Nr. L 319/20 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 12. 94 RICHTLIJN 94/57/EG VAN DE RAAD ì ” van 22 november 1994 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzondèrheid op artikel 84, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comi- té (2), Overeenkomstig de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3), Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 8 juni 1993 over een gemeenschappelijk beleid inzake de veilig- heid op zee (%) de doelstelling heeft geformuleerd om alle schepen die niet aan de normen voldoen, uit de commu- nautaire wateren te verwijderen, en prioriteit heeft gege- ven aan een communautair actieprogramma met het oog op de effectieve en eenvormige toepassing van internatio- nale regels door de opstelling van gemeenschappelijke normen voor classificatiebureaus; Overwegende dat het mogelijk is de veiligheid op zee en de preventie van verontreiniging van de zee daadwerkelijk te verbeteren door een strikte toepassing van de interna- tionale verdragen, gedragsregels en resoluties, waarbij tevens wordt toegewerkt naar de vrijheid van dienstver- richting; Overwegende dat de verantwoordelijkheid voor het toe- zicht op het beantwoorden van schepen aan de uniforme internationale normen inzake veiligheid op zee en preven- tie van verontreiniging van de zee bij de vlagge- en havenstaten berust; Overwegende dat de Lid-Staten de verantwoordelijkheid dragen voor de afgifte van de internationale certificaten inzake veiligheid en verontreiniging waarin wordt voor- (1) PB nr. C 167 van 18. 6. 1993, blz. 13. (2) PB nr. C 34 van 2. 2. 1994, blz. 14. (3) Advies van het Europees Parlement van 9 maart 1994 (PB nr. C 91 van 28. 3. 1994, blz. 9}, gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 19 september 1994 (PB nr. C 301 van 27. 10. 1994, blz. 75) en besluit van het Europees Parlement van 16 november 1994 (nog niet in het Publikatieblad versche- nen). (4) PB nr. C 271 van 7. 10. 1993, blz. 1. ° zien door Verdragen zoals het Solas-Verdrag van 1974, het Uitwateringsverdrag van 1966 en het Marpol-Verdrag van 1973/1978, evenals voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van die Verdragen; Overwegende dat overeenkomstig die Verdragen alle Lid- Staten technische organisatiës tot op uiteenlopende hoogte'mogen toestaan het beantwoorden aan de normen te certificeren en de afgifte van de relevante veiligheid- scertificaten mogen delegeren; Overwegende dat vele van de over de gehele wereld bestaande classificatiebureaus in het kader van hun werk- zaamheden namens de nationale instanties geen toerei- kende tenuitvoerlegging van de voorschriften of betrouw- baarheid garanderen, omdat zij niet over de nodige structurering en ervaring beschikken om betrouwbaar te zijn en hun taken op zeer deskundige wijze uit te voeren; Overwegende dat de doelstelling om classificatiebureaus passende normen op te leggen, niet voldoende door de Lid-Staten afzonderlijk kan worden verwezenlijkt en beter door de Gemeenschap kan worden bereikt; Overwegende dat het wenselijk is aan de hand van een richtlijn van de Raad minimumcriteria voor de erkenning van organisaties vast te stellen, maar de erkenning zelf, de methoden voor de handhaving en de tenuitvoerlegging van de richtlijn aan de Lid-Staten over te laten; Overwegende dat de normen EN 45004 en EN 29001 in combinatie met de normen van de Internationale Associa- tie van classificatiebureaus (International Association of Classification Societies — IACS) een toereikende garantie voor de kwaliteit van de prestaties van de organisaties vormen; Overwegende dat de afgifte van het radiocertificaat voor vrachtschepen mag worden toevertrouwd aan particuliere instellingen die voldoende deskundig zijn en gekwalifi- ceerd personeel in dienst hebben; Overwegende dat de organisaties die in het kader van deze richtlijn wensen te worden erkend, bij de Lid-Staten complete gegevens en bewijsmateriaal met betrekking tot de vraag of zij voldoen aan de minimumcriteria moeten indienen, en dat de Lid-Staten aan de Commissie en aan de andere Lid-Staten kennis moeten geven van de door hen erkende organisaties;