Тудо ойлаш тӱҥалеш гын, йӱкшым кугемдаш ок тӧчӧ, но кажне мутшо кумда плацын чыла могырыштыжат раш шокта, йӱкшӧ плацыште гына огыл, шоссе мучкат йоҥгалтеш; тудын тыгай виян йӱкшым дивизийыште чыланат палат; каласаш кӱлеш — тудо шке служебный карьержымат йӱкшылан кӧра гына ыштен.
Говорил он почти не повышая тона, но каждый звук его необыкновенного, знаменитого в дивизии голоса — голоса, которым он, кстати сказать, сделал всю свою служебную карьеру, — был ясно слышен в самых дальних местах обширного плаца и даже по шоссе.