— Айста Санькам шкенан коклашке пуртена, тудлан озымнам ончыктена... — манын пелештыш да кенета мутшым кӱрльӧ: Федя тудын ӱмбаке тӱткын ончале, пуйто Маша ала-могай титакым ыштен.
— Примем к себе Саньку, покажем ему наши посевы… — и осеклась: Федя посмотрел на нее так, словно Маша в чем провинилась.