Тудыжо пеш кугу да ошо, печеш пижын шогалше пыл гае коеш, верже гыч тарванен чоҥештен каен гына ок керт.
Она была огромная и белая, словно облако, которое зацепилось за изгородь и теперь не могло сняться и улететь.