Here is a page extracted from Wikipedia that may contain CSS, HTML, and a lot of unformatted text.

Title: Imperio de Corasmia
Content: L'Imperio de Corasmia estió un estato creyato en Corasmia en a Edat Meya por una clase dirichent militar d'orichen turquico. Os suyos dirichents prenioron o títol de xah.

En l'anyo 1077 Corasmia cayó en mans de Anush Tigin Gharchai, un antigo esclavo turquico d'os soldans selchuquís. En l'anyo 1141 os Kara Khitai vencioron a los selchuquís en a Batalla de Qatwan y o nieto d'Anus Tigin Gharcha Ala ad-Din Atsiz esdevinió vasallo d'os Kara Khitai.

A decadencia d'os Kara Khitai y d'os guridas permitió a Alá ad-Din Muhamad fer creixer l'imperio dende l'anyo 1200, prenendo o control d'a part oriental d'Irán, Afganistán y Transoxiana. En o suyo apocheu os xahes de Corasmia plegoron a controlar Caixmir y part d'o Pamir. L'exercito yera formato en gran part por cumans.

En l'anyo 1218 o gobernador d'a ciudat d'Otrar fació executar a embaixadors de l'Imperio Mongol, acusatos d'espionache y en os anyos 1219 y 1220 l'exercito mongol de Chinguis Khan devastó Corasmia. O xah Alá ad-Din Muhammad se refuchió en una isla d'a Mar Caspia on murió. As tropas se reagruporon, o suyo fillo Chalal ad-Din Mingburnu prebó de recuperar o poder pero no podió retener Persia, que invadioron o mongols. Prebó de prener o poder d'Azerbaichán y de países d'a redolata, pero morió en 1231 en Diyarbakir.

Os seguidors Chalal ad-Din Mingburnu encara sobrevivioron bel tiempo como mercenarios en o norte d'Iraq bel tiempo, denominando-sen khwarezmiyya. Os ayyubís los logoron, y plegoron a combatir contra os cruzatos. Os zaguers khwarezmiyya esdevinioron mamelucos en Echipto.

Mencions en fuents aragonesas 
Os mamelucos khwarezmiyya son mencionatos en "La Flor de las Ystorias d'Orient" como corasins. O Imperio de Corasmia ye mencionato en La Flor de las Ystorias d'Orient como Corassina, Corasina u Corasine, baixo o títol "Del Regno de Corasina":

Tamién parlan de Corasmia en o "Libro d'as Marabillas d'o Mundo", retransmitindo informacions anteriors, pero lo nombran como de Corasme:

Bibliografía 
 Jean Sellier. Atlas de los pueblos del Asia Meridional y Oriental. Acento Editorial.
 Jean Sellier y André Sellier. Atlas de los pueblos de Oriente. Acento Editorial''.

Estaus desapareixius
Historia d'Irán
Historia d'Asia Central