Тиддеч вара карт тудлан лӱмын ойырымо верыш, покшеке, шинчеш, а тудын полышкалышыже, ӱссӧ, надырлан ямдылыме шылым тыгыдемда, кугу кӱмыжыш шӱрым тема, уржа киндым пӱчкеда, тидын годым Юмо-влакын лӱмыштым ойла.
После того жрец садится на приличное ему место – на средине, а помощник его крошит жертвенное мясо, наливает в большую чашку суп, и режет ржаной хлеб, призывая имена богов.