Тиде пагытыште лийше азап деч вара тунамак кече пычкемышалтеш, тылзе волгалтарымыжым чарна, шӱдыр-влак кава гыч камвозыт да пылпомыш куат-влак вер гыч тарванат.
И вдруг, после скорби дней тех, солнце померкнет, и луна не даст света своего, и звезды спадут с неба, и силы небесные поколеблются;