Here is a page extracted from Wikipedia that may contain CSS, HTML, and a lot of unformatted text.

Title: Mesón de Ligüerre
Content: O Mesón de Ligüerre ye una aldeya aragonesa d'o municipio de l'Abizanda, en a provincia de Uesca y a comarca de Sobrarbe. A suya población yera de 3 habitants en 2016.

Yera una aldeya de Ligüerre d'a Cinca, naixida en a carretera tradicional que une Balbastro con l'Aínsa, en a que se brindaba servicios a os viachers a piet de carretera. Se troba a 2 km de Ligüerre.

Cheografía

O Mesón de Ligüerre se troba en a ribera d'o río Susía, en o zaguer trampo d'antes que desemboque en l'pantano de o Grau, en a man solana de o tozal de Sant Mitier. Cuan o pantano ye altero, l'augua d'a coda gosa penetrar dica debaixo d'o puent d'a carretera, a ran de lugar. No ye adintro d'a valle d'a Cinca porque a parte a on ye se troba deseparada d'o corso d'ixe río por o tozal de Sant Mitier.

Atraviesa o nuclio un troz de l'antiga carretera Balbastro-l'Aínsa, en una curva d'a cual se trobaba o Mesón. A carretera actual, l'A-138, esnaviesa bels metros por difuera de lugar.

Estructura urbana

Forman o nuclio tres edificios, un por cada costau de a chuntura d'a carretera de Ligüerre con l'antiga carretera Balbastro-l'Aínsa. Con a cesión d'os edificios y terrenos a'l sendicato UGT, en os anyos 1980, os edificiós se recontruyón y se plantificón ta que fuesen a dentrada d'o complexo vacacional de Ligüerre d'a Cinca, a piet de carretera porque o lugar ye un poquet mas luent, y se les i adhibió un cámping.

Una d'as casas ye l'antiga masadería, reconvertida en albergue. Adebant d'ella i ha la recepción d'o complexo vacacional de Ligüerre, que tamién ofreix servicios de bar. A tercer construcción ye l'antiga ferrería, reconvertida en un centro social.

Historia
O Mesón de Ligüerre naixió, probablement y como o suyo nombre indica, como un mesón en a carretera d'entre Balbastro y l'Aínsa, a on que se daba servicio a os viachers. Pendeba de l'achuntamiento de Ligüerre, a suya cabecera tradicional.

Dende meyanías d'o sieglo XX, a progresiva motorización d'os transportes fizo que, cada vegada, a chent precisase menos paradas y hospedaches en a carretera, por o que o Mesón fue cayendo de fumo. En a decada de 1960, a expropiación d'o nuclio de Ligüerre, con vistas a la inauguración d'o pantano de o Grau, fizo que as casas se zarrasen definitivament. A Confederación Hidrografica de l'Ebro s'expropió os edificios y as fincas agricolas, por o que a partir d'alavez fizon parte d'o patrimonio de a Confederación.

Dende 1986, en que a Confederación Hidrografica fizo efectiva a cesión d'os terrenos a la Unión General de Trabajadores, en o Mesón de Ligüerre s'ha feito obras d'adecuación d'os edificios, que no se trobaban en estau tan ruinoso como beluns en Ligüerre, ta adaptar-los a la suya función actual.

En l'actualidat, o Mesón cuenta con un cámping de 150 parcelas, bungalows y servicios, un albergue-fonda, con habitacions, un bar restaurant y un centro social.

Demografía

Imáchens

Fiestas
15 d'agosto, Fiesta Mayor fendo-le honras a l'Asumpción de María, que tradicionalment se celebraba en chunto con os habitants de Ligüerre.

Referencias

Vinclos externos

Lugars de l'Abizanda
Lugars afectaus por l'entibo de lo Grau
Localidaz d'Aragón con fiestas patronals ta l'Asumpción
Localidaz d'a diocesi de Balbastro-Monzón en Sobrarbe