L 16/44 Publicatieblad van de Europese Unie 23.1.2004 RICHTLIJN 2003/109/EG VAN DE RAAD van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 63, punten 3 en 4, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Europees Parlement (°), Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (°), Gezien het advies van het Comité van de regio's (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) ( ( ( ( 1 2 3 4 ) PB C ) PB C ) PB C ) PB C Met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid is in het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap bepaald dat enerzijds maatregelen moeten worden aangenomen die erop zijn gericht het vrije verkeer van personen te waarborgen, in samenhang met begelei- dende maatregelen met betrekking tot controles aan de buitengrenzen, asiel en immigratie, en anderzijds maatre- gelen op het gebied van asiel, immigratie en de bescher- ming van de rechten van onderdanen van derde landen. Tijdens de buitengewone bijeenkomst in Tampere van 15 en 16 oktober 1999 heeft de Europese Raad verklaard dat de juridische status van onderdanen van derde landen meer in overeenstemming moet worden gebracht met die van de onderdanen van de lidstaten, en dat iemand die gedurende een nader te bepalen periode legaal in een lidstaat heeft verbleven en een vergunning tot langdurig verblijf heeft, in deze lidstaat een aantal uniforme rechten zou moeten verkrijgen die zo dicht mogelijk bij de rechten van EU-burgers liggen. Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Europees Verdrag voor de rechten van de mens en de fundamentele vrij- heden en in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden erkend. De integratie van onderdanen van derde landen die duur- zaam in een lidstaat zijn gevestigd is van wezenlijk belang voor de bevordering van de economische en sociale samenhang, een fundamentele doelstelling van de Gemeenschap, die is opgenomen in het Verdrag. 240 E van 28.8.2001, blz. 79. 284E van 21.11.2002, blz. 102. 36 van 8.2.2002, blz. 59. 19 van 22.1.2002, blz. 18. ) (10) De lidstaten passen deze richtlijn toe zonder onderscheid te maken naar met name geslacht, ras, huidskleur, etni- sche of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuiging, politieke of andere denk- beelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. Het belangrijkste criterium voor de verwerving van de status van langdurig ingezetene is de duur van het verblijf op het grondgebied van een lidstaat. Het moet gaan om een langdurig en ononderbroken verblijf, waaruit blijkt dat de betrokkene sterke banden met het land heeft gekregen. Daarbij moet een zekere flexibiliteit mogelijk zijn om rekening te houden met omstandig- heden die ertoe kunnen leiden dat de betrokkene het grondgebied van de lidstaat tijdelijk verlaat. Om de status van langdurig ingezetene te verkrijgen, moeten onderdanen van derde landen aantonen dat zij over voldoende inkomsten en een ziektekostenverzeke- ring beschikken, om te voorkomen dat zij ten laste komen van de lidstaat. De lidstaten kunnen bij het beant- woorden van de vraag of er sprake is van vaste en regel- matige inkomsten, rekening houden met factoren zoals bijdragen aan het pensioenstelsel en het vervullen van de fiscale verplichtingen. Onderdanen van derde landen die de status van lang- durig ingezeten willen verkrijgen en behouden mogen geen bedreiging vormen voor de openbare orde en de binnenlandse veiligheid. Het begrip openbare orde kan een veroordeling voor het plegen van een ernstig misdrijf omvatten. Economische gronden zijn geen reden om de status van langdurig ingezetene te weigeren en worden niet gezien als strijdig met de relevante voorwaarden. Er moeten procedurevoorschriften worden vastgesteld voor het onderzoeken van de aanvraag voor de status van langdurig ingezetene. Deze procedures moeten niet alleen doelmatig zijn en kunnen worden afgewikkeld naast de normale werklast van de overheidsinstanties van de lidstaten, maar ook doorzichtig en billijk zijn, om de betrokken personen voldoende rechtszekerheid te bieden. Zij mogen niet worden gebruikt als middel om de uitoefening van het recht van verblijf door de recht- hebbenden te belemmeren.