Кына тӱсан, ик лапчык пылдыме куандарыше эр волгыдышто нунын сурештше чурий тӱсышт йылгыжалтеш да жалын коеш.
В радостном свете розового безоблачного утра их лица казались серыми, глянцевитыми и жалкими.