12.3.2009 Publicatieblad van de Europese Unie L 675 VERORDENING (EG) Nr. 189/2009 VAN DE RAAD van 9 maart 2009 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1425/2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van bepaalde kunststof zakken uit de Volksrepubliek China en Thailand en tot staking van de procedure betreffende de invoer van bepaalde kunststof zakken uit Maleisië DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen te- gen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (,de basisverordening”) (1), Gelet op Verordening (EG) nr. 1425/2006 van de Raad () en met name op artikel 2, Gezien het voorstel van de Commissie, ingediend na raad- pleging van het Raadgevend Comité, Overwegende hetgeen volgt: A. VOORAFGAANDE PROCEDURE (1) _ Bij Verordening (EG) nr. 1425/2006 heeft de Raad een definitief antidumpingrecht ingesteld op bepaalde in de Gemeenschap ingevoerde kunststof zakken, ingedeeld onder de GN-codes ex 3923 2100 (TARIC-code 3923 21 00 20), ex 3923 29 10 (TARIC-code 3923 29 10 20) en ex 3923 2990 _ (TARIC-code 3923 29 90 20), van oorsprong uit de Volksrepubliek China (,VRC”) en Thailand. Gezien het grote aantal mede- werkende producenten/exporteurs in het onderzoek dat leidde tot de instelling van het antidumpingrecht (het „oorspronkelijke onderzoek”) was een steekproef van Chi- nese en Thaise producenten/exporteurs geselecteerd en werden voor de in de steekproef opgenomen onderne- mingen individuele rechten, variërend van 4,8% tot 14,3 %, ingesteld, terwijl voor andere niet in de steek- proef opgenomen medewerkende ondernemingen een recht van 8,4% voor de VRC en 7,9% voor Thailand werd vastgesteld. Voor ondernemingen die zich niet ken- baar maakten of geen medewerking aan het onderzoek verleenden, werd een recht van 28,8% (VRC) resp. 14,3 % (Thailand) ingesteld. (2) _ Artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1425/2006 bepaalt dat wanneer een nieuwe producent/exporteur in de VRC of Thailand ten genoegen van de Commissie aantoont dat: — hij het in artikel 1, lid 1, van die verordening om- schreven product in het onderzoektijdvak (1 april ( PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1. (2) PB L 270 van 29.9.2006, blz. 4. 2004 tot en met 31 maart 2005) (,het onderzoek- tijdvak”) niet naar de Gemeenschap heeft uitgevoerd (eerste criterium); — hij niet verbonden is met exporteurs of producenten in de VRC of Thailand waarop de bij die verordening ingestelde antidumpingmaatregelen van toepassing zijn (tweede criterium), en — hij het betrokken product na het onderzoektijdvak waarop de maatregelen zijn gebaseerd daadwerkelijk naar de Gemeenschap heeft uitgevoerd of dat hij een onherroepelijke contractuele verplichting heeft om een aanzienlijke hoeveelheid van dit product naar de Gemeenschap uit te voeren (derde criterium); artikel 1 van die verordening kan worden gewijzigd en de nieuwe producent/exporteur het recht kan worden toege- kend dat van toepassing is op de medewerkende onder- nemingen die niet in de steekproef waren opgenomen, d.w.z. 8,4 % voor Chinese ondernemingen en 7,9 % voor Thaise ondernemingen. B. VERZOEKEN OM BEHANDELING ALS NIEUWE PRODUCENT/EXPORTEUR Zeven ondernemingen (vijf Chinese en twee Thaise) heb- ben verzocht op dezelfde manier te worden behandeld als de ondernemingen die aan het oorspronkelijke onder- zoek hadden medegewerkt, maar niet in de steekproef waren opgenomen (,behandeling als nieuwe producent/ exporteur”). Er werd een onderzoek uitgevoerd om te bepalen of de zeven ondernemingen voldoen aan de in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1425/2006 genoemde criteria om als nieuwe producent/exporteur te worden behandeld. Er werd een aanvraagformulier gestuurd naar alle zeven indieners van de verzoeken, aan wie ook werd gevraagd om bewijsmateriaal te verstrekken waaruit blijkt dat zij aan bovengenoemde drie criteria voldoen. Twee Chinese ondernemingen die een verzoek hadden ingediend om als nieuwe producent/exporteur te worden behandeld, verstrekten de vereiste informatie niet. Het was daarom niet mogelijk na te gaan of deze onderne- mingen voldeden aan de in artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1425/2006 uiteengezette criteria en hun verzoe- ken moesten derhalve worden afgewezen.