Йырваш куаныше шӱргывылыш ылыжеш, куанен йӱлышӧ шинча коштеш... Йошкарармеец-влак мут катышышт дене, вуйым савен, воштылын, чӱчкалталше ончалтышышт дене икте-весыштлан вошт келшымыштым, ӱшанле улмыштым ончыктат... Чапаев пеш кугу калык тӱшкан чон кумылжым шке кидыштыже кучен да тудым шкенжын шонымыжо да шижмыже семынак шонаш да шижаш таратен.
Вспыхивают кругом оживленные лица, рыщут пламенеющие восторгом глаза… Красноармейцы летучими обрывками слов, кивками, смешками, веселым глазом выражают друг другу острое сочувствие, согласие, довольство… Чапаев держал в руках коллективную душу огромной массы и заставлял ее мыслить и чувствовать так, как мыслил и чувствовал сам.