17.1.2015 Publicatieblad van de Europese Unie L 11/1 I (Niet-wetgevingshandelingen) VERORDENINGEN GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2015/61 VAN DE COMMISSIE van 10 oktober 2014 ter aanvulling van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het liquiditeitsdekkingsvereiste voor kredietinstellingen (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (!), en met name artikel 460, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Tiĳdens de vroege „liquiditeitsfase” van de financiële crisis die in 2007 begon, kregen veel kredietinstellingen, ondanks dat zij passende kapitaalniveaus aanhielden, te maken met aanzienlijke moeilijkheden omdat zij hun liquiditeitsrisico niet zorgvuldig beheerden. Enkele kredietinstellingen werden te afhankelijk van kortetermijnfinan- ciering, die aan het begin van de crisis snel opdroogde. Dergelijke kredietinstellingen werden toen kwetsbaar voor de vraag naar liquiditeit omdat zij geen toereikend niveau van liquide activa aanhielden om tijdens de stressperiode te kunnen voldoen aan de vraag naar het opnemen van middelen (uitstromen). Kredietinstellingen moesten toen activa verkopen tegen afbraakprijzen, wat leidde tot een zichzelf versterkende neerwaartse prijsspiraal en een gebrek aan vertrouwen in de markt, wat een solvabiliteitscrisis veroorzaakte. Uiteindelijk werden veel kredietinstellingen te zeer afhankelijk van liquiditeitsverstrekking door de centrale banken en moesten zij worden gered door middel van een massale injectie van overheidsgeld. Aldus werd duidelijk dat het nodig was een gedetailleerd liquiditeitsdekkingsvereiste te ontwikkelen, met als doel dit risico te voorkomen door kredietinstellingen minder afhankelijk te maken van kortetermijnfinanciering en liquiditeitsverstrekking door centrale banken en hen beter bestand te maken tegen liquiditeitsschokken. (2) _ Artikel 412, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013 legt kredietinstellingen een liquiditeitsdekkingsvereiste op, uitgedrukt in algemene termen als een verplichting om „liquide activa aan [te houden] waarvan de som van de waarden de liquiditeitsuitstromen minus de liquiditeitsinstromen onder stressomstandigheden dekt”. Overeen- komstig artikel 460 van Verordening (EU) nr. 575/2013 is de Commissie bevoegd om dit liquiditeitsdekkings- vereiste nader te bepalen en vast te stellen onder welke omstandigheden de bevoegde autoriteiten kredietinstel- lingen specifieke in- en uitstroomniveaus moeten opleggen om de specifieke risico’s waaraan zij blootgesteld zijn, af te dekken. Overeenkomstig overweging 101 van Verordening (EU) nr. 575/2013 dienen de regels vergelijkbaar te zijn met de liquiditeitsdekkingsratio als bepaald in het internationale raamwerk voor de meting en bewaking van en voor standaarden betreffende het liquiditeitsrisico van het Bazels Comité voor bankentoezicht (Basel Committee on Banking Supervision, hierna „BCBS”), rekening houdend met specifieke aspecten voor de Unie en nationale specifieke aspecten. Tot de volledige tenuitvoerlegging van het liquiditeitsdekkingsvereiste vanaf 1 januari 2018 moeten de lidstaten in overeenstemming met de nationale wetgeving een liquiditeitsdekkings- vereiste tot 100 % voor kredietinstellingen kunnen toepassen. (3) _ In overeenstemming met de liquiditeitsnormen van het BCBS moeten regels worden vastgesteld om het liquidi- teitsdekkingsvereiste te definiëren als een verhouding tussen de buffer van „liquide activa” en de „netto liquiditeits- uitstromen” van een kredietinstelling in een stressperiode van dertig dagen. De „netto liquiditeitsuitstromen” () PBL 176 van 27.6.2013, blz. 1.