Пьеролан уэш мимоза лышташ йымалан шылаш кӱштыш да умшашкыже калпакым шурал шындымыжлан кӧра Буратино пӱйдымӧ еҥ гай ойлаш тӱҥале:
Заставив Пьеро опять спрятаться под кусты мимозы, Буратино проговорил шерстяным голосом, так как рот его был заткнут колпачком: