L 135/6 Publicatieblad van de Europese Unie 26.5.2007 RICHTLIJNEN RICHTLIJN 2007/28/EG VAN DE COMMISSIE van 25 mei 2007 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij de Richtlijnen 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad wat betreft de maximumgehalten aan residuen van azoxystrobin, chloorfenapyr, folpet, iprodione, lambda-cyhalothrin, maleïnehydrazide, metalaxyl-M en trifloxystrobin (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, (2) De maximumresidugehalten (MRL's) worden vastgesteld Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 86/363/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrij- dingsmiddelen in en op levensmiddelen van dierlijke oor- sprong (!), en met name op artikel 10, Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plant- aardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (2), en met name op artikel 7, Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermings- middelen (3), en met name op artikel 4, lid 1, onder f), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG valt de toelating van gewasbeschermingsmiddelen voor gebruik op be- paalde gewassen onder de bevoegdheid van de lidstaten. Deze toelating moet stoelen op een beoordeling van de gevolgen voor de gezondheid van mens en dier en voor het milieu. Bij deze beoordeling moet onder meer wor- den gekeken naar de blootstelling van toedieners en om- standers, de milieueffecten in bodem, water en lucht, en de gevolgen bij mens en dier van de consumptie van residuen op behandelde gewassen. (} PB L 221 van 7.8.1986, blz. 43. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/27/EG van de Commissie (PB L 128 van 16.5.2007, blz. 31). (2) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/27/EG van de Commissie. () PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/25/EG van de Commissie (PB L 106 van 24.4.2007, blz. 34). op basis van een zodanige toepassing van de minimum- hoeveelheden bestrijdingsmiddelen die voor een effectieve gewasbescherming nodig zijn dat de hoeveelheid residu zo klein mogelijk is en toxicologisch aanvaardbaar blijft, met name wat de geschatte opname via de voeding betreft. (3) De MRL's voor onder de Richtlijnen 86/363/EEG en 90/642/EEG vallende bestrijdingsmiddelen moeten voort- durend worden bekeken en kunnen worden gewijzigd om rekening te houden met nieuwe of veranderde toe- passingen. De Commissie is in kennis gesteld van nieuwe of gewijzigde toepassingen die zullen leiden tot andere gehalten aan residuen van azoxystrobin, chloorfenapyr, folpet, iprodione, lambda-cyhalothrin, maleïnehydrazide, metalaxyl-M en trifloxystrobin. (4 _ De levenslange blootstelling van de consument aan die bestrijdingsmiddelen via levensmiddelen die residuen daarvan kunnen bevatten, is beoordeeld en geëvalueerd volgens in de Gemeenschap gangbare procedures en werkwijzen en door de Wereldgezondheidsorganisatie ge- publiceerde richtsnoeren (*. Op grond van deze beoor- delingen en evaluaties moeten de MRL's voor die bestrij- dingsmiddelen zodanig worden vastgesteld dat de aan- vaardbare dagelijkse inname niet wordt overschreden. (5) _ Voor chloorfenapyr, folpet en lambda-cyhalothrin bestaat een acute referentiedosis (ARfD) en is de acute blootstel- ling van de consument via elk levensmiddel dat residuen van deze bestrijdingsmiddelen kan bevatten volgens mo- menteel in de Gemeenschap gangbare procedures en werkwijzen en door de Wereldgezondheidsorganisatie ge- publiceerde richtsnoeren beoordeeld. Er is rekening ge- houden met het advies en de aanbevelingen van (*) Richtsnoeren voor het voorspellen van de opname via de voeding van residuen van bestrijdingsmiddelen (herziene versie), opgesteld door GEMS/voedselprogramma in samenwerking met het Codex- comité voor residuen van bestrijdingsmiddelen, gepubliceerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, 1997 (WHO/ESF/FOS/97.7).