Авам, очыни, ушыж дене эртыше ийлашке, изи годсо пагытышкыже пӧртыльӧ, кунам нуно изаж дене ялысе школышто тунемыныт, а кеҥежым ачашт ден аваштлан шудым ышташ полшеныт, Вычегда эҥерын леве вӱдыштыжӧ йӱштылыныт, села воктенак шуйналтше тайгаште поҥго ден емыж-саскам погеныт.
Мать, видимо, мысленно вернулась в те далекие годы, в свое детство, когда они со своим братом учились в сельской школе, а летом помогали отцу с матерью косить траву, купались в теплой Вычегде, собирали за околицей села грибы и ягоды.