L 33/10 Publicatieblad van de Europese Unie 3.2.2009 RICHTLIJNEN RICHTLIJN 2008/122/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 14 januari 2009 betreffende de bescherming van de consumenten met betrekking tot bepaalde aspecten van overeenkomsten betreffende gebruik in deeltijd, vakantieproducten van lange duur, doorverkoop en uitwisseling (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1), Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Sinds de vaststelling van Richtlijn 94/47/EG van het Eu- ropees Parlement en van de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van on- roerende goederen (°), heeft gebruik in deeltijd (timesha- ring) zich verder ontwikkeld en zijn nieuwe soortgelijke vakantieproducten op de markt verschenen. Deze nieuwe vakantieproducten en bepaalde aan gebruik in deeltijd gerelateerde transacties, zoals overeenkomsten inzake doorverkoop en inzake uitwisseling, vallen niet onder Richtlijn 94/47/EG. Bovendien is uit de ervaring met de toepassing van Richtlijn 94/47/EG gebleken dat sommige onderwerpen die er wel al onder vallen, moeten worden geactualiseerd of verduidelijkt om te voorkomen dat pro- ducten worden ontwikkeld met het doel de onderhavige richtlijn te omzeilen. (2) _ De bestaande leemten in de regelgeving zorgen voor aanzienlijke concurrentieverstoringen en veroorzaken ernstige problemen voor de consumenten, waardoor de vlotte werking van de interne markt wordt belemmerd. Richtlijn 94/47/EG moet dan ook worden vervangen door een nieuwe actuele richtlijn. Gezien het groeiende economische belang van het toerisme voor de lidstaten () PB C 44 van 16.2.2008, blz. 27. (2) Advies van het Europees Parlement van 22 oktober 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 18 december 2008. (B) PB L 280 van 29.10.1994, blz. 83. moeten snellere groei en hogere productiviteit in de sec- tor van gebruik in deeltijd en vakantieproducten van lange duur door middel van de vaststelling van gemeen- schappelijke regels gestimuleerd worden. Om de rechtszekerheid te vergroten en de consumenten en de ondernemingen ten volle te laten profiteren van de voordelen van de interne markt, moeten de desbetref- fende wetten van de lidstaten verder worden geharmoni- seerd. Derhalve moeten bepaalde aspecten van de marke- ting, verkoop en doorverkoop van producten met betrek- king tot gebruik in deeltijd en van vakantieproducten van lange duur alsook de uitwisseling van rechten die uit hoofde van overeenkomsten betreffende gebruik in deel- tiĳd worden genoten, volledig worden geharmoniseerd. Het mag de lidstaten niet worden toegestaan nationale bepalingen te handhaven of in te voeren die van deze richtlijn afwijken. Bij ontstentenis van dergelijke gehar- moniseerde bepalingen moeten de lidstaten de vrijheid houden om nationale wetgeving, mits die in overeen- stemming is met het Gemeenschapsrecht, te handhaven of in te voeren. Zo moet het voor lidstaten bijvoorbeeld mogelijk zijn bepalingen te handhaven of in te voeren ten aanzien van de gevolgen van het uitoefenen van het herroepingsrecht in rechtsbetrekkingen die zich buiten het toepassingsgebied van de onderhavige richtlijn situ- eren of bepalingen waaruit volgt dat geen verbintenis tussen de consument en een persoon die producten be- treffende gebruik in deeltijd of vakantieproducten van lange duur verhandelt mag worden aangegaan, noch een betaling tussen hen mag plaatsvinden, zolang de consument de kredietovereenkomst ter financiering van de aanschaf van deze diensten niet heeft ondertekend. Deze richtlijn mag de lidstaten evenwel niet beletten de bepalingen van de richtlijn overeenkomstig het Gemeen- schapsrecht toe te passen op gebieden die niet onder het toepassingsgebied ervan vallen. Daarom kan een lidstaat, met betrekking tot transacties die buiten het toepassings- gebied van deze richtlijn vallen, nationale wetgeving handhaven of invoeren die overeenstemt met een aantal of alle bepalingen van de richtlijn. De verschillende onder deze richtlijn vallende overeen- komsten moeten duidelijk worden gedefinieerd, op een wijze die voorkomt dat de bepalingen van deze richtlijn worden omzeild.