Чодырасе изи пӧртын пычкемышыже мыйын вуемым пызырен, мардеж урмыжмо йӱк кокла гыч колышо ӱдырын чурийже шинча ончылнем койын...
Глубокий мрак закинутой в лесу избушки томил мою душу, и скорбный образ умершей девушки вставал в темноте под глухие рыдания бури...