L 304/18 Publicatieblad van de Europese Unie 22.11.2011 VERORDENING (EU) Nr. 1169/2011 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 25 oktober 2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1924/2006 en (EG) nr. 1925/2006 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 87/250/EEG van de Commissie, Richtlijn 90/496/EEG van de Raad, Richtlijn 1999/10/EG van de Commissie, Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad, Richtlijnen 2002/67/EG en 2008/5/EG van de Commissie, en Verordening (EG) nr. 608/2004 van de Commissie (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1), Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2), Overwegende hetgeen volgt: In artikel 169 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) wordt bepaald dat de Unie bijdraagt tot de verwezenlijking van een hoog ni- veau van consumentenbescherming door middel van de maatregelen die zij op grond van artikel 114 neemt. Het vrije verkeer van veilig en gezond voedsel is een wezenlijk aspect van de interne markt en levert een aan- zienlijke bijdrage tot de gezondheid en het welzijn van de burgers en hun sociale en economische belangen. Om een hoog niveau van bescherming van de gezond- heid van de consumenten te bereiken en hun recht op informatie te waarborgen, moet ervoor worden gezorgd dat de consumenten de nodige informatie krijgen over de levensmiddelen die zij consumeren. De keuzes van de consumenten kunnen onder meer door gezondheids-, economische, milieu-, sociale en ethische overwegingen worden beïnvloed. (} PB C 77 van 31.3.2009, blz. 81. (2) Standpunt van het Europees Parlement van 16 juni 2010 (PB C 236 E van 12.8.2011, blz. 187) en standpunt van de Raad in eerste lezing van 21 februari 2011 (PB C 102 E van 2.4.2011, blz. 1). Standpunt van het Europees Parlement van 6 juli 2011 (nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt) en besluit van de Raad van 29 september 2011. 4 ) ( ( ( ( 3 4 5 6 Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parle- ment en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de le- vensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (°) bepaalt dat het een algemeen beginsel van de levensmid- delenwetgeving is dat aan de consumenten een handvat voor doordachte keuzes wordt geboden ten aanzien van de levensmiddelen die zij consumeren en dat praktijken worden voorkomen die de consument kunnen misleiden. Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handels- praktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (*) bestrijkt bepaalde aspecten van de verstrekking van informatie aan de consumenten, met name om misleidende acties en informatieverzuim te voorkomen. De algemene beginselen inzake oneerlijke handelspraktijken moeten worden aangevuld met speci- fieke voorschriften betreffende de verstrekking van voed- selinformatie aan de consumenten. Er worden voor alle levensmiddelen geldende Unie-voor- schriften inzake voedseletikettering vastgesteld in Richt- lijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daar- voor gemaakte reclame (°). De meeste bepalingen van die richtlijn dateren uit 1978 en moeten daarom geactua- liseerd worden. Richtliĳn 90/496/EEG van de Raad van 24 september 1990 inzake de voedingswaarde-etikettering van levens- middelen (6) stelt voorschriften vast inzake de inhoud en de presentatie van voedingswaarde-informatie op voor- verpakte levensmiddelen. Volgens deze voorschriften is de vermelding van voedingswaarde-informatie vrijwillig, tenzij een aan voedingswaarde gerelateerde claim betref- fende het levensmiddel wordt gemaakt. De meeste bepa- lingen van die richtlijn dateren uit 1990 en moeten daarom geactualiseerd worden. De algemene etiketteringsvoorschriften worden aangevuld met een aantal bepalingen die van toepassing zijn op alle levensmiddelen in bijzondere omstandigheden of op be- paalde categorieën van levensmiddelen. Bovendien be- staat er een aantal specifieke voorschriften die van toe- passing zijn op specifieke levensmiddelen. 31 van 1.2.2002, blz. 1. 149 van 11.6.2005, blz. 22. ) PB L ) PB L ) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29. ) PB L 276 van 6.10.1990, blz. 40.