Тамакым шупшын пытарымекышт, Чжан-Бао ден Маха кӱзӧ дене пушеҥге воштырлам пӱчкедышт да нуным пуш тӱреш кок могырешат шогалтылаш тӱҥальыч, пуш нер ден корма веле чараш кодыч.
Покурив, Чжан Бао и Маха нарезали ножами древесных веток и принялись укреплять их по бортам лодки, оставляя открытыми нос и корму.