මැයි 26 දින කියා සිටියාය. (ඇත්ත වශයෙන්ම කැරැල්ල ආරම්භ වූයේ දින 3 කට පෙරයි) එම ප්‍රකාශය ජනතාවට කිසියම් හැඟීමක් දුන්නේය. කැරලිවල පසු බිමේ සිටියේ දෙමළ පිරිස්ය යන්නයි ඒ. ක්ෂණයකින් කලහකාරීන් කොළඹ දී සහ ආසන්න නගර වලදී දෙමළ පිරිස්වලට පහර දුන්හ. කඩ සාප්පු ගිනිබත් කළහ. නැතහොත් කොල්ල කෑහ. දෙමළ පිරිස් කාන්තා ගුරුවරියකගේ පියයුරු කපා ඇය ඝාතනය කළා යැයි පානදුරේ දූෂ්‍යමාන ආරංචියක් පැතිරී ගියේය. මීට පළිගැනිමක් වශයෙන් සිංහලයෝ හින්දු කෝවිලක් ගිණිබත් කිරීමට තැත් කළහ. එය ව්‍යර්ථ වූ තැන ඔවුන් කළේ එහි පූජක තැන එළියට ඇද පණ පිටින් පිළිස්සීමයි. කළහකාරීහු කොළඹ පුරා ඇවිදිමින් දෙමළ අය කවුදැයි සෙවූහ. දෙමළ මිනිසුන් හඳුනා ගැනීමේ සාමාන්‍ය ක්‍රමය වූයේ මොවුන් කලිසමට උඩින් කමීසය ඇඳීම හෝ කන් සිදුරු කර තිබීමයි. ඒවා දෙමළ ජනතාවගේ සාමාන්‍ය පුරුද්දකි. සිංහල පත්‍රයක් කියවීමට නොහැකි අයට පහර දුන්හ. නැතහොත් මරණයට පත් කළහ. (ඉංග්‍රීසියෙන් පමණක් අධ්‍යාපනය ලද සිංහලයන්ද මෙම ඉරණමට ගොදුරු වූහ)කළහකාරී පිරිස්වල එක් උපක්‍රමයක් වූයේ පොලිස් නිලධාරීන් ලෙස වෙස්වලා ගැනීමයි. එසේ කොට ඔවුන් කළේ ආරක්ෂාව පතා පොලිස් ස්ථානවලට යන ලෙස දෙමළ ජනතාවට දැනු