Шульговичын чурийже тыманмешке ошем кайыш, а шоҥго шӱргыжӧ тӧрштылмӧ гай чытыраш тӱҥале, шинчаже пуста да шучко лийын шинче.
У Шульговича мгновенно побледнело лицо, запрыгали дряблые щеки и глаза сделались совсем пустыми и страшными.