L 326/12 Publicatieblad van de Europese Unie 13.12.2003 VERORDENING (EG) Nr. 2174/2003 VAN DE COMMISSIE van 12 december 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 466/2001 wat betreft aflatoxinen (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schappen, Gelet op Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen ('), en met name op artikel 2, lid 3, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Verordening (EG) nr. 466/2001 van de Commissie van 8 maart 2001 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen (), laatste- lijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1425/2003 (), stelt maxima vast voor het gehalte aan aflatoxine B1 en het totale aflatoxinegehalte in bepaalde levensmiddelen. (2) _ Met betrekking tot maïs die bestemd is om te worden gesorteerd of om een andere fysische behandeling te ondergaan voordat hij bestemd wordt voor menselijke consumptie of om te worden gebruikt als ingrediënt in levensmiddelen, bepaalt Verordening (EG) nr. 466/2001 dat als vóór 1 juli 2003 geen specifiek maximumgehalte werd vastgesteld, na die datum ook voor deze producten de maximumgehalten voor granen die bestemd zijn voor rechtstreekse menselijke consumptie zouden gelden. Deze bepaling is opgenomen omdat in het geval van maïs niet kan worden uitgesloten dat sorteringsme- thoden of andere fysische behandelingen het niveau van verontreiniging met aflatoxinen verminderen. De doel- treffendheid van die methoden moet evenwel nog worden aangetoond. Er was ook bepaald dat bij gebrek aan gegevens die de vaststelling van een specifiek maxi- mumgehalte voor onverwerkte granen rechtvaardigen, de maxima van 2 ng/kg voor aflatoxine Bl en 4 1g/kg voor aflatoxine totaal zouden gelden. (3) _ In dat verband zijn gegevens voor maïs ingediend. Uit die gegevens blijkt duidelijk dat het aflatoxinegehalte van onverwerkte maïs door de verschillende sorteringen en fysische behandelingen na reiniging in het voor consumptie bestemde eindproduct (vlokken, grutten) aanzienlijk lager kan zijn. De aflatoxineverontreiniging was hoofdzakelijk geconcentreerd in het gruis (het afval) en in de maïskiemen, zemelen en gebroken maïs (producten voor diervoeding). Hoewel het niet mogelijk is nauwkeurig en met zekerheid te kwantificeren tot welk niveau het aflatoxinegehalte kan worden verlaagd, blijkt uit de beschikbare gegevens dat de verschillende PB L 37 van 13.2.1993, blz. 1. (2) PB L 77 van 16.3.2001, blz. 1. PB L 203 van 12.8.2003, blz. 1. reinigings- en bewerkingsstappen voldoende doeltreffend zijn om aflatoxinen te verwijderen uit maïsproducten voor menselijke consumptie; zo worden uit ruwe maïs met een gehalte aan aflatoxine Bl van 5 gg/kg en een totaal aflatoxinegehalte van 10 ng/kg maïsproducten voor menselijke consumptie verkregen die voldoen aan de maximumgehalten van 2 jg/kg voor aflatoxine Bl en 4 ug/kg voor aflatoxine totaal, zodat een hoog niveau van consumentenbescherming geboden wordt. (4 _ Bij de controle op en analyse van levensmiddelen wordt het analyseresultaat door sommigen met hetzelfde aantal significante cijfers weergegeven als het maximumgehalte in de wetgeving. (5) _ Derhalve moet Verordening (EG) nr. 466/2001 dienover- eenkomstig worden gewijzigd. (6 _ De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Verordening (EG) nr. 466/2001 wordt als volgt gewijzigd: 1. Artikel 4, lid 3, wordt vervangen door: „‚3. _ Aardnoten, noten en gedroogde vruchten die niet voldoen aan de in bijlage I, punt 2.1.1.1, vastgestelde maxi- mumgehalten aan aflatoxinen, en maïs die niet voldoet aan de in bijlage I, punt 2.1.2.1, vastgestelde maximumgehalten, mogen in het verkeer worden gebracht op voorwaarde dat a) deze producten niet bestemd zijn voor rechtstreekse menselijke consumptie of om te worden gebruikt als ingrediënt bij de vervaardiging van levensmiddelen; b) ze voldoen aan de in bijlage I, punt 2.1.1.2, vastgestelde maximumgehalten voor aardnoten, aan de in bijlage I, punt 2.1.1.3, vastgestelde maximumgehalten voor noten en gedroogde vruchten en aan de in bijlage , punt 2.1.2.3, vastgestelde maximumgehalten voor maïs; c) ze ervoor bestemd zijn om achteraf te worden gesorteerd of te worden onderworpen aan andere fysische behande- lingen, zodat na deze behandeling de in bijlage I, punten 2.1.1.1 en 2.1.2.1, vastgestelde maximumgehalten niet worden overschreden en de behandeling zelf geen andere schadelijke reststoffen doet ontstaan;