Lexington Avenue Tunnel

De Lexington Avenue Tunnel is een metrotunnel van de metro van New York. De tunnel ligt onder de Harlem River in het verlengde van Lexington Avenue in Manhattan, ten zuiden van de Park Avenue Railroad Bridge en in het verlengde van Park Avenue in The Bronx.

De metrolijnen 4, 5 en 6 maken gebruik van de tunnel die beschouwd wordt als een onderdeel en het zuidelijke eindpunt van zowel het traject van de Jerome Avenue Line, ten zuiden van het metrostation 138th Street-Grand Concourse, en als onderdeel en zuidelijk eindpunt van de Pelham Line gebruikt door metrolijn 6, ten zuiden van het metrostation Third Avenue-138th Street. De viersporige tunnel heeft de twee westelijke sporen voor de Jerome Avenue Line, de twee oostelijke sporen voor de Pelham Line.

In Manhattan sluit de tunnel vervolgens aan op de lokale en expressporen van de Lexington Avenue Line en volgen de wissels voor de samenvoeging van de Jerome Avenue Line en de Pelham Line en de verbindingen voor lokale en express treinen op het traject van de Lexington Avenue Line. Nog voor het eerste station op deze lijn, 125th Street in East Harlem liggen de sporen al op twee niveaus zodat in het station de lokale treinen op een niveau boven de exprestreinen uitkomen op perronsporen aan boven mekaar liggende eilandperrons.

De tunnel werd in gebruik genomen op 17 juli 1918.


WTA-toernooi van Jūrmala

Het WTA-toernooi van Jūrmala is een jaarlijks terugkerend tennistoernooi voor vrouwen dat wordt georganiseerd in de Letse badplaats Jūrmala ("Riga-Strand"). De officiële naam van het toernooi is "Baltic Open".

De WTA organiseert het toernooi, dat in de categorie "International" valt en wordt gespeeld op de gravelbanen van het "National Tennis Center Lielupe".

Op de WTA-kalender kwam het toernooi in de plaats van het WTA-toernooi van Moskou Open.


Fünf Freunde 3

Fünf Freunde 3 (Nederlands: De Vijf en de Piratenschat) is een Duitse jeugdfilm, gebaseerd op de gelijknamige boekenserie van Enid Blyton. Deze film is grotendeels gebaseerd op het verhaal "De Vijf en de schat op het Fluistereiland".


Fünf Freunde 4

Fünf Freunde 4 (Nederlands: De Vijf en de Verborgen Piramide) is een Duitse jeugdfilm, gebaseerd op de gelijknamige boekenserie van Enid Blyton. Het is de laatste film met de oorspronkelijke acteurs uit 2012. Enkel Coffey, de hond die Timmy speelde, werd al vervangen door Bobby.


Joseph Holthaus

Johann Joseph Clemens (Joseph) Holthaus (Groningen, 19 februari 1879 – Rotterdam, 10 oktober 1943) was een Nederlands tenor, muziekpedagoog en conservatoriumdirecteur.

Hij was zoon van magazijnchef manufacturen Johann Theodor Clemens Holthaus en Aleida Jacoba Hendrina Wanders. Hij was getrouwd met Hermania Johanna Peterse; hun zoon Clemens Holthaus ging ook de muziek in, maar dan als muziektherapeut. Joseph Holthaus overleed aan een hartinfarct en werd begraven op de Algemene Begraafplaats Crooswijk.

Hij kreeg in eerste instantie een opleiding op piano, viool en orgel. Zijn stem viel op en dat leidde tot een zangstudie bij Jos. Tyssen in Stuttgart en Aaltje Noordewier-Reddingius in Nederland. In 1916 debuteerde hij in de opera "Samson" van Georg Friedrich Händel. Hij gaf vervolgens concerten in binnen- en buitenland, maar wendde zichzelf al snel tot het lesgeven. Hij werd in 1923 directeur van het Conservatorium van Blauw, opgericht in 1917) aan de Mauritsweg 4, dat al snel in de volksmond "Conservatorium Holthaus" heette. Dit ging een samenwerking aan met de Rotterdamse Dansschool van Corrie Hartong. Nog voor de Tweede Wereldoorlog werd die samenwerking beëindigd, de dansschool ging een fusie aan met het Rotterdams Toonkunst Conservatorium. De panden van beide conservatoria werden op 14 mei 1940 tijdens het Bombardement op Rotterdam verwoest, er werd besloten samen verder te gaan aan de Mathenesserlaan onder de twee (hoofd)directeuren Willem Pijper en Jos. Holthaus.


Kisvárda FC

Kisvárda FC is een Hongaarse voetbalclub uit Kisvárda.

In 1911 werd de club "Kisvárdai Sport Egyesület" (KSE) opgericht. De club schipperde lang tussen het derde niveau en de provinciale klassen. Halverwege het seizoen 2000/01 ging de club failliet. Op de licentie van een lokaal team uit Oros werd voor het seizoen 2003/04 een doorstart gemaakt als "OSE-Várda". De club werd al snel hernoemd in "Várda SE" en werd een stabiele deelnemer aan de NB III. In het seizoen 2008/09 kreeg de club verschillende punten in mindering door diverse straffen en degradeerde. Na één seizoen keerde Várda terug in de NB III. In 2012 won de club haar poule maar kreeg geen licentie voor de NB II. In 2013 werd de club wederom kampioen en promoveerde toen wel na een play-off.

In 2013 werd de hele identiteit van de club omgegooid vanwege het aantreden van een grote sponsor. De officiële naam werd "Kisvárda-Master Good FC". Nadat de club enkele jaren degradatie net wist te ontlopen, werd in het seizoen 2017/18 een tweede plaats gehaald in de NB II. Hierdoor kwam Kisvárda in het seizoen 2018/19 voor het eerst uit in de NB 1.

De club heeft een rivaliteit met Nyíregyháza Spartacus. Met voorloper Spartacus SE betrok Kisvárda in 1953 het "Várkerti Sporttelep". De clubs spelen de "derby van Szabolcs", naar de historische regio waaruit beide clubs komen. In 2018 betrok Kisvárda het Várkerti Stadion.


Frozen II

Frozen II is een Amerikaanse animatiefilm uit 2019 van Walt Disney Animation Studios en het vervolg op het succesvolle "Frozen" uit 2013. Idina Menzel, Kristen Bell, Jonathan Groff, Josh Gad en Santino Fontana leenden opnieuw hun stemmen aan de film, samen met nieuwkomers Evan Rachel Wood en Sterling K. Brown. De film ging in première op 7 november 2019 in het Dolby Theatre in Los Angeles.


Eporedorix

Eporedorix was een Gallisch stamhoofd van de stam van de Aedui, een van de rijkste en invloedrijkste volkeren van Gallië voor de Gallische Oorlog. Na de Gallische Oorlog en de nederlaag van de Galliërs, werd de hoofdstad van de Aedui, Bibracte, verlaten en de bevolking verhuisde naar de Romeinse stad Augustodunum.

Eporedorix' naam betekent "de koning van hen die met de strijdwagens rijden". Hij was een Aeduër van hoge geboorte. Hij had de oorlog tegen de Sequani geleid voor de Gallische Oorlog.

Nadat hij deel had uitgemaakt van de bondgenoten in het leger van Julius Caesar tijdens het Beleg van Gergovia sloot Eporedorix zich aan bij Vercingetorix met een andere leider van de Aedui, Viridomarus. De vergadering van de Galliërs die Vercingetorix aanstelde als leider van de alliantie vond later plaats in Bibracte, dat nu het onderzoekscentrum over de Gallische volkeren is.

Hij maakte deel uit van de drie belangrijkste hoofdstammen van de Aedui die gevangengenomen werden door Caesar, net voor het Beleg van Alesia. Onder hen waren ook Cotus, de leider van de Aeduïsche cavalerie, en Cavarillus, de leider van de Aeduïsche infanterie. In deze cruciale veldslag slaagde de Gallische cavalerie van Vercingetorix er wel in om die van Caesar en zijn Germaanse bondgenoten te omcirkelen, maar ze verloren de slag toch. Er sneuvelden
Hij maakte deel uit van de drie 2000 ruiters en infanteristen.

Caesar vermeldt in zijn "Commentarii de Bello Gallico" een andere Eporedorix als een van de vier leiders van het ontzettingsleger bij Alesia.


Memorial 22/03

Het Memorial 22/03 is een herdenkingsmonument voor de aanslagen in Brussel in het Zoniënwoud in de Belgische gemeente Ukkel in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest werd gebouwd naar aanleiding van de Aanslagen in Brussel op 22 maart 2016. Het is gelegen ter hoogte van Bosvoorde. Er werd gekozen voor het Zoniënwoud omdat deze plaats rust uitstraalt.

Naast het herdenkingsmonument in het Zoniënwoud zijn er elders ook nog monumenten naar aanleiding van de aanslagen van 22 maart. Er is de Flight in Mind, een standbeeld die sinds 1995 tentoongesteld stond in de vertrekhal van Brussels Airport. Na de aanslagen werd deze verplaatst naar een parkje langs de luchthaven. Aan het Schumanplein is het monument Gewond maar steeds overeind tegenover het onbegrijpelijke gebouwd. Ook in het metrostation Maalbeek (metrostation) werd een monument gebouwd. Het is Belgische cartoonist Benoît van Innis die op het idee kwam en deze realiseerde.


Walter Hartmann

Walter Hartmann (Mülheim an der Ruhr, 23 juli 1891 - Hamelen, 11 maart 1977) was een Duitse officier en "General der Artillerie" tijdens de Tweede Wereldoorlog.


Randa Kassis

Randa Kassis (Arabisch: ) is een Frans-Syrische politicus, seculier in de voorhoede, en een leidende figuur in de oppositie tegen het Syrische regime van Bashar al-Assad. Zij is de oprichter en voorzitter van de Beweging voor een Pluralistische partij en de voorzitter van het Astana Platform.


Aiguilles Rouges

De Aiguilles Rouges ("rode pieken") zijn een bergketen in de Franse Voor-Alpen, gelegen in het departement Haute-Savoie. Het massief bestaat uit een rij pieken die van "le Brevent" (2525 m) tot de Col des Montets gaan. Het massief maakt deel uit van het grotere "Chablais-Haut-Giffre"-massief. Het hoogste punt wordt gevormd door de Aiguille du Belvédère (2965 m).


Station Osaka Uehommachi

Station Osaka Uehommachi (大阪上本町駅, "Osaka Uehommachi-eki") is een Spoorwegstation in de wijk Tennōji-ku in de Japanse stad Osaka. Het wordt aangedaan door de Osaka-lijn, Nara-lijn en Namba-lijn. Het station is het begin punt van de eerstgenoemde.

Daarnaast is het station verbonden met het Metrostation Tanimachi Kyuchome van de Metro van Osaka.


Oxford Airport

Oxford Airport (IATA: OXF, ICAO: EGTK), ook bekend als London Oxford Airport of Kidlington Airport, is een regionale luchthaven in Kidlington, een plaats in het Engels district Cherwell van Oxfordshire, 95 km ten noordwesten van het centrum van Londen en 11 km ten noordwesten van Oxford. Het is een belangrijke luchthaven voor privé- en zakenvluchten en voor vliegtraining. Het is een van de twee luchthavens waar de Oxford Aviation Academy actief is.

De luchthaven werd oorspronkelijk in 1935 door Oxford City Council opgericht om op te treden als gemeentelijke luchthaven, maar na gebruik door de Royal Air Force (als RAF Kidlington) tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd het een opleidingscentrum voor luchtvaartonderwijs, -charters en -onderhoud. In 1968 was het het op een na drukste vliegveld in het VK met 223.270 bewegingen - slechts 10% minder dan Heathrow. Vijf jaar lang vlak na de Tweede Wereldoorlog (1951-1956) was Kidlington de uitvalsbasis voor de Oxford Gliding Club. De club is later verhuisd naar RAF Weston-On-The-Green vanwege een toename van het aantal aangedreven vliegtuigen.


'Soo voer gesongen, soo na gepepen'

'Soo voer gesongen, soo na gepepen' is een schilderij van de Hollandse kunstschilder Jan Steen, olieverf op linnen, 133,7 x 162,5 centimeter groot, gemaakt circa 1668-1670. Het is een typerend voorbeeld van wat later zou heten een "huishouden van Jan Steen". Het werk bevindt zich in de collectie van het Mauritshuis te Den Haag.


Katholieke Kerk in Honduras

De Katholieke Kerk in Honduras is een onderdeel van de wereldwijde Katholieke Kerk, onder het geestelijk leiderschap van de paus en de curie in Rome.
Onze-Lieve-Vrouw van Suyapa is de beschermheilige van Honduras. Haar nationale feestdag wordt gevierd op 3 februari.

Het overgrote deel van de bevolking (ongeveer 95 tot 97 %) is katholiek. Onze-Lieve-Vrouw van Suyapa is de beschermheilige van Honduras. Het beleid van de opeenvolgende regeringen van 1821 tot 1957 is steeds duidelijk laïcistisch geweest. Sedert 1966 worden aan bijzondere scholen subsidies gegeven.

Apostolisch nuntius voor Honduras is sinds 12 november 2019 aartsbisschop Gábor Pintér.

ambt of positie van het hoofd van de organisatie


Faust met de gifbeker

Faust met de gifbeker (originele Franse titel: "Faust à la Coupe") is een schilderij van de Nederlands-Franse kunstschilder Ary Scheffer uit 1858. Het verbeeldt een passage uit het eerste deel van het Faustverhaal, als Faust tot bezinning komt en de gifbeker laat staan. Het werk bevindt zich in de collectie van de Hermitage te Sint-Petersburg.


Ger Sax

Ger Sax, artiestennaam van Ger van Voorden, (Rotterdam, 10 oktober 1947 - aldaar, 25 april 2017) was een Nederlandse tenorsaxofonist uit Rotterdam die jazz speelde. Hij was een van de oprichters van Kiem, en speelde in Jules Deelder's "Trio Me Reet".

Zijn eerste liefde was de gitaar, maar dat vond hij te rustig klinken. Hij kreeg vervolgens rond 1969 een saxofoon in handen en liet niet meer los. Van Voorden begon zijn loopbaan eind jaren 60 bij de free jazz-groep "The New Creators Before and After Christ" (later "The New Creators"), hierna speelde hij meer toegankelijke jazz. Eind jaren zeventig speelde hij in de new wave-groep Willy Nilly, waarmee hij ook opnames maakte. In 1982 begon hij met Huub Kentie en Cees Meurs de groep Kiem, die in Zuid-Europa met "The Moneyman" een hit scoorde, en op het North Sea Jazz Festival speelde. Met deze band was hij tot 1986 actief. Dat jaar ging hij spelen in "Trio Me Reet", de begeleidingsband van Jules Deelder. Van Voorden heeft ook gespeeld in de Rotterdamse groep "The Bodysnatchers". Zijn liefde wisselde tussen de sopraansaxofoon (Ger Sax: Lekker handig in het transport als je op straat moet spelen en op reis mag het in je handbagage) en tenorsaxofoon.

Hij was fan van de muziek van Harry Verbeke, Hans Dulfer, Sonny Rollins, Coleman Hawkins, John Coltrane en Ben Webster. Ger Sax gaf in 1985 toe als het ware verslaafd te zijn aan de saxofoon.

Voordat hij in de muziek ging had Van Voorden 'twaalf ambachten en dertien ongelukken', veelal klusjesman. Hij heeft enige tijd gebokst, maar het in-elkaar-slaan van een tegenstander vond hij niets.

Van Voorden overleed aan de gevolgen van kanker. De rouwstoet naar Crematorium Hofwijk in Overschie werd geëscorteerd door zo'n honderd motorfietsen van de Harley Davidson Club "Goodfellas", waarvan Van Voorden actief lid was. De aula van het crematorium was afgeladen, waardoor ook de laatste voorstelling van Ger Sax een groot succes wa. Hij wordt overleefd door zijn vrouw Annelies Amsterdam-van Voorden.


Purgatory Afterglow

Purgatory Afterglow, uitgegeven in 1994, is het vierde studioalbum van de Zweedse deathmetal band Edge of Sanity.
Het album is opgenomen in Dan Swanö's Unisound studio. De Japanse editie bevat twee extra nummers; “Until Enternity Ends” en “Eternal Eclipse”, beiden van de Until Eternity Ends EP.


Cornelis Jamin

Cornelis Jamin (Boxmeer, 27 januari 1850 - Rotterdam, 11 juli 1907) was een Nederlands ondernemer. Hij was de oprichter van snoepwinkelketen Jamin.

Jamin verhuisde in 1870 naar Rotterdam. Hij trouwde in 1876 met Maria Martina van de Lagen, met wie hij één zoon kreeg. Zijn vrouw overleed al twee jaar na hun huwelijk. Jamin trouwde in 1878 met Louisa Johanna Reuther, met wie hij twee dochters en drie zonen kreeg. Deze drie zonen zouden na zijn overlijden het familiebedrijf voortzetten.

In Rotterdam begon Jamin een straathandel in zoetwaren. Snel daarna startte hij een bakkerij en twee kleine suikerwerkfabrieken. In de tien jaar daarna opende hij meerdere winkels in Rotterdam om zijn producten te verkopen. Zijn imperium groeide snel: bij zijn overlijden in 1907 bestond de keten uit vijftig winkels.

Cornelis Jamin is begraven op de Rooms-katholieke begraafplaats St. Laurentius in Rotterdam Crooswijk, waar de grafkapel van de familie Jamin nog te zien is.


Arlene Foster

Arlene Foster (Enniskillen, 3 juli 1970) is een Noord-Iers politica voor de Democratic Unionist Party (DUP), en sinds 2003 lid van de Assemblee voor Noord-Ierland. Zij was van 2015 tot 2021 politiek leider van de DUP. In 2016-2017, en in 2020-2021 was ze eerste minister van Noord-Ierland.

Tijdens de Brexit-onderhandelingen kwam Foster regelmatig internationaal in het nieuws omdat zij zich namens haar partij verzette tegen Brexit-opties die in de ogen van de DUP een bedreiging konden vormen voor de positie van Noord-Ierland binnen het Verenigd Koninkrijk.

Zij trad op 28 mei 2021 af als partijleider en op 14 juni 2021 als eerste minister.


Peter Carter-Page

Hugh William (Peter) Carter-Page (Southgate, Verenigd Koninkrijk, 1906 - Victoria, Canada, 1967) was een grafisch ontwerper en animator voor de The Walt Disney-studio's. Peter Carter-Page is de vader van Fluxus-kunstenaar Robin Page (1932-2015).


(5231) Verne

(5231) Verne (voorlopige aanduiding "1988 JV") is een planetoïde in de planetoïdengordel, die op 9 mei 1988 werd ontdekt door Carolyn Shoemaker in het Palomar-observatorium. De planetoïde werd in 1995 vernoemd naar de Frans auteur van avontuurlijke reisbeschrijvingen Jules Verne.

(5231) Verne is een planetoïde van ongeveer 11 km diameter.


Zimna wojna

Zimna wojna (Engelse titel: "Cold War") is een Pools-Frans-Britse zwart-witfilm uit 2018, geschreven en geregisseerd door Paweł Pawlikowski.


FC Hermannstadt

FC Hermannstadt is een Roemeense voetbalclub uit Sibiu.

De club werd in 2015 opgericht en de naam verwijst naar de Duitstalige naam van de stad Sibiu. De club won in haar eerste seizoen direct haar poule in de Liga IV en in 2017 promoveerde FC Hermannstadt via de play-offs ten koste van CS Gilortul Târgu Cărbunești vanuit de Liga III naar de Liga 2. In het seizoen 2017/18 bereikte de club de finale om de Cupa României nadat in de kwartfinale gewonnen werd van FCSB en in de halve finale van CS Gaz Metan Mediaș. De finale werd verloren van Universitatea Craiova. FC Hermannstadt promoveerde na een tweede plaats voor het eerst naar de Liga 1.

De club eindigde in de reguliere competitie op een tiende plaats met veertien punten voorsprong op de laatste plaats. In de play-off 2 werden de punten gehalveerd en liep het helemaal mis voor de club die door slechte prestaties de voorsprong zag slinken en naar een twaalfde plaats zakte. De club moest een barrage voor het behoud spelen tegen tweedeklasser Universitatea Cluj en kon deze winnen waardoor het verblijf in de hoogste divisie verlengd werd.

In 2021 eindigde de club voorlaatste in de reguliere competitie. De club kon dit in de "play-out-ronde" verbeteren naar een veertiende plaats op zestien clubs, echter waren ze dan nog niet gered. De club moest nog een barrage spelen voor het behoud tegen tweedeklasser CS Mioveni en verloor deze waardoor ze na drie jaar uit de hoogste klasse degradeerden.


Pavel en Antonín Vranický-expositie

De Pavel en Antonín Vranický-expositie (Tsjechisch: Síň Pavla a Antonína Vranických) zijn twee museumruimtes op het terrein van het klooster van Nová Říše in Tsjechië.

Het is gewijd aan Pavel en Antonín Vranický die in het dorp werden geboren. Het is opgericht door het klooster en onderdeel van de bezichtigingsroute. Het werd opgericht aan het begin van de jaren negentig van de 20e eeuw.


Kurt Oppelt

Kurt Oppelt (Wenen, 18 maart 1932 – Goldenrod, 16 september 2015) was een Oostenrijks kunstschaatser. Oppelt nam in het begin van zijn carrière zowel deel aan het paarrijden en solo. Samen met Sissy Schwarz won hij in 1953 tot en 1955 medailles op de internationale titeltoernooien. Oppelt en Schwarz behaalden hun grootste successen in 1956 door zowel goud te winnen op de Europese en wereldkampioenschappen en de Olympische Spelen.


Carrie Lam

Carrie Lam Cheng Yuet-ngor (Hongkong, 13 mei 1957) is sinds 1 juli 2017 de vierde Chief Executive of Hong Kong.

Carrie Lam is socioloog en alumnus van de Universiteit van Hongkong. Ze studeerde ook enkele vakken aan de Tsinghua-universiteit in Peking. In 1982 kon ze met een overheidsbeurs ook een jaar studeren aan Wolfson College, een van de colleges van Cambridge University.

Ze is een overheidsambtenaar van Hongkong sinds 1980. Ze was van 2012 tot 2017 Chief Secretary for Administration, het hoofd van de administratie van Hongkong. Bij de Chief Executive-verkiezingen van 2017 won Lam de derde ronde van de stemming met 777 van de 1.194 stemmen van het Election Committee. Ze werd gezien als de favoriete kandidaat van Peking en versloeg de voormalige financieel secretaris van Hongkong John Tsang en de emeritus rechter Woo Kwok-hing. Ze is de vierde functiehouder, en de eerste vrouwelijke Chief Executive van Hongkong.

Lam is gehuwd met de wiskundige Lam Siu-por, een man die ze leerde kennen tijdens haar studiejaar in Cambridge. Het echtpaar heeft twee kinderen.


Gods of Egypt

Gods of Egypt is een Amerikaans-Australische fantasyfilm uit 2016 onder regie van Alex Proyas. De film gaat over de goden en godinnen van het Oude Egypte werd geproduceerd door Summit Entertainment in samenwerking met Lionsgate en vrijgegeven in 2D, RealD 3D en IMAX 3D.


Premjer-Liga 2008

De Premjer-Liga 2008 was het zeventiende seizoen van het Russisch nationale voetbalkampioenschap. Het ging van start op 14 maart 2008 en eindigde op 22 november 2008. Roebin Kazan werd na 30 wedstrijden voor de eerste keer in de geschiedenis landskampioen. De ploeg stond onder leiding van trainer-coach Kurban Berdyev en stelde de titel veilig op 2 november, toen FK Satoern met 2-1 werd verslagen. Het beslissende doelpunt kwam op naam van aanvaller Savo Milošević.

Roebin Kazan, dat in 2001 nog speelde in de tweede divisie van Rusland, investeerde ruim dertig miljoen euro in de selectie. In de 240 gespeelde competitiewedstrijden werd in totaal 578 keer gescoord, goed voor een gemiddelde van 2,41 doelpunt per wedstrijd. Topscorer werd de Braziliaanse aanvaller Vágner Love van CSKA Moskou met 20 treffers.


Walter Wagner

Walter Wagner (1907 of 1908 – mei 1945) was de notaris die op 29 april 1945 in de "Führerbunker" Adolf Hitler en Eva Braun trouwde.

Wagner was een advocaat en lid van de nazi-partij. Hij was een kennis van Joseph Goebbels, waarmee hij in het verleden in Berlijn gewerkt had. Toen de geallieerden Berlijn bereikten, zat Wagner in het leger. Toen Hitler Goebbels inlichtte over zijn plannen om te trouwen, riep Goebbels Wagner naar de bunker. Echter, toen hij daar op 28 april arriveerde, kwam hij tot de ontdekking dat hij niet de juiste papieren had om de ceremonie uit te voeren. Later die avond verkreeg hij de juiste documenten, zodat hij iets na middernacht de ceremonie kon uitvoeren. Goebbels en Martin Bormann waren de getuigen. Vrijwel direct hierna voegde Wagner zich terug bij zijn eenheid. Enkele dagen later sneuvelde hij tijdens de Slag om Berlijn.

Hitlers huwelijk wordt vertoond in films zoals "", "The Bunker" en "Der Untergang". Alle films tonen Wagner die volgens de nazi-wetgeving aan Hitler en Braun de vraag stelt om te bevestigen dat ze zuivere ariërs zijn, voordat hij het huwelijk voltrekt.


Eulogio Robles Pinochet

Eulogio Robles Pinochet (Pozo Almonte 1831 - Linares 7 maart 1891) was een Chileens generaal. Hij nam zowel deel aan de Salpeteroorlog (1879-1883) als de Chileense Burgeroorlog (1891).


Bodi Rapp

Bodi Rapp is de artiestennaam van de Nederlandse mezzosopraan en altzangeres Johanna Petronella Alberdina Catharina Goetmakers (Almelo, 5 augustus 1900 - Amsterdam, 11 december 1977).


Het IMDH of Instituut voor Medische Dringende Hulpverlening is een Belgische vzw die in 1972 werd opgericht en in Brugge opereert. De organisatie baat de MUG-helikopter West-Vlaanderen uit en organiseert medische opleidingen in West-Vlaanderen en Oost-Vlaanderen. Dokter Paul Lust (1932-2019), die aan het hoofd van de urgentiedienst van het AZ Sint-Jan stond in de jaren 70, speelde een cruciale rol bij de oprichting van het instituut.


Chiwere

Chiwere, ook bekend als Iowa-Otoe-Missouria of Báxoje-Jíwere-Ñút’achi is een nagenoeg uitgestorven indiaanse taal van de Siouxtaalfamilie, oorspronkelijk gesproken door de Iowa, Otoe en Missouri, drie indiaanse volken die oorspronkelijk tot de Ho-Chunk (Winnebago) in Minnesota behoorden, maar zich afsplitsten en in zuidwestelijke richting trokken. Chiwere is dan ook nauw verwant aan Ho-Chunk. Tegenwoordig zijn de Iowa, Otoe en Missouri gevestigd in indianenreservaten in Oklahoma. De laatste persoon die Chiwere vloeiend sprak overleed in 1996. In 2006 waren er nog 34 oudere personen die de taal in zekere mate beheersten.


Montois Partners Architects

Montois Partners Architects (MPA) is een Belgisch architectenbureau opgericht in 1980 door architect Henri Montois als "Bureau d'architecture Henri Montois". Het kantoor veranderde in 1995 van naam en werd Montois Partners Architects.

Montois, die eerder de principes van het functionalisme volgde, is bij de start van MPA geëvolueerd naar postmodernisme. Tot de partners behoren Jean-Claude Lequy, Jerzy Kowal (tot 1990), Frans Peter Vink, Ludwik Konior, Michel Denis, Jean Mathieu, Pierre-Michel Quertinmont, Étienne Bruyère, Jacques Versailles en Peter Mandl.

In de jaren tachtig en negentig bouwen de architecten vele kantoorgebouwen in het Brusselse, waaronder de ambassades van Polen en het Groothertogdom Luxemburg, het Belgisch hoofdkwartier van de Citibank en het hoofdkwartier van CFE.

In 1995 werkte ze in associatie aan het ontwerp van het Justus Lipsiusgebouw van de Raad van de Europese Unie in de Europese wijk van Brussel.

MPA werkte mee in een associatie met Art&Build en Jaspers-Eyers & partners van 2002 tot 2005 bij de bouw van het kantoorgebouw North Galaxytorens en nogmaals met (enkel) Art&Build van 2003 tot 2007 bij de bouw van het kantoorgebouw Covent Garden, beide in de Brusselse Noordruimte.

Na het overlijden van Montois zette het bureau zijn activiteiten verder.

Recent werkte het bureau onder meer aan een nieuw hoofdkwartier voor de Waalse vleugel van CBC Banque et Assurance van de KBC Groep in Namen aan de Maasoevers, het kantoorgebouw Belliard 93 aan de Brusselse Belliardstraat of Cultura Wavre, een cultureel centrum in Waver


Emile von Brucken Fock

Emile von Brucken Fock (Koudekerke, 19 oktober 1857 – Aerdenhout, 6 april 1944) was een Nederlands componist en luitenant-kolonel.

Hij werd geboren als Abraham Emilius Fock, zoon van grondeigenaar Henri Dignus Fock en Johanna Caland, dochter van hoofdingenieur Rijkswaterstaat van Zeeland Abraham Caland en zus van Pieter Caland. Het gezin woonde in Slot Ter Hooge in Koudekerke. De familie liet in december 1864 de familienaam uitbreiden tot von Brucken Fock. Zijn broer Gerard werd eveneens componist. Hijzelf huwde Samuela Adriana Cornelia Pické. Hij werd begraven op de Algemene Begraafplaats in Heemstede.

Hij kreeg vanaf zijn zevende pianolessen van organist van de Nieuwe Kerk te Middelburg Simon Verwijs. Tevens kreeg hij les op de cello van Abraham de Jong uit Middelbrug, concertmeester van "Uit Kunstliefde". Naast pianolessen ontving hij ook lessen op de viool en in muziektheorie. Een “echte” muziekopleiding aan een van de conservatoria bleef uit, Von Brucken Fock leidde zich zelf op aan de hand van "Lehre der Harmonie" van Friedrich Richter en het "Lexicon der Toonkunst" van Henri Viotta. In 1875, toen hij studeerde aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda nam hij de leiding op zich van het muziekgezelschap "Sempre Crescendo". Toen ook begon hij met het componeren en arrangeren. Ondertussen kreeg hij promotie op promotie en musiceerde er zelf op los in de omgeving van Breda, zowel op cello als piano. In 1877 kwam van zijn hand een "Feestmars ter ere van musicus H. Umland", een jaar daarop schreef hij een "Feestcantate ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de KMA". Vlak daarna werd hij overgeplaatst naar Utrecht en schreef daar een muzikale kroniek voor het "Utrechts Dagblad". Ook in Den Helder (1884-1886) bleef hij componeren. Van 1886 tot 1891 was hij weer in Breda gelegerd, waarna hij kapitein van de Genietroepen in Utrecht werd. Hij schreef toen onder meer een "Koninginnemars" voor het Utrechts Stedelijk Orkest van Wouter Hutschenruyter. Rond die tijd schreef hij zijn magnus opus het muziekdrama "Seleneia" op basis van een libretto van Max Constant, hij schreef het in de stijl van Richard Wagner. Het werd uitgevoerd door de Nederlandse Opera van Cornelis van der Linden, in het Concertgebouw in Amsterdam en Musis Sacrum in Arnhem. In 2015 vond nog een verdwaalde uitvoering van het werk plaats ter nagedachtenis van het muziekdrama.

In 1904 volgde nog "Elaine’s Tod", op tekst van Alfred Tennyson. Rond 1910 had hij de rang van luitenant-kolonel der genietroepen, gelegen in Den Haag behaald. Na 1917 kwam er nauwelijks meer iets belangrijks van zijn hand, hij was met pensioen.

Een aantal van zijn stukken vonden een gewillig oor bij zangeres Marie Berdenis van Berlekom. Zijn muziekuitgeverij Noske was zich bewust van de Wagnerachtige invloeden in zijn werk, maar maakte geen bezwaar. Het Concertgebouworkest speelde vier werken van hem:
*"Seleneia" onder leiding van de componist met solisten als Josef Tijssen, Anna Tijssen-Bremerkamp en Cornelie van Zanten, 25 april 1898
*"Seleneia" onder leiding van de componist met solisten als Clémence Dircks-van de Weghe, Jos Orelio en Anna Maria Tijssen-Bremerkamp, 26 juni 1900
*"Koninginnemars", onder leiding van Willem Mengelberg met solsite Anna Maria Domela-Nieuwenhuis, 10 januari 1902
*"Elainens Tod" onder leiding van Willem Mengelberg met soliste Maria Olszewska, 3, 18 en 19 december 1922
*"Preghiera voor orgel" en orkest onder leiding van Willem Mengelberg, 18 en 23 maart 1926.

Een aantal andere werken zijn:
*Acht Gesänge mit Klavier
*Vier Lieder für ein tiefe Stimme
*Vier Lieder für ein hohe Stimme
*Lieder für eine Altstimme
*Symfonie in bes (uitgevoerd in Utrecht)
*Längst verwelckte Blumen, für eine Altstimme mit Klavier
*Rückblick, voor bariton


British Airways Ltd

British Airways Ltd. (niet te verwarren met de latere British Airways) was een Britse luchtvaartmaatschappij die op 1 oktober 1935 ontstond door de fusie van Hillman's Airways, United Airways en Spartan Airlines. De nieuwe maatschappij kreeg een subsidie van de regering voor passagier- en postvervoer tussen Londen en Scandinavië, waarmee op 17 februari 1936 werd begonnen. Op 1 augustus 1936 nam ze British Continental Airways over.

De maatschappij, met als thuisbasis Heston Airport, had in het voorjaar van 1939 een vloot bestaande uit 7 Lockheed 14, 6 Lockheed 10A, 3 Junkers Ju 52 en 1 Fokker F.XII. Een nieuw type, de Fairey FC1, was in ontwikkeling op basis van de behoeften van de maatschappij, maar dit zou niet afgewerkt worden vanwege de Tweede Wereldoorlog. Het routenetwerk omvatte de lijnen Londen-Berlijn-Warschau; Londen-Frankfurt-Budapest; Londen-Brussel; Londen-Hamburg-Kopenhagen-Stockholm; Londen-Parijs (in samenwerking met Imperial Airways) en Londen-Keulen-Hannover-Berlijn (nachtpost). Routes naar Brits West-Afrika en Zuid-Amerika werden onderzocht evenals een verbinding Londen-Lissabon.

In 1938 vloog de Britse premier Neville Chamberlain met de moderne, snelle Lockheed-toestellen van British Airways Ltd. naar Duitsland voor de ontmoetingen met Adolf Hitler die leidden tot het Verdrag van München.

Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog werden de vliegtuigen van de Britse civiele luchtvaartmaatschappijen, waaronder die van British Airways en Imperial Airways, opgevorderd door de regering en ondergebracht in de National Air Communications, een organisatie die van het luchtvaartministerie afhing. De beide maatschappijen werden bij wet van 24 november 1939 officieel samengevoegd tot de nieuwe British Overseas Airways Corporation (BOAC). Over de fusie van beide maatschappijen was echter al in november 1938 een akkoord bereikt.


George Roose

George Roose (Antwerpen, 3 juli 1881 - Grimma, Duitsland, 24 december 1948) was een Vlaams activist tijdens de Eerste Wereldoorlog en collaborateur tijdens de Tweede Wereldoorlog.


Guyanaplan

Het Guyanaplan was een voorstel van de NSB-leider Anton Mussert in 1938 om de Zuid-Amerikaanse kolonies Brits-Guiana, Frans-Guyana en Suriname om te vormen tot een land waarheen de Europese Joden gedeporteerd konden worden.


Kiss It Better

"Kiss It Better" is een nummer van de Barbadiaanse zangeres Rihanna van haar achtste studioalbum "Anti", dat in 2016 uitkwam. Het is geschreven door Rihanna en de Britse zangeres Natalia Kills samen met de muziekproducenten Jeff Bhasker en Glass John. Het nummer was voor het eerst te horen op 30 maart 2016 op Amerikaanse radiostations.


Ruby Barnhill

Ruby Barnhill (Knutsford, 16 juli 2004) is een Britse kindactrice.

Ruby Barnhill speelt de rol van "Sophie" in The BFG, de Amerikaanse film van Steven Spielberg uit 2016, in het Nederlands gekend als de verfilming van de Grote Vriendelijke Reus van Roald Dahl. Haar acteerdebuut kwam een jaar eerder, toen ze een rol had in "4 O'Clock Club", een Britse jeugdtelevisiereeks.


Johanna Naberprijs

De Johanna Naberprijs is een prijs voor de beste Nederlandstalige afstudeerscriptie op het gebied van vrouwen- en/of gendergeschiedenis. De prijs werd in 1989 ingesteld door Francisca de Haan voor de Stichting Jaarboek voor Vrouwengeschiedenis en in 2000 overgenomen door de Vereniging voor Vrouwengeschiedenis en het Internationaal Informatiecentrum en Archief voor de Vrouwenbeweging (tegenwoordig: Atria, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis). De winnaar van de prijs – die sinds 2010 jaarlijks wordt uitgeloofd – ontvangt een geldbedrag van € 500 en wordt in de gelegenheid gesteld een artikel te schrijven in het blad "Historica".

De Johanna Naberprijs is vernoemd naar Johanna Naber, een Nederlands feministe en schrijfster van vele historische studies. Zij wordt beschouwd als de eerste geschiedschrijfster van de Nederlandse vrouwenbeweging, en was een van de oprichtsters van het Internationaal Archief voor de Vrouwenbeweging, opgegaan in het latere Atria.


Luchthaven Svolvær Helle

Luchthaven Svolvær Helle (IATA: SVJ, ICAO: ENSH) is een vliegveld bij Svolvær op het eiland Austvågøy in de Lofoten. Het vliegveld wordt geëxploiteerd door het staatsbedrijf Avinor.

Het vliegveld heeft een landingsbaan van goed 870 meter. Vanwege de fysieke gesteldheid kan de baan nauwelijks worden verlengd. Dat betekent dat de plannen die er zijn om op de Lofoten een groter vliegveld te bouwen niet in Svolvær kunnen worden gerealiseerd.

Helle wordt bediend door Widerøe die dagelijks vliegt op onder meer Tromsø, Bodø, Andenes en Oslo.


Knooppunt Zestienhoven

Knooppunt Zestienhoven is een in aanbouw zijnde knooppunt tussen de A13 en de A16 ten noorden van Rotterdam net ten noorden van de huidige aansluiting Rotterdam The Hague Airport. Het knooppunt wordt gebouwd ten behoeve van de verlenging van de A16 tot aan de A13 om zo de A20 en de Molenlaan te ontlasten. De naam komt van de polder waarin de naastgelegen gelijknamige woonwijk ligt en waarnaar Rotterdam The Hague Airport oorspronkelijk genoemd was. Tijdens de planvorming werd ook wel de naam "Schieveen" gebruikt, naar de polder Schieveen die ten noordwesten van de Doenkade ligt. De Doenkade maakt deel uit van de N209 en ligt naast de luchthaven. Deze weg zal door het nieuwe stuk van de A16 vervangen worden.

De vormgeving van het knooppunt zal een splitsing zijn waarbij de A13 uit de richting Den Haag en Delft naadloos overloopt in de A16 in de richting van Rotterdam en Breda en vice versa. De verbinding tussen de A13 van en naar Rotterdam en het nieuwe tracé van de A16 ontbreekt. De huidige aansluiting Rotterdam The Hague Airport zal in het knooppunt verwerkt worden en toegang bieden tot de S114 naar Bedrijvenpark Noord-West en de "Vliegveldweg" naar Rotterdam The Hague Airport, maar is officieel geen onderdeel van het knooppunt.

In 2019 is de bouw van het knooppunt van start gegaan en naar verwachting zal het knooppunt in 2024 geopend worden.


Hennetjesbrug

De Hennetjesbrug (brug 179) is een vaste brug in Amsterdam Oud-West.

De brug is gelegen in de Nicolaas Beetsstraat en overspant het Jacob van Lennepkanaal. Ten zuidoosten van de brug lag het voormalige terrein van het Wilhelmina Gasthuis. Hier werd in mei 1889 een klapbrug voor verkeer geopend uit de koker van Bastiaan de Greef, stadsarchitect bij de Dienst der Publieke Werken en zijn assistent Willem Springer. Er was een beweegbare brug nodig omdat het Jacob van Lennepkanaal destijds werd gebruikt als aanvoerroute voor de groentemarkt op de Marnixstraat. In 1902 moest die brug vernieuwd worden. Toen de groentenmarkt vervangen werd door de Centrale Markthallen werd de scheepvaart hier aanmerkelijk rustiger en ontbrak de noodzaak om een beweegbare brug te hebben. Door de dichte bevolking van de Kinkerbuurt waarin de Nicolaas Beetsstraat ligt werd een vaste brugverbinding met de overkant een betere optie. Het ontwerp van die brug kwam eveneens van de Publieke Werken, maar toen was Piet Kramer daar al enige tijde de “bruggenarchitect”. Tezamen werden alle bruggen over het Van Lennepkanaal vernieuwd, dat tevens een beeld laat zien van de verschuiving van scheeps- naar autoverkeer. De Hennetjesbrug was in 1937 aan de beurt en kreeg een vaste plaatbrug in de stijl van de Amsterdamse School. Kramers handtekening is terug te vinden in de afwisseling baksteen en natuursteen en de balustrades. Beeldhouwwerken zijn hier niet te vinden. Wat opvallend ten opzichte van andere balustrades ontworpen door Kramer is, dat de balustrades niet sierlijke motieven hebben maar net zo strak (lees rechthoekig) zijn uitgevoerd als de brug zelf en het nabijgelegen lab-gebouw. De oude brug deed vervolgens nog een tijdlang dienst als noodbrug voor wat later de Jacob Heinenbrug zou worden.

In de 21e eeuw is de brug haast een reliek in de wijk. In het laatste kwart van de 20e eeuw werd de Kinkerbuurt op grote schaal gesaneerd, waarbij hele huizenblokken tegen de vlakte gingen en opnieuw werden opgebouwd. De brug wordt omringd door nieuwbouw bestaande uit een school en woningen. Alleen op de zuidoostoever staat een gebouw van ongeveer gelijke datum (december 1930, Amsterdamse Schoolstijl); het is het voormalige Pathologisch Anatomisch Laboratorium van het voormalige Wilhelmina Gasthuis (Arie Biemondstraat 105-111) van de tekentafel van Allard Remco Hulshoff (ook van Publieke Werken) met beelden van Hildo Krop.

Het wisselend verkeersaanbod bleef de brug parten spelen; begin 21e eeuw was een verkeersbrug hier niet meer wenselijk in verband met sluipverkeer en werd vanuit de gemeente voorgesteld er een voetgangers/fietsbrug van te maken, hetgeen op bezwaren stuitte van de plaatselijke bevolking.

Hoe de vernoeming van de brug tot stand kwam is niet geheel duidelijk. Men vermoedt dat hier voor de verkeersbrug uit 1889 een kippenbrug heeft gelegen, dat wil zeggen een voetgangersbrug. Het Van Lennepkanaal dateert van 1886 en werd gegraven op de plaats waar eerder een ondiepe sloot had gelegen.


Koningsdag 2017

Koningsdag 2017 (27 april 2017) was in het Koninkrijk der Nederlanden een nationale feestdag waarop koning Willem-Alexander zijn vijftigste verjaardag vierde.


Ferrari SF71H

De Ferrari SF71H is een Formule 1-auto die gebruikt werd door het Ferrari F1-team in het seizoen 2018.


Nemesis 2

Nemesis 2 (ook wel "Gradius 2") is een door Konami in 1987 uitgebracht videospel voor het MSX-platform. In Japan zelf heette dit spel "Gradius 2". Het is een side-scrolling actiespel van het type shoot 'em up.

Het verhaal sluit aan bij Nemesis en de gameplay is grotendeels hetzelfde. Het is een spel waarin je een vliegtuigje bestuurt. Men begint met een langzaam en slecht bewapend toestel en in ieder level bevindt zich op het einde een groot moederschip dat vernietigd dient te worden. Door aan het moederschip te koppelen en tijdens het spel energiecellen te verzamelen kan de speler een zwaardere bewapening krijgen. Het spel kan gespeeld worden door één speler, of met twee spelers om de beurt.

De spelcartridge bevat een SCC-geluidschip, waardoor het geluid van betere kwaliteit is in vergelijking tot de ingebouwde PSG-geluidschip.


Sarah Carter

Sarah Carter (Toronto, 30 oktober 1980) is een Canadees actrice. Ze speelde onder meer 38 afleveringen in de televisieserie Shark".

Carters acteercarrière begon in 2000 met gastrollen in verscheidene televisieseries. Zo was ze te zien in onder meer de series "Wolf Lake" en "Dark Angel". In de Engels-Candese film Mindstorm maakte ze vervolgens haar bioscoopdebuut (2001).

Behalve in films en in gastoptredens in televisieseries, werd ze gecast als vaste speler in een aantal series. Zo speelde ze "Allie Bennett" in alle acht de gemaakte afleveringen van Black Sash (2003) en 38 afleveringen "Madeleine Poe" in Shark (2006-2008). Carter verscheen daar tussendoor zowel in Smallville als in Numb3rs in een over drie afleveringen uitgerekte gastrol.


Volkslied van de Wit-Russische SSR

Het Volkslied van de Wit-Russische SSR (Дзяржаўны гімн Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі) was het volkslied van Wit-Rusland toen het nog een deelrepubliek was van de Sovjet-Unie als de Wit-Russische SSR.


Faryab

Faryab of Fāryāb (Pasjtoe: فارياب "fārjāb") is een van de 34 provincies van Afghanistan. Het ligt in het noorden van het land. De hoofdstad is Maymana.


Christine Chapel

Christine Chapel is een personage uit het Star Trekuniversum en werd gespeeld door de Amerikaanse actrice Majel Barrett, later Majel Barrett-Roddenberry. Ze verscheen in Star Trek: The Original series, Star Trek: The Motion Picture en Star Trek IV: The Voyage Home.


Schelderode

Schelderode is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Merelbeke. Schelderode telde in 2005 net geen 1500 inwoners en dit op een oppervlakte van 5,78 km² .
Het dorp ligt ongeveer 10 kilometer ten zuiden van Gent en grenst in het noordwesten aan de Schelde. Schelderode grenst verder aan Bottelare, Munte, Melsen, Merelbeke, Baaigem, Gavere, Vurste en Zevergem .


Loenatik

Loenatik was een Nederlandse komische televisieserie over de bewoners, verpleegster en directeur van de psychiatrische inrichting Zonnedael. "Loenatik" werd van 1995 tot en met 2001 opgenomen op Landgoed Elswout in Overveen (gemeente Bloemendaal) en werd uitgezonden door de VPRO, in het kader van het programma Villa Achterwerk. Er werden in totaal 27 afleveringen gemaakt. De serie won onder andere twee keer De Kleine Kinderkastprijs. Hoewel de serie voor de jeugd was bedoeld, keken er ook relatief veel volwassenen naar.

In 2002 werd ter afsluiting van de serie een film uitgebracht, "Loenatik: De moevie". Deze film heeft onder andere een Gouden Film gewonnen en werd genomineerd voor het Gouden Kalf. In 2014 kwam het vervolg uit met als titel "Loenatik, te gek!".


Herman Felderhof

Herman Hendrik Felderhof (Bussum, 21 november 1911 - Hilversum, 13 december 1994) was een Nederlands radioverslaggever en omroepbestuurder.

Hij begon zijn carrière in 1930 bij de AVRO als omroeper en werd later verslaggever bij de actualiteitenrubriek "AVRO's Radiojournaal". De oudst bewaarde opname waarin hij te horen is dateert uit 1933, een verslag van het defilé bij het twaalfenhalfjarig jubileum van burgemeester de Vlugt van de gemeente Amsterdam. Ook in de jaren '30 versloeg Felderhof al gebeurtenissen rond het Koninklijk Huis, zoals het veertigjarig jubileum van Koningin Wilhelmina in 1938.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte Felderhof gewoon door, na het opheffen van de AVRO ook bij de Nederlandsche Omroep. In tegenstelling tot de meeste van zijn collega's had hij er een goede reden voor: al vroeg tijdens de oorlog kwam hij in aanraking met twee medewerkers van het Algemeen Handelsblad, die later voor de verzetskrant Het Parool gingen werken. Zij vroegen hem aan te blijven, zodat zij de Hilversumse zender zouden kunnen gebruiken om codeberichten naar Engeland te zenden. Daarvan is het echter nooit gekomen. In 1944 werd Felderhof medewerker van het illegale blad Vrij Nederland. Na de bevrijding werd hij redactie-secretaris.

Vervolgens keerde hij de AVRO de rug toe; hij ging werken voor Radio Herrijzend Nederland, Radio Nederland Wereldomroep en (in 1951) de NCRV, waar hij jarenlang de belangrijkste verslaggever van was en leiding gaf aan de actualiteitenrubriek Vandaag. De Radiokrant van Nederland. Historische gebeurtenissen die hij voor de Nederlandse radio versloeg waren onder andere de watersnood van 1953 en de begrafenis van Wilhelmina in 1962. In 1963 was hij net in de Verenigde Staten gearriveerd om de begrafenis van president Kennedy te verslaan, toen diens vermoedelijke moordenaar Lee Harvey Oswald werd vermoord, zodat Felderhof dit nieuws heet van de naald kon brengen.
In 1966 werd Herman Felderhof hoofd radioprogrammadienst van de Nederlandse Radio Unie, de NRU, oorspronkelijk een samenwerkingsverband van de omroepen, ten dienste van de technische faciliteiten, zoals radiostudio's en reportagewagens. Hij ging met pensioen in 1976. Daarna was hij nog een keer te horen als verslaggever bij een grote gebeurtenis: op 30 april 1980 versloeg hij de abdicatie van Koningin Juliana.

Felderhof schreef ook een aantal boeken, waaronder "Te midden van haar volk (ontmoetingen met Koningin Wilhelmina)", en de tekst van de cantate "Tot wien zullen wij henengaan?", een compositie van zijn broer Jan. Hij was de vader van radio- en televisiepresentator Rik Felderhof.

Herman Felderhof werd begraven op Begraafplaats Zuiderhof aan de Kolhornseweg in Hilversum.


De Nederlandse rooms-katholieke kerkprovincie, bij de Kamer van Koophandel ingeschreven als Rooms-Katholiek Kerkgenootschap in Nederland, is een onderdeel van de wereldwijde Rooms-Katholieke Kerk, onder het geestelijk leiderschap van de paus en de Curie in Rome.
De heilige Willibrord en Plechelmus zijn de patroonheiligen van de Nederlandse kerkprovincie. De Rooms-Katholieke Kerk is qua ledenaantal het grootste kerkgenootschap in Nederland. Het aandeel katholieken steeg tot 40,5% in 1970 en nam sindsdien af tot 24,3% in 2011.


Stavele

Stavele is een dorp in de Westhoek, gelegen aan de IJzer. Sinds 1977 is het een deelgemeente van de Belgische gemeente Alveringem. Stavele heeft een oppervlakte van 12,63 km² en telde in 2008 660 inwoners.


Koken met Sterren

Koken met Sterren was een populair Nederlands kookprogramma op RTL 4 waarin de presentatrice met een bekende Nederlander aan tafel zat en een topkok zijn kookkunsten vertoonde. Aan tafel trad de presentatrice op als gastvrouw en praatte met de gast over zijn of haar leven, recente bezigheden en ander nieuws. De chef-kok stond voornamelijk in de keuken maar schoof af en toe bij de gast aan tafel of ondervroeg hem of haar vanuit de keuken. Verder vertelde vinoloog Hubrecht Duijker het een en ander over nieuwe en bijzondere wijnen en bij welke gerechten deze het beste gedronken konden worden.

Het programma werd wekelijks uitgezonden tussen 1993 en 2000 met een onderbreking van 1 seizoen (1997-1998). In het eerste seizoen met presentatrice Catherine Keijl en chef-kok Jon Sistermans trok het tussen de 800.000 en 1 miljoen kijkers per keer op de zondagavond. In 1994 stopte chef-kok Jon Sistermans met zijn aandeel in het programma, Paul Fagel en Cas Spijkers namen dit over.


Het Limburgs Landschap

Stichting Het Limburgs Landschap, opgericht in 1931, is een van de twaalf Provinciale Landschappen in Nederland en is aangesloten bij de overkoepelende stichting LandschappenNL. Deze particuliere natuurbeschermingsorganisatie beheert ongeveer 80 waardevolle natuurgebieden in de provincie Limburg met de daarbij horende monumenten, zoals kastelen, boerderijen,(water)molens en archeologische vindplaatsen.
Stichting Het Limburgs Landschap houdt zich naast het beschermen van natuur en landschap in Limburg ook bezig met voorlichtingsactiviteiten. Zo worden er rondleidingen georganiseerd, boeken en een tijdschrift uitgegeven en wandelroutes uitgezet en beheerd. De stichting draagt zorg voor een groot aantal landschappelijk verschillende terreinen met een gezamenlijk oppervlak van zo'n 8500 ha natuurgebied verdeeld over ongeveer 80 gevarieerde natuurgebieden. Alle terreinen zijn toegankelijk voor het publiek. De stichting wordt gesteund door donateurs ('Beschermers') van Het Limburgs Landschap, de Stichting Robur;bedrijven voor Het Limburgs Landschap, fondsen, overheden en de Nationale Postcode Loterij. Het hoofdkantoor is gevestigd in de Boerderij Kloosterhof op het Landgoed Arcen.


SMS Schleswig-Holstein

Het slagschip SMS Schleswig-Holstein was het vijfde en laatste schip van de "Deutschland"-klasse van de "Kaiserliche Marine". Het werd op 7 december 1906 bij de Germaniawerft in Kiel te water gelaten. Op 6 juli 1908 werd het in dienst gesteld. Het schip dat als "pre-dreadnought" allang verouderd was, was een van de weinige grotere schepen die Duitsland na de Eerste Wereldoorlog mocht behouden. Het werd overgenomen door de "Reichsmarine" en later de "Kriegsmarine". Het diende tot 1935 als vlaggenschip en daarna als opleidingsschip.

Op 1 september 1939 begon de Tweede Wereldoorlog met de aanval van de "Schleswig-Holstein" op Westerplatte.


Dink Smallwood

Dink Smallwood is een humoristisch "adventure" en "role playing" videospel, ontwikkeld in 1997 door Robinson Technologies en uitgegeven in 1998 door Robinson Technologies zelf en Iridon Interactive in Europa. Robinson Technologies bestond destijds uit Seth Robinson, Justin Martin, en Greg Smith. Op 17 oktober 1999 werd het spel als freeware uitgebracht. Het spel heeft zo'n tien jaar na het uitbrengen van het spel nog steeds een groep fans die aanvullingen uitbrengen.

In juli 2003 werd ook de broncode van het spel vrijgegeven waardoor het mogelijk werd het spel aan te passen en verbeteren of over te zetten naar andere besturingssystemen. De meeste opgezette projecten werden na verloop van tijd stopgezet of uitgesteld. Het vrijgeven van de broncode zorgde wel voor het verbeteren van bugs en schoonheidsfoutjes. Deze werden gebundeld in een patch die het spel naar versie 1.08 bracht.


Front voor Nationale Renaissance

Het Front voor Nationale Renaissance (Roemeens: "Frontul Renașterii Naționale"), was een Roemeense politieke beweging.

In februari 1938 trok de Roemeense koning Carol II alle macht naar zich toe en vestigde een "Koninklijke Dictatuur," zoals ook al eerder in Bulgarije (1934, onder koning Boris III) en in Joegoslavië (1934, onder prins-regent Paul) was gebeurd. De koning benoemde Patriarch Miron Cristea van de Roemeens-orthodoxe Kerk tot premier. In de tussentijd werd een nieuwe, autoritaire grondwet uitgevaardigd die bepaalde dat alle politieke partijen werden verboden.

Op 15 december 1938 gaf koning Carol II de opdracht tot de oprichting van het Front voor Nationale Renaissance (FRN, "Frontul Renașterii Naționale") als eenheidspartij. Aanvankelijk hoopte de koning dat bekende politici uit de (verboden) traditionele partijen, zoals Dinu Brătianu (PNL) en Iuliu Maniu (PNȚ), zich bij het FRN zouden aansluiten, maar dit gebeurde niet. Wel sloten jongere politici van Carols generatie, zich bij het FRN aan. De bekendste waren Armand Călinescu (PNȚ), Gheorghe Tătărescu (PNL) en Constantin Argetoianu (PC, PP, PNL). Ook veel legerofficieren sloten zich bij het FRN aan.

In januari 1939, enkele weken na de oprichting van het FRN telde de partij 3,5 miljoen leden en werd de eerste massapartij in de Roemeense geschiedenis.


Jeane Kirkpatrick

Jeane Duane Jordan Kirkpatrick (Duncan (Oklahoma), 19 november 1926 - Bethesda (Maryland), 7 december 2006) was een Amerikaanse politicologe, politica en diplomate.

In haar jonge jaren was ze lid van de Amerikaanse Socialistische Partij. In 1948 behaalde ze een academische graad en in 1955 trouwde ze. Verder behaalde ze in 1968 een doctoraat in de politieke wetenschappen aan de Columbia-universiteit. In 1967 ging ze als politicologe aan de Universiteit van Georgetown werken en in 1973 werd ze aldaar volledig hoogleraar.

Omstreeks 1970 veranderde ze van politieke richting en werd ze een persoon van het midden. De Democratische Partij stelde haar teleur en daarom keerde ze zich tegen de regering van de Democratische president Jimmy Carter. Ook ging ze over tot het bekritiseren van regimes met een linkse signatuur.

Vervolgens schoof ze op naar het rechter politieke spectrum. Ze deed mee met de verkiezingscampagne van de Republikeinse presidentskandidaat Ronald Reagan en was in die periode zijn adviseur inzake buitenlandse aangelegenheden. Tijdens diens presidentschap was zij van 1981 tot 1985 ambassadeur bij de Verenigde Naties en daarmee de eerste Amerikaanse vrouw die deze positie bekleedde. Als politieke havik trad ze daar op als behartiger en promotor van de fervent anti-communistische opstelling van president Reagan. Ook steunde ze in die tijd openlijk de militaire dictatuur van president en generaal Leopoldo Galtieri in Argentinië.

In 1985 verbond ze zich opnieuw als docent aan de Universiteit van Georgetown. Voorts werd ze actief in allerlei conservatieve organisaties zoals de denktank American Enterprise Institute, het journalistieke maandblad American Freedom Journal en de National Association of Scholars. Laatste is een denktank die zich tegen allerlei zijns inziens vrijzinnige ('liberal') ideeën keert. In 1993 was ze mede-oprichtster van Empower America, een openbare bestuursorganisatie die in 2004 opging in FreedomWorks.

De laatste jaren van haar leven kampte zij met hartproblemen. Uiteindelijk overleed Jeane Kirkpatrick op 80-jarige leeftijd aan een hartfalen.


The Ant Bully

The Ant Bully is een Amerikaanse computeranimatiefilm uit 2006, onder regie van John A. Davis. De film is gebaseerd op het gelijknamige kinderboek van John Nickle.

De muziek van John Debney hierin werd genomineerd voor een Annie Award. De stemmen in de film worden gedaan door Nicolas Cage, Julia Roberts, Meryl Streep, Allison Mack, Paul Giamatti en Ricardo Montalban (in zijn laatste filmrol).


Jeannette Rankin

Jeannette Rankin (Missoula County (Montana), 11 juni 1880 – Carmel-by-the-Sea (Californië), 18 mei 1973) was het eerste vrouwelijke gekozen lid in het Huis van Afgevaardigden in de Verenigde Staten en tevens het eerste vrouwelijk lid van het Amerikaanse Congres.

Rankin was Republikeins en stond haar hele leven lang bekend als een pacifist. Ze was het enige Congreslid dat tegen de deelname was van de Verenigde Staten aan de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog en zij leidde het verzet tegen de Amerikaanse deelname aan de oorlog in Vietnam.

Ze werd geboren in Missoula, Montana als de dochter van veefokker en een lerares. Ze bezocht de Universiteit van Montana en studeerde af in 1902. In 1908 verhuisde ze naar New York, waar ze een carrière als sociaal werkster begon. Later verhuisde ze naar Seattle en liet ze zich inschrijven voor de Universiteit van Washington, waar ze zich aansloot bij de net opgerichte beweging voor het algemeen stemrecht. Ze speelde een belangrijke rol in de strijd voor het vrouwenkiesrecht in Montana, wat in 1914 werd verwezenlijkt.


Jacob Harberts

Jacob Harberts (Den Haag, 10 juli 1883 - Rotterdam, 6 oktober 1971) was een Nederlandse generaal-majoor der Artillerie, die in mei 1940 het IIe Legerkorps van het Nederlandse Veldleger aanvoerde tijdens de strijd in de Grebbelinie.

Harberts kwam door een televisieprogramma in 1970 op negatieve wijze in het nieuws omdat hij op 12 mei 1940 de 22-jarige sergeant Chris Meijer vanwege desertie had laten executeren.


Saint-Gervais-les-Bains

Saint-Gervais-les-Bains is een gemeente in het departement Haute-Savoie in Frankrijk. Het dorp is gelegen in de Alpen aan de voet van de Mont Blanc en vormt hierdoor een uitvalsbasis voor skiërs en wandelaars. In het centrum vertrekt de Tramway du Mont Blanc.


Arches National Park

Het Arches National Park is een tamelijk klein nationaal park bij Moab in het oosten van de Amerikaanse staat Utah. Er zijn diverse wandelingen ("trails") in het park. Ook is er een bezoekerscentrum.

Het Arches National Park is beroemd vanwege de vele indrukwekkende rotsformaties en balancerende rotsen zoals de "Courthouse Towers", "Windows Section", "Fiery Furnace", "Devils Garden", "Klondike Bluffs" en de Balanced Rock. Er zijn meer dan 2000 gedocumenteerde natuurlijke bruggen ("arches"), waaronder de Landscape Arch, Double Arch, Double O Arch en Delicate Arch. De kleinste bogen hebben een opening van amper één meter, terwijl de afstand tussen de steunpunten van de grootste boog (de Landscape Arch) 88,4 meter is. In 1991 is er van de Landscape Arch een stuk afgebroken met de afmetingen van 20m bij 3,66m bij 1,33m. Een getuige maakte hiervan een filmpje. Nu is het niet meer toegestaan om onder of op de boog te lopen. In 2005 stortte de "Wall Arch" in.

In het noorden van het park ligt een gebied dat de "Devil's Garden" wordt genoemd. Hier ligt een 11 kilometer lang wandelpad waarlangs een aantal bogen te bereiken zijn.


Cool Runnings

Cool Runnings is een Amerikaanse komische film uit 1993.

De film is losjes gebaseerd op de deelname van een Jamaicaans bobsleeteam aan de Olympische Spelen van 1988 in Calgary (zie Jamaica op de Olympische Winterspelen 1988).

Het Olympisch Comité stond hier versteld van, omdat het in warme landen vaak niet mogelijk is om wintersporten te beoefenen. De karakters en gebeurtenissen in de film zijn grotendeels fictief. Wel zijn er enkele fragmenten van de daadwerkelijk gereden races uit 1988 in de film verwerkt.


Louvières-en-Auge

Louvières-en-Auge is een gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 82 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Argentan.


Dancing with the Stars

Dancing with the Stars is een Nederlands televisieprogramma, rond ballroomdansen, dat live uitgezonden wordt door RTL 4. Het programma is gebaseerd op het Britse format "Strictly Come Dancing".

Het programma werd voor het eerst uitgezonden in het najaar van 2005 en liep met drie seizoenen door naar 2007. In 2009 keerde het programma terug voor een vierde seizoen, gevolgd door een vijfde seizoen in 2019.


Jacob Dubbel

Jacob Dubbel (Engels: "Jacob Two-Two") is een trilogie geschreven door Mordecai Richler die zich afspeelt in de Canadese stad Montreal. Het is ook een Canadese tekenfilmserie van 62 afleveringen die gemaakt is met Adobe Flash. De Nederlandse versie ging op 4 september 2004 in première bij Fox Kids en op 5 september 2004 bij Ketnet.

Jacob woont bij zijn ouders met zijn twee oudere zussen (Emma en Marfa) en twee oudere broers (Noah en Daniël). Omdat het een nogal druk huishouden is, moet Jacob alles twee keer zeggen voordat men hem hoort, vandaar zijn bijnaam.
Het gezin is pas in Montreal komen wonen.

Hij beleeft samen met zijn vriendjes en familie allerlei avonturen. Zijn buurman is een zelfverklaarde internationale spion en heeft zich vermomd als vriendelijke buurman en controleur van de plaatselijke gasmaatschappij. Jacobs beste vrienden zijn Duivert en Reneé. Daniel is de stoere van de familie. Hij heeft blauw haar en draagt altijd zijn zwarte jasje met bijpassende broek. Marva is de dramatiserende tiener van het gezin. Ze heeft een computer waar Jacob vaak op moet voor zijn huiswerk. Ze belt graag met haar vrienden over jongens. Dan is er nog Noah. Hij is de lastpak van het gezin. Samen met zijn tweelingzus Emma vormt hij 'Kidpower'.


Pieter Tesch

Pieter Tesch (Den Haag, 2 januari 1879 - Haarlem, 19 september 1961) was een Nederlandse geoloog, die bekend is om zijn werk voor het opsporen van aardolie en steenkool in Nederland. Hij was directeur van de Rijks Geologische Dienst. Zijn broer was de zoöloog Johan Jacob Tesch.


Wertha Brouwerij

De Wertha Brouwerij was een brouwerij in de Nederlandse stad Weert in de provincie Limburg.

De brouwerij werd in 1909 opgericht door Jos Mathijsen en brouwde ondergistend bier, onder meer pils, stout en oud bruin. In 1934 fuseerde Wertha met Oranjeboom in Rotterdam. In 1960 verdween Wertha als zelfstandig biermerk en ging de brouwerij het merk Oranjeboom brouwen. In 1969 werd Wertha gesloten; de gebouwen werden, op een toren na, enkele jaren later gesloopt. De naam Wertha werd door Oranjeboom, dat uiteindelijk helemaal in Breda werd geconcentreerd, nog lange tijd gebruikt; onder meer bij de B-merken Jaeger, Dobbs en Heraut, alle etiketbieren van Skol, vermeldde het etiket ten onrechte dat de bieren gebrouwen werden door de Werthabrouwerij in Breda.

De 1e brouwmeester van de N.V.Wertha brouwerij was Dhr. Heinrich Kahlert
vader van de in Weert bekende kastelein Jos (Joep) Kahlert van Cafee de Wacht.
Dhr. Kahlert is in 1914 vanuit Duitsland naar de Wertha brouwerij gekomen
en heeft daar als brouwmeester gewerkt tot 1932.
Dhr Sjef Mathijsen die samen met z'n broer in Duitsland het vak hebben geleerd van Dhr.Kahlert
hebben Dhr. Kahlert overgehaald om mee naar de Wertha Brouwerij in Weert te komen als 1e brouwmeester.


Automatix

Automatix was een berucht installatiescript dat het installeren van closed-source-software onder Ubuntu automatiseerde. De laatste versie (2.0.2) werd uitgebracht op 27 oktober 2007 en was beschikbaar voor Debian, MEPIS, Ubuntu en andere Linuxdistributies gebaseerd op Debian. Het programma was geschreven in bash en Python. In het begin van 2008 werd het project stopgezet. Een nieuw project met de naam Ultamatix, compatibel met Ubuntu 9.04 en gebaseerd op Automatix, werd gestart.


Hugo I van Cyprus

Hugo I van Cyprus, uit het huis Lusignan (1194/1195 - Tripoli, 10 januari 1218) was koning van Cyprus vanaf 1 april 1205. Zijn ouders waren Amalrik I van Cyprus en Eschiva d'Ibelin, erfdochter van de Iblin familie die Bethsan en Ramalah hielden.

Hugo kwam in 1205, op 11-jarige leeftijd, op de troon toen zijn vader dat jaar overleed. In september 1210 trouwde hij met zijn stiefzuster "Alice", een dochter van Isabella van Jeruzalem en haar derde echtgenoot, Hendrik II van Champagne. Amalrik, Hugo's vader, was Isabella's vierde echtgenoot geweest.

Hugo kreeg drie kinderen met Alice:
*Maria van Lusignan (1215-1254), gehuwd met Wouter IV van Brienne in 1233 (1200- vermoord in Cairo in 1244). Ze was de moeder van Hugo van Brienne (1240-1296), die graaf van Lecce en Brienne was en land na joeg in het Heilige land.
*Isabella van Lusignan (1216-1264), gehuwd met Hendrik van Antiochië (1200-1276), en de moeder was van de latere koning Hugo III van Cyprus.
* Hendrik I van Lusignan (1217-1253).

Hugo overleed op 24-jarige leeftijd in Tripoli, vlak na de huwelijksceremonie van zijn halfzuster Mélissende met Bohemund IV van Antiochië. Hij werd later bijgezet in Nicosia. Zijn zoon Hendrik volgde hem op als koning van Cyprus.


Warner Communications

Warner Communications werd opgericht in 1972 toen Kinney National Company wegens een financieel schandaal alle niet amusementsactiviteiten verkocht. Kinney veranderde de naam naar Warner Communications om gebruik te maken van de goede merknaam van Warner Bros. Pictures.

Door de jaren '70 en '80 heen fungeerde Warner Communications als holdingsmaatschappij voor Warner Bros. Pictures en de Warner Music Group. Daarnaast bezat het ook de uitgeverij DC Comics en het tijdschrift Mad Magazine. Warner maakte veel winst (en leed later verlies) door dochter Atari, welke van 1976 tot en met 1984 in hun bezit was.

In de jaren '70 vormde Warner een joint venture met American Express, genaamd Warner-Amex Satellite Entertainment. Deze joint venture bezat onder andere MTV, Nickelodeon en Showtime. Warner kocht American Express in 1984 uit en verkocht Warner-Amex later aan Viacom. Het werd dan door Viacom hernoemd naar MTV Networks.

In 1987 werd er aangekondigd dat Warner Communications en Time Inc. zouden fuseren. Paramount Communications bracht prompt een vijandig overnamebod uit op Time Inc.. Het duurder echter nog tot 1989 voordat de fusie voltooid was. De laatste zakenactie van Warner was het uitkopen van Lorimar Telepictures. Het gecombineerde concern werd in 1990 hernoemd naar Time Warner.


Friðrik Ólafsson

Friðrik Ólafsson (Reykjavík, 26 januari 1935) is een IJslands schaker. Hij is grootmeester. Van beroep was hij jurist. Van 1974 tot 1984 was hij full-time schaker, daarna was hij tot 2005 voorzitter van de "Alþingi", het parlement van IJsland.


Sint-Baafskathedraal

De Sint-Baafskathedraal in de Oost-Vlaamse stad Gent is de titelkerk van het bisdom Gent en het Sint-Baafskapittel.


Krentenbaard

Krentenbaard, ook wel impetigo, impetigo vulgaris/contagiosa, of kinderzeer genoemd, is een meestal tamelijk onschuldige, maar besmettelijke, infectieziekte die wordt veroorzaakt door bacteriën. In 80% van de gevallen is "Staphylococcus aureus" de boosdoener, in 10% van de gevallen "Streptococcus pyogenes" en in nog eens 10% van de gevallen beiden tegelijk. De incubatieperiode is 1 tot 3 dagen.


Scott Carpenter

Malcolm Scott Carpenter (Boulder (Colorado), 1 mei 1925 – Denver, 10 oktober 2013) was een Amerikaans astronaut. Hij vloog aan boord van de Mercury MA-7 als vierde Amerikaan in de ruimte en was diepzeeonderzoeker bij de Amerikaanse marine.


Europees kampioenschap voetbal mannen

Het UEFA Europees kampioenschap voetbal mannen (Engels: "UEFA European Football Championship", Frans: "Championnat d'Europe de football de la UEFA") is het vierjaarlijkse Europees kampioenschap voor de sport voetbal. Het is net als de EK's voor andere sporten een toernooi tussen Europese landenteams. Door middel van voorrondes plaatsen landen zich, (m.u.v. het gastland) waarna in een maand tijd bepaald wordt welk landenteam het beste van Europa is.


Filipijnen

De Filipijnen (of Filippijnen), officieel de Republiek der Filipijnen, zijn een republiek in Zuidoost-Azië. De archipel bestaat uit 7641 eilanden, waarvan de grootste twee Luzon en Mindanao zijn. Deze beide eilanden beslaan samen zo'n twee derde van de oppervlakte van het land, dat met ongeveer 300.000 km² ruim zeven maal zo groot is als Nederland en ruim negen maal zo groot als België. De Filipijnen hadden bij de laatste officiële census in 2015 bijna 101 miljoen inwoners .

Door de locatie van de Filipijnen nabij de Pacifische Ring van Vuur en de evenaar zijn de Filipijnen gevoelig voor aardbevingen en tyfoons. Deze locatie zorgt echter ook voor relatief veel natuurlijke hulpbronnen en een grote biodiversiteit.

Ruy López de Villalobos noemde tijdens zijn mislukte expeditie in 1543 de eilandengroep naar de toenmalige kroonprins van Spanje, Filips II. Daarna waren de Filipijnen ruim 300 jaar lang een Spaanse kolonie, tot de archipel in 1898 aan het eind van de Spaans-Amerikaanse Oorlog in Amerikaanse handen kwam. Hoewel de Filipijnse revolutionaire beweging onder leiding van Emilio Aguinaldo op 12 juni 1898 de onafhankelijkheid uitriep, zou het nog tot 4 juli 1946 duren voor het daadwerkelijk zover was. De Filipijnen hebben door de langdurige kolonisatie door Spanje en de Verenigde Staten veel westerse kenmerken. Zo is een groot deel van de bevolking katholiek, het is na Brazilië en Mexico het grootste katholieke land ter wereld.

De Filipijnen kennen een scherpe tegenstelling tussen arm en rijk. Er is sprake van een kleine, rijke elite en een groot arm deel van de bevolking dat veelal onder het bestaansminimum leeft. De elite heeft zowel op economisch als op politiek gebied de touwtjes in handen. In de jaren 70 werd het land op dictatoriale wijze geregeerd door president Ferdinand Marcos. Diens opvolger Corazon Aquino, de eerste vrouwelijke president van het land, herstelde de democratie weer, maar een economische opleving bleef uit. Ook werden problemen, zoals de corruptie, de ongelijke verdeling van rijkdom en het grondbezit tijdens haar regeerperiode en die van haar opvolgers niet aangepakt. De huidige president is Rodrigo Duterte. Hij werd in 2016 gekozen als opvolger van Benigno Aquino III. Hij beloofde in zijn verkiezingscampagne dat hij met harde hand zou gaan regeren, om de criminaliteit in het land een halt toe te roepen.


Staten van Aruba

Staten van Aruba ("Papiaments": Parlamento di Aruba) is het eenkamerige parlement van Aruba. Het parlement telt 21 zetels die door directe verkiezingen (evenredige vertegenwoordiging) door de kiesgerechtigde ingezetenen van Aruba voor een periode van vier jaar gekozen worden. Het is gevestigd in Oranjestad.

De opening van het parlementair jaar vindt ieder jaar plaats op de tweede dinsdag van september. Tijdens de openingszitting spreekt de Gouverneur van Aruba de jaarrede uit in zijn hoedanigheid van hoofd van de Arubaanse regering.

* Partij deed door een scheuring met twee aparte lijsten mee, de UNA I en de UNA II; UNA I behaalde 3 zetels, UNA II won 2 zetels.


Australisch Antarctisch Territorium

Het Australisch Antarctisch Territorium (Engels: "Australian Antarctic Territory", ook afgekort tot "AAT") is een gedeelte van Antarctica dat door Australië opgeëist wordt. Met een oppervlakte van 5.896.500 km² is het het grootste gebied op Antarctica, waar door één land aanspraak op wordt gemaakt.

Het territorium bestaat uit 2 delen. De westelijke sector heeft een oppervlakte van 5.032.000 km² en ligt tussen Koningin Maudland (45°OL) en Adélieland (136°OL), respectievelijk opgeëist door Noorwegen en Frankrijk. De kleinere oostelijke sector van 864.500 km² ligt tussen Adélieland (142°OL) en het door Nieuw-Zeeland opgeëiste Ross Dependency (160°OL). De noordgrens ligt op 60°ZB en het zuidelijkste punt is de zuidpool zelf. De westelijke sector wordt opgedeeld in meerdere geografische gebieden. Van west naar oost zijn dit: Enderbyland, Kempland, Mac Robertsonland, Prinses Elizabethland, Keizer Wilhelm II-land, Koningin Maryland en Wilkesland. De oostelijke sector bevat alleen het George V-land.

Australië handhaaft drie wetenschappelijke basissen op het AAT: Mawson, Davis en Casey, alle drie gevestigd op het westelijk deel. Naast de Australische basissen is er ook een aantal andere: drie Russische (Molodezhnaya, Mirny en Vostok) en een Chinese (Zhongshan). Vostok is de enige die niet aan de kust is gevestigd.


As-salam al-malaki al-oerdoeni

Het volkslied van Jordanië heet As-salam al-malaki al-oerdoeni of Lang leve de koning van Jordanië. Het werd in het jaar van de onafhankelijkheid van Jordanië, 1946, het volkslied van dit land. De tekst van het lied is geschreven door Abdul Monem al-Rifai. De muziek is gecomponeerd door Abdul Qader al-Taneer.


Kantonees

Het Kantonees of Yue is een van de Chinese talen. De taal heeft honderden varianten, dialecten die per dorp of subdistrict verschillen. Het Kantonees dat men meestal bedoelt, is het Hongkong-Kantonees of het Standaardkantonees (ook wel Guangzhouhua). Dat laatste is het bekendste en ook meest gebruikte Kantonese dialect.

Het Kantonees wordt vooral gesproken in het zuiden en westen van Guangdong, in het zuiden en oosten van Guangxi, in Macau, Hongkong en Christmaseiland. Verder wordt het ook door veel overzeese Chinezen gesproken die niet hun jiaxiang in een Kantoneestalig gebied hebben.

Van het Kantonees is er in elk dorp/streek een andere variant. Het Kantonees is een verzamelnaam van honderden dialecten en duizenden dorpsdialecten. Er zijn in de Kantonese dialecten grote verschillen in de klemtonen in woorden, en zijn er verschillen in uitspraak van Chinese karakters, waardoor men elkaar in Kantonese dialecten die niet dicht bij elkaar staan, moeilijk kan verstaan.

De taal is evenals het Mandarijn een toontaal, maar het kent veel meer tonen dan het Mandarijn: namelijk 6 of 9, afhankelijk van hoe je telt. Ook in andere opzichten verschilt het van het Mandarijn: hoewel beide Chinese talen zijn, verstaan de sprekers elkaar niet.


Arthur Hailey

Arthur Hailey (Luton (Bedfordshire, Engeland), 5 april 1920 - Lyford Cay (eiland New Providence, Bahama's), 24 november 2004) was een Brits-Canadees schrijver. Hij is bekend geworden van zijn boeken "Airport" en "Hotel", die later verfilmd werden. Zijn boeken werden in meer dan 40 landen uitgebracht en wereldwijd werden er meer dan 170 miljoen exemplaren verkocht.

Arthur Hailey werd geboren in Luton (Groot-Brittannië), waar hij naar school ging en later een kantoorbaantje kreeg. Op negentienjarige leeftijd begon hij bij de RAF, waar hij tijdens de Tweede Wereldoorlog opklom tot piloot en Flight Lieutenant. Na de oorlog emigreerde hij in 1947 naar Canada, waar hij achtereenvolgens makelaar, verkoper, redacteur van een zakentijdschrift en uiteindelijk verkoop- en advertentiemanager werd. Hij ging wonen in Toronto. Daar begon hij zijn carrière als schrijver en werd in 1956 ineens bekend door zijn televisie-drama "Flight into Danger" (ook genaamd "Runway Zero-Eight") dat later ook als roman werd uitgegeven en verfilmd is. In 1959 verscheen zijn eerste boek "The Final Diagnosis". Toen de inkomensbelasting (die in Canada kan oplopen tot 90%) hem te hoog werd, verhuisde hij naar de Bahama's.

Het boek "Airport", dat Hailey in 1968 schreef, werd later verfilmd met Dean Martin en Burt Lancaster in de hoofdrollen. Zijn boeken beslaan vaak een beschrijving van een bedrijfstak waarbinnen zich het verhaal afspeelt. Andere boeken zijn "Overload" (elektriciteitsbedrijf), "The Evening News" (krant), "Wheels" (auto-industrie), "In High Places" (politiek), "The Money Changers" (bank), "Strong Medicine" (farmaceutische industrie) en "Detective".

Arthur Hailey overleed thuis in zijn slaap, vermoedelijk aan een beroerte.


Fossil Bluff

Fossil Bluff is een Britse basis op Alexandereiland voor de kust van het Antarctisch schiereiland. De basis dient als tankstation voor vliegtuigen en als meteorologisch station voor de British Antarctic Survey. Het ligt aan de oosterzijde van het eiland en aan de "George 6 zeestraat" die het eiland scheidt van het vasteland. De basis heeft een vliegverbinding met de nabijgelegen basis Rothera (90 minuten), waarvandaan de basis ook bevoorraad wordt.

De basis werd opgezet op 20 februari 1961 als onderdeel van de Britse claim op het Brits Antarctisch Territorium en wordt sinds 1975 alleen zomers meer bewoond.

1 km ten zuiden van de basis ligt een 1200 meter lange landingsbaan die alleen geschikt is voor skivliegtuigen.


Piz Bernina

De Piz Bernina is met 4049 meter de hoogste berg van Oost-Zwitserland (in het kanton Graubünden) en de oostelijkste vierduizender van de Alpen.

Vanuit de meeste windrichtingen is de Piz Bernina herkenbaar aan de Biancograt, een met ijs en sneeuw bedekte berggraat, tot 50 graden steil. De Piz Bernina maakt samen met onder andere de Piz Palù en de Bellavista deel uit van het Berninamassief. De top kan onder andere beklommen worden door vanuit het eindstation van de Diavolezza-cabinelift de Piz Palù en de Bellavista-terrassen te overschrijden. Dit is een tocht voor ervaren alpinisten. 'Vlakbij' is de berghut Marco e Rosa gelegen.
Het grootste deel van de afwatering vindt plaats via de Morteratschgletsjer, die via de Flaz in de Inn afwatert. Ter plaatse kan men zien hoever de gletsjer zich de laatste 100 jaar heeft teruggetrokken. De Morteratschgletsjer is een toeristische bezienswaardigheid. De Piz Bernina is het hoogste punt van het gehele stroomgebied van de Donau.

De Diavolezza-cabinelift voert vanaf de Berninapas naar een hotel-pension-restaurant en uitzichtpunt op circa 3000 meter.

Aan de voet van de Piz Bernina ligt het bekende dorp Pontresina, bekend om de langlauf-gebieden daar. De Piz Bernina ligt in de gemeente Samedan.


Eduardas Rozentalis

Eduardas Rozentalis (Vilnius, 27 mei 1963) is een Litouwse schaker. In 1990 werd hij FIDE grootmeester (GM). Rozentalis won het Kampioenschap van Litouwen in 1981, 1983 (gedeeld met Aloyzas Kveinys) en 2002.


Dionysius de Areopagiet

Dionysius de Areopagiet (Oudgrieks: Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης; 1e eeuw v.Chr. – Athene, ong. 95) was een rechter van de Atheense rechtbank de Areopaag. Volgens het Bijbelboek Handelingen (17:34) werd hij tot het christendom bekeerd door de preken van de apostel Paulus, samen met Damaris en enkele anderen. Volgens de "Historia Ecclesiae" van de geschiedschrijver Eusebius van Caesarea werd Dionysius de eerste bisschop van Athene.

Dionysius zou door het aanschouwen van een zonsverduistering in de stad Heliopolis op de hoogte gesteld zijn van de geboorte van Christus. Ook zou hij, volgens legende, aanwezig zijn geweest bij het ontslapen van Maria.

Aan Dionysius werd een beroemde verzameling boeken uit de 5e eeuw toegeschreven, het 'Corpus Dionysiacum', of 'Corpus Areopagiticum'. Dit werk werd echter omstreeks het jaar 500 door een ander onder zijn naam geschreven. Die schrijver stond in de vorige eeuw vooral bekend als de Pseudo-Dionysius de Areopagiet. Vanaf de eeuwwisseling is echter bij driekwart van de boeken en artikelen over hem de toevoeging 'Pseudo' weggelaten. In 2015 verscheen de eerste volledige Nederlandse vertaling van zijn werk onder de naam 'Dionysius de Areopagiet, Verzamelde werken'.

Dionysius werd in het verleden verward met de gelijknamige Gallische martelaar en eerste bisschop van Parijs, Dionysius van Parijs; naar wie de Kathedraal van Saint-Denis vernoemd is. Door deze verwarring zouden Dionysius de Areopagiet en Dionysius van Parijs dezelfde feestdag, 9 oktober, hebben.


Lodewijk van den Berg

Lodewijk van den Berg (Sluiskil, 24 maart 1932) is een in Nederland geboren Amerikaans ruimtevaarder.

Hij werd geboren als tweede kind van Gaston Polydor Amand van den Berg (1896-1956), administratief directeur van de Compagnie Neérlandaise de l'Azote, en Elsa Stubbe (1903-1978). Hij heeft twee zussen en een broer. Zijn ouders stuurden hem naar kostscholen in Rolduc en Sittard; hij behaalde het gymnasium-B diploma. Vervolgens studeerde hij tussen 1949 en 1961 chemische technologie aan de Technische Universiteit te Delft. Tijdens zijn studie was hij lid van studentenvereniging Virgiel en roeide hij bij Proteus. Hij studeerde in 1961 af en verhuisde naar de Verenigde Staten, waar hij verder studeerde aan de University of Delaware.

Hij specialiseerde zich in het 'kweken' van kristallen, en behaalde in 1974 een Ph.D. Met zijn kristallen kan gammastraling worden gedetecteerd. Dit werd beschouwd als een spionagegevoelige vinding; daarom moest hij Amerikaans staatsburger worden. Het Amerikaans staatsburgerschap werd hem in 1975 verleend.

Hij vroeg NASA om kristallen te kweken bij gewichtloosheid. NASA dacht dat het gemakkelijker zou zijn om een kristallenkweker op te leiden tot ruimtevaarder dan andersom, en vroeg Van den Berg acht personen op te geven. Deze kon echter maar zeven wetenschappers bedenken, waarop NASA besloot om Van den Berg als achtste op de lijst te zetten. Hij slaagde met gemak voor de eerste test, die de wetenschappelijke achtergrond van de kandidaten testte. Vervolgens kwam hij tot zijn grote verbazing ook door de tweede test. Daarmee was hij de persoon die mee zou gaan, of de reserve. Ten slotte werd hij door NASA gekozen als de 'prime'.

Van den Berg werd op 29 april 1985 gelanceerd, aan boord van de Spaceshuttle Challenger, missie STS-51-B. Na ruim 168 uren (7 dagen) in de ruimte landde hij op 6 mei weer op aarde. Van den Berg was overigens tijdens de terugkeer door de dampkring in slaap gevallen en werd drie minuten voor de eigenlijke landing weer wakker.

Van den Berg, en niet Wubbo Ockels, was de eerste in Nederland geboren ruimtevaarder (Ockels ging zes maanden later). Wel was Wubbo Ockels de eerste ruimtevaarder met de Nederlandse nationaliteit. Van den Berg was al lang voor de Challengervlucht plaatsvond tot Amerikaans staatsburger genaturaliseerd.

Het actualiteitenprogramma "Netwerk" zond op 7 april 2004 een documentaire over Van den Berg uit, onder de titel "De 'vergeten astronaut' ".

In 2005 organiseerde volkssterrenwacht Philippus Lansbergen in Middelburg (Zeeland) een drukbezocht symposium waarbij zowel Lodewijk van den Berg alsook astronaut André Kuipers aanwezig waren. Het was ook tijdens dit symposium dat Van den Berg duidelijkheid schiep rond de nationaliteitskwestie door te bevestigen dat hij al vanaf zijn naturalisatie tot Amerikaan niet meer beschikt over de Nederlandse nationaliteit.

Van den Berg werkt anno 2007 als "chief scientist" bij de Constellation Technology Corporation. Hij kweekt nog elke dag kristallen, wat hij zelf beschouwt als een soort tuinieren. Ze worden onder meer gebruikt door het Internationaal Atoomenergie Agentschap.

Op 28 september 2007 werd de planetoïde (11430) Lodewijkberg naar hem vernoemd. De planetoïde heeft een doorsnede van circa 3,5 km en draait tussen de planeten Mars en Jupiter, op een gemiddelde afstand van 330 miljoen km om de zon. Planetoïde (11430) Lodewijkberg doet 3,27 Aardse jaren over een volledige omloop.

Op 31 mei 2013 is er in Sluiskil een beeld onthuld ter ere van wat Lodewijk van den Berg allemaal bereikt heeft. Ook kreeg in 2018 bij de fusie van twee scholen in Terneuzen, de nieuwe school de naam 'Lodewijk College'.


Loratadine

Loratadine is een medicijn tegen hooikoorts en andere allergieën waarbij de ogen en neus ontstoken raken, bij netelroos en bij jeuk. Histamine is de belangrijkste veroorzaker van de klachten bij een allergie. Loratadine blokkeert de werking van histamine, waardoor de klachten afnemen. Loratadine is generiek verkrijgbaar en onder de merknamen Allerfre en Claritine. In Nederland is het vrij verkrijgbaar zonder recept bij alle medicijnuitgiftepunten. De dosering is 1x daags 1 tablet bij voortdurende klachten. Kinderen vanaf 2 jaar krijgen een aangepaste dosering in een vloeibare vorm. Met name in het begin van een behandeling kunnen sufheid, slaperigheid en vermoeidheid optreden. Over het algemeen nemen deze klachten binnen een paar dagen af.

De stof is opgenomen in de lijst van essentiële geneesmiddelen van de WHO.


Nick de Firmian

Nick de Firmian (26 juli 1957) is een Amerikaanse schaker. In 1979 werd hij FIDE meester en in 1985 grootmeester.

Nick de Firmian is een deskundige op het gebied van schaakopeningen: hij programmeerde de openingszetten van Deep Blue, het schaakprogramma waar Garri Kasparov van verloor.
In 1987 eindigde hij samen met Joel Benjamin als eerste in het kampioenschap van de USA. In 1998 werd hij voor de tweede keer kampioen. In 1984 en 1986 speelde hij mee in de Schaakolympiade. In het "Liberty Bell open" met 59 deelnemers, eindigde hij op de tweede plaats.
Nick de Firmian schreef een paar boeken over de openingen: "Modern Chess Openings" en "Chess Opening the Easy Way". <br>
Nick de Firminan opent de meeste keren met de zet 1.e4 en ongeacht de kleur speelt hij het liefst het Siciliaans.


Bastien und Bastienne

Bastien und Bastienne (KV 50) is een zangspel (opera) van Wolfgang Amadeus Mozart in 1 bedrijf (7 scènes) naar een libretto van Friedrich Wilhelm Weiskern en Johann Müller, gebaseerd op zowel "Le devin du village" een operette geschreven door Rousseau als op "Les amours de Bastien et Bastienne", een toneelstuk geschreven door Marie-Justine Benoîte en Charles Simonn Favart en door Harney de Guerville. De eerste opvoering was in 1768 in het huis van dr. Anton Mesmer in Wenen. De eerste bekende moderne opvoering vond plaats in het Architektenhaus in Berlijn op 2 oktober 1890.


Narashino

Narashino (Jap.: Narashino-shi 習志野市) is een Japanse stad in het noordwesten van de prefectuur Chiba, gelegen aan de Baai van Tokio. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hier een militaire basis gevestigd. Na de oorlog ontwikkelde Narashino zich tot woonstedelijke randgemeente van Tokio. Sinds 1 augustus 1954 voert de plaats de titel "stad". Er bevinden zich de Technische Hogeschool Chiba (Jap.: Chiba Kōgyō Daigaku 千葉工業大学) en de Nihon Universiteit (Jap.: Nihon Daigaku 日本大学). De stad telt ca. 156.819 inwoners op een oppervlakte van 20,99 km². Ze is jumelagepartner van Tuscaloosa, Alabama.


Utopie

Utopie is een ideale wereld die niet bereikt kan worden, een onmogelijke werkelijkheid, een wensdroom. Ook kan een utopie een ideaal aanduiden waarnaar gestreefd wordt, bijvoorbeeld in de politiek of filosofie. Een utopie die gekenmerkt wordt door technologie is een technologische utopie. Het tegengestelde van een utopie is een dystopie of anti-utopie.

Het woord utopie werd voor het eerst gebruikt in het boek "Utopia" van Sir Thomas More. De term komt uit het Grieks en speelt in op de ambiguïteit tussen "ou-topos" (met "ou" als negatie, dus een "niet bestaande plaats") en "eu-topos" (met "eu" als het goede, dus een "gelukkige samenleving"). In het boek vertelt een reiziger over een ver land dat hij bezocht. Iedereen is er gelijk, alle huizen en straten zijn er hetzelfde en privébezit bestaat niet. De ziekenhuizen zijn zó goed dat zieken er heel graag willen worden opgenomen. De wetten van het land kunnen door elke inwoner begrepen worden. Bovendien voert het land nooit oorlog. Thomas More schreef dit boek echter niet als ontwerp voor een werkelijke staat.

De utopie is een vrije vorm van politieke filosofie. In de utopie ontwerpt de bedenker een ideale staat of samenleving. Deze heeft vaak (doch niet noodzakelijkerwijs) een socialistische of communistische snit: maatschappelijke tegenstellingen zijn verdwenen, alle bezit is eerlijk verdeeld of eigendom is zelfs afgeschaft, de burgers zijn eensgezind en leven automatisch deugdzaam. Door Karl Marx werden zulke denkers, van wie hij zich wilde distantiëren omdat zij zich niet baseerden op de door hem veronderstelde wetmatigheden van het verloop van de geschiedenis en het historisch materialisme, betiteld als "utopische" en "niet-wetenschappelijke" socialisten. Zelf had Marx in zijn werk "Kritiek op het program van Gotha" een schets gegeven van enkele kenmerken van een toekomstige klasseloze maatschappij (zie: klassenstrijd), zonder een echte uitgewerkte blauwdruk voor een dergelijke samenleving.

Soms betreft de utopie een beschrijving van een fictief of mythisch verleden. Dan wordt ook wel gesproken of geschreven over een "retro-utopie".


Nederlandse wet

Een Nederlandse wet in formele zin is een besluit dat tot stand komt volgens de procedure van artikelen 82 tot en met 86 van de Grondwet, wat betekent dat het een besluit is van de regering en de Staten-Generaal samen. De regering wordt gevormd door de Koning en de ministers (art. 42 Grondwet), terwijl de Staten-Generaal (het parlement) bestaat uit de Tweede en de Eerste Kamer. Gezamenlijk worden die de formele wetgever genoemd. Er is dus geen strikte scheiding tussen wetgevende en uitvoerende macht.

Het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden geeft regels omtrent het proces van de totstandkoming en afkondiging van rijksregelgeving. Aangenomen wetten (in formele zin) worden gepubliceerd in het Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden.

Wetten in formele zin zijn te onderscheiden in:
*De Grondwet. Dat is een bijzondere wet die volgens een speciale procedure wordt gewijzigd (zie herziening van de Grondwet).
*Rijkswetten, die gelden voor het hele Koninkrijk der Nederlanden (voorbeeld: de Rijkswet op het Nederlanderschap)
*wetten voor (heel) Nederland (voorbeeld: de Kieswet).
*wetten voor het Europese deel van Nederland (voorbeeld: de Winkeltijdenwet).
*wetten voor de BES-eilanden (voorbeeld: de Wet winkelsluiting BES)

De term "wet in materiële zin" betekent, afhankelijk van de gehanteerde definities, min of meer hetzelfde als algemeen verbindend voorschrift. Hieronder wordt met "wet" een wet in formele zin bedoeld.


Joseph Goebbels

Paul Joseph Goebbels (Rheydt, 29 oktober 1897 – Berlijn, 1 mei 1945) was een Duits politicus en publicist. Hij was de minister van Volksvoorlichting en Propaganda (soms afgekort tot "Propami" ) en uiteindelijk de laatste rijkskanselier van nazi-Duitsland.


Eregion

Eregion (Nederlands: "Hulst") (Engels: "Hollin") is een fictieve landstreek in de boeken van J.R.R. Tolkien.

Eregion was het koninkrijk van de Noldor in Eriador tijdens de Tweede Era. Het lag ten westen van Khazad-dûm tussen de Nevelbergen en de rivieren Glanduin en Mitheithel. De hoofdstad was Ost-in-Edhil.

Eregion werd bevolkt door Noldor die niet naar Valinor trokken na de Oorlog van Gramschap en werd enige tijd geregeerd door Galadriel en Celeborn, totdat zij wegtrokken naar Lothlórien aan de andere kant van de Nevelbergen. De Elfen van Eregion leefden vreedzaam samen en dreven handel met de dwergen van Khazad-dûm.

Na het vertrek van Galadriel en Celeborn werd Eregion geregeerd door Celebrimbor, een kleinzoon van Fëanor. Onder zijn leiding raakten de Elfen bevriend met Annatar. Celebrimbor en andere begaafde smeden vormden een broederschap genaamd "Gwaith-i-Mírdain" (Nederlands: "volk van de juwelensmeden") en smeedden de Ringen van Macht. Annatar hielp hen hierbij, maar smeedde in het geheim de Ene Ring om de andere Ringen van Macht te regeren.

Zodra Annatar werd ontmaskerd als Sauron, probeerden de Elfen de Ringen van Macht uit zijn handen te houden, maar slaagden er uiteindelijk alleen in Vilya, Narya en Nenya, de Drie Ringen van de Elfen, te redden. Eregion werd verwoest en de overlevenden vluchten naar Lindon, Lothlórien en Imladris. Khazad-dûm sloot daarop haar westelijke poort.

In de Derde Era was Hulst een aangenaam maar onbewoond land.


Quintus Caecilius Metellus Numidicus

Quintus Caecilius Metellus Numidicus was een lid van de Romeinse, invloedrijke tak "Metellus" in de "gens Caecilia". Hij werd rond 153 v.Chr. geboren als de zoon van Lucius Caecilius Metellus Calvus in Rome. Numidicus leidde het conservatieve deel van de Romeinse Senaat, en was een bitter tegenhanger van Gaius Marius. Nadat hij in 109 v.Chr. tot consul verkozen werd, zond de Senaat hem naar Numidië om koning Jugurtha te overwinnen. Nadat hij de Slag om de Muthul had gewonnen, keerde hij naar Rome terug en verwierf het agnomen Numidicus. Samen met zijn neef Gaius Caecilius Metellus Caprarius werd hij in 102 v.Chr. censor. Tijdens zijn ambt als censor probeerde hij tevergeefs Lucius Appuleius Saturninus uit de Senaat te krijgen. Toen Saturninus wraak nam en Numidicus dwong een wet te ondertekenen die stukken land gaf aan oorlogsveteranen, weigerde Numidicus en hij werd uit Rome verbannen. Hij stierf in 91 v.Chr.


George Read

George Read (Cecil County (Maryland), 18 september 1733 - New Castle (Delaware), 21 september 1798) was een Amerikaans advocaat en politicus.
Op 17 september 1787 ratificeerde hij namens de staat Delaware, samen met Gunning Bedford, John Dickinson, Richard Bassett en Jacob Broom de Amerikaanse Grondwet.


BSFA Award

De BSFA Award is een Britse sciencefictionprijs die jaarlijks wordt uitgereikt door de British Science Fiction Association (BSFA) in maximaal vier categorieën.

De prijzen zijn gebaseerd op een stemming door de leden van de BSFA en recent ook door leden van de Britse SF-conventie EasterCon. Naast de categorie roman worden vaak de categorieën kortverhaal en SF-kunst gehanteerd.


Marcha Real

La Marcha Real ("De Koninklijke Mars") is de nationale hymne van Spanje. Het kan ook het volkslied van Spanje genoemd worden maar in tegenstelling tot de meeste andere volksliederen is er geen officiële tekst bij de muziek. De enige andere landen met een volkslied zonder officiële tekst zijn Bosnië en Herzegovina, San Marino en Kosovo.

Het Spaans Olympisch Comité nam in 2006 het initiatief voor een volkslied met tekst en schreef een wedstrijd uit. De organisatie ontving duizenden tekstsuggesties en legde deze voor aan een jury waarin onder meer een musicoloog, een atleet en een historicus zaten. Uiteindelijk werd een tekst van de 52-jarige Paulino Cubero uitgekozen. Tijdens een gala in 2007 zou het lied voor het eerst uitgevoerd worden. De beroemde Spaanse operazanger Plácido Domingo zou het lied zingen, maar het gala ging toch niet door. Er was veel kritiek op de tekst die volgens velen te veel deed denken aan de dictatuur van Francisco Franco. Te sterke nadruk op de Spaanse identiteit wordt in verschillende delen van Spanje, zoals in Baskenland en Catalonië nog altijd afgewezen.

"La Marcha Real" wordt voor het eerst vermeld in een uit 1761 stammend document, "Libro de Ordenanza de los toques militares de la Infantería Española" van Manuel de Espinosa, met de titel "Marcha Granadera" (Grenadiersmars), zonder vermelding van de componist. Daarmee is het een van de oudste volksliederen in Europa.

In 1770 verklaarde koning Karel III dat "Marcha Granadera" de officiële eremars werd. Aangezien de mars vooral te horen was bij gelegenheden waarbij de koninklijke familie aanwezig was, werd "Marcha Granadera" al snel bekend onder de naam "La Marcha Real".

Tijdens de Tweede Spaanse Republiek (1931-1939) werd "La Marcha Real" vervangen door "Himno de Riego" als volkslied. Na de Spaanse Burgeroorlog herstelde Franco het oude volkslied, maar onder de titel "La Marcha Granadera".

In oktober 1997 werd per Koninklijk Besluit vastgesteld dat "La Marcha Real" het Spaanse volkslied is.


MIRC

De chatclient mIRC is een shareware-IRC-client voor Windows, in 1995 ontworpen door Khaled Mardam-Bey en tot op de dag van vandaag doorontwikkeld. Oorspronkelijk kon het programma dienen als IRC-client, maar door de ingebouwde scripttaal kan het programma tegenwoordig ook gebruikt worden als IRC-bot, Mp3-speler, DCC-server (bestanden delen) of spelplatform ("mIRC-games").

MIRC is een van de populairste IRC-clients voor Windows, met bijna 41 miljoen downloads (juni 2014) van de grote downloadsite download.com en een populariteitswaarde van 100% op Tucows. Sommige (beginnende) gebruikers maken de vergissing te spreken over een "mIRC-server" of "mIRC-channel", terwijl mIRC niet het protocol is, maar alleen een programma om verbinding te maken met een IRC-server.

Er is geen officiële betekenis van de "m" aan het begin van de naam "mIRC". In Khaled Mardam-Beys persoonlijke FAQ wordt gezegd dat het ""waarschijnlijk voor "moo" of zelfs "MU""" staat.

Dankzij de ingebouwde scripting-mogelijkheden is het programma volledig naar wens aan te passen. Dit is een van de redenen dat het de populairste IRC-client geworden is voor het Windows-platform.


Der Untergang

Der Untergang is een Duitse oorlogsfilm uit 2004 onder regie van Oliver Hirschbiegel. De film toont de laatste tien dagen van Adolf Hitler, gezien door de ogen van Traudl Junge, zijn persoonlijke secretaresse.

De buitenopnamen werden gedraaid in Sint-Petersburg (Rusland), omdat de binnenstad op die van het Berlijn van 1945 lijkt. De film werd genomineerd voor de Academy Award voor Beste Niet-Engelstalige film.


Keith Arkell

Keith Arkell (8 januari 1961) is een Britse schaker. Hij is een FIDE grootmeester.
In het Hogeschool-toernooi 2003 in Vlissingen werd Keith zesde en in het grote toernooi te Hastings in 2004 eindigde Keith Arkell samen met Pendyala Harikrishna op de tweede plaats met 5,5 uit 9. Peter-Heine Nielsen werd met 6 uit 9 eerste.
Van 16 t/m 18 april 2004 werd het Coventry Chess International verspeeld dat door Roland Berzinsh uit Letland gewonnen werd. Keith Arkell eindigde op de vierde plaats.


Donald II

Donald II, Gaelisch: "Dòmhnall mac Chòiseim" (?, ? – Forres of Dunnottar, 900) was koning van de Picten en koning van Alba. Hij volgde Eochaid en Giric op en regeerde gedurende elf jaren. In "Berchan's Prophecy" wordt hij "the rough one" (de ruwe) genoemd, met weinig interesse voor heilige relieken en psalmen.

Tijdens zijn regering had hij veel te maken met invallen van de Gaelen en de Vikingen. Tijdens de regering van zijn vader Constantijn I had de Viking Harald Noorwegen veroverd en tot één koninkrijk gemaakt. Een aantal jarls, die zich niet wilden onderwerpen, vluchtten naar Orkney, Shetland en de Hebriden, van waaruit zij strooptochten ondernamen, onder andere naar de kusten van Noorwegen. Ten tijde van de regering van Donald II ondernam koning Harald een expeditie om deze jarls aan te pakken. Harald schoonde Shetland en daarna Orkney. Vervolgens plunderde hij op de Hebriden en op het vasteland van Schotland. Shetland en Orkney voegde hij toe aan zijn koninkrijk.

De tweede earl van Orkney, Sigurd Eynsteinson (broer van Rognvald Eynsteinson, de eerste earl), sloot een verbond met Thorstein de Rode, zoon van Olaf de Witte, koning van Dublin. Tezamen namen zij Caithness, Sutherland en delen van Ross en Moray in. Sigurd stierf ten gevolge van verwondingen opgelopen in de gevechten; Thorstein de Rode riep zichzelf uit tot koning van Noord-Schotland. Hij regeerde ongeveer een jaar totdat hij viel in een gevecht in Caithness. Zijn nakomelingen vestigden zich in IJsland, net als verscheidene andere Vikingen en Kelten, die gevlucht waren voor koning Harald.

Donald II hield tijdens deze periode wel de laaglanden in zijn greep. Hij werd als eerste "ri alban" genoemd, koning van Alba. Strathclyde werd in deze tijd geregeerd door ene koning Donald, vermoedelijk een nabije bloedverwant. Uiteindelijk sneuvelde Donald II in een gevecht in Noord-Schotland bij Dunnottar of Forres in het jaar 900. Donald II werd begraven op Iona.


East India House

Het East India House in Leadenhall Street in de City of London in Engeland was het hoofdkantoor van de Britse Oost-Indische Compagnie. Het werd gebouwd door Richard Jupp in 1799-1800 als uitbreiding van een kleiner huis uit 1726. Van hieruit werd het Indiase subcontinent bestuurd totdat de Britse regering de bezittingen van de Compagnie overnam op 1 november 1858. Het stond ook bekend als het India House.

In 1701 sloot de compagnie een contract met William Craven van Kensington voor de huur van zijn huizen in Leadenhall Street en het aanpalende Lime Street voor 100 pond per jaar. De eerste theeveiling werd gehouden in Craven House in 1706. In 1726 werd het huis herbouwd en in 1799 vergroot. Het laatste gebouw had een gevel van 61 meter lang.

De "Court of Directors" vergaderde in de "Court Room", dat werd geprezen om zijn vergulde ornamenten en grote spiegels. De ruimte zou een kubus van 9 meter hoog zijn geweest. De "Court of Proprietors" kwam samen in de "General Court Room". Het publiek kon daar de gang van zaken volgen vanaf een galerij, en er stonden zes grote standbeelden van personen die belangrijk bijdroegen aan het tot stand komen van de Britse heerschappij over India, Robert Clive, Warren Hastings, Charles Cornwallis, Eyre Coote, generaal Lawrance en George Pocock. In 1843 was de verwachting "that the statue of the Marquis Wellesley will be placed in the vacant space in the middle". In een van de zalen bevond zich een beroemde plafondschildering uit 1778 van de Italiaanse kunstschilder Spiridione Roma, "The East Offering Its Riches To Britannia". De bibliotheek in het gebouw bezat alles wat in druk verschenen was over Azië. James Mill werkte hier van 1806 tot 1817 aan zijn driedelige "History of India". Er was ook een museum ingericht met Indiase curiosa.

Het koloniale gebouw werd verkocht en afgebroken in 1861. Het meubilair en de kunstwerken verhuisden naar Whitehall voor de inrichting en aankleding van het India Office. Op de plek van het oude gebouw werd in 1928 het eerste eigen hoofdkantoor voor de Lloyd's of London geopend, en in 1986 het futuristische Lloyd's building van architect Richard Rogers.


Macquarie Group

Macquarie Group Limited (voorheen Macquarie Bank Limited) is een Australische investeringsbank en financiële dienstverlener en biedt een verscheidenheid aan producten en diensten aan beleggers, bedrijven en overheden. Het wereldwijde hoofdkwartier is in Sydney, en het bedrijf staat genoteerd aan de Australische beurs, de ASX. Macquarie is de enige grote internationale Australische investeringsbank.

Elk BSB-nummer van Macquarie Group Limited begint met 18.

Macquarie Group is voornamelijk gefocust op investering in de infrastructuur en duurzame energie en advies geven aan bedrijven en private equity bedrijven in deze industrie. De asset manager Macquarie Infrastructure and Real Assets heeft USD 119bn onder beheer en is daardoor de grootste beheerder in de infrastructuur sector. Daarnaast is Macquarie een van de voornaamste banken op het gebied van fusie en overnames in de infrastructuur sector.