Шып шинченат путырак нелын чучеш. Йокрокым поктен колташ шонен, ик ӱдыр ломбо лышташым кӱрлын нале, тӱрвышкыжӧ шоналтенрак тушкалтыш, парняж дене чывытале да вийдымын, айманыше гае, пеле йӱкын муралтыш. Йӱкшӧ туге ойган йоҥгалте, йолташ ӱдыржӧ-влак тудым тунамак чарышт:
Молчание и вовсе стало тягостным. Чтобы развеять скукоту, одна из девушек сорвала черемуховый листок, задумчиво прижала его к губам, помяла пальцами и бессильно, как подраненная, еле слышно запела. Запела так грустно, что подружки сразу ее остановили: