Эр велеш Эчан шке таҥжым Стапан Йыванын капка ончыкыжо ужатен мийыш. Тошто олымбаке шинчын, ӱдыр ден каче ятыр жап мутланышт.
Под утро молодежь стала расходиться. Эчан проводил Веруш до дому, и они, как всегда, посидели на лавочке.