Ачаж ден аваже нумалшылан шке зонтикыштым пуышт, садыже, чылажымат иктеш оптен, арвер-влакым орва дене ончыч шӱкен тарваныш. Коклан-коклан шеҥгекше ончал колта: толыт мо?
Отец с матерью отдали ему свои зонтики, и он, все уложив, повез перед ними вещи, оглядываясь: поспевают ли.