Марк Тимофеевич, чот йывыртыше кумылан улмыжым ужшо-влак деч аптыранышыла, латеш толдымын вашештен да эре вуй ӱмбачышт ончыштын, шинчаж дене кычалын.
Марк Тимофеевич, смущенный тем, что оказались свидетели его душевного порыва, отвечал невпопад и все смотрел поверх, искал глазами.