Чаргыжыт, йыр пӧрдыт, пижедылыт. Миша лупшыш, лупшыш, шижде иктаж шӱдӧ наре шыҥам нелын колтыш, кокыраш тӱҥале, пытартышлан укш ӱмбачын мешак семын волен возо... Адак йол ӱмбаке кынел шогале, корштарыме ӧрдыжшым кучен ончыш да ойла:
Пищат, кружатся, лезут… Отбивался, отбивался Миша, проглотил нечаянно штук сто комариного войска, закашлялся да как сорвётся с сука, точно мешок… Однако поднялся, почесал ушибленный бок и говорит: