Тидын годым Озеров шижын нале: тудо мом ыштышашыжым шинчыде, кӱлеш-оккӱлым ыштыл шогылтын: я карт ӱмбач рокым почкалтен, я ала-мо кӱлешлан планшетыш ончаледен, а ынде шовыч дене шинчажым ӱштеда.
И тут Озеров заметил, что он безотчетно делает ненужное: то стряхнул пыль с карты, то заглянул зачем-то в планшет, а теперь вот протирает платком глаза…