Нунын почешышт нарынче меҥге гай койын, куштылго пурак тӱргалт кодеш; имне-шамыч пылышыштым шогалтен кудалыт, нунын йол йӱкышт мӱндыркӧ шергылтеш; эн ончылно товаҥын пытыше, коршаҥге вузык оржан иктаж могай кӱрен алаша йолжым чарныде вашталтылын, почшым шогалтен кудалеш.
Легкая пыль желтым столбом поднимается и несется по дороге; далеко разносится дружный топот, лошади бегут, навострив уши; впереди всех, задравши хвост и беспрестанно меняя ноги, скачет какой-нибудь рыжий космач, с репейником в спутанной гриве.