් ඇති  ඓතිහාසික මූලාශ්‍රායන් සහ අනෙකුත් සාධක අඩංගු වේ. ඉතිහාසඥයින් විසින් ඔවුන්ගේ කාර්යයන් සඳහා නිරන්තරයෙන් භාවිතා කරන බාහිර විචාරණය, අභ්‍යන්තර විචාරණය සහ ඒවායේ සංකලනය යන ශීර්ෂයන් යටතේ ඇති විවිධ ඓතිහාසික මාර්ගෝපදේශයන් මෙහි ඇත.මෙයට වඩා අඩු විචාරණය සහ ඉන්ද්‍රියන් මුල් වූ විචාරණය අඩංගු වේ.කෙසේ නමුත් ඒකකයන් වෙනස් වනුයේ මාතෘකාව සහ පර්යේෂකයා පදනම් කරගෙනයි, පහත සංකල්පයන්හි ඇත්තේ විධිමත් ඓතිහාසික පර්යේෂණයක ඇති කොටස්ය: [13]ආරම්භක දිනය හදුනා ගැනීමස්ථානගත කිරීමේ සාධකකර්තෘත්වය හදුනා ගැනීමදත්ත විශ්ලේෂණයසම්පූර්ණත්වය හදුනා ගැනීමවිශ්වසනීයත්වය ආරෝපණය කිරීමපර්යේෂණය කිරීමේ ක්‍රමපර්යේෂණ ක්‍රියාවලියේ අරමුණ වන්නේ නව දැනුම බිහි කිරීම හෝ යම් මාතෘකාවක් හෝ ප්‍රශ්නයක් පිළිබද අවබෝධය වැඩිදියුණු කිරීමයි. මෙම ක්‍රියාවලිය ආකාර තුනකින් සිදුවේ.ගවේෂණාත්මක පර්යේෂණ, යම් ප්‍රශ්නයක් හෝ ගැටලුවක් හදුනාගැනීම සහ අර්ථ දැක්වීම සදහා උදව් වේ.අර්ථකාරි පර්යේෂණ, යම් ප්‍රශ්නයක් හෝ ගැටලුවක් සදහා න්‍යායන් අත්හදා බැලීම සහ පිළිතුරු යෝජනා කිරීම.අනුභාවික පර්යේෂණ, යම් පිළිතුරක් සදහා එහි ශක්‍යතාව අනුභාවික සාක්ෂි මගින් අත්හදා බැලීම