Лач селаш кайымыж годым гына пеленже торчакым налеш. Тӧра-влак ужышт манын, лӱмынак йолжым шӱдырен коштеш. Уке гын, тудым уэш салтаклан налын кертыт.
Но если случается ему пойти в село, берет костыли и нарочно волочит ногу, боится, как бы не посчитали здоровым и снова не забрили в солдаты.