L 235/10 Publicatieblad van de Europese Unie 23.9.2003 RICHTLIJN 2003/41/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 3 juni 2003 betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioen- HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, voorziening (6) Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 47, lid 2, artikel 55 en artikel 95, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) Een echte interne markt voor financiële diensten is voor de economische groei en de schepping van werkgelegen- heid in de Europese Unie van wezenlijk belang. Er zijn reeds belangrijke resultaten geboekt met betrek- king tot de totstandbrenging van deze interne markt, waardoor financiële instellingen in andere lidstaten kunnen opereren en de consumenten van financiële diensten een hoog beschermingsniveau wordt geboden. De mededeling van de Commissie, getiteld „Tenuitvoer- legging van het kader voor financiële markten: een actie- plan” somt een reeks maatregelen op die nodig zijn om de interne markt voor financiële diensten te vervol- maken, en de Europese Raad heeft er tijdens zijn bijeen- komst te Lissabon op 23 en 24 maart 2000 toe opge- roepen dit actieplan vóór 2005 uit te voeren. Het actieplan voor financiële diensten beschouwt de opstelling van een richtlijn inzake het bedrijfsecono- misch toezicht op instellingen voor bedrijfspensioen- voorziening als een dringende prioriteit, omdat dit financiële instellingen zijn die ten aanzien van de grote inte- gratie, de efficiëntie en de liquiditeit van de financiële markten een centrale rol spelen, maar niet onderworpen zijn aan een samenhangende communautaire wetgeving die hen in staat stelt de voordelen van de interne markt ten volle te benutten. Aangezien de socialezekerheidsstelsels steeds meer onder druk komen te staan, zullen de bedrijfspensioenvoorzie- ningen in de toekomst steeds meer als aanvulling (10) moeten dienen. Bedrijfspensioenvoorzieningen dienen derhalve verder te worden ontwikkeld, zonder evenwel te tornen aan het belang van socialezekerheidspensioen- regelingen als een veilige, duurzame en doeltreffende sociale bescherming, die op hogere leeftijd een accepta- bele levensstandaard dient te waarborgen en derhalve centraal dient te staan bij de doelstelling van de verster- king van het Europese sociale model. () PB C 96 E van 27.3.2001, blz. 136. È) PB C 155 van 29.5.2001, blz. 26. () Advies van het Europees Parlement van 4 juli 2001 (PB C 65 E van 14.3.2002, blz. 135), gemeenschapﬁellk standpunt van de Raad van 5 november 2002 (nog niet be endgemaakt in het Publicatie- blad), besluit van het Europees Parlement van 12 maart 2003 (no niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de van 13 mei 2003. Raaä Deze richtlijn vormt aldus een eerste stap op de weg naar een op Europese schaal georganiseerde interne markt voor bedrijfspensioenvoorziening. Door de „prudent person”-regel tot onderliggend beginsel te maken voor vermogensbelegging en door het voor instellingen mogelijk te maken om grensoverschrijdende activiteiten te verrichten, wordt de overheveling van spaargelden naar de sector bedrijfspensioenvoorziening gestimuleerd, waardoor wordt bijgedragen aan de econo- mische en sociale vooruitgang. De in de richtlijn verankerde prudentiële regels zijn bedoeld om de toekomstige gepensioneerden door middel van strenge toezichtsnormen een hoge mate van zekerheid te bieden en tegelijkertijd een efficiënte uitvoe- ring van de regelingen voor bedrijfspensioenvoorziening mogelijk te maken. Instellingen die volledig zijn gescheiden van bijdragende ondernemingen en die op basis van kapitaaldekking opereren met als enig doel het verstrekken van pensioen- uitkeringen, dienen vrijelijk diensten en beleggingen te kunnen verrichten met als enige voorwaarde dat aan gecoördineerde prudentiële vereisten wordt voldaan, ongeacht of deze instellingen als rechtspersonen worden beschouwd. Overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel dienen de lidstaten volledig verantwoordelijk te blijven voor de organisatie van hun pensioenstelsels en voor de besluit- vorming inzake de rol van elke der drie pensioenpijlers in de individuele lidstaten. In de context van de tweede pensioenpijler moeten zij ook volledig verantwoordelijk blijven voor de rol en de functies van de verschillende instellingen die bedrijfspensioenen uitkeren, zoals pensi- oenfondsen voor een bedrijfstak, ondernemingspensioen- fondsen en levensverzekeringsondernemingen. Dit recht wordt door deze richtlijn niet ter discussie gesteld. De nationale voorschriften betreffende de deelname van zelfstandigen aan instellingen voor bedrijfspensioenvoor- ziening lopen uiteen. In sommige lidstaten mogen instel- lingen voor bedrijfspensioenvoorziening opereren op grond van overeenkomsten met een branche of met bedrijfsorganisaties waarvan de aangeslotenen als zelf- standigen werkzaam zijn, dan wel op grond van recht- streeks met zelfstandigen en werknemers gesloten over- eenkomsten. In sommige lidstaten kan een zelfstandige zich ook aansluiten bij een instelling wanneer de zelf- standige handelt als werkgever of zijn professionele dien- sten ten behoeve van een onderneming verricht. In sommige lidstaten mogen zelfstandigen niet aan een instelling voor bedrijfspensioenvoorziening deelnemen tenzij bepaalde voorwaarden, waaronder die welke voortvloeien uit de sociale en de arbeidswetgeving, vervuld zijn.