Тудо йӧршын у гаяк, кумда неран, нарынче ботинкыже дене кушташ ямдылалтшыла тавалтен колтыш, вара йолжым нӧлтале да кӱжгӱ лодешыжым ончыктыш:
Он притопнул крепкими, почти новенькими тупоносыми желтыми ботинками, словно собирался пуститься в пляс, потом задрал ногу и показал толстую подошву: