Моктаныше мераҥ мече семын кӱшкыла тӧршталтыш да лӱдмыж дене вигак пирын кумда саҥгашкыже камвозо, пирын тупшо воктен унчыливуя пӧрдын волыш, эше ик гана южышто пӧрдын савырныш, варажым уло вийже дене кудалаш тӱҥале. Шке коваштыж гычат лектын вочшаш гай веле коеш.
Заяц-хвастун подпрыгнул кверху, точно мячик, и со страху упал прямо на широкий волчий лоб, кубарем прокатился по волчьей спине, перевернулся ещё раз в воздухе и потом задал такого стрекача, что, кажется, готов был выскочить из собственной кожи.