Ромашов тунамак йоча семын шонкалаш тӱҥале. Ромашовын йоча гай койышыжо але ятыр кодын, ыштен шукташ лийдыме, аракала аҥыртарыше, ӱчызӧ шонымаш кӧргыштыжӧ тарваныш.
И в нем тотчас же, точно в мальчике, — в нем и в самом деле осталось еще много ребяческого, — закипели мстительные, фантастические, опьяняющие мечты.