Эн ончыч тудо сырен кудалтыш, вара книгасе Афанасий Ивановичым шарналтышат, эркын гына куважым кычкыраш тӱҥале: «Кумал, шоҥго, кумал, йӱлена вет!
Сперва он рассердился, а потом тихонько будит жену и говорит: «Молись, старая, горим.