Ӱдыр-шамыч ынде мо гына лиеш манын, лӱдын шонкалаш тӱҥальыч, ачашт Володя ден Чечевицыным шкеж дек, кабинетыш, вӱден пуртышат, ятыр жап нунын дене мутланыш; тыгак аважат шортын-шортын ойлыш.
Девочки, дрожа, с ужасом думали о том, что теперь будет, слышали, как папаша повел Володю и Чечевицына к себе в кабинет и долго говорил с ними; мамаша тоже говорила и плакала.