Тойымо деч вара нылле кече шумешке, олык черемис-влак семынак, шкеныштын кочмо кочкышым колышо еҥлан ямдылыме посна кӱмыжыш оптеныт, вара ӧрдыш кораҥденыт, Тыге кажне кечын кечывал да кас кочкышлан ыштеныт.
После похорон до сорокового дня, также как луговые, из того, что сами ели, клали для покойника в маленькую чашку каждый день за обедом и ужином, и поставляли куда-либо в сторону.