Адак команде, салтак чеп йол ӱмбалне, штыкым ончык шуен, ончыко куржыт. Чеп самой станице денак! Казак пулемёт урмыжын пулям йӱрыкта. Тӱнчыгышӧ пий оптымыла казак-влак залп почеш залпым пуат... Туге гынат Йошкар армий станице мучаште. Ончылнысо салтак-влак мардежвакш воктен куржын шогальыч, южыжо савар воктен улыт — эре ончык, эре кӧргыш пурат...
И лишь она вскочит, цепь, — бьют казацкие залпы, их покрывает мелкая волнующая рябь пулеметной суеты… Уж бойцы забежали за первые мельницы, кучками спрятались, где за буграми, где у забора — все глубже, глубже, глубже — в станицу…