Веруш, Эчанын тӱсшым нигунам мондыдымашын шӱмышкыжӧ шыҥдарышашла койын, чарныдыме тудын шинчашкыже онча, чонжо йӱла, шолеш, ойырлымыжо нигузеат ок шу.
Веруш не сводит с Эчана глаз, как будто хочет навек запомнить каждую черту его лица.