Жапын-жапын чурийже гыч йӱштӧ пӱжвӱдым ӱштылшыжла да, кочо шӱвылвӱдым нелын, Михаил Павлович ушыжо дене мутланен.
Периодически вытирая с лица холодный пот, сглатывая горькую слюну, Михаил Павлович мысленно разговаривал сам с собой.