Тудын кавак гыч кайымыж годым (тудлан царство небесное!), ме почешыже кычкырена: «Кочай, кочай! Пӱкшым!» — тудо мыланна вара пӱкшым пуэда ыле.
Бывало (царство ему небесное!), идет из кабака, а мы-то за ним: «Дедушка, дедушка! орешков!» — а он нас орешками и наделяет.