Сакар тудым ыш покто, кошопкаш кычкыме имне дек миен, тудым шӧрмыч гыч кучыш да, корно гыч кораҥден, пуан тер деч лум гоч кайыш.
Сакар не погнался за ним, он подошел к лошади, впряженной в кошевку, взял ее под уздцы и, сведя с дороги, по снегу провел мимо воза с дровами.