Уло кертмын «Ончыза, йолташ-влак, у киндым!» манын кычкыралме шуэш. Шеҥгелан кодшо йӧсӧ-кочо чыла мондалтеш.
Хочется крикнуть: смотрите, друзья, новый хлеб! Все трудности и горе, оставшиеся позади, забываются.