30.8.2007 Publicatieblad van de Europese Unie L 226/9 VERORDENING (EG) Nr. 1001/2007 VAN DE COMMISSIE van 29 augustus 2007 houdende wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 800/1999 en (EG) nr. 2090/2002 met betrekking tot de controles in het kader van uitvoerrestituties voor landbouwproducten DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 1784/2003 van de Raad van 29 september 2003 houdende een gemeenschappelijke orde- ning der markten in de sector granen (!), en met name op arti- kel 18, en op de overeenkomstige bepalingen van de andere verordeningen houdende een gemeenschappelijke marktorde- ning voor landbouwproducten, Gelet op Verordening (EEG) nr. 386/90 van de Raad van 12 februari 1990 inzake de controle bij de uitvoer van land- bouwproducten die in aanmerking komen voor restituties of andere bedragen (?), en met name op artikel 6, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Bij Verordening (EG) nr. 800/1999 van de Commissie van 15 april 1999 houdende gemeenschappelijke uitvoe- ringsbepalingen van het stelsel van restituties bij uitvoer van landbouwproducten () is met name bepaald dat be- paalde documenten moeten worden overgelegd als bewijs dat de producten waarvoor een uitvoerrestitutie wordt gevraagd, in ongewijzigde staat in een bepaald derde land zijn ingevoerd, wanneer voor dat derde land een gedifferentieerde restitutie geldt. De procedures met be- trekking tot het overleggen van de nodige bewijsstukken moeten worden vereenvoudigd zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de financiële belangen van de Gemeenschap. De Commissie en de lidstaten moeten toezien op het gebruik van de vereenvoudigde procedures en de nodige maatregelen nemen indien misbruik wordt vastgesteld. (2) _ In de praktijk liggen de derde landen waarvoor uitvoer- restituties voor een bepaald product worden gedifferenti- eerd tot een niveau beneden het gemiddelde of tot nul, gewoonlijk dicht bij de Gemeenschap, terwijl het restitu- tieniveau in de regel op een hoger, identiek niveau wordt vastgesteld voor landen die verder van de Gemeenschap af liggen. In vele gevallen hebben exporteurs problemen om in die perifere landen een bewijs van invoer te ver- krijgen. (3) _ De landen waarvoor de hogere, identieke restitutieniveaus zijn vastgesteld, kunnen worden beschouwd als een „pe- rifere restitutiezone” voor het betrokken product. Perifere landen evenwel waarvoor het gedifferentieerde gedeelte () PB L 270 van 21.10.2003, blz. 78. Verordening laatstelijk gewijzigd biĳ Verordening (EG) nr. 735/2007 (PB L 169 van 29.6.2007, blz. 6). (2) PB L 42 van 16.2.1990, blz. 6. Verordening gewijzigd bij Verorde- ning (EG) nr. 163/94 (PB L 24 van 29.1.1994, blz. 2). (5) PB L 102 van 17.4.1999, blz. 11. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1913/2006 (PB L 365 van 21.12.2006, blz. 52). van de restitutie lager is dan het gemiddelde of gelijk is aan nul, moeten van een dergelijke zone worden uitge- sloten. Ook landen waarvoor het gevaar reëel is dat han- delsstromen worden verlegd, of alle landen met betrek- king tot sectoren waarvoor het gevaar reëel is dat han- delsstromen worden verlegd, moeten eveneens van een dergelijke zone worden uitgesloten. (4 _ Wanneer een aangifte ten uitvoer wordt gedaan voor een land in een perifere restitutiezone en de uitvoer plaats- vindt door middel van containervervoer over zee, kan, op basis van de combinatie van commercieel containerbe- heer, vervoersdocumenten en de weinig flexibele wijze van vervoer, met een redelijke mate van waarschijnlijk- heid worden geconcludeerd dat de producten daadwerke- lijk in het bepaalde derde land zijn ingevoerd. In derge- lijke gevallen kan het bewijs dat de producten zijn ver- voerd naar en gelost in een land in de perifere restitutie- zone, worden verstrekt aan de hand van een combinatie van een document betreffende het vervoer naar de haven in het land van bestemming of de haven die wordt ge- bruikt voor het hinterland van bestemming, en een ver- klaring van lossing. (5) _ Indien het commerciële, gecomputeriseerde volg- en op- sporingssysteem van een zeecontainervervoerder voldoet aan de operationele veiligheidsnormen die zijn vastge- steld in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 885/2006 van de Commissie van 21 juni 2006 houdende uitvoe- ringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad met betrekking tot de erkenning van de betaalorganen en andere instanties en de goedkeuring van de rekeningen inzake het ELGF en het ELFPO ($%), en informatie oplevert die gelijkwaardig is aan die in de vervoersdocumenten, kunnen de lidstaten besluiten dergelijke informatie te gebruiken in de plaats van papie- ren documenten als bewijs van het vervoer naar het land van bestemming. (6 _ Artikel 17 van Verordening (EG) nr. 800/1999 voorziet in afwijkingen wanneer het gedifferentieerde gedeelte van de restitutie ten hoogste gelijk is aan 2 400 EUR, respec- tievelijk 12 000 EUR, voor nabijgelegen, respectievelijk perifere bestemmingen. Het wordt dienstig geacht te voorzien in een nieuwe afwijking voor containervervoer over zee naar perifere restitutiezones, door te bepalen dat een vervoersdocument en een van de in artikel 16, lid 2, onder a), b) en c), bedoelde verklaringen van lossing moeten worden overgelegd. Een dergelijke afwijking kan alleen worden toegestaan indien informatie wordt verstrekt over het lossen in de haven in de perifere res- titutiezone. Om de betrouwbaarheid van de krachtens deze afwijkingen overgelegde bewijsstukken te garande- ren, mag een dergelijke afwijking slechts worden toege- staan aan de hand van een herroepbare vergunning. (9 PB L 171 van 23.6.2006, blz. 90.