28. 6. 91 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L: 166/77 (Besluiten waarvan de publikatie niet voorwaarde is voor de toepassing) RAAD _ RICHTLIJN VAN DE RAAD van 10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van (91/308/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprìèhting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, eerste en derde zin, en op artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (!), In samenwerking met het Europese Parlement (2 Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat, wanneer kredietinstellingen en finan- ciële instellingen worden gebruikt voor het witwassen van de opbrengsten van criminele activiteiten, hierna genoemd „witwassen van geld”, de soliditeit en stabiliteit van de betrokken instelling en het vertrouwen in het financiële stelsel als geheel ernstig in gevaar kunnen komen, zodat het vertrouwen van het publiek verloren gaat ; Overwegende dat het ontbreken van communautaire maatregelen tegen het witwassen van geld voor de Lid- Staten aanleiding kan zijn om, ter bescherming van hun' financiële stelsel, maatregelen te treffen die met de voltooiing van de interne markt onverenigbaar kunnen zijn ; dat, ter vergemakkelijking van hun criminele activi- teiten, degenen die geld witwassen, van de liberalisering van het kapitaalverkeer en van het verrichten van finan- ciële diensten, die inherent is aan de geïntegreerde finan- ciële ruimte, kunnen trachten te profiteren, indien niet op communautair niveau bepaalde coördinerende maatre- gelen worden genomen ; (” PB nr. C 106 van 28. 4. 1990, blz. 6, en PB nr. C 319 van 19. 12. 1990, biz. 9. / (2 PB nr. C 324 van 24. 12. 1990, blz. 264, en PB nr. C 129 van 20. 3. 1991. ' () PB nr. C 332 van 31. 12. 1990, blz. 86. Overwegende dat het witwassen van de opbrengsten van criminele activiteiten op de groei van de georganiseerde misdaad in het algemeen en van de handel in verdovende middelen en psychotrope stoffen in hèt bijzonder onmis- kenbaar van invloed is ; dat het besef toeneemt dat bestrij- ding van het witwassen van geld één van de meest doel- treffende middelen is om deze categorie van criminele activiteiten, welke voor de samenleving in de Lid-Staten een bijzondere bedreiging vormt, tegen te gaan; Overwegende dat het witwassen van geld voornamelijk moet worden bestreden met straffechtelijke middelen en in het kader van internationale samenwerking tussen gerechtelijke en tussen politieautoriteiten, zoals deze op het gebied van verdovende middelen en psychotrope stoffen geregeld is bij het Verdrag van de Verenigde Naties tegen sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen, dat op 19 december 1988 in Wenen werd aangenomen, hierna „het Verdrag van Wenen” genoemd, en dat tot alle criminele activiteiten is uitge- breid bij het Verdrag van de Raad van Europa betreffende witwassen, opsporing, inbeslagneming en confiscatie van vruchten van criminele activiteiten, dat op 8 november 1990 te Straatsburg voor ondertekening is opengesteld ; Overwegende dat een strafrechtelijke benadering echter niet de enige wijze van bestrijding van het witwassen van geld moet zijn, aangezien het financiële stelsel een zeer doeltreffende functie kan vervullen ; dat in dit verband naar de aanbeveling van de Raad van Europa van 27 juni 1980 en naar de in december 1988 door de met het toezicht op de banken belaste autoriteiten van de Groep van Tien te Bazel aangenomen Verklaring van Beginselen dient te worden verwezen, welke beide belangrijke instru- menten vormen ter voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel ‘voor het witwassen van geld ;