Коҥга рожышто пӧртшырчык чоргыкта; туврашыште койшо ужар тамга да йолаш ден аза вакшышыш ӱмылкашт адакат Варькан пеле почмо шинчашкыже логалыт, «выде-вудо» койыт да Варькан вуйжым лугат, нелемдат.
В печке кричит сверчок; зеленое пятно на потолке и тени от панталон и пеленок опять лезут в полуоткрытые глаза Варьки, мигают и туманят ей голову.