Ӧрдыж гыч окопла огыл, лочо чашкерла веле коеш. Садланак ала-мо тушман толаш шонен огыл, лӱйылтынат огыл.
То ли неприятель и впрямь эти веточки за кустарник местами принимал, вызывать на драку не хотел, не стрелял.