Левентей кугызат Озаҥыш каяш лийын, но, шоналтымекше, тыге келшен: тышечын нимат шотан ок лек, молан манаш гын Озаҥыште тудын палыме-влакше уке улыт.
Вот и Левентей решил съездить в Казань, но, подумав, рассудил так, что ничего путного из этого не выйдет, потому что в Казани у него не было знакомых.