Нуно мӧҥгеш-оньыш коштыт, вешкым шогалтылыт, мландым висат. Кожеръял велым пылла волышо калыкым ужын, Лапсола хуторян-влак ик тураш чумыргаш тӱҥальыч. Южышт кок могырыш куржталыштыт, кычкырат, кидыштым лупшкедылыт.
Они меряют саженями землю и ставят вешки, это — лапсолинские хуторяне. Увидев приближающуюся от Кожеръяла толпу, хуторяне забегали, сбились в кучку: видно, совещаются.