Кенета пылыш гыч вӱд йоген лекме семын Андрей колеш, кузе мардеж шӱшка, кузе пычкемыште пушеҥгын йӱкшӧ шокта, а каван деч тораште огыл тул йӱлымӧ да еҥ-шамычын мутланыме йӱкышт шокта.
И вдруг у Андрея точно вода из ушей вылилась, — он услышал, как шумит ветер, скрипят деревья во тьме, а поблизости от стожка потрескивает на огне сушняк и раздаются человеческие голоса.