— Кеҥежым мылам пӧрт ӱмбалымат левед пуышыч. — Шарпан мучашыж дене шинчажым ӱштылалеш. — Ӱяк-мӱяк илаш гына тӱҥалынна ыле, ынде ойырлаш логалеш ала-мо.
Ты мне и крышу перекрыл. Могли бы жить да радоваться, а теперь... — Она вытерла глаза концом шарпана. — Видно, разлучаться нам с тобой...