ියක් අවශ්‍යව ඇති අතර එහි මනා ක්‍රියාකාරිත්වය සඳහා වු නව උපාය මාර්ගික ප්‍රවේශයක අවශ්‍යතාවයද මතුව ඇත.ඒ අනුව මෙම ජාතික නිවාස ප්‍රතිපත්තිය තුල නිවාස සංවර්ධන ක්ෂේත්‍රයේ නියැලි රාජ්‍ය, පෞද්ගලික, ව්‍යාපාර අංශය හා පුද්ගලයින් සම්බන්ධීකරණය කිරීමත්,  නිවාස වෙළද පොල බලගන්වමින් නිවාස අවශ්‍යතාවය ඇති  සියල්ලන්ට සහායවීම සහ මඟ පෙන්විම මෙන්ම විශේෂයෙන් නිවාස මුල්‍ය සැපයුම වර්ධනය සඳහා රජයේ මැදිහත්වීම මූලික වගකීමක් බවද  පිළිගැනේ. එමෙන්ම අවධානයම් සහිත හා දිළිදුභාවය හේතුවෙන් නිවාස වෙළඳපොලෙන් බැහැර වී ඇති පවුල් හි නිවාස අවශ්‍යතාව වෙනුවෙන් රජය සෘජුවම මැදිහත්විය යුතු බවට ද පිළිගෙන ඇත. මෙම මූලික උපාය මාර්ගික  ප්‍රවේශය ජාතික නිවාස ප්‍රතිපත්තිය තුළ අවධාරණය කිරීම තුලින් රටේ නිවාස සම්පාදනය වැඩිකිරිම හා රටේ නිවාස තොගය අවශ්‍ය මට්ටමට ගෙන ඒම  උදෙසා පහසුකම් සැලසීමට රජයට හැකිවනු ඇත.එමගින් අවසාන වශයෙන් රටේ සමස්ථ ජනතාවගේ නිවාස අවශ්‍යතාවන් සපුරාලීමේ සමාජ වගකීම තහවුරු කිරිම සඳහාද සහතික විය හැකි වනු ඇති අතරම නිවාස සංවර්ධනය සඳහා වන මුල්‍ය සැපයුම වැඩි කිරීම හා වෙළදපොල බලගැන්වීම මගින් රටේ ආර්ථිකයේ උද්දීපනයක් ඇති කිරිමට ද දායකත්