ද එය බටහිර යුරෝපයේ පුනරුදයට අනුබල දුන් අතර නැවත 18 හා 19 වන සියවස් වල යුරෝපානු හා ඇමරිකානු නව සම්භාව්‍යය පුනරුදය අතරතුරදී නැවත නැගී සිට ඇත. පුරාතන ග්‍රීසිය යන වදන යොදා ගැනෙන්නේ පුරාණික කාලයේදී ග්‍රීක භාෂාව කතා කළ ලෝකය විස්තර කිරීමටය. එමගින් හැඳින් වෙන්නේ නූතන ග්‍රීසියේ භූ විද්‍යාත්මක ප්‍රදේශය පමණක් නොවන අතර එයට පෞරාණික කාලයේදී ග්‍රීකයන් විසින් ස්ථාපනය කළ හෙළනික සංස්කෘතික ප්‍රදේශයන් වන සයිප්‍රස් හා ඊජියානු දූපත් , ඇනටෝලියාහි ඊජියානු වෙරළ තීරය (එවකට අයෝනියාව ලෙස හැඳින් වූ) සිසිලිය හා දකුණු දිග ඉතාලිය ( මැග්නා ග්‍රැෂියා ලෙස හැඳින් වූ ) හා කොල්කිස් , ඉලිරියා , ත්‍රේස් , ඊජිප්තුව , සිනෙරයිකා , දකුණු දිග ගෝල් දේශය, අයිබීරියානු වෙනුසියුලාවේ නැගෙනහිර හා ඊසාන දිග ප්‍රදේශ , අයිබීරියාව හා ටවුරිකාවෙහි වෙරළවල තිබූ විසිරුණු ග්‍රීක ජනාවාස ඇතුළත් වේ. එහි 12 වන සියවසේ පැවතීම අතරතුරදී රෝමාණු ශිෂ්ටාචාරය රාජාණ්ඩුවක සිට රදල සමූහාණ්ඩුවකටද එතැන් සිට සුවිසල් අධිරාජ්‍යයකටද වර්ධනය වීය. එය ආක්‍රමණ කිරීම් හා සටන් හරහා බටහිර යුරෝපය හා මධ්‍යධරණී මුහුද වටකර සිටින මුළු ප්‍රදේශයම තම යටතට ගත්තේය. කෙසේ නමුත් රෝමාණු අධ