26. 10. 95 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 256/49 RICHTLIJN 95/51/EG VAN DE COMMISSIE van 18 oktober 1995 tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie inzake de opheffing van de beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten voor het verrichten van reeds geliberaliseerde telecommunicatiediensten DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 90, lid 3, Overwegende hetgeen volgt : (1) 2 Door Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten (!), laatste- lijk gewijzigd bij Richtlijn 94/46/EG (), zijn bepaalde telecommunicatiediensten voor mede- dinging opengesteld en is de Lid-Staten verzocht de noodzakelijke maatregelen te nemen om te waarborgen dat elke marktdeelnemer het recht had dergelijke diensten te verrichten. Met betrekking tot de spraaktelefoondienst ten behoeve van het publiek stond de Richtlijn de Lid-Staten toe, uitsluitende en bijzondere rechten te handhaven ; de Raad erkent in zijn resolutie van 22 juli 1993 (3) dat deze uitzondering op 1 januari 1998 kan worden afgeschaft met een overgangspe- riode voor sommige Lid-Staten. Tijdens het door de Commissie in 1992 na haar mededeling van 21 oktober 1992 georganiseerde brede overleg over de situatie in de telecommunica- tiesector werd de doeltreffendheid van de maatre- gelen tot liberalisering van de telecommunicatie- sector — met name van de datacommunicatie, de diensten met een hoge toegevoegde waarde en de levering van data- en spraaktelefoondiensten aan grote ondernemingen en gesloten gebruikers- groepen — door vele leveranciers en gebruikers van diensten in twijfel getrokken. De wettelijke beperkingen die het gebruik van een alternatieve infrastructuur voor het verrichten van geliberaliseerde diensten verbieden, zijn de belang- rijkste oorzaak van deze aanhoudende probleemsi- tuatie, en in het bijzonder de beperkingen op het gebruik van kabeltelevisienetten. Potentiële dienst- verrichters zijn thans noodgedwongen afhankelijk van de transmissiecapaciteit — „huurlijnen” — die ter beschikking worden gesteld door de telecom- municatieorganisaties, die vaak ook concurrenten zijn op het gebied van de geliberaliseerde diensten. 'Ter opheffing van dit probleem heeft het Europees () PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, biz. 10. (2} PB nr. L 268 van 19. 10. 1994, blz. 15. (3) PB nr. C 213 van 6. 8. 1993, blz. 1. (3) 4 Parlement in zijn Resolutie van 20 april 1993 (*) de Commissie opgeroepen, zo spoedig mogelijk de nodige maatregelen te nemen om het bestaande infrastructuurpotentieel van de kabelnetten volledig voor telecommunicatiediensten te benutten en onverwijld de bestaande beperkingen in de Lid- Staten ten aanzien van het gebruik van de kabelnet- werken voor niet-gereserveerde diensten op te heffen. Naar aanleiding van de resolutie heeft de Commissie twee studies voltooid betreffende het gebruik van kabeltelevisienetten en alternatieve infrastructuren voor het verrichten van de telecom- municatiediensten die krachtens het Gemeen- schapsrecht reeds voor mededinging zijn openge- steld: „The effects of Liberalisation of Satellite Infrastructure on the Corporate and Closed User Group Market”, Analysis, 1994 en „L'impact de Vautorisation de la fourniture de services de télé- communictions liberalisés par les câblo-opérateurs”, Idate, 1994. De belangrijkste conclusies van deze studies beklemtonen de potentiële rol die onder meer kabeltelevisienetten kunnen spelen bij de tegemoetkoming aan de bezorgheid over de lang- zamer verlopende innovatie en de uitgestelde verspreiding van geliberaliseerde diensten in de Europese Gemeenschap. De openstelling van dergelijke netten zou ertoe bijdragen om de problemen van de hoge prijzen en het gebrek aan geschikte capaciteit, die grotendeels het gevolg zijn van de thans in de meeste Lid-Staten bestaande exclusiviteit bij het aanbieden van infrastructuur, te overwinnen. De door erkende aanbieders van kabeltelevisie geëxploiteerde netten bieden immers de mogelijkheden naast TV-uitzendingen een toenemend aantal diensten te leveren indien bijko- mende investeringen worden gedaan. Het voor- beeld van de markt van de Verenigde Staten bewijst dat nieuwe diensten worden ontwikkeld die beeld en telecommunicatie combineren, waneer bepaalde wettelijke belemmeringen worden opgeheven. Sommige Lid-Staten hebben daarom vroeger bestaande beperkingen op het verrichten van bepaalde data- en/of niet-gereserveerde telefoon- diensten via kabeltelevisienetten opgeheven. Eén Lid-Staat staat spraaktelefonie toe. Andere Lid- Staten hebben evenwel strenge beperkingen gehandhaafd ten aanzien van het verrichten van andere diensten dan de verspreiding van televisie- programma’s via deze netten. () PB nr. C 150 van 31. S. 1993, blz. 39.