«Лиялтын, чыла туркалтын. Тӧра лупшымат чыталтын», — Махмет, Акпайын ойлымыжым лугыч ыштен, ойгын шӱлалтыш.
«Случалось, всё терпелось. Приходилось терпеть и кнут господина», — прервав рассказ Акпая, горестно вздохнул Махмет.