Петр але ойленат пытарен огыл, пыл толын да нуным леведын. Нунын пыл лоҥгашке пурымекышт, тунемшыж-влак чот лӱдыныт.
Когда же он говорил это, явилось облако и осенило их; и устрашились, когда вошли в облако.