Озеров дене чеверласен ойырлаш тарванышыжла, Яхно йӱкым пуыде пычкемыште тулын кидшым руалтыш да тунамак шижылалтыш: Озеров кӱрлын налме пеледышым але мартеат кидешыже чоткыдын кормыжтен шога.
Собираясь попрощаться с Озеровым, комиссар Яхно молча схватил его руку в темноте и сразу понял, что Озеров все еще держит в твердо сжатом кулаке сорванный цветок.