Тудыжо вӱд лишнак шоген да йогышо ий ӱмбачын шинчажым кораҥден огыл, шовычшо шӱйышкыжӧ волен, изи йошкар пылышыжат чара, кӱчыкын тӱредме ӱпшым мардеж товаҥден.
Она стояла у самой воды и не отрывала глаз от бегущих льдин; платок сполз ей на шею, обнажив маленькие розовые уши, и ветер трепал коротко остриженные волосы.