L 254/10 Publicatieblad van de Europese Unie 29.9.2010 UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 857/2010 VAN DE RAAD van 27 september 2010 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsi- diëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (!) (,„de basisverordening”), en met name artikel 15, lid 1, Gezien het voorstel dat de Commissie (,de Commissie”), na raadpleging van het Raadgevend Comité, heeft ingediend, Overwegende hetgeen volgt: 1. PROCEDURE 1.1. Voorlopige maatregelen De Commissie heeft bij Verordening  (EU) nr. 473/2010 (2) (,de voorlopige verordening”) een voor- lopig compenserend recht ingesteld op bepaald polyethy- leentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten (,de betrokken landen”). De procedure werd ingeleid na een klacht die op 20 juli 2009 door het Polyethylene Terephthalate Com- mittee of Plastics Europe (,de klager”) was ingediend na- mens producenten die goed zijn voor een groot deel, in dit geval meer dan 50 %, van de totale productie van bepaald polyethyleentereftalaat in de Unie. Zoals in overweging 15 van de voorlopige verordening is vermeld, had het onderzoek naar subsidiëring en schade betrekking op de periode van 1 juli 2008 tot en met 30 juni 2009 (,het onderzoektijdvak” of „OT”). Het on- derzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2006 tot het einde van het OT (de „beoor- delingsperiode”). In de gelijktijdig uitgevoerde antidumpingprocedure stelde de Commissie bij Verordening  (EG) nr. 472/2010 (°) een voorlopig antidumpingrecht in op bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten. 1.2. Vervolg van de procedure Na de mededeling van de belangrijkste feiten en over- wegingen op basis waarvan werd besloten voorlopige compenserende maatregelen in te stellen (,„mededeling van de voorlopige bevindingen”) hebben verscheidene belanghebbenden schriftelijke opmerkingen over de voor- lopige bevindingen gemaakt. De partijen die verzochten te worden gehoord, zagen hun verzoek ingewilligd. De Commissie heeft vervolgens alle informatie verzameld en gecontroleerd die zij voor haar definitieve bevindingen 188 van 18.7.2009, blz. 93. PB L PB L 134 van 1.6.2010, blz. 25. PB L 134 van 1.6.2010, blz. 4. (10) noodzakelijk achtte. De mondelinge en schriftelijke op- merkingen die door de belanghebbenden na de medede- ling van de voorlopige bevindingen werden ingediend, werden onderzocht en zo nodig werden de voorlopige bevindingen dienovereenkomstig gewijzigd. De Commissie heeft alle belanghebbenden in kennis ge- steld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan zij voornemens was de aanbeveling te doen een definitief compenserend recht op bepaald poly- ethyleentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten in te stellen en de bedra- gen waarvoor uit hoofde van het voorlopige recht zeker- heid was gesteld, definitief te innen (,‚mededeling van de definitieve bevindingen”). Zij konden hierover binnen een bepaalde termiĳn na deze mededeling opmerkingen maken. De mondelinge en schriftelijke opmerkingen van de be- langhebbenden werden onderzocht en waar nodig wer- den de bevindingen dienovereenkomstig gewijzigd. 1.3. Partijen bij de procedure Sommige belanghebbenden voerden aan dat de steek- proef van EU-producenten niet representatief en incon- sistent was en dat het onderzoek naar de schade daarom ontoereikend was. Er werd met name gesteld dat geen steekproef nodig was omdat het aantal producenten ge- ring was. Bovendien werd aangevoerd dat door het „kunstmatig” opsplitsen van ondernemingsgroepen in af- zonderlijke juridische entiteiten sommige marktleiders (Artenius, M&G Polimeri) buiten de steekproef zouden vallen en dat de methode voor de selectie van de steek- proef niet consistent is omdat de steekproef ook twee ondernemingsgroepen omvatte. Er werd ook gesteld dat de steekproef niet representatief was, omdat zij geen producenten omvatte die in voldoende hoeveelheden producten aan een verbonden petverwerker verkochten. Als gevolg daarvan konden de instellingen blijkbaar de daadwerkelijke leveringscapaciteit van de bedrijfstak van de Unie niet beoordelen en hielden zij geen rekening met het belangenconflict van de bedrijfstak van de Unie. Aan- gezien een onderneming niet alle nodige informatie ver- strekte en van de steekproef werd uitgesloten, nam de representativiteit bovendien blijkbaar af tot 28 % van de EU-productie. Dezelfde belanghebbenden voerden ook aan dat de geselecteerde steekproef statistisch niet geldig was. Ten aanzien van het argument dat de steekproef niet nodig was omdat het aantal producenten gering was, zij er nogmaals op gewezen dat voor de steekproef 14 producenten in de Unie, behorend tot acht onder- nemingsgroepen, in aanmerking zijn genomen. Gezien het objectief hoge aantal EU-producenten die hebben