22.3.2011 Publicatieblad van de Europese Unie L 76/63 BESLUIT 2011/172/GBVB VAN DE RAAD van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Op 21 februari 2011 verklaarde de Europese Unie zich bereid steun te verlenen aan de vreedzame en ordelijke overgang naar een op de beginselen van de rechtsstaat gebaseerde civiele en democratische regering in Egypte, die de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden volledig eerbiedigt, alsook aan de totstandbrenging van een economie die de sociale cohesie versterkt en de groei bevordert. (2) _ In dit verband dienen beperkende maatregelen te worden vastgesteld tegen personen die zijn geïdentificeerd als zijnde verantwoordelijk voor het verduisteren van Egyp- tische overheidsmiddelen, en daarmee de Egyptische be- volking beroven van de voordelen van een duurzame ontwikkeling van haar economie en samenleving, en de ontwikkeling van de democratie in het land ondermijnen. (3) Voor de uitvoering van bepaalde maatregelen is nieuw optreden van de Unie nodig, HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD: Artikel 1 1. Alle tegoeden en economische middelen die toebehoren aan, eigendom zijn van of in bezit zijn van personen die zijn geïdentificeerd als zijnde verantwoordelijk voor het verduisteren van Egyptische overheidsmiddelen, of van de met hen geassoci- eerde natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten of licha- men als vermeld in de bijlage, worden bevroren. 2.  Er worden geen tegoeden of economische middelen recht- streeks of onrechtstreeks ter beschikking gesteld aan of ten behoeve van de in de bijlage vermelde natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten of organen. 3.  De bevoegde autoriteit van een lidstaat kan, onder voor- waarden die zij passend acht, toestemming geven voor de vrij- gave of de beschikbaarstelling van bepaalde bevroren tegoeden of economische middelen, indien zij heeft vastgesteld dat de betrokken tegoeden of economische middelen: a) noodzakelijk zijn voor het dekken van uitgaven voor de basisbehoeften van de in de bijlage genoemde natuurlijke personen en de leden van hun gezin die van hen afhankelijk zijn, zoals betalingen voor voedsel, huur of hypotheeklasten, geneesmiddelen of geneeskundige behandelingen, belastin- gen, verzekeringspremies of openbare voorzieningen; z uitsluitend bestemd zijn voor de betaling van redelijke ho- noraria en de vergoeding van kosten in verband met de verlening van juridische diensten; c) uitsluitend bestemd zijn voor de betaling van honoraria of kosten voor alleen het houden of beheren van bevroren tegoeden of economische middelen; of £ noodzakelijk zijn voor de betaling van buitengewone lasten, mits de bevoegde autoriteiten de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten en de Commissie ten minste twee weken voordat zij de toestemming geven, in kennis stellen van de redenen waarom zij menen dat specifieke toestemming moet worden gegeven. De lidstaten stellen elkaar en de Commissie in kennis van elke toestemming die overeenkomstig dit lid is verleend. 4. In afwijking van lid 1 kan de bevoegde autoriteit van een lidstaat toestemming geven voor de vrijgave van bepaalde be- vroren tegoeden of economische middelen mits aan de volgende voorwaarden is voldaan: a) de betrokken tegoeden of economische middelen zijn het voorwerp van een gerechtelijk, administratief of arbitraal re- tentierecht of vonnis dat is vastgesteld vóór de datum waarop de natuurlijke persoon, de rechtspersoon, de entiteit of het lichaam bedoeld in lid 1 op de lijst in de bijlage werd geplaatst; z de betrokken tegoeden of economische middelen worden uitsluitend aangewend om te voldoen aan vorderingen die door een dergelijk retentierecht zijn gewaarborgd of door een dergelijk vonnis geldig zijn verklaard, overeenkomstig de wet- en regelgeving tot vaststelling van de rechten van de personen die titularis zijn van dergelijke vorderingen; c) het retentierecht of het vonnis komt niet ten goede aan een natuurlijke persoon, rechtspersoon, entiteit of lichaam ge- noemd in de bijlage; en d) de erkenning van het retentierecht of het vonnis is niet in strijd met de openbare orde van de betrokken lidstaat.