Ош поҥгын ӱмбалныже мо лийын гын, чыла нӧлтен, лӱп-лӱп чодыра кокла гыч эр кечым ончалаш ямдылалтшыла эре кӱшкӧ варкынен.
Белый гриб, что было над ним, все поднимал, все вверх напрягался, будто готовясь взглянуть сквозь густой лес на утреннее солнце.