න්තර ආශ්‍රිත ශ්‍රී ලංකා නීති[සංස්කරණය]1907 වන ආඥා පනත1953 වන සත්ව හා වෘක්‍ෂලතා පනත1992 පතල් හා කැණීම් පනත1991 සම්පත් කළමනාකරණ පනත1993 ජෛව ආරක්‍ෂණ පනත1907 වන ආඥා පනත[සංස්කරණය]1907 වන ආඥා පනතේ ප්‍රධාන අරමුණ වැසි වනාන්තර ආරක්‍ෂා කිරීමයි.පනතේ 7 වන වගන්තිය අනූව රක්‍ෂිත වනාන්තර තුළ සත්ව දඩයම එළිපෙහෙළි කිරීම් මෙන්ම අනවසර ඇතුළුවීම්ද තහනම් කර ඇත. 1995 දී මීට කළ සංශෝධනයෙන්  වඳවී යන සතුන් සංරක්‍ෂණය , පස සෝදායාම වැළැක්වීම හා ස්වාභාවික විපත් වලින් ආරක්‍ෂාවීම පිළිබඳ විශේෂයෙන් අවධානය යොමු කර ඇත. වනාන්තර රැකීම සම්බන්ධයෙන් පවතින අන්තර් ජාතික මූලධර්ම[සංස්කරණය]වනාන්තර රැකීම සම්බන්ධයෙන් සියලුදෙනා ඇපකැපවීමවනාන්තර සංරක්‍ෂණය සංවර්ධනයෙන් වෙන් කළ නොහැකි කොටසක්වීමතිරසාර සංවර්ධනයවනාන්තර විනාශ නොකිරීමේ යුතුකමදූෂකයා විසින් වන්දි නොගෙවීමේ යුතුකමනිවාරණ මූලධර්මයපරම්පරා තුළ හා පරම්පරා අතර සාධාරණත්වයපාරිසරික අයිතීන් හා මානව අයිතීන් සමාන වීමසංවර්ධනයවීමට ඇති අයිතිය සමාන වීමමහජන සහභාගීත්වය හා පොදු භාර සිද්ධාන්තයජාන විවිධත්වය[සංස්කරණය]වනාන්තර ආශ්‍රිතව දක්නට ලැබෙන තවත් වැදගත් ලක්‍ෂණයක් වනුයේ ජාන ව