Ик жап гыч эркын Васлий тарванылаш тӱҥалеш, вара вуйым нӧлташ тӧча, мурен куштышо-влакым ӧрын онча, воктенже шинчыше ватыжым ужылалта.
Через некоторое время Василий начинает шевелиться, потом пытается поднять голову, удивлённо смотрит на побщих и пляшущих, замечает рядом сидящую жену свою.