Ольховка ялысе еҥ-шамыч пуйто тудын йӱкшым колмекышт гына мо лиймым умылышт, — кычкыркален да вургыжын, куэрла деч ойырлен, йырваш куржын шаланышт.
И будто все остальные ольховцы, только услышав ее, поняли, что случилось, — с криками и воем хлынули от берез в разные стороны.