2.8.2003 Publicatieblad van de Europese Unie L 196/1 (Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing) VERORDENING (EG) Nr. 1382/2003 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 22 juli 2003 betreffende de toekenning van communautaire financiële bijstand om de milieuprestaties van het vrachtvervoersysteem te verbeteren („Marco Polo-programma”) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 71, lid 1, en artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (?), Gezien het advies van het Comité van de Regio's (), Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (*), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ De Europese Raad die op 15 en 16 juni 2001 in Göteburg is gehouden, heeft verklaard dat een verschui- ving in het evenwicht tussen de vervoersmodaliteiten centraal staat in de strategie voor duurzame ontwikke- ling. (2) _ Wanneer geen afdoende actie wordt ondernomen, zal het totale vrachtvervoer over de weg in Europa tot 2010 met ongeveer 50% toenemen. Dit komt overeen met een groei van het internationale vrachtvervoer over de weg van ongeveer 12 miljard tkm per jaar. (3) In haar Witboek „Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen” heeft de Commissie voor- gesteld om maatregelen te treffen waardoor de vervoers- modaliteiten in 2010 weer hetzelfde marktaandeel zouden moeten hebben als in 1998. Dit vormt de voor- bereiding op een verschuiving van het evenwicht vanaf 2010. () PB C 126 E van 28.5.2002, blz. 354. È) PB C 241 van 7.10.2002, blz. 37. ) PB C 278 van 14.11.2002, blz. 15. (°) Advies van het Europees Parlement van 25 september 2002 (no niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), gemeenschappelijk Stan(ig— unt van de Raad van 25 april 2003 (PB C 153 E van 1.7.2003, Êlz. 252) en besluit van het Europees Parlement van 3 juli 2003 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). 4 Er dient een programma te worden opgezet, hierna het „Marco Polo-programma” of „het programma” te noemen, ter vermindering van de congestie van het wegvervoerssysteem, ter verbetering van de milieupresta- ties van het vrachtvervoerssysteem in de Gemeenschap en ter versterking van de intermodaliteit, met als doel bij te dragen tot een efficiënt en duurzaam vervoerssysteem. Om deze doelstelling te verwezenlijken, moet het programma steun verlenen aan acties op het gebied van het vrachtvervoer, logistiek en andere relevante markten. Deze acties moeten bijdragen tot de handhaving van het aandeel van de verschillende vervoerswijzen in het vrachtvervoer op het niveau van 1998, door ertoe bij te dragen dat de verwachte totale toename van het interna- tionale vrachtverkeer over de weg verschuift naar de korte vaart, het spoorvervoer en de binnenvaart, of naar een combinatie van vervoerswijzen waarbij het traject over de weg zo kort mogelijk is. Het Marco Polo-programma omvat drie soorten acties: 1. modal-shiftacties die tot doel hebben om onder de huidige marktomstandigheden zoveel mogelijk vracht van het wegvervoer over te hevelen naar de korte vaart, het spoorvervoer en de binnenvaart; 2. katalysatoracties die de wijze waarop het vrachtvervoer buiten de weg in de Gemeenschap wordt uitgevoerd, moeten wijzigen; 3. gemeenschappelijke leeracties die de kennis in de logis- tieke sector van het vrachtvervoer moeten verbeteren en geavanceerde samenwerkingsmethodes en -procedures op de vrachtvervoersmarkt moeten bevorderen. Bij de acties moet het grondgebied van minstens twee landen betrokken zijn. Indien deze twee landen lidstaten zijn of andere landen die aan het Marco Polo- programma deelnemen overeenkomstig de voorwaarden van de verordening, worden in het kader van het programma de te betalen kosten aan de deelnemende ondernemingen terugbetaald binnen de door de onder- havige verordening gestelde grenzen. Teneinde de Europese dimensie van de acties te doen uitkomen, dient de samenwerking tussen de in verschil- lende landen gevestigde ondernemingen, in de vorm van een consortium dat een actie voorstelt, te worden bevor- derd.