19. 10. 93 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 260/5 VERORDENING (EEG) Nr. 2837/93 VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 1993 houdende bepalingen voor de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2019/93 van de Raad wat de instandhouding van olijfgaarden in de traditionele olijventeeltge- bieden betreft DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2019/93 van de Raad van 19 juli 1993 houdende specifieke maatregelen voor bepaalde landbouwprodukten ten behoeve van de kleinere eilanden in de Egeïsche Zee(!), en met name op artikel 11, lid 2, Overwegende dat in Verordening (EEG) nr. 2019/93 is bepaald dat forfaitaire steun per hectare en per jaar wordt toegekend voor de instandhouding van olijfgaarden in de traditionele olijventeeltgebieden, mits die olijfgaarden onderhouden worden en produktief worden gehouden ; dat bijgevolg de bepalingen voor de uitvoering van deze steunregeling moeten worden vastgesteld, daaronder begrepen de voorwaarden voor de toekenning van de steun, de controlevoorschriften en de straffen ; Overwegende dat, gezien de verschillen in teeltomstandig- heden en -gewoonten tussen de betrokken regio’s, voor de bepaling van wat onder goed onderhoud van de olijf- gaarden moet worden verstaan, dient te worden uitgegaan van de onderhoudswerkzaamheden die volgens plaatse- lijke gebruiken en traditie nodig worden geacht; Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatre- gelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité van beheer voor oliën en vetten, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD : Artikel 1 De in artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 2019/93 vast- gestelde forfaitaire steun per hectare voor de instandhou- ding van olijfgaarden wordt toegekend voor oppervlakten a) met ten minste 50 bomen per hectare, b) waarop op adequate wijze de onderhoudswerkzaam- heden worden verricht die volgens de plaatselijke gebruiken en traditie nodig zijn om de olijfgaarden in stand en produktief te houden, c) waarvoor, als het gaat om olijfgaarden voor de produktie van olijfolie, een teeltaangifte is ingediend overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EEG) nr. 2261/84 van de Raad (°), () PB nr. L 184 van 27. 7. 1993, blz. 1. ) PB nr. L 208 van 3. 8. 1984, blz. 3. d) waarvoor een steunaanvraag is ingediend overeenkom- stig artikel 2. Artikel 2 1. Elke gegadigde producent dient uiterlijk op 15 juni van elk jaar bij de bevoegde instantie een steunaanvraag in. Voor 1993 evenwel mag deze aanvraag tot en met 30 november 1993 worden ingediend. Behalve in geval van overmacht wordt bij te late indie- ning van een aanvraag het bedrag van de steun waarop de producenten bij tijdige indiening van hun aanvraag aanspraak kunnen maken, met i % per werkdag verlaagd. Aanvragen die meer dan 20 dagen te laat worden inge- diend, zijn niet ontvankelijk. De steun wordt betaald in de periode van 16 oktober tot en met 30 november van elk jaar. Voor 1993 evenwel wordt de steun uiterlijk op 31 december 1993 betaald. 2. In de steunaanvraag worden ten minste de volgende gegevens vermeld : — naam, voornamen en adres van de aanvrager, — bebouwde oppervlakten in hectare, — betrokken aantal olijfbomen, — indien de olijfgaarden voor de produktie van olijfolie zijn bestemd, de referentie van de laatst ingediende teeltaangifte, — de kadastrale omschrijving van de oppervlakten of een beschrijving die als gelijkwaardig is erkend door de met de controle van de oppervlakten belaste instantie. Artikel 3 Griekenland verricht administratieve controles en controles ter plaatse om ervoor te zorgen dat efficiënt wordt nagegaan of de voorwaarden voor de toekenning van de steun worden nageleefd. In elke „nomos” worden controles ter plaatse verricht voor ten minste 10 % van de ingediende steunaanvragen. Voor het eerste verkoopseizoen evenwel wordt dit percentage beperkt tot 5 %. Als in een „nomos” een significant aantal onregelmatigheden wordt ontdekt, verrichten de bevoegde autoriteiten nog in dat zelfde jaar extra controles en verhogen zij het percentage in het daaropvolgende jaar voor die „nomos” te controleren aanvragen. De bevoegde autoriteit bepaalt, met name op basis van een risicoanalyse, voor welke aanvragen controles ter plaatse moeten worden verricht en zorgt ervoor dat een representatieve steekproef wordt geselecteerd.