. කුර්ආනයෙහි පරිච්ඡේදයන් ආරම්භයේදී සඳහන්ව ඇති ‘අලිෆ්. ලාම්. මිම්. (2/1) වැනි ආයාවන් මෙය සඳහන් කරන්නේය. මිනිසුන්ගේ බැරිකම විදහා දැක්වීමටම මෙවැනි සමහර ආයාවන් අල්ලාහ් පහළ කර ඇත්තේය යයි විද්වතුන් පවසන්නාහ.• මුහම්මද් (සල්) - අල්ලාහ්ගේ අවසාන දුතයා වන නබි (සල්ලල්ලාහු අලෛහිව සල්ලම්) තුමාණන්ගේ නාමයයි. ප‍්‍රශංසා කරනු ලැබූවා යන්න මෙහි අර්ථයයි. මෙතුමාණන් ක‍්‍රි.ව. 570 අගෝස්තු 20 වැනි දින සවුදි අරාබියාවේ ඇති මක්කාවෙහි ඉපදී, ක‍්‍රි.ව. 632 ජූනි 9 වැනි දින මදීනාවේ අභාවප‍්‍රාප්ත වූහ.• මුහාජිර් - “අත්හැර දමන්නා” යන්න මෙහි අර්ථය වේ. ඉස්ලාමීය ඉතිහාසයේ මක්කා නගරය අත්හැර මදීනාවට ගිය සරණාගතයන්ට “මුහාජිර්වරුන්” යයි කියනු ලැබේ.• මූසා (අලෛ) - (මෝසස්). අල්ලාහ්ගේ දූතයන්ගෙන් කෙනෙකු වන මොහු ඊජිප්තුවේ උපත ලැබුවේය. ක‍්‍රෑර පාලකයෙකු වන දෙවැනි රම්සේසාස් (ෆිර්අවුන්) විසින් ඇප මත වහල් සේවයේ යොදවා තිබුණු ඉස්රායීල්වරුන්ව (මූසා අලෛහිස් සලාම් තුමා) මුදා ගත්තේය. මොහුට අල්ලාහ් තව්රාත් (ටෝරා) නමැති ධර්මය පහළ කළේය.• යඅකූබ් - (ජේකොබ්) නබි ඉස්හාක් (අලෛහිස් සලාම්) තුමාගේ පුතාද, අල්ලාහ්ගේ දූතයෙකුද වන්නේය. මොහුට පිරිමි දරුවන් 12 