Йӧршеш лишне кужу неран шиште вурс гай пеҥгыде нерже дене пеле кошкышо нулгым чӱҥга, кужу, пӱсӧ йылмыж дене нӧргӧ шукшым шуралтен луктеш.
Совсем рядом длинноносый дятел долбил своим крепким, как сталь, клювом полузасохшую пихту, выуживая длинным, острым языком личинки короеда.