Митя вачыжым туртыктыш, шӱргыжым кидше дене петырыш, а ямщик имньыже-влакым писын покталтыш, теве ынде йырым-йыр тул ора мӱгырен пӧрдеш, шӱлышым петыра, тул йылме-влак шӱргым, кидым нулал налаш шуйнат.
Митя вобрал голову в плечи, закрыл лицо руками, ямщик погнал лошадей во весь опор, и вот уже вокруг ревет пламя, спирает дыхание, огненные языки тянутся к лицу и рукам.