29.12.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 345/7 VERORDENING (EG) Nr. 2584/2001 VAN DE RAAD van 19 december 2001 tot wijziging van de bijlagen I en II bij Verordening (EEG) nr. 2377/90 houdende een communau- taire procedure tot vaststelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (Voor de EER relevante tekst) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad van 26 juni 1990 houdende een communautaire procedure tot vast- stelling van maximumwaarden voor residuen van geneesmid- delen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong (!) en met name op artikel 7, Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende hetgeen volgt: (1) Krachtens Verordening (EEG) nr. 2377/90 moeten gelei- delijk maximumwaarden worden vastgesteld voor resi- duen van alle farmacologisch werkzame stoffen die in de Gemeenschap worden gebruikt in aan voedselproduce- rende dieren toegediende geneesmiddelen voor dierge- neeskundig gebruik. Alvorens maximumwaarden voor residuen worden vast- gesteld, moeten alle relevante gegevens betreffende de veiligheid van de residuen van de stof in kwestie voor de consument van levensmiddelen van dierlijke oorsprong, alsmede het effect van residuen op de industriële verwer- king van levensmiddelen, door het Comité voor genees- middelen voor diergeneeskundig gebruik zijn onder- zocht, waarbij rekening moet worden gehouden met alle openbaar toegankelijke relevante wetenschappelijke informatie betreffende de veiligheid van de residuen van de stof in kwestie voor de consument van levensmid- delen van dierlijke oorsprong, met inbegrip van bijvoor- beeld adviezen van het Wetenschappelijk Comité veteri- naire maatregelen in verband met de volksgezondheid, rapporten van het Gemengd comité van deskundigen voor levensmiddelenadditieven van de FAO/WHO of rapporten van internationaal gerenommeerde onder- zoeksorganisaties. Bij het vaststellen van maximumwaarden voor residuen van geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik in levensmiddelen van dierlijke oorsprong moet worden bepaald in welke diersoorten residuen mogen worden aangetroffen, welke concentraties daarvan in elk voor consumptie in aanmerking komend weefsel van een behandeld dier toelaatbaar zijn (te onderzoeken weefsel) en welk type residu voor de controle van de residuen van belang is (indicatorresidu). In het geval van genees- middelen voor diergeneeskundig gebruik die zijn bestemd voor gebruik bij melkvee, moeten ook maxi- mumwaarden voor residuen worden vastgesteld voor de melk. () PB L 224 van 18.8.1990, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2162/2001 van de Commissie (PB L 291 van 8.11.2001, blz. 9). 4 In Verordening (EEG) nr. 2377/90 is bepaald dat de vaststelling van maximumwaarden voor residuen op geen enkele wijze afbreuk mag doen aan de toepassing van andere Gemeenschapswetgeving ter zake. Voor de controle op residuen zoals door de desbetref- fende Gemeenschapswetgeving wordt voorgeschreven, moeten meestal maximumwaarden voor residuen in de te onderzoeken weefsels van de lever of de nieren worden vastgesteld. Aangezien lever en nieren echter vaak uit voor de internationale handel bestemde karkassen worden verwijderd, moeten ook steeds maxi- mumwaarden voor residuen in spier- of vetweefsel worden vastgesteld. Chloormadinon, flugeston-acetaat en altrenogest zijn hormonen en derhalve gelden voor deze stoffen de beperkingen en de controle op het gebruik, zoals vastge- legd in Richtlijn 96/22/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verbod op het gebruik, in de veehouderij, van bepaalde stoffen met hormonale werking en van bepaalde stoffen met thyreostatische werking, alsmede van f-agonisten (?). Onder bepaalde voorwaarden mogen deze hormonen uitsluitend voor therapeutische of zoötechnische doeleinden toch aan landbouwhuisdieren worden toegediend. De voor- waarden betreffen met name de eis dat deze stoffen door een dierenarts of onder zijn directe verantwoordelijkheid moeten worden toegediend. Bovendien moeten de aard van de behandeling, de aard van de toegelaten producten, de datum van de behandeling en de identiteit van de behandelde dieren door de dierenarts officieel worden geregistreerd. Voorts is op grond van de voorwaarden van Richtlijn 96/22/EG tijdens de vetmestingsperiode de toediening van hormonen aan voor de fokkerij afgeschreven fok- dieren voor therapeutische of zoötechnische doeleinden verboden. Daarnaast is vastgelegd dat vlees of producten van dieren waaraan voor therapeutische of zoötechni- sche behandeling hormonen zijn toegediend, slechts voor menselijke consumptie in de handel mogen worden gebracht indien de dieren overeenkomstig Richtlijn 96/ 22/EG zijn behandeld en voorzover de vastgestelde wachttijd vóór het slachten van de dieren in acht is genomen. Uit de algehele evaluatie van de beschikbare risicobeoor- delingen van deze stoffen en van alle beschikbare weten- schappelijke informatie en gegevens blijkt dat is vastge- steld dat de overconsumptie van hormoonresiduen en metabolieten ervan, gezien de intrinsieke eigenschappen van hormonen en gelet op de resultaten van epidemiolo- gisch onderzoek, voor de consument een risico inhoudt. (@) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 3.