Григорий Степанович ӧрышыжым тӧрлатыш да кӱкшӧ, пеҥгыдын крахмалитлыме шӱша гыч шӱйжым утараш тӧчышыла, вуйжым лоҥылдал нале.
Григорий Степанович расправил свои роскошные усы и помотал головой, чтобы освободить шею от высокого, туго накрахмаленного воротничка.