Марк Тимофеевич уржа вуйым кӱрлын нале, копашкыже пыштен туржо, арвам пуале да кандалге-нарынче пырче-влакым умшашкыже йоктарышат, тамлен-тамлен пураш тӱҥале.
Марк Тимофеевич сорвал колосок, растер на ладони, сдул полову и ссыпал сизо-желтые зерна в рот, со вкусом разжевал их.