ධිකරණ බලය පිළිබඳ වගකිව යුතු අමාත්‍යයවරයාද විය. ආර්ථිකයේ ප්‍රධාන රුකුල ලෙස පන්සල් පිහිටවූවේය. ඒවායේ පන්සල් ලෙස පුද පූජා පැවැත්වූවා පමණක් නොව රටට එන සම්පත් එකතු කිරීමට සහ ගබඩා කිරීමටද වගකීමක් තිබුණු අතර මහජනයාට ධාන්‍ය සහ භාණ්ඩ බෙදාහැරීමට නියෝජිතයන් සිටියහ.ආර්ථිකයෙන් වැඩි කොටසක් මධ්‍යගතව සංවිධානය කරනු ලැබූ අතර නීතිමතින් පාලනය කරනු ලැබුවේය.ඉපැරණි ඊජීප්තුවන් මෑතක් වනතුරු කාසි වර්ග භාවිතා නොකලහ. නමුත් ඔවුන්ගේ ගනුදෙනු සඳහා වෙනත් වර්ගයක මුදල් හෙවත් සම්මත ධාන්‍ය සහ ඩෙබෙන් ගොඩවල් වල බර දල වශයෙන් ග්‍රෑම් 91 රිදී හෝ තඹ යොදාගෙන පොදු භාගයක් පිහිටවමින් මැනගත්හ. සේවකයන්ට ධාන්‍ය වලින් ගෙවීම් කරන ලදී. සුළු සේවකයින් මසකට ධාන්‍ය කිලෝග්‍රෑම් 200 පමණ උපයන ලදී. රට තුළ භාණ්ඩ සඳහා නියමිත මිලක් නියම කරන ලදී. වෙළඳාම් කිරීමට පහසුකම් සලසන ලද අතර ඒවායේ මිල සටහන් කරන ලදී. උදාහරණයක් ලෙස කමිසයක මිල තඹ ඩෙබෙන් 5 ක් විය. එළදෙනෙකුගේ මිල ඩෙබෙන් 140 ක්ය. නිශ්චිත මිල ලැයිස්තුවට අනුව ධාන්‍ය වෙනත් භාණ්ඩ සමග හුවමාරු කිරීමට හැකියාව තිබුණි. බු.ව.5 වන සියවස තුළ විදේශ වලින් ඊජිප්තුවට කාසි මුදල් හඳුන්වා දෙනු ලැබිණි. මුලදී සත්‍ය මුද