— Анят, мый иктым огыл, кок эргымат ыштен пуэм ыле да, — ӱҥышын кӱрылтӧ Верушын йӱкшӧ, — пӱрышӧ деч кугу лияш ок лий.
Веруш отозвалась сдавленным голосом: — Я бы рада не одного, двух сыновей родить! Да с богом не поспоришь...