Тудыжо ончыч воштончыш ончылно шогыш да кишке тӱсан немыч курткын шокшыштыжо улшо обшлагыжым шаркален ончыштын, сондык ӱмбаке шуҥгалте, тудын чыла у вургемже тиде сондыкышто киен, ятыр жап тудо вачыжым шупшкедыл, чытырен, шортын кийыш.
Сначала он стоял перед зеркалом, распялив у себя на груди немецкую куртку серого змеиного цвета, а потом, свалившись на сундук, где лежала вся его новая одежда, долго судорожно встряхивал плечами…