Кужун рашкалтыл, кӱдырчан йӱр толын тудо кечын. Кӱлеш вет, лач тыгай шучкаташте тӱрвем гыч вучыдымын мучыштен лектын: «Юмо!».
В тот день грянул грозовой дождь с долгими раскатами. Надо же, как раз в такой ужас неожиданно с моих губ сорвалось: «Господи!».