31. 12. 92 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 398/7 VERORDENING (EEG) Nr. 3932/92 VAN DE COMMISSIE van 21 december 1992 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op bepaalde groepen van overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke gedra- gingen in de verzekeringssector DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1534/91 van de Raad van 31 mei 1991 betreffende de toepassing van artikel 85, lid 3, van het Verdrag op bepaalde groepen van overeen- komsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de verzekeringssector ("), Na bekendmaking van de ontwerp-verordening (? Na raadpleging van het Raadgevend Comité voor mede- dingingsregelingen en economische machtsposities, Overwegende hetgeen volgt : ) 2 ) Op grond van Verordening (EEG) nr. 1534/91 is de Commissie gemachtigd om artikel 85, lid 3, van het Verdrag bij verordening toe te passen op bepaalde groepen van overeenkomsten, besluiten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de verzekeringssector die betrekking hebben op: a) samenwerking met betrekking tot het vaststellen van gemeenschappelijke risicopremietarieven die op collectief opgestelde statistieken of op het aantal schadegevallen berusten ; b) het vaststellen van gemeenschappelijke stan- daardpolisvoorwaarden ; c) het gemeenschappelijk verzekeren van bepaalde standaar;lrisico's ; d) de schadeafwikkeling ; e) het onderzoeken en de goedkeuring van veilig- heidsvoorzieningen ; f) registers van en informatie over verhoogde Tisi- Ĳ co's. De Commissie heeft nu voldoende ervaring opge- daan bij de behandeling van individuele gevallen om deze bevoegdheid te gebruiken met betrekking tot de in de eerste overweging onder onder a), b), c) en e) genoemde overeenkomsten. In veel gevallen gaat de samenwerking tussen verzekeringsondernemingen _op _ voornoemde gebieden verder dan wat de Commissie heeft toege- staan in haar Bekendmaking inzake samenwerking tússen ondernemingen (3) en is het verbod van artikel 85, eerste lid, daarop van toepassing ; derhalve moet nu worden omschreven welke () PB nr. L 143 van 7. 6. 1991, blz. 1. ) PB nr. C 207 van 14. 8. 1992, blz. 2. ) PB nr. C 75 van 29. 7. 1968, blz. 3 ; gerectificeerd in PB nr. C 84 van 28. 8. 1968, S. 14. # ( (6 concurrentiebeperkende _ verplichtingen deel kunnen uitmaken van de vier groepen van overeen- komsten waarop zij van toepassing is. Verder dient voor elk van de vier groepen te worden omschreven aan welke voorwaarden moet worden voldaan om de vrijstelling van toepassing te laten zijn. Deze voorwaarden moeten waarborgen dat de samenwerking verenigbaar is en blijft met artikel 85, lid 3. Ten slotte dient voor elke groep te worden omschreven onder welke omstandigheden de vrijstelling niet van toepassing is. Derhalve moeten de clausules worden gedefinieerd die geen deel mogen uitmaken van de overeenkomsten waarop zij van toepassing is, omdat deze te vergaande beperkingen opleggen aan de partijen, en tevens voor andere gevallen waarop artikel 85, lid 1, van toepassing is en waarvan niet kan worden aange- nomen dat zij de voordelen met zich meebrengen die worden vereist door artikel 85, lid 3. Samenwerking tussen verzekeringsondernemingen of binnen verenigingen van ondernemingen met betrekking tot het samenstellen van statistieken ten aanzien van het aantal schadegevallen, het aantal verzekerde individuele risico’s, het totale bedrag aan uitkeringen in verband met schadeclaims en het verzekerd kapitaal maakt het mogelijk de _ kennis van risico'’s te verbeteren en vergemakkelijkt de waardering van risico’s voor individuele onder- nemingen. Hetzelfde geldt als deze worden gebruikt voor het vaststellen van indicatieve netto- premies of, in het geval van verzekeringen die een kapitaalverzekeringselement bevatten, van frequen- tietabellen. Gezamenlijk onderzoek van de waar- schijnlijke gevolgen van externe omstandigheden, die van invloed kunnen zijn op het aantal of de omvang van de schadeclaims of de rentabiliteit van verschillende soorten beleggingen, kan ook worden meegenomen. Het is echter noodzakelijk te waar- borgen dat de beperkingen alleen worden vrijge- steld voor zover deze noodzakelijk zijn om deze doeleinden te realiseren. Om die reden dient te worden bepaald dat onderling afgestemde feitelijke gedragingen met betrekking tot commerciële premies, dat wil zeggen premies die daadwerkelijk aan de polishouders in rekening worden gebracht en die toeslagen bevatten voor administratieve, commerciële en andere kosten, een post onvoor- zien of voor winstmarges, niet zijn vrijgesteld en -dat zelfs netto premies louter referentiewaarde mogen hebben.