«Тыште, курыкышто, мыйын нерген сайым, порым гына шонышо да чыла тидым чон почын каласыше айдеме уло. Мылам тиде айдеме деч лӱдаш ок кӱл», — шоналтышат,
Здесь, далеко в горах, был кто-то, кого ему, Луке, не нужно было бояться и кто думал о нем хорошо.