Ноен толшо кресаньык, кочкын йӱын теммекыже, мутланен шинчымыла пошкудыш лектеш. Тушто нуно кечым кузе эртарымышт да мом ыштымышт нерген ваш-ваш кутыркален шинчылтыт, йомакым колтылыт, ялысе увер-аҥарым ойлат.
Крестьянин, вернувшись усталый, поужинав, идет побеседовать к соседям. Там они сидят и разговаривают о том, как провели день и что они делали, рассказывают сказки, делятся деревенскими новостями.