Бек-Агамалов чучыл дечын кок йолтошкалтышлан шеҥгек чакналтыш, руалшаш верым шӱтышаш гай тӱткын ончале, вара кенета, шашкыжым кӱшнӧ, южышто йолгыжыктен, ужын шукташат лийдымын, шучкын тарванышат, уло капшыге ончыкыла лие, содор гына руал шындыш.
Бек-Агамалов отошел на два шага от глиняного болвана, впился в него острым, прицеливающимся взглядом и вдруг, блеснув шашкой высоко в воздухе, страшным, неуловимым для глаз движением, весь упав наперед, нанес быстрый удар.