 1917 න් පසු රුසියානු අධිරාජ්‍යයෙන් නිදහස ලබා ගත් නමුත් තුනක් 1922 දී නව සෝවියට් සංගමයට නැවත එක්සත් විය. ලෙනින්ගේ සෞඛ්‍ය තත්වය දුර්වල වූ අතර, 1923 මාර්තු මාසයේදී, ඔහුට තුන්වන ආඝාතයක් ඇති වූ අතර ඔහුගේ කතා කිරීමේ හැකියාව නැති විය;[4] එම මාසයේ දී, ඔහු තම දකුණු පැත්තේ අර්ධ අංශභාගය අත්විඳින අතර සංවේදන ඇෆේෂියා (දුර්වලතාවය) ප්‍රදර්ශනය කිරීමට පටන් ගත්තේය.[5] මැයි මාසය වන විට, ඔහු සෙමෙන් යථා තත්ත්වයට පත්වෙමින්, ඔහුගේ සංචලනය, කථනය සහ ලිවීමේ කුසලතාවයන් යම් ප්‍රමාණයකට නැවත ලබා ගන්නා බව පෙනී ගියේය.[6] ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී ඔහු ක්‍රෙම්ලිනයට අවසන් සංචාරයක් කළේය.[7] ඔහුගේ අවසාන සතිවලදී, සිනොවියෙව්, කමෙනෙව් සහ බුකාරින් විසින් ලෙනින් බැලීමට ගියහ. පසුව ඔහු මිය ගිය දිනයේ ඔහුගේ ගෝර්කි මන්දිරයට ද ඔහු බැලීමට ගියහ.[8] 1924 ජනවාරි 21 දින, ලෙනින් කෝමා තත්වයට පත් වූ අතර එද