13.12.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 337/55 (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) RAAD BESLUIT VAN DE RAAD van 18 november 2002 waarbij de lidstaten worden gemachtigd in het belang van de Europese Gemeenschap het Interna- tionaal Verdrag van 1996 inzake aansprakelijkheid en vergoeding voor schade in samenhang met het vervoer over zee van gevaarlijke en schadelijke stoffen (HNS-verdrag) te bekrachtigen of tot dit verdrag toe te treden (2002/971/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 61, onder c), artikel 67, lid 1, en artikel 300, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Europees Parlement (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Internationaal Verdrag van 1996 inzake aansprake- lijkheid en vergoeding voor schade in samenhang met het vervoer over zee van gevaarlijke en schadelijke stoffen (,HNS-verdrag”) beoogt personen die schade ondervinden van verliezen, lozingen en lekkage van gevaarlijke en schadelijke stoffen tijdens het vervoer over zee, van een passende, snelle en doeltreffende vergoeding te verzekeren. Het HNS-verdrag vult een belangrijke leemte op in de internationale regelgeving betreffende de aansprakelijkheid bij verontreiniging op zee. De artikelen 38, 39 en 40 van het HNS-verdrag raken aan het afgeleide recht van de Gemeenschap ter zake van de rechterlijke bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen, als neergelegd in Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (°). () PB C 51 E van 26.2.2002, blz. 370. (2) Advies uitgebracht op 11 juni 2002 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). () PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1. ) ) De Gemeenschap heeft derhalve uitsluitende bevoegd- heid wat de artikelen 38, 39 en 40 van het HNS-verdrag betreft, voorzover dat verdrag afbreuk doet aan de bij Verordening (EG) nr. 44/2001 vastgestelde voorschriften. De lidstaten blijven bevoegd voor de onder het HNS- verdrag vallende aangelegenheden die niet het Gemeen- schapsrecht raken. Krachtens het HNS-verdrag kunnen slechts soevereine staten partij bij dit verdrag worden; er is op korte termijn ook geen uitzicht op heropening van de onder- handelingen om rekening te houden met de bevoegdheid van de Gemeenschap terzake. De Gemeenschap kan daarom op dit ogenblik het HNS-verdrag niet onderte- kenen of bekrachtigen. Bovendien is er ook geen moge- lijkheid dat de Gemeenschap over afzienbare tijd tot het verdrag toetreedt. Het HNS-verdrag is van bijzonder belang omdat daar- door — gelet op de belangen van de Gemeenschap en de lidstaten — de slachtoffers beter kunnen worden beschermd in de internationale regelgeving inzake de aansprakelijkheid bij verontreiniging op zee, hetgeen in het verlengde ligt van de toepassing van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee. De materieelrechtelijke voorschriften van het bij het HNS-verdrag ingestelde systeem vallen onder de bevoegdheden van de lidstaten, en alleen de bepalingen inzake rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuit- voerlegging van beslissingen zijn aangelegenheden die uitsluitend onder de communautaire bevoegdheid ressor- teren. In het licht van voorwerp en doel van het HNS- verdrag kan het aanvaarden van de bepalingen van het verdrag die onder de bevoegdheid van de Gemeenschap vallen, niet los worden gezien van de bepalingen die onder de bevoegdheden van de lidstaten ressorteren.