Мария Александровна дене йыгыре рвезе шинче, шинель кӱсенышкыже тодылмо кагазым чыкалтыш, кынервуйжым пулвуйышкыжо шындыш да шӱргыжым кидше дене петырыш.
Рядом с Марией Александровной сел юноша, сунул в карман шинели сложенный листок бумаги, поставил локти на колени и закрыл лицо руками.