Погынымашым эртараш палемдыме верыш толын шумышт деч ончыч нуно ошкылмым чарнен шогальыч, ала-мо нерген мутланымеке, шкаланышт ӱшаныше еҥ семын, талын воштыл колтышт.
Не дойдя немного до места, где было назначено собрание, они остановились, о чем-то поговорили и захохотали, как могут хохотать лишь уверенные в себе люди.