Юмо тыгай колымаш лӱдыкшӧ гыч мемнам утарен да утара. Теат мемнан верч кумалмыда дене мыланна полшеда гын, Тудо мемнам ончыкыжымат утараш тӱҥалеш манын, ме Тудлан ӱшаннам пыштенна.
Который и избавил нас от столь близкой смерти, и избавляет, и на Которого надеемся, что и еще избавит,