L 79/42 Publicatieblad van de Europese Unie 25.3.2009 COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 20 maart 2009 betreffende de ontwerpverordening van Ierland over de vermelding van het land van oorsprong van pluimvee-, varkens- en schapenvlees op het etiket (Kennisgeving geschied onder nummer C(2009) 1931) (Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (2009/291/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpas- sing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor ge- maakte reclame (!), laatstelijk gewijzigd bij _ Richtlijn 2003/89/EG (2), en met name op de artikelen 19 en 20, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Overeenkomstig de procedure van artikel 19, tweede ali- nea, van Richtlijn 2000/13/EG hebben de Ierse autoritei- ten de Commissie op 25 juni 2008 op de hoogte gesteld van een ontwerpverordening op het gebied van de volks- gezondheid (,Health Regulations”) betreffende de ver- plichte vermelding van het land van oorsprong van pluimvee-, varkens- en schapenvlees op het etiket. (2) _ De ontwerpverordening bepaalt dat alle pluimvee-, var- kens- en schapenvlees, evenals levensmiddelen die ten minste 70 % in gewicht van deze vleessoorten bevatten, moeten worden voorzien van een etiket waarop het land van oorsprong in een duidelijk leesbaar lettertype in de lerse en/of de Engelse taal wordt vermeld. „Land van oorsprong” wordt gedefinieerd als het land waar het dier het grootste deel van zijn leven is gehouden en, indien dit afwijkt, het land waar het is geslacht. (” PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29. (2) PB L 308 van 25.11.2003, blz. 15. ) ) Richtlijn 2000/13/EG harmoniseert de voorschriften in- zake etikettering van levensmiddelen door in de eerste plaats een aantal nationale bepalingen te harmoniseren en in de tweede plaats een regeling voor de niet-gehar- moniseerde nationale bepalingen vast te stellen. De reik- wijdte van de harmonisatie is vastgelegd in artikel 3, lid 1, dat een lijst bevat met alle gegevens die „onder de voorwaarden en onder voorbehoud van de afwijkende bepalingen zoals bedoeld in de artikelen 4 tot en met 17” op de etikettering moeten worden vermeld. Voorts mo- gen op grond van artikel 4, lid 2, voor bepaalde levens- middelen op grond van communautaire bepalingen of, bij het ontbreken daarvan, op grond van nationale maat- regelen, naast de in artikel 3, lid 1, genoemde vermel- dingen, nog andere vermeldingen verplicht worden ge- steld. Artikel 18, lid 2, van Richtlijn 2000/13/EG staat de vast- stelling van niet-geharmoniseerde nationale bepalingen toe indien zij gerechtvaardigd zijn uit hoofde van een van de daarin genoemde redenen, waaronder het tegen- gaan van misleiding en de bescherming van de volksge- zondheid, mits deze bepalingen niet van dien aard zijn dat daarmee de toepassing van de in Richtlijn 2000/13/EG vervatte definities en voorschriften wordt belemmerd. Wanneer in een lidstaat nationale ontwerp- etiketteringsvoorschriften worden voorgesteld, moet daarom worden onderzocht of zij verenigbaar zijn met bovengenoemde voorschriften en met de bepalingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap. Volgens artikel 3, lid 1, punt 8, van Richtliĳn 2000/13/EG is de vermelding van de plaats van oor- sprong of herkomst verplicht „indien het weglaten daar- van de consument zou kunnen misleiden aangaande de werkelijke oorsprong of herkomst van het levensmiddel”. Deze bepaling houdt een verplichting in om de oor- sprong of de herkomst van een levensmiddel te vermel- den wanneer andere vermeldingen op het etiket van een bepaald product de indruk kunnen geven dat het desbe- treffende product een andere oorsprong heeft, en ver- schaft hierdoor een geschikt mechanisme om te voorko- men dat consumenten worden misleid.