14.3.2014 Publicatieblad van de Europese Unie L 74/1 I (Niet-wetgevingshandelingen) VERORDENINGEN GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) Nr. 240/2014 VAN DE COMMISSIE van 7 januari 2014 betreffende de Europese gedragscode inzake partnerschap in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EU) nr. 1303/2013 van het Europees Par- lement en de Raad van 17 december 2013 houdende gemeen- schappelijke bepalingen inzake het Europees Fonds voor regio- nale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesie- fonds, het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikke- ling en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en algemene bepalingen inzake het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling, het Europees Sociaal Fonds, het Cohesiefonds en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1083/2006 van de Raad (1), en met name artikel 5, lid 3, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Het doel van deze verordening is te voorzien in een Europese gedragscode om de lidstaten te ondersteunen bij de organisatie van partnerschappen, voor partner- schapsovereenkomsten en programma's die worden on- dersteund door het Europees Fonds voor regionale ont- wikkeling (EFRO), het Europees Sociaal Fonds (ESE), het Cohesiefonds, het Europees Landbouwfonds voor platte- landsontwikkeling (Elfpo) en het Europees Fonds voor maritieme zaken en visserij (EFMZV). Deze fondsen ope- reren nu onder een gemeenschappelijk kader en worden aangeduid als de „Europese structuur- en investerings- fondsen” (hierna „de ESI-fondsen” genoemd). (2) _ Werken in partnerschap is een traditioneel beginsel bij de uitvoering van de ESl-fondsen. Partnerschap impliceert een nauwe samenwerking tussen overheden, economi- sche en sociale partners en maatschappelijke organisaties op nationaal, regionaal en lokaal niveau, gedurende de gehele programmacyclus, die bestaat uit voorbereiding, uitvoering, bewaking en evaluatie. (!) PB L 347 van 20.12.2013, blz. 320. ) De geselecteerde partners moeten zo representatief mo- gelijk voor de desbetreffende belanghebbenden zijn. De selectieprocedures moeten transparant zijn en rekening houden met de verschillende institutionele en juridische kaders van de lidstaten en hun nationale en regionale bevoegdheden. De partners dienen te bestaan uit overheden, economi- sche en sociale partners en maatschappelijke organisaties, waaronder milieupartners, organisaties van lokale ge- meenschappen en vrijwilligersorganisaties, die wezenlijke invloed kunnen hebben op of ingrijpende gevolgen kun- nen ondervinden van de uitvoering van de partnerschaps- overeenkomst en programma's. Specifieke aandacht moet worden besteed aan groepen die bij de programma's be- trokken kunnen raken, maar het moeilijk vinden om invloed uit te oefenen, in het bijzonder de meest kwets- bare en randgroepen, die het grootste risico lopen op discriminatie en sociale uitsluiting, in het bijzonder per- sonen met een handicap, migranten en Roma. Bij de selectie van partners moet rekening worden ge- houden met de verschillen tussen partnerschapsovereen- komsten en programma’s. Partnerschapsovereenkomsten dekken alle ESI-fondsen die steun verlenen aan elke lid- staat, terwijl programma’s alleen betrekking hebben op de ESI-fondsen die er een bijdrage aan leveren. De part- ners voor partnerschapsovereenkomsten moeten relevant zijn in het licht van het geplande gebruik van alle ESI- fondsen, terwijl het voor programma'’s voldoende is dat de partners relevant zijn in het licht van het geplande gebruik van de ESl-fondsen die aan het programma een bijdrage leveren. De partners dienen te worden betrokken bij het opstellen en uitvoeren van partnerschapsovereenkomsten en pro- gramma's. Daarom is vaststelling noodzakelijk van de belangrijkste beginselen en goede praktijken wat betreft tijdige, zinvolle en transparante raadpleging van de part- ners over het analyseren van de uitdagingen en behoeften die aangepakt moeten worden, de keuze van de doelstel- lingen en prioriteiten, en de coördinatie structuren en „multi-level governance”-afspraken, die noodzakelijk zijn voor een effectieve uitvoering van het beleid.