Марийка тудын дене чеверласен ойырлен, йӧршеш рӱмбалгымек гына Ольховкыш толын шуо. Корным кӱчыкемдаш манын, тудо шке тошкемышкышт вигак корем дене кӱзыш.
Смеркалось, когда она, простившись с попутчиком, свернула с дороги и стала подниматься к своему огороду оврагом.