Ик гана Николаевмытын тылзе волгыдеш ошын койшо пӧртышт воктелан чарнен шогале; Николаевмыт илыме пӧртын ужар калай леведышыже йӱштын, умылаш лийдымын йолгыжын.
Раз он остановился против дома Николаевых, который ярко белел в лунном свете, холодно, глянцевито и странно сияя своей зеленой металлической крышей.