Чаманем. Шинча ончыланем эсогыл шкемын изи падырашем ужылалтышым: волгыдо-волгыдо чурий, яндар канде шинча... семынем изи нержым, умшажым ниялткалышым, коляскыште вӱчкышым, а вара чукаем дене пеледыш коклаште юарлышна...
Жаль. А я уже представила его, кроху... Его глаза, носик... Мы гуляли с ним, катались на качелях, собирали цветы...