L 205/18 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 31.7.2001 VERORDENING (EG) Nr. 1554/2001 VAN DE COMMISSIE van 30 juli 2001 tot vaststelling van de toepassingsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad wat betreft de afzet van in de Franse overzeese departementen geproduceerde suiker en de egalisatie van de prijsvoorwaarden met die voor preferentiële ruwe suiker DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EG) nr. 1260/2001 van de Raad van 19 juni 2001 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (!), en met name op artikel 7, lid 5, Overwegende hetgeen volgt: (1) () () PB PB Artikel 7, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1260/2001 voorziet in de toekenning van forfaitaire communautaire steun voor de afzet, in de Europese gebieden van de Gemeenschap, van in de Franse overzeese departe- menten geproduceerde suiker. Deze steun betreft ener- zijds de raffinage van de in deze departementen gepro- duceerde suiker in de raffinaderijen in de Europese gebieden van de Gemeenschap en anderzijds het vervoer van de in deze departementen geproduceerde suiker naar de Europese gebieden van de Gemeenschap en in voor- komend geval de opslag ervan in deze departementen. Met de steun voor de raffinage in de communautaire raffinaderijen wordt beoogd de voorziening van deze raffinaderijen met de betrokken suiker mogelijk te maken op prijsvoorwaarden die vergelijkbaar zijn met die welke voor preferentiële suiker gelden. De kosten van het vervoer overzee zijn voornamelijk afhankelijk van de grootte van de vaartuigen, die zelf weer wordt bepaald door de diepgang die met name in de laadhavens van de Franse overzeese departementen mogelijk is. De ervaring heeft uitgewezen dat juist als gevolg van de beperkte mogelijkheden van de havens het vervoer van suiker van sommige van deze departe- menten naar de Gemeenschap vaak plaatsvindt met vaartuigen waarvan de netto tonnenmaat minder dan 20 000 ton bedraagt, terwijl voor de bepaling van de vrachtkosten Caribisch gebied-Verenigd Koninkrijk wordt uitgegaan van vaartuigen met een netto tonnen- maat van 25 000 à 30 000 ton. De door de betrokkenen betaalde vrachtkosten kunnen dus hoger zijn dan het forfaitair bepaalde vrachtkostenelement. In de bepa- lingen inzake de toepassing van het forfaitaire bedrag moet dan ook de mogelijkheid worden opgenomen het vrachtkostenelement Caribisch gebied-Verenigd Koninkrijk aan te passen wanneer dit vanwege de afme- tingen van de ingezette vaartuigen gerechtvaardigd is. Volgens artikel 5, lid 4, van Protocol nr. 3 betreffende ACS-suiker dat is gehecht aan de partnerschapsovereen- komst ACS-EG (°) heeft de gegarandeerde prijs betrek- king op onverpakte suiker van de standaardkwaliteit, cif Europese havens van de Gemeenschap. Wanneer het rendement van preferentiële suiker verschilt van het voor de standaardkwaliteit ervan aangehouden rende- ment, wordt voor die suiker een in het kader van de internationale handel gehanteerde toeslagenschaal toege- L 178 van 30.6.2001, blz. 1. L 317 van 15.12.2000, blz. 3. past die niet dezelfde is als die waarin de communautaire regeling daartoe voorziet voor in de Gemeenschap geproduceerde ruwe suiker. Met het oog op egalisatie van de prijsvoorwaarden voor de twee typen ruwe suiker dient het uit de toepassing van de twee schalen voort- vloeiende verschil te worden overbrugd door middel van specifieke steun ten behoeve van de raffinadeur van in de Franse overzeese departementen geproduceerde ruwe suiker. De verlening van steun voor de raffinage is slechts verantwoord voor de hoeveelheden ruwe suiker van oorsprong uit de Franse overzeese departementen die in de verschillende Europese gebieden van de Gemeenschap tot witte suiker kunnen worden geraffineerd, gelet op de beschikbare hoeveelheden ruwe suiker volgens de op gezette tijden opgemaakte communautaire voorzienings- balans voor deze suiker. Omdat de producenten van deze suiker niet over omvangrijke opslaginstallaties in hun fabrieken beschikken, moet alle voor afzet aan raffinaderijen in de Gemeenschap bestemde suiker in havensilo's worden opgeslagen zodra deze is geproduceerd. Hierdoor moeten deze producenten de kosten van het vervoer van de fabriek naar de laadhaven voorschieten. De laatste jaren is de duur van de opslag in havensilo's als gevolg van de onregelmatige verschepingen langer geworden, zodat de producenten het betrokken bedrag ook gedu- rende een langere periode hebben moeten voorschieten en deze last voor hen steeds zwaarder is geworden. Daarom dient de mogelijkheid te worden geopend om een voorschot op de definitieve betaling van de steun toe te kennen dat gelijk is aan het fob-element van de steun. Dit voorschot mag slechts worden toegekend als de aanvrager een passende zekerheid heeft gesteld; ook de overige voorwaarden die voor de toekenning van dit voorschot moeten zijn vervuld, met name wat de hoeveelheden van de betrokken suiker betreft, dienen te worden vastgesteld. Er dienen enige nadere voorschriften voor de bepaling van het gewicht en het rendement van de suiker te worden vastgesteld, vooral voor het geval dat de betrokken producten voor rekening van verscheidene producenten onverpakt in hetzelfde schip worden vervoerd. Tussen de datum waarop de betrokken suiker wordt ingeladen, en die waarop bij aankomst de formaliteiten worden vervuld die nodig zijn om de betaling van de steun door de bevoegde instantie mogelijk te maken, verstrijkt doorgaans veel tijd. Daarom moet in een voor- schotregeling worden voorzien. Er moeten adequate maatregelen voor de controle op de geraffineerde suiker worden getroffen en daartoe moet het begrip „raffinage” worden omschreven.