රා සහ මසාවා හි නාගරික පහසුකම් සැපයීම ද අධීක්ෂණය කළ අතර, බොහෝ එරිත්‍රියානුවන් රාජ්‍ය සේවයේ, විශේෂයෙන් පොලිස් සහ පොදු වැඩ දෙපාර්තමේන්තු වල සේවයේ යොදවා ඇත.[86] ලිබියාවේ ඉතාලි-තුර්කි යුද්ධයේදී මෙන්ම පළමු සහ දෙවන ඉතාලි-අබිසීනියානු යුද්ධවලදීද සේවය කළ එරිත්‍රියානුවන් දහස් ගණනක් එකවර හමුදාවට බඳවා ගන්නා ලදී.මීට අමතරව, ඉතාලි එරිත්‍රියා පරිපාලනය බොත්තම්, ඉවුම් පිහුම් තෙල්, පැස්ටා, ඉදිකිරීම් ද්‍රව්‍ය, ඇසුරුම් මස්, දුම්කොළ, සැඟවීම සහ අනෙකුත් ගෘහ භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය කරන නව කර්මාන්තශාලා ගණනාවක් විවෘත කරන ලදී. 1939 දී, ආසන්න වශයෙන් කම්හල් 2,198 ක් තිබූ අතර බොහෝ සේවකයින් එරිත්‍රියානු පුරවැසියන් විය. කර්මාන්ත පිහිටුවීම ද නගරවල පදිංචි ඉතාලි ජාතිකයින් සහ එරිත්‍රියානුවන් සංඛ්‍යාවේ වැඩි වීමක් ඇති කළේය. භූමියේ පදිංචිව සිටින ඉතාලියානුවන් සංඛ්‍යාව වසර පහක් තුළ 4,600 සිට 75,000 දක්වා වැඩි විය. සහ කර්මාන්තවල එරිත්‍රියානුවන් සම්බන්ධ වීමත් සමඟ වෙළඳාම සහ පලතුරු වගාව ජාතිය පුරා ව්‍යාප්ත වූ අතර සමහර වතු එරිත්‍රියානුවන් සතු විය.[87]1922 දී බෙනිටෝ මුසෝලිනි ඉතාලියේ බලයට පත්වීමත් සමඟ ඉතාලි එරිත්‍රියාවේ යටත් විජිත ආන්ඩුවේ ව