 රදැක දැ ක මුනිඳුන්ට පෙනී අහසට වඩිමින් නෙක ව රදුක දු ක නසමින් නිවනට පැමුණුණු උත්තම යසොද රඑක එ ක මුවකින් ගුණ කඳ කියනු කෙලෙස දෝ මෙම ව ර?තලෙක දෙතලෙක තුන් තලෙක ඈ පිළිවෙළින් අහසේ සිට න්ඉඳුරුපති මහ බඹ ද නා ගුරුළුන්ගෙ නන් වෙස් ගෙන සොඳි න්අවට සැදි සිටි පිරිස් හට මම යසෝදරා යයි පවසමි න්සුගත සමිඳුට නොයෙක් තුති දී පෑවෙ එදවස පිරිනිව න්මෙබඳු පාදේ උපන් සැම ඉතිරින්ගෙ මස්තක පිට සෑ දූකිරුළයක් බඳු යසොදරා දේවියගේ ආකාරය සු දූසවන කරමින් සියලූ දිගැසින් මතු එමෙන් උපදින ලෙ දූසකල පින් කරනා වු අටියෙන් සිත් දරව් මේ බණ ක දූමොක් සැප පතා වසනා ලෝ සතා සිතාදුක් දැක සසර ආලය හළ හොතා යුතාදුක් ලැබ නෙ දන රැුස් කරනා සිතා යුතාදුක් කර කල් නොයිඳ පින් කළ හොතා යුතාඅස මි න මේ දහම් අඟනෝ ගෙන සිත ටයටැ සි න රවා වත් නො බලා තම හිමි ටවස මි න රන් රස සෙ එකඟින් අදර කො ටඋප දි නු යසෝදර බිසවුන් ලෙස සොඳ ටහිමි ට ඇති පහසු අපහසු නො බල මිනීඅප ට මෙ නම් දෙය දෙය ගෙනව කිය මිනීසිත ට දුක් දෙවන බස් කිසි නො කිය මිනීසොඳ ට සිටිනු මැන සිය හිමි වෙත පෙ මිනීදුක ක් වන් කලට අත මිට හිඟ වෙමි නසෙත ක් වන් කලට වැඩියෙන් දයාවෙ නඇද ක් නො ව කතුනි 