Кеҥежым мыланем товарым ыштен пуымет годым тыге каласышыч: «Кай Инаш чодыраш, тушто кугу пӱнчӧ шога. Тудо чыла чодыралан шке вуй улам шона, но вожшо шӱйын. Тудым руэн шу, тунам шанчашешыже тыйын лӱметым возен шындат».
Помнишь, летом ты мне сладил топор и при этом сказал, мол, растет в Инашском лесу сосна, которая думает, что она всему лесу голова, да только корни у нее подгнили, и надо ту сосну срубить.