Ик радынаштак чыла ончыктен: Пич ерын шӱлымыжымат, тудын пушеҥге-влакат тудо йӱдымсӧ гаяк лийыныт, нунын ӱжшӧ да лӱдыктышӧ моторлыкышттудын илышыштыже ынде уэш огыт лий дыр.
На одном полотне отразил всё: и дыхание озера Глухое, и деревья вокруг него были как в ту ночь, манящая и пугающая их красота вряд ли повторится в его жизни.