23.8.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 227/11 BESLUITEN UITVOERINGSBESLUIT VAN DE COMMISSIE van 21 augustus 2012 overeenkomstig Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad, over de passende bescherming van persoonsgegevens door de Republiek ten oosten van de Uruguay wat de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens betreft (Kennisgeving geschied onder nummer C(2012) 5704) (Voor de EER relevante tekst) (2012/484/EU) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van per- soonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gege- vens (1), en met name artikel 25, lid 6, Na raadpleging van de Europese Toezichthouder voor gegevens- bescherming (2), Overwegende hetgeen volgt: (1) Overeenkomstig Richtlijn 95/46/EG dienen de lidstaten te bepalen dat persoonsgegevens slechts naar een derde land mogen worden doorgegeven indien dat land een passend beschermingsniveau waarborgt en de wetgeving van de lidstaten die is vastgesteld ter uitvoering van de andere bepalingen van deze richtlijn al vóór de doorgifte wordt nageleefd. De Commissie kan vaststellen dat een derde land waar- borgen voor een passend beschermingsniveau biedt. In dat geval kunnen persoonsgegevens zonder aanvullende garanties vanuit de lidstaten worden doorgegeven. Overeenkomstig Richtlijn 95/46/EG dient het gegevens- beschermingsniveau te worden beoordeeld met inacht- neming van alle omstandigheden waarin een gegevens- doorgifte of een categorie gegevensdoorgiften plaatsvindt en dient in het bijzonder rekening te worden gehouden met een aantal elementen die van belang zijn voor de doorgifte en die in artikel 25 van de richtlijn zijn opge- nomen. Gezien de verschillende benaderingen van gegevens- bescherming in derde landen dient het beschermings- niveau te worden beoordeeld en dienen besluiten op () PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31. (2) Brief van 31 augustus 2011. grond van artikel 25, lid 6, van Richtlijn 95/46/EG te worden vastgesteld en uitgevoerd op een wijze die geen willekeurige of onterechte discriminatie inhoudt tegen of tussen derde landen waar gelijksoortige voorwaarden gel- den, noch een verkapte handelsbelemmering, rekening houdend met de geldende internationale verbintenissen van de Europese Unie. In de grondwet van de Republiek ten oosten van de Uruguay, die sinds 1967 van kracht is, wordt het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer en per- soonsgegevens niet uitdrukkelijk erkend. De lijst van grondrechten is echter niet limitatief, aangezien overeen- komstig artikel 72 de vermelding van rechten, verplich- tingen en garanties in de grondwet geen uitsluiting bete- kent van andere die inherent zijn aan de menselijke per- soonlijkheid of die voortvloeien uit de republikeinse staatsvorm. In artikel 1 van Wet nr. 18.331 inzake de bescherming van persoonsgegevens en de habeas data- actie van 11 augustus 2008 staat uitdrukkelijk dat het recht op bescherming van persoonsgegevens inherent is aan de mens en derhalve onder artikel 72 van de grond- wet van de Republiek valt. Volgens artikel 332 van de grondwet mag het ontbreken van specifieke regelgeving geen afbreuk doen aan de toepassing van de grondwet- telijke bepalingen inzake de rechten van natuurlijke per- sonen en betreffende de rechten en plichten van de au- toriteiten; voor de toepassing dient te worden teruggegre- pen op de onderliggende beginselen van soortgelijke wet- ten, de algemene rechtsbeginselen en algemeen aanvaarde uitgangspunten. De rechtsnormen voor de bescherming van persoons- gegevens in de Republiek ten oosten van de Uruguay zijn grotendeels gebaseerd op de in Richtlijn 95/46/EG vervatte normen en zijn vastgelegd in Wet nr. 18.331 inzake de bescherming van persoonsgegevens en de ha- beas data-actie (Ley N° 18.331 de Protección de Datos Personales y Acción de „Habeas Data”) van 11 augustus 2008. Deze wet geldt voor natuurlijke personen en rechtspersonen. Deze wet wordt aangevuld door Besluit nr. 414/009 van 31 augustus 2009, dat is vastgesteld om de wet op verschillende punten te verduidelijken en de organisatie,