Изиш лиймеке, лесничий лектын шогале. Изи вичкыж ӧрышыжым кок могырыш ниялтале да папкыжым ӱстембаке пыштыш. Тудо калыкым ончале.
Тюлькин подошел к столу, сел на лавку, бросил шапку перед собой на стол и кивнул лесничему: мол, можно начинать.