14. 5. 93 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 118/75 BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 15 april 1993 tot vaststelltng van de referentiemethoden en de lijst van nationale referentie- laboratoria voor resnduenopsponng (93/257/EEG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, : Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 64/433/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer van vers vlees (!), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/5/EEG (2), en met name op artikel 8, lid 1, Gelet op Richtlijn 85/397/EEG van de Raad van 5 augustus 1985 inzake hygiënische en veterinairrechte- lijke problemen bij het intracommunautaire handelsver- keer in warmtebehandelde melk (°), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/662/EEG (%), en met name op artikel 11, lid 4, derde alinea, Overwegende dat bij Beschikking 93/256/EEG van de Commissie (°) de methoden zijn vastgesteld voor de opsporing van residuen van stoffen met hormonale werking en van stoffen met thyreostatische werking ; dat in die beschikking de toe te passen analysemethoden en -criteria zijn bepaald ; dat dient te worden bepaald dat bij de referentiemethoden dezelfde criteria moeten worden gehanteerd als bij de bevestigingsmethoden ; Overwegende dat in Beschikking 90/515/EEG van de Commissie ($) referentiemethoden voor het opsporen van residuen van zware metalen en arsenicum zijn vastge- steld ; dat referentiemethoden voor het opsporen van resi- duen van andere stoffen dan zware metalen en arsenicum dienen te worden vastgesteld; _ Overwegende dat overeenkomstig artikel 8, lid 1, laatste alinea, van Richtlijn 64/433/EEG in elke Lid-Staat ten minste één referentielaboratorium moet worden aange- wezen dat met het residuenonderzoek wordt belast ; Overwegende dat, krachtens artikel 8, lid 1, onder b), van Richtlijn 86/469/EEG van de Raad van 16 september 1986 inzake het onderzoek van dieren en vers vlees op de aanwezigheid van residuen (), gewijzigd bij Beschikking 89/187/EEG (®), de nationale referentielaboratoria voor elk van de betrokken residuen of groepen van residuen worden belast met de coördinatie van de analysenormen en -methoden en met de organisatie van periodieke vergelijkende tests die door erkende laboratoria met (} PB nz. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64. 3 PB nr. L 57 van 2. 3. 1992, blz. 1. (3) PB nr. L 226 van 24. 8. 1985, blz. 13. (9) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13. (°) Zie bladzijde 64 van dit Publikatieblad. (° PB nr. L 286 van 18. 10. 1990, blz. 33. () PB nz. L 275 van 26. 9. 1986, blz. 36. €) PB nr. L 66 van 10. 3. 1989, blz. 37. gebruikmaking van duplomonsters worden verricht, en die als controle op de inachtneming van de vastgestelde grenswaarden zijn bedoeld ; Overwegende dat, gezien de ontwikkeling van de weten- schappelijke en de technische kennis en ter wille van de duidelijkheid, Beschikking 89/610/EEG _van de Commissie (°) dient te worden ingetrokken ; Overwegende dat de in deze beschikking vervatte maatre- gelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Veterinair Comité, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN : Artskel 1 De referentieanalysemethoden voor de bevestiging van de aanwezigheid van residuen van de in bijlage I bij Richtlijn 86/469/EEG bedoelde stoffen‚ met uitzondering van chemische elementen als daar zijn zware metalen en arse- nicum, zijn : — immunoassay, — dunne-laagchromatografie, — vloeistofchromatografie, — gaschromatografie, ° — massaspectrometrie, — spectrometrie, of een andere methode die voldoet aan criteria die verge- lijkbaar zijn met die van artikel 3. Artikel 2 De gekozen referentieanalysemethode moet a) bij voorkeur zijn gebaseerd op moleculaire spectrome- trie waarmee rechtstreeks informatie wordt verkregen over de moleculaire structuur van de te onderzoeken stof, of b) zijn gebaseerd op een combinatie van afzonderlijke technieken waarmee onrechtstreeks informatie over de moleculaire structuur van de te onderzoeken stof wordt verkregen, en een passende aantoonbaarheids- en bepaalbaarheids- grens hebben. () PB nr. L 351 van 2. 12. 1989, blz. 39.