Мадья кече мучко тӱҥшӧ гай шоген; изи крокодил-влак тудын йолжо воктене вӱдым румбыкаҥден коштыныт да кырыме дене какаргыше могыржым нелын колтышаш гай онченыт.
Мадья стояла весь день, оцепенев; маленькие крокодилы мутили воду у её ног и жадными глазами смотрели на её избитое тело, синее от побоев.