Нуно вашкыде пурлалыт, ава Йыванын саважым солалта, да угыч кумытын, поче-поче шогалын, шыҥа ден пормым ончыде, кужу шудым солаш пижыт.
Перекусят они наскоро, наточит мать Иванову косу, и опять втроем затылок в затылок шагают они по разнотравью среди комарья и оводов.