Ончыч Яша еҥ-шамычын мыскарам ыштен ойлыштмышт годым туныктышо Нина Дмитриевнам марлан налаш сӧрен да Нина Дмитриевнан тудым йӧратымыже нерген чылалан моктана ыле, теве кызыт тидым шарналтен, чыным ойлымо семынак ешарен тыге каласыш:
Вспомнив, как Яша раньше, при шутливом содействии сельчан, собирался жениться на учительнице Нине Дмитриевне и всем хвастался ее любовью к себе, она добавила почти серьезно: