Станций ончышо пиалдыме еҥет чылт ыҥлен огыл: шкенжын Дуняжлан гусар дене пырля имне дене каяш шкак кузе шӱден кертын, кузе тудын ӱмбак тыгай аҥыра, сокыр жап толын, адакшым тудо жапыште тудын ушыжо лийын мо...
Бедный смотритель не понимал, каким образом мог он сам позволить своей Дуне ехать вместе с гусаром, как нашло на него ослепление, и что тогда было с его разумом.