Nr. L 276/40 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 6. 10. 90 RICHTLIJN VAN DE RAAD van 24 september 1990 inzake de voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen (90/496/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie ("), In samenwerking met het Europese Parlement (), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comi- é (), Overwegende dat er maatregelen dienen te worden genomen met het oog op de geleidelijke totstandbrenging van de interne markt in de periode tot en met 31 december 1992 ; dat de interne markt een gebied zonder binnengrenzen omvat waarbinnen het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd ; Overwegende dat er een groeiende publieke belangstel- ling bestaat voor het verband tussen voeding en gezond- heid en voor de keuze van een aan de individuele behoeften aangepast voedingspakket ; Overwegende dat de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, in hun resolutie van 7 juli 1986 inzake het Europese actieprogramma tegen kanker aan verbetering van de voeding prioriteit hebben toegekend ; Overwegende dat kennis van de grondbeginselen van de voeding en een adequate voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen de consument bij het bepalen van zijn keuze aanzienlijk kunnen helpen ; Overwegende dat voedingswaarde-etikettering opvoedende maatregelen op voedingsgebied ten behoeve van het grote publiek dient te bevorderen ; Overwegende dat, ten behoeve van de consument, ener- zijds, en om eventuele technische handelsbelemmeringen te voorkomen, anderzijds, voedingswaarde-etikettering in een gestandaardiseerde, overal in de Gemeenschap toege- paste vorm dient te geschieden ; Overwegende dat levensmiddelen die van een voedingswaarde-etikettering zijn voorzien, aan de bij deze richtlijn vastgestelde voorschriften dienen te voldoen ; Overwegende dat alle andere vormen van voedingswaar- de-etikettering dienen te worden verboden, doch dat niet : () PB nr. C 282 van S. 11. 1988, blz. 8, en PB nr. C 296 van 24. 11. 1989, blz. 3. (2 PB nr. C 158 van 26. 6. 1989, blz. 250, en PB nr. C 175 van 16. 7. 1990, blz. 76. (3) PB nr. C 159 van 26. 6. 1989, blz. 41. van een voedingswaarde-etikettering voorziene levensmid- delen tot het vrije verkeer dienen te worden toegelaten ; Overwegende dat de verstrekte informatie, wil zij de gemiddelde consument aanspreken en geschikt zijn voor het gestelde doel, eenvoudig en gemakkelijk te begrijpen moet zijn, mede gezien de thans nog geringe kennis met betrekking tot voeding ; 'Overwegehde dat de toepassing van deze richtlijn gedu- rende een bepaalde periode het mogelijk zal maken belangrijke ervaring ter zake op te doen en een evaluatie te maken van de wijze waarop de consumenten reageren op de presentatie van gegevens betreffende de voedingswaarde van levensmiddelen, zodat de Commissie de voorschriften opnieuw kan bezien en relevante wijzi- gingen kan voorstellen ; Overwegende dat, ten èinde de betrokken kringen en meer in het bijzonder het midden- en kleinbedrijf ertoe te brengen voedingswaarde-etikettering toe te passen bij een zo groot mogelijk aantal produkten, maatregelen om de informatie vollediger en evenwichtiger te maken geleide- lijk ingevoerd moeten worden ; Overwegende dat voor de in deze richtlijn vervatte voor- - schriften tevens met de richtlijnen voor voedingswaarde- etikettering van de Codex Alimentarius rekening dient te worden gehouden ; ' Overwegende tenslotte dat in Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (%, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/395/EEG (°), reeds algemene etiketteringsvoorschriften en definities zijn opgenomen ; dat de onderhavige richt- lijn biĳgevolg tot specifieke bepalingen inzake voedingswaarde-etikettering beperkt kan blijven, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD : Artikel 1 1. _ Deze richtlijn heeft betrekking op de voedingswaar- de-etikettering van levensmiddelen die bestemd zijn om als zodánig aan de eindverbruiker te worden geleverd. Zij geldt ook voor levensmiddelen die bestemd zijn om te worden geleverd aan restaurants, ziekenhuizen, kantines en soortgelijke instellingen, hierna „instellingen” genoemd. () PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1. () PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 17.