Тиде жапыштак мераҥым ужылалтышым. Тудо лӱдмыж дене уло вийын да нимом ончыде чымыкта: шудо кокла дене, оргажла воктеч да нимогай кушкыл укеан, ялт чара верла дене кудалеш.
Почти одновременно я увидел зайца, который со страху несся, не разбирая куда: по траве, мимо кустарников и по голым плешинам, совершенно лишенным растительности.