L 348/20 Publicatieblad van de Europese Unie 24.12.2008 VERORDENING (EG) Nr. 1342/2008 VAN DE RAAD van 18 december 2008 tot vaststelling van een langetermijnplan voor kabeljauwbestanden en de bevissing van deze bestanden, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 423/2004 DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement (1), Overwegende hetgeen volgt: (1) Verordening (EG) nr. 423/2004 van de Raad van 26 fe- bruari 2004 tot vaststelling van herstelmaatregelen voor bepaalde kabeljauwbestanden (?) heeft tot doel ervoor te zorgen dat de kabeljauwbestanden in het Kattegat, de Noordzee met inbegrip van het Skagerrak en het ooste- lijke deel van het Kanaal, in het gebied ten westen van Schotland en in de Ierse Zee, binnen een tijdsbestek van vijf à tien jaar op een veilige manier worden hersteld tot het door wetenschappers aanbevolen voorzorgsniveau. Uit een recent wetenschappelijk advies van de Internatio- nale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) komt naar voren dat de vermindering van de vangst van kabel- jauw die het gevolg is van het gezamenlijke effect van de totaal toegestane vangsten (TAC's), de technische maat- regelen en aanvullende visserijinspanningsmaatregelen, daaronder begrepen toezicht en controle ter voorkoming van de vangst en de aanvoer van kabeljauw die is ge- vangen in het kader van illegale, ongemelde en ongere- glementeerde visserij, bij lange na niet voldoende is om de visserijsterfte te verlagen tot het niveau dat nodig is om de kabeljauwbestanden weer op peil te brengen, en dat geen van de vier onder Verordening (EG) nr. 423/2004 vallende kabeljauwbestanden duidelijke teke- nen van herstel vertoont, hoewel er met betrekking tot de bestanden in de Noordzee enige verbetering is opge- treden. Het lijkt noodzakelijk de regeling aan te scherpen en een langetermijnplan in te voeren teneinde te zorgen voor duurzame exploitatie van de kabeljauwbestanden op basis van de maximale duurzame opbrengst. Volgens recente wetenschappelijke artikelen, met name die over langetermijnontwikkelingen van mariene ecosys- temen, kunnen wenselijke langetermijnniveaus voor de biomassa niet precies worden vastgesteld. Derhalve moet de doelstelling van het langetermijnplan niet langer gebaseerd worden op de biomassa maar op de visserij- sterfte, en dat moet ook gelden bij de vaststelling van de toegestane visserijinspanningsniveaus. Het kabeljauwbestand van de Noordzee wordt gedeeld met Noorwegen en wordt gezamenlijk beheerd. De in deze verordening vastgestelde maatregelen moeten naar (!) Advies van 21 oktober 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). (2) PB L 70 van 9.3.2004, blz. 8. behoren rekening houden met het overleg met Noorwe- gen in het kader van de visserijovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen (?). Ingeval het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de Visserij (WTECV) over een bepaalde TAC geen advies kan uitbrengen wegens het ontbreken van voldoende nauwkeurige en representatieve informatie, moeten voorzieningen worden getroffen om ervoor te zorgen dat ondanks de ontoereikende gegevens toch op consequente wijze een TAC kan worden vastgesteld. Om ervoor te zorgen dat de streefwaarden voor de vis- serijsterfte worden gehaald en om ertoe bij te dragen dat zo min mogelijk vis wordt teruggegooid, moeten de vangstmogelijkheden eveneens worden vastgesteld op vis- serijinspanningsniveaus die overeenstemmen met de meerjarenstrategie. Dergelijke vangstmogelijkheden moe- ten zo veel mogelijk per type vistuig worden vastgesteld op basis van de huidige visserijpraktijken. Het is aange- wezen om te voorzien in een periodieke evaluatie van de doeltreffendheid van het beheerssysteem en om in het bijzonder te garanderen dat de regulering van de visserij- inspanning opnieuw wordt bekeken wanneer de kabel- jauwbestanden een niveau hebben bereikt dat exploitatie op basis van de maximale duurzame opbrengst mogelijk maakt. Er moeten nieuwe mechanismen worden ingevoerd om de vissers ertoe te bewegen mee te doen aan program- ma's om de vangst van kabeljauw te vermijden. Derge- lijke programma's ter vermijding van kabeljauwvangsten of ter vermindering van de teruggooi van kabeljauw heb- ben meer kans op slagen wanneer zij in overleg met de visserijsector worden ontwikkeld. Deze met de lidstaten ontwikkelde programma’s moeten dan ook worden be- schouwd als een doeltreffend middel om de duurzaam- heid te bevorderen en de ontwikkeling ervan moet wor- den aangemoedigd. Tevens moeten de lidstaten hun be- voegdheid inzake het verlenen van toestemming tot be- vissing van de kabeljauwbestanden uitoefenen teneinde hun vissers ertoe aan te moedigen op een selectievere, voor het milieu minder schadelijke manier te vissen. De vaststelling en oplegging van vangstbeperkingen, de vaststelling van een minimumniveau en een voorzorgs- niveau voor bestanden, van een niveau van visserijsterfte, alsook van de maximale toegestane visserijinspanning voor elke inspanningsgroep en per lidstaat en de uitslui- ting van bepaalde groepen vaartuigen van de in deze verordening opgenomen visserij-inspanningsregeling zijn uitermate belangrijke maatregelen van het gemeenschap- pelijk visserijbeleid. Het is gepast dat de Raad zich met betrekking tot deze specifieke aangelegenheden het recht voorbehoudt bepaalde uitvoeringsbevoegdheden recht- streeks uit te oefenen. () PB L 226 van 29.8.1980, blz. 48.