«Рвезе деч шот лекшаш, тыршымашыже уло», — кугурак мичман уже икмыняр жап башне тӱрыштӧ тарваныде шога, орудий установко воктен паша дене толашыше матросым эскера, семынже кутыркала, тудын тарванылмыжым, койышыжым шымлен ончыштеш. Самырык матрос ӱмбал вургемжым кыдал марте кудаш шуэнат, орудийым пеш эрыкта. Пелйӱкын мурым мура. Йырже нимом ок уж, йытырым йыген шога. Капше пӱжалтын.
«Из этого парня выйдет толк», — думал старший мичман, наблюдая за новобранцем-матросом, который в это время чистил орудие под его наблюдением: из-за жары тот разделся до пояса, вполголоса чего-то там напевал про себя, с видимым рвением протирая установку.