Тидлан верчынак корштышо кидше дене кочкышым ямдыла, вургемыштым тумыштылеш да, пеш начар ужшо шинчаж дене ончыштын, тидым-тудым ургыштеш.
Поэтому она продолжала готовить своими искалеченными руками, продолжала штопать и латать, напрягая свои больные глаза.