Мариян писын кынелмыжым да лектын кайымыжым ужмеке, пӧртыштӧ пырля лийше да тудым лыпландарыше иудей-влак почешыже каеныт, тудо шӱгар деке шорташ кая шоненыт.
Иудеи, которые были с нею в доме и утешали ее, видя, что Мария поспешно встала и вышла, пошли за нею, полагая, что она пошла на гроб – плакать там.