Мален кӱпнышӧ, товаҥше ӱпан Гриша, нержым яндашке тушкалтен, пычкемышке ончыш-ончышат, Володя Ульяновым палымекше, вачышкыже кӱчык ужгам пыштыш да кудывечышке куржын лекте.
Гриша, заспанный, взлохмаченный, прижав нос к стеклу, вгляделся в темноту и, узнав Володю Ульянова, накинул полушубок и выбежал во двор.