Вӧдырын койышланен ойлымыжо, тудын воштылтышыжо, вара пӱй кокла гыч пелештымыже марий-влакын шӱмышкышт йӧнысырым пуртыш, ушыштым пудыратыш.
Манера Ведыра во время беседы жеманничать, его смех, а также разговор сквозь зубы взволновали душу мужиков, в голову внесли путаницу.