Ме Крылов дене коктынат верешна тӱҥын шогална; пылышым шогалтен колыштына, тӱткын ончыштына. Но нимогай йӱк-йӱанат ок шокто: чодыраште тымык-тымык.
Мы оба замерли на своих местах, напрягая слух и зрение, но ни малейший шорох не нарушал глубокой тишины леса.