Тыгай шонымаш Клычковын лийын, но пеш кугу кредалмаш сыныште тудо воштылтышан семын, йочалан йӧршӧ гай веле чучо.
Мысль эта у Клычкова была, но она показалась и смешной и ребяческой на фоне гигантской борьбы.