Южо вере йӱлен пыташ тӱҥалше тулото воктелан шкет-шкет шинчыше боец-влакын лап лийын шичме капыштым ужаш лиеш: тиде я дежуритлыше, я тудын гаяк омо укелан кӧра орланен йӧсланыше, кредалмаш тӱҥалме деч ончыч темдыме жапым кузерак кӱчыкемдаш манын шинчыше-влак улыт.
Кой-где у догоравших костров можно было рассмотреть склоненные фигуры одиноко сидевших бойцов: то дежурные, то, как он, такие же вот горемыки, измученные бессонницей, не знающие, как перед боем скоротать ненасытное время.