Фуксат окна велыш пӱгырнен, а мый, ала-могай осал пашам ыштыше гай тюрьмаште шинчыме семын, пычкемыште шинчем, ӱлнӧ пӱртӱс пеш сылне гынат, мыланем шкемым ончыкташ ок лий.
Фукс тоже склонился к окну, а я волей обстоятельств принужден пропускать такое редкое зрелище и сидеть в темноте, как какой-нибудь преступник в тюрьме.