Но Саша сачокшым нӧлтал гына шукта, лыве тунамак йомеш, вара, лӱмынак ешарышыла да почешыже ондалкален намийышыла, эҥыжвондо лоҥгаш толын лектеш.
Но едва Саша поднимал сачок, бабочка исчезала и, словно дразня и увлекая, появлялась в чаще малинника.