L 336/38 Publicatieblad van de Europese Unie 12.11.2004 (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) RAAD BESCHIKKING VAN DE RAAD van 2 november 2004 waarbij Oostenrijk wordt gemachtigd tot toepassing van een maatregel die afwijkt van artikel 21 van Zesde Richtlijn 77/388/EEG betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting (2004/758/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lid- staten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (!), en met name op artikel 27, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij brief, gericht aan de Commissie en ingekomen bij het secretariaat-generaal van de Commissie op 3 maart 2004, heeft de Oostenrijkse regering verzocht om machtiging tot vaststelling van drie maatregelen die afwijken van artikel 21, lid 1, onder 3), van Richtlijn 77/388/EEG. De door Oostenrijk gevraagde derogatie strekt ertoe in drie specifieke gevallen de ontvanger aan te wijzen als degene die is gehouden tot voldoening van de BTW: in de eerste plaats bij de levering van in zekerheid gegeven goederen door één belastingplichtige aan een andere per- soon wanneer tot executie van die zekerheid wordt over- gegaan; in de tweede plaats bij de levering van goederen na overdracht van eigendomsvoorbehoud aan een recht- verkrijgende die zijn recht uitoefent; en ten derde bij de levering van onroerend goed dat ingevolge een rechter- lijke beslissing, in het kader van een gedwongen verkoop wordt verkocht aan een andere persoon. De gevraagde maatregelen moeten worden beschouwd als maatregelen ter voorkoming van bepaalde vormen van belastingfraude of ontwijking op de genoemde gebieden. (} PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/66/EG (PB L 168 van 1.5.2004, blz. 35). 3) Wanneer een belastingplichtige de ontvanger van de ze- kerheid goederen als zekerheid stelt, is het gewoonlijk zo dat de zekerheidsgever over beperkte middelen beschikt om aan zijn verplichtingen, inclusief zijn fiscale verplich- tingen, te voldoen. Wanneer de zekerheidsnemer zijn recht uitoefent en het in zekerheid gegeven goed aan een derde vervreemdt, vindt er ook een levering plaats van de zekerheidsgever aan de zekerheidsnemer. In der- gelijke situaties zijn er in vele gevallen BTW-inkomsten verloren gegaan, omdat de zekerheidsnemer zijn recht op aftrek niet kon worden ontzegd en de zekerheidsgever niet aansprakelijk kon worden gesteld omdat hij insol- vent of verdwenen was. De omvang van de problemen waarmee de Oostenrijkse autoriteiten worden geconfron- teerd, vereist dat er wettelijke maatregelen worden geno- men. Een soortgelijke derogatie werd eerder al toegekend aan Duitsland bij Beschikking 2002/439/EG (°). Wanneer een koper slechts over beperkte middelen be- schikt om een aankoop te betalen, behoudt de leverancier zich het eigendom van de geleverde goederen voor en kan hij het recht tot uitoefening van dit voorbehoud alsmede de koopprijsvordering overdragen aan een derde partij, doorgaans een bank, als zekerheid voor een door de bank aan de koper verstrekt krediet. Als de koper zijn kredietaflossing stopzet, zal de bank haar eigendomsrecht opeisen; hierbij vindt een levering van goederen plaats van de oorspronkelijke koper aan de bank. In een derge- lijk geval betaalt de bank de oorspronkelijke koper door- gaans niet de verschuldigde BTW over de aan haar ver- richte levering, maar gebruikt zij deze om de lening- schuld van de oorspronkelijke betaler te voldoen, waar- door de belastingdienst BTW-inkomsten derft, omdat de oorspronkelijke koper doorgaans insolvent of verdwenen is voordat zijn identiteit kan worden vastgesteld en de BTW kan worden geïnd. In die zin lijkt dit scenario op de hierboven beschreven executie van een zekerheid. (2) PB L 151 van 11.6.2002, blz. 12.