Озанлык кучымаште, конешне, нимогай вашталтышат лийын кертын огыл. Вет моряк-шамычым тугак кажне кечын пукшаш-йӱкташ кӱлеш, а моло шотыштыжо чылажат нунын шонымышт семынак лекте.
В делах по поддержке хозяйства заставы, конечно, ничего не могло поменяться: моряков ведь нужно было ежедневно кормить и поить.