А Юмын пӧлекшым тиде ик айдемын языкше кушко шуктымо дене таҥастараш ок лий: ик сулык гыч судитлымаш да титаканыш лукмаш лиеш‚ а Юмын порылыкшылан кӧра шуко сулык гыч чыныш лукмаш лиеш.
И дар не как суд за одного согрешившего; ибо суд за одно преступление – к осуждению; а дар благодати – к оправданию от многих преступлений.