Тиде секундышто Андрей але илышыште первый гана тыгай кугу шыде лекмым шижын, тудо кычкыралынат кертын огыл, а чытырыше, кандалге тӱрвыжым важык гына ыштен.
В эту секунду — впервые за жизнь — Андрей почувствовал в себе такое ожесточение, что даже не мог крикнуть, а только страшно, судорожно скривил бескровные дрожащие губы: