   ව්ලැඩිමියර් ලෙනින් විසින් නායකත්වය සැපයූ බොල්ෂෙවික්වරු (වචනාර්ථය "බහුතරය") සහ ජූලියස් මාර්තෆ් විසින් නායකත්වය සැපයුනු මින්ෂෙවික්වරු (වචනාර්ථය සුළුතරය) අතර, එනම් පක්ෂයේ ප්‍රධාන නායකයන් දෙපළ අතර,  1903 න් ඇරඹී පැවති බෙදීම් මාලාව දරුණු අතට හැරෙමින් පැවතිණි. 1912 වන තුරු, කණ්ඩායම් දෙක  "RSDLP" නාමය යටතේ එකමුතුව පෙනී සිටියද, ලෙනින් හා මාර්තෆ් අතර සැලකිය යුතු පරස් පර විරෝධයන් ඉස්මතුව පක්ෂය දෙකඩ කලේ අවසන් වතාවටය. මින්ෂෙවික්වරු හා බොල්ෂෙවික්වරු අතර දේශපාලන ප්‍රමුඛතාව පිළිබඳ තරගය ඉන් ඉක්බිතිව ඇරඹිණි. මෙම කණ්ඩායම් එකිනෙකා හා සටන් වදින අතරතුරදීම, සාර් වරයා යළි බලයට ගෙන ඒමට තැත් දරන අයවළුන් තුල පොදු සතුරෙක්ද දුටහ. පෙබරවාරි විප්ලවයෙන් පසුව මින්ෂෙවික්වරු රුසියාවෙහි පාලනය නතු කොට ගෙන අන්තර්වාර රජයක් පිහිටවූහ.එනමුදු, ඔක්තෝම්බර් විප්ලවයෙන් (මෙය බොල්ෂෙවික් විප්ලවය ලෙසින්ද හැඳින්වෙයි) පසුව බොල්ෂෙවික්වරුන් විසින් බලය ලබා ගන්නා තුරු මෙය පැවතියේ මාස කිහිපයක් පමණි. අනෙකුත් සමාජවාදී පක්ෂ වලින් තමන් වෙන් කොට හඳුන්වනු වස්, බොල්ෂෙවික් පක්ෂය යළි නම් කෙරුණේ රුසියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ලෙසිණි.රුසියානු කොමියුනිස