Павелын мом ыштымыжым ужмеке, еҥ-влак, йӱкым кугемден, ликаон йылме дене ойлаш тӱҥалыныт: «Мемнан деке айдеме сын дене юмо-влак воленыт!»
Народ же, увидев, что сделал Павел, возвысил свой голос, говоря по ликаонски: боги в образе человеческом сошли к нам.