L 270/10 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8.10.2002 RICHTLIJN 2002/74/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 23 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 80/987/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 137, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ In punt 7 van het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werknemers, dat op 9 december 1989 is goedgekeurd, wordt gesteld dat de verwezenlij- king van de interne markt moet leiden tot een verbete- ring van de levensstandaard en arbeidsvoorwaarden voor de werknemers in de Europese Gemeenschap en dat daar waar nodig deze verbetering moet leiden tot een verdere ontwikkeling van bepaalde aspecten van de arbeidsregle- mentering, zoals de procedures inzake collectief ontslag of die in verband met faillissementen. (2) _ Richtliĳjn 80/987/EEG (*) heeft tot doel werknemers bij insolventie van hun werkgever een minimum aan bescherming te bieden. Daartoe moeten de lidstaten een fonds oprichten dat de honorering van de onvervulde loonaanspraken van de betrokken werknemers waar- borgt. (3)  Wegens de evolutie van het insolventierecht in de lidstaten en de ontwikkeling van de interne markt moeten sommige bepalingen van die richtlijn worden aangepast. (4  Voor een grotere rechtszekerheid en transparantie moeten onder andere de werkingssfeer en bepaalde defi- nities van Richtlijn 80/987/EEG worden verduidelijkt. Meer bepaald moeten in de richtlijn de mogelijkheden tot uitsluiting die aan de lidstaten worden geboden, worden verduidelijkt, en moet derhalve de bijlage bij de richtlijn worden geschrapt. (5) Met het oog op een bilijke bescherming van de betrokken werknemers is het passend de definitie van staat van insolventie aan de nieuwe wetgevingstendensen () PB C 154 E van 29.5.2001, blz. 109. È) PB C 221 van 7.8.2001, blz. 110. () Advies van het Europees Parlement van 29 november 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 18 februari 2002 (PB C 119 E van 22.5.2002) en besluit van het Europees Parlement van 14 mei 2002 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 27 juni 2002. (°) PB L 283 van 28.10.1980, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van 1994. terzake in de lidstaten aan te passen en dit begrip uit te breiden tot andere insolventieprocedures dan liquidatie. Teneinde de betalingsverplichting van het waarborgfonds vast te stellen, zouden de lidstaten de mogelijkheid moeten hebben in dit verband te bepalen dat een toestand van insolventie die aanleiding geeft tot verschei- dene insolventieprocedures, behandeld zal worden alsof het om één enkele insolventieprocedure ging. Er moet voor worden gezorgd dat de werknemers zoals bedoeld in Richtlĳjn 97/81/EG van de Raad van 15 december 1997 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijd- arbeid (°), Richtlijn 1999/70/EG van de Raad van 28 juni 1999 betreffende de door het EVV, de UNICE en het CEEP gesloten raamovereenkomst inzake arbeidsovereen- komsten voor bepaalde tijd ($) en Richtlijn 91/383/EEG van de Raad van 25 juni 1991 ter aanvulling van de maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van de werkne- mers met arbeidsbetrekkingen voor bepaalde tijd of uitzendarbeidbetrekkingen (), niet van de werkingssfeer van deze richtlijn worden uitgesloten. Om de rechtszekerheid van de werknemers bij insol- ventie van ondernemingen met activiteiten in verschei- dene lidstaten te waarborgen en de rechten van de werk- nemers te versterken in de zin van de rechtspraak van het Hof van Justitie moet een bepaling worden ingevoerd waarin uitdrukkelijk wordt vastgesteld welk fonds in deze gevallen bevoegd is ter zake van de honorering van de loonaanspraken, en die als doel van de samenwerking tussen de bevoegde overheidsdiensten van de lidstaten bepaalt dat de onvervulde aanspraken van de werkne- mers zo spoedig mogelijk gehonoreerd moeten worden. Bovendien moet voor de nodige samenwerking tussen de bevoegde overheidsdiensten van de lidstaten worden gezorgd, opdat de desbetreffende bepalingen juist worden toegepast. De lidstaten kunnen ten aanzien van de verplichtingen van de waarborgfondsen beperkingen vaststellen die verenigbaar zijn met de sociale doelstelling van de richt- lijn en waarin de onderscheidene niveaus van de beta- lingsaanspraken kunnen worden verdisconteerd. °) PB L 14 van 20.1.1998, blz. 9. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/23/EG (PB L 131 van 5.5.1998, blz. 10). ( PB L 175 van 10.7.1999, blz. 43. ) PB L 206 van 29.7.1991, blz. 19.