Кенета тудын шинчаже, моло салтак-шамычын гаяк, нимо тептердыме лие, но, туге гынат, тушто пырт гына ужаш лийме койдарен воштылмашат койын.
В его глазах, ставших сразу по-солдатски бессмысленными, дрожала, однако, чуть заметная насмешливая улыбка.