Тиде тарзе, уремыш лекмекыже, вес тарзым вашлийын. Тудыжо тудлан шӱдӧ динарийым пуышаш улмаш. Тиде еҥым кучен да пикташ тӱҥалын. ”Мыланем парыметым пӧртылтӧ!” – ойлен.
Раб же тот, выйдя, нашел одного из товарищей своих, который должен был ему сто динариев, и, схватив его, душил, говоря: отдай мне, что должен.