Шарсегышке икымше гана логалше иктаж унаже, чаҥ йӱкым колмек да колотка ден шӱгаргӱм ужалыше тынар кевытым ужмек, иктым гына шоналтен кертын, пуйто тыште еҥ-влакын тӱҥ сомылышт илаш огыл, а колаш веле.
Кто попадал сюда впервые и слышал колокольный перезвон, видел эти лавки, мог, пожалуй, подумать, будто главная забота тут — не жизнь, а смерть.