13. 489 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 101/35 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 30 maart 1989 inzake de ontheffing van het kartelverbod voor overeenkomsten betreffende de bevoorradirig van zes staalbedrijven met vaste brandstoffen door de Ruhrkohle (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek) (89/248/EGKS) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op ‘het Verdrag tot- opfich'ting' van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, en met name op artikel 65, Gezien het door de Ruhrkohle op 4 november 1988 uit : eigen naam en uit naam van de betrokken staalbedrijven - ingediende verzoek; Overwegende hetgeen volgt : (1) Q L DE FEITEN A. Mijnovereenkomst 1969 De Ruhrkohle AG (RAG) heeft. met ingang van 1 januari 1966 met de staalbedrijven (,„Hütten”) Salzgitter Hüttenwerke AG, Hoesch AG, Fried. Krupp Hüttenwerke AG, Ilseder Hütte, August Thyssen-Hütte AG, Mannesmann AG, Rheinische Stahlwerke, en Klöckner-Werke AG leveringsover- eenkomsten gesloten waarbij de laatstgenoemde bedrijven zich verbonden, hun behoeften :aan -vaste brandstoffen voor bedrijven binnen- de gemeen- schappelijke markt bij RAG te dekken. In dezelfde overeenkomsten heeft de RAG zich verbonden tot _ leverantie in deze omvang (,„Hüttenverträge”). De „Hüttenverträge” vormden een deel van de maatregelen die 23 Duitse mijnbouwmaatschap- pijen met instemming van de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland in 1969 hebben genomen en die tot oprichting van de RAG leid- den. Daarbij deden de betrokken ondernemingen (moedermaatschappijen) afstand van hun mijn- bouwbezit om dit in de. RAG ín te brengen, waarbij zij als tegenprestatie aandelen in de RAG ontvingen naar evenredigheid van de. waarde van hun in de RAG ingebrachte vaste activa. Voor de mijnbouwmaatschappijen die ten tijde van de oprichting van de RAG _ ook staalbedrijven exploi- teerden, heeft de afstand van hun mijnbouwbezit tot gevolg gehad dat zij hun eigen steenkoolbases die tot de staalproduktie dienden, verloren. Tot regeling van de voortzetting van deze traditionele betrekkingen op de wijze en in de omvang die zich zouden hebben ontwikkeld zonder de inbreng van het mijnbouwvermogen in de RAG, werden tussen RAG en de betrokken moedervennootschappen identieke „Hüttenverträge” gesioten. 3) 4 ) De voornaamste bedingen in deze overeenkomsten zijn: De RAG berekent deze afnemers een volgens een uniforme procedure vastgestelde contractprijs. Daarin is rekening gehouden met de omstandig- heid dat in de Bondsrepubliek Duitsland de import van goedkope cokeskolen uit derde landen wettelijk . is-beperkt. Om nadelen in de concurrentie voor de staalcontractpartners ten opzichte van de staalin- dustrie in de andere landen van de Gemeenschap te vermijden wordt derhalve de contractprijs telkens zo vastgesteld dat hij bij hen leidt tot inkoopprijzen die overeenkomen met de prijzen welke zij hadden moeten -betalen indien zij eveneens kolen uit derde landen zouden importeren. Voor hoogovencokes geldt hetzelfde met inachtneming van de transfor- matiekosten in de cokesbedrijven. Beide partijen gaan bij deze regeling ervan uit dat het verschil tussen de produktiekosten van de RAG-en de concurrentieprijs door staatssteun wordt gedekt. De RAG heeft zich het recht voorbehouden de „Hüt- tenverträge” op passende wijze toe te passen indien het systeem van de dekking van het proportionele verschil tussen -produktiekosten en concurrentie- prijs via steun niet langer zou kunnen worden toegepast, onderscheidenlijk niet meer voor de totale hoeveelheid toereikend zou zijn. De. aanvoer van cokeskool zou worden verminderd of stopgezet terwijl de cokesaanvoer zou voortgaan met cokes die uit kolen uit derde landen zijn: gemaakt. De RAG is verplicht haar contractpartners prefe- rentie te verlenen. De staalbedrijven mogen geen cokesproduktie bij andere ondernemingen onderbrengen en geen cokesbedrijf huren. Zij moeten de oprichting of uitbreiding van hun eigen cokescapaciteit afstemmen in overeenstemming met RAG en met de laatstgenoemde- overleggen over de daardoor ontstane gevolgen. De „Hüttenverträge” hadden een looptijd van 20 jaar en konden voor het eerst na een opzegtermijn van vijf jaar op 31 december 1988 worden beëin- digd. Zij zouderi echter telkens met één jaar worden verlengd indien zij niet vijf jaar vóór de afloop ervan werden opgezegd. De „Hüttenverträge” vormden bij de oprichting van de RAG een onlosmakelijk deel van het fusievoor- nemen dat op 27 november 1969 overeenkomstig artikel 66, lid 2, van het EGKS-Verdrag door de Commissie werd goedgekeurd.