Садыже шӧртньӧ шагатшын леведышыжым шалт петырышат, ончалтышыжым Суньогын ӱмбакше нӧлтале да, молгунамсылак чын корныш шогалаш ӱжын, путырак чонеш пижше шонымашыжым луктын опташ пиже.
Тот захлопнул часы, мягко щелкнув золотой крышкой, и поднял глаза на Сунега, чтобы воззвать, как всегда, к его благоразумию.