Пуйто теве умбалне, умбалне, тӱшка пыл вес велне, кава ден мланде ушнымо вер деч тораште, волен йомшо кече йымалне, моткоч волгыдо, мотор ола уло, — тышеч тудым ужашат ок лий: кӧргӧ тул дене йӱлышӧ кугу пыл ора тудым авырен шогат.
Точно там, далеко-далеко за облаками и за горизонтом, пылал под невидимым отсюда солнцем чудесный, ослепительно-прекрасный город, скрытый от глаз тучами, проникнутыми внутренним огнем.