25.6.2011 Publicatieblad van de Europese Unie L 166/9 VERORDENING (EU) Nr. 619/2011 VAN DE COMMISSIE van 24 juni 2011 tot vaststelling van bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders wat betreft de aanwezigheid van genetisch gemodificeerd materiaal waarvoor de vergunningsprocedure hangende is of waarvan de vergunning is verstreken (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parle- ment en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levens- middelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dieren- welzijn (!), en met name artikel 11, lid 4, Overwegende hetgeen volgt: (1) ( ( ( ! | ) Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie van 27 januari 2009 tot vaststelling van de bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van dier- voeders (2) voorziet niet in bijzondere voorschriften voor de controle van materiaal dat geheel of gedeeltelijk be- staat uit of is geproduceerd met genetisch gemodificeerde organismen (gg-materiaal) en waarvoor een EU-vergun- ningsprocedure hangende is of gg-materiaal waarvan de vergunning is verstreken. Uit de ervaring is gebleken dat bij het ontbreken van dergelijke voorschriften de officiële laboratoria en de bevoegde autoriteiten verschillende be- monsteringsmethoden en verschillende regels voor de interpretatie van de resultaten van de analysetests toepas- sen. Dit kan leiden tot verschillende conclusies wat be- treft de conformiteit van een product met Verordening (EG) nr. 1829/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 inzake genetisch gemodi- ficeerde levensmiddelen en diervoeders (°). Door het ont- breken van geharmoniseerde voorschriften worden de economische actoren met juridische onzekerheid gecon- fronteerd en bestaat het risico dat de werking van de interne markt negatief wordt beïnvloed. Er bestaan verschillende mechanismen voor de internatio- nale uitwisseling van informatie die gegevens verstrekken over de veiligheidsbeoordelingen die worden uitgevoerd door landen die het in de handel brengen van ggo's toestaan. Overeenkomstig het aan het Verdrag inzake biodiversiteit gehechte Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid, waarvan alle lidstaten partij zijn, moeten de partijen bij het protocol de andere partijen via het uitwisselingscentrum voor bioveiligheid (BCH) in kennis 165 van 30.4.2004, blz. 1. PB L PB L 54 van 26.2.2009, blz. 1. PB L 268 van 18.10.2003, blz. 1. stellen van elk definitief besluit betreffende het binnen- landse gebruik, waaronder het in de handel brengen, van een ggo dat grensoverschrijdend kan worden verplaatst voor direct gebruik als levensmiddel of diervoeder of voor verwerking. Deze informatie moet onder meer een risicobeoordelingsverslag bevatten. Landen die geen partij bij het protocol zijn, kunnen dergelijke informatie ook op vrijwillige basis verstrekken. De FAO en de OESO beschikken ook over internationale mechanismen voor de uitwisseling van informatie met betrekking tot de ver- lening van een vergunning voor ggo’s en de veiligheids- beoordelingen daarvan. De EU voert aanzienlijke hoeveelheden waren in die zijn geproduceerd in derde landen waar de teelt van ggo’s wijdverbreid is. Terwijl deze ingevoerde waren worden gebruikt voor de productie van zowel levensmiddelen als diervoeders, zijn de meeste waren die waarschijnlijk ggo’s bevatten bestemd voor de diervoedersector, waar- door een groter risico van verstoring van het handels- verkeer voor die sector ontstaat wanneer de lidstaten verschillende regels voor officiële controles toepassen. Daarom lijkt het passend om de werkingssfeer van deze verordening te beperken tot de diervoedersector waar het in vergelijking met andere sectoren die betrok- ken zijn bij de productie van levensmiddelen waarschijn- lijker is dat ggo’s worden aangetroffen. Verordening (EG) nr. 1829/2003 bepaalt dat het in de handel brengen van genetisch gemodificeerde diervoeders onderworpen is aan een vergunningsprocedure. De ver- gunningsprocedure omvat de bekendmaking van een ad- vies van de EFSA waarvan het voornaamste bestanddeel een veiligheidsbeoordeling is. Voor het uitbrengen van haar advies raadpleegt de EFSA de lidstaten na ontvangst van een geldige aanvraag en de lidstaten hebben drie maanden de tiĳd om hun advies bekend te maken. Het advies van de EFSA moet ook een door het referentiela- boratorium van de Europese Unie (EU-RL) gevalideerde opsporingsmethode omvatten. In de praktijk wordt de validatie door het referentielabo- ratorium van de Europese Unie (EU-RL) uitgevoerd los van de andere elementen waarin in de vergunningspro- cedure is voorzien. In de regel wordt de methode gevali- deerd en bekendgemaakt voordat aan alle andere elemen- ten voor de opstelling van het advies van de EFSA is voldaan. Deze methoden worden bekendgemaakt op de website van het EU-RL en zijn beschikbaar voor alle bevoegde autoriteiten en belanghebbende partijen.