Изиш ӧрдыжкырак кораҥмеке, кумык возын сӧрвален: «Ачай! Лиеш гын, тиде чаше Мыйым эртен кайыже, туге гынат Мыйын шонымо семын огыл, а Тыйын шонымет семын лийже».
И, отойдя немного, пал на лице Свое, молился и говорил: Отче Мой! если возможно, да минует Меня чаша сия; впрочем не как Я хочу, но как Ты.