Тудо пеш сай янлык коваште да порсын дене ургымо вургемым чиен, тыгайым эше Макар нигунамат ужын огыл. Йолыштыжо плис вая дене кучымо шокшо кем. Тыгайым Макар юмоҥа сӱретлылше шоҥго кугызан ӱмбалныже веле ужын.
Он был одет в богатые, неизвестные Макару меха и ткани, а на ногах у него были теплые сапоги, обшитые плисом, какие Макар видел на старом иконописце.