Молгунамсе гай тудо нигӧмат ыш туныкто, ыш вурсо, а изиш шогышат, пырчын кузе вочмыжым терген ончыш, нимом пелештыде савырнышат, мӧҥгеш ошкыльо, рвезе-шамычын койдымо лиймекышт гына порын шыргыжале.
Против обыкновения, он никого не учил и не ругался, а, постояв недолго, поглядел заделку семян, молча повернулся и пошел обратно, и только тогда, когда ребят не стало видно, довольно ухмыльнулся.