Марийкам ужын, тудо пӱйжӧ корштымо семын оҥылаш лужым выжык-важык ыштылын, вуйжым лӱҥгыктыш — вара тудын шӱргыштыжӧ, пондашыштыже шинчавӱд чолгыжалте...
Увидев Марийку, он скривил скулы, как от зубной боли, потряс головой, — на его щеках и светлой бороде засверкали слезы.