«Тудым, очыни, лӧка ӱмбалан выньык дене лупшен пуэныт, кӧргыжӧ ырен», — шоналтыш шоҥго. Тудо леҥеж гыч вӱдым коштале да подыльо, умша кӧргешыже ырыкташат, аза умшаш вигак колтыш.
«В бане нутро перегрелось», — решил дед и, почерпнув из кадки воды, набрал в рот и, погрев во рту, пустил струю прямо в ротик Веруш.