Анитан уремыште иктаж-мом ыштымыж жапыште тудо почмо окна воктене, йымыктыше кечыйол йымалан киен да турий семын муралтен.
Если Анита была занята чем-то на улице, то он лежал на диване у открытого окна, под яркими лучами солнца, и пел, словно жаворонок.