Но ятыр йӱдым малыде эртарымыжлан, шуко шоген чытыше, шуко йолгорным такыртыше йолжын корштымыжлан ик шылталыме шомакымат пелештен огыл...
И ни слова упрека, ни слова о своих бессонных ночах, о своих больных ногах, которые столько выстояли, столько тропинок протоптали…