Алевтина Васильевна пӧлемыште сомылкам ыштылшыжла ятыр жап вучыш, вара шыдынрак йодо; чынжым манаш, пытартыш кечылаште кугызаж дене тудо эртакак тыге кутыркален:
Алевтина Васильевна долго выжидала, хлопоча у печи, потом спросила недружелюбно, как и вообще говорила со стариком в последние дни: