L 331/120 Publicatieblad van de Europese Unie 15.12.2010 RICHTLIJNEN RICHTLIJN 2010/78/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 98/26/EG, 2002/87/EG, 2003/6/EG, 2003/41/EG, 2003/71/EG, 2004/39/EG, 2004/109/EG, 2005/60/EG, 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2009/65/EG wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 50, artikel 53, lid 1, en de artikelen 62 en 114, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (1), Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2), Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ De financiële crisis in 2007 en 2008 heeft grote tekortko- mingen in het financiële toezicht aan het licht gebracht, zowel wat het toezicht op individuele instellingen als wat het toezicht op het financiële stelsel als geheel betreft. De toezichtmodellen op nationale grondslag zijn niet meer berekend op de financiële mondialisering en de geïnte- greerde en onderling verweven Europese financiële markten, waarop vele financiële instellingen grens- overschrijdend actief zijn. De crisis heeft tekortkomingen op het gebied van samenwerking, coördinatie, consistente toepassing van het Unierecht en vertrouwen tussen natio- nale bevoegde autoriteiten aan het licht gebracht. (2) _ In verscheidene resoluties vóór en tijdens de financiële cri- sis heeft het Europees Parlement opgeroepen over te gaan tot een meer geïntegreerd Europees toezicht teneinde op (!) Advies van 18 maart 2010 (PB C 87 van 1.4.2010, blz. 1). (2) Advies van 18 maart 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatie- blad). (3) Standpunt van het Europees Parlement van 22 september 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 17 november 2010. Unieniveau voor alle marktdeelnemers een werkelijk vlak speelveld te creëren en rekening te houden met de toene- mende integratie van de financiële markten binnen de Unie (namelijk in zijn resoluties van 13 april 2000 over de mededeling van de Commissie, getiteld „Tenuitvoerlegging van het kader voor financiële markten: een actieplan”; van 21 november 2002 over de regels inzake bedrijfsecono- misch toezicht in de Europese Unie, van 11 juli 2007 over het beleid op het gebied van financiële diensten (2005- 2010) — Witboek, van 23 september 2008 met aanbeve- lingen aan de Commissie inzake hedgefondsen en private equity en van 9 oktober 2008 met aanbevelingen aan de Commissie betreffende de Lamfalussy follow-up: de toe- komstige toezichtstructuur alsook in zijn standpunten van 22 april 2009 over het gewijzigde voorstel voor een richt- lijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit I en van 23 april 2009 over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad over ratingbureaus). In november 2008 heeft de Commissie een groep op hoog niveau onder voorzitterschap van Jacques de Larosière ermee belast aanbevelingen op te stellen over hoe het Euro- pese toezichtsstelsel te versterken met het oog op een betere bescherming van de burgers en het herstel van het vertrouwen in het financiële stelsel. In zijn eindverslag van 25 februari 2009 (verslag-de Larosière) formuleerde de groep op hoog niveau de aanbeveling dat het toezichtkader moest worden versterkt om het risico en de ernst van toe- komstige financiële crises te verminderen. Verregaande hervormingen van de toezichtstructuur van de financiële sector in de Unie werden aanbevolen. In het verslag-de Larosière werd tevens aanbevolen een Europees Systeem voor Financieel Toezicht (ESFT) op te zetten, dat moet bestaan uit drie Europese toezichthoudende autoriteiten (European Supervisory Authorities (ESA), één voor de banksector, één voor de effectensector en één voor de sec- tor verzekeringen en bedrijfspensioenen, en een Europees Comité voor systeemrisico's.