Нунын коклаште воштылтыш чотрак веле шарлыш. «Мом ышташ?» – манын шоналтышымат, шинча куш онча, тушко давай куржаш.
Они стали смеяться ещё сильнее. «Что делать?» – подумал я, и давай бежать, куда глаза глядят.