21.1.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 18/5 BESLUITEN BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 19 januari 2012 inzake het door de lidstaten laten verbieden van het in de handel brengen van op klepelmaaiers gelijkende hulpstukken voor draagbare, met de hand geleide bosmaaiers (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 9772) (Voor de EER relevante tekst) (2012/32/EU) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 mei 2006 betreffende machines en tot wijziging van Richtlijn 95/16/EG (!), en met name artikel 9, Overwegende hetgeen volgt: (1) Grastrimmers en bosmaaiers zijn draagbare, met de hand geleide tuin- en bosbouwapparaten die worden gebruikt voor het maaien van gras, onkruid, kreupelhout, boomp- jes en soortgelijke vegetatie. Een complete set grastrim- mer of bosmaaier bestaat uit een motorgedeelte, een aan- drijfas, een maai- of zaaghulpstuk en een beschermkap. Veel van deze door een verbrandingsmotor aangedreven apparaten kunnen voor twee doeleinden worden ge- bruikt, namelijk — afhankelijk van het opgezette hulp- stuk — voor het maaien van gras en onkruid of voor het zagen van kreupelhout en boompjes. In september 2008 hebben de Zweedse autoriteiten aan de autoriteiten van de andere lidstaten en aan de Com- missie meegedeeld dat verschillende op klepelmaaiers ge- lijkende hulpstukken voor bosmaaiers, bestaande uit twee of meer aan een ronddraaiende kop bevestigde metalen delen zoals kettingen, messen of borstels, in de handel waren gebracht door andere fabrikanten dan de oor- spronkelijke fabrikanten van bosmaaiers. Volgens de Zweedse autoriteiten konden dergelijke op klepelmaaiers gelijkende hulpstukken gevaarlijk zijn. In mei 2010 hebben de autoriteiten van het Verenigd Koninkrijk de autoriteiten van de andere lidstaten en de Commissie in kennis gesteld van een ongeval met dode- lijke afloop met een op een klepelmaaier gelijkend hulp- stuk voor een bosmaaier, bestaande uit twee aan een metalen schijf bevestigde kettingen. Bij het gebruik van een met een dergelijk hulpstuk uitgeruste bosmaaier werd een schakel van de ketting uitgeworpen en werd een () PB L 157 van 9.6.2006, blz. 24. (6) omstander dodelijk verwond. Het Verenigd Koninkrijk had maatregelen genomen om de desbetreffende maai- hulpstukken uit de handel en reparatie te halen. Tijdens de vergadering van het Machinecomité van 2 juni 2010 heeft het Verenigd Koninkrijk de Commissie verzocht de noodzaak te onderzoeken voor het vaststellen van een maatregel om de lidstaten het in de handel brengen van maaihulpstukken met dergelijke technische kenmerken te laten verbieden. Op klepelmaaiers gelijkende hulpstukken die afzonderlijk in de handel zijn gebracht om door de bediener te wor- den gekoppeld aan een bosmaaier, en waarop de risico- beoordeling, de EG-verklaring van overeenstemming en de gebruiksaanwijzing van de fabrikant van een bos- maaier niet van toepassing zijn, zijn overeenkomstig de definitie in artikel 2, onder b), van Richtlijn 2006/42/EG een „verwisselbaar uitrustingsstuk”. Deel 1.3.2 van bijlage I bij Richtlijn 2006/42/EG over het risico van breuken tijdens het gebruik schrijft voor dat de verschillende delen van de machine en hun verbindingen bestand moeten zijn tegen de belastingen waaraan zij tijdens het gebruik worden blootgesteld. Indien ondanks de getroffen voorzorgsmaatregelen gevaar voor scheuring of verwering van betreffende onderdelen blijft bestaan, moeten de desbetreffende delen zodanig worden aange- bracht, gepositioneerd en/of beschermd dat brokstukken worden ingekapseld en gevaarlijke situaties worden ver- meden. Deel 1.3.3 van bijlage I van die richtlijn schrijft voor dat er voorzorgsmaatregelen moeten worden ge- nomen om risico’s in verband met vallende of uitgewor- pen voorwerpen te voorkomen. De geharmoniseerde norm EN ISO 11806:2008 voor draagbare, met de hand geleide opslagmaaiers (bosmaai- ers) met aandrijving door een verbrandingsmotor bevat technische specificaties en beproevingen om ervoor te zorgen dat maaihulpstukken de juiste sterkte hebben en om het gevaar voor uitgeworpen voorwerpen te vermin- deren. De norm voorziet niet in maai-elementen die uit meer dan één metalen onderdeel bestaan. Hoewel de toepassing van de geharmoniseerde norm op vrijwillige basis geschiedt, geeft de norm de stand van de techniek aan waarmee rekening moet worden gehouden bij het