L 201/4 Publicatieblad van de Europese Unie 26.7.2013 RICHTLIJN 2013/43/EU VAN DE RAAD van 22 juli 2013 tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde wat betreft een facultatieve en tijdelijke toepassing van de verleggingsregeling voor leveringen van bepaalde fraudegevoelige goederen en diensten DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel113, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement (), Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2), Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ In Richtlijn 2006/112/EG van de Raad (°) is bepaald dat de belasting over de toegevoegde waarde (btw) is ver- schuldigd door de belastingplichtige die een belastbare goederenlevering of dienst verricht. Voor grensoverschrij- dende transacties en voor bepaalde binnenlandse sectoren met een hoog risico is de verplichting tot voldoening van de btw evenwel verlegd naar de afnemer van het goed of de dienst (verleggingsregeling). (2) _ Gelet op de ernst van de btw-fraude moet het de lidstaten worden toegestaan om, op tijdelijke basis, voor bepaalde categorieën van goederen en diensten, ook als deze cate- gorieën niet zijn opgenomen in artikel 199 van Richtlijn 2006/112/EG of het voorwerp uitmaken van een speci- fieke, aan een lidstaat verleende afwijking, een regeling toe te passen waarbij de verplichting tot betaling van de btw op tijdelijke basis wordt verlegd naar de persoon voor wie de belastbare goederenleveringen of diensten worden verricht. (3) _ Te dien einde heeft de Commissie in 2009 een voorstel ingediend, waarin een aantal goederen en diensten wor- den opgesomd waarop, voor een beperkte periode, de verleggingsregeling zou kunnen worden toegepast. De Raad heeft ervoor gekozen het voorstel op te splitsen, en heeft Richtlijn 2010/23/EU van de Raad (*) vastgesteld die evenwel alleen op broeikasgasemissierechten van toe- (D PB C 341E van 16.12.2010, blz. 81. (2) PB C 339 van 14.12.2010, p. 41. (3) Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betref- fende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toege- voegde waarde (PB L 347 van 11.12.2006, blz. 1). Richtlijn 2010/23/EU van de Raad van 16 maart 2010 tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stel- sel van belasting over de toegevoegde waarde, wat betreft een facul- tatieve en tijdelijke toepassing van de verleggingsregeling voor le- veringen van bepaalde fraudegevoelige diensten (PB L 72 van 20.3.2010, blz. T) ES È passing was, aangezien de fraudesituatie in die sector een onmiddellijk optreden noodzakelijk maakte. De Raad heeft op dat moment ook de politieke toezegging gedaan om de onderhandelingen over het resterende deel van het voorstel van de Commissie voort te zetten. Sindsdien zijn er ook in andere sectoren fraudegevallen geweest, en derhalve dienen nieuwe goederen en diensten te worden toegevoegd aan het resterende deel van het voorstel van de Commissie wat betreft de vooraf vast- gestelde lijst van goederen en diensten waarop de ver- leggingsregeling zou kunnen worden toegepast. De fraude heeft zich met name voorgedaan met betrekking tot de levering van gas en elektriciteit, telecommunicatie- diensten, spelconsoles, tablet-pc's en laptops, granen, in- dustriële gewassen waaronder oliehoudende zaden en sui- kerbieten, en ruwe en halfafgewerkte metalen, waaronder edelmetalen. De invoering van de verleggingsregeling die niet van al- gemene toepassing is maar specifiek geldt voor deze goederen en diensten, die volgens recente ervaringen bij- zonder fraudegevoelig zijn, mag geen afbreuk doen aan de basisbeginselen van het btw-stelsel, zoals de gespreide betaling. De vooraf vastgestelde lijst, waaruit de lidstaten kunnen kiezen, dient te worden beperkt tot leveren van goederen en diensten die volgens recente ervaringen bijzonder fraudegevoelig zijn. Wanneer zij de verleggingsregeling toepassen, hebben de lidstaten de vrijheid om de voorwaarden hiervoor vast te stellen, met inbegrip van het vastleggen van drempel- waarden, de categorieën leveranciers of ontvangers waarop de regeling van toepassing kan zijn en de gedeel- telijke toepassing van de regeling binnen bepaalde cate- gorieën. Aangezien een verleggingsregeling een tijdelijke maatregel is om het btw-stelsel beter bestand te maken tegen ge- vallen van btw-fraude, in afwachting van wetgevings- oplossingen op de langere termijn, mag de bij arti- kel 199 bis van Richtlijn 2006/112/EG ingestelde verleg- gingsregeling slechts voor een beperkte periode van toe- passing zijn. Om te waarborgen dat de verleggingsregeling voor een voldoende lange periode kan worden toegepast om doel- treffend te zijn en een latere evaluatie mogelijk te maken, is het noodzakelijk dat de huidige termijn, die op 30 juni 2015 verstrijkt, wordt verlengd. Tevens dienen de datum voor de evaluatieperiode en de einddatum van de periode waarin een verschuiving in frauduleuze activiteiten moet worden gerapporteerd, te worden uitgesteld.