— Лиялтын, чыла туркалтын. Тӧра лупшымат чыталтын, — Махмет, Акпайын ойлымыжым лугыч ыштен, ойгын шӱлалтыш.
— Бывало, приходилось всё перетерпеть. Стерпели и плётки господ, — прервав Акпая, грустно вздохнул Махмет.