Моткоч ушан улыт, йырнык-шамыч!” Немыч-шамычын шкеныштым ялыште кузе кучымышт Ерофей Кузьмичлан первый кече гычак ыш келше; тудо уло шӱмжӧ дене шижын: нуно чынжымак пеш осал да чаманен моштыдымо улыт, а кызытеш тыште улыт гын, нунын деч шучко деч шучко пашам веле вучаш лиеш.
До чего умные твари!" Поведение немцев в деревне не понравилось Ерофею Кузьмичу с первого дня: он всей душой почувствовал, что они в самом деле жестоки и беспощадны и, пока находятся здесь, от них можно ожидать любых злодеяний.