Еҥ-влак кокла гыч илен кодшо-влакышт, кӧмытым нине азап пуштын огыл, шке кидышт дене мом ыштеныт, тудын деч кораҥын огытыл: нуно иялан да ужынат, колынат, коштынат кертдыме шӧртньӧ, ший, той, кӱ да пу юмылан кумалмым чарнен огытыл.
Прочие же люди, которые не умерли от этих язв, не раскаялись в делах рук своих, так чтобы не поклоняться бесам и золотым, серебряным, медным, каменным и деревянным идолам, которые не могут ни видеть, ни слышать, ни ходить.