Олейник але мартеат тыпланен кертын огыл: тудо чӱчкыдын да керын Ярцев ӱмбак ончыштеден, пуштыланен, вичкыж тӱрвыжым пурлын.
У Олейника все еще не могло утихнуть возбуждение: он часто и колюче вскидывал на Ярцева глаза, нервно мял тонкие губы.