Чыла тарваныш, помыжалте: муро йӱк, шургымаш, мутланымаш шокташ тӱҥале. Эр лупсын шолдыра чӱчалтышыже чыла вереат чинчыла койын йылгыжеш. Мыйын ваштарешем эр юалге дене мушкылалтше гай йытыра да яндар чаҥ йӱк шокташ тӱҥале, да палыме йоча-шамычын поктен наҥгайыме каналтыше имне кӱтӱ мыйын воктенем кенета кудал эртыш...
Всюду лучистыми алмазами зарделись крупные капли росы; мне навстречу, чистые и ясные, словно тоже обмытые утренней прохладой, принеслись звуки колокола, и вдруг мимо меня, погоняемый знакомыми мальчиками, промчался отдохнувший табун…