Умбакыже ӧрын да йӧратен ончымыла тудлан чучеш, пуйто ынде тудо сандалыкын рӱдыжӧ; шонанпыл гай куаныше мотор омо дене ойлымыла шке ойла:
И, сознавая себя предметом общего восхищения, прекрасным центром всего мира, он говорит сам себе в каком-то радужном, восторженном сне: