Тидым ужын, Федя кӱсенже гыч кинде шултышым лукто, имньын ал нерже деке лишемдыш, вара мланде ӱмбаке пыштыш.
Тогда Федя вытащил из кармана кусок хлеба, поднес к влажным розовым ноздрям лошади, потом положил его на землю.