Верын-верын шем чодыра сынысе вӱдыжгӧ южышто шикш овара, тулойып чоҥештен лектеш да йӧра, пуйто пычкемышыште шула.
Кое-где на фоне черного леса клубился в сыром воздухе дымок, и искры вылетали и гасли, точно таяли во мраке.