Кеҥежымат, телымат пушеҥге кугыжаныште илен, Чортан шкежат чодыра рывыж гаяк лийын пытен: тугаяк чуяка шӱргывылышан, шӱтен ончышо чоя ончалтышан, йошкар пондашан.
Живя в лесу и летом, и зимой, Чортан и сам стал как лесная лиса: с таким же продолговатым лицом, пронзительным, хитрым взглядом, красной бородой.