L 174/88 Publicatieblad van de Europese Unie 1.7.2011 RICHTLIJN 2011/65/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (herschikking) (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1), Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2), Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur moet op verscheidene punten ingrijpend worden gewijzigd (*). Ter wille van de duide- lijkheid dient de genoemde richtlijn te worden herschikt. (2) _ De verschillen tussen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke de lidstaten hebben aangenomen om het gebruik van gevaarlijke stoffen in elektrische en elek- tronische apparatuur (EEA) te beperken kunnen de han- del belemmeren en de mededinging in de Unie verstoren, en derhalve rechtstreekse gevolgen hebben voor de tot- standkoming en de werking van de interne markt. Daarom dienen er ter zake regels te worden vastgesteld en moet er worden bijgedragen tot de bescherming van de volksgezondheid en een milieuhygiënisch verant- woorde nuttige toepassing en verwijdering van afge- dankte EEA. (3) _ Krachtens Richtlijn 2002/95/EG toetst de Commissie de bepalingen van die richtlijn, in het bijzonder om appara- tuur die binnen bepaalde categorieën valt, in het toepas- singsgebied ervan op te nemen. De Commissie gaat te- vens na of de lijst van stoffen waarvoor beperkingen gelden, aan de wetenschappelijke vooruitgang moet wor- den aangepast; zij neemt daarbij het voorzorgsbeginsel in acht, zoals goedgekeurd door de resolutie van de Raad van 4 december 2000. (4) _ Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen (°) geeft bij wetgeving betreffende afvalstoffen de eerste pri- oriteit aan afvalpreventie. Onder preventie worden onder () PB C 306 van 16.12.2009, blz. 36. (2) PB C 141 van 29.5.2010, blz. 55. (3) Standpunt van het Europees Parlement van 24 november 2010 (nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt) en besluit van de Raad van 27 mei 2011. (# PB L 37 van 13.2.2003, blz. 19. (5) PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3. (ó (7 (8 ) ) ) meer maatregelen verstaan die het gehalte aan schadelijke stoffen in materialen en producten beperken. In de resolutie van de Raad van 25 januari 1988 betref- fende een communautair actieprogramma tegen milieu- verontreiniging door cadmium (5) werd de Commissie verzocht onverwijld werk te maken van de ontwikkeling van specifieke maatregelen met het oog op een dergelijk programma. Ook de volksgezondheid dient te worden beschermd en daartoe moet een alomvattende strategie ten uitvoer worden gelegd die met name gericht is op de beperking van het gebruik van cadmium en de bevorde- ring van onderzoek naar vervangingsmiddelen. In de re- solutie wordt beklemtoond dat het gebruik van cadmium moet worden beperkt tot gevallen waarin geen passende alternatieven voorhanden zijn. Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parle- ment en de Raad van 29 april 2004 betreffende persis- tente organische verontreinigende stoffen (7) herinnert eraan dat het doel van de bescherming van het milieu en de volksgezondheid tegen persistente organische ver- ontreinigende stoffen niet in voldoende mate bereikt kan worden door de lidstaten vanwege de grensoverschrij- dende effecten van deze stoffen, en dat het daarom beter op het niveau van de Unie kan worden nagestreefd. Overeenkomstig die verordening moet het vrijkomen van persistente organische verontreinigende stoffen, zoals dioxinen en furanen, die niet-bedoelde nevenproducten van industriële processen zijn, zo spoedig mogelijk wor- den geïdentificeerd en beperkt met als uiteindelijk doel de eliminatie, waar dat mogelijk is. De beschikbare gegevens tonen aan, dat de maatregelen inzake inzameling, verwerking, recycling en verwijdering van afgedankte EEA van Richtliĳn 2002/96/EG van 27 januari 2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur ($), noodzakelijk zijn om de moeilijkheden bij het afvalbeheer in verband met de zware metalen en de brandvertragers te verminderen. Doch, ondanks deze maatregelen zullen aanzienlijke hoeveelheden afgedankte EEA in de bestaande verwijderingsroutes blijven terecht- komen binnen of buiten de Unie. En, zelfs wanneer af- gedankte EEA afzonderlijk wordt ingezameld en aan spe- cifieke recyclingprocessen wordt onderworpen, zal het gehalte aan kwik, cadmium, lood, zeswaardig chroom, polybroombifenylen (PBB's) en polybroomdifenylethers (PBDE's) vermoedelijk gezondheids- en milieurisico's blij- ven opleveren, vooral wanneer deze stoffen in minder dan optimale omstandigheden worden verwerkt. 30 van 4.2.1988, blz. 1. PB C PB L 158 van 30.4.2004, blz. 7. PB L 37 van 13.2.2003, blz. 24.