Лозневой ужеш: тудын кумык лийше шинчапун йымачше, вуйжым савыралмыже еда, шинчасортаже ала-мо семын йӱштын да вудакан йолгыжалта.
Лозневой видел, как под ее приспущенными ресницами при каждом повороте головы сухой чернотой сверкали зрачки.