Теве тудо чулым кидше дене возак гыч ошеммешке ырыше кӱртньӧ лапчыкым лукто, шондал ӱман пыштыш, чӧгытым налын, лӱдыкташ шонышо айдеме семын, кӱшкӧ нӧлталын перыш.
Сейчас он проворным движением выхватил из горна огненно-оранжевую змейку, бросил ее на наковальню и угрожающе взмахнул молотом.