Андрей юалге окоп пырдыж воктен шӱргыж дене гына пызнен шогал шуктыш, шола велым чодыра тӱр тып мемнан пушко-шамыч лӱйылташ тӱҥальыч.
Только Андрей прижался щекой к прохладной стенке окопа, левее — от леска — начали бить наши пушки.