Курык саҥга гыч тудын ӱмбак еҥ-влак огыл, а ала-могай тыгыде копшаҥге-влак нушкыт, пеш изи улыт, шинчаланат пыкше-пыкше койыт, кердышт гын, пӱнчӧ име дечат изирак докан.
Ползут на них с холма не люди, а так, букашки какие-то в барашках, и в лапках у них сабельки – не больше сосновых игл.