Эргубаев кож йымалне кечыше котомкажым вачыш сакалтыш, пагоржым нале да упшыжым сайынрак темдалын ошкылаш тӱҥале, но тудым Румелёв чарен шогалтыш.
Эргубаев снял с елки висевшую на суку котомку, закинул ее за плечо и, нахлобучив шапку, хотел было уйти, но его остановил Румелёв.