Ме тыланда весым огыл, а мом те лудыда, мом те умыледа, тудым веле возена. Те мемнам икмыняр ынде умыленда, но мучаш марте тидым ыҥледа манын ӱшанымем шуэш:
И мы пишем вам не иное, как то, что вы читаете или разумеете, и что, как надеюсь, до конца уразумеете,