Тудо шинчажым кумалтенат, ончылныжо кредалме пасу сӱретлалтын, тыгай сӱретым тудо омешыже чӱчкыдынак ужеден, теве илыше кодшо салтак-шамыч тудым вӱр вузык лийын пытышым лач тыгай вынем декак наҥгаят, — тудын чыла ӱнарже каен колтыш, тетла ынде шкенжын лӱдмашыже ваштареш тудо нимо семынат кредал кертын огыл.
Закрыв глаза, Ярцев увидел поле боя, какое часто снилось ему, увидел, как оставшиеся в живых солдаты тащат его, окровавленного, вот к такой воронке, — и у него иссякли все силы, чтобы бороться со своим страхом.