Утларакше тӱрвыжӧ пеш оҥай: когаргенрак ойлымыжо годым кӱшыл тӱрвыжӧ ойыртемын шуйна, умша тӱчмыжӧ годым ӱлыл тӱрвыжым левед шында.
Особо характерно и крепко ложилась его верхняя губа, когда после волнующей речи опускал он ее, притискивая и покрывая нижнюю.