Чыланат ӧрын умшам карен шогымо жапыште Буратино пикшла тӱгӧ вигак агытан дек чымалте. Агытанже колышо шукшым я ик шинчаж дене, я вес шинчаж дене ончышт шога ыле.
Пока все стояли, разинув рты, он, как стрела, кинулся из харчевни на двор – прямо к петуху, который гордо рассматривал то одним глазом, то другим дохлого червячка.