L 329/82 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22.12.1999 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 26 oktober 1999 inzake de kennisgeving door het Koninkrijk Denemarken van de nationale bepalingen inzake de beperking van het op de markt brengen en het gebruik van creosoot (Kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 3427) (Slechts de tekst in de Deense taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (1999/835/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 95, lid 6, Overwegende hetgeen volgt: (1) L DE FEITEN 1. De communautaire wetgeving: Richtlijn 94/60/EG In Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en prepara- ten (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtijn 1999/77/EG (%), wordt het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten verboden of aan beperkingen onderworpen. Richtlijn 76/769/EEG wordt geregeld gewijzigd om in de bijlage nieuwe stoffen op te nemen die gevaarlijk zijn voor de mens en het milieu. Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en de Raad(?) tot veertiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG harmoniseert onder andere het gebruik en het op de markt brengen van creosoot en soortgelijke koolteerdestillaten en van preparaten daarvan door de beperking van het gehalte van één specifiek bestanddeel, namelijk benzo[a]pyreen, hierna B[a]P genoemd, en met water extraheerbare fenolen bij het gebruik voor de behandeling van hout (punt 32 van de bijlage van Richt- lijn 94/60/EG). De grenswaarde voor B[a]P is vastgesteld op maximaal 50 ppm (= 0,005 massaprocent) en de grenswaarde voor met water extraheerbare fenolen is vastgesteld op maximaal 3 massaprocent (= 30 g/kg). Hout dat is behandeld met creosoot of preparaten die creosoot bevatten en niet aan deze grenswaarde voldoet, mag niet op de markt worden gebracht. (H PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201. (2) PB L 207 van 6.8.1999, blz. 18. (3 PB L 365 van 31.12.1994, blz. 1. ) In afwijking hiervan mogen creosoot en preparaten die creosoot bevatten krachtens de richtlijn voor de behan- deling van hout in industriële installaties worden gebruikt indien ziĳ maximaal 500 ppm (©= 0,05 massaprocent) B[a]P en maximaal 30 g/kg met water extraheerbare fenolen bevatten. Deze stoffen mogen niet aan het grote publiek worden verkocht en op de verpakking dient de volgende vermelding te wor- den aangebracht: „Uitsluitend bestemd voor gebruik in industriële installaties”. Op deze wijze behandeld en voor de eerste keer in de handel gebracht hout mag alleen voor industriële toepassingen en door professio- nele gebruikers worden gebruikt, behalve in bepaalde gevallen waarin het gebruik wordt uitgesloten, zoals bin- nen gebouwen, wanneer het in aanraking zou komen met producten die voor de voeding van mens of dier bestemd zijn, op speelplaatsen en op andere openbare plaatsen voor vrijetijdsbesteding buitenshuis of wanneer het risico bestaat dat het hout met de huid in aanraking komt. Reeds eerder behandeld hout dat als tweedehands product in de handel wordt gebracht, mag ongeacht de aard van het gebruikte creosoot worden gebruikt, behalve wanneer het gaat om bovengenoemde toepas- singen. 2. De Deense nationale bepalingen Krachtens de Deense wetgeving worden creosoot en pre- paraten die creosoot bevatten beschouwd als biociden waarvoor Denemarken sinds 1980, na de vaststelling van wet nr. 212 van 23 mei 1979 inzake chemische stoffen en producten (%), beschikt over een vergunnings- regeling. De vergunningsregeling is ingevoerd omdat Denemarken deze stoffen beschouwt als een significante potentiële bedreiging van de gezondheid en het milieu. Een gedetailleerde beschrijving van de vergunningsrege- ling is opgenomen in hoofdstuk 7 van de wet met als titel: „Goedkeuring van chemische stoffen en producten voor specifieke doeleinden”. (# Wet inzake chemische stoffen en producten, waarvan kennisgeving is verricht in de vorm van een geconsolideerde wet van het ministe- rie van Milieubeheer, nr. 583 van 9 juli 1993.