L 171/12 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 7.7.1999 RICHTLIJN 1999/44/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag en in het licht van de op 18 maart 1999 door het Bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke tekst (°), (1) Overwegende dat in artikel 153, leden 1 en 3, van het Verdrag is bepaald dat de Gemeenschap bijdraagt tot de verwezenlijking van een hoog niveau van consumenten- bescherming door middel van de maatregelen die zij op grond van artikel 95 neemt; Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat, waarin het vrij verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; dat het vrij verkeer van goederen niet alleen ziet op transacties in het zakenleven, maar ook op transacties van particulieren; dat het inhoudt dat consumenten die in de ene lidstaat wonen op het grondgebied van een andere lidstaat goederen kunnen inkopen op basis van een eenvormig minimumpakket billijke voorschriften betreffende de verkoop van consumptiegoederen; Overwegende dat de wetgevingen van de lidstaten betref- fende de verkoop van consumptiegoederen talrijke verschillen te zien geven, zodat ook de nationale markten voor consumptiegoederen van elkaar verschillen en de concurrentie tussen de verkopers kan worden vervalst; Overwegende dat de consument die van de grote markt wil profiteren door in een andere lidstaat dan die waar hij woont goederen aan te schaffen, een fundamentele rol bij de voltooiing van de interne markt speelt; dat het ontstaan van kunstmatige nieuwe grenzen en onderling afgeschermde markten verhinderd dient te worden; dat de mogelijkheden voor de consument sterk zijn uitge- breid dankzij de nieuwe communicatietechnologieën die gemakkelijk toegang bieden tot de distributiesystemen van andere lidstaten of van derde landen; dat het ontbreken van een minimale harmonisatie van de voor- schriften inzake de verkoop van consumptiegoederen de ontwikkeling van de goederenverkoop via de nieuwe technologieën voor communicatie op afstand ernstig in het gedrang zal brengen; Overwegende dat het scheppen van een gemeenschappe- lijke minimale regelgeving voor de consument die geldt onafhankelijk van de plaats van aankoop van goederen binnen de Gemeenschap, het vertrouwen van de consu- (} PB C 307 van 16.10.1996, blz. 8, en PB C 148 van 14.5.1998, blz. 12. (@ PB C 66 van 3.3.1997, blz. 5. (3) Advies van het Europees Parlement van 10 maart 1998 (PB C 140 van 6.4.1998, blz. 30), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 24 september 1998 (PB C 333 van 30.10.1998, blz. 46) en besluit van het Europees Parlement van 17 december 1998 (PB C 98 van 9.4.1999, blz. 226). Besluit van het Europees Parlement van 5 mei 1999. Besluit van de Raad van 17 mei 1999. (8 ment zal versterken en hem in staat zal stellen ten volle van de interne markt te profiteren; Overwegende dat de voornaamste problemen van de consument en de belangrijkste bron van conflicten met verkopers verband houden met het gebrek aan overeen- stemming van de goederen met de overeenkomst; dat derhalve de nationale wetgevingen betreffende de verkoop van consumptiegoederen in dezen nader tot elkaar dienen te worden gebracht, evenwel zonder afbreuk te doen aan de nationaalrechtelijke beginselen en bepalingen inzake contractuele en niet-contractuele aansprakelijkheid; Overwegende dat de goederen vooral moeten overeen- stemmen met de overeenkomst; dat overeenstemming met de overeenkomst kan worden beschouwd als een gemeenschappelijk beginsel van de diverse nationale rechtstradities; dat het in bepaalde nationale rechtstradi- ties wellicht niet mogelijk is om op grond van uitslui- tend dit beginsel een minimaal beschermingsniveau voor de consument te waarborgen; dat voor dergelijke rechts- tradities aanvullende nationale bepalingen van nut kunnen zijn om de bescherming van de consument te waarborgen voor gevallen waarin de partijen in de over- eenkomst geen specifieke bedingen hebben opgenomen dan wel bedingen of afspraken die direct of indirect voorzien in afstand of beperking van de rechten van de consument en — voor zover de betrokken rechten voortvloeien uit deze richtlijn —, niet bindend zijn voor de consument; Overwegende dat het ter vergemakkelijking van de toepassing van het beginsel van overeenstemming met de overeenkomst dienstig is een weerlegbaar vermoeden van overeenstemming met de overeenkomst in te voeren dat de meest voorkomende situaties bestrijkt, dat dit vermoeden de contractvrijheid van de partijen onverlet laat; dat voorts wanneer specifieke bedingen in de over- eenkomst ontbreken of de minimumclausule van toepas- sing is, de elementen waaruit dit vermoeden bestaat mogen worden gebruikt om het gebrek aan overeen- stemming van de goederen met de overeenkomst vast te stellen; dat de kwaliteit en de prestaties die de consu- ment redelijkerwijs mag verwachten, onder andere afhankelijk zijn van de vraag of de goederen nieuw dan wel tweedehands zijn; dat de elementen waaruit dit vermoeden bestaat cumulatief zijn; dat, wanneer een bepaald element in de omstandigheden van het geval duidelijk niet van toepassing is, de overige elementen van het vermoeden niettemin van toepassing blijven; Overwegende dat tegenover de consument de verkoper rechtstreeks aansprakelijk moet zijn voor de overeen- stemming van de goederen met de overeenkomst; dat deze oplossing van oudsher in de rechtsstelsels van de lidstaten voorkomt; dat de verkoper vrij moet blijven om onder de in het nationale recht geldende voorwaarden, verhaal te nemen op de producent, op een eerdere