L 52/6 Publicatieblad van de Europese Unie 24.2.2012 VERORDENING (EU) Nr. 161/2012 VAN DE COMMISSIE van 23 februari 2012 houdende vaststelling van spoedmaatregelen voor de bescherming van de schelvisbestanden in de wateren ten westen van Schotland DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeen- schappelijk visserijbeleid (!), en met name artikel 7, Overwegende hetgeen volgt: (1) Overeenkomstig Verordening EG) nr. 2371/2002 moet het gemeenschappelijk visserijbeleid voorzien in co- herente maatregelen met betrekking tot de instandhou- ding, het beheer en de exploitatie van de levende aqua- tische hulpbronnen, onder meer specifieke maatregelen om het effect van visserijactiviteiten op de mariene eco- systemen en niet-doelsoorten zo gering mogelijk te hou- den. Met het oog op de bescherming van kabeljauw, schelvis en wijting, is in bijlage II, punt 6.1, bij Verordening (EG) nr. 43/2009 van de Raad (), zoals gewijzigd bij de Ver- ordening (EG) nr. 1288/2009 (3) en Verordening (EU) nr. 579/2011 van het Europees Parlement en de Raad (%, binnen ICES-deelgebied Vla een gebied afgebakend waarin iedere vorm van visserij verboden is (hierna „de wateren ten westen van Schotland” genoemd). In afwijking van dat verbod is krachtens bijlage , pun- ten 6.5 en 6.6, van Verordening (EG) nr. 43/2009 de visserij op langoustine, respectievelijk de visserij met trawls, bodemzegens of soortgelijke vistuigen toegestaan, mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan, met name aan de voorwaarde dat niet meer dan een bepaald percentage van de aan boord gehouden vangst bestaat uit een mengsel van kabeljauw, schelvis en/of wijting. Deze eis had ten doel de visserijsterfte voor deze drie bestanden in hun verspreidingsgebied terug te dringen door de gerichte visserij te verbieden. In documenten en adviezen die de Commissie van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) en van het Wetenschappelijk, Technisch en Eco- nomisch Comité voor de visserij (WTECV) heeft ontvan- gen, wordt erop gewezen dat het opleggen van de vangstsamenstellingsvoorschriften in ICES-deelgebied Vla heeft geleid tot teruggooi. 358 van 31.12.2002, blz. 59. 22 van 26.1.2009, blz. 1. 165 van 24.6.2011, blz. 1. (} PB L () PB L (3) PB L 347 van 24.12.2009, blz. 6. (# PB L (6) (10) (11) Volgens ICES bevindt het schelvisbestand in ICES-deel- gebied Vla zich beneden biologisch veilige grenzen, maar zal de recente boven het gemiddelde liggende re- krutering bijdragen tot een toename van de paaibiomas- sa. De aanhoudende groei van deze jaarklasse houdt in dat deze vis nu beschikbaar komt voor de visserij. De verdere handhaving van vangstsamenstellingsvoorschriften zal er- toe leiden dat, om aan de aanlandingsvoorschriften te kunnen voldoen, nog meer vis zal worden teruggegooid voordat deze kan bijdragen tot de toekomstige groei van het bestand. Het onttrekken van paaibiomassa aan een bestand dat zich beneden veilige biologische grenzen be- vindt, betekent een ernstige bedreiging voor het herstel en de duurzaamheid van het bestand op de lange termijn. Door de handhaving van de vangstsamenstellingsvoor- schriften worden enkel de aanlandingen gecontroleerd en niet de vangsten. Ongeacht eventuele aanpassingen van de quota zal de huidige toename van het schelvis- bestand resulteren in een stijging van de door de regel- geving gestimuleerde teruggooi. Door de grotere vangstmogelijkheden voor het schelvis- bestand in ICES-deelgebied Vla met ingang van februari 2012 zal de visserijdruk toenemen. Elke poging om de vangstmogelijkheden voor 2012 te benutten, zal leiden tot een toegenomen sterfte bij elk bestand dat samen met schelvis wordt gevangen, met name wijting en kabeljauw. Aangezien de visserij op schelvis vooral vanaf februari plaatsvindt, moeten de regels dringend worden bijgesteld om overdreven teruggooi met onmiddellijke ingang te voorkomen. Voortgezette en toegenomen teruggooi van schelvis zal ernstige gevolgen hebben voor het herstel en de produc- tiviteit van het bestand in de toekomst. Maximale vangst- mogelijkheden vormen een bedreiging voor de duur- zaamheid van andere bestanden. Het gevaar bestaat dat de grotere visserijsterfte resulteert in een verdere ineen- storting van die bestanden. De wanverhouding tussen de aanlandingsvoorschriften en de onvermijdelijke bijvangsten van schelvis zal in 2012 sterk toenemen. Daarom moeten de vangstsamenstel- lingsvoorschriften voor schelvis onmiddellijk worden ge- schorst om te voorkomen dat het herstel van dat bestand in de wateren ten westen van Schotland ernstig in het gedrang komt en dat de visserijdruk op andere bestanden nog verder toeneemt, met handhaving evenwel van een rationeel gebruik van de vangstmogelijkheden voor 2012,