Кӧрнеиат мӱндырнак огыл улмаш, чын оза семын тудо чылажымат эскерен шукта, иктаж-кӧ лектын каяш тӱҥалеш гын, тунамак тиде лӱдыкшым кораҥдаш пижеш.
Кёрнеи как бдительный хозяин всегда был начеку и тотчас предупреждал опасность, если кто норовил улизнуть.