— Йӱын улына, — шонкалышын койын Золотухин ойла, ола ӱмбалне пеш кӱшнат огыл, йокрокын койын шогышо сорла тылзым окна гыч ончалеш.
— Пили уж, — серьезно возразил Золотухин и поглядел в окно на узкий серп месяца, который низко и скучно стоял над городом.