Островышто илыше-влак, Павелын кидыштыже кишке кечымым ужмеке, икте-весыштлан ойленыт: «Тиде айдеме, очыни, еҥым пуштшо. Теҥыз гыч тудо утлен гынат, Судитлыше тудлан илаш пӱрен огыл».
Иноплеменники, когда увидели висящую на руке его змею, говорили друг другу: верно этот человек – убийца, когда его, спасшегося от моря, суд Божий не оставляет жить.