Тиде кугызаже Остап лийын, ачажын изаже. Остап чылт йӱштӧ кугызала коеш, чыла вургемже лумаҥ пытен. — Ну, игече, — манеш тудо. — Лач мыланна кошташ гына...
— Ну и погодка! — говорит дядя Остап. — Как раз подходящая...