Йоча-шамыч вочшо шӱдырым шинчашт дене ужатышт да, вуйыштым комдык колтен, кавашке ятыр жап ончен шогышт. Каваштыже шӱдыр-шамыч кӱшӧ саска гаяк койыт.
Ребята проводили ее взглядами и, запрокинув головы, долго смотрели на небо, где, как на могучей кроне дерева, зрели спелые звезды.