Нина омсам толын петырыш, но нунышт тудым лӱмынак виш почын шындышт: ончо, Пӧтыр, ме огына чамане.
Нина подошла, закрыла дверь, но они нарочно распахнули ее настежь: смотри, мол, смотри, Петр, нам не жалко.