22.1.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 19/17 RICHTLIJN 2001/106/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 19 december 2001 houdende wijziging van Richtlijn 95/21/EG van de Raad betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruikmaken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de lidstaten vallende wateren, van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaat- controle) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Gezien het advies van het Comité van de Regio's (°), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (*, in het licht van de gemeenschappelijke tekst zoals goedgekeurd door het Bemiddelingscomité op 13 november 2001, Overwegende hetgeen volgt: (1) Met Richtlijn 95/21/EG van de Raad (°) is een systeem van havenstaatcontrole ingevoerd van de schepen in de Europese Gemeenschap dat gebaseerd is op uniforme inspectie- en aanhoudingsprocedures. Het is noodzakelijk om rekening te houden met de wijzigingen welke zijn aangebracht in de verdragen, protocollen, codes en resoluties van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) en de ontwikkelingen welke hebben plaatsgevonden in het kader van het Memorandum van Overeenstemming van Parijs (MOU). Overeengekomen wordt dat niets in deze richtlijn leidt tot het op de havenstaten afwentelen van verantwoorde- lijkheden van de vlagstaten of van erkende organisaties die namens de vlagstaten optreden. Sommige schepen vormen een duidelijk risico voor de veiligheid op zee en het mariene milieu vanwege de slechte staat waarin zij zich bevinden, de vlag die zij voeren en hun antecedenten; hiertoe worden met name schepen gerekend die de vlag voeren van een staat die in de zwarte lijst van het jaarrapport van het MOU te boek staat als een staat „met een zeer hoog risico” of „met een hoog risico”. Deze schepen zou daarom toegang tot de havens in de Gemeenschap moeten worden geweigerd, tenzij kan worden aangetoond dat zij op een veilige wijze in de wateren van de Gemeenschap kunnen worden geëxploiteerd. Er moeten richtsnoeren worden opgesteld waarin de procedures uiteen worden gezet die van toepassing zijn indien aan een bepaald schip de toegang wordt geweigerd of wanneer deze weigering () PB C 212E, 25.7.2000, blz. 102 en PB C 154 van 29.4.2001, blz. 67. (@ PB C 14 van 16.1.2001, blz. 22. (6) PB C 22 van 24.1.2001, blz. 19. (% Advies van het Europees Parlement van 30 november 2000 (PB C 228 van 13.8.2001, lz. 133), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 26 februari 2001 (PB C 101 van 30.3.2001, blz. 15), en besluit van het Europees Parlement van 16 mei 2001 (nog niet bekendgemaakt in het PB). Besluit van het Europees Parlement van 24 oktober 2001 en besluit van de Raad van 6 december 2001. () PB L 157 van 7.7.1995, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/97/EG van de Commissie (PB L 331 van 23.12.1999, blz. 67). weer ongedaan wordt gemaakt. Omwille van de transpa- rantie moet de lijst met schepen die uit de havens van de Gemeenschap worden geweerd openbaar worden gemaakt. Schepen met een hoge prioriteitsfactor vormen een bijzonder hoog risico op een ongeval of verontreiniging waardoor kan worden gerechtvaardigd dat het noodza- kelijk is om deze frequent te inspecteren wanneer zij havens van de Gemeenschap binnenlopen. De categorieën schepen die in bijlage V bij Richtlijn 95/21/EG zijn opgenomen vormen ook een belangrijk risico op een ongeval of verontreiniging wanneer zij een bepaald aantal jaren in de vaart zijn. Aangezien de auto- riteit die inspectie moet uitvoeren in ruime mate zelf kan beslissen of dat soort schepen voor een uitgebreide inspectie in aanmerking komt, is het niet mogelijk om uniforme praktijken binnen de Gemeenschap door te voeren. Het is daarom nodig om de inspectie van dat soort schepen verplicht te maken. Zo moet met name, gezien het risico dat olietankers een aanzienlijke veront- reiniging kunnen veroorzaken en gezien het feit dat de meeste gebreken die leiden tot aanhouding van een schip voorkomen bij schepen van meer dan 15 jaar oud, de regeling voor uitgebreide inspectie worden toegepast op olietankers zodra zij 15 jaar in de vaart zijn. De inhoud van de uitgebreide inspecties waarvoor er richtsnoeren zijn neergelegd, kan afhankelijk van de autoriteit die de inspectie uitvoert heel verschillend zijn. Daarom moeten deze richtsnoeren, met het oog op uniforme praktijken in de Gemeenschap, verplicht worden gesteld. Er moet evenwel ruimte worden geschapen voor uitzonderingen wanneer een inspectie van dat soort schepen, met name vanwege de toestand waarin de ladingtanks van het schip verkeren of vanwege beperkingen opgelegd door laad- of losactivi- teiten onmogelijk is, of uitzonderlijke risico's voor de veiligheid van het schip, zijn bemanning en de inspec- teur of voor de veiligheid van de haven waarin het schip zich bevindt, zou meebrengen. De lidstaten moeten de bevoegdheid krijgen om de verplichte inspecties op een efficiënte manier te organi- seren teneinde de verscherpte inspectieregeling maximaal te benutten, waarbij enerzijds rekening wordt gehouden met de verschillende werksituaties in de lidstaten en de samenwerking tussen de havens en de lidstaten wordt benut, en anderzijds de algemene kwantitatieve doelstel- lingen op het gebied van inspectie worden onder- schreven.