Шакир маймылым пылышыж гыч рӱзалтыш; тудыжо шинчажым почо, чылт айдеме семынак уэштыш, вара кенета пеш чот лӱдын, уло пӧрт кӧргӧ гоч тӧрштыш да пушеҥге тӱҥ дене пеш писын волен кайыш.
Шакир потряс обезьянку за ухо; она открыла глаза, забавно потянулась, как человек, потом вдруг испуганно прыгнула через всю хижину и молниеносно скатилась вниз, цепляясь хвостом за ствол.