Мераҥ, тудым ужын, лӱдмыж дене лук гыч орышо гай тӧрштен лектеш шоныш, а тудыжо чытырен да чытырен, утларак веле туртын.
Он ожидал, что заяц, увидев его, бешено метается из закоулка, но косой только дрожал и сжимался.