25.3.2014 Publicatieblad van de Europese Unie L 89/3 BESLUIT 2014/162/EU VAN DE RAAD van 11 maart 2014 tot wijziging van Beschikking 2004/162/EG wat betreft de toepassing ervan op Mayotte met ingang van 1 januari 2014 DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 349, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen, Gezien het advies van het Europees Parlement (1), Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) Bij Beschikking 2004/162/EG van de Raad (2) werden de Franse autoriteiten gemachtigd vrijstellingen of verminde- ringen te verlenen van de „octroi de mer”-belasting met betrekking tot de in de bijlage bij die beschikking ver- melde producten die in de Franse ultraperifere gebieden worden geproduceerd. Deze belastingvrijstellingen of -verminderingen vormen specifieke maatregelen om de bijzondere problemen van de ultraperifere gebieden te compenseren die maken dat de productiekosten voor lokale ondernemingen stijgen en het moeilijk is om hun producten te laten concurreren met dezelfde produc- ten die uit het Franse moederland en andere lidstaten worden ingevoerd. De situatie van Mayotte is vergelijk- baar met die van de andere Franse ultraperifere gebieden. Overeenkomstig Besluit 2012/419/EU van de Europese Raad (°) is Mayotte met ingang van 1 januari 2014 een ultraperifeer gebied in de zin van artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) geworden. Het Unierecht dient derhalve vanaf die datum op Mayotte van toepassing te zijn. De Franse autoriteiten hebben om toepassing van Be- schikking 2004/162/EG verzocht voor Mayotte met in- gang van 1 januari 2014, en een lijst van producten ingediend waarvoor zij een gedifferentieerd tarief wensen toe te passen afhankelijk van de vraag of de producten al dan niet lokaal zijn geproduceerd. Op grond van die beschikking zouden de Franse autori- teiten worden gemachtigd een gedifferentieerd tarief toe te passen voor de producten waarvan zij het volgende hebben aangetoond: ten eerste, dat er sprake is van lokale productie, ten tweede, dat door een aanzienlijke invoer van goederen (waaronder vanuit het Franse moederland en andere lidstaten) het voortbestaan van de lokale pro- ductie in gevaar zou kunnen komen, en ten derde dat er sprake is van extra kosten die de kostprijs van de lokale productie opdrijven in vergelijking met elders vervaar- (t) Advies van het Europees Parlement van 26 februari 2014. (2) Beschikking 2004/162/EG van de Raad van 10 februari 2004 be- treffende de „octroi de mer”-regeling in de Franse overzeese departe- menten en tot verlenging van Beschikking 89/688/EEG (PB L 52 van 21.2.2004, blz. 64). (È) Besluit 2012/419/EU van de Europese Raad van 11 juli 2012 tot wijziging van de status van Mayotte ten aanzien van de Europese Unie (PB L 204 van 31.7.2012, blz. 131). digde producten, hetgeen nadelig is voor het concurren- tievermogen van lokaal vervaardigde producten. Het toe- gestane belastingverschil mag de aangetoonde extra kos- ten niet overschrijden. Wanneer deze beginselen worden toegepast en rekening houdend met de specifieke struc- turele en economische situatie van Mayotte als nieuw ultraperifeer gebied, die wordt bemoeilijkt door precies dezelfde bijzondere beperkingen als die welke de recht- vaardiging vormden voor de afwijking in Beschikking 2004/162/EG voor de andere Franse ultraperifere gebie- den overeenkomstig artikel 349 VWEU, zijn de voor- gestelde specifieke maatregelen voor Mayotte gerechtvaar- digd, zonder verder te gaan dan nodig en zonder de lokale productie in dit nieuw ultraperifeer gebied onte- recht te bevoordelen. De producten met betrekking tot welke de Franse auto- riteiten deze drie soorten bewijsgronden hebben geleverd, zijn vermeld in de delen A, B en C van de bijlage bij Beschikking 2004/162/EG. Wat de producten in deel A van die bijlage betreft (toegestaan belastingverschil van 10 procentpunten) gaat het om peper (GN-codes 090411 en 0904 12 (*)), vanille (GN-code 0905), cho- colade (GN-code 1806), bepaalde producten van kunst- stof (GN-codes 3925 10 10, 3925 90 80, 3926 90 90 en 3926 90 97), stenen (GN-codes 6901 en 6902) en tand- prothesen (GN-code 9021 21 90). Wat de producten in deel B van de bijlage bij Beschik- king 2004/162/EG van de Raad betreft (toegestaan be- lastingverschil van 20 procentpunten) gaat het om vis (GN-codes 0301, 0302, 0303, 0304 en 0305), bepaalde producten van hout (GN-codes 4407, 4409, 4414, 4418, 4419, 4420 en 4421), bepaalde artikelen van papier of karton (GN-codes 4819 en 4821), bepaalde producten uit de pers- en uitgeverijsector (GN-codes 4902, 4909, 4910 et 4911), bepaalde producten van vlakglas (GN- codes 7003 en 7005), bepaalde producten van ijzer (GN-codes 7210, 7301, 7312, 7314, 9406 00 31 en 9406 00 38), bepaalde producten van aluminium (GN- codes 7606, 7610 10 en 8310), en bepaalde stoelen, banken en andere zitmeubelen (GN-codes 9401 69, 9401 90 30 en 9403 40). Wat de producten in deel C van de bijlage bij Beschik- king 2004/162/EG van de Raad betreft (toegestaan be- lastingverschil van 30 procentpunten) gaat het om melk en melkproducten (GN-codes 0401, 0403 en 0406), be- paalde verwerkte vleesproducten (GN-codes 1601 en 1602), bepaalde bakkerijproducten (GN-codes 1901 en 1905), consumptieijs (GN-code 2105), mineraalwater en sodawater (GN-codes 2201 en 2202), bier (GN-code 2203), ylang-ylangolie (GN-codes 33012911 en 3301 29 31), zeep en detergentia (GN-codes 3401 en 3402) en matrassen van schuimrubber (GN-code 9404 29 90). (# Volgens de classificatie van de nomenclatuur van het gemeenschap- pelijk douanetarief.