Нигунам ом мондо мый тунамсе жапым, тудым тачысе кече семынак шарнем. «Кинде, кинде… Кушеч тыйым лукташ гын, кушто тый улат гын? Ик гана тыйым кеч шер теммешкак кочшаш ыле…»
Никогда я не забуду то время, помню всё, как сегодня. «Хлеб, хлеб… Где тебя взять, где ты? Хоть бы раз досыта наесться…»