 සංවර්ධනයක් අපේක්ෂා කළ නොහැකි තත්වයක් උදා වී ඇත.       විෂය සමගාමී ක්‍රියාකාරකම්, විෂය බාහිර ක්‍රියාකාරකම් ආදී කවර නමකින් හඳුන්වනු ලැබුවද මෙම ක්‍රියාකාරකම් තුලින් අපේක්ෂා කරනුයේ පුද්ගලික කුසලතා, චින්තන  කුසලතා, සමාජ කුසලතා ආදිය ශිෂ්‍යයා තුළ සංවර්ධනය කිරීමයි. එමෙන්ම සමාජයේ සංවර්ධනය, සමාජ  සාරධර්ම සංවර්ධනය කිරීමේ අරමුණු සහිතව විෂය  සමගාමී ක්‍රියාකාරකම් ක්‍රියාත්මක වේ.    	   එහෙත් අධ්‍යාපනයේ නිමැවුම් ඵල දෙස බැලීමේ දී එකී අරමුණු ලඟා වූ පිරිස් අවම බව  පැහැදිලි වේ. සමස්තයක් ලෙස සැලකූ කල ලාංකීය පාසල් පද්ධතිය තුළ විෂය සමගාමී ක්‍රියාකාරකම් සඳහා පාසල් ක්ෂේත්‍රයේ ලැබී ඇති අඩු වැදගත්කම මෙන්ම ක්‍රියාත්මක වීමේ දුබලතාද හේතු වී ඇති බව  අධ්‍යාපනඥයින්ගේ අදහසයි.	පාසල් පද්ධතිය තුළ  අ.පො.ස. උසස් පෙළ මට්ටමේදී විෂය සමගාමී ක්‍රියාකාරකම්වල යෙදෙන ශිෂ්‍ය ප්‍රමාණය අඩුය. සිසුන් සාපේක‍ෂව 10, 11 ශ්‍රේණිවලදී විෂය සමගාමී ක්‍රියාකාරකම් රාශියක නිරත වුවද 12 වන ශ්‍රේණියේදී විභාගය කෙරෙහි දක්වන දැඩි ව්‍යාකූල මානසිකත්වය හා ටියුෂන් පංතිවලට සහභාගී වීම ආදී හේතු බලපෑමෙන් උසස් පෙළ මට්ටමේදී සහභාගීත්වය අවම වීම සුවිශේෂ ගැටලුව