 නො වියත් හුදී ජනන් ස`දහා... ’’ - අමාවතුර	“ශ්රැද්ධා සම්පන්න ජනයන් ස`දහා... ’’ - ධර්මප්රසදීපිකාව	“සත්පුරුෂයන්ට සන්තෝෂය ස`දහා, ඇසුවනට ස්වර්ග මෝක්ෂ සම්පත්තිය ස`දහා... ’’ - දහම්සරණ	“කිසියම් ධර්ම ව්යාහඛ්යාන කතාවකින් රජහට බෝධිසත්ව පාරමිතාවෙහි විභාග හ`ගවනු පිණිස හා සිංහල දන්නා සත්පුරුෂ ජනයන්ගේ බොහෝ කල් ශ්රවද්ධා බුද්ධි ජනනය කරවා ත්රි විධ වූ සම්පත් සාදා දෙන පිණිස හා..... ’’ - පූජාවලිය	“යම් කෙනෙක් නුවණ මදවත් කුශලච්ඡන්දය ඇතිව ධර්මාභිශේකයට උපදෙස් ලදින් බණ දැන පින්කම හැසිර නිවන් සාධා ගනිත් නම් එසේ වූ සත්පුරුෂයන් ට වැඩ සදහා...... ’’ -	සද්ධර්මරත්නාවලිය	“දෙන සග සැප 	නැ		තත්	සිහි කළ වුන්ට	මොහො	තක්	මොක්පුර		මහව		තක්	කියම් මුනි රජුගෙ පෙර සිරි	තක්’’ - ගුත්තිල කාව්‍යහෙළු බසිනි පද 		බැද	කියනුව බණක්		සොද-	කාව්යේශේකරයපරවැඩ පිණිස පද		බැදමෙකවි වස්වා දනන් මන	දොළ-	සදකිදුරු දා කව, 433	එක් එක් කෘතියේ අරමුණු ගැන සලකන කල ඒ හැම කෘතියකටම පොදු වූ අපේක්ෂාවක් තිබිණි. එනම් කියවන්නාත් අසන්නාත් තුළ ධර්මාවබෝධය ඇතිකරලීමේ සහ කුශලාකුශල නැතහොත් හො`ද නරක වෙන්කර ගත හැකි, ගුණගරුක, ප්රනත්පත්තිගරුක, ජීවන පරිඥානයෙන