— Тендан дене пырля тиде коштмашым, — манын, умбакыже Реде ойлен, шкеже нер ӱмбалнысе пенснежым тӧрлатен, — корнышто тӱрлӧ нелылык лийын гынат, мый тиде коштмашнам поснак оҥайлан шотлем.
— Эту поездку с вами, — продолжал Реде, поправляя на носу пенсне, несмотря на разные трудности в пути, я считаю совершенно исключительной.