Шемечым вӱчкалтен, Андрей юалге мландым куштылгын тошкалын, кудывече гоч эртыш, покшым дене вӱдыжгышӧ пакчаш лекме изи капкам почо.
Обласкав Черню, Андрей прошел через весь двор, мягко ступая по холодной земле, открыл влажные от измороси воротца на огород.