L 37/16 Publicatieblad van de Europese Unie 10.2.2010 VERORDENING (EU) Nr. 116/2010 VAN DE COMMISSIE van 9 februari 2010 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de lijst van voedingsclaims (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE, Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gelet op Verordening (EG) nr. 1924/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 inzake voedings- en gezondheidsclaims voor levensmiddelen (!), en met name op artikel 8, lid 2, Overwegende hetgeen volgt: Artikel 8, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1924/2006 bepaalt dat voedingsclaims voor levensmiddelen alleen zijn toegestaan als zij staan vermeld in de bijlage bij die verordening, waarin ook hun gebruiksvoorwaarden worden vastgesteld. Verordening (EG) nr. 1924/2006 bepaalt ook dat die bijlage zo nodig wordt gewijzigd na raadpleging van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), hierna „de Autoriteit” genoemd. Vóór de vaststelling van Verordening (EG) nr. 1924/2006 heeft de Commissie de Autoriteit om advies gevraagd over voedingsclaims en de gebruiksvoorwaarden daarvan betreffende omega-3-vetzuren, enkelvoudig onverzadigde vetten, meervoudig onverzadigde vetten en onverzadigde vetten. In haar op 6 juli 2005 goedgekeurde advies (2) conclu- deert de Autoriteit dat omega-3-vetzuren, enkelvoudig onverzadigde vetten, meervoudig onverzadigde vetten en onverzadigde vetten een belangrijke rol in het voe- dingspatroon spelen. De consumptie van bepaalde onver- zadigde vetten, zoals omega-3-vetzuren, is soms lager dan aanbevolen. Daarom kunnen voedingsclaims waarbij levensmiddelen worden aangemerkt als bron van deze nutriënten of als rijk daaraan, de consument helpen bij het maken van gezondere keuzes. Die voedingsclaims werden echter niet opgenomen in de lijst van de bijlage (” PB L 404 van 30.12.2006, blz. 9. (2) The EFSA Journal (2005) 253, 1-29. bij Verordening (EG) nr. 1924/2006, als vastgesteld door het Europees Parlement en de Raad, aangezien de ge- bruiksvoorwaarden ervan nog niet duidelijk konden wor- den gedefinieerd. Aangezien die gebruiksvoorwaarden nu zijn verduidelijkt en mede gelet op een op 30 juni 2009 goedgekeurd advies van de Autoriteit inzake de etikettering van de referentie-innamewaarden voor omega-3- en omega-6- vetzuren (?), is het raadzaam om de desbetreffende claims in de lijst op te nemen. Met betrekking tot de claims „bron van omega-3-vetzu- ren” en „rijk aan omega-3-vetzuren” moeten de gebruiks- voorwaarden een onderscheid maken tussen de twee soorten omega-3-vetzuren, die een verschillende fysiolo- gische rol spelen en waarvoor verschillende consumptie- niveaus worden aanbevolen. Bovendien moeten die ge- bruiksvoorwaarden een per 100 g en 100 kcal product vereiste minimumhoeveelheid omvatten om ervoor te zorgen dat deze claims alleen worden gedaan voor le- vensmiddelen die gelet op het consumptieniveau ervan een significante hoeveelheid omega-3-vetzuren leveren. Met betrekking tot de claims „rijk aan enkelvoudig onver- zadigde vetten”, „rijk aan meervoudig onverzadigde vet- ten” en „rijk aan onverzadigde vetten” moeten de ge- bruiksvoorwaarden een minimumgehalte aan onver- zadigde vetten in het levensmiddel vereisen zodat de geclaimde hoeveelheid steeds overeenkomt met een sig- nificante hoeveelheid bij een consumptieniveau dat via een evenwichtig voedingspatroon kan worden bereikt. De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in over- eenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De bijlage bij Verordening (EG) nr. 1924/2006 wordt gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze verordening. ©) The EFSA Journal (2009) 1176, 1-11.