Шинчапунжо, нер тӱҥ гыч тӱҥалын, кок пылыш тӱҥ велыш ӱлык вола, садланак тудын шинчаже ӱмыр мучко шорташ тӧчышыла коеш.
брови спускались от переносья вниз к вискам, придавая его глазам вечно плаксивое выражение;