Да вара тудо адак уло кертмын Васлий ӱмбак кержалтын, ындыжым кидышке мо логалын, тудын дене лупшен, Васлийым йыклык какартен пытарен, нерже гыч вӱрым йоктарен.
И она опять неистово набросилась на Василия и уже била, чем попало, довела Василия до посинения, из носа пустила кровь.