Но тидын годым Санькан кондымо той шулдыран агытан ончыч ик черепашкым, весым чӱҥгале, варажым вуйжым кӱшкӧ нӧлталын, у верыште кочкаш муаш лиеш, маншыла, уло йӱкын увертарыш.
Но тут бронзовый петух, принесенный Санькой, склюнул одну черепашку, другую, потом запрокинул голову и горласто возвестил, что на новом месте есть чем поживиться.