Икана, чатлама йӱштӧ кечын, Семён вате молгунамсе семынак кайыкшым пукшаш эр ӱжара дене лектеш. Чыве вӱташ пура. Омсалондемым вончен, пеле пычкемыш вӱташ ошкылым гына ышта — йол йымалныже туртын шинчыше агытаным тогдая. Озажым омса воктен вучен шинчышыжла, тудо кылмен каен.
Однажды в стылое морозное утро Семёниха пошла за петухом, открыла дверь и ахнула: Падыраш не отходил от порога, ожидая хозяйку, и окоченел совсем.