ඇත්තේ විකාරරූපී ලෙස ය. තාර්කික සම්බන්ධයකින් තොර ව ය. ඔහුගේ කෙටිකතාවල සිදුවීම් අතර ගැලපීමක් හෝ සංවිධානය වූ කථා පුවතක් දැකිය නොහැක.[තහවුරු කර නොමැත]"සම්මත කෙටිකතා ව්‍යුහය, රචනා ශෛලිය හා භාෂා භාවිතය ප්‍රතික්ෂේප කළ අසම්මත කෙටිකතාකරුවකු"  ලෙස අජිත් තිලකසේන ව හදුන්වන මහාචාර්ය කුලතිලක කුමාරසිංහ, "සම්මතය අභියෝගයට හසුකරන අත්දැකීම් හා කලා ආකෘති" ඔහුගේ සතුරෝ, සුන්නද්දූලි, රාත්‍රියේ පූර්වභාගය වැනි කෙටිකතා සංග්‍රහ තුළින් දැකගත හැකි බව පවසයි. [4] මේ කෙටිකතා මධ්‍යම පාංතික සුඛෝපභෝගී ජීවිතය විෂය කරගෙන තිබේ. [4]දීප්ති කුමාර ගුණරත්න පවසන පරිදි අජිත් තිලකසේන සිය කෙටිකතා තුළ ඇරිස්ටෝටලියානු රේඛීය කථා වින්‍යාසය බැහැර කර ඇත. [5]"ඔහු සිය ආත්ම ප්‍රකාශනය සදහා ජාතික උපමා කතා භාවිතා කරන්නේ නැතැ" යි හෙතෙම පවසයි. කේ. කේ. සමන් කුමාර පවසන පරිදි පාරප්‍රබන්ධමය ලක්ෂණ "පළමුවෙන් ම සවිඥානක ව යොදාගත් සිංහල ලේඛකයා අජිත් තිලකසේන" ය. [6]වරක් පුවත්පතකට සමුමුඛ සාක්ච්ඡාවක් ලබා දෙමින් අජිත් තිලකසේන පවසා තිබුණේ "මට තිබෙන්නෙ කියන ආකාරයක් පමණයි. මම කියන දේවල් වැදගත් නැහැ යනුවෙනි.” ඔහු සිය කෙටිකතාවල තේරුම සොයන්නන් ව උපහාසයට ලක් කර තිබ