Ерофей Кузьмичын нер коргыктымыжым колын, Алевтина Васильевна тичмаш шӱргывылышыж гыч шинчавӱдшым ӧрмалгыде ӱштыльӧ, азапланен йодо:
Слыша храп Ерофея Кузьмича, Алевтина Васильевна без опаски смахнула с полных щек слезы, озабоченно спросила: