Тыгеже‚ Юмын порылыкшым да пеҥгыдылыкшым уж: шӱртнен кораҥше-влаклан – пеҥгыдылык‚ а Юмын порылыкшым кучен илет гын‚ тыланет порылык, уке гын, тыйымат руал шуат.
Итак видишь благость и строгость Божию: строгость к отпадшим, а благость к тебе, если пребудешь в благости Божией; иначе и ты будешь отсечен.