L 59/14 Publicatieblad van de Europese Unie 1.3.2012 BESLUITEN BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 13 juli 2011 betreffende de bijdragen ten behoeve van Interbev (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 4923) (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek) (2012/131/EU) DE EUROPESE COMMISSIE Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 108, lid 2, eerste alinea (1), Na de belanghebbende partijen, overeenkomstig artikel 88, lid 2, eerste alinea, VWEU te hebben aangemaand hun opmerkin- gen kenbaar te maken en gelet op deze opmerkingen, Overwegende hetgeen volgt: I PROCEDURE In vervolg op ontvangen informatie betreffende de onder- havige maatregel, heeft de Europese Commissie de Franse autoriteiten bij brief van 2 oktober 2001 hierover onder- vraagd. De permanente vertegenwoordiging van Frankrijk bij de Europese Unie heeft de Commissie bij brief van 9 november 2001 geantwoord. Aangezien aan deze maatregel uitvoering is gegeven zon- der voorafgaande goedkeuring van de Commissie, is de maatregel ingeschreven in het register voor niet-aange- melde steunmaatregelen onder nummer NN 39/03. Bij brief van 9 juli 2003 (C(2003) 2057) heeft de Com- missie de procedure overeenkomstig artikel 108, lid 2, VWEU met betrekking tot de onderhavige steunmaatregel ingeleid. Het besluit van de Commissie tot inleiding van de pro- cedure is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Euro- pese Unie (2). De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd hun standpunt over de betreffende maatregel kenbaar te maken. De Commissie heeft geen standpunten van belanghebbende derden ontvangen. De Franse auto- riteiten hebben hun opmerkingen kenbaar gemaakt bij brieven van 8 en 10 oktober 2003, van 13 september en 29 november 2005. (!) Met ingang van 1 december 2009 worden de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag respectievelijk de artikelen 107 en 108 VWEU. In beide gevallen zijn de bepalingen in wezen identiek. In dit besluit moeten de verwijzingen naar de artikelen 107 en 108 VWEU zo nodig worden verstaan als verwijzingen naar de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag. (2) Besluit C(2003) 2057 definitief van de Commissie van 9 juli 2003 (PB C 189 van 9.8.2003, blz. 21). ) Op 25 februari 2011 werd een verzoek om aanvullende inlichtingen aan Frankrijk gezonden; op 29 maart 2011 vond een vergadering plaats. De Franse autoriteiten hebben geantwoord bij brief van 24 mei 2011. I BESCHRIJVING VAN DE BETROKKEN MAATREGEL 1. BIJDRAGEN TEN BEHOEVE VAN INTERBEV 1.1. DE BRANCHEORGANISATIES (,INTERPROFESSIONS”) EN HET STELSEL VAN DE BINDEND GEMAAKTE VRIJWIL- LIGE BIJDRAGEN De interprofessions (,IPO") zijn groeperingen waarin, per sector, de beroepsgroepen vertegenwoordigd zijn die het meest representatief zijn voor de landbouwproductie en, in voorkomend geval, de verwerking, het in de handel brengen en de distributie bijeen zijn gebracht, en die door de bevoegde autoriteit zijn erkend als brancheorga- nisaties. Hun bestaan, hun taak en hun functioneren zijn geregeld bij artikel L.631-1 en volgende van de land- bouwwet (code rural). Voordat een dergelijke groepering wordt erkend, moeten de bevoegde autoriteiten nagaan of aan verscheidene criteria is voldaan, met name of de statuten aan de wet voldoen (artikel L.632-1 van de land- bouwwet) en of de organisaties die deel uitmaken van de betreffende IPO representatief zijn. De IPO's hebben tot doel handelingen te verrichten in het belang van alle geledingen van een sector en kunnen daartoe overeenkomsten sluiten. Deze overeenkomsten en de heffing van vrijwillige bijdragen voor de financie- ring van de acties waarin deze overeenkomsten voorzien, kunnen vervolgens bij interministerieel besluit bindend worden gemaakt voor alle deelnemers in de sector, los van de vraag of zij lid zijn van een beroepsorganisatie die lid is van de IPO of niet, voor zover zij voldoen aan doelstellingen waarvan bij wet een lijst is opgesteld. Deze overeenkomsten beogen hoofdzakelijk een verbete- ring van de kennis van de markt, van de betrekkingen tussen beroepsgenoten, van de kwaliteit en van de bevor- dering van de afzet van de producten. De landbouwwet staat uitbreiding van de overeenkomsten slechts toe in- dien deze een gezamenlijk belang beogen dat gebaseerd is op acties in het algemeen belang die verenigbaar zijn met de regels van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (zie artikel L.632-3 van de landbouwwet).