Ушдымо семын куанымаш да шучкылык, могырлан йӱштын чучмаш, воштылмаш да лӱддымаш — чыла тиде кенета Ромашовым авалтыш.
И вдруг пламенный поток безумного восторга, ужаса, физического холода, смеха и отваги нахлынул на Ромашова.