ටබූන් ස්නායු කාරකයට පසුව සොයාගැණුනු මෙම සංයෝගය, එහි සොයා ගත් තැනැත්තන් සතර දෙනාට ගරු කරනු වස් නම් කර ඇත: ෂ්රාඩර්, ඇස්බ්‍රොස්, රුයිඩිගර් සහ  වැන් ඩ ලින්ඩර්. [5]අවියක් ලෙසින් භාවිතය[සංස්කරණය]1939 වසරෙහි මැද භාගය වන විට, කාරකය සඳහා වන සූත්‍රය,  ජර්මානු හමුදා අවි කාර්යාලයෙහි, රසායනික යුධ කටයුතු අංශය වෙත යොමු කරන ලද අතර, යුධ සමයෙහි භාවිතය සඳහා එය තොග නිෂ්පාදනය කළ යුතු බවට එම අංශය විසින් නියෝග නිකුත් කෙරිණී. නියාමක පිරියතයන් කිහිපයක් තැනුනු අතර, දෙවන ලෝක යුද්ධය කෙළවර වන විට,  අධි-නිෂ්පාදන පහසුකමක් තැනෙමින් පැවතුණි (අවසන්ව නොතිබුණි). නාසි ජර්මනිය විසින් සිදු කල සම්පූර්ණ සාරින් නිෂ්පාදනය 500 කිග්‍රෑ සිට 10 ටොන් දක්වා වූ බවට ඇස්තමේන්තු කර ඇත. [6] සාරින්, ටබූන් සහ  සෝමාන් කාලතුවක්කු උණ්ඩ වලට ඇතුළත් කර තිබුණද, ජර්මනිය විසින්,  මිත්‍ර හමුදා ඉලක්ක වෙතට කිසිවිටෙක, ස්නායු කාරක භාවිතා නොකිරිණි.M134 සාරින් පොකුරු-බෝම්බ (1960 ගණන් වලදී) පෙන්වන, එ.ජ.  හොනස්ට් ජෝන් මිසයිල අවිශීර්ෂයෙහි හරස්කඩක්1950 ගණන් (මුල් භාගය): සම්මත රසායනික අවියක් ලෙසින්,  නේටෝ සංවිධානය විසින් සාරින් තෝරා ගන්නා ලද අතර, එසෝසස සහ