Ынде теве арня лиеш — кокла гыч ласка, кокла гыч койдарен воштылмо гай, южгунам йолташла эскерен ончышо Шурочкан йӧратыме чурийжым Ромашов але ужын огыл, савырен сеҥыше ныжыл моторлыкшым шижын огыл.
Уже целую неделю не видал он милого, то ласкового, то насмешливого, то дружески-внимательного лица Шурочки, не чувствовал на себе ее нежного и властного обаяния.