Шакир ончыч кӱзаш тӱҥале да ваштарешыже ала-могай тыгыде, пеш чулым изи наста-влак сигырен-сигырен пушеҥге тӱҥ дене волен кайыштат, пычкемышеш йомыч.
Шакир полез первым, и навстречу ему по стволу с визгом и хохотом скатилось несколько маленьких юрких тел и пропало в потёмках.