Тиде жапыште Лапсола каче-влак орадыланаш тӱҥальыч. Нуно лӱмынак, пӧрт кӱварым сургыктен, талын куштат, кӱвар кашта волен кая манын веле шонет.
Лапсолинские парни затеяли возню: то ли пляшут, то ли дерутся — топают так, что, того гляди, пол провалится.