Шоҥго эше угыч ынже ӱж манын, келге лумым келын, Лука писын ончыко каяш тырша. Шоҥго тудым эше ик гана ынже пӧртылтӧ манын лӱдеш.
Лука спешил назад, проваливаясь в глубоком мягком снегу, боясь, как бы старик не вернул его еще раз.