27.7.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 198/37 VERORDENING (EG) Nr. 1369/2002 VAN DE COMMISSIE van 26 juli 2002 houdende afwijking van artikel 31, lid 10, van Verordening (EG) nr. 1255/1999 van de Raad wat betreft het bewijs van de aankomst ter bestemming in het geval van gedifferentieerde restituties en houdende vaststelling van bepalingen betreffende de toepassing van het laagste eenheidsbedrag van de restitutie bij uitvoer voor bepaalde zuivelproducten DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 1255/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector melk en zuivelproducten ("), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 509/2002 van de Commissie (°), en met name op artikel 31, lid 10, derde streepje, en lid 14, Overwegende hetgeen volgt: (1) In artikel 31, lid 10, derde streepje, van Verordening (EG) nr. 1255/1999 is bepaald dat, in geval van een gedifferentieerde restitutie, de restitutie wordt uitbetaald wanneer het bewijs wordt geleverd dat de producten de op het certificaat vermelde bestemming hebben bereikt of een andere bestemming waarvoor een restitutie is vastgesteld. Van deze regel kan worden afgeweken voor- zover wordt voldaan aan bepaalde voorwaarden die gelijke waarborgen bieden. Als de restitutie naar bestemming wordt gedifferentieerd, wordt op grond van artikel 18, leden 1 en 2, van Veror- dening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbe- palingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten (°), laatstelijk gewijzigd bij Verorde- ning (EG) nr. 1253/2002 (*), een gedeelte van de resti- tutie, berekend aan de hand van het laagste eenheidsbe- drag van de restitutie, op verzoek van de exporteur betaald zodra het bewijs wordt geleverd dat het product het douanegebied van de Gemeenschap heeft verlaten. In het kader van specifieke regelingen met bepaalde derde landen kan het eenheidsbedrag van de restitutie voor de uitvoer van bepaalde zuivelproducten naar die landen lager en soms zelfs veel lager zijn dan de restitutie die normaal van toepassing is. Het kan ook voorkomen dat geen restitutie wordt vastgesteld en dat het laagste eenheidsbedrag van de restitutie resulteert uit het feit dat geen restitutie is vastgesteld. Bij Verordening (EG) nr. 1151/2002 van de Raad van 27 juni 2002 tot vaststelling van bepaalde concessies in de vorm van communautaire tariefcontingenten voor bepaalde landbouwproducten en tot aanpassing, via een autonome overgangsregeling, van bepaalde landbouw- concessies die zijn opgenomen in de Europaovereen- komst met Estland (°) zijn concessies in de vorm van wederzijdse tariefcontingenten vastgesteld die de afschaf- L 160 van 26.6.1999, blz. 48. L 79 van 22.3.2002, blz. 15. L 102 van 17.4.1999, blz. 11. L 183 van 12.7.2002, blz. 12. L 170 van 29.6.2002, blz. 15. fing van de communautaire restituties voor bepaalde zuivelproducten inhouden. Met Letland en Litouwen zijn soortgelijke concessies overeengekomen. Met ingang van 4 juli 2002 zijn voor de drie Baltische landen de uitvoer- restituties voor de betrokken producten afgeschaft. Afschaffing van de restituties brengt een differentiatie van de restituties voor bepaalde zuivelproducten met zich. Om te voorkomen dat de autoriteiten van de landen waaraan concessies zijn verleend, het in verband met de restitutie vereiste bewijs van de aankomst ter bestemming overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1255/ 1999 moeten leveren, hebben zij zich ertoe verbonden erop toe te zien dat alleen zendingen communautaire producten waarvoor geen restituties zijn toegekend, worden toegelaten voor invoer in die landen. Hiertoe zijn de bepalingen die op grond van artikel 20 ter van Verordening (EG) nr. 174/1999 van de Commissie van 26 januari 1999 tot vaststelling van de specifieke uitvoe- ringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad inzake de uitvoercertificaten en de uitvoerresti- tuties in de sector melk en zuivelproducten ($), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1368/2002 ("), voor Polen gelden, tot de betrokken landen en producten uitgebreid. Daarom moet worden afgeweken van artikel 31, lid 10, van Verordening (EG) nr. 1255/1999. In artikel 20 ter van Verordening (EG) nr. 174/1999 is bepaald dat de marktdeelnemer bij de invoer van de in bijlage VII bij Verordening (EG) nr. 174/1999 bedoelde producten in de in die bijlage bedoelde bestemmingen verplicht is aan de bevoegde autoriteiten een gewaar- merkte kopie van het uitvoercertificaat en van de desbe- treffende uitvoeraangifte over te leggen. Het uitvoercerti- ficaat bevat specifieke vermeldingen waaruit blijkt dat voor de betrokken producten geen uitvoerrestitutie is verleend. De autoriteiten van het betrokken derde land hebben zich ertoe verbonden na te gaan of het bepaalde in artikel 20 ter van Verordening (EG) nr. 174/1999 wordt nageleefd. Derhalve moet bij de toepassing van Verordening (EG) nr. 1255/1999 en van Verordening (EG) nr. 800/1999 met deze bijzondere regeling rekening worden gehouden, zodat de exporteurs bij hun handel met derde landen geen onnodige financiële lasten opgelegd krijgen. Daarom hoeft bij de bepaling van het laagste eenheidsbe- drag van de restitutie geen rekening te worden gehouden met de eenheidsbedragen die zijn vastgesteld volgens de betrokken regels en voor de betrokken specifieke bestem- ming. ($) PB L 20 van 27.1.1999, blz. 8. () Zie bladzijde 33 van dit Publicatieblad.