8.1.2010 Publicatieblad van de Europese Unie L 4/91 BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 7 januari 2010 inzake de veiligheidseisen waaraan Europese normen voor door de consument gemonteerde kinderveilige vergrendelingen voor ramen en balkondeuren krachtens Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad moeten voldoen (Kennisgeving geschied onder nummer C(2009) 10298) (Voor de EER relevante tekst) (2010/11/EU) DE EUROPESE COMMISSIE, Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gelet op Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveilig- heid (!), en met name op artikel 4, lid 1, onder a), Overwegende hetgeen volgt: Richtlijn 2001/95/EG bepaalt dat Europese normen door de Europese normalisatie-instellingen moeten worden op- gesteld. Deze normen moeten waarborgen dat producten aan de algemene veiligheidsvereisten van de richtlijn vol- doen. Volgens Richtliĳn 2001/95/EG wordt een product ver- ondersteld veilig te zijn, wat de risico's en risicocatego- rieën betreft die zijn geregeld in de nationale normen, wanneer het voldoet aan de niet-bindende nationale nor- men tot omzetting van Europese normen. Ongevallen door vallen van hoogten zoals uit ramen of van balkons zijn de belangrijkste oorzaak van overlijden of hersen- of skeletschade bij kinderen onder vijf jaar. Deze ongevallen vormen een groot probleem in stedelijke gebieden met een grote concentratie aan flatgebouwen en komen vooral voor in de lente en de zomer, wanneer ramen gedurende langere perioden open worden gelaten. In de regio Île-de-France zijn tussen mei en september 2005 67 valongevallen met kinderen gemeld, wat neer- komt op bijna 14 ongevallen per maand. In Denemarken en Zweden worden elk jaar tussen 20 en 60 ongevallen gemeld. Tussen 1996 en 2003 bedroeg het aantal val- ongevallen met kinderen gemiddeld 79 per jaar in Grie- kenland, 130 per jaar in Nederland en 25 per jaar in het Verenigd Koninkrijk. () PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4. 4 5) Ter voorkoming van valongevallen zijn eisen gesteld aan de grootte van ramen en de aanwezigheid en de kenmer- ken van raamhekken en raambeveiligers. Deze eisen zijn over het algemeen vastgesteld in nationale bouwvoor- schriften, die van lidstaat tot lidstaat verschillen. Er zijn in de handel ook producten verkrijgbaar om het openen van ramen of balkondeuren te beperken of te verhinderen. Die producten worden door de consument rechtstreeks op het raam of de balkondeur gemonteerd. Er zijn geen Europese veiligheidsnormen voor die pro- ducten. Momenteel is het referentiemateriaal voor de marktdeelnemers en de voor het markttoezicht bevoegde autoriteiten in hoofdzaak vervat in enkele nationale en internationale normen en testmethoden. Tussen 2005 en 2007 hebben Oostenrijk, Denemarken en Noorwegen gezamenlijk een project uitgevoerd om de veiligheid van in de handel verkrijgbare, door de con- sument gemonteerde vergrendelingen voor ramen en bal- kondeuren te beoordelen en om de geschiktheid van de bestaande nationale en internationale testmethoden te evalueren. De deelnemers hielden bovendien rekening met de eisen die door de ANEC (?) in een in 2004 ge- publiceerde studie over kinderveilige inrichtingen (°) zijn ontwikkeld, alsmede met enkele eisen uit de norm EN- 71:1 betreffende de veiligheid van speelgoed. Uit de projectresultaten is gebleken dat diverse geteste modellen van vergrendelingen door kinderen konden worden ontgrendeld ondanks de claim dat ze kinderveilig waren; andere modellen klapten in elkaar, braken of doorstonden de verouderingstest niet, en bij alle geteste modellen ontbraken enkele van de vereiste basisinstruc- ties. (?) ANEC — The European consumer voice in standardisation. http://www. anec.org/anec.asp (3) http://www.anec.org/attachments/r&t005-04.pdf