Ошкылмына годым ушем ялт пӧртыльӧ, тунам шкетын чон лекшаш гай лӱдын шинчылтмем шоналтышымат, воштылтыш веле толеш.
По дороге совсем пришел в себя, вспомнил, как тогда один сидел ни жив ни мертв, и даже смех разбирает.