ැඩගැසුණි: ගෝල්ඩ් කෝස්ට්, අශාන්ති, උතුරු ප්‍රදේශ සහ බ්‍රිතාන්‍ය ටෝගෝලන්තය. මේවා පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලීය ජාතීන් තුළ ස්වාධීන ආධිපත්‍යයක් ලෙස ඒකාබද්ධ විය. 1957 මාර්තු 6 වන දින ඝානාව උප සහරා අප්‍රිකාවේ ස්වෛරීත්වය අත්කර ගත් පළමු රට බවට පත්විය.[15][16][17] ඝානාව පසුව යටත් විජිතකරණ ප්‍රයත්නයන් සහ පෑන්-අප්‍රිකානු ව්‍යාපාරය කෙරෙහි බලපෑවේය.[18]ඝානාව යනු භාෂාමය සහ ආගමික කණ්ඩායම් සහිත බහු වාර්ගික රටකි;[19] අකාන් විශාලතම ජනවාර්ගික කණ්ඩායම වන අතර, ඔවුන් බහුත්වයක් සමන්විත වේ. බොහෝ ඝානාවේ ක්‍රිස්තියානීන් (71.3%); පහෙන් එකක් පමණ මුස්ලිම් ය; දහවන පිළිවෙත සම්ප්‍රදායික ඇදහිලි හෝ ආගමක් වාර්තා නොකරයි. ඝානාව යනු රාජ්‍ය නායකයා සහ රජයේ ප්‍රධානියා වන ජනාධිපතිවරයෙකු විසින් නායකත්වය දෙන ඒකීය ව්‍යවස්ථාපිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයකි.[20] අප්‍රිකාවේ දේශපාලන ස්ථාවරත්වය සඳහා, ඝානාව අප්‍රිකානු පාලනයේ 2012 ඊබ්‍රාහිම් දර්ශකයේ 7 වන ස්ථානය සහ 2012 බිඳෙනසුලු රාජ්‍ය දර්ශකයේ 5 වැනි ස්ථානයට පත්විය. එය 1993 සිට මහාද්වීපයේ නිදහස් හා වඩාත්ම ස්ථාවර රජයක් ලෙස පවත්වා ගෙන යන අතර එය සෞඛ්‍ය ආරක්ෂණය, ආර්ථික වර්ධනය සහ මානව සංවර්ධනය සම්බන්ධයෙන් සාපේ