L 32/34 Publicatieblad van de Europese Unie 4.2.2006 VERORDENING (EG) Nr. 199/2006 VAN DE COMMISSIE van 3 februari 2006 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 466/2001 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen, wat betreft dioxinen en dioxineachtige PCB'’s (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen (!), en met name op artikel 2, lid 3, Overwegende hetgeen volgt: Verordening (EG) nr. 466/2001 van de Commissie (2) stelt maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen vast. „Dioxinen”, als bedoeld in deze verordening, omvatten een groep van 75 polychloordibenzo-p-dioxinecongene- ren (,PCDD's”) en 135 polychloordibenzofuraancongene- ren (,PCDF's”), waarvan er 17 uit toxicologisch oogpunt van belang zijn. Polychloorbifenylen (,PCB's”) zijn een groep van 209 verschillende congeneren die volgens hun toxicologische eigenschappen in twee groepen kun- nen worden verdeeld: een klein aantal vertoont soortge- lijke toxicologische eigenschappen als dioxinen en wordt daarom vaak omschreven als „dioxineachtige PCB's”. De meerderheid vertoont geen dioxineachtige toxiciteit maar heeft een ander toxicologisch profiel. Elke congeneer van dioxinen of dioxineachtige PCB's ver- toont een verschillende toxiciteit. Voor de vaststelling van de toxiciteit van deze verschillende congeneren is het begrip toxische-equivalentiefactoren (,TEFs”) geïntrodu- ceerd om de risicobeoordeling en de wettelijke controle te vergemakkelijken. Dat betekent dat de analyseresulta- ten voor alle dioxinecongeneren en dioxineachtige PCB- congeneren die uit toxicologisch oogpunt van belang zijn in één kwantificeerbare eenheid worden uitgedrukt, na- melijk het „TCDD toxische equivalent” (TEQ). ( PB L 37 van 13.2.1993, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verorde- ning (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1). (2) PB L 77 van 16.3.2001, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1822/2005 (PB L 293 van 9.11.2005, blz. 11). 4 Op 30 mei 2001 heeft het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding (,SCF’) een advies over de risicobeoordeling van dioxinen en dioxineachtige PCB's in voedsel goedgekeurd op grond van nieuwe wetenschap- pelijke informatie die sinds de goedkeuring van het ad- vies van 22 november 2000 hierover bekend is gewor- den (?). Het SCF heeft voor dioxinen en dioxineachtige PCB's een toelaatbare wekelijkse inname (tolerable weekly intake — „TWJ) vastgesteld van 14 pg WHO-TEQ/kg lichaamsgewicht. Uit blootstellingsschattingen blijkt dat een aanzienlijk deel van de bevolking van de Gemeen- schap een dioxine-inname heeft die boven de toelaatbare grens (,TWT) ligt. In sommige landen kunnen bepaalde bevolkingsgroepen een groter risico lopen vanwege hun specifieke voedingsgewoonten. Uit toxicologisch oogpunt moeten alle vastgestelde maxi- mumgehalten van toepassing zijn op zowel dioxinen als dioxineachtige PCB’s, maar in 2001 zijn alleen maxi- mumgehalten vastgesteld voor dioxinen en niet voor di- oxineachtige PCB's, gezien de zeer beperkte gegevens die toen beschikbaar waren over de prevalentie van dioxine- achtige PCB's. Intussen zijn echter meer gegevens over de aanwezigheid van dioxineachtige PCB's beschikbaar. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 466/2001 moest de Commissie de bepalingen over dioxinen opnieuw be- kijken in het licht van de nieuwe gegevens over de aan- wezigheid van dioxinen en dioxineachtige PCB's, met name om de vast te stellen gehalten ook voor dioxine- achtige PCB's te doen gelden. Alle bedrijven die betrokken zijn bij het productieproces van diervoeder en levensmiddelen moeten alles in het werk stellen om de in diervoeder en levensmiddelen aan- wezige dioxinen en dioxineachtige PCB's te beperken. Verordening (EG) nr. 466/2001 bepaalt dienovereenkom- stig dat de van toepassing zijnde maximumgehalten ui- terlijk op 31 december 2006 opnieuw moeten worden bekeken om de maximumgehalten aanzienlijk te verlagen en zo mogelijk maximumgehalten voor andere levens- middelen vast te stellen. Gezien de tĳd die nodig is voor het verkrijgen van voldoende controlegegevens voor de vaststelling van dergelijke aanzienlijk lagere ge- halten, moet die termijn worden verlengd. (3) Opinion of the Scientific Committee on Food on the Risk Assess- ment of Dioxins and Dioxin-like PCBs in Food adopted on 30 mei 2001 — Update based on new scientific information available since the adoption of the SCF opinion of 22 november 2000 (http: |[europa.eu.int/comm)/food//fs/sc/scf/out90_en.pdf).