Nr. L 11/34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 1. 85 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 29 oktober 1984 inzake een verzoek om terugbetaling van over bepaalde invoer van katoenen garens uit Turkije geheven anti-dumpingrechten (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek) (85/19/EEG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatre- gelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (!), inzonderheid op artikel 16, Overwegende hetgeen volgt : (1) A. Procedure Op 3 december 1981 stelde de Commissie bij Verordening (EEG) nr. 3453/81 (2) een voorlopig anti-dumpingrecht van 16 % in op de invoer van bepaalde katoenen garens van oorsprong uit Turkije. Op 3 april 1982 werd bij Verordening (EEG) nr. 789/82 van de Raad (°) een definitief anti-dumpingrecht van 12 % voor het produkt in kwestie vastgesteld en werden de bij Verordening (EEG) nr. 3453/81 met ingang van 1 januari 1982 als voorlopige anti-dumpingrechten ingehouden bedragen, ten belope van het definitieve recht, definitief geïnd. Naderhand werd tussen de Commissie, enerzijds, en de Turkse Regering en de vereniging van Turkse exporteurs van textielprodukten, ander- zijds, een overeenkomst gesloten, waarna het definitieve anti-dumpingrecht bij Verordening (EEG) nr. 2306/82 van de Raad (*) op 21 augustus 1982 gedeeltelijk werd' ingetrokken. Bij deze overeenkomst werd bepaald dat de Turkse autori- teiten en exporteurs voor de uitvoer van katoenen garens naar de Gemeenschap een stelsel van minimumprijzen zouden invoeren, waardoor de definitief vastgestelde dumpingmarges zouden worden opgeheven. Verordening (EEG) nr. 789/82 bleef echter gelden voor die produkten welke reeds in het douanegebied van de Gemeenschap waren ingevoerd doch nog niet in het vrije verkeer waren gebracht. Op 24 maart en 28 april 1982 verzocht de firma Continentale Produkten Gesellschaft Erhardt- Renken GmbH & Co., Hamburg, een importeur B nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1. B nr. L 347 van 3. 12. 1981, blz. 19. B nr. L 90 van 3. 4. 1982, blz. 1. B nr. L 246 van 21. 8. 1982, blz. 14 (4 (6) (8) van katoenen garens uit Turkije, de Duitse autori- teiten om terugbetaling van het bedrag van 676782,57 DM dat zij definitief aan anti- dumpingrechten op haar invoer van katoenen garens uit Turkije had betaald. De Duitse autori- teiten stuurden dit verzoek door aan de Commissie. Nadat nog ander bewijsmateriaal ter staving was voorgelegd, werd het verzoek door de Commissie onderzocht. De verzoekster werd op de hoogte gebracht van de voorlopige resultaten van dit onderzoek en kreeg de gelegenheid haar standpunt bekend te maken. Met dit standpunt werd bij de vaststelling van deze beschikking rekening gehouden. De Commissie stelde de Lid-Staten op de hoogte en maakte haar standpunt bekend. Eén Lid-Staat stemde niet met'dit standpunt in en de Lid-Staten werden derhalve vóór de vaststelling van deze beschikking geconsulteerd. B. Uiteenzetting van de verzoekster De verzoekster baseert haar verzoek op het argument dat de normale waarden van haar Turkse leveranciers lager waren geweest dan de bij Verordening (EEG) nr. 789/82 van de Raad definitief vastgestelde normale waarden. Ter staving van haar verzoek heeft zij verklaringen van haar Turkse leveranciers over hun beweerde normale waarden overgelegd, die echter niet door ander bewijsmateriaal. werden ondersteund. Zij voert aan dat de Commissie verplicht is de juistheid van deze argumenten te onderzoeken, . indien nodig door bezoeken ten kantore van de Turkse leveranciers. : C. Ontvankelijkheid van het verzoek Het verzoek is ontvankelijk aangezien het in overeenstemming met de _ desbetreffende bepalingen van het anti-dumpingrecht van de Gemeenschap, in het bijzonder die met betrekking tot de tijdslimiet, werd ingediend. D. Gefundeerdheid van het verzoek Het verzoek is echter slechts voor een deel van het teruggevorderde bedrag gefundeerd. De Commissie heeft de uiteenzetting van de verzoekster in zover van de hand gewezen dat de