Марпа куван чонжылан йӧсын чучын гынат, шӱмжӧ ала-мом шижын, чӱчкыдын пырткаш тӱҥалын гынат, Якушын шонымыжым шуктен.
Хотя на душе у Марфы было тяжело, хотя сердце ее, предчувствуя что-то, забилось быстрее, но с мнением Якуша согласилась.