Кузьмам тудын дене мутланымаш гына тыпландарен кертын — вет але сар ден колымаш деч утлаш лиеш, манын ӱшандарен да, кеч-мо гынат, тудын шонымашыжлан эҥертыш лийын.
Только разговоры с ним утешали Кузьму, поддерживали его слабенькую веру в то, что как-то можно еще спастись от войны и смерти.