 යුරෝපා සංගමයේ සියළු නීති සම්පාදනයන් කිසියම් නිශ්චිත ගිවිසුම් වගන්තියක් මත පදනම් වියයුතු වන අතර එය නීති සම්පාදනයේ ‘නෛතික පදනම’ ලෙසින් හඳුන්වනු ලැබේ. යුරෝපා ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මිඟින් යුරෝපා සංගම් නීතිය සංග‍්‍රහිත කරනු ලැබීමට ඉඩ ඇති අතර ද්විතීයික නිති සම්පාදනය පැහැදිලි පරිච්ජේදයන් 6 කට සීමා වනු ඇත. එනම් යුරෝපා සංගම් නීතිය යුරෝපා සංගම් රාමුවේ නීති තීරණ නියාමන නිර්දේශ සහ මත ප්‍රකාශයන්ය.අධිකරණයුරෝපීය යුක්ති අධිකරණයට ගිවිසුම්වල විශේෂිතව දක්වා ඇති කරුණු ගණනාවක් සම්බන්ධයෙන් අධිකරණ බලය හිමිය. යුරෝපා කොමිසමේ 220 වන වගන්තිය දක්වන්නේ යුරෝපා යුක්ති අධිකරණය ‘එම ගිවිසුමට අනුව නීතිය අර්ථ නිරූපනය කිරීම හා අනුගමනය කිරීම’ සිදුකළ යුතු බවයි. අධිකරණය විශේෂිතව දක්වනු ලැබ නොමැති අවස්ථාවන්හි හැර අනු සෑම අවස්ථාවක් කරාම සිය බලය පැතිරවීමට මෙම ප්‍රතිපාදනය ඉවහල් කරගෙන ඇත. මාස්ටි‍්‍රච් ගිවිසුමෙන් පසු සිය තීරණයන්ට අවනත නොවන රටවල් සඳහා මූල්‍යමය දඬුවම් පැනවිමේ බලයද අධිකරණයට හිමිව ඇත. යුරෝපා සංගමයේ නීතිය හැඩගැස්වීමෙහි ලා අධිකරණය ආධාරක වී ඇති අතර එහි ප්‍රවේශය අරමුණු සහගත හා සාධ්‍යතාවාදී ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. අධිකරණයේ 