L 173/12 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 27.6.2001 VERORDENING (EG) Nr. 1248/2001 VAN DE COMMISSIE van 22 juni 2001 tot wijziging van de bijlagen III, X en XI van Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft epizoötiebewaking en tests op overdraagbare spongiforme encefalopathieën DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 999/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 houdende vaststelling van voorschriften inzake preventie, bestrijding en uitroeiing van bepaalde overdraagbare spongiforme encefalopathieën (!), en met name op artikel 20, lid 2, en artikel 23, Overwegende hetgeen volgt: (1) In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 999/2001 zijn uitvoerige voorschriften vastgelegd voor het toezicht op overdraagbare spongiforme encefalopathieën (TSE's) bij runderen, schapen en geiten. Deze voorschriften behelzen systematische tests op runderen ouder dan 30 maanden die de voedselketen ingaan en steekproefsge- wijze tests op runderen ouder dan 30 maanden die niet de voedselketen ingaan. Verder moeten runderen die een noodslachting ondergaan of die ziek blijken als zij krach- tens het Over Thirty Months Scheme (OTMS) met het oog op vernietiging worden geslacht, getest worden. Ten aanzien van schapen en geiten met klinische verschijn- selen die op een TSE kunnen wijzen, moet actief toezicht plaatsvinden. Aangezien bij routinetests op uit nood geslachte dieren bij twee runderen op een leeftijd van 28 maanden boviene spongiforme encefalopathie (BSE) is geconsta- teerd, en teneinde te beschikken over een systeem voor vroegtijdige waarschuwing van het verschijnen van ongunstige trends in de BSE-incidentie bij jongere dieren, moet de leeftijdsgrens tot 24 maanden worden terugge- bracht voor dieren die tot bepaalde risicogroepen behoren. Bij het toezicht gedurende het eerste kwartaal van 2001 zijn in alle lidstaten positieve BSE-gevallen opgespoord, behalve in Griekenland, Luxemburg, Oostenrijk, Finland en Zweden. Het aantal runderen behorende tot bepaalde risicogroepen in bovengenoemde lidstaten bedroeg: 248 in Griekenland, 763 in Luxemburg, 3 295 in Oostenrijk, 4527 in Finland en 8 254 in Zweden. In zijn advies van 6 juli 2000 over het geografische BSE-risico heeft de Wetenschappelijke Stuurgroep gecon- cludeerd dat dit risico in Luxemburg M was (BSE op kleine schaal bevestigd) en in Oostenrijk, Finland en Zweden II (BSE onwaarschijnlijk, maar niet uitgesloten). Griekenland heeft in verband met juridische en techni- sche onzekerheden geen dossier ter beoordeling inge- diend. () PB L 147 van 31.5.2001, blz. 1. 5) (10) (11) In het licht van het in Oostenrijk, Finland en Zweden verrichte toezicht en de beoordeling van de Wetenschap- pelijke Stuurgroep is BSE in die lidstaten onwaar- schijnlijk, maar niet uitgesloten. Indien BSE aanwezig is, zal dit hoogst waarschijnlijk aan het licht komen bij het onderzoek van runderen die op het landbouwbedrijf gestorven zijn, een noodslachting hebben ondergaan of bij de normale slacht ziek gebleken zijn. Daarom dient genoemde lidstaten te worden toegestaan het testen van gezonde geslachte runderen te beperken. Om aanvullende informatie te krijgen over de preva- lentie van BSE in het Verenigd Koninkrijk dient het testen in het kader van het OTMS te worden uitgebreid tot alle dieren die binnen een jaar na de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van het voederverbod zijn geboren. Andere in het kader van het OTMS geslachte runderen dienen steekproefsgewijs getest te worden. De lidstaten moet worden toegestaan om op vrijwillige basis andere runderen te testen, in het bijzonder indien het risico bij die dieren groter geacht wordt, mits de handel daardoor niet verstoord wordt. Er moet duidelijker vastgesteld worden welke maatre- gelen op grond van het testen van runderen moeten worden genomen en er moeten maatregelen worden ingevoerd om te voorkomen dat karkassen die mogelijk verontreinigd zijn door karkassen die in de test positief gebleken zijn, in de voedselketen terechtkomen. Er moeten steekproefsgewijs snelle postmortemtests worden ingevoerd om de opsporing van scrapie bij schapen en geïten te verbeteren. Om een vollediger beeld van de situatie te krijgen moet er bij twee verschillende doelpopulaties steekproefsgewijze bemonstering plaats- vinden, namelijk bij op het landbouwbedrijf gestorven dieren en bij geslachte dieren. In lidstaten met kleine schapen- en geitenstapels is het moeilijk om in beide doelgroepen een statistisch zinvolle bemonstering uit te voeren. Het moet die lidstaten daarom worden toegestaan om een kleinere steekproef- grootte te hanteren, waarbij zij zich echter moeten richten op dieren waarbij de kans om positieve gevallen te vinden het grootst is. Gezien de rol van genetische resistentie bij het ontstaan van klinische scrapie en de mogelijkheid om fokpro- gramma's te gebruiken voor de preventie, bestrijding en uitroeiing van scrapie, dient het genotype van alle scra- piegevallen te worden bepaald en moeten bij resistente genotypes geconstateerde gevallen aan stamtypering worden onderworpen.