Шуным удырен кышкен, кӱ йӧршан яндар ошма лончыш шумеке, кӱ кокла гыч яндар ший вӱд кенета тулен лекташ тӱҥале. Тӱжваке лекте да шудо кокла гыч кадыргылын-кадыргылын ӱлкыла йоргыктен волыш.
Когда разгребли они глину, добрались до камешков-голышей, до золотистого песка, из-под него вдруг вырвалась струйка воды, забилась, как жилка. И побежала, и заколебала траву.