Урядникым пызырал пыштенат, (Сакар) тудын кердыжым поген налын, корно покшеланак тудын вуйжым ковышта вуйла кокыте шелын коден, шкеже купыш куржын. Кок сотник — лувуй-влак лӱдын чымалтыныт.
Прижав к земле урядника, (Сакар) отобрал у него саблю, посреди дороги разрубил его голову пополам, как кочан капусты, сам убежал на болото. Два сотника — десятника, испугавшись, дали стрекача.