Орол кува Агеевна кутырымым ончыч комака воктене колышт шогыш, вара Яша дек лишкырак чакеме, — тудын шоҥгемше шӱргыштыжӧ кажне куптыргыжо пеш шымлен колыштмым да пуштыланымым ончыктен.
Сторожиха Агеевна слушала разговор сначала от печи, затем подошла ближе к Яше, — каждая морщинка на ее старческом лице выражала крайнее напряжение и беспокойство.