Йыгыжтарыше шыже йӱр я ик жаплан йӱрмым чарнен, я угыч ложгыкташ тӱҥалын. Олегын чонжо тоштыеҥым уштымо чесым погаш ыштыме изирак ӱстел воктенсе теҥгылыш шинче.
Моросящий дождь то останавливался, то начинался снова, душа Олега сидела на маленькой скамеечке рядом с небольшим поминальным столиком.