Йӧршын волгыдеме, аваже коҥгашке олтыш да лӱмынак малашыже мешайышыла, омсам путырак чот мурыктен, я чуланыш я пӧртӧнчыкӧ лектын пура, шӧлдырамбал кукшо оҥа-влакым мурыктен, ала-молан коҥгамбаке кӱзыш, атышӧрым мурыктыльо.
Совсем рассвело, мать растопила печку и словно назло мешала ему спать. Выходила то в чулан, то в сени, громко хлопала дверьми, зачем-то залезала на печь, скрипела там сухими досками полатей, гремела посудой.