Генералын шинчапунжо сырен тарваналтыш, но умшаже шыргыжале, садлан тудын чурийже поро тӱсан лие, шоҥго еҥынла, шӱмлан келшышын койо.
Брови генерала сердито дрогнули, но губы улыбнулись, и от этого все его лицо стало добрым и старчески-милым.