Тудо изолык мучко Петырым шӱдыркала да я шукерте огыл гына локшичмылан кӧра волгалтше пырня декыла, я тавым кӱнчаш ончен ямдылыме верышке намиен шогалта.
Он бегал по поляне кругами, то тащил Петра к бревнам, свежо желтевшим струганными боками, то тыкал пальцем в землю — указывал, где копать колодец.