Марийка колышо еҥ воктен сукалтен шичмыжым, мом ыштышашыжым шинчыде, пӧчыж шудым руалткален толашымыжымат шарнен огыл.
Марийка не помнила, как очутилась около мертвого на коленях, как металась, хватаясь за брусничник, не зная, что делать.