 සනසන මුහු ණපේම ගුණ සොබන කුමරුන් වඩා ගෙ නපුන් සඳ ළඟ සිටින රන් තරුවක් ලෙසි නපුන් සඳ මෙන් වඩිති කුමරුන් සිහි කර නපු න් සඳ ලෙසට බෝසත් වැඩියාය පි ටර න් කඳ කුමරු ඇර යමි ඉතින් කෙලෙස ටර න් කඳ ලෙසින් වැඩියේ ගංගා තෙර ටපි න් ඇති මගේ අඹුදරු දකිමි ආවි ටස ස ර තිබෙන අගුණය දැක කළකිරි ලාප ත ර එකන්තක අසු පිට පැන නැගි ලාක ත ර තිස් යොදුන් හිමගත ගෙවා ලාන ත ර වෙන්ඩ වැඩියේ ගං තෙර ද බ ලාපැ න ලා වැලි තලෙන් අඩි තර බර කර ලාහ ය ලා කට හඬින් හේසාරව කර ලානෙ ර වා දෙකන් පොතු අසු කරකැවී ලාපි න වා ලෙව කෑ ය කුමරුන්ගෙ දෙපතු ලාඇසළ මසේ පුර පසළොස්වක් එදි නඑතෙර වෙලා ගංගා වැල්ලට පැමි ණඅබරණ මුදාලා සන් ඇමතිට දෙමි නඑතෙර වෙන්ට ගංගාවෙන් වදාර නප ව ර උතුම් මගෙ හිමිසඳ ඔබ හැර ලාඉ ව ර නො වන ගිනි කඳ අප හට දී ලාඅ ව ර ගිරග වැටුණා ලෙස වේය මු ලානු ව ර ගොසින් මම ඉන්නේ කවුරු බ ලා?පිරිසිදු එරන් කඩුවක් සුරතට ගනි තීපිරිමැද කේස දාතුව අහසට අරි තීසිරි කුල උතුම් සක් දෙව් දාතුව ගනි තීපිරිකර පළමු කොට දුන්නේ සහම්ප තීඅ ඬා ඇමති බිම පෙරළෙයි දෙරණ පි ටව ඩා සිරිහස්ත දිගු කොට අසු ළඟ ටක ඩා දමා යමු තුන් දෙන ම නිවන ටඅ ඬා මැරී අස් ර