6.2.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 35/53 BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 23 januari 2001 tot beëindiging van de onderzoeksprocedure betreffende maatregelen in verband met de handel in cognac in Brazilië (kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 129) (2001/97/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhan- delsorganisatie werden vastgesteld (), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 356/95 (°), inzonderheid op artikel 11, lid 3 Na raadpleging van het Raadgevend Comité, Overwegende hetgeen volgt: A. PROCEDURE (1) _ Het Bureau National Interprofessionnel du Cognac (BNIC) diende op 17 februari 1997 een klacht in uit hoofde van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3286/94 (hierna „de verordening” genoemd) namens zijn leden die naar Brazilië exporteren of zulks wensen te doen. (2) _ Volgens de klacht zou de verkoop van cognac in Brazilië worden gehinderd door drie belemmeringen van het handelsverkeer in de zin van artikel 2, lid 1, van de verordening, dat wil zeggen „elke door een derde land ingestelde of gehandhaafde handelspraktijk waartegen uit hoofde van de internationale regelingen voor het handelsverkeer maatregelen kunnen worden genomen”. De aangevoerde belemmeringen waren: ò gebrek aan bescherming van de oorsprongsbena- ming (AOC) „cognac” en discriminatie ten opzichte van andere buitenlandse en plaatselijke geografische aanduidingen: klager voerde aan dat het volgens de Braziliaanse wet mogelijk is dat brandewijn en andere soorten gedistilleerde dranken als cognac of conhaque worden aangeduid en dat dit de officiële benamingen en handelsbenamingen zijn voor deze gedistilleerde dranken, ongeacht hun geografische herkomst. Dit zou in strijd zijn met verschillende bepalingen van de Overeenkomst inzake de handels- aspecten van de intellectuele eigendom (TRIPs); de Overeenkomst van Parijs voor de bescherming van () PB L 349 van 31.12.1994, blz. 71. () PB L 41 van 23.2.1995, blz. 3. de industriële eigendom; de Overeenkomst van Madrid betreffende de bestrijding van valse of mislei- dende oorsprongsaanduidingen op goederen en de Kaderovereenkomst van 1992 inzake samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Federatieve Republiek Brazilië. iĳ) Excessieve administratieve vereisten voor de invoer: volgens de klacht zouden de eisen om cognac in Brazilië op de markt te mogen brengen, zoals de omslachtige registratieprocedure en de verplichte inspectie van de productieplaats in Frankrijk door een Braziliaanse agronoom op kosten van de expor- teur, onnodig zwaar zijn, door geen enkel ander land worden gesteld en derhalve een verkapte handelsbe- lemmering vormen. Deze maatregelen zouden in strijd zijn met de artikelen M en VIII van de GATT 1994 en met de artikelen 1 en 2 van de WTO-over- eenkomst inzake sanitaire en fytosanitaire maat- regelen. ij) Discriminerende belastingheffing: het BNIC stelde dat de belasting op industrieproducten discriminatie inhoudt van cognac ten opzichte van in Brazilië geproduceerde dranken. Cognac zou ambtshalve in de zwaarst belaste categorie worden ingedeeld, terwijl in Brazilië geproduceerde dranken nooit in die categorie zouden worden ingedeeld. Volgens klager zou dit in strijd zijn met artikel MI, leden 1 en 2, van de GATT 1994. (3) _ Klager voerde tevens aan dat deze praktijken nadelige gevolgen hadden voor het handelsverkeer als bedoeld in artikel 2, lid 4, van de verordening, en dat deze nadelige gevolgen in de nabije toekomst dreigden te worden versterkt, aangezien dit een belemmering zou vormen voor de toegang van cognac tot de Braziliaanse markt, die voor deze sterk exportgerichte bedrijfstak een belangrijke exportmarkt is. (4 _ De Commissie besloot daarom, na raadpleging van het bij de verordening ingestelde Raadgevend Comité, dat er voldoende gronden waren voor het inleiden van een onderzoeksprocedure, waarbij de betrokken juridische en feitelijke vraagstukken aan de orde zouden komen. De Commissie leidde op 2 april 1997 derhalve een onderzoeksprocedure in (°). ) PB C 103 van 2.4.1997, blz. 3.