Пычкемыш тӱҥалшашым шижтарен, кечшудо пуйто шинчажым петыраш ямдылалтын, вуйжым ӱлыкӧ сакен шога. Пуйто эре ончымо кечыжым ынде мландыште кычалеш да нигузе муын огеш керт.
Подсолнух склонил в сгущавшихся сумерках свою голову, точно ослепнув: разыскивая солнце на земле, которое привык видеть в небе, а теперь не находя нигде.