L 76/12 Publicatieblad van de Europese Unie 16.3.2007 VERORDENING (EG) Nr. 275/2007 VAN DE COMMISSIE van 15 maart 2007 houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1825/2000 tot vaststelling van de uitvoerings- bepalingen van Verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 1760/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 tot vaststelling van een identificatie- en registratieregeling voor runderen en inzake de etikettering van rundvlees en rundvleesproducten en tot in- trekking van Verordening (EG) nr. 820/97 van de Raad (!), en met name op artikel 14, vierde alinea, en artikel 19, onder 3) en b), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Wat de definitie van groepen zoals bedoeld in artikel 13 van Verordening (EG) nr. 1760/2000 en het probleem van de homogeniteit daarvan betreft, is sprake van uit- eenlopende interpretaties. Derhalve dient in Verordening (EG) nr. 1825/2000 van de Commissie (2) te worden gepreciseerd hoe die groepen moeten worden gevormd. (2) _ Met betrekking tot het probleem van de etikettering van gehakt rundvlees in het geval dat dit vlees met vlees van andere soorten is vermengd, zijn talrijke vragen gerezen. In titel I van het eerste deel van bijlage I bij Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (°) zijn nauwkeurige re- gels opgenomen voor de indeling van producten die uit dergelijke mengsels bestaan. In dit verband maakt een verwijzing naar die nomenclatuur door middel van de in artikel 12 van Verordening (EG) nr. 1760/2000 ge- noemde GN-codes het mogelijk om voor de nodige ver- duidelijking te zorgen. (3) _ Als gevolg van de vereiste homogeniteit van de in arti- kel 13 van Verordening (EG) nr. 1760/2000 bedoelde groepen ondervinden de marktdeelnemers die uitgesne- den vlees of afsnijdsels produceren, problemen bij de vorming van homogene groepen die groot genoeg zijn om aan de vraag van hun klanten te kunnen voldoen. (!) PB L 204 van 11.8.2000, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 1). (2 PB L 216 van 26.8.2000, blz. 8. (3) PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 129/2007 (PB L 56 van 23.2.2007, blz. 1). (6) Deze problemen zijn nog groter wanneer aanzienlijke hoeveelheden worden gevraagd. De ervaring wijst uit dat als gevolg van deze problemen en van de belangrijke extra handelingen waartoe deze aanleiding geven, vele fouten worden gemaakt en dat de traceerbaarheid voor dit type van productie vaak in gevaar komt. Deze marktdeelnemers hebben de neiging om waar mo- gelijk in toenemende mate voor enkele zeer zeldzame grote leveranciers te kiezen om te ontkomen aan de extra last die het gevolg is van het beheer van verscheidene groepen met uiteenlopende kenmerken. Op den duur kan dit een gevaar betekenen voor het in bedrijf houden van sommige kleine en middelgrote slachthuizen en uitsnij- derijen, die daardoor kunnen worden uitgesloten van be- ] 8 paalde handelscircuits. In feite zijn de problemen die worden ondervonden door de marktdeelnemers die uitgesneden vlees of afsnijdsels produceren, van dezelfde aard als die welke worden on- dervonden door de marktdeelnemers die gehakt vlees produceren. De vaststelling voor afsnijdsels van soortge- lijke maatregelen als die welke gelden voor gehakt vlees, zou het mogelijk maken om de door de betrokken marktdeelnemers ondervonden problemen op te lossen. Wat uitgesneden vlees betreft, wijst de ervaring uit dat de invoering van de mogelijkheid om groepen te vormen met vlees van in drie slachthuizen geslachte dieren en van in drie uitsnijderijen uitgesneden karkassen, met dien verstande dat ervoor moet worden gezorgd dat de traceerbaarheid is gegarandeerd, voldoende zou zijn om het overgrote deel van de ondervonden problemen op te lossen. De ervaring wijst ook uit dat de marktdeelnemers in de verkooppunten waar niet-voorverpakt uitgesneden vlees wordt verkocht aan de eindverbruiker, vaak problemen ondervinden om de in Verordening (EG) nr. 1760/2000 opgenomen etiketteringsbepalingen toe te passen. Door- gaans wordt daar vlees uitgesneden en verkocht op ver- zoek van de klant, wat elke vorming vooraf van groepen dieren in de zin van artikel 13, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1760/2000 bemoeilijkt, zo niet onmogelijk maakt. Ook het onmiddellijk actualiseren van de ver- plichte etiketteringsgegevens bij de permanente aanvul- ling van de verkooptoonbanken blijkt er zeer moeilijk. Ook voor dergelijk vlees moeten dus vereenvoudigde etiketteringsbepalingen worden vastgesteld. De vaststel- ling voor dergelijk vlees van soortgelijke bepalingen als die welke gelden voor gehakt vlees, zou het mogelijk maken om het merendeel van de door de betrokken marktdeelnemers ondervonden problemen op te lossen.