9.8.2011 Publicatieblad van de Europese Unie L 204/19 VERORDENING (EU) Nr. 794/2011 VAN DE COMMISSIE van 8 augustus 2011 houdende goedkeuring van wijzigingen van het productdossier van een benaming die is opgenomen in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen (Parmigiano Reggiano (BOB)) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aan- duidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (!), en met name artikel 9, lid 2, Overwegende hetgeen volgt: (1) PB L PB L Overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 is het verzoek van Italië om goedkeuring van wijzigingen van het productdossier van de benaming „Parmigiano Reggiano” bekendgemaakt in het Publicatie- blad van de Europese Unie (2). België, Denemarken en de in Bazel (Zwitserland) geves- tigde „Association des Importateurs de fromage” (organi- satie van kaasimporteurs) tekenden bezwaar aan tegen de registratie, overeenkomstig artikel 7, lid 1, van Verorde- ning (EG) nr. 510/2006. Het bezwaar van België en De- nemarken werd ontvankelijk verklaard op basis van artikel 7, lid 3, eerste alinea, onder a) en c), van voren- genoemde verordening. Het bezwaarschrift van de „Asso- ciation des Importeurs de fromage” werd niet-ontvan- kelijk verklaard omdat het na het verstrijken van de toe- gestane termijn werd ingediend. Bij brieven van 30 oktober 2009 heeft de Commissie de betrokken partijen verzocht op passende wijze overleg te plegen. Het bezwaar van Denemarken luidde dat de eis dat de kaas met de benaming „Parmigiano Reggiano” voortaan in het afgebakende geografische gebied moest worden gesneden, geraspt en verpakt, van iedere rechtvaardiging was gespeend. Ten gevolge van de toelichtingen die De- nemarken van Italië in het kader van vorengenoemd overleg mocht ontvangen, heeft dit land zijn bezwaar ingetrokken. Ook het bezwaar van België luidde dat de eis dat de kaas met de benaming „Parmigiano Reggiano” voortaan in het afgebakende geografische gebied moest worden gesneden, geraspt en verpakt, van iedere rechtvaardiging was ge- speend. Aangezien België en Italië geen akkoord hebben bereikt binnen een termijn van zes maanden, moet de Commis- sie een besluit nemen volgens de in artikel 7, lid 5, derde alinea, en in artikel 15, lid 2, van Verordening (EG) nr. 510/2006 bedoelde procedure. 93 van 31.3.2006, blz. 12. 87 van 16.4.2009, blz. 14. (7) (10) (11) In punt 3.6 van het enig document legt Italië er de nadruk op dat „vorengenoemde verplichting is ingegeven door de omstandigheid dat de identificatietekens van de „Parmigiano Reggiano” die op het onaangesneden kaas- wiel nog aanwezig zijn, op de geraspte kaas of de porties niet meer aanwezig of niet meer zichtbaar zijn; de ver- plichting wordt dus verklaard door de behoefte om de oorsprong van het voorverpakte product te garanderen. Een andere verklaring voor vorengenoemde verplichting is dat moet worden gegarandeerd dat de porties zo spoe- dig mogelijk nadat de kaas in stukken is gesneden, wor- den verpakt en dat hierbij op zodanige wijze tewerk moet worden gegaan dat de kaas niet uitdroogt en niet oxideert en de oorspronkelijke organoleptische kenmer- ken van de „Parmigiano Reggiano” dus niet verloren gaan. Met name wanneer een stuk uit het kaaswiel wordt gesneden valt de bescherming die door de korst wordt geboden weg want, sterk uitgedroogd als ze is, biedt deze korst een perfecte afweer tegen omgevingsinvloeden.”. Volgens de Commissie is een dergelijke rechtvaardiging die ten doel heeft de oorsprong van het betrokken pro- duct te garanderen, het product op optimale wijze te controleren en er de fysische en organoleptische kenmer- ken van te vrijwaren van dien aard dat niet kan worden gewaagd van een kennelijke dwaling van de bevoegde Italiaanse instanties. Bovendien heeft België in zijn bezwaarschrift verwezen naar artikel 7, lid 3, onder c), van Verordening (EG) nr. 510/2006. Volgens dat artikel zijn alleen de bezwaar- schriften ontvankelijk ‚[…] [die] aantonen dat de registra- tie van de voorgestelde naam schade toebrengt aan een bestaande geheel of gedeeltelijk identieke naam of een handelsmerk, of aan bestaande producten die, te rekenen vanaf de in artikel 6, lid 2, genoemde datum van bekend- making, ten minste vijf jaar legaal op de markt zijn”. België heeft geen concrete gegevens overgelegd met be- trekking tot de schade die Belgische ondernemingen eventueel zouden kunnen lijden ten gevolge van de in- werkingtreding van het gewijzigde productdossier. Het is evenwel algemeen bekend dat er inderdaad buiten het afgebakende geografische gebied ondernemingen zijn die zich toeleggen op het snijden en/of verpakken van de kaas met de benaming „Parmigiano Reggiano”. Op grond van artikel 13, lid 3, van Verordening (EG) nr. 510/2006 kan in dit opzicht „…. een overgangsperiode van maxi- maal vijf jaar worden ingesteld wanneer een bezwaar ontvankelijk is verklaard op grond van het feit dat bij de registratie van de voorgestelde naam schade zou wor- den toegebracht aan bestaande producten die sinds ten minste vijf jaar vóór de in artikel 6, lid 2, bedoelde datum van bekendmaking (van bedoelde verordening) legaal op de markt zijn”. Rekening houdend met name