Андрейын чурийже шапалген, чеверлыкше йомын, шинчаже йокрокын ончен да шинчавӱд дене тич темын, а кечеш кӱын шелышталтше тӱрвыжӧ чытырен.
Лицо Андрея горело темным сухим румянцем, глаза были полны глухой тоски и слез, а губы, потрескавшиеся на солнце, схватывала дрожь.