 අනුව මතුව ආ මෙම ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය කලාව ගොඩ නැගීමේ ප්‍රථම පියවර තබන ලද්දේ එදිරවීර සරච්චන්ද්‍ර විසිනි. සිංහල ජන නාටක පිළිබඳව කරනු ලැබු දීර්ඝකාලීන පර්යේෂණයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස නාඩගම තුළින් අත්‍යවශ්‍ය අංග බැහැර කරමිනුත් අවශ්‍ය අංග උකහා ගනිමුත් නිර්මාණය කරනු ලැබු මනමේ නාටකය මේ ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය කලාවේ ප්‍රථම පියවර විය. 1956 නොවැම්බර් 03 වෙනිදා කොළඹ ලයනල් වෙන්ටඩ් ශාලාවේදී ප්‍රථම වරට මනමේ වේදිකා ගත වීමත් සමඟ එය ජාතිකත්වවාදී නාට්‍ය කලාවේ ප්‍රබලම හා අනුමස්මරණශීලි පියවර වශයෙන් සටහන් වෙයි. මෙම අවධිය දේශපාලනික වශයෙන් ඉතා වැදගත් හා බලවත් අවධියක් වූ අතර දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ ප්‍රවණතා වලින් යුක්ත යුගයකි. ජාතික යන සංකල්පය ප්‍රබලව ඉස්මතු වූ සහ සංස්කෘථීක අනන්‍යතා පිළිබඳව වඩාත් අවධානයට පාත්‍ර වූ යුගයක් ලෙස හැඳින්විය හැකිය. මන්ද 1956 පැවැත්වූ මහා මැතිවරණයෙන් බලයට පත් වූ ආණ්ඩුව ආගමට, සංස්කෘතියට දේශියත්වයට වඩාත් ගරුකරන හා ඒ වෙනුවෙන් සිය ප්‍රතිපත්ති සකස් කළ ආණ්ඩුවක් විය. 		1956 සිදුවූ දේශපාලන බල පෙරැළිය සමඟම සමාජ සංස්කෘතික දේහයේ ඇගයුම් පද්ධතිය තුළ විචල්‍යත්වය විද්‍යාමාන වන්නට පටන් ගනී. සංස්කෘතික අමාත්‍ය