Station Soestduinen

Station Soestduinen is een voormalig spoorwegstation en gemeentelijk monument aan de Centraalspoorweg (spoorlijn Utrecht – Amersfoort – Zwolle) in de gemeente Soest ter hoogte van de buurtschap Soestduinen.

Het station, van het Standaardtype NCS 2e klasse, werd geopend op 20 augustus 1863. Dit station bediende in die tijd het hele dorp Soest, omdat de spoorweg door het dorp en het daaraan gelegen station Soest nog niet bestonden. In 1910 werd dit gebouw dusdanig uitgebreid dat van een nieuw stationsgebouw sprake is. Dat gebouw staat er nog steeds. De plaatsnaamverkorting is Sdn.

Mede omdat dit enigszins afgelegen station weinig werd gebruikt, werd het op 24 mei 1998 gesloten, ten gunste van een verbeterde dienstregeling op de spoorlijn Utrecht - Amersfoort. Het stationsgebouw is intact gebleven, maar de perrons en het meubilair van het gebouw zijn verwijderd. Het gebouw werd in maart 2008 te koop aangeboden en wordt sindsdien particulier bewoond. In 2015 is er een Italiaans restaurant gevestigd.


Pietro Guarneri

Pietro Guarneri (Cremona, 14 april 1695 - Venetië, 4 april 1762), ook wel "Pietro da Venezia" genoemd, was een Italiaans vioolbouwer uit de vioolbouwersfamilie Guarneri.

Pietro Guarneri was de zoon van Giuseppe Giovanni Guarneri.

Hij verliet Cremona in 1717 en vestigde zich in Venetië. Daar versmolt hij de Cremonese en de Venetiaanse vioolbouwtechniek, en werkte vermoedelijk samen met Domenico Montagnana en Tononi. Zijn eerste bekende instrumenten uit Venetië dateren uit 1730. Slechts enkele van zijn instrumenten zijn bewaard gebleven. Zij zijn even kostbaar als die van zijn vader en oom.

Een door Pietro gebouwde cello werd bespeeld door celliste Beatrice Harrison.


Philipp von Hellingrath

Philipp von Hellingrath (München, 22 februari 1862 – aldaar op 13 december 1939), was een Duits officier die in het Beierse leger diende. Hij werd generaal bij de cavalerie.

Deze zoon van luitenant-generaal Friedrich von Hellingrath, een Beierse kamerheer, en Luise von Brand zu Neidstein trad als 18-jarige toe tot het Ie Zware Regiment Cavalerie "Prinz Karl von Bayern", de dragonders. In 1896 huwde hij Mathilde Reisner Freiin von Lichternstern. Het echtpaar had een zoon en een dochter.

In 1892 was de jonge luitenant v. Hellingrath enige tijd "Hofkavalier" van Prins Karl Theodor Herzog in Bayern. Philipp von Hellingrath trad in 1902 toe tot de Beierse Generale Staf. Vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog was kolonel v. Hellingrath tot generaal bevorderd. Hij had het commando over het VIe Beierse cavaleriecorps in Regensburg. De generaal-majoor von Hellingrath kreeg opdracht om als inspecteur van het VIe Leger onder kroonprins Rupprecht van Beieren de verbindingen te organiseren. Na drie maanden werd hij bevorderd tot luitenant-generaal en verbindingsofficier op het Duitse hoofdkwartier in Charleville-Mézières. Daar behoorde hij tot de staf van de Duitse "Oberste Kriegsherr" keizer Wilhelm II. In 1915 werd von Hellingrath aan het Oostfront de opvolger van Generaal Otto von Stetten als bevelhebber van de Beierse cavalerie aan het Russische front. Hij onderscheidde zich als een van de bekwaamste cavaleristen in de Eerste Wereldoorlog. Anders dan aan het statische westelijke front met zijn loopgraven en machinegeweren kon de cavalerie in de uitgestrekte vlakten van Rusland nog wél opereren. In 1915 won hij bij Schaulen het ridderkruis van de Militaire Max Jozef-Orde. Voor zijn standvastigheid in de zware gevechten tegen een Russische overmacht aan de rivier de Stochod tussen Toboly en Sedlischtsche ontving Philipp von Hellingrath het zelden toegekende commandeurskruis van de Militaire Max Joseph-Orde.

In december 1916, toen de oorlog voor Duitsland en de centrale mogendheden nog te winnen leek, werd Philipp von Hellingrath teruggeroepen naar München. De militairen hadden tegen deze tijd de macht in Duitsland stevig in handen, de keizer en de politici lieten het initiatief over aan de kaste van officieren. Zo werd niet een burger maar een militair verantwoordelijk voor het Beierse leger.

Als opvolger van de Beierse minister van Oorlog Otto Kreß von Kressenstein vertegenwoordigde hij zijn land ook bij de rijksregering in Berlijn. De Beierse koning en zijn regering werden in november 1918 gedwongen af te treden. Op 25 november 1918 werd generaal von Hellingrath gepensioneerd. Na de val van de Beierse monarchie trok Philipp von Hellingrath zich uit het openbare leven terug.


Crone of War

Crone of War is een muziekalbum van de Nederlandse pagan-folkband Omnia, dat in 2004 uitkwam.

De muziek op dit album is gericht op de Keltische mythologie, bijvoorbeeld het Mabonfeest en goden als Cernunnos en Taranis.


Waar is het huis van mijn vriend?

Waar is het huis van mijn vriend? (Perzisch: دوست کجاست؟, "Khane-ye Doust Kodjast?") is een Iraanse dramafilm uit 1987 onder regie van Abbas Kiarostami.


En het leven gaat door

En het leven gaat door (Perzisch: زندگی و دیگر هیچ, "Zendegi va digar hich") is een Iraanse dramafilm uit 1991 onder regie van Abbas Kiarostami.


Selenops trifidus

Selenops trifidus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Selenopidae.

Het dier komt alleen voor op Navassa.

Het dier behoort tot het geslacht "Selenops". De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Elizabeth Bangs Bryant.


Stay Awake

Stay Awake is een nummer van de Britse artiest Example van zijn album "Playing in the Shadows". De single kwam uit op 28 augustus 2011.


Cephalotus

Cephalotus is een geslacht van de familie "Cephalotaceae". De enige plant uit dit geslacht en ook de familie is de Australische bekerplant ("Cephalotus follicularis"). Dit is een tweezaadlobbige en vleesetende plant.


Matteuccia

Matteuccia is een geslacht van varens uit de bolletjesvarenfamilie ("Onocleaceae") . Het geslacht bestaat uit twee (of drie) soorten.

Het zijn varens van gematigde streken. De struisvaren ("Matteuccia struthiopteris") komt ook in België en Nederland in het wild voor.


Della Reese

Della Reese, artiestennaam van Delloreese Patricia Early (Detroit (Michigan), 6 juli 1931 – Los Angeles, 19 november 2017), was een Amerikaans actrice en zangeres.
Ze begon haar carrière aan het einde van de jaren vijftig als jazzzangeres. Later legde Reese zich toe op het acteren. Ze is bekend door haar rol van het personage "Tess", de engel in de televisieserie "Touched by an Angel". Reese was ook een erkende predikant van de "Understanding Principles for Better Living Church" in Los Angeles. Ze was van afkomst half Afro-Amerikaans en half Cherokee indiaanse.


Skvitsj Minsk

FK Skvitsj Minsk (Wit-Russisch: ФК Сквіч Менск) (Lakamatyu Minsk) is een Wit-Russische voetbalclub uit de hoofdstad Minsk.

Als "FK Skvitsj Minsk" werd de club in 2000 opgericht. In 2001 nam de club de naam "Lokomotiv Minsk". De club promoveerde in 2002 naar de Opperste Liga, hoogste klasse, maar degradeerde onmiddellijk terug naar de tweede divisie. Daar dwong de club dan weer promotie af, na twee seizoenen degradeerde Lokomotiv opnieuw. In 2008 trad de club opnieuw in de hoogste klasse aan, weer voor één seizoen. In 2009 werd de oude naam weer aangenomen.


Maasbrug bij Gennep

De Maasbrug bij Gennep is de verkeersbrug over de Maas die Gennep met de weg naar Boxmeer en Cuijk verbindt sinds 1955. De brug is onderdeel van de N264. De oorspronkelijke Maasbrug werd in 1873 aangelegd als spoorbrug en maakte deel uit van het Duits Lijntje.

De brug is een vakwerkbrug met vijf overspanningen van ieder circa 62 meter, die over het zomerbed gaan. Het rijdek heeft een niet-meedragend betondek en bestaat verder voornamelijk uit ijzer en staal. Daarnaast heeft de hoofdligger een zogenaamd hoedprofiel. De totale lengte is 313 meter met een breedte van 11 meter. Naast de huidige verkeersbrug heeft een spoorbrug gelegen.


Drin

De Drin (Albanees: "Drin", bepaalde vorm "Drini"; Servisch: Дрим, "Drim") is een rivier op de Balkan. Het is de voornaamste rivier van Albanië, die in het noordoosten van het land bij Kukës ontstaat uit de samenvloeiing van twee bronrivieren: de Witte Drin en de Zwarte Drin. De Zwarte Drin is de langste van beide. Het totale stroomgebied van de Drin meet 11.756 km².

De Witte Drin (Albanees: "Drini i Bardhë"; Servisch: Бели Дрим; "Beli Drim") is 134 km lang, waarvan 19 km in Albanië. Ze ontspringt in Kosovo op de zuidelijke hellingen van de berg Žljeb ten noorden van de stad Peć. Het stroomgebied van de Witte Drin in Kosovo bedraagt 4360 km². De Witte Drin heeft een stroomgebied van 604 km².

De Zwarte Drin (Albanees: "Drini i Zi"; Macedonisch: Црн Дрим; "Crn Drim") is 149 km lang, ontspringt uit het Meer van Ohrid bij Struga in Noord-Macedonië en loopt vervolgens in noordelijke richting. Na ongeveer 50 kilometer stroomt de rivier ten westen van Debar Albanië binnen.

De Drin loopt in Albanië vrijwel onafgebroken door stuwmeren. Het Fierzëmeer ("Liqeni i Fierzës", 72,5 km²) wordt door beide bronrivieren gevoed: de monding van de Witte Drin in dit meer ligt in Kosovo. Het is het grootste stuwmeer van Albanië. Verder stroomafwaarts ligt het Komanmeer, waarover de ferry vaart die het afgelegen bergdistrict Tropojë met de rest van het land verbindt. Net daarachter ligt het Vau i Dejësmeer.

De Drin bereikt de zee langs twee wegen: als de kustvlakte is bereikt, splitst de rivier zich sinds 1858 in de noordelijke Grote Drin ("Drini i Madh") en de zuidelijke Kleine Drin ("Drini i Lezhës"). De Kleine Drin, de oorspronkelijke stroom, mondt even ten westen van de stad Lezhë via de lagunes van het Natuurreservaat Kune-Vain direct uit in de Adriatische Zee, die hier de Dringolf heet ("Gjiri i Drinit"). De hoofdstroom verenigt zich bij de stad Shkodër met de Bunë (Servisch: "Bojana"), die kort daarvoor het Meer van Shkodër heeft verlaten. Onder die naam bereikt de noordelijke stroom 32 km later eveneens de Dringolf.


Station Deventer Colmschate

Station Deventer Colmschate is een voorstadshalte van de Nederlandse stad Deventer (provincie Overijssel) aan de spoorlijn van Deventer naar Almelo.

Het station ligt middenin stadsdeel Colmschate aan de zuidelijke rand van de wijk Het Oostrik, ten westen van het ingesloten dorpje Colmschate en ten noordoosten van sportcentrum en ijsbaan De Scheg. Direct naast het station bevond zich in de Oostriklaan een belangrijke spoorwegovergang die in 2019 werd vervangen door een tunnel. Het station is tegelijkertijd geheel vernieuwd.

Ongeveer op dezelfde locatie lag tussen 1 september 1888 en 15 mei 1933 ook een "station Colmschate". Het oude station Colmschate was van het Standaardtype KNLS, dit werd voor diverse spoorwegstations gebruikt in de jaren 80 van de 19e eeuw. De architect was Karel van Brederode. Het stationstype is in drie soorten ingedeeld, waarbij dit station viel binnen het type "KNLS 3e klasse".


Station Koudum-Molkwerum

Station Koudum-Molkwerum ("Molkwar") is gelegen nabij de Friese dorpen Koudum en Molkwerum. Het station gelegen aan de spoorlijn van Leeuwarden naar Stavoren werd geopend op 8 november 1885 en op 15 mei 1938 gesloten. Het werd op 1 juni 1940 echter heropend.

Het uit 1883 stammende gebouwtje werd in 1958 gesloopt en vervangen door een standaardgebouw van het type Velsen-Zeeweg. Dit gebouw werd als laatste stationsgebouw aan deze lijn in 1991 gesloopt en vervangen door een abri. De spoorlijn wordt geëxploiteerd door Arriva.


Station Scheveningen

Station Scheveningen was een spoorwegstation in Scheveningen en eindpunt van de Hofpleinlijn. Het station heeft dienstgedaan van 1 mei 1907 tot 4 oktober 1953 en had oorspronkelijk de naam Scheveningen Kurhaus.

Station Scheveningen was gelegen aan de Gevers Deynootweg in Scheveningen en lag daarmee dicht bij het strand. Vanaf 1908 was er een rechtstreekse verbinding naar Rotterdam Hofplein in het centrum van Rotterdam. Station Scheveningen werd daarom veel gebruikt door Rotterdammers die het Noordzeestrand wilden bezoeken.

Op 3 april 1943 werd de lijn naar Scheveningen op last van de Duitse bezetters gesloten, omdat die in Scheveningen binnen het Sperrgebiet van de Atlantikwall lag. Na de Tweede Wereldoorlog is de lijn nog van 1947 tot 1953 in dienst geweest, waarna hij definitief werd gesloten. Het station werd daarop afgebroken.


Flughafen Berlin-Tegel

De luchthaven Berlijn-Tegel (IATA: TXL, ICAO: EDDT), (Duits: "Flughafen Berlin-Tegel") was tot 31 oktober 2020 de grootste van de twee in gebruik zijnde luchthavens, naast Schönefeld, in het hoofdstedelijke gebied van Berlijn. De luchthaven ligt op ongeveer acht kilometer van het centrum van Berlijn. Het vliegveld is vernoemd naar uitvinder Otto Lillenthal. Na de opening van de Flughafen Berlin Brandenburg op 31 oktober 2020 eindigden de reguliere vluchten naar Tegel op 8 november 2020 en sloot de luchthaven voorgoed in mei 2021.


Carl Czerny

Carl Czerny (Wenen, 21 februari 1791 — Wenen, 15 juli 1857) was een Oostenrijkse componist, pianist en pianopedagoog. Hij is vooral bekend door zijn pedagogische composities.

Czerny kreeg aanvankelijk pianoles van zijn vader - een bekende pianovirtuoos - en hij was op tienjarige leeftijd al een briljante pianist; daarom werd hij leerling van Ludwig van Beethoven. Hij gaf zijn eerste optreden in 1800 met het pianoconcert in c mineur, K.V.491 van Mozart. In 1812 speelde hij de Weense première van het vijfde pianoconcert van Beethoven, het "Keizersconcert". Czerny studeerde verder bij Muzio Clementi en Johann Nepomuk Hummel alsook Antonio Salieri. Hij trad echter zelden op in concerten.

Hij was de leraar van Franz Liszt en schreef meer dan 1000 composities, waarvan de pedagogische werken "Schule der Geläufigkeit" en "Schule der linken Hand", en talrijke etudes ook tegenwoordig nog bij het piano-onderwijs gebruikt worden. Hij wordt tot de belangrijkste leden van het Weense muziekleven van zijn tijd gerekend. Liszt droeg later zijn 12 "Études d'exécution transcendante" aan Czerny op, waarmee hij een van de eerste componisten was, die het woord 'etude' als titel gebruikten. Czerny's overige werken, waaronder talrijke symfonieën en pianoconcerten, kerkmuziek en kamermuziek raakten lange tijd in de vergetelheid en kregen pas aan het einde van de 20e eeuw weer meer aandacht. Zijn stijl sluit aan bij die van de Weense Klassieken, maar laat soms ook invloeden van de muziek van de romantiek zien.

Onder invloed van het studeren van de pedagogische werken van C.Ph.E. Bach en de sonates van Beethoven tijdens de lessen van deze laatste tijdens zijn jeugd, streefde Czerny naar nieuwe composities gemodelleerd naar deze werken. Zijn latere vriendschap met Muzio Clementi, wiens manier van lesgeven en oefeningen hij overnam en in zijn eigen benadering opnam, bleek van grote invloed te zijn op zijn carrière. Door de wederzijdse bewondering tussen Frédéric Chopin en Czerny, waarvan we weten door hun bewaard gebleven correspondentie, weten we dat zijn werken zeer bewonderd werden door veel van zijn tijdgenoten.

Enige tijd geleden zijn enige cd's met werken van Carl Czerny uitgebracht.
Vooral zijn symfonieën zijn een verrassende ontdekking naast zijn talrijke pianowerken. De eerste symfonie in c mineur is sterk door Beethoven beïnvloed maar verraadt ook een Sturm-und-Dranggevoel van een laatbloeier in dit genre. Het werk is van begin tot eind vol passie en gedrevenheid. Czerny zelf had het gevoel dat hij te laat had ontdekt dat hij in de serieuze muziek wat te melden had.


Groene Kruis

Het Groene Kruis was een neutrale landelijke vereniging voor wijkverpleging en thuiszorg (kruiswerk) in Nederland.

Een voorloper van het Groene Kruis was het "Witte Kruis", een neutrale vereniging voor wijkverpleging, opgericht in 1875 door Jacobus Penn, welke arts en geneeskundig inspecteur was in Noord-Holland. Het symbool was afgekeken van het Rode Kruis. Doel was voorlichting op het terrein van volksgezondheid, bevordering van de hygiëne en bestrijding van epidemieën. De federatie had plaatselijke afdelingen in Noord-Holland, en later in geheel Nederland.

De oudste plaatselijke vereniging van het "Groene Kruis" was die in de plaats Driebruggen. Deze vereniging werd op 3 november 1900 opgericht in de toenmalige gemeente Lange Ruige Weide (Driebruggen) door de huisarts Wilhelm Poolman (1866-1935).

Poolman ijverde in september 1900 tijdens een vergadering van de afdeling Woerden van de Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst voor de oprichting van een vereniging die actief bezig kon zijn bij het verzorgen en verplegen van zieken en het verbeteren van de hygiënische omstandigheden in de verschillende woonplaatsen, ongeacht de godsdienstige levensbeschouwing van de leden. De Kamerikse huisarts Van Deinse stelde voor om de vereniging in Utrecht en Zuid-Holland de naam "Het Groene Kruis" te geven, waarbij de kleur verwees naar de "huiskleur" van de medische faculteit van de Universiteit. De vereniging breidde zich vervolgens uit over geheel Nederland.
Het seculiere Groene Kruis fuseerde in 1978 met het protestante Oranje-Groene Kruis en het rooms-katholieke Wit-Gele Kruis tot de Nationale Kruisvereniging (NK).


Urkesh

Urkesh (Arabisch: Tell Mozan, zie tell) was een aan de voet van de bergen van de Taurus gelegen stad in wat nu het noorden van Syrië is, dicht bij de moderne stad Qamishli. Het is tijdens het 4e millennium v.Chr. door de Hurrieten gesticht op een plaats die eeuwenlang op kleine schaal bewoond moet zijn geweest (in elk geval vanaf 5000 v.Chr., de datering van de oudste daar gevonden overblijfselen). Men neemt aan dat het binnen de invloedssfeer van het Akkadische rijk kwam door een dynastieke alliantie tussen de koningen van Urkesh en Akkad, waarbij de dochter van de Akkadische koning, Naram-Sin, uitgehuwelijkt werd aan de koning van Urkesh.

Tijdens het tweede millennium v.Chr. ging de stad over in de handen van de heersers van Mari, een stad die een paar honderd kilometer zuidelijker lag. De koning van Urkesh werd een vazal en (en waarschijnlijk een benoemde marionet) van Mari. De inwoners van Urkesh waren daar wrokkig over, want uit de koninklijke archieven van Mari blijkt dat ze zich hevig verzetten. In één brief deelt de koning van mari zijn ambtgenoot in Urkesh mede: "Ik wist niet dat de zonen van je stad je vanwege mij haten. Maar je bent van mij, ook als de stad Urkesh dat niet is."

De stad schijnt ongeveer halverwege de helft van het tweede millennium v.Chr. verlaten te zijn, Maar de reden daarvoor is de archeologen tot op heden niet bekend.

Van de genealogie en identiteit van de heersers van Urkesh is vrijwel niets bekend, maar van de volgende namen is vastgesteld dat ze van koningen van de stadstaat waren. De eerste bekende koningen (maar twee van hen zijn bij naam bekend) droegen de Hurritische titel "endan":
* Tupkish "endan" (ca. 2250 v.Chr.)
* Tish-atal "endan" (onbekend)
* Shatar-mat (onbekend)
* Atal-shen (onbekend)
* Ann-atal (c. 2050 v.Chr.)
* Te'irru (c. 1800 v.Chr.)

De site is ontdekt door Max Mallowan, die daar opgravingen deed als onderdeel van een groter onderzoek. Agatha Christie, zijn vrouw, schreef dat ze besloten hadden er niet verder te graven omdat het Romeinse resten leek te gaan. Bij latere opgravingen werd er echter geen spoor van Romeinse bewoning te zijn. Mallowan ging opgravingen doen bij Chagar-Bazar, een andere site, ten zuiden van Mozan/Urkesh.

Sinds 1984 worden bij Tell Mozan bijna onafgebroken opgravingen verricht onder leiding van Giorgio Buccellati (UCLA) en Marilyn Kelly-Buccellati (CalState LA) en verschillende Europese (maar vooral Italiaanse) archeologische instellingen.


Tom Sier

Thomas Nicolaas ("Tom") Sier (Volendam, 1 januari, 1970) is een voormalig Nederlands profvoetballer.

In 1989 begon Sier zijn profcarrière bij FC Volendam. Hij zou bij deze club 103 wedstrijden spelen in de eredivisie. In zijn vijfde seizoen vertrok hij tussentijds naar SC Heerenveen. Bij de Friese club speelde hij 111 wedstrijden op het hoogste niveau. Hij scoorde het allereerste doelpunt in het nieuwe Abe Lenstra Stadion. Door trainer Morten Olsen werd de vleugelverdediger voor een bedrag van 3 miljoen gulden voor het seizoen 1997/1998 naar Ajax gehaald. Zijn periode bij Ajax mislukte, mede door veel blessureleed, volledig. In vier seizoenen speelde hij slechts 29 wedstrijden. In het seizoen 2001/2002 speelde hij ten slotte nog een jaar bij Sparta. Tom Sier speelde er zes wedstrijden.


Bosniërs

Bosniërs, Bosnisch en Kroatisch "Bosanci", Servisch "Босанци", zijn de bewoners van Bosnië, van het gebied dat van oudsher die naam draagt. Bosniërs zijn geen etniciteit, maar een nationaliteit. In Bosnië-Herzegovina zijn er volgens de grondwet drie officiële talen, het Bosnisch (gesproken door veelal Bosniakken), het Kroatisch en het Servisch. Er zijn iets minder dan 4 miljoen Bosniërs.

Onder de Bosniërs komen de volgende bevolkingsgroepen voor: Bosniakken, Kroaten en Serviërs. Daarnaast komen er andere minderheden voor, waaronder Roma, Albanezen, Montenegrijnen, Oekraïners, Duitsers en Joden. De Bosniakken vormen bijna de helft van de Bosnische bevolking, de Serviërs een derde en de Kroaten 15 %.


HLE 27

De locomotief reeks 27 is een type elektrische locomotief dat sinds 1981 wordt ingezet door de NMBS, voor zowel passagiers- als goederentreinen.

Deze locomotieven zijn technisch bijna identiek aan de latere reeksen 11, 12 en 21. Als grootste verschil hebben deze laatste 3 reeksen slechts 2/3 van het motorvermogen van de reeks 27.

Er werden in de jaren 1980 60 locs van dit type gebouwd, namelijk 2701 tot en met 2760. Tot op heden zijn deze allemaal nog in gebruik.
Loc 2711 trok in 1991 een trein van 70 rijtuigen, en verbrak hiermee het oude record uit 1989 van 60 rijtuigen getrokken door de Nederlandse loc 1607.

Sinds 2006 worden alle locomotieven omgebouwd met MUX, hierdoor kunnen ze in trek-duw rijden met M6- en I11-rijtuigen. De locomotieven genummerd 2742 tot 2760 hebben naast MUX ook een automatische koppeling (GF-koppeling) aan één zijde. Enkele M6-stuurrijtuigen zijn hiermee ook uitgerust aan de frontzijde. Locomotief 2711 kreeg in 2011 een pantograaf van een HLE 18 als test, omdat de pantograaf heel gevoelig moet zijn voor 3 kV. De HLE 27 rijdt ook met M4- en M5-stuurrijtuigen sinds die uitgerust zijn met MUX.

De HLE 27 wordt voornamelijk ingezet op IC- en P-diensten, bijna altijd in combinatie met M4, M5 of M6-stammen. Vooral op de IC's tussen Antwerpen, Brussel en Charleroi komen ze vaak voor. De stelplaats van de HLE 27 is Kinkempois.

Tijdens de dienstregeling 2019 kan men de HLE 27's vinden op de volgende verbindingen: IC-05, IC-07, IC-11, IC-18, IC-22, IC-30 & IC-31.


Noonien Soong

Noonien Soong is een personage uit het Star Trek universum, uit de serie Star Trek: The Next Generation. Noonien Soong werd gespeeld door de Amerikaanse acteur Brent Spiner.


Radio Tour de France

Radio Tour de France is een jaarlijks terugkerend radioprogramma dat wordt uitgezonden gedurende de wielerwedstrijd de "Tour de France". Het programma wordt gemaakt door de NOS en wordt uitgezonden op NPO Radio 1. Het programma doet verslag van de wedstrijd en wisselt dit af met muziek en luchtige informatie. Kenmerkend voor het programma is het gebruik van de tunes, de "tourartiest" en het zomerse sfeertje. Het programma wordt, met onderbreking van een aantal jaren, sinds 1970 uitgezonden.


André Lefèbvre

André Lefèbvre (Louvres, 19 augustus 1894 – L'Étang-la-Ville, 4 mei 1964) was een Frans constructeur van innovatieve auto's. Hij is bekend geworden door zijn werk voor Citroën.

Lefèbvre was aanvankelijk luchtvaartingenieur en coureur. In die laatste hoedanigheid won hij in 1927 de Rally van Monte Carlo. Hij ontwikkelde raceauto's voor Voisin en in 1933 nam André Citroën hem bij de autofabriek Citroën in dienst. Nadat Citroën in 1935 was overleden, werkte Lefèbvre onder Citroëns opvolger Pierre-Jules Boulanger, een innovatieve ondernemer die daarvoor bij Michelin had gewerkt.

Samen met de carrosserieontwerper Flaminio Bertoni ontwierp Lefèbvre drie opzienbarende auto's, die tot de klassiekers worden gerekend: de Traction Avant; de 2CV, en de DS. Daarnaast ontwierp hij de bestelwagen HY, die onder liefhebbers eveneens een cultstatus verwierf.

Al deze modellen werden twintig jaar of langer gebouwd; de 2CV zelfs 42 jaar. De DS geldt als zijn meesterwerk. Toen Lefèbvre op 5 oktober 1955 met de eerste DS over de Avenue des Champs-Élysées reed, kwam het tot een volksoploop.

Lefèbvre raakte eenzijdig verlamd en ging in 1958 met pensioen. Hij werd echter nog dikwijls door de ontwerpers van Citroën geconsulteerd. Hij overleed op 69-jarige leeftijd aan de gevolgen van hemiplegie die zes jaar eerder bij hem was ontdekt.

In zijn geboorteplaats Louvres is een gedenkteken voor hem opgericht in de vorm van een steen met inscriptie en een echte 2CV uit de jaren vijftig.


Wüstiet

Het mineraal wüstiet (ook wel wuestiet, ioziet of joziet) is een zeldzame vorm van ijzer (II) oxide (FeO) die gevonden wordt in meteorieten en natuurlijke ijzervoorkomens. Wüstiet is grijs van kleur met een groene reflectietint. De kristallen zijn kubisch, opaak tot doorschijnend en metallisch. De hardheid is 5 tot 5,5 en de gemiddelde dichtheid 5,88 kg/dm3.

De nominale chemische formule is FeO, maar deze varieert continu in samenstelling van Fe0.95O tot Fe0.85O, afhankelijk van de ontstaanswijze. Als substitutie voor ijzer kunnen zink, aluminium en andere overgangsmetalen voorkomen in het kristalrooster van wüstiet.


Frederic Creswell

Frederic H.P. Creswell (1866-1948), was een Zuid-Afrikaans politicus.

Frederic Creswell was een Engelstalig inwoner van Zuid-Afrika. Hij diende als militair en werd uiteindelijk bevorderd tot kolonel. Creswell was ook een mijningenieur. In januari 1910 richtte hij samen met anderen in Durban de South African Labour Party (Zuid-Afrikaanse Arbeiderspartij) op. Creswell werd partijvoorzitter. De Labour Party kwam op voor de rechten van blanke, Engelstalige Zuid-Afrikaanse arbeiders. De partij verwierf vrijwel geen aanhang onder de Afrikaner. De Labour Party toonde verder geen interesse voor het lot van de zwarte arbeiders. De Labour Party verkreeg bij de eerste verkiezingen in de Unie van Zuid-Afrika 4 van de 121 zetels van de Volksraad (Engels: "House of Assembly"). Creswell nam zitting in het Zuid-Afrikaanse parlement. In 1914 leidde hij een campagne tegen de komst van Chinese arbeiders.

In 1915, tijdens de Eerste Wereldoorlog, sprak Creswell zich uit voor een pro-Engelse politiek en steunde hij de aanval van het Zuid-Afrikaanse leger in de (toenmalige) Duitse kolonie Zuidwest-Afrika.. Na de Eerste Wereldoorlog groeide de Labour Party gestaag. De hardhandige onderdrukking van de arbeidersrevolte van (merendeels) blanke arbeiders in Witwatersrand (1922) door het kabinet onder premier generaal Jan Smuts werd door Creswell sterk veroordeeld. Ook de leider van Afrikaner Nasionale Party, James Barry Hertzog veroordeelde de onderdrukking scherp. Beide partijleiders zochten contact met elkaar en besloten met het oog op de parlementsverkiezingen van 1924 de beide partijen met elkaar te laten samenwerken. Bij de verkiezingen van 1924 behaalde de Nasionale Party 63 en de Labour Party 18 zetels, terwijl Smuts' Suid-Afrikaanse Party ten opzichte van de parlementsverkiezingen van 1921 verloor (79 - 53). Hertzog vormde hierop een kabinet waarin drie ministersposten aan de Nasionale Party kwamen en drie ministerszetels aan de Labour Party. Frederic Creswell was van 30 juni 1924 tot 29 maart 1933 minister van Defensie van Zuid-Afrika.

Frederic Creswells Labour Party leed bij de parlementsverkiezingen van 1929 een zware nederlaag, de partij ging van 18 naar 8 zetels, terwijl Hertzogs Nasionale Party een grote overwinning behaalde. Deze partij ging van 63 naar 78 zetels en verkreeg de absolute meerderheid in de Volksraad. Desondanks werd Creswell in het kabinet als minister gehandhaafd. Dit overigens ondanks kritieken van uiterst rechts, die Creswell vroegen de sociaaldemocratie en het communisme te veroordelen. In 1933, na Hertzogs toenadering tot Smuts, nam Creswell zitting in de oppositiebanken.

Kolonel ("Colonel") Frederic H.P. Creswell overleed in 1948.


Station Laken

Station Laken (Frans: "Laeken") is een buiten gebruik gesteld spoorwegstation langs spoorlijn 28 (Schaarbeek - Brussel-Zuid) in Laken, een deelgemeente van de stad Brussel (België). Ook spoorlijn 50 (Brussel - Gent) loopt langs dit station. In 1982 werd het station gesloten. Het werd vervangen door het station Bockstael, enkele honderden meters dichter bij Jette. In Bockstael (dat in de eerste plannen ook de naam Laken zou overnemen) is het mogelijk over te stappen op metrolijn 6 die op 6 oktober 1982 tot hier verlengd werd.


Cohen de Barbaar

Cohen de Barbaar (Cohen the Barbarian) is een personage uit de Schijfwereld boeken van de Britse schrijver Terry Pratchett.


Captain Planet and the Planeteers

Captain Planet and the Planeteers is een Amerikaanse tekenfilmserie die werd geproduceerd door Ted Turner en Nicholas Boxer. De serie werd ontwikkeld en getekend door TBS en DIC en werd voor het eerst op de Amerikaanse tv uitgezonden in 1990. Vanaf 1993, toen het vierde seizoen aanbrak, kreeg de serie de naam "The New Adventures of Captain Planet" mee.

De serie ging over vijf Planeteers genaamd Kwame, Linka, Wheeler, Gi en Ma-Ti, normale jongeren uit verschillende delen van de wereld. Ze streden tegen alle vormen van milieuvervuiling door gebruikmaking van vijf speciale ringen die zij hadden gekregen van de Aardgodin Gaia. Elke ring bezat een speciale kracht: aarde, wind, vuur, water en hart, oftewel liefde. Als de Planeteers hun vervuilende tegenstanders, zoals Hoggish Greedly, Dr. Blight en Captain Pollution, desondanks niet konden verslaan, combineerden ze de speciale krachten om de superheld Captain Planet op te roepen. Tegen de tijd dat de klus geklaard was trok Captain Planet zich terug in de aarde met de woorden "The power is yours!".


Gerritjan van Oven

Gerrit Johan Willem (Gerritjan) van Oven (Den Haag, 3 juni 1948) is een Nederlands politicus. Namens de Partij van de Arbeid was hij in de periode 1994 tot 2003 lid van de Tweede Kamer.

Gerritjan van Oven was aanvankelijk lid van de PPR, waarvoor hij lid van het partijbestuur was en fractie-assistent in de gemeenteraad van Amsterdam. Tussen 1983 en 1990 was hij Officier van Justitie in Amsterdam, belast met achtereenvolgens drugszaken en fraudezaken. In 1990 vertrok hij naar Curaçao, om advocaat-generaal aan het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba te worden.

In 1994 werd hij namens de PvdA gekozen in de Tweede Kamer. Hij hield zich bezig met justitie en Europese zaken. In 1998 samen met zijn fractiegenoot Peter van Heemst een initiatiefvoorstel in om strenger optreden tegen ambtelijke corruptie mogelijk te maken. Bij de Tweede-Kamerverkiezingen 2002 werd Van Oven door het grote verlies van zijn partij niet herkozen. In september van dat jaar kwam hij alsnog opnieuw in de Kamer, als opvolger van Dick Benschop. Bij de Tweede-Kamerverkiezingen 2003 stond Van Oven echter niet meer op de kandidatenlijst. Sinds oktober 2005 is hij werkzaam als rechter aan het Gerechtshof in Den Haag.

Van Oven is een kleinzoon van minister van Justitie Julius Christiaan van Oven, die diende in het kabinet-Drees III.


Ny-Ålesund

Ny-Ålesund is een voormalig mijndorp op het eiland Spitsbergen en is gelegen op 78,55 graden noorderbreedte op het Brøgger-schiereiland aan de Kongsfjord. Het noemt zichzelf het noordelijkste dorp van de wereld. Als gevolg van het Spitsbergenverdrag houdt Noorwegen er toezicht, net als op de rest van de Spitsbergen eilandengroep (uitgezonderd Barentszburg en Pyramiden).

In de laatste decennia heeft het dorp zich ontwikkeld tot een internationaal onderzoeksstation. Veel landen hebben er een basis waaronder Noorwegen (van het Noors Poolinstituut), Duitsland, Frankrijk, Engeland, Italië, Japan, Zuid-Korea, China en Nederland, maar niet alle bases zijn het hele jaar door bewoond.

Ny-Ålesund wordt bewoond door een permanente populatie van ongeveer 30 tot 35 personen, welke allemaal voor de onderzoeksstations of voor Kings Bay werkzaam zijn, het bedrijf dat het dorp "bezit" en beheert. Tijdens de zomer neemt de populatie toe tot circa 120 personen, vooral onderzoekers, technici en studenten. De inwoners nemen er deel aan gezamenlijke maaltijden en er heerst een duidelijke groepsgeest.

Het Arctisch Centrum van de Rijksuniversiteit Groningen gebruikt een aantal gebouwen in Ny-Ålesund als poolstation. Bij het onderzoek op het Nederlands Poolstation staan brandganzen centraal. Sinds 1990 wordt de lokale populatie in detail gevolgd en geringd met op afstand afleesbare individueel gecodeerde ringen. Het onderzoek heeft zich beziggehouden met het gedrag van ganzen, het vinden van voedsel, het effect van de ganzen op de vegetatie, de effecten van poolvossen, populatiecycli en de rol van ziektes in populaties van wilde vogels.

Bij het dorp ligt sinds 1997 de raketlanceerbasis SvalRak.


Robert Serry

Robert H. Serry (Calcutta, 1950) was namens het Koninkrijk der Nederlanden ambassadeur in Ierland.

Serry studeerde cum laude af in de politicologie aan de Universiteit van Amsterdam en werkte daarna als diplomaat in Bangkok, Moskou en New York (Verenigde Naties). Hij leidde in de periode van 1986 tot 1992 de divisie Midden-Oosten op het ministerie van Buitenlandse Zaken, waar hij samen met Max van der Stoel betrokken was bij 'stille diplomatie' tussen Israël en de Palestijnen. In het kader van het Nederlandse voorzitterschap van de Europese Gemeenschappen nam hij deel aan de ontwikkelingen die leidden tot de Vredesconferentie over het Midden-Oosten van november 1991 te Madrid. Hij was de eerste Nederlandse ambassadeur in Oekraïne en werkte tot 2005 als crisismanager bij de NAVO.

Robert Serry was kandidaat-Tweede Kamerlid voor de Partij van de Arbeid bij de Tweede Kamerverkiezingen 2006, maar zijn 48e plaats op de kandidatenlijst was te laag om gekozen te worden.

Op 29 november 2007 werd Serry aangewezen als de nieuwe Midden-Oostengezant van de Verenigde Naties. Hij zal optreden als adviseur van secretaris-generaal Ban Ki-moon en als diens persoonlijke vertegenwoordiger bij de PLO en de Palestijnse Autoriteit. Ook zit hij namens de VN in het Kwartet (EU, VS, Rusland en VN) dat over vrede in het Midden-Oosten overlegt.


Torenveen

Torenveen is een buurtschap in de gemeente Aa en Hunze, in de Nederlandse provincie Drenthe. Het is gelegen aan de gelijknamige weg tussen Gieterveen en Gasselternijveen

De oude route van Torenveen loopt over een zandpad dat nog steeds de verbinding vormt tussen de adressen Torenveen 2 tot en met 6 en Torenveen 8. Door dit zandpad wordt de weg gesplitst. Aan de noordzijde bevindt zich de buurtschap Bonnerveen. Beide buurtschappen liggen in de voormalige markegronden van Bonnen.

De naam Torenveen verwijst naar de "vorm" van een van de percelen. Dit perceel liep spits toe en deed daarom denken aan een torenspits.

In januari 2005 stelde de provincie Drenthe € 497.812 subsidie beschikbaar voor het Natuurontwikkelingsproject Torenveen (135 ha) van de Stichting Het Drentse Landschap. Dit plan is een onderdeel van de realisatie van de natte as in het Hunzeproject.


Valle Cannobina

Het Valle Cannobina is een bergdal in de Noord-Italiaanse regio Piëmont (provincie Verbania).

De vallei is uitgesleten door de soms woeste rivier Cannobino die bij Cannobio uitmondt in het Lago Maggiore. In het dal ligt een aantal kleine dorpen die samen ongeveer 1100 inwoners hebben. De meeste dorpen liggen hoog boven de dalbodem. In het zuiden wordt het Valle Cannobina begrensd door de bergen van het nationale park Val Grande. Ten noorden van de vallei ligt de "Cima Limidario" (2187 m) die de scheiding vormt met het Zwitserse Ticino.

Door het dal loopt een zeer smalle kronkelende weg die Cannobio met het Val Vigezzo verbindt. Op verschillende punten vernauwt de vallei zich tot een kloof. Op de scheiding van het Valle Cannobina en het Val Vigezzo ligt de 935 meter hoge bergpas Piano di Sale.


Ginkgoaceae

Ginkgoaceae is een familie die behoort tot de "Ginkgoales", een orde van naaktzadigen. De "Ginkgoaceae" vormen een oude groep. De orde Ginkgoales verscheen in het Paleozoïcum en had het hoogtepunt in het Jura. Het enige lid van deze familie dat tegenwoordig nog voorkomt is de "Ginkgo biloba" (de Japanse notenboom), die mogelijk wild voorkomt in China. Deze soort wordt hierom soms wel als levend fossiel gezien.


Istanbul Başakşehir

Istanbul Başakşehir Futbol Kulübü is een voetbalclub opgericht in 2014 te Istanboel, Turkije.

De voetbalclub speelt in het blauw-oranje, en de thuisbasis is het Başakşehir Fatih Terimstadion. Dit stadion heeft een capaciteit van 17.800 zitplaatsen en is vernoemd naar een van de bekendste Turkse trainers, Fatih Terim. De club was tot en met het seizoen 2012-2013 actief in de Süper Lig, maar uiteindelijk degradeerde ze dat seizoen naar de PTT 1. Lig. Het daaropvolgende seizoen promoveerde de club terug naar de Süper Lig, waarin het met ingang van jaargang 2014-2015 onder de naam Istanbul Başakşehir ging spelen. In 2020 werd de club voor het eerst landskampioen.

De club heeft een sponsorschap met Medipol Eğitim ve Sağlık Grubu en daarom werd de naam tijdelijk veranderd in Medipol Başakşehir.


Isaak de Graaf

Isaak de Graaf (Amsterdam, 1668 - 5 september 1743), ook Isaac en Izaak de Graaff, was een in Amsterdam geboren cartograaf. Hij vervaardige de Atlas Amsterdam, met kaarten van alle vestigingen van de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC).


HH. Laurentius- en Elisabethkathedraal

De HH. Laurentius- en Elisabethkathedraal is een rooms-katholieke kerk in Rotterdam, in neoromaanse stijl gebouwd naar een ontwerp van P.G. Buskens. Sinds 1967 fungeert de kerk als kathedraal van het Bisdom Rotterdam.

De kerk verrees in twee fasen. In de periode 1906-1908 werden koor, transept en schip gebouwd. Het tweetorenfront kwam tussen 1920 en 1922 tot stand. De eerste oorlogsschade liep de kerk op bij een Brits bombardement op 3 oktober 1941, toen de ingang en het dak en de koepel werden beschadigd. Bij een luchtaanval op het gebouw van de Sicherheitsdienst aan de Heemraadssingel op 29 november 1944 raakte een zijbeuk van de kerk zwaar beschadigd. Na de oorlog is deze schade hersteld.

Aanvankelijk heette de kerk Sint-Elisabethkerk en diende zij als parochiekerk. In 1956 werd Rotterdam een bisdom. Als kathedraal werd toen de Sint-Ignatiuskerk aan de Westzeedijk gekozen, die werd hernoemd naar de patroonheilige van de stad Rotterdam, Laurentius. Ook de naam van de middeleeuwse Sint-Laurenskerk in Rotterdam verwijst naar deze heilige. Die kerk is echter sinds 1572 protestants. In 1967 werd de Sint-Elisabethskerk de kathedraal van het Bisdom Rotterdam en kreeg zij de huidige naam. Ook werd het interieur van de kathedraal gemoderniseerd waarbij sommige elementen met wit overgeschilderd werden. Maar bij de restauratie in 2010-2011 werd het interieur weer zoveel mogelijk teruggebracht naar hoe het voor 1960 was. De restauratie van de kerk kostte zo'n 7 miljoen euro.


Typisch Van Duin

Typisch Van Duin was een Nederlandstalig televisieprogramma dat te zien was op de Nederlandse televisiezender Talpa, gepresenteerd door André van Duin. In die zin is het vergelijkbaar met "Lach mee met André", dat in 1990 door de TROS werd uitgezonden.

Het is een 26-delige serie waarin allerlei bekende Nederlanders vertellen waarom zij een bepaalde sketch, scène of lied van André van Duin zo bijzonder vonden. Aan de hand van die uitspraken wordt het beste materiaal uit het werk van André van Duin getoond, zoals uit "Animal Crackers", "Andre’s Comedy Club" en "De André van Duin Show".


Barbara Cason

Barbara Cason (Memphis (Tennessee), 15 november 1928 - Los Angeles (Californië), 18 juni 1990) was een Amerikaanse actrice die met name vele gastrollen speelde in verscheidene televisieseries. Ook speelde ze enkele filmrollen.

Ze was tot haar dood getrouwd met acteur Dennis Patrick.

Op 61-jarige leeftijd overleed ze aan een hartaanval.


Antechinus minimus

Antechinus minimus is een buidelmuis uit het geslacht "Antechinus" die voorkomt op Tasmanië, de eilanden tussen Tasmanië en het Australische vasteland en langs de nabijgelegen kust van Robe (Zuid-Australië) tot Corner Inlet (Victoria). Sommigen beschouwen de populatie op het vasteland als een aparte ondersoort, "maritimus" Finlayson, 1958. Het dier komt voor in open bos en grasland. Deze soort leeft uitsluitend op de grond en leeft van ongewervelden. In een hol wordt een nest van droge bladeren gebouwd. Na twee weken paartijd in mei, juni of juli sterven alle mannetjes.

Deze soort lijkt op "A. swainsoni", maar is iets kleiner en een stuk lichter van kleur. De bovenkant is grijsbruin, de onderkant geelbruin of iets dergelijks. Om de ogen zitten lichte ringen. De kop-romplengte bedraagt 95 tot 140 mm, de staartlengte 65 tot 100 mm en het gewicht 28 tot 100 g. Vrouwtjes hebben 6 mammae op Tasmanië en 8 op het vasteland.


Sminthopsis granulipes

Sminthopsis granulipes is een buidelmuis uit het geslacht "Sminthopsis" die voorkomt in open struiklandschappen in het zuidwesten van West-Australië. Er is weinig over deze soort bekend; waarschijnlijk is het dier 's nachts actief, leeft hij op de grond en eet hij insecten. Waarschijnlijk worden de jongen in de winter geboren en in oktober gespeend. Deze soort heeft geen nauwe verwanten; hij is de enige soort van de "granulipes"-groep binnen "Sminthopsis".

De bovenkant is lichtbruin en wordt geleidelijk lichter tot de witte onderkant. De korte staart is vaak gezwollen en is lichtroze van kleur met een bruine streep aan de bovenkant. De kop-romplengte bedraagt 70 tot 100 mm, de staartlengte 56 tot 68 mm en het gewicht 18 tot 35 g.


Deelerwoud

Het Deelerwoud is een Nederlands natuurgebied van 2380 hectare op de Veluwe in de provincie Gelderland. Het betreft een bos- en heidegebied ten noorden van Arnhem, preciezer aangeduid ten noordoosten van het dorpje Deelen, tussen het Nationaal Park De Hoge Veluwe ter linkerzijde en het Nationaal Park Veluwezoom ter rechterzijde. Het Deelerwoud ligt grotendeels in de gemeente Ede en voor een klein gedeelte in de gemeente Apeldoorn.


Slættaratindur

De Slættaratindur is de hoogste berg op de Faeröer met een hoogte van 880 meter. De berg ligt in het noorden van het eiland Eysturoy, tussen de dorpen Eiði, Gjógv en Funningur. De naam Slættaratindur betekent "Platte Top" in het Faeröers.

De top kan worden bereikt na een klim van ongeveer vier uur. Hoewel het parcours soms vrij steil verloopt, zijn technische klimvaardigheden niet vereist. Bij goed weer heeft men vanaf de top een prachtig zicht over de gehele eilandengroep. In uitzonderlijke omstandigheden kan men de Vatnajökull op IJsland zien. Met een afstand van 550 km is dit het verste zicht, zoals vermeld in het Guinness Book of Records. De op een na hoogste berg op de Faeröer, de Gráfelli met een hoogte van 856 meter, ligt iets ten noordoosten van de Slættaratindur.

Op 21 juni, de langste dag van het jaar, is het een traditie om op de top van Slættaratindur te staan en de zon te zien ondergaan en weer opgaan.


Open Your Heart

Open Your Heart is een lied van Madonna, de vierde single van haar album True Blue (1986). Het nummer haalde in de top 40 de nummer 7 positie, en was een nummer 1-hit in Amerika.


Julio César Ruiz Ferro

Julio César Ruiz Ferro (Tapachula, 17 oktober 1949) is een omstreden Mexicaans ambtenaar en politicus van de Institutioneel Revolutionaire Partij (PRI).

Opgeleid als econoom bekleedde hij een reeks leidende functies binnen het toen zeer machtige ministerie van planning en begroting, SPP ("Secretaría de Programación y Prespuesto"), dat toen onder leiding stond van de latere president Salinas.
Hij werd in 1983 gepromoveerd tot directeur-generaal Betalingen ("Pagos") en in 1984 tot directeur-generaal Planning en Begroting Dienstverlening ("Programacion y Presupuesto de Servicios"). Later dat jaar werd hij directeur-generaal Planning en Begroting Energie en Industrie ("Programacion y Presupuesto Energético e Industrial"), wat hij tot 1988 zou blijven.
In dat jaar werd hij financieel directeur bij het staatsbedrijf voor levensmiddelen "Conasupo" en van 1990 tot 1994 was hij algemeen directeur Distributie van dat bedrijf.

Ruiz trad aan als gouverneur van Chiapas op 17 februari 1995 als vervanger van de afgetreden Eduardo Robledo Rincón. Wegens de opstand van het Zapatistisch Nationaal Bevrijdingsleger (EZLN) bevond Chiapas zich destijds in een periode van grote onrust. Op 22 december 1997 vond in Chiapas het bloedbad van Acteal plaats, waarbij 45 kerkgangers door paramilitairen werden vermoord. Twee weken later trad hij af, na beschuldigingen dat hij te weinig zou hebben gedaan om het bloedbad te voorkomen. Er zouden zelfs banden tussen de paramilitairen en de deelstaatregering zijn geweest. De gebeurtenis is nooit bevredigend opgehelderd.

In 1999 werd hij aangewezen als landbouwkundig medewerker van de Mexicaanse ambassade in de Verenigde Staten, wat tot verontwaardiging leidde bij mensenrechtengroeperingen, die dit zagen als een poging om de zaak in de doofpot te stoppen.


Station Utrecht Biltstraat

Station Utrecht Biltstraat is een voormalig station (halte) met eilandperron, gelegen aan de zijtak van de Oosterspoorweg: Hilversum - Utrecht Maliebaan, bij de overweg waar deze spoorlijn de Biltstraat kruist.
Het station, gebouwd door de spoorwegmaatschappij HIJSM, werd geopend in 1885, en heeft dienstgedaan tot aan de beëindiging van het reizigersvervoer op deze lijn op 15 oktober 1939. De treinen uit Hilversum werden voortaan naar het Centraal Station geleid, en kwamen dus niet meer langs station Biltstraat. In 1961 werden de stationsgebouwtjes gesloopt.

De locatie van het voormalige station is nog gemakkelijk te zien vanaf de Biltstraat. De twee sporen worden daar gescheiden door een brede grasstrook, waar vroeger het perron lag.


Goederenstation Sneek

Goederenstation Sneek is een voormalig tram- en treinstation voor goederentreinen nabij Station Sneek in Sneek.

Het goederenstation werd geopend in 1883, tegelijkertijd met de opening van de spoorlijn Sneek-Leeuwarden. Ook de stadstrams met goederen stopte hier regelmatig. Later is de spoorlijn verlengd richting Stavoren. Op het stations was een goederenloods van Van Gend en Loos aanwezig. Het station is in 1984 gesloten. De sporen van het voormalige station zijn nog wel aanwezig. Op de plaats van het station is een busremise en -station gebouwd.


Bijbelse poëzie

Onder Bijbelse poëzie verstaat men de dichtkunst die men in veel boeken van de Tenach, het Oude Testament aantreft. Deze poëzie maakt gebruik van een aantal kenmerkende vormen, waarvan verschillende vormen van parallellisme de belangrijkste zijn.


Wandtapijt van de Apocalyps

Het Wandtapijt van de Apocalyps (Frans: "Tapisserie de l'Apocalypse" of "Tenture de l'Apocalypse") hangt in het Kasteel van Angers in Frankrijk. Het 14e-eeuwse wandtapijt is met een lengte van ongeveer 100 meter en een hoogte van 4,50 meter een geweven kunstwerk van uitzonderlijke grootte. Het overtreft in afmeting ruimschoots het tapijt van Bayeux uit circa 1068 en is voor zover bekend het grootste geweven wandtapijt ter wereld.

Deze afbeelding van de Apocalyps is een weergave van de Openbaring van Johannes, vermoedelijk uit de eerste eeuw na Chr. Het tapijt geeft tevens een beeld van het politieke klimaat ten tijde van de vervaardiging: de Honderdjarige Oorlog tussen Frankrijk en Engeland tussen 1337 en 1453. Het wandtapijt is een weergave van de ravages veroorzaakt door de oorlog, de razzia's, de pest en de hongersnood.

Het weven van het wandtapijt nam zeven jaar in beslag, wat relatief snel was voor een werk van die omvang. Lodewijk I, hertog van Anjou en broer van koning Karel V, bestelde het tapijt in 1375; het werd waarschijnlijk in 1382 afgeleverd. Ondanks de schade die de tand des tijds heeft aangericht (ongeveer een derde deel is verloren gegaan), is de essentie ervan bewaard gebleven. Om het te kunnen tentoonstellen heeft men op het terrein van het kasteel een apart gebouw moeten bouwen.

Het is volledig van wol en bestaat uit zes delen die beginnen met grote personages gevolgd door twee series van zeven taferelen. De hofschilder, Jan van Bondolf, maakte de kartons, wat de voorbeeldmaquettes zijn voor de uitvoering. Hij werd waarschijnlijk geïnspireerd door de miniatuurschilderkunst van de manuscripten over de Apocalyps en heeft zeer begrijpelijke scènes samengesteld waarbij monumentale figuren afgebeeld worden tegen een egale of bloemrijke achtergrond.


Gtkmm

Gtkmm is de C++-interface voor GTK+, een grafische toolkit. Het programma heette voorheen gtk-- (gtk minus minus) en is beschikbaar onder de LGPL wat het tot vrije software en opensourcesoftware maakt.


Hongshengtempel van Ap Lei Chau

De Hongshengtempel van Ap Lei Chau is een daoïstische tempel gewijd aan de Chinese god Hongsheng. De tempel ligt op het voormalige eiland Ap Lei Chau van Hongkong. Het gebouw staat op de Hongkongse lijst van beschermde historische gebouwen graad 1. De tempel werd in 1773 gebouwd door de lokale vissersbevolking. Het is het oudste gebouw van Southern District. Het gebouw bestaat uit een voorhal en hoofdhal.


Terwijde

Terwijde is een Vinex-locatie in Utrecht, de hoofdstad van de Nederlandse provincie Utrecht. Dit nieuwbouwgebied ligt in de wijk Leidsche Rijn. Terwijde is administratief gesplitst in twee buurten, namelijk Terwijde-West met 4.943 en Terwijde-Oost met 3.665 inwoners op 1 januari 2018. Direct ten zuiden van Terwijde loopt de spoorlijn Utrecht Centraal-Woerden. De stoptreinen ('sprinters') die op deze lijn rijden doen het station Utrecht Terwijde aan. In het westen grenst Terwijde aan het dorp Vleuten, in het noordoosten aan een bedrijvengebied langs de autosnelweg A2 met de naam De Wetering.
De eerste bewoners van Terwijde kwamen in juni 2003 aan. Sindsdien is het aantal woningen en daarmee het aantal inwoners snel gestegen.

Er zijn vier basisscholen, te weten "Ridderhof" (prot.chr.), "Waterrijk" (openbaar), "Hof ter Weijde" (r.k.) en "Jazzsingel" (r.k.). In november 2014 werd het "Winkelcentrum Terwijde" geopend. Niet veel later verrees aan de oostgrens van Terwijde het "Sint-Antoniusziekenhuis, vestiging Utrecht".

Terwijde is genoemd naar de boerderij Hof ter Weyde aan de Hof ter Weydeweg 30. Deze boerderij behoorde ooit toe aan de kloosterorde der Johannieters in Utrecht, die van hieruit een landerijencomplex van 123 hectare ontgonnen. De Johannieters gebruikten de opbrengsten voor de minderbedeelden en zieken in Utrecht. Het hoofdgebouw van deze boerderij zal gehandhaafd blijven en mogelijk worden opgenomen in het Winkelcentrum Terwijde.

Terwijde ligt relatief laag en mede daardoor zijn er grote waterpartijen. Een aanzienlijk deel van de bebouwing ligt op eilanden die door vijvers zijn omgeven. In het midden van Terwijde ligt een waterwingebied, dat aangelegd is als een stadspark, het "Waterwinpark". Het pomphuis aan de rand van dit park is ontworpen door de architect John Bosch.


Jan Pavel

Jan Pavel (Doloplazy, Olomouc, Moravië, 19 maart 1946) is een Tsjechisch componist, muziekpedagoog, dirigent en trombonist.


Monte Prena

De Monte Prena (2561 m) is een top van het oostelijk deel van het bergmassief Gran Sasso. De berg ligt op de bergkam tussen de provincies Teramo en L'Aquila in de regio Abruzzen.

Ten zuiden van de berg strekt zich de enorme hoogvlakte Campo Imperatore uit. Vanaf deze vlakte is de Monte Prena het gemakkelijkst te beklimmen. De tocht naar de top duurt ongeveer drie uur en voert over een ruig en sterk geërodeerd terrein. Onderdeel van de tocht naar de top is de bergpas of -zadel Vado di Ferruccio (2245 m), het laagste punt van de bergkam tussen de Monte Prena en de Monte Camicia (2564 m).

De noordzijde van de berg is aanmerkelijk steiler. Vanuit Castelli (497 m), dat bekendstaat om zijn keramiek, rijst de noordwand steil omhoog. De beklimming van de Monte Prena vanaf deze zijde duurt ongeveer zes uur. Onderweg is er twee keer een via ferrata.


Parti National Indépendant

De Parti National Indépendant (Duits: "Unabhängige Nationalpartei", Luxemburgs: "Onofhängeg Nationalpartei", Nederlands: "Nationale Onafhankelijkheidspartij"), was een partij in het Groothertogdom Luxemburg.

De PNI was een populistische partij die in 1918 werd opgericht door oud-leden van de Parti de la Droite (Rechtse Partij) en enkele liberalen. De bekendste oprichter van de PNI was Pierre Prüm, voorheen medeoprichter van de PD. Prüm werd tot voorzitter van de PNI gekozen. Naast Prüm kende de PNI nog een bekend lid, namelijk Hubert Loutsch, premier van Luxemburg van 1915 tot 1916.

De invoering van het algemeen, enkelvoudig kiesrecht voor mannen en vrouwen in 1918 legde de partij geen windeieren en bij de eerste parlementsverkiezingen op basis van het algemeen kiesrecht en evenredige vertegenwoordiging in oktober 1919 zorgde ervoor dat de PNI met drie personen in de Kamer van Afgevaardigden haar intrede deed. Bij de parlementsverkiezingen van 1922 won de PNI één zetel en kwam het aantal PNI parlementariërs op vier leden. Bij de parlementsverkiezingen van 1925 verloor de PNI één zetel en viel terug op drie zetels in de Kamer van Afgevaardigden. De Parti de la Droite (PD) verloor echter haar meerderheid in de Kamer en de PNI slaagde erin om met de liberale partijen en Onafhankelijk Links een coalitie te vormen. Pierre Prüm werd premier. De coalitie werd vanuit het Luxemburgse parlement gesteund door de Lëtzebuerger Sozialistesch Aarbechterpartei (Luxemburgse Socialistische Arbeiderspartij).

Om de Lëtzebuerger Sozialistesch Aarbechterpartei (LSAP) te belonen voor haan steun aan het kabinet, besloot de regering in 1926 het minimumloon te verhogen. De liberale coalitiegenoten van de PNI, die de middenklassen en de werkegevers vertegenwoordigden, zagen hier niets in. De liberalen traden uit de regering, waardoor deze zich niet meer kon handhaven. Prüm diende op 22 juni 1926 zijn ontslag in. PD-leider Joseph Bech vormde daarop een kabinet bestaande uit de PD en Onafhankelijk Links.

Bij de parlementsverkiezingen van 1928 behaalde de PNI nog maar één zetel. Bij de parlementsverkiezingen van 1931 verloor de PNI ook haar laatste zetel in de Kamer van Afgevaardigden. De partij werd hierna ontbonden.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloten veel oud-PNI-leden zich aan de bij de met Nazi's collaborerende "Volksdeutsche Bewegung".


Trichosurus cunninghami

Trichosurus cunninghami is een klimbuideldier uit het geslacht der echte koesoes ("Trichosurus") dat voorkomt in de bergen van Victoria (Zuidoost-Australië). Deze soort werd eerder tot de meer noordelijk voorkomende hondkoesoe ("T. caninus") gerekend, maar onderzoek uit 2002 toonde aan dat het om twee soorten ging. De exacte grens tussen de twee soorten is vooralsnog onduidelijk; mogelijk komt "T. cunninghami" ook in het zuiden van Nieuw-Zuid-Wales voor. Deze soort heeft een kortere staart, langere voeten en langere oren dan de hondkoesoe. De soort is genoemd naar Ross Cunningham, de eerste die verschillen tussen noordelijke en zuidelijke hondkoesoes ontdekte.


Alfred Morpurgo

Alfred Johan Morpurgo (Paramaribo, 18 augustus 1899 – aldaar, 5 juni 1973) was een Surinaams journalist en politicus.

Alfred Morpurgo komt uit een geslacht dat zich al enkele generaties lang bezighield met het in Suriname uitgeven van nieuwsbladen en kranten. Zijn vader David Simon Goedman Morpurgo was redacteur van het nieuwsblad "Suriname" voor hij in op 5 oktober 1908 overleed. Zijn enige in Suriname verblijvende zoon was de toen 9-jarige Alfred. Hierop werd besloten de drukkerij en krant voor het symbolische bedrag van één gulden te verkopen aan Harry J. van Ommeren.

Alfred Morpurgo behaalde een onderwijzersakte maar verliet al snel daarna het onderwijs om de journalistiek in te gaan. Hij begon te werken bij het in 1894 opgerichte katholieke blad "De Surinamer" met als redacteur de redemptorist A. Verheggen. In 1921 werd Morpurgo daar mederedacteur. In 1942 begon hij een eigen drukkerij waar vanaf 1943 zijn eigen krant "Het Nieuws" werd gedrukt en wat zou blijven bestaan tot 1960.

Van 1958 tot 1963 was Morpurgo in het kabinet-Emanuels vice-premier en minister van Onderwijs en Volksontwikkeling namens de katholieke partij Progressieve Surinaamse Volkspartij (PSV).

In 1960 werd begonnen met de bouw van de stuwdam in de rivier de Suriname, wat leidde tot een meer dat nu bekendstaat als het Brokopondostuwmeer. Rond dat jaar schreef Morpurgo een boekje met de titel "Brokopondo, een plan en een klank in Suriname".

Minister Pierre Lardinois van Surinaamse en Antilliaanse zaken installeerde op 27 maart 1972 een Koninkrijkscommissie waarvan Morpurgo van de Surinaamse sectie de voorzitter werd. Deze Koninkrijkscommissie hield zich bezig met de staatkundige verhoudingen binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Ruim een jaar later overleed hij op 73-jarige leeftijd.

Zijn in 1924 geboren zoon Leo Morpurgo ging net als zijn vader de journalistiek in en hij was van 1961 tot de jaren 90 hoofdredacteur van "De Ware Tijd".


Jan Semmelink

Jan Semmelink (Zutphen, 8 juni 1837 – Den Haag, 7 augustus 1912) was een Nederlands dirigerend officier van gezondheid tweede klasse van het Indische leger en ridder in de Militaire Willems-Orde.


Svjatopolk I

Svjatopolk I Vladimirovitsj de Vervloekte (±980 - 1019) (Russisch: Святополк Окаянный; Oekraïens: Святополк Окаяний) was knjaz van Toerov (988 - 1015) en grootvorst van Kiev (1015 - 1019). Zijn moeder was een Griekse non die door Svjatoslav I uit Bulgarije geroofd was, en getrouwd was met Jaropolk I. Officieel was hij een zoon van Jaropolk maar naar grote waarschijnlijkheid is het Vladimir I die de weduwe van zijn broer immers huwde. Deze gaf de achtjarige Svjatopolk het bestuur over Toerov, en regelde diens huwelijk met de dochter van koning Bolesław I van Polen. Aangespoord door zijn vrouw, en Reinbern, de Calabrische bisschop die haar in haar kielzog volgde, maakte Svjatopolk plannen voor een veldtocht tegen Vladimir. Toen deze de plannen van Svjatopolk vernam, liet hij hem, zijn vrouw en Reinbern opsluiten. Reinbern kwam echter vrij, en bracht de rest van zijn leven door in de streek van het huidige Albanië.

Niet lang voor de dood van Vladimir werd ook Svjatopolk bevrijd, en naar Vysjgorod gezonden om er het bestuur op zich te nemen. Toen Vladimir stierf in 1015, ging Svjatopolk naar Kiev, om er de troon op te eisen, aangezien hij dynastiek de oudste was, en dus ook Vladimirs erfgenaam. Omdat de bevolking van Kiev Svjatoslav hierin niet steunde, besloot deze geschenken uit te delen. Toen ook dit niet lukte, besloot hij zich van Vladimirs zonen en hun aanspraken op de troon te ontdoen door hen te vermoorden. Boris, die nog aan het hoofd van de droezjina en het leger van Vladimir gestaan had, en de steun van de Kievse bevolking genoot, was zijn grootste concurrent. Aldus liet Svjatopolk Boris, Gleb en Svjatoslav vermoorden. Omdat Boris en Gleb geen verzet pleegden werden zij later tot eerste Russische Heiligen verklaard.

Familievetes waren niet ongewoon onder de Roes. Maar toen de jongste broer Jaroslav, de vorst van Novgorod, het nieuws van de drievoudige moord vernam, besloot deze ten strijde te trekken tegen Svjatopolk, waarbij hij gesteund werd door de burgers van Novgorod, en de Varjagen. De verslagen Svjatopolk vluchtte naar Polen, maar keerde later naar Rusland terug, versloeg Jaroslav met de hulp van zijn schoonvader, en belegerde Kiev in 1017. De Russen sloegen echter hard terug, en dus moesten Svjatopolk en het Poolse leger zich terugtrekken. De burgers van Novgorod spoorden Jaroslav vervolgens aan nogmaals ten strijde te trekken tegen Kiev. Svjatopolk werd verslagen, en moest vluchten naar de zuidelijke steppen, maar hij gaf zich nog niet gewonnen. Hij keerde terug met een leger van Petsjenegen om Jaroslav aan te vallen, maar hij werd nogmaals verslagen, en stierf onderweg naar Polen.


GtkRadiant

GtkRadiant is een leveleditor voor het creëren van 3D-levels voor computerspellen, ontwikkeld door id Software en Loki Software. Het is beschikbaar onder de GNU General Public License (GPL) sinds 17 februari 2006.

GtkRadiant wordt dezerdaags meestal gebruikt voor op Quake III Arena technologie gebaseerde spellen en
individuele projecten gebaseerd op de id Software's engine broncodes.


Luby

Luby (Duits: "Schönbach") is een stadje in de Tsjechische regio Karlsbad. Het stadje ligt in het Boheemse deel van Vogtland. Luby ligt aan de grens met Duitsland, het aangrenzende Duitse dorpje heet Wernitzgrün.

Naast het dorp Luby zelf liggen ook de dorpjes "Dolní Luby", "Horní Luby" en "Opatov" in de gemeente. In de gemeente liggen twee spoorwegstations: het kopstation "Luby u Chebu" en het "station Dolní Luby", aan de lijn van Luby naar Cheb.


Campo (Vallemaggia)

Campo (Vallemaggia) is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Ticino, en maakt deel uit van het district Vallemaggia.
Campo (Vallemaggia) telt 53 inwoners.


Franz Kutschera

Franz Kutschera (Oberwaltersdorf, 22 februari 1904 – Warschau, 1 februari 1944) was een Oostenrijks SS-Brigadeführer en "Generalmajor" "der Polizei". Hij was ook parlementslid voor de NSDAP in de Rijksdag.


Hong Kong Premier League

De Hong Kong Premier League is de nationale voetbalcompetitie van Hongkong onder toezicht van de Chinese voetbalbond. De competitie is opgericht in 2014 en volgde zo de Hong Kong First Division League op. De clubs die reeds in de hoogste afdeling speelden, waren niet allemaal even blij met de opgezette profcompetitie. Vijf clubs weigerden mee te doen waardoor twee clubs uit de tweede klasse aan de competitie toegevoegd werden.


Brug 418

Brug 418 is een vaste brug in Amsterdam-Zuid.

De brug ligt over het Zuider Amstelkanaal, in de Diepenbrockstraat, de verbinding tussen de Stadionweg en de RAI. Ten zuidwesten van de brug ligt het Beatrixpark. Ten oosten van de brug staat Vrijburg, de van oorsprong Remonstrantse kerk van Jordanus Roodenburgh, een rijksmonument.

De brug is al te zien op de ontwerptekening van Hendrik Petrus Berlage van het Plan Zuid uit 1917. Het zou echter nog jaren duren voordat er hier een brug kwam. In 1931 budgetteerde de gemeente Amsterdam ruim een miljoen gulden voor de aanleg van een achttal bruggen in Zuid.

Vervolgens waren er redenen om geen bruggen te bouwen. Er kwam een economische crisis en daarna brak de Tweede Wereldoorlog uit. Bovendien ontwikkelde het gebied ten zuiden van het Zuider Amstelkanaal zich minder snel dan gedacht. De genoemde kerk stond in 1933 eigenlijk nog op een zandvlakte, de Diepenbrockstraat hield op bij het Zuider Amstelkanaal en bereikte de kerk dus niet. Er kwam toen wel een semi-permanente brug op verzoek van die geloofsgemeenschap. In 1938 dacht de omgeving dat die brug vervangen zou worden vanwege grootscheepse werkzaamheden aldaar, maar het bleek toen te gaan over het plaatsen van een zinker voor het waterleidingstelstel. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog mochten alleen de bruggen in de Beethovenstraat (brug 417) en Parnassusweg (brug 415 vereenvoudigd (geen beton maar baksteen) afgebouwd worden.

De aanleg voor een definitieve verbinding liet dus op zich wachten. In 1953 namen de plannen voor een definitieve brug vastere vormen aan. Toch werd de vervanging van de houten noodbrug ook in 1955 uitgesteld, er kon immers toch al gemotoriseerd verkeer over de brug. Wel werd de gemeente Amsterdam door de ANWB op de vingers getikt, want diverse automobilisten klaagden over de smalte van de noodbrug. De belofte van de gemeente om in 1957 daar een vaste brug te hebben werd niet nagekomen, de brug werd zelfs in juni 1957 verboden verklaard voor gemotoriseerd verkeer. Men wilde de brug wel vrijgeven voor normaal autoverkeer, maar het bleek dat ook zwaar beladen vrachtauto's er dan gebruik van wilden maken, zodat er verkeersagenten bij de brug geposteerd moesten worden; een te kostbare aangelegenheid. Daarom werd de brug alleen bij voetbalwedstrijden voor beperkt autoverkeer opengesteld, zodat maximaal zeven auto's tegelijkertijd over de brug konden; het maximum vond Gerrit Feiko Janssonius, de bruggenbaas van de Dienst der Publieke Werken destijds.

Een vaste brug was nog steeds een wens, maar bruggen in de nieuwbouwwijken in Amsterdam Nieuw-West kregen voorrang. Toen Amsterdam eenmaal wel wilde beginnen, werd ze getroffen door een bestedingsbeperking van het Rijk. Toen er weer enigszins geld was kon begonnen worden met de bouw van brug 418 naar een ontwerp van Dirk Slebos, terwijl ongeveer tegelijkertijd de aanleg van brug 705 (Cornelis Lelylaan/Johan Huizingalaan) werd gestart. De brug werd gebouwd voor 600.000 gulden, kreeg een rijweg van 17 meter breed (totale breedte 30 meter) en de pijlers van gewapend beton bekleed met graniet. De bouwtijd zou circa 45 weken vergen. Dat werd (opnieuw) niet gehaald, maar midden oktober 1959 werd de brug uiteindelijk opengesteld voor verkeer.

De brug bestaat uit een betonnen overspanning. Die licht welvende overspanning wordt gedragen door twee series van opengewerkte pijlers (in een kelkvorm). Deze doen sterk denken aan die van brug 705, ontworpen door Dirk Sterenberg. Slebos en Sterenberg werkten vaak samen aan ontwerpen. Als balustrades werd metaal gebruikt, dat enigszins sierlijk was, iets wat vaker terug te vinden is bij Slebos en Sterenberg. Voor de landhoofden van hun bruggen lieten Slebos en Sterenberg zich soms inspireren door hun voorganger Piet Kramer en dat is hier ook deels het geval. Aan de einden van de bruggen staan opgemetselde muurtjes en drempels, die doen denken aan de Amsterdamse School waarin Kramer werkte.


Casio Wave Ceptor

Casio Wave Ceptor is een reeks radiogestuurde horloges van het Japanse elektronicamerk Casio.


Dimitrios Mastrovasilis

Dimitrios Mastrovasilis (12 juni 1983) is een Griekse schaker, met FIDE-rating 2583 in 2017. Hij is, sinds 2003, een grootmeester (GM).
In 2000 werd hij tweede in het Europese Schaakkampioenschap voor jeugd in de categorie tot 18 jaar. In 2003 won hij het eerste Mediterranean Junior Championship in Ajelat, Libië. In 2004 werd hij in Topola gedeeld winnaar met Kiril Georgiev. Mastrovasilis nam deel aan het FIDE Wereldkampioenschap schaken in 2004, waar hij in de eerste ronde werd uitgeschakeld door Konstantin Sakajev. In 2007 werd hij gedeeld 2e-7e met Kiril Georgiev, Vadym Malachatko, Mircea Parligras, Hristos Banikas en Dmitry Svetushkin in het Acropolis internationaal schaaktoernooi. In 2012 won hij in Leros de Artemis Cup.
Mastrovasilis speelde voor Griekenland in de Schaakolympiades van 2000, 2004, 2006, 2008, 2010, 2012 en 2014.

Grootmeester Athanasios Mastrovasilis is een broer van Dimitrios Mastrovasilis.


Naoko Yamazaki

Naoko Yamazaki (山崎 直子, "Yamazaki Naoko"; Matsudo, 27 december 1970) is een Japans voormalig ruimtevaarder. Ze is de tweede Japanse vrouw die de ruimte bezocht. In 1999 werd zij geselecteerd als astronaut en in september 2001 voltooide zij haar training. In 2011 verliet zij JAXA en ging zij als astronaut met pensioen.

Yamazaki’s eerste en enige ruimtevlucht was STS-131 met de spaceshuttle Discovery en vond plaats op 5 april 2010. Deze missie bracht de Multi-Purpose Logistics Module Leonardo en een nieuwe Ammonia Tank Assembly (ATA) naar het Internationaal ruimtestation ISS.


Elshan Moradiabadi

Elshan Moradiabadi (22 mei 1985) is een schaker uit Iran, met FIDE-rating 2568 in 2017. Hij is sinds 2005 een grootmeester (GM).

Op 16-jarige leeftijd won hij in 2001 het schaakkampioenschap van Iran met 10 punten uit 11.

In 2008 was hij lid van het Iraanse nationale team dat op de derde plaats eindigde (voor Hongarije, de VS en India) bij de eerste World Mind Sports Games, gehouden in Beijing.

In november 2009 werd Moradiabadi gedeeld 3e–8e met Anton Filippov, Vadym Malachatko, Merab Gagunashvili, Alexander Shabalov en Niaz Murshed in het Ravana Challenge toernooi in Colombo.

In 2011 nam hij deel aan het toernooi om de Wereldbeker schaken, maar werd in de eerste ronde uitgeschakeld door Leinier Dominguez.

In 2012 won hij met Texas Tech University de "Final Four" van de competitie tussen onderwijsinstellingen. In 2015 won hij met het schaakteam van Texas Tech University het Pan-Amerikaanse schaakkampioenschap voor teams van onderwijsinstellingen.

In februari 2017 speelde Moradiabadi voor de eerste keer namens de United States Chess Federation.


Mon homme

Mon homme "(internationaal: My Man)" is een Franse langspeelfilm uit 1996 naar een scenario en in regie van Bertrand Blier met Anouk Grinberg en Gérard Lanvin in de hoofdrollen. De dramafilm was in 1997 genomineerd voor twee Césars.

Anouk Grinberg was genomineerd voor César voor beste actrice en Valeria Bruni Tedeschi voor Beste actrice in een bijrol. Anouk Grinberg won ook de Zilveren Beer voor beste actrice op het internationaal filmfestival van Berlijn.


(6795) Örnsköldsvik

(6795) Örnsköldsvik (voorlopige aanduiding "1993 FZ12") is een planetoïde in de planetoïdengordel, die op 17 maart 1993 werd ontdekt door het Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets (UESAC) in het La Silla-observatorium van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht. De planetoïde werd in 1999 vernoemd naar de Zweedse stad Örnsköldsvik.

(6795) Örnsköldsvik is een planetoïde van ongeveer 6 km diameter.


Parlement francophone bruxellois

Het Parlement francophone bruxellois, of officieel de "l'Assemblée de la Commission communautaire française de la Région de Bruxelles-Capitale", is een volwaardige parlementaire vergadering die bestaat uit de 72 verkozen Franstalige leden van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. Het parlement is de tegenhanger van de Nederlandstalige Raad van de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

De diensten van het Parlement francophone bruxellois zijn gehuisvest in de naast het Brussels Parlementsgebouw gelegen nieuwbouw aan de Lombardstraat 77.


(7217) Dacke

(7217) Dacke (voorlopige aanduiding "1979 QX3") is een planetoïde in de buitenste planetoïdengordel, die op 22 augustus 1979 werd ontdekt door Claes-Ingvar Lagerkvist in het La Silla-observatorium van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht. De planetoïde werd in 1998 vernoemd naar de leider van een 16e-eeuwse boerenopstand in Småland in Zuid-Zweden Nils Dacke.

(7217) Dacke is een planetoïde van ongeveer 24 km diameter.


Go Down Under

Go Down Under is de tweede ep van de Amerikaanse punk- en coverband Me First and the Gimme Gimmes. Het album bevat covers van artiesten en bands uit Australië en is het eerste album uit de zogenoemde "World EPs"-serie van Me First and the Gimme Gimmes. Het album werd uitgegeven op 1 februari 2011 via het label Fat Wreck Chords.


Hugo I van Bourgondië

Hugo I van Bourgondië (1057 - 29 augustus 1093) was hertog van Bourgondië van 1076 tot 1079.

Hugo was een zoon van Hendrik van Bourgondië en kleinzoon van hertog Robert I. Hij erfde Bourgondië van zijn grootvader, na de voortijdige dood van Hendrik. Hij trouwde met Sybille van Nevers, die in 1078 zou komen te overlijden, maar had voor zover bekend geen nakomelingen. Hij bevocht kortelings de Moren op het Iberisch Schiereiland samen met Sancho I van Aragón. Hij deed kort daarop, in november of oktober 1079 troonsafstand ten voordele van zijn broer Odo I van Bourgondië.

Hugo trok zich terug in een klooster, legde de geloften af als een monnik en werd later prior van de Benedictijnenabdij van Cluny, waar hij in 1093 stierf en werd begraven.


Col de la Croix Morand

De Col de la Croix Morand (ook wel "col de Dyane") is een bergpas in het noorden van het Centraal Massief in het Franse departement Puy-de-Dôme. De pas ligt op een uitloper van de Mont Dore, de hoogste berg van het Centraal Massief met de Puy de Sancy als hoogste bergtop. De pasweg vormt een verbinding tussen de valleien van de Dordogne en die van de Chaudefour - Couze Chambon. De pas ligt op zo'n 27 kilometer van Clermont-Ferrand. De Col de la Croix Saint-Robert verbindt eveneens beide valleien, maar doet dit hogerop de berg.


Stadionflat

De Stadionflat is een gebouw in de Nederlandse stad Utrecht.

Het betreft een woonflat nabij stadion Galgenwaard, die rond 1958 is gebouwd naar ontwerp van de architect P.J. Koster. Het was de eerste flat van 10 etages hoog in de stad. Het gebouw bevat 53 drie- en vierkamerappartementen en 30 garageboxen. De Utrechtse kunstenaar J. Boon vervaardigde op iedere galerij een muurschildering van een gestileerde vogel. Omstreeks 2017 werd de Stadionflat gewaardeerd als gemeentelijk monument.


Senza pietà

Senza pietà is een Italiaanse film van Alberto Lattuada die werd uitgebracht in 1948.


Johannes Godefridus van Herwaarden

Johannes Godefridus van Herwaarden, beter bekend als J.G. van Herwaarden, (Rotterdam, 4 februari 1879 – aldaar, 31 december 1961) was een Nederlands organist.

Hij was zoon van letterzetter Johannes Marinus van Herwaarden en Sara van Tiel. Hijzelf was getrouwd met Johanna Overbeeke en Josephina Elizabeth van Nahuijs. Hij was in het bezit van het eremedaille in het goud verbonden aan de Orde van Oranje-Nassau. Hij werd begraven op Algemene Begraafplaats Crooswijk.

Hij ontving zijn opleiding aan de voorloper van het Rotterdams Conservatorium met lessen van Marinus Hendrik van 't Kruys (piano), Anton Verheij (muziektheorie, harmonieleer en contrapunt) en Ferdinand Blumentritt (muziekgeschiedenis, instrumentatie en vormleer). Hij gaf orgelconcerten in Rotterdam en wijde omgeving met name in Zeeland. Hij was vaste organist van de Rotterdamse Noorderkerk van 1896 tot 1908 en van 1912 tot 1940 van de Zuiderkerk aan de Glashaven (de kerk werd verwoest tijdens het bombardement van Rotterdam). Later werd hij organist van de Waalse Kerk te Rotterdam en was directeur en onderwijzer in piano, orgel en muziektheorie. Als organist van de Zuiderkerk adviseerde hij bij de plaatsing van het kerkorgel in de Mathenesserkerk, dat in 1982 verhuisde naar de Haarlemse Wilhelminakerk. Ook het orgel van de Singelkerk in Dordrecht en Oranjekerk in Rotterdam-Hillegersberg werden onder zijn toezicht gebouwd. Hij was tevens dirigent van het "Operettekoor Irene" in Rotterdam.

Van zijn hand verscheen ook een aantal composities zoals marsen, ouverture, arrangemente voor harmonieorkest, liederen voor mannenkoor, negen operettes waaronder Edelweiss en een andante voor orgel, dat binnen geheel Nederland te horen is geweest. Uit 1919 is zijn "Lentezangen, nieuwe melodieën voor het lager onderwijs en kinderzangkoren" (samen met Gilles van Hees). Ook "Een honderdtal kleine oefeningen en stukken : in opklimmende moeilijkheid : ten dienste van het harmonium-onderwijs" is van hem.


Anna O'Flanagan

Anna O'Flanagan (Dublin, 18 februari 1990) is een Iers hockeyspeler.

Op haar 10e begin O'Flanagan met hockeyen. In juli 2010 speelde ze haar eerste interland, tegen Schotland. Tijdens het wereldkampioenschap van 2018 bereikte O'Flanagan met haar team de finale.

Eerder kwam ze uit voor Hermes HC, UCD Ladies HC en Hermes-Monkstown HC. In het seizoen 2017/18 speelde O'Flanagan bij HC Bloemendaal, dat ze aan het eind van dat seizoen inruilde voor Pinoké.


Bordeaux Métropole

Bordeaux Métropole is een samenwerkingsverband van gemeenten in de agglomeratie Bordeaux in de regio Nouvelle-Aquitaine in het zuidwesten van Frankrijk. Het samenwerkingsverband verenigt 28 gemeentes met een totaal inwonersaantal van 749.595 zielen in 2013. Het verband is opgericht per 1 januari 2015 als opvolger van de "Communauté Urbaine de Bordeaux". De administratieve zetel bevindt zich in de zakenwijk Mériadeck in het centrum van Bordeaux. Huidig voorzitter van het samenwerkingsverband is Alain Juppé, tevens burgemeester van de gemeente Bordeaux.


Kathedraal van Troyes

De Kathedraal van Troyes (in het Frans voluit: "Cathédrale Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Troyes") is het belangrijkste religieuze gebouw van de Franse stad Troyes. De kathedraal is gewijd aan de heilige apostelen Petrus en Paulus. De bouw van de kathedraal werd in 1208 aangevat en pas in de 17e eeuw afgewerkt, in gotische stijl. De kerk is de zetel van het bisdom Troyes in de Rooms-Katholieke Kerk.

In 1420 was de kathedraal de plechtige ontmoetingsplaats voor de ondertekening van het Verdrag van Troyes.

Het bouwwerk werd als onroerend erfgoed beschermd en kreeg in 1862 de status van Frans geklasseerd monument historique.


Mario Runco

Mario Runco Jr. (New York, 26 januari 1952) is een voormalig Amerikaans ruimtevaarder. Runco zijn eerste ruimtevlucht was STS-44 met de spaceshuttle Atlantis en vond plaats op 24 november 1991. Tijdens de missie werd een satelliet van het Defense Support Program (DSP) in een baan rond de aarde gebracht.

Runco maakte deel uit van "NASA Astronaut Group 12". Deze groep van 15 astronauten begon hun training in juni 1987 en werden in augustus 1988 astronaut. In totaal heeft Runco drie ruimtevluchten op zijn naam staan. Tijdens zijn missies maakte hij één ruimtewandeling. In 2002 verliet hij NASA en ging hij als astronaut met pensioen.


Robin Scherbatsky

Robin Scherbatsky (gespeeld door Cobie Smulders) is een personage uit de televisieserie "How I Met Your Mother".

Ze komt uit Canada en wordt daar door haar vrienden Ted, Marshall, Lily en Barney vaak mee gepest. Ze heeft een jaar lang een relatie met Ted gehad, maar doordat ze allebei iets anders in de toekomst wilden zijn ze uit elkaar gegaan. Ze is nieuwspresentatrice en heeft onder andere bij Metro News One gewerkt. Ze is in Canada een popster geweest onder de naam Robin Sparkles (later Robin Daggers) en is daar vooral bekend door haar nummer "Let's Go to the Mall". Haar zangcarrière kwam ten einde na een optreden tijdens een sportevenement en werd belicht in de documentairereeks "Underneath the Tunes" (parodie op "Behind the Music").
Scherbatsky is een sterke vrouw en laat niet over zich heen lopen. Ze heeft dan ook zelf een pistool. Later krijgt ze een relatie met Barney. Ze gaan na een tijd uit elkaar, maar trouwen uiteindelijk toch met elkaar. Na drie jaar scheiden Barney en Robin, met gevolg dat Ted, die door zijn twee kinderen gemotiveerd werd, toch achter Robin aan gaat.


Stéphane Bernadis

Stéphane Bernadis (Boulogne-Billancourt, 23 februari 1974) is een Frans voormalig kunstschaatser. Hij nam met zijn schaatspartner Sarah Abitbol deel aan de Olympische Winterspelen in Nagano; het paar werd er zesde. Het duo was tienvoudig Frans kampioen.


La Vie devant soi

La Vie devant soi is een Franse film uit 1977. De film werd geregisseerd door Moshé Mizrahi en Simone Signoret speelde de hoofdrol. In Frankrijk was "La Vie devant soi" een van de meest succesvolle Franse films van 1977.

Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman (1975 en de Prix Goncourt datzelfde jaar) van Émile Ajar, een van de pseudoniemen van Romain Gary.


Emily O'Reilly

Emily O'Reilly is een Iers schrijfster, voormalig journaliste en tv-presentator. Op 3 juli 2013 verkoos het Europees Parlement haar tot Europese Ombudsman, in opvolging van de Griek Nikiforos Diamandouros. Op 16 december 2014 werd zij in die functie herkozen voor de duur van de zittingsperiode van het parlement 2014-2019, en op 18 december 2019 voor de periode 2019-2024.


Reid Wiseman

Gregory Reid Wiseman (roepnaam Reid)(Baltimore, 11 november 1975) is een Amerikaans ruimtevaarder. In 2014 verbleef hij 165 dagen aan boord van het Internationaal ruimtestation ISS.

In 2009 werd Wiseman geselecteerd door NASA als astronaut. Wiseman’s eerste en enige ruimtevlucht was Sojoez TMA-13M en vond plaats op 28 mei 2014. Deze vlucht bracht de bemanningsleden naar het ISS. Hij maakte deel uit van de bemanning van ISS Expeditie 40 en 41. Tijdens zijn missie maakte hij twee ruimtewandelingen.

Op 17 december 2020 werd hij benoemd tot "Chief of the Astronaut Office".


Umaro Sissoco Embaló

Umaro Sissoco Embaló (Bissau, 23 september 1972) is een Guinee-Bissaus politicus. Sinds februari 2020 is hij de president van Guinee-Bissau. Eerder, van november 2016 tot januari 2018, diende hij als premier.


Lisa Larsson

Lisa Larsson (Växjö, 14 februari 1967) is een Zweedse zangeres van klassieke muziek. Haar zangstem is sopraan.


Österreichischer Eisschnelllauf Verband

Het Österreichischer Eisschnelllauf Verband (ÖESV) is de koepelorganisatie in Oostenrijk voor de beoefening van het langebaanschaatsen en shorttrack. De ÖESV organiseert het schaatsen in Oostenrijk en vertegenwoordigt het Oostenrijkse schaatsen op internationale sportevenementen.

De bond is opgericht in 1889 en is sinds 1995 lid van de Internationale Schaatsunie. Anno 2017 telde de bond 907 leden, verspreid over 22 verenigingen.


(11984) Manet

(11984) Manet (voorlopige aanduiding "1995 UK45") is een planetoïde in de planetoïdengordel, die op 20 oktober 1995 werd ontdekt door Eric Walter Elst tijdens zijn verblijf in Caussols. De planetoïde werd in 2009 vernoemd naar de 19e-eeuwse Frans kunstschilder Édouard Manet.

(11984) Manet is een planetoïde van 5,4 tot 5,9 km diameter.


Pacific Rim Uprising

Pacific Rim Uprising is een Amerikaanse actie-sciencefictionfilm uit 2018, geregisseerd door Steven S. DeKnight. De film is het vervolg op "Pacific Rim" uit 2013. De film werd geproduceerd door Legendary Pictures en gedistribueerd door Universal Pictures/Warner Bros.


Beeld Van Vincent En Theo Van Gogh

Beeld Van Vincent En Theo Van Gogh is een standbeeld dat Vincent van Gogh en zijn broer Theo innig verstrengeld, maar geabstraheerd toont. Het beeld van Ossip Zadkine staat op het Vincent van Goghplein in Zundert, voor het Van Goghkerkje en niet ver van beider geboortehuis. Het werd op 28 mei 1964 onthuld door koningin Juliana en de Zundertse burgemeester G.J.A. Manders, in aanwezigheid van Zadkine.


Sándor Garbai

Sándor Garbai (Kiskunhalas, 27 maart 1879 - Parijs, 7 november 1947) was een Hongaars socialistisch politicus en kortstondig Hongaars premier en president tijdens de Hongaarse Radenrepubliek.

gesitueerd in hedendaagse bestuurlijke eenheid


Spaanse legislatuur XII

De Spaanse legislatuur XII is in de Spaanse politiek de regeringsperiode die begon op 19 juli 2016, toen na de parlementsverkiezing in mei 2016 de Cortes Generales in de nieuwe samenstelling werden geïnstalleerd. De regering tijdens deze legislatuur werd aanvankelijk uitgeoefend onder de conservatieve Partido Popular met Mariano Rajoy als premier, door middel van een minderheidsregering met gedoogsteun van de partij Ciudadanos. Op 1 juni 2018 moesten ze aftreden en werden ze opgevolgd door de socialisten onder leiding van Pedro Sánchez, die met zijn regering de legislatuur af wilde maken. Omdat hij de begroting voor 2019 echter niet goedgekeurd kreeg door het parlement, diende hij op 5 maart 2019 het ontslag van zijn regering in, en werden er nieuwe verkiezingen uitgeschreven voor 28 april.


Jordi van den Bussche

Jordi van den Bussche (Amsterdam, 1 juni 1995), beter bekend als Kwebbelkop, is een Nederlandse gamer op YouTube met Engelstalige content.

Kwebbelkop is vooral bekend van Engelstalige video's op YouTube waarbij hij een videospel speelt, en er commentaar op levert. Op zijn kanaal 'Kwebbelkop' heeft hij anno 2020 ruim 13 miljoen abonnees en zijn video's zijn meer dan 5 miljard keer bekeken. Daarnaast heeft hij een tweede YouTubekanaal 'Kwebbelcop' (meer dan 1,3 miljoen volgers), is hij ook actief op Twitter (meer dan 400.000 volgers) en Instagram (meer dan 1,1 miljoen volgers). Hiermee is hij een van de best bekeken en best verdienende Nederlandse youtubers. In 2016 zou hij meer dan een miljoen euro hebben verdiend met zijn kanaal en gerelateerde commerciële activiteiten.

Van den Bussche begon in 2008 met het plaatsen van video's op YouTube, en legde vanaf 2012 de focus op dagelijkse opnames van videospellen (eerst veel Minecraft, later vooral Grand Theft Auto V), samen met zijn vriend en huisgenoot Jelle van Vucht, die in hetzelfde genre ook succes behaalde. In december 2015 behaalde Van den Bussche voor het eerst meer dan 100 miljoen views per maand op zijn YouTubekanaal. Anno 2017 beheren beide een YouTubekanaal dat tot de populairste van Nederland behoort. Van den Bussche trekt een internationaal kijkerspubliek van jonge kijkers met dagelijkse video's. Inkomsten komen uit advertentie-inkomsten via YouTube en via promotievideo's voor producten.

Kwebbelkop was in 2017 deelnemer aan het programma "Jachtseizoen" van StukTV waarin hij niet is ontsnapt.

In oktober 2020 lanceerde Kwebbelkop samen met onder andere MrBeast zijn eigen gamingconsole genaamd Backbone. Deze console zou het spelen van videospelletjes op je telefoon makkelijker moeten maken.


Philipp Auerbach

Philipp Auerbach (Hamburg, 8 december 1906 - München, 16 augustus 1952) was een Duitse overlevende van de concentratiekampen van Auschwitz en Buchenwald.


Vincent ter Schure

Vincent ter Schure (24 oktober 1979) is een Nederlands paralympisch wielrenner.

Ter Schure, die uitkomt in de B-klasse voor slechtzienden, is zowel op de weg als op de baan actief op de tandem. Met piloot Timo Fransen won hij op de Paralympische Zomerspelen 2016 goud in de wegrit en zilver op zowel de 4km achtervolging op de baan als de wegtijdrit.

In 2019 wonnen Ter Schure en Fransen in Emmen het Wereldkampioenschap tijdrijden. In januari 2020 won hij samen met Imke Brommer, Larissa Klaassen en Timo Fransen) de teamsprint op deWereldkampioenschappen baanwielrennen en behaalde hij een derde plaats op de achtervolging.


Oreobates sanctaecrucis

Oreobates sanctaecrucis is een kikker uit de familie Craugastoridae en werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Harvey en Keck in 1995. De soort komt voor in Bolivia in de provincie Santa Cruz en Cochabamba op hoogtes van 1000 tot 2150 meter boven het zeeniveau.


Tulare Lake

Tulare Lake was een groot zoetwatermeer in het zuiden van de San Joaquin Valley in de Amerikaanse staat Californië. Het meer lag op een hoogte van 56 meter boven zeeniveau. Het meer had doorgaans geen uitlaat, maar verloor water door evaporatie en ondergrondse stromen naar de San Joaquin in het noorden.


Lämmimeer

Het Lämmimeer (Estisch: "Lämmijärv", Russisch: Тёплое озеро, "Tjoploje ozero") is een meer tussen Estland en Rusland. De grens loopt in het midden van het meer. In Estland hoort het bij de provincies Tartumaa en Põlvamaa, en in Rusland bij de Oblast Pskov. Het meer gaat in het noorden over in het Peipusmeer waar de grens ook in het midden van het water ligt. In het zuiden gaat het over in het Meer van Pskov, dat vrijwel geheel op Russisch grondgebied ligt. Samen met deze beide meren komt de oppervlakte op 3.555 km², het op vier na grootste meer van Europa.

Het Lämmimeer zelf vormt een rivierachtige verbinding tussen de andere twee meren, met een meetbare stroming in noordelijke richting. Het heeft een langwerpige vorm met een maximumlengte van 30 km, een maximum breedte van 8,1 km en een maximum diepte van 15,3 meter bij Mehikoorma, waar het Lämmimeer in het Peipusmeer uitmondt. Het Lämmimeer meet 236 km², wat 7% van de drie meren samen is, en heeft een volume van 0,6 km³, wat 2% van de drie meren samen is.

De drie meren hebben gezamenlijk een stroomgebied van 48.800 km² (inclusief de meren, 1/3 Estland, 2/3 Rusland), waarbij het water gemiddeld twee jaar in de drie meren verblijft. Het water stroomt uiteindelijk via de rivier de Narva (12,6 km³ per jaar), in het noorden, naar de Finse Golf waar het ongeveer 3% van de watertoevoer naar de Oostzee is.


Maria met kind en Sint-Anna

Maria met kind en Sint-Anna (Italiaans: "Sant'Anna, la Vergine e il Bambino con l'agnellino"), ook wel "Anna te Drieën" getiteld, is een schilderij van de Italiaanse kunstschilder Leonardo da Vinci, geschilderd tussen 1501 en 1519, olieverf op populierenhout, 168 x 130 centimeter groot. Het is een afbeelding van Maria die op schoot zit bij haar moeder Sint Anna, terwijl het Jezus-kind speelt met een offerlam. Het werk bevindt zich thans in de collectie van het Louvre te Parijs.


Zeeslag in de Straat van Messina

Zeeslag in de Straat van Messina is een gravure van de Zuid-Nederlandse prentkunstenaar Frans Huys naar een ontwerp van Pieter Bruegel de Oude en uitgegeven door Hieronymus Cock in Antwerpen.


Monsieur Ripois

Monsieur Ripois (Engels: "Knave of Hearts") is een Frans-Britse dramafilm uit 1954 onder regie van René Clément.


Aeonoxena

Aeonoxena is een monotypisch geslacht van vlinders uit de familie zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Jean Baptiste Boisduval

De typesoort van het geslacht is "Aeonoxena palaeographa"


The Rozettes

The Rozettes is een Nederlandse musical uit 2014. Allard Blom schreef het script, de regie was in handen van Paul van Ewijk, Guus van Wolde had de muzikale leiding, Ivo Chundro maakte de choreografie, de kostuums werden ontworpen door Jan Aarntzen. Christian Seykens was de producent.
Deze musical was een bijzondere productie, omdat Frank Sanders er de hoofdrol in speelde, die hiermee na 17 jaar zijn comeback in het theater maakte.


Torsiegeschut

Torsiegeschut is een verzamelbegrip voor artilleriewapens uit de oudheid, die hun schietenergie halen uit het torsiemoment dat optreedt bij het in elkaar draaien van pezenbundels en de hierbij optredende elastische deformatie van het spanraam. Dit type geschut staat ook wel bekend als wringgeschut. Torsiegeschut werd uitgevonden in het oude Griekenland, maar de bekendste torsiewapens zijn de van Griekse katapulten afgeleide Romeinse ballista en onager.


The Little Prince

The Little Prince is een Brits-Amerikaanse muziekfilm uit 1974 onder regie van Stanley Donen. Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige novelle uit 1943 van de Franse auteur Antoine de Saint-Exupéry.


Wives and Daughters

Wives and Daughters is een Britse vierdelige miniserie van de BBC uit 1999, gebaseerd op de roman "Wives and Daughters: An Everyday Story" van de victoriaanse schrijfster Elizabeth Gaskell.

De serie draait om Molly Gibson (Justine Waddell), dochter van een arts, en de veranderingen in haar leven die ze meemaakt als haar vader (Bill Paterson) als weduwnaar besluit opnieuw te trouwen. Daarmee komen stiefmoeder Hyacinth Gibson (Francesca Annis) en stiefdochter Cynthia (Keeley Hawes) in haar leven.

De serie won onder andere vier BAFTA TV Awards en twee Broadcasting Press Guild Awards.


Staat Malta

De Staat Malta (Engels: "State of Malta"; Maltees: "Stat ta’ Malta"), of kortweg Malta, was van 1964 tot 1974 een onafhankelijk land binnen het Gemenebest van Naties met de Britse koningin Elizabeth II als staatshoofd (een Commonwealth realm). Het land ontstond op 21 september 1964 toen de Britse kolonie Malta onafhankelijk werd. Op 13 december 1974 werd de monarchie afgeschaft en de Republiek Malta uitgeroepen.


Project T

Project T (originele titel: Tomorrowland) is een Amerikaanse sciencefiction-avonturenfilm uit 2015, geregisseerd door Brad Bird. De film is geproduceerd door Walt Disney Pictures.


Partido Popular Democrático

De Partido Popular Democrático (Democratische Volkspartij) is een Puerto Ricaanse politieke partij die voorstander is van het huidige statuut van Puerto Rico als gemenebest en unincorporated territory van de Verenigde Staten. De PPD heeft een meerderheid in het Puerto Ricaanse parlement.

De PPD werd in 1938 gesticht als een linkse partij, maar de huidige partijtop identificeert zich meer als centristisch. De partij werd oorspronkelijk geleid door Luis Muñoz Marín, de eerste verkozen gouverneur van Puerto Rico, die daarom wordt beschouwd als de vader van het moderne Puerto Rico. De PPD is een van de twee belangrijke partijen in Puerto Rico, de andere is de Partido Nuevo Progresista die voorstander is van het toetreden van Puerto Rico als 51e staat van de Verenigde Staten. Daarnaast is er ook de kleinere Partido Independentista Puertorriqueño, die streeft naar onafhankelijkheid. Leden van de PPD worden vaak "populares" genoemd en zijn meestal lid van de Democratische Partij.

De PPD leverde zes keer de gouverneur van Puerto Rico. De voorlopig laatste partijvertegenwoordiger in die functie was Alejandro García Padilla (2013–2017).


Station Howth

Station Howth is een treinstation in Howth in het Ierse graafschap Dublin. Het station is het eindpunt van de zijtak naar Howth van DART. Naar Dublin rijdt ieder half uur een DART-trein. In Howth Junction is er een aansluiting naar Drogheda.


Station Bremerhaven-Wulsdorf

Station Bremerhaven-Wulsdorf "(Bahnhof Bremerhaven-Wulsdorf)" is een spoorwegstation in de Duitse plaats Bremerhaven, in de deelstaat Nedersaksen. Het station ligt aan de spoorlijn Wunstorf - Bremerhaven en aan de spoorlijn Bremerhaven-Wulsdorf - Buchholz. Op het station stoppen naast Regionalbahntreinen ook Regio-S-Bahntreinen van Bremen en Nedersaksen op het station. Het station telt twee perronsporen aan één eilandperron.


Charles Klein

Charles Klein (Londen, Engeland, 7 januari 1867 - Lusitania, Atlantische Oceaan, 7 mei 1915) was een in Engeland geboren scenarioschrijver en toneelacteur die in 1883 naar de Verenigde Staten emigreerde. Hij kwam om toen het schip RMS Lusitania in 1915 verging.

Meerdere van zijn toneelstukken werden in de vroege 20ste eeuw verfilmd. Voorbeelden zijn The Lion and the Mouse" (1919) en The Third Degree" (1926).


Joel Dorn

Joel Dorn (Yeadon, Pennsylvania, 7 april 1942 – New York, 17 december 2007) was een Amerikaanse jazz- en rhythm-and-blues-muziekproducer, platenbaas en componist.

Dorn begon zijn carrière als diskjockey in Philadelphia. Hij werd uitgenodigd door Atlantic Records-baas Nesuhi Ertegun een jazzplaat van een artiest naar keuze te produceren, met als resultaat de succesvolle productie van Hubert Laws' album "The Laws of Jazz". Hij werd daarop Erteguns assistent, later werd hij de vicepresident van de maatschappij.

Dorn produceerde bij Atlantic onder meer vijftien albums van Roland Kirk. Hij won een Grammy Award met zijn productie van de hits "The First Time Ever I Saw Your Face' en "Killing Me Softly with His Song" van Roberta Flack. Andere artiesten waarvoor hij werkte waren bijvoorbeeld Charles Mingus en Bette Midler (haar debuutalbum).

Hij was tevens oprichter van de platenlabels Night Records, 32 Jazz, Label M en Hyena Records.

Dorn heeft verschillende composities op zijn naam staan. Hij is medecomponist van bijvoorbeeld "Go Up Moses" (opgenomen door Roberta Flack), "Brother John/Iko Iko" (met Cyril Neville, opgenomen door The Neville Brothers) en "Hippo Walk" (opgenomen door Mongo Santamaría). Bigband-leider Woody Herman heeft verschillende composities van Dorn op de plaat gezet, zoals "Aurora", "Way Up There", "Take the 'D' Train" en "Reed Blues".

Dorn, die zichzelf "The Masked Announcer" noemde, overleed aan de gevolgen van een hartaanval.

Zijn zoon Adam Dorn is als muzikant actief onder de naam Mocean Worker.


La Vénus à la fourrure

La Vénus à la fourrure is een Frans-Poolse dramafilm uit 2013 onder regie van Roman Polański. Het verhaal hiervan is gebaseerd op het Amerikaanse theaterstuk "Venus in Fur" van David Ives uit 2010. Een toneelstuk waarin op zijn beurt een toneelstuk wordt gebracht gebaseerd op de novelle uit 1870 "Venus im Pelz" van de Oostenrijkse schrijver Leopold von Sacher-Masoch.

De film was opgenomen in de officiële competitie voor de Gouden Palm op het 66ste Filmfestival van Cannes in 2013 maar werd niet de laureaat. Bij de 39ste Césaruitreiking op 28 februari 2014 had de film zeven nominaties voor een César: beste film, beste regisseur, beste actrice, beste acteur, beste bewerkt script, beste filmmuziek en beste geluid. Hierbij werd uiteindelijk evenwel enkel Polański gelauwerd als beste regisseur.


Blank Space

"Blank Space" is een nummer van Taylor Swift uit 2014, en de tweede single van "1989", haar vijfde studioalbum. Het nummer gaat over de media, waarin veel wordt geschreven over Taylor Swift haar relaties.

Het nummer werd in veel landen een hit. Het haalde de nummer 1-positie in de Amerikaanse Billboard Hot 100. In de Nederlandse Top 40 haalde het de 17e positie en in de Vlaamse Ultratop 50 nummer 13.


Ivan Savitski

Ivan Savitski (Russisch: Иван Савицкий; Grozny, 6 maart 1992) is een Russisch voormalig weg- en baanwielrenner.

In februari 2018 werd bekend dat Savitski lijdt aan nierkanker, waardoor zijn contract in november 2017 was ontbonden. In januari 2018 ging hij met Gazprom-RusVelo op trainingskamp met het oog op de Olympische Spelen van 2020, maar werd daar na twee dagen weggestuurd vanwege een fysieke achterstand.


Emmochliophis fugleri

Emmochliophis fugleri is een slangensoort uit de familie toornslangachtigen (Colubridae) en de onderfamilie Dipsadinae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Thomas H. Fritts en Hobart Muir Smith in 1969. Zij definieerden tevens het nieuwe geslacht "Emmochliophis" waarvan "Emmochliophis fugleri" de typesoort is.

Ze beschreven de soort aan de hand van een mannelijk specimen dat George Key in 1966 had gevangen in de provincie Pichincha in Ecuador. Ze noemden de soort naar Charles M. Fugler, die het specimen aan het Illinois Museum of Natural History doneerde. De soort is enkel bekend van dit holotype.

Volgens Fritts en Smith lijkt deze slang lijkt uiterlijk sterk op de zeldzame slang "Synophis miops", beschreven door Boulenger in 1898, maar heeft ze ruggenwervels die op een unieke manier in elkaar haken. David M. Hillis heeft in 1990 "Synophis miops" naar het geslacht "Emmochliophis" verplaatst en aangeduid als "Emmochliophis miops", omdat hij diverse synapomorfieën tussen "Emmochliophis fugleri" en "Synophis miops" vaststelde.


De observator en het beeld

De observator en het beeld is een sciencefictionverhaal van de Vlamink Guido Eekhaut. Het was het zesde verhaal in de verhalenbundel "Ganymedes 4", uitgegeven door A.W. Bruna Uitgevers. Die verhalenbundel kwam tot stand door het inzenden van lezers en andere liefhebbers van het genre, die weleens een eigen verhaal op papier wilden zetten. Het literair debuut van Eekhaut kwam in 1980 in de verhalenbundel "Labyrinten".


Ron Gastrobar

Ron Gastrobar is een restaurant in Amsterdam, Nederland, dat sinds 2014 een Michelinster heeft.

De chef-kok van Ron Gastrobar is Ron Blaauw. Blaauw opende het restaurant op 4 april 2013 op de locatie van zijn vorige restaurant Ron Blaauw, dat hij enkele dagen tevoren had gesloten.

GaultMillau kende het restaurant in 2016 14 van de maximaal 20 punten toe.


Fuller House

Fuller House is een Amerikaanse komische televisieserie, die vanaf februari 2016 door Netflix Nederlands vertolkt wordt uitgezonden. De serie is een vervolg op de serie "Full House" die liep van 1987 tot 1995. De meeste originele castleden keerden terug om hun rol opnieuw te vertolken, met uitzondering van Mary-Kate en Ashley Olsen, die vroeger Michelle Tanner speelden.


Loki Patera

Loki Patera is de grootste vulkaan op Io, een maan die om de planeet Jupiter cirkelt. Het is een actieve vulkaan die in 1979 werd gefotografeerd door de ruimtesonde Voyager 1. De vulkaan is genoemd naar de god Loki uit de Noordse mythologie.

De vulkaan produceert de meeste warmte van alle vulkanen uit het zonnestelsel en is energierijker dan de som van alle vulkanen op Aarde. De oppervlakte van de caldera is meer dan 10.000 vierkante kilometer. De vulkaan heeft inclusief de lavameren een diameter van 202 kilometer.

De vulkaan bevindt zich op op . Ten noorden ligt Amaterasu Patera en ten noordwesten Manua Patera.