10.6.2009 Publicatieblad van de Europese Unie L 146/37 RICHTLIJN 2009/44/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 6 mei 2009 tot wijziging van Richtlijn 98/26/EG betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen en Richtlijn 2002/47/EG betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten wat gekoppelde systemen en kredietvorderingen betreft (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (1), Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2), Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Richtlijn 98/26/EG van het Europees Parlement en de Raad (*) voorzag in een regeling die het definitieve karak- ter van overboekingsopdrachten en verrekening, alsook de afdwingbaarheid van zakelijke zekerheden garandeerde jegens zowel binnenlandse als buitenlandse deelnemers in betalings- en effectenafwikkelingssystemen. (2) _ In het evaluatieverslag van de Commissie van 7 april 2006 betreffende de Finaliteitsrichtlijn 98/26/EG kwam de Com- missie tot de conclusie dat Richtlijn 98/26/EG in het alge- meen goed functioneert. Voorts werd er in het rapport op gewezen dat er wellicht enkele belangrijke veranderingen op het gebied van betalings- en effectenafwikkelings- systemen onderweg zijn. Tevens werd geconcludeerd dat Richtlijn 98/26/EG op enige punten dient te worden ver- duidelijkt en vereenvoudigd. (3) _ De voornaamste verandering die zich echter heeft voltrok- ken, is het toenemende aantal koppelingen tussen syste- men. Ten tijde van de opstelling van Richtlijn 98/26/EG functioneerden systemen immers gewoonlijk vrijwel uit- sluitend op nationale en zelfstandige basis. Deze verande- ring is een van de gevolgen van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (5), alsook van de Europese Gedragscode voor clearing en afwikkeling. Om op deze ontwikkelingen in te spelen, (!) PB C 216 van 23.8.2008, blz. 1. (2) Advies van 3 december 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). (3) Advies van het Europees Parlement van 18 december 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 27 april 2009. (4) PB L 166 van 11.6.1998, blz. 45. (6) PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1. dienen het begrip „interoperabel systeem” en de verant- woordelijkheid van systeemexploitanten te worden verduidelijkt. (4 _ Richtlijn 2002/47/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) bracht een eenvormig communautair rechtskader voor het grensoverschrijdende gebruik van financiële zekerheden tot stand en voorzag aldus in de afschaffing van het merendeel van de formaliteiten welke gewoonlijk aan zekerheidsovereenkomsten verbonden zijn. (5) _ De Europese Centrale Bank heeft besloten dat krediet- vorderingen met ingang van 1 januari 2007 als beleenbare activa voor krediettransacties van het Eurosysteem kunnen fungeren. Teneinde het economische effect van het gebruik van kredietvorderingen te maximaliseren, heeft de Euro- pese Centrale Bank aanbevolen de werkingssfeer van Richt- lijn 2002/47/EG met deze activa uit te breiden. In het evaluatieverslag van de Commissie van 20 december 2006 over de richtlijn (2002/47/EG) betreffende financiëlezeker- heidsovereenkomsten is nader op deze kwestie ingegaan en werd het advies van de Europese Centrale Bank onder- schreven. Het gebruik van kredietvorderingen als zekerheid zal in een uitbreiding van het repertoire aan beschikbare zekerheden resulteren. Bovendien zou verdere harmonisa- tie op het gebied van betalings- en effectenafwikkelings- systemen de gelijke concurrentieverhoudingen tussen kredietinstellingen uit alle lidstaten verder helpen bevorde- ren. Het verder vergemakkelijken van het gebruik als zeker- heid van kredietvorderingen zou ook consumenten en debiteuren ten goede komen omdat zulks uiteindelijk tot scherpere concurrentie en een betere beschikbaarheid van kredieten zou kunnen leiden. (6 _Om het gebruik van kredietvorderingen als zekerheid te faciliteren, is het van belang dat administratieve voorschrif- ten die overdrachten van kredietvorderingen moeilijk uit- voerbaar maken, zoals kennisgevings- en registratieverplichtingen, worden afgeschaft of verboden. Teneinde tevens te voorkomen dat de positie van zekerheidsnemers in het gedrang komt, zouden debiteuren in staat moeten zijn op rechtsgeldige wijze afstand te doen van hun jegens crediteuren geldende rechten tot saldering. Om dezelfde reden moet de debiteur ook de mogelijkheid worden geboden af te zien van de toepassing van de regels inzake het bankgeheim, omdat anders de mogelijkheid bestaat dat de zekerheidsnemer over onvoldoende infor- matie beschikt om de waarde van de onderliggende krediet- vorderingen naar behoren te beoordelen. Deze bepalingen laten Richtlijn 2008/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten onverlet (7). (5) PB L 168 van 27.6.2002, blz. 43. () PB L 133 van 22.5.2008, blz. 66.