6.8.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 205/3 VERORDENING (EG) Nr. 1292/2005 VAN DE COMMISSIE van 5 augustus 2005 tot wijziging van bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft diervoeding (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (1), en met name op artikel 23, eerste alinea, Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EG) nr. 999/2001 bevat voorschriften voor het vervoederen van eiwitten, afkomstig van dieren, ten- einde de verspreiding van overdraagbare spongiforme en- cefalopathieën (TSE's) bij dieren te voorkomen. Verordening (EG) nr. 999/2001 verbiedt het gebruik van bepaalde dierlijke eiwitten in de voeding van landbouw- huisdieren omdat die eiwitten TSE-infectiviteit kunnen vertonen dan wel de opsporing van geringe hoeveelheden mogelijk met TSE's besmette eiwitten in diervoeders kun- nen storen. Bij die verordening is ook een nultolerantie voor verboden dierlijke bestanddelen in diervoeders inge- voerd. Richtlijn 2003/126/EG van de Commissie van 23 decem- ber 2003 inzake de analysemethoden voor de bepaling van bestanddelen van dierlijke oorsprong in het kader van de officiële controle van diervoeders (2) bepaalt dat de officiële analyses van diervoeders in het kader van de officiële controle op de aanwezigheid en de identificatie van, of de schatting van het gehalte aan, bestanddelen van dierlijke oorsprong in diervoeders overeenkomstig die richtlijn moeten worden uitgevoerd. Uit proficiency tests die overeenkomstig die richtlijn onder laboratoria zijn uitgevoerd door het Instituut voor referentiemateria- len en -metingen (IRMM-JRC) van de Commissie is ge- bleken dat de laboratoria geringe hoeveelheden zoog- diereiwitten in diervoeders nu aanzienlijk beter kunnen opsporen. Als gevolg van die verbeterde prestaties van de laborato- ria zijn met name in knol- en wortelgewassen onvoor- ziene botfragmenten aangetroffen. Er is wetenschappelijk aangetoond dat contaminatie van die gewassen met in de () PB L 147 van 31.5.2001, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 260/2005 van de Commissie (PB L 46 van 17.2.2005, blz. 31). () PB L 339 van 24.12.2003, blz. 78. bodem aanwezige botfragmenten niet te vermijden is. Zendingen gecontamineerde knol- en wortelgewassen moeten worden verwijderd overeenkomstig Richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot vast- stelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding (3) en moeten daarom vaak worden vernietigd. Om te voorko- men dat de toepassing van die richtlijn disproportioneel wordt, moet het de lidstaten worden toegestaan een risi- cobeoordeling omtrent de aanwezigheid van dierlijke be- standdelen in knol- en wortelgewassen uit te voeren al- vorens te besluiten of er sprake is van een overtreding van het voederverbod. Op 25 en 26 mei 2000 heeft de Wetenschappelijke Stuurgroep (WS) een geactualiseerde versie goedgekeurd van het rapport en advies over de veiligheid van uit runderhuiden verkregen gehydrolyseerde eiwitten dat de WS op zijn bijeenkomst van 22 en 23 oktober 1998 had goedgekeurd. De voorwaarden waaronder gehydroly- seerde eiwitten overeenkomstig dat advies als veilig kun- nen worden beschouwd, zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezond- heidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consump- tie bestemde dierlijke bijproducten (*). Sinds 1 mei 2004 zijn die voorwaarden ook van toepassing op gehydroly- seerde eiwitten die uit derde landen worden ingevoerd. Daarom dient het vervoederen van gehydrolyseerde eiwit- ten afkomstig van huiden van herkauwers aan herkau- wers niet langer verboden te worden. In zijn advies van 17 september 1999 inzake hergebruik binnen dezelfde soort en nogmaals in zijn advies van 27 en 28 november 2000 over de wetenschappelijke basis voor het verbod op het gebruik van dierlijke eiwitten in alle voeder voor landbouwhuisdieren heeft de WS ver- klaard dat er geen aanwijzingen zijn dat TSE's van nature voorkomen bij niet-herkauwende landbouwhuisdieren die voor de voedselproductie worden gehouden, zoals var- kens en pluimvee. Aangezien verder de controle op het verbod op dierlijke eiwitten berust op het aantonen van bot en spierweefsel in diervoeders, zullen van niet-her- kauwers afkomstige bloedproducten en gehydrolyseerde eiwitten geen problemen opleveren voor de controle op de aanwezigheid van mogelijk met TSE'’s besmette eiwit- ten. Daarom moeten de beperkingen op het vervoederen van bloedproducten en gehydrolyseerde eiwitten van niet-herkauwers aan landbouwhuisdieren worden versoe- peld. (3 PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 234 van 1.9.2001, blz. 55). ( PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 416/2005 van de Commissie (PB L 66 van 12.3.2005, blz. 10).