Мландыш велше шӧртнялге лышташан йолгорно дене огыл, емыж-саскан аршаш денат огыл, — а йышт, чоян, эсогыл шыдынрак тольо. Тыгай шол Шарсегысе шыже.
И не по златым коврам листвы, в венке из плодов — пышная, погребально-величавая, а воровато, исподтишка, черная, мелочно-озлобленная: шарсегская.