14.2.2003 Publicatieblad van de Europese Unie L 41/41 (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 13 februari 2003 tot vaststelling van minimumeisen voor fokprogramma's ter verkrijging van resistentie tegen over- draagbare spongiforme encefalopathieën bij schapen (kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 498) (Voor de EER relevante tekst) (2003/100/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (!), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1494/2002 van de Commissie (?), en met name op artikel 23, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Scrapie is een ernstig probleem voor de diergezondheid in de schapen- en geitenpopulatie van de Gemeenschap. (2) Er is geen gevalideerde diagnostische routinemethode waarmee infectie met boviene spongiforme encefalopa- thie (BSE) bij schapen en geiten kan worden onder- scheiden van infectie met scrapie. Er is weliswaar nog geen bewijs dat infectie met BSE bij schapen en geiten onder natuurlijke omstandigheden voorkomt, maar het wordt niet onmogelijk geacht dat BSE de schapen- en geitenpopulatie geïnfecteerd heeft en nog in die popu- latie aanwezig is. Daarom vormen besmettingen met overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE's) bij schapen en geïten ook een theoretisch risico voor de volksgezondheid. (3)  Uit onderzoek is gebleken dat bepaalde prioneiwitgeno- types bij schapen resistentie tegen scrapie bieden. Uit de tot dusver verkregen gegevens komt naar voren dat er een soortgelijke genetisch bepaalde resistentie tegen BSE bestaat bij schapen die onder experimentele omstandig- heden oraal met BSE zijn besmet. () PBL 147 van 31.5.2001, blz. 1. (@ PB L 225 van 28.8.2002, blz. 3. (4 _ Het advies van de Wetenschappelijke Stuurgroep (WS) van 4 en 5 april 2002 over veilige bronnen van mate- riaal van kleine herkauwers bevatte richtsnoeren voor de hoofdpunten van een fokprogramma ter verkrijging van TSE-resistentie bij schapen. Volgens de WS moet zo'n programma zich op risicopopulaties of risicogebieden richten. (5) _ Een van de vereisten voor zo'n fokprogramma is een benadering van de frequentie van ARR/ARR-schapen voor elk belangrijk ras. Ter verkrijging van deze infor- matie is bij Beschikking 2002/1003/EG van de Commissie (°) een onderzoek naar de schapenrassen in de lidstaten ingevoerd. (6) _ Het moet mogelijk zijn af te wijken van de verplichte invoering van een fokprogramma overeenkomstig deze beschikking voor bepaalde rassen met een lage natuur- lijke resistentie en voor plaatselijke rassen die inheems zijn in het gebied en waarvan het houden dreigt te worden beëindigd zoals bedoeld in Verordening (EG) nr. 445/2002 van de Commissie van 26 februari 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1257/1999 van de Raad inzake steun voor plat- telandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGEL) (*. (7) _ In haar advies heeft de WS ook aanbevolen koppels met een te verwaarlozen risico op scrapie/BSE te certificeren. Een van de aanbevolen mogelijkheden is dat koppels worden gecertificeerd op grond van volledige genetische resistentie tegen TSE's, in combinatie met regelmatige tests op TSE's. () PB L 349 van 24.12.2002, blz. 105. ( PB L 74 van 15.3.2002, blz. 1.