Делянке гоч кайыше йолгорным тудо йӧршын леведын, сандене Санька, вӱд ӱмбалне пушын вӱдым шелын кайымыже семын, тымык шурно пасум шелын кая, тудын почешыже лӱҥгалтше кыша кодеш.
Она закрывала узкую тропу, и Санька, как волнорез, разрезал гладь поля, оставляя за собой зыбкий, быстро утихающий след.