Кенета ала-мо татыште мардеж толын лекте, кок йолташ йыр пӧрдын савырныш; ик шопке лышташыже укшым кучен ыш чыте, мучыштаралте да мардеж почеш пӧрдын кайыш.
Вдруг в какой — то момент откуда — то взялся ветер, покружился вокруг двух друзей; один листочек не смог удержаться на веточке, оторвался и полетел вслед за ветром.