— Яким ойлен ыш пытаре, кокыраш тӱҥале. Тудо утен каен кокырыш-кокырыш да, кӱсенже гыч ош шовычым луктын, нержым ӱштӧ, адак ойлаш тӱҥале...
— Яким вдруг поперехнулся на полуслове и, достав из кармана белый платок, уткнулся в него лицом и зашелся в долгом натужном кашле.