වනියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් යනු දේශපාලන ක්‍රමවේදයක ඉතාමත් වැදගත් ස්ථානය දරණ ව්‍යවස්ථාදායක සභාවකට නියෝජිතයන් නිදහස් ලෙසින් තෝරා පත් කර ගැනීමට යම් ජාතියක ජනතාවට  ඉඩ සලසන ආණ්ඩුක්‍රමයකි. 19වන සියවසෙහිදී එක්සත් රාජධානිය විසින් සිංගප්පූරුවෙහි ජනපද පිහිටුවන විට නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය එහි නොපැවතුනද, 1940 ගණන් වල ඇරඹුනු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය වෙනස් කම් නිසා ව්‍යවස්ථාදායකයේ ආසන ගණන ක්‍රමයෙන් වැඩිවී සම්පූර්ණයෙන් තෝරා පත් කරගන්නා ලද ව්‍යවස්ථාදායක සභාවක් 1958 දී පිහිටුවා ගන්නා ලදි. වර්තමානයෙහිදී, සිංගප්පූරු ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව (1985  අනුවා. සංස්., 1999 නැවත මුද්‍රණය) විසින් නියෝජිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාද භාෂිතය ක්‍රියාවෙහි යොදවන විවිධ යාන්ත්‍රණයන් සංස්ථාපනය කොට ඇත. සර්වජන ඡන්දය ඔස්සේ  පාර්ලිමේන්තුව තෝරාපත් කර ගත හැකි වනු පරිදී  මහා මැතිවරණ ක්‍රමානුකූලව පැවැතිවිය යුතුව ඇත. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව තුල  ඡන්දය දීමේ අයිතිය විශේෂයෙන්ම සඳහන් කර නොමැතත්,  රජය විසින් සහතික කර ඇත්තේ මෙම අයිතිය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය වගන්ති තුලට ගම්‍යමාන කල හැකි බවයි.රාජ්‍යයේ ශාඛා ත්‍රිත්වය වන විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායක