Мутланымаш йытыранак кайымыла койо. Туге гынат, Ежиков, ала-куш пеш вашкышыла, илышыжлан кӧныдымыла, ала-кӧ дене мыскылалтшыла, чытырен толашышыла Вӧдырлан чучо.
Разговор как будто развивался вполне нормально, а Федору все казалось, что Ежиков не то куда-нибудь торопится, не то нервничает, не то обижен чем-то и недоволен.