L 193/12 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 20.7.2002 RICHTIJN 2002/54/EG VAN van 13 juni 2002 DE RAAD betreffende het in de handel brengen van bietenzaad DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 37, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement (1), Na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité, Overwegende hetgeen volgt: (7) (1) _ Richtlĳn 66/400/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bietenzaad (2) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (°). Codificatie (8) van genoemde richtlijn is nodig om een duidelijke en rationeel geordende tekst te verkrijgen. (2 _ De voortbrenging van suiker- en voederbieten, hierna bieten genoemd, neemt een belangrijke plaats in de landbouw van de Gemeenschap in. (3) De bevredigende resultaten van de bietenteelt hangen grotendeels van het gebruik van geschikt zaad af. (4 _ De productiviteit van de bietenteelt in de Gemeenschap zal stijgen, indien de lidstaten eenvormige en zo streng mogelijke regels toepassen bij de keuze van de tot de handel toegelaten rassen. Derhalve is bij Richtlijn 2002/53/EG van de Raad (*) een gemeenschappelijke (10) rassenlijst voor landbouwgewassen vastgesteld. (5) _ Er dient voor de Gemeenschap een eenvormige keu- ringsregeling te worden opgesteld die berust op de erva- ringen opgedaan bij het toepassen van de regelingen van de lidstaten en van de Organisatie voor Economi- sche Samenwerking en Ontwikkeling. In het kader van de consolidatie van de interne markt dient de com- (11) munautaire regeling van toepassing te zijn op de pro- ductie met het oog op het in de handel brengen en op het in de handel brengen in de Gemeenschap, met uit- sluiting van de mogelijkheid voor de lidstaten om hier- (1) Advies uitgebracht op 9 april 2002 (nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad). (12) (2) PB 125 van 11.7.1966, blz. 2290/66. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/96/EG (PB L 25 van 1.2.1999, blz. 27). (È) Zie bijlage V, deel A. ( Zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad. van eenzijdig af te wijken, mogelijkheid waardoor het vrije verkeer van zaaizaad en pootgoed in de Gemeen- schap zou kunnen worden verhinderd. Bietenzaad mag in het algemeen slechts in de handel worden gebracht, indien het volgens de keuringsregeling officieel is onderzocht en goedgekeurd als basiszaad of gecertificeerd zaad. De keuze van de technische termen „basiszaad” en „gecertificeerd zaad” berust op een reeds bestaande internationale terminologie. Onder bepaalde voorwaarden moeten kwekerszaad van generaties die aan het basiszaad voorafgaan en niet-bewerkt zaad in de handel kunnen worden gebracht. De communautaire bepalingen dienen niet van toepas- sing te zijn op zaad waarvan is aangetoond dat het bestemd is voor uitvoer naar derde landen. Teneinde de kwaliteit van het bietenzaad in de Gemeen- schap te verhogen, moeten bepaalde voorwaarden wor- den gesteld ten aanzien van onder meer de polyploïdie, de eenkiemigheid, alsmede ten aanzien van het segmen- teren, de mechanische zuiverheid, de kiemkracht en het vochtgehalte. Ter vastlegging van de identiteit, moeten communau- taire bepalingen worden vastgesteld betreffende de ver- pakking, de bemonstering, de sluiting en de aanduiding. De etiketten moeten hiertoe de voor de uitoefening van het officiële toezicht alsmede voor de voorlichting van de landbouwer noodzakelijke gegevens vermelden en moeten het communautaire karakter van de goedkeuring tot uitdrukking brengen. Er dienen voorschriften te worden vastgesteld die betrek- king hebben op het in de handel brengen van chemisch behandeld zaad en van voor biologische teelt geschikt zaad evenals regels voor de instandhouding van plant- aardige genetische bronnen met het oog op de instand- houding, door gebruik in situ, van rassen die met geneti- sche erosie worden bedreigd. Afwijkingen moeten onder bepaalde voorwaarden wor- den toegestaan zonder aan het bepaalde in artikel 14 van het Verdrag afbreuk te doen. De lidstaten die van die afwijkingen gebruikmaken, moeten elkaar voor de controle wederzijdse administratieve bijstand verlenen. De lidstaten moeten passende controlemaatregelen vast- stellen teneinde te waarborgen dat bij het in de handel brengen is voldaan aan de voorwaarden betreffende de kwaliteit van het zaad en aan de bepalingen betreffende de waarborging van de identiteit.