Тудым пӧрт гыч куштыра дене пырля кудывечыш ӱштын луктын шуэн, а варажым кок кече гыч изи ӱдыр-шамычын сӧрасымекышт, письмам куштыра вынемыште кычал муыныт, луддегечак шӱдӧ лапчыклан кушкед кышкеныт да мардеж почеш колтеныт.
Она вымела его вместе с мусором за порог, а потом, когда через два дня девочки помирились, они отыскали письмо на помойке и, не читая, разорвали на сто кусков и пустили по ветру.