Верушмытым левед шогышо кугу ломбо шала вуйжым рӱзалта, нунын ӱмбаке оралгыше лышташ велеш. Пуйто тиде лышташ огыл, а ӱдыр йӧратыме качыж деч курымешлан ойырлен волен возеш.
Вот порыв ветра качнул верхушку высокой черемухи, укрывшей влюбленных, на землю посыпались увядшие листья.