Лозневой сурт оза дене пырля каен кертдымыжлан ӧкынен (тудо эше коштын кертын огыл), колымаш мучаште кийыше Андрейым кудо чодыраш ужмыжо нерген уэш каласкалыш.
Лозневой пожалел, что не мог поехать с хозяином, и еще раз повторил, в каком лесочке видел умирающего Андрея.