Шеҥгелан кодшыжо тургым-пудыранчык лоҥгаште паша дене аҥыртылын — кушто чылажым ончен, эскерен шуктат? Кузе чылам келыштарет, чылалан йӧрен кертат? Тиде жапыште пычкемыш пусаклаште, пич чодыра лоҥгаште мо гына ыш ышталт — тидым нигӧ нигунамат пален ок керт.
Остро в те дни ощутил человек, что мало иметь ему только пару светлых глаз, только два тончайших и чутких уха, две руки, готовых в работу, и голову одну на плечах, и сердце в груди одинокое.