«Мый тыланет тамакым туржаш тӱҥалам, — Ванька умбакыже воза, — тыйын верчет юмылан кумалам, иктаж-мо лиеш гын, пакчаш пурышо казам кырыме гай мыйым кыре.
«Я буду тебе табак тереть, — продолжал он, — богу молиться, а если что, то секи меня, как Сидорову козу.