Адак уэш пий варгыжме йӱк шергылте да «ит колто!» манын кычкыралме шоктыш. Омыюа чуриян еҥ-шамыч кевытла гыч лектедаш тӱҥальыч, шукат ыш лий, пу склад лишне, мланде йымач лектын шогалме семын, писын калык тӱшка погыненат шогале.
Слышен вторично собачий визг и крик: "Не пущай!" Из лавок высовываются сонные физиономии, и скоро около дровяного склада, словно из земли выросши, собирается толпа.