Коктынат ик йӱкымат огыт пу, нунын деке пурышо йолташ деч шылын шинчымыла вел койыт; Ромашовын пӱгырнен ончымыжо годым нуно, чоян шыргыжын, ала-куш ӱлык гына ончен шинчат ыле.
Собутыльники молчали, точно притаившись от вошедшего товарища, и когда он нагибался над ними, они, хитро улыбаясь в темноте, глядели куда-то вниз.