Буратинолан тыгай весела кечын уло калык ончылно пинчак кӱсен гыч унчыливуя йолжо дене чумедыл кайымыже йӧршынат шуын огыл. Тудо кидше гыч кенета савырналтен, тротуарыш пурен кайыш да пуйто колышо гай лийын возо.
Буратино совсем не хотелось в такой веселый день при всем народе торчать ногами кверху из кармана куртки, – он ловко вывернулся, шлепнулся на мостовую и притворился мертвым...