17.8.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 220/1 (Niet-wetgevingshandelingen) INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN BESLUIT VAN DE RAAD van 15 juli 2013 waarbij bepaalde lidstaten worden gemachtigd om in het belang van de Europese Unie het Protocol tot wijziging van het Verdrag van Wenen inzake wettelijke aansprakelijkheid voor kernschade van 21 mei 1963 te bekrachtigen of daartoe toe te treden, en om een verklaring af te leggen over de toepassing van de desbetreffende interne regels van het Unierecht (2013/434/EU) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 81, lid 2, in samenhang met arti- kel 218, lid 6, onder a), Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Gezien de goedkeuring door het Europees Parlement, Overwegende: (1) De Unie beijvert zich om een gemeenschappelijke justi- tiële ruimte tot stand te brengen, die is gebaseerd op het beginsel van wederzijdse erkenning van rechterlijke be- slissingen. Het Protocol van 12 september 1997 (hierna „het Proto- col van 1997°) tot wijziging van het Verdrag van Wenen inzake wettelijke aansprakelijkheid voor kernschade van 21 mei 1963 (hierna „het Verdrag van Wenen”) is, na onderhandelingen, gesloten om de schadeloosstelling van personen die het slachtoffer zijn van een kernongeval, te verbeteren. Het is derhalve wenselijk dat de bepalingen van het Protocol van 1997 worden toegepast in de lid- staten die verdragsluitende partij bij het Verdrag van Wenen zijn. De Unie heeft exclusieve bevoegdheid met betrekking tot de artikelen XI en XII van het Verdrag van Wenen, als gewijzigd bij het Protocol van 1997, voor zover die bepalingen van invloed zijn op de regels die zijn neerge- legd in Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegd- heid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissin- gen in burgerlijke en handelszaken (!). Verordening (EG) nr. 44/2001 zal vanaf 10 januari 2015 worden vervan- gen door Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Euro- () PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1. pees Parlement en de Raad van 12 december 2012 be- treffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en han- delszaken (?). De lidstaten blijven bevoegd voor de onder het Protocol van 1997 vallende aangelegenheden die niet aan het Unierecht raken. Gezien het onderwerp en de doelstellingen van het Protocol van 1997 kan aanvaar- ding van de bepalingen van het protocol die tot de be- voegdheid van de Unie behoren, niet los worden gezien van de bepalingen die tot de bevoegdheid van de lid- staten behoren. Aan het Verdrag van Wenen en het Protocol van 1997 kan niet worden deelgenomen door regionale organisa- ties voor economische integratie. Bijgevolg kan de Unie geen verdragsluitende partij bij het Protocol van 1997 worden. De lidstaten die verdragsluitende partij bij het Verdrag van Wenen zijn en die het Protocol van 1997 niet heb- ben bekrachtigd voordat zij tot de Unie zijn toegetreden, moeten derhalve worden gemachtigd om in het belang van de Unie het Protocol van 1997 te bekrachtigen of daartoe toe te treden. Twaalf lidstaten van de Unie, namelijk België, Duitsland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië, Nederland, Portugal, Slovenië, Finland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk, zijn verdragsluitende partij bij het Verdrag van Parijs van 29 juli 1960 inzake wettelijke aansprakelijkheid op het gebied van de kernenergie, als gewijzigd bij het Aan- vullend Protocol van 28 januari 1964 en bij het Protocol van 16 november 1982 (hierna „het Verdrag van Parijs”). Het Verdrag van Parijs voorziet in een regeling om slachtoffers van door kernongevallen veroorzaakte schade te vergoeden op basis van gelijkaardige beginselen als die van het Verdrag van Wenen. Het Protocol van 12 februari 2004 (hierna „het Protocol van 2004") houdende wijzi- ging van het Verdrag van Parijs brengt verbetering in de schadeloosstelling bij kernongevallen. Bij de Besluiten () PB L 351 van 20.12.2012, blz. 1.