.සංඛත ධර්ම ප්රිණිධි සහිතවේ.ප්රා‍ර්ථනා, ආසා,පිපාසා ප්ර ණිධි සහිත නිසා එයින් නිරතුරු ආශා,දුක් උපදවයි.අසංඛත සංඛ්යාපත පරිනිර්වාණය ප්රේණිධි රහිතවේ.ඒ නිසාම අප්පණිහිත නමින් හැඳින්වේ.වේදයිත සුඛ හා ශාන්ති සුඛ ලෙසට සුඛය දෙවදෑරුම් වේ.සසරභවගමන පුරා ඉන්රි්   ය ප්රී ණනය පිණිස අවශ්යණ සියළු දේ ලැබීම වේදයිත සුඛයයි.  එය විදුලියක් සේ ක්ෂණිකය.ක්ෂණකයින් ඇතිව බිඳී යයි.සියළු වේදයිත අනිත්ය්ය.එසේම අනන්ත දුක්ඛයක් උපදවීමට සමත්ය.ඒ නිසා වේදයිත සුඛයද දුක්ඛයෙහිම අන්තර්ගත කරදැක්විය හැකිය. මේ නිසා විඳීම් ප්ර ධානකොට ඇති සියල්ල දුක්ඛයටම අයත්බැව් පැහැදිලිවේ.එසේ නම් දුක්ඛයෙහි අවසානයක් දැකීමට නම් විඳීම් ස්වභාවය සිතින් ඉවත්කළ යුතුබැව් මනාව අවබෝධවේ.විඳීම් නැති බව පමණක් සුවයක් සේ පිළිගතහැකිබව මේ අනුව පෙනීයයි.පරිනිර්වාණයෙහි ඇත්තේ අවේදයිත සුවයකි.එනම් සියළු විඳීම් සිතින් ප්රිහාණය කළවිට ඉතිරිවනුයේ මේ අවේදයිත ස්වභාවයයි.විඳීම්හි අන්තර්ගත කිසිදු පළිබෝධයක් මේ අවේදයිත ස්වභාවයෙහි නැත.කිසිදු විඳීමක් නැති බැවින් එසේ වෙනස්වීමට කිසිවක් ඉතිරිවන්නේද නැත.වෙනස්නොවන බැවින් පරිනිර්වාණය සුවයකි.ශාන්තිය නම් මේ අවේදයිත සුවයයි.ශාන්ති සුවය නිසා පැමිණි