Nr. L 42/48 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 12. 2. 87 RICHTLIJN VAN DE RAAD van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake het consumentenkrediet (87/102/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Europese Parlement (), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat er op het gebied van het consumenten- krediet grote verschillen in wetgeving tussen de Lid-Staten bestaan ; Overwegende dat deze verschillen in wetgeving kunnen leiden tot concurrentiedistorsies tussen de kredietgevers op de gemeenschappelijke markt ; Overwegende dat deze verschillen de consument beperken in zijn mogelijkheden om in andere Lid-Staten krediet op te nemen ; dat zij omvang en aard van het gewenste krediet alsmede de aankoop van goederen en diensten nadelig beïnvloeden ; Overwegende dat deze verschillen dientengevolge het - vrije verkeer van goederen en diensten die door middel van krediet binnen bereik van de consument komen, en aldus de werking van de gemeenschappelijke markt, rechtstreeks beïnvloeden ; Overwegende dat, gezien de toenemende omvang van het in de Gemeenschap aan de consumenten verleende krediet, de instelling van een gemeenschappelijke markt voor consumentenkrediet zowel voor de consument en de kredietgever als voor de fabrikanten, de groothandel en de kleinhandel en de dienstenindustrie gunstig zou zijn ; Overwegende dat in de programma’s van de Europese Economische Gemeenschap voor een beleid inzake bescherming en voorlichting van de consument (°) onder andere wordt bepaald dat de consument moet worden beschermd tegen oneerlijke kredietvoorwaarden en dat een harmonisatie van de algemene voorwaarden met betrekking tot het consumentenkrediet een prioritaire taak is; Overwegende dat deze verschillen in wetgeving en praktijk tot ‘gevolg hebben dat de consumentenbe- scherming op het gebied van het consumentenkrediet van Lid-Staat tot Lid-Staat verschilt ; () PB nr. C 80 van 27. 3. 1979, blz. 4, en PB nr. C 183 van 10. 7. 1984, blz. 4. ( PB nr. C 242 van 12. 9. 1983, blz. 10. ) PB nr. C 113 van 7. $, 1980, blz. 22. ( PB nr. C 92 van 25. 4. 1975, blz. 1, en PB-nr.\C 133 van 3. 6. 1981, blz. 1. Overwegende dat in de laatste jaren de aard van de voor consumenten beschikbare en door hen gebruikte kredieten grote wijzigingen heeft ondergaan ; dat nieuwe vormen van consumentenkrediet zijn opgekomen en zich verder ontwikkelen ; Overwegende dat de consument adequate informatie moet ontvangen over de kredietvoorwaarden en -kosten en over zijn verplichtingen ; dat deze informatie onder andere betrekking moet hebben op het jaarlijkse kostenper- centage voor het krediet of, bij gebreke daarvan, op het totale bedrag dat hij aan krediet moet betalen ; dat, zolang geen besluit is genomen betreffende een communautaire methode of methoden voor de berekening van het jaarlijkse kostenpercentage, de Lid-Staten de bestaande methoden of gebruiken voor de berekening van dit percentage moeten kunnen handhaven, of, zo dit onmogelijk is, bepalingen moeten opstellen om het totale kostenpercentage van het krediet voor de consument aan te geven ; Overwegende dat de voorwaarden van de kredietovereen- komst ongunstig kunnen zijn voor de consument en dat een betere bescherming van de consumenten kan worden bereikt door het geven van bepaalde voorschriften die voor alle kredietvormen gelden ; Overwegende dat, gezien de aard van bepaalde krediet- overeenkomsten of typen transacties, deze overeen- . komsten en transacties geheel of gedeeltelijk van het toepassingsgebied van deze richtlijn moeten worden uitgesloten ; Overwegende dat aan de Lid-Staten de mogelijkheid moet worden geboden om in overleg met de Commissie bepaalde vormen van krediet van niet-commerciële aard die onder speciale omstandigheden worden toegekend, van de richtlijn vrij te stellen ; Overwegende dat de in bepaalde Lid-Staten bestaande gebruiken aangaande authentieke akten die ten overstaan van een notaris of rechter zijn opgemaakt, toepassing van sommige bepalingen van deze richtlijn op zulke akten overbodig maakt ; dat het de Lid-Staten derhalve mogelijk moet zijn zulke akten van de toepassing van die bepalingen vrij te stellen ; Overwegende dat kredietovereenkomsten betreffende zeer grote bedragen vaak afwijken van de gewone overeen- komsten op het gebied van het consumentenkrediet ; dat de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn op overeenkomsten betreffende zeer kleine bedragen zowel voor de consument als voor de kredietgever onnodige administratieve lasten zou meebrengen; dat daarom overeenkomsten boven of beneden welomschreven finan- ciële grenzen van de richtlijn moeten wWorden uitgesloten ;