Тыгеракын, эртен кайыше Петрын кеч ӱмылжӧ логалже манын, черле-влакым уремышке луктыныт, вакшышыш да кроватьыш пыштеныт.
так что выносили больных на улицы и полагали на постелях и кроватях, дабы хотя тень проходящего Петра осенила кого из них.