Кызыт, еҥ-влакын чыла вел гыч тышке, Какшан серышке, чумыргымекышт, — кажне шарлака кож але пӱнчӧ йымалан омашым ыштыме.
Сейчас, когда люди со всех мест собрались здесь, на берегу Кокшаги, — почти под каждой развесистой елыо или сосной сооружен шалаш.