Латшым ий ончыч, икшывыж-влакым — Саша ден Аням — первый гана тюрьмаш шындымышт да эргыжын илышыже шӱртӧ мучаште улмыж годым, тудо императрицан порылыкшылан ӱшанен, тудын шӱм-чонжым, кумылжым савыраш лиеш манын шонен.
Семнадцать лет назад, когда ее детей, Сашу и Аню, впервые заключили в тюрьму и над сыном нависла смертельная опасность, она еще верила в монаршую милость, наивно полагала, что можно тронуть сердце царицы-матери.