5.12.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 304/3 VERORDENING (EG) Nr. 2658/2000 VAN DE COMMISSIE van 29 november 2000 betreffende de toepassing van artikel DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2821/71 van de Raad van 20 december 1971 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen van overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (), laatstelijk gewij- zigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, inzonderheid op artikel 1, lid 1, onder c), Na bekendmaking van de ontwerpverordening (°), Na raadpleging van het Adviescomité voor mededingingsrege- lingen en economische machtsposities, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Verordening (EEG) nr. 2821/71 kent de Commissie de bevoegdheid toe artikel 81, lid 3, (voorheen artikel 85, lid 3) van het Verdrag bij verordening toe te passen op bepaalde groepen overeenkomsten, besluiten en onder- ling afgestemde feitelijke gedragingen die onder toepas- sing van artikel 81, lid 1, vallen en die betrekking hebben op de specialisatie, met inbegrip van de overeen- komsten die nodig zijn voor de verwezenlijking daarvan. (2) _ Op grond van Verordening (EEG) nr. 2821/71 heeft de Commissie met name Verordening (EEG) nr. 417/85 van 19 december 1984 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op groepen specialisatieover- eenkomsten (°), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2236/97 (*, vastgesteld. De geldigheidsduur van Verordening (EEG) nr. 417/85 verstrijkt op 31 december 2000. (3) _ Een nieuwe verordening dient aan twee vereisten te voldoen: zij moet een daadwerkelijke bescherming van de mededinging waarborgen en zij moet de onderne- mingen voldoende rechtszekerheid verschaffen. Bij het nastreven van deze doelstellingen moet zoveel mogelijk rekening worden gehouden met de noodzaak het admi- nistratieve toezicht en de wetgeving te vereenvoudigen. Beneden een bepaald niveau van marktmacht kan voor de toepassing van artikel 81, lid 3, over het algemeen worden vermoed dat de positieve uitwerking van specia- lisatieovereenkomsten zwaarder zullen wegen dan de mogelijke negatieve uitwerking op de mededinging. (4 _ Verordening (EEG) nr. 2821/71 bepaalt dat in de vrijstel- lingsverordening van de Commissie moet worden omschreven op welke groepen overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen zij van toepassing is, moet worden aangegeven welke beperkingen of bepalingen al dan niet in de overeen- komsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke L 285 van 29.12.1971, blz. 46. C 118 van 27.4.2000, blz. 3. L 53 van 22.2.1985, blz. 1. L 306 van 11.11.1997, blz. 12. 81, lid 3, van het Verdrag op groepen specialisatieovereenkomsten (Voor de EER relevante tekst) gedragingen mogen voorkomen, en moet worden aange- geven welke bepalingen in de overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen moeten voorkomen of aan welke andere voorwaarden moet zijn voldaan. Er dient te worden afgestapt van de methode waarbij een lijst van vrijgestelde bepalingen wordt opgesteld, en er dient meer aandacht te worden besteed aan de omschrij- ving van de groepen overeenkomsten waarvoor tot een bepaald niveau van marktmacht een vrijstelling geldt, en aan het aangeven van de beperkingen of bepalingen die niet in dergelijke overeenkomsten mogen voorkomen. Dit is in overeenstemming met een benadering voor economische grondslag, waarbij wordt beoordeeld welke gevolgen de overeenkomsten voor de relevante markt hebben. Het is voor de toepassing van artikel 81, lid 3, bij verordening niet noodzakelijk de overeenkomsten die onder artikel 81, lid 1, kunnen vallen, te omschrijven. Bij de individuele beoordeling van overeenkomsten in de zin van artikel 81, lid 1, dient rekening te worden gehouden met verscheidene factoren, in het bijzonder de structuur van de relevante markt. Het voordeel van de groepsvrijstelling dient te worden beperkt tot die overeenkomsten waarvan met voldoende zekerheid kan worden aangenomen dat zij aan de voor- waarden van artikel 81, lid 3, voldoen. Overeenkomsten betreffende specialisatie biĳ de productie dragen over het algemeen bij tot de verbete- ring van de productie of distributie van goederen, omdat de betrokken ondernemingen zich op de vervaardiging van bepaalde producten kunnen toeleggen en aldus effi- ciënter werken en de producten goedkoper aanbieden. Ook van overeenkomsten betreffende de specialisatie bij de verrichting van diensten mag worden aangenomen dat deze over het algemeen tot gelijkaardige verbete- ringen leiden. Het is waarschijnlijk dat, mits er daadwer- kelijke mededinging is, een billijk aandeel in de hieruit voortvloeiende voordelen de gebruikers ten goede komt. Dergelijke voordelen kunnen ook voortvloeien uit over- eenkomsten waarbij één deelnemer van de vervaardiging van bepaalde producten of de verrichting van bepaalde diensten afziet en dit aan een andere deelnemer overlaat (eenzijdige specialisatie”), uit overeenkomsten waarbij elke deelnemer van de vervaardiging van bepaalde producten of de verrichting van bepaalde diensten afziet en dit aan een andere deelnemer overlaat (,wederkerige specialisatie”), en uit overeenkomsten waarbij de deelne- mers zich ertoe verbinden gezamenlijk bepaalde producten te vervaardigen of bepaalde diensten te verrichten (,gezamenlijke productie”).