Ойырлымо деч ончыч шӱмбел ялым, пошкудо-влакым ужаш огыл, чоным утымеш туржаш огыл манын, нылытынат тунамак брезент йымак пурен шинчыч.
Все четверо сразу же забрались под брезент, чтобы не видеть, не терзать себя разлукой с родной деревней, с соседями.