Андрейлан туге койын: пуйто тиде куэ каласен мошташат лийдымын патыр, чыламат сеҥыше да сандене теве тыште, ялт шинча ончылнак, тыгай талын кредалме коклаш моткоч чапле шуман еҥ семын илыше шоген кодын — тудо кумылым нӧлтышӧ, пеш мотор пушеҥге.
И Андрею показалось необычайно значительным, полным глубокого смысла, что вот здесь, на открытом месте, в таком жестоком бою, как святая, выжила эта береза — красивое песенное дерево.