Кӱштымашым пуымет годым мом ойлыметым шоналте, уке гын, Лом гайлан сӧралын пудыртылын иктаж-мом ойлен пуэт гын, паша лиеш: айдемыже тудо мутым колыштшо, мом кӱштет, тудым ышта, кажне шомаклан ӱшана, адакшым тудын вийжат нимучашдыме кугу, — тиде койыш дене, шинчеда, аварият пеш куштылгын лийын кертеш.
Отдаешь распоряжение – думай, что говоришь, а то попадешь на такого, как Лом, – человек он внимательный, аккуратный, привык исполнять команду в буквальном значении, к тому же и силушка у него богатырская, – так, знаете, и до аварии недалеко.