Яким Эчанын пырдыж воктен кечыше пинчакшым кучылтеш. — Эчан, чиен ончо, — манеш тудо, Эчанлан сайын кояш тырша. Пуйто тудын дене нимогай шыдешкымашат лийын огыл.
Яким подошел к стене, на которой висел на гвозде новый пиджак Эчана, и попросил с таким видом, как будто они никогда и не ссорились: