Тып-тымык. Лач южгунам гына укш лоҥгаште изи киса йӱклана да пызле вуйышто шинчылтше лого чогымата, але кож парчасе шогертен шогыртата.
Тишина. Лишь синица подаёт свой голос среди ветвей и дрозд свиристит на верхушке рябины или на мелких ветках ели трещит сорока.