L 96/16 Publicatieblad van de Europese Unie 12.4.2003 RICHTLIJN 2003/6/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (?), Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (), Volgens de procedure van artikel 251 (*), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Een echte interne markt voor financiële diensten is van cruciaal belang voor economische groei en het scheppen van werkgelegenheid in de Gemeenschap. (2) _ Voor een geïntegreerde en efficiënte financiële markt is marktintegriteit nodig. Een goede werking van de effec- tenmarkten en vertrouwen van het publiek in de markten zijn noodzakelijke voorwaarden voor economi- sche groei en welvaart. Marktmisbruik schaadt de inte- griteit van de financiële markten en schendt het vertrouwen van het publiek in effecten en derivaten. (3)  In de mededeling van de Commissie „Tenuitvoerlegging van het kader voor financiële markten: een actieplan” van 11 mei 1999 wordt een reeks maatregelen genoemd die noodzakelijk zijn om de interne markt voor finan- ciële diensten te voltooien. Tijdens de Europese Raad van Lissabon in april 2000 is aangedrongen op uitvoering van dit actieplan tegen 2005. In het actieplan wordt de noodzaak benadrukt om een richtlijn betreffende markt- manipulatie op te stellen. (4 _ Tijdens zijn zitting van 17 juli 2000 heeft de Raad het Comité van wijzen inzake de regulering van de Europese effectenmarkten opgericht. In zijn eindverslag stelde dit Comité van wijzen voor om nieuwe wetgevingstech- nieken in te voeren op basis van een aanpak op vier niveaus, te weten kaderbeginselen, uitvoeringsmaatre- gelen, samenwerking en toezicht op de naleving. Niveau 1, de richtlijn, dient zich te beperken tot globale, alge- mene kaderbeginselen, terwijl niveau 2 technische uitvoeringsmaatregelen dient te omvatten die door de Commissie moeten worden vastgesteld, hierin bijgestaan door een comité. (5) _ De Europese Raad van Stockholm in maart 2001 heeft in zijn resolutie het eindverslag van het Comité van wijzen goedgekeurd alsmede de voorgestelde aanpak op () PB C 240 E van 28.8.2001, blz. 265. ) PB C 80 van 3.4.2002, blz. 61. ) PB C 24 van 26.1.2002, blz. 8. ( 4 niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Advies van het Europees Parlement van 14 maart 2002 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 19 juli 2002 (PB C 228 E van 25.9.2002, blz. 19) en besluit van het Europees Parlement van 24 oktober 2002 (nog (10) vier niveaus om het regelgevingsproces met betrekking tot de communautaire wetgeving inzake effecten effi- ciënter en transparanter te maken. In de resolutie van het Europees Parlement over de tenuitvoerlegging van de financiëledienstenwetgeving van 5 februari 2002 werd ook het verslag van het Comité van wijzen onderschreven, en wel op basis van de plechtige verklaring die op diezelfde dag door de Commissie voor het Parlement werd afgelegd en de brief van het voor de interne markt bevoegde Commissielid van 2 oktober 2001 aan de voorzitter van de Commissie economische en monetaire zaken van het Parlement met betrekking tot de garanties die het Europees Parlement bij deze procedure zullen worden geboden. De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatre- gelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/ 468JEG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (°). Volgens de Europese Raad van Stockholm moeten de uitvoeringsmaatregelen van niveau 2 vaker worden gebruikt om ervoor te zorgen dat de technische bepa- lingen gelijke tred kunnen houden met de marktontwik- kelingen en met de ontwikkelingen inzake toezicht, en moeten voor alle stadia van de werkzaamheden van niveau 2 termijnen worden gesteld. Na de eerste indiening van ontwerp-uitvoeringsmaatre- gelen beschikt het Europees Parlement over een termijn van drie maanden om deze te behandelen en zich erover uit te spreken. In met redenen omklede, dringende gevallen kan deze termijn evenwel worden ingekort. Als het Parlement binnen deze termĳĳn een resolutie aanneemt, behandelt de Commissie de ontwerp-uitvoe- ringsmaatregelen opnieuw. Nieuwe financiële en technische ontwikkelingen — nieuwe producten, nieuwe technologieën, toenemende grensoverschrijdende activiteiten en internet — brengen meer prikkels, middelen en gelegenheden voor markt- misbruik met zich mee. Het bestaande rechtskader van de Gemeenschap om de marktintegriteit te beschermen is onvolledig. De voor- schriften lopen per lidstaat uiteen, waardoor er bij de marktdeelnemers dikwijls onzekerheid heerst over begrippen, definities en wetshandhaving. In sommige lidstaten bestaat geen wetgeving op het gebied van prijs- manipulatie en de verspreiding van misleidende infor- matie. () PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.