Ояр кас, тылзе волгыдышто шкет, тарваныде шогышо топольын укшыжо шемын коеш да шем ӱмылжӧ сӱретлыме семын корнышко возын.
Вечер был ясный, и на фоне светлого лунного неба неподвижно чернели ветви одиноких тополей, и черные тени, как нарисованные, лежали на дороге.