1996 සහ 1997 ව්‍යවස්ථාදායක සහ නගර සභා මැතිවරණ යළි පක්ෂග්‍රාහී දේශපාලනයකට පසුබිම සැපයීය. ව්‍යවස්ථාදායක මැතිවරණයෙන් PDG ජයග්‍රහණය කළ අතර, 1997 පළාත් පාලන මැතිවරණයේදී ලිබ්‍රෙවිල් ඇතුළු සමහර නගර විපක්ෂ නගරාධිපතිවරුන් තෝරා පත් කර ගන්නා ලදී.[12]මැතිවරණ වර්ජනය කිරීම සහ අර්බුදය[සංස්කරණය]බෙදී ගිය විරුද්ධත්වයකට මුහුණ දෙමින්, ජනාධිපති ඕමාර් බොන්ගෝ 1998 දෙසැම්බරයේ නැවත තේරී පත් විය. සමහර බොන්ගෝගේ විරුද්ධවාදීන් මෙම ප්‍රතිඵලය වංචනික යැයි ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, සමහර ජාත්‍යන්තර නිරීක්ෂකයින් "බොහෝ අක්‍රමිකතා තිබියදීත්" ප්‍රතිඵලය නියෝජනයක් ලෙස සංලක්ෂිත කළහ. 2001-2002 දී පවත්වන ලද ව්‍යවස්ථාදායක මැතිවරණ කුඩා විරුද්ධ පක්ෂ ගණනාවක් විසින් වර්ජනය කරන ලද අතර ඔවුන්ගේ පරිපාලන දුර්වලතා හේතුවෙන් විවේචනයට ලක් වූ අතර, PDG සහ මිත්‍ර ස්වාධීන කණ්ඩායම් විසින් ආධිපත්‍යය දැරූ ජාතික සභාවක් බිහි විය. 2005 නොවැම්බරයේදී ජනාධිපති ඕමාර් බොන්ගෝ ඔහුගේ හයවන වාරය සඳහා තේරී පත් විය. ඔහු නැවත මැතිවරණයෙන් ජයග්‍රහණය කළ අතර ප්‍රතිවාදීන් කියා සිටින්නේ ඡන්ද ක්‍රියාවලිය අක්‍රමිකතාවලින් විනාශ වූ බවයි. ඔහුගේ ජයග්‍රහණය ප්‍රකාශ කිරීමෙන් පසු ප්