Но кӧ улам, Юмын порылыкшо дене тудо улам. Тудын мылам ончыктымо порылыкшо арам лийын огыл: чыла моло Апостол деч шуко пашам ыштенам – чынжым, тидым мый огыл ыштенам, а Юмын мый денем улшо порылыкшо.
Но благодатию Божиею есмь то, что есмь; и благодать Его во мне не была тщетна, но я более всех их потрудился: не я, впрочем, а благодать Божия, которая со мною.