L 90/6 Publicatieblad van de Europese Unie 28.3.2012 VERORDENINGEN GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) Nr. 272/2012 VAN DE COMMISSIE van 7 februari 2012 tot aanvulling van Verordening (EG) nr. 1060/2009 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de door de Europese Autoriteit voor effecten en markten aan ratingbureaus aangerekende vergoedingen (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EG) nr. 1060/2009 van het Europees Par- lement en de Raad van 16 september 2009 inzake ratingbu- reaus (!), en met name artikel 19, lid 2, Overwegende hetgeen volgt: (1) (} PB L 302 van 17.11.2009, blz. 1. () PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84. Artikel 62 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende auto- riteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) (°) bepaalt dat de ontvangsten van de Europese Autoriteit voor effecten en markten ook moeten bestaan uit ver- goedingen die aan de ESMA worden betaald in de geval- len als bedoeld in de wetgeving van de Unie, alsook uit bijdragen van nationale openbare autoriteiten en een sub- sidie van de Unie. Met het oog op een efficiënt gebruik van de begroting van de ESMA alsook het verlichten van de financiële lasten voor de lidstaten en de Unie moet ervoor worden gezorgd dat ratingbureaus ten minste alle kosten vergoe- den die met het toezicht op ratingbureaus verband hou- den. Een tekort dat in een bepaald boekjaar wordt opge- lopen, moet in het daaropvolgende jaar door ratingbu- reaus worden aangevuld. Om de ESMA en de betrokken ratingbureaus budgettaire zekerheid te bieden, moet aan ratingbureaus waarvan de omzet een bepaalde drempelwaarde overschrijdt, een jaarlijkse toezichtvergoeding worden aangerekend. Jaar- lijkse toezichtvergoedingen mogen geen belemmeringen worden voor nieuwkomers op de ratingmarkt. Bovendien kan ervan worden uitgegaan dat aan kleinere ratingbu- reaus aanzienlijk minder toezichtkosten verbonden zijn dan aan grotere bureaus. Het zou derhalve evenredig zijn kleine ratingbureaus volledig vrij te stellen van het beta- len van de jaarlijkse toezichtvergoeding wanneer het ra- tingbureau of de groep van ratingbureaus waartoe het behoort, een bepaalde drempelwaarde van omzet niet overschrijdt. Om te zorgen voor een eerlijke en duidelijke toewijzing van vergoedingen die tegelijk de feitelijke administratieve last per gecontroleerde entiteit weerspiegelt, moet de toe- zichtvergoeding berekend worden naargelang van de om- zet van de ratingbureaus die voortvloeit uit ratingactivi- teiten en nevendiensten, aangezien de toezichtkosten voor grotere ratingbureaus groter zijn dan voor kleinere. Bovendien is bij het verstrekken van nevendiensten meer toezicht nodig omdat er mogelijke belangenconflicten vanwege het verstrekken van nevendiensten bewaakt moeten worden. Ratingbureaus mogen de eerlijke toewij- zing van vergoedingen overeenkomstig deze verordening niet ontwijken door ontvangsten aan andere entiteiten in hun groep toe te wijzen met de bedoeling hun bijdragen aan vergoedingen te verlagen. De ESMA moet alle aan- merkelijke ontwikkelingen op dit gebied volgen en rap- porteren. Aan in de Unie gevestigde ratingbureaus moet een regis- tratievergoeding worden aangerekend die de kosten van de ESMA dekt voor het behandelen van de registratie- aanvraag. De complexiteit van een aanvraag en de kosten die verband houden met het beoordelen van de aanvraag, nemen toe als een ratingbureau een aanvraag indient voor het afgeven van ratings voor gestructureerde finan- ciële instrumenten of voornemens is ratings van bureaus uit derde landen te bekrachtigen of bijkantoren heeft. Bijgevolg moet de registratievergoeding volgens deze fac- toren worden berekend. De behandelingskosten hangen ook in grote mate af van de omvang van het ratingbu- reau dat de aanvraag indient. Aangezien de toekomstige omzet van een nieuw ratingbureau niet bekend is op het ogenblik dat dit zijn registratieaanvraag indient, moet voor alle ratingbureaus het aantal werknemers in plaats van de omzet als gemeenschappelijk uitgangspunt voor de berekening worden gehanteerd. Deze verordening moet bepalen dat aan ratingbureaus die overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1060/2009 een certificeringsaanvraag in de Unie indie- nen, vergoedingen moeten worden aangerekend zodat de kosten die met hun certificering en jaarlijks toezicht ver- band houden, gedekt worden. In dit verband hebben de noodzakelijke uitgaven van de ESMA betrekking op de certificering van dergelijke ratingbureaus uit derde landen