Йӱр вошт, чытыдыме лавыран, ночко игече годымат тудлан суртла воктене имньым кычал куржталышташ логалеш; толкынан йӱр, чытыдыме шучко тале мардеж годым, крешене годсо чатлама йӱштӧ годым, сырен пытыше корныеҥын кычкыркалымыже, тӱкедылмыже деч кеч ик минут каналташ пӧртӧнчык лектеш.
В дождь и слякоть принужден он бегать по дворам; в бурю, в крещенский мороз уходит он в сени, чтоб только на минуту отдохнуть от крика и толчков раздраженного постояльца.