«Ну, Саша, — шканем каласышым, — шке пиалетым кидет гыч мучыштарен колтет гын, тыйым еҥ-влак веле огыл, сӧсна игыжат воштылаш тӱҥалеш».
«Ну, Саша, — сказал я себе, — если упустишь из рук свое счастье, над тобой не то, что люди, даже поросята станут смеяться».