27. 12. 84 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 339/21. RICHTLIJN VAN DE RAAD van 10 december 1984 houdende wijziging, inzonderheid wat de hulpverlening op reis betreft, van de eerste richtlijn (73/239/EEG) tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekerings- branche, en de uitoefening daarvan (84/641/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (1}, Gezien het advies van het Europese Parlement (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat bij de eerste richtlijn (73/239/EEG) van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzon- dering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefe- ning daarvan (*), hierna eerste richtlijn te noemen, gewij- zigd bij Richtlijn 76/580/EEG (5), bepaalde verschillen tussen de wetgevingen der Lid-Staten zijn opgeheven om de toegang tot deze werkzaamheden en de uitoefening daarvan te vergemakkelijken; Overwegende dat zich aanzienlijke ontwikkelingen heb- ben voorgedaan op het gebied van werkzaamheden die prestaties in natura inhouden; dat deze prestaties onder van Lid-Staat tot Lid-Staat uiteenlopende regelingen vallen; dat deze verschillen een hindernis vormen voor de uitoefening van het recht van vestiging; Overwegende dat het, ten einde deze hindernis voor het recht van vestiging weg te nemen, dienstig is nader te stellen dat een werkzaamheid niet van de toepassing van Richtlijn 73/239/EEG is uitgesloten om de reden alleen dat zij een prestatie inhoudt die uitsluitend in natura wordt verstrekt of waarvoor de organisatie die deze verstrekt uitsluitend eigen personeel of materieel ge- bruikt; dat het bijgevolg dienstig is in deze richtlijn de hulpverleningsactiviteit, die bestaat in het beloven van hulp bij een onzeker voorval, op te nemen; dat echter rekening moet worden gehouden met de bijzondere kenmerken van deze activiteit; (1) PB nr. C 51 van 10. 3. 1981, blz. 5 en PB nr. C 30 van. 4.2. 1983, blz. 6. (2) PB nr. C 149 van 14. 6. 1982, blz. 129. (3) PB nr. C 343 van 31. 12. 1981, blz. 9. (*) PB nr. L 228 van 16. 8. 1973, blz. 3. ($) PB nr. L 189 van 13. 7. 1976, blz. 13. Overwegende dat het om redenen van toezicht opnemen van hulpverleningsverrichtingen in de werkingssfeer van de eerste richtlijn, waarin deze verrichtingen niet worden gekwalificeerd, niet tot doel heeft de fiscale status ervan te beïnvloeden; Overwegende dat het verrichten van een bepaalde hulp- verlening naar aanleiding van een ongeval met of defect aan een wegvoertuig dat zich normaliter voordoet op het grondgebied van de Lid-Staat van de verlener van de dekking op zich niet rechtvaardigt dat iemand die geen verzekeringsonderneming is, wordt onderworpen aan de regeling van de eerste richtlijn; Overwegende dat de voorwaarde dat het ongeval of het ‘defect heeft plaatsgevonden op het grondgebied van de Lid-Staat van de verlener van de dekking enigszins moet worden versoepeld om rekening te houden met het bestaan van reciprociteitsovereenkomsten, bepaalde bij- zondere omstandigheden in verband met de geografische situatie, de structuur van de betrokken organisaties of het zeer geringe economische belang van de verrichtingen; Overwegende dat instellingen van een Lid-Staat waarvan de activiteit voornamelijk bestaat in het verlenen van diensten voor rekening van de overheid, van de wer- kingssfeer van de eerste richtlijn dienen te worden úitge- sloten; Overwegende dat een onderneming die hulpverlenings- overeenkomsten aanbiedt, over de middelen moet beschikken die haar in staat stellen de door haar aange- boden prestaties in natura binnen een passende termijn te verstrekken; dat derhalve specifieke bepalingen dienen te worden vastgesteld inzake de solvabiliteitsmarge en het minimumgarantiefonds, waarover de betrokken onder- neming moet beschikken; Overwegende dat vbepaalde overgangsbepalingèn vereist zijn, ten einde de ondernemingen die slechts een hulpver- leningsactiviteit uitoefenen in staat te stellen zich aan te passen aan de toepassing van de eerste richtlijn; Overwegende dat, gezien de bijzondere structurele en geografische moeilijkheden, aan de automobielclub van een Lid-Staat een overgangsperiode moet worden toege- staan om zich aan te passen aan de eisen van de richtlijn met betrekking tot de repatriëring van het voertuig, eventueel begeleid door bestuurder en passagiers;