Тиде жапыште Сопром Епрем шке семынже шонен шога, кузерак тудым савыраш лиеш. Епрем куанымыж дене ӧрышыжымат йыгалтен колтыш, вара тӱҥале.
«Чем же его, черта, пронять?» — думает Сопром Епрем и снова приступает к Таниле: