Тудым первыйым огыл, пытартышымат огыл ондален наҥгаен эртен кудалыштше чалдывай рвезе, вара тушто кучен-кученат, шуэн. Петербургышто тугае ушдымо рвезе ӱдырамаш шуко, таче бархатыште, мотор деч мотор вургемыште, а эрла ончалат; кавакысе чара незер кашак дене пырля уремым ӱштыт.
Не ее первую, не ее последнюю сманил проезжий повеса, а там подержал, да и бросил. Много их в Петербурге, молоденьких дур, сегодня в атласе да бархате, а завтра, поглядишь, метут улицу вместе с голью кабацкою.