Ну, манам, барыня, изиш жаплан кошопка гыч волыза, а то, манам, имне-шамыч лӱдмышт дене тулаш тӱҥалыт. Киддымын имньыже мыйын имне-шамычын вуй мучашыштак шога ыле.
Ну, говорю, выходи, барыня, из кошовки, как бы не разнесли кони-то с испугу, потому что он вплоть перед ними стоит.