Туныктышын вачыжат кумданрак, капшат кӱкшынрак коеш: нугыдо ӧрышыжӧ тудын чурийжым шоҥгырак, шпеҥгыдырак койыкта, но яндар шинчаже ожнысо гаяк, ласкан, волгыдын онча.
Учитель стал как бы шире в плечах, выше ростом; густые усы делали его лицо старше и строже, но светлые глаза, как и прежде, светились спокойным, ясным светом.