Тылеч вара мый ужынам: теве моткоч шуко калык, тудым нигӧ шотлен пытарен кертын огыл. Тушто чыла тӱрлӧ тукым, йыжыҥ, калык да йылме гыч еҥ-влак лийыныт. Нуно престол ончылно да Пача ончылно шогеныт, ӱмбалнышт ош вургем, кидыштышт пальме укш лийын.
После сего взглянул я, и вот, великое множество людей, которого никто не мог перечесть, из всех племен и колен, и народов и языков, стояло пред престолом и пред Агнцем в белых одеждах и с пальмовыми ветвями в руках своих.