15. 2. 78 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen ‚Nr. L 44/15 RICHTLIJN VAN DE RAAD van 30 januari 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake materialen en voorwerpen die vinylchloride-monomeer bevatten en bestemd zijn om met levensmiddelen in aanraking te komen (78/142/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100, Gelet op Richtlijn 76/893/EEG van de Raad van 23 november 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake materialen en. voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (1), inzonderheid op artikel 3, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europese Parlement (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat in artikel 2 van Richtlijn 76/ 893/EEG is bepaald dat materialen en voorwerpen aan levensmiddelen geen bestanddelen mogen afgeven in hoeveelheden die gevaar kunnen opleveren voor de menselijke gezondheid ; Overwegende dat in artikel 3 van dezelfde richtlijn is bepaald dat de Raad overeenkomstig de procedure van artikel 100 van het Verdrag door middel van een richtlijn de bijzondere bepalingen vaststelt die van toepassing zijn op bepaalde groepen materialen en voorwerpen (specifieke richtlijnen); dat deze bepalin- gen met name specifieke grenzen kunnen bevatten voor de migratie van bepaalde bestanddelen in of op levensmiddelen, evenals andere voorschriften om arti- kel 2 van genoemde richtlijn te doen naleven ; Overwegende dat bij proeven met dieren is gebleken dat de toediening van grote hoeveelheden vinylchlori- de-monomeer schadelijke effecten veroorzaakt en dat deze effecten ook bij de mens zouden kunnen optre- den; Overwegende dat het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding een advies heeft uitgebracht waarin werd gesteld dat de aanwezigheid van vinyl- chloride-monomeer in polyvinylchloride en aanver- wante polymeren zoveel mogelijk dient te worden be- perkt en tegelijkertijd de aanbeveling heeft gedaan dat er bij toepassing van een methode die in het alge- meen op de meeste levensmiddelen en door de mees- te controlerende laboratoria kan worden toegepast, geen vinylchloride in levensmiddelen of drinkwater mag kunnen worden aangetoond; (!) PB nr. L 340 van 9. 12. 1976, blz. 19. (2) PB nr. C 118 van 16. S. 1977, blz. 70. (3) PB nr. C 114 van I1. S. 1977, blz. 13. Overwegende dat thans verder onderzoek wordt ver- richt betreffende vinylchloride-monomeer, maar dat in afwachting van de resultaten van dit onderzoek de opname van vinylchloride-monomeer voorzichtig- heidshalve dient te worden beperkt ; Overwegende dat het passende instrument om deze doelstelling te verwezenlijken een specifieke richtlijn is in de zin van artikel 3 van Richtlijn 76/893/EEG waarvan de algemene voorschriften ook op het onder- havige geval van toepassing worden ; Overwegende echter dat deze richtlijn niet op alle as- pecten van de materialen en vóorwerpen op basis van polymeren of copolymeren van vinylchloride betrek- king heeft en dat de Lid-Staten derhalve dienen te worden gemachtigd om de in artikel 7 van Richtlijn 76/893/EEG vastgestelde aanduidingen op de etikette- ring niet verplicht te stellen overeenkomstig de in de leden 4 en 5 van dit artikel geboden mogelijkheden, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : Artikel 1 1. _ Deze richtlijn is een specifieke richtlijn in de zin van artikel 3 van Richtlijn 76/893/EEG. 2. Deze richtlijn heeft betrekking op de aanwezig- heid en het eventueel afgeven van vinylchloride- monomeer in en via materialen en voorwerpen op ba- sis van polymeren en copolymeren van vinylchloride hierna „materialen en voorwerpen” genoemd, die be- stemd zijn om als eindprodukt met levensmiddelen in aanraking te komen of die daarmede bij gebruik over- eenkomstig hun bestemming in aanraking komen. Artikel 2 1. Materialen en voorwerpen mogen niet méér vi- nylchloridemonomeer bevatten dan in bijlage I als maximum is aangegeven. 2. De materialen en voorwerpen mogen in levens- middelen die in aanraking worden of zijn gebracht met deze materialen en voorwerpen geen vinylchlori- de afgeven dat via de methode die beantwoordt aan de in bijlage II vastgestelde criteria, kan worden aange- toond.