25.9.2003 Publicatieblad van de Europese Unie L 238/23 RICHTLIJN 2003/83/EG VAN DE COMMISSIE van 24 september 2003 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van de bijlagen II, M en VI bij Richtlijn 76/768/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosme- tische producten (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten ("), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/80/EG van de Commissie (?), en met name op artikel 8, lid 2, Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor cosmeti- sche producten en voor consumenten bestemde niet-voedings- producten, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Benzoylperoxide en hydrochinonmethylether (synoniem van 4-methoxyfenol) zijn momenteel in bijlage TI opge- nomen. Voor hydrochinon gelden al beperkingen en voorwaarden, die in bijlage I worden vermeld. Het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten, hierna het WCCNVP genoemd, is tot de conclusie gekomen dat het gebruik van benzoylperoxide, hydro- chinon en hydrochinonmethylether in kunstnagels geen gevaar oplevert voor de consument, omdat deze slechts in zeer geringe mate hieraan wordt blootgesteld. Derhalve moeten nummer 178 van bijlage I en nummer 14 in het eerste deel van bijlage II dienovereenkomstig worden gewijzigd, moet nummer 382 van bijlage II worden geschrapt en moeten de nummers 94 en 95 aan het eerste deel van bijlage M worden toegevoegd. (2) _ Volgens het WCCNVP zijn de toxicologische effecten van dialkanolaminezouten en met name hun neiging tot nitrosaminevorming vergelijkbaar met de desbetreffende eigenschappen van dialkanolaminen en hebben dialkyla- minen en zouten daarvan eigenschappen die wat nitrosa- minevorming betreft sterk lijken op die van dialkanola- minen en zouten daarvan. De termen „dialkanolaminen” en „dialkylaminen” zijn synoniem met „secundaire alka- nolaminen” en „secundaire alkylaminen”, maar de laatste twee zijn eenduidiger. Derhalve moet nummer 411 van bijlage TI en moeten de nummers 60, 61 en 62 in het eerste deel van bijlage II dienovereenkomstig worden gewijzigd. (3) _ Het WCCNVP is tot de conclusie gekomen dat de verbin- ding 2,4-diaminopyrimidine-3-oxide (CAS-nr. 74638- 76-9) in concentraties tot 1,5% veilig in cosmetische () PB L 262 van 27.9.1976, blz. 169. PB L 224 van 6.9.2003, blz. 27. producten kan worden gebruikt. Derhalve moet 2,4- diaminopyrimidine-3-oxide onder nummer 93 in het eerste deel van bijlage I worden opgenomen. (4 _ Volgens het WCCNVP moet het gebruik van 1,2- dibroom-2,4-dicyanobutaan in de huidige maximaal toegestane concentratie van 0,1 % worden beperkt tot uit te spoelen producten. Derhalve moet nummer 36 in het eerste deel van biĳlage VI dienovereenkomstig worden gewijzigd. (5) _ Richtlijn 76/768/EEG moet dan ook dienovereenkomstig worden gewijzigd. (6) _ De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeen- stemming met het advies van het Permanent Comité voor cosmetische producten, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 De bijlagen II, M en VI bij Richtlijn 76/768/EEG worden over- eenkomstig de bijlage bij deze richtlijn gewijzigd. Artikel 2 1. _ De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat in de Gemeenschap gevestigde fabrikanten of importeurs vanaf 24 maart 2005 geen cosmetische producten in de handel brengen die niet aan deze richtlijn voldoen. 2.  De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in lid 1 bedoelde producten na 24 september 2005 niet meer aan de eindverbruiker worden verkocht of gele- verd. Artikel 3 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 24 september 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.