Поро айдеме шӱмжын поро поянлыкше гыч порылыкым луктеш, осал еҥ шӱмжын осалже гыч осалым луктеш. Вет айдемын шӱмжӧ мо дене темын, тудымак йылмыже ойла.
Добрый человек из доброго сокровища сердца своего выносит доброе, а злой человек из злого сокровища сердца своего выносит злое, ибо от избытка сердца говорят уста его.