– Ох, кузе Адолис ок йӧрате… тӱрлӧ воштылтышым: «Айдеме семын тыныс дене илашат эрыкым огыт пу. Пылышетым гына сак кучо, шотыш нал, уке гын сокыр кумырланак эҥгекыш пурет».
− Ох, как не любит Адолис… всякие насмешки: «Не дают воли жить по-человечески спокойно. Только ухо держи востро, учти, иначе ни за грош попадёшь в беду».