L 131/114 Publicatieblad van de Europese Unie 28.5.2009 RICHTLIJN 2009/18/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 23 april 2009 tot vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen in de zeescheepvaartsector en tot wijziging van de Richtlijn 1999/35/EG van de Raad en Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (Voor de EER relevante tekst) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, (3) Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1), Gezien het advies van het Comité van de Regio's (), Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag, en gezien de gemeenschappelijke tekst die op 3 februari 2009 door het bemiddelingscomité is goedgekeurd (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ In het zeevervoer in Europa dient een hoog veiligheids- niveau behouden te blijven en al het mogelijke moet worden gedaan om het aantal ongevallen en incidenten op zee te verminderen. (2 _ Een spoedige uitvoering van het technische onderzoek naar ongevallen op zee bevordert de maritieme veiligheid (7) doordat het herhaling van dergelijke ongevallen, waarbij mensenlevens en schepen verloren gaan en verontreini- ging van het mariene milieu optreedt, helpt voorkomen. (!) PB C 318 van 23.12.2006, blz. 195. (2) PB C 229 van 22.9.2006, blz. 38. (2) Advies van het Europees Parlement van 25 april 2007 (PB C 74 E van 30.3.2008, blz. 546), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 6 juni 2008 (PB C 184 E van 22.7.2008, blz. 23), standpunt van het Europees Parlement van 24 september 2008 (nog niet be- kendgemaakt in het Publicatieblad), besluit van de Raad van 26 fe- bruari 2009, wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 11 maart 2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). 21 april 2004 over de verbetering van de veiligheid op zee (*) bij de Commissie erop aangedrongen een voorstel in te dienen voor een richtlijn inzake het onderzoek naar scheepvaartongevallen. Artikel 2 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 (hierna „UNCLOS") geeft een kuststaat het recht onderzoek te doen naar de oorzaak van elk ongeval op zee binnen diens territoriale zeeën met potentiële risico’s voor men- senlevens of het milieu, waarbij de opsporings- en red- dingsautoriteiten van de kuststaat worden betrokken of dat andere gevolgen voor de kuststaat heeft. Artikel 94 van UNCLOS bepaalt dat de vlaggenstaat door of ten overstaan van een naar behoren bevoegd persoon of naar behoren bevoegde personen een onderzoek laat instellen naar bepaalde ongevallen of -incidenten in ver- band met de navigatie op volle zee. Reglement 1/21 van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee vanl november 1974 (hierna „SOLAS 74”), het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 5 april 1966 en het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 2 november 1973 bepalen dat de vlaggenstaten verantwoordelijk zijn voor het instellen van een onderzoek bij ongevallen en het doorgeven van de relevante bevindingen aan de Internationale Maritieme Organisatie (IMO). De aan Resolutie A.996(25) van de algemene vergadering van de IMO van 29 november 2007 gehechte code voor de tenuitvoerlegging van bindende IMO-instrumenten herinnert de vlaggenstaten aan hun verplichting ervoor te zorgen dat het onderzoek naar de veiligheid op zee wordt uitgevoerd door naar behoren gekwalificeerde on- derzoekers met deskundigheid op het gebied van onge- vallen en incidenten op zee. Deze code verplicht de vlag- genstaten voorts voorbereidingen te treffen om gekwali- ficeerde onderzoekers voor dat doel beschikbaar te stel- len, ongeacht de plaats van het ongeval of incident. ( PB C 104 E van 30.4.2004, blz. 730.