Шомушка деке вес вел гыч толмыж годым тиде пӱнчӧ корно савыртышеш тудым шып саламлыме семын кумылын вашлийын да пуйто ялын, Медведица эҥерын, Ленан кушто улмым ончыктен.
Когда он подъезжал с той стороны к Шомушке, эта сосна встречала его на повороте дороги, тихая и приветливая, и словно указывала туда, где деревня, где река Медведица, где Лена.