Лозневой тунамак тудын йолжым кидше гыч мучыштарыш да тыманмеш ӧрдыжкӧ тӧрштыш, пушеҥгыла кокла дене кадыргылын, умбаке чымалте.
Лозневой выронил его ногу, а в следующее мгновение уже бежал в сторону, виляя между деревьями.