Опой дек иктаж-кӧ имньым налаш толеш гын, Опой вате кок шинча гычше эҥерла шинчавӱдшым йоктараш тӱҥалеш... Маҥгарак еҥым нимат огыл «ургат» ыле.
Если к Опою кто-нибудь приходил покупать лошадь, то у жены Опоя ручьем текли из глаз слезы... Глуповатого человека запросто обманывали.