Тыге тудо, Ярцев Кузьма порволен кайышаш, пытышаш ончычын тыгай шонымашке шуын: кредалмаште гына шкенжын утаралтмашыжым муын.
И Кузьма Ярцев со страстью обреченного ухватился за мысль, что в бою он может найти свое спасение.