Лозневой шкенжын нерген ойлымым умылышат, лавырген пытыше вуйжым пурла век савырале. Икмыняр жап тудо умылыдымын, айда-лийже манше гам Марийка ӱмбак ончыш.
Лозневой повернул грязную голову влево и несколько секунд держал на Марийке рассеянный, опустошенный взгляд.