10.10.2009 Publicatieblad van de Europese Unie L 267/7 RICHTLIJNEN RICHTLIJN 2009/110/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 16 september 2009 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het prudentieel toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld, tot wijziging van de Richtlijnen 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van Richtlijn 2000/46/EG (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 47, lid 2, eerste en derde zin, en artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1), Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (%), Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Met Richtlijn 2000/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het bedrijfseconomisch toe- zicht op de werkzaamheden van instellingen voor elek- tronisch geld (% werd ingespeeld op de opkomst van nieuwe voorafbetaalde elektronische betaalinstrumenten. De bedoeling was een duidelijk rechtskader tot stand te brengen om de interne markt te versterken en tegelijker- tijd een adequaat prudentieel toezicht te waarborgen. (2) _ De Commissie heeft in haar beoordeling van Richtlijn 2000/46/EG benadrukt dat deze richtlijn diende te wor- den herzien omdat sommige bepalingen ervan de tot- standkoming van een echte interne markt voor e-geld- diensten en de ontwikkeling van dergelijke gebruikers- vriendelijke diensten zouden hebben gehinderd. (3) _ Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdien- sten in de interne markt (5) heeft een modern en samen- hangend rechtskader voor betalingsdiensten tot stand ge- bracht, dat onder meer voorziet in de coördinatie van de nationale voorschriften inzake de prudentiële vereisten (!) Advies uitgebracht op 26 februari 2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). (2) PB C 30 van 6.2.2009, blz. 1. () Advies van het Europees Parlement van 24 april 2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 27 juli 2009. (# PB L 275 van 27.10.2000, blz. 39. (5) PB L 319 van 5.12.2007, blz. 1. die gelden voor een nieuwe categorie betalingsdienstaan- bieders, namelijk betalingsinstellingen. Teneinde de juridische belemmeringen voor de markttoe- gang te verwijderen en tevens de toegang tot en het uit- oefenen van de bedrijfsmatige uitgifte van elektronisch geld te vergemakkelijken, dient te worden overgegaan tot een herziening van de voorschriften waaraan instel- lingen voor elektronisch geld zijn onderworpen, zodat voor alle betalingsdienstaanbieders gelijke concurrentie- voorwaarden worden bewerkstelligd. Het is aangewezen het toepassingsgebied van deze richt- lijn te beperken tot betalingsdienstaanbieders die elektro- nisch geld uitgeven. Deze richtlijn mag niet van toepas- sing zijn op monetaire waarde die is opgeslagen op spe- cifieke voorafbetaalde instrumenten, die zijn ontwikkeld om aan welbepaalde behoeften te voldoen en die be- perkte gebruiksmogelijkheden hebben, ofwel omdat ze alleen door de houder van het elektronisch geld kunnen worden gebruikt om in de bedrijfsgebouwen van de uit- gever van elektronisch geld of binnen een beperkt net- werk van dienstverleners uit hoofde van een directe han- delsovereenkomst met een professionele uitgever goede- ren of diensten te kopen, ofwel omdat ze enkel kunnen worden gebruikt om een beperkte reeks goederen of diensten aan te schaffen. Een instrument dient als een slechts binnen een „beperkt netwerk” bruikbaar instru- ment te worden beschouwd als het alleen maar kan worden gebruikt voor de aankoop van goederen en dien- sten in een welbepaalde winkel of winkelketen, dan wel voor de aankoop van een beperkte reeks goederen of diensten, ongeacht de geografische locatie van het ver- kooppunt. Dergelijke instrumenten zijn bijvoorbeeld klantenkaarten, tankkaarten, lidmaatschapskaarten, kaar- ten voor openbaar vervoer, maaltijdcheques of diensten- cheques (zoals cheques ter zake van kinderopvang of cheques ter zake van socialedienstenstelsels waarmee de tewerkstelling van personeel voor de uitvoering van huis- houdelijke taken, zoals schoonmaken, strijken of tuin- onderhoud, wordt gesubsidieerd), die soms onder een specifiek rechtskader op het gebied van belastingen of arbeid vallen dat tot doel heeft het gebruik van dergelijke instrumenten te bevorderen om de doelstellingen die zijn vastgelegd in de sociale regelgeving te kunnen bereiken. Wanneer een dergelijk instrument voor specifieke doel- einden een instrument voor algemene doeleinden wordt, dient de vrijstelling van de werkingssfeer van deze richt- lĳn niet langer van toepassing te zijn. Instrumenten