Nr. L- 187/36 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 19. 7. 90 VERORDENING (EEG) Nr. 2051/90 VAN DE COMMISSIE van 17 juli 1990 tot instelling van een voorlopig anti-dumpingrecht op de invoer van geweven zakken van polyolefin van oorsprong uit de Volksrepubliek China DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (!), en met name op artikel 11, Na.overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité, Overwegende hetgeen volgt : (1) (2). 3) 4 A. PROCEDURE In september 1988 heeft de Commissie een klacht ontvangen van de Europese Associatie voor Poly- olefintextiel (EATP), hierna „de klager” genoemd, namens elf van de grootsté producenten van de Gemeenschap wier gezamenlijke produktie het grootste deel vertegenwoordigt van de totale produktie van geweven polyolefinzakken, hierna „zakken” genoemd, in de Gemeenschap, betref- fende de invoer van dit produkt uit de Volkstepu- bliek China. De bij dé' klacht gevoegde bewijsstukken inzake het bestaan van dumpingpraktijken en de daaruit voort- vloeiende aanmerkelijke schade werden voldoende geacht om een onderzoek in te leidén. De Commissie heeft derhalve door middel van een bericht :in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2} de inleiding aangekondigd van een anti-dumpingprocedure inzake het betrokken produkt, vallende onder GN-code 6305 31 91. De Commissie heeft de haar bekende belangheb- bende exporteurs en importeurs, alsmede de klager hiervan officieel in kennis gesteld en hèeft de betrokkenen in de gelegenheid gesteld-hun stand- punt schriftelijk bekend -te. maken en eventueel mondeling toe te lichten. De voornaamste instantie die in de Volksrepubliek China voor de handel in zakken verantwoordelijk is, heeft het standpunt van de Chinese exporteurs schriftelijk uiteengezet. Deze verantwoordelijke, de „China Chamber of Commerce of Importers and Exporters of Foodstuffs, Native Produce and Animal By-products’ heeft eveneens de opmer- ( PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1. ( PB nr. C 21 van 27. 1. 1989, blz. 2. ($ kingen van de volgende negen exporteurs doorge- geven : — Shandong Native  Produce Import and Export Corporation, — Shangai Native Produce Import and Export Corporation, — Jiangsu Native Produce Import and Export Corporation, : — Tianjin Native Produce Import and Export Corporation, — Hubei Native Produce Import and Export Corporation, — Zheijijang Native Produce and Animal By-products Import and Export Corporation, — Shangai Stationery and Sporting Goods Import and Export Corporation, — Zheijiang Light Industrial Products Import and Export Corporation, — Wuhan Light Industrial Products Import and Export Corporation. Vermeld werd dat ongeveer 90 % van de uitvoer van zakken uit de Volksrepubliek China naar de Gemeenschap van deze negen exporteurs afkomstig was endat over de uitvoer van zakken door andere Chinese’ exporteurs geen gegevens beschikbaar waren. . Rekening houdend met het feit dat de Volksrepu- bliek China geen land met markteconomie is in de zin van artikel 2, lid , van Verordening (EEG) nr. 2423/88, dat de opmerkingen van de Chinese exporteurs in één enkel ‘document zijn vervat en dat alle Chinese ‘exporteurs niet zijn geïdentifi- ceerd, heeft de Commissie het dienstig geacht de totale uitvoer van de Chinese exporteurs in het kader van deze procedure als één geheel te beschouwen. Bij het onderzoek heeft de Commissie voorts ermee rekening moeten houden dat de Volksrepubliek China geen land met markteconomie is en heeft zij voor het bepalen: van de normale waarde een ander land als referentie moeten kiezen. De klager had te dien einde verwezen naar de prijzen op. de binnen- landse markt van Marokko. Sommige importeurs en de Chinese instantie die opmerkingen had voor- gelegd hebben tegen deze keuze bezwaar gemaakt en Turkije of de Filippijnen als land van referentie voorgesteld. De Marokkaanse producent heeft geweigerd aan het onderzoek mede te werken. De Commissie heeft derhalve een ander land met markteconomie gezocht dat als land van referentie kon dienen. Te dien einde zijn producenten in Turkije, de Filippijnen, India, Joegoslavië en Thai-