පදවිම සඳහා කැමරාව ඉතා සෙමින් මාරැ කරන ලදී. එම නිසා සාමාන්‍ය තත්පරයට රාමු 16 කදී ප්‍රක්‍ෂේපණය කරන විට දර්ශණය ඉතා වේගයෙන් ගමන් කරන ආකාරය දිස් විය. සෙසිල් හෙප්වර්ත් මෙහි විරුද්ධ බලපෑම “ද ඉන්දියන් චෙප්” හා “ද සෙඩ්ලිට්ස් පවුඩර්” (1901) සිනමා චිත්‍රපට නිපදවීමට යොදා ගන්නා ලදී. එහිදී රතු ඉන්දියානු නාවිකයින් සිරි සිරි හඬ නඟන උදරයට යොදා ගන්නා ඹෟෂධ ගොඩක් ආහාරයට ගනී. එය උදරය දීර්ඝ ලෙස විශාල වීමට හේතු වේ. ඔහු බැලුමක් ආකාරයෙන් වටේට පැණීම කැමරාව තත්පරයට රාමු 16 කට වඩා වේගවත්ව කරකැවීම මඟින් පෙන්නුම් කරන ලදී. “මන්ද චලිතය” නමින් හඳුන්වනු ලබන්නේ මෙම බලපෑමයි.1906 සිට 1914 කාලවකවානුව - සිනමා ඉතිහාසය සජීවීකරණය භාවිතය[සංස්කරණය]තනි රූපරාමුවක සජීවිකරණය පළමු වරට භාවිතා වුයේ 1907 දී එඞ්වින් .එස් . පෝටර් ගේ ‘ද ටෙඩි බෙයාර්ස් ’ සහ ජේ. සුටුවර්ට් බැලැක්ටන්ගේ ‘වර්ක් මේඞ් ඊස් ’ යන සිනමා පටවලය. පසුව ටික කලක් ඇතුළත යුරෝපය තුළ මෙම ක‍්‍රමවේදය ව්‍යාප්ත විය. ‘පාතේ සමාගම අනුරු භාවිතයෙන් සජීවීකරණ කටයුතු කිරීමට සමත් විය. මෙම සජීවීකරණ කටයුතු ඔවුන් 1908 දී නිපද වූ ‘ස්කොල්ප්චර් මොඩර්න් ’ නම් චිත‍්‍රපටයේ දැක ගත හැකිවිය. ප්‍රංශ