Санька, чытен кертде, вакшыште пӧрдалаш тӱҥале, вара кынеле да, чара йолжо дене кӱварым тошкен, ведра деке мийыш, корка дене вӱдым коштале да, йӱмыжӧ ок шу гынат, вӱдым изи подылтыш дене ятыр жап шупшын шогыш.
Санька беспокойно заворочался в постели, потом встал и, шлепая по полу босыми ногами, подошел к ведру, зачерпнул ковшом воду и долго тянул ее маленькими глотками, хотя пить ему совсем не хотелось.