Владимир Сергеевич кызыт гына мо лиймым умылышыла, йӧндымын Лилий ӱмбаке ончалтышыжым нӧлталеш, эркын лишемеш, туп дене воктекше шинчеш.
Владимир Сергеевич, поняв, что произошло, с виноватым чувством посмотрев на неё, тоже опускается на траву.