Ромашов тудын ончылан ужар шудыш сукалтен шинче, мланде воктен лап вочмо гаяк пӱгырна, йолжо гыч ӧндал купыш, пулвуйжым шупшалаш тӱҥале, ятыр кужун, пеш тазан шупшале.
Ромашов упал перед ней на траву, почти лег, обнял ее ноги и стал целовать ее колени долгими, крепкими поцелуями.