22.2.2001 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 52/19 RICHTLIJN 2001/15/EG VAN DE COMMISSIE van 15 februari 2001 inzake stoffen die voor specifieke voedingsdoeleinden aan voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen mogen worden toegevoegd (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Richtlijn 89/398/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake voor bijzondere voeding bestemde levens- middelen ("), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/41/EG van het Europees Parlement en de Raad (), en met name op artikel 4 lid 2, Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding, Overwegende hetgeen volgt: (1) Bepaalde voedingsstoffen, zoals vitamines, mineralen en aminozuren, kunnen aan levensmiddelen voor bijzon- dere voeding worden toegevoegd om ervoor te zorgen dat wordt voorzien in de specifieke voedingsbehoeften van de personen voor wie deze levensmiddelen zijn bestemd en/of dat aan de wettelijke voorschriften van krachtens artikel 4, lid 1, van Richtlijn 89/398/EEG vast- gestelde bijzondere richtlijnen wordt voldaan. (2) _ Het is niet mogelijk voedingsstoffen voor de toepassing van deze richtlijn als aparte groep te definiëren of op dit moment een volledige lijst samen te stellen van alle categorieën voedingsstoffen die aan voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen mogen worden toege- voegd. (3) Er bestaat een zeer breed en uiteenlopend scala van levensmiddelen voor bijzondere voeding en de voor de vervaardiging daarvan gebruikte technologische procédés verschillen sterk. Daarom dient er voor de in deze richtlijn op te nemen categorieën voedingsstoffen een zo groot mogelijke keus te zijn aan stoffen die veilig bij de vervaardiging van levensmiddelen voor bijzondere voeding kunnen worden gebruikt. (4 _ Deze stoffen dienen in eerste instantie op basis van hun veiligheid te worden gekozen en daarnaast ook op grond van hun beschikbaarheid om door de mens te worden gebruikt, en hun organoleptische en technolische eigen- schappen. Het feit dat een stof is opgenomen in de lijst van stoffen die bij de vervaardiging van voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen mogen worden gebruikt, betekent niet dat de toevoeging van die stof aan deze levensmiddelen nodig of wenselijk is. (5) _ Indien de toevoeging van een voedingsstof nodig wordt geacht, is dit in specifieke bepalingen in de desbetref- fende bijzondere richtlijnen vastgelegd, zo nodig onder vermelding van passende voorwaarden ten aanzien van de hoeveelheid. () PB L 186 van 30.6.1989, blz. 27. (2) PB L 172 van 8.7.1999, blz. 38. (6) Bij ontbreken van specifieke voorschriften of in geval van voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen die niet onder bijzondere richtlijnen vallen, moeten voedingsstoffen worden gebruikt om producten te vervaardigen die in overeenstemming zijn met de defi- nitie van bedoelde producten en voorzien in de speci- fieke voedingsbehoeften van de personen voor wie zij bedoeld zijn. Voorts moeten de bedoelde producten veilig zijn als zij worden gebruikt zoals door de fabrikant is aangegeven. De bepalingen inzake de lijst van voedingsstoffen die bij de vervaardiging van volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding en van bewerkte voeding op basis van granen en babyvoeding voor zuigelingen en peuters mogen worden gebruikt, zijn vastgelegd in Richtlijn 91/321/EEG van de Commissie van 14 mei 1991 inzake volledige zuigelingenvoeding en opvolgzui- gelingenvoeding (°), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/50/EG (*), en Richtlijn 96/5/EG van de Commissie van 16 februari 1996 inzake bewerkte voeding op basis van granen en babyvoeding voor zuigelingen en peuters (°), laatstelijk gewijzigd bij Richtljn 1999/ 39|EG ($). Deze bepalingen behoeven derhalve niet in deze richtlijn te worden herhaald. Een aantal voedingsstoffen mag ook als levensmiddelen- additief in voedingsmiddelen worden gebruikt. In deze context zijn voor die stoffen op communautair niveau zuiverheidscriteria vastgesteld of dienen deze te worden vastgesteld overeenkomstig Richtlijn 89/107/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake levensmiddelenadditieven die in voor menselijke voeding bestemde waren mogen worden gebruikt (), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/34/EG van het Europees Parle- ment en de Raad ($). Deze zuiverheidscriteria dienen ongeacht het doel van hun gebruik in levensmiddelen voor deze stoffen te gelden. Tot de vaststelling van zuiverheidscriteria voor de rest van de stoffen op communautair niveau dienen, teneinde bescherming van de volksgezondheid op een hoog peil te waarborgen, algemeen aanvaarde door internationale organisaties en instanties, zoals onder andere het Geza- menlijk Comité van deskundigen voor levensmiddelen- additieven van de FAO/WHO (JECFA) en de EUP (Euro- pese Farmacopee), aanbevolen zuiverheidscriteria te gelden. Het dient de lidstaten vrij te staan nationale voorschriften met strengere zuiverheidscriteria te hand- haven, voorzover deze de regels van het Verdrag onverlet laten. 175 van 4.7.1991, blz. 35. 139 van 2.6.1999, blz. 29. 49 van 28.2.1996, blz. 17. 40 van 11.2.1989, blz. 27. 237 van 10.9.1994, blz. 1. ) PB L () PB L ) PB L () PB L 124 van 18.5.1999, blz. 8. ) PB L (8) PB L