L 322/4 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27.11.2002 VERORDENING (EG) Nr. 2090/2002 VAN DE COMMISSIE van 26 november 2002 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad ten aanzien van de fysieke controle bij de uitvoer van landbouwproducten waarvoor een restitutie wordt toegekend DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari 1990 inzake de controle bij de uitvoer van landbouw- producten die in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen (!), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 163/94 (), en met name op artikel 6, Overwegende hetgeen volgt: (1) a Na-NaKa-Na-Ka-Haslas| UEUDDDDDn Verordening (EG) nr. 2221/95 van de Commissie van 20 september 1995 houdende nadere bepalingen ter toepas- sing van Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad ten aanzien van de fysieke controle bij de uitvoer van voor een restitutie in aanmerking komende landbouwpro- ducten (°), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2655/1999 (*), is ingrijpend gewijzigd. Ter wille van de duidelijkheid en de administratieve doeltreffendheid verdient het derhalve aanbeveling de op dat gebied geldende regelgeving te herwerken en daarin enkele wijzigingen aan te brengen die blijkens de ervaring wenselijk zijn. De reeds bestaande controlemaatregelen moeten in aanmerking worden genomen, met name die welke getroffen zijn in het raam van Verordening (EG) nr. 2298/2001 van de Commissie van 26 november 2001 houdende nadere voorschriften voor de uitvoer van producten voor levering als voedselhulp (), en van Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoe- ringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor landbouwproducten ($), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1253/2002 (). De Commissie heeft in haar aanvullend verslag aan de Raad ($) over de toepassing van Verordening (EEG) nr. 386/90 nadrukkelijk haar voornemen te kennen gegeven het in artikel 2, onder a), van Verordening (EEG) nr. 386/90 bedoelde begrip „fysieke controle” nauwkeurig te omschrijven om tot een eenvormige toepassing van de communautaire regelgeving in de lidstaten te komen. Om de controlemiddelen beter te benutten, dienen bij de berekening van het minimumpercentage te verrichten controles de uitvoeraangiften die betrekking hebben op kleine hoeveelheden of een laag restitutiebedrag buiten beschouwing te blijven. L 42 van 16.2.1990, blz. 6. L 24 van 29.1.1994, blz. 2. L 224 van 21.9.1995, blz. 13. L 325 van 17.12.1999, blz. 12. L 308 van 27.11.2001, blz. 16. L 102 van 17.4.1999, blz. 11. L 183 van 12.7.2002, blz. 12. C 218 van 12.8.1993, blz. 14. ) (10) (11) (9 , Uit onderzoek van de laboratoriumtests is gebleken dat minder tests hoeven te worden uitgevoerd wanneer bevredigende resultaten, die verkregen zijn door herhaal- delijk onderzoek, betrekking hebben op hetzelfde product van dezelfde exporteur. Er moet een regeling worden vastgesteld voor de gevallen waarin het aantal uitvoertransacties dat door een douanekantoor wordt verwerkt, uiterst gering is. Het aandeel van de restituties voor producten die niet onder bijlage I van het Verdrag vallen, in het totale resti- tutiebedrag is gering, terwijl voor die producten relatief veel fysieke controles worden verricht. Om de controle- mogelijkheden beter te benutten, moet dat verschil worden verkleind, met name door een verlaging van het controlepercentage voor de producten die niet onder bijlage I vallen. In grote havens, waar de soorten producten en de expor- teurs zeer talrijk zijn, krijgen voor uitvoer bestemde goederen een andere behandeling dan in douanekantoren waar een klein aantal soorten producten van slechts enkele exporteurs wordt behandeld. In deze kantoren worden uitgevoerde goederen veel scherper gecontro- leerd. Voor die douanekantoren moet ermee rekening worden gehouden dat de selectie van de partijen voor fysieke controle plaatsvindt op basis van een kleinere representatieve steekproef. Om het substitutierisico te beperken, moeten alle vervoermiddelen of colli worden verzegeld, behalve in gevallen waarin de identificatie van de producten op een andere wijze kan worden gewaarborgd. Er dienen maatregelen te worden genomen om te allen tijde te kunnen vaststellen of het controlepercentage van 5 % is bereikt. In artikel 912 quater van Verordening (EEG) nr. 2454/ 93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststel- ling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verorde- ning (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (°), laatstelijk gewij- zigd bij Verordening (EG) nr. 444/2002 (1), is bepaald in welk kantoor van bestemming het controle-exemplaar T5 moet worden overgelegd om het gebruik en/of de bestemming van de goederen te controleren. Derhalve moet worden bepaald dat, wanneer het douanekantoor van uitgang niet het kantoor van bestemming van de T5 is, het laatstgenoemde kantoor de substitutiecontrole moet uitvoeren. PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1. (!°) PB L 68 van 12.3.2002, blz. 11.