Кайык чоҥештылме кӱкшыт гыч чон, вӱд да кече дене шемем пытыше, шыпак мланде деке пызныше да ынде ятыр кече шуйнышо уда игечылан тунемше, тудын деч ынде кӧ пала, могай пӧлекым вучышо пӧрт-влакым ончыштеш.
С высоты птичьего полета душа глядела на почерневшие от воды дома, что молчаливо жались к земле, привычно и потому безропотно ожидая следующих подарков от затянувшейся непогоды.