(කාලය විශයෙහි අවකලනය දැක්වීම සදහා විචල්‍යයකට ඉහලින් තබන තිත හැරුණු විට) ලිබ්නීස් විසින් නිර්මාණය කරන ලද ඒවාය. ෆේමන් විසින් හේතු දැක්වීම් සහ භෞතික දැනුම සංකලනයෙන් ෆේමන් පථ අනුකලය නිර්මාණය කල අතර වර්තමාන තන්තුවාදය නව ගණිතමය සොයා ගැනීම් සදහා ඒවායින් පෙළඹවීමක් සපයයි. සමහර ගණිතමය කොටස් ඒවා නිර්මාණයට හේතු වු ක්ෂේත්‍රයට පමණක් අදාළ වන අතර තවදුරටත් එම ක්ෂේත්‍රයෙහි ඇති වන ගැටලු විසදීම සදහා භාවිතා කෙරේ. නමුත් බොහෝ විට එක් ක්ෂේත්‍රයක් ආශ්‍රිතව නිර්මාණය වු ගණිතමය සංකල්ප වෙනත් බොහෝ ක්ෂේත්‍ර වලදීද ප්‍රයෝජනවත් වන අතර සාමාන්‍ය ගණිතමය සංකල්ප සමුදායේ කොටසක් බවට පත්වේ. සංශුද්ධමය ගණිතමය සංකල්ප සදහා වුවද ඇතැම් විට ප්‍රායෝගික යෙදීම් පැවතීම පුදුම සහගත වුවත් ඉයුජීන් විග්නර් මෙය “ගණිතයේ අහේතුක සඵලත්වය” ලෙස හැදින්වීය.අනෙක් බොහෝ අධ්‍යයන ක්ෂේත්‍ර වලදී මෙන්ම විද්‍යාත්මක යුගයේ දැනුමෙහි සිදු වු වේගවත් වර්ධනය හේතුවෙන් ගණිතයද විශේෂිකරණය වී ඇත. මෙවැනි එක් ප්‍රධාන බෙදීමක් වන්නේ ශුද්ධ ගණිතය සහ ව්‍යවහාරික ගණිතය එකිනෙකින් වෙන්කර හදුනාගැනීමයි. සමහරක් ව්‍යවහරික ගණිත කොටස් ඒවා හා සම්බන්ධ ගණිතයෙන් පරිබාහිර සම්ප්‍රදායයන් සමග සං