Теве решоткан пече кӧргысӧ ужар вуян пушеҥге-влак йымалне, теҥгылыште, кум пӱян шоҥго кува ден лум гай ош ӱпан кугыза-влак шке коклаштышт шыве-шыве мутланен шинчылтыт.
Вот за решетчатым забором под деревьями с зелеными верхушками, на скамейке сидят беззубые старухи и старики с белыми, как снег, волосами и тихо между собой разговаривают.