අතර පැතලි අධිතාත්වික චිත‍්‍ර තේරුම්ගැනීම සහ සාධාරණීකරණය කිරීම සඳහා යොදාගන්නා ලදී.තාත්විකවාදී ස්වභාවිකවාදී කලාව මාධ්‍යය ව්‍යාජ ලෙස යොදාගනිමින් කලාව සැඟවීම සඳහා යොදාගත් අතර නූතනවාදය කලාව කලාව කෙරෙහි අවධානය ඇතිකිරීම සඳහා යොදාගන්නා ලදී. පැතලි පෘෂ්ඨය, ආධාරකයේ හැඩය, සායම්වල ගුණයන් ආදී චිත‍්‍රය මාධ්‍යයක් ලෙස දරා සිටින්නාවූ සීමාවන් පැරණි ගුරුවරුන් විසින් ව්‍යංගයෙන් හෝ වක‍්‍රාකාරයෙන් පිලිගනු ලැබියහැකි ඍණාත්මක සාධකයන් විය. නූතනවාදය යටතේ මෙම සීමාවන් ධනාත්මක සාධකයන් ලෙස සැලකීමට පටන් ගැනුනු අතර විවෘතවම ඒ බව පිලිගනු ලැබීය.ගී‍්‍රන්බර්ග් පසුව මයිකල් ෆෙඞ්, ටී. ජේ. ක්ලාර්ක්, රොස්ලින්ඞ් ක්රවුස්, ලින්ඩා නොච්ලින් සහ ගි‍්‍රසෙල්ඩා පොලොක් ආදී වැදගත් කලා න්‍යායවේදීන් කිහිප දෙනකුම මතුවිය. මූලිකව විශේෂිත කලාකරුවන් පිරිසක් තේරුම්ගැනීම අරමුණුකොටගෙන ඉදිරිපත්කළ නූතන කලාව පිලිබඳ ගී‍්‍රන්බර්ග් ගේ අර්ථදැක්වීම 20 වන සියවසේ සහ 21 වන සියවසේ මුල්භාගයේ ඇතිවූ විවිධ කලා ව්‍යාපාරයන්හි කලාව පිලිබඳව වන අදහස්වලට යටින් දිවෙයි. මෙම සන්දර්භය තුල මාර්ෂල් ඩුෂෙම්ප් 1917 ස්වාධීන කලාකරුවන්ගේ සංගමයේ ප‍්‍රදර්ශනයට ප‍්‍රදර්ශිතයක් ලෙස කැසික