Саде ӱдырамаш деч шеҥгелне, вачыж гоч ончыштын, ошалге тӱсан костюмым чийыше, кӱкшӱ капан самырык пӧръеҥ шоген, тудын чурийже кугешнышын койын, ӧршыжӧ, император Вильгельмын ӧрышыжӧ гай, кӱшкыла кадырген нӧлталт шога, пӧръеҥ шкежат изиш Вильгельмла коеш.
Сзади нее, выглядывая из-за ее плеча, стоял рослый молодой человек в светлой паре, с надменным лицом и с усами вверх, как у императора Вильгельма, даже похожий несколько на Вильгельма.