Тулачыже, Анфиса Макаровна, — тудым колышо марийжын лӱмжӧ дене Макар кува манын лӱмденыт — яшката кап-кылан, иктаж витле ияшрак, весела шӱргывылышан да алят самырыкын ончылтшо шемалге шинчан ӱдырамаш, шаулен шогылтшо ӱдырыштым кычкырал чарен, моло ӱдырамаш-шамычлан командым пуыш:
Сватья Анфиса Марковна, прозванная по имени покойного мужа Макарихой, высокая, статная женщина лет пятидесяти, с живым лицом и темными, все еще молодыми глазами, прикрикнув на шумевших дочерей, подала команду бабам: