Эчанын вуйжо шӱкшӧ шарпан дене пӱтырымӧ, шовыч вошт лекше вӱр йошкаргын коеш, шӱргыштыжат кошкышо вӱр туҥгыр, ӱпшӧ товаҥалтын. А Элексей кува эргыжым онча, да шинчавӱдшӧ лектеш.
В тусклом свете коптилки расплывшееся пятно на старом шарпане, запекшаяся кровь на лице казались особенно страшными, Элексеиха заплакала.