Ала-кудо велым шокшо юж изи жаплан пуале, арымшудо пуш толын лекте, еҥ-шамычын вуй ӱмбалнышт шемалге укш «лыбе-лобо» шоктен кодо, тунамак йӱштӧ юалге юж тошто нӧреп кӧргӧ гыч толын лекме семын пуал колтыш.
На миг откуда-то пахнуло теплом и запахом полыни, большая темная ветка зашелестела по головам, и тотчас же потянуло сырым холодом, точно дыханием старого погреба.