Тудо, шагат кечыме пырдыж деке нушкын миен, пӱтынь капше дене шагатын коштмо поро йӱкшым колыштын, ласкан шӱлалтен, кӱвар ӱмбаке возо. Шӱргыжӧ шинчавӱд дене мушкылтын.
Он подполз ближе к стене, на которой они висели, и, всем телом чувствуя ласковое тепло их звона, облегченно прижался к полу мокрой от слез и пота щекой.