Nr. L 84/22 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 26. 3. 97 RICHTLIJN 97/9/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 3 maart 1997 inzake de beleggerscompensatiestelsels HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie (} Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comi- É( Gezien het advies van het Europees Monetair Instituut (°), Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (*) en gezien de op 18 december 1996 door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst, (1) Overwegende dat de Raad op 10 mei 1993 Richtlijn 93/22/EEG betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten (° heeft vastgesteld; dat deze richtlijn een essentieel instru- ment vormt voor de totstandbrenging van de interne markt voor beleggingsondernemingen; (2) Overwegende dat in Richtlijn 93/22/EEG regels voor het bedrijfseconomische toezicht zijn vastgelegd die beleggingsondernemingen te allen tijde moeten nale- ven, waaronder regels die tot doel hebben de rechten van beleggers met betrekking tot geld of instru- menten die hun toebehoren, zoveel mogelijk te beschermen; (3) Overwegende dat evenwel geen enkele vorm van toezicht volledig bescherming kan bieden, in het bijzonder wanneer frauduleuze handelingen plaats- vinden; (4) Overwegende dat de bescherming van beleggers en het handhaven van het vertrouwen in het financiële stelsel belangrijke aspecten van de voltooiing en de goede werking van de interne markt op dit gebied zijn; dat het daartoe derhalve van essentieel belang is dat er in elke lidstaat een beleggerscompensa- tiestelsel bestaat, dat althans aan de kleine belegger een geharmoniseerde minimumbescherming biedt ingeval een beleggingsonderneming niet in staat is aan haar verplichtingen jegens de cliënten-beleggers te voldoen; () PB nr. C 321 van 27. 11. 1993, blz. 15, en PB nr. C 382 van 31. 12. 1994, blz. 27. (2) PB nr. C 127 van 7. . 1994, blz. 1. (3) Advies uitgebracht op 28 juli 1995. (°) Advies van het Europees Parlement van 19 april 1994 (PB nr. C 128 van 9. 5. 1994, blz. 85), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 23 oktober 1995 (PB nr. C 320 van 30. 11. 1995, blz. 9) en besluit van het Europees Parlement van 12 maart 1996 (PB nr. C 96 van 1. 4. 1996, blz. 28). Besluit van de Raad van 17 februari 1997 en besluit van het Europees Par- lement van 19 februari 1997 (PB nr. C 85 van 17. 3. 1997). () PB nr. L 141 van 1. 6. 1993, blz. 27. (5) Overwegende dat kleine beleggers derhalve met evenveel vertrouwen beleggingsdiensten zullen kunnen afnemen van bijkantoren van beleggingson- dernemingen uit de Gemeenschap, of in het kader van grensoverschrijdende dienstverrichting, als van binnenlandse beleggingsondernemingen, in de wetenschap dat er een geharmoniseerde minimum- bescherming bestaat ingeval een beleggingsonderne- ming niet in staat is aan haar verplichtingen jegens de cliënten-beleggers te voldoen; (6) Overwegende dat bij ontstentenis van een dergelijke minimumharmonisatie de lidstaten van ontvangst het ter wille van de bescherming van beleggers gerechtvaardigd kunnen achten deelneming aan het compensatiestelsel in de lidstaat van ontvangst ver- plicht te stellen voor beleggingsondernemingen uit de andere lidstaten die via een bijkantoor of via het verrichten van diensten werkzaam zijn en die niet deelnemen aan enig beleggerscompensatiestelsel in de lidstaat van herkomst, dan wel deelnemen aan een stelsel dat niet geacht wordt een gelijkwaardige bescherming te bieden; dat een dergelijke verplich- ting het functioneren van de interne markt nadelig zou kunnen beïnvloeden; (7) Overwegende dat, hoewel in de meeste lidstaten _ momenteel beleggerscompensatieregelingen bestaan, het toepassingsgebied van die regelingen in het alge- meen niet alle beleggingondernemingen bestrijkt die houder zijn van de in Richtlijn 93/22/EEG bedoelde vergunning; Overwegende dat alle lidstaten er derhalve toe ver- plicht moeten worden over een of meer beleggers- compensatiestelsels te beschikken, waaraan wordt deelgenomen door al deze beleggingsondernemin- gen; dat het stelsel dekking moet verschaffen voor geld of instrumenten die in verband met de beleg- gingsverrichtingen van een belegger gehouden worden en die, ingeval een beleggingsonderneming niet in staat is aan haar verplichtingen jegens de cliënten-beleggers te voldoen, niet aan de belegger kunnen worden teruggegeven, zulks onverminderd de regels en procedures die in elke lidstaat gelden voor de in geval van insolventie of liquidatie van een beleggingsonderneming te nemen beslissingen; (9) Overwegende dat onder de definitie van beleggings- onderneming ook kredietinstellingen vallen die vergunning hebben om beleggingsdiensten aan te bieden; dat die kredietinstellingen met betrekking tot