ක් වන ජනවහරේ මී උණ නමින් හඳුන්වන රෝග තත්ත්වය ද වැළඳෙන්නේ මේ බැක්ටීරියාකාරකය මගිනි.ශ‍්‍රී ලංකා ඉතිහාසයේ වැඩිම මී උණ රෝගීන් ප‍්‍රමාණයක් සහ මරණ ප‍්‍රමාණයක් සිදු වූ වර්ෂය වශයෙන් පසුගිය 2008 වර්ෂය වාර්තාගත වී තිබේ. පසුගිය වසරේ මී උණ රෝගයට හත් දහස් හාරසිය හය දෙනෙකු ගොදුරු වී තිබේ. ඉන් දෙසීයක් පමණ මිය ගොස් ඇත.ගොවිපළ සතුන්විශේෂයෙන් මේ රෝග කාරක බැක්ටීරියාව ගොවිපළ සතුන්,, සුනඛයන් , පූසන්, මීයන්, ඌරුමීයන් හා මුගටියන් ඇතුළු කැලෑබද ක්‍ෂිරපායී සතුන්ගේ වකුගඩුවලින් ස්වාභාවිකව හමු වේ.අලුත් ම සමීක්‍ෂණයකට අනුව මී ගවයන්ගේ මළ සහ මුත‍්‍රාවලද මේ බැක්ටීරියාකාරක විසබීජය පවතින බව ද ශ‍්‍රී ලාංකික වෛද්‍යවරුන් පිරිසක් විසින් හෙළිකැරගෙන තිබේ.ම් සතුන්ගේ මුත‍්‍රා මගින් දූෂිත වූ ජලය, පස් හා ආහාර මිනිස් ශරීරයට රෝග කාරක ඇතුළු වන වඩාත් සුලභ ම මාර්ගය වේ.සත්ත්ව පාලනය, කෘෂිකාර්මික කටයුතුවල නියුතු වූවන්ට රෝග වැළඳීමේ වැඩි අවධානමක් පවතියි.මෙවැනි කි‍්‍රයා හෝ එකී පරිසරය ආශ‍්‍රිත කටයුතු කරන්නන්ගේ සමේ පිපිරීම් තුවාල හෝ නාසයේ මුඛයේ හෝ ඇසෙහි “ශ්ලේෂමල” පටලවලින් ලෙපේටෝස්පයිරාවන් නැමැති මේ රෝග කාරක බැක්ටීරියාව ශරීර ගතවීමේ හැකියාව