Завхозын шӱргыжӧ удыркален пытарыме, чал ӧрышыжӧ вӱраҥын, а кӱжгӱ шинчапун йымач ончышо шинчаштыже путырак чот йокрокланымаш да тулгӱ гыч шыжалтше тул ойып семын чытен кертдымын шыдешкымаш йолгыжын.
Лицо у завхоза исцарапано, седые усы в крови, а в глазах, выглядывающих из-под опущенных лохматых бровей, и беспредельная тоска, и жаркие, точно от кремня, искры едва сдерживаемой ярости.