Куцнам нуно тышке толын лектыч, Вӧдыр ок шинче: Чапаев ден коктын Таловка гыч лекме пудыранчыкыште тудо ужын шуктен огыл: рвезе-влак изи пӧртыштак кодыныт але ондакак, муро пытымек, йӱдым кудалыныт.
Когда они тут появились, Федор не знал: за суматохой, когда из Таловки выехал с Чапаевым вдвоем, он не приметил, остались ли хлопцы в халупе, ускакали ли раньше они, в ночи, после песен.