8.12.2004 Publicatieblad van de Europese Unie L 361/21 I (Besluiten waarvan de publicatie niet voorwaarde is voor de toepassing) COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 10 december 2003 betreffende de steunmaatregelen van Frankrijk ten behoeve van France 2 en France 3 (Kennisgeving geschied onder nummer C(2003) 4497) (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek) (Voor de EER relevante tekst) (2004/838/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 88, lid 2, eerste alinea, Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name op artikel 62, lid 1, onder a), Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben aangemaand hun opmerkingen kenbaar te maken () en gezien deze opmerkingen, Overwegende hetgeen volgt: L PROCEDURE Op 10 maart 1993 diende Télévision Frangaise 1 SA (hierna TFI) bij de Commissie een klacht in betreffende de financierings- en exploitatiewijze van de publieke omroepen France 2 en France 3 ()). In deze klacht wordt inbreuk op artikel 81, artikel 86, lid 1, en artikel 87 van het EG-Verdrag aangevoerd. Op grond van artikel 81 van het EG-Verdrag is TF1 van oordeel dat France 2 en France 3 een aantal onderling afgestemde gedragingen hebben uitgevoerd die een beperking van de mededinging tot doel of gevolg hadden. Op grond van artikel 86 van het EG-Verdrag stelt TF1 dat de Franse staat maat- regelen handhaaft die strijdig zijn met het beginsel van gelijke behandeling van openbare en particu- liere ondernemingen, alsook maatregelen die mededingingsbeperkende afspraken opleggen of aan- moedigen. Op grond van artikel 87 van het EG-Verdrag beweert TF1 ten slotte dat de omroepbij- dragen, de verschillende subsidies en kapitaalinjecties, alsmede het toestaan van tekorten ten gunste van France 2 en France 3 in het begin van de jaren negentig staatssteun vormen. Ook het feit dat de Hoge Raad voor audiovisuele media (Conseil supérieur de l'audiovisuel, hierna „CSA” genoemd) aan de publieke omroepen geen geldboetes kan opleggen, wordt door TF1 beschouwd als een maatregel waarvan het effect overeenkomt met dat van staatssteun. TF1 is van oordeel dat de publieke om- roepen zich dankzij deze steunmaatregelen van de staat niet hoefden te bekommeren om normale rentabiliteitsvereisten en dus meer konden bieden voor televisierechten en kunstmatig lage of lok- prijzen konden vragen voor de verkoop van reclametijd en sponsoringactiviteiten. () PB C 340 van 27.11.1999, blz. 57. (2) In de onderhavige beschikking worden enkel de namen „France 2” en „France 3” gebruikt, die vanaf september 1992 de oude namen „Antenne 2” en „France Régions 3” vervingen.