— Кӱчык ӱпшым лупшалын, Маша вуйшӱдыш нерген йылт мондыш, йошкар мӱшудо вуйым умшашкыже пыштыш да тушечын тамле пеледыш вӱдым шупшаш тӱҥале.
— И, встряхнув короткими волосами, Маша уже забыла про венок, сунула в рот пунцовую головку клевера и принялась высасывать сладкий цветочный сок.