9.10.2009 Publicatieblad van de Europese Unie L 265/9 RICHTLIJNEN RICHTLIJN 2009/119/EG VAN DE RAAD van 14 september 2009 houdende verplichting voor de lidstaten om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 100, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement (!), Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2), Na raadpleging van de Europese Toezichthouder voor gegevens- bescherming (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) 4 Het belang van de bevoorrading van de Gemeenschap met ruwe aardolie en aardolieproducten blijft zeer groot, met name voor de vervoerssector en de chemische indu- strie. De toenemende concentratie van de productie, de daling van de oliereserves en de stijging van het mondiale ver- bruik van olieproducten vergroten het risico van moei- lijkheden met de bevoorrading. De Europese Raad heeft in haar actieplan (2007-2009) „Energiebeleid voor Europa” benadrukt dat de voorzie- ningszekerheid moet worden bevorderd, zowel voor de Europese Unie (EU) in haar geheel als voor elke lidstaat, onder meer door een evaluatie van de olievoorradenme- chanismen in de Unie, in het bijzonder met betrekking tot de beschikbaarheid ervan bij een crisis. Deze doelstelling veronderstelt onder meer dat het com- (!) Advies van 22.4.2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatie- blad). (2) Advies van 13.5.2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatie- blad). @) PB C 128 van 6.6.2009, blz. 42. munautaire systeem en het systeem van het Internatio- naal Energieagentschap (,het IEA”) beter op elkaar wor- den afgestemd. Volgens de bepalingen van Richtlijn 2006/67/EG van de Raad van 24 juli 2006 houdende verplichting voor de lidstaten om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden (*, worden de voorraden beoordeeld op basis van het daggemiddelde van het binnenlands verbruik in het voorafgaande kalenderjaar. De krachtens de Overeenkomst betreffende een internationaal energieprogramma van 18 november 1974 (,de IEA-Overeenkomst”) opgelegde opslagverplichtingen worden daarentegen beoordeeld op basis van de netto-invoer van ruwe aardolie en aardolie- producten. Om die reden en om andere methodologische verschillen moet de methode van berekening van de op- slagverplichtingen, evenals die betreffende de beoordeling van de communautaire veiligheidsvoorraden, worden aangepast, om ze te kunnen afstemmen op de methoden die in het kader van de toepassing van de IEA-Overeen- komst worden gebruikt, zulks ondanks het feit dat de berekeningsmethodes van het IEA in het licht van de technische vooruitgang gedurende de laatste tientallen jaren wellicht dienen te worden herbezien, en het feit dat volledig van invoer afhankelijke landen die geen IEA-lid zijn, een langere periode nodig kunnen hebben om hun opslagverplichtingen aan te passen. Verdere aan- passingen van de voor de berekening van de voorraad- niveaus gebruikte methoden en procedures kunnen in het bijzonder noodzakelijk en nuttig blijken om de coheren- tie met de praktijk van het IEA verder te versterken, zoals bijvoorbeeld bepaalde wijzigingen waardoor het vermin- deringspercentage van 10% bij de berekening van de voorraden met betrekking tot bepaalde lidstaten kan wor- den verlaagd, of de naftavoorraden anders zouden kun- nen worden behandeld, of de in tankers in de territoriale wateren van een lidstaat aangehouden voorraden kunnen worden meegeteld. Een eigen olieproductie kan op zich bijdragen aan de voorzieningszekerheid en zou dus kunnen rechtvaardigen dat de olieproducerende lidstaten lagere voorraden aan- houden dan de andere lidstaten. Dit mag echter niet leiden tot een substantiële verandering van de opslagver- plichtingen ten opzichte van die welke voortvloeien uit Richtliĳn 2006/67/EG. Daaruit volgt dat de opslagver- plichting van sommige lidstaten op basis van het binnen- lands verbruik van aardolie moet worden vastgesteld, en niet op basis van de invoer. (# PB L 217 van 8.8.2006, blz. 8.