8.5.2007 Publicatieblad van de Europese Unie L 118/5 RICHTLIJNEN RICHTLIJN 2007/26/EG VAN DE COMMISSIE van 7 mei 2007 tot wijziging van Richtlijn 2004/6/EG met het oog op de verlenging van de geldigheidsduur daarvan (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 89/398/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake voor bijzondere voeding bestemde levens- middelen (!), en met name op artikel 4, lid 2, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ In Richtlijn 2001/15/EG van de Commissie van 15 fe- bruari 2001 inzake stoffen die voor specifieke voedings- doeleinden aan voor bijzondere voeding bestemde levens- middelen mogen worden toegevoegd (2) worden bepaalde categorieën stoffen, en voor elk daarvan de chemische stoffen, vermeld die bij de vervaardiging van voor bij- zondere voedingsdoeleinden bestemde levensmiddelen mogen worden gebruikt. (2)  Bij de vaststelling van Richtlijn 2001/15/EG kon een aantal chemische stoffen die voor specifieke voedings- doeleinden aan bepaalde voor bijzondere voeding be- stemde levensmiddelen worden toegevoegd en die in sommige lidstaten in de handel zijn, niet in de bijlage bij die richtlijn worden opgenomen, omdat zij niet door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding waren geëvalueerd. (3) _ In afwachting van de voltooiing van de evaluatie van die stoffen door de Europese Autoriteit voor voedselveilig- heid (EFSA) bepaalt Richtlijn 2004/6/EG van de Commis- sie (°) dat de lidstaten de handel in producten die de desbetreffende stoffen bevatten tot 31 december 2006 op hun grondgebied mogen blijven toestaan, voor zover aan bepaalde voorwaarden met betrekking tot de veilig- heid daarvan wordt voldaan. (4 _ Het was niet mogelijk om de evaluaties en de bijbeho- rende administratieve handelingen vóór 31 december 2006 af te ronden. Om een onnodige onderbreking in de handel van de desbetreffende levensmiddelen te ver- mijden moet de geldigheidsduur van Richtlijn 2004/6/EG daarom worden verlengd. ( PB L 186 van 30.6.1989, blz. 27. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1). (2) PB L 52 van 22.2.2001, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/34/EG (PB L 83 van 22.3.2006, blz. 14). ) PB L 15 van 22.1.2004, blz. 31. (5) _ Om rekening te houden met de tijd die nodig is voor de voltooiing van de evaluatie van de stoffen door de EFSA en voor de omzetting van de bijbehorende maatregelen in intern recht is het dienstig dat de geldigheidsduur van Richtlijn 2004/6/EG tot en met 31 december 2009 wordt verlengd. (6 _ De datum van 31 december 2006, als vastgesteld in artikel 1 van Richtlijn 2004/6/EG maakt het nodig dat deze richtlijn binnen een korte termijn wordt omgezet. Om moeilijkheden te vermijden met de handel in pro- ducten die de in Richtlijn 2004/6/EG vermelde stoffen bevatten, is het dienstig dat deze richtlijn van toepassing wordt met ingang van 1 januari 2007. (7) _ De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeen- stemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 In artikel 1 van Richtliĳn 2004/6/EG wordt de datum „31 december 2006” vervangen door 31 december 2009”. Artikel 2 Omzetting 1. De lidstaten dienen uiterlijk op 8 juli 2007 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 januari 2007. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. 2.  De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belang- rijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.