Вот, шогем, да каваште чолгыжшо шӱдыр-влак дене мутланем, Суксо лийын кававомышто чоҥештылам – лач тунам веле шӱмем-кылем илышлан йывыртен модеш...
Вот, стою одна, лечу по небу, разговариваю со звёздами – и сердце радуется, а душа полна жизнью.