21. 12. 95 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 308/61 VERORDENING (EG) Nr. 2961/95 VAN DE RAAD van 18 december 1995 tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van peroxodisulfaten (persulfaten) van oorsprong uit de Volksrepubliek China en tot definitieve inning van het voorlopige recht DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 3283/94 van de Raad van 22 december 1994 inzake beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (!), inzonderheid op artikel 23, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (2}, inzonderheid op artikel 12, Gezien het voorstel van de Commissie dat na overleg in het Raadgevend Comité is ingediend, Overwegende hetgeen volgt : A. Voorlopige maatregelen (1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 1748/95 (3) (hierna „voorlopige verordening” genoemd) voorlopige anti-dumpingrechten inge- steld op de invoer in de Gemeenschap van peroxo- disulfaten (persulfaten), ingedeeld onder GN-code 283340 00, van oorsprong uit de Volksrepubliek China. Bij Verordening (EG) nr. 2677/95 (*) heeft de Commissie de geldigheidsduur van dit recht met twee maanden verlengd, waardoor het eerst op 20 januari 1996 zal vervallen. B. Vervolg van de procedure (2) Na de instelling van het voorlopige anti- dumpingrecht werden de belanghebbenden die hierom hadden verzocht door de Commissie gehoord. Zij hebben hun opmerkingen over de bevindingen ook schriftelijk uiteengezet. (3) _ De betrokkenen werden op hun verzoek in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was de aanbeveling te doen, definitieve  anti- dumpingrechten in te stellen en de bedragen die uit hoofde van het voorlopige recht als zekerheid waren gesteld, definitief te innen. Tevens werd een () PB nr. L 349 van 31. 12. 1994, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1251/95 (PB nr. L 122 van 3. 6. 1995, blz. 1). ( PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1. Verordening laatstelijk ge- wijzigd bij Verordening (EG) nr. $22/94 (PB nr. L 66 van 10. 3. 1994, blz. 10). (3 PB nr. L 169 van 19. 7. 1995, blz. 15. ( PB nr. L 275 van 18. 11. 1995, blz. 21. # (6) 7 termijn vastgesteld waarbinnen de betrokkenen, na deze mededelingen, opmerkingen konden maken. De Commissie heeft de mondelinge en schriftelijke opmerkingen van de betrokkenen onderzocht en haar bevindingen op grond hiervan zo nodig gewij- zigd. C. Onderzocht produkt In het kader van de voorlopige bevindingen had de Commissie vastgesteld (punt 9 van de voorlopige verordening) dat de drie soorten persulfaat, name- lijk ammonium-, natrium- en kaliumpersulfaat als één produkt zijn te beschouwen. Volgens de voor- lopige vaststelling hebben de drie soorten persulfaat hetzelfde eindgebruik, namelijk als initiator en oxydator in de textiel- en chemische industrie, en zijn zij onderling verwisselbaar. De twee medewerking verlenende exporteurs stelden dat de drie soorten persulfaat niet voldoende onderling verwisselbaar zijn daar de eindgebruikers in de praktijk slechts in beperkte mate van de ene op de andere soort kunnen over- schakelen. Volgens deze exporteurs is de produktie van een concurrerend eindprodukt in hoge mate afhankelijk van de prijzen van tussenprodukten zoals persulfaten. De keuze van de eindgebruikers voor een bepaald soort persulfaat wordt bepaald door de noodzaak een concurrerend eindprodukt te maken. Indien de drie soorten persulfaat onderling verwisselbaar waren, zouden alle eindgebruikers, gezien de prijsverschillen tussen de soorten, uitslui- tend het goedkoopste persulfaat aankopen om de kostprijs van hun eindprodukten zo laag mogelijk te houden. Na onderzoek van de argumenten van de expor- teurs en het commentaar daarop van de bedrijfstak van de Gemeenschap, bevestigt de Raad de voorlo- pige bevindingen dat de drie soorten persulfaat als één produkt moeten worden beschouwd, omdat : — de drie soorten persulfaat in wezen dezelfde kenmerken hebben, daar bij alle soorten de in het persulfaat aanwezige anionen de actieve bestanddelen zijn, zodat de eindgebruikers in het algemeen van de ene op de andere soort kunnen overschakelen, — het voornaamste eindgebruik als initiator en oxydator voor alle drie de soorten persulfaat hetzelfde is;