25.9.2013 Publicatieblad van de Europese Unie L 253/1 (Niet-wetgevingshandelingen) VERORDENINGEN UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 917/2013 VAN DE RAAD van 23 september 2013 tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 857/2010 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald polyethyleentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (!) (,de basisverordening”), en met name artikel 15, lid 1, Gezien het voorstel van de Europese Commissie, ingediend na raadpleging van het Raadgevend Comité, Overwegende hetgeen volgt: A. PROCEDURE Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 857/2010 van de Raad (2) (,de betwiste verordening”) heeft de Raad een definitief compenserend recht van 42,34 tot 139,70 EUR per ton ingesteld op bepaald polyethyleentereftalaat met een viscositeitsgetal van 78 ml/g of meer volgens ISO- norm 1628-5, van oorsprong uit Iran, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten. Op 6 december 2010 heeft de medewerkende producent- exporteur in Pakistan, Novatex Ltd (,Novatex” of „de betrokken onderneming”), bij het Gerecht een verzoek- () PB L 188 van 18.7.2009, blz. 93. (2) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 857/2010 van de Raad van 27 sep- schrift tot nietigverklaring van de betwiste verordening neergelegd voor zover deze op de verzoekende partij van toepassing was (?). Op 11 oktober 2012 heeft het Gerecht in zijn arrest in zaak T-556/10 (,het arrest van het Gerecht’) gesteld dat het feit dat de Commissie en de Raad geen rekening hebben gehouden met het bedrag dat resulteert uit de herziening van lijn 74 van de aangifte van inkomsten voor het aanslagjaar 2008 van de betrokken onder- neming en de daaruit voortvloeiende fout de wettigheid van artikel 1 van de betwiste verordening aantastten voor zover het door de Raad vastgestelde definitief compense- rend recht hoger is dan het recht dat van toepassing zou zijn indien deze vergissing niet was gemaakt. Bijgevolg heeft het Gerecht artikel 1 van de betwiste verordening nietig verklaard voor zover het Novatex betrof en voor zover het definitief compenserend recht hoger was dan het recht dat van toepassing zou zijn indien deze ver- gissing niet was gemaakt. In zaak T-2/95 (*) heeft het Gerecht geoordeeld dat wan- neer een procedure uit verschillende administratieve stap- pen bestaat, de nietigverklaring van een van deze stappen niet de volledige procedure nietig verklaart. Deze antisub- sidieprocedure is een voorbeeld van een dergelijke pro- cedure met verschillende stappen. Bijgevolg houdt de nietigverklaring van een deel van de betwiste verordening niet de nietigverklaring van de gehele procedure vóór de vaststelling van de desbetreffende verordening in. Boven- dien zijn de instellingen van de Europese Unie op grond van artikel 266 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie verplicht het arrest van het Gerecht uit te voeren. Dit houdt ook de mogelijkheid in om alleen de aspecten van de betwiste verordening te corri- geren die tot de gedeeltelijke nietigverklaring van de ver- ordening hebben geleid en de niet-betwiste delen waarop het arrest van het Gerecht geen betrekking heeft, onge- wijzigd te laten. Er zij opgemerkt dat alle andere bevin- dingen in de betwiste verordening geldig blijven. tember 2010 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopige recht op bepaald polyethy- leentereftalaat van oorsprong uit Iran, Pakistan en de Verenigde Arabische Emiraten (PB L 254 van 29.9.2010, blz. 10). (2) Zaak T-556/10 Novatex Ltd/Raad van de Europese Unie. (# Zaak T-2/95 Industrie des poudres sphériques (IPS)/Raad [1998] Jurispr. I-3939.