Шӱдыр-шамыч кажныже олма гай улыт, пеш йолгат, а тылзыже кугу шӧртньӧ печке пундаш гай, кече семынак йолга, тӧр верым ик тӱр гыч вес тӱр марте волгалтара.
Звезды, величиною каждая с яблоко, так и сверкали, а луна, точно дно большой золотой бочки, сияла, как солнце, освещая равнину от края и до края.