10.1.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 6/45 RICHTLIJN 2001/102/EG VAN DE RAAD van 27 november 2001 tot wijziging van Richtlijn 1999/29/EG van de Raad inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding (Voor de EER relevante tekst) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Richtlijn 1999/29/EG van de Raad van 22 april 1999 inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding (!), met name op artikel 10, punt a), Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 1999/29/EG bepaalt dat voedermiddelen slechts in de Gemeenschap in het verkeer mogen worden gebracht, wanneer zij van gezonde handelskwa- liteit zijn. De term „dioxinen” heeft betrekking op een groep van 75 polychloordibenzo-p-dioxinecongeneren (PCDD's) en 135 polychloordibenzofuraancongeneren _ (PCDF's), waarvan er 17 uit toxicologisch oogpunt van belang zijn. De giftigste congeneer is 2,3,7,8-tetrachloordi- benzo-p-dioxine (TCDD), die door het Internationaal Instituut voor Kankeronderzoek en andere gerenom- meerde internationale organisaties als een bekend carci- nogeen voor de mens is geclassificeerd. Conform het oordeel van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) concludeerde het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding (SCF) dat dioxinen niet kankerver- wekkend zijn onder bepaalde drempelniveaus. Andere negatieve gevolgen, zoals endometriose en neurobehavi- orale en immunosuppressieve effecten, treden bij veel lagere niveaus op en worden daarom als relevant beschouwd voor de bepaling van de toegestane inname. Polychloorbifenylen (PCB's) zijn een groep van 209 verschillende congeneren, die op basis van hun toxicolo- gische eigenschappen in twee groepen kunnen worden verdeeld: 12 congeneren hebben toxicologische eigen- schappen die lijken op die van dioxinen en worden daarom vaak „dioxineachtige PCB's” genoemd. De andere PCB's vertonen geen dioxineachtige toxiciteit, maar hebben een ander toxicologisch profiel. Elke congeneer van dioxinen of dioxineachtige PCB's vertoont een verschillende toxiciteit. Bij het beschrijven van de toxiciteit van deze verschillende congeneren is () PB L 115 van 4.5.1999, blz. 32. het begrip toxische-equivalentiefactor (TEF) geïntrodu- ceerd om de risicobeoordeling en wettelijke controle te vergemakkelijken. Dit betekent dat de analyseresultaten voor elk van de 17 dioxinecongeneren en de 12 dioxine- achtige PCB-congeneren in één kwantificeerbare eenheid worden uitgedrukt: „TCDD toxische-equivalentconcen- tratie” (TEQ). Dioxinen en PCB's zijn zeer resistent tegen chemische en biologische afbraak, blijven dus lang in het milieu en accumuleren zich zo in de voedselketen van mens en dier. De aanwezigheid van dioxinen, PCB's en dioxineachtige PCB's overal in het milieu veroorzaakt achtergrondver- ontreiniging van alle planten die dieren rechtstreeks bij het grazen of via voedermiddelen binnenkrijgen, en van de voedselketen van in het water levende organismen. Hetzelfde geldt voor de grond, die voedermiddelen kan verontreinigen of die dieren rechtstreeks kunnen binnen- krijgen. Naast de achtergrondverontreiniging kunnen voedermiddelen onbedoeld ook rechtstreeks worden verontreinigd door een plaatselijke dioxinelozing van een fabriek, verontreiniging van voedermiddelen tijdens de productie, de verwerking of het vervoer, en illegale praktijken of managementfouten in de voederproductie. Ruim 90% van de blootstelling van de mens aan dioxinen is afkomstig van levensmiddelen. Levensmid- delen van dierlijke oorsprong veroorzaken circa 80 % van alle blootstelling. Het dioxinegehalte van dieren is voornamelijk afkomstig uit diervoeder. Daarom zijn diervoeder, en in sommige gevallen grond, een bron van zorg als potentiële bronnen van dioxineverontreiniging. Het SCF keurde op 30 mei 2001 een advies goed over de risicobeoordeling van dioxinen en dioxineachtige PCB's in voedsel. Dat is een update op basis van nieuwe wetenschappelijke informatie die sinds de goedkeuring van het SCF-advies op 22 november 2000 over dit onderwerp bekend is. Het SCF heeft voor dioxinen en dioxineachtige PCB's een toelaatbare wekelijkse inname (tolerable weekly intake — TWI) vastgesteld van 14 pg WHO-TEQ/kg lichaamsgewicht. Uit blootstellingsschat- tingen blijkt dat een aanzienlijk deel van de bevolking van de Gemeenschap een voedingsinname heeft die boven de toelaatbare grens ligt.