Nr. L 119/38 Publikatieblad van ‘de Europese Gemeenschappen 7. 5. 88 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 9 december 1987 inzake de steun van de Franse Regering in de sector houtverwerking (Isofoy en Pinault) (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek) (88/282/EEG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de ‘Europese Economische Gemeenschap, en met name op artikel 93, lid 2, eerste alinea, Na de belanghebbenden overeenkomstig genoemd artikel - te hebben aangemaand hun opmerkingen kenbaar te maken en gezien deze opmerkingen, Overwegende hetgeen volgt: . I Het Isoroy-concern ontstond op 25 februari 1983 met terugwerkende kracht tot 1 januari 1982 uit een fusie van drie ondernemingen in de houtsector, Leroy, Isorel en Baradel. In 1983 hielp de Franse Regering deze hergroe- pering met 12 miljoen Ffr. subsidies en 112 miljoen Ffr. participatieleningen zonder voorafgaande aanmelding bij de Commissie uit hoofde van artikel 93, lid 3, van het EEG-Verdrag. : Isoroy werd nimmer rendabel. De verliezen van de onder- neming bedroegen. namelijk in 1982 175 miljoen, in 1983 124 miljoen, in 1984 237 miljoen en in 1985 201 miljoen Ffr, respectievelijk overeenkomend met 9 %, 6 %, 12 % en 11 % van de omzet in die jaren. De voortdurende moeilijkheden van het concern brachten de Franse Regering ertoe in 1985 opnieuw steun te verle- nen, ditmaal in de vorm van een subsidie van 68 miljoen Ffr, participatieleningen voor 40 miljoen Ffr. en een spreiding in de tijd van de door Isoroy aan de overheid verschuldigde bedragen van 98,5 miljoen Ffr., dit opnieuw zonder daarvan de Commissie vooraf in kennis te stellen. Ondanks deze herhaalde steunmaatregelen kon Ísoroy al spoedig niet meer aan haar verplichtingen voldoen en werd aan de onderneming door het Tribunal de Commerce te Caen met ingang van 2 april tot en met 30 september 1986 surséance verleend. Het Tribunal de Commerce deed op 21 juli 1986 uitspraak over twee alternatieve plannen voor overdracht van de activa van Isoroy zonder aanzuivering van de passiva van het concern welks gecumuleerde schulden intussen waren gestegen tot 2,2 miljard Ffr. _ Het plan van het Pinault-concern hield een globale over- name in, terwijl dat van Seribo, die een aantal Europese ondernemingen vertegenwoordigt, een verdeling van de _ ‚ werkzaamheden van Isoroy over deze overnemers inhield. Het plan Pinault werd gesteund door de Franse Regering, omdat deze zich in principe had verbonden om deel te nemen aan de financiering ervan met 250 miljoen Fír.; ° de voorkeur van de Franse Regering blijkt tevens uit de interventie van de substituut-procureur van de Republiek ten gunste van het plan van de groep Pinault op de open- bare hoorzitting in het genoemde 'Tribunal. Het Tribunal de Commerce koos ten slotte voor het voor- stel van Pinault met de overweging dat het een plan tot algemene overname vormde dat paste in de nationale economie en leidde tot het behoud van een groot aantal arbeidsplaatsen. í : Het Tribunal keurde derhalve de overdracht van alle activa, schuldvorderingen, vaste activa en voorraden aan de Société Commerciale et Industrielle du Meuble (SCIM) van de groep Pinault goed, voor een in feite symbolisch bedrag, mits echter in het kader van het plan ‘vóór 1 oktober 1986 de publieke zowel als particuliere geldmid- delen ter beschikking zouden worden gesteld. Omdat aan deze voorwaarden werd voldaan, vond de definitieve over- name op die datum plaats. u Toen de Commissie vernam dat Isoroy van verschillende zijden aanzienlijke steun had genoten, nodigde zij de Franse Regering bij brief van 23 januari 1986 uit, haar volledige informatie te verstrekken over de interventies ten gunste van Isoroy sinds de oprichting van de onderne- ming in 1982, inclusief de precieze voorwaarden van de toegekende participatieleningen. De Franse Regering antwoordde daarop bij brief van 15 mei 1986 met informatie betreffende de oprichting van Isoroy, de in 1982 en 1985 toegekende subsidies, de capa- citeitsverminderingen die hadden plaatsgevonden en hun invloed op de werkgelegenheid, voorts betreffende de surséance van betaling, maar niet betreffende de modali- teiten van de participatieleningen noch betreffende het bestaan van een uitstel van betaling jegens de overheid, of over het voornemen van de Franse Regering om opnieuw te interveniëren in geval van een overname door Pinault. De Regering gaf daarentegen als haar mening te kennen dat het niet aan de Franse autoriteiten was, zich uit te spreken over de afloop van de collectieve procedure die in gang was omdat die behoorde tot de bevoegdheid van de binnenlandse rechter. :