11.2.2009 Publicatieblad van de Europese Unie L 40/7 VERORDENING (EG) Nr. 124/2009 VAN DE COMMISSIE van 10 februari 2009 tot vaststelling van maximumgehalten voor coccidiostatica en histomonostatica in levensmiddelen als gevolg van niet te voorkomen versleping van die stoffen naar niet-doeldiervoeders (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen (!), en met name op artikel 2, lid 3, Overwegende hetgeen volgt: (1) Coccidiostatica en histomonostatica zijn stoffen die be- doeld zijn om protozoa te doden of in hun groei te remmen en kunnen onder andere voor gebruik als toe- voegingsmiddel voor diervoeding worden toegelaten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoe- ding (). In de vergunningen voor coccidiostatica en his- tomonostatica als toevoegingsmiddel voor diervoeding worden specifieke gebruiksvoorwaarden vastgelegd, zoals de doeldiersoorten of -categorieën waarvoor de toevoe- gingsmiddelen bestemd zijn. Het komt voor dat exploitanten van diervoederbedrijven in een en dezelfde inrichting tal van verschillende dier- voeders produceren, waarbij diverse producten na elkaar op dezelfde productielijn moeten worden bereid. Daarbij is het soms onvermijdelijk dat er sporen van een product op de productielijn achterblijven op het moment dat met de productie van een ander diervoeder wordt begonnen. Deze overdracht van de ene productiecharge naar de andere wordt „versleping” of „kruisverontreiniging” ge- noemd en kan bijvoorbeeld voorkomen bij het gebruik van coccidiostatica of histomonostatica als toegelaten toevoegingsmiddelen. Dit kan tot gevolg hebben dat er technisch niet te voorkomen sporen van die stoffen te- rechtkomen in het daarna geproduceerde „niet-doeldier- voeder”, dat wil zeggen een diervoeder waarvoor het ge- bruik van coccidiostatica of histomonostatica niet toege- staan is, zoals voeder voor diersoorten of -categorieën die niet in de vergunning voor het toevoegingsmiddel wor- den genoemd. Deze niet te voorkomen kruisverontreini- ging kan in alle stadia van de productie en verwerking van diervoeders optreden, maar ook tijdens de opslag en het vervoer daarvan. Om te vermijden dat de lidstaten nationale voorschriften vaststellen voor niet te voorkomen versleping van toege- laten coccidiostatica of histomonostatica naar niet- doeldiervoeders en de daaruit voortvloeiende aanwezig- heid van die stoffen in levensmiddelen, waardoor het functioneren van de interne markt zou worden belem- merd, moeten er voor dit probleem geharmoniseerde communautaire voorschriften worden vastgesteld. Niet te voorkomen versleping van werkzame stoffen van toegelaten coccidiostatica en histomonostatica naar niet- doeldiervoeders wordt beschouwd als een geval van on- gewenste stoffen in diervoeding in de zin van Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad (°) en mag geen gevaar inhouden voor de diergezondheid, de gezondheid van de mens of voor het milieu. Daarom worden er voor die stoffen maximumgehalten in diervoe- ding vastgesteld bij Richtlijn 2009/8/EG van de Commis- sie (*) tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG. Niet te voorkomen versleping van coccidiostatica en his- tomonostatica naar niet-doeldiervoeders, ook indien lager dan de krachtens Richtlijn 2002/32/EG vastgestelde maximumwaarden, kan ertoe leiden dat residuen van die stoffen terechtkomen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong. Daarom moeten er ter bescherming van de volksgezondheid, voor zover er voor het betrokken le- vensmiddel nog geen maximumresidugehalte (MRL) is vastgesteld in het kader van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire procedure tot vaststelling van maxi- mumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (°) of in het kader van Verordening (EG) nr. 1831/2003, maximale toleranties voor de aanwezig- heid van werkzame stoffen van coccidiostatica en histo- monostatica in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, afkomstig uit het desbetreffende niet-doeldiervoeder, wor- den vastgesteld in het kader van Verordening (EEG) nr. 315/93 tot vaststelling van communautaire procedu- res inzake verontreinigingen in levensmiddelen. De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft op verzoek van de Commissie een aantal advie- zen ($) uitgebracht over de risico’s voor de diergezond- heid en de volksgezondheid als gevolg van niet te voor- komen versleping van als toevoegingsmiddel toegelaten coccidiostatica en histomonostatica naar niet-doeldiervoe- ders. Daarbij is de EFSA voor elk als toevoegingsmiddel toegelaten coccidiostaticum en histomonostaticum uitge- gaan van een hypothetische versleping van 2%, 5% en 10 % uit diervoeders met de hoogste toegestane dosis coccidiostaticum of histomonostaticum naar het daarna geproduceerde niet-doeldiervoeder.