8.8.2000 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 200/35 RICHTLIJN 2000/35/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, inzonderheid op artikel 95, Gezien het voorstel van de Commissie (!), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Volgens de procedure van artikel 251 van het verdrag (°) en in het licht van de op 4 mei 2000 door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke tekst, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Het Europees Parlement heeft er in zijn resolutie over het geïntegreerd programma ten behoeve van het MKB en de ambachtelijke sector (°) bij de Commissie op aangedrongen voorstellen te doen om het vraagstuk van betalingsachterstand te regelen. (2) _ De Commissie heeft op 12 mei 1995 een aanbeveling over de betalingstermijnen bij handelstransacties (°) vast- gesteld. (3) _ Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie betref- fende de aanbeveling van de Commissie over de beta- lingstermijnen bij handelstransacties ($) deze laatste in overweging gegeven haar aanbeveling in een voorstel voor een richtlijn van de Raad om te zetten en dit zo spoedig mogelijk in te dienen. (4 _ Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 29 mei 1997 advies uitgebracht over het groenboek van de Commissie: „De overheidsopdrachten in de Europese Unie: beschouwingen over een toekomstig beleid” (7). (5) De Commissie heeft op 4 juni 1997 een actiepro- gramma voor de interne markt bekendgemaakt, waarin wordt onderstreept dat betalingsachterstand een steeds ernstiger wordende hinderpaal vormt voor het welslagen van de interne markt. (6 _ De Commissie heeft op 17 juli 1997 een mededeling met de titel „Verslag over betalingsachterstanden bij handelstransacties” ($) bekendgemaakt, die een samenvat- ting biedt van de uitkomsten van een beoordeling van de uitwerking van de aanbeveling van de Commissie van 12 mei 1995. (} PB C 168 van 3.6.1998, blz. 13, en PB C 374 van 3.12.1998, blz. 4. (@ PB C 407 van 28.12.1998, blz. 50. () Advies van het Europees Parlement van 17 september 1998 (PB C 313 van 12.10.1998, blz. 142), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 29 juli 1999 (PB C 284 van 6.10.1999, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 16 december 1999 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Besluit van het Europees Parlement van 15 juni 2000 en besluit van de Raad van 18 mei 2000. PB C 323 van 21.11.1994, blz. 19. L 127 van 10.6.1995, blz. 19. C 211 van 22.7.1996, blz. 43. C 287 van 22.9.1997, blz. 92. C 216 van 17.7.1997, blz. 10. (7) (10) (11) (14) Als gevolg van buitensporige betalingstermijnen en beta- lingsachterstand drukken zware administratieve en financiële lasten op het bedrijfsleven, met name op het midden- en kleinbedrijf. Deze problemen zijn bovendien een belangrijke oorzaak van insolventie, die een bedrei- ging voor de overlevingskansen van ondernemingen vormt, en doen talrijke arbeidsplaatsen verloren gaan. In sommige lidstaten wijken de contractuele betalingster- mijnen aanmerkelijk af van het communautaire gemid- delde. De verschillen tussen de betalingsvoorschriften en -prak- tjken in de lidstaten vormen een hinderpaal voor de goede werking van de interne markt. De handelstransacties tussen lidstaten worden hierdoor aanzienlijk beperkt. Dit is strijdig met artikel 14 van het Verdrag, aangezien ondernemers overal op de interne markt onder zodanige omstandigheden zaken moeten kunnen doen dat grensoverschrijdende transacties geen grotere risico's meebrengen dan binnenlandse transac- ties. Wanneer voor binnenlandse en grensoverschrij- dende transacties wezenlijk verschillende regels van toepassing zijn, is er sprake van concurrentievervalsing. De meest recente statistieken tonen aan dat de situatie ten aanzien van betalingsachterstand sinds de goedkeu- ring van de aanbeveling van 12 mei 1995 in veel lidstaten in het gunstigste geval niet is verbeterd. De doelstelling van de bestrijding van betalingsachter- stand binnen de interne markt kan niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt indien zij afzonderlijk handelen en kan derhalve beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt. Deze richtlijn gaat niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. Deze richtlijn voldoet derhalve in haar geheel aan de vereisten van het subsidiariteits- en het evenredigheids- beginsel zoals vastgelegd in artikel 5 van het Verdrag. Deze richtlijn heeft enkel betrekking op betalingen tot vergoeding van handelstransacties en strekt niet tot regu- lering van transacties met consumenten, interest betref- fende andere betalingen zoals betalingen uit hoofde van de wetgeving inzake cheques en wissels, of betalingen bij wijze van schadeloosstelling met inbegrip van betalingen uit hoofde van verzekeringspolissen. Het feit dat de vrije beroepen onder deze richtlijn vallen, betekent niet dat de lidstaten deze beroepen als onderne- mingen of handelaars moeten behandelen voor doel- einden buiten deze richtlijn.