9.1.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 4/13 BESLUIT VAN DE RAAD van 17 december 2012 betreffende de toetreding van de Europese Unie tot het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door exploratie en exploitatie van het continentaal plat en de zeebodem en de ondergrond daarvan (2013/5/EU) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met ar- tikel 218, lid 6, onder a), Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Gezien de goedkeuring door het Europees Parlement (!), Overwegende hetgeen volgt: (1) Het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging, waarvan de benaming later is gewijzigd in het Verdrag inzake de bescherming van het mariene milieu en de kustgebieden van de Middellandse Zee (,het Verdrag van Barcelona”) is namens de Europese Gemeenschap gesloten bij Besluit 77/585/EEG van de Raad (?) en bij Besluit 1999/802/EG van de Raad (°) zijn wijzigingen van het Verdrag van Barcelona aanvaard. Overeenkomstig artikel 7 van het Verdrag van Barcelona moeten de verdragsluitende partijen alle passende maat- regelen nemen om verontreiniging van het Middellandse Zeegebied door exploratie en exploitatie van het con- tinentaal plat, de zeebodem en de ondergrond daarvan te voorkomen, te verminderen, te bestrijden en zoveel mogelijk uit te bannen. Een van de protocollen bij het Verdrag van Barcelona heeft betrekking op de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging door exploratie en exploitatie van het continentaal plat en de zeebodem en de onder- grond daarvan (het „offshoreprotocol”’). Het is op 24 maart 2011 in werking getreden. Tot dusver hebben Albanië, Cyprus, Libië, Marokko, Syrië en Tunesië het ondertekend. Behalve Cyprus hebben ook bepaalde an- dere lidstaten die partij zijn bij het Verdrag van Barcelona recent bekendgemaakt dat zij voornemens zijn het pro- tocol eveneens te ratificeren. Er zijn naar schatting meer dan 200 actieve offshoreplat- formen in de Middellandse Zee en er worden nog meer installaties gepland. Verwacht wordt dat activiteiten met betrekking tot de exploratie en exploitatie van koolwater- stoffen zullen toenemen door de ontdekking van grote voorraden fossiele brandstoffen in de Middellandse Zee. Door het half ingesloten karakter en de bijzondere hy- drodynamica van de Middellandse Zee zou een ongeval zoals dat in de Golf van Mexico in 2010 onmiddellijke schadelijke grensoverschrijdende gevolgen voor de eco- nomie en de kwetsbare mariene en kustecoystemen van (# Goedkeuring verleend op 20 november 2012 (nog niet bekendge- maakt in het Publicatieblad). (2) PB L 240 van 19.9.1977, blz. 1. () PB L 322 van 14.12.1999, blz. 32. het Middellandse Zeegebied kunnen hebben. Op de mid- dellange termijn zullen andere minerale hulpbronnen in de diepzee, de zeebodem en de ondergrond waarschijnlijk het voorwerp van exploratie- en exploitatieactiviteiten vormen. Indien de risico’s die voortvloeien uit zulke activiteiten niet doeltreffend worden aangepakt, kan dat een hinder- paal vormen voor de inspanningen van alle lidstaten die de verplichting hebben om de noodzakelijk maatregelen te nemen om in hun mariene wateren in het Middel- landse Zeegebied een goede milieutoestand te bereiken en te behouden, zoals voorgeschreven in Richtlijn 2008/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het beleid ten aanzien van het mariene milieu (kaderrichtlijn mariene strategie) (*). Bovendien kunnen de noodzakeljke maat- regelen bijdragen aan de naleving van de verbintenissen en verplichtingen die Italië, Griekenland, Spanje, Frank- rijk, Slovenië, Malta, Cyprus en de Unie zelf als partijen bij het Verdrag van Barcelona zijn aangegaan. Het offshoreprotocol bevat bepalingen van diverse aard die op verschillende bestuursniveaus moeten worden uit- gevoerd. Onder meer omdat het zeer waarschijnlijk is dat milieuproblemen die verband houden met offshore ex- ploratie- en exploitatieactiviteiten een grensoverschrijdend karakter hebben, is het passend dat de Unie ondersteu- ning biedt voor de veiligheid van zulke activiteiten, maar het zijn de lidstaten en hun bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor bepaalde in het offshorepro- tocol vastgestelde gedetailleerde maatregelen. In de mededeling van de Commissie van 12 oktober 2010 inzake offshoreveiligheid „Facing the challenge of the safety of offshore oil and gas activities”, wordt gewe- zen op de behoefte aan internationale samenwerking om de veiligheid van offshoreactiviteiten en de reactiecapaci- teit bij ongevallen te versterken; een van de daarmee verbonden acties is de verkenning van het potentieel van regionale overeenkomsten. In de mededeling wordt aanbevolen in nauwe samenwerking met de betrokken lidstaten een nieuwe impuls te geven aan het proces van bekrachtiging van het offshoreprotocol. De Raad heeft in zijn conclusies van 3 december 2010 over de veiligheid van offshore olie- en gasactiviteiten verklaard dat de Unie en haar lidstaten in het kader van internationale initiatieven en fora en regionale sa- menwerking zoals in het Middellandse Zeegebied een prominente rol moeten blijven spelen in het streven naar de strengste veiligheidsnormen. De Raad roept de Commissie en de lidstaten eveneens op om bestaande internationale overeenkomsten maximaal te benutten. (# PB L 164 van 25.6.2008, blz. 19.