Вашкен, Лозневой Костялан шӧрмыч кылжым да лупшыжым кучыктыш, картузшым кудаше, явык шӱргыжым шовыч дене ӱштыльӧ да тӱсдымӧ гай, йошкаргырак ломыж сынан, товаҥалтше ӱпшым саҥга тураштыже парняж дене шыман ниялтыш.
Спешившись, Лозневой передал Косте поводья и плеть, снял фуражку, обтер платком сухое лицо и слегка поправил пальцами над лбом помятые пепельно-ржавые, словно бы линялые волосы.