L 27710 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 15.10.2002 VERORDENING (EG) Nr. 1829/2002 VAN DE COMMISSIE van 14 oktober 2002 tot wijziging van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie wat de benaming „feta” betreft (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad van 14 juli 1992 inzake de bescherming van geografische aandui- dingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (!), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2796/2000 (), en met name op artikel 17, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ De Griekse autoriteiten hebben op 21 januari 1994 over- eenkomstig artikel 17, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2081/92 een verzoek om registratie van de benaming „feta” voor een soort kaas ingediend. (2)  De benaming „feta” is als beschermde oorsprongsbena- ming geregistreerd bij Verordening (EG) nr. 1107/96 van de Commissie van 12 juni 1996 betreffende de regi- stratie van de geografische aanduidingen en oorsprongs- benamingen in het kader van de procedure van artikel 17 van Verordening (EEG) nr. 2081/92 van de Raad (), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 564/ 2002 (*). (3)  Het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duits- land en de Franse Republiek hebben overeenkomstig artikel 230 van het Verdrag een beroep tot nietigverkla- ring ingesteld tegen deze registratie. (4) _ In zijn arrest van 16 maart 1999, in de gevoegde zaken C-289/96, C-293/96 en C-299/96, heeft het Hof van Justitie Verordening (EG) nr. 1107/96 gedeeltelijk nietig verklaard, namelijk wat betreft de registratie, bij die verordening, van de benaming „feta” als beschermde oorsprongsbenaming. Overweging van het Hof daarbij is dat de Commissie „niet genoegzaam rekening heeft gehouden met alle factoren die zij krachtens artikel 3, lid 1, derde alinea, van de basisverordening in aanmerking moest nemen”, en het Hof onderstreept daarbij met name dat de Commissie niet genoeg aandacht heeft besteed aan de concrete situatie in de lidstaten. (5) _ Vervolgens is bij Verordening (EG) nr. 1070/1999 van de Commissie van 25 mei 1999 tot wijziging van de bijlage bij Verordening (EG) nr. 1107/96 (°) de benaming „feta” uit die bijlage en uit het Register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen geschrapt. (6 _ De Commissie heeft vervolgens op 15 oktober 1999 aan alle lidstaten een gedetailleerde vragenlijst toegestuurd, met de bedoeling een volledig en geactualiseerd beeld te krijgen van de situatie in alle lidstaten op het gebied van de fetaproductie en -consumptie en de bekendheid van 1 () PB L 208 van 24.7.1992, blz. 1. È) PB L 324 van 21.12.2000, blz. 26. () PB L 148 van 21.6.1996, blz. 1. ( PB L 86 van 3.4.2002, blz. 7. () PB L 130 van 26.5.1999, blz. 18. 5 (10) (11) de benaming „feta” bij de consument in de Gemeen- schap. Wat de productie van „feta”-kaas betreft, is de lidstaten verzocht de volgende gegevens mee te delen: de natio- nale voorschriften of specifieke gecodificeerde gebruiken, de context waarin met de productie is begonnen (met name: de beweegredenen, of het om een particulier of een overheidsinitiatief gaat, de beoogde markten en het consumentenprofiel), de uitsplitsing per jaar van de geproduceerde hoeveelheden, de eindbestemming van de productie, en de concrete benamingen van de handels- merken die worden gebruikt. Wat de consumptie van „feta”-kaas betreft, is de lidstaten verzocht het volgende mee te delen: of er regelgeving bestaat met betrekking tot de handel in „feta”-kaas, de uitsplitsing per jaar van de geconsumeerde hoeveelheden, de geografische herkomst van de geconsumeerde kaas en de etiketten die concreet op de markt verschijnen. Wat de bekendheid van de benaming „feta” betreft, is de lidstaten verzocht het volgende te inventariseren: de defi- nities van deze term, met name in algemene naslag- werken zoals woordenboeken en encyclopedieën, belang- rijke studies of enquêtes of andere, aanvullende elementen. Van de geretourneerde informatie is een algemene samenvatting en een samenvatting per lidstaat gemaakt; later hebben de lidstaten enkele punten ter correctie of wijziging van deze samenvattingen aangedragen. Hieruit blijkt dat de productie van „feta”-kaas in twaalf lidstaten niet aan specifieke regelgeving inzake kwaliteits- kenmerken, bereidingsmethoden en, in voorkomend geval, afbakening van het geografische gebied onder- worpen is. In Griekenland zijn de gebruiken in verband met de bereiding van „feta”-kaas in de loop der tijd steeds verder verfijnd en sinds 1935 gecodificeerd, en is de afbakening van het geografische productiegebied, die tot dan toe op loyaliteit en traditie berustte, in 1988 vastge- legd. Sinds 1963 beschikt Denemarken, en van 1981 tot en met 1998 beschikte ook Nederland, over wetgeving inzake kwaliteitsspecificaties waaraan bij de productie van „feta”-kaas moet worden voldaan. Verder moet worden opgemerkt dat de term „feta” in de communau- taire regelgeving inzake uitvoerrestituties voor melk en zuivelproducten, of in de gecombineerde nomenclatuur voorkomt. Die regelgeving heeft uitsluitend betrekking op douaneaangelegenheden, en poogt op geen enkele manier de consumentenverwachtingen in regels vast te leggen, of industriële eigendomsrechten te regelen, en zegt niets over de benaming die bij het daadwerkelijk in de handel brengen van de kaas wordt gebruikt, aangezien de benaming uitsluitend wordt bepaald door de verwach- tngen van de consumenten in de verschillende betrokken landen van bestemming.