17.5.2011 Publicatieblad van de Europese Unie L 130/1 (Niet-wetgevingshandelingen) BESLUITEN BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 27 april 2011 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2011) 2772) (2011/278/EU) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Ge- meenschap en tot wijziging van Richtliĳn 96/61/EG van de Raad (!), en met name artikel 10 bis, Overwegende hetgeen volgt: (1) Volgens artikel 10 bis van de richtlijn moeten de Unie- brede, volledig geharmoniseerde uitvoeringsmaatregelen voor de kosteloze toewijzing van emissierechten, voor zover zulks haalbaar is, ex-antebenchmarks bevatten om te verzekeren dat de kosteloze toewijzing van emis- sierechten plaatsvindt op een manier die aanzet tot re- ductie van broeikasgasemissies en tot energiezuiniger technologieën, rekening houdend met de meest efficiënte technieken, vervangingsproducten, alternatieve productie- procedés, hoogrenderende warmtekrachtkoppeling, effi- ciënte terugwinning van energie uit afvalgassen, gebruik van biomassa en opvang en opslag van koolstofdioxide, indien de faciliteiten daarvoor beschikbaar zijn, en niet aanzet tot het vermeerderen van emissies. Toewijzing moet voorafgaand aan de handelsperiode worden vast- gesteld om een correcte werking van de markt mogelijk te maken. Bij het definiëren van de beginselen voor het bepalen van de ex-antebenchmarks in individuele bedrijfstakken of deeltakken moet het uitgangspunt de gemiddelde presta- tie van de 10 % meest efficiënte installaties van een be- drijfstak of deeltak in de Europese Unie in de periode (H PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32. 2007-2008 zijn. De benchmarks moeten worden bere- kend voor producten en niet voor inputs om de reductie van broeikasgasemissies en energiebezuinigingen van elk productieproces van de betrokken bedrijfstak of deeltak te maximaliseren. Om de benchmarks te kunnen vaststellen, heeft de Com- missie de belanghebbende partijen geraadpleegd, met in- begrip van de betrokken bedrijfstakken en deeltakken. De nodige informatie voor het vaststellen van de bench- marks, gegevens met betrekking tot productie, emissies en energieverbruik van de installaties, werd vanaf februari 2009 verzameld bij brancheverenigingen en lidstaten, uit publiek en commercieel beschikbare bronnen en aan de hand van een onderzoek waarvoor de installaties om medewerking werd verzocht. Voor zover dit haalbaar was, heeft de Commissie bench- marks ontwikkeld voor producten, alsook tussenproduc- ten die tussen installaties worden verhandeld en die ge- produceerd worden middels activiteiten opgesomd in bij- lage I van de Richtlijn 2003/87/EG. In principe moet voor elk product een benchmark worden vastgesteld. Een product dat een rechtstreeks vervangingsproduct is van een ander product, moet onder dezelfde benchmark en bijhorende productdefinitie vallen. De Commissie heeft geoordeeld dat het vaststellen van een benchmark voor een product haalbaar was wanneer, rekening houdend met de complexiteit van de productie- processen, productdefinities en -classificaties voorhanden zijn die verificatie van productiegegevens en een uni- forme toepassing van de productbenchmark in de hele Unie voor de toewijzing van emissierechten mogelijk maken. Er is geen onderscheid gemaakt op basis van geografische ligging of op basis van de gebruikte techno- logieën, grondstoffen of brandstoffen om de compara- tieve voordelen van koolstofefficiëntie in de economie van de Unie niet te verstoren en om de overgangsregeling voor de kosteloze toewijzing van emissierechten beter te harmoniseren.