16.3.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 771 I (Niet-wetgevingshandelingen) VERORDENINGEN VERORDENING (EU) Nr. 225/2012 VAN DE COMMISSIE van 15 maart 2012 tot wijziging van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 183/2005 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de erkenning van inrichtingen die van plantaardige oliën en mengvetten afgeleide producten voor gebruik als diervoeder in de handel brengen en wat betreft de specifieke voorschriften voor de productie, de opslag, het vervoer en het testen op dioxine van oliën, vetten en daarvan afgeleide producten (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EG) nr. 183/2005 van het Europees Parle- ment en de Raad van 12 januari 2005 tot vaststelling van voorschriften voor diervoederhygiëne (!), en met name arti- kel 27, onder b) en f), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Verordening (EG) nr. 183/2005 stelt algemene voor- schriften voor diervoederhygiëne, voorwaarden en rege- lingen vast om ervoor te zorgen dat de verwerkingsvoor- waarden om mogelijke gevaren tot een minimum te be- perken en te bestrijden worden nageleefd. Diervoeder- bedrijven moeten worden geregistreerd bij of worden erkend door de bevoegde autoriteit. Bovendien zijn de exploitanten van diervoederbedrijven die zich lager in de voedselketen bevinden, verplicht om uitsluitend dier- voeder te betrekken van inrichtingen die geregistreerd of erkend zijn. (2) _ Verordening (EG) nr. 767/2009 van het Europees Parle- ment en de Raad van 13 juli 2009 betreffende het in de handel brengen en het gebruik van diervoeders (2) schrijft voor dat in de handel gebrachte diervoeders veilig moe- ten zijn en dat op het etiket expliciet de respectieve soort diervoeder moet worden vermeld. Bovendien bevat Ver- ordening (EU) nr. 575/2011 van de Commissie van 16 juni 2011 betreffende de Catalogus van voedermid- delen (°) gedetailleerde beschrijvingen van specifieke voe- dermiddelen, die voor etiketteringsdoeleinden moeten worden gebruikt. (3) De wisselwerking van deze voorschriften moet zorgen voor een goede traceerbaarheid en een hoog niveau van consumentenbescherming in de gehele voeder- en voedselketen. PB L 35 van 8.2.2005, blz. 1. (2) PB L 229 van 1.9.2009, blz. 1. ) PB L 159 van 17.6.2011, blz. 25. 4 Uit officiële controles en door de exploitanten van le- vensmiddelenbedrijven uitgevoerde controles is gebleken dat bepaalde, niet voor gebruik als diervoeder bestemde oliën, vetten en daarvan afgeleide producten, zijn ge- bruikt als voedermiddelen, wat heeft geleid tot diervoe- ders waarbij de maximale dioxinegehalten worden over- schreden, die zijn vastgesteld in Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding (*). Bij- gevolg kunnen levensmiddelen die zijn afgeleid van die- ren die met verontreinigde diervoeders zijn gevoederd, een risco voor de volksgezondheid vormen. Bovendien kan het uit de handel nemen van verontreinigde diervoe- ders en levensmiddelen tot financiële verliezen leiden. Om de diervoederhygiëne te vergroten en onverminderd de bevoegdheid van de lidstaten, als vastgesteld in arti- kel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 183/2005, moe- ten inrichtingen die ruwe plantaardige oliën verder ver- werken, van oliën van plantaardige oorsprong afgeleide producten produceren en vetten mengen, overeenkomstig die verordening worden erkend, als deze producten be- stemd zijn om in diervoeders te worden gebruikt. Er moeten specifieke voorschriften voor de productie, de etikettering, de opslag en het vervoer van die voedermid- delen worden vastgesteld om rekening te houden met de ervaring die is opgedaan bij de toepassing van systemen op basis van risicoanalyse en kritische controlepunten (HACCP). Een versterkte dioxinemonitoring zou de opsporing van gevallen waarbij de voorschriften niet worden nageleefd en de handhaving van de diervoederwetgeving vergemak- kelijken. De exploitanten van diervoederbedrijven moeten worden verplicht om vetten, oliën en daarvan afgeleide producten te testen op dioxine of dioxineachtige pcb's ter beperking van het risico dat verontreinigde producten in de voedselketen worden gebracht en ter ondersteuning van de strategie om de blootstelling van de EU-burgers (# PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10.