Кӱдыр-шамыч, илыме шолып лакылашт гыч лектын, оҥай йыргешке шинчашт дене онченыт, а узо кӱдырышт нунын коклаште почыштым шаралтен куржталыштыныт, шулдырыштым шыдын лупшен, ава кӱдыр-шамычлан Макар нерген да тудын осал пашаж нерген уло йӱкын ойленыт.
Тетерева выходили из тайных логовищ и уставлялись в него любопытными круглыми глазами, а косачи бегали между ними, с распущенными хвостами и сердито оттопыренными крыльями, и громко рассказывали самкам про него, Макара, и про его козни.