18.5.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 136/17 RICHTLIJN 2001/25/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 4 april 2001 inzake het minimumopleidingsniveau van zeevarenden HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (} Na raadpleging van het Comité van de Regio's, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (), Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 94/58/EG van de Raad van 22 november 1994 inzake het minimumopleidingsniveau van zeeva- renden (°) werd ingrijpend gewijzigd (*. Om een duide- lijke en rationeel geordende tekst te verkrijgen, is het derhalve dienstig tot codificatie van deze richtlijn over te gaan. De maatregelen die in communautair verband op het gebied van de veiligheid van de zeevaart en de voorko- ming van verontreiniging op zee worden genomen, moeten in overeenstemming zijn met internationaal overeengekomen regels en normen. De Raad heeft in zijn conclusies van 25 januari 1993 betreffende veiligheid op zee en voorkoming van veront- reiniging in de Gemeenschap nota genomen van het belang van de rol van de mens voor een veilige scheep- vaart. De Raad stelde zich in zijn resolutie van 8 juni 1993 over een gemeenschappelijk beleid inzake de veiligheid op zee (°) tot doel bemanningen die niet aan de normen voldoen te verwijderen of gaf voorrang aan een commu- nautaire actie gericht op betere opleiding en vorming door middel van het opstellen van gemeenschappelijke normen voor minimumopleidingsniveaus voor personeel op sleutelposities, met inbegrip van de kwestie van een gemeenschappelijke taal aan boord van schepen uit de Gemeenschap. De Raad beoogde met zijn resolutie van 24 maart 1997 () betreffende een strategie het concurrentiever- mogen van de communautaire scheepvaart te vergroten de werkgelegenheid van zeevarenden uit de Gemeen- schap en van walpersoneel te bevorderen. De Raad is daartoe overeengekomen dat actie moet worden onder- nomen om de communautaire scheepvaart te helpen om te blijven streven naar hoge kwaliteit en om haar concurrentievermogen te bevorderen door het waar- () PB C 14 van 16.1.2001, blz. 41. (2) Advies van het Europees Parlement van 12 december 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 12 maart 2001. () PB L 319 van 12.12.1994, blz. 28. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/35/EG (PB L 172 van 17.6.1998, blz. 1). (°) Zie bijlage II, deel B. 6) PB C 271 van 7.10.1993, blz. 1. ($ PB C 109 van 8.4.1997, blz. 1. borgen van de voortgezette kwalitatief hoogwaardige opleiding van communautaire zeevarenden van alle rangen en van walpersoneel. De opleidingsnormen voor de toekenning van bewijzen van beroepsbekwaamheid aan zeevarenden verschillen van lidstaat tot lidstaat en een dergelijke verscheidenheid van nationale wettelijke regelingen inzake opleiding op het door deze richtlijn bestreken gebied zorgt niet altijd voor een opleiding die voldoet aan de eisen van veilig- heid op zee. De Richtlijnen 89/48/EEG () en 92/51/EEG () van de Raad aangaande het algemene stelsel van erkenning van diploma's en beroepsopleidingen zijn van toepassing op de zeevaartberoepen waarop deze richtlijn betrekking heeft, en bevorderen de naleving van de Verdragsver- plichtingen die beogen de belemmeringen voor het vrije verkeer van personen en diensten tussen de lidstaten op te heffen. De onderlinge erkenning van diploma's en certificaten, zoals geregeld bij de richtlijnen betreffende het algemene erkenningsstelsel, garandeert niet altijd een geharmoni- seerde opleiding voor alle zeevarenden die dienst doen op verschillende schepen die de vlag van een lidstaat voeren. Zulks is niettemin van groot belang vanuit het oogpunt van veiligheid op zee. Het is daarom van essentieel belang een minimumoplei- dingsniveau voor zeevarenden in de Gemeenschap vast te stellen. De actie op dit gebied dient te steunen op de opleidingsnormen waarover op internationaal niveau reeds overeenstemming is bereikt, namelijk het Interna- tionaal Verdrag van de Internationale Maritieme Organi- satie (IMO) betreffende de normen voor zeevarenden inzake opleiding, diplomering en wachtdienst van 1978 (het STCW-Verdrag), zoals herzien in 1995. Alle lidstaten zijn partij bij dit Verdrag. De lidstaten mogen strengere normen dan de in het Verdrag en in deze richtlijn vervatte minimumnormen voorschrijven. De voorschriften van het STCW-Verdrag, zoals opge- nomen in bijlage I van deze richtlijn, moeten worden aangevuld met de dwingende bepalingen van deel A van de STCW-Code. Deel B van de STCW-Code bevat aanbe- volen richtlijnen ten behoeve van partijen bij het STCW- Verdrag en van degenen die betrokken zij bij de tenuit- voerlegging, toepassing of handhaving van de bepa- lingen hiervan, teneinde, op een uniforme wijze, volle- dige uitvoering te geven aan de bepalingen van het Verdrag. () PB L 19 van 24.1.1989, blz. 16. () PB L 209 van 24.7.1992, blz. 25. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/5/EG van de Commissie (PB L 54 van 26.2.2000, blz. 42).