Тыгай пич верыште, кудалтен кодымо пӧртыштӧ, палыме йӱкым колаш путырак ӧрмашла чучын. Дегтярев тунамак вачыж дене пырдыж деке чак лийын, шӱлымым чарнен, колышташ тӱҥале.
Их так странно было слышать здесь, среди тишины пустого дома, что Дегтярев прижался плечом к стене и затаил дыхание.