А пушын шеҥгел ужашыштыже, вуйжым тоҥедыш ӱмбаке пыштен, Иисус мален. Тунемшыж-влак Тудым помыжалтеныт да каласеныт: «Туныктышо! Ме пытена. Тый тидын нерген от шоналте мо?»
А Он спал на корме на возглавии. Его будят и говорят Ему: Учитель! неужели Тебе нужды нет, что мы погибаем?