ාක්‍ය‍යක අනුක්ත කර්තෘ, කර්තෘ විභක්තිය ගනී. ඒ සමගම "විසින්" නිපාතය ද යෙදේ. මෙම වාක්‍යයේ සදනු 'ලබයි/සෑදෙයි'යන ආක්‍යාතයෙන් උක්ත වන්නේ පුටුව යන්නයි. වඩුවා විසින් යන්න මෙහි උක්ත නොවේ. එය'අනුක්ත කර්තෘ' වෙයි.    උදා: වඩුවා විසින් පුටුව සදනු ලබයි/සෑදෙයි.        අප විසින් මල් කඩනු ලැබේ/කැඩේ.        ගුරුවරුන් විසින් ශිෂ්‍යයෝ යහ මග යැවේ/යවනු ලැබේ.        අයියා සෑදූ සරුංගලය හැඩයි.        ළමයා මාමා ලවා අඹ කඩවයි.        ඔබ ගාලු යතොත් මමත් එමි.මෙම වාක්‍ය වල වඩුවා, අප, ගුරුවරුන්, අයියා, මාමා, ඔබ යන පද කර්තෘ විභක්තිය ගනියි.4. කරණ විභක්තියයම් ක්‍රියාවක් සඳහා කර්තෘට උපකාරී වන පද කරණ විභක්තිය ගනියි. මෙම විභක්තියෙන් "කරණකොට" ගෙන යන අරුත දෙයි.   උදා: මාමා කෙක්කෙන් අඹ කඩයි.        ගස් මල්වලින් පිරී තිබේ.        විදිලි බුබුළුවලින් තොරණ බබලයි මෙම වාක්‍ය වල කෙක්කෙන්, මල්වලින්, විදිලි බුබුළුවලින් යන පද කරණ විභක්තිය ගනියි.5. සම්ප්‍රදාන විභක්තියපැහැදි හැඟීමකින් යුතු යමක් ලබන්නා හඟවන පද සම්ප්‍රදාන විභක්තිය ගනියි. ඒ සමගම "පිණිස" හා "ට" නිපාත ද යෙදේ.    උදා: අපි සතුන්ට කරුණාව දක්වමු.        අම