Кенета Господьын Суксыжо лектын шогалын да пӧлем волгалт каен, Петрым Суксо ӧрдыжшӧ гыч тӱкалтен помыжалтарен да каласен: «Кынел вашкерак». Петрын кидше гыч шинчыр мучыштен.
И вот, Ангел Господень предстал, и свет осиял темницу. Ангел, толкнув Петра в бок, пробудил его и сказал: встань скорее. И цепи упали с рук его.