කුත් අප්‍රිකානු රටවල, නිදහස ලැබීමෙන් පසු, ජනතාව යුරෝපීයයන් පලවා හැරිය නමුත්, අයිවරි කෝස්ට්හි, ඔවුන් ගලා ආහ. ප්‍රංශ ප්‍රජාව නිදහසට පෙර 30,000 සිට 1980 දී 60,000 දක්වා වර්ධනය විය, ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙක් ගුරුවරුන්, කළමනාකරුවන් සහ උපදේශකයින් විය.[53] වසර 20ක් තිස්සේ ආර්ථිකය 10%කට ආසන්න වාර්ෂික වර්ධන වේගයක් පවත්වා ගෙන ගියේය - අප්‍රිකාවේ තෙල් අපනයනය නොකරන රටවල ඉහළම අගයයි.හවුෆෝට්-බොයිග්නි පරිපාලනය[සංස්කරණය]හවුෆෝට්-බොයිග්නි ගේ ඒක-පක්ෂ පාලනය දේශපාලන තරඟයට සුදුසු නොවීය. 2000 දී අයිවරි කෝස්ට් හි ජනාධිපති බවට පත් වන ලෝරන්ට් ගබග්බෝට 1980 ගණන් වලදී රටින් පලා යාමට සිදු වූයේ ඔහු ෆ්‍රන්ට් පොපුලෙයාර් අයිවෝරියන් පිහිටුවීමෙන් හවුෆෝට්-බොයිග්නි ගේ කෝපයට හේතු වූ පසුවය.[54] හවුෆෝට්-බොයිග්නි ජනතාව වෙත ඔහුගේ පුළුල් ආයාචනය මත පදනම් වූ අතර, ඔවුන් ඔහුව තෝරා පත් කර ගත්තේය. මහා පරිමාණ ව්‍යාපෘති සංවර්ධනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඔහු අවධාරණය කිරීම නිසා ඔහු විවේචනයට ලක් විය.ඔහුගේ උපන් ගම්මානය වන යමුසූක්රෝ නව දේශපාලන අගනුවර බවට පරිවර්තනය කිරීම සඳහා වැය කළ ඩොලර් මිලියන ගණන නාස්ති වූ බව බොහෝ දෙනෙකුට හැඟී ගියේය. තවත් සමහරු රටේ