Кугу пу кӱмыжыштӧ йылгыжше шуктымо олма тич ыле гынат, а кӧршӧкыштӧ нугыдо писте мӱй нарынчын койын шинчен гынат, нунын нерген Федя осалын ынже шоналте манын, нуно нимомат ышт тӱкалте, кугыеҥла:
И, хотя большая деревянная чашка была полна просвечивающих моченых яблок, а в горшочке желтел загустевший липовый мед, они, не желая, чтобы Федя подумал о них плохо, ни к чему не притрагивались и чинно отвечали: