Почмо омса гыч радам дене шинчыше барак-влакым ужо, баракышт ныл кугу кӱ ӱмбалан шындылме ыльыч, пуйто лӱшке мландыште шинченыт да волен кайыме деч кученыт. Барак-влак коклаште лавыран изи эҥер йоген.
Из раскрытой двери она увидела ряд длинных бараков, поставленных на большие угольные камни, как на точки опоры на топкой земле, грязноватый ручеёк посредине.