А чодыра кызытсе семынак лӱшка, бандурын шӱмеш логалше йӱкшӧ шокта, а козак умбакыже панын ватыже шортмо нерген мура:
А лес, как теперь, шумит, и тихо да сумно звенит бандура, а казак поет, как пани плачет над паном, над Иваном: