Иисус тиде еҥын кӧргыж гыч осал шӱлышлан лекташ кӱштен, сандене тудо тыге ойлен. Тиде еҥым ия кужу жап орландарен улмаш. Тудын кидшым-йолжым шинчырленыт, пидыныт, тудым ороленыт, но пӧръеҥ шинчырым кӱрыштын, ия тудым ир мландыш поктен наҥгаен.
Ибо Иисус повелел нечистому духу выйти из сего человека, потому что он долгое время мучил его, так что его связывали цепями и узами, сберегая его; но он разрывал узы и был гоним бесом в пустыни.