Шемалге да шонкалыше тӱсан сержант кож да куэ пундышла коклаш изи вынемысе вӱд тӱреш чуч шинчын. Вӱд ӱмбалне велше лышташ-шамыч ийын коштыт. Юргин ночко кияк шудым кучен, шӱчаҥше котелок ӧрдыжшым йыген шинчылтын.
Присев на корточки среди еловых и березовых пеньков у небольшой лужицы, посыпанной опавшими листьями, смуглый угрюмый сержант обтирал задымленный бок своего котелка мокрым пучком лесной осоки.