Чинче ӱдыр шинчыме кувшинке лышташ деке пӱтынь эҥер гыч тӱрлӧ кол погынат да лышташ тӱҥым пӱйышт дене пурын ойырат. Вот лышташ йогын почеш ийын каяш тӱҥалеш. Чинче ӱдырым ужава ынде нигузеат поктен шуын огеш керт.
Рыбки столпились внизу, у стебля, на котором держался лист, и живо перегрызли его своими зубами; листок с девочкой поплыл по течению, дальше, дальше… Теперь уж жабе ни за что было не догнать крошку!