Чонжо ала-мом вуча, а мом — шкежат ок пале; шӱмжӧ гына пешак тамлын, пеш ныжылгын вургыжын: ала-мом сай лийшашым шижын.
Он сам не понимал, чего ожидает, но сердце его сладко и томно ныло от неясного блаженного предчувствия.