Андрей, пеҥыжалтен, автоматшым кудаше да спускым темдале; автомат тудын вачыжым тӱкала, пуйто кид гыч мучыштаралтмыже шуын, а ончылно — пычкемыште — уала сургалтын да утен каен кычкырыме йӱк шоктен...
Застонав, Андрей вскинул автомат и нажал спуск: автомат начал толкать его в плечо, словно хотел вырваться из рук, а впереди — в темноте — зашумели кусты и послышались вопли…