7.11.2014 Publicatieblad van de Europese Unie L 324/1 I (Niet-wetgevingshandelingen) VERORDENINGEN GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) Nr. 1187/2014 VAN DE COMMISSIE van 2 oktober 2014 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad ten aanzien van technische reguleringsnormen voor het bepalen van de totale blootstelling aan een cliënt of een groep van verbonden cliënten met betrekking tot transacties met onderliggende activa (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EU) Nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (!), en met name artikel 390, lid 8, derde alinea, Overwegende hetgeen volgt: (1) _Om de totale blootstelling aan een bepaalde debiteur als gevolg van de blootstellingen van de instelling aan een transactie met onderliggende activa aan te wijzen, moet in de eerste plaats voor elk van deze blootstellingen afzonderlijk de blootstellingswaarde worden aangewezen. De totale blootstellingswaarde moet vervolgens worden bepaald aan de hand van de som van deze blootstellingen, maar mag niet groter zijn dan de blootstellingswaarde van de blootstelling die door het onderliggende activum zelf wordt gevormd. (2) _ Indien blootstellingen van andere beleggers van gelijke rang zijn als de blootstelling van de instelling, moet de blootstellingswaarde van de blootstelling van de instelling aan een onderliggend activum de proportionele verdeling van de verliezen over de blootstellingen die van gelijke rang zijn, weergeven. Dit is het gevolg van het feit dat als een wanbetalingsgebeurtenis heeft plaatsgevonden voor een onderliggend activum, verliezen altijd worden verdeeld over de blootstellingen die van gelijke rang zijn overeenkomstig de proportionele verhouding van elk van deze blootstellingen en het maximumverlies dat door de instelling moet worden geleden ingeval van een totaal verlies op een onderliggend activum beperkt is tot het deel overeenkomstig de verhouding van de blootstelling van de instelling tot het totaal van alle blootstellingen die van gelijke rang zijn. (3)  Een onderscheid moet worden gemaakt tussen transacties waarbij alle beleggers van gelijke rang zijn zoals instellingen voor collectieve belegging, en andere transacties, zoals securitisaties, die tranchering kunnen inhouden waarbij blootstellingen van ongelijke rang kunnen zijn. Voor de eerste is de resulterende blootstelling aan een onderliggend activum alleen afhankelijk van de proportionele verhouding van de blootstelling van de belegger tot de blootstellingen van alle beleggers. Voor de laatste worden verliezen eerst aan bepaalde tranches toegerekend afhankelijk van hun rangorde en vervolgens, in geval van meer dan één belegger in dezelfde tranche, proportioneel over de beleggers. Alle tranches in een securitisatie moeten gelijk behandeld worden omdat in een worstcase- scenario achtergestelde tranches zeer snel kunnen verdwijnen. Met name moet het door alle beleggers in een bepaalde tranche te lijden maximumverlies in geval van een totaal verlies op een onderliggend activum worden opgenomen aangezien geen limitering van achtergestelde tranches mag worden opgenomen. De blootstelling van een instelling aan een onderliggend activum van een transactie mag niet groter zijn dan de totale blootstellings- waarde van deze tranche (aangezien het verlies voor een belegger in een bepaalde tranche als gevolg van het noodlijdend worden van een onderliggend activum nooit hoger kan zijn dan de totale blootstellingswaarde van de tranche) en de blootstellingswaarde van de blootstelling die wordt gevormd door het onderliggende activum () PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1.