Ялеш ешыжым кодымылан эшеат утларак шӱмжӧ корштен: ватыжын аважым паралич перен да тудо колышаш мучаште гаяк киен, сандене Степан Бояркинын ватыже аважын пытартыш илыш-кечыжым куштылемдышаш ыле.
С большой душевной болью он оставлял в деревне семью: старушка мать, разбитая параличом, лежала при смерти, и жена должна была облегчить ее последние дни.