නූතන අංශයට මාරුවීම මගින් සංවර්ධන ක්‍රියාවලිය ආරම්භ වේ යයි තේරුම් යයි. සම්ප්‍රදායික අංශයේ අතිරික්ත ශ්‍රමයක් පවතින නිසා එහි සිට පැමිණෙන සේවකයන්ට යැපුම් වැටුපක් දිගටම ගෙවීමට නූතන අංශයේ ව්‍යවසායකයින්ට හැකිවේ. මේ හේතුවෙන් නූතන අංශයේ ලාභය හා එම නිසා ආයෝජන දිගටම ඉහළ යාමට පටන් ගන්නා අතර නූතන අංශයේ අර්ථික වර්ධනය එමගින් ඉහළ නංවයි. මේ ක්‍රියාවලිය,  සාම්ප්‍රදායික අංශයේ සේවකයන්ටද යැපුම් වැටුපක් වෙනුවට ඔවුන්ගේ ආන්තික ඵලදාව අනුව වැටුප් ගෙවන තත්වයක් දක්වා, එනම් සාම්ප්‍රදායික අංශයේ අතිරික්ත ශ්‍රමය අවසන් වනතාක්, දිගටම සිදුවේ. අතිරික්ත ශ්‍රමය පැවතීම මගින් නූතන අංශයේ ප්‍රාග්ධන සම්පාදනය දිගටම ඉහළ යයි. මෙයට හේතු; a) සේවකයන්ට දිගටම යැපුම් වැටුපක් ගෙවීම නිසා ඉහළ යන වැටුප් මගින් ආයෝජන සෝදාපාලුවන තත්ත්වයක් ඇති නොවීම, සහb) සාම්ප්‍රදායික අංශය තුළ කෘෂි අතිරික්තයේ සාමාන්‍යය, වැඩි ප්‍රාග්ධන සැපයුමක් සඳහා පවා නූතන අංශයට ගලා යාම දැක්විය හැකිය (උදාහරණ; රජය විසින් පනවන ලබන නව බදු හෝ සම්ප්‍රදායික අංශය තුළ පුද්ගලයන් බැංකු වල මුදල් ඉතිරිකිරීම).LRF ආකෘතියෙහි, ආර්ථික සංවර්ධනයේ ප්‍රධාන බලවේග ඉතිරිකිරීම් හා ආයෝජන වේ.