Олейник чынжымак молан шке шонымыжым вашталтен, манын тудо кӧргыжӧ дене кожганен шонкален. Тудо путырак вургыжланен да раш шижын: Олейникын пӧртыл толмыжо когыньышт коклаште пидме ойым веле огыл пужен, тылеч посна тудо ала-могай осал лийшашым сӧрен.
Всей своей беспокойной душой он чувствовал: возвращение Олейника не только разрушало их сговор, но и несло за собой какое-то лихо.