Тыйын чон гыч лекше ӱшанымашетым мый шарнем. Ондак тыйын Лоида коват ден Евника аватын шӱмыштыштат тыгаяк ӱшанымаш лийын, да мый инанем: тудо тыйынат кӧргыштет ила.
приводя на память нелицемерную веру твою, которая прежде обитала в бабке твоей Лоиде и матери твоей Евнике; уверен, что она и в тебе.