L 46/14 Publicatieblad van de Europese Unie 19.2.2011 VERORDENING (EU) Nr. 150/2011 VAN DE COMMISSIE van 18 februari 2011 tot wijziging van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft gekweekt en vrij wild en vlees van gekweekt en vrij wild (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parle- ment en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dier- lijke oorsprong (!), en met name artikel 10, lid 1, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Verordening (EG) nr. 853/2004 stelt specifieke hygiëne- voorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oor- sprong vast. Zij bevat onder meer de voorschriften voor de productie en het in de handel brengen van vlees van gekweekt wild en vrij wild. De exploitanten van levensmiddelenbedrijven moeten ervoor zorgen dat der- gelijk vlees slechts in de handel wordt gebracht als het wordt geproduceerd overeenkomstig de secties I en IV van bijlage I bij die verordening. (2)  Sectie I van biĳlage M biĳ Verordening (EG) nr. 853/2004 bepaalt dat exploitanten van levensmiddelen- bedrijven met toestemming van de bevoegde autoriteit gekweekte loopvogels en bepaalde gekweekte hoefdieren onder bepaalde voorwaarden op de plaats van oorsprong mogen slachten. Een van die voorwaarden is dat naar het slachthuis gebrachte geslachte dieren vergezeld moeten gaan van een verklaring van de exploitant van het levens- middelenbedrijf die de dieren heeft gekweekt en van een door de officiële of erkende dierenarts afgegeven en on- dertekend certificaat. (3) _ Met het door de officiële of erkende dierenarts afgegeven en ondertekende certificaat moeten het gunstige resultaat van de antemortemkeuring alsmede een correcte slach- ting en bloeding en datum en tijdstip van de slachting worden gestaafd. (4 _ Verordening (EG) nr. 1099/2009 van de Raad van 24 september 2009 inzake de bescherming van dieren bij het doden (°) stelt voorschriften vast voor het doden van dieren die gefokt of gehouden worden voor de pro- ductie van levensmiddelen, wol, huiden, pelzen of andere producten. In die verordening wordt bepaald dat de be- drijfsexploitanten erop moeten toezien dat bepaalde slachtactiviteiten uitsluitend worden verricht door per- sonen die beschikken over een getuigschrift van ( PB L 139 van 30.4.2004, blz. 55. (2) PB L 303 van 18.11.2009, blz. 1. (6) vakbekwaamheid voor dergelijke activiteiten, waaruit blijkt dat zij in staat zijn deze uit te voeren overeenkom- stig de in die verordening vastgestelde voorschriften. De permanente aanwezigheid van de officiële dierenarts of de erkende dierenarts tijdens het slachten en verbloe- den op het bedrijf zou als onnodig kunnen worden be- schouwd als de exploitant van het levensmiddelenbedrijf die de slachtactiviteiten uitvoert, over het passende vak- bekwaamheidsniveau zou beschikken en houder zou zijn van een getuigschrift van vakbekwaamheid voor derge- lijke activiteiten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1099/2009. In dergelijke gevallen moet het mogelijk zijn dat de verklaring betreffende het correcte slachten en verbloeden, alsook betreffende de datum en het tijd- stip van de slachting in plaats van door de officiële of erkende dierenarts door de exploitant van het levensmid- delenbedrijf wordt opgesteld. Bovendien wordt in hoofdstuk II van sectie IV van bijlage U bij Verordening (EG) nr. 853/2004 bepaald dat de gekwalificeerde persoon zo spoedig mogelijk na het do- den van grof vrij wild het gedode dier en de weg ge haalde ingewanden moet onderzoeken om na te gaan of er kenmerken zijn die erop kunnen wijzen dat het vlees een risico voor de gezondheid vormt. Wanneer tijdens dat onderzoek geen abnormale kenmerken wor- den vastgesteld die erop kunnen wijzen dat het vlees een risico voor de gezondheid vormt, er vóór het doden geen abnormaal gedrag is geconstateerd en er geen effecten van milieuverontreiniging worden vermoed, moet de ge- kwalificeerde persoon een genummerde verklaring waarin dit wordt gestaafd aan het gedode dier bevestigen. Uit de ervaring met de toepassing van die regels blijkt dat het redelijk is te voorzien in de mogelijkheid om de verklaring niet aan het gedode dier te bevestigen en een verklaring voor meer dan één dier af te geven, mits een duidelijk verband tussen de gedode dieren en de daarop betrekking hebbende verklaring wordt gelegd en gegarandeerd. Bij Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststel- ling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor men- selijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (°) zijn de veterinairrechtelijke en gezondheidsvoorschriften vast- gesteld voor het verzamelen, het vervoer, de opslag, het hanteren, de verwerking en het gebruik of de verwijde- ring van dierlijke bijproducten, zodat deze geen gevaar opleveren voor de gezondheid van mens en dier. Hoofd- stuk VII van bijlage VII bij die verordening bevat de voorschriften voor de productie van jachttrofeeën. @) PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1.