Nr. L 30/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 3.2. 94 VERORDENING (EG) Nr. 231/94 VAN DE RAAD van 24 januari 1994 tot wijziging van Verordening (EEG) nr, 1765/92 tot instelling van een steunrege- ling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 42 en 43, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Europees Parlement (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comi- té() Overwegende dat de Lid-Staten op objectieve criteria gebaseerde regioplannen dienen op te stellen voor de tenuitvoerlegging van de steunregeling voor producenten van bepaalde akkerbouwgewassen die is ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 1765/92 (°; dat de voor deze plannen geldende criteria dienen te worden gewijzigd om de Lid-Staten meer speelruimte te laten waarbij de gemid- delde opbrengsten uit het verleden evenwel volledig in acht moeten worden genomen ; Overwegende dat, wegens de risico’s die aan deze grotere speelruimte zijn verbonden, voor Lid-Staten die beslissen om produktieregio’s af te bakenen die verschillen van de regio’s voor de basisarealen, een specifieke maatregel dient te worden genomen om te garanderen dat de opbrengsten uit het verleden in de praktijk in acht worden genomen ; Overwegende dat voorts een differentiatie van de opbrengsten voor met en zonder bevloeiing beteelde oppervlakten kan worden toegestaan, waarbij evenwel een uitbreiding van het totaal van de bevloeide oppervlakten moet worden voorkomen; dat dit doel kan worden bereikt door invoering van een per produktieregio vastge- stelde maximale oppervlakte die voor het compensatiebe- drag in aanmerking kan komen op basis van de opbrengst die verkregen wordt op bevloeide oppervlakten ; dat de Lid-Staten deze mogelijkheid ook kunnen beperken tot één teelt van oliehoudende zaden ; dat de Lid-Staten, in plaats van de maximale oppervlakte, in het kader van een stelsel van afzonderlijke basisarealen compensatiebe- dragen voor bevloeide gewassen kunnen toekennen ; Overwegende dat de braaklegging, omwille van de doel- matigheid, gebaseerd moet worden op wisselbouw ; dat voor de toepassing van deze verordening een specifieke definitie van wisselbouw dient te worden aangenomen ; dat om de braakleggingsregeling beter aan te passen aan de landbouwkundige eisen echter voorzien moet worden ( PB nr. C 265 van 30. 9. 1993, blz. 4. (2) PB nr. C 315 van 22. 11. 1993. ) PB nr. C 352 van 30. 12. 1993, blz. 41. () PB nr. L 18i van 1. 7. 1992, blz. 12. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1552/93 (PB nr. L 154 van 25. 6. 1993, blz. 19). in andere vormen van braaklegging, zoals vaste braak, de combinatie van wisselbraak met vaste braak (gemengde braak), alsmede wisselbraak met een andere periodiciteit dan voorzien voor de wisselbraak tegen 15 % ; dat, om in geval van toepassing van een andere braaklegging dan wisselbraak tegen 15 % eenzelfde doelmatigheid te garan- deren, voor die andere vormen van braaklegging een hoger percentage dan 15 dient te worden vastgesteld ; Overwegende dat de voor de braaklegging toe te kennen compensatie dient te worden verhoogd ; Overwegende dat de producenten in sommige gevallen belangstelling zouden kunnen hebben voor braaklegging ‚van een groter deel van hun bedrijf dan dat waarvoor de braakleggingsverplichting geldt; dat de mogelijkheid daartoe kan worden geboden ; dat te dien aanzien bijzon- dere bepalingen moeten worden aangenomen om de braakgelegde grond in aanmerking te kunnen nemen in het kader van Verordening (EEG) nr. 2328/91 van de Raad van 15 juli 1991 betreffende de verbetering van de doeltreffendheid van de landbouwstructuur (°); dat de Lid-Staten dient te worden toegestaan om niet van deze mogelijkheid gebruik te maken indien zulks vanwege specifieke eisen van hun landbouw noodzakelijk is; Overwegende dat er zich situaties kunnen voordoen waarin overdracht van de braakleggingsverplichtingen het mogelijk zou maken een rationeler grondgebruikbeleid toe te passen en de verwezenlijking van de milieudoelstel- lingen te verbeteren ; dat, wegens het reële risico dat de braaklegging minder doeltreffend wordt, ten aanzien van dergelijke overdrachten een grote omzichtigheid in acht dient te worden genomen die garandeert dat geen afbreuk wordt gedaan aan de doeltreffendheid van de braakleg- gingsregelingen ; Overwegende dat het met het oog op de flexibiliteit dien- stig is overdrachten te vergemakkelijken waarbij deze mogelijkheid evenwel uitsluitend moet worden geboden voor het nabij gelegen gebied of, met name uit milieu- overwegingen, binnen bepaalde regio’s; dat echter, om eventuele produktiviteitsverschillen tussen de betrokken bedrijfshoofden te compenseren, dient te worden voorzien in de toepassing van een hoger braakleggingspercentage ; dat het voorts dienstig is de Lid-Staten de mogelijkheid te geven op hun grondgebied geen overdrachten toe te staan ; Overwegende dat in artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 1765/92 is bepaald welke gronden voor de compensa- tiebedragen in aanmerking komen; dat, aangezien de gevolgen van sommige specifieke situaties te zwaar () PB nr. L 218 van 6. 8. 1991, blz. 1.