Чатка да чӱчкыдӧ радамыште почела-почела мут-влак чоҥалт шогальыч. Турий карандаш дене арун да чаткан возен, ручка олмеш пеҥгыде карандашым кучылтын. Ешартышыжлан тугай пеҥгыдым, пычырик корным веле коркален коден. Пуйто кагазым ургымо име дене удыркалыме.
Безукоризненно ровные, убористые строчки, без помарок, только написанные против обыкновения карандашом, и очень твердым: вместо букв — бледные, еле различимые царапины.