Южгунамже Игнат мура, тидын годымак чот тайныштеш да чӱчкыдынак йӧрледа (ава пире, тидыже мардеж пуымылан кӧра лиеда дыр, манын шона) да кычкырла: «Рельс гыч кораҥым!»
Иногда он пел и при этом сильно шатался и часто падал (волчиха думала, что это от ветра) и кричал: «Сошел с рельсов!»