29.10.2009 Publicatieblad van de Europese Unie L 282/7 VERORDENING (EG) Nr. 1020/2009 VAN DE COMMISSIE van 28 oktober 2009 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2003/2003 van het Europees Parlement en de Raad inzake meststoffen met het oog op de aanpassing van de bijlagen 1, III, IV en V daarbij aan de technische vooruitgang (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 2003/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 inzake meststof- fen (!), en met name op artikel 31, leden 1 en 3, Overwegende hetgeen volgt: (1) Artikel 3 van Verordening (EG) nr. 2003/2003 bepaalt dat een meststof die tot een in bijlage I bij die verorde- ning vermeld type meststof behoort en aan de in die verordening vastgestelde voorwaarden voldoet, als „EG- meststof’ mag worden aangeduid. Gedeeltelijk ontsloten natuurfosfaat is een type meststof met primaire nutriënten dat in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 2003/2003 is opgenomen. Overeenkomstig artikel 16 van die verordening mogen aan alle typen meststof met primaire nutriënten secundaire nutriënten worden toegevoegd. Het minimumgehalte aan difosfor- pentoxide (fosforzuuranhydride) dat voor het bestaande type meststof op basis van gedeeltelijk ontsloten natuur- fosfaat is vastgesteld, is evenwel te hoog om toe te staan dat nog secundaire nutriënten worden toegevoegd. Er moet bijgevolg een nieuw type meststof worden toege- voegd, zodat mengsels van gedeeltelijk ontsloten natuur- fosfaat met de secundaire nutriënt magnesium als „EG- meststof” in de handel kunnen worden gebracht. Magnesiumsulfaat of magnesiumoxide wordt aan gema- len natuurfosfaat toegevoegd om tekorten aan fosfaat en magnesium in bepaalde landbouwgrond te verhelpen. De gedeeltelijke ontsluiting maakt fosfaat en magnesium snel en voor een korte periode beschikbaar voor de gewassen, terwijl de niet-ontsloten bestanddelen langzamer maar langer fosfaat en magnesium vrijgeven. Ten behoeve van de landbouwers moeten zowel fosfaat als magnesium als nutriënten in één type meststof beschikbaar zijn. Magnesiumsulfaat is een type meststof met secundaire nutriënten dat in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 2003/2003 is opgenomen. Overeenkomstig artikel 20 van die verordening mogen aan alle typen meststof met secundaire nutriënten micronutriënten worden toe- gevoegd. Het minimumgehalte aan zwaveltrioxide en magnesiumoxide dat voor het bestaande type meststof op basis van magnesiumsulfaat is vastgesteld, is evenwel (!) PB L 304 van 21.11.2003, blz. 1. te hoog om toe te staan dat nog micronutriënten worden toegevoegd. Door de groeiende belangstelling voor even- wichtige plantenvoeding is het gebruik van micronutriën- ten toegenomen. Een mengsel van magnesiumsulfaat met micronutriënten zou het voor landbouwers gemakkelijker maken om micronutriënten te gebruiken. Het type mest- stof op basis van magnesiumsulfaat moet bijgevolg wor- den herzien, zodat mengsels van magnesiumsulfaat met micronutriënten als „EG-meststof” in de handel kunnen worden gebracht. Bijlage MI bij Verordening (EG) nr. 2003/2003 bevat technische bepalingen voor de controle van meststoffen op basis van ammoniumnitraat en met een hoog stik- stofgehalte. Er moet duidelijk worden vermeld dat de analysemethoden voor de verschillende vormen van meststoffen op basis van ammoniumnitraat (prils of gra- nules) kunnen worden gebruikt. In deze beschrijvingen van de analysemethoden wordt bovendien gebruik ge- maakt van verouderde drukeenheden en niet van de hui- dige SI-eenheden. Krachtens artikel 29, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2003/2003 moeten de controles van EG-meststoffen van de in bijlage I bij die verordening vermelde typen overeenkomstig de in bijlage I en bijlage IV bij die verordening beschreven methoden worden uitgevoerd. Aangezien die methoden niet internationaal zijn erkend, werd het Europees Comité voor normalisatie (CEN) belast met de ontwikkeling van equivalente EN-normen om de bestaande methoden te vervangen. Een gedeeltelijk resultaat van het CEN-mandaat M/335 betreffende de modernisering van analysemethoden voor meststoffen en kalkmeststoffen was de ontwikkeling van 20 EN-normen, die in bijlage IV bij Verordening (EG) nr. 2003/2003 moeten worden opgenomen. Een aantal van die normen vervangen bestaande analysemethoden, terwijl andere normen nieuw zijn. Gevalideerde methoden die als EN-normen zijn gepubli- ceerd, bevatten meestal een ringtest (interlaboratorium- test) om de reproduceerbaarheid van de analysemethoden in verschillende laboratoria te testen. Uit een eerste eva- luatie van de methoden die in het mandaat moesten worden opgenomen, is evenwel gebleken dat een aantal van die methoden weinig worden gebruikt. In dit geval werd een redactionele herziening voldoende en een ring- test onnodig geacht. Om de controleurs correct over de statistische betrouwbaarheid van EN-normen te informe- ren, moet dan ook een onderscheid worden gemaakt tussen gevalideerde EN-normen en niet-gevalideerde me- thoden om de EN-normen te helpen inventariseren die aan een interlaboratoriumtest zijn onderworpen.