Ромашовым ужын, йолжым шырен наледаш тӱҥале, орадыланыше кара семын, тӱвыт йӧндымын воштылале, вӱдыжгӧ, шокшо, чытырналтше кидше дене подпоручикын кидшым чот кормыжтал кучыш.
Увидев Ромашова, он засеменил ногами, шутовски-неестественно захихикал и крепко вцепился своей влажной, горячей, трясущейся рукой в руку подпоручика.