31. 5. 94 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr, L 135/5 RICHTLIJN 94/19/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, eerste en derde zin, : Gezien het voorstel van de Commissie (1}, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Co- mité (2), Volgens de procedure van artikel 189 B van het Ver- drag (?}, Overwegende dat, overeenkomstig de doelstellingen van het Verdrag, een harmonische ontwikkeling van de werk- zaamheden van kredietinstellingen in de gehele Gemeen- schap dient te worden bevorderd door alle beperkingen van de vrijheid van vestiging en van het vrij verrichten van diensten weg te nemen, en tegelijk de stabiliteit van het bankwezen en de bescherming van de spaarders te versterken; Overwegende dat bij het afschaffen van beperkingen op de werkzaamheden van kredietinstellingen aandacht dient te worden geschonken aan de situatie die zich kan voordoen in geval van het niet-beschikbaar worden van de deposito’s bij een kredietinstelling die bijkantoren in andere Lid-Staten heeft; dat het noodzakelijk is dat een geharmoniseerd minimumniveau voor de bescherming van deposito’s wordt gewaarborgd, ongeacht waar deze deposito’s zich in de Gemeenschap bevinden; dat deze depositobescherming voor de voltooiing van de eenge- maakte bankmarkt van even wezenlijk belang is als de prudentiële voorschriften; Overwegende dat bij de sluiting van een insolvente kre- dietinstelling de deposanten bij bijkantoren in een andere Lid-Staat dan die van het hoofdkantoor van de kredietin- stelling door hetzelfde garantiestelsel worden beschermd als de overige deposanten van de kredietinstelling; Overwegende dat voor de kredietinstellingen de kosten van deelneming aan een garantiestelsel in generlei verhou- ding staan tot de kosten die het gevolg zouden zijn van het massaal opnemen van bankdeposito’s, niet alleen bij een in moeilijkheden verkerende instelling maar ook bij gezonde instellingen, als gevolg van een verlies van het vertrouwen in de soliditeit van het bankwezen bij de deposanten; (!} PB nr. C 163 van 30. 6. 1992, blz. 6, en PB nr. C 178 van 30. 6. 1993, blz. 14. (?) PB nr. C 332 van 16. 12. 1992, blz. 13. . (3) PB nr. C 115 van 26. 4. 1993, blz. 96, en besluit van het Europees Parlement van 9 maart 1994 (PB nr. C 91 van 28. 3. 1994). Overwegende dat de wijze waarop de Lid-Staten gevolg hebben gegeven aan Aanbeveling 87/63/EEG van de Commissie van 22 december 1986 betreffende de invoe- ring van depositogarantiestelsels in de Gemeenschap (*), niet volledig het gewenste resultaat heeft opgeleverd; dat deze situatie voor de goede werking van de geïntegreerde markt schadelijk kan blijken; Overwegende dat Tweede Richtlijn 89/646/EEG van de Raad van 15 december 1989 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen, alsmede tot wijziging van Richt- lijn 77/780/EEG (5), die voorziet in een stelsel met één vergunning voor kredietinstellingen en in toezicht door de autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst, sedert 1 ja- nuari 1993 van toepassing is; Overwegende dat bijkantoren niet langer een vergunning behoeven in een Lid-Staat van ontvangst, omdat de ene vergunning in de gehele Gemeenschap geldt, en op de solvabiliteit van die bijkantoren toezicht wordt gehouden door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst; dat deze situatie rechtvaardigt dat alle bijkan- toren in de Gemeenschap van een zelfde kredietinstelling door één enkel garantiestelsel worden gedekt; dat dit stelsel slechts het stelsel kan zijn dat voor deze categorie instellingen bestaat in de Lid-Staat van het hoofdkantoor, gezien met name het verband tussen het toezicht op de solvabiliteit van een bijkantoor en de deelneming ervan aan een depositogarantiestelsel; Overwegende dat de harmonisatie beperkt moet blijven tot de voornaamste elementen van de depositogarantie- stelsels en moet waarborgen dat op zeer korte termijn een op basis van een geharmoniseerd minimumniveau bere- kende uitkering uit hoofde van de garantie plaatsvindt; Overwegende dat de depositogarantiestelsels moeten wor- den ingeschakeld zodra deposito’s niet-beschikbaar wor- den; Overwegende dat het dienstig is om in eigen naam en voor eigen rekening door kredietinstellingen verrichte deposito’s van de dekking uit te sluiten; dat zulks niets afdoet aan de rechten van het garantiestelsel om de nodige maatregelen te treffen teneinde een in moeilijkhe- den verkerende kredietinstelling te redden; Overwegende dat de harmonisatie van de depositogaran- tiestelsels in de Gemeenschap op zich niets afdoet aan het bestaan van stelsels die zijn gericht op de bescherming van de kredietinstellingen, met name door hun solvabili- teit en liquiditeit te waarborgen teneinde te voorkomen (%) PB nr. L 33 van 4. 2. 1987, blz. 16. () PB nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 92/30/EEG (PB nr. L 110 van 28. 4. 1992, blz. 52).