Мый кугу ош престолым да тушто Шинчышым ужынам. Тудын чурийже деч мланде ден кава торлен йомыныт – нунылан вер лийын огыл.
И увидел я великий белый престол и Сидящего на нем, от лица Которого бежало небо и земля, и не нашлось им места.