Владимир Ильич пӧлемыште кок век коштеш, олык гыч поген кондымо да ӱстембалне, пианино ӱмбалне ваза тич шогышо пеледышым ончыштеш, пальмым кучен ончыш; ала-мом, очыни, ончыкылыкым, шоналтен шыргыжале...
Владимир Ильич расхаживал по комнате, рассматривал полевые цветы, в изобилии заполнившие вазы на столе, пианино, потрогал руками пальму, чему-то улыбнулся, далекому…