L 181/4 Publicatieblad van de Europese Unie 29.6.2013 VERORDENING (EU) Nr. 606/2013 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 12 juni 2013 betreffende de wederzijdse erkenning van beschermingsmaatregelen in burgerlijke zaken HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 81, lid 2, onder a), e) en f), Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comi- te, Gezien het advies van het Comité van de Regio's (!), Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2), Overwegende hetgeen volgt: (1) De Unie heeft zich ten doel gesteld een ruimte van vrij- heid, veiligheid en recht te handhaven en te ontwikkelen waarin het vrije verkeer van personen gewaarborgd is en de toegang tot de rechter wordt vergemakkelijkt, met name door het beginsel van wederzijdse erkenning van gerechtelijke en buitengerechtelijke beslissingen in bur- gerlijke zaken. Met het oog op de geleidelijke totstand- brenging van die ruimte dient de Unie maatregelen vast te stellen op het gebied van de justitiële samenwerking in burgerlijke zaken met grensoverschrijdende gevolgen, met name wanneer dit nodig is voor de goede werking van de interne markt. Artikel 81, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) bepaalt dat de justitiële samenwerking in burgerlijke zaken met grensoverschrij- dende gevolgen dient te berusten op het beginsel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken en van beslissingen in buitengerechtelijke zaken. In een gemeenschappelijke justitiële ruimte zonder bin- nengrenzen zijn bepalingen die een snelle en eenvoudige erkenning en, in voorkomend geval, de tenuitvoerlegging (# PB C 113 van 18.4.2012, blz. 56. (?) Standpunt van het Europees Parlement van 22 mei 2013 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 6 juni 2013. van de in een andere lidstaat gelaste beschermingsmaat- regelen in een lidstaat waarborgen, van essentieel belang om ervoor te zorgen dat de bescherming die een natuur- lijke persoon in de ene lidstaat geniet, wordt gehandhaafd en voortgezet in elke andere lidstaat waarnaar die per- soon reist of verhuist. Er moet voor worden gezorgd dat de rechtmatige uitoefening, door burgers van de Unie, van hun recht om vrij te reizen en te verblijven op het grondgebied van de lidstaten, overeenkomstig artikel 3, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en artikel 21 van het VWEU, niet leidt tot een verlies van die bescherming. Wederzijds vertrouwen in de rechtsbedeling binnen de Unie en de wil om het verkeer van beschermingsmaat- regelen in de Unie vlotter te laten verlopen en goedkoper te maken, vormen de rechtvaardiging voor het beginsel volgens hetwelk in één lidstaat gelaste beschermingsmaat- regelen in alle andere lidstaten worden erkend zonder dat enige bijzondere procedure moet worden gevolgd. Bij- gevolg moet een beschermingsmaatregel die in een lid- staat („lidstaat van oorsprong”) is gelast op dezelfde wijze worden behandeld als een beschermingsmaatregel die in de lidstaat waar de erkenning wordt gevraagd, (,aange- zochte lidstaat”) zou zijn gelast. Met het oog op het vrije verkeer van beschermingsmaat- regelen is het nodig en passend de regels inzake de er- kenning en, in voorkomend geval, de tenuitvoerlegging van beschermingsmaatregelen in een bindend en recht- streeks toepasselijk rechtsinstrument van de Unie neer te leggen. Deze verordening dient van toepassing te zijn op be- schermingsmaatregelen die gelast worden om een per- soon te beschermen als er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat diens leven, fysieke of psychische in- tegriteit, persoonlijke vrijheid, veiligheid of seksuele inte- griteit wordt bedreigd, bijvoorbeeld maatregelen ter voor- koming van enige vorm van gendergerelateerd geweld of geweld binnen persoonlijke relaties, zoals lichamelijk ge- weld, pesterijen, seksuele agressie, belaging, intimidatie of andere vormen van indirecte dwang. Het is van belang te onderstrepen dat deze verordening van toepassing is op alle slachtoffers, ongeacht of zij slachtoffers zijn van gen- dergerelateerd geweld. Richtlijn 2012/29/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van mini- mumnormen voor de rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van strafbare feiten (°) ga- randeert dat slachtoffers van strafbare feiten passende informatie en ondersteuning krijgen. () PB L 315 van 14.11.2012, blz. 57.