Лавыран окна гыч тудо Эдвардым ужо. Эдвардын тӱсыжӧ шапалген, шала ӱпшӧ саҥгашкыже кечалтын, кидыштыже канде бархат лаштык ыле.
За немытым стеклом она рассмотрела Эдварда, бледного, растрёпанного, с упавшими на лоб волосами, со штукой синего бархата в руках.