භේදධ්‍රැපද්ධමාර්ඛ්‍යාල්තරාණාඨුම්රිධද්‍රාකව්වාලිඝසල්ථාටබිලාවල්ඛමාජ්කාෆිආශාවරීභෛරවභෛරවීතෝඩිපූර්විකළ්‍යාණමාර්වාතාලදාදරාත්‍රිතාල්කෙහෙර්වාඣප්දීප්චන්‍දිලාවණීඒක්රාගබිලාවල්ඛමාජ්කාෆිආශාවරීභෛරවභීම්පලාශ්‍රීයමන්භෛරවීතෝඩිපූර්විමාර්වාභූපාලිvteපද්ධතිය[සංස්කරණය]නූතන ථාට පඬතිය විෂ්ණු නාරායන් භාත්ඛණ්ඩේ විසින් විසිවන දශකයේ මුල් දශකයේ නිමැවිණි.[1][2]  භාත්ඛණ්ඩේ modeled his system after the කර්ණාඨක සංගීතය melakarta classification, devised around 1640 A.D. by the musicologist Venkatamakhin. Bhatkhande visited many of the ඝරණ (පාසල්) of උතුරු ඉන්‍දියානු සංගීතය, conducting a detailed analysis of Indian raga. His research led him to a system of ten thāts, each named after a prominent raga associated with it. Many correspond to one or other of the European church modes. They are listed here according to their pitches; lower-frequency pitches are represented with lowercase letters and higher-frequency pitches with uppercase letters.බිලාවල් රාගය (=Ionian mode): S 