Чулым кларнет ден флейте теве шоктат, йӱкышт модын-воштыл орадыланыше йоча тӱшкала йоҥгалт куржылден эрта; икмыняр вичкыж йӱкан той пуч пуалта, нунын сеҥен куаныше йӱкышт чаргыжын ончыко вашка, а пич йӱкын перкалыше тӱмыр-шамыч нуным эше утларак чот вашкыктат; неле тромбон-шамыч гын, той пуч почеш огыт шу, садланак дыр нугыдо, эпле, шыма йӱк дене ласкан ырлат.
Точно шаловливые, смеющиеся дети, побежали толпой резвые флейты и кларнеты, с победным торжеством вскрикнули и запели высокие медные трубы, глухие удары барабана торопили их блестящий бег, и не поспевавшие за ним тяжелые тромбоны ласково ворчали густыми, спокойными, бархатными голосами.