 පසෙකදෑතින්ම ගෙන තෙල් පෙරෙන මස් කටුකෙළ හලා තලූ මරා බුදින සැටි දකින විට             (සේකර,1977: 16)මේ සේකර ධනහිමි පාන්තිකයන් දුටු සැටිය. ඔහු උතුම් වැදගතුන් යන්න මගින් කුළු ගන්වන්නේ උත්ප‍්‍රාසයයි. මස් කෑමට හැඳි ගෑරුප්පු තිබියදීත් ඒවා ඉවත දමා දෑතින්ම ගෙන තෙල් පෙරෙන මස් කටු කෙළ හලා තලු මර මරා බුදින බව පැවසීම වූ කලි කවියාගේ සිතේ ධනපති පන්තිය හෙලා දැකීමේ ආකල්පයක් පැවති බව තහවුරු වීමකි. එතනිනුදු නොනවතී. ධනහිමියන් මස් බුදිනු බලා ප‍්‍රබුද්ධට සිතෙන්නේ ‘මසට මුන් ඇති කරන සතෙකු වැන්නෙමි මමද’ වැනි හැඟීමකි. මේ අනුව කතුවරයා ව්‍යාපාරික ප‍්‍රජාව විවේචනයට ලක් කර ඇති බව පෙනේ. සත්‍යකාම කෘතියේද එම යථාර්ථය එපරිද්දෙන්ම සිදු වී ඇත.ජරාවෙහි රස උරාවැඩුණු ගිජු ලිහිණියන්ටවනේ වන සතුරන්ටමධුවිත පිරි නමා උන් පොළඹවා යවා මුදල් නිදහන් පාදනපියාණන් මග හරිනුව           (වීරසිංහ,2002: 13)ව්‍යාපාරිකයෝ සමාජ විරෝධී ක‍්‍රියා මගින් මුදල් උපයා ගනිති. ඒ සඳහා ඔවුනට විවිධ අයගේ සහයද ලැබේ. ‘වනේ වන සතුරන්’ යන වදනින් පැහැදිලි වන්නේ කවියා ව්‍යාපාරික පාන්තිකයින් හෙළා දුටු බවකි. තවත් තැනක සත්‍යකාම තම ව්‍යාපාරික තාත්තාට මෙසේ ක