L 180/96 Publicatieblad van de Europese Unie 29.6.2013 RICHTLIJN 2013/33/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 26 juni 2013 tot vaststelling van normen voor de opvang van verzoekers om internationale bescherming (herschikking) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 78, lid 2, onder f), Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1), Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2), Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (°), Overwegende hetgeen volgt: (1) Richtlijn 2003/9/EG van de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van minimumnormen voor de opvang van asielzoekers in de lidstaten (° moet op verschillende punten ingrijpend worden gewijzigd. Ter wille van de duidelijkheid dient tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan. Een gemeenschappelijk asielbeleid, dat een gemeenschap- pelijk Europees asielstelsel omvat, is een wezenlijk aspect van de doelstelling van de Europese Unie om geleidelijk een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht tot stand te brengen, die openstaat voor diegenen die onder druk van de omstandigheden op wettige wijze in de Unie bescher- ming zoeken. Dit beleid dient te zijn gebaseerd op soli- dariteit en een eerlijke verdeling van de verantwoordelijk- heid, inclusief de financiële gevolgen, tussen de lidstaten. De Europese Raad is tijdens de buitengewone bijeen- komst van 15 en 16 oktober 1999 in Tampere over- eengekomen te werken aan de instelling van een gemeen- schappelijk Europees asielstelsel dat stoelt op de volledige en niet-restrictieve toepassing van het Verdrag van () PB C 317 van 23.12.2009, blz. 110 en PB C 24 van 28.1.2012, blz. 80. (2) PB C 79 van 27.3.2010, blz. 58. (3) Standpunt van het Europees Parlement van 7 mei 2009 (PB C 212 E van 5.8.2010, blz. 348) en standpunt van de Raad in eerste lezing van 6 juni 2013 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Standpunt van het Europees Parlement van 10 juni 2013 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). (# PB L 31 van 6.2.2003, blz. 18. Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, zoals aangevuld bij het Protocol van New York van 31 januari 1967 (,het Verdrag van Genève”), en zo te waarborgen dat niemand naar het land van vervolging wordt teruggestuurd, en zo het verbod tot uitzetting of terugleiding te handhaven. De eerste fase van een ge- meenschappelijk Europees asielstelsel werd tot stand ge- bracht met de vaststelling van de bij de Verdragen voor- ziene rechtsinstrumenten, waaronder Richtlijn 2003/9/EG. De Europese Raad van 4 november 2004 heeft het Haags programma aangenomen, waarin de doelstellingen zijn opgenomen die in de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht moeten worden verwezenlijkt in de periode 2005- 2010. In het Haags programma werd de Commissie ver- zocht om de evaluatie van de rechtsinstrumenten van de eerste fase af te sluiten en om voorstellen voor instru- menten en maatregelen van de tweede fase aan het Euro- pees Parlement en de Raad voor te leggen. Op de bijeenkomst van 10-11 december 2009 heeft de Europese Raad het programma van Stockholm goedge- keurd, waarin het streven werd herhaald om uiterlijk in 2012 een gemeenschappelijke en solidaire ruimte tot stand te brengen waarin bescherming wordt geboden, op basis van een gemeenschappelijke asielprocedure en een uniforme status voor personen aan wie internationale bescherming wordt verleend volgens hoge beschermings- normen en eerlijke, effectieve procedures. Voorts wordt in het programma van Stockholm verklaard dat het es- sentieel is dat personen op een gelijkwaardig niveau be- handeld worden wat betreft opvangvoorzieningen, onge- acht de lidstaat waar zij hun verzoek om internationale bescherming indienen. De middelen van het Europees Vluchtelingenfonds en het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken dienen te worden ingezet om de lidstaten voldoende ondersteu- ning te geven bij de toepassing van de normen die wor- den vastgesteld in de tweede fase van het gemeenschap- pelijk Europees asielstelsel, in het bijzonder die lidstaten waarvan het asielstelsel specifiek en onevenredig onder druk staat, met name als gevolg van hun ligging of de demografische situatie van die lidstaten. In het licht van de resultaten van de evaluaties van de uitvoering van de instrumenten uit de eerste fase, is dit het juiste moment om de beginselen die aan Richtlijn 2003/9/EG ten grondslag liggen, te bevestigen, teneinde betere opvangvoorzieningen voor personen die om inter- nationale bescherming verzoeken (,verzoekers”) te garan- deren.