Ны тул волгыдо окнаштышт, ны тӱньыкышт гыч шикш лекме огеш кой, лач озыркан мардеж веле урмыжеш, шерым темыше мурыжым шуйдара, пуйто ала-могай эҥгек лийшашым шижтара.
Ни света в них, ни дыма из печных труб, только неистовый ветер носится по главной улице, завывая уныло, словно в предчувствии беды.