රිගණකවල ප්‍රබලතාවය වැඩිකරගැනීම උදෙසා 1980 මැද භාගයේ සිට 2004 දක්වා වූ කාලයේදී ප්‍රමුඛ වූ ප්‍රධානතම සංකල්පය වූයේ සංඛ්‍යාත පරිමාණනයයි (Frequency scaling). පරිගණක වැඩසටහනක ධාවන කාලය (Runtime) එහි විධාන සං‍ඛ්‍යාවේ සහ එක විධානයක් සැකසීම සදහා ගතවන මධ්‍යන්‍ය කාලයෙහි ගුණිතයක් ලෙස සැලකේ. අනෙක් සියලු කරුණු නියතයක් ලෙස ගත් විට මධ්‍යම සැකසුම් ඒකකයේ සංඛ්‍යාතය වැඩි කරන විට ඒකක කාලයකදී සකස් කළහැකි විධාන ප්‍රමාණයද ඉහළ යයි. මේ නිසා සංඛ්‍යාතය වැඩිකිරීම මගින් පරිගණක වැඩසටහනක ධාවන කාල අඩුකරගතහැකිය. මෙය සියළුම පරිගණක සම්බන්ද වැඩසටහන් සදහා සත්‍ය වේ[7].කෙසේ උවද පරිගණක චිපයක ශක්ති පරිභෝජනය සදහා සමීකරණය සලකා බලන්න. P = C × V2 × F මෙහි P යනු ශක්තියද C යනු කාල චක්‍රයකදී වෙනස්වන ධාරිතාවයද (Capacitance) වේ. V යනු වෝල්ටීයතාවද (Voltage) F යනු දත්ත සකසනයේ සංඛ්‍යාතයද ( තප්පරයට චලන) වේ[8]. මෙහි ආකාරයට දත්ත සකසනයක සංඛ්‍යාතය වැඩිකිරීම නිසා එය භාවිතා කරන ශක්ති ප්‍රමාණයද ඉහළ යයි. මෙසේ අධික ලෙස ශක්ති පරිභෝජනය කරන දත්ත සකසන කීපයක් 2004 වර්ශයේදී Intel සමාගම විසින් අත්හිටවනු ලැබීය. මෙසේ අත්හිටවනු ලැබූ Tejas සහ Jayhawk දත්ත 