Йӱштӧ лум, сога кӧргыш пурен, Сакарын могыржым чыгылтыш, шӱргышкыжӧ шыжалтын, шулыш, шинчавӱд гай яндар вӱд лийын, эр лупсла шӱргӧ мучко чыпчалте.
Холодный снег, попав за воротник, пощекотал тело Сакара, капнув на лицо, растаял, обернувшись чистой слезой, как утренняя роса, стал стекать по лицу.