Нуно площадь гычын эркын тарванышт, кажныжын шӱмыштыжӧ пеш шыма ласкалык, шке калыкыштын шочшышт улмым раш шижмаш ылыжын.
Они медленно покинули площадь, на сердце у каждого было чувство глубокого удовлетворения и принадлежности к своему народу.