Шке торчакше дене тӧрштыл коштшыжла, шканже мо кӱлеш, тудым йыгылен налын кертеш, тудым моло деч пиалан манаш лиеш. Чылан тудын верч тыршат.
И между прочим, он совершенно счастлив, прыгая на своих костылях и получая все, что хочет, от своей бабушки.