А тудын шӱмыштыжӧ пеш неле лийын кайыш — тудо илышыжым пытартыш шырпе йотке лончылен лекте, кажне йолтошкалтышыжым, кажне гана товар дене руалмыжым, руэн шуымо пушеҥгыжым, адакшым кажне ондалымыжым да йӱмӧ кажне чарка аракажым шарналтыш.
А на сердце у него становилось тяжело потому, что он вспомнил вдруг всю свою жизнь до последних подробностей, вспомнил каждый свой шаг, и каждый удар топора, и каждое срубленное дерево, и каждый обман, и каждую рюмку выпитой водки.