Ромашов але ок умыло, но пычкемыш кӧргӧ чонжо дене пала: Шурочкам авалтыше аяр шӱм пудыранымаш тудын декат кусна, тиде куснымыжым тудо шке кидше-йолжо да оҥжо тамлын чытырыме гычат шижеш.
— Вы сегодня необыкновенны.