Ольховкысо еҥ-шамыч тыге шоненыт: кудывечыште пий уло гын веле сурт-пече улмо гай чучеш, а пий уке гын, илыше уке гаяк, ир вер семын чучеш.
Ольховцы считали, что если есть на дворе собака, — это настоящий двор, а без нее — нежилое, дикое место.