Тул кавашке кӱзен; калыкын шыдыже пеш чот погыненат, ынде тудын шӱмжӧ гыч, тул йылмыш савырнен, пудешт лектын.
Оно взмывало к небу, как долго сдерживаемый гнев, который языками пламени прорвался, наконец, из сердца народа.