А ӱдыръеҥ вара ӱмыржӧ мучко тыгай лавырам мушкын ок керт. Марлан кайымыж нерген шоныманат огыл. Эшеже тиде тамет тудлан келшен шинче гын – паша вара пытыш! (Мушкындыж дене саҥгажым пера.) Ой, Юмыжат!
А девчонке вовек сраму не избыть! О замужестве тогда уж и не мечтай, а то еще, глядишь, приохотится и так по этой дорожке и пойдет. (Ударяет себя кулаком по лбу.) Боже мой!