Мария Александровна ала-молан кенета шӱлыкаҥше еҥ-влакым ончале да нунын шонымыштым шӱм-чонжо дене вигак умылыш.
Мария Александровна обвела глазами почему-то вдруг взгрустнувших людей и сердцем поняла их.