Пашам ыштымыжым ончен, ӧрыктарыше тӱрлӧ настам ужын, моткоч куанен, садлан кӧрак, кораҥде, манаш лиеш, Яагуп воктене пернылын.
Она задыхалась от восторга и часами просиживала у ног Яагупа, восхищаясь его проворными движениями и сноровкой.