මතභේදයට ලක්ව ඇත. 1994 දී කැමරූන් ආරවුල විසඳීම සඳහා ජාත්‍යන්තර අධිකරණයට පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කළේය. 1996 දී දෙරට සටන් විරාමයක් ඇති කිරීමට උත්සාහ කළහ. කෙසේ වෙතත්, වසර ගණනාවක් සටන් දිගටම පැවතුනි. 2002 දී, ICJ විසින් 1913 ඇන්ග්ලෝ-ජර්මානු ගිවිසුම කැමරූන් වෙත ස්වෛරීභාවය ලබා දුන් බව තීන්දු කළේය. මෙම තීන්දුව මගින් දෙරට විසින්ම ඉල්ලා අස්කර ගන්නා ලෙස ඉල්ලා සිටි අතර නයිජීරියාවේ දිගුකාලීන වාඩිලෑම හේතුවෙන් වන්දි ඉල්ලා කැමරූන් විසින් කරන ලද ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.[70] 2004 වන විට නයිජීරියාව අර්ධද්වීපය භාර දීමට නියමිත කාල සීමාව සපුරාලීමට අපොහොසත් විය. 2006 ජූනි මාසයේ පැවති එක්සත් ජාතීන්ගේ මැදිහත් වීමක් සහිත සමුළුවක් නයිජීරියාවට කලාපයෙන් ඉවත් වීමට ගිවිසුමකට පහසුකම් සලසන අතර නායකයින් දෙදෙනා ග්‍රීන්ට්‍රී ගිවිසුමට අත්සන් තැබූහ.[71] ඉවත් කර ගැනීම සහ පාලනය භාරදීම 2006 අගෝස්තු වන විට අවසන් විය.[72]2019 ජූලි මාසයේදී, කැමරූන් ඇතුළු රටවල් 37 ක එක්සත් ජාතීන්ගේ තානාපතිවරු, ෂින්ජියැන්ග් කලාපයේ උයිගුර්වරුන්ට චීනය සැලකීම ආරක්ෂා කරමින් UNHRC වෙත ඒකාබද්ධ ලිපියක් අත්සන් කළහ.[73]යුධ[සංස්කරණය]පෙළපාලියක් අතරතුර හමුදා