Павыл сурткугыза-куван могайрак улмыштым ужын кертын огыл, конешне, но нунын улмыштым пален да нунын илымыштлан ӱшанен.
Павел, конечно, домовых деда с бабкой видеть не мог, но знал, что они есть и верил в их существование.