Тудо кашка йымаке пурен шинчын... — оралгыше пич йӱкын Герасим ойла, йӱкшӧ логар гычат огыл, а мӱшкыр кӧргӧ гычак лектеш, — пеш яклака, каваршаш, руалташыжат нигушеч.
Он под корягу забился... — говорит Герасим охрипшим, глухим басом, идущим не из гортани, а из глубины живота. Скользкий, шут, и ухватить не за что.