— Тачак кутырен налам!” А Марийка тудын ӧрдыжкӧ каен шичмыжым ужын, тунамак шем шинчаж дене йырже ончал нале, ӱдыр йолташышт дене кутыраш тӱҥале, тидын годым Андреят Марийкан иктаж-мо орадым ышташ шонымыжым умылыш, ӧрмалгыме гай лие да тунамак шкенжын чоткыдо шонымашыжым кораҥдыш.
— Сегодня же поговорю!" Но Марийка, заметив, что он присел в сторонке, сразу повела черными глазами — заговорила с подругами, и Андрей, поняв, что она вновь затевает над ним озорство, смутился и тут же отказался от своей дерзкой мысли.