L 345/64 Publicatieblad van de Europese Unie 31.12.2003 RICHTLIJN 2003/71/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op de artikelen 44 en 95, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (?), Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (*), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Richtliĳn 80/390/EEG van de Raad van 17 maart 1980 tot coördinatie van de eisen gesteld aan de opstelling van, het toezicht op en de verspreiding van het pros- pectus dat gepubliceerd moet worden voor de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effecten- beurs (5) en Richtlijn 89/298/EEG van de Raad van 17 april 1989 tot coördinatie van de eisen gesteld aan de opstelling van, het toezicht op en de verspreiding van het prospectus dat moet worden gepubliceerd bij een openbare aanbieding van effecten (°) zijn vele jaren geleden aangenomen en voorzagen in een onvolledig en complex stelsel van wederzijdse erkenning, dat niet in staat is gebleken de doelstelling van het ene paspoort van onderhavige richtlijn te verwezenlijken. Genoemde richtlijnen dienen dan ook te worden opgewaardeerd, geactualiseerd en samengevoegd tot één enkele tekst. (2) _ Inmiddels is Richtlijn 80/390/EEG geïntegreerd in Richt- lijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubli- ceerd ("). Laatstgenoemde richtlijn behelst een codificatie van diverse richtlijnen inzake aan de beurs genoteerde effecten. (3) _ Ter wille van de samenhang verdient het evenwel aanbe- veling de bepalingen van Richtlijn 2001/34/EG die uit Richtlijn 80/390/EEG werden overgenomen, samen te voegen met Richtlijn 89/298/EEG en Richtlijn 2001/34/ EG dienovereenkomstig te wijzigen. () PB C 240 E van 28.8.2001, blz. 272, en PB C 20 E van 28.1.2003, blz. 122. ) PB C 80 van 3.4.2002, blz. 52. ) PB C 344 van 6.12.2001, blz. 4. (°) Advies van het Europees Parlement van 14 maart 2002 (PB C 47 E van 27.2.2003, blz. 417), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 24 maart 2003 (PB C 125 E van 27.5.2003, blz. 21), standpunt van het Europees Parlement van 2 juli 2003 (nog niet bekendge- maakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 15 juli 2003. PB L 100 van 17.4.1980, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/18/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 135 van 31.5.1994, blz. 1). ($) PB L 124 van 5.5.1989, blz. 8. () PB L 184 van 6.7.2001, blz. 1. 4 (6) Deze richtlijn is van wezenlijk belang voor de totstand- koming van de interne markt volgens het tijdschema in de mededelingen van de Commissie „Actieplan voor risi- cokapitaal” en „Tenuitvoerlegging van het kader voor financiële diensten: een actieplan”. Zij biedt een zo ruim mogelijke toegang tot investeringskapitaal op Gemeen- schapsniveau, ook voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) en startende ondernemingen, door het „ene paspoort” voor uitgevende instellingen in te voeren. Tijdens de zitting van 17 juli 2000 heeft de Raad het Comité van wijzen voor de regulering van de Europese effectenmarkten opgericht. In een eerste verslag van 9 november 2000 wijst het comité erop dat er geen alge- meen aanvaarde definitie van een aanbieding van effecten aan het publiek bestaat, waardoor eenzelfde operatie in sommige lidstaten als een onderhandse plaat- sing wordt beschouwd en in andere niet. De huidige regeling ontmoedigt ondernemingen om op communau- tair niveau kapitaal aan te trekken en ontzegt hun aldus in feite de toegang tot een grote, liquide en geïntegreerde financiële markt. In zijn eindverslag van 15 februari 2001 stelt het Comité van wijzen voor om nieuwe wetgevingstechnieken in te voeren op basis van een aanpak op vier niveaus, te weten kaderbeginselen, uitvoeringsmaatregelen, samen- werking en toezicht op de naleving. Niveau 1, de richt- lijn, dient beperkt te blijven tot globale, algemene kader- beginselen, terwijl niveau 2 technische uitvoeringsmaat- regelen dient te omvatten die door de Commissie moeten worden vastgesteld, hierin bijgestaan door een comité. De Europese Raad heeft op 23-24 maart 2001 het eind- verslag van het Comité van wijzen onderschreven, alsmede de voorgestelde aanpak op vier niveaus om het regelgevingsproces met betrekking tot de communau- taire effectenwetgeving efficiënter en transparanter te maken. Het Europees Parlement heeft in de resolutie van 5 februari 2002 over de tenuitvoerlegging van de financië- ledienstenwetgeving het eindverslag van het Comité van wijzen onderschreven, en wel op basis van de formele verklaring die op diezelfde dag door de Commissie voor het Parlement is afgelegd, en de brief van het voor de interne markt bevoegde Commissielid van 2 oktober 2001 aan de voorzitter van de Economische en Mone- taire Commissie van het Parlement met betrekking tot de garanties die het Europees Parlement zullen worden geboden wat betreft zijn rol in deze procedure.