Юмо верч ойгаҥмаш языкым касарыктымашке да Юмо деке савырнымашке конда, тыгак шӧраш лийдыме утарымашке наҥгая, а тиде тӱнясе ойго колымашке наҥгая.
Ибо печаль ради Бога производит неизменное покаяние ко спасению, а печаль мирская производит смерть.