Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (πρωτότυπος τίτλος: The Lion King) είναι αμερικάνικη ταινία κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε το 1994, με εταιρεία παραγωγής την Walt Disney Animation Studios και διανομή από την Walt Disney Pictures. Αποτελεί την 32η ταινία μεγάλου μήκους της σειράς Disney. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα βασίλειο λιονταριών στην Αφρική και είναι επηρεασμένη από τον "Άμλετ" του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Η ταινία ανήκει στην περίοδο που είναι γνωστή ως Αναγέννηση της Disney. "Ο Βασιλιάς των Λιονταριών" σκηνοθετήθηκε από τους Ρότζερ Άλερς και Ρομπ Μίνκοφ, ενώ παραγωγός ήταν ο Ντον Χαν. Το σενάριο ανήκει στους Αϊρίν Μέκι, Τζόναθαν Ρόμπερτς και Λίντα Γούλβερτον. Τα τραγούδια της ταινίας συνέθεσε ο Έλτον Τζον σε στίχους του Τιμ Ράις, ενώ την μουσική έγραψε ο Χανς Ζίμερ. Τις φωνές τους στους χαρακτήρες έδωσαν οι Μάθιου Μπρόντερικ, Τζέιμς Ερλ Τζόουνς, Τζέρεμι Άιρονς, Τζόναθαν Τέιλορ Τόμας, Μόιρα Κέλι, Νέιθαν Λέιν, Έρνι Σαμπέλα, Ρόουαν Άτκινσον, Ρόμπερτ Γκιγιόμ, Ματζ Σίνκλερ, Γούπι Γκόλντμπεργκ, Τσιτς Μάριν και Τζιμ Κάμινγκς.

"Ο Βασιλιάς των Λιονταριών" διηγείται την ιστορία του Σίμπα, ενός μικρού λιονταριού που θα διαδεχθεί τον πατέρα του, Μουφάσα, ως βασιλιάς της σαβάνας. Ωστόσο, μετά τη δολοφονία του Μουφάσα από τον θείο του Σίμπα, Σκαρ, ο Σίμπα χειραγωγείται στο να πιστεύει ότι είναι υπεύθυνος για τον θάνατο του πατέρα του και το σκάει εξόριστος από ντροπή και απόγνωση. Μετά την ωρίμανσή του και, μεγαλώνοντας με δύο αργόσχολους, ο Σίμπα βλέπει τα πράγματα με μια νέα ματιά, μετά και τις συζητήσεις με την παιδική του φίλη, Νάλα, και τον σαμάνο της σαβάνας, Ραφίκι, επιστρέφει στο Βασίλειό του για να προκαλέσει τον Σκαρ και να τελειώσει την τυραννία του.

Η δημιουργία του "Βασιλιά των Λιονταριών" ξεκίνησε το 1988 κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης μεταξύ των Τζέφρι Κάτζενμπεργκ, Ρόι Ε. Ντίσνεϋ και Πίτερ Σνάιντερ, ενώ προωθούσαν την ταινία "Ο Όλιβερ και η παρέα του" στην Ευρώπη. Ο Τόμας Ντις έγραψε ένα πρώτο δείγμα και η Γούλβερτον ανέπτυξε τα πρώτα σενάρια καθώς ο Τζόρτζ Σκρίμπνερ υπέγραψε ως σκηνοθέτης, με τον Άλερς να προστίθεται αργότερα. Η παραγωγή ξεκίνησε το 1991 ταυτόχρονα με την ταινία "Ποκαχόντας". Λίγο καιρό αφότου το προσωπικό ταξίδεψε στο Εθνικό Πάρκο Hell's Gate στην Κένυα για να μαζέψει πληροφορίες για το σκηνικό της ταινίας και τα ζώα, ο Σκρίμπνερ αποχώρησε από την παραγωγή της ταινίας, διαφωνώντας με την απόφαση να μετατρέψουν την ταινία σε μιούζικαλ, και αντικαταστάθηκε από τον Μίνκοφ. Όταν ο Χαν εντάχθηκε στην ταινία, ήταν δυσαρεστημένος με το σενάριο και η ιστορία γρήγορα ξαναγράφτηκε. Περίπου 20 λεπτά ακολουθίας σχεδίων έγινε στα στούντιο της Disney στη Φλόριντα. Σε αρκετές σκηνές χρησιμοποιήθηκε επεξεργασία σε υπολογιστή, κυρίως στην άτακτη φυγή του κοπαδιού των γκνου.

Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 15 Ιουνίου 1994, αποσπώντας θετικές κριτικές, που επαινούσαν την ταινία για τη μουσική της, την ιστορία της και το σχεδιασμό της. Τελείωσε τις προβολές της ως η μεγαλύτερη σε εισπράξεις ταινία του 1994 και δεύτερη όλων των εποχών. "Ο Βασιλιάς των Λιονταριών" πήρε δύο βραβεία Όσκαρ για τη μουσική και μία Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία «Καλύτερη Ταινία - Μιούζικαλ ή Κωμωδία».

Η ταινία οδήγησε σε πολλές συμπληρωματικές δουλειές, όπως το μιούζικαλ στο Μπρόντγουεϊ, δύο ταινίες που κυκλοφόρησαν απευθείας σε βίντεο — τη συνέχεια της πρώτης ταινίας το 1998 με τον τίτλο "Ο Βασιλιάς των Λιονταριών II: Το Βασίλειο του Σίμπα" και μια ταινία το 2004, που συγκεντρώνεται στους χαρακτήρες του Τιμόν και του Πούμπα και διαδραματίζεται πριν/παράλληλα/μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, με τίτλο "Ο Βασιλιάς των Λιονταριών 3: Χακούνα Ματάτα" — δύο σειρές στην τηλεόραση ("Τιμόν & Πούμπα" και "Η Φρουρά των Λιονταριών") και μια επανακυκλοφορία σε 3D το 2011.

Το 2016, η ταινία επιλέχθηκε από τη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου ως «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική». Μια live-action προσαρμογή της ταινίας με εικονογράφηση σε υπολογιστή (CGI) και σκηνοθεσία Τζον Φαβρό κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 19 Ιουλίου 2019.

πρωτότυπος τίτλος

κινουμένων σχεδίων

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

Αναγέννηση της Disney

Ρότζερ Άλερς

Τζόναθαν Ρόμπερτς

Λίντα Γούλβερτον

Μάθιου Μπρόντερικ

Τζέιμς Ερλ Τζόουνς

Τζέρεμι Άιρονς

Τζόναθαν Τέιλορ Τόμας

Έρνι Σαμπέλα

Ρόουαν Άτκινσον

Ρόμπερτ Γκιγιόμ

Ματζ Σίνκλερ

Γούπι Γκόλντμπεργκ

Τζιμ Κάμινγκς

Τζέφρι Κάτζενμπεργκ

Ρόι Ε. Ντίσνεϋ

Ο Όλιβερ και η παρέα του

βραβεία Όσκαρ

Χρυσή Σφαίρα

Τιμόν & Πούμπα

Η Φρουρά των Λιονταριών

βιβλιοθήκη του Κογκρέσου

Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

15 Ιουνίου 1994

19 Ιουλίου 2019

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

εταιρεία παραγωγής

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

εταιρεία παραγωγής

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

τόπος που διαδραματίζεται το έργο

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

εμπνευσμένο από

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ρότζερ Άλερς

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

σεναριογράφος

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

σεναριογράφος

Τζόναθαν Ρόμπερτς

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

σεναριογράφος

Λίντα Γούλβερτον

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Μάθιου Μπρόντερικ

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Τζέιμς Ερλ Τζόουνς

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Τζέρεμι Άιρονς

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Τζόναθαν Τέιλορ Τόμας

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Έρνι Σαμπέλα

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Ρόουαν Άτκινσον

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Ρόμπερτ Γκιγιόμ

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Ματζ Σίνκλερ

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Γούπι Γκόλντμπεργκ

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ηθοποιός φωνής

Τζιμ Κάμινγκς

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

ημερομηνία δημοσίευσης

15 Ιουνίου 1994

Ο Βασιλιάς των Λιονταριών

Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου

κινουμένων σχεδίων

κατασκευαστής

ανήκει στον/στην/στο

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

αξιοσημείωτο έργο

ημερομηνία δημοσίευσης

19 Ιουλίου 2019


Κομητεία των Σαλώνων

Η Κομητεία των Σαλώνων ("Ιταλικά: La Sola, γαλλικά: La Sole") ήταν φράγκικη ηγεμονία ιδρυθείσα στην περιοχή της Φωκίδας της σημερινής Ελλάδας στις αρχές του 13ου αιώνα, με το πέρας της Δ΄ Σταυροφορίας.

Η τοποθεσία των Σαλώνων (επίσης γνωστά με την ονομασία "La Sola" ή "La Sole") ευρισκόταν στην θέση της σημερινής Άμφισσας της Φωκίδας, σε σχετικά κοντινή απόσταση από τους Δελφούς. Η πόλη κατακτήθηκε κατά την περίοδο μεταξύ 1204-1205 από τον Θωμά Α΄ ντ'Ωτρεμανκούρ, καταγόμενο από την Πικαρδία ευγενή και έμπιστο του Βονιφάτιου του Μομφερρατικού, Βασιλέα της Θεσσαλονίκης. Οι Ωτρεμανκούρ ανήγειραν κάστρο στην συγκεκριμένη τοποθεσία, το "Φρούριον", επάνω στα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης

Σύμφωνα με το Χρονικό του Γαλαξιδίου, ο Θωμάς Α΄ ντ'Ωτρεμανκούρ ηττήθηκε και σκοτώθηκε προς το 1211 από τον Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Α΄ Δούκα, κάτι που, ωστόσο, δεν επηρέασε την φραγκική παρουσία στην περιοχή.

Φαίνεται πως η πίστη των Κόμητων των Σαλώνων εναλλασσόταν μεταξύ των Πριγκίπων της Αχαΐας και των Δουκών των Αθηνών. Ήταν, ωστόσο, όντας στην υπηρεσία του Δούκα των Αθηνών, Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν, που ο Θωμάς Γ΄ ντ'Ωτρεμανκούρ βρήκε τον θάνατο το 1311 στην διάρκεια της Μάχης του Αλμυρού, όπου ήρθε αντιμέτωπος με την Καταλανική Εταιρεία των Αλμογάβαρων.

Μετά τον θάνατο του Θωμά Γ΄ ντ'Ωτρεμανκούρ, ο Καταλανός Ροζέ Ντελόρ, προηγουμένως ευρισκόμενος στην υπηρεσία του Δούκα των Αθηνών, νυμφεύθηκε την χήρα του πρώτου και εγκαταστάθηκε στα Σάλωνα. Δεν φαίνεται, ωστόσο, να απέκτησε κάποιον απόγονο από αυτό τον γάμο. Από το 1318, το φέουδο πέρασε στα χέρια του Αλφόνσο Φαδρίκ, νόθου υιού του Βασιλέα της Σικελίας, Φρειδερίκου Β΄, γενικού βικάριου του Δουκάτου των Αθηνών, το οποίο ευρισκόταν στα χέρια των Καταλανών και το οποίο κληρονόμησαν οι απόγονοί του.

Η κομητεία κατελήφθη στα τέλη του 1393 ή στις αρχές του 1394 από τον Σουλτάνο Βαγιαζίτ Α΄, ο οποίος αιχμαλώτισε την χηρεύουσα κόμισσα Ελένη και νυμφεύθηκε την κόρη της και κληρονόμο Μαρία Φαδρίκ.

Τα εδάφη της κομητείας επανακτήθηκα από τον Δεσπότη του Μωριά, Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο, ο οποίος και τα πούλησε το 1407 στους Ιππότες της Ρόδου. Το 1410, η κομητεία κατελήφθη από τους Τούρκους.

Η Κομητεία των Σαλώνων διέθετε δύο οδούς επικοινωνίας με την θάλασσα, μέσω των λιμένων της Ιτέας και της Βιτρινίτσας, επί του Κορινθιακού Κόλπου. Η κοπή δικού της νομίσματος επιβεβαιώνεται για την περίοδο διακυβέρνησης των Ωτρεμανκούρ. Η πόλη των Σαλώνων φιλοξενούσε Καθολικό επίσκοπο ο οποίος υπαγόταν στην Αρχιεπισκοπή των Αθηνών, ενώ διέθετε και εβραϊκή κοινότητα. Οι Φαδρίκ έθεσαν σε εφαρμογή τις "Usatges" της Βαρκελώνης ως νομικό καθεστώς και τα καταλανικά ως γλώσσα διοίκησης. Η φύλαξη του κάστρου της πόλης ανατέθηκε σε έναν "castlà" ή φρούραρχο και διοικητή. Κατά την περίοδο εξουσίας της Ελένης Καντακουζηνής, ο Καθολικός επίσκοπος αντικαταστάθηκε με έναν Ορθόδοξο.

φράγκικη ηγεμονία

Δ΄ Σταυροφορία

Βονιφάτιου του Μομφερρατικού

Βασιλέα της Θεσσαλονίκης

Δεσπότη της Ηπείρου

Μιχαήλ Α΄ Δούκα

Πριγκίπων της Αχαΐας

Δουκών των Αθηνών

Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν

Μάχης του Αλμυρού

Καταλανική Εταιρεία των Αλμογάβαρων

Αλφόνσο Φαδρίκ

Φρειδερίκου Β΄

Μαρία Φαδρίκ

Δεσπότη του Μωριά

Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο

Ιππότες της Ρόδου

Κορινθιακού Κόλπου

"Usatges" της Βαρκελώνης

Κομητεία των Σαλώνων

Κομητεία των Σαλώνων

Κομητεία των Σαλώνων

ημερομηνία ίδρυσης ή δημιουργίας

έπεται του/της

Μάχης του Αλμυρού

συμμετέχοντες

Καταλανική Εταιρεία των Αλμογάβαρων

Φρειδερίκου Β΄

Αλφόνσο Φαδρίκ

τίτλος ευγενείας

Μαρία Φαδρίκ

Μαρία Φαδρίκ

Μαρία Φαδρίκ


Απόστολος Καραναστάσης

Ο Απόστολος Καραναστάσης (24 Ιανουαρίου 1958, Λαμία) είναι Έλληνας πολιτικός.

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια Φθιώτιδας. Επανεξελέγη τον Σεπτέμβριο του 2015.

βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015

ελληνικό κοινοβούλιο

εκλογική περιφέρεια Φθιώτιδας

Απόστολος Καραναστάσης

24 Ιανουαρίου 1958

Απόστολος Καραναστάσης

τόπος γέννησης

Απόστολος Καραναστάσης

Απόστολος Καραναστάσης

ημερομηνία γέννησης

24 Ιανουαρίου 1958

βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015


Μοναστήρι του Σάμταβρο

Το Μοναστήρι του Σάμταβρο (γεωργιανά: სამთავროს მონასტერი) είναι ένα μοναστήρι της Γεωργιανής Ορθόδοξης εκκλησίας που βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Κύρος και Άραγκβι, στην πόλη Μτσχέτα του μχάρε Μτσχέτα-Μτιανέτι της Γεωργίας. Το μοναστήρι ιδρύθηκε τον 4ο αιώνα και είναι αναγνωρισμένο ως Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας. Επί του παρόντος, λειτουργεί υπό τον Καθολικό Πατριάρχη Γεωργίας.

Μτσχέτα-Μτιανέτι

Πατριάρχη Γεωργίας

Μοναστήρι του Σάμταβρο

Μοναστήρι του Σάμταβρο

βρίσκεται στη διοικητική μονάδα

Μοναστήρι του Σάμταβρο

χώρες λεκάνης

Μτσχέτα-Μτιανέτι


Τακάσι Ινούι

Ο Τακάσι Ινούι (ιαπωνικά: 乾 貴 士 ,"Inui Takashi", γεννημένος στις 2 Ιουνίου 1988) είναι Ιάπωνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός ή πλάγιος μέσος για την ΣΝ Έιμπαρ και την εθνική ομάδα της Ιαπωνίας.

ποδοσφαιριστής

πλάγιος μέσος

εθνική ομάδα της Ιαπωνίας

Τακάσι Ινούι

2 Ιουνίου 1988

Τακάσι Ινούι

χώρα πολιτογράφησης

Τακάσι Ινούι

ποδοσφαιριστής

Τακάσι Ινούι

θέση σε ομάδα

πλάγιος μέσος

Τακάσι Ινούι

μέλος αθλητικής ομάδας

Τακάσι Ινούι

μέλος αθλητικής ομάδας

εθνική ομάδα της Ιαπωνίας

Τακάσι Ινούι

ημερομηνία γέννησης

2 Ιουνίου 1988

πλάγιος μέσος

ποδοσφαιριστής

ποδοσφαιριστής

εθνική ομάδα της Ιαπωνίας

χώρα/περιοχή που εκπροσωπεί

εθνική ομάδα της Ιαπωνίας

ποδοσφαιριστής


Σπηλιά Ατλαντίδα

μικρογραφία|265x265εσ|Σπηλιά Ατλαντίδα
μικρογραφία|270x270εσ
Η Σπηλιά Ατλαντίδα(Ουκρανικά: Атланти́да) είναι ένα καρστ σπήλαιο στην Ουκρανία, το οποίο είναι ιδιαίτερα γνωστό για την ασυνήθιστη γεωλογία του, τους σπάνιους σχηματισμούς και την αρχαϊκή του κατάσταση.Βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Ζμπρουτς στην περιφέρεια Χμελνίτσκι κοντά στο χωριό Ζαβάλια.Το σπήλαιο έχει μήκος 2525 μ. και βάθος 18 μ., με εμβαδόν 4440 τ.μ..Υπό την αιγίδα του Συμβουλίου Τουρισμού και Εκδρομών της περιφέρειας Χμελνίτσκι το σπήλαιο είναι μέρος του Εθνικού Πάρκου Ποντίλσκι Τοβτρέ.

Η Ατλαντίδα είναι η μόνη σπηλιά με οριζόντια δομή τριών επιπέδων στην Ουκρανία. Αυτή η δομή βασίζεται σε ένα σύστημα μεγάλων και υψηλών στοών του κατώτερου επιπέδου, που σχηματίζεται από ισχυρές υπόγειες ροές.Στο επίπεδο του γύψινου στρώματος βρίσκεται ένας λαβύρινθος από περάσματα που ονομάζονται "κελάρια" (καθώς πολλά από αυτά είναι αδιέξοδος).Το δεύτερο επίπεδο εκτείνεται περίπου 9 μ. παραπάνω και αποτελείται από κοιλότητες με πλάτος έως 1-1,5 μ..Το ανώτερο επίπεδο, το οποίο περιέχει δύο διόδους ύψους 5 μέτρων, βρίσκεται ακριβώς στην κορυφή του στρώματος γύψου.Υπάρχουν επίσης αρκετές αίθουσες ύψους έως 12 μέτρων στις διασταυρώσεις των στοών.Τα μεγαλύτερα είναι το "Ντινάμο" , "η Αίθουσα των Κατακτητών των σπηλαίων", "η Αίθουσα των σπηλαιολόγων του Κιέβου".Η μορφολογία των στοών και των αιθουσών της Ατλαντίδας δεν επηρεάζεται πολύ από τη διαδικασία της καταστροφής.Οι σχηματισμοί όπως σταλακτίτες και σταλαγμίτες διαφορετικών χρωμάτων δημιουργούν ένα εντυπωσιακό γλυπτό σχήμα στην οροφή και στους τοίχους του σπηλαίου.Η μεγάλη ποικιλία κρυστάλλων από μικροσκοπικές βελόνες έως 1,5 μ. μονάδες κάνει το σπήλαιο ένα μοναδικό ορυκτολογικό μουσείο. Το σπήλαιο κατοικείται από σπάνια είδη νυχτερίδων.
μικρογραφία|Είσοδος της σπηλιάς

μικρογραφία|265x265εσ|Σπηλιά Ατλαντίδα

μικρογραφία|270x270εσ

Εθνικού Πάρκου Ποντίλσκι Τοβτρέ

μικρογραφία|Είσοδος της σπηλιάς

Σπηλιά Ατλαντίδα

Σπηλιά Ατλαντίδα

Σπηλιά Ατλαντίδα

Σπηλιά Ατλαντίδα

Σπηλιά Ατλαντίδα

Σπηλιά Ατλαντίδα

Εθνικού Πάρκου Ποντίλσκι Τοβτρέ

Σπηλιά Ατλαντίδα

Εθνικού Πάρκου Ποντίλσκι Τοβτρέ

Σπηλιά Ατλαντίδα

Σπηλιά Ατλαντίδα

Σπηλιά Ατλαντίδα

Σπηλιά Ατλαντίδα

Εθνικού Πάρκου Ποντίλσκι Τοβτρέ


Ροζ Βαλάν

Η Ροζ Βαλάν (Γαλλικά: Rose Valland 1 Νοεμβρίου 1898 – 18 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν Γαλλίδα ιστορικός τέχνης, μέλος της Γαλλικής Αντίστασης, Λοχαγός στον Γαλλικό Στρατό και μια από τις πλέον παρασημοφορημένες γυναίκες στην ιστορία της Γαλλίας. Κατέγραφε κρυφίως λεπτομέρειες με τις λεηλασίες των Ναζί επί της εθνικής γαλλικής και εβραϊκής ιδιωτικής τέχνης στη Γαλλία· και, σε συνεργασία με τη Γαλλική Αντίσταση, διέσωσε χιλιάδες έργα τέχνης.

Γαλλικής Αντίστασης

Γαλλικό Στρατό

1 Νοεμβρίου 1898

18 Σεπτεμβρίου 1980

ομιλούμενες γλώσσες

χώρα πολιτογράφησης

ημερομηνία γέννησης

1 Νοεμβρίου 1898

Γαλλικής Αντίστασης

Γαλλικό Στρατό


Αγγαράς

Ο Αγγαράς (γνωστός και ως Ανγκαρά, μπουριατικά και , Ανγκάρ, μετάφραση: σχισμή , Ανγκαρά) είναι ένας μεγάλος ποταμός στη Σιβηρία, ο οποίος διασχίζει τμήματα της περιφέρειας Ιρκούτσκ και του κράι Κρασνογιάρσκ της Ρωσίας. Πηγάζει από τη λίμνη Βαϊκάλη και εκβάλει στον Γενισέη. Είναι το κυριότερο υδάτινο ρεύμα που σχηματίζει τον Γενισέη. Έχει ήκος 1.849 χιλιομέτρων και η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 1.039.000 τ.χλμ. Ήταν παλαιότερα γνωστός με την ονομασία Κάτω ή Νίζνιαγια Ανγκαρά (διαχωρίζοντας τον από τον Άνω Αγγαρά). Στο τμήμα του πριν τη διασταύρωση με τον ποταμό Ιλίμ, ήταν γνωστός ως Άνω Τουνγκούσκα (, "Βερχνιάγια Τουνγκούσκα", διακρίνοντας τον από τον κάτω Τουνγκούσκα) και, με τα ονόματα αντεστραμμένα, ως Κάτω Τουνγκούσκα.

περιφέρειας Ιρκούτσκ

κράι Κρασνογιάρσκ

Άνω Τουνγκούσκα

λίμνες ποταμού

περιφέρειας Ιρκούτσκ

βρίσκεται στη διοικητική μονάδα

κράι Κρασνογιάρσκ


Ο Μωυσής στην Αίγυπτο

μικρογραφία|270x270εσ|Σκηνικό για την Πράξη 1 της όπερας
Ο Μωυσής στην Αίγυπτο (ιταλικά: "Mosè in Egitto") και η διάβαση της Ερυθράς θάλασσας ή Ο Μωυσής και ο Φαραώ, είναι όπερα του Τζοακίνο Αντόνιο Ροσσίνι, που γράφτηκε το 1827. Η όπερα βασίζεται στη βιβλική έξοδο του Μωυσή με τους Εβραίους από την Αίγυπτο και τη διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας, δηλαδή το γεγονός που ο Μωυσής σήκωσε το ραβδί του και τα νερά της Ερυθράς θάλασσας χωρίστηκαν και έτσι κατάφεραν οι Εβραίοι να διασχίσουν τη θάλασσα και φύγουν, γιατί τους κυνηγούσε ο Φαραώ. Βασικοί χαρακτήρες είναι ο Μωυσής, οι Εβραίοι, ο Φαραώ, ο Αμένοφις, η Εβραία Αναΐς, με την οποία είναι ερωτευμένος ο γιος του Φαραώ και η βασίλισσα Σιναΐς. Ο Ροσσίνι 10 χρόνια νωρίτερα είχε γράψει την ίδια όπερα αλλά στα γαλλικά και στην τρίτη πράξη είχε προσθέσει μπαλέτο. Η όπερα αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία και έφερε πολλά κέρδη στον συνθέτη. Το έργο ήταν πολύ ωραίο και τόνισε τις δραματικές στιγμές αυτής της ιστορίας και επίσης έδειξε τη μαεστρία του Ροσσίνι στην γαλλική παράδοση με τα εκφραστικά, σολιστικά και χορωδιακά μέρη.

Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα

Τζοακίνο Αντόνιο Ροσσίνι

Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα

Ο Μωυσής στην Αίγυπτο

Ο Μωυσής στην Αίγυπτο

γλώσσα του έργου

Ο Μωυσής στην Αίγυπτο

Τζοακίνο Αντόνιο Ροσσίνι

Ο Μωυσής στην Αίγυπτο

χαρακτήρες έργου

Ο Μωυσής στην Αίγυπτο

χαρακτήρες έργου


Γκέτο του Λοτζ

Το Γκέτο του Λοτζ (πολωνικά: "Getto Łódzkie") ή Γκέτο του Λίτσμανστατ (γερμανικά: "Litzmannstadt Ghetto", από το ναζιστικό γερμανικό όνομα για το Λοτζ) ήταν ένα γκέτο των Ναζί που ιδρύθηκε από τις γερμανικές αρχές για Πολωνοεβραίους και Ρομά μετά την εισβολή στην Πολωνία. Ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο γκέτο σε όλη τη γερμανοκρατούμενη Ευρώπη μετά το Γκέτο της Βαρσοβίας. Βρίσκεται στην πόλη Λοτζ (ορθή ελλ. απόδοση: Γουτς) και αρχικά προοριζόταν ως προκαταρκτικό βήμα πάνω σε ένα πιο εκτεταμένο σχέδιο για τη δημιουργία της επαρχίας "Γιούντενφραϊ" του Ράιχσγκαου Βάρτελαντ. Τελικά, το γκέτο μετατράπηκε σε ένα σημαντικό βιομηχανικό κέντρο, κατασκευάζοντας εφόδια πολέμου για τη ναζιστική Γερμανία και ειδικά για τη Βέρμαχτ. Ο αριθμός των φυλακισμένων αυξήθηκε περαιτέρω από τους Εβραίους που απελάθηκαν από τα εδάφη του Τρίτου Ράιχ.

Στις 30 Απριλίου 1940, όταν οι πύλες του γκέτο έκλεισαν, φιλοξένησαν 163.777 κατοίκους. Λόγω της αξιοσημείωτης παραγωγικότητάς του, το γκέτο κατάφερε να επιβιώσει μέχρι τον Αύγουστο του 1944. Τα πρώτα δύο χρόνια, απορρόφησε σχεδόν 20.000 Εβραίους από εκκαθαρισμένα γκέτο σε γειτονικές πόλεις και χωριά της Πολωνίας, καθώς και 20.000 περισσότερους από την υπόλοιπη γερμανοκρατούμενη Ευρώπη.<ref name="jewishgen/timeline"></ref> Μετά το κύμα των απελάσεων στο στρατόπεδο εξόντωσης Χέουμνο που ξεκίνησε στις αρχές του 1942 και παρά την έντονη αντιστροφή της τύχης, οι Γερμανοί επέμειναν στην εξάλειψη του γκέτο και μετέφεραν τον υπόλοιπο πληθυσμό στα στρατόπεδα εξόντωσης του Άουσβιτς και του Χέουμνο, όπου οι περισσότεροι δολοφονήθηκαν κατά την άφιξη τους. Ήταν το τελευταίο γκέτο στην κατεχόμενη Πολωνία που εκκαθαρίστηκε. Συνολικά, πέρασαν 210.000 Εβραίοι, αλλά μόνο 877 παρέμειναν κρυμμένοι όταν έφτασαν οι Σοβιετικοί. Περίπου 10.000 Εβραίοι κάτοικοι του Λοτζ, που ζούσαν εκεί πριν από την εισβολή στην Πολωνία, επέζησαν αλλού από το Ολοκαύτωμα.

γκέτο των Ναζί

Πολωνοεβραίους

εισβολή στην Πολωνία

γερμανοκρατούμενη Ευρώπη

Γκέτο της Βαρσοβίας

Γιούντενφραϊ

Ράιχσγκαου Βάρτελαντ

ναζιστική Γερμανία

γερμανοκρατούμενη Ευρώπη

στρατόπεδο εξόντωσης Χέουμνο

στρατόπεδα εξόντωσης

εισβολή στην Πολωνία

Γκέτο του Λοτζ

30 Απριλίου 1940

Γκέτο του Λοτζ

γλώσσα του έργου

Γκέτο του Λοτζ

βρίσκεται στη διοικητική μονάδα

Γκέτο του Λοτζ

γκέτο των Ναζί

Γκέτο του Λοτζ

ναζιστική Γερμανία

ναζιστική Γερμανία

στρατόπεδο εξόντωσης Χέουμνο

στρατόπεδα εξόντωσης

στρατόπεδα εξόντωσης


Δημοκράτες για την Ανδόρρα

Οι Δημοκράτες για την Ανδόρρα (, DA) είναι το κυβερνών κεντροδεξιό πολιτικό κόμμα στην Ανδόρρα.

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2011 ως άμεσος διάδοχος του Μεταρρυθμιστικού Συνασπισμού που ήταν υποψήφιο στις εκλογές του 2009. Ως αξιωματική αντιπολίτευση στις εκλογές του 2011, οι Δημοκράτες για την Ανδόρρα έλαβαν 20 από τις 28 έδρες του Γενικού Συμβουλίου, τη μεγαλύτερη πλειοψηφία από την ψήφιση του Συντάγματος το 1993.

Το κόμμα δημιουργήθηκε από συγχώνευση του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ανδόρρας και του Νέου Κέντρου, με στοιχεία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, και υποστηρίζονται από τα κόμματα Λωρεντιανή Ένωση και Ανδόρρα για Αλλαγή.

Το κόμμα βρίσκεται υπό την ηγεσία του Αντόνι Μαρτί, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Ανδόρρας μεταξύ 2011 και 2019.

εκλογές του 2009

εκλογές του 2011

Γενικού Συμβουλίου

Φιλελεύθερου Κόμματος της Ανδόρρας

Νέου Κέντρου

Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος

Λωρεντιανή Ένωση

Ανδόρρα για Αλλαγή

Αντόνι Μαρτί

πρωθυπουργός της Ανδόρρας

Δημοκράτες για την Ανδόρρα

Δημοκράτες για την Ανδόρρα

22 Φεβρουαρίου 2011

Δημοκράτες για την Ανδόρρα

πολιτικός άξονας

Δημοκράτες για την Ανδόρρα

Γενικού Συμβουλίου

αριθμός εδρών


Φριτς Κλίνγκενμπεργκ

Ο Φριτς Κλίνγκενμπεργκ (γερμανικά: "Fritz Klingenberg", 17 Δεκεμβρίου 1912 - 23 Μαρτίου 1945) ήταν Γερμανός αξιωματικός στα Waffen-SS, στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που υπηρέτησε με το τμήμα SS Das Reich και ήταν διοικητής του τμήματος SS Götz von Berlichingen. Ήταν πιο γνωστός για το ρόλο του στη κατάληψη του Βελιγραδίου με μόλις 6 άντρες, πράξη για την οποία του απονεμήθηκε ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού.

Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου

Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού

Φριτς Κλίνγκενμπεργκ

17 Δεκεμβρίου 1912

23 Μαρτίου 1945

Φριτς Κλίνγκενμπεργκ

ομιλούμενες γλώσσες

Φριτς Κλίνγκενμπεργκ

στρατιωτικός κλάδος

Φριτς Κλίνγκενμπεργκ

μάχες/πόλεμοι

Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου

Φριτς Κλίνγκενμπεργκ

ημερομηνία γέννησης

17 Δεκεμβρίου 1912

Φριτς Κλίνγκενμπεργκ

Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού

μάχες/πόλεμοι

Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου


Φραντς Κούτσερα

Ο Φραντς Κούτσερα (γερμανικά: "Franz Kutschera", 22 Φεβρουαρίου 1904 - 1 Φεβρουαρίου 1944) ήταν Αυστριακός πολιτικός και κρατικός αξιωματούχος του Γ΄ Ράιχ. Διετέλεσε μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του αναδείχτηκε σε υψηλόβαθμο στέλεχος των SS. Την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατέλαβε διάφορες διοικητικές θέσεις σε κατεχόμενες χώρες (Γιουγκοσλαβία, Σοβιετική Ένωση και Πολωνία), έχοντας - μεταξύ άλλων - ενεργή συμμετοχή στο Ολοκαύτωμα. Επιπλέον, για τη δράση του στην Πολωνία έμεινε γνωστός ως ο «Χασάπης της Βαρσοβίας». Εκτελέστηκε τον Φεβρουάριο του 1944 από ένοπλους της πολωνικής εθνικιστικής αντιστασιακής οργάνωσης "Armia Krajowa" ή AK (ελληνικά: «Εγχώριος Στρατός» ή «Στρατός της Πατρίδας»).

22 Φεβρουαρίου

1 Φεβρουαρίου

Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος

Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Γιουγκοσλαβία

Σοβιετική Ένωση

Φραντς Κούτσερα

22 Φεβρουαρίου 1904

1 Φεβρουαρίου 1944

Φραντς Κούτσερα

ομιλούμενες γλώσσες

Φραντς Κούτσερα

χώρα πολιτογράφησης

Φραντς Κούτσερα

Φραντς Κούτσερα

ημερομηνία γέννησης

22 Φεβρουαρίου 1904

Φραντς Κούτσερα

ημερομηνία θανάτου

1 Φεβρουαρίου 1944

Φραντς Κούτσερα

μέλος πολιτικού κόμματος

Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος

Φραντς Κούτσερα

στρατιωτικός κλάδος

Φραντς Κούτσερα

μάχες/πόλεμοι

Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου


Μπραχίμ Γκάλι

Ο Μπραχίμ Γκάλι () (αραβικά: إبراهيم غالي, ισπανικά: Brahim Gali, 16 Σεπτεμβρίου 1949-) είναι ο σημερινός πρόεδρος της Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας και πρώην πρέσβης στην Αλγερία . Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στον αγώνα για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία από το Μαρόκο. Συνέβαλε στην εξέγερση του 1970 στη Ζέμλα ενάντια στην ισπανική κυριαρχία, και στην ίδρυση του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Saguia el-Hamra και του Río de Oro (Μέτωπο Πολισάριο) το 1973, και της Δημοκρατίας της Σαχάρας το 1976. Έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στον πόλεμο στην Δυτική Σαχάρα και στην ίδρυση της MINURSO, της ειρηνευτικής αποστολής του ΟΗΕ.

Ο Γκάλι εξελέγη ως ο πρώτος γενικός γραμματέας του Πολισάριο και οργάνωσε την πρώτη στρατιωτική δράση του μετώπου, κατά του στρατού της Ισπανίας.

Στις 4 Μαρτίου 1976, ορίστηκε ως υπουργός Άμυνας από την πρώτη κυβέρνηση της Λαϊκής Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας. Παρέμεινε σε αυτό το πόστο μέχρι το 1989, όταν επιλέχθηκε ως στρατιωτικός διοικητής της Δεύτερης Στρατιωτικής Περιφέρειας.

Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 9 Ιουλίου του 2016 στο στρατόπεδα προσφύγων Τιντούφ, ο Γκάλι επιλέχθηκε ως ο επόμενος πρόεδρος της χώρας αντικαθιστώντας τον βετεράνο ηγέτη Μοχάμετ Αμπντελαζίζ, ο οποίος πέθανε στις 31 Μαΐου του 2016.

Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας

ειρηνευτικής αποστολής του ΟΗΕ

Μοχάμετ Αμπντελαζίζ

Μπραχίμ Γκάλι

16 Σεπτεμβρίου 1949

4 Μαρτίου 1976

Μπραχίμ Γκάλι

χώρα πολιτογράφησης

Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας

Μπραχίμ Γκάλι

ημερομηνία γέννησης

16 Σεπτεμβρίου 1949

Μπραχίμ Γκάλι

μέλος πολιτικού κόμματος

Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας

επίσημη γλώσσα

Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας

αρχηγός κράτους

Μπραχίμ Γκάλι


Σπουδή Op. 10, No. 9 (Σοπέν)

H Σπουδή Op. 10, No. 9 (Σοπέν) σε Φα ελάσσονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1829. Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά σε Γαλλία, Γερμανία και Αγγλία το 1833, μαζί με τις υπόλοιπες δώδεκα Opus 10. Η συγκεκριμένη σπουδή είναι γνωστή λόγω της ευεργεσίας της στο αριστερό χέρι, εξασκώντας τον καρπό και τα δάχτυλα. Μία μέση εκτέλεση της διαρκεί περίπου 2 λεπτά.

Φρεντερίκ Σοπέν

Φρεντερίκ Σοπέν

Φρεντερίκ Σοπέν

Φρεντερίκ Σοπέν

αξιοσημείωτο έργο


Μάργκαρετ Σάλιβαν

Η Μάργκαρετ Σάλιβαν (Margaret Brooke Sullavan, Νόρφολκ, Βιρτζίνια, ΗΠΑ, 16 Μαΐου 1909 – 1 Ιανουαρίου 1960) ήταν Αμερικανή ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Ξεκίνησε την καριέρα της στη θεατρική σκηνή το 1929 και τέσσερα χρόνια μετά (1933) προσέλκυσε το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη του σινεμά John M. Stahl, ο οποίος την ίδια χρονιά της πρόσφερε έναν ρόλο στην ταινία του "Only Yesterday". Επειδή η ηθοποιός προτιμούσε να εργάζεται στο «σανίδι», συμμετείχε σε μόνο 16 κινηματογραφικά έργα. Αποτέλεσε κινηματογραφική παρτενέρ, κυρίως, του Τζέιμς Στιούαρτ με τον οποίο πρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες Για την ερμηνεία της στην ταινία "Three Comrades" (1938) προτάθηκε για να διεκδικήσει το βραβείο καλύτερης ηθοποιού. Στις αρχές της δεκαετίας του ’40 η Σάλιβαν αποσύρθηκε από το σινεμά, για να επιστρέψει, για την τελευταία της εμφάνιση, το 1950 στο έργο "No Sad Songs for Me", υποδυόμενη μία γυναίκα που πέθαινε από καρκίνο. Από κει και πέρα εμφανίσθηκε μόνο στη σκηνή. Γρήγορα αντιμετώπισε πολλά προβλήματα υγείας με την ακοή της και παρουσίασε νοητική αστάθεια, ενώ ασθένησε από κατάθλιψη. Πέθανε από κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας βαρβιτουρικών φαρμάκων σε ηλικία μόλις 50 ετών.

1 Ιανουαρίου

Τζέιμς Στιούαρτ

βαρβιτουρικών φαρμάκων

Μάργκαρετ Σάλιβαν

1 Ιανουαρίου 1960

Μάργκαρετ Σάλιβαν

Μάργκαρετ Σάλιβαν

χώρα πολιτογράφησης

Μάργκαρετ Σάλιβαν

ημερομηνία γέννησης

σημείο στο χρόνο

1 Ιανουαρίου 1960

σημείο στο χρόνο

σημείο στο χρόνο


Ιωάννης Κ. Πισιμίσης

Ο Ιωάννης Κ. Πισιμίσης (1798 -1821) ήταν Έλληνας αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης απόγονος οικογένειας κλεφτών. Γεννήθηκε στον Βλόγγο Αρκαδίας και έλαβε μέρος στις πρώτες μάχες του απελευθερωτικού αγώνα ως σημαιοφόρος του Γεωργάκη Πλαπούτα. Διακρίθηκε στη Μάχη του Λάλα όπου και τελικά φονεύθηκε στις 13 Ιουνίου 1821 από έναν Τούρκο ελεύθερο σκοπευτή .

ελληνικής επανάστασης

Βλόγγο Αρκαδίας

Γεωργάκη Πλαπούτα

Μάχη του Λάλα

Ιωάννης Κ. Πισιμίσης

13 Ιουνίου 1821

Ιωάννης Κ. Πισιμίσης

εθνοτική ομάδα

Ιωάννης Κ. Πισιμίσης

ημερομηνία γέννησης

Ιωάννης Κ. Πισιμίσης

τόπος γέννησης

Βλόγγο Αρκαδίας

Ιωάννης Κ. Πισιμίσης

μάχες/πόλεμοι

Μάχη του Λάλα

Ιωάννης Κ. Πισιμίσης

ημερομηνία θανάτου

13 Ιουνίου 1821

ελληνικής επανάστασης

συμμετέχοντες

ελληνικής επανάστασης

ημερομηνία έναρξης


Συνθήκη της Βεστφαλίας

Η Συνθήκη της Βεστφαλίας αποτέλεσε στην πραγματικότητα μία σειρά ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, οι οποίες έλαβαν χώρα το 1648, στις πόλεις του Όσναμπρυκ και του Μύνστερ. Αποτέλεσμα της εν λόγω συνθήκης ήταν η λήξη του Τριαντακονταετούς Πολέμου (1618-1648) στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, καθώς και η λήξη του Ογδοηκονταετούς Πολέμου (1568-1648) μεταξύ της Ισπανίας και της Ολλανδικής Δημοκρατίας.

Στους μετέχοντες της συνθήκης περιλήφθηκαν θέματα που αφορούσαν -εκτός των παραπάνω δυνάμεων της εποχής- στο Βασίλειο της Γαλλίας, τη Σουηδική Αυτοκρατορία, αλλά και ηγεμόνες διαφόρων Ελευθέρων Αυτοκρατορικών πόλεων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Σε θέση παρατηρητή έλαβαν μέρος με εκπρόσωπό τους τα Παπικά Κράτη, ενώ στις διαπραγματεύσεις συμπεριελήφθησαν εκπρόπωσποι του Βραδεμβούργου καθώς και της Παλαιάς Ελβετικής Συνομοσπονδίας. Την έκβαση της συνθήκης χαρακτηρίζουν τα εξής δύο μείζονα γεγονότα:

* Η υπογραφή της λεγόμενης Συνθήκης του Μύνστερ μεταξύ της Ολλανδικής Δημοκρατίας και του Στέματος της Ισπανίας, στις 30 Ιανουαρίου 1648 (επικυρώθηκε στις 15 Μαΐου του ιδίου έτους).
* Η υπογραφή δύο επιμέρους συνθηκών στις 24 Οκτωβρίου 1648, ήτοι:
** Η Συνθήκη του Μύνστερ ("Instrumentum Pacis Monasteriensis") μεταξύ Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Γαλλίας, καθώς και των αντίστοιχα συμμαχικών τους δυνάμεων.
** Η Συνθήκη του Όσναμπρυκ ("Instrumentum Pacis Osnabrugensis"), μεταξύ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της Γαλλίας, της Σουηδίας και των αντίστοιχα συμμαχικών τους δυνάμεων.

Οι παραπάνω συνθήκες δεν επέφεραν ουσιαστικά την ειρήνη στην ευρωπαϊκή ήπειρο, ωστόσο λειτούργησαν ως βάση για την έκφανση της κατά τόπους εθνικής αυτοδιάθεσης.

Σε διπλωματικό επίπεδο, η Συνθήκη της Βεστφαλίας λειτούργησε ως εφαλτήριο μιας νέας δυναμικής στην πολιτική σκηνή της κεντρικής Ευρώπης, η μετέπειτα λεγόμενη "Βεστφαλιανή κυριαρχία", δυναμική η οποία εστιάζει στη συνύπαρξη κυρίαρχων κρατών. Βάσει αυτού, οι όποιες εσωτερικές υποθέσεις ενός κράτους αφορούν το ίδιο το κράτος και συνεπώς οι παρεμβάσεις από τρίτους αποτελούν σφάλμα. Καθώς η ευρωπαϊκή πολιτική λογική εδραιώθηκε σε όλο τον κόσμο, τα Βεσταφαλιανά αυτά ιδεώδη, ειδικότερα δε η ιδέα του κυρίαρχου κράτους, αποτέλεσαν κεντρικό πυλώνα του διεθνούς δικαίου και της ανερχόμενης τάξης πραγμάτων.

Τριαντακονταετούς Πολέμου

Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

Ογδοηκονταετούς Πολέμου

Ολλανδικής Δημοκρατίας

Βασίλειο της Γαλλίας

Σουηδική Αυτοκρατορία

Ελευθέρων Αυτοκρατορικών πόλεων

Παπικά Κράτη

Βραδεμβούργο

Παλαιάς Ελβετικής Συνομοσπονδίας

Συνθήκης του Μύνστερ

κυρίαρχων κρατών

Συνθήκη της Βεστφαλίας

Συνθήκη της Βεστφαλίας

30 Ιανουαρίου 1648

24 Οκτωβρίου 1648

Συνθήκη της Βεστφαλίας

Τριαντακονταετούς Πολέμου

συμμετέχοντες

Τριαντακονταετούς Πολέμου

συμμετέχοντες

Ολλανδικής Δημοκρατίας

Τριαντακονταετούς Πολέμου

ημερομηνία έναρξης

Τριαντακονταετούς Πολέμου

ημερομηνία τερματισμού

Τριαντακονταετούς Πολέμου

ημερομηνία τερματισμού

Ογδοηκονταετούς Πολέμου

συμμετέχοντες

Ογδοηκονταετούς Πολέμου

συμμετέχοντες

Ολλανδικής Δημοκρατίας

Ογδοηκονταετούς Πολέμου

ημερομηνία έναρξης


Ιακωβιτισμός

Ο Ιακωβιτισμός (αγγλικά: "Jacobitism", , ιρλανδικά: Seacaibíteachas, σκωτικά γαελικά: "Seumasachas") ήταν το πολιτικό κίνημα στη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία για την αποκατάσταση του Ρωμαιοκαθολικού Στιούαρτ Βασιλιά Ιακώβου Β΄ της Αγγλίας και των κληρονόμων του να τους θρόνους της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας. Το κίνημα πήρε το όνομά του από το "Jacobus", λατινική μορφή του James, και αναφέρεται σε μια μακρά σειρά Ιακωβιτικών εξεγέρσεων μεταξύ 1688 και 1746.

Μετά την καθαίρεση του Ιακώβου Β΄ το 1688 και την αντικατάστασή του από την κόρη του Μαρία Β΄, αποκλείοντας από κοινού με τον σύζυγό της και πρώτο εξάδελφο (ανιψιό του Ιακώβου) Γουλιέλμο Γ΄, ο Στιούαρτ έζησε στην εξορία, προσπαθώντας κατά καιρούς να ανακτήσει το θρόνο. Τα οχυρά του Ιακωβιτισμού ήταν μέρη των Χάιλαντς της Σκωτίας και Βόρειοανατολικά Λόουλαντς, η Ιρλανδία και μέρη της Βόρειας Αγγλίας (κυρίως εντός των κομητειών της Νορθουμβρίας και του Λάνκασαϊρ). Σημαντική στήριξη υπήρχε επίσης στην Ουαλία και τη Νοτιοδυτική Αγγλία.

Οι Ιακωβίτες πίστευαν ότι η κοινοβουλευτική παρέμβαση με μοναρχική διαδοχή ήταν παράνομη. Οι Καθολικοί ήλπιζαν πως οι Στιούαρτς θα επανέφεραν τη νομιμότητα. Στη Σκωτία, ο Ιακωβιτισμός ενεπλάκη στο σύστημα των πολεμικών κλανς (φατριών).

Το έμβλημα των Ιακωβιτών είναι η Λευκή Κονκάρδα. Η Ημέρα του Λευκού Ρόδου γιορτάζεται στις 10 Ιουνίου, την επέτειο της γέννησης του Παλαιού Διεκδικητή το 1688.

σκωτικά γαελικά

Μεγάλη Βρετανία

Ιακώβου Β΄ της Αγγλίας

Ιακωβιτικών εξεγέρσεων

Γουλιέλμο Γ΄

του Παλαιού Διεκδικητή

Ιακωβιτισμός

Ιακωβιτισμός

Ιακωβιτισμός

το όνομα προήλθε από

Ιακώβου Β΄ της Αγγλίας

Ιακωβιτισμός

του Παλαιού Διεκδικητή

Ιακώβου Β΄ της Αγγλίας

Ιακώβου Β΄ της Αγγλίας

πολιτική ιδεολογία

Ιακωβιτισμός

Γουλιέλμο Γ΄


Valleys of Neptune

Valleys of Neptune είναι ο τίτλος του στούντιο άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ το οποίο ηχογραφήθηκε μετά την κυκλοφορία του "Electric Ladyland" από την σύνθεση των Χέντριξ, Ρέντινγκ και Μίτσελ.

Η πλειοψηφία των τραγουδιών του άλμπουμ ηχογραφήθηκε στις αρχές του 1969, με ένα μεγάλο αριθμό διαφορετικών εκτελέσεων του κάθε κομματιού να έχει κυκλοφορήσει κατά το παρελθόν.

Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Metacritic" 68% και το "Ultimate Guitar" 8,3 / 10.

Η επιτυχία του ήταν μεγάλη αφού έφθασε στο # 4 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, το # 2 στον Καναδά και το Top-10 σε πάνω από 15 χώρες, παγκοσμίως.

Τζίμι Χέντριξ

Ηνωμένες Πολιτείες

Τζίμι Χέντριξ

Τζίμι Χέντριξ

Ηνωμένες Πολιτείες


Γη της Αλεξάνδρας

Η νήσος Γη της Αλεξάνδρας (ρωσικά: "Земля Александры", Ζέμλια Αλεξάντρι) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό και ειδικότερα το τέταρτο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ μετά τη νήσο Ζεμλιά Γκεόργκα (Γη του Γεωργίου), τη Γη του Βίλτσεκ και τη νήσο Γκράχαμ Μπελ. Έχει έκταση 1.095 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 382 μέτρων. Το νησί πήρε το όνομα του από τη Ρωσίδα πριγκίπισσα Αλεξάνδρα Πάβλοβνα, γυναίκα του αντιβασιλιά της Ουγγαρίας, αρχιδούκα Ιωσήφ και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.

Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ

Αρκτικό ωκεανό

γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ

Ζεμλιά Γκεόργκα (Γη του Γεωργίου)

Γη του Βίλτσεκ

νήσο Γκράχαμ Μπελ

τετραγωνικά χιλιόμετρα

Αλεξάνδρα Πάβλοβνα

αρχιδούκα Ιωσήφ

περιφέρεια Αρχάγγελσκ

Κατηγορία:Περιφέρεια Αρχάγγελσκ

Γη της Αλεξάνδρας

Γη της Αλεξάνδρας

Γη της Αλεξάνδρας

βρίσκεται στη γεωγραφική περιοχή

γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ

Γη της Αλεξάνδρας

βρίσκεται στη διοικητική μονάδα

περιφέρεια Αρχάγγελσκ

Αρκτικό ωκεανό

χώρες λεκάνης

γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ

Ζεμλιά Γκεόργκα (Γη του Γεωργίου)

Ζεμλιά Γκεόργκα (Γη του Γεωργίου)

αποτελεί μέρος του/της

γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ

Γη του Βίλτσεκ

νήσο Γκράχαμ Μπελ

νήσο Γκράχαμ Μπελ

αποτελεί μέρος του/της

γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ


Σύνταγμα της Γεωργίας

μικρογραφία|Η πρώτη σελίδα του Συντάγματος της Γεωργίας
Το Σύνταγμα της Γεωργίας (γεωργιανά: "საქართველოს კონსტიტუცია", σακαρτβέλος κονστιτούτσια) είναι ο ανώτατος νόμος της Γεωργίας. Εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο της Γεωργίας στις 24 Αυγούστου 1995 και τέθηκε σε ισχύ στις 17 Οκτωβρίου 1995. Το σύνταγμα αντικατέστησε το διάταγμα περί κρατικών εξουσιών του Νοεμβρίου του 1992, που λειτουργούσε έως τότε ως προσωρινή βάση νόμου μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Το 2004 η κυβέρνηση του Μιχαήλ Σαακασβίλι προχώρησε σε συνταγματικές τροποποιήσεις, που ενίσχυσαν τις εξουσίες του Προέδρου της Δημοκρατίας και δημιουργούσαν τη θέση του Πρωθυπουργού. Στις 15 Οκτωβρίου 2010 το Κοινοβούλιο της Γεωργίας ενέκρινε με 112 ψήφους υπέρ, πέντε σημαντικές τροποποιήσεις του συντάγματος, που μείωναν σημαντικά τις εξουσίες του Προέδρου υπέρ του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης. Το αναθεωρημένο σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 17 Νοεμβρίου 2013.

Κοινοβούλιο της Γεωργίας

Σοβιετικής Ένωσης

Μιχαήλ Σαακασβίλι

Σύνταγμα της Γεωργίας

24 Αυγούστου 1995

17 Οκτωβρίου 1995

15 Οκτωβρίου 2010

17 Νοεμβρίου 2013

Σύνταγμα της Γεωργίας

ανήκει στη δικαιοδοσία

Σύνταγμα της Γεωργίας

17 Οκτωβρίου 1995

επίσημη γλώσσα


Θάνατος στη Βενετία

Ο Θάνατος στη Βενετία είναι ταινία του Λουκίνο Βισκόντι, βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Τόμας Μαν.

Λουκίνο Βισκόντι

Θάνατος στη Βενετία

Θάνατος στη Βενετία

Λουκίνο Βισκόντι

Θάνατος στη Βενετία

σεναριογράφος

Λουκίνο Βισκόντι

αξιοσημείωτο έργο

Θάνατος στη Βενετία


Cisgender

Cisgender (σισ-τζέντερ), σε συντομία cis είναι τα άτομα που νιώθουν οικεία και αυθεντικά στο φύλο με το οποίο γεννήθηκαν. Cisgender είναι επίσης ταυτότητα φύλου ή ένας ρόλος φύλου, για την ακρίβεια ο πιο ενδεδειγμένος από την κοινωνία. Είναι έννοια αντίθετη του transgender και στην ουσία αναφέρεται σε όλα τα άτομα που δεν είναι τρανς. Υπάρχουν διάφορα παράγωγα του όρου στη χρήση, όπως ο "cis άνδρας" για το άτομο που του δόθηκε ανδρικό φύλο στη γέννηση και ζει και αυτοπροσδιορίζεται ως άνδρας και "cis γυναίκα" για το άτομο που του δόθηκε γυναικείο φύλο στη γέννηση και ζει και αυτοπροσδιορίζεται ως γυναίκα. Ο όρος cisgender στα ελληνικά έχει χρησιμοποιηθεί ανεπίσημα και ως "ταυτοφυλικός".

ταυτότητα φύλου

ταυτότητα φύλου

αντίθετο του

αντίθετο του


NGC 6188

thumb|right|250px|Το NGC 6188
Το NGC 6188 είναι νεφέλωμα εκπομπής, το οποίο βρίσκεται στον αστερισμό Βωμό και απέχει περίπου 4.000 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα. Μία περιοχή ανακλαστικής φωτεινότητας εντός του NGC 6188 οφείλεται στο λαμπρό ανοικτό σμήνος NGC 6193, που είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού. Στο NGC 6188 έχουν δημιουργηθεί πρόσφατα πολυάριθμοι μεγάλοι νέοι αστέρες, πολλοί εκ των οποίων έχουν ηλικία μόλις μερικών εκατομμυρίων ετών.

νεφέλωμα εκπομπής

Ηλιακό Σύστημα

ανοικτό σμήνος

νεφέλωμα εκπομπής

νεφέλωμα εκπομπής

ανοικτό σμήνος


ΦφΛ Βόλφσμπουργκ

Η ΦφΛ Βόλφσμπουργκ (γερμανικά: "VfL Wolfsburg", ) είναι αθλητικό σωματείο με έδρα το Βόλφσμπουργκ της Γερμανίας. Ιδρύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1945. Διαθέτει 17.000 εγγεγραμένα μέλη, και 29 αθλητικά τμήματα. Από τις 23 Μαΐου του 2001, το ποδοσφαιρικό τμήμα ανδρών είναι ανεξάρτητο και λειτουργεί ως εταιρεία με την επωνυμία «VfL Wolfsburg-Fußball GmbH».

Βόλφσμπουργκ

ΦφΛ Βόλφσμπουργκ

ΦφΛ Βόλφσμπουργκ

τόπος ίδρυσης

Βόλφσμπουργκ

ΦφΛ Βόλφσμπουργκ

αποτελεί μέρος του/της

ΦφΛ Βόλφσμπουργκ

Βόλφσμπουργκ


Wave Race 64

Το Wave Race 64 είναι βιντεοπαιχνίδι αγώνων με τζετ σκι το οποίο αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Nintendo για την κονσόλα Nintendo 64 το 1996 σε Αμερική και Ιαπωνία και το 1997 στην Ευρώπη. Πρόκειται για το δεύτερο παιχνίδι της σειράς με το πρώτο να είναι το "Wave Race" για το Game Boy. Ο παίκτης λαμβάνει μέρος σε αγώνες τζετ σκι σε εννέα πίστες από διάφορα μέρη του κόσμου ενώ οι συνθήκες του καιρού και οι ώρες αγώνα επίσης ποικίλουν. Ο τίτλος εκθειάστηκε για τα γραφικά του και τις εξαιρετικές, για την εποχή, φυσικές εξομοίωσης του νερού και αναδείχθηκε σε εμπορική επιτυχία για την 64μπιτη κονσόλα της Nintendo. To 2001 κυκλοφόρησε ο διάδοχος του με τίτλο "Wave Race: Blue Storm" για το Nintendo GameCube. Τον Αύγουστο του 2007 το "Wave Race 64" επανακυκλοφόρησε στην Virtual Console του Wii.

χώρα προέλευσης

κατασκευαστής


Τόμας Τούχελ

Ο Τόμας Τούχελ (γερμ. "Thomas Tuchel", γενν. 29 Αυγούστου 1973 στο Krumbach) είναι Γερμανός προπονητής ποδοσφαίρου και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Ο πρώην αμυντικός ήταν επιτυχημένος προπονητής νέων για αρκετά χρόνια και προήχθη σε προπονητή της 1. ΦΣΦ Μάιντς 05 τον Αύγουστο του 2009. Στη συνέχεια, πέρασε δύο χρόνια ως προπονητής της Μπορούσια Ντόρτμουντ μέχρι τον Μάιο του 2017, κατακτώντας το Κύπελλο Γερμανίας 2017, και ήταν προπονητής της Παρί Σεν Ζερμέν από τον Ιούλιο του 2018 μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου του 2020, κατακτώντας δύο φορές το γαλλικό πρωτάθλημα, μία φορά το Κύπελλο Γαλλίας και μία φορά το Λιγκ Καπ Γαλλίας. Από τον Ιανουάριο του 2021 είναι προπονητής της Τσέλσι ΦΚ και πανηγύρισε τη μεγαλύτερη επιτυχία της προπονητικής του καριέρας τον Μάιο του 2021, όταν κατέκτησε το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.

1. ΦΣΦ Μάιντς 05

Μπορούσια Ντόρτμουντ

Κύπελλο Γερμανίας

Παρί Σεν Ζερμέν

γαλλικό πρωτάθλημα

Κύπελλο Γαλλίας

Λιγκ Καπ Γαλλίας

ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ

Τόμας Τούχελ

29 Αυγούστου 1973

Τόμας Τούχελ

χώρα πολιτογράφησης

Τόμας Τούχελ

Τόμας Τούχελ

ημερομηνία γέννησης

29 Αυγούστου 1973

Τόμας Τούχελ

προπονητής αθλητικής ομάδας

Μπορούσια Ντόρτμουντ

Τόμας Τούχελ

προπονητής αθλητικής ομάδας

Παρί Σεν Ζερμέν

γαλλικό πρωτάθλημα

νικητής/νικήτρια

Παρί Σεν Ζερμέν

Κύπελλο Γαλλίας

νικητής/νικήτρια

Παρί Σεν Ζερμέν


NGC 1493

thumb|right|250px|Ο NGC 1493
Ο NGC 1493 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SBc στον αστερισμό Ωρολόγιον. Έχει γωνιακή έκταση 3,6΄ x 3,4΄ (λεπτά της μοίρας) και φαινόμενο μέγεθος 11,1. Τον ανακάλυψε στις 2 Σεπτεμβρίου 1826 ο Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop).

ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας

φαινόμενο μέγεθος

Τζέιμς Ντάνλοπ

2 Σεπτεμβρίου 1826

φαινόμενο μέγεθος

ημερομηνία ανακάλυψης

2 Σεπτεμβρίου 1826


Ρόι Άντερσον

Ο Ρόι Άντερσον ("Roy Andersson") είναι Σουηδός σκηνοθέτης γεννημένος το 1943.

Το 2014 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας για την ταινία "Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του". Χαρακτηριστικό των ταινιών του είναι ο σουρεαλισμός.

Χρυσό Λέοντα

σουρεαλισμός

Ρόι Άντερσον

Ρόι Άντερσον

Χρυσό Λέοντα

απονέμεται από

Χρυσό Λέοντα


Living with the Ancients

Living with the Ancients είναι ο τίτλος του δεύτερου άλμπουμ του καναδικού doom metal συγκροτήματος Blood Ceremony, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2011 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rise Above Records" στην Ευρώπη και της Metal Blade στην Αμερική.

Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Metal Storm" με 8,5 / 10, το "Metal Underground" με 4 / 5 και το "metal.de" με 8 / 10.

Ο συγκεκριμένος δίσκος παρουσίασε μία πιο βαριά εκδοχή των Blood Ceremony, με περισσότερες αναφορές στις ρίζες τους σε σχέση με το ομώνυμο άλμπουμ τους. Η μουσική και οι στίχοι όλων των τραγουδιών είναι δημιουργία του Σιν Κένεντι, με εξαίρεση το κομμάτι "Night of Augury" το οποίο είναι σύνθεση της Άλια Ο'Μπράιεν.

ομώνυμο άλμπουμ

χώρα προέλευσης

δισκογραφική εταιρεία


Λαοκρατική Δημοκρατία της Υεμένης

H Λαοκρατική Δημοκρατία της Υεμένης (αραβικά: جمهورية اليمن الديمقراطية الشعبية, "Jumhūrīyat al-Yaman ad-Dīmuqrāṭīyah ash-Sha‘bīyah"), η οποία αναφέρεται επίσης ως Νότια Υεμένη, Δημοκρατική Υεμένη ή Υεμένη (Άντεν), ήταν ένα κομμουνιστικό κράτος στη νότια και ανατολικές επαρχίες της μετέπειτα Δημοκρατίας της Υεμένης, συμπεριλαμβανομένης της νήσου Σοκότρα. Ενοποιήθηκε με την Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης (κοινώς γνωστή ως «Βόρεια Υεμένη») στις 22 Μαΐου του 1990 σχηματίζοντας τη Δημοκρατίας της Υεμένης. Μετά από τέσσερα χρόνια ωστόσο, η Νότια Υεμένη κήρυξε την απόσχισή της, γεγονός το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την κατάληψη της Νότιας Υεμένης και τον εμφύλιο πόλεμο του 1994.

Δημοκρατίας της Υεμένης

Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης

εμφύλιο πόλεμο του 1994

Λαοκρατική Δημοκρατία της Υεμένης

Λαοκρατική Δημοκρατία της Υεμένης

βρίσκεται στη γεωγραφική περιοχή

Δημοκρατίας της Υεμένης

Δημοκρατίας της Υεμένης

Δημοκρατίας της Υεμένης

Δημοκρατίας της Υεμένης

διαδέχθηκε τον

Λαοκρατική Δημοκρατία της Υεμένης


Η Ανάπαυλα

Η Ανάπαυλα (ισπανικά: "La tregua" και προφέρεται «Λα τρέγουα») είναι ένα μυθιστόρημα του συγγραφέα Μάριο Μπενεντέττι, το οποίο γράφτηκε το 1959 και τοποθετείται στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης.

Μάριο Μπενεντέττι

τόπος που διαδραματίζεται το έργο

χώρα προέλευσης


Ουπερντρακισόρ Ράι Τσοουντχουρί

Ο Ουπερντρακισόρ Ράι Τσοουντχουρί (Βεγγαλικά: উপেন্দ্রকিশোর রায়চৌধুরী, 12 Μαϊου 1863 – 20 Δεκεμβρίου 1915) ήταν Βεγγαλέζος ποιητής, ζωγράφος, βιολιστής και μουσικοσυνθέτης, τεχνολόγος και επιχειρηματίας.

Ήταν ο πατέρας του λόγιου Σουκουμάρ Ράι και ο παππούς του σκηνοθέτη Σατιατζίτ Ράι, ενώ ο ίδιος ηγήθηκε πνευματικού κινήματος το οποίο είχε ως στόχο την βελτίωση της πνευματικής ζωής των κατοίκων της Βεγγάλης. Ως συγγραφέας είναι κυρίως γνωστός για τα λαογραφικού περιεχομένου βιβλία του, ενώ ως εκδότης υπήρξε πρωτοπόρος των χαρακτικών τεχνών και ο πρώτος που αποπειράθηκε έγχρωμες εκτυπώσεις στην Ινδία, την ίδια περίοδο όπου η έγχρωμη τυπογραφία αναπτύσσονταν και στις χώρες του Δυτικού Κόσμου.

Σουκουμάρ Ράι

Σατιατζίτ Ράι

Δυτικού Κόσμου

Ουπερντρακισόρ Ράι Τσοουντχουρί

20 Δεκεμβρίου 1915

Ουπερντρακισόρ Ράι Τσοουντχουρί

ομιλούμενες γλώσσες

Ουπερντρακισόρ Ράι Τσοουντχουρί

Σουκουμάρ Ράι

Σουκουμάρ Ράι

Σατιατζίτ Ράι


Μπίλι Γκίλμπερτ

Ο Μπίλι Γκίλμπερτ ("William "Billy" Gilbert", 12 Σεπτεμβρίου 1894 - 23 Σεπτεμβρίου 1971) ήταν Αμερικανός κωμικός και ηθοποιός, γνωστός για τον τρόπου φτερνιζόταν σε ταινίες κινουμένων σχεδίων. Συνολικά εμφανίσθηκε σε πάνω από 200 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους, αλλά και σε τηλεοπτικά σόου, ξεκινώντας από το 1929. Γεννημένος στο Κεντάκι, γιος τραγουδιστή του Metropolitan Opera, γεννήθηκε μέσα σε ένα καμαρίνι του "Hopkins Opera House". Από την ηλικία, ακόμα, των 12 ετών, ξεκίνησε να δίνει παραστάσεις βοντβίλ. Σε ηλικία 35 ετών, συμμετείχε στην πρώτη του κινηματογραφική ταινία, παραγωγής Fox Film, το 1929. Κατόπιν, εξ αιτίας των εκφράσεων του προσώπου και του τρόπου του να φτερνίζεται, ο Ουώλτ Ντίσνεϋ, τον σκέφτηκε αμέσως για τον ρόλου του Σιναχομένου (Sneezy) νάνου στο "Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι". To 1940 βρέθηκε στο πλευρό του Τσάρλι Τσάπλιν, στην ταινία "Ο μεγάλος Δικτάτωρ". Κατά τη δεκαετία του 1950 εμφανίστηκε και στην τηλεόραση. Πέθανε στην Καλιφόρνια, σε ηλικία 77 ετών.

12 Σεπτεμβρίου

23 Σεπτεμβρίου

Ουώλτ Ντίσνεϋ

Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι

Τσάρλι Τσάπλιν

Ο μεγάλος Δικτάτωρ

Μπίλι Γκίλμπερτ

12 Σεπτεμβρίου 1894

23 Σεπτεμβρίου 1971

Μπίλι Γκίλμπερτ

χώρα πολιτογράφησης

Μπίλι Γκίλμπερτ

ημερομηνία γέννησης

12 Σεπτεμβρίου 1894

Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι

Ουώλτ Ντίσνεϋ


Κρίστοφ Γκράουπνερ

Ο Κρίστοφ Γκράουπνερ (Christoph Graupner, Κίρχμπεργκ 13 Ιανουαρίου 1683 – Ντάρμστατ 10 Μαΐου 1760) ήταν Γερμανός συνθέτης και κλειδοκυμβαλίστας του ύστερου Μπαρόκ. Παρόλο που υπήρξε εξαιρετικά παραγωγικός επισκιάστηκε από τους, συγχρόνους με αυτόν, μεγάλους συνθέτες του καιρού του και τα έργα του βγήκαν από την αφάνεια μόλις στο τελευταίο μισό του 20ού αιώνα.

13 Ιανουαρίου

κλειδοκυμβαλίστας

Κρίστοφ Γκράουπνερ

13 Ιανουαρίου 1683

Κρίστοφ Γκράουπνερ

χώρα πολιτογράφησης

Κρίστοφ Γκράουπνερ

μουσικό όργανο

κλειδοκυμβαλίστας

Κρίστοφ Γκράουπνερ

πολιτιστικό κίνημα

Κρίστοφ Γκράουπνερ

ημερομηνία γέννησης

13 Ιανουαρίου 1683

Κρίστοφ Γκράουπνερ

ημερομηνία θανάτου


Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη

Η Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη (NLM), την οποία διαχειρίζεται η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ, αναφέρεται ως η μεγαλύτερη ιατρική βιβλιοθήκη του κόσμου.

Βρίσκεται στη Μπεθέσντα (Bethesda, Ma.) του Μέριλαντ και είναι ινστιτούτο του National Institutes of Health (NIH). Οι συλλογές της περιλαμβάνουν περισσότερα από 7.000.000 βιβλία, περιοδικά, τεχνικές αναφορές, χειρόγραφα, μικροφίλμ, φωτογραφίες και εικόνες γύρω από ιατρικές επιστήμες και σχετικά θέματα. Περιλαμβάνουν επίσης και ορισμένα από τα παλαιότερα και σπανιότερα έργα παγκοσμίως.

Επι του παρόντος διευθυντής του NLM, από τον Απρίλιο του 2015, είναι η Μπέτσι Λ. Χάμφρεϊς , με την Πατρίσια Φλάτλεϊ Μπρέναν που θα αναλάβει ως νέα διευθύντρια τον Αύγουστο του 2016.

ιατρική βιβλιοθήκη

τεχνικές αναφορές

ιατρικές επιστήμες

Μπέτσι Λ. Χάμφρεϊς

Πατρίσια Φλάτλεϊ Μπρέναν

Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη

Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη

Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη

ιατρική βιβλιοθήκη

Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη

Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη


Τζένιφερ Σουρ

Η Τζένιφερ Σουρ (Jennifer "Jenn" Suhr ), γεννημένη στις 5 Φεβρουαρίου 1982 στη Φρεντόνια της Νέας Υόρκης, είναι Αμερικανίδα αθλήτρια του άλματος επί κοντώ. Είναι η κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στον κλειστό στίβο στο άλμα επί κοντώ, με 5μ. και 3 εκ.

Έχει κερδίσει δύο μετάλλια σε ολυμπιακούς αγώνες, το 2008 και το 2012, δύο μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα κλειστού στίβου (2008, 2016) και ένα σε παγκόσμιο πρωτάθλημα στον ανοιχτό στίβο (2013).

5 Φεβρουαρίου

άλματος επί κοντώ

Τζένιφερ Σουρ

5 Φεβρουαρίου 1982

Τζένιφερ Σουρ

χώρα πολιτογράφησης

Τζένιφερ Σουρ

άθλημα στο οποίο διαγωνίστηκε

άλματος επί κοντώ

Τζένιφερ Σουρ

ημερομηνία γέννησης

5 Φεβρουαρίου 1982


Δημήτρης Τ. Άναλις

Ο Δημήτρης Τ. Άναλις (4 Δεκεμβρίου 1938, Αθήνα - 10 Φεβρουαρίου 2012, Πειραιάς) ήταν Έλληνας γαλλόφωνος ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος, μεταφραστής, κριτικός, δημοσιογράφος και διπλωμάτης. Έγραψε το μεγαλύτερο μέρος του έργου του στη γαλλική γλώσσα και τα περισσότερα βιβλία του εκδόθηκαν στη Γαλλία.

Πήγε στο γυμνάσιο στην Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών μεταξύ 1951 και 1956. Συνέχισε τις σπουδές του στη Νομικής και Πολιτικών Επιστημών στο Παρίσι από το 1957 μέχρι το 1962, μετά στη Λωζάνη και τη Γενεύη μεταξύ 1963 και 1969. Η διδακτορική διατριβή του διατριβή Les Balkans 1945-1960 - La prise du pouvoir (Βαλκάνια 1945-1960 – Η κατάληψη της εξουσίας) εκδόθηκε το 1978 στο Παρίσι και θεωρήθηκε η πρώτη εις βάθος ανάλυση της περιοχής των Βαλκανίων στη γαλλική γλώσσα.

Από το 1971 έως το 1972 ήταν Προϊστάμενος Διεθνών Σχέσεων & διευθυντής Γραφείου Τύπου του ΕΟΤ στην Αθήνα. Μεταξύ 1974-1981 ήταν συνεργάτης στην εφημερίδα Le Monde στο Παρίσι. Από το 1986 μέχρι το 1988 ήταν ειδικός σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών στο Παρίσι και ταυτόχρονα (1986-1991) ήταν συντάκτης στα ελβετικά περιοδικά Athena και Express. Το 1989 έγινε καθηγητής Γεωστρατηγικής στο Κέντρο Διπλωματικών & Στρατηγικών Σπουδών στο Παρίσι, μέχρι το 1994). Από το 1995 μέχρι το 1997 ήταν συνεργάτης του Γραφείου Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι και μετά το 1978 ήταν μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Επιτήρησης της Ομάδας Δικαιωμάτων των Μειονοτήτων στο Παρίσι μέχρι το 1998.

δοκιμιογράφος

δημοσιογράφος

Δημήτρης Τ. Άναλις

4 Δεκεμβρίου 1938

10 Φεβρουαρίου 2012

Δημήτρης Τ. Άναλις

τόπος γέννησης

Δημήτρης Τ. Άναλις

Δημήτρης Τ. Άναλις

Δημήτρης Τ. Άναλις

ημερομηνία γέννησης

4 Δεκεμβρίου 1938

Δημήτρης Τ. Άναλις

τόπος δημιουργικής εργασίας

Δημήτρης Τ. Άναλις

τόπος δημιουργικής εργασίας

Δημήτρης Τ. Άναλις

τόπος γέννησης

Δημήτρης Τ. Άναλις

τόπος δημιουργικής εργασίας

Δημήτρης Τ. Άναλις

τόπος δημιουργικής εργασίας

Δημήτρης Τ. Άναλις

τόπος δημιουργικής εργασίας

Δημήτρης Τ. Άναλις

τόπος δημιουργικής εργασίας

τόπος δημοσίευσης


Περιοχή Σίχα

Το Περιοχή Σίχα (αγγλικά: "Siha District" σουαχίλι: "Wilaya ya Siha"), είναι μία από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο "(Kilimanjaro Region)" της Τανζανίας. Η περιοχή καλύπτει έκταση 1.158 τ.χλμ.. Συνορεύει στα δυτικά με την Περιφέρεια Αρούσα "(Arusha Region)", στα ανατολικά με την Περιοχή Ρόμπο "(Rombo District)" και την Περιοχή Χάι "(Hai District)". Το δυτικό τμήμα του Όρους Κιλιμάντζαρο βρίσκεται εντός των ορίων της επαρχίας.

Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Περιοχή Σίχα "(Siha District)", ήταν 116.313 άτομα.

Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο

Περιφέρεια Αρούσα

Περιοχή Ρόμπο

Όρους Κιλιμάντζαρο

Περιοχή Σίχα

Περιοχή Σίχα

Περιοχή Σίχα

βρίσκεται στη διοικητική μονάδα

Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο

Περιοχή Σίχα

Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο

μετρούμενο μέγεθος


Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)

H Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943) ή Λεγεώνα των Βλάχων ή Βλάχικη Λεγεώνα ή Ρουμανική Λεγεώνα (Ιούλιος 1941- Σεπτέμβριος 1943) είναι το όνομα με το οποίο αποκλήθηκε μεταπολεμικά η πολιτική και ένοπλη δωσιλογική οργάνωση που δημιούργησε ο βλάχικης καταγωγής πράκτορας της Ρουμανίας και της Ιταλίας Αλκιβιάδης Διαμάντης, στη Θεσσαλία, Μακεδονία και Ήπειρο, με σαφή προσανατολισμό την υποστήριξη των δυνάμεων της Ιταλίας και της Γερμανίας κατά την Κατοχή της Ελλάδας, ενώ μέλη της συζητούσαν ανεπίσημα και για δημιουργία βλάχικου αυτόνομου κράτους, ή καντονιού που αποδόθηκε αργότερα ως Πριγκιπάτο της Πίνδου (όνομα που είχε χρησιμοποιηθεί για την κίνηση που είχε γίνει το 1917 σε χωριά της Πίνδου). Ο Διαμάντης δημιούργησε τη Λεγεώνα μετά από οδηγίες και συνεννόηση με τις κυβερνήσεις της Ρουμανίας και της Ιταλίας. Κατά την εποχή της δραστηριότητάς της, η οργάνωση ονομαζόταν Ρωμαϊκή Λεγεώνα και βοηθούσε τις Ιταλικές δυνάμεις στη συλλογή των όπλων που είχαν κρατήσει οι κάτοικοι μετά την παράδοση του Ελληνικού Στρατού. Ο Διαμάντης αποκαλούσε τον εαυτό του αρχηγό και εκπρόσωπο των Βλάχων της Κάτω Βαλκανικής. Ο Διαμάντης έφυγε από την Ελλάδα το καλοκαίρι του 1942 για τη Ρουμανία και τη θέση του στην οργάνωση πήρε ο Νικόλαος Ματούσης. Μετά την οργάνωση αντιστασιακών οργανώσεων το 1942 και τη δυναμική αντίδρασή του ΕΛΑΣ εναντίον μελών της Λεγεώνας, αλλά και την αποχώρηση των Ιταλικών δυνάμεων λόγω συνθηκολόγησης της Ιταλίας, η Λεγεώνα διαλύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1943. O Ματούσης κατέφυγε αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια στη Ρουμανία.

Αλκιβιάδης Διαμάντης

Κατοχή της Ελλάδας

Πριγκιπάτο της Πίνδου

Νικόλαος Ματούσης

Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)

Ιούλιος 1941

Σεπτέμβριος 1943

Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)

ημερομηνία ίδρυσης ή δημιουργίας

Ρωμαϊκή Λεγεώνα (1941-1943)

ημερομηνία τερματισμού

Πριγκιπάτο της Πίνδου

ημερομηνία ίδρυσης ή δημιουργίας


Yu-Gi-Oh!

Tο Yu-Gi-Oh! (ιαπωνικά: 遊☆戯☆王, Χέπμπορν: "Yū-Gi-Ō!", δηλ. "Game King") είναι ιαπωνική σειρά manga που γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από τον Καζούκι Τακαχάσι. Εκδιδόταν στο περιοδικό "Weekly Shōnen Jump" μεταξύ 30 Σεπτεμβρίου 1996 και 8 Μαρτίου 2004. Η ιστορία ακολουθεί τον Γιούγκι Μούτο, ένα νεαρό αγόρι που λύνει το αρχαίο "Παζλ της Χιλιετίας". Ο Γιούγκι ξυπνά το alter-ego του, το οποίο λύνει τις αντιδικίες συμμετέχοντας σε παιχνίδια με κάρτες.

Από το manga προέκυψαν δύο σειρές anime: μία από την Toei Animation, που προβλήθηκε από τις 4 Απριλίου μέχρι τις 10 Οκτωβρίου του 1998, και μία δεύτερη από τη NAS και το Studio Gallop με τον τίτλο "Yu-Gi-Oh! Duel Monsters", που προβλήθηκε μεταξύ 18 Απριλίου 2000 και 29 Σεπτεμβρίου 2004.

Η σειρά manga έχει δημιουργήσει ένα franchise που περιλαμβάνει πολλά spin-off manga και σειρές anime, ένα παιχνίδι ανταλλαγής καρτών και πολλά βιντεοπαιχνίδια. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται το παιχνίδι ανταλλαγής καρτών με το όνομα "Duel Monsters", όπου ο κάθε παίκτης χρησιμοποιεί κάρτες για να "μονομαχήσει" σε μία μάχη με φανταστικά πλάσματα. Αυτή είναι η βάση του πραγματικού παιχνιδιού καρτών "Yu-Gi-Oh! Trading Card Game" το οποίο, σύμφωνα με το Βιβλίο Γκίνες, κατέχει το ρεκόρ για το μεγαλύτερο τουρνουά παιχνιδιού καρτών, συγκεντρώνοντας 4.364 συμμετέχοντες στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας.

Το "Yu-Gi-Oh! Duel Monsters" προβλήθηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2002 από το κανάλι Star.

Καζούκι Τακαχάσι

βιντεοπαιχνίδι

Βιβλίο Γκίνες

30 Σεπτεμβρίου 1996

8 Μαρτίου 2004

18 Απριλίου 2000

29 Σεπτεμβρίου 2004

γλώσσα του έργου

χώρα προέλευσης


Αγγλικανική Εκκλησία

Η Αγγλικανική Εκκλησία (αγγλικά: "Anglican Communion" ή "Anglican Church", από τη μεσαιωνική λατινική "ecclesia anglicana", δηλαδή «αγγλική εκκλησία») αποκαλείται το σύνολο των αυτόνομων χριστιανικών εκκλησιών οι οποίες ακολουθούν την τελετουργική παράδοση της Εκκλησίας της Αγγλίας (η οποία θεωρείται η «μητέρα εκκλησία») και βρίσκονται σε πλήρη κοινωνία μαζί της, μέσω της Αγγλικανικής Κοινωνίας. Μετά τους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Ορθόδοξους, οι Αγγλικανοί είναι η τρίτη σε μέγεθος χριστιανική εκκλησία — αριθμούν πάνω από ογδόντα εκατομμύρια. Πνευματικός ηγέτης της Αγγλικανικής Εκκλησίας είναι ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ.

Η Αγγλικανική Εκκλησία θεωρεί τον εαυτό της κομμάτι της "μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής εκκλησίας" και ότι είναι ταυτόχρονα καθολική και μεταρρυθμισμένη — οι επίσκοποί της διεκδικούν αποστολική διαδοχή. Για μερικούς Αγγλικανούς εκπροσωπεί μια μορφή ρωμαιοκαθολικισμού χωρίς τον Πάπα, για άλλους μια μορφή Προτεσταντισμού, και για άλλους έναν συνδυασμό των δύο. Η Αγγλικανική Εκκλησία βρίσκεται σε πλήρη κοινωνία με τις λουθηρανικές εκκλησίες της Σκανδιναβίας και της Βόρειας Αμερικής, και με τους Παλαιοκαθολικούς (Ρωμαιοκαθολικοί οι οποίοι απέσχισαν από τη Ρώμη μετά την Πρώτη Σύνοδο του Βατικανού επειδή εκεί θεσπίσθηκε επίσημα το αλάθητο του Πάπα).

χριστιανικών

Εκκλησίας της Αγγλίας

Αγγλικανικής Κοινωνίας

Ρωμαιοκαθολικούς

Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ

αποστολική διαδοχή

Προτεσταντισμού

λουθηρανικές

Βόρειας Αμερικής

Παλαιοκαθολικούς

Πρώτη Σύνοδο του Βατικανού

Αγγλικανική Εκκλησία

Αγγλικανική Εκκλησία

Αγγλικανική Εκκλησία

επίσημη γλώσσα

Εκκλησίας της Αγγλίας

Αγγλικανική Εκκλησία

Αγγλικανικής Κοινωνίας

υποκλάση του

χριστιανικών

Εκκλησίας της Αγγλίας

αποτελεί μέρος του/της

Αγγλικανικής Κοινωνίας


Μαρούφ αλ Μπακίτ

Ο Μαρούφ αλ Μπακίτ (21 Μαρτίου 1947-) ήταν πρωθυπουργός της Ιορδανίας από το 2005 ως το 2007 και ξανά από την 1η Φεβρουαρίου 2011 έως τις 24 Οκτωβρίου 2011.

πρωθυπουργός

Μαρούφ αλ Μπακίτ

21 Μαρτίου 1947

24 Οκτωβρίου 2011

Μαρούφ αλ Μπακίτ

χώρα πολιτογράφησης

πρωθυπουργός

θέση του επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας

πρωθυπουργός


Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ

Ο Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ ("Friedrich Wilhelm Bessel", 22 Ιουλίου 1784 – 17 Μαρτίου 1846) ήταν Γερμανός αστρονόμος και μαθηματικός, γνωστός στα μαθηματικά από τη συστηματοποίηση των συναρτήσεων που φέρουν σήμερα το όνομά του, παρότι επινοήθηκαν από τον Ντάνιελ Μπερνούλι.

Ντάνιελ Μπερνούλι

Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ

22 Ιουλίου 1784

17 Μαρτίου 1846

Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ

Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ

Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ

ημερομηνία γέννησης

22 Ιουλίου 1784

ανακαλύφθηκε ή εφευρέθηκε από

Ντάνιελ Μπερνούλι


Μεντίνα της Φες

Η Μεντίνα της Φες (Fes el Bali, The Old Fes, η Παλιά Φες, Αγγλικά: Medina of Fez, Αραβικά: فاس البالي) είναι το παλαιότερο οχυρωμένο τμήμα της πόλης Φες στο Μαρόκο. Ιδρύθηκε το 789 από τον Σουλτάνο Ιντρίς ΙΙ της δυναστείας των Ιδρισίδων. Η Fes el Bali υποδηλώνει τη διαφορά από το τμήμα της πόλης με το όνομα Fes Jdid (Αγγλικά: New Fes, Νέα Φες), η οποία κατασκευάστηκε από την δυναστεία των Μερινιδών το 1276.

Η Παλιά Φες είναι η μεγαλύτερη από τις δύο μεντίνες της Φες και πιστεύεται πως είναι το μεγαλύτερο ελεύθερο από αυτοκίνητα αστικό κέντρο στον κόσμο, σε συνάρτηση με τον πληθυσμό της. Η Μεντίνα της Φες έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO από το 1981.

Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Μεντίνα της Φες

Μεντίνα της Φες

Μεντίνα της Φες

βρίσκεται στη διοικητική μονάδα

Μεντίνα της Φες

Μεντίνα της Φες

Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς

συντηρείται από


Τζέιμς Φόρεσταλ

Ο Τζέιμς Φόρεσταλ ("James Vincent Forrestal", 15 Φεβρουαρίου 1892 - 22 Μαΐου 1949) ήταν σημαντικός Αμερικανός πολιτικός και επιχειρηματίας.

Γεννήθηκε στο Μπίκον της Νέας Υόρκης και σπούδασε στο κολέγιο Ντάρτμουθ και στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον. Επιδόθηκε σε επιχειρήσεις και αναδείχθηκε εκ του οργανωτικού του πνεύματος και της ενεργητικότητάς του πολύ σύντομα διευθυντής μεγάλων οικονομικών αμερικανικών οργανισμών. Τα προσόντα του αυτά εκτίμησε ο Πρόεδρος της Αμερικής Φραγκλίνος Ρούσβελτ ο οποίος και τον διόρισε το 1940 υφυπουργό των Ναυτικών υπό τον περίφημο Υπουργό συνταγματάρχη Νοξ. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1944 όπου μετά τον θάνατο του Νοξ ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Ναυτικών. Η επιτυχία στο έργο του καθ΄ όλη τη διάρκεια του πολέμου, όπου αντιμετώπισε και έλυσε εύστοχα πλήθος διοικητικών, οικονομικών και οργανωτικών ζητημάτων ήταν τόση, ώστε όταν μεταπολεμικά πρωτοσυστάθηκε το αμερικανικό Υπουργείο Εθνικής Αμύνης (το 1946) κρίθηκε ως ο πιο ενδεδειγμένος στην ανάληψη της διεύθυνσής του.

Ο Φόρεσταλ τέθηκε τότε εκ νέου, με την ακατάβλητη ενεργητικότητά του, επικεφαλής στο δυσχερές εκείνο έργο αντιμετωπίζοντας πολλά προβλήματα του τεράστιου οργανισμού και ιδιαίτερα το ζωτικό πρόβλημα του συντονισμού των τριών όπλων (κλάδων), παραμερίζοντας τις μεταξύ τους έριδες και προσωπικές φιλοδοξίες των ηγετών τους. Το έργο αυτό όμως αποδείχθηκε τόσο βαρύ που τελικά κατέβαλε και αυτόν τον ίδιο με αποτέλεσμα να καταστεί ένα νευρικό ράκος μέχρι που αυτοκτόνησε το 1949, όταν ρίφθηκε απο το παράθυρο του γραφείου του στο κενό.

Σε αναγνώριση του τεράστιου έργου του, το Αμερικανικό Ναυτικό τον τίμησε δίνοντας το όνομά του στο πρώτο μεταπολεμικά ναυπηγηθέν αεροπλανοφόρο, που απετέλεσε ομώνυμη κλάση αεροπλανοφόρων.

Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Αυτόχειρες

15 Φεβρουαρίου

κολέγιο Ντάρτμουθ

Πανεπιστήμιο Πρίνστον

Φραγκλίνος Ρούσβελτ

Αμερικανικό Ναυτικό

αεροπλανοφόρο

ομώνυμη κλάση

αεροπλανοφόρων

Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ

Κατηγορία:Αυτόχειρες

Τζέιμς Φόρεσταλ

15 Φεβρουαρίου 1892

Τζέιμς Φόρεσταλ

χώρα πολιτογράφησης

Τζέιμς Φόρεσταλ

ημερομηνία γέννησης

15 Φεβρουαρίου 1892

Τζέιμς Φόρεσταλ

ημερομηνία θανάτου

Τζέιμς Φόρεσταλ

κολέγιο Ντάρτμουθ

Τζέιμς Φόρεσταλ

Πανεπιστήμιο Πρίνστον

Τζέιμς Φόρεσταλ

στρατιωτικός κλάδος

Αμερικανικό Ναυτικό

Αμερικανικό Ναυτικό

αεροσκάφη στο στόλο

αεροπλανοφόρο


Ευρωπαϊκή Κοινότητα

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα (ΕΚ) υπήρξε το σημαντικότερο τμήμα του πρώτου από τους τρεις πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1993 έως το 2009. Ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1958 με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Ρώμης (υπογραφή 25.3.1957) ως "Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα" (ΕΟΚ) και μετονομάστηκε σε "Ευρωπαϊκή Κοινότητα" με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης του Μάαστριχτ (υπογραφή 7.2.1992) την 1η Νοεμβρίου 1993. Με τη θέση σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009 της Συνθήκης της Λισαβόνας (υπογραφή 13.12.2007), η ΕΚ καταργήθηκε και τη διαδέχθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.

τρεις πυλώνες

Ευρωπαϊκής Ένωσης

Συνθήκης της Ρώμης

Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα

Συνθήκης του Μάαστριχτ

Συνθήκης της Λισαβόνας

Ευρωπαϊκή Ένωση

Ευρωπαϊκή Κοινότητα

Ευρωπαϊκή Κοινότητα

Ευρωπαϊκής Ένωσης

έπεται του/της

Ευρωπαϊκή Κοινότητα

Ευρωπαϊκή Κοινότητα

διαδέχθηκε τον

Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα

Ευρωπαϊκή Ένωση

έπεται του/της

Ευρωπαϊκή Κοινότητα

έπεται του/της

έπεται του/της

Ευρωπαϊκή Ένωση

ιδρυτικό κείμενο

Συνθήκης της Λισαβόνας


Ακταίη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ακταίη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Ακταίης ήταν η Πιερία, και επομένως η Ακταίη ήταν ομοθαλής αδελφή της Αδίτης, της Διωξίππης, της Ποδάρκης, της Πυλάργης και της Ωκυπέτης. Η Ακταίη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Περίφαντα και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

Η Ακταίη συγχέεται συχνά με την Ακταία, μία από τις Νηρηίδες.

ελληνική μυθολογία

αποτελεί μέρος του/της

ελληνική μυθολογία


Μάντσεστερ Σίτι

Η Μάντσεστερ Σίτι (αγγλικά: "Manchester City") είναι επαγγελματική αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στο Μάντσεστερ. Αγωνίζεται στην κορυφαία Αγγλική κατηγορία, την Πρέμιερ Λιγκ. Ιδρύθηκε το 1880 με το όνομα Σέιντ Μαρξ, μετονομάστηκε σε Άρντγουικ το 1887 και απέκτησε το σημερινό της όνομα το 1894. Η ομάδα αγωνίζεται στο Σίτι οφ Μάντσεστερ Στέιντιουμ γνωστο ως Etihad Stadium από το 2003, τελευταία γνωστό ως Έττιχαντ Στέιντιουμ μετά από σημαντική εμπορική συμφωνία που υπέγραψε ο σύλλογος, έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του στο Μέιν Ρόουντ.

Η πιο επιτυχημένη περίοδος της ομάδας ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές αυτής του 1970, όταν κατέκτησε τον τίτλο της A΄ Εθνικής, το Κύπελλο Αγγλίας, το Λιγκ Καπ και το Κύπελλο Κυπελλούχων υπό τις οδηγίες των Τζόου Μέρσερ και Μάλκομ Άλισον και με παίκτες όπως οι Κόλιν Μπελ, Μάικ Σάμερμπι και Φράνσις Λι.

Μετά την ήττα της στον τελικό του Κυπέλλου το 1981, άρχισε μια περίοδος κατάρρευσης της ομάδας που είχε ως αποτέλεσμα τον υποβιβασμό της στην τρίτη κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου το 1998. Έκτοτε η ομάδα απέκτησε και πάλι την χαμένη της αίγλη, αγωνιζόμενη στην κατηγορία όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της, την Πρέμιερ Λιγκ. Το 2011 η ομάδα προκρίθηκε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας καταλάβει την σεζόν 2010/11 την τρίτη θέση του πρωταθλήματος. Την ίδια χρονιά κατέκτησε το Κύπελλο. Την περίοδο 2011-2012 ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια της Πρέμιερ Λιγκ μετά από 44 χρόνια. Μετράει συνολικά 26 εγχώριους τίτλους και έναν ευρωπαϊκό.

Πρέμιερ Λιγκ

Σίτι οφ Μάντσεστερ Στέιντιουμ

Κύπελλο Αγγλίας

Κύπελλο Κυπελλούχων

Τζόου Μέρσερ

Μάλκομ Άλισον

Μάικ Σάμερμπι

Πρέμιερ Λιγκ

Τσάμπιονς Λιγκ

Πρέμιερ Λιγκ

Μάντσεστερ Σίτι

Μάντσεστερ Σίτι

Μάντσεστερ Σίτι

Πρέμιερ Λιγκ

Μάντσεστερ Σίτι

αθλητική έδρα

Σίτι οφ Μάντσεστερ Στέιντιουμ

Μάντσεστερ Σίτι

Πρέμιερ Λιγκ

Μάντσεστερ Σίτι

Πρέμιερ Λιγκ


Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ

Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ είναι ελληνική κωμική ταινία του 1981, σε παραγωγή Γεράσιμου Κανδύλη και σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο υπογράφουν ο Δημήτρης Κωνσταντάρας και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Πάνος Τσίρος.

Γεράσιμου Κανδύλη

Κώστα Καραγιάννη

Δημήτρης Κωνσταντάρας

Λάμπρος Κωνσταντάρας

Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ

Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ

Κώστα Καραγιάννη

Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ

σεναριογράφος

Δημήτρης Κωνσταντάρας

Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ

Λάμπρος Κωνσταντάρας


Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

Ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς (σερβικά κυριλλικά: "Желимир Обрадовић"), (Τσάτσακ, 9 Μαρτίου 1960) είναι Σέρβος πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής της Παρτίζαν Βελιγραδίου.

Είναι ένας εκ των κορυφαίων προπονητών του ευρωπαϊκού μπάσκετ, έχοντας κατακτήσει συνολικά εννέα φορές την Ευρωλίγκα (ρεκόρ) με πέντε διαφορετικές ομάδες, κερδίζοντας παράλληλα τον τίτλο του προπονητή της διοργάνωσης τρεις φορές (ρεκόρ). Με την ομάδα του Παναθηναϊκού δημιούργησε μία από τις σημαντικότερες δυναστείες στην ευρωπαϊκή καλαθοσφαίριση κατακτώντας 23 τίτλους από τους οποίους οι 5 είναι ευρωπαϊκά τρόπαια. Με τη τουρκική Φενέρμπαχτσε κατέκτησε 8 τίτλους σε 7 χρόνια, αναβαθμίζοντας με την παρουσία του στην ομάδα το στάτους της Φενέρ σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Εκτός από την επιτυχία του σε επίπεδο συλλόγων, έχει κερδίσει σημαντικά τρόπαια με την εθνική ομάδα της Σερβίας ως προπονητής, όπως το 1997 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών και το 1998 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανδρών. Το 2009 ψηφίστηκε από τους αθλητικούς συντάκτες στην Ελλάδα ως ο κορυφαίος προπονητής.

καλαθοσφαιριστής

Παρτίζαν Βελιγραδίου

Παναθηναϊκού

Φενέρμπαχτσε

Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

9 Μαρτίου 1960

Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

τόπος γέννησης

Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

καλαθοσφαιριστής

Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

μέλος αθλητικής ομάδας

Παρτίζαν Βελιγραδίου

Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

ημερομηνία γέννησης

9 Μαρτίου 1960

Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

προπονητής αθλητικής ομάδας

Παναθηναϊκού

Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς

προπονητής αθλητικής ομάδας

Φενέρμπαχτσε


Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (Αγγλ. "World Council of Churches", συντομογρ. "ΠΣΕ") είναι μια οικουμενική χριστιανική οργάνωση, της οποίας σκοπός είναι η προώθηση της χριστιανικής ενότητας. Αποτελεί κοινωνία 340 εκκλησιών, από τις οποίες οι 157 είναι μέλη του, και αντιπροσωπεύει πάνω από 550 εκατομμύρια Χριστιανούς, σε περισσότερες από 100 χώρες.

Ιδρύθηκε τις 23 Αυγούστου 1948, και στα ιδρυτικά μέλη του συμπεριλαμβάνονταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, η Εκκλησία της Ελλάδος και η Εκκλησία της Κύπρου. Σήμερα συγκεντρώνει τις περισσότερες Ορθόδοξες, και έναν αριθμό Προτεσταντικών εκκλησιών, όπως την Αγγλικανική Εκκλησία, πολλές Λουθηρανικές, Μεθοδικές και Μεταρυθμισμένες, και μερικές Βαπτιστικές και Πεντηκοστιανές εκκλησίες. Επίσης συμμετέχουν Παλαιοκαθολικές, καθώς και ένα ευρύ φάσμα ενωμένων και ανεξάρτητων εκκλησιών. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, αν και δεν είναι εκκλησία-μέλος, συνεργάζεται στενά με το ΠΣΕ, στο οποίο αποστέλλει παρατηρητές και εκπροσώπους. Από την Ελλάδα, εκτός από την Εκκλησία της Ελλάδος, στο ΠΣΕ συμμετέχει και η Ευαγγελική Εκκλησία της Ελλάδος.

Το ανώτατο διοικητικό σώμα του Συμβουλίου είναι η Γενική Συνέλευση, η οποία συνέρχεται ανά μερικά χρόνια. Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου είναι από το 2010 ο Όλαβ Φίξε Τβάιτ, από την Εκκλησία της Νορβηγίας η οποία συγκαταλέγεται στις Λουθηρανικές εκκλησίες.

23 Αυγούστου

Εκκλησία της Ελλάδος

Εκκλησία της Κύπρου

Προτεσταντικών

Αγγλικανική Εκκλησία

Λουθηρανικές

Μεταρυθμισμένες

Πεντηκοστιανές

Παλαιοκαθολικές

Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία

Ευαγγελική Εκκλησία της Ελλάδος

Εκκλησία της Νορβηγίας

Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

23 Αυγούστου 1948

Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

πεδίο εργασίας

Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

ημερομηνία ίδρυσης ή δημιουργίας

23 Αυγούστου 1948

αποτελεί μέρος του/της

Ευαγγελική Εκκλησία της Ελλάδος

ανήκει στη δικαιοδοσία


Μούσμουλο

thumb|right|250px|Μούσμουλο
Το μούσμουλο είναι ο καρπός της μουσμουλιάς.

Είναι ράγα και είναι στρογγυλός ή ωοειδής ανάλογα με την ποικιλία και όταν ωριμάσει αποκτά κίτρινο χρώμα.
Περιέχει 1-2 μεγάλα ή 2-4 μικρότερα σπόρια, χρώματος σκούρου καφέ , τα οποία θεωρούνται μειονέκτημα γιατί αφήνουν λίγο χώρο για την σάρκα η οποία είναι γλυκόξινης γεύσης και πολύ νόστιμη.
Για το λόγο αυτό αναπτύχθηκαν κάποιες ποικιλίες με πολύ μικρά σπόρια.

Οι βασικές ποικιλίες μούσμουλων είναι δύο , η στρογγυλή και η μακρύκαρπη, που θεωρείται και η πιο νόστιμη.

Το μούσμουλο τρώγεται νωπό ως φρούτο και δεν δέχεται περαιτέρω επεξεργασία γιατί είναι ευαίσθητο.
Είναι πλούσιο σε βιταμίνη A, Κάλιο και φυτικές ίνες. Επίσης περιέχει βιταμίνη C.
H Κίνα παράγει τα περισσότερα μούσμουλα στον κόσμο.
Ακολουθούν η Ινδία, η Ιαπωνία , η Σρι Λάνκα και η Ισπανία.
Στην Ελλάδα την μεγαλύτερη παραγωγή έχουμε στον νομό Κορινθίας.

διπλωματικές σχέσεις

διπλωματικές σχέσεις

διπλωματικές σχέσεις


Το αμάρτημα της μητρός μου

Το αμάρτημα της μητρός μου είναι διήγημα του συγγραφέα Γεωργίου Βιζυηνού. Είναι το πρώτο διήγημα του συγγραφέα και δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1883 στο περιοδικό "Εστία" (έτος Η΄, τόμος ΙΕ΄).

Η ιστορία είναι γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο. Πρόκειται για αυτοβιογραφικό οικογενειακό δράμα και τα κύρια πρόσωπα είναι δύο, ο αφηγητής και η μητέρα του. Ο χώρος που εκτυλίσσεται είναι η Βιζύη της Ανατολικής Θράκης, ενώ τα γεγονότα συνέβησαν κατά την παιδική ηλικία του συγγραφέα. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι η αρχαΐζουσα στην αφήγηση και η δημοτική στους διαλόγους, διανθισμένη με ιδιωματικές λέξεις της ιδιαίτερης πατρίδας του.

Χαρακτηρίστηκε ως ένα καινοτόμο για την εποχή του διήγημα, από τα σημαντικότερα της ελληνικής πεζογραφίας. Επηρεασμένο από τα λογοτεχνικά ρεύματα της Δυτικής Ευρώπης, είναι το πρώτο νεοελληνικό διήγημα που αναφέρεται στο ψυχικό μαρτύριο και τη βαριά συνείδηση, διεισδύοντας σε βάθος στην ανθρώπινη ψυχή. Ο συγγραφέας αφηγείται την ιστορία με ζεστά συναισθήματα, ανθρωπιά και αμεσότητα. Τα τελευταία χρόνια το διήγημα έχει μεταφερθεί και στη σκηνή ως θεατρική παράσταση.

Γεωργίου Βιζυηνού

Ανατολικής Θράκης

Το αμάρτημα της μητρός μου

Το αμάρτημα της μητρός μου

Το αμάρτημα της μητρός μου

Γεωργίου Βιζυηνού

Το αμάρτημα της μητρός μου

δημοσιεύθηκε στο


Ιλίου Μέλαθρον

μικρογραφία|Η Αμαζόνα του κήπου
Το Ιλίου Μέλαθρον, γνωστό και ως Μέγαρο Σλήμαν είναι νεοκλασικό κτίριο στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Πανεπιστημίου. Είναι δημιουργία του Ερνέστου Τσίλλερ, ο οποίος το σχεδίασε το 1878 ως κατοικία του Ερρίκου Σλήμαν, του ερευνητή που ανακάλυψε το θησαυρό της αρχαίας Τροίας. Η κατασκευή του περατώθηκε το 1881, και αποτέλεσε μια από τις πιο λαμπρές ιδιωτικές κατοικίες της τότε Αθήνας. Σήμερα στο Ιλίου Μέλαθρον στεγάζεται το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών.

μικρογραφία|Η Αμαζόνα του κήπου

οδό Πανεπιστημίου

Ερνέστου Τσίλλερ

Ερρίκου Σλήμαν

Νομισματικό Μουσείο Αθηνών

Ιλίου Μέλαθρον

Ιλίου Μέλαθρον

Ιλίου Μέλαθρον

Ιλίου Μέλαθρον

οδό Πανεπιστημίου

Ιλίου Μέλαθρον

αρχιτέκτονας

Ερνέστου Τσίλλερ

οδό Πανεπιστημίου

βρίσκεται στη διοικητική μονάδα

Νομισματικό Μουσείο Αθηνών

Ιλίου Μέλαθρον


Υδροξώνιο

thumb|Υδροξώνιο (σχηματική αναπαράσταση)
thumb|Υδροξώνιο: Στερεοχημικό μοντέλο
thumb|Υδροξώνιο: Στερεοχημικός τύπος
Γενικά στη Χημεία ως οξώνιο χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε χημική ένωση στο μόριο της οποίας περιέχεται τρισθενές άτομο Οξυγόνου.
Συνηθέστερα, το ιόν υδρογόνου που βρίσκεται στο νερό προσλαμβάνοντας ένα μόριο αυτού αποτελεί το καλούμενο ιόν του υδροξωνίου, εξ ου και η ταυτόσημη ονομασία υδροξώνιο, ή υδρόνιο αλλά και ως κατιόν υδρογόνου.

thumb|Υδροξώνιο: Στερεοχημικό μοντέλο

thumb|Υδροξώνιο: Στερεοχημικός τύπος

χημική ένωση

αποτελεί μέρος του/της

χημική ένωση


Κάθερες

Το Κάθερες (ισπανικά: "Cáceres" [ˈkaθeɾes], εξτρεμαδουρικά: "Caçris") είναι ισπανική πόλη και η δεύτερη μεγαλύτερη της αυτόνομης κοινότητας της Εξτρεμαδούρας. Είναι η μεγαλύτερη πόλη της ομώνυμης επαρχίας, με 95.802 κατοίκους. Η έκτασή της είναι η μεγαλύτερη της Ισπανίας, με 1.768 τ.χλμ. Το Κάθερες είναι κοντά στην Via de la Plata (Οδό Αργύρου). Για τον λόγο αυτό, απέκτησε μεγάλο πολιτισμό. Το 1986, η Παλιά Πόλη του Κάθερες, χαρακτηρίστηκε από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.

thumb|center|500px|Κάθερες

εξτρεμαδουρικά

αυτόνομης κοινότητας

Εξτρεμαδούρα

ομώνυμης επαρχίας

μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς

αποτελεί μέρος του/της

Εξτρεμαδούρα

βρίσκεται στη διοικητική μονάδα

ομώνυμης επαρχίας

εξτρεμαδουρικά

επίσημη γλώσσα

αυτόνομης κοινότητας

αποτελεί μέρος του/της

Εξτρεμαδούρα

βρίσκεται στη διοικητική μονάδα

Εξτρεμαδούρα

χρησιμοποιούμενη γλώσσα

εξτρεμαδουρικά

Εξτρεμαδούρα

αυτόνομης κοινότητας

μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς

συντηρείται από


Στέργιος Νένες

Ο Στέργιος Νένες (Καβάλα, 28 Αυγούστου 1972) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου και εκπαιδευτής μοτοσυκλετιστών. Έγινε ευρύτερα γνωστός από τον ρόλο του "Νικόλα Βαρθακούλια" στην τηλεοπτική σειρά του ANT1, "Κωνσταντίνου και Ελένης".

Κωνσταντίνου και Ελένης

Στέργιος Νένες

28 Αυγούστου 1972

Στέργιος Νένες

τόπος γέννησης

Στέργιος Νένες

Στέργιος Νένες

ημερομηνία γέννησης

28 Αυγούστου 1972

Κωνσταντίνου και Ελένης

Δίκτυο - κανάλι πρώτης προβολής


Lisp

Lisp ονομάζεται μια οικογένεια γλωσσών προγραμματισμού υπολογιστών με μεγάλη ιστορία και χαρακτηριστική σύνταξη με πλήρεις παρενθέσεις. Αρχικά προσδιορίστηκε το 1958, και είναι η δεύτερη σε ηλικία γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου, νεότερη μόνο από τη Fortran. Όπως και η Fortran, η Lisp έχει αλλάξει πολύ σε σχέση με την πρώτη της εμφάνιση, με αρκετές διαλέκτους της να υπάρχουν ανά την ιστορία της. Σήμερα, οι διάλεκτοι της Lisp με την περισσότερη χρήση και διάδοση είναι η Common Lisp και η Scheme.

Η Lisp δημιουργήθηκε αρχικά ως μια πρακτική μαθηματική σημειολογία για προγράμματα υπολογιστών, βασισμένη στο λογισμό λάμδα του Alonzo Church. Γρήγορα εξελίχθηκε στην γλώσσα προτίμησης για έρευνα σε τεχνητή νοημοσύνη. Ως μια από τις πρώτες γλώσσες προγραμματισμού, η Lisp πρωτοπόρησε στην εισαγωγή πολλών ιδεών στην επιστήμη υπολογιστών, όπως οι δομές δένδρων, η αυτόματη διαχείριση αποθήκευσης δεδομένων, οι δυναμικοί τύποι, ο αντικειμενοστραφής προγραμματισμός, και ο μεταγλωττιστής που μεταγλωττίζει τον εαυτό του.

Το όνομα Lisp προέρχεται από τη φράση "List Processing". Οι συνδεδεμένες λίστες είναι μία από τις σημαντικότερες δομές δεδομένων στη Lisp, και ο πηγαίος κώδικας των προγραμμάτων Lisp αποτελείται ο ίδιος από λίστες. Ως αποτέλεσμα, τα προγράμματα σε Lisp μπορούν να διαχειρίζονται και να επεξεργάζονται πηγαίο κώδικα Lisp ως άλλη μια δομή δεδομένων. Αυτό ανέδειξε τα συστήματα μακροεντολών που επιτρέπουν στους προγραμματιστές να δημιουργήσουν νέα σύνταξη ή ακόμα και νέες "μικρές γλώσσες" που περιέχονται στη Lisp.

Το γεγονός ότι ο κώδικας είναι απαράλλακτος από τα δεδομένα, δίνει στη Lisp μια χαρακτηριστική σύνταξη που αναγνωρίζεται εύκολα. Όλος ο κώδικας του προγράμματος γράφεται ως λίστες μέσα σε παρενθέσεις. Η κλήση μιας συνάρτησης γράφεται ως μια λίστα όπου το όνομα της συνάρτησης είναι πρώτο, και ακολουθούν τα ορίσματα. Για παράδειγμα, μια συνάρτηση codice_1 που παίρνει τρία ορίσματα μπορεί να καλεσθεί με codice_2.

γλωσσών προγραμματισμού

λογισμό λάμδα

τεχνητή νοημοσύνη

δομές δένδρων

αντικειμενοστραφής προγραμματισμός

μεταγλωττιστής

συνδεδεμένες λίστες

δομές δεδομένων

πηγαίος κώδικας

λογισμό λάμδα

χρησιμοποιείται από

γλωσσών προγραμματισμού

αποτελεί μέρος του/της

πεδίο εργασίας

γλωσσών προγραμματισμού

επηρεασμένος από

επηρεασμένος από


Πελίας

Στην ελληνική μυθολογία ο Πελίας ήταν γιος της Τυρούς και του θεού Ποσειδώνα ή του βασιλιά της Ιωλκού Κρηθέα. Ο Πελίας ήταν δίδυμος αδελφός του Νηλέα και αδελφός του Αίσονα (γιου του Κρηθέα και της Τυρούς).

ελληνική μυθολογία

ελληνική μυθολογία


Ροβέρτος Β΄ του Ντρε

Ο Ροβέρτος Β΄ του Ντρε (Γαλλική γλώσσα : "Robert II de Dreux", 1154 - 28 Δεκεμβρίου 1218) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε, ήταν κόμης του Ντρε (1184 - 1218). Ήταν ο μεγαλύτερος επιζών γιος του κόμη Ροβέρτου Α΄, κόμη του Ντρε (πέμπτου γιου του Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας) και της τρίτης συζύγου του Αγνής του Μπωντεμόν, κόμισσας του Μπραιν. Συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία, στην Πολιορκία της Άκρας και στην μάχη του Αρσούφ, πήρε μέρος στον Νορμανδικό πόλεμο ενάντια των Ανδεγαυών βασιλέων μαζί με τον αδελφό του Φίλιππο του Ντρε (1193-1204). Κυρίευσε το κάστρο του Νονανκούρ από τον βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο που είχε αιχμαλωτιστεί στην Γερμανία (1193). Συμμετείχε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών (1210) και πολέμησε στη μάχη του Μπουβίν στο πλευρό του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου.

Γαλλική γλώσσα

28 Δεκεμβρίου

Οίκο των Καπετιδών-Ντρε

Ροβέρτου Α΄, κόμη του Ντρε

Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας

Γ΄ Σταυροφορία

Πολιορκία της Άκρας

Φίλιππο του Ντρε

Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο

Σταυροφορία των Αλβιγηνών

μάχη του Μπουβίν

Φιλίππου Αυγούστου

Ροβέρτος Β΄ του Ντρε

28 Δεκεμβρίου 1218

Ροβέρτος Β΄ του Ντρε

ομιλούμενες γλώσσες

Γαλλική γλώσσα

Ροβέρτος Β΄ του Ντρε

Οίκο των Καπετιδών-Ντρε

Ροβέρτος Β΄ του Ντρε

τίτλος ευγενείας

Ροβέρτος Β΄ του Ντρε

ημερομηνία γέννησης

Ροβέρτος Β΄ του Ντρε

ημερομηνία θανάτου

28 Δεκεμβρίου 1218

Ροβέρτου Α΄, κόμη του Ντρε

Ροβέρτος Β΄ του Ντρε

Ροβέρτος Β΄ του Ντρε

Φίλιππο του Ντρε

σημείο στο χρόνο

σημείο στο χρόνο

σημείο στο χρόνο

σημείο στο χρόνο

Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας

Ροβέρτου Α΄, κόμη του Ντρε

Πολιορκία της Άκρας

αποτελεί μέρος του/της

Γ΄ Σταυροφορία

μάχη του Μπουβίν

συμμετέχοντες

Φιλίππου Αυγούστου


Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

Ο Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας (ισπανικά: "Luis I de España", πλήρες όνομα "Λουδοβίκος-Φίλιππος της Ισπανίας") (25 Αυγούστου 1707 - 31 Αυγούστου 1724) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας, ήταν βασιλιάς της Ισπανίας. Βασίλεψε για επτά μήνες, μεταξύ 14 Ιανουαρίου και 31 Αυγούστου του 1724.

Γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Αυγούστου 1707 και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας και της πρώτης του συζύγου Μαρίας-Λουίζας της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄ της Σαρδηνίας. Διαδέχτηκε τον πατέρα του, μετά την παραίτηση εκείνου, αλλά απεβίωσε λίγους μήνες αργότερα από ευλογιά. Μετά το θάνατό του, ο πατέρας του επέστρεψε στο θρόνο.

25 Αυγούστου

31 Αυγούστου

Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας

Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας

Μαρίας-Λουίζας της Σαβοΐας

Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

25 Αυγούστου 1707

31 Αυγούστου 1724

25 Αυγούστου 1707

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

ομιλούμενες γλώσσες

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

χώρα πολιτογράφησης

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

ημερομηνία γέννησης

25 Αυγούστου 1707

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

ημερομηνία θανάτου

31 Αυγούστου 1724

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

τόπος γέννησης

Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

Μαρίας-Λουίζας της Σαβοΐας

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

ημερομηνία γέννησης

25 Αυγούστου 1707

Λουδοβίκος Α΄ της Ισπανίας

αιτία θανάτου

Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας

Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας

Μαρίας-Λουίζας της Σαβοΐας

Μαρίας-Λουίζας της Σαβοΐας

Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας

Βίκτωρα-Αμεδαίου Β΄

Μαρίας-Λουίζας της Σαβοΐας


Σχολή της Φρανκφούρτης

Η Σχολή της Φρανκφούρτης είναι μια σχολή νεομαρξιστικής κριτικής θεωρίας, κοινωνιολογικής έρευνας, και φιλοσοφίας. Η ομάδα αναδύθηκε στο "Ινστιτούτο για την Κοινωνική Έρευνα" (γερμανικά:Institut für Sozialforschung) στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης στη Γερμανία όταν ο Μαξ Χορκχάιμερ έγινε ο διευθυντής του Ινστιτούτου το 1930. Ο όρος «Σχολή της Φρανκφούρτης» είναι άτυπος και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους στοχαστές που συνδέονταν με το "Ινστιτούτο για την Κοινωνική Έρευνα" ή επηρεάστηκαν από αυτό. Δεν είναι τίτλος για κάποιον θεσμό, και οι κύριοι στοχαστές της Σχολής της Φρανκφούρτης δεν χρησιμοποιούσαν τον όρο για να περιγράψουν τον εαυτό τους.

Η Σχολή της Φρανκφούρτης συνένωσε διαφωνούντες μαρξιστές, αυστηρούς επικριτές του καπιταλισμού που πίστευαν ότι κάποιοι από τους ιδεολογικούς επιγόνους του Καρλ Μαρξ υποστήριζαν ένθερμα μία επιλεκτική και παραπλανητική ανάγνωση του μαρξικού έργου, με στόχο συνήθως την υπεράσπιση των ορθόδοξων λενινιστικών Κομμουνιστικών Κομμάτων. Επηρεασμένοι κυρίως από την αποτυχία των επαναστάσεων της εργατικής τάξης στην Δυτική Ευρώπη μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο (π.χ. η Γερμανική Επανάσταση του 1918-1919) και από την άνοδο του Ναζισμού σε ένα οικονομικά και τεχνολογικά προηγμένο έθνος (Γερμανία), ανέλαβαν το καθήκον να επιλέξουν ποια κομμάτια από τη σκέψη του Μαρξ θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην κατανόηση κοινωνικών συνθηκών που ο ίδιος ο Μαρξ ποτέ του δεν είχε δει. Στράφηκαν επομένως σε άλλες σχολές σκέψης για να συμπληρώσουν τις παραλείψεις του μαρξισμού.

Ο Μαξ Βέμπερ άσκησε την μεγαλύτερη επίδραση, όπως και ο Σίγκμουντ Φρόιντ (δείτε ενδεικτικά τη "φροϋδική-μαρξιστική" σύνθεση στο έργο του Χέρμπερτ Μαρκούζε του 1954 "Έρως και Πολιτισμός"). Η έμφασή τους στο «κριτικό» κομμάτι της θεωρίας πήγαζε σε σημαντικό βαθμό από την προσπάθειά τους να υπερβούν τα όρια του θετικισμού, του ωμού υλισμού, και της φαινομενολογίας επιστρέφοντας στην κριτική φιλοσοφία του Εμμάνουελ Καντ και τους επιγόνους του γερμανικού ιδεαλισμού, κυρίως τη φιλοσοφία του Χέγκελ με την έμφασή της στην "άρνηση" και την "αντίφαση" ως εγγενείς ιδιότητες της πραγματικότητας. Μια σημαντική επιρροή προήλθε επίσης από τη δημοσίευση στην δεκαετία του 1930 των έργων του Μαρξ "Οικονομικά και Φιλοσοφικά χειρόγραφα του 1844" και "Η Γερμανική Ιδεολογία", τα οποία έδειχναν τη συνέχεια με τον Εγελιανισμό που υποκρύπτονταν στη σκέψη του Μαρξ. Ο Μαρκούζε ήταν ο πρώτος που θα αρθρογραφούσε εκτενώς για τη θεωρητική σημασία αυτών των κειμένων.

νεομαρξιστικής

κριτικής θεωρίας

κοινωνιολογικής

Φρανκφούρτης

Μαξ Χορκχάιμερ

καπιταλισμού

λενινιστικών

Κομμουνιστικών Κομμάτων

Α Παγκόσμιο Πόλεμο

Γερμανική Επανάσταση του 1918-1919

Σίγκμουντ Φρόιντ

Χέρμπερτ Μαρκούζε

Έρως και Πολιτισμός

φαινομενολογίας

κριτική φιλοσοφία

Εμμάνουελ Καντ

γερμανικού ιδεαλισμού

πραγματικότητας

Σχολή της Φρανκφούρτης

Σχολή της Φρανκφούρτης

Σχολή της Φρανκφούρτης

Σχολή της Φρανκφούρτης

τόπος ίδρυσης

Φρανκφούρτης

Σχολή της Φρανκφούρτης

Φρανκφούρτης

Εμμάνουελ Καντ

πολιτιστικό κίνημα

γερμανικού ιδεαλισμού

επηρεασμένος από

Εμμάνουελ Καντ

πολιτιστικό κίνημα

γερμανικού ιδεαλισμού


Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε

Η Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε (ορθότερη απόδοση: Νταλιέ Γκριμπαουσκάιτε, "Dalia Grybauskaitė", γενν. 1 Μαρτίου 1956) είναι Λιθουανή πολιτικός, που υπηρέτησε ως πρόεδρος της βαλτικής χώρας από τις 12 Ιουλίου 2009 έως τις 12 Ιουλίου 2019. Υπηρέτησε στο παρελθόν ως υπουργός Οικονομικών καθώς και Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για ένα εξάμηνο (Μαΐου-Νοεμβριου 2004) ως Επίτροπος Εκπαίδευσης και Πολιτισμού, ενώ στην πορεία ως Επίτροπος Οικονομικού Προϋπολογισμού και Προγραμματισμού από τις 22 Νοεμβρίου 2004 εώς την ολοκλήρωση της θητείας της στις 1 Ιουλίου 2009.

Στην αυτοβιογραφία της αναφέρει ότι είχε το όνειρο να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος στη χώρα της όταν ήταν ακόμα μικρό κοριτσάκι. Μιλά λιθουανικά, αγγλικά, ρωσικά, γαλλικά και πολωνικά.

Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε

1 Μαρτίου 1956

12 Ιουλίου 2009

12 Ιουλίου 2019

Νοεμβριου 2004

22 Νοεμβρίου 2004

1 Ιουλίου 2009

Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε

χώρα πολιτογράφησης

Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε

ημερομηνία γέννησης

1 Μαρτίου 1956

Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε

μητρική γλώσσα


Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄

Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄ ("Papa Benedetto XI", 1240 – 7 Ιουλίου 1304) διετέλεσε Πάπας Ρώμης από το 1303 έως το 1304.

Γεννήθηκε στο Τρεβίζο και το κοσμικό του όνομα ήταν Νικόλα Μποκασίνι. Διαδέχθηκε τον Πάπα Βονιφάτιο Η΄ (1294–1303), αλλά δεν κατόρθωσε να συνεχίσει την πολιτική του προκατόχου του. Ήταν Δομινικανός και όταν το 1226 έγινε μάγιστρος του τάγματος, εξέδωσε διατάγματα που απαγόρευαν την διατύπωση αμφιβολίας για τη νομιμότητα της εκλογής του Πάπα Βονιφάτιου από του Δομινικανούς. Κατά τη σύλληψη του Βονιφάτιου στο Ανιάνι (Agnani), ο Μποκασίνι ήταν ένας από τους δύο καρδινάλιους που πήραν το μέρος του Πάπα στο Παλάτι του Λατερανού. Ωστόσο, μετά την εκλογή του, απάλλαξε το Φίλιππο Δ' της Γαλλίας (1285–1314) από το ανάθεμα που του είχε επιβληθεί από το Βονιφάτιο, και ουσιαστικά αγνόησε την παπική βούλα "Unam sanctam". Από την άλλη μεριά πάλι, στις 7 Ιουνίου του 1304, αφόρισε τον αδιάλλακτο υπουργό του Φίλιππου, Γουλιέλμο ντε Νογκαρέ και όλους τους Ιταλούς που είχαν συμμετάσχει στη σύλληψη του Βονιφάτιου στο Ανιάνι.

Μετά από μία σύντομη παραμονή στον παπικό θρόνο που διήρκεσε μόλις οκτώ μήνες, ο Βενέδικτος πέθανε ξαφνικά στην Περούτζια. Όπως παρουσιάστηκαν τα πράγματα στην αρχή, διατυπώθηκε η υποψία ότι άνθρωποι του Γουλιέλμου ντε Νογκαρέ δηλητηρίασαν τον Πάπα. Ωστόσο, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι ο Γουλιέλμος διέταξε το θάνατο του Πάπα. Ο διάδοχος του Βενέδικτου, Κλήμης Ε΄ (1305–14), μετέφερε την παπική έδρα από τη Ρώμη στην Αβινιόν, ξεκινώντας μία περίοδο γνωστή σαν Βαβυλώνια αιχμαλωσία (1309–77). Τόσο αυτός όσο και οι Γάλλοι Πάπες που τον διαδέχθηκαν τελούσαν υπό την πλήρη επιρροή των βασιλιάδων της Γαλλίας.

Ο Πάπας Βενέδικτος συνέγραψε ένα τόμο με κηρύγματα καθώς και σχόλια στο "Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον", στους "Ψαλμούς" στο "Βιβλίο του Ιώβ" και στην "Αποκάλυψη του Ιωάννη".

Πάπα Βονιφάτιο Η΄

Παλάτι του Λατερανού

Φίλιππο Δ' της Γαλλίας

Γουλιέλμο ντε Νογκαρέ

Βαβυλώνια αιχμαλωσία

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον

Βιβλίο του Ιώβ

Αποκάλυψη του Ιωάννη

Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄

7 Ιουλίου 1304

Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄

ημερομηνία εορτασμού Αγίου

Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄

ημερομηνία γέννησης

Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄

τόπος δημιουργικής εργασίας

σημείο στο χρόνο

Βαβυλώνια αιχμαλωσία

ημερομηνία έναρξης


Αμφίστρατος

Στην ελληνική μυθολογία ο Αμφίστρατος ήταν ο ηνίοχος των Διοσκούρων Κάστορα και Πολυδεύκη. Ο Αμφίστρατος ακολούθησε τους Διοσκούρους στην Αργοναυτική Εκστρατεία, οπότε μετά το τέλος της απεφάσισε να παραμείνει στον Πόντο μαζί με τον αδελφό του, τον Ρέκα ή Κρέκα ή Κέρκα. Εκεί ίδρυσαν αποικία και θεωρούνται πρόγονοι διάφορων φύλων, όπως οι «Ηνίοχοι», οι «Κερκέτες», οι «Ζυγοί» και οι Τυνδαρίδες.

ελληνική μυθολογία

Αργοναυτική Εκστρατεία

ελληνική μυθολογία


Ιπτάμενος Κροίσος

O Ιπτάμενος Κροίσος (αγγλικά "The Aviator" ) είναι βραβευμένη με Όσκαρ ταινία του 2004, σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε. Η ταινία είναι ένα βιογραφικό δράμα που βασίζεται στο βιβλίο Hughes του Ρίτσαρντ Χακ και αναφέρεται στην ζωή του εκκεντρικού Χάουαρντ Χιουζ από τη δεκαετία του 1920 μέχρι τη δεκαετία του 1940, μια περίοδο κατά την οποία ο Χάουαρντ Χιούζ σκηνοθετούσε και παρήγαγε ταινίες στο Χόλιγουντ και έκανε δοκιμές στο νέο του αεροσκάφος αλλά παράλληλα διατηρούσε μυστικό την ψυχική του ασθένεια.

Τον Χάουαρντ Χιούζ υποδύεται ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο και για την ερμηνεία του αυτή απέσπασε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Α' Αντρικής Ερμηνείας σε Δραματική Ταινία και διεκδίκησε το βραβείο Όσκαρ Ά Αντρικής Ερμηνείας. Στην ταινία επίσης πρωταγωνιστεί η Κέιτ Μπλάνσετ και υποδύεται την ηθοποιό της κλασσικής εποχής του Χόλλυγουντ Κάθριν Χέπμπορν. Η Κέιτ Μπλάνσετ απέσπασε το Όσκαρ Β' Γυναικείας Ερμηνείας για την ερμηνεία της αυτή. Άλλοι πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Κέιτ Μπεκινσέιλ, ο Άλαν Άλντα που διεκδίκησε και Όσκαρ Β' Αντρικής Ερμηνείας, ο Τζον Σ. Ρέιλι και ο Άλεκ Μπάλντουιν.

Η ταινία ήταν υποψήφια για 11 βραβεία Όσκαρ και τελικά απέσπασε 5 (Β' Γυναικείας Ερμηνείας - Κέιτ Μπλάνσετ, Σκηνικών, Κοστουμιών, Φωτογραφίας και Μοντάζ). Επιπλέον διεκδίκησε 6 Χρυσές Σφαίρες και 14 Βραβεία BAFTA και απέσπασε 3 (Καλύτερης Ταινίας - Δράμα, Καλύτερης Α' Αντρικής Ερμηνείας σε Δραματική Ταινία Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής) και 4 (Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερου Μακιγιάζ, Καλύτερων Σκηνικών, Καλύτερης Β' Γυναικείας Ερμηνείας - Κέιτ Μπλάνσετ) αντίστοιχα.

Συνολικά, έκανε παγκόσμιες εισπράξεις 213,741,459 δολάρια.

Μάρτιν Σκορσέζε

Ρίτσαρντ Χακ

Χάουαρντ Χιουζ

Λεονάρντο Ντι Κάπριο

Χρυσή Σφαίρα

Κέιτ Μπλάνσετ

Κάθριν Χέπμπορν

Κέιτ Μπεκινσέιλ

Τζον Σ. Ρέιλι

Άλεκ Μπάλντουιν

Ιπτάμενος Κροίσος

Ιπτάμενος Κροίσος

Μάρτιν Σκορσέζε

Ιπτάμενος Κροίσος

θέμα του έργου δημιουργίας

Χάουαρντ Χιουζ

Ιπτάμενος Κροίσος

Λεονάρντο Ντι Κάπριο

Ιπτάμενος Κροίσος

Κέιτ Μπλάνσετ

Ιπτάμενος Κροίσος

Κέιτ Μπεκινσέιλ

Ιπτάμενος Κροίσος

Ιπτάμενος Κροίσος

Άλεκ Μπάλντουιν

Λεονάρντο Ντι Κάπριο

Χρυσή Σφαίρα


Μόντι

Στη Σκανδιναβική μυθολογία ο Μόντι ("Móði") είναι ο θεός της οργής στη μάχη, γιος του Θωρ και της Σιφ. Όπως όλα τα παιδιά των μεγάλων θεοτήτων, ο ίδιος και ο αδερφός του ο Μάγκνι είχαν λίγους οπαδούς. Πολλοί από τους οπαδούς του έκαναν χρήση ναρκωτικών ή άλλων μεθόδων για να φτάσουν σε συγκεκριμένο επίπεδο μανίας στη μάχη.

Οι οπαδοί του λάτρευαν και τη Σιφ για τις μαχητικές της ικανότητες. Ο Μόντι θα επιβιώσει του Ράγκναροκ και μαζί με τον αδερφό του θα κληρονομήσουν το Μγιόλνιρ.

Σκανδιναβική μυθολογία

Σκανδιναβική μυθολογία

αποτελεί μέρος του/της

Σκανδιναβική μυθολογία


Ιοβιανός

Ο Ιοβιανός Φλάβιος Κλαύδιος ("Flavius Claudius Iovianus", 331 - 17 Φεβρουαρίου 364) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 363 έως το 364. Μετά το θάνατο του Ιουλιανού το 363, και ενώ ο Ιοβιανός βρισκόταν σε εκστρατεία, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από το στρατό.

17 Φεβρουαρίου

Ρωμαίος αυτοκράτορας

χρονική περίοδος

Ρωμαίος αυτοκράτορας

έπεται του/της

έπεται του/της


Αχελώος

Ο Αχελώος, γνωστός κι ως Ασπροπόταμος, είναι ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από την οροσειρά της Πίνδου και συγκεκριμένα από το όρος Λάκμος (Περιστέρι), νότια νοτιοδυτικά του Μετσόβου και μετά από μια διαδρομή 220 χιλιομέτρων εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, έχοντας σχηματίσει με τις προσχώσεις του τα νησιά Εχινάδες. Κατά τη διαδρομή του διέρχεται από το νομό Τρικάλων, από τα όρια των νομών Καρδίτσας και Άρτας και στη συνέχεια από τα όρια των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας. Διαχωρίζει με την πορεία του την Ακαρνανία από την Αιτωλία, διασχίζοντας διαδοχικά τις τεχνητές λίμνες των Κρεμαστών, του Καστρακίου και του Στράτου και αρδεύει την πεδιάδα του Αγρινίου. Στη ροή του προς το Ιόνιο δέχεται τα νερά των παραποτάμων του Αγραφιώτη, Ταυρωπού, Τρικεριώτη και Ινάχου. Σήμερα οι τρεις πρώτοι χύνονται στην τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών και ο τέταρτος στην τεχνητή λίμνη του Καστρακίου. Θεωρείται ο πλουσιότερος σε νερά γηγενής ποταμός της Ελλάδας.

Ο Αχελώος, με γεωγραφικά στοιχεία Ε 21 17 και Ν 37 38, εμπίπτει στην απόφαση της Ευρωπαϊκής επιτροπής 2006/613/ΕΚ και αποτελεί έναν από τους τόπους κοινοτικής σημασίας στη μεσογειακή γεωγραφική περιοχή.

Ιόνιο πέλαγος

Αιτωλοακαρνανία

Ιόνιο πέλαγος

λίμνες ποταμού

λίμνες ποταμού

βρίσκεται δίπλα στο υδάτινο σώμα

Ιόνιο πέλαγος


Πολιορκία του Αλκάθαρ

Η Πολιορκία του Αλκάθαρ ήταν μια νίκη των εθνικιστών στο Τολέδο με μεγάλη συμβολική αξία στα πρώτα στάδια του Ισπανικού εμφυλίου. Το Αλκάθαρ του Τολέδου το κατείχαν διάφορες δυνάμεις που στήριζαν την εθνικιστική εξέγερση. Πολιτοφύλακες από την πλευρά του Λαϊκού Μετώπου άρχισαν την πολιορκία στις 21 Ιουλίου 1936. Αυτή τελείωσε στις 27 Σεπτεμβρίου με την άφιξη της Στρατιάς της Αφρικής υπό τον Φράνκο.

Ισπανικού εμφυλίου

Αλκάθαρ του Τολέδου

Πολιτοφύλακες

Πολιορκία του Αλκάθαρ

21 Ιουλίου 1936

Πολιορκία του Αλκάθαρ

Πολιορκία του Αλκάθαρ

αποτελεί μέρος του/της

Ισπανικού εμφυλίου

Πολιορκία του Αλκάθαρ

Πολιορκία του Αλκάθαρ

ημερομηνία έναρξης

21 Ιουλίου 1936

σημαντικό γεγονός

Πολιορκία του Αλκάθαρ


Σχέδιο Ανάν

thumb|right|250px|Η προτεινόμενη από το Σχέδιο Ανάν νέα σημαία της Ενωμένης Κυπριακής Δημοκρατίας

Το Σχέδιο Ανάν ήταν σχέδιο που προτάθηκε από τον γενικό γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, Κόφι Ανάν για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος. Το σχέδιο εγκρίθηκε από την τουρκοκυπριακή κοινότητα, αλλά απορρίφθηκε από την Ελληνοκυπριακή σε δυο ξεχωριστά δημοψηφίσματα.

Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών

Κυπριακού προβλήματος

το όνομα προήλθε από

Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών

μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου

Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών

το όνομα προήλθε από


Αμελί

Αμελί (αγγλικά: "Amelie", γαλλικά: "Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain" ) είναι γαλλική ρομαντική κομεντί παραγωγής 2001 σε σκηνοθεσία Ζαν-Πιερ Ζενέ και σε σενάριο του ίδιου μαζί με τον Γκιγιόμ Λοράν. Τη μουσική έγραψε ο Γιαν Τιρσέν και πρωταγωνιστεί η Οντρέ Τοτού.

Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας ντροπαλής σερβιτόρας που αποφασίζει να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων του περιβάλλοντός της προς το καλύτερο, ενώ παλεύει με τη δική της απομόνωση.

Το "Αμελί" έλαβε διθυραμβικές κριτικές σε όλο τον κόσμο και απέσπασε πολλά βραβεία και υποψηφιότητες σε ευρωπαϊκές και αμερικανικές διοργανώσεις.

Ζαν-Πιερ Ζενέ

γλώσσα του πρωτοτύπου

χώρα προέλευσης

Ζαν-Πιερ Ζενέ


Σλαβομακεδόνες

Οι Σλαβομακεδόνες (σλαβομακεδονικά: Македонци, προφ. "Μακέντοντσι"), είναι ένα σλαβικό έθνος που κατοικεί ως επί το πλείστον στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Μιλούν τη σλαβομακεδονική, μία νότια Σλαβική γλώσσα (άλλοτε αποκαλούμενη βουλγαρική ή σλαβονική), την οποία αποκαλούν македонски (μακέντονσκι).

σλαβομακεδονικά

Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας

σλαβομακεδονική

νότια Σλαβική γλώσσα

Σλαβομακεδόνες

Σλαβομακεδόνες

μητρική γλώσσα

σλαβομακεδονικά

Σλαβομακεδόνες

μητρική γλώσσα

σλαβομακεδονική

σλαβομακεδονική

υποκλάση του

νότια Σλαβική γλώσσα


Χενκ τεν Κάτε

Ο Χενκ τεν Κάτε (Ολλανδικά "Henk ten Cate") είναι Ολλανδός προπονητής ποδοσφαίρου, και πρώην ποδοσφαιριστής με καταγωγή από το Σουρινάμ. Από τις 13 Ιουνίου 2008 ήταν ο προπονητής της ομάδας του Παναθηναϊκου, ενώ στις 8 Δεκεμβρίου 2009 η ΠΑΕ Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την λύση της συνεργασίας της μαζί του. Στην αρχή της προπονητικής του καριέρας ανέλαβε μικρούς συλλόγους της Ολλανδίας στους οποίους τα πήγε αρκετά καλά. Μετά πήγε στην ΝΑΚ Μπρέντα όπου τα πήγε σχετικά καλά. Στον σύλλογο αυτόν έμεινε από το καλοκαίρι του 2000 μέχρι αυτό του 2003.

Τη σεζόν 2005-06 ήταν βοηθός του προπονητή Φρανκ Ράικαρτ στην Μπαρτσελόνα ο οποίος οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ και την πρώτη θέση του Ισπανικού Πρωταθλήματος. Στη συνέχεια έγινε προπονητής του ΑΦΚ Άγιαξ μέχρι τον Οκτώβριο του 2007, οπότε και έλυσε το συμβόλαιό του κοινή συναινέσει, αρχίζοντας διαπραγματεύσεις με την Τσέλσι ΦΚ. Ο Τεν Κάτε προσελήφθη από τον σύλλογο του Λονδίνου στις 11 Οκτωβρίου 2007 ως βοηθός προπονητή αλλά απολύθηκε στις 29 Μαΐου 2008 5 ημέρες μετά την αποχώρηση του προπονητή Άβραμ Γκραντ. Υπήρξε ένας από τους συνεχιστές της φιλοσοφίας του total football για αυτό και ο Γιόχαν Κρόιφ στο βιβλίο του έχει μιλήσει με πολύ εγκωμιαστικά σχόλια για τον ίδιο και την δουλειά που κάνει.

Παναθηναϊκου

Φρανκ Ράικαρτ

Τσάμπιονς Λιγκ

Ισπανικού Πρωταθλήματος

Χενκ τεν Κάτε

13 Ιουνίου 2008

8 Δεκεμβρίου 2009

11 Οκτωβρίου 2007

Χενκ τεν Κάτε

Χενκ τεν Κάτε

προπονητής αθλητικής ομάδας

Φρανκ Ράικαρτ

προπονητής αθλητικής ομάδας

Ισπανικού Πρωταθλήματος


Αθαμανικά Όρη

Τα Αθαμανικά όρη ή ευρύτερα γνωστά Τζουμέρκα (τα), ή Τσουμέρκα (η), ή Τσουμέρνικον (το) κατά τους Βυζαντινούς, ή ακόμα και Κιμμέρια όρη, κατά τον Μάξιμο τον Γεωγράφο, είναι μεγάλη οροσειρά της δυτικής Ελλάδος, που ουσιαστικά αποτελεί νότιο τμήμα της ευρύτερης οροσειράς της Πίνδου που υψώνεται μεταξύ των ποταμών Αράχθου και Αχελώου, όπου και η αρχαία Αθαμανία εξ ου και η ονομασία τους. Οι δε κάτοικοι της ορεινής αυτής περιοχής καλούνται Τζουμερκιώτες / Τζουμερκιώτισσες.

Τσουμέρνικον

Τσουμέρνικον

Τσουμέρνικον


Όρος Κοσιούσκο

<br>

thumb|right|200px|Άποψη του Κοσιούσκο από την ανατολική πλευρά
Το Όρος Κοσιούσκο βρισκεται στην οροσειρά των Χιονισμένων Όρεων (Snowy Mountains) της Νέας Νότιας Ουαλίας, εντός του εθνικού πάρκου του Κοσιούσκο και είναι το υψηλότερο βουνό της Αυστραλίας με υψόμετρο 2.228 μέτρα. Την ονομασία του την πήρε από τον πρώτο άνθρωπο που αναρριχήθηκε στην κορυφή του, τον Βρετανο-Πολωνό εξερευνητή Σερ Πάβελ Έντμουντ Στσελέτσκι το 1840, ο οποίος το ονόμασε έτσι, προς τιμήν του συμπατριώτη του και εθνικού ήρωα της Πολωνίας, στρατηγού Ταντέους Κοσιούσκο.

Όπως και στις περισσότερες κορυφές βουνών στην Αυστραλία, η ανάβαση στο Κοσιούσκο δεν είναι δύσκολη. Μάλιστα έως το 1976 υπήρχε δρόμος που επέτρεπε στα αυτοκίνητα την πρόσβαση πολύ κοντά στην κορυφή, αλλά έκλεισε για το κοινό λόγω ανησυχιών για την επιδείνωση της κατάστασης του περιβάλλοντος της περιοχής εξαιτίας του ανθρώπινου παράγοντα.Παρόμοια απαγόρευση ισχύει και για τους ποδηλάτες οι οποίοι υποχρεώνονται και αυτοί από ένα σημείο και μετά να συνεχίσουν πεζοί την πορεία τους προς την κορυφή του όρους.Υπολογίζεται ότι πάνω από 100.000 τουρίστες επισκέπτονται το βουνό κάθε καλοκαίρι.
|thumb|left|180px|Το βουνό όπως φαίνεται από τον νότο
Πιστεύεται ότι οι ιθαγενείς Αβορίγινες είχαν εξερευνήσει και αναρριχηθεί στο βουνό πολύ πριν από τους Ευρωπαίους αποίκους.

Νέας Νότιας Ουαλίας

Ταντέους Κοσιούσκο

Όρος Κοσιούσκο

Όρος Κοσιούσκο

βρίσκεται στη διοικητική μονάδα

Νέας Νότιας Ουαλίας

Όρος Κοσιούσκο

Όρος Κοσιούσκο

το όνομα προήλθε από

Ταντέους Κοσιούσκο

Όρος Κοσιούσκο

Νέας Νότιας Ουαλίας

Νέας Νότιας Ουαλίας

υψηλότερο σημείο

Όρος Κοσιούσκο


Ναρκαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ναρκαίος είναι γνωστός ένας γιος του θεού Διονύσου και της Φυσκόας. Ο Ναρκαίος ήταν Ηλείος και, μετά από νικηφόρους αγώνες των κατοίκων της Ήλιδας εναντίον των γειτόνων τους, ίδρυσε προς τιμή της θεάς Αθηνάς ιερό. Με τον τρόπο αυτό προήλθε κατά την παράδοση η τοπική αρχαία θρησκευτική επίκληση της Αθηνάς στην Ήλιδα: «Ναρκαία Αθηνά».

ελληνική μυθολογία

ελληνική μυθολογία


Θυιάδες

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θυιάδες (Θυιάδαι) ή και Θυάδες (Θυάδαι) αναφέρεται μία ομάδα γυναικών που λάτρευαν τον θεό Διόνυσο, όπως ήταν οι Βάκχες και οι Μαινάδες. Κατά την παράδοση οι Θυιάδες ήταν κόρες της πρώτης ιέρειας του Διονύσου στους Δελφούς, της Θυίας (βλ.λ.), από όπου και πήραν το όνομά τους.

Οι Θυιάδες αποκαλούνταν και Θυστάδες ή Θυίαι. Ο Παυσανίας γράφει (Ι΄ 4, 3 κ.ε.) ότι οι Θυιάδες κατάγονταν από την Αττική και μία φορά κάθε δύο χρόνια ανέβαιναν στον Παρνασσό, όπου μαζί με άλλο «θίασο» (ομάδα) γυναικών από τους Δελφούς τελούσαν τα «όργια» του Διονύσου. Στον δρόμο οι Θυιάδες έκαναν στάσεις και χόρευαν με τραγούδια και μουσικά όργανα. Οι στάσεις αυτές γίνονταν σε χώρους με λατρευτική σημασία, όπως στον Πανοπέα της Φωκίδας. Είναι άγνωστο το πόσες γυναίκες αποτελούσαν τον θίασο των Θυιάδων. Ως μέτρο συγκρίσεως υπάρχουν οι 11 Διονυσιάδες της Σπάρτης και οι 16 γυναίκες της Ήλιδας. Ο Παυσανίας γράφει (Ι΄ 19, 4) ότι στο δυτικό αέτωμα του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς απεικονιζόταν εκτός των άλλων το ηλιοβασίλεμα, ο Διόνυσος και οι Θυιάδες. Τα έργα αυτά ανήκαν στον Αθηναίο γλύπτη Ανδροσθένη. Η νεότερη έρευνα διετύπωσε την επιφύλαξη ότι μπορεί οι γυναίκες αυτές να ήταν Βάκχες και όχι Θυιάδες, επειδή υποστηρίχθηκε ότι οι τελευταίες ανήκουν στους ιστορικούς χρόνους, ενώ οι Βάκχες είναι γνωστές από τη μυθική εποχή.

ελληνική μυθολογία

ελληνική μυθολογία

χαρακτήρες έργου