Молгунам чайым йӱмӧ годым Никодим Павлович мутланен, а кызыт шып шинча, коклан гына кугун шӱлалта да умылаш лийдымын вуйжым рӱзалта.
За чаем Никодим Павлович, против обыкновения, молчал и только вздыхал изредка и загадочно покачивал головой.