Подпоручик, йол шӱм дене тошкештын, чашма воктеч ошкылеш, кидше дене чашмам кучылт кая, а шке вуча, кунам тудын шинчаже пычкемышыште ончаш тунемеш.
Подпоручик ощупью шел вдоль плетня, держась за него руками, и дожидался, пока его глаза привыкнут к мраку.