L 203/30 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 1.8.2002 VERORDENING (EG) Nr. 1400/2002 VAN DE COMMISSIE van 31 juli 2002 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkom- sten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de motorvoertuigensector DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening nr. 19/65/EEG van de Raad van 2 maart 1965 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen van overeenkomsten en onderling afge- stemde feitelijke gedragingen (!), laatstelijk gewijzigd bij Veror- dening (EG) nr. 1215/1999 (2), en met name op artikel 1, Na bekendmaking van de ontwerpverordening (°), Na raadpleging van het Adviescomité voor mededingingsrege- lingen en economische machtsposities, Overwegende hetgeen volgt: (1) ( ( ( ( 1 2 3 4 Op grond van de ervaring die in de motorvoertuigen- sector is opgedaan met de distributie van nieuwe motor- voertuigen, reserveonderdelen en service na verkoop, kunnen groepen verticale overeenkomsten worden omschreven waarvan kan worden aangenomen dat deze gewoonlijk aan de voorwaarden van artikel 81, lid 3, voldoen. Op grond van deze ervaring kan worden geconcludeerd dat in deze sector strengere regels dan die van Verorde- ning (EG) nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december 1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen verticale overeenkom- sten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen () noodzakelijk zijn. Deze strengere regels voor het verlenen van een groeps- vrijstelling, hierna „vrijstelling” genoemd, zijn van toepassing op verticale overeenkomsten betreffende de koop of verkoop van nieuwe motorvoertuigen, verticale overeenkomsten betreffende de koop of verkoop van reserveonderdelen voor motorvoertuigen en verticale overeenkomsten betreffende de koop of verkoop van herstellings- en onderhoudsdiensten voor dergelijke voer- tuigen wanneer die overeenkomsten worden gesloten tussen niet-concurrerende ondernemingen,  tussen bepaalde concurrenten of door bepaalde verenigingen van kleinhandelaren of herstellers. Hieronder zijn begrepen verticale overeenkomsten die worden gesloten tussen een op kleinhandelsniveau actieve distributeur of een erkende hersteller en een (onder)distributeur of hersteller. Deze verordening dient op die verticale over- eenkomsten eveneens van toepassing te zijn wanneer zij nevenbepalingen bevatten betreffende de overdracht of het gebruik van intellectuele-eigendomsrechten. Het begrip „verticale overeenkomsten” dient derhalve zodanig te worden gedefinieerd dat daaronder zowel overeen- komsten als de daarmee overeenstemmende onderling afgestemde feitelijke gedragingen worden verstaan. 6 van 6.3.1965, blz. 533/65. 148 van 15.6.1999, blz. 1. ) PB 3 ) PB L \ PB C 67 van 16.3.2002, blz. 2. ) PB L 336 van 29.12.1999, blz. 21. 4 Het voordeel van de vrijstelling dient beperkt te zijn tot verticale overeenkomsten waarvan met voldoende zeker- heid kan worden aangenomen dat zij aan de voor- waarden van artikel 81, lid 3, voldoen. Verticale overeenkomsten die tot de in deze verordening omschreven groepen behoren, kunnen de economische efficiëntie binnen een productie- of distributieketen bevorderen door een betere coördinatie tussen de deelne- mende ondernemingen mogelijk te maken; in het bijzonder kunnen zij tot een vermindering van de trans- actie- en distributiekosten van de partijen leiden en tot een optimalisering van de hoogte van hun verkoop en investeringen. De kans dat een dergelijke efficiëntiebevorderende werking zwaarder weegt dan de mededingingverstorende gevolgen van in verticale overeenkomsten vervatte beperkingen, hangt af van de mate waarin de betrokken ondernemingen marktmacht bezitten en derhalve van de mate waarin deze ondernemingen concurrentie onder- vinden van andere leveranciers van goederen of diensten die op grond van de kenmerken en prijzen van de producten, en van het gebruik waartoe zij bestemd zijn, door de afnemer als onderling verwisselbaar of substi- tueerbaar worden beschouwd. Om rekening te houden met de marktmacht van leveran- ciers dienen drempels te worden vastgesteld op basis van het marktaandeel. Voorts dient deze sectorale verorde- ning strengere voorschriften te behelzen dan Verorde- ning (EG) nr. 2790/1999, met name wat de selectieve distributie betreft. De drempels waaronder er van kan worden uitgegaan dat de voordelen die de verticale over- eenkomsten opleveren, opwegen tegen de mededinging- beperkende gevolgen ervan, dienen te variëren naar gelang van de kenmerken van de verschillende types verticale overeenkomsten. Derhalve kan ervan worden uitgegaan dat verticale overeenkomsten in het algemeen dergelijke voordelen opleveren wanneer de betrokken leverancier een marktaandeel van hoogstens 30 % op de markten voor de distributie van nieuwe motorvoertuigen of reserveonderdelen heeft, dan wel hoogstens 40 % wanneer voor de verkoop van nieuwe motorvoertuigen kwantitatieve selectieve distributie wordt toegepast. Wat de service na verkoop betreft, kan ervan worden uitge- gaan dat verticale overeenkomsten waarbij de leverancier criteria vaststelt betreffende de wijze waarop zijn erkende herstellers herstellings- of onderhoudsdiensten voor de motorvoertuigen van het relevante model moeten verrichten en hun tevens apparatuur verstrekt, en hen opleidt voor het verrichten van dergelijke diensten, in het algemeen dergelijke voordelen opleveren wanneer het netwerk van erkende herstellers van de betrokken leverancier een marktaandeel van hoogstens 30 % bezit. In het geval van verticale overeenkomsten die exclusieve- leveringsverplichtingen bevatten, moet evenwel het marktaandeel van de afnemer in aanmerking worden genomen om de algemene gevolgen van deze verticale overeenkomsten op de markt te beoordelen.