Чапайлан пеш моштен шоякленат да эсогыл тудлан келшаш тӧчымӧ годым тудо кумылын колыштын, пырыс шӧрым кочмо деч вара тӱрвыжым нулымо семын тудат нулен, шкежат "тыге-тыге" малдалын да шойыштшо еҥын мутышкыжо шкежат эсогыл южо вере ешаркален.
Когда Чапаю превосходно врали и даже льстили — он слушал охотно, облизывался, как кот с молока, сам поддакивал и даже кой-что прибавлял в речь враля.