“Вет могай кугу пушеҥгым мланде гыч шупшын луктын!” — тудо шоналтыш, вара колымаш нерген уэш шарналтыш да толмо годымсо деч эшеат утларак шучкын чучын колтыш.
"Какое ведь дерево вырвало из земли!" — подумал он, и ему еще больше, чем в пути, стало жутко от своих дум о смерти.