Вара шкаф гыч эн тӱр ишкыште, простынь дене леведме улыжат ик сылне платьыжым луктын пыштыш. Тудым идалыкыште улыжат икмыняр гана веле — Юмын кечылан, Кугечылан але вес палыме пайремлан — гына чиен.
Потом достала свое единственное нарядное платье. Покрытое простыней, оно висело в шкафу у задней стенки и надевалось всего несколько раз в году, обыкновенно в день тела Христова, на пасху и тому подобные праздники.