Фонарикын ужар тулжо волгалтара. Семёнын вийже пытен, тудо шинчажым кумен, корштымым шижде, шып кия да шагатын йоҥген мурымо йӱкшым колыштеш.
Освещенный фонариком, зеленый от его света, закрыв веки, он лежал безмолвно, не чувствуя боли, и слушал, как певуче тикали часы.