Шочмо-кушмо верышке тиде шыже шке жапыштыже толын гынат, Андрейлан ала-кузе вучыдымын да ончылгоч толмыла чучын.
Эта осень ворвалась в родные места хотя и в положенное время, но все же, как думал Андрей, особенно внезапно и дерзко.