Тыге нуно, ваш шоген, тӱрлӧ кайык йӱк дене мутланышт, а йоча-влаклан тыге чучо: пуйто тиде вер-шӧрыштӧ илыше чыла кайык-влак Захар кугызан тошто пӧртышкыжӧ чоҥештен пуреныт.
Так они стояли друг перед другом, перекликались птичьими голосами, и ребятам казалось, что все птицы с округи слетелись в старую Захарову избу.