Тудын шинчажлан волгенче волгалтме семынак теве немыч танк-шамыч, я колен кийыше салтак-шамыч, я нигунам йӧрыдымӧ ош куэ волгыдышто шочмо-кушмо Ольховка ялже ӱмбалне ош кӧгӧрчен-шамычын чоҥештылмышт койын эртат...
Перед ним мелькали, точно при вспышках молнии, то немецкие танки, то убитые, то белые голуби над родной Ольховкой, ярко озаренной неугасимым светом белых берез…