Йоча-влак южгунам обижатленыт гынат, нигӧлан вуйым шийын огыл, нер йымакыже гына эре вудыматылын, пуйто ала-мом пеш кӱлешаным мондаш огыл манын ыштен.
Иногда кто-нибудь из ребятишек обижал, но она никому не жаловалась, только постоянно тихонько бормотала себе под нос, словно боясь забыть что-то очень важное.