සාදය සිට තදබල පිළිකුලක් දක්වා වු විවිධ අදහස් හා හැගීම් ක්ෂණිකයෙන් ඇති කිරීමට සමත් වේ. 1856  දී බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික පෝෂණවේදියෙකු වු ඇල්ෆ්‍රඩ් රුස්සෙල් වොල්ලස් විසින් දූරියන් රසය පිළිබදව පහත දැක්වෙන සවිස්තරාත්මක කියමන ඉදිරිපත් කරනු ලැබුවේය.““සේද වැනි සුදු පැහැති කුටීර පහ ක්‍රීම් පැහැති පල්පයකින් පිරි පවතින අතර එක් කුටීරයක් තුල බීජ තුනක් අඩංගු වේ. මෙම පල්පය ආහාරයට ගත හැකි කොටස වන අතර එහි උකු බව හ රසය විස්තර කළ නොහැකි තරම්ය. ආමන්ඩ් වලින් හොඳින්  රස ගැන්වු කස්ටඩ් වැනියැයි දළ අදහසක් ඉදිරිපත් කළ හැකි වුවත් එම රසය, ක්‍රීම් චීස්, ළූණු සෝස්, ෂෙරි වයින් හා අනෙකුත් එකිනෙකට නොගැලපෙන ආහාර රසයන් මතකයට  නැංවීමට සමත් වේ. වෙන කිසිවක් සතු නොවෙන ඇලෙනසුලු මෘදු බව මෙම පල්පයේ ප්‍රණිත බව වැඩි කිරීමට හේතු වේ. එය ඔක්කරයක් හෝ අනෙකුත් අහිතකර බලපෑමක් ඇති නොකරවන අතර එය වැඩි වැඩියෙන් ආහාරයට ගනිත්ම තව තවත් අහාරයට ගැනිමේ ආශාවක් උපදි. ඇත්ත වශයෙන්ම දූරියන් අහාරය ගැනීම, අත්දැකීම් ලබා ගැනිම සදහා නැගෙනහිරට යත්‍රා කිරිම තරම් උද්වේගකරයි.””එහි සුවඳ නිසා තමාද පළමු වරට දූරියන් ආහාරයට ගැනිමට මැළි වු අන්දම වොල්ලස් විස්තර