— Умрихин корно покшелне чумырген шогышо салтак тӱшкаш йолташыжын пурен кайымыже годым ик шот дене тудым моктен, вес шот дене тудын верч ойгырышыла шӱлыкын койын пелештыш.
— одобрительно и почему-то с грустью проговорил Умрихин над повозкой, когда его друг скрылся среди солдат, столпившихся на дороге.