Володя пален, могай пеҥгыдылык дене тудо ойгым кӧргешыже шылташ тыршен, ачаштын уке улмыжым икшывышт ынышт шиж, пӧртыштӧ чоным нултышо ойган траур пешыжак ынже шижалт манын, мо кертмыжым чылажымат ышташ тыршен.
Володя видел, с каким мужеством она затаила в себе горе, сделала все, чтобы дети меньше ощущали потерю отца, чтобы в доме не чувствовалось гнетущего траура.