L 148/36 Publicatieblad van de Europese Unie 20.5.2014 GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) Nr. 529/2014 VAN DE COMMISSIE van 12 maart 2014 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad ten aanzien van technische reguleringsnormen voor het beoordelen van het wezenlijke karakter van uitbreidingen en wijzigingen van de interneratingbenadering en de geavanceerde meetbenadering (Voor de EER relevante tekst) DE EUROPESE COMMISSIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, Gezien Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (!), en met name artikel 143, lid 5, derde alinea, en artikel 312, lid 4, derde alinea, Overwegende hetgeen volgt: (1) _ Overeenkomstig artikel 143, lid 3, van Verordening (EU) nr. 575/2013 heeft het toepassingsgebied van een ratingsysteem betrekking op de soort blootstellingen die met een bepaald ratingsysteem kunnen worden beoor- deeld. (2) _ Verordening (EU) nr. 575/2013 maakt onderscheid tussen wezenlijke uitbreidingen of wijzigingen van de interne- ratingbenadering en de geavanceerde meetbenadering, waarvoor toestemming vereist is, en alle overige wijzi- gingen, waarvan kennis moet worden gegeven. Verordening (EU) nr. 575/2013 bevat voor laatstgenoemde cate- gorie geen aanwijzing met betrekking tot het tijdstip van kennisgeving van de uitbreiding of wijziging, d.w.z. zij specificeert niet of de kennisgeving vóór of na de tenuitvoerlegging ervan moet geschieden. Er moet worden aangenomen dat uitbreidingen of wijzigingen van geringe betekenis niet vooraf bij de bevoegde autoriteiten bekend hoeven te zijn. Het zou voorts ook efficiënter en minder belastend zijn wanneer de instellingen dergelijke wijzigingen van geringe betekenis zouden verzamelen en de bevoegde autoriteiten periodiek daarvan in kennis zouden stellen. Dit is in verschillende lidstaten immers al een toezichtpraktijk. De uitbreidingen en wijzigingen waarvan kennis moet worden gegeven, moeten verder worden ingedeeld in de uitbreidingen en wijzigingen waar- voor de kennisgeving vóór de tenuitvoerlegging moet geschieden, en de uitbreidingen en wijzigingen waarvoor kennisgeving pas na de tenuitvoerlegging hoeft te geschieden. Dit zou verder waarborgen dat de bevoegde autori- teiten bij hun dagelijkse werkzaamheden hun aandacht kunnen richten op de uitbreidingen en wijzigingen die de eigenvermogensvereisten of de prestaties van de modellen of ratingsystemen wezenlijk kunnen veranderen. Dit zou ook waarborgen dat de instellingen onderscheid maken tussen uitbreidingen en wijzigingen van grote bete- kenis en uitbreidingen en wijzigingen van geringere betekenis op basis van een risicogeoriënteerde benadering van het toezicht. Een dergelijk onderscheid tussen uitbreidingen en wijzigingen waarvan vóór de tenuitvoerlegging kennis moet worden gegeven, en uitbreidingen en wijzigingen waarvan pas na de tenuitvoerlegging kennis hoeft te worden gegeven, zou voorzichtig zijn, omdat de bevoegde autoriteiten bij kennisgeving vóór de tenuitvoerleg- ging kunnen beoordelen of deze verordening juist is toegepast. Dit zou op zijn beurt ook de toezichtlast aan de kant van de instellingen verminderen. (3) _ Het wezenlijke karakter van uitbreidingen of wijzigingen van de modellen hangt doorgaans af van de soort en de categorie van de voorgestelde uitbreiding of wijziging (die moeten worden weerspiegeld in kwalitatieve criteria) en van hun vermogen om de eigenvermogensvereisten of, in voorkomend geval, de risicogewogen posten te wijzigen (wat moet worden weerspiegeld in de kwantitatieve criteria). Kwantitatieve criteria voor het beoordelen van het wezenlijke karakter van uitbreidingen of wijzigingen moeten daarom de vorm hebben van een drempel op basis van de procentuele verandering in de eigenvermogensvereisten of, in voorkomend geval, de risicoge- wogen posten vóór en na de wijziging. (4) _ Terwijl de kwantitatieve drempel voor uitbreidingen en wijzigingen van geavanceerde meetbenaderingen voor de eenvoud moet worden berekend op basis van de eigenvermogensvereisten, moet de drempel voor wijzigingen van de interneratingbenaderingen worden berekend op basis van de risicogewogen posten, om te voorkomen dat de drempels te sterk worden beïnvloed door verschillen in de bedragen van aanpassingen van kredietwaarderingen, omdat die effect hebben op de eigenvermogensvereisten maar niet op de risicogewogen posten. Bij de vaststelling van kwantitatieve drempels moet bovendien rekening worden gehouden met het totale effect van de uitbreidingen of wijzigingen op het kapitaalvereiste op basis van de interne benaderingen alsook de standaardbenaderingen, om de mate te weerspiegelen waarin interne benaderingen worden gebruikt voor de totale eigenvermogensvereisten of risicogewogen posten. Dit geldt voor alle drempels voor beide benaderingen, behalve voor de tweede drempel in artikel 4, lid 1, onder c), ij), voor de interneratingbenadering en de drempel voor voorafgaande kennisgeving voor de interneratingbenadering, die zijn ontwikkeld met betrekking tot het effect van wijzigingen op de () PBL 176 van 27.6.2013, blz. 1.