— джентльменла йӱштӧ-шыма йӱк дене, но мом ыштышашым палыде, йодо Фӱзеш да, шкенжын ончычсо туныктышыжым тӱткын ончалын, тудын велыш ошкылым ыштыш.
— с вежливым хладнокровием джентльмена и нескрываемой растерянностью плохого ученика осведомился Фюзеш и, смерив взглядом своего бывшего учителя, сделал шаг к нему.