20.1. 2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 14/29 RICHTLIJN 1999/95/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 13 december 1999 betreffende de handhaving van de bepalingen inzake de arbeidstijd van zeevarenden aan boord van schepen die havens in de Gemeenschap aandoen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) De sociale politiek van de Gemeenschap is er onder meer op gericht de gezondheid en veiligheid van de werknemers in hun werkomgeving te verbeteren. Het beleid van de Gemeenschap op het gebied van het zeevervoer is er onder meer op gericht de leef- en werk- omstandigheden van zeevarenden aan boord van schepen, de veiligheid op zee en de preventie van verontreiniging veroorzaakt door ongevallen op zee te verbeteren. De Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) heeft tijdens haar vierentachtigste bijeenkomst van 8-22 oktober 1996 het Verdrag betreffende de werk- tjden van zeevarenden en de bemanning van schepen van 1996 (IAO-Verdrag nr. 180) en het Protocol van 1996 bij het Verdrag betreffende de minimumnormen op koopvaardijschepen van 1976 (Protocol bij IAO- Verdrag nr. 147) aangenomen. De krachtens artikel 139, lid 2, van het Verdrag aange- nomen Richtlijn 1999/63/EG van de Raad van 21 juni 1999 inzake de overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van zeevarenden, gesloten door de Associatie van reders van de Europese Gemeenschap (ECSA) en de Federatie van de bonden voor het vervoers- personeel in de Europese Unie (FST) (°, beoogt de uitvoering van die op 30 september 1998 tussen de sociale partners gesloten overeenkomst (hierna „overeen- komst’); deze overeenkomst neemt een aantal bepa- lingen van IAO-Verdrag nr. 180 over; zij is van toepas- sing op zeevarenden aan boord van elk zeeschip, onge- acht of het staats- dan wel particulier eigendom is, dat geregistreerd is op het grondgebied van een lidstaat en gewoonlijk gebruikt wordt in de handelsscheepvaart. () PB C 43 van 17.2.1999, blz. 16. È) PB C 138 van 18.5.1999, blz. 33. (3) Advies van het Europees Parlement van 14 april 1999 (PB C 219 van 30.7.1999, blz. 240), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 12 juli 1999 (PB C 249 van 1.9.1999, blz. 7) en besluit van het Europees Parlement van 4 november 1999 (nog niet in het Publicatieblad verschenen). ( PB L 167 van 2.7.1999, blz. 37. 5) (10) (11) Doel van de onderhavige richtlijn is de toepassing van de op IAO-Verdrag nr. 180 gebaseerde bepalingen van Richtlijn 1999/63/EG ten aanzien van elk schip dat een haven van de Gemeenschap aandoet, ongeacht onder welke vlag het vaart, teneinde alle situaties die duidelijk gevaar opleveren voor de veiligheid en de gezondheid van de zeevarenden te kunnen vaststellen en verhelpen; Richtlijn 1999/63/EG omvat evenwel eisen die niet in IAO-Verdrag nr. 180 zijn opgenomen en die dan ook niet van toepassing zijn aan boord van schepen die niet onder de vlag van een lidstaat varen. Richtlijn 1999/63/EG is van toepassing op zeevarenden aan boord van elk zeeschip dat op het grondgebied van een lidstaat is geregistreerd. De lidstaten moeten erop toezien dat de onder hun vlag varende schepen aan alle bepalingen van Richtlijn 1999/63/EG voldoen. Met het oog op de veiligheid en om concurrentieverval- sing tegen te gaan, moeten de lidstaten erop kunnen toezien dat alle zeeschepen die hun havens aandoen, ongeacht de staat waar ze zijn geregistreerd, aan de relevante bepalingen van Richtlijn 1999/63/EG voldoen. Met name schepen die varen onder de vlag van een staat die geen partij is bij IAO-Verdrag nr. 180 of het protocol bij IAO-Verdrag nr. 147, mogen geen gunstiger behan- deling krijgen dan schepen onder de vlag van een staat die partij is bij dit Verdrag en dit protocol of bij een van beide. Voor de controle op de effectieve toepassing van Richtlijn 1999/63/EG moeten de lidstaten inspecties verrichten aan boord van schepen, met name na het ontvangen van een klacht van de kapitein, een beman- ningslid of iedere persoon of organisatie met een legi- tiem belang bij de veilige exploitatie van het schip, veilige leef- en werkomstandigheden aan boord of de preventie van verontreiniging. Voor de toepassing van de onderhavige richtlijn mogen de lidstaten zo nodig op eigen initiatief, havenstaatcon- trole-inspecteurs aanwijzen voor inspecties aan boord van schepen die een haven in de Gemeenschap aandoen. Het bewijs dat een schip niet aan de eisen van Richtlijn 1999/63/EG voldoet kan worden verkregen na controle van het organisatieschema van de werkzaamheden aan boord en van de registers met de gegevens inzake arbeids- of rusttijden van de zeevarenden, of wanneer de inspecteur reden heeft om aan te nemen dat de zeeva- renden oververmoeid zijn.