3.7.2010 Publicatieblad van de Europese Unie L 169/17 BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 18 juni 2010 betreffende het gebruik van gereguleerde stoffen als hulpstof overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1005/2009 van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 3847) (Slechts de teksten in de Duitse, de Franse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Poolse en de Portugese taal zijn authentiek) (2010/372/EU) DE EUROPESE COMMISSIE, Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gelet op Verordening (EG) nr. 1005/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de ozonlaag afbrekende stoffen (!), en met name op artikel 8, lid 4, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Het gebruik van ozonafbrekende stoffen als hulpstof is een van de weinige resterende emissieveroorzakende toe- passingen die krachtens Verordening (EG) nr. 1005/2009 nog zijn toegestaan. De uitstoot van ozonafbrekende stoffen brengt wellicht ernstige schade toe aan de ozon- laag. Daarom moet ervoor worden gezorgd dat de emis- sies die door het gebruik van ozonafbrekende stoffen als hulpstof worden veroorzaakt, verwaarloosbaar blijven. (2) Bovendien beperkt artikel 8, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1005/2009, met het oog op de verantwoordelijkhe- den van de Unie uit hoofde van Besluit X/14 van de partijen bij het Protocol van Montreal betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken, het gebruik van gereguleerde stoffen als hulpstof tot 1 083 metrieke ton per jaar en de emissies als gevolg van het gebruik als hulpstof tot 17 metrieke ton per jaar. (3) De jongste jaren heeft zich een onverwachtse toename van het gebruik van gereguleerde stoffen als hulpstof voorgedaan, die de naleving van Besluit X/14 door de Unie in het gedrang dreigde te brengen en een strikter beheer van de toepassingen noodzakelijk heeft gemaakt. (4) _ Krachtens artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1005/2009 dient een lijst te worden opgesteld van ondernemingen die gereguleerde stoffen als technische hulpstof mogen gebruiken, waarbij voor iedere onderneming de maxi- mumhoeveelheden worden vastgesteld die ter aanvulling mogen worden ingezet, respectievelijk mogen worden uitgestoten. () PB L 286 van 31.10.2009, blz. 1. (5) _ De lĳst van ondernemingen met de corresponderende hoeveelheden stoffen dient te worden gebaseerd op de door de lidstaten ingediende verslagen en zodanig te worden bijgesteld dat de Unie de in artikel 8, lid 4, vast- gestelde maximumwaarden niet overschrijdt. De toewij- zing van de ter aanvulling ingezette hoeveelheden moet gebaseerd worden op de gemiddelde behoeften in de jaren 2005 tot en met 2008. Bij de berekening van de gemiddelde vraag van elke onderneming dienen jaren gedurende welke de betrokken onderneming geen gere- guleerde stoffen als hulpstof heeft gebruikt, buiten be- schouwing te blijven. De maximumwaarde wordt vast- gesteld op 124% van het gemiddelde van de onder- neming, teneinde rekening te houden met schommelin- gen in de jaarlijkse vraag en tegelijk te garanderen dat de maximumwaarde voor de Unie in haar geheel wordt nageleefd. (6) _ Het is passend te voorzien in de mogelijkheid van over- dracht van quota tussen de in de bijlage vermelde onder- nemingen, teneinde het voor die ondernemingen gemak- kelijker te maken om in te spelen op veranderende marktbehoeften. Een quotum dient evenwel te vervallen wanneer de installatie waarvoor het werd toegekend, bui- ten gebruik wordt gesteld. Wanneer een dergelijke instal- latie buiten gebruik wordt gesteld, dient de onderneming derhalve de Commissie en de betrokken lidstaat daarvan in kennis te stellen. (7) _ De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeen- stemming met het advies van het bij artikel 25, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1005/2009 ingestelde comité, HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD: Artikel 1 Definities 1.  „Ter aanvulling ingezette hoeveelheid”: de totale hoeveel- heid, in metrieke ton, van een gereguleerde stof, hetzij nieuw geproduceerd, teruggewonnen of geregenereerd, die niet eerder in de procescyclus is gebruikt en die voor het eerst in de proces- cyclus wordt opgenomen. 2.  „Emissie”: de totale hoeveelheid, in metrieke ton, van een gereguleerde stof die bij het gebruik van die stof als hulpstof en bij de met dat gebruik samenhangende opslag en hantering op de plaats van de installatie vrijkomt in de lucht, het water of de bodem.