Шеҥгелне марийжы йол йӱкшым колын, чумыр капше комыля гай лие, туге ишалте — йол йымалныже иктаж-мо шырт шокта гынат, лӱдмыж дене ӧрдыжкӧ мече гай тӧршта ыле.
Слыша позади шаги мужа, сжалась вся в комок, напряглась так, что, казалось ей, хрустни что под ногой — скакнет в сторону от испуга, как мяч.