Кызыт ме пуйто раш огыл тӱсым воштончышышто ужына, а тунам шинчаваш ончен ужына. Кызыт мый тичмашын огыл палем, а Юмо мыйым палыме семынак тунам тичмашын палаш тӱҥалам.
Теперь мы видим как бы сквозь тусклое стекло, гадательно, тогда же лицем к лицу; теперь знаю я отчасти, а тогда познаю, подобно как я познан.