Эше икмыняр киялтымек, Матвей Юргин адакат шудым да шуанвондым кожгыктылын, пулвуй ӱмбак кынел шинчаш тӧчыш, вара пеҥгыдын пелештыш:
Пролежав еще немного, Матвей Юргин опять зашуршал травой и ветками шиповника, стал подниматься на колени.