— Колышт, — мый вучыдымылан кӧра эсогыл чурк лийым, Шутов стаканжым шындыш да мыйым тура, ласкан, чыла умылышыла да тунамак шыргыжалын ончале.
— Послушай, — я даже вздрогнул от неожиданности, Шутов отставил стакан и в упор смотрел на меня: спокойно, всепонимающе и чуть насмешливо.