යන් ලෙස හදුනාගෙන සිටින අය ”ය. එනම් මින් පෙර එකම මාර්ගයකට ගමන් කල විකාශන කලාවේ ප්‍රතිග්‍රාහකයන්ව සිටි කොටසය. අද ඔවුන් එසේ නොවන අතර ඔවුන් නිසා අද මහජනයා වඩාත් සත්‍ය,මවා පදමකට ලක්නොවූ,වැඩි හැකියාවන්ගෙන් යුත්ත කොටසක් බවට පත්ව ඇත.පුරවැසි පත්‍රකලාවේදයේ නිවරදිව නරත වීමට නම් ප්‍රාදේශිය රූපවාහනි ප්‍රවෘත්ති වලින් නයෝජනය නොවන කොට්ඨාස වලින් වාර්තා කරුවන් පල කල යුතුය. උ.දා - පහල ආදායම් කාන්තාවන්, සුළු ජනතාව සහ තරුණයන්, මෙසේ පවසන්නේ ටෙක්සාස්,සැන් ඇන්ටෝනයෝ  ට්‍රිනිටි විශ්ව විද්‍යාලයේ සංනිවේදන පිළිබඳව මහාචාර්ය රොබට් හවුස්කාය. මහජන සංනිවේදනය සදහා දැන් ජංගම දුරකථන වැනි නව මාධ්‍ය යොදා ගැනේ.  ජංගම දුරකථන හරහා වාර්තාකරණය පරිනාමය වී ඇති අතර වාර්තා කිරීමේ බලය මහජනනායට පවරයි. පුවත් ආයතන පිහිටුවන අයටද එය අඩු වියදමකි. ජංගම දුරකථන හරහා පුවත් සපයන කුඩා ආයතනයක් ශ්‍රී ලංකාවේ  “ ජැස්මින් නවිස් ” දැක්විය හැක. 2004 දී ඉන්දුනිසියාවේ බන්දා ආචේ සුනාමිය ඇතිවූ අවස්ථාවේ එයට මුහුණ දුන් කෙනෙකුගේ පටිගත කල දර්ශනයක් සියලු රූපවාහනි නාලිකාවල විකාශනය විය. මෙය පුරවැසි ජනමාධ්‍ය වේදයේ උදාහරණයක. 2008 දී සමිපූර්ණයෙන් පුරවැසි පත්‍ර