Шӱмлан вигак луш чучын колтыш: шижде эҥгекыш логалтен кертше, тӱрлӧ вучыдымашлык дене шучко улшо чодыра шеҥгелан кодо, ончылнына лум дене леведалтше кумда эҥер шуйнен возын.
На душе сразу стало легче: предательский, полный опасностей лес остался позади, впереди расстилалась широкая полоса реки, покрытая снегом.