Села деч ятыр уштыш тораште. Шыде председатель-влак ынышт уж да поген ынышт нал манын, мыланна, икшывет-влаклан, шӧр лийже манын, каваным йыштак улакрак верыш шынденат...
В десяти километров от села, тайком, дабы строгие председатели не увидели да не отняли потом добытый стожок, дабы молоко было у нас, у твоих детей...»