L 32/130 Publicatieblad van de Europese Unie 6.2.2007 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 8 december 2006 betreffende door Denemarken aangemelde nationale regelgeving inzake industriële broeikasgassen (Kennisgeving geschied onder nummer C(2006) 5934) (Slechts de tekst in de Deense taal is authentiek) (2007/62/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, met name op artikel 95, lid 6, Overwegende hetgeen volgt: L FEITEN EN PROCEDURE Bij schrijven van 2 juni 2006 van de Permanente Vertegenwoordiging van het Koninkrijk Denemarken bij de Europese Unie, heeft de Deense regering, onder verwijzing naar artikel 9, lid 3, onder b) van Verordening (EG) nr. 842/2006 van het Europees Parlement en de Raad (1), de Commissie in kennis gesteld van haar nationale bepalingen betreffende bepaalde industriële broeikasgassen waarvan zij de handhaving na de vaststelling van die verordening noodzakelijk acht, onder opgave van de redenen waarom zij die bepalingen wenst te handhaven. In dit schrijven wijst het Koninkrijk Denemarken erop dat zij haar nationale bepalingen, die strenger zijn dan die in Verordening (EG) nr. 842/2006, wenst te handhaven, overeenkomstig artikel 9, lid 3, onder a), van die verorde- ning. 1. Wetgeving van de Gemeenschap 1.1. Artikel 95, leden 4 en 6, van het EG-Verdrag Artikel 95, lid 4, van het Verdrag luidt als volgt: „Wanneer een lidstaat het, nadat de Raad of de Commissie een harmonisatiemaatregel heeft genomen, noodzakelijk acht nationale bepalingen te handhaven die hun rechtvaardiging vinden in gewichtige eisen als bedoeld in artikel 30 of verband houdend met de bescherming van het milieu of het arbeidsmilieu, geeft hij zowel van die bepalingen als van de redenen voor het handhaven ervan, kennis aan de Commissie.”. Volgens artikel 95, lid 6, keurt de Commissie binnen zes maanden na de kennisgeving de betrokken nationale bepalingen goed of wijst zij die af na te hebben nagegaan of zij al dan niet een middel tot willekeurige discriminatie, een verkapte beperking van de handel tussen lidstaten of een hinderpaal voor de werking van de interne markt vormen. (!) PBL 161 van 16.4.2006, blz. 1. (10) (11) 1.2. Verordening (EG) nr. 842/2006 Verordening (EG) nr. 842/2006 betreffende bepaalde gefluoreerde broeikasgassen (F-gassen) heeft ten doel de emissie van bepaalde F-gassen (HFK's, PFK's en SF6) waarop het Protocol van Kyoto betrekking heeft, te voorkomen en te beheersen. De verordening bevat tevens een aantal verbodsbepalingen voor het gebruik en het op de markt brengen, wanneer kosteneffectieve alternatieven op EG-niveau beschikbaar en verbeteringen op het vlak van beperking en terugwinning onhaalbaar zijn. De verordening heeft een dubbele rechtsgrond: artikel 175, lid 1, van het EG-Verdrag voor alle bepalingen behalve de artikelen 7, 8 en 9, die gebaseerd zijn op artikel 95 van het EG-Verdrag, gezien de gevolgen voor het vrije verkeer van goederen binnen de EG-markt. Artikel 9 van de verordening regelt het op de markt brengen en verbiedt met name het op de markt brengen van een aantal producten en apparatuur die F-gassen bevatten die onder toepassing van de verordening vallen of waarvan de werking op zulke gassen berust. Bovendien is bij lid 3, onder a), van dat artikel bepaald dat lidstaten die vóór 31 december 2005 nationale bepalingen hebben vastgesteld die verder gaan dan het bepaalde in het artikel en die onder het toepassingsgebied van de verordening vallen, deze bepalingen tot en met 31 december 2012 mogen handhaven. Overeenkomstig lid 3, onder b), van dat artikel moeten dergelijke nationale bepalingen, onder opgave van redenen, bij de Commissie worden aangemeld en mogen deze niet in strijd zijn met het verdrag. De verordening is vanaf 4 juli 2007 van toepassing, behalve artikel 9 en bijlage II die vanaf 4 juli 2006 van toepassing zijn. 2. Aangemelde nationale bepalingen De door Denemarken aangemelde nationale bepalingen werden vastgesteld bij Besluit nr. 552 van 2 juli 2002. Het besluit heeft betrekking op drie broeikasgassen die onder het Protocol van Kyoto vallen en waarvan de meeste een hoog aardopwarmingsvermogen hebben: fluorkool- waterstoffen (HFK's), perfluorkoolwaterstoffen (PFK's) en zwavelhexafluoride (SF6).