Эчан нарыш кумык возеш да, оҥжым пызырен, шуко марте кия, а вара кенета тӧрштен кынел шинчеш, талын ойлаш тӱҥалеш. Тунам тудын шинчаже ылыжеш, тулла йӱла:
Эчан подолгу лежит на нарах вниз лицом, потом вдруг вскочит и начинает возбужденно говорить, словно убеждая кого-то: