Мишан кидыштыже модшо колунын пу пӱчкышым шелме йӱкшӧ торашке шергылтеш. Адак йошкарген пытыше чурийже мучко пӱжвӱд шырча-шамыч йоген волат. А Мишалан нуно огыт мешае, чурийже гыч шинчалан чӱчалтышым ӱштылешат, умбакыже пашажым шуя.
Гулко хлопает тяжелый колун в Мишиных руках, снова по раскрасневшемуся лицу льется пот, а Мише все нипочем — смахнет с лица соленые капли и дальше машет.