Шинчын кайыше-влак пӱкен эҥертышым руалтен кучышт, мардеж шӱргышкышт урзо дене лумым кышка, шинчаштым петыра, но имне-влак терым пасу покшеке шупшын луктычат, йорталтен колтышт.
Седоки схватились за спинки стульев, ветер в лицо бросает пригоршни снега, слепит глаза, но вот лошади вынесли сани в поле, побежали рысцой.