Агун воктек мийымыж годым кенета изи ӱдырын пылышышкыже ала-могай йӱк толын перныш. Онча — агун йымач вуй коеш. Очи лӱдын чакналтыш, но тунамак изажым палыш.
Подойдя к овину, Очи вдруг услыхала какой-то шорох, и знакомый голос позвал: