Веруш ончычшо Сидыр Петр дене пырля ышташ кутырен ыле, кодшо кечылаште гына тудым селаш ӱжыктеныт да имньыжге Чарлаш колтеныт, тушто ала-могай пашам ыштыктат.
Веруш договорилась было с Сидыром Петром, а его неожиданно вызвали в село и велели ехать на лошади в Царевококшайск, что-то там перевозить.