Ерофей Кузьмич тушанак, Квейс ончылно шогымыжо годымак, шкенжын пеҥгыдылыкше дене чоткыдын тыге шонен пыштыш: тыгай толымашан налогым тудо нимо семынат погаш ок тӱҥал: тудын уло яллан уждымо-колдымо тыгай кугу пиалдымылыкын титаклыме еҥже лиймыже шуын огыл.
Ерофей Кузьмич тут же, стоя перед Квейсом, с привычной твердостью решил, что он ни в коем случае не будет собирать такой грабительский налог: он не хотел быть виновником неслыханного несчастья всей деревни.