Кугу олык гай тӧр пасум ужмеке, Мардеж-аван игыже-влак, куанымышт дене чытен кертде, туге шӱшкалтен колтышт, мланде ӱмбалне ласкан мален кийыше лум пырче-влак помыжалтыч да лӱдын тӧршталтышт.
Увидев бескрайнее, к тому же ровное поле, детки Матери Ветра от радости так засвистели, что мирно дремлющие на белом поле снежинки оживились и с испугу вскочили.