23.10.1999 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 274/37 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 20 juli 1999 betreffende vermeende staatssteun van Frankrijk aan de onderneming Sécuripost (Kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 2537) (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (1999/676/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 88, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economi- sche Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a), Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artike- len te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken, Overwegende hetgeen volgt: I. Feiten en procedure In zijn arrest van 28 september 1995 in zaak T- 95/94(1) vernietigde het Gerecht van eerste aanleg de beschikking van de Commissie van 31 december 1993, waarin de Commissie had besloten dat verscheidene maatregelen van de Franse Posterijen ten aanzien van haar dochteronderneming Sécuripost, actief op de markt voor beveiligd geldtransport, tegen welke be- schikking een klacht was ingediend door de Chambre syndicale nationale des entreprises de transport de fonds et de valeurs (Sytraval) en Brink’s France SARL (Brink's), geen staatssteun opleverden in de zin van artikel 87 (ex artikel 92) van het Verdrag. De Commis- sie stelde hogere voorziening in tegen dit arrest, welke op 2april 1998 door het Hof van Justitie in zijn geheel werd afgewezen (zaak C-367/95P(2)). Het Hof concludeerde dat de middelen van de hogere voorzie- ning van de Commissie ten dele gegrond waren, maar stelde tevens vast dat de bestreden beschikking motiveringsgebreken vertoonde welke op zich vol- doende grond vormden voor nietigverklaring van de bestreden beschikking. Vermeld zij dat de klagers in eerste aanleg (Sytraval en Brink'’s) niet hebben deelgenomen aan de procedure van de hogere voorziening. De onderhavige beschikking heeft betrekking op de maatregelen die de Franse staat, rechtstreeks of via de Franse Posterijen, heeft genomen ten gunste van de onderneming Sécuripost voordat deze onderneming door de Franse regering in 1993 werd geprivatiseerd. (!) Jurisprudentie 1995, blz. 1-2651. (2) Jurisprudentie 1998, blz. I-1719. Het Gerecht van eerste aanleg besloot in zijn arrest tot nietigverklaring van de beschikking van de Commissie van 31 december 1993 waarin deze tot de slotsom kwam dat er geen sprake was van overheidssteun, wegens ontbrekende of gebrekkige motivering met betrekking tot een bepaald aantal punten. Vervolgens heeft de Commissie de procedure van artikel 88, lid 2 (ex artikel 93, lid 2), van het Verdrag ingeleid ten aanzien van de bij genoemde punten bedoelde maatre- gelen, met het oog op de beoordeling van deze maatregelen in het licht van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag en van hun eventuele verenigbaarheid met de gemeenschappelijke markt. De beslissing waarbij de procedure werd ingeleid werd op 22 oktober 1996 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (3), waarbij de andere lidstaten en overige belanghebbenden werd verzocht binnen een maand na de datum van publicatie bij de Commissie hun opmerkingen met betrekking tot de betrokken maatregelen kenbaar te maken. In de beslissing waarbij de procedure werd ingeleid, verzocht de Commissie de Franse autoriteiten, onder andere, om alle informatie te verstrekken over de punten die werden genoemd door het Gerecht van eerste aanleg en alle overige gegevens en opmerkingen mede te delen welke zij in het licht van het arrest Sytraval als relevant beschouwden opdat de Commissie de betrokken maatregelen kon beoordelen in het licht van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag. De Franse autoriteiten werden in kennis gesteld van het besluit van de Commissie om de procedure in te leiden bij schrijven van 26 juni 1996. Bij schrijven van 12 september 1996 deden de Franse autoriteiten de Commissie een nota geworden met informatie over de punten die door de Commissie werden genoemd bij de inleiding van de procedure. Op verzoek van de Commissie werd aanvullende informatie verstrekt bij verscheidene brieven. De laatste van deze brieven bereikte de Commissie op 28 oktober 1998. Klagers hebben niet deelgenomen aan de procedure en hebben geen opmerkingen kenbaar gemaakt. Geen enkele andere derde belanghebbende noch lidstaat afgezien van Frankrijk heeft opmerkingen kenbaar gemaakt. (3) PB C 311 van 22.10.1996, blz. 12.