Nr. L 267/26 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 9. 86 N (Besluiten waarvan de publikatie niet voorwaarde is voor de toepassing) RAAD RICHTLIJN VAN DE RAAD van 15 september 1986 inzake een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde (86/457/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 49, 57 en 66, Gezien het voorstel van de Commissie ('), Gezien het advies van het Europese Parlement (2 Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat Richtlijn 75/362/EEG (°), laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1985, en Richtlijn 75/363/EEG (°), laatstelijk gewijzigd biĳ Richtlijn 82/76/EEG ($, met betrekking tot het vrije verkeer van artsen geen enkele bepaling bevatten betreffende de wederzijdse erkenning van de diploma’s waarmee een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde wordt afgesloten, noch betreffende de criteria waaraan deze opleiding zou moeten voldoen ; Overwegende dat, hoewel de Raad geen aanleiding heeft gezien passende maatregelen ter zake op communautair niveau te nemen, hij wel heeft geconstateerd dat er zich in een aantal Lid-Staten een ontwikkeling aftekende waarbij op de rol van de huisarts en op het belang van diens opleiding meer nadruk werd gelegd; dat hij de Commissie derhalve heeft verzocht de uit deze ontwikkeling voortvloeiende vraagstukken in studie te nemen ; (} PB nr. C 13 van 15. 1. 1985, blz. 3 en PB nr. C 125 van 24. 5. 1986, blz. 8. () PB nr. C 36 van 17. 2. 1986, blz. 149. () PB nr. C 218 van 29. 8. 1985, blz. 9. () PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 1. () PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 14. ($ PB nr. L 43 van 15. 2. 1982, blz. 21. Overwegende dat deze ontwikkeling zich sedertdien in versterkte mate heeft voortgezet zodat op dit ogenblik nagenoeg algemeen wordt erkend dat er behoefte bestaat aan een specifieke opleiding voor de huisarts waardoor hij wordt voorbereid op een betere vervulling van zijn taak ; dat deze taak, die voor een belangrijk deel berust op zijn persoonlijke kennis van het milieu van zijn partiënten, bestaat uit het verstrekken van adviezen betreffende de preventie van ziekten en de bescherming van alle aspecten van de gezondheid van de individuele persoon, alsmede uit het verstrekken van de passende behande- lingen; Overwegende dat deze behoefte aan een specifieke opleiding in de huisartsgeneeskunde met name voort- vloeit uit het feit dat de ontwikkeling die zich in de medische wetenschap heeft voorgedaan, tot een steeds grotere discrepantie heeft geleid tussen het medisch onderwijs en het medisch onderzoek enerzijds en de praktijk van de huisartsgeneeskunde anderzijds, zodat belangrijke aspecten van de huisartsgeneeskunde niet meer op bevredigende wijze kunnen worden onderwezen in het kader van de in de Lid-Staten bestaande medische basisopleiding ; Overwegende dat, afgezien van het voordeel voór de patiënten, eveneens wordt erkend dat een betere aanpassing van de huisarts aan zijn specifieke functie zal bijdragen tot een verbetering van het stelsel van medische verzorging, met name doordat de verwijzing naar speci- alisten en naar laboratoria en andere hooggespecialiseerde inrichtingen en apparatuur op selectievere wijze zal geschieden ; ' ° Overwegende dat de verbetering van de opleiding in de huisartsgeneeskunde zal bijdragen tot de herwaardering van het beroep van huisarts ;