Левентей кугыза Сакарым мокталташыже мокталтыш гынат, рвезе тудын йӱкыштыжӧ ала-могай ылчыкым шиже.
Несмотря на то, что дед Левентей похвалил Сакара, мальчик почувствовал в его тоне какое-то недовольство.