Буратинон ӱшандарен каласымыжым колышт шогымеке, Карло ачаже, шоягоремжым удыралын, вуйжым рӱзалтышат, азыр ден чӧгытым налын, вынер лапчыкым пеҥыж-пеҥыж кушкедаш тӱҥале.
Буратино сказал это так уверенно, что папа Карло почесал в затылке, покачал головой, покряхтел, покряхтел, – взял клещи и молоток и начал отдирать холст.