24.4.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 108/33 RICHTLIJN 2002/21/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (%), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) Het huidige regelgevingskader voor de telecommunicatie heeft het mogelijk gemaakt de voorwaarden te scheppen voor daadwerkelijke mededinging in de telecommunica- tiesector tijdens de overgang van een monopolistische situatie naar volledige mededinging. Op 10 november 1999 heeft de Commissie aan de Raad, aan het Europees Parlement, aan het Economisch en Sociaal Comité en aan het Comité van de Regio's een mededeling voorgelegd, getiteld „Naar een nieuw regel- gevingskader voor elektronische-communicatie-infra- structuur en bijbehorende diensten — herziening van de communicatieregelgeving 1999”. In die mededeling eva- lueerde de Commissie het bestaande regelgevingskader voor telecommunicatie overeenkomstig haar verplichting uit hoofde van artikel 8 van Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de totstandbren- ging van de interne markt voor telecommunicatiedien- sten door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/51/EG van het Europees Parlement en de Raad (%). Tevens werd met het oog op openbare raadpleging een reeks beleidsvoorstellen voor een nieuw regelgevings- kader voor de elektronische-communicatie-infrastructuur en bijbehorende diensten gepresenteerd. Op 26 april 2000 heeft de Commissie het Europees Par- lement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's een mededeling voorgelegd over de resultaten van de openbare raadpleging over de (} PB C 365 E van 19.12.2000, blz. 198 en PB C 270 E van 25.9.2001, blz. 199. (2) PB C 123 van 25.4.2001, blz. 56. (3) Advies van het Europees Parlement van 1 maart 2001 (PB C 277 van 1.10.2001, blz. 91), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 17 september 2001 (PB C 337 van 30.11.2001, blz. 34) en besluit van het Europees Parlement van 12 december 2001 (nog niet gepubliceerd in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 14 februari 2002. PB L 192 van 24.7.1990, blz. 1. Richtliĳn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/51/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 295 van 29.10.1997, blz. 23). ( ( ( ( 5 6 7 ) ) ) ) herziening van de communicatiewetgeving 1999 en uit- gangspunten voor het nieuwe regelgevingskader. In deze mededeling werd de openbare raadpleging samengevat en werden uitgangspunten beschreven voor het uitwer- ken van een nieuw regelgevingskader voor de elektro- nische-communicatie-infrastructuur en bijbehorende diensten. De Europese Raad van Lissabon op 23 en 24 maart 2000 heeft de nadruk gelegd op het potentieel voor groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid dat wordt geboden door de overgang naar een digitale ken- niseconomie. Met name heeft de Raad het belang bena- drukt van toegang voor Europese bedrijven en burgers tot een goedkope communicatie-infrastructuur van wereldklasse en tot een breed dienstengamma. De convergentie van de sectoren telecommunicatie, media en informatietechnologie houdt in dat alle trans- missienetwerken en -diensten binnen eenzelfde regelge- vingskader moeten vallen. Dit regelgevingskader wordt gevormd door deze richtlijn en vier specifieke richtlij- nen: Richtlijn 2002/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 betreffende de machtiging voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (machtigingsrichtlijn) (°), Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake toegang tot en interconnectie van elektronische- communicatienetwerken en biĳbehorende faciliteiten (toegangsrichtlijn) ($), Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronische-communicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (7), alsmede Richtlijn 97|66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van per- soonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (£), hierna „de bijzondere richtlijnen” genoemd. Het is noodzakelijk dat de regelgeving inzake transmissie wordt gescheiden van de regelgeving inzake inhoud. Dit kader bestrijkt der- halve niet de inhoud van de diensten die via elektro- nische-communicatienetwerken met behulp van elektro- nische-communicatiediensten worden geleverd, zoals de inhoud van omroepprogramma's, financiële diensten en bepaalde diensten van de informatiemaatschappij, en heeft derhalve geen gevolgen voor maatregelen die com- munautair of nationaal, overeenkomstig de Gemeen- schapswetgeving, worden genomen om de culturele en taalkundige verscheidenheid te bevorderen en het plura- lisme in de media te garanderen. De inhoud van tele- Zie blz. 21 van dit Publicatieblad. Zie blz. 7 van dit Publicatieblad. Zie blz. 51 van dit Publicatieblad. 8) PB L 24 van 30.1.1998, blz.1.