22.7.2011 Publicatieblad van de Europese Unie L 192/39 (Niet-wetgevingshandelingen) INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN BESLUIT VAN DE RAAD van 9 juni 2011 betreffende de goedkeuring, namens de Europese Unie, van het Verdrag van ’s Gravenhage van 23 november 2007 inzake de internationale inning van levensonderhoud ten behoeve van kinderen en andere familieleden (2011/432/EU) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 81, lid 3, eerste alinea, juncto artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder b), en artikel 218, lid 8, tweede alinea, eerste zin, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement (1), Overwegende hetgeen volgt: (1) 4 De Unie werkt aan de totstandbrenging van een gemeen- schappelijke justitiële ruimte die is gebaseerd op het be- ginsel van wederzijdse erkenning van beslissingen. Het Verdrag van ’s Gravenhage van 23 november 2007 inzake de internationale inning van levensonderhoud ten behoeve van kinderen en andere familieleden („het ver- drag”) is een stevige basis voor de totstandbrenging van een wereldwijd systeem van administratieve samenwer- king en voor de erkenning en tenuitvoerlegging van be- slissingen en regelingen inzake levensonderhoud, aange- zien het voorziet in kosteloze rechtsbijstand bij vrijwel alle vorderingen inzake levensonderhoud ten behoeve van kinderen en in een vereenvoudigde erkennings- en tenuitvoerleggingsprocedure. Op grond van artikel 59 van het verdrag kunnen regio- nale organisaties voor economische integratie zoals de Unie het verdrag ondertekenen, aanvaarden of goedkeu- ren of tot het verdrag toetreden. De aangelegenheden die door het verdrag worden gere- geld, worden ook behandeld door Verordening (EG) nr. (!) Advies van 11 februari 2010 (PB C 341 E van 16.12.2010, blz. 98). 4[2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwer- king op het gebied van onderhoudsverplichtingen (?). Zo- als overeengekomen bij de vaststelling van Besluit 2011/220/EU van de Raad (°) betreffende de onderteke- ning van het verdrag, dient de Unie het verdrag alleen goed te keuren en haar bevoegdheid uit te oefenen in alle aangelegenheden die erdoor worden geregeld. Het ver- drag zou derhalve bindend moeten zijn voor de lidstaten doordat de Unie het goedkeurt. Bij de goedkeuring van het verdrag dient de Unie daarom de bevoegdheidsverklaring krachtens artikel 59, lid 3, van het verdrag af te leggen. Tevens dient de Unie bij de goedkeuring van het verdrag, krachtens respectievelijk de artikelen 62 en 63 van het verdrag, alle voorbehouden te maken en verklaringen af te leggen die zij noodzakelijk acht. De Unie dient in dit verband overeenkomstig artikel 2, lid 3, van het verdrag te verklaren dat zij de toepassing van de hoofdstukken TI en II van het verdrag zal uit- breiden tot onderhoudsverplichtingen tussen echtgenoten en ex-echtgenoten. Zij dient tegelijkertijd een unilaterale verklaring af te leggen waarin zij zich ertoe verbindt in een latere fase te onderzoeken of het toepassingsgebied niet nog verder kan worden uitgebreid. De Unie dient het in artikel 44, lid 3, van het verdrag bedoelde voorbehoud inzake de voor mededelingen tus- sen de centrale autoriteiten aanvaarde talen te maken. De lidstaten die wensen dat de Unie dat voorbehoud te hunnen aanzien maakt, dienen de Commissie er vooraf van in kennis te stellen, met opgave van de tekst van het voorbehoud. (@) PB L 7 van 10.1.2009, blz. 1. (@) PB L 93 van 7.4.2011, blz. 9.