ජ ගියෙ දිව පුර ටඅ ස් රජු සමග බෝසත් නැති සෝකේ ටහි ස් කර අරින්ඩ ද අද හිමි මා ගම ට?රැ ස් කර කියමි උණු දේ පිය නිරිඳු හ ටවි ස් තර හිමි සාමි අවසර මට යන් ටආබරණ ද අවසර දී ඇමති හ ටසාගර ජලෙන් පලයන් පසු නො බැස සි ටපිය නිරිඳුට කිය මගෙ පුතු දැක ඉන් ටයසෝදරා දේවිට කිය සැනසෙන් ටච න් න ඇමති නුවරට ගිය කල එදි නේඇ න් න පැනපු සිහ දෙන ලෙස බිසව් අ නේච න් න යාළු මගෙ හිමි සඳ අද කොත නේ?ගෙ න් න වරෙන් මගෙ හිමි සඳ දකින මෙ නේරෑන එරන් කෙඳි සේ රන් කෙඳි පීරාපීන පයෝදර ගනරන් කරඬු යුරාවහම මොක් නිවන් සාදන මුනිඳු පුරායහන පිට වැටී අඬතෙයි යසෝ දරාසි තා ගෙන ගියේ බුදු වෙන්ඩමයි සිතප තා ජාතියේ ඔබට ම සරණ වෙතප තා ඉතින් බැඳ දුන්නේ මීට අතක තා නො කර මට වැඩියේ මන්ද සිත?මුව ජාතියේ ව ද පළමුව උප න්නේ?එම ජාතියේ සිට නෑර ම මම එ න්නේකොයි ජාතියේ උපණත් මෙහෙසුන් ව න්නේමේ ජාතියේ ඇයි මා තනි කර ය න්නේ?එ දා ගියේ තපසට දෙන්න සහ කැ ලේව ඩා දෙදරුවන් උකුළට රැගෙන ලො ලේබෙ දා උණිමු පන්සල් දෙක ම එක කැ ලේමෙ දා මොකද තනි කර යන්ට මම ක ළේ?සි තා ගෙන ම වැර වෑයන් කර උණි මිප තා පෙරුම් බලයෙන් නෑර ම ආ මිගො තා දෑත බැඳලා අප දන් දුණි මික තා 