29. 9. 98 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 264/17 VERORDENING (EG) Nr. 2052/98 VAN DE RAAD van 24 september 1998 houdende een verdere wijziging van Verordening (EG) nr. 1890/97 en Verordening (EG) nr. 1891/97 tot instelling van respectievelijk een definitief antidumpingrecht en een definitief compenserend recht op de invoer van gekweekte Atlantische zalm van oorsprong uit Noorwegen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (!), en met name op artikel 8, lid 9, en artikel 9, Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (?), en met name op artikel 13, lid 9, en artikel 15, Gelet op het voorstel dat de Commissie na overleg in het Raadgevend Comité heeft ingediend, Overwegende hetgeen volgt: A. VOORLOPIGE MAATREGELEN (1) In het kader van de antidumping- en antisubsi- dieonderzoeken die met het bekendmaken van twee afzonderlijke berichten in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen(3) werden geopend, heeft de Commissie bij Besluit 97/634/ EG (*) verbintenissen aanvaard die waren aange- boden door het Koninkrijk Noorwegen en 190 Noorse exporteurs. (2) In de verbintenissen is uitdrukkelijk bepaald dat het niet naleven van de verplichting verslag uit te brengen en met name het niet naleven van de verplichting het driemaandelijkse verslag binnen de gestelde termijn voor te leggen, behoudens over- macht, als een schending van de verbintenis zou worden beschouwd. (3) _ Twaalf Noorse exporteurs hebben niet binnen de gestelde termijn verslag uitgebracht over het vierde kwartaal van 1997 of hebben in het geheel geen verslag uitgebracht. Deze exporteurs konden evenmin aantonen dat zij door overmacht niet in staat waren geweest verslag uit te brengen of tijdig verslag uit te brengen. De Commissie had derhalve redenen om aan te nemen dat deze ondernemingen de verbintenis hadden geschonden. () PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1. Verordening laatstelijk gewij- zigd bij Verordening (EG) nr. 905/98 (PB L 128 van 30. 4. 1998, blz. 18). () PB L 288 van 21. 10. 1997, blz. 1. () PB C 235 van 31. 8. 1996, blz. 18, en PB C 235 van 31. 8. 1996, blz. 20. () PB L 267 van 30. 9. 1997, blz. 81. (4) Bijgevolg stelde de Commissie bij Verordening (EG) nr. 1126/98 (*), hierna de „voorlopige verorde- ning” genoemd, voorlopige antidumpingrechten en compenserende rechten in op gekweekte Atlanti- sche zalm, ingedeeld onder de GN-codes ex 030212 00, ex 030410 13, ex 0303 2200 en ex 0304 20 13, uit Noorwegen, die werd uitgevoerd door de twaalf ondernemingen die in de bijlage bij die verordening zijn genoemd. Bij dezelfde veror- dening heeft de Commissie de betrokken onderne- mingen geschrapt van de in de bijlage bij Besluit 97/634/EG opgenomen lijst van ondernemingen waarvan verbintenissen waren aanvaard. B. VERVOLG VAN DE PROCEDURE (5) De twaalf Noorse ondernemingen waarvoor voorlo- pige rechten werden ingesteld, werden schriftelijk op de hoogte gebracht van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan deze rechten waren ingesteld. (6) Binnen de in de voorlopige verordening vastge- stelde termijn hebben de meeste Noorse onderne- mingen schriftelijk opmerkingen gemaakt. (7) Nadat zij deze schriftelijke opmerkingen had ontvangen, heeft de Commissie alle gegevens die zij met het oog op de definitieve vaststelling van eventuele schendingen van de verbintenis nodig had verzameld en onderzocht. (8) _ Geen van de ondernemingen die hebben nagelaten aan hun verslaggevingsverplichting te voldoen hebben geldig bewijsmateriaal inzake overmacht voorgelegd, hetgeen volgens de verbintenis ter rechtvaardiging van een dergelijke nalatigheid noodzakelijk was. In de afwezigheid van biĳjzondere bepalingen te dien aanzien in Verordening (EG) nr. 384/96, hierna „basisantidumpingverordening” te noemen, en in Verordening (EG) nr. 2026/97, hierna „basis- antisubsidieverordening” te noemen, en overeen- komstig de rechtspraak van het Hof van Justitie kunnen individuele ondernemingen zich slechts op overmacht beroepen indien het niet nakomen van de verplichting het onvermijdelijke gevolg was van externe oorzaken die redelijkerwijze niet voorzien of voorkomen hadden kunnen worden en die het de betrokken onderneming objectief onmogelijk maakten aan haar verplichtingen te voldoen. Ó) PB L 157 van 30. 3. 1998, blz. 82.