Петя Моторов урокышто шып шинчыш, туныктышын кажне мутшым колышто гынат, нимат ыш умыло – шомак ик пылышыш пурен, весыш лектын кая.
Петя Моторов на уроке сидел смирно, хотя слушал каждое слово учителя, но ничего не понял – слово в одно ухо влетело, в другое вылетело.