28.12.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 332/91 RICHTLIJN 2000/76/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 4 december 2000 betreffende de verbranding van afval HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 175, lid 1, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Gezien het advies van het Comité van de Regio's (°), Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag ($ en gezien de gemeenschappelijke tekst die op 11 oktober 2000 door het bemiddelingscomité is goedgekeurd, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ In het vijfde milieuactieprogramma „Op weg naar duur- zame ontwikkeling — Een beleidsplan en actiepro- gramma van de Europese Gemeenschap op het gebied van het milieu en duurzame ontwikkeling”, aangevuld bij Besluit nr. 2179/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 betreffende de herzie- ning ervan (°), wordt als doelstelling gesteld dat de kriti- sche depositieniveaus van bepaalde verontreinigende stoffen zoals stikstofoxiden (NO,), zwaveldioxide (SO,), zware metalen en dioxines niet worden overschreden en, wat de luchtkwaliteit betreft, dat alle mensen doeltref- fend moeten worden beschermd tegen erkende door luchtverontreiniging veroorzaakte gezondheidsrisico's. Dit programma omvat voorts de volgende doelstel- lingen: reductie van de dioxine-emissies door bekende bronnen met 90 % vóór 2005 (niveau 1985) en reductie van de emissies van cadmium (Cd), kwik (Hg) en lood (Pb) uit alle bronnen met minimaal 70 % in 1995. (2) _ Het Protocol inzake persistente organische verontreini- gende stoffen, door de Gemeenschap ondertekend in het kader van het Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand van de Economi- sche Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN-ECE), voert juridisch bindende grenswaarden in voor de uitstoot van dioxines en furanen van 0,1 ng/ m’ TE (toxiciteit-equivalent) voor installaties die meer dan 3 ton vast huishoudelijk afval per uur verbranden, 0,5 ng/m’ TE voor installaties die meer dan 1 ton vast medisch afval per uur verbranden en 0,2 ng/m’ TE () PB C 13 van 17.1.1998, blz. 6 en PB C 372 van 2.12.1998, blz. 11. (@ PB C 116 van 28.4.1999, blz. 40. (5) PB C 198 van 14.7.1999, blz. 37. (#) Advies van het Europees Parlement van 14 april 1999 (PB C 219 van 30.7.1999, blz. 249), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 25 november 1999 (PB C 25 van 28.1.2000, blz. 17) en besluit van het Europees Parlement van 15 maart 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van het Europees Parle- ment van 16 november 2000 en besluit van de Raad van 20 november 2000. PB C 138 van 17.5.1993, blz. 1 en PB L 275 van 10.10.1998, blz. 1. (8 voor installaties die meer dan 1 ton gevaarlijk afval per uur verbranden. Het Protocol inzake zware metalen, door de Gemeen- schap ondertekend in het kader van het VN-ECE-Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand, voert juridisch bindende grens- waarden in voor de uitstoot van deeltjes van 10 mg/m’ in geval van verbranding van gevaarlijk en medisch afval, en voor de uitstoot van kwik van 0,05 mg/m’ in geval van verbranding van gevaarlijk afval en van 0,08 mg/m’ in geval van verbranding van huishoudelijk afval. Het Internationaal instituut voor kankeronderzoek en de Wereldgezondheidsorganisatie merken sommige polycy- clische aromatische koolwaterstoffen (PAK's) als kanker- verwekkend aan; de lidstaten mogen derhalve emissie- grenswaarden voor onder meer PAK's vaststellen. Overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neerge- legde subsidiariteitsbeginsel en evenredigheidsbeginsel is het dienstig dat maatregelen door de Gemeenschap worden genomen; het voorzorgsbeginsel vormt de grondslag voor verdergaande maatregelen; de onderha- vige richtlijn blijft beperkt tot minimumeisen voor verbrandings- en meeverbrandingsinstallaties. Het beleid van de Gemeenschap op milieugebied moet volgens artikel 174 bijdragen tot de bescherming van de gezondheid van de mens. Een hoog niveau van milieubescherming en bescherming van de menselijke gezondheid vereist derhalve de vast- stelling en handhaving van strenge exploitatievoor- waarden, technische voorschriften en emissiegrens- waarden voor installaties in de Gemeenschap die afval verbranden of meeverbranden. De vastgestelde grens- waarden dienen de negatieve effecten voor het milieu en de daaruit voortvloeiende risico's voor de menselijke gezondheid te voorkomen of zover als haalbaar is te beperken. In de mededeling van de Commissie betreffende de actu- alisering van de communautaire strategie voor het afval- beheer wordt afvalpreventie als eerste prioriteit aange- merkt, gevolgd door hergebruik en terugwinning, en in laatste instantie veilige verwijdering van afval. De Raad heeft in zijn resolutie van 24 februari 1997 betreffende een communautaire strategie voor het afvalbeheer ($) zijn overtuiging bevestigd dat afvalpreventie de eerste priori- teit dient te zijn van ieder rationeel afvalstoffenbeleid, teneinde zowel de productie van afvalstoffen als de gevaarlijke eigenschappen van deze stoffen zoveel mogelijk te beperken. ) PB C 76 van 11.3.1997, blz. 1.