18. 7. 96 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 179/51 BESCHIKKING VAN DE RAAD van 8 juli 1996 waarbij Nederland wordt gemachtigd een maatregel toe te passen die afwijkt van artikel 11 van Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting (de zesde BTW-richtlijn) (96/432/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetge- vingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting — Gemeen- schappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag ('), inzonderheid op artikel 27, Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat overeenkomstig artikel 27, lid 1, van Richtljn 77/388/EEG de Raad op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke Lid-Staat kan machtigen, bijzondere, van de bepalingen van die richtlijn afwijkende maatregelen te treffen teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen; Overwegende dat het Koninkrijk der Nederlanden per brief die op 13 augustus 1993 bij de Commissie werd geregistreerd, heeft verzocht om machtiging om een maatregel te treffen die afwijkt van de artikelen 11 en 20 van genoemde richtlijn; Overwegende dat overeenkomstig artikel 27, lid 3, van deze richtlijn de andere Lid-Staten op 13 september 1993 in kennis zijn gesteld van het verzoek van het Koninkrijk der Nederlanden; Overwegende dat de Commissie, aangezien zij ernstige bezwaren tegen het verzoek van de Nederlandse Regering had, per brief van 11 november 1993 om behandeling van de zaak door de Raad heeft verzocht overeenkomstig artikel 27, lid 4, van genoemde richtlijn; Overwegende dat de Nederlandse Regering haar verzoek later heeft gewijzigd door de draagwijdte van de bijzon- dere, van het gemeenschappelijke BTW-stelsel afwijkende maatregelen aanzienlijk te beperken; Overwegende dat het verzoek is beperkt tot een maatregel die ten doel heeft een minimummaatstaf van heffing in te stellen voor de vestiging van zakelijke rechten op gebouwen of gedeelten van gebouwen en het erbij beho- rende terrein, wanneer de verwerver van deze rechten een niet-belastingplichtige rechtspersoon is, dan wel een () PB nr. L 145 van 13. 6. 1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewij- zigd bij Richtlijn 95/7/EG (PB nr. L 102 van S. 5. 1995, blz. 18). belastingplichtige die vrijgestelde handelingen verricht welke hem geen recht op aftrek van BTW geven; Overwegende dat Nederland krachtens artike] 5, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG de vestiging van zakelijke rechten beschouwt als een levering van goederen; Overwegende dat Nederland op grond van artikel 13, deel C, onder b), van deze richtlijn aan de belastingplichtigen toestaat te kiezen voor belastingheffing op de vestiging van zakelijke rechten op gebouwen of gedeelten van gebouwen en het erbij behorende terrein, andere dan bedoeld in artikel 4, lid 3, onder 3), van genoemde richt- lijn en dat de afwijkende maatregel derhalve eveneens betrekking heeft op deze handelingen; Overwegende dat, door de normale marktwaarde te nemen om de maatstaf van heffing voor sommige leve- ringen vast te stellen, de voorgestelde maatregel afwijkt van artikel 11, deel A, lid 1, onder a), van genoemde richt- lijn, waarin wordt bepaald dat de maatstaf van heffing voor goederenleveringen alles is wat de leverancier voor deze handelingen als tegenprestatie verkrijgt of moet verkrijgen van de zijde van de koper of van een derde, met inbegrip van subsidies die rechtstreeks met de prijs van de handelingen verband houden; Overwegende dat de afwijkende maatregel ten doel heeft de belastingontwijking te voorkomen die zich voordoet wanneer de partijen bij de overeenkomst enerzijds een abnormaal lage prijs overeenkomen voor een vestiging van zakelijke rechten, waarop BTW drukt, en anderzijds een compensatie voor die prijs door een hoge prijs voor de verkoop van de volledige eigendom met vrijstelling van BTW; Overwegende dat de bijzondere maatregel evenwel slechts van toepassing is wanneer de administratie kan bewijzen dat de volgens artikel 11, deel A, lid 1, onder 3), van genoemde richtlijn vastgestelde maatstaf van heffing abnormaal laag is, waarbij dit bewijs niet mag berusten op enkel vermoedens, en met dien verstande dat de partijen in de gelegenheid moeten worden gesteld het tegenbewijs te leveren in geval van betwisting van het niveau van de door de administratie vastgestelde normale waarde; Overwegende dat de bijzondere maatregel, gezien de beperkte werkingssfeer van de afwijking, evenredig aan het nagestreefde doel is; Overwegende dat de machtiging tijdelijk wordt verleend, zodat de gevolgen van de maatregel zullen kunnen worden beoordeeld nadat deze enige tijd is toegepast;