Тыге, ме мардеж почеш каена, теҥызым тӱтыра вӱдылын ыле, мемнан «Беда» яхтына шып гына, ӱжака семын койын, мучашдыме-тӱҥалтышдыме теҥыз дене ик миль почеш весым ыштен.
Мы шли с попутным ветром, туман лежал над морем, и «Беда» бесшумно, как призрак, милю за милей глотала пространство.