Адакат Андрейлан моткоч йӧсын чучын колтыш: мо гына тудлан лишыл улмаш, мо гына тудын илышыж дене чоткыдын кылдалт шоген, чылажымат коден кайымыже шуын огыл.
И вновь Андрей с тяжкой болью ощущал горькое чувство утраты всего родного, что было прочно связано с его жизнью.