А эрлашын вачыж гоч почтальон сумкажым сакалтен. Тупышкыжо котомкам пыштен, лектын каен, илалше-влакын йодмыштым шуктен.
Но назавтра снова надевала котомку, стараясь не запамятовать ни одной просьбы пожилых людей.