දනයේ පහසුතාව මතයි. අකාබනික රසායනයේ වැදගත් අංශ වන්නේ ඔක්සයිඩ, කාබනේට, සල්ෆේට හා හේලයිඩයි. බොහෝමයක් අකාබනික සංයෝග නිරූපණය කරන්නේ උච්ච ද්‍රවාංකවලිනි. ඝන අවස්ථාවේ දී අකාබනික සංයෝග දුර්වල සන්නායක වෙයි. ඒවායේ තවත් වැදගත් ගුණයක් වන්නේ ද්‍රාව්‍යතාව උදා- ජලයේදී (ද්‍රාව්‍යතා වගු බලන්න) හා ස්ඵටීකරණයේ පහසුතාවයි. සමහරක් ලවණ (උදා - NaCl) ජලයේ ඉතා ද්‍රාව්‍ය අතර සමහරක් (SiO2) එසේ නො‍ෙව්.සරළව අකාබනික රසායනික ප්‍රතික්‍රියා වර්ග ද්විත්ව ප්‍රතිස්ථාපන ප්‍රතික්‍රියාය. එහිදී ලවණ දෙකක් මිශ්‍ර කළ විට ඔක්සිකාරකයේ ඔක්සිකරණ අංකය ඉහළ ඔක්සිකරණ අවස්ථාවේ වෙනසක් නොමැතිව අයන හුවමාරු වේ. ඔක්සිකරණ ඔක්සිහරණ ප්‍රතික්‍රියාවල දී ‍එක් ප්‍රතික්‍රියකයක්වන ඔක්සිකාරකයේ ඔක්සිකරණ අංකය වැඩිවේ.  අවසාන ප්‍රතිඵලය ඉලෙක්ට්‍රෝන හුවමාරුවකි. ඉලෙක්ට්‍රෝන හුවමාරුව වක්‍රාකාරව ද සිදුවිය හැක. උදා - කෝෂ තුළදී, විද්‍යුත් රසායනයේ වැදගත් සංකල්පයකි. අම්ල භෂ්ම රසායනයේදී එක් ප්‍රතික්‍රියක හයිඩ්‍රජන් පරමාණු ඇති විට ප්‍රෝටෝන හුවමාරු වී ප්‍රතික්‍රියාවක් සිදුවිය හැක. වඩා සාමාන්‍ය අර්ථ දැක්වීමක් ලෙස ඉලෙක්ට්‍රෝන යුගලක් ලබාගත හැකි රසායනික ප්‍රභේදයක් අම්ලයක