Паки туге шыдын ойла, тудын катлыше пӱй коклаж гыч шӱвыл туге чот шӱшкен лектеш, окна гыч пурышо кечыйол ваштареш йӱрла коеш.
Паки говорит с такой злобой, из-за его сломанных зубов слюна брызжет с таким свистом, что в солнечных лучах, проникающих через окно, она кажется дождём.