ියානු පාර්ලිමේන්තුව අවලංගු කර එරිත්‍රියාව විධිමත් ලෙස ඈඳා ගත්තේය. එරිත්‍රියානු බෙදුම්වාදී ව්‍යාපාරය 1961 දී එරිත්‍රියානු විමුක්ති පෙරමුණ සංවිධානය කළ අතර 1991 දී එරිත්‍රියාව තථ්‍ය නිදහස ලබා ගන්නා තෙක් එරිත්‍රියානු නිදහස් යුද්ධයට සටන් කළේය. නිදහස් ජනමත විචාරණයකින් පසුව එරිත්‍රියාව 1993 දී ජූරේ නිදහස ලබා ගත්තේය.එරිත්‍රියාව අඩුම සංවර්ධිත රටවලින් එකකි. එය ජාතික ව්‍යවස්ථාදායක සහ ජනාධිපති මැතිවරණ කිසිදා පැවැත් නොවූ ඒකීය ඒක-පක්ෂ ජනාධිපති ජනරජයකි.[26] 1993 දී එහි නිල නිදහසේ සිට ඉසයස් අෆ්වර්කි ජනාධිපති ලෙස කටයුතු කර ඇත. හියුමන් රයිට්ස් වොච්ට අනුව, එරිත්‍රියානු රජයේ මානව හිමිකම් වාර්තාව ලෝකයේ නරකම ඒවා අතර වේ.[27] එරිත්‍රියානු රජය මෙම චෝදනා දේශපාලන අභිප්‍රේරණයක් ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත.[28] එරිත්‍රියාවේ මාධ්‍ය නිදහස අතිශයින් සීමිතය; මාධ්‍ය නිදහස දර්ශකය එය අවම නිදහස් රටවලින් එකක් ලෙස නිරන්තරයෙන් ශ්‍රේණිගත කරයි. සියලුම මාධ්‍ය ප්‍රකාශන සහ ප්‍රවේශය රජය විසින් දැඩි ලෙස පාලනය කරනු ලබන බැවින්, උතුරු කොරියාව හැරුණු විට, දේශසීමා රහිත වාර්තාකරුවන් 2022 වන විට, ලෝකයේ සමස්ත නරකම මාධ්‍ය නිදහස ඇති රට ලෙස සලකයි.[