11. 11. 97 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 306/25 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 30 april 1997 betreffende de toepassing van de Italiaanse wet nr. 95/1979 betreffende het buitengewone beheer van grote ondernemingen in moeilijkheden op de ijzer- en staalonderneming Ferdofin Srl (Slechts de tekst in de Italiaanse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (97/754/EGKS) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, Gelet op Beschikking nr. 2496/96/EGKS van de Commissie van 18 december 1996 houdende communau- taire regels voor steun aan de ijzer- en staalindustrie (!), inzonderheid op artikel 6, lid $5, Na de betrokken partijen te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken en hiermee rekening houdend (3}), Overwegende hetgeen volgt: I Bij brief van 22 maart 1996 stelde de Commissie de Itali- aanse autoriteiten in kennis van haar besluit de procedure van artikel 6, lid 4, van Beschikking nr. 3855/91/EGKS van de Commissie (sedert 1 januari 1997 vervangen door Beschikking nr. 2496/96/EGKS) in te leiden met betrek- king tot de toepassing van de ltaliaanse wet nr. 95/1979 betreffende het buitengewone beheer van grote onderne- mingen in moeilijkheden, de zogenoemde wet „Prodi” (hierna „wet nr. 95/1979” genoemd) op de onderneming Ferdofin Siderurgica Srl (hierna „Ferdofin” genoemd). Uit de aan de Commissie bekende gegevens, die voorna- melijk berusten op de informatie uit de brieven van de Italiaanse autoriteiten, bleek het volgende: 1. Ferdofin bevond zich in een zeer moeilijke financiële situatie; uit de balans van de onderneming per 30 juni 1994 alsmede uit de winst- en verliesrekening bleek het volgende: ) de geaccumuleerde verliezen bedroegen 251,6 miljard lire; ii) tegenover een kapitaal van 80 miljard lire stond een eigen negatief vermogen van 170,9 miljard lire; iij) de schulden op middellange en lange termijn, vermeerderd met de schulden jegens kredietinstellingen, bedroegen 526,5 miljard lire, tegenover 429,5 miljard lire onroerend goed, groten- deels verhypothekeerd; 2. In deze omstandigheden werd Ferdofin bij ministerieel besluit van 28 december 1993 onder de procedure van wet nr. 95/1979 gesteld, die onder meer de bevriezing van de schulden van de onderneming mogelijk (” PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 42. (2) PB C 151 van 25. . 1996, blz. 10. maakte, met inbegrip van de schulden jegens openbare kredietinstellingen; 3. Bij gebreke van een overheidsgarantie werd Ferdofin, gezien haar financiële situatie, geen financiering toege- staan. Om deze redenen was het voor de Commissie moeilijk uit te maken of de krachtens wet nr. 95/1979 verleende steun in overeenstemming was met de gemeenschappelijke markt. Derhalve besloot zij de procedure van artikel 6, lid 4, van Beschikking nr. 3855/91/EGKS in te leiden met betrek- king tot de toepassing van wet nr. 95/1979 op Ferdofin. N In genoemde procedure maande de Commissie de Itali- aanse regering aan haar opmerkingen te maken, terwijl de overige lidstaten en andere belanghebbenden door middel van de bekendmaking van haar besluit tot inleiding van de procedure (*) in kennis werden gesteld. Bij brieven van respectievelijk 24, 25 en 26 juni 1996 deelden de Britse regering, de Wirtschaftsvereinigung Stahl, Siderinsa en Bispa (The British Iron and Steel Producers Association) de Commissie hun opmerkingen mede, die vervolgens bij brief van 1 augustus 1996 aan de ltaliaanse autoriteiten werden toegezonden. Zij schaarden zich in deze opmerkingen achter het besluit van de Commissie tot inleiding van de procedure en stelden zich meer bepaald op het standpunt dat de betrokken wet overheidssteun inhoudt, doordat zij het de Italiaanse staat mogelijk maakt — bij wege van de discre- tionaire bevoegdheid van de minister van industrie — maatregelen te nemen om zeer grote ondernemingen in financiële moeilijkheden te redden. Zij verzochten de Commissie de regeling onverenigbaar met de gemeen- schappelijke markt voor kolen en staal te verklaren, op grond dat zij in strijd is met artikel 4, onder c), van het EGKS-Verdrag. In antwoord op de inleiding van de procedure en op de gemaakte opmerkingen voerde de Italiaanse regering de onderstaande, in de punten 1 tot en met 9 vermelde argu- menten aan: () Zie noot 2.