Койын начарештше кугызам чаманен, Ольга йӱкынак вор-влакым вурсыш: «Казатым шолыштшо еҥжын шылым кочмыж годым логарешыже торешла шичше ыле» манын игылте.
Жалея совсем сникшего старика, Ольга вслух ругала воров: «Да чтоб у того, кто украл у тебя козу, во время еды мясо ему поперёк горла встало!»