6.12.2005 Publicatieblad van de Europese Unie L 318/19 RICHTLIJN 2005/87/EG VAN DE COMMISSIE van 5 december 2005 tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake ongewenste stoffen in diervoeding, wat lood, fluor en cadmium betreft (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, Gelet op Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoe- ding (!), en met name op artikel 8, lid 1, Gelet op Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toe- voegingsmiddelen voor diervoeding (2), en met name op arti- kel 13, lid 2, Overwegende hetgeen volgt: Richtlijn 2002/32/EG verbiedt het gebruik van producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren en waar- van het gehalte aan ongewenste stoffen de in bijlage I vermelde maximumgehalten overschrijdt. Toen Richtlijn 2002/32/EG werd goedgekeurd, heeft de Commissie verklaard dat de bepalingen van bijlage I bij die richtlijn aan de hand van geactualiseerde wetenschap- pelijke risicobeoordelingen zouden worden herzien, reke- ning houdend met het verbod op het verdunnen van niet-conforme verontreinigde producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren. Het Wetenschappelijk Panel voor contaminanten in de voedselketen van de Europese Autoriteit voor voedselvei- ligheid (EFSA) heeft op 2 juni 2004 op verzoek van de Commissie een advies over lood als ongewenste stof in diervoeding goedgekeurd. ( PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/8/EG van de Commissie (PB L 27 van 29.1.2005, blz. 44). (2) PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29. Verordening gewijzigd bij Ver- ordening (EG) nr. 378/2005 van de Commissie (PB L 59 van 5.3.2005, blz. 8). 4 De verontreiniging van levensmiddelen met lood vormt een probleem voor de volksgezondheid. Lood hoopt zich in enige mate op in nier- en leverweefsel, spierweefsels bevatten zeer lage resthoeveelheden lood en de carry-over in melk is beperkt. Daarom zijn levensmiddelen van dier- lijke oorsprong geen belangrijke bron van menselijke blootstelling aan lood. Runderen en schapen lijken de meest gevoelige diersoor- ten te zijn ten aanzien van acute loodtoxiciteit. Er is melding gemaakt van afzonderlijke gevallen van intoxi- catie als gevolg van de inname van uit verontreinigde gebieden afkomstige voedermiddelen of de accidentele inname van loodbronnen. De in commerciële voedermid- delen in de Europese Unie gevonden gehalten veroorza- ken echter geen klinische tekenen van toxiciteit. De bestaande wettelijke bepalingen in verband met lood in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren zorgen er over het algemeen voor dat deze pro- ducten geen gevaar voor de gezondheid van mens en dier vormen of nadelige gevolgen voor de dierlijke productie hebben. Runderen en schapen lijken de meest gevoelige diersoor- ten te zijn. Groenvoeder is een belangrijk bestanddeel van hun dagrantsoen en daarom is het van belang dat de bestaande bepalingen opnieuw worden bekeken met het oog op een mogelijke verdere verlaging van het maxi- mumgehalte aan lood in groenvoeder. Bovendien moet een maximumgehalte aan lood worden vastgesteld voor toevoegingsmiddelen, behorende tot de functionele groep „Sporenelementen, bindmiddelen en verdunningsmiddelen” en voor voormengsels. Het voor voormengsels vastgestelde maximumgehalte houdt reke- ning met de toevoegingsmiddelen met het hoogste lood- gehalte en niet met de gevoeligheid van de verschillende diersoorten voor lood. Om de gezondheid van mens en dier te beschermen dient de producent van voormengsels er daarom voor te zorgen dat niet alleen wordt voldaan aan de voorschriften met betrekking tot de maximumge- halten voor voormengsels, maar dat de gebruiksaanwij- zingen op het voormengsel ook in overeenstemming zijn met de voorschriften inzake de maximumgehalten voor aanvullende en volledige diervoeders.