Мыйым йырем тунамак вӱдыжгӧ юж авалтыш, нӧрепыш пурен шогалмем гай чучын колтыш; лоп пундаште кужу, нугыдо шудо шочын, тудо вӱдыжген, тӧр шарыме ӱстембал шовыч гай ошын койын шога; тиде шудо лоҥгаште кошташ ала-мо шучкын чучеш.
Меня тотчас охватила неприятная, неподвижная сырость, точно я вошел в погреб; густая высокая трава на дне долины, вся мокрая, белела ровной скатертью; ходить по ней было как-то жутко.