Nr. L 149/2 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen $. 1 . 71 VERORDENING (EEG) Nr. 1408/71 VAN DE RAAD van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op. loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen DE RAAD VAN I E EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemec:schap, inzonderheid op de artikelen 2, 7 en $1, Gezien de voorstellen van de Commissie, opgesteld na raadpleging van de Administratieve Commissie voor de sociale zekerheid van migrerende werkne- mers (1}), Gezien de adviezen van het Europese Parle- ment (2), Gezien de adviezen van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat steeds meer het belang van een algemene herziening van Verordening nr. 3 van de Raad betreffende de sociale zekerheid van migrerende werknemers (*, is gebleken, zowel ingevolge de praktische ervar.ngen bij haar toepassing sinds 1959, als vanwege de wiizigingen sindsdien in de nationale wetgevingen ; Overwegende dat de bestaande coördinatievoor- schriften als geheel kunnen worden uitgebreid en verbeterd, maar teyens enigermate vereenvoudigd, rekening houdende met de nog bestaande belangrijke verschillen tussen de nationale wetgevingen inzake sociale zekerheid ; Overwegende dat het gewenst is bij deze gelegenheid alle ter uitvoering van artikel $1 van het Verdrag vastgestelde fundamentele voorschriften voor werk- nemers, daaronder begrepen grensarbeiders, seizoen- arbeiders en zeelieden, in één enkele tekst bijeen te brengen ; Overwegende dat, gezien de belangrijke verschillen welke tussen de nationale wetgevingen met betrek- king tot hun personele werkingssfeer bestaan, er de voorkeur aan moet worden gegeven uit te gaan van het beginsel, dat de verordening van toepassing is op alle onderdanen van de Lid-Staten die verzekerd zijn krachtens de voor loontrekkenden getroffen regelin- gen inzake sociale zekerheid ; Overwegende dat de voorschriften ter coördinatie van de nationale wetgevingen inzake sociale zeker- (#) PB nr. 194 van 28. 10. 1966, blz. 3333/66 en PB nr. C 95 van 21.9. 1968, blz. 18. (2) PB nr. C 10 van 14.2. 1968, blz. 30 en PB nr. C 135 van 14. 12. 1968, blz. 4. (3) PB nr. 64 van 5.4. 1967, blz. 1009/67 en PB nr. C 21 van 20.2. 1969, blz. 18. (4) PB nr. 30 van 16. 12. 1958, blz. 561/58. heid behoren tot. regelingen inzake het vrije verkeer van werknemers die onderdanen van de Lid-Staten zijn, en dat deze voorschriften derhalve moeten bijdragen tot verhoging van de levensstandaard en verbetering van de arbeidsomstandigheden van deze werknemers, door binnen de Gemeenschap te waarborgen dat enerzijds alle onderdanen van de Lid-Staten gelijke behandeling genieten ten opzichte van de verschillende nationale wetgevingen en dat anderzijds de werknemers en hun rechtsopvolgers prestaties inzake sociale zekerheid genieten ongeacht de plaats waar zij werken of wonen ; Overwogende dat deze doeleinden met name bereikt moeten worden door het samentellen van alle tijdvakken welke door de verschillende nationale wetgevingen in aanmerking worden genomen voor het verkrijgen en behouden van het recht op prestaties en voor de vaststelling daarvan, alsmede door het verlenen van prestaties aan de verschillende onder de verordening vallende categorieën perso- nen, ongeacht waar zij binnen d: Gemeenschap wonen ; Overwegende dat de coördinatievoorschriften, vast- gesteld ter uitvoering van artikel 51 van het Verdrag, de werknemers die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, de verworven rechten en voordelen moeten waarborgen, zonder dat zij mogen leiden tot ongerechtvaardigde cumulaties ; Overwegende dat daartoc, wat betreft invaliditeits- en ouderdomsuitkeringen en uitkeringen bij overlij- den (pensioenen), de betrokkenen in het genot moeten kunnen worden gesteld van alle uitkeringen waarop in de verschillende Lid-Staten recht is verkregen, tot ten hoogste de uitkering die door één van deze Staten verschuldigd zou zijn, indien de werknemer zijn beroepswerkzaamheden uitsluitend op het grondge- bied van deze Staat had uitgeoefend, welk maximum nodig is ter vóorkoming van ongerechtvaardigde cumulatie met name veroorzaakt door het samenval- len van verzekeringstijdvakken en daarmede gelijk- gestelde tijdvakken ; Overwegende dat het, ten einde de arbeidsmobiliteit onder gunstiger omstandigheden mogelijk te maken, voortaan nodig is tot een vollediger coördinatie tussen de regelingen inzake werkloosheidsverzekering en bijstand aan werklozen van alle Lid-Staten te komen ; dat het, vanuit deze opvatting nodig is de werkloze werknemer gedurende een beperkte periode recht toe te kennen op de werkloosheidsuitkeringen als voorzien bij de wetgeving van de Lid-Staat waaraan hij laatstelijk onderworpen was, ten einde