Вӱд воктен модын коштын, аважат туштак лийын, шудым удырен; кенета колеш: пуйто ала-кӧ вӱд йыгырым колтылеш, тудо ончал колта — вӱд ӱмбалне Васян упшыжо веле ийын коштеш.
Играл на бережку, и мать тут же была, сено сгребала; вдруг слышит, словно кто пузыри по воде пускает, — глядь, а только уж одна Васина шапонька по воде плывет.