Немычым мом ыштыман, Андрей шинчен огыл, шонен шуктыдеак, тиде жапыште тудын кидше кыдал ӱштыштӧ кечыше кӱзыш логале. Тиде кӱзым тудо поход жапыште ӱштеш сакен коштыкташ тӱҥалын.
Андрей не знал, что делать с ним, не успел подумать об этом, как почувствовал, что рука сама собой схватилась за нож, который он стал носить у пояса в дни похода.