ත‍රේ ගල් උණූවනවා		 හේමාගමේ කම්මලේ මිටියෙන් වැඩ		 ‍හේමාජල බොර දියෙන් පණ රැකුණා		 හේමාමෙතුන් පදේ ගිරයට කිව්වා		 හේමාතල මල් කවි[සංස්කරණය]සඳ විලසින් සඳ මඩල ලෙසින් එම රැස් විලසින් මල් වට	 දිලෙනාදඹ ගෙතුමෙන් මුතු පබලු පෙලින් පෙළ කිනිති බරින් මල් වට	 දිලෙනානද කරමින් වීණාව නදින් බිඟුරොන් ගනිමින් ගුවනේ	 තිබුනාසොඳ රුවනින් තලමල මෙලෙසින් සක්වල සතොසින් ඒ මල	 පිපුනාලෙල දෙමිනේ මල උඩු ගුවනේ මුතු කුඩ ලෙසිනේ සුළඟට වැනුනේසොඳ ලෙසිනේ මිනි වර්ණ ලෙසේ ඈතට පෙනුනෙ රන්කොත ලෙසිනේ අප තොසිනේ මල දැක නෙතිනේ සිත පිරිය වුණේ නිම්නැති ලෙසිනේමෙම ලෙසිනේ තල මල පිපුනේ සකි විය සකිනේ සොඳ ගල මුදුනේඋඩැක්කි කවි[සංස්කරණය]‍පෙර බුදු මඟුලට ගැසූඋඩැක්කියඒ බුදු මඟුල‍ට ගැසූඋඩැක්කියසතර වරම් සැමටා දෙවි   සක්කියගුරුනි දෙවන් මට බුද්ද   උඩැක්කිය❗ජන ගී වල නිර්මාණාත්මක ලක්ෂණ❗ශ්‍රැති ගෝචර රිද්මයක් ඔස්සෙ රස උත්පාදනය කිරීම.සෞන්දර්යාත්මක චින්තනය ප්‍රකාශයට පත් වීම.ගැමි වහරේ අපූර්වාලංකාර භාවිතයන් සහිත වීම.ජන දිවියෙ හා පරිසරයේ රිද්මය අව්‍යාජව ගැබ්කර තිබීම.ගැමියන්ට හුරු පුරුදු උපමා, රූපක භාවිතයෙන් ව්‍යංග්‍යර