L 352/20 Publicatieblad van de Europese Unie 21.12.2012 UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1247/2012 VAN DE COMMISSIE van 19 december 2012 tot vaststelling van technische uitvoeringsnormen met betrekking tot de formattering en de frequentie van de transactierapportage aan transactieregisters overeenkomstig Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parlement en de Raad betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (!), Gezien Verordening (EU) nr. 648/2012 van het Europees Parle- ment en de Raad van 4 juli 2012 betreffende otc-derivaten, centrale tegenpartijen en transactieregisters (2), en met name artikel 9, lid 6, Overwegende hetgeen volgt: (1) Ter voorkoming van inconsistenties moeten alle gegevens die overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) nr. 648/2012 naar transactieregisters worden gezonden, de- zelfde regels, normen en formattering volgen voor alle transactieregisters, alle tegenpartijen en alle soorten deri- vaten. Voor de beschrijving van een derivatentransactie moet daarom een unieke reeks gegevens worden ge- bruikt. Aangezien otc-derivaten in het algemeen niet op unieke wijze kunnen worden geïdentificeerd met bestaande co- des die op een ruim gebruik op de financiële markten kunnen rekenen, zoals de International Securities Identi- fication Numbers (hierna “ISIN's" genoemd), noch kun- nen worden beschreven met de ISO-code voor classifica- tie van financiële instrumenten (CFl-code), moet een nieuwe en universele methode voor classificatie worden ontwikkeld. Indien er een unieke productidentificatiecode beschikbaar is die voldoet aan de beginselen van uniciteit, neutraliteit, betrouwbaarheid, open bron, schaalbaarheid en toegankelijkheid, een redelijke kostprijs heeft en wordt aangeboden binnen een passend beheerskader, dat voor gebruik in de EU is aangenomen, dan moet deze worden gebruikt. Indien er geen unieke productidentificatiecode beschikbaar is die aan deze voorwaarden voldoet, dan moet een voorlopige taxonomie worden gebruikt. Het onderliggende instrument moet worden geïdentifi- ceerd met een unieke identificatiecode. Er bestaat mo- menteel echter geen marktbrede standaardcode om het onderliggende instrument te kunnen identificeren in een korf. Tegenpartijen moeten daarom ten minste vermelden dat het onderliggende instrument een korf is en moeten waar mogelijk ISIN's gebruiken als standaardindex. ( Nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad. (@) PB L 201 van 27.7.2012. 4 ) Met het oog op een consistente aanpak moeten alle par- tijen bij een derivatencontract met een unieke code wor- den geïdentificeerd. Een mondiale identificatiecode voor juridische entiteiten of een voorlopige identificatiecode voor een entiteit, die dient te worden vastgesteld in een beheerskader dat verenigbaar is met de aanbevelingen van de Financial Stability Board (FSB) inzake gegevens- vereisten en dat voor gebruik in de EU is aangenomen, moet zodra deze beschikbaar is, ter beschikking worden gesteld om alle financiële en niet-financiële tegenpartijen, makelaars, centrale tegenpartijen en begunstigden te iden- tificeren, in het bijzonder met het oog op consistentie met het Committee on Payment and Settlement Systems (CPSS) en het verslag van de International Organisation of Securities Commissions (losco) over vereisten voor gegevensrapportage en -aggregatie van otc-derivaten, waarin identificatiecodes voor juridische entiteiten wor- den omschreven als een instrument voor gegevensaggre- gatie. In het geval van makelaarstransacties moet de be- gunstigde worden geïdentificeerd als het individu of de entiteit in naam waarvan het contract is gesloten. Rekening moet worden gehouden met de aanpak waar- voor in derde landen is gekozen en die ook door de transactieregisters zelf is gekozen wanneer hun bedrijfs- activiteiten van start gaan. Om een kosteneffectieve op- lossing voor tegenpartijen te verzekeren en het operatio- nele risico voor transactieregisters te beperken moet in de startfase van de rapportage worden voorzien in aan- vangsdata voor verschillende klassen van derivaten, te beginnen met de meest gestandaardiseerde klassen van activa en daarna uitbreidend tot de andere klassen van activa. De derivatencontracten die in werking zijn getre- den vóór, op of na de datum van inwerkingtreding van Verordening (EU) nr. 648/2012, en die niet uitstaan op of na de startdatum van de rapportage, zijn van weinig belang voor de regelgeving. Toch moeten deze nog steeds worden gerapporteerd overeenkomstig artikel 9, lid 1, onder a), van Verordening (EU) nr. 648/2012. Met het oog op een efficiënte en evenredige rapportageregeling in deze gevallen en rekening houdend met de moeilijkheden bij het reconstrueren van gegevens van beëindigde con- tracten, moeten voor deze rapportage langere termijnen worden verleend. Deze verordening is gebaseerd op ontwerpen van tech- nische reguleringsnormen die de Europese Autoriteit voor effecten en markten (hierna "ESMA") aan de Commissie heeft voorgelegd. Overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese