Нине вашталтдыме кок шомак гоч – тыште Юмо шойыштын кертын огыл – ме, Тудын пелен аралалтмашым мушо-влак, ӱшанен вучымым кучаш чот кумылаҥына.
дабы в двух непреложных вещах, в которых невозможно Богу солгать, твердое утешение имели мы, прибегшие взяться за предлежащую надежду,