31.3.2010 Publicatieblad van de Europese Unie L 85/1 (Wetgevingshandelingen) VERORDENINGEN VERORDENING (EU) Nr. 265/2010 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 25 maart 2010 tot wijziging van de Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord en Verordening (EG) nr. 562/2006 wat het verkeer van personen met een visum voor verblijf van langere duur betreft HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 77, lid 2, onder b) en c), en artikel 79, lid 2, onder a), Gezien de voorstellen van de Commissie, Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (!), Overwegende hetgeen volgt: (1) In de Overeenkomst ter uitvoering van het te Schengen gesloten akkoord van 14 juni 1985 tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de Bondsrepubliek Duitsland en de Franse Republiek betref- fende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen (2) (,de Schengenovereen- komst”) zijn met betrekking tot visa voor verblijf van langere duur regels vastgesteld waardoor de houder van een dergelijk visum het recht van doorreis over het grondgebied van de lidstaten heeft. Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communau- taire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (°) stelt toegangs- voorwaarden voor onderdanen van derde landen vast. Om het vrije verkeer van onderdanen van derde landen die houder zijn van een nationaal visum voor verblijf van langere duur op het grondgebied van lidstaten die het Schengenacquis volledig uitvoeren (‚het Schengenge- bied”), te vergemakkelijken, moeten verdere maatregelen worden genomen. De lidstaten moeten na de toegang tot hun grondgebied van onderdanen van derde landen die er op grond van een visum voor verblijf van langere duur legaal verblij- (!) Standpunt van het Europees Parlement van 9 maart 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 22 maart 2010. (2) PB L 239 van 22.9.2000, blz. 19. () PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1. ven, tijdig dit visum door een verblijfstitel vervangen zodat deze onderdanen van derde landen tijdens hun verblijf naar andere lidstaten kunnen reizen of over het grondgebied van andere lidstaten kunnen doorreizen wanneer zij naar hun land van herkomst terugkeren. Nadat de onderdaan van een derde land toegang tot hun grondgebied is verleend, vervangen de lidstaten ech- ter meer en meer het visum voor verblijf van langere duur niet door een verblijfstitel of slechts met aanzien- liĳke vertraging. Deze juridische en praktische situatie heeft belangrijke negatieve gevolgen voor het vrije ver- keer binnen het Schengengebied van onderdanen van derde landen die legaal in een lidstaat verblijven op grond van een visum voor verblijf van langere duur. Om de problemen van onderdanen van derde landen die verblijven op grond van een visum voor verblijf van langere duur te verhelpen, breidt deze verordening het beginsel van gelijkwaardigheid van verblijfstitels en visa voor kort verblijf die zijn afgegeven door de lidstaten die het Schengenacquis volledig ten uitvoer leggen, uit tot visa voor verblijf van langere duur. Wat het vrije verkeer in het Schengengebied van de houder ervan betreft, dient een visum voor verblijf van langere duur bijgevolg de- zelfde effecten te hebben als een verblijfstitel. Een onderdaan van een derde land die houder is van een visum voor verblijf van langere duur dat door een lidstaat is afgegeven, dient daarom onder dezelfde voorwaarden als de houder van een verblijfstitel gedurende drie maan- den per periode van zes maanden naar de overige lid- staten te kunnen reizen. Deze verordening is niet van invloed op de regels inzake de voorwaarden voor afgifte van visa voor verblijf van langere duur. In lijn met de huidige praktijk van de lidstaten verplicht deze verordening de lidstaten om visa voor verblijf van langere duur af te geven volgens het uniform visummo- del zoals vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1683/95 van de Raad (%). ( PB L 164 van 14.7.1995, blz. 1.