— Уке, шым пу, шкенжым кучышым да пондашыж гыч тумо вожынеш ишыктен сакышым, — манеш Нӧнчык-патыр.
— Нет, я не отдал, его самого поймал и за бороду на расщелине дуба подвесил, — говорит Нончык-богатырь.