Ала-могай изи копшаҥге вӱдаҥше, нарынче пеледышын кӧргышкыжӧ пурен да нимо семынат лектын ок керт — тудын шулдыржо нӧрен, вичкыж йолжо йылгыж шинчыше пеледыш пылыш ӱмбалне яклештеш.
Какая-то букашка, забравшись в чашечку желтого влажного цветка, никак не могла выбраться наружу — крылья ее намокли, тоненькие, как ресницы, лапки скользили по эмалированным лепесткам.