Чодыра лоҥга гыч еҥ лекте да, пушеҥге тӱҥ шеҥгек шылын, я ик омаш деке, я весе деке толеш, малыше-влакын чурйиыштым ончыштеш.
Из леса вышел человек и, прячась за стволы деревьев, стал подходить то к одному, то к другому шалашу и заглядывать в лица спящих.