Айда тудым эҥер покшеке кувшинке лышташыш шындена, — тиде тудлан, тыгай изи падырашлан, кугу остров гай лиеш. Тушечын куржын утлен ок керт. А тиде жапыште тыланда илаш лавыраште сай пыжашым ыштен ямдылем.
Высадим-ка ее посредине реки на широкий лист кувшинки это ведь целый остров для такой крошки, оттуда она не сбежит, а мы пока разуберем там, внизу, наше гнездышко, и заживете вы в нем на славу.