Иван ӱстел деке куржын мия, кугызан кидше гыч совлажым, ончычынжо киндыжым шупшын налешат, кӱмыжым шупшылеш да шӱрым кочкаш тӱҥалеш.
Подбегает Иван к столу, выхватывает ложку из рук деда, отнимает кусок хлеба перед ним, продвигает к себе чашку и начинает есть суп.