Тыгае ыле палыме еҥемын — станций ончышо шоҥго кугызан — ойлымашыже. Тудо, тидым чыла ойлымыжо годым, Дмитриевын пеш сылне балладыштыже ончыктымо поро Терентич гай, шке шинчавӱдшым урвалтыже дене пеш шӱмыш пернышын ӱштедыш.
Таков был рассказ приятеля моего, старого смотрителя, рассказ, неоднократно прерываемый слезами, которые живописно отирал он своею полою, как усердный Терентьич в прекрасной балладе Дмитриева.