28.12.2004 Publicatieblad van de Europese Unie L 381/63 COMMISSIE BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 14 december 2004 tot vaststelling van richtsnoeren voor het melden van gevaarlijke consumentenproducten aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten door producenten en distributeurs overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2004) 4772) (Voor de EER relevante tekst) (2004/905/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveilig- heid (!), en met name op artikel 5, lid 3, tweede alinea, Na raadpleging van het bij artikel 15 van Richtlijn 2001/95/EG opgerichte comité, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ In artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2001/95/EG is bepaald dat producenten en distributeurs de bevoegde autoriteiten ervan in kennis moeten stellen wanneer zij weten, of op grond van de hun ter beschikking staande gegevens be- roepshalve behoren te weten, dat een door hen op de markt gebracht product volgens de definities en criteria van de richtlijn gevaarlijk is. (2) Overeenkomstig bijlage I punt 2, bij Richtlijn 2001/95/EG moet de Commissie, daarin bijgestaan door een comité van vertegenwoordigers van de lidstaten, de inhoud en de vorm vaststellen van het standaardfor- mulier voor de kennisgeving betreffende de door de pro- ducenten en distributeurs aan de bevoegde nationale au- toriteiten te verstrekken informatie over producten die niet aan de algemene veiligheidsvereisten voldoen, en erop toezien dat het kennisgevingssysteem efficiënt func- tioneert. In het bijzonder moet de Commissie, eventueel in de vorm van een gids, eenvoudige, duidelijke criteria opstellen om te bepalen onder welke bijzondere voor- (” PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4. waarden, met name in verband met op zichzelf staande producten of omstandigheden, de kennisgeving niet noodzakelijk is. (3) _ De verplichting om de autoriteiten kennis te geven van gevaarlijke producten is een belangrijk onderdeel van de verbetering van het markttoezicht, omdat de bevoegde autoriteiten hierdoor kunnen nagaan of de bedrijven pas- sende maatregelen hebben genomen om het probleem van de risico’s van een product dat al op de markt is gebracht, aan te pakken, en zo nodig aanvullende maat- regelen ter voorkoming van risico’s kunnen nemen of laten nemen. (4 Om te voorkomen dat de producenten, distributeurs en bevoegde autoriteiten buitensporig worden belast en om de doeltreffende uitvoering van deze verplichting te ver- eenvoudigen, moeten naast een standaardformulier ook operationele richtsnoeren voor de meest relevante ken- nisgevingscriteria en de praktische aspecten van de ken- nisgeving worden vastgesteld, die met name worden op- gesteld om de producenten en distributeurs te helpen bij de toepassing van artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2001/95/EG, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: Artikel 1 De Commissie stelt richtsnoeren vast voor het melden van ge- vaarlijke consumentenproducten aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten door producenten en distributeurs overeenkom- stig artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2001/95/EG. De richtsnoeren zijn in de bijlage opgenomen.