Веруш ок шинче: Эчанмыт Чарла гыч кузе шылын куржыныт. Кочкын теммеке, Эчан ден ватыже вес копна воктеке мутланаш кайышт. Нуно тушан шинчыч. — Эчан, — мане ватыже, тудын шинчашкыже шыман ончалеш. — Чарла гыч кузе лектын улыда?
Поев, Эчан отошел с Веруш в сторонку, они сели под другую копну. Веруш, нежно глядя мужу в глаза, спросила: — Эчан, как же вы ушли из Чарлы?