Йол корштымо, акажын каласкалымыже, ер ӱмбалне шем пылым ончен, тудын деке лишемше йоча-влак деч шерже темешат, саде сӱретым гына онча да шонкала. Сӱрет йочан кумылжым нигунам волтен огыл да тержымат темен огыл.
И когда он уставал от боли в ноге, уставал от рассказов, уставал от хмурого озера и других детей, он тогда просто смотрел на картину, и она никогда не надоедала ему.