 කරලීමෙන් ඔහු වෙත ඉක්මන් මරණයක් පැමිණවීමට හෝ ඌ පුහුණු කළ හැක.ඓතිහාසිකව, දක්කන්නෙකු හෝ  ඇත්ගොව්වෙකුගේ නිත්‍ය හැසිරවීමට හස්තීන් නතුවී සිටි අතර, අවසන් මොහොතේ දඞුවම අතිහිටුවීමක් මගින් ඔහුගේ අනුකම්පාසහගත ගතිගුණ ප්‍රදක්ෂිණා කිරීමට පාලකයාට මේ නිසා හැකියාව ලැබෙයි.[1] මෙසේ අභයදානය සිදුකළ අවස්ථා කිහිපයක් බොහෝ ආසියානු රාජධානි වෙතින් වාර්තා වෙයි. ඔවුන්ගේ හස්තීන් භාවිතයෙන් චූදිත පුද්ගලයා   "මහත් තුවාල සිදු නොවන පරිදී පොළොව මත සෙමින් පෙරැළීමට " උන් පුහුණු කිරීම සියමයේ රජවරුන් විසින් සිදු කර ඇත. මහා අක්බාර් මෝගල් අධිරාජයා විසින්  " 'කැරලිකරුවන්' මට්ටුකිරීමට මෙම ක්‍රමය අනුගමනය කළ බවත්,  අවසානයේදී බොහෝදුරට හික්මවුනු සිරකරුවන් වෙත ජීවිත දානය ලබා දුන් බවද " කියැවේ.[1] එක් අවස්ථාවකදී, අක්බාර් විසින් එක් මිනිසෙකු හස්තීන් වෙත දමා පස් දිනක් විඳවූ පසුව අභය දානය දුන් බවට වාර්තා වෙයි.[2] දුර්වේදනය මගින් විනිශ්චය වැන්නක් සඳහා හස්තීන් සමහරවිටෙක භාවිතා කර ඇති අතර මෙහිදී මරණයට තීන්දුවූ සිරකරුට නිදහස ලෑබී ඇත්තේ හස්තියාගෙන් දිවි ගලවා ගැනීමට ඔහු සමත් වුවහොත්ය.[1]මෙම ආකාරයට හස්තීන් භාවිතා කිරීම, මරණය හෝ ජීවිත දානය නි