5.12.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 328/17 RICHTLIJN 2002/90/EG VAN DE RAAD van 28 november 2002 tot omschrijving van hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, (7) _ Het Verenigd Koninkrijk en Ierland nemen deel aan de Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 61, onder a), en artikel 63, lid 3, onder b), Gezien het initiatief van de Franse Republiek ("), Gezien het advies van het Europees Parlement (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Eén van de doelstellingen van de Europese Unie is de geleidelijke totstandbrenging van een ruimte van vrij- heid, veiligheid en rechtvaardigheid, hetgeen onder andere de bestrijding van illegale immigratie impliceert. (2) _ Derhalve moeten maatregelen worden genomen tegen het verlenen van hulp bij illegale immigratie, zowel in verband met illegale grensoverschrijding in enge zin als met het bevoorraden van netwerken waarin mensen worden uitgebuit. (3) _ In dit verband is het van essentieel belang om te komen tot een onderlinge aanpassing van de bestaande rechtsre- gels, in het bijzonder, enerzijds, een precieze omschrij- ving van de inbreuk in kwestie en de gevallen waarin deze niet bestraft wordt, opgenomen in deze richtlijn, en anderzijds, minimumvoorschriften voor _ sancties, aansprakelijkheid van rechtspersonen en rechtsmacht, opgenomen in Kaderbesluit 2002/946/JBZ van de Raad van 28 november 2002 tot versterking van het strafrech- telijk kader voor de bestrijding van hulpverlening bij ille- gale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf (°). (4 _ Deze richtlijn heeft tot doel hulpverlening bij illegale immigratie te omschrijven en aldus de uitvoering van het Kaderbesluit 2002/946/JBZ doeltreffender te maken, teneinde dit strafbare feit te bestrijden. (5) _ Deze richtlijn is een aanvulling op andere instrumenten die zijn aangenomen ter bestrijding van illegale immi- gratie, illegale tewerkstelling, mensenhandel en seksuele uitbuiting van kinderen. (6 _ Wat IJsland en Noorwegen betreft, is deze richtlijn een ontwikkeling van bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de wijze waarop IJsland en Noor- wegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis (°, op het gebied als bedoeld bij artikel 1, punt E, van Besluit 1999/437[EG van de Raad van 17 mei 1999 inzake bepaalde toepassingsbepalingen van voornoemde over- eenkomst (°). () PB C 253 van 4.9.2000, blz. 1. È) PB C 276 van 1.10.2001, blz. 244. () Zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad. ( () aanneming en toepassing van deze richtlijn overeenkom- stig de betreffende bepalingen van het Verdrag. ($ _ Denemarken neemt overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het protocol betreffende de positie van Denemarken, dat gehecht is aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, niet deel aan de aanneming van dit rechtsbesluit. Deze richtlijn is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op Denemarken. Aangezien dit rechtsbesluit voortbouwt op het Schengenacquis ingevolge titel TV van deel II van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, beslist Dene- marken overeenkomstig artikel 5 van genoemd protocol binnen zes maanden nadat de Raad deze richtlijn heeft vastgesteld, of het die in zijn nationale wetgeving zal toepassen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Algemene inbreuk 1. _ Iedere lidstaat neemt passende sancties tegen: a) eenieder die een persoon die geen onderdaan is van een lidstaat, opzettelijk helpt om het grondgebied van een lidstaat binnen te komen of zich daarover te verplaatsen op een wijze die in strijd is met de wetgeving van die staat met betrekking tot de binnenkomst of doorreis van vreemde- lingen; b) eenieder die een persoon die geen onderdaan is van een lidstaat, uit winstbejag opzettelijk behulpzaam is bij het verblijven op het grondgebied van een lidstaat op een wijze die in strijd is met de wetgeving van die staat met betrek- king tot het verblijf van vreemdelingen. 2.  Iedere lidstaat kan besluiten geen sancties op te leggen in verband met de in lid 1, onder a), omschreven gedragingen door zijn nationale wetgeving en praktijken toe te passen in gevallen waarin het doel van de gedraging is humanitaire bijstand aan de betrokkene te verlenen. Artikel 2 Uitlokking, deelneming en poging Iedere lidstaat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in artikel 1 bedoelde sancties ook van toepassing zijn op eenieder die met betrekking tot één van de in artikel 1, lid 1, onder a) en b), genoemde inbreuken: a) uitlokker, of b) medeplichtige is, of c) poogt dergelijke inbreuken te plegen.