Санденак Эчан шокта-шокта да умшаж гыч шыгажым луктешат, вуй ӱмбакыже кӱш нӧлтен, шокталтен колта; тиде жапыштак шкеже шергылтарен мураш тӱҥалеш...
Эчан поиграет, поиграет, потом, подняв поющую волынку высоко над головой, сам подпевает: