Рӱдолаште жапым веселан эртараш тунемше-влакын кечывалым малымыштлан да йӱдым перныл коштмыштлан ӧрман огыл. Малаш возыт, а мален кынелмек, шинчам почмекышт, ончалтышышт дене адакат теҥгече вочмо годым улшо гаяк пычкемышыш тӱкнат.
Тем, кто спят днем, а бодрствуют ночью, — праздным гулякам веселых столиц — не в диковинку, открыв глаза, опять очутиться в темноте, во мраке, с которым они расстались накануне.