Тиде осал игече шогымо кечылаште тыге чот ял вашталтмылан нуно ӧрыныт: куэ-шамыч чара парчалаштым эркын, шекланенрак лӱҥгыктат, а кӱштӧ гын, моткоч шучкын койын да санденак кӧгӧрчен-шамычын пулдырымат тарватымышт шуын огыл.
Они с удивлением осматривали, как изменилась за дни непогоды деревня: березы качали голыми ветвями устало и безнадежно, а высь была такая неуютная, что не хотелось и поднимать крыло.