‍්‍රදර්ශන හෝ පෙරහැරවල් සඳහා යොදවනු ලැබූවන් විය හැකිය. එහෙත් බොහෝ විට වීදි නාට්‍යකරුවන්ට ගෙවීමක් නොකෙරෙන අතර, වීදියේ දී සිදු කරන කාසි එක්රැුස් කිරීමක් මගින් මුදල් උපයා ගනීි.වීදි නාට්‍යවලදී සරල ඇඳුම් හා භාණ්ඩ යොදා ගන්නා අතර, සාමාන්‍යයෙන් නාද තාක්ෂණය අඩුවෙන් යොදා ගනිමින්, නළුවන්ගේ හඬ හා ශරීර හැකියාවන් ඒ වෙනුවෙන් උපයෝගී කර ගනිති. ඒ අනුව නර්තනය, අභිරූපණය හා අත්තල හැඟීම් වඩාත් ජනප‍්‍රිය වේ. පේ‍්‍රක්ෂකයින් ආකර්ෂණය කර ගැනීම සඳහා එම ඉදිරිපත් කිරීම් ඉතා පැහැදිළිි, හඬ සහිත හා සරල ඒවා විය යුතුය.වීදි නාට්‍ය අනෙකුත් එළිමහන් රංගන, එනම්, පේ‍්‍රක්ෂකයින් වෙන් කොට තබන හා මුදල් අය කිරීම් සහිත උද්‍යාන රංගනවලින් වෙන් කොට හඳුනා ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. සමහර අවස්ථාවලදී වීදි නාට්‍ය පෙන්වීම සඳහා පාලනාධිකාරිය මගින් අවසර හෝ බලපත‍්‍ර ලබා ගත යුතුය.වීදි නාට්‍ය යනු පැරණිතම නාට්‍ය සම්ප‍්‍රදායකි. බොහෝමයක් ප‍්‍රධාන නාට්‍ය වර්ග මුල්කාලීනව වීදි නාට්‍ය ස්වරූපයෙන් පැවතුණු ඒවා විය. (උදාහරණ : දුක්ඛ:ප‍්‍රාප්තිය රඟ දක්වන ආගමික නාට්‍ය* වසර 100කට ඉහත විවිධ නාට්‍ය, සංගීත ශාලා හා විවිධ ප‍්‍රසංගවල සේවය කරමින් නළුවන් සිය ඡීවිකාව සපයා 