— Лозневой шурно коклаште Хмелькон каскыжым шинчаж дене кычалаш тӱҥале, но тушто, бомбитлаш тӱҥалме деч ончыч кушан тудым ужын ыле, кызыт рок комыля гына кийылтын.
— Лозневой поискал глазами каску Хмелько над жнивьем, но в той стороне, где видел его перед бомбежкой, лежала груда комьев земли.