— Шурочка вуйжым нӧлтале, шинчажым нумалтыме гай ыштен, Ромашовын ойлымыжым шинча ора ужаш тӧчымӧ гай, пычкемыш пӧлем пусакыш умбакыла онча.
— Шурочка подняла голову и, прищурясь, посмотрела вдаль, в темный угол комнаты, стараясь представить себе то, о чем говорил Ромашов.