17.10.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 279/3 VERORDENING (EG) Nr. 1841/2002 VAN DE RAAD van 14 oktober 2002 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 900/2001 tot instelling van definitieve antidumpingrechten op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit Polen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Euro- pese Gemeenschap (!), en met name op artikel 11, lid 3, Gelet op het voorstel dat door de Commissie na overleg met het raadgevend comité werd ingediend, Overwegende hetgeen volgt: A. BESTAANDE MAATREGELEN De Raad heeft bij Verordening (EG) nr. 900/2001 (2} definitieve antidumpingrechten ingesteld op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat (UAN) van oorsprong uit Polen. Bij die verordening werd de vorm van de maatregel gewijzigd van een minimumin- voerprijs die oorspronkelijk was ingesteld bij Verorde- ning (EG) nr. 3319/94 tot een specifiek recht van 19 EUR per ton ten aanzien van Zaklady Azotowe Pulawy SA en van 22 EUR per ton voor alle overige Poolse producenten/exporteurs. B. VERZOEK OM EEN NIEUW ONDERZOEK Op 28 juni 2001 diende de Poolse producent/exporteur Zaklady Azotowe Pulawy SA (,verzoeker”) overeenkom- stig artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 384/96 (,basisverordening”) een verzoek in om een tussentijds nieuw onderzoek van de antidumpingmaatregel die op hem van toepassing was, en dat beperkt zou moeten worden tot de dumpingaspecten. Het verzoek ging vergezeld van bewijsmateriaal waaruit bleek dat maatre- gelen niet langer nodig waren om dumping teniet te doen en tevens dat dit het gevolg was van een blijvende verandering van de omstandigheden. De verzoeker verklaarde met name dat hij UAN op de binnenlandse markt was gaan verkopen. Voorts had de uitvoer veran- deringen ondergaan omdat de onderneming niet langer via haar verbonden exporteur verkocht. De verzoeker diende bewijsmateriaal in waaruit bleek dat er niet langer sprake was van dumping. Na in overleg met het raadge- vend comité te hebben vastgesteld dat er voldoende bewijsmateriaal was om een tussentijds nieuw onderzoek in te leiden, maakte de Commissie middels een bericht in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (°) de () PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2238/2000 (PB L 257 van 11.10.2002, blz. 2). (@ PB L 127 van 9.5.2001, blz. 1. (@) PB C 288 van 13.10.2001, blz. 2. (8 inleiding van een tussentijds nieuw onderzoek bekend en begon zij haar onderzoek. C. PROCEDURE Het onderzoek naar dumping bestreek de periode van 1 oktober 2000 tot en met 30 september 2001 (,onder- zoektijdvak” of „OT’). De Commissie bracht de autoriteiten van het land van uitvoer officieel op de hoogte van het tussentijds nieuw onderzoek en gaf alle rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om een onderhoud. De Commissie verzond een vragenlijst en ontving uitvoerige informatie van de verzoeker. De Commissie verzamelde alle informatie die zij nodig achtte om dumping vast te kunnen stellen, controleerde deze en bracht een controlebezoek bij de betrokken producent/exporteur. De verzoeker en de bedrijfstak van de Gemeenschap werden in kennis gesteld van de feiten en overwegingen van het onderzoek en werden in de gelegenheid gesteld opmerkingen in te dienen. Met hun opmerkingen werd indien van toepassing rekening gehouden en de conclu- sies werden gewijzigd. D. PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT De conclusies van het vorige onderzoek die bekend waren gemaakt in Verordening (EG) nr. 900/2001 ten aanzien van het product en het soortgelijk product werden bevestigd. E. DUMPING 1. Normale waarde Eerst werd vastgesteld dat de totale in het binnenland verkochte hoeveelheden van UAN representatief waren ten opzichte van de verkoop voor uitvoer. De hoeveel- heden die op de Poolse binnenlandse markt werden verkocht waren zelfs groter dan de hoeveelheden die naar de Gemeenschap werden uitgevoerd. Vervolgens werd vastgesteld of deze binnenlandse verkoop plaats- vond in het kader van normale handelstransacties. Het onderzoek wees uit dat de hoeveelheden die waren verkocht tegen een prijs die boven de productiekosten per eenheid lag meer dan 10 %, doch minder dan 80 % van alle verkoop vertegenwoordigde. De normale waarde werd derhalve vastgesteld op basis van de prijzen die werkelijk betaald waren voor alle winstgevende verkoop van het betrokken product.