L 168/24 Publicatieblad van de Europese Unie 30.6.2009 RICHTLIJNEN RICHTLIJN 2009/52/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 18 juni 2009 tot vaststelling van minimumnormen inzake sancties en maatregelen tegen werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen van derde landen HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, (4) Deze richtlijn voorziet in minimumnormen en het staat Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 63, lid 3, onder b, Gezien het Commissievoorstel, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1), Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2), Handelend overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) _ De Europese Raad op zijn bijeenkomst van 14 en 15 december 2006 is overeengekomen dat de samen- werking tussen de lidstaten in de bestrijding van illegale immigratie versterkt moet worden en in het bijzonder dat de maatregelen tegen illegale tewerkstelling op het niveau van de lidstaten en de Europese Unie geïntensiveerd moe- ten worden. (2) _ Een cruciale aantrekkende factor bij illegale immigratie in de Europese Unie is de mogelijkheid om in de Europese Unie werk te vinden zonder de vereiste juridische status. Optreden tegen illegale immigratie en illegaal verblijf moet daarom maatregelen tegen die aantrekkende factor omvatten. (3) _ De kern van die maatregelen moet bestaan uit een alge- meen verbod op de tewerkstelling van onderdanen van derde landen die geen recht op verblijf in de Europese Unie hebben, aangevuld met sancties tegen werkgevers die dat verbod overtreden. () PB C 204 van 9.8.2008, blz. 70. (2) PB C 257 van 9.10.2008, blz. 20. (2) Advies van het Europees Parlement van 4 februari 2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 25 mei 2009. de lidstaten bijgevolg vrij strengere sancties en maatregelen vast te stellen of te behouden en werkgevers strengere verplichtingen op te leggen. (5) _ Deze richtlijn mag geen betrekking hebben op onder- danen van derde landen die legaal in een lidstaat verblij- ven, ongeacht of zij op zijn grondgebied mogen werken. Voorts is de richtlijn niet van toepassing op personen die onder het Gemeenschapsrecht inzake vrij verkeer vallen in de zin van artikel 2, lid 5, van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (*). Zij is evenmin van toepassing op onderdanen van derde landen die zich in een door de communautaire wetgeving bestreken situatie bevinden, zoals personen die in een lidstaat wettig zijn tewerkgesteld en door een dienstverrichter in het kader van de dienstverrichting naar een andere lidstaat zijn gedetacheerd. De richtlijn geldt onverminderd een verbod krachtens nationaal recht op de tewerkstelling van legaal verblijvende onderdanen van derde landen die in strijd met hun verblijfsstatus werken. (6 _ Voor de specifieke doeleinden van deze richtlijn, moeten bepaalde begrippen worden gedefinieerd. Deze definities behoren alleen te worden gebruikt voor de doeleinden van deze richtlijn. (7) _ De definitie van tewerkstelling moet zijn samenstellende elementen omvatten, namelijk activiteiten die worden of behoren te worden bezoldigd en die voor of onder lei- ding en/of toezicht van een werkgever worden uitge- voerd, ongeacht de onderliggende rechtsverhouding. (8) _ De definitie van werkgever kan een vereniging van per- sonen omvatten, die bevoegd is rechtshandelingen te ver- richten, maar geen rechtspersoonlijkheid bezit. (# PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.