Reflatie

Reflatie houdt in dat men de economie stimuleert door de geldhoeveelheid te vergroten of door de belastingen te verlagen. Het is het tegenovergestelde van desinflatie. Het kan refereren aan een economische politiek waarbij de overheid fiscale of monetaire stimuli gebruikt om een land haar productie te vergroten. Dit kan verwezenlijkt worden door verschillende methodes zoals belastingen verlagen, de geldhoeveelheid veranderen, of zelfs de rentevoet aan te passen. Net zoals desinflatie wordt beschouwd als een goede kuur tegen hoge inflatie, zo wordt reflatie beschouwd als een oplossing voor deflatie (welke, anders dan inflatie, altijd als slecht wordt beschouwd, ongeacht hoe hoog ze is).

Oorspronkelijk werd de term gebruikt om het prijsherstel naar een voormalige gewenste hoogte te beschrijven na een daling veroorzaakt door een recessie. Vandaag de dag houdt het ook (naast het hier boven vermelde) de eerste fase in van herstel van een economie aan het einde van een recessie. Met stijgende prijzen, tewerkstelling, productie en inkomen, totdat de economie het niveau van volledige werkgelegenheid bereikt.


Humayuns tombe

Humayuns tombe is een grootschalig grafmonument in Delhi dat tussen 1562 en 1571 werd gebouwd als laatste rustplaats voor de tweede heerser van het Mogolrijk, Humayun († 1556). De in rood zandsteen opgetrokken tombe ligt in het midden van een tuin, aangelegd volgens het Perzische "chahar bagh"-patroon. Het complex werd in 1993 door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst.

Opdrachtgever voor de bouw van het complex was Humayuns zoon en opvolger Akbar. Hij liet het toezicht op de werkzaamheden over aan zijn moeder, Humayuns weduwe Hamida Banu Begum. Het was het eerste grote bouwproject van Akbar. Later zou hij in het dorpje Fatehpur Sikri een compleet nieuwe hoofdstad neerzetten. Met de bouw van Humayuns tombe initieerde Akbar een nieuwe fase in de Mogol-architectuur. Zijn voorgangers Babur en Humayun hadden in Panipat en Agra wel moskeeën gebouwd, naar het voorbeeld van hun Timoeridische voorgangers in Centraal-Aziatische steden als Herat en Samarkand, maar geen grafmonumenten.
Wellicht wilde Akbar de macht van zijn dynastie tonen door het grote grafmonument van Sher Shah Suri bij Sasaram in Bihar (1545) te overtreffen. Deze sultan van Delhi had zijn vader Humayun uit India verjaagd, maar na twaalf jaar ballingschap in Perzië had deze zijn rijk weten te heroveren. Een mogelijk andere inspiratie is de Gur-e Emir in Samarkand, het graf van de voorvader van de Mogoldynastie, Timoer Lenk.

Het basisidee achter Humayuns tombe, een grote tombe in een symmetrisch aangelegde tuin, werd door de latere Mogols overgenomen bij het bouwen van de grafmonumenten voor overleden heersers en andere familieleden. Het hoogtepunt in deze traditie was de Taj Mahal in Agra, gebouwd door Akbars kleinzoon Shah Jahan.

De islamitische Mogols waren afkomstig uit Centraal-Azië en de invloed van vooral de Perzische cultuur op hun architectuur was groot. Humayuns tombe werd ontworpen en gebouwd door de Perzische architect Mirak Mirza Ghiyath (ook wel Mirak Sayid Ghiyath genoemd) en zijn zoon Sayyid Muhammed. Zij hadden eerder in Herat en Boechara tuinen in Timoeridische stijl aangelegd. Deze "chahar bagh"-tuinen werden in een symmetrisch patroon aangelegd, waarbij kanalen en looppaden de scheiding vormden tussen de perken. Dit type tuinen werd in de islamitische traditie geassocieerd met het paradijs. Volgens de Koran (en ook de Bijbel) ontsprongen vier rivieren uit het paradijs. Bij de tuinen rond Humayuns tombe werd dit beeld expliciet gemaakt doordat de vier hoofdkanalen onder het fundament van het mausoleum verdwijnen.

De tombe staat op een verhoogd fundament dat aan alle zijden 99 meter lang is. Het mausoleum zelf is een onregelmatige achthoek. De zijden van 45 meter lang hebben elk een grote toegangspoort. De façade is afgewerkt met rood zandsteen en wit marmer, een symbolische combinatie van kleuren die een lange historie had in de Indiase bouwkunst. Het bouwwerk wordt gekroond met een grote, uivormige koepel, in de islamitische traditie het symbool voor de hemel. De koepel wordt omringd door vier paviljoenen ("chattri's") met eenzelfde type koepel.

Binnen het mausoleum is een achthoekige ruimte de centrale koepelzaal, waar de cenotaaf van Humayun staat. Het eigenlijke graf bevindt zich onder de cenotaaf, in het fundament. Rond de centrale hal bevinden zich acht andere ruimtes, door passages verbonden met elkaar en de grafruimte. De acht toegangspoorten tot de koepelzaal zijn een verwijzing naar de acht poorten van het paradijs in de Koran. Op de eerste verdieping wordt dit patroon herhaald.


Enrico Coen

Enrico Coen is een Britse botanicus die is gespecialiseerd in moleculaire genetica en ontwikkelingsbiologie van planten.

In 1979 behaalde hij een B.A. aan King's College London. In 1982 behaalde hij een PhD in de genetica aan de University of Cambridge. Hetzelfde jaar was hij namens de Science and Engineering Research Council (SERC) postdoc bij de University of Cambridge. Ook was hij in 1982 onderzoeksmedewerker bij St John's College, Cambridge.

Vanaf 1984 is Coen actief als projectleider bij het Plant Breeding Institute en de voortzetting daarvan, het John Innes Centre. Vanaf 1999 is hij hier hoogleraar en is hij hoogleraar bij de University of East Anglia.

Coen wil ophelderen hoe organismen zich ontwikkelen en evolueren. Hierbij maken hij en zijn onderzoeksteam gebruik van moleculaire, genetische en beeldvormende technieken en modelsystemen. Er wordt gebruikgemaakt van computermodellen en experimentele studies met modelplanten als "Antirrhinum" en "Arabidopsis" om zaken als de ontwikkeling van bloemvorm en -asymmetrie, bladvorm en plantopbouw te onderzoeken. Hierbij worden onder meer transposons onderzocht. Coen werkt onder meer samen met Nick Barton en Rosemary Carpenter.

Coen is auteur van het boek "The Art of Genes: How Organisms Make Themselves" dat in 1999 bij Oxford University Press verscheen. Hij is (mede)auteur van artikelen in tijdschriften als "Nature, Proceedings of the National Academy of Sciences" en "Science".

In 1997 kreeg Coen vanwege zijn verdiensten voor de plantkunde de Linnean Medal van de Linnean Society of London. In 1998 werd hij verkozen als Fellow of the Royal Society. In 2001 werd hij gekozen als buitenlands lid van de Amerikaanse National Academy of Sciences. In 2004 kreeg hij de Darwin Medal van de Royal Society.


Vrede van Åbo

De Vrede van Åbo (Zweeds: "Freden i Åbo", Fins: "Turun rauha", Russisch: Абоский мирный договор), ook wel Verdrag van Åbo genoemd, was een vredesverdrag dat de Russisch-Zweedse Oorlog van 1741-1743 beëindigde. Het vredesverdrag werd getekend op 7 augustus 1743 in de Finse stad Turku (Zweeds: "Åbo") door Aleksandr Roemjantsev voor het Russische Rijk en Herman Cedercreutz voor Zweden.


Public Eye

Public Eye is een Britse detectiveserie over de belevenissen van privédetective Frank Marker (gespeeld door Alfred Burke), een vrijgezel die in de marge van de samenleving werkt met de afhandeling van chantage-gevallen, vermiste personen opsporen, ontrouw onderzoeken en bestrijding van kleine criminaliteit.

De figuur Frank Marker werd wel vergeleken met klassieke privédetectives zoals Raymond Chandlers "Philip Marlowe", of de creatie van McGill, uit ITC's klassieker, "Man in een koffer".

De serie met 87 afleveringen werd uitgezonden tussen 1965 en 1975.


Nowhere Man

Nowhere Man is een lied van het muziekalbum "Rubber Soul" uit 1965 van de Britse popgroep The Beatles. Het lied werd voornamelijk geschreven door John Lennon, maar staat zoals gebruikelijk op naam van Lennon en Paul McCartney. "Nowhere Man" werd in 1966 in de Verenigde Staten ook als single uitgebracht. In 1999 verscheen het nummer ook op "Yellow Submarine Songtrack", de heruitgave van de soundtrack bij de animatiefilm "Yellow Submarine".


Already Gone

Already Gone is een nummer van de Amerikaanse poprockzangeres Kelly Clarkson. Het is geschreven door Clarkson in samenwerking met Ryan Tedder, die het nummer ook produceerde. Het nummer werd uitgebracht als de derde single van het vierde studioalbum "All I Ever Wanted".

Over het nummer is veel te doen geweest. Clarkson beschuldigde Tedder voor het gebruiken van hetzelfde muziekarrangement bij Beyoncés "Halo" en ook was ze het hierdoor oneens met de beslissing van haar platenlabel om dit nummer op single uit te brengen.


Corrib

De Corrib (Iers: "Abhainn na Gaillimhe") is een rivier in het westen van Ierland. De rivier stroomt van Lough Corrib door de stad Galway naar de Baai van Galway. Het is een van de kortste rivieren in Europa, vanaf Lough Corrib tot de baai is het slechts zes kilometer.


Hedlandet en Åsgård

Hedlandet en Åsgård (Zweeds: Hedlandet och Åsgård) is een småort in de gemeente Strängnäs in het landschap Södermanland en de provincie Södermanlands län in Zweden. Het småort heeft 79 inwoners (2005) en een oppervlakte van 27 hectare. Eigenlijk bestaat het småort uit twee plaatsen: Hedlandet en Åsgård. Het småort ligt aan een baai van het Mälarmeer en wordt omringd door zowel landbouwgrond als bos en rotsachtig gebied. De stad Strängnäs ligt zo'n twintig kilometer ten noordwesten van Hedlandet en Åsgård.


Station Aalestrup

Station Ålestrup (ook geschreven als Station Aalestrup) was een station in Ålestrup, Denemarken en lag aan de lijnen Hobro - Løgstør en Viborg - Ålestrup. Beide lijnen waren aangelegd door de DSB.

Op 15 juli 1893 werd station Ålestrup geopend als stopplaats langs de spoorlijn van Hobro naar Løgstør. Op 15 september van dat jaar kwam ook de spoorlijn van Viborg naar Ålestrup gereed. Station Ålestrup had een aantal opstelsporen en drie perronsporen. Tevens waren er een draaischijf en een locomotiefloods. Het stationsgebouw was ontworpen door Thomas Arboe.

Het reizigersvervoer tussen Viborg en Ålestrup werd op 30 mei 1959 beëindigd. Op 21 mei 1966 gebeurde hetzelfde op de spoorlijn tussen Hobro en Løgstør, en station Ålestrup werd opgeheven. Er bleven nog wel goederentreinen op beide spoorlijnen rijden.

In 1970 werden de sporen tussen Hobro en Ålestrup opgebroken. Tussen Viborg en Løgstør hield het goederenvervoer het nog vol tot 1999; de sporen werden uiteindelijk in 2006 opgebroken en de oude spoorlijn werd omgevormd tot een fietspad.

Het stationsgebouw is bewaard gebleven.


Mamá cumple cien años

Mamá cumple cien años is een Spaans-Franse filmkomedie uit 1979 onder regie van Carlos Saura die werd genomineerd voor de Oscar voor beste niet-Engelstalige film.


Kun je nog zingen, zing dan mee

Kun je nog zingen, zing dan mee is een Nederlandstalig liedboek, samengesteld door Jan Veldkamp en Klaas de Boer. De bundel werd uitgegeven in 1906 door uitgeverij P. Noordhoff (Groningen). De pianoarrangementen zijn van P. Jonker.

De bundel bevat eigentijdse liedjes (tweede helft 19e en begin 20e eeuw), bestemd voor de actieve zangbeoefening, geschreven door Nederlandse tekstdichters en toondichters. De ondertitel vermeldt vanaf de eerste druk dat de gekozen liederen in deze bloemlezing 'algemeen bekend' zijn. Het boek was bedoeld voor 8 tot 80 jaar, voor school en thuis, voor volkszangscholen en koren.

Bekende liedjes waren onder meer: 'De paden op, de lanen in' (A.L. de Rop, R. Hol); 'In een blauw geruite kiel' (A.L. de Rop, R. Hol); 'Heb je van de Zilveren vloot wel gehoord' (J.P. Heije, J.J. Viotta); 'In 't groene dal, in 't stille dal' (J.P. Heije, J. Beltjens); 'Klein vogelijn op groenen tak' (J.P. Heije, W. Smits); en 'In naam van Oranje, doe open de poort' (A.J. Schooleman).

De liedbundel bleef de gehele twintigste eeuw onafgebroken in druk (41e druk in 1986). In datzelfde jaar verscheen de jubileumuitgave "Lang leve Kun je nog zingen, zing dan mee!, de mooiste liedjes uit tachtig jaar", die tot en met 2012, ruim honderd jaar na de eerste publicatie, verkrijgbaar was. In 1967, zestig jaar na verschijnen, waren er ongeveer 600.000 exemplaren verkocht en over de gehele looptijd liep dit op richting de miljoen verkochte bundels. "Kun je nog zingen" wordt daarmee beschouwd als het meest succesvolle liedboek van de twintigste eeuw.


Memories of Machines

Memories of Machines (MoM) is een muziekgroep die als twee enige leden heeft Tim Bowness en Giancarlo Erra. De band speelt een mengeling van progressieve rock en artrock.

Bowness speelde voor MoM soloalbums vol en vormde samen met Steven Wilson no-man. Erra is de drijvende kracht achter de Italiaanse band Nosound. De samenwerking van de heren is te danken aan Steven Wilson, die zowel een verbintenis heeft met Bowness (bandlid) als Nosound (muziekproducent). De samenwerking begon als het meezingen van Bowness op het studioalbum Lightdark van Nosound. "Someone starts to fade away" was het eerste vrucht van hun samenwerking. In 2006 waren de heren weer samen te horen, toen tijdens een concert waarbij Bowness "Change me once again" zong. Vanaf die tijd zagen de heren elkaar bij verschillende gelegenheden en kwam uiteindelijk in 2011 een gezamenlijk album uit onder de bandnaam Memories of Machines. Bij de opnamen speelde een aantal gastmusici mee.


Dolinelater

Dolinelater is een geslacht van uitgestorven kevers uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd oorspronkelijk in 1980 door Vladimir Gdalich Dolin gepubliceerd. Omdat het een later homoniem is van "Idiomorphus" , (Carabidae), is deze naam niet geldig gepubliceerd. In 2017 werd dit gecorrigeerd door Huber, Marggi en Menkveld-Gfeller en werd de wetenschappelijke naam van het geslacht geldig gepubliveerd als "Dolinelater"


Josif Dorfman

Josif Dorfman (Zjytomyr, 1 mei 1952) is een Franse schaker met FIDE-rating 2544 in 2017. Hij woont sinds 1990 in Frankrijk en heeft de Franse nationaliteit, maar is van origine afkomstig uit Oekraïne. Hij is sinds 1978 grootmeester (GM).

Dorfman's grootste succes was het gedeelde Russische kampioenschap van 1977. Hij was met Boris Gulko eerste voor Tigran Petrosjan, Lev Poloegajevski, Jefim Geller en Michail Tal. Hij was de secondant van Garri Kasparov in 1983 en 1984 en de trainer van Étienne Bacrot vanaf 1993.

Hij behaalde zijn eerste overwinningen in 1976 en 1977 in Rusland, maar won daarna nog meer internationale toernooien.

Dorfman werd in 1998 kampioen van Frankrijk en daar in 2000 tweede achter zijn leerling Bacrot. Hij speelde voor het Franse nationale team in de schaakolympiades van 1998, 2002 en 2004:
* in 1998, aan het 2e bord in de 33e Schaakolympiade in Elista (+3 –0 =6)
* in 2002, aan het 2e bord in de 35e Schaakolympiade in Bled (+1 –1 =8)
* in 2004, aan het 3e bord in de 36e Schaakolympiade in Calvià (+2 –0 =8)


Netekanaal

Het Netekanaal verbindt het Albertkanaal bij Viersel met het bevaarbare deel van de Nete, stroomafwaarts van Lier bij Duffel, die even verderop in de Rupel uitmondt, de waterweg naar de Schelde. Door het kanaal kunnen schepen uit het zuiden of het westen het Albertkanaal bereiken zonder langs Antwerpen te moeten varen.

Het deel tussen de Rupel en Duffel was al bevaarbaar in 1839. Het deel naar Viersel langs Lier volgde pas in 1952.

Langs het Netekanaal zijn verschillende jachthavens te vinden, onder meerdere in Duffel, Lier en Emblem. Verder zijn er enkele watersportclubs gevestigd aan het Netekanaal.

Het Netekanaal is sedert 1955 de belangrijkste aanvoerroute vanuit het Albertkanaal voor de drinkwatervoorziening van Antwerpen door de Antwerpse Waterwerken.


La Zaïroise

La Zaïroise was het volkslied van het voormalige Zaïre, dat nu Congo heet. Het werd in 1972 in gebruik genomen en werd in 1997 door Debout Congolais vervangen.


Johannes Willem van Reinhartshausen

Johannes Willem van Reinhartshausen (Cefalù (Sicilië), 30 oktober 1849 - Schloss Reinhartshausen, Erbach im Rheingau, 25 december 1861) was de buitenechtelijke zoon van prinses Marianne van Oranje-Nassau en haar minnaar en latere levensgezel Johannes van Rossum die eerst als lakei en later als bibliothecaris aan haar hofhouding was verbonden.

Hij werd geboren tijdens een 'educatieve' reis die zijn moeder in 1849 maakte naar het Heilig Land. Zij vertrok op 4 juli 1849 per stoomschip Willem I dat daartoe door haar afgehuurd was. In feite was de reis een camouflage om de geboorte van haar buitenechtelijke kind te verhullen. Op 14 september kwam zij aan in Cefalù waar ze twee maanden zou blijven. Ze verbleef in een huisje van ene Pernice waar op 30 oktober 1849 haar zoon geboren werd. Op 13 november 1849 ging Marianne weer aan boord van de Willem I om haar reis te vervolgen. Haar zoon liet ze voorlopig achter op Sicilië.

Prinses Marianne is de enige vrouwelijke Oranje-telg van wie een buitenechtelijk kind bekend is. Tevens is zij een van de weinige adellijke dames in de geschiedenis die een buitenechtelijk kind na de geboorte niet afstond. Ze vernoemde Johannes Willem naar zijn natuurlijke vader en haar eigen vader Willem I.

In 1852 werd Johannes Willem van Sicilië naar de villa Celimontana op Vaticaans grondgebied gebracht. Zijn moeder had de villa, toen nog villa Mattei geheten, op 7 juni 1851 door Van Rossum laten kopen en zij had besloten hun kind zelf openlijk op te voeden. De villa was omgeven met fraaie tuinen en antieke beelden. In deze tuin liet zijn moeder het portret van zijn vader maken. Dit huis zou uitgroeien tot een middelpunt van cultuur waar kunstenaars en aristocraten elkaar ontmoetten.

Moeder Marianne poogde enkele malen tevergeefs een adellijke naam voor haar zoon te krijgen van koning Willem III. De hertog van Nassau, hoofd van de Duitse tak van de familie Nassau, honoreerde haar verzoek evenwel met de adellijke naam "von Reinhartshausen", waarmee Johannes Willem jonkheer werd. Deze achternaam was afgeleid van het gelijknamige kasteel dat eigendom was van prinses Marianne.

Zijn moeder Marianne hield erg veel van hem. Met de drie kinderen uit haar vorige huwelijk had ze, door toedoen van haar schoonfamilie, weinig contact meer. In brieven die van haar bewaard zijn gebleven noemt zij Johannes Willem "het kind mijns ouderdoms". Hij werd voorbestemd om een burgerberoep te bekleden (bijvoorbeeld predikant of advocaat). Hij was zeer intelligent voor zijn leeftijd en werd al op zijn 11e bij een predikant ondergebracht om te studeren. Bij zijn eerste kerstverlof stierf hij bij zijn ouders aan roodvonk. Op de avond van zijn overlijden schonk zijn moeder 60.000 gulden voor de bouw van een protestantse kerk in Erbach, in nagedachtenis van Johannes Willem.

Johannes Willem van Reinhartshausen werd tijdelijk begraven op het kerkhof van Erbach. Later werd hij bijgezet in de nieuw gebouwde Johanneskerk in Erbach, nabij Reinhartshausen. Er werd door Johan Hendrik Stöver een marmeren grafmonument vervaardigd, waarbij zijn moeder tot aan haar overlijden geregeld bloemen kwam leggen.


Helen Baxendale

Helen Baxendale (Wakefield, Yorkshire, 7 juni 1970) is een Engelse actrice.

Baxendale wilde als klein kind graag balletdanseres worden maar koos later voor acteren. Ze volgde een opleiding aan de "Old Vic" theaterschool in Bristol en werkte daarna van 1992 tot 1994 in het "Citizens Theatre" in Glasgow.

In haar vaderland kreeg Baxendale bekendheid door haar rol van Dr. Claire Maitland in de BBC-serie "Cardiac Arrest". In België en Nederland is ze vooral bekend als Rachel Bradley in de televisieserie "Cold Feet". In 1998 speelde ze in 14 afleveringen van de Amerikaanse serie "Friends". Naast haar werk voor theater en televisie speelde Baxendale ook in enkele films.


Marjo van Dijken

Maria Johanna (Marjo) van Dijken (Groningen, 8 oktober 1953) is een Nederlands politicus. Namens de Partij van de Arbeid was ze van 1 maart 2007 tot 17 juni 2010 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat ze eerder van 2003 tot 2006 al Kamerlid was. Daarvoor was ze gemeenteraadslid in Groningen.

Marjo van Dijken volgde in de jaren 70 een opleiding Nederlands, maar voltooide deze niet. Na een opleiding tot medisch registratie assistent was ze werkzaam in de gezondheidszorg, als assistente in het Academisch Ziekenhuis Groningen. Van 1994 tot 2003 was ze lid van de gemeenteraad van Groningen, vanaf 2001 als fractievoorzitter. Bij de Tweede Kamerverkiezingen 2003 kreeg ze een hoge plek op de kandidatenlijst van haar partij en werd ze gekozen in het parlement. In de Kamer hield ze zich bezig met gehandicaptenbeleid, welzijn en met re-integratie. In 2006 diende ze een initiatiefvoorstel in over vrijstelling van parkeerbelastingen voor houders van een gehandicaptenkaart.

Bij de Tweede Kamerverkiezingen 2006 stond ze opnieuw kandidaat, maar de 40e plek op de lijst was te laag om herkozen te worden. Op 29 november 2006 nam ze afscheid, maar op 1 maart 2007 keerde ze terug in de Kamerbankjes nadat zes partijgenoten het parlement verlieten om toe te treden tot het nieuw gevormde kabinet-Balkenende IV.

Van Dijken is niet meer beschikbaar voor de Tweede Kamerverkiezingen 2010, ze verlaat de Kamer wegens gezondheidsklachten.


Richard Morgan

Richard Morgan (Norwich, 1965) is een Brits sciencefictionschrijver.

Na geschiedenis gestudeerd te hebben aan Queens' College in Cambridge gaf hij tijdelijk les in Engels om de wereld te kunnen bereizen. In 2002 publiceerde hij zijn eerste roman "Altered Carbon". In dit boek mengt hij SF met het 'hardboiled' detectiveverhaal in de traditie van Dashiell Hammett en Raymond Chandler. Zijn antiheld, Takeshi Kovacs, leeft in een dystopische toekomstige maatschappij. De filmrechten van het boek werden verkocht aan filmproducent Joel Silver; de opbrengst stelde Morgan in staat zijn volledige tijd aan schrijven te gaan besteden. Hij won in 2003 de Philip K. Dick Award met deze roman.

In "Broken Angels", het vervolg op "Altered Carbon", worden SF en oorlogsfictie met elkaar vermengd. "Market Forces" was de eerste niet-Kovacs roman en is geplaatst in de nabije toekomst. Het was oorspronkelijk geschreven als kort verhaal, daarna als script. Morgan kreeg in 2005 de John W. Campbell Memorial Award voor dit werk. "Woken Furies" is het derde Kovacs-verhaal en waarschijnlijk ook het laatste.


Einar Gausel

Einar Gausel (30 november 1963) is een Noorse schaker. Hij is, sinds 1995, een grootmeester (GM), de derde Noor die deze titel behaalde. Drie maal werd hij Noors nationaal schaakkampioen. In januari 2015 was hij nummer 7 op de Elo-ranglijst met Noorse schakers.

Gausel is de schaakcolumnist voor het dagblad "Dagbladet" in Oslo.

Gausel's speelstijl is overwegend positioneel en strategisch. Met de witte stukken opent hij vaak met 1.d4, 1.c4 of 1.Pf3. Met zwart speelt hij tegen 1.e4 vaak gedegen openingen zoals de Caro-Kann verdediging, maar heeft ook avontuurlijker wegen gekozen zoals de Scandinavische opening 1. ..., d5. Tegen 1.d4 speelt Gausel vaak de Slavische Verdediging.


Arik Braun

Arik Braun (Aresing, 8 februari 1988) is een Duitse schaker met een FIDE-rating van 2585 in 2016. Hij is, sinds 2008, een grootmeester. Hij houdt zich onder meer bezig met schaakboksen.


Noble patria, tu hermosa bandera

Noble patria, tu hermosa bandera (Nederlands: Nobel thuisland, jouw mooie vlag) is het volkslied van Costa Rica. Het lied is als volkslied aangesteld in 1853, met muziek Manuel María Gutiérrez. De tekst is er door José María Zeledón Brenes bij gemaakt in 1900.


Michael Prusikin

Michael Prusikin (Charkov, 19 januari 1978) is een Duitse schaker van Oekraïense afkomst. Zijn FIDE-rating was 2547 in 2006 en 2535 in 2016. In februari 2015 stond hij op plaats 30 op de Duitse ranglijst. Hij is een grootmeester (GM).
Prusikin leerde op vijfjarige leeftijd schaken. In 1995 ging hij met zijn moeder en stiefvader als vluchteling naar Duitsland. In 1998 kreeg hij de titel internationaal meester (IM). In 1999 won hij het Young Masters toernooi in het Zwitserse Zug. In 2000 werd Prusikin kampioen van Beieren en werd vierde bij de Duitse schaakkampioenschappen. Na het voltooien van een pedagogische opleiding besloot hij in 2004 professioneel schaker te worden. Eveneens in 2004 werd hij grootmeester. De normen voor de grootmeestertitel behaalde hij in seizoen 2000 / 2001 in de 2e klasse van de bondscompetitie, bij een grootmeestertoernooi in januari 2003 en bij een grootmeestertoernooi in Miskolc in maart 2004.

In 2005 speelde Prusikin mee in het toernooi om het kampioenschap van Duitsland en eindigde daarbij met 5.5 uit 9 op de negende plaats. Eveneens in 2005 was hij lid van het Duitse nationale team bij het toernooi om de Mitropacup. In totaal nam Prusikin zes keer deel aan het toernooi om de Mitropacup en won deze in 2011 in Merlimont.

Bij de Schaakolympiade in 2008 speelde hij aan bord 2 van het derde Duitse team.

Prusikin is ook actief als schaaktrainer. Hij trainde onder andere Dieter Lutz, op 18-jarige leeftijd kampioen van Beieren in 2007, Léon Mons, Duits jeugdkampioen en reeds op 17-jarige leeftijd spelend in de bondscompetitie, en Hanna Marie Klek, meervoudig Duits jeugdkampioen bij de meisjes en 2e bij de wereldjeugdkampioenschappen in de categorie meisjes tot 16 jaar. Sinds het seizoen 2009/10 leidt hij binnen de Beierse SchaakJeugd (BSJ) het "D4-Nachwuchskader".


Lulu Wang

Lulu Wang (Peking, 22 december 1960) is een van oorsprong Chinese schrijfster, die sinds 1986 in Nederland woont en in het Nederlands schrijft. Aanvankelijk doceerde zij Chinese taal in Maastricht voor zij in 1997 doorbrak met haar debuutroman "Het Lelietheater". Voor dit boek ontving zij in 1998 het Gouden Ezelsoor voor het bestverkochte literaire debuut (ruim 135.000 verkochte exemplaren) en in het jaar daarop de internationale Nonino Prijs. Alleen al in Nederland werden er meer dan 800.000 exemplaren van "Het Lelietheater" verkocht.

In "Het Lelietheater" werd de jeugd van de schrijfster in China beschreven. Lulu groeide op ten tijde van de Culturele Revolutie. In 1972 wordt haar moeder in een heropvoedingskamp opgesloten. De dan 12-jarige Lulu mag zich later bij haar voegen. Daar maakt ze kennis met geïnterneerde intellectuelen van wie ze leert over de geschiedenis en de praktijk van het Chinese communisme. Het boek kreeg uitstekende recensies. Haar tweede roman "Het Tedere Kind" kreeg daarentegen een aantal vernietigende recensies. De schrijfster publiceert met grote regelmaat romans en novellen.

Nadat haar eerste boeken vooral China of haar Chinese achtergrond aan de orde waren, ging ze in later verschenen titels en ook in interviews meer als Chinese-in-Nederland de Nederlandse cultuur beschouwen en ook de Nederlanders soms verwonderd, dan weer bewonderend maar ook kritisch "een spiegel voorhouden", niet in het minst ook over hoe zij met niet-Nederlanders, migranten en andere culturen omgaan, waaronder ook de Chinese.

In juni 2012 gaf ze als een van de eerste literaire auteurs in Nederland en daarbuiten een boekapplicatie "Nederland, wo ai ni" uit. Deze boekapplicatie is een stuk uitgebreider, met animaties, discussieforum en muziek, dan het gewone e-book. In december 2012 verscheen tevens het papieren boek van deze Book App. In België heet het boek "Regenland, wo ai ni".

Op 1 september 2013 werd haar tweede boekapplicatie "Zomervolliefde" uitgegeven ("爱满夏天" in Chinees). Het is een tweetalige multimediaboekapplicatie (Nederlands en Chinees) met kleine gedichten over de liefde, met illustraties, een lied en filmpje.
In 2014 verscheen "Adam en Eva in China", non-fictie.
De schrijfster vergelijkt daarin Nederland en België met China middels de religieuze of mythische verhalen waarmee Westerlingen of Chinezen hun kinderen opvoeden.
Het boek verscheen deels als gratis internetboek. Er horen boekfilms bij die online staan.
Ook verscheen haar tweetalige poëziebundel "Levenlangverliefd".
Deze bundel is gemaakt in samenwerking met 4 kunstenaars.

In 2018 verscheen "Nederwonderland", een Chinese blik op Nederland, waarin ze haar observaties van het land en zijn bewoners op een rijtje zette.


Maxime Vachier-Lagrave

Maxime Vachier-Lagrave (MVL), (Nogent-sur-Marne, 21 oktober 1990) is een Franse schaker. Hij is grootmeester, een titel die hij behaalde in 2005, op zijn veertiende. Hij is op het ogenblik de achtste schaker van de wereld.

* Hij was veelvoudig jeugdkampioen schaken van Frankrijk. Hij speelde in augustus 2005 bijvoorbeeld ook al in het toernooi om het kampioenschap van Frankrijk mee en eindigde daar op de derde plaats. Hij speelde in september 2005 mee in het 6e knock-outtoernooi voor meesters tot twintig jaar, dat in Lausanne werd verspeeld en werd daar zesde.
* Hij werd in augustus 2007 kampioen van Frankrijk door in een snelschaaktiebreak Vladislav Tkachiev te verslaan. Daarmee werd hij met 16 jaar de op-een-na-jongste kampioen van Frankrijk ooit, 3 maanden ouder dan Étienne Bacrot toen die in 1999 kampioen van Frankrijk werd.
* In juli 2009 won hij het toernooi van Biel/Bienne, voor Aleksandr Morozevitsj en Vasyl Ivantsjoek.
* Vachier-Lagrave won in 2010 de kroongroep van Schaaktoernooi Hoogeveen, voor Sjirov, Giri en Tiviakov.
* Hij speelt sinds 2006 voor Frankrijk de schaakolympiade, waarvoor sinds 2010 aan het eerste bord.
* Hij doet sinds 2009 aan de wereldbeker schaken mee, waarmee spelers zich voor het Kandidatentoernooi kunnen kwalificeren.
* Hij speelde tijdens het Europees schaakkampioenschap voor landenteams in 2013 in Warschau voor Frankrijk mee. Frankrijk werd tweede.
* Hij speelt mee in toernooien snelschaak en werd daarin in 2015 tweede tijdens de wereldkampioenschappen.


Maui

Maui is een eiland in de Amerikaanse staat Hawaï. Het is met 1883 km² het op een na grootste eiland van de archipel. Het eiland bestaat uit twee vulkanen, Haleakala (3055 m) en de overblijfselen van de oudere "West Maui Volcano", die door een landengte met elkaar verbonden zijn. Omdat deze landengte als een dal tussen de vulkanische bergen ligt, staat Maui ook bekend als "The Valley Isle".

Er wonen 144.444 inwoners waardoor de bevolkingsdichtheid 62 inwoners per vierkante kilometer is. De grootste plaatsen op het eiland zijn Kahului, Wailuku, Lahaina en Kīhei.


Are You Being Served?

Are You Being Served? is een Britse komische serie die geproduceerd werd tussen 1972 en 1985. In Nederland en Vlaanderen is deze serie bekend onder de titel Wordt u al geholpen?. In Nederland werd de eerste aflevering op 21 juni 1974 uitgezonden door de TROS en in 2013 en 2014 worden een aantal seizoenen uitgezonden door NostalgieNet, en daarna na een naamswijziging van deze zender door ONS. De serie is geschreven door David Croft en Jeremy Lloyd.

De serie speelt zich af op de afdeling dames- en herenkleding van het fictieve Londense warenhuis Grace Brothers. Ze steekt op subtiele wijze de draak met de Britse klassenmaatschappij. Er heerst een afgebakende hiërarchie (directeur - afdelingshoofd - verkoopchef - seniorverkopers - juniorverkopers - conciërge - huishoudelijke dienst), waarbij de karakters zich vaak stroperig opstellen naar hun meerderen en hun ondergeschikten schofferen.

In 1980 en 1981 werd in Australië een nagespeelde versie van "Are You Being Served?" uitgezonden. John Inman speelde als enige van de Engelse cast ook in de Australische versie. Hij speelde wederom de rol van Mr. Humphries. De serie werd 2 seizoenen uitgezonden.
In 1992 volgde er een spin-off waarin enkele ex-werknemers van het warenhuis een pension runden onder de titel "Grace & Favour".

Na het overlijden van Frank Thornton ("Captain Peacock"), 6 maart 2013, was de acteur Nicholas Smith de enige nog in leven zijnde oorspronkelijke acteur die in de serie meespeelde. Hij overleed op 6 december 2015. Sindsdien is alleen Mike Berry (Mr. Spooner) nog in leven.


Belvès

Belvès is een plaats en voormalige gemeente in het departement Dordogne in de Périgord Noir. Die deel uitmaakt van de regio Nouvelle-Aquitaine in Frankrijk. Het heeft 1431 inwoners.
Het is bereikbaar vanuit Périgueux via de D710. Het ligt niet ver van Saint Cyprien en Monpazier. In de gemeente ligt spoorwegstation Belvès. Het dorp behoort tot de lijst van "les plus beaux villages de France".

De gemeente is op 1 januari 2016 gefuseerd met Saint-Amand-de-Belvès tot de commune nouvelle Pays de Belvès.


Arjan van der Kaaij

Arjan van der Kaaij (De Lier, 9 januari 1983), is een Nederlands voetballer. Hij heeft voor ADO Den Haag gespeeld. In de eredivisie speelde hij 1 wedstrijd, die tegen FC Groningen.


Man van Grauballe

De Man van Grauballe is een veenlijk uit de pre-Romeinse ijzertijd (3e eeuw v.chr.) dat in 1952 in een hoogveen in Jutland (Denemarken) is gevonden.

De vindplaats van de Man van Grauballe is vlak bij de plek waar de Man van Tollund werd gevonden, een paar jaar eerder. Sinds de vondst van de Man van Grauballe zijn er in Denemarken tot op heden geen veenlijken meer ontdekt. Evenals de Man van Tollund is de Man van Grauballe zeer goed bewaard gebleven. Hij is zoals veel andere veenlijken op gewelddadige wijze aan zijn eind gekomen. Zijn linkerbeen is gebroken en zijn keel doorgesneden. Hij was bij zijn overlijden tussen de 30 en 40 jaar oud.

De Man van Grauballe is te zien in het Moesgård Museum in Aarhus.


Bail Organa

Bail Prestor Organa is een personage uit de negendelige Star Wars saga. Organa wordt gespeeld door acteur Jimmy Smits in Star Wars Episode II, III en Rogue One. Bail Organa is de adoptievader van Prinses Leia Organa en een senator voor de planeet Alderaan. Hij is ook afgevaardigde in de Galactische Senaat en daarmee een senator van de Galactische Republiek. Verder is hij een vriend van de Jedi Orde en had contacten met zowel Yoda als Obi-Wan Kenobi.


Henriëtte Amalia van Anhalt-Dessau

Henriëtte Amalia Maria van Anhalt-Dessau (Kleef, 16 augustus 1666 – Slot Oranienstein, 18 april 1726) was een dochter van Johan George II van Anhalt-Dessau en Henriëtte Catharina van Nassau en daarmee een kleindochter van Frederik Hendrik van Oranje en Amalia van Solms. Ze trouwde in 1683 met haar neef Hendrik Casimir II van Nassau-Dietz. Toen haar man in 1696 overleed, werd ze regentes voor haar zoon, Johan Willem Friso.

In 1710 richtte Henriëtte Amalia de Orde van het Vertrouwen op.

Henriëtte Amalia van Anhalt-Dessau overleed in 1726 op 59-jarige leeftijd en werd begraven in de Mariakerk in Dietz.

Hendrik Casimir en Henriëtte Amalia kregen negen kinderen. Twee zoons die door hun moeder overleefd werden:
* Willem George Friso (1685-1686)
* Johan Willem Friso (1687-1711) gehuwd met Maria Louise van Hessen-Kassel (1688-1765)

Zeven dochters die hun moeder overleefden:
* Henriëtte Albertine (1686-1754)
* Maria Amalia (1689-1771)
* Sophia Hedwig (1690-1734), gehuwd met hertog Karel Leopold van Mecklenburg-Schwerin (1678-1747)
* Isabella Charlotte (1692-1757), gehuwd met vorst Christiaan van Nassau-Dillenburg (1688-1739)
* Johanna Agnes (1693-1765)
* Louise Leopoldina (1695-1758)
* Henriëtte Casimira (1696-1738)


Oeigoers

Het Oeigoers is een Turkse taal, die door ongeveer 10 miljoen mensen in de Oeigoerse autonome regio Xinjiang in Volksrepubliek China wordt gesproken. Het is de taal van de Oeigoeren.


Dworp

Dworp (Frans: "Tourneppe", Pajots: "Dwoeurp") is een plaats in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Beersel. Dworp was een zelfstandige gemeente tot einde 1976. Dworp heeft een oppervlakte van 10 km² en telde op het einde van 2005 5519 inwoners.

In Dworp ligt de helling de Bruine Put die bekend is uit de wielerwedstrijd Brabantse Pijl.


Sierra Leoonse leone

De Sierra Leoonse leone is de munteenheid van Sierra Leone. Eén leone is honderd cent. De leone is afgeleid van de naam van het land.

De volgende munten worden gebruikt: 10, 50, 100 en 500 leone, waarvan de 100 leone het meest voorkomt. Het papiergeld is beschikbaar in 500, 1000, 2000, 5000 en 10.000 leone.


Vietnamese dong

De Vietnamese dong is sinds 1978 de munteenheid van Vietnam. 1 dong is 10 "hao" of 100 "xu". Dong is Vietnamees voor "koper", maar betekent tegenwoordig "geld". De onderverdeling hao en xu is zo waardeloos geworden, dat ze niet meer wordt gebruikt.<br>
Koers op bijv. 28 januari 2021 was: 1 dong = 0,00003583,83 euro / 1 euro = 27907,00 dong

De volgende munten worden gebruikt: 200, 500, 1000, 2000 en 5000 dong. Het papiergeld is beschikbaar in 200, 500, 1000,2000 en 5000 dong. Vanaf 2003 zijn er polymeren bankbiljetten beschikbaar in 10.000, 20.000, 50.000, 100.000, 200.000 en 500.000 dong.


CENELEC

CENELEC (Frans: "Comité Européen de Normalisation Electrotechnique") is een standaardiseringcomité voor elektrotechnische standaarden.

CENELEC is verantwoordelijk voor Europese standaardisering in het domein van de elektrotechniek. Samen met de ETSI (telecommunicatie) en CEN (andere technische domeinen) vormt CENELEC het Europese systeem voor technische standaarden.

CENELEC is opgericht in 1973. Daarvoor waren twee organisaties verantwoordelijk voor elektrotechnische standaarden: CENELCOM en CENEL. CENELEC is een Belgische vzw gevestigd in Brussel. De leden zijn de nationale elektrotechnische standardiseringcomités van de meeste Europese landen.

De huidige leden van CENELEC zijn: Oostenrijk, België, Cyprus, Tsjechië, Denemarken, Estland, Finland, Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Hongarije, IJsland, Ierland, Italië, Letland, Litouwen, Luxemburg, Malta, Nederland, Noorwegen, Polen, Portugal, Spanje, Slowakije, Slovenië, Zweden, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk.

De landen Albanië, Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Kroatië, Roemenië, Turkije en Oekraïne zijn 'affiliate members' met zicht op volwaardig lidmaatschap.

Hoewel CENELEC nauw samenwerkt met de Europese Unie, is het geen EU-instelling.


Meer van Thun

Het Meer van Thun (Duits: "Thunersee") ligt in Zwitserland, specifieker in het Berner Oberland aan de noordelijke rand van de Alpen. In het Nederlands blijft de naam vaak onvertaald, dus Thunersee. Het meer is genoemd naar de stad Thun aan het noordwesten van het meer.

De rivier de Aare is de grootste rivier die door het meer stroomt. Bij Thun stroomt de Aare weer verder het meer uit. Een tweede rivier die het meer in stroomt is de Kander. Bij elkaar stroomt water het meer in uit een gebied van 2500 km². Het meer ligt op 558 meter hoogte, omvat 48,3 km² en is tot 217 meter diep.

Na de laatste ijstijd vormde zich daar waar nu twee meren liggen, de Wendelsee. Door sedimentatie van materiaal uit de omliggende bergen werd in het midden van de zee een ophoging gevormd. Hier vindt men nu de plaats Interlaken. Aan de westkant van Interlaken bevindt zich het meer van Thun en aan de oostzijde het meer van Brienz.

De belangrijkste steden aan het meer zijn Thun, Interlaken en Spiez. De BLS vaart met 10 schepen op het meer.

Het meer beschermt Bern, dat stroomaf aan de Aare gelegen ligt, voor te veel water. De afstroomsnelheid van de Aare is beperkt, daarom overstroomt het bij veel aanbod van water. Dat gebeurt bijvoorbeeld door noodweer of bij veel smeltwater. Dat teveel aan water in het meer zorgt dan wel voor overlast in Thun.

Aan de oevers van de Thunersee ligt het kasteel van Oberhofen.


Toepolev Tu-154

De Toepolev Tu-154 (Russisch: Туполев Ту-154) (NAVO-codenaam: Careless) is een driemotorig passagiersvliegtuig van de Russische vliegtuigontwerper Toepolev. Het toestel maakte zijn eerste vlucht op 4 oktober 1968 en was bedoeld ter vervanging van de verouderde Toepolev Tu-104, Antonov An-10 en Ilyushin Il-18. Het toestel is zo gebouwd dat het geschikt is om te starten en te landen op een onverharde landingsbaan. Tot begin 21e eeuw was dit het belangrijkste verkeersvliegtuig van Rusland. In 2005 maakte Toepolev bekend de productie te zullen staken. Een jaar later werd het laatste toestel afgeleverd aan de maatschappij Kuban Airlines met als registratie RA-85123. Het vliegtuig is 37 jaar in productie geweest, het is daarmee een van de langst gebouwde toestellen.


Barentszburg

Barentszburg (Russisch: Баренцбург; "Barentsboerg"), ook 'Barentsburg' (zonder 'z') genoemd, is de enige Russische plaats op het eiland Spitsbergen aan de Grønfjord (zijfjord van de Isfjord) en is de grootste plaats op het eiland na Longyearbyen. In de jaren negentig woonden er tussen de 1.100 en 1.450 inwoners, hetgeen in 1999 was gedaald tot 939 inwoners en in 2007 tot 500 inwoners. De bevolking bestaat grotendeels uit Russen en Oekraïners. De plaats is gericht op de steenkolenmijn van het Russische bedrijf Trust Arktikugol. De laatste tijd richt men zich, net als in Longyearbyen, meer op het toerisme, omdat de mijnbouw niet meer rendabel is.

Tot 2000 was er ook nog een kleinere Russische plaats; Pyramiden. Deze plaats had in de hoogtijdagen 1000 inwoners en bij het verlaten nog ongeveer 60. Andere verlaten Russische plaatsen zijn Groemant en Oegolnaja Boechta ("steenkolenbaai").


Kihachi Okamoto

Kihachi Okamoto (岡本 喜八 "Okamoto Kihachi", Yonago, 17 februari 1923 – Kawasaki, 19 februari 2005) was een Japans filmregisseur die in verschillende genres heeft gewerkt.

Okamoto werd geboren in Yonago (prefectuur Tottori). Zijn mannelijke generatiegenoten kwamen grotendeels om als militair in de Tweede Wereldoorlog. Okamoto werd zelf in 1943 opgeroepen voor militaire dienst maar zat op een militaire opleiding toen de Japan capituleerde. De oorlog bepaalde voor een belangrijk deel zijn visie op conflicten tussen mensen. Na de oorlog studeerde hij aan de Meiji Universiteit en werd hij opgeleid tot regisseur. Hij debuteerde in 1958 als filmregisseur bij Toho, waar hij zowel anti-oorlogsfilms als cynische yakuza-films maakte.

Zijn meesterwerk is "Samurai Assassin" (de Japanse titel is eenvoudig "Samurai"), over een groep negentiende-eeuwse politieke agitatoren die een plan maken om een belangrijke regeringsfunctionaris te vermoorden. Toshiro Mifune speelt de hoofdrol. Andere belangrijke films van Okamoto zijn "Sword of Doom", en de anti-oorlogsfilm "Human Bullet" over een soldaat die als menselijke bom in de oceaan ronddobbert zonder te weten dat de oorlog al afgelopen is.

Okamoto overleed op 81-jarige leeftijd in zijn woning aan slokdarmkanker.

*"Dokuritsugu Gurentai" (Desperado Outpost; 1959)
*"Boss of the Underworld" (Ankokugai no kaoyaku; 1959)
*"Samurai Assassin" (1964)
*"The Age of Assassins" (1967)
*"Nihon no Ichiban Nagai Hi" (Japan's Longest Day; 1967)
*"Sword of Doom" (1967)
*"Nikudan" (Human Bullet; 1968)
*"Zatoichi Meets Yojimbo" (1970)


Fredrik Meltzer

Fredrik Meltzer (Bergen 29 september 1779 - 17 december 1855) is de ontwerper van de Noorse vlag. Hij was een van de representanten van Bergen in het Noorse parlement (Storting) gedurende meerdere perioden. Hij was een van de "Eidsvollsmenn", hetgeen betekent dat hij een van de "vaders" van de Noorse Grondwet is.

Bij de oprichting van de Norges Bank (Noorse Nationale Bank) in 1816 kreeg Meltzer de leiding over de afdeling in Bergen wat hij tot zijn dood bleef.


Europese weg 231

|}

De Europese weg 231 of E231 is een Europese weg die alleen door Nederland loopt en daarbij een gedeelte van de A1 volgt. De weg meet 40 kilometer en komt langs de volgende steden:
* Amsterdam
* Hilversum
* Amersfoort

De route eindigt bij Knooppunt Hoevelaken.


Europese weg 311

|}

De Europese weg 311 of E311 is een Europese weg die alleen door Nederland loopt.

Over het gehele traject volgt de E311 de A27. Hij komt langs de volgende steden:
* Utrecht
* Vianen
* Gorinchem
* Oosterhout
* Breda


Europese weg 314

|}

De Europese weg 314 of E314 is een Europese weg die loopt van Leuven in België naar Aken in Duitsland.


WTA-toernooi van Sopot

Het WTA-toernooi van Sopot is een tennistoernooi voor vrouwen dat van 1998 tot en met 2004 plaatsvond in de Poolse badplaats Sopot. De officiële naam van het toernooi was toen "Prokom Open".

De WTA organiseerde het toernooi, dat vanaf 1999 in de categorie "Tier III" viel en werd gespeeld op gravel.

Er werd door 32 deelneemsters per jaar gestreden om de titel in het enkelspel, en door 16 paren om de dubbelspeltitel. Aan het kwalificatietoernooi voor het enkelspel namen 32 speelsters deel, met vier plaatsen in het hoofdtoernooi te vergeven.

In de jaren 2001 tot en met 2004 werd tegelijkertijd het ATP-toernooi van Sopot gehouden.

In 2021 wordt gespeeld in Gdynia, 10 km benoorden Sopot – deze editie valt in de categorie WTA 250 en draagt de naam "Poland Open".


Station Las Margaritas-Universidad

Station Las Margaritas-Universidad is een station van de Cercanías Madrid aan lijn C-4


Basilica Porcia

De Basilica Porcia was een basilica op het Forum Romanum in het oude Rome.

Het was de eerste basilica van de stad, gebouwd door Marcus Porcius Cato toen hij in 184 v.Chr. censor was. De Romeinse senaat was tegen de bouw, maar de reden waarom is onduidelijk. In de senaat woedde destijds een machtsstrijd tussen Cato enerzijds en de clan van Scipio Africanus aan de andere kant. Cato kocht een stukje grond direct naast de Curia Hostilia, waar vier winkels en twee particuliere huizen stonden, die voor de bouw van de basilica werden afgebroken. Gezien de beschikbare ruimte kan het gebouw niet erg groot zijn geweest.

In de Basilica Porcia werden rechtszaken gehouden en het gebouw werd gebruikt als kantoor voor de volkstribunen. In 52 v.Chr. werd de beruchte bendeleider, maar bij het gewone volk populaire, Publius Clodius Pulcher vermoord. Een woeste menigte probeerde zijn lichaam te cremeren op een grote brandstapel die voor de curia was neergezet. Hierbij ging de curia in vlammen op en werd ook de naastgelegen Basilica Porcia geheel verwoest. De basilica werd niet meer herbouwd.


Frances Yip

Frances Yip 葉麗儀 (Hongkong, 1947) (jiaxiang: Guangdong, Huizhou, Huiyang) is een Hongkongse Cantopopzangeres van Hakka afkomst. Ze is katholiek en is op de St. Clare's Girls' School in Hongkong afgestudeerd.

In 1969 deed ze mee met de TVB-programma Sing Bo Chi Ye/聲寶之夜. Joseph Koo gaf haar toen volle punten voor haar lied en kon daarmee met de Hongkongse zangclub meedoen. In 1974 tekende ze haar contract bij EMI Group, waar ze Aziatische zangeres werd genoemd. In de jaren tachtig en negentig van de 20e eeuw heeft ze verscheidene liedjes gezongen voor het begin of einde van een TVB-serie. Yip werd zeer bekend toen ze het beginlied van de TVB-serie The Bund had gezongen. Zelfs de Sjanghainezen vonden het lied zeer Shanghais klinken. Daarna maakte ze nog liederen met Sam Hui, Jenny Tseng, Roman Tam, Adam Cheng etc. Ze heeft verder nog liedjes in verschillende talen (Engels, Standaardkantonees en Standaardmandarijn) gezongen voor verkoop in Zuidoost-Azië.

In veertig jaar tijd heeft ze meer dan tachtig muziekalbums uitgebracht in dertig verschillende landen. In 1998 kreeg ze borstkanker en zes jaar later is het niet meer geconstateerd.


Cinteotl

Centeotl (ook wel Centeocihuatl of Cinteotl) was in de Azteekse mythologie de god van maïs (oorspronkelijk was het een godin). Hij was ook wel bekend als Xilonen (De Harige).

Centeotl was de zoon van Tlazolteotl en de man van Xochiquetzal. Hij was de mannelijke versie van Chicomecoatl (Zeven Slang).

Volgens de Florentijnse Codex was Centeotl de zoon van de aard godin Toci en de god Tlazolteotl. De meerderheid van de verzamelde informatie over Centeotl suggereert dat hij meestal wordt afgebeeld als een jonge man met een geel lichaam. Sommige specialisten gaan ervan uit dat Centeotl vroeger de maïsgodin Xilonen was. Centeotl was een van de belangrijkere goden in de Azteekse periode. Er zijn veel overeenkomstige kenmerken in de afbeeldingen van Centeotl. Zo wordt er vaak maïs afgebeeld in zijn hoofdtooi. Een ander kenmerk is de zwarte lijn die van z'n wenkbrauw langs zijn wang loopt en eindigt aan het einde van zijn kaaklijn. Deze gezichtsmarkeringen zijn gelijk aan en vaak gebruikt in post-klassieke afbeeldingen van een Maya maïsgod.

In de tonalpohualli (een 260-dagen kalender gebruikt door Meso-Amerikaanse culturen) was Centeotl de "Heer van de dag" voor de dagen met nummer "zeven" ("chicome" in Nahuatl) en hij is de vierde "Heer van de Nacht". In de Azteekse mythologie werd maïs ("Cintli" in het Nahuatl) op de wereld geïntroduceerd door Quetzalcoatl en wordt het geassocieerd met een groep sterren, vandaag de dag bekend als de "Pleiaden".


Landschapselement

Een landschapselement is een onderdeel van het landschap dat als een vrij homogeen deel van het totale beeld wordt ervaren. Landschapselementen zijn de bouwstenen die samen de structuur van het landschap bepalen. Verschillen in aard, hoeveelheid en samenhang van landschapselementen dragen bij aan de karakteristieke kenmerken van het landschap. Ze hebben veelal een historische achtergrond: de invloed van de mens in het verleden op het landschap is er dan in terug te vinden.

Veel landschapselementen hebben naast een historische en een landschappelijke ook een landschapsecologische functie: ze kunnen dan beschouwd worden als ecotopen in een ecosysteem. Ook reliëfvormen met een voornamelijk natuurlijke ontstaanswijze, aangeduid met het geomorfologische begrip landvorm, worden landschapselementen genoemd.

Landschapselementen kunnen punt-, lijn- of vlakvormig zijn:
* puntvormige elementen zijn bijvoorbeeld een dobbe, een solitaire eik in een weiland en een grenspaal,
* lijnvormige elementen zijn bijvoorbeeld een sloot, berm, houtwal, priel en een kerkpad,
* vlakvormige elementen zijn bijvoorbeeld een akker, weiland, kwelder, terp, begraafplaats en een es.

De meeste landschapselementen zijn kwetsbaar voor moderne ontwikkelingen. Omdat het beeld van het landschap door deze elementen wordt gedragen, gaat de kwaliteit van het landschap achteruit bij het aantasten of geheel verdwijnen van landschapselementen. Met name provinciale en gemeentelijke overheden hebben een rol bij de bescherming en het behoud van de landschapselementen. Daarnaast zijn er verschillende organisaties die zich op het behoud en herstel van landschapselementen richten.


Murbo en Hinsbo

Murbo en Hinsbo (Zweeds: "Murbo och Hinsbo") is een småort in de gemeente Borlänge in het landschap Dalarna en de provincie Dalarnas län in Zweden. Het småort heeft 54 inwoners (2005) en een oppervlakte van 9 hectare. Eigenlijk bestaat het småort uit twee plaatsen: Murbo en Hinsbo.


De Naakte Waarheid

De Naakte Waarheid is een Nederlands televisieprogramma dat sinds september 2008 te zien is op RTL 4. Het programma, dat elke woensdag om 21.30 te zien is, wordt gepresenteerd door Daphne Deckers, bijgestaan door mental coach Robert Pino.

In "De Naakte Waarheid" staat het zelfvertrouwen van de vrouw centraal. In elke aflevering gaat Deckers op zoek naar een vrouw die niet tevreden is met haar lichaam. Door mentale coaching, beauty- en stylingtips laat Deckers zien hoe de vrouw er mooi uit kan zien en zich goed kan voelen. De vrouwen moeten puur op eigen krachten werken. In dit programma vinden geen cosmetische ingrepen plaats.


Piz Vinokourov

De Piz Vinokourov is een 2472,7 meter hoge berg van de Samnaungroep. De bergtop ligt in het Zwitserse kanton Graubünden, op het grondgebied van de gemeente Samnaun.

Het is een top aan het noordelijkste eindpunt van de graat die vanaf de Stammerspitze (3254 meter) in noordelijke richting loopt. De Piz Vinokourov is het begin van de scheiding tussen de dalen "Val Chamins" en "Val Masais". De berg is vernoemd naar de Kazachse wielrenner Aleksandr Vinokoerov, die er in de 66e Ronde van Zwitserland in 2002 een etappeoverwinning behaalde. Tot die tijd had de berg geen naam en tot dusverre is deze op landkaarten enkel als hoogtepunt "2472,7" ingetekend.


Lodewijk Jan Maria van Bourbon

Lodewijk Jan Maria van Bourbon (Rambouillet, 16 november 1725 - Vernon, 4 maart 1793), Frans: "Louis Jean Marie de Bourbon", was een Franse edelman en de hertog van Penthièvre. Voor de Franse Revolutie was hij de rijkste man in Frankrijk. Via vaderszijde was Lodewijk Jan een kleinzoon van koning Lodewijk XIV van Frankrijk. Hij was ook de grootvader van de latere koning Lodewijk Filips I van Frankrijk.

In tegenstelling tot andere familieleden werd hij tijdens de Franse Revolutie gespaard door de opstandelingen en de radicalen. Hij was namelijk enorm gerespecteerd door het volk vanwege zijn filantropie. Hij hoefde, door zijn overleden, niet meer mee te maken hoe zijn enige nog levende dochter werd gearresteerd in april 1793.


Järvträsk

Järvträsk is een plaats in de gemeente Arvidsjaur in het landschap Lapland en de provincie Norrbottens län in Zweden. De plaats heeft 51 inwoners (2005) en een oppervlakte van 30 hectare. De plaats ligt aan het meer Järvträsket en wordt grotendeels omringd door naaldbos. De plaats Arvidsjaur ligt ongeveer vijftig kilometer ten noorden van de plaats.


Karim Aït Fana

Karim Aït Fana (Limoges, 25 februari 1989) is een Marokkaanse profvoetballer.

Hij speelde 10 seizoenen bij Montpellier, waarmee hij in 2009 promoveerde naar de Ligue 1. Nadien kwam hij uit voor Nîmes Olympique en Consolat Marseille.


Nystrand

Nystrand is een plaats in de gemeente Älvsbyn in het landschap Norrbotten en de provincie Norrbottens län in Zweden. De plaats heeft 50 inwoners (2005) en een oppervlakte van 23 hectare. De plaats ligt aan de rivier de Pite älven. De directe omgeving van Nystrand bestaat uit zowel landbouwgrond als naaldbos en de plaats Älvsbyn ligt ongeveer vijftien kilometer ten zuidoosten van het dorp.


Cynthia Stevenson

Cynthia Stevenson (Piedmont, 2 augustus 1962) is een Amerikaans actrice. Ze won samen met de gehele cast van Happiness (1998) een "NBR Award" van de Amerikaanse "National Board of Review" en kreeg voor haar bijrol in "Air Bud: Seventh Inning Fetch" (2002) een "DVD Exclusive Award".

Stevenson had al zes jaar ervaring met acteren in televisiefilms en -series toen ze in 1992 op het grote scherm debuteerde in het met filmprijzen overladen "The Player". Ook hierna bleef ze veelvuldig actief in de televisiewereld. Zo speelde Stevenson onder meer in 22 van de 33 gemaakte afleveringen van de komedieserie "Bob" (1992-93), een hoofdrol in "Hope & Gloria" (1995-96), in 29 episodes van "Oh Baby" (1998-2000), in beide seizoenen van "Dead Like Me" en 27 keer in "Men in Trees" (2006-08).

Stevenson trouwde in 1992 met cameraman Tom Davies. Op 29 januari 1997 beviel ze van hun eerste kind, zoon Frank Huston Davies.


WTA-toernooi van Portorož

Het WTA-toernooi van Portorož is een voormalig tennistoernooi voor vrouwen dat van 2005 tot en met 2010 plaatsvond in de Sloveense kustplaats Portorož. De officiële naam van het toernooi was "Banka Koper Slovenia Open".

De WTA organiseerde het toernooi dat laatstelijk in de categorie "International" viel en werd gespeeld op hardcourt. De eerste editie werd in 2005 gehouden. Vanaf het seizoen van 2011 stond het toernooi niet meer op de WTA-kalender. Het werd vervangen door het WTA-toernooi van Bakoe.


De dochter van de beroemde vader

De dochter van de beroemde vader is een hoorspel van Martien Carton. De VARA zond het uit op woensdag 12 januari 1977, van 16:03 uur tot 16:30 uur. De regisseur was Ad Löbler.


Dzjaba Ioseliani

Dzjaba Ioseliani (Georgisch: ჯაბა იოსელიანი) (Chasjoeri, 10 juli 1926 - Tbilisi, 4 maart 2003) was een Georgisch politicus en leider van de paramilitaire Mchedrioni-beweging. Ioseliani begon zijn loopbaan als crimineel en werd later ook toneelschrijver.

Ioseliani volgde in Leningrad een studie in de oriëntalistiek, maar maakte die niet af. In 1948 werd hij voor een bankoverval tot een gevangenisstraf veroordeeld. In 1965 kwam hij vrij, waarop hij wegens doodslag opnieuw werd veroordeeld. Tijdens de meer dan twintig jaar die hij doorbracht in gevangenschap ontwikkelde hij zich tot een van de aanvoerders van de criminele organisatie "Vory v Zakone" (Воры в законе: "Dieven in de wet"). Na zijn definitieve vrijlating keerde hij terug naar Georgië, waar hij afstudeerde aan het Georgisch Instituut voor de Podiumkunsten. Hij schreef een aantal populaire toneelstukken.

In 1989 richtte Ioseliani de Mchedrioni-beweging op: een paramilitaire organisatie die zich tot doel stelde om grote delen van Abchazië en Zuid-Ossetië onder controle te krijgen en de plaatselijke separatisten te bestrijden. President Gamsachoerdia verklaarde in februari 1991 deze organisatie onwettig. Samen met enkele andere Mchedrioni-leden belandde Ioseliani wederom in de gevangenis. In december 1991 wist hij echter te ontsnappen. Op 22 december voerde hij met Tengiz Kitovani een door paramilitairen en een deel van de Georgische nationale garde ondernomen belegering van het parlementsgebouw aan. Deze belegering was een gevolg van onvrede over het regime van Gamsachoerdia. Op 6 januari 1992, na de vlucht van Gamsachoerdia, werd Ioseliani met Kitovani voorzitter van de tijdelijke Militaire Raad die het land tot maart van dat jaar zou regeren. In de daarop volgende regering van Edoeard Sjevardnadze kreeg Ioseliani een prominente rol toebedeeld, doordat Sjevardnadze zwaar leunde op de milities van Mchedrioni. De werkkamer van Ioseliani bevond zich precies boven die van Sjevardnadze in het parlementsgebouw. Hij liet zich steeds begeleiden door een gewapend gevolg. In een poging zijn tanende gezag te herstellen ontsloeg Sjevardnadze Ioseliani, en Kitovani, in mei 1993.

De Mchedrioni-beweging bleef echter bestaan, en als leider daarvan was Ioseliani betrokken bij pogingen om het Georgische gezag in Abchazië te herstellen, leidend tot een nederlaag aan het einde van de zomer van 1993. Toen daarna in Georgië de noodtoestand werd uitgeroepen kreeg Ioseliani een welhaast onbeperkte bevoegdheid om vermeend staatsgevaarlijke burgers te arresteren. Hij maakte van deze bevoegdheid regelmatig gebruik, hetgeen leidde tot kritiek van internationale mensenrechtenorganisaties.

Op 29 augustus 1995 overleefde Sjevardnadze een aanslag, gepleegd op zijn regeringslimousine. Als daders verdacht men aanhangers van Gamsachoerdia en leden van de Mchedrioni-beweging, waaronder Ioseliani. In november 1998 werd hij gearresteerd, waarna zijn proces nog drie jaar op zich liet wachten. Hij werd veroordeeld tot elf jaar gevangenschap, voor terrorisme en een poging om Sjevardnadze te doden. Ioseliani ontkende de beschuldigingen. In het voorjaar van 2000 werd hij in het kader van een amnestieregeling vrijgelaten. Pogingen die hij ondernam om de Mchedrioni-beweging als politieke partij te registreren onder de naam "Patriottische Unie" faalden.

Op 26 februari 2003 kreeg Ioseliani een hartaanval. Hij overleed een week later. Hij is begraven in Tbilisi.


Apache SpamAssassin

Apache SpamAssassin is een open source computerprogramma voor servers dat wordt gebruikt voor het herkennen en onderscheppen van spam e-mail. De spamfilter SpamAssassin is erg populair en wordt vaak gebruikt in combinatie met een mailserver.

De kracht van SpamAssassin is dat het programma verschillende technieken combineert om spam van 'gewone' e-mail te kunnen onderscheiden. Het wordt daarom gezien als een van de beste spamfilters. De technieken die SpamAssassin toepast, vormen een inhoudsanalyse van de e-mail waarbij met reguliere expressies honderden tests worden uitgevoerd. De afzendergegevens in de e-mail worden gecontroleerd met verschillende blacklists en spamdatabanken en SpamAssassin gebruikt een Bayesiaanse filter. SpamAssassin werkt met een puntensysteem. Indien een e-mail na alle tests een hoge score krijgt, wordt deze als spam gemarkeerd.

SpamAssassin is geschreven in de programmeertaal Perl en wordt uitgegeven met een Apache 2.0-licentie.


Wetgevende Assemblee van Mexico-Stad

De Wetgevende Assemblee van Mexico-Stad (Spaans: "Asamblea Legislativa de la Ciudad de México") is het orgaan dat de functies van de wetgevende macht van Mexico-Stad vervult.

De Wetgevende Assemblee werd opgericht in 1987 als Assemblee van Vertegenwoordigers van het Federaal District, maar met beperktere bevoegdheden dan de huidige assemblee. Voor 1987 lag de wetgevende macht bij het Departement van het Federaal District, dat in de praktijk een ministerie was en waarvan het bestuurd werd aangewezen door de president van Mexico. In 1997 werden de bevoegdheden van de Assemblee uigebreid en in 2016 kreeg het orgaan zijn huidige naam en functie.

De Assemblee telt 66 leden die voor drie jaar gekozen worden. 40 leden worden door een districtenstelsel gekozen en de overige 26 volgens een systeem van evenredige vertegenwoordiging, waarbij evenwel rekening wordt gehouden met het aantal zetels dat al door het districtenstelsel zijn toegekend. De huidige zetelverdeling is als volgt:

* Beweging van Nationale Regeneratie (MORENA) 22
* Partij van de Democratische Revolutie (PRD) 19
* Nationale Actiepartij (PAN) 10
* Institutioneel Revolutionaire Partij (PRI) 7
* Groene Ecologische Partij van Mexico (PVEM) 2
* Sociale Ontmoetingspartij (PES) 2
* Partij van de Arbeid (PT) 1
* Partij van de Burgerbeweging (MC) 1
* Nieuwe Alliantie (PANAL) 1
* Humanistische Partij (PH) 1


Peter Balette

Peter Balette (Heusden, 11 april 1961) is een Belgisch voetbaltrainer. Hij is momenteel assistent-trainer van KAA Gent.

Sinds 9 juni 2007 was hij aan de slag bij Club Brugge KV waar hij eerst aan de zijde van Jacky Mathijssen als assistent-coach fungeerde, en later ook als assistent van Mathijssens opvolger Adrie Koster.
In juni 2011 werd het contract tussen Club Brugge en Balette in onderling overleg verbroken. Bij Standard Luik werd hij hulptrainer vanaf eind juni 2011 als assistent van José Riga en vanaf 29 mei 2012 als assistent van Ron Jans. Na diens ontslag op 23 oktober 2012 werd hij hoofdtrainer "ad interim" en vanaf 27 oktober 2012 werd hij assistent van Mircea Rednic. Voor aanvang het seizoen 2013/14 werd hij net als Rednic aan de deur gezet. Wanneer Rednic op 1 oktober 2013 een contract kreeg bij KAA Gent nam hij Peter Balette mee als assistent. Op 9 april 2014 werd hij er hoofdtrainer met Bernd Thijs als assistent nadat Rednic na teleurstellende resultaten de laan werd uitgestuurd. Na de aanstelling van Hein Vanhaezebrouck als nieuwe hoofdtrainer bij de start van het seizoen 2014/15 werden Balette en Thijs assistent van Vanhaezebrouck. Onder leiding van dit trio werd Gent dat seizoen landskampioen. Vanaf het seizoen 2015-2016 was hij aan de slag als assistent-trainer bij KRC Genk onder Peter Maes. Na 1 seizoen vertoeven bij KRC Genk keerde hij terug naar KAA Gent. Nadat Vanhaezebrouck op 27 september 2017 zijn samenwerking met KAA Gent beëindigde, werd Balette er opnieuw hoofdcoach ad interim. Een week later werd Yves Vanderhaeghe er aangesteld als nieuwe hoofdcoach, waarna Balette opnieuw assistent-trainer werd. Op 8 oktober 2018 werd Vanderhaeghe de laan uit gestuurd en twee dagen later werd Jess Thorup voorgesteld als nieuwe hoofdcoach van KAA Gent. Hij bleef assistent-trainer onder Thorup tot deze op 20 augustus 2020 vervangen werd door László Bölöni en vanaf 14 september 2020 onder Wim De Decker tot deze op 4 december 2020 vervangen werd door Hein Vanhaezebrouck.


Europese weg 66

|}
De Europese weg 66 of E66 is een Europese weg die loopt van Vahrn ("Varna") in Noord-Italië naar Cegléd in Hongarije.

De weg begint bij een aansluiting met de A22, de Brennerautobahn, waar tevens de E45 loopt. Voorbij Innichen ("San Candido") wordt de grens met Oostenrijk gepasseerd. Vervolgens gaat de weg langs de Drau naar Lienz en Spittal, waar de E66 hetzelfde traject volgt als de E55 tot en met Villach. Bij Klagenfurt volgt nog een afslag richting E652 en vervolgens gaat de E66 richting Graz (kruising E57). Bij Heiligenkreuz im Lafnitztal gaat de E66 Hongarije in en kruist bij Körmend de E65. De E66 loopt dan naar Székesfehérvár waar hij op de E71 aansluit.

In 2013 werd besloten de E66 in Hongarije via Dunaújváros en Kecskemét te verlengen tot Szolnok. In werkelijkheid eindigt de route voorlopig nog bij Cegléd, ten westen van Szolnok, maar mogelijk komt er een nieuwe verbinding met Szolnok en de E60.


Dionysius Isa Gürbüz

Mor Dionysius Isa Gürbüz is aartsbisschop van de Syrisch-orthodoxe Kerk van Antiochië in Zwitserland en Oostenrijk.

Hij is geboren in 1964 in Keferze (Altıntaş), in Tur Abdin, Turkije. Zijn theologische studie was aan het seminaris in het klooster van Mor Gabriel. Hij werd monnik in 1985. Later ging hij naar de Verenigde Staten voor een hogere studie. In 1989 werd hij naar Damascus gestuurd om de Syrische liturgie aan het Mor Ephrem theologische seminaris te onderwijzen. Twee jaar later werd hij door patriarch Mor Ignatius Zakka I Iwas tot priester gewijd. Voor de drie daaropvolgende jaren diende hij de Syrisch-orthodoxe Kerk in Egypte. In 1993 stelde de patriarch hem aan als rector van het Mor Ephrem seminaris en hij bleef in deze positie tot 1996. In september 1996 werd Isa Gürbüz tot metropoliet en secretaris van de patriarch gewijd. Op 18 mei 1997 werd aartsbisschop Gürbüz de metropoliet van het aartsbisdom van Duitsland waar hij voor negen jaren verbleef.

In januari 2006 werd Gürbüz als de eerste patriarchaal vicaris voor het later gevormde aartsbisdom van Zwitserland en Oostenrijk aangesteld.


Sarah Jones

Sarah Jones (Winter Springs (Florida), 17 juli 1983) is een Amerikaans actrice.

Jones is vooral bekend vanwege gastrollen in televisieseries. In 2012 speelde ze detective Rebecca Madsen in "Alcatraz" en in 2004 was ze in een aflevering van "Medical Investigation" te zien. Jones had ook gastrollen in onder andere "Cold Case", "Judging Amy", "Ugly Betty" en "Sons of Anarchy".

In 2019 verscheen Jones in For All Mankind een van de eerste televisieseries van Apple voor haar online streamingdienst Apple TV+.


Ernani

Ernani is een opera in vier bedrijven van Giuseppe Verdi op een Italiaans libretto van Francesco Maria Piave, gebaseerd op Victor Hugo's toneelstuk Hernani, ou l'Honneur Castillan. De eerste opvoering vond plaats op 9 maart 1844 in het Teatro La Fenice in Venetië.
Victor Hugo's toneelstuk uit 1830 was destijds het grote voorbeeld van de Franse Romantiek. Verdi was zich dat terdege bewust en hield persoonlijk toezicht op de veranderingen die Piave aanbracht in de tekst. Desondanks was Victor Hugo niet over het werk te spreken.


Station Piet Gijzenbrug

Station Piet Gijzenbrug is een voormalig station aan de Oude Lijn, vernoemd naar Piet Gijs (zoon), die daar vanaf het jaar 1666 een herberg had. Het station was gelegen tussen de huidige stations van Voorhout en Hillegom, bij de kruising van de Leidsevaart met de N443. Het station werd geopend op 17 augustus 1842 en gesloten voor reizigersvervoer op 17 september 1942. Het stationsgebouw, daterend uit 1873, werd in 1960 gesloopt. Op 3 oktober 1926 werd de naam van het station gewijzigd in Noordwijkerhout.

Op de plaats van het station bevond zich later een emplacement voor de overslag van huisvuil ten behoeve van Attero (voorheen (o.a.) de VAM). Dit emplacement was sinds de zomer van 2016 niet meer in gebruik en is in 2018 opgebroken.

Aan de voormalige locatie van het station wordt in de streek ook gerefereerd met Piet Gijs.


Halte Wirdum

Halte Wirdum was een halte aan de Staatslijn A even buiten het Friese Wirdum. De halte werd geopend op 1 september 1868 en gesloten op 15 mei 1938. Op 16 mei 1940 werd het opnieuw geopend, om op 15 mei 1949 weer gesloten te worden. Enkel de bredere afstand tussen de beide sporen herinnert vandaag de dag nog aan deze halte.


Goof Blikscha

Goof Blikscha (Engels: "Ernie Prang") is een personage uit de serie boeken rond Harry Potter van de Engelse schrijfster Joanne Rowling. Blikscha is de chauffeur van de Collectebus. Hij heeft een bril met grote jampotglazen en heeft een bejaard uiterlijk.
In het derde boek ontmoet Harry Potter Goof Blikscha nadat hij bijna wordt overreden door de Collectebus, een magisch vervoermiddel voor gestrande tovenaars en heksen. Blikscha staat bekend als de chauffeur en heeft ook een assistent: Sjaak Stuurman. Hij is de conducteur van de Bus en praat tijdens de ritten veel met Goof over de meest uiteenlopende onderwerpen.

Goof is van zichzelf eigenlijk heel erg stil. Hij zegt eigenlijk nooit iets als er tegen hem gepraat wordt alhoewel hij wel luistert (omdat hij wel naar de juiste plaats van bestemming rijdt als hij dat van Sjaak te horen krijgt). Vooral tijdens zijn werk is zijn gedachte alleen maar gefocust op de weg.

Tijdens het rijden met de Collectebus is Goof meer een geoliede machine dan een chauffeur. Hij rijdt vaak genoeg in de dreuzelwereld en het rijgedrag van Goof is -vanuit dreuzelogen gezien- als zeer gevaarlijke wegpiraterij te beschouwen. Aangezien dreuzels de Collectebus niet kunnen zien, kan de Collectebus niet door dreuzelobjecten heen rijden. Goof zigzagt daarom met de bus overal omheen waarbij snelheden van 200 à 300 km/u niet ongewoon zijn. Vaak leidt dit tot bijna botsingen waarbij Goof op het allerlaatste moment reageert zonder ook maar een spier te verrekken, door de bus abrupt te laten afremmen. Daarna gebruikt hij soms als het nodig is magische handigheden die in de bus zitten, om daarna toch langs benarde verkeerssituaties te komen.

In het zesde boek is Blikscha aanwezig op de begrafenis van Albus Perkamentus, samen met tal van andere tovenaars en heksen.


Station Stiens

Station Stiens (Sts) was een station aan de voormalige spoorlijn Leeuwarden - Anjum. Het station werd geopend op 22 april 1901 en voor personenvervoer gesloten op 1 december 1940.

Dit station is gebouwd naar het stationsontwerp met de naam Standaardtype NFLS, die voornamelijk werd gebruikt voor verschillende spoorwegstations in Friesland. Het station in Stiens viel binnen het type "NFLS 1e klasse".

Heden fungeert het station als woonhuis en is te vinden aan de Lutskedyk 1 in Stiens.


Station Ternaard

Station Ternaard (Tn) was een station aan de voormalige spoorlijn Leeuwarden - Anjum. Het station in Ternaard werd geopend op 2 oktober 1901 en gesloten op 1 december 1940. Het stationsgebouw uit 1901 bestaat nog steeds.

Dit station is gebouwd naar het stationsontwerp met de naam Standaardtype NFLS, die voornamelijk werd gebruikt voor verschillende spoorwegstations in Friesland. Het station Ternaard viel binnen het type "NFLS halte 2e klasse".


Station Hulst

Station Hulst (Hul) was een station aan de spoorlijn Mechelen - Terneuzen. Het station van Hulst was geopend van 27 oktober 1871 tot 18 mei 1952.


Station Minnertsga

Station Minnertsga (Mn) was een station aan de spoorlijn Stiens - Harlingen. Het station van Minnertsga was geopend van 2 december 1902 tot 1 december 1940.

Dit station is gebouwd naar het stationsontwerp met de naam Standaardtype NFLS, die voornamelijk werd gebruikt voor verschillende spoorwegstations in Friesland. Het station in Minnertsga viel binnen het type "NFLS halte 1e klasse".


Jan Cox

Jan Cox (Den Haag, 27 augustus 1919 – Antwerpen, 7 oktober 1980) was een Belgisch kunstschilder.

Hij studeerde geschiedenis en archeologie in Gent.

Cox was in 1945 medeoprichter van de kunstenaarsgroep La Jeune Peinture Belge met de schilders Louis Van Lint en Marc Mendelson. Via zijn contacten met Pierre Alechinsky raakte hij betrokken bij de Cobra-beweging. Cox voelde zich echter niet aangetrokken tot het spontane werk van Cobra, zodat hij zich al snel weer afkeerde van deze beweging.

In 1950 verhuisde hij naar New York, waar hij het meeste van zijn werk maakte. Cox werkte als "Head of the Painting Department", professor schilderkunst aan de school van het Museum of Fine Arts in Boston. Eind 1954 verbleef hij met een beurs van de Academia Belgica in Rome. Zijn indrukken van Rome werden aanvankelijk in Het Laatste Nieuws gepubliceerd, en later door het Liberaal Archief heruitgegeven. In 1976 verhuisde hij terug naar Antwerpen, waar hij zich geheel op zijn schilderswerk richtte, zoals in de oorlogsjaren van 1940-1945. Samen met toen jongelingen Fred Bervoets, Walter Goossens en Wilfried Pas vormt de oudere Jan Cox de kern van de galerie De Zwarte Panter in Antwerpen tijdens de jaren 70. In 1975-'76 houdt dit viermanschap een expositie in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten.

In 1966 won Cox de Prijs Berthe Art en de Eugène Baie-prijs. Hij was tevens graficus, hij maakte etsen en zeefdrukken, al dan niet in mapvorm in samenwerking met andere kunstenaars, voornamelijk uit de brede kring artiesten rond galerie De Zwarte Panter. Vanuit zijn periode in Boston is ook grafisch werk bekend.
Cox maakte abstract werk, maar ging later ook over op meer figuratief werk en stond tevens onder invloed van het expressionisme.

In 1980 maakte hij een einde aan zijn leven, vanwege zijn steeds terugkerende depressiviteit. Toch bleef er na de dood van de schilder belangstelling bestaan voor de kunstenaar en mens Jan Cox. Zijn verfbroeder Fred Bervoets verbeeldt de levenslessen, vriendschap en verdriet rond Cox in zijn 'acide-verkeerd'-etsen als hommage aan zijn overleden vriend en leermeester.

Galeriehouder Adriaan Raemdonck van De Zwarte Panter heeft veel materiaal uit het archief van de galerie, waaronder Cox' originele koperen drukplaten en allerlei documenten, geschonken aan het Prentenkabinet van Plantin-Moretusmuseum. Belangrijke overzichtstentoonstellingen met telkens een uitgebreid geïllustreerd boek werd onder meer gehouden in galerie De Zwarte Panter (1986), in het Stedelijk Prentenkabinet van Plantin-Moretusmuseum (1996) en in Koninklijk Museum voor Schone Kunsten (2008) te Antwerpen.


Hippoliet Meert

Hippoliet Meert (Aalst, 1 april 1865 - Middelburg, 20 november 1924) was een Vlaams academicus, activist tijdens de Eerste Wereldoorlog, lid van de Raad van Vlaanderen en stichter van het Algemeen Nederlands Verbond.


JMonkeyEngine

JMonkeyEngine (jME) is een geheel in Java geschreven scene graph-API, bedoeld voor het ontwikkelen van grafische applicaties (voornamelijk 3D computerspellen) waarbij goede prestaties van belang zijn. Het onderliggende systeem dat het daadwerkelijke renderen uitvoert kan vervangen worden door andere systemen. Momenteel wordt LWJGL ondersteund en er zijn plannen om JOGL te ondersteunen.

JMonkeyEngine is een opensourceproject. De broncode wordt vrijgegeven onder de BSD-licentie.


Station IJmuiden Julianakade

Station IJmuiden Julianakade (geografische verkorting: IJmj), bij opening IJmuiden Oost, was een station aan de voormalige IJmondlijn tussen Santpoort-Noord en IJmuiden. Het station was geopend van 4 oktober 1925 tot de sluiting van de spoorlijn op 25 september 1983. Lovers Rail reed eind jaren negentig nog kortstondig over de IJmondlijn, echter werd er niet gestopt op dit station.

Vanwege de Duitse bezetting heette het station van 24 augustus 1942 tot 15 augustus 1945 IJmuiden Zuiderkade. Het station is tezamen met het hoofdstation in IJmuiden de enige die gesloopt zijn. De andere stations aan deze lijn zijn nog steeds zichtbaar.


Snake Jailbird

Snake Jailbird is een personage uit de animatieserie "The Simpsons" wiens stem gedaan wordt door Hank Azaria.


Frédéric Déhu

Frédéric Déhu (Villeparisis, 24 oktober 1972) is een Frans voormalig profvoetballer. Déhu speelde als centrale verdediger of defensieve middenvelder. Hij beëindigde zijn loopbaan in 2008.


CS Louhans-Cuiseaux

CS Louhans-Cuiseaux is een Franse voetbalclub uit Louhans, Saône-et-Loire. De club werd opgericht in 1970 na een fusie tussen "CS Louhannais" (opgericht in 1916) en "Club de Cuiseaux" (opgericht in 1930). Tot 1989 was de naam CS Cuiseaux-Louhans.

Van 1995 tot 2003 bezat de club een profstatus en speelde enkele seizoenen in de tweede klasse Ligue 2. Intussen is de club weggezakt tot de Championnat National 3. In 2019 promoveerde de club naar de National 2.


Holden VS

De Holden VS is een serie van het Australische automerk Holden die in 1995 werd geïntroduceerd. De serie volgde toen de VR-serie op en was in feite een facelift daarvan. De veranderingen waren vooral onderhuids.


Willy Caron

Willy Caron (Venlo, 15 juni 1934 – Den Haag, 26 april 2010) was een Nederlands operazanger uit Venlo. Zijn broer Etienne Caron was een bekende kunstschilder.

Als tenorzanger brak hij in 1964 door toen hij het Internationale Verdiconcours in Venetië won. Twee jaar later won hij het Internationaal Vocalisten Concours in Verviers. De pers omschreef hem als "een stemwonder om wie 's werelds grootste operahuizen nog zullen vechten".

In de tweede helft van de jaren zestig was hij inderdaad een veelgevraagde vocalist. Caron trad op in heel Europa.

Hij leidde het Willy Caron Muziektheater in Den Haag. Dit theater zet zich in voor een zo breed mogelijke toegankelijkheid van het vocale klassieke muziekrepertoire.

In november 2009 gaf Caron in Venlo zijn laatste optreden. Een paar dagen na dat optreden werd hij met darmklachten opgenomen in het ziekenhuis. Bij een operatie traden complicaties op, waarvan hij niet meer herstelde. Caron overleed op 75-jarige leeftijd.


Ambly

Ambly is een dorp in de Belgische provincie Luxemburg en een deelgemeente van Nassogne. Ambly heeft een oppervlakte van 11,57 km².

Ambly is een landbouwdorp gelegen in de Famenne op de grens met de provincie Namen waar het tot 1977 deel van uitmaakte. Het dorp ligt in een vallei aan de voet van het Ardense plateau. Meer dan een derde van de oppervlakte is bos.


Sutton United FC

Sutton United FC is een Engelse voetbalclub uit Sutton, Londen. Momenteel komt Sutton United uit in de Football League Two, het vierde niveau van het Engels voetbalsysteem.

De club werd opgericht op 5 maart 1898 toen Sutton Guild Rovers en Sutton Association FC (dat voorheen Sutton St. Barnabas heette) fuseerden. Thuiswedstrijden worden afgewerkt op Gander Green Lane.

Van 1921 tot 1963 speelde de club in de Athenian League alvorens zich aan te sluiten bij de Isthmian League. In 1963 werd ook voor het eerst de finale van de FA Amateur Cup bereikt en verloor met 4-2 van Wimbledon FC, een wedstrijd die in de geschiedenisboeken staat omdat Eddie Reynolds van Wimbledon alle vier goals met zijn hoofd scoorde. Zes jaar later werd opnieuw de finale bereikt en verloor Sutton United van North Shields. Het volgende seizoen werd de vierde ronde van de FA Cup bereikt, waarin Leeds United de tegenstander was en Sutton United verloor met 6-0 voor een recordaantal toeschouwers van 14000. Een verzachtende omstandigheid was wel het feit dat Leeds landskampioen was en dat jaar ook de halve finale van de Europacup I bereikte. In 1981 werd de finale van de FA Trophy bereikt, maar ook hier moest de club het onderspit delven. De boosdoener van dienst was Bishop's Stortford FC.

In 1985 werd de club kampioen van de Isthmian League. Nadat promotie naar de Vauxhall Conference geweigerd werd kon de club de titel behouden in het volgende seizoen en dit keer aanvaardde de club wel promotie. In januari 1989 versloeg de club Coventry City met 2-1 in de derde ronde van de FA Cup. Coventry speelde op dat moment in de Football League First Division en hierdoor schaarde Sutton zich bij het kleine clubje van non-league clubs die een eersteklasser uitschakelden in de FA Cup. In 1979 won de club de Anglo-Italian Cup waarin Chieti met 2-1 verslagen werd. Er werden ook enkele andere league clubs verslagen door de jaren heen, waaronder Aldershot, Peterborough United, Torquay United en Colchester United.

In 1991 degradeerde de club terug naar de Isthmian League, om in 1999 als kampioen te promoveren, maar na één seizoen terug te degraderen. In 2004 kwam de club te spelen in Conference South, die in 2004 werd opgericht als nieuwe klasse tussen de Conference National en de drie lager gelegen leagues (Isthmian, Southern en NPL).

Sutton was in juli 2002 de allereerste tegenstander van AFC Wimbledon (heroprichting van fans van Wimbledon FC) en won voor 4500 toeschouwers met 4-0. In 2008 degradeerde de club naar de Isthmian League en keerde terug naar de Conference in 2011.

Voor het seizoen 2015/16 werd de Conference South omgedoopt tot de "National League South". Ondanks hun openingswedstrijd thuis tegen Maidstone United met 2-0 verloren te hebben, verliep de rest van het seizoen goed. De ploeg bleef gedurende het seizoen 25 wedstrijden ongeslagen en bekroonde zichzelf op 23 april tot kampioen van de competitie. Hierdoor keerde het voor het eerst in zestien jaar weer terug op het hoogste niveau van non-league voetbal.

Sutton had in het seizoen 2016/2017 een enorme stunt uitgehaald door de 5e ronde van de FA Cup te halen. In de voorgaande ronde had de ploeg tweedeklasser Leeds United uitgeschakeld. De wedstrijd tegen Premier League-club Arsenal ging met 0-2 verloren.


Barakaldo CF

Barakaldo CF is een Spaanse voetbalclub. Thuisstadion is het moderne Nuevo Lasesarre in Barakaldo in de autonome regio Baskenland. Nadat het team sinds 1988/89 onafgebroken in de Segunda División B vertoefde, speelde het tijdens het seizoen 2011/2012 weer één competitie in de Tercera División, waarna ze vanaf 2012/2013 haar plaats in de Segunda División B weer heroverde.


MS75

De MS75 zijn 44 vierdelige elektrische treinstellen van de Belgische spoorwegmaatschappij NMBS, gebouwd in 1975-77 en genummerd in de reeks 801-844. De bagageafdeling bevindt zich aan het uiteinde van het eersteklasserijtuig. Door de opvallende vorm van de cabine worden ze ook wel "Varkensneus" genoemd.

Ze kunnen onder 1500 volt ook in Nederland rijden, zij het op één vierde van hun vermogen, en zijn toegelaten voor grensoverschrijdend verkeer op het baanvak Antwerpen – Essen-Grens – Roosendaal, waar ze in de S-dienst (d.w.z. de stoptreindienst rond de stad) rijden op lijn S32 Roosendaal – Antwerpen-Centraal – Antwerpen-Zuid - Boom – Puurs.


Station Kortenbos

Station Kortenbos is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 21 (Landen-Hasselt) in Kortenbos, een gehucht van de stad Sint-Truiden. Het was een kruisingsstation op de enkelsporige lijn. In 1957 werd het station gesloten en n.a.v. de elektrificatie van de spoorlijn werd het kruisingsspoor opgebroken.


Peter Weller

Peter Weller (Stevens Point, 24 juni 1947) is een Amerikaans film- en toneelacteur, regisseur en leraar.

Wellers vader was een helikopterpiloot voor het leger, vandaar dat Weller vaak in het buitenland was. Hij en zijn familie woonden enkele jaren in Duitsland, voordat ze verhuisden naar Texas. Daar volgde Weller lessen aan de "Alamo Heights High School" in San Antonio. Daarna ging hij naar de "North Texas State University". In één van de schoolbandjes speelde hij trompet. Hij studeerde met een "Bachelor van Theaterkunsten" af. Nadat hij ook afgestudeerd was aan de "American Academy of Dramatic Arts" ging hij zich richten op zijn acteercarrière.

In de jaren 70 speelde Weller in diverse Broadway-stukken, waaronder "'Full Circle" van Otto Preminger, en "Summer Brave" van William Inge. Rond die tijd werd Weller ook lid van de befaamde acteurgroep "Actor's Studio".

Hoewel Weller in meer dan vijftig films en televisieseries speelde, is hij het meest bekend van zijn rol in de cultfilm "The Adventures of Buckaroo Banzai Across the 8th Dimension", en zijn rol in de blockbusters "RoboCop" (van Paul Verhoeven) en "RoboCop 2". Weller speelde naast kassucessen ook in kritisch-bejubelde films als "Mighty Aphrodite" en "Naked Lunch". Weller had ook rollen in diverse televisieseries, hij speelde de rol van een kapitein in de onsuccesvolle televisieserie "Odyssey 5", maar had ook rollen in grote televisieseries. Zo speelde hij de terrorist Christopher Henderson in het vijfde seizoen van "24", en had hij rollen in "Star Trek: Enterprise", "Monk", "Sonic X" en Dexter. De laatste jaren regisseerde Weller ook enkele televisieseries, waaronder twee afleveringen van de serie "" en drie afleveringen van "Odyssey 5"'.

Veel werken van Weller werden goed ontvangen, maar sommige ook niet. De film "Top of the World", met Weller als ex-politieagent die uit de gevangenis komt, werd afgekraakt.

Weller heeft een Master in Romaanse en Renaissancekunst en is leraar aan de "Syracuse University", waar hij les geeft over de onderwerpen Hollywood en de Romeinse Tijd. Weller presenteert ook het televisieprogramma "Engineering an Empire" van de Amerikaanse zender History Channel.


AH48

|}

De Aziatische weg 48 (Engels: "Asian Highway 48") is de kortste AH-weg. De totale lengte van de AH48 is één kilometer, die geheel in het Himalayaland Bhutan ligt. De weg begint in de stad Phuntsholing, in het zuiden van Bhutan, en loopt tot de grens met India.

De stad Phuntsholing staat door middel van een nationale snelweg in verbinding met de hoofdstad van Bhutan, Thimphu. De AH48 is in zijn geheel verhard.


Montagne Sainte-Geneviève

De Montagne Sainte-Geneviève is een van de zeven heuvels van Parijs. Hij is 61 meter hoog en ligt niet ver van de plaats waar de Bièvre in de Seine uitmondt. De heuvel is genoemd naar de heilige Genoveva.

De heuvel ligt op de Rive Gauche, in het 5e arrondissement van Parijs. Bovenop bevinden zich het Panthéon en de Bibliothèque Sainte-Geneviève. De smalle straatjes rondom tellen veel bars en restaurants, vooral in de Rue Mouffetard.

Rond 1110 stichtte Pierre Abélard een school op de heuvel; hij keerde hier terug in 1136. Later was op de heuvel de beroemde "École Polytechnique" gevestigd. Tegenwoordig zijn de gebouwen in gebruik bij het ministerie voor Onderzoek. Aan de andere kant van de heuvel bevinden zich de "rue d'Ulm" en de École Normale Supérieure.


Jan van Amstelklasse

De Jan van Amstelkasse was een serie van negen mijnenvegers, die waren gebouwd om zowel dienst te doen in Nederlands-Indië als in de Nederlandse kustwateren. De serie bestond oorspronkelijk uit twaalf schepen, maar doordat drie van de vier schepen die nog in aanbouw waren toen Nederland capituleerde nooit zijn afgebouwd is het maar bij negen gebleven. De schepen van de Jan van Amstelklasse konden ook ingericht worden als mijnenlegger. De bouw van de schepen vond plaats bij twee verschillende scheepswerven namelijk Gusto (vier stuks) uit Schiedam en P Smit (vijf stuks) uit Rotterdam.


Mercedes-Benz Sprinter

De Mercedes-Benz Sprinter is een bestelauto (bestelbus) gebouwd door de Duitse fabrikant Daimler AG in samenwerking met Volkswagen. Bij Volkswagen resulteerde die samenwerking in de Volkswagen Crafter.

De Sprinter is geleverd vanaf 1995 en volgde de Mercedes-Benz T1 („Bremer Transporter“) op. Het model kreeg in 2000 een facelift en vanaf 2006 is er de tweede generatie Sprinter.


Station Amersfoort NCS

Station Amersfoort NCS is het oude station van Amersfoort, dat tot 1904 in gebruik was door de Nederlandsche Centraal-Spoorweg-Maatschappij.

De NCS exploïteerde de Centraalspoorweg tussen Utrecht, Amersfoort, Zwolle en Kampen.

Het station, van het Standaardtype NCS 1e klasse, werd geopend op 20 augustus 1863 en gesloten in 1904. De NCS maakte voortaan gebruik van het nieuwe HSM-station, het huidige station Amersfoort Centraal.

Het stationsgebouw bestaat nog steeds en is te zien vanuit de trein bij vertrek of aankomst in de richtingen Zwolle, Apeldoorn of Barneveld.


Monte Aquila

De Monte Aquila is een berg in de Italiaanse regio Abruzzo. De top ligt ten zuiden van de Corno Grande, hoogste berg van de Apennijnen. De twee toppen worden van elkaar gescheiden door de bergpas "Sella di Corno Grande" (2421 m). Ten oosten van de berg strekt zich de 15 kilometer lange hoogvlakte Campo Imperatore uit.

De berg is een van de gemakkelijkst te beklimmen toppen van het bergmassief. Vanaf de Sella di Pratoriscio, die zowel met de auto als met een kabelbaan te bereiken is, kan de top in anderhalf uur bereikt worden.


Prawo i Sprawiedliwość

Recht en Rechtvaardigheid (Pools: "Prawo i Sprawiedliwość", afgekort "PiS") is een Poolse conservatief-rechtse politieke partij, opgericht in 2001 door de tweelingbroers Kaczyński. Lech Kaczyński was president van Polen van 2005 tot zijn dood in 2010, Jarosław Kaczyński was premier van Polen van 14 juli 2006 tot 9 november 2007. Sinds 16 november 2015 vormt de PiS de Poolse regering.


Jupp Derwall

Josef ("Jupp") Derwall (Würselen, 10 maart 1927 – Sankt Ingbert, 26 juni 2007) was een Duits voetballer en trainer.

Als speler kwam hij onder andere uit voor Alemannia Aachen en Fortuna Düsseldorf. In 1954 speelde hij tweemaal voor het West-Duits voetbalelftal. Hij speelde als aanvaller en middenvelder.

In 1970 werd hij assistent van de West-Duitse bondscoach Helmut Schön. Na diens vertrek acht jaar later volgde Derwall hem op. Onder Derwall won West-Duitsland het EK van 1980. Op het WK van 1982 werd, na een moeizaam begin, de finale opnieuw bereikt, maar daarin werd met 3-1 verloren van Italië. Nadat West-Duitsland op het het EK van 1984 in de eerste ronde werd uitgeschakeld keerde de boulevardpers zich tegen de trainer, die daarop ontslag nam en opgevolgd werd door de onervaren Franz Beckenbauer.

Hierna was Derwall nog drie jaar trainer van Galatasaray, waarmee hij kampioen van Turkije werd. In 1987 ging hij met pensioen.

Jupp Derwall overleed op 80-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartaanval.


Theodoros Zagorakis

Theodoros Zagorakis (Grieks: Θεόδωρος Ζαγοράκης) (Kavála, 27 oktober 1971) is een voormalig voetballer, voetbalbestuurder en politicus. Hij was speler en voorzitter van PAOK FC en maakte deel uit van het Grieks voetbalelftal dat kampioen werd van Euro 2004, waar hij ook tot 'beste speler van het toernooi' werd gekroond. Daarna nam hij zitting in het Europees Parlement.


Federico Borromeo

Federico Borromeo (Milaan, 18 augustus 1564 - aldaar, 22 september 1631) was een Italiaanse kardinaal en aartsbisschop van Milaan.

Borromeo werd geboren als tweede zoon van Giulio Cesare Borromeo, graaf van Arona, en Margherita Trivulzio. De familie was invloedrijk op zowel het wereldlijke als het kerkelijke vlak.

Federico studeerde theologie en rechten in Pavia en vertrok in 1585 naar Rome om zijn studies voort te zetten. Daar kwam hij onder invloed van de heilige Filippus Neri en de kardinalen Caesar Baronius en Robertus Bellarminus. Borromeo werd zelf door paus Sixtus V in 1593 tot kardinaal benoemd, slechts 23 jaar oud. Rond 24 april 1595 werd hij tot aartsbisschop van Milaan gewijd.
Bijna veertig jaar is hij een voorbeeld van kerkelijke waarde en waardigheid, in een wereld die wat anders gewend was. Federico staat voor discipline van de geestelijkheid, hij sticht kerken en scholen op eigen kosten en probeert de hervormingen van het Concilie van Trente in te voeren.

In 1609 sticht hij de Biblioteca Ambrosiana, een school van schrijvers, wetenschappers en kunstenaars. Daarbij komt de eerste echt openbare bibliotheek van Europa (wellicht geïnspireerd door de Bodleian Library in Oxford (1602), of dichter bij Milaan door de Biblioteca Angelica te Rome (1604)).

Federico laat ook een beeld van zijn familielid, de heilige Carolus Borromeus, oprichten in Arona, de thuisbasis van de familie. Hij steunt de ontwikkeling van de Sacro Monte di Varese (sinds 2003 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO). Verder draagt hij bij aan de verfraaiing van de Dom van Milaan, waar hij ook begraven werd.

Het meest geliefd werd hij waarschijnlijk door zijn inspanningen om de armen van Milaan te voeden tijdens de hongersnood van 1627-1628 en zijn inspanningen tijden de pestepidemie van 1630.

Federico nam deel aan niet minder dan acht conclaven. Hij stierf in 1631. Zijn opvolger als aartsbisschop van Milaan werd zijn leerling Cesare Monti.


Pau Torres

Pau Torres Riba (Barcelona, 4 juni 1987) is een Spaans voetballer.

Pau is een product van het Jeugdssysteem van FC Barcelona. Tijdens het seizoen 2005-2006 won Torres met het "Juvenil A"-team, het hoogste jeugdelftal van FC Barcelona, de División de Honor en de Copa del Rey Juvenil. Het volgende seizoen speelde hij voor FC Barcelona C. Na de opheffing van dit elftal in 2007 werd de doelman door trainer Josep Guardiola overgeheveld naar FC Barcelona B. Hij was in het seizoen 2007-2008 reservedoelman achter Oier Olazábal.

In de zomer van 2008 vertrok Torres naar Terrassa FC, een ploeg uit de Segunda División B. Later speelde Torres nog bij reeksgenoten UE Sant Andreu (2009-2010), CD San Roque (2010-2011), AD Ceuta (2011-2012) en Club Lleida Esportiu (2012-2015).

Bij deze laatste ploeg speelde hij zich drie seizoenen in de kijker, zodat hij vanaf seizoen 2015-2016 bij  Deportivo Alavés aan de slag kon op het hogere Segunda División A niveau. Daar zou hij reservedoelman zijn van de ploeg, die de promotie naar de Primera División afdwong. De eerste doelman was Fernando Pacheco.

Hij werd niet weerhouden voor het project van het hoogste niveau van het Spaanse voetbal en verhuisde vanaf seizoen 2016-2017 voor twee jaar naar Real Valladolid, ook actief in de Segunda División A. Ook daar werd hij reservedoelman en tijdens het seizoensbegin van 2017-2018 werd hij zelfs te veel en werd zijn contract ontbonden.

Zo kwam hij vanaf seizoen 2017-2018 terecht bij FC Cartagena, een ploeg uit de Segunda División B, waar hij een contract voor twee seizoenen tekende. Hij werd onmiddellijk de basisspeler voor de reguliere competitie en Marcos Morales verdedigde het doel tijdens de Copa del Rey. Tijdens de twintigste en tegelijkertijd eerste wedstrijd van de terugronde, een verplaatsing tegen Recreativo Huelva, liep het fout en brak de speler het tweede middenhandsbeentje van zijn linkerhand. Hij zou tot en met april naast de lijn blijven. Daardoor werd de ploeg genoodzaakt om een derde keeper aan te werven. De speler herstelde echter snel en herwon zijn plaats als basisspeler tijdens de laatste vijf wedstrijden van de reguliere competitie. Op de laatste speeldag werd de ploeg kampioen. In de eindronde ging het echter mis en werd zowel tegen Rayo Majadahonda als Extremadura UD verloren. Tussendoor werd Celta de Vigo B uitgeschakeld. Tijdens de voorbereiding van het seizoen 2018-2019 bleek reeds snel dat de ploeg niet verder wilde gaan met de doelman. Daarom werd op 30 juli 2018 het lopende contract in onderlinge overeenstemming ontbonden.

Tijdens het seizoen 2018-2019 keerde hij terug bij reeksgenoot Club Lleida Esportiu.


KOSPI

De KOSPI is een aandelenindex van de Korea Exchange in Zuid-Korea. De naam KOSPI is een afkorting voor Korea Stock Price Index.


Kinkerbrug

De Kinkerbrug (brug nr. 266) is een brug over de Kostverlorenvaart in Amsterdam-West. De brug verbindt de Kinkerstraat met de Postjesweg en Witte de Withstraat en vormde tussen 1990 en 2010 de grens tussen de voormalige stadsdelen De Baarsjes en Oud-West.


US Pistoiese 1921

US Pistoiese 1921 is een Italiaanse voetbalclub uit Pistoia in Toscane.

De club werd opgericht in 1921 als US Pistoiese en promoveerde in de jaren zeventig naar de Serie B. In 1980 maakte de club de sprong naar de Serie A met spelers als Marcello Lippi en Mario Frustalupi. Pistoiese kende een goede start en stond op een gegeven moment op de zesde plaats, maar zakte daarna weg en belandde op de laatste plaats en degradeerde. Daarna zakte de club weg naar de Serie C1. Pistoiese keerde in het seizoen 1995/96 terug in de Serie B en voor enkele seizoenen tussen 1999 en 2002. In 2005/06 won de club net de strijd tegen de degradatie.
In 2009 kreeg Pistoiese geen licentie meer voor de professionele competitie. De club maakte een doorstart als amateurvereniging onder de naam "Unione Sportiva Pistoiese 1921 S.r.l." en werd bij uitzondering meteen toegelaten tot het hoogste amateurniveau in Toscane. In 2014 slaagde de club er in om terug te keren op het derde voetbalniveau in Italië. Ze werd hierbij geholpen door de herstructurering van de Lega Pro die in het seizoen 2014/2015 eenklassig werd. De kampioenen van de Serie D-groepen plaatsten zich dat seizoen rechtstreeks voor deze nieuwe Liga.


Station Roelofarendsveen

Station Roelofarendsveen is een voormalig spoorwegstation in Roelofarendsveen aan de spoorlijn Hoofddorp - Leiden Heerensingel. Het station werd geopend op 3 augustus 1912 en gesloten op 1 januari 1936.

Het stationsgebouw, van het Standaardtype HESM, werd in 1911 gebouwd en weer gesloopt in 1938. In 1912 werd er een baanwachterswoning gebouwd. Deze woning staat er tot de dag van vandaag nog steeds.


Porter Wagoner

Porter Wayne Wagoner (West Plains (Missouri), 12 augustus 1927 – Nashville (Tennessee), 28 oktober 2007) was een Amerikaanse countryzanger. Als winnaar van drie Grammy Awards voor gospelsongs en verscheidene uitverkiezingen met Dolly Parton tot "Vocal Duo of the Year", werd hij in 2002 geëerd met een plaats in de Country Music Hall of Fame.

Tot zijn bekendste nummers behoren "Satisfied Mind" (1955), "Misery Loves Company" (1962), "Green, Green Grass of Home" (1965), "Skid Row Joe" (1965–1966), "The Cold Hard Facts of Life" (1967) en "The Carroll County Accident" (1968–1969).

Gedurende een carrière van ruim vijftig jaar zong Wagoner tevens vele duetten met Dolly Parton, een hedendaagse countryster die hij midden jaren 60 in zijn eigen "Porter Wagoner Show" aan het grote publiek introduceerde. Uit die langdurige samenwerking die daarop volgde, kwamen onder meer hits als "The Last Thing on My Mind" (1967), "Please Don't Stop Loving Me" (1974) en "Making Plans" (1980) voort.

In 2002 werd hij opgenomen in de Country Music Hall of Fame.

Wagoner stierf op tachtigjarige leeftijd aan de gevolgen van longkanker.


Stopplaats Dalmsholte

Stopplaats Dalmsholte (afkorting: Dmh) is een voormalige stopplaats van de buurtschap Dalmsholte. De stopplaats lag aan de spoorlijn Deventer - Ommen van de Overijsselse Lokaalspoorweg-Maatschappij Deventer - Ommen (OLDO).

De stopplaats lag tussen de stations Lemelerveld en Ommen en werd geopend op 1 oktober 1910 en gesloten op 15 mei 1933.


Ultra-Humanite

De Ultra-Humanite is een fictieve superschurk uit de strips van DC Comics, en een vijand van Superman. Hij maakte zijn debuut in "Action Comics" #13 in 1939. Van de Ultra-Humanite wordt vaak beweerd dat hij de eerste superschurk uit een stripboek was.


Telefónica O2 Czech Republic

Telefónica O2 Czech Republic ("Telefónica 2 Tsjechische Republiek") is het grootste telecommunicatiebedrijf in Tsjechië. Het bedrijf beheert het Tsjechische vaste netwerk, een van de drie GSM-netwerken en een van de drie UMTS-netwerken van het land. De onderneming is ontstaan uit een fusie van Český Telecom (de toenmalige operator voor de vaste lijn) en Eurotel (een provider van mobiele telefonie). Als gezamenlijk bedrijf werd het eigendom van het Spaanse Telefónica in 2005. Het bedrijf wordt geleid door Telefónica's dochtermaatschappij Telefónica Europe plc en de directeur van de Tsjechische afdeling is Salvador Anglada Gonzalez.

Het hoofdkantoor van het bedrijf is gevestigd in de Praagse wijk Žižkov. Telefónica O2 Czech Republic is genoteerd aan de PX Index van de Praagse effectenbeurs.