Кеч-кушто осал шӱлыш тудым куча, мланде ӱмбаке йӧрыкта. Эргымын умша гычше шоҥ лектеш, тудо пӱйым пуреш, тӱҥеш. Мый тунемшет-влак деч эргымын кӧргӧ гыч осал шӱлышым поктен лукташ йодынам, но нуно кертын огытыл».
где ни схватывает его, повергает его на землю, и он испускает пену, и скрежещет зубами своими, и цепенеет. Говорил я ученикам Твоим, чтобы изгнали его, и они не могли.