Кечывал кечын пытартыш косаже лӱдыктен колтымо гаяк йомын пытыш, тумер лоҥга гыч лекше пич йӱд пычкемышлан вержым кодыш.
Точно испуганные, сразу исчезли последние остатки дня уступив место мраку, который, выйдя из рощи, надвинулся на костер.