Йошкар салтак-шамыч адакат «ура!» манын чот кычкыралын, упшыштым кӱш кышкылташ тӱҥальыч. Куаныштым да кугешнымашыштым, ямде улмыштым кугу тӱтан годым теҥыз келгыт гыч теҥыз серыш тыгыде кӱ ора луктын кышкымыла кышкалыт.
И снова красноармейцы в неистовом восторге кидали шапки вверх, кричали «ура», выхлестывали радость, и гордость, и готовность свою, словно камушки в буйном шторме с морских глубин на морские берега.