Пеҥгыдын каласаш лиеш: ялже нерген, паша, илыш нерген; тиде илышым тудо фронтлан кӧра кудалтен коден да кушко тудо пӧртылашак шона, — ах, ах, кузе чот куанен да кумыл нӧлтын пӧртылеш ыле!
Уж непременно о селе, о работе, о жизни, которую оставил для фронта и к которой вернулся бы, — ах, вернулся бы с какой радостью и охотой!