ියර් ලෙස හෝ ගංගා ලෙස කඳු මත දී හා ගලා යන ජලය ලෙස පොළවේ දී ‍ජලය දක්නට ලැබේ. නොයෙකුත් ද්‍රව්‍යයන්ගේ ජලය දියවිය හැකිය.  එහි දී එයට නොයෙකුත් ගන්ධයන් සහ රසයන් එක්වේ. කොටින්ම කිව හොත් මිනිසා සහ අනෙකුත් සත්වයන් පානය කළ හැකි ජලය හඳුනා ගැනීම සඳහා තම සංවේදීතාව වර්ධනය කරගෙන ඇත.  සාමාන්‍යයෙන් සතුන් ලුණු රසැති වතුරට සහ පල් වූ ගොහොරු ජලයට  අකමැති අතර    ජල ධරයන්හි  හෝ කදුවල උල්පත්වල පිරිසිදු ජලයට කැමැත්තක් දක්වයි. මිනිසා ද  මද රස්නය ඇති  ජලයට වඩා  සීතල ජලය ප්‍රිය කරයි. එය එසේ වන්නේ සීතල වතුරෙහි ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් අඩු ප්‍රමාණයක් අන්තර්ගත විය හැකි නිසාය.  බොහෝ විට වෙළඳ දැන්වීම්වල යොදාගනු ලබන  ඛණිජ ජලයෙහි සහ උල්පත් ජලයෙහි රසය ලබා ගනු ලබන්නේ ජලයේ දිය වී ඇති ඛනිජ ද්‍රව්‍ය නිසාය. ශුද්ධ   H2O  වල කිසිදු රසයක් නොමැත. කරුණු එසේ සලකා බැලූ විට උල්පත්  සහ ඛණිජ ජලයෙහි ශුද්ධ භාවය යනුවෙන් හඳුන්වනු  ලබන්නේ  නොයෙකුත් විෂ ද්‍රව්‍ය දුෂක ද්‍රව්‍යය සහ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ගෙන් තොර වීමයි. කෘෂිකර්මාන්තයට  සහ සාමාන්‍යයෙන් මිනිසාට වර්ෂාපතනයේ ඇති වැදගත්කම හේතුවෙන් එහි නොයෙකුත් ආකාරවලට නොයෙකුත් නම් ලබා දී ඇත.  1902 විල්සන් බෙන්ට