Nr. L 308/92 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 21. 12. 95 COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 26 juli 1995 tot voorwaardelijke goedkeuring van de door Frankrijk aan de bank „Crédit Lyonnais” verleende steun (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (95/547/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 92 en 93, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, inzonderheid op de artikelen 61 en 62, Na de belanghebbenden overeenkomstig voornoemde artikelen in de gelegenheid te hebben gesteld haar hun opmerkingen kenbaar te maken ('}, Overwegende hetgeen volgt : 1. INLEIDING Bij schrijven van 2 mei 1995 [SG/95/D/5500] heeft de Commissie de Franse autoriteiten in kennis gesteld van haar besluit de procedure van artikel 93, lid 2, van het Verdrag in te leiden ten aanzien van de staatssteun welke aan de overheidsbank „Crédit Lyonnais”, hierna „CL” genoemd, is toegekend. Eind 1993 was CL naar totaal vermogen (bijna 2000 miljard Fír) het belangrijkste Europese bankconcern met meer dan 71 000 werknemers. CL was actief als handels- en als investeringsbank, zij opereerde op de kapitaalmark- ten, beheerde fondsen voor rekening van derden en bewoog zich op het gebied van verzekeringen en van andere nevenbankdiensten. CL was zowel in Frankrijk als in het buitenland actief en beschikte in Europa (buiten Frankrijk) over ongeveer 900 en elders over een 800-tal agentschappen. Op 31 december 1993 was de Franse Staat meerderheids- aandeelhouder van CL, met 55 % van het kapitaal en () PB nr. C 121 van 17. S. 1995, blz. 4. 76 % van de stemrechten. De overige gewone aandelen waren in handen van Thomson-CSF (een onderdeel van het staatsconcern Thomson, met ongeveer 20 % van de stemrechten) en van de „Caisse des Dépôts et Consigna- tions” (een publieke kredietinstelling die over 4 % van de stemrechten beschikte). Het overige kapitaal (22 %) bestond uit ter beurze genoteerde beleggingscertificaten. Na vijf jaar van krachtige groei boekte CL negatieve resul- taten, namelijk in 1992 1,8 miljard Ffr. en in 1993 6,9 miljard Ffr. De zeer hoge verliezen ten opzichte van het eigen vermogen zouden de solvabiliteitsratio van CL (dit wil zeggen de verhouding van het eigen vermogen van de bank tot haar naar risicograad gewogen activa) tot beneden het wettelijke minimum van 8 % hebben doen dalen, indien de Franse autoriteiten in 1994, op verzoek van de op het Franse bankwezen toezicht houdende auto- riteit (de Bankcommissie), aan CL geen financiële steun hadden verleend in de vorm van een kapitaalsverhoging en van de tenlasteneming door de Staat van bepaalde niet-rendabele investeringen. Begin 1995 is gebleken dat CL nieuwe verliezen leed die de solvabiliteit van de bank zouden hebben ondergraven. De Franse Staat heeft een nieuwe reddingsregeling opgezet met de creëring van een andere specifieke afsplitsingsconstructie, bestemd om 135 miljard Ffr. activa ten laste te nemen waaronder meer bepaald de niet of weinig rendabele activa van CL. Door de invoering van deze regeling kon het boekverlies voor 1994 tot 12,1 miljard Ffr. worden beperkt. De crisis van CL lijkt in aanzienlijke mate verband te houden met het agressieve krediet- en investeringsbeleid dat CL, zonder voldoende strikt toezicht op de risico’s, in de jaren ’80 en begin van de jaren ’90 heeft gevoerd. Tussen 1988 en 1993 is het totale vermogen nagenoeg verdubbeld terwijl de waarde van de industriële porte- feuille van CL vrijwel vervijfvoudigd is en 50 miljard Ffr. bereikte. De inzet van CL op de vastgoedmarkt over- schreed 100 miljard Ffr. waardoor de bank onder de Franse kredietinstellingen ín de sector krediet ten