Ала-кӧ Макарым ӧрдыжкӧ шупшыл шуыш, Чачим, кид гыч кучен, кынелтен шогалтыш, сарай гыч вӱден лукто. Чачин тунам иже ушыжо пурыш.
Кто-то оттащил Макара в сторону, взяв за руку, помог Чачи встать и вывел еë из сарая. Только тогда Чачи пришла в себя.