Нунын ончылно пеш чапле у пӧрт волгалт шинчен. Калай дене леведме, йошкар сурик чия дене чиялтыме. Леведыш ӱмбалне тӱньыкшымат калай дене ыштыме, тудым ала-мо семын тошто годсо гай тӱрлымӧ. Тӱньык вуйыштат изи калай леведыш уло, а леведыш ӱмбалныже — йошкар агытан, умбачын тудо элнен каен мурен шогышыла коеш.
Прямо перед ними стоял новый дом под железной крышей, крашенной суриком. На крыше и трубу сделали из железа, как водилось в старину, с узором. На трубу также прилажена узорчатая жестяная крышка, а на крышке — красный петух, издалека кажется, что она изнемогая поет свою песню.