Тыште почкымо да почкен шуктыдымо межат уло. Кастене почкыктышо ӱдырамаш-влак пычкемыште мӧҥгышкышт каяш тоштын огытыл, нуно эр марте малаш кодыныт.
Мешков было много, потому что женщины, прочесавшие шерсть вечером, побоялись идти в темноте в свои деревни и остались дожидаться утра.