Ик кечын тудым ик счелаште ужыныт, а эрлашыжым — шӱдӧ меҥге ӧрдыжтӧ... Казак кашак Чапаевын лӱмжым колынак чытырен, туддене кредалаш пижме деч кораҥаш тӧченыт, — тудын сеҥымашыже, чолган кержалтмыже дене кепшылалтме гай лийыныт
Его сегодня видели в одном селе, а назавтра — за сотню верст в стороне… Казаки трепетали от одного имени Чапаева, избегали вступать с ним в бой, — так были околдованы его постоянными успехами, победами, молодецкими налетами.