Куышо-влак пушкольмышт дене эҥер пундаш гыч шӱкеныт, бетельым пурыныт, икте весышт дене мутланеныт да Эдвардым онченыт.
Гребцы упирались вёслами в дно, жевали бетель, переговаривались и смотрели на Эдварда.