31.7.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 201/37 RICHTLIJN 2002/58/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levens- sfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) Uit hoofde van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en het vrije verkeer van die gegevens (° moeten de lidstaten de rechten en vrijheden van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens beschermen en dienen zij in het bijzonder de bescherming van de persoonlijke levenssfeer te waarborgen, teneinde te zorgen voor een vrij verkeer van persoonsgegevens in de Gemeenschap. Deze richtlijn strekt tot eerbiediging van de grondrechten en beginselen die tot uitdrukking zijn gebracht in met name het Handvest van de grondrechten van de Euro- pese Unie. In het bijzonder strekt deze richtlijn tot volle- dige eerbiediging van de in de artikelen 7 en 8 bedoelde rechten van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Het vertrouwelijke karakter van communicatie wordt gewaarborgd in overeenstemming met de internationale instrumenten met betrekking tot de mensenrechten, met name het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en met de grondwetten van de lidstaten. Met Richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwer- king van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (°) werden de in Richtlijn 95/46/EG uiteengezette begin- selen omgezet in specifieke regels voor de telecommuni- catiesector. Richtlijn 97/66/EG moet worden aangepast aan de ontwikkelingen op de markten en van de techno- logieën voor _ elektronische-communicatiediensten, teneinde te voorzien in een gelijke mate van bescher- ming van persoonsgegevens en van de persoonlijke () PB C 365 E van 19.12.2000, blz. 223. È) PB C 123 van 25.4.2001, blz. 53. (°) Advies van het Europees Parlement van 13 november 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 28 januari 2002 (PB C 113 E van 14.5.2002, blz. 39) en besluit van het Europees Parlement van 30 mei 2002 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 25 juni 2002. ( PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31. () PB L 24 van 30.1.1998, blz. 1. levenssfeer voor gebruikers van openbare elektronische- communicatiediensten, ongeacht de technologieën waarvan gebruik wordt gemaakt. Richtlijn 97/66/EG dient derhalve te worden ingetrokken en vervangen door de onderhavige richtlijn. Momenteel worden in openbare communicatienetwerken in de Gemeenschap nieuwe geavanceerde digitale tech- nologieën ingevoerd die met betrekking tot de bescher- ming van de persoonsgegevens en de persoonlijke levenssfeer van de gebruiker specifieke eisen stellen. De ontwikkeling van de informatiemaatschappij wordt gekenmerkt door de invoering van nieuwe elektronische- communicatiediensten. Toegang tot digitale mobiele netwerken is voor een breed publiek beschikbaar en betaalbaar geworden. Deze digitale  netwerken beschikken over grote capaciteiten en mogelijkheden voor de verwerking van persoonsgegevens. De succes- volle grensoverschrijdende ontwikkeling van deze dien- sten hangt gedeeltelijk af van het vertrouwen van de gebruikers dat hun persoonlijke levenssfeer zal worden geëerbiedigd. Het internet vervangt traditionele marktstructuren door te voorzien in een gemeenschappelijke, wereldwijde infrastructuur voor de levering van een breed scala van elektronische-communicatiediensten. Algemeen beschik- bare elektronische-communicatiediensten via het internet bieden de gebruikers nieuwe mogelijkheden, maar houden ook nieuwe gevaren in voor de bescherming van hun persoonsgegevens en persoonlijke levenssfeer. Voor openbare communicatienetwerken moeten speci- fieke wettelijke, bestuursrechtelijke en technische bepa- lingen worden vastgesteld teneinde de fundamentele rechten en vrijheden van natuurlijke personen en de rechtmatige belangen van rechtspersonen te beschermen tegen met name de steeds grotere mogelijkheden in verband met de geautomatiseerde opslag en verwerking van gegevens met betrekking tot de abonnees en de gebruikers. De door de lidstaten vastgestelde wettelijke, bestuurs- rechtelijke en technische bepalingen met betrekking tot de bescherming van persoonsgegevens, van de persoon- lijke levenssfeer en van de rechtmatige belangen van rechtspersonen in de sector elektronische communicatie moeten worden geharmoniseerd teneinde hinderpalen voor de totstandbrenging van de interne markt voor elektronische communicatie, overeenkomstig artikel 14 van het Verdrag, te voorkomen. Harmonisatie moet beperkt blijven tot de eisen die noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat de bevordering en de ontwikkeling van nieuwe elektronische-communicatiediensten en - netwerken tussen lidstaten niet worden gehinderd.