Ик вере мурат, вес вере — окна воктен чумырген шогалыныт, намысдыме анекдотым ойлыштыт, тыгай анекдот, кочкышым тамлештараш ешарыме семын, керек-могай кечывал ден кас кочкыш годымат тыште ойлалтеш.
В одном углу пели, у окна, собравшись кучкой, рассказывали непристойные анекдоты, служившие обычной приправой всех ужинов и обедов.