අධිඋත්තේජනය, වෙහෙස, යමක් අවශ්‍යවීම, හෝ පාළුව වැනි පුළුල් හැඟීම් අතුරින් එකක්  විය හැක. සියළු ළදරු සෞඛ්‍යය සංවිධානයන් නිර්දේශ කරනු‍යේ මවුකිරිදීම තුලින් පෝෂණය ලබා දීමයි.[6] නව ජන්ම ළදරුවාට මවුකිරිදීම කලනොහැකිනම් හෝ එසේ කිරීමට අපහසු නම් හෝ, ‍දොවා ගත් මවු කිරි  හැන්දක් සහිත (සූප්පු රහිත) බෝතලයෙන් ලබා දීම කෙරේ. ළදරුවන් උපතින්ම  උරාබීමේ ප්‍රතීකයක් (ඉබේ සිදු වන ක්‍රියාවක්)  සමග උපදින අතර එය උපකාරයෙන්  පයෝධරයන්හී  තනපුඩු වලින් හෝ  බිලිඳු බෝතලයක පුඩුවෙන් කිරි උරාබීමට ඔවුනට හැකි වන අතර, මීට අමතරව ඉවෙන් සෙවීම ලෙසින් හැඳින්වෙන  සහජාශීය චර්යාවක් තුලින් තනපුඩුව සොයාගැනුම ඔවුන් විසින් සිදුකෙරේ. සමහරක්විට, ළදරුවාට කිරි ලබා දීම සඳහා කිරි මවක්  කුලියට ගැනෙතත්, විශේෂයෙන්ම සංවර්ධිත රටවල මෙම ව්‍යවහාරය ඉතා විරලය.මව මියයාම, සිහි මුරුජාවීම වැනි අති විරල අවස්ථාවලදී පමණක් මාස 5ට අඩු ළදරුවනට ළදරු පිටි කිරි ලබාදේ.ළදරුවන් වැඩෙත්ම, ඔවුනගේ ආහාර වේලට,  පරිපූරකයන් ලෙස අතිරේක ආහාර එකතු කෙරේ. ඒ සඳහා නිර්දේශ මුද්‍රිතව හා වාචිකව ශ්‍රී ලංකාවේ සෑම ළදරුවකු වෙනුවෙන්ම ලබාදේ.[7]නොදැනුවත්කම නිසා දෙමව්පියන් විසින්, මවුකිරි හෝ