Кылмыме дене оралгыше йӱк ыле, да пӧртӧнчылнӧ шоҥго ала самырык еҥ шогымым Василиса Михайловна пален кертын огыл.
Голос был простуженный, хрипловатый, и Василиса Михайловна не могла понять, старый или молодой человек стоит на крыльце.