Тиде веле гала, куралме годым Йыванын шогавуй кӱртньыжӧ ала-могай сокыр меҥгыш керылтын, пудырген каен. Тудо пасу гыч куржын толын. Васлий черет деч поснак шогавуй кӱртньым олмыктен пуэн.
Да разве только топор? Вон, когда однажды Йыван сломал на пашне железный наконечник у сохи, наткнувшись на камень, и прямо с поля прибежал в кузницу, Василий без очереди починил сошник.