— Сокыр, окшак, пӱгыр лиеш гынат, сайрак ыле, — уло-уке пӱйжым шотыр пураш тӧча шоҥго Акош. — Но кызытсе гай урод ынже лий ыле.
— Будь она слепая, хромая, горбатая, — зарычал Акош, — и то лучше, чем такая уродина.