Имнят омытаж гыч Лектын кайышашла веле коеш, но оза йӱкым колыштеш, шеҥгел йолжо дене чаракла, ошкылмылат огыл, а курык арка гыч мунчалтен волышыла веле коеш.
и лошадь, едва не вылезая из хомута, покорно оседала на задние ноги, не шагала, а почти сползала с крутогора.