Теве ик лапке воктелан шогальыч, тыште мастар ӱдырамаш ковёрым куа, тӱрлӧ оҥай тӱрым пышта, тӱржӧ илыше гаяк коеш.
Они остановились у лавки, где мастерица ткала ковры, создавая сложные узоры, которые казались живыми.