Володя кидше дене пулвуйышкыжо эҥертен шогале, пӱгырналтыш — вӱдыш пеш онча, колын ийын эртымыжым але пуш деч толын перныше толкыным пеш вуча, вет тунам вӱдыштӧ койшо кап ораже пудыргылаш, шинчаж ден пылышыже тӧрштылаш тӱҥалыт да тӱрлӧ велыш ийын шарлат.
Володя оперся ладонями о колени, наклонился — смотрится в воду, ждет, пока проплывет рыбешка или прикатит волна от лодки, и тогда отражение в воде сморщится, глаза и уши запрыгают и расплывутся в разные стороны.