Когыньыштланат ласкан да шокшын чучеш. Тыге ятыр жап шып шинчышт, йӱштӧ мардеж, урмыжшо пире йӱк нунын пылышыш тетла ыш перне.
У обоих оттаяло на душе, и они не замечают больше ни холодного ветра, ни зловещего волчьего воя.