Йӧратымем-влак, ме ынде Юмын икшывыже улына, но могай лийшашнам але почмо огыл. Ме палена веле: кунам тиде почылтеш, Тудын гай лийына, вет могай улеш, Тудым тугайым ужына.
Возлюбленные! мы теперь дети Божии; но еще не открылось, что будем. Знаем только, что, когда откроется, будем подобны Ему, потому что увидим Его, как Он есть.