26. 1. 96 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 20/59 RICHTLIJN 96/2/EG VAN DE COMMISSIE van 16 januari 1996 tot wijziging van Richtliĳn 90/388/EEG met betrekking tot mobiele en persoonlijke communicatie DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 90, lid 3, Overwegende hetgeen volgt : (1) 2 3) In haar mededeling over het overleg over het Groenboek inzake mobiele en persoonlijke communicatie van 23 november 1994 heeft de Commissie de belangrijkste beleidsmaatregelen voor een toekomstig wetgevend kader aangegeven, dat noodzakelijk is om de mogelijkheden van dit communicatiemiddel te benutten. De Commissie beklemtoonde dat het noodzakelijk is zo spoedig mogelijk alle nog bestaande uitsluitende en bijzon- dere rechten in deze sector af te schaffen door inte- grale toepassing van de communautaire mededin- gingsregels en waar nodig wijziging van Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten ('), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/51/EG (. Voorts overwoog de Commissie afschaffing van de beperkingen op de vrije keuze van de onderliggende faciliteiten, waarvan exploitanten van mobiele communicatie- netten gebruik maken bij de exploitatie en ontwik- keling van hun netten voor de in hun vergunning of machtiging toegestane werkzaamheden. Een dergelijke stap werd van essentieel belang geacht om de thans optredende verstoringen van de eerlijke mededinging te corrigeren en met name om de betrokken exploitanten toe te staan, hun kosten te beheersen. In de resolutie van de Raad van 29 juni 1995 inzake de verdere ontwikkeling van mobiele en persoonlijke communicatie in de Europese Unie (3) is volledige steun uitgesproken voor de noodzake- lijke beleidsmaatregelen die in de mededeling van de Commissie van 23 november 1994 over het Groenboek inzake mobiele en persoonlijke communicatie uiteengezet zijn, en is de afschaffing van uitsluitende en bijzondere rechten op dit gebied aangemerkt als één van de belangrijkste doelstellingen. In zijn resolutie van 14 december 1995 inzake het ontwerp van richtlijn van de Commissie tot wijzi- ging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot mobiele en persoonlijke commaunicatie (*) heeft het Europees Parlement zich gunstig over deze richtlijn () PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, blz. 10. (2) PB nr. L 256 van 26. 10. 1995, blz. 49. ( (ì; PB nr. C 188 van 22. 7. 1995, blz. 3. Resolutie A 4-0306/95. (#) (5) (6 uitgesproken zowel wat de achterliggende ideeën als de doelstellingen betreft. Sommige Lid-Staten hebben bepaalde mobiele communicatiediensten reeds voor mededinging opengesteld en er zijn voor dergelijke diensten vergunningsregelingen ingevoerd. Desondanks wordt het aantal verleende vergunningen in veel Lid-Staten nog steeds discretionair beperkt of worden, in het geval van exploitanten die met de telecommunicatieorganisaties concurreren, aan het verlenen van de vergunning technische beper- kingen verbonden, zoals een verbod op het gebruik van andere infrastructuur dan die welke door de telecommunicatieorganisatie wordt aangeboden. In veel Lid-Staten zijn bij voorbeeld nog geen vergun- ningen voor mobiele telefonie volgens de DCS 1800-norm verleend. Voorts heeft een aantal Lid- Staten de aan de nationale telecommunicatieorgani- satie verleende uitsluitende rechten voor het verrichten van bepaalde diensten op het gebied van mobiele en persoonlijke communicatie gehand- haafd. In Richtlijn 90/388/EEG is bepaald dat bijzondere of uitsluitende rechten die door de Lid-Staten met betrekking tot het aanbieden van telecommunica- tiediensten verleend zijn, moeten worden afge- schaft. Mobiele diensten vallen tot op heden echter nog niet binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn. Wanneer een Lid-Staat het aantal ondernemingen dat vergunning heeft voor het aanbieden van dien- sten voor mobiele en persoonlijke communicatie, beperkt door het laten bestaan van bijzondere rechten en, a fortiori, uitsluitende rechten, vormen deze rechten beperkingen die onverenigbaar kunnen zijn met artikel 90 juncto artikel 59 van het Verdrag, indien dergelijke beperkingen niet worden gerechtvaardigd op grond van specifieke verdragsbepalingen of essentiële vereisten, aange- zien deze rechten andere ondernemingen verhin- deren de betrokken diensten in en vanuit andere Lid-Staten aan te bieden. In het geval van netten en diensten voor mobiele en persoonlijke communi- catie kunnen de toepasselijke essentiële vereisten bestaan in het daadwerkelijke gebruik van het frequentiespectrum en het voorkomen van schade- lijke interferentie tussen op radio gebaseerde ruimte- en aardsystemen. Als de voor het aanbod van de diensten gebruikte apparatuur ook aan deze essentiële vereisten voldoet, zijn de thans bestaande bijzondere rechten en, a fortiori, de uitsluitende rechten voor het aanbieden van mobiele diensten