Тудат теле лишеммым шижын, пыжашышкыже ончылгочак пурен возын да кызыт лышташ тӧшакыште канен кия, тамле омо деч помыжалтмыже коклаште уэштал-уэштал йогыжым колта да чара йолжым йымакыже туртыктен возеш. Теве кызытат, вичкыж ий окнаж вошт ош лумым ончен, шонен кия:
Лежит, нежась, на перине из сухих листьев, босые подошвы под себя поджимает, в ледяное окошко щурится на белый снег и думает: