Тыгай мутланымаш деч вара аваже кумылжо волымым ончыкташ але шотдымо эргыж дене вурседылмашке шуаш огыл манын, эре верже гыч кынелын да самоварым шындаш але иктаж-могай сомылым муышыла койын, лектын каен.
Каждый раз после таких разговоров мать обреченно махала рукой и шла ставить самовар или занимала себя какой-нибудь необязательной работой, лишь бы не дать волю своему огорчению и не разругаться с непутевым сыном.