Тудо моткочак какши, шӱргыжӧ шӱч гай шеме, шинчаже вудака, умшажым нигунамат ок тӱч, пӱйжым эре шырен коштеш; вургемже шӱкшӧ, кушкедалт пытен. Нымыште гай кукшо кидшым оҥышкыжо чот ишен шындат, иктаж вере корно ӱмбалне, четлыкыш петырыме ир янлык семын, ик верыште пеш шуко жап тошкыштын, капшым кок могырыш кышкылтын шогылтеш.
Покрытая лохмотьями, страшно худая, с черным, как уголь, лицом, помутившимся взором и вечно оскаленными зубами, топчется она по целым часам на одном месте, где-нибудь на дороге, крепко прижав костлявые руки к груди и медленно переваливаясь с ноги на ногу, словно дикий зверь в клетке.