L 110/30 Publicatieblad van de Europese Unie 1.5.2009 RICHTLIJNEN RICHTLIJN 2009/22/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 23 april 2009 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen (Gecodificeerde versie) (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1), Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Ver- drag ( Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 98/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 1998 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen (°) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (*). Ter wille van de duidelijkheid en een ratio- nele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze richtlijn te worden overgegaan. Een aantal richtlijnen die in bijlage I bij deze richtlijn worden opgesomd, behelzen voorschriften inzake de be- scherming van de belangen van de consument. Met de thans bestaande mechanismen om de naleving van deze richtlijnen te waarborgen, zowel op nationaal als op communautair niveau, kan niet altijd worden be- reikt dat inbreuken waardoor de collectieve belangen van consumenten worden geschaad, tijdig worden beëindigd. Onder collectieve belangen wordt verstaan belangen die niet de cumulatie behelzen van belangen van individuen die door een inbreuk zijn geschaad. Een en ander vormt geen beletsel voor het instellen van individuele vorderin- gen door individuen die schade hebben geleden door een inbreuk. (} PB C 161 van 13.7.2007, blz. 39. (2) Advies van het Europees Parlement van 19 juni 2007 (PB C 146 E van 12.6.2008, blz. 73) en besluit van de Raad van 23 maart 2009. ©) PB L 166 van 11.6.1998, blz. 51. (*) Zie bijlage II, deel A. 4 Wanneer het erom gaat praktijken die in strijd zijn met de toepasselijke nationale bepalingen te doen staken, kan aan de doeltreffendheid van de nationale maatregelen waarbij de betrokken richtlijnen in nationale wetgeving worden omgezet, waaronder beschermende maatregelen die verdergaan dan door de richtlijnen wordt voorge- schreven, mits zij verenigbaar zijn met het Verdrag en met deze richtlijnen, afbreuk worden gedaan wanneer die praktijken gevolgen hebben in een andere lidstaat dan die waar zij hun oorsprong vinden. Deze moeilijkheden kunnen de goede werking van de interne markt schaden, daar het voldoende is het vertrek- punt van een ongeoorloofde praktijk te verleggen naar een ander land om deze tegen elke vorm van rechtshand- having te vrijwaren. Dit houdt een verstoring van de mededinging in. Die moeilijkheden kunnen het vertrouwen van de con- sument in de interne markt ondermijnen en kunnen de mogelijkheden tot het instellen van een actie door orga- nisaties die de collectieve belangen van consumenten be- hartigen of door onafhankelijke openbare lichamen die zijn belast met de bescherming van de collectieve belan- gen van consumenten die door inbreuken op het Ge- meenschapsrecht worden geschaad, beperken. Deze inbreuken overschrijden dikwijls de grenzen tussen de lidstaten. Het is dringend noodzakelijk de nationale bepalingen die gericht zijn op het doen staken van die ongeoorloofde praktijken, ongeacht het land waar de in- breuk gevolgen heeft gehad, in zekere mate onderling aan te passen. Wat dit betreft, laat de rechtsmacht de regels van het internationaal privaatrecht en de verdragen die tussen de lidstaten van kracht zijn onverlet, evenwel met inachtneming van de algemene verplichtingen van de lid- staten uit hoofde van het Verdrag, in het bijzonder die met betrekking tot de goede werking van de interne markt. De doelstelling van het voorgenomen optreden kan slechts door de Gemeenschap worden verwezenlijkt. Bij- gevolg dient deze te handelen.