Коклан тудо икмыняр жаплан понаржым чӱктен, да тудын тул волгыдыжо эҥер ӱмбак возын, лым лийде чӱчкен йолгышо вӱд ловыкышто чыл-чыл йолгыжалтын.
Изредка на мгновение вспыхивал его фонарь, и свет его, падая на речку, мелкими блестками растекался по встревоженной, беспокойной стремнине.