Но Епрем дек пураш пеш куштылгыжак огыл. Кудывечыште шинчыр мучаште кок пий да яраште презе гай кугу пий кудалыштыт. Эчан капкам почаш тӱҥалын ыле, хом-хом шоктыш, тудо капкам писын шупшыл шындыш.
Едва он толкнулся в запертую калитку, как из-за забора раздался остервенелый лай: у Епрема две собаки сидели на цепи, третья — большая, как теленок, — бегала по двору без привязи.