බව්තීස්ම වූ ආගමට හැරුණු අයව නැවත බව්තීස්ම කිරීමේ පුරුද්දට යොමු දක්වමින් “නැවත බව්තීස්ම වන තැනැත්තා” යන අර්ථය ඇති ඇනබැප්තිස්ට් යන නාමය ඔවුන්ට ලබා දී ඇත.  බව්තීස්ම අපේක්ෂකයින්ට තමන්ගේ ඇදහිල්ල පිළිබඳ පාපොච්චාරණයක් කිරීමට හැකි වන අතර ළදරුවන්ගේ බව්තීස්මය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.  මෙම ව්‍යාපාරයේ මුල් සාමාජිකයන් ඇනබැප්තිස්ට් යන නම පිළිගත්තේ නැත. ළදරු බව්තීස්මය ශුද්ධ ලියවිල්ලට පටහැනි හා ශුන්‍ය වූ බැවින් ඇදහිලිවන්තයන් බව්තීස්ම කිරීම නැවත බව්තීස්මය නොව ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන්ගේ පළමු සැබෑ බව්තීස්මය බව කියා සිටියේය.  බව්තීස්මයේ ස්වභාවය සහ වෙනත් කාරණා පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අදහස්වල ප්‍රතිපලයක් ලෙස, 16 වන සියවසේදී සහ 17 වන දින දක්වා මහේස්ත්‍රාත්රෙපරමාදු භක්තිකයන් සහ කතෝලිකයන් විසින් ඇනබැප්තිස්තවරුන්ට දැඩි ලෙස පීඩා කරනු ලැබීය. බොහෝ ඇනබැප්තිස්තවරු දේශනය පිළිබඳ වචනානුසාරයෙන් අර්ථ නිරූපණය කළ අතර  දිවුරුම් දීම, යුද්ධ  ක්‍රියාමාර්ගවලට සහභාගී වීම සහ සිවිල් රජයට සහභාගී වීම වළක්වා ඇති සමහර වැදගත් රැඩිකල් ප්‍රතිසංස්කරණ දේවධර්මවාදීන් වූයේ ජෝන් ලයිඩන්, තෝමස් මුන්ට්සර්, කැස්පර් ෂ්වෙන්ක්ෆෙල්ඩ්, සෙබස්තියන් ෆ්‍රෑන්ක්, මෙනෝ සයිමන්ස්