11.2.2009 Publicatieblad van de Europese Unie L 40/19 RICHTLIJN 2009/8/EG VAN DE COMMISSIE van 10 februari 2009 tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft maximumwaarden voor niet te voorkomen versleping van coccidiostatica en histomonostatica naar niet-doeldiervoeders (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoe- ding (!), en met name op artikel 8, lid 1, Overwegende hetgeen volgt: Coccidiostatica en histomonostatica zijn stoffen die be- doeld zijn om protozoa te doden of in hun groei te remmen en kunnen onder andere voor gebruik als toe- voegingsmiddel voor diervoeding worden toegelaten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoe- ding (2). In de vergunningen voor coccidiostatica en his- tomonostatica als toevoegingsmiddel voor diervoeding worden specifieke gebruiksvoorwaarden vastgelegd, zoals de doeldiersoorten of -categorieën waarvoor de toevoe- gingsmiddelen bestemd zijn. Het komt voor dat exploitanten van diervoederbedrijven in een en dezelfde inrichting tal van verschillende dier- voeders produceren, waarbij diverse producten na elkaar op dezelfde productielijn moeten worden bereid. Daarbij is het soms onvermijdelijk dat er sporen van een product op de productielijn achterblijven op het moment dat met de productie van een ander diervoeder wordt begonnen. Deze overdracht van de ene productiecharge naar de andere wordt „versleping” of „kruisverontreiniging” ge- noemd en kan bijvoorbeeld voorkomen bij het gebruik van coccidiostatica of histomonostatica als toegelaten toevoegingsmiddelen. Dit kan tot gevolg hebben dat er technisch niet te voorkomen sporen van die stoffen te- rechtkomen in het daarna geproduceerde „niet-doeldier- voeder”, dat wil zeggen een diervoeder waarvoor het ge- bruik van coccidiostatica of histomonostatica niet toege- staan is, zoals voeder voor diersoorten of -categorieën die niet in de vergunning voor het toevoegingsmiddel wor- den genoemd. Deze niet te voorkomen kruisverontreini- ging kan in alle stadia van de productie en verwerking van diervoeders optreden, maar ook tijdens de opslag en het vervoer daarvan. 3) Verordening (EG) nr. 183/2005 van het Europees Parle- ment en de Raad van 12 januari 2005 tot vaststelling van voorschriften voor diervoederhygiëne (°) bevat speci- fieke voorschriften voor diervoederbedrijven die bij de productie van diervoeders coccidiostatica en histo- monostatica gebruiken. Met name moeten de betrokken exploitanten alle passende maatregelen betreffende voor- zieningen, uitrusting, productie, opslag en vervoer nemen om kruisverontreiniging te voorkomen, met inachtne- ming van de in de artikelen 4 en 5 van die verordening genoemde verplichtingen. De vaststelling van maximum- waarden voor niet te voorkomen versleping van coccidi- ostatica en histomonostatica naar niet-doeldiervoeders overeenkomstig Richtlijn 2002/32/EG moet de primaire verplichting van de exploitanten om goede productie- praktijken ter voorkoming van deze kruisverontreiniging toe te passen onverlet laten. De desbetreffende exploitan- ten moeten er dus naar blijven streven de aanwezigheid van deze ongewenste stoffen in diervoeders te voor- komen. Met inachtneming van de toepassing van goede produc- tiepraktijken moeten de maximumwaarden voor niet te voorkomen versleping van coccidiostatica en histomono- statica naar niet-doeldiervoeders worden vastgesteld over- eenkomstig het ALARA-beginsel (As Low As Reasonably Achievable: zo laag als redelijkerwijs mogelijk). Om de diervoederproducent in staat te stellen de bedoelde niet te voorkomen versleping te beheersen, moet voor voeders voor minder gevoelige niet-doeldiersoorten een versle- ping van omstreeks 3 % van het toegestane maximumge- halte worden overwogen, en voor voeders voor gevoelige niet-doeldiersoorten en eindvoeders, dat wil zeggen voe- ders die gebruikt worden in de periode vóór het slachten, een versleping van omstreeks 1% van het toegestane maximumgehalte. Een percentage van 1% moet ook worden overwogen voor kruisverontreiniging van andere voeders voor doeldiersoorten, waaraan geen coccidiosta- tica of histomonostatica worden toegevoegd, en voor niet-doeldiervoeders voor „continu voedselproducerende dieren”, zoals melkkoeien en leghennen, als gebleken is dat er overdracht van diervoeders naar levensmiddelen van dierlijke oorsprong kan plaatsvinden. Indien voeder- middelen rechtstreeks aan de dieren worden vervoederd of indien aanvullende diervoeders worden gebruikt, mag het gebruik daarvan in het dagrantsoen niet tot een ho- gere blootstelling van het dier aan een coccidiostaticum of histomonostaticum leiden dan de overeenkomstige maximale blootstellingsniveaus wanneer in een dagrant- soen alleen volledige diervoeders worden gebruikt.