Сер мучко тудо шемын веле койын, ик вере гына укшерла кокла гыч кечын пытартыш йолжо тӱтырала койын да тудын вошт нимат ужаш лийын огыл.
Они густо чернели вдоль берега, и только в одном месте, в прореху между кустами, прорывался последний луч, до того плотный, что сквозь него ничего не было видно.