Хлебников вуйжым сакалтен шинчын ыле, вара кенета тудо Ромашовын пулвуйжо ӱмбалан кумык лийын возо, тудын йолжым чот ӧндале, йолжо пелен шӱргыжым пызырал кучыш, оранек чытырналте, пич кайышаш гай нюслен, могыржым шупшкеден, элнен шорташ пиже.
И солдат, цепко обвив руками ноги офицера, прижавшись к ним лицом, затрясся всем телом, задыхаясь и корчась от подавляемых рыданий.