Nt. L 159/44 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 10. 6. 82 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 17 mei 1982 betreffende de rentesubsidies ten behoeve van kredieten voor export uit Frankrijk naar Griekenland na de toetreding van het laatstgenoemde land tot de Europese Economische Gemeenschap (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek) (82/364/EEG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, en met name op artikel 93, lid 2, eerste alinea, Na belanghebbenden overeenkomstig bovengenoemd artikel te hebben aangèmaand hun opmerkingen te maken, Overwegende dat de feiten als volgt kunnen worden samengevat : I Griekenland werd op 1 januari 1981 lid van de Euro- pese Economische Gemeenschap. Vanaf die datum gelden de regels van het Verdrag inzake staatssteun voor Griekenland en voor de handelsbetrekkingen tussen de Negen en dat land. Vóór dat tijdstip konden de Negen bij de financiering van de export van kapi- taalgoederen naar Griekenland de kredietvoorwaarden toepassen welke internationaal waren overeengekomen in de „regeling inzake richtsnoeren voor door de overheid gesteunde exportkredieten” (,consensus”) waartoe de Europese Economische Gemeenschap toetrad toen de Raad op 4 april 1978 een daartoe strekkend besluit nam. Dat besluit is gegrond op artikel 113 van het Verdrag en heeft betrekking op kredieten voor export naar derde landen. De voorwaarden en interestvoeten die in de consensus zijn overeengekomen wisselen aan de hand van het BNP per hoofd van de ontvangende landen, die in drie categorieën zijn verdeeld : rijke landen, landen in de tussenklasse en arme landen. Griekenland veranderde met zijn toetreding tot de Europese Economische Gemeenschap, die als zodanig deelnemer is in de consensus, automatisch zijn status van „land in de tussenklasse” tot „rijk” land, waarvoor enigszins hogere rentetarieven gelden. Alle deelnemers aan de consensus moesten de OESO, die optreedt als secretariaat voor de consensus, derhalve vroegere verbintenissen, welke ten aanzien van exportkrediet- voorwaarden voor verkopen van kapitaalgoederen naar Griekenland waren aangegaan en de overeenkomsten waarover nog werd onderhandeld, melden. De door de Griekse toetreding geschapen situatie werd herhaaldelijk besproken (!) in de groep Coördinatie van (} Zie $921/80, CCG 18 van 25. 3. 1980 ; 11248/80, CCG 56 van 17. 11. 1980. het Beleid inzake Kredietverzekering, Garanties en Financieringskredieten (,Groep Exportkredietverzeke- ring”) van de Raad die bij uitsluiting bevoegd is voor exportkredieten met betrekking tot derde landen (2). Op de bijeenkomst van de Groep op 13 maart 1980 verklaarden vertegenwoordigers van de Commissie dat artikel 92 van het Verdrag met ingang van 1 januari 1981 van toepassing zou zijn op de betrekkingen met Griekenland. Er zouden geen problemen rijzen met betrekking tot transacties die vóór dat tijdstip werden gesloten en uitgevoerd. Ten aanzien van vroegere verbintenissen in de vorm van offertes die deel uitmaakten van onderhandelingen over overeenkom- sten die op het tijdstip van de toetreding nog aan de gang waren, mag ervan worden uitgegaan dat de Commissie bij de beoordeling van dergelijke gevallen een „bonafide” criterium zou toepassen. Op de vergadering van de Groep Exportkredietverze- kering op 11 november 1980 bleek dat twee Lid-Staten ervoor hadden gezorgd dat er geen verbintenissen bestonden voorbij de termijn van 31 december 1980, maar dat andere Lid-Staten vroegere verbintenissen hadden welker geldigheidsduur tot voorbij dat tijdstip ging. Er werd gedacht aan een compromis dat zou inhouden dat artikel 92 niet formeel zou worden toegepast met betrekking tot overeenkomsten die vóór 28 februari 1981 waren gesloten, maar dit kwam niet tot stand als gevolg van het standpunt van Frankrijk, dat deze periode te kort achtte. Ten slotte verklaarde de vertegenwoordiger van de Commissie, toen de Groep op haar vergadering van 11 december 1980 opmerkte dat de gerezen meningsverschillen nog steeds beston- den, „dat de diensten van de Commissie zich op grond van artikel 92 en artikel 93 van het Verdrag het recht voorbehielden verbintenissen die na 1 januari 1981 waren gesloten van geval tot geval te onderzoeken” (3). Toen de Duitse Regering de Commissie op 23 februari 1981 om een afwijking van de voorschriften verzocht met betrekking tot overeenkomsten voor een elektri- sche centrale, met het argument dat de Franse Rege- ring haar aanbod van gesubsidieerde rentevoeten hand- haafde, besliste de Commissie dat zulk een afwijking niet kon worden toegestaan gezien de grondbeginselen (2) Zie Mandaat van de Groep (PB nr. 66 van 27. 10. 1960, blz. 1339/60). (3) Zie 12461/80, CCG 75 van 16. 12. 1980.