L 296/6 Publicatieblad van de Europese Unie 15.11.2011 GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) Nr. 1152/2011 VAN DE COMMISSIE van 14 juli 2011 tot aanvulling van Verordening (EG) nr. 998/2003 van het Europees Parlement en de Raad inzake preventieve gezondheidsmaatregelen voor de bestrijding van infecties met Echinococcus multilocularis bij honden (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EG) nr. 998/2003 van het Europees Parle- ment en de Raad van 26 mei 2003 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het nietcommerciële verkeer van gezel- schapsdieren en houdende wijziging van Richtlijn 92/65/EEG van de Raad (!), en met name artikel 5, lid 1, tweede alinea, Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij Verordening (EG) nr. 998/2003 zijn de veterinairrech- telijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren vastgesteld. In het bijzonder wer- den regels vastgesteld voor het niet-commerciële verkeer van honden, katten en fretten naar een lidstaat en voor- ziet de verordening in de eventuele vaststelling bij gede- legeerde handeling van preventieve gezondheidsmaatrege- len ter bestrijding van andere ziekten dan rabiës die zich door het verkeer van deze dieren kunnen verspreiden. Die maatregelen moeten een wetenschappelijke basis hebben en in verhouding staan tot het risico van de verspreiding van die ziekten als gevolg van dergelijke verplaatsingen. Daarnaast bepaalt Verordening (EG) nr. 998/2003 dat gezelschapsdieren vergezeld moeten gaan van een pas- poort dat is afgegeven door een door de bevoegde au- toriteit aangewezen dierenarts en waarin wordt verklaard, voor zover nodig, dat ten aanzien van het betrokken dier preventieve gezondheidsmaatregelen met betrekking tot andere ziekten dan rabiës zijn uitgevoerd. Alveolaire echinokokkose is een parasitaire ziekte die wordt veroorzaakt door de lintworm Echinococceus multi- locularis (E. multilocularis). In de gebieden in Europa waar de ziekte endemisch is, verloopt de transmissiecyclus van de parasiet in de regel via in het wild levende dieren, waarbij in het wild levende vleeseters als eindgastheer optreden en verschillende soorten zoogdieren, met name kleine knaagdieren, als tussengastheer; laatst- genoemde raken besmet door het opnemen van eitjes die via de uitwerpselen van eindgastheren in het milieu zijn verspreid. Hoewel van secundair belang voor de persistentie van de levenscyclus van de parasiet in een gebied waar deze endemisch is, kunnen honden geïnfecteerd raken door het opeten van besmette knaagdieren. Als potentiële eindgastheren en vanwege het nauwe contact met men- sen kunnen honden zowel een infectiebron voor mensen als een bron van besmetting vormen voor het milieu, met inbegrip van parasietenvrije gebieden die door na- tuurlijke hindernissen tegen de insleep van de parasiet worden beschermd. Er zijn geen meldingen van fretten (” PB L 146 van 13.6.2003, blz. 1. (6) die als eindgastheer optreden en volgens de huidige ge- gevens is ook de bijdrage van katten aan de transmissie- cyclus twijfelachtig. In gebieden waar mensen optreden als atypische tussen- gastheer, waarin zich het larvale stadium van de lint- worm ontwikkelt, worden na een lange incubatieperiode en bij het uitblijven van adequate behandeling ernstige klinische en pathologische verschijnselen waargenomen, waarbij de mortaliteit meer dan 90 % kan bedragen. De toenemende prevalentie van de ziekte bij in het wild levende dieren, en parallel daaraan bij mensen, in be- paalde delen van Europa, baart de gezondheidsautoritei- ten van veel lidstaten ernstige zorgen. E. multilocularis-infectie komt voor bij dieren op het noor- delijk halfrond, waaronder Midden- en Noord-Europa, Azië en Noord-Amerika, maar in bepaalde gebieden van de Europese Unie is de infectie noch bij gedomesti- ceerde, noch bij in het wild levende potentiële eindgast- heren waargenomen, ondanks voortdurende controles van in het wild levende dieren en de onbeperkte toegang van honden. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft in een wetenschappelijk advies betreffende de be- oordeling van het risico van insleep van echinokokkose in het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Malta, Zweden en Finland bij het buiten werking stellen van de nationale voorschriften (2), aangegeven dat de grensoverschrijdende verplaatsing van besmette in het wild levende dieren de belangrijkste potentiële insleeproute voor E. multilocularis is, vooral in gebieden zonder effectieve fysieke hindernis- sen, zoals een open zee. De EFSA acht de epidemiologi- sche rol van honden in gebieden waar E. multilocularis endemisch is, van geringe betekenis voor de levenscyclus van de parasiet. De EFSA acht daarentegen het risico dat de transmissie- cyclus van E. multilocularis begint in geschikte, in het wild levende tussengastheren in gebieden die daarvoor para- sietenvrij waren, niet verwaarloosbaar klein wanneer de parasiet wordt ingesleept door besmette honden, die wor- meitjes uitscheiden. Volgens de EFSA kan het risico van insleep van E. mul- tilocularis in gebieden die daarvoor parasietenvrij waren, worden verkleind door de behandeling van honden uit gebieden waar de parasiet endemisch is. Teneinde her- infectie te voorkomen, moet een dergelijke behandeling plaatsvinden zo kort mogelijk vóór de binnenkomst in het parasietenvrije gebied plaatsvinden. Om te voor- komen dat via de uitwerpselen alsnog eitjes van E. mul- tilocularis in het parasietenvrije gebied terechtkomen, moet na de behandeling echter een wachttijd van ten minst 24 uur in acht worden genomen. (2) The EFSA Journal (2006) 441, 1-54 (http://www.efsa.europa.eu/en/ efsajournal/doc/441.pdf).