Кеч тудо аваж воктен ок шӱраҥышт, поро мутымат ок каласе, но малаш возат гын, тудо тул деч поснак кас кочкышым ышта; ойгыраш тӱҥалат гын, кеч тудо ала-могай нойышо толжо, пӧрт сомылкам садак шке ышташ тӱҥалеш.
Хоть она и не приласкается и доброго слова не скажет, но если ляжешь спать — она ужинает без света; если затоскуешь — она норовит все прибрать сама, как бы ее ни сбивало с ног от усталости.