Чапаев ойлаш лийдыме кӱкшӧ нотымат налын сеҥа, тыгай татыште эре лӱдыкшын чучеш: теве-теве йӱкшӧ кӱрлеш.
Чапаев мог забирать ноты невероятной высоты, и в такие минуты всегда становилось жутко, что оборвется.