Копинка тунамак вӱдым куымыжым чарныш да шке йолташыж деч, ала жап улмо годым мӧҥгеш пӧртылына ыле, манын йодо.
Копинка перестал грести и спросил своего товарища, не лучше ли возвратиться, пока есть время.