25.9.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 256/7 (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) RAAD BESCHIKKING VAN DE RAAD van 19 september 2002 waarbij de lidstaten worden gemachtigd in het belang van de Gemeenschap het Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door bunkerolie van 2001 te ondertekenen, te bekrachtigen of toe te treden tot het Verdrag (2002/762/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 61, onder c), artikel 67, lid 1, en artikel 300, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie ("), Gezien het advies van het Europees Parlement, Overwegende hetgeen volgt: (1) () () Het Internationaal Verdrag inzake wettelijke aansprake- lijkheid bij verontreinigingsschade als gevolg van olie uit scheepsbunkers van 2001 (het Bunkerolieverdrag) is op 23 maart 2001 aangenomen om een passende, snelle, en doeltreffende schadeloosstelling te waarborgen van personen die schade ondervinden wanneer als brandstof in scheepsbunkers vervoerde olie in zee terechtkomt. Het Bunkerolieverdrag vult een belangrijke leemte op in de internationale regelgeving betreffende de aansprakelijk- heid bij verontreiniging op zee. De artikelen 9 en 10 van het Bunkerolieverdrag raken aan het afgeleide recht van de Gemeenschap terzake van de rechterlijke bevoegdheid en de erkenning en tenuit- voerlegging van beslissingen, als neergelegd in Verorde- ning (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erken- ning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burger- lijke en handelszaken (). De Gemeenschap heeft derhalve uitsluitende bevoegd- heid wat de artikelen 9 en 10 van het Bunkerolieverdrag betreft, voorzover deze artikelen afbreuk doen aan de bij Verordening (EG) nr. 44/2001 vastgestelde voorschriften. De lidstaten blijven bevoegd voor de onder het Bunker- olieverdrag vallende aangelegenheden die niet het Gemeenschapsrecht raken. C51E van 26.2.2002, blz. 371. L 12 van 16.1.2001, blz. 1. 4 Krachtens het Bunkerolieverdrag kunnen slechts soeve- reine staten partij bij dit verdrag worden; er is op korte termijn ook geen uitzicht op heropening van de onder- handelingen om rekening te houden met de bevoegdheid van de Gemeenschap terzake. De Gemeenschap kan daarom op dit ogenblik dit verdrag niet ondertekenen en bekrachtigen. Bovendien is er ook geen mogelijkheid dat de Gemeenschap over afzienbare tijd tot het Bunkerolie- verdrag toetreedt. Het Bunkerolieverdrag is van bijzonder belang omdat daardoor — gelet op de belangen van de Gemeenschap en de lidstaten — de slachtoffers beter kunnen worden beschermd in de internationale regelgeving inzake de aansprakelijkheid bij verontreiniging op zee, hetgeen in het verlengde ligt van de toepassing van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee. De materieelrechtelijke voorschriften van het bij het Bunkerolieverdrag ingestelde systeem vallen onder de bevoegdheden van de lidstaten, en alleen de bepalingen inzake rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoer- legging van beslissingen zijn aangelegenheden die uitslui- tend onder de communautaire bevoegdheid ressorteren. In het licht van voorwerp en doel van het verdrag kan het aanvaarden van de bepalingen van het verdrag die onder de bevoegdheid van de Gemeenschap vallen, niet los worden gezien van de bepalingen die onder de bevoegdheden van de lidstaten ressorteren. Het is derhalve dienstig dat de Raad de lidstaten bij wijze van uitzondering machtigt het Bunkerolieverdrag in het belang van de Gemeenschap onder de in deze beschik- king vastgestelde voorwaarden te ondertekenen, te bekrachtigen of tot het verdrag toe te treden.