L 346/60 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 22. 12. 98 BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 11 december 1998 krachtens het bepaalde in Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad betreffende deel 110, paragraaf 5, van de Auteurswet van de Verenigde Staten van Amerika (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 4033) (98/731/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhandelsorganisatie werden vastgesteld (!), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 356/95 (2, inzonderheid op de artikelen 13 en 14, Na raadpleging van het Raadgevend Comité, Overwegende hetgeen volgt: A. PROCEDURE (1) _ Op 21 april 1997 ontving de Commissie een klacht overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3286/94 (hierna „de verordening” te noemen). De klacht was ingediend door de Irish Music Rights Organisation (IMRO) en had de unanieme steun van de Groupement européen des sociétés d’auteurs et compositeurs (GESAC). (2) _ De klager voerde aan dat deel 110, paragraaf 5, van de Auteurswet van de Verenigde Staten van Amerika in strijd is met verscheidene bepalingen van de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (hierna „de WTO-over- eenkomst te noemen”) en haar bijlagen. Op grond hiervan verzocht de klager de Commissie om het nodige te doen teneinde de Verenigde Staten van Amerika ertoe te brengen deze maatregel in te trekken. (3) De klacht omvatte voldoende bewijsmateriaal om de inleiding van een communautaire onderzoek- procedure overeenkomstig artikel 8 van de verorde- () PB L 349 van 31. 12. 1994, blz. 71. (2) PB L 41 van 23. 2. 1995, blz. 3. ning te rechtvaardigen. Een dergelijke procedure werd bijgevolg op 11 juni 1997 (*) ingeleid. (4) Na de inleiding van de onderzoekprocedure stelde de Commissie een diepgaand juridisch en feitelijk onderzoek in naar deel 110, paragraaf 5, van de Auteurswet van de Verenigde Staten alsmede naar de amendementen op de wet, zoals deze tijdens het onderzoek in het Amerikaanse Congres werden behandeld en ondertussen werden vastgesteld. Op grond van de bevindingen van dit onderzoek bereikte de Commissie onderstaande conclusies. B. BEVINDINGEN BETREFFENDE HET BESTAAN VAN EEN BELEMMERING VOOR HET HANDELSVERKEER (5) Hoewel de rechthebbende op een muziekstuk krachtens de Auteurswet van de Verenigde Staten het uitsluitend recht op „het in het openbaar uitvoeren van het onder het auteursrecht vallende stuk” heeft, stelt deel 110, paragraaf 5, van de Auteurswet van de Verenigde Staten bepaalde openbare uitvoeringen vrij van bescherming. Vóór de recente toevoeging van een nieuwe subparagraaf die het toepassingsgebied van de vrijstelling uitbreidt (zie ook punt D) luidde voornoemd deel als volgt „Onverminderd het bepaalde in deel 106 wordt het volgende niet als overtreding van het auteursrecht beschouwd: (.. .) De uitzending omvat- tende een uitvoering of vertoning van een werk door de openbare ontvangst van de uitzending op één ontvangstapparaat van het soort dat gewoonlijk in particuliere woningen wordt gebruikt, tenzij a) directe kosten in rekening worden gebracht om de uitzending te zien of te horen of b) er een verder niet-besloten heruitzending van de aldus ontvangen uitzending plaatsvindt”. De vrijstelling geldt voor het gebruik van een radio- of televisietoestel „van het soort dat gewoonlijk in particuliere woningen”, een winkel, bar, restaurant of enig andere door het publiek bezochte plaats wordt aangetroffen. Als gevolg van zijn vage en dubbelzinnige formele taal heeft deel 110, paragraaf 5, geleid tot een zeer ruime interpretatie van hetgeen gewoonlijk de „homestyle-vrijstelling” wordt genoemd. Zo is men bijvoorbeeld van mening dat de vrijstelling even- eens kan gelden voor bedrijven die grote winkelke- tens in het hele land exploiteren en die als onder- deel van hun commercieel beleid (*) in hun winkels muziek laten horen. (3) PB C 177 van 11. 6. 1997, blz. 5. () Zie BMI v Edison Bro.s Stores Inc, United States Court of Appeals for the Eighth Circuit, No 91-2115 and BM v Claire’s Boutiques United States, Court of Appeals for the Seventh Circuit, No 91-1232.