А шошо толмек Палихин шке шылтыме вержым почо гын, ӧрӧ: шӱдӧ дене коля да але гына шочшо чара, сокыр розалге коляиге-влак кӧргыштыжӧ почаҥыт.
А пришла весна, раскрыл Павлихин свой схрон и обомлел: сотни мышей и новорожденных голых и слепых розовых мышат копошилось внутри.