но огеш йӱ, а Ромашовлан тупынь лийын, орланышын койын, саҥгажым туржеш, кок могыр пылыш тӱржым пурла кид парняж дене чот ишыктен куча.
Но он не вил, а, повернувшись спиной к Ромашову, мучительно тер лоб и крепко сжимал виски пальцами правой руки.