Тудын тӱсшӧ какаргыше, шӱргыжӧ шупшылалтын, а кугун каралтше шинчаже каске йымач ик семын тӱткын ончен, — молгунамсыж семын памаш вӱд гай “чыл-чыл” койын, шерын ончалмыже йомын...
Лицо у него было серое, щеки опали, а из-под козырька каски неподвижно глядели расширенные глаза, — не было в них привычного родникового блеска и тишины…