Тидым колмеке, чын Юмым палыдыме-влак куаненыт да Господьын шомакшым моктеныт, курымашлык илышлан палемдыме-влак чылан ӱшаненыт.
Язычники, слыша это, радовались и прославляли слово Господне, и уверовали все, которые были предуставлены к вечной жизни.