Туге гынат Петр тунамак шӱгар деке куржын. Ончалаш пӱгырнымеке, вӱдылмӧ вынер кийымым веле ужын да, мо лиймылан ӧрын, мӧҥгеш пӧртылын.
Но Петр, встав, побежал ко гробу и, наклонившись, увидел только пелены лежащие, и пошел назад, дивясь сам в себе происшедшему.