8.12.2011 Publicatieblad van de Europese Unie L 326/45 VERORDENING (EU) Nr. 1233/2011 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 16 november 2011 betreffende de toepassing van bepaalde richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten en tot intrekking van de Beschikkingen 2001/76/EG en 2001/77/EG van de Raad HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (!), Overwegende hetgeen volgt: (1) Exportkredietinstellingen (,ECA's”) dragen bij aan de ont- wikkeling van de wereldhandel doordat zij de export en investeringen van ondernemingen ondersteunen in aan- vulling op de door de particuliere sector geboden finan- ciering en verzekering. De Unie is partij bij de regeling inzake door de overheid gesteunde exportkredieten (,de regeling”) van de Organisatie voor Economische Samen- werking en Ontwikkeling (OESO). In de regeling, zoals deze door de deelnemers daaraan is overeengekomen, worden de financiële bepalingen en voorwaarden ge- regeld die de ECA's kunnen aanbieden en waarmee een gelijk speelveld voor door de overheid gesteunde export- kredieten kan worden bevorderd. Krachtens Beschikking 2001/76/EG van de Raad van 22 december 2000 tot wijziging van de beschikking van 4 april 1978 over de toepassing van enkele richt- snoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten (2) en Beschikking 2001/77/EG van de Raad van 22 december 2000 inzake de toepassing van de beginselen van een kaderovereenkomst betreffende projectfinanciering op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten (°) zijn de richtsnoeren in de regeling en de specifieke regels voor projectfinanciering van toepassing in de Unie. De regeling draagt indirect, via de werkzaamheid van de ECA's, bij aan vrije en eerlijke handelsbetrekkingen en investeringen door ondernemingen die anders minder gemakkelijk toegang krijgen tot de kredietfaciliteiten die de particuliere sector biedt. De lidstaten moeten zich houden aan de algemene uit- gangspunten van de Unie voor het extern optreden, zoals consolidering van de democratie, eerbiediging van de mensenrechten, samenhang in het ontwikkelingsbeleid, en bestrijding van klimaatverandering, bij de inrichting, ontwikkeling en uitvoering van hun nationale exportkre- dietstelsels en de uitoefening van hun toezicht op door de overheid gesteunde exportkredietactiviteiten. (!) Standpunt van het Europees Parlement van 13 september 2011 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 8 november 2011. (2 PB L 32 van 2.2.2001, blz. 1. 8) PB L 32 van 2.2.2001, blz. 55. 5) (10) (11) De deelnemers aan de regeling worden betrokken bij een continu proces dat gericht is op het minimaliseren van marktverstoring en op het creëren van gelijke omstandig- heden waarbij de door de door de ECA's berekende pre- mies op risico’s gebaseerd zijn en de operationele kosten en verliezen op lange termijn moeten kunnen dekken, conform de verplichtingen in het kader van de Wereld- handelsorganisatie. Om dit te realiseren gaan de export- kredietstelsels op transparante wijze te werk en brengen de agentschappen dienovereenkomstig aan de OESO ver- slag uit. Doelgerichte exportkredieten die de ECA's bieden, kun- nen de marktkansen voor Europese ondernemingen, waaronder kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's), helpen vergroten. De deelnemers aan de regeling en de lidstaten van de Unie hebben ermee ingestemd bepaalde informatie over exportkredieten openbaar te maken overeenkomstig de transparantieregels van de OESO en de Europese Unie, ter bevordering van een gelijk speelveld voor de deel- nemers aan de regeling en de lidstaten. De Unie past de transparantie- en rapportagemaatregelen toe zoals die in bijlage I zijn opgenomen. Gezien de geïntensiveerde mededingingssituatie op de wereldmarkten en teneinde een concurrentienadeel voor bedrijven uit de Unie te voorkomen, moet de Commissie, gelet op de onderhandelingsmachtiging van de lidstaten, de inspanningen door de OESO ondersteunen om een brug te slaan naar de niet-deelnemers aan de regeling. De Commissie moet bilaterale en multilaterale onderhan- delingen gebruiken met het oog op invoering van mon- diale normen voor door de overheid gesteunde export- kredieten. Mondiale normen op dit gebied zijn een voor- waarde voor een gelijk speelveld in de wereldhandel. Ook al houden de OESO-landen zich aan de regeling, de niet-OESO-landen nemen niet aan de regeling deel en dat kan exporteurs in die landen een concurrentievoordeel opleveren. Die landen worden daarom aangemoedigd om de regeling toe te passen, zodat ook op mondiaal niveau voor een gelijk speelveld wordt gezorgd. Gelet op het beleid van de Unie inzake betere regelge- ving, dat erop is gericht de bestaande regelgeving te ver- eenvoudigen en te verbeteren, moeten de Commissie en de lidstaten bij toekomstige evaluaties van de regeling hun aandacht richten op, waar passend, vermindering van administratieve lasten voor bedrijven en nationale overheidsdiensten, inclusief exportkredietinstellingen.