Андрейын пиалешыже, бомбо-шамыч тудын деч ятырак тораш, шоя позициеш возыныт, нунын куатле вийышт мом ыштымым Андрей шке шинчаж дене ужын огыл, сандене тудо нимынярат лӱдын огыл, а икмыняр ылыжме гай веле лийын.
На счастье Андрея, все бомбы падали довольно далеко позади, на ложные позиции, он не видел своими глазами, что делает их адская сила, и поэтому не испытал никакого страха, а только возбуждение.