තියෙහි නාට්‍ය දෙකක් හැර සියලුම කෘතින් අඩංගු වේ. ෂේක්ස්පියර් ඔහුගේ කාලය තුළ දී ගෞරවනීය නාට්‍ය රචකයෙකු සහ කවියෙකු වශයෙන් ප්‍රසිද්ධියට පත් වී සිටි නමුදු 19 වෙනි ශත වර්ෂය දක්වා වර්තමානයේ ලබා තිබෙන උච්චස්ථානයට පත් නොවීය. නව සංවිධාන විසින් විසි වෙනි ශත වර්ෂයේදි අධ්‍යාපන කටයුතුවලදී මෙන්ම රඟපෑමේ කටයුතු සඳහා ඔහුගේ කෘතින් දිගින් දිගටම ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් සිටි. අද ද ඔහුගේ නාට්‍ය, ලෝකය පුරා විවිධ සංස්කෘතින් තුළ ජනප්‍රියව පවතී.නාට්‍ය[සංස්කරණය]ෂේක්ස්පියර්ගේ ලේඛන ජිවිතයේ කාල වකවානු හතරක් ගැන විද්වත්හු බොහෝ විට මත ප්‍රකාශ කරති. 1590 මැද භාගය දක්වා රෝම සහ ඉතාලි ආකෘති සහ ජනප්‍රිය වංශ කථා සම්ප්‍රදායේ ඓතිහාසික නාට්‍ය ඇසුරින් ඔහු ප්‍රහසනයන් රචනා කළේය. ඔහුගේ දෙවැනි යුගය 1595 දී පමණ ආරම්භ වේ. එම යුගය ‘රෝමියෝ ජුලියට්’ ඛේදාන්තයෙන් ඇරඹේ. 1599 දී එය අවසාන වන්නේ ‘ජුලියස් සීසර්’ ඛේදාන්තයෙනි. ශ්‍රේෂ්ඨ ප්‍රහසන සහ ඓතිහාසික කථා යයි සැළකෙන කෘතින් මෙම යුගය තුළ ලියැවුණු බව සැළකේ. 1600 සිට 1608 දක්වා ඔහුගේ ඛේදාන්ත රචනා යුගයයි. 1608 සිට 1613 දක්වා (Tragicomedies නමින් හැදින්වෙන) ඛේදාන්ත සහ ප්‍රහසන දෙකම අඩංගු ශෘංගාරයද පෙ