Ошкылын да, тыгай шошо кечыште колымашын илыш дене таҥасаш вийже ок сите, садлан тудо мӧҥгеш чакнышаш манын, шкенжым шонаш ӧкымлен.
шла и заставляла себя думать о том, что в такие весенние дни смерть не в силах состязаться с жизнью, должна отступить,