27.1.2012 Publicatieblad van de Europese Unie L 25/55 VERORDENING (EU) Nr. 44/2012 VAN DE RAAD van 17 januari 2012 tot vaststelling, voor 2012, van de vangstmogelijkheden in de EU-wateren en, voor EU-vaartuigen, in bepaalde niet-EU-wateren, voor sommige visbestanden en groepen visbestanden waarvoor internationale onderhandelingen worden gevoerd of internationale overeenkomsten gelden DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 3, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Overwegende hetgeen volgt: (1) In artikel 43, lid 3, van het Verdrag is bepaald dat de Raad op voorstel van de Commissie de maatregelen vast- stelt voor de vaststelling en de verdeling van de vangst- mogelijkheden. Krachtens Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid (!) moeten, met inachtneming van de beschikbare wetenschappelijke, technische en economische adviezen en met name van de verslagen van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV), en in het licht van eventuele van regionale adviesraden ontvan- gen adviezen, maatregelen van de Unie inzake de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserijactiviteiten worden vastgesteld. De Raad moet maatregelen voor de vaststelling en de toewijzing van de vangstmogelijkheden vaststellen per visserijtak of groep visserijtakken, inclusief, waar nodig, bepaalde voorwaarden die er functioneel verband mee houden. De vangstmogelijkheden moeten zo over de lid- staten worden verdeeld dat elke lidstaat een relatieve stabiliteit van de visserijactiviteiten voor elk bestand of elke visserijtak geniet, met inachtneming van de in Ver- ordening (EG) nr. 2371/2002 vastgestelde doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Teneinde eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen met betrekking tot de herziening van quota voor lodde die voor de Unie in de Groenlandse wateren van de ICES-deelgebieden V en XIV beschikbaar zijn krachtens de Partnerschapsovereen- komst inzake visserij met Groenland, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Teneinde eenvormige voorwaarden te waarborgen voor de toepassing van vangstbeperkingen voor bepaalde be- standen van kortlevende soorten, moeten aan de Com- missie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend met betrekking tot de herziening van de totaal toegestane vangst (total allowable catch, TAC) in het licht van de tijdens de eerste helft van 2012 vergaarde wetenschap- pelijke informatie. Die bevoegdheden moeten worden (!) PB L 358 van 31.12.2002, blz. 59. PB L PB L 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voor- schriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoe- ringsbevoegdheden door de Commissie controleren (?). De Commissie moet onmiddellijk toepasselijke uitvoe- ringshandelingen met betrekking tot de herziening van de TAC voor deze bestanden van kortlevende soorten vaststellen wanneer dit in naar behoren gerechtvaardigde gevallen die verband houden met de noodzaak voor de Unie om aan haar internationale verplichtingen te vol- doen, om dwingende urgente redenen is vereist. Sommige TAC's bieden de lidstaten de mogelijkheid om aan vaartuigen die deelnemen aan proeven met betrek- king tot volledig gedocumenteerde visserij, extra toewij- zingen toe te kennen. Met die proeven wordt beoogd een op de vangst gebaseerde quotaregeling (vangstquotarege- ling) te testen die tot doel heeft teruggooi en de daarmee gepaarde gaande verspilling van anders bruikbare vis- bestanden te vermijden; ongecontroleerde teruggooi van vis is een bedreiging voor de langetermijnduurzaamheid van vis als collectief goed en dus voor de doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Inherent aan vangstquotaregelingen is dat zij de vissers een stimulans bieden om de vangstselectiviteit van hun activiteiten te optimaliseren. Om tot een rationeel beheer van de terug- gooi te komen, moet een volledig gedocumenteerde vis- serij betrekking hebben op elke activiteit op zee in plaats van op de aanlandingen in de haven. Daarom moeten de voorwaarden waaronder de lidstaten dergelijke extra toe- wijzingen verlenen, de verplichting inhouden te garande- ren dat gebruik wordt gemaakt van aan een sensorsys- teem gekoppelde camera’s in een gesloten televisiecircuit (CCTV); hiermee moeten alle aan boord gehouden en teruggegooide delen van de vangsten in detail kunnen worden geregistreerd. Een regeling met menselijke waar- nemers die in real time aan boord actief zijn, zou minder efficiënt, duurder en minder betrouwbaar zijn. Bijgevolg is het gebruik van CCTV in dit stadium een eerste ver- eiste voor het halen van de doelstellingen van regelingen tot verlaging van de teruggooi zoals de volledig gedocu- menteerde visserij, voor zover daarbij wordt voldaan aan de vereisten van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (?). De TAC's moeten worden vastgesteld op basis van de beschikbare wetenschappelijke adviezen, met inacht- neming van de biologische en sociaaleconomische 55 van 28.2.2011, blz. 13. 281 van 23.11.1995, blz. 31.