31.12.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 358/59 VERORDENING (EG) Nr. 2371/2002 VAN DE RAAD van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijk visserijbeleid DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 37, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Europees Parlement (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij Verordening (EEG) nr. 3760/92 (°) van de Raad is een communautaire regeling voor de visserij en de aquacul- tuur ingevoerd. Op grond van die verordening moet de Raad vóór 31 december 2002 een besluit nemen over eventuele noodzakelijke aanpassingen. Het toepassingsgebied van het gemeenschappelijk visse- rijbeleid beslaat evenzeer de instandhouding, het beheer en de exploitatie van de levende aquatische hulpbronnen en de aquacultuur, als de verwerking en afzet van visserij- en aquacultuurproducten voorzover deze activi- teiten worden uitgeoefend op het grondgebied van de lidstaten, in communautaire wateren, door communau- taire vissersvaartuigen of door onderdanen van de lidstaten, indachtig de bepalingen van artikel 117 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, onverminderd de primaire verantwoordelijk- heid van de vlaggenstaat. Aangezien vele visbestanden verder achteruitgaan, moet het gemeenschappelijk visserijbeleid worden verbeterd om te zorgen voor de levensvatbaarheid op lange termijn van de visserijsector via een duurzame exploi- tatie van de levende aquatische hulpbronnen op basis van degelijke wetenschappelijke adviezen en de voor- zorgsaanpak, die gebaseerd is op dezelfde overwegingen als het in artikel 174 van het Verdrag genoemde voor- zorgsbeginsel. Het gemeenschappelijk visserijbeleid moet daarom tot doel hebben voor een duurzame exploitatie van de levende aquatische hulpbronnen en van de aquacultuur in de context van duurzame ontwikkeling te zorgen, daarbij op evenwichtige wijze rekening houdend met de milieu-, economische en sociale aspecten. Het is belangrijk dat het beheer van het gemeenschappe- lijk visserijbeleid wordt geleid door het beginsel van goed bestuur en dat de in het kader van het gemeen- schappelijk visserijbeleid genomen maatregelen onder- ling verenigbaar en coherent met de andere takken van communautair beleid zijn. Een duurzame exploitatie zal doeltreffender worden bereikt met een meerjarenaanpak van het visserijbeheer waarbij met meerjarige beheersplannen voor de bestanden op of binnen biologisch veilige grenzen wordt () PB C 203 E van 27.8.2002, blz. 284. () Advies uitgebracht op 5 december 2002 (nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad). () PB L 389 van 31.12.1992, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1181/98 (PB L 164 van 9.6.1998, blz. 1). (11) (12) (13) gewerkt. Voor de bestanden die zich buiten biologisch veilige grenzen bevinden, is de vaststelling van meerja- rige herstelplannen een absolute prioriteit. Voor deze bestanden kunnen in overeenstemming met wetenschap- pelijke adviezen belangrijke verlagingen van de visserij- inspanning nodig zijn. In deze meerjarige plannen dienen streefniveaus voor een duurzame exploitatie van de betrokken bestanden, bevissingsregels inzake de wijze waarop jaarlijkse beper- kingen van de vangsten en/of van de visserij-inspanning moeten worden berekend, en andere specifieke beheers- maatregelen te worden vastgesteld, daarbij tevens reke- ning houdend met het effect op andere soorten. De inhoud van de meerjarige plannen zou moeten stroken met de staat van instandhouding van de bestanden, de urgentie van het herstel ervan en de kenmerken van deze bestanden en van de visserij daarop. Een duurzame exploitatie van de bestanden waarvoor geen meerjarig plan is vastgesteld, dient te worden gega- randeerd door de vangsten en/of de visserij-inspanning te beperken. Er dient te worden voorzien in de vaststelling van nood- maatregelen door de lidstaten of de Commissie in het geval dat onmiddellijke actie nodig is wegens een ernstige bedreiging voor de instandhouding van hulp- bronnen, of voor het mariene ecosysteem als gevolg van visserijactiviteiten. De lidstaten moeten binnen hun zone van 12 zeemijl voor alle vissersvaartuigen geldende instandhoudings- en beheersmaatregelen kunnen nemen met dien verstande dat, als die maatregelen van toepassing zijn voor vissers- vaartuigen uit andere lidstaten, de genomen maatregelen geen discriminatie mogen inhouden en er voorafgaand overleg moet hebben plaatsgevonden, en tevens op voor- waarde dat geen specifiek op instandhouding en beheer binnen dat gebied gerichte maatregelen zijn vastgesteld door de Gemeenschap. De communautaire vloot moet worden verkleind om deze in overeenstemming te brengen met de beschikbare hulpbronnen en er dienen specifieke maatregelen te worden genomen om dat doel te bereiken, met inbegrip van de vaststelling van referentieniveaus voor de vangstcapaciteit die niet mogen worden overschreden, een speciale communautaire voorziening ter bevordering van de sloop van vissersvaartuigen en nationale rege- lingen voor toevoeging/onttrekking aan de vloot. Elke lidstaat dient een nationaal register van vissersvaar- tuigen bij te houden dat ter beschikking van de Commissie moet worden gesteld voor het uitoefenen van toezicht op de omvang van de vloten van de lidstaten.