L 63/6 Publicatieblad van de Europese Unie 7.3.2009 VERORDENING (EG) Nr. 182/2009 VAN DE COMMISSIE van 6 maart 2009 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1019/2002 betreffende de handelsnormen voor olijfolie DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad van 22 oktober 2007 houdende een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten en specifieke bepalingen voor een aantal landbouwproducten („Integrale-GMO-verordening”) (!), en met name op artikel 113, lid 1, onder a), en artikel 121, onder 3), juncto artikel 4, Overwegende hetgeen volgt: (1) Het is wenselijk te verduidelijken dat de naam waaronder olijfolie en olie uit afvallen van olijven worden verkocht, een van de in de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten vastgestelde benamingen moet zijn. Voorts moet in de etikettering aanvullende informatie over elk van de gedefinieerde categorieën olie worden verstrekt, maar die gegevens hoeven niet onmiddellijk aan te sluiten bij de naam waaronder het product wordt verkocht. Voor producten die olijfolie bevatten, hoeft in de etikettering niet de desbetreffende benaming te wor- den vermeld, en bijgevolg ook geen aanvullende infor- matie. Verordening (EG) nr. 1019/2002 van de Commissie (2) voorziet in een facultatieve regeling voor de vermelding van de oorsprong van de olijfolie in de etikettering, hoe- wel het de bedoeling was voor extra olijfolie van de eerste persing en olijfolie van de eerste persing een rege- ling inzake de verplichte vermelding van de oorsprong in de etikettering vast te stellen, om recht te doen aan het feit dat deze categorieën olie, als gevolg van de land- bouwgebruiken of plaatselijke extractie- of vermengings- methoden, aanzienlijk in kwaliteit en smaak kunnen ver- schillen naargelang van de geografische oorsprong. De sindsdien toegepaste facultatieve regeling blijkt niet te volstaan om misleiding van de consument ten aanzien van de echte kenmerken van de oliën van de eerste per- sing op de genoemde punten te voorkomen. Voorts zijn sinds 2002 bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststel- ling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenhe- den (°) traceerbaarheidsvoorschriften vastgesteld die van toepassing zijn sinds 1 januari 2005. Op basis van de ervaring die marktdeelnemers en bestuursdiensten ter zake hebben opgedaan, kan worden gesteld dat het ver- antwoord is de vermelding van de oorsprong in de eti- kettering te verplichten voor extra olijfolie van de eerste persing en olijfolie van de eerste persing. 299 van 16.11.2007, blz. 1. PB L PB L 155 van 14.6.2002, blz. 27. PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1. ) In de Gemeenschap bestaat een aanzienlijk deel van zo- wel de extra olijfolie van de eerste persing als de olijfolie van de eerste persing uit mengsels van oliën die van oorsprong zijn uit verschillende lidstaten en derde lan- den. Voor de vermelding van de oorsprong van die mengsels in de etikettering moeten eenvoudige voor- schriften worden vastgesteld. Dergelijke eenvoudige voor- schriften maken het mogelijk de vroegere bepalingen in- zake de vermelding van een „hoofdoorsprong” in de eti- kettering, die ingewikkeld waren om toe te passen, moei- lijk om te controleren en potentieel misleidend waren, te schrappen. Onlangs heeft de Internationale Olijfolieraad in zijn her- ziene methode voor de organoleptische beoordeling van olijfolie van de eerste persing, bepaalde begrippen vast- gesteld voor de beschrijving van de organoleptische ken- merken met betrekking tot de smaak en/of de geur van extra olijfolie van de eerste persing en olijfolie van de eerste persing. Het gebruik van die begrippen in de eti- kettering van extra olijfolie van de eerste persing en olij- folie van de eerste persing moet worden voorbehouden voor olie die volgens de desbetreffende analysemethode is beoordeeld. Voor marktdeelnemers die momenteel de voorbehouden begrippen gebruiken, is een overgangsre- geling nodig. Verschillende lidstaten handhaven hun nationale voor- schriften in het kader waarvan zij verbieden mengsels van olijfolie en andere zaadolie voor intern gebruik te produceren, met de bedoeling hun tradities en een be- paalde productiekwaliteit op nationaal niveau in stand te houden. Verordening (EG) nr. 1019/2002 geldt niet voor tonijn, die valt onder Verordening (EEG) nr. 1536/92 van de Raad van 9 juni 1992 tot vaststelling van gemeen- schappelijke handelsnormen voor tonijn- en bonietcon- serven (%), en evenmin voor sardines, die vallen onder Verordening (EEG) nr. 2136/89 van de Raad van 21 juni 1989 tot vaststelling van gemeenschappelijke normen voor het in de handel brengen van sardinecon- serven (°). Duidelijkheidshalve moeten deze elementen ex- pliciet in Verordening (EG) nr. 1019/2002 worden vermeld. Verordening (EG) nr. 1019/2002 moet derhalve dien- overeenkomstig worden gewijzigd. De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in over- eenstemming met het advies van het Beheerscomité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouw- markten, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 1019/2002 wordt als volgt gewijzigd: ) () PB L PB L 163 van 17.6.1992, blz. 1. 212 van 22.7.1989, blz. 79.