Санька кенета тарваныш, кидше дене лупшкедылаш тӱҥале, пуйто тудо ала-кӧ дечын утлаш тырша да кӧргӧ йӱкын ойлыштеш.
Санька вдруг задвигался, судорожно замахал рукой, словно отбивался от кого, и хрипло забормотал: