Кодшо йӱдымсӧ семынак, тудо эн изи йӱк-йӱан дечат лӱдын. Тудым пундышат, мӱндырч ончымаште еҥла койын, шкет шогышо шем лӱмегожат тудым лӱдыктеныт.
Как и в прошлую ночь, она тревожилась малейшего шума, и ее пугали пни, дрова, темные, одиноко стоящие кусты можжевельника, издали похожие на людей.