Чодыра руышо кокла гыч иктышт озан толмыжым шарналтат, тудын нерген аляк мутымат ойлыштыт, весышт шып ошкылыт, нойымышт дене йолыштым пыкше налыт.
Одни из лесорубов вспоминали о приезде хозяина, отпуская по его адресу нелестные соленые словечки, другие брели молча, еле передвигая от усталости ноги.