Утыждене тамле, йыгыштарыше пуш, шакше модышла возен колтымо письма, ушыш толын пурышо йошкар ӱпан да ондалчык тӱсан изи чурий — чылажат тиде Ромашовын кӧргыштыжӧ чыташ лийдыме ужмышудымашым тарватыш.
Этот приторный запах, вместе с пошло-игривым тоном письма, вместе с выплывшим в воображении рыжеволосым, маленьким, лживым лицом, вдруг поднял в Ромашове нестерпимое отвращение.