L 41/12 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 13.2.2002 VERORDENING (EG) Nr. 257/2002 VAN DE COMMISSIE van 12 februari 2002 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 194/97 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen en van Verordening (EG) nr. 466/2001 tot vaststel- ling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen (), en met name op artikel 2, Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EG) nr. 194/97 van de Commissie van 31 januari 1997 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen (2), laat- stelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1566/1999 (°), stelt maxima vast voor gehalten aan aflatoxine Bl en voor het totale aflatoxinegehalte in bepaalde levensmid- delen. Verordening (EG) nr. 194/97 wordt met ingang van 5 april 2002 ingetrokken en vervangen door Veror- dening (EG) nr. 466/2001 van de Commissie van 8 maart 2001 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen (*), gewij- zigd bij Verordening (EG) nr. 2375/2001 van de Raad (°). Verordening (EG) nr. 194/97 bepaalde dat de maximum- gehalten voor noten en gedroogde vruchten bestemd om te worden gesorteerd of een andere fysische behandeling te ondergaan voordat ze worden bestemd voor mense- lijke consumptie of om te worden gebruikt als ingrediënt in levensmiddelen, vóór 1 juli 2001 moesten worden herzien in het licht van de vooruitgang van de weten- schappelijke en technologische kennis terzake, in het bijzonder wat de doeltreffendheid betreft van sortering of andere fysische behandelingen om het aflatoxinege- halte te verminderen. In dat verband zijn alleen gegevens met betrekking tot amandelen voorgelegd. De gegevens tonen aan dat het aflatoxinegehalte van onbehandelde amandelen door de verschillende sorteringen en fysische behandelingen in het voor consumptie bestemde eindproduct aanzienlijk is verminderd. De gegevens variëren evenwel, zodat moeilijk kan worden geëvalueerd hoe groot de vermin- dering is. Daarom moeten de huidige maximumgehalten behouden blijven, met dien verstande dat ze voor herzie- ning vatbaar zijn. Met betrekking tot granen die bestemd zijn om te worden gesorteerd of om een andere fysische behande- ling te ondergaan voordat ze bestemd worden voor menselijke consumptie of om te worden gebruikt als ingrediënt in levensmiddelen, bepaalde Verordening (EG) 37 van 13.2.1993, blz. 1. 31 van 1.2.1997, blz. 48. 77 van 16.3.2001, blz. 1. 321 van 6.12.2001, blz. 1. () PB L () PB L @) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 17. ( PB L ) PB L (6) nr. 194/97 dat als vóór 1 juli 2001 geen specifiek maximumgehalte werd vastgesteld, na die datum ook voor deze producten de maximumgehalten voor granen die bestemd ziĳn voor rechtstreekse menselijke consumptie zouden gelden. Deze bepaling is opge- nomen omdat in het geval van granen niet kan worden uitgesloten dat sorteringsmethodes of andere fysische behandelingen het niveau van verontreiniging met afla- toxinen kunnen verminderen. De doeltreffendheid van die methodes moet evenwel nog worden aangetoond. Er was ook bepaald dat bij gebrek aan gegevens die de vaststelling van een specifiek maximumgehalte voor onverwerkte granen rechtvaardigen, de maxima van 2 ug/kg aflatoxine B 1 en een totaal aflatoxinegehalte van 4 ug/kg zouden gelden. In dat verband zijn uitsluitend gegevens voor maïs inge- diend. Hoewel gedurende meer dan twee jaar permanent toezicht is gehouden, is slechts een beperkt aantal besmette partijen ontdekt. De mogelijkheden om de doeltreffendheid van sorteren, reinigen en andere fysi- sche behandelingen aan te tonen, waren bijgevolg beperkt. Uit deze beperkte gegevens blijkt duidelijk dat het aflatoxinegehalte van onverwerkte maïs door de verschillende sorteringen en fysische behandelingen na reiniging aanzienlijk kan worden verminderd in het voor consumptie bestemde eindproduct (vlokken, grutten). De aflatoxinebesmetting was hoofdzakelijk geconcentreerd in het gruis (het afval) en in mindere mate in maïs- kiemen, zemelen en gebroken maïs (producten voor diervoeding). Aangezien het aantal gegevens beperkt is en de gegevens sterk variëren, kan de mogelijke vermin- dering noch kwantitatief, noch met zekerheid worden geëvalueerd. Aangezien meer gegevens nodig zijn alvorens definitieve conclusies kunnen worden getrokken, dient de periode waarvoor geen maximumge- halte is vastgesteld, voor maïs een laatste keer te worden verlengd. Voor andere onverwerkte granen dan maïs zijn geen gegevens ingediend. Daarom moeten de maximumge- halten die zijn vastgesteld voor granen die bestemd zijn voor rechtstreekse menselijke consumptie, vanaf 1 juli 2001 ook gelden voor granen die bestemd zijn om te worden gesorteerd of een andere fysische behandeling te ondergaan voordat ze bestemd worden voor menselijke consumptie of om te worden gebruikt als ingrediënt in levensmiddelen. Het is van belang dat deze maximumgehalten zo spoedig mogelijk in werking treden en van kracht blijven nadat Verordening (EG) nr. 194/97 door Verordening (EG) nr. 466/[2001 is vervangen. Deze twee verordeningen moeten dan ook dienovereenkomstig worden gewijzigd.