18.12.2010 Publicatieblad van de Europese Unie L 335/43 VERORDENING (EU) Nr. 1218/2010 VAN DE COMMISSIE van 14 december 2010 betreffende de toepassing van artikel 101, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op bepaalde groepen specialisatieovereenkomsten (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EEG) nr. 2821/71 van de Raad van 20 december 1971 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen van overeenkomsten, beslui- ten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (!), Na bekendmaking van de ontwerpverordening, Na raadpleging van het Adviescomité voor mededingingsrege- lingen en economische machtsposities, Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EEG) nr. 2821/71 verleent de Commissie de bevoegdheid artikel 101, lid 3, van het Verdrag be- treffende de werking van de Europese Unie (*) bij ver- ordening toe te passen op bepaalde groepen overeen- komsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke ge- dragingen die onder artikel 101, lid 1, vallen en die betrekking hebben op de specialisatie, met inbegrip van de overeenkomsten die nodig zijn voor de verwezenlij- king daarvan. Verordening (EG) nr. 2658/2000 van de Commissie van 29 november 2000 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen specialisa- tieovereenkomsten (2) omschrijft groepen specialisatie- overeenkomsten waarvan volgens de Commissie kon worden aangenomen dat zij gewoonlijk aan de voorwaar- den van artikel 101, lid 3, van het Verdrag voldoen. Gelet op de over het geheel genomen positieve ervaring met de toepassing van die verordening, die op 31 december 2010 vervalt, en gelet op de verdere erva- ring die sinds de vaststelling van die verordening is opge- daan, is het passend een nieuwe groepsvrijstellingsver- ordening vast te stellen. (!) PB L 285 van 29.12.1971, blz. 46. () PB L 304 van 5.12.2000, blz. 3. (*) Sinds 1 december 2009 is artikel 81 van het EG-Verdrag artikel 101 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU”). Beide artikelen zijn in wezen identiek. Voor zover van toepassing, dienen in deze verordening de verwijzingen naar artikel 101 van het VWEU te worden gelezen als verwijzingen naar artikel 81 van het EG-Verdrag. Bij het VWEU zijn ook enkele wijzigingen in de terminologie aangebracht, zoals de vervanging van „Gemeenschap” door „Unie” en de vervanging van „gemeenschappe- lijke markt” door „interne markt”. In deze verordening wordt de terminologie van het VWEU gebruikt. ) Deze verordening dient aan twee vereisten te voldoen: zij moet een daadwerkelijke bescherming van de mededin- ging waarborgen en zij moet ondernemingen voldoende rechtszekerheid verschaffen. Bij het nastreven van die doelstellingen moet rekening worden gehouden met de noodzaak het administratieve toezicht en de wetgeving zoveel mogelijk te vereenvoudigen. Beneden een bepaald niveau van marktmacht kan voor de toepassing van artikel 101, lid 3, van het Verdrag over het algemeen worden aangenomen dat de positieve effecten van speci- alisatieovereenkomsten zullen opwegen tegen de eventu- ele negatieve effecten voor de mededinging. Het is voor de toepassing van artikel 101, lid 3, van het Verdrag bij verordening niet noodzakelijk te omschrijven welke overeenkomsten onder artikel 101, lid 1, van het Verdrag kunnen vallen. Bij de individuele beoordeling van overeenkomsten in de zin van artikel 101, lid 1, van het Verdrag dient met verscheidene factoren rekening te worden gehouden, in het bijzonder met de structuur van de relevante markt. De bij deze verordening vastgestelde vrijstelling dient slechts van toepassing te zijn op overeenkomsten waar- van met voldoende zekerheid kan worden aangenomen dat zij aan de voorwaarden van artikel 101, lid 3, van het Verdrag voldoen. Overeenkomsten betreffende specialisatie bij productie kunnen het meest tot de verbetering van de productie of distributie van goederen bijdragen indien de partijen complementaire vaardigheden, activa of activiteiten heb- ben, omdat zij zich op de vervaardiging van bepaalde producten kunnen toeleggen en daardoor efficiënter kun- nen werken en de producten goedkoper kunnen aanbie- den. Hetzelfde geldt over het algemeen voor overeen- komsten betreffende specialisatie bij de voorbereiding van diensten. Bij daadwerkelijke mededinging is het waar- schijnlijk dat een billijk aandeel in de hieruit voortvloei- ende voordelen de gebruikers ten goede komt. Dergelijke voordelen kunnen voortvloeien uit overeen- komsten waarbij één partij volledig of gedeeltelijk van de vervaardiging van bepaalde producten of de voorberei- ding van bepaalde diensten afziet ten gunste van een andere partij (eenzijdige specialisatie”), uit overeenkom- sten waarbij elke partij volledig of gedeeltelijk van de vervaardiging van bepaalde producten of de voorberei- ding van bepaalde diensten afziet ten gunste van een