Изи Верушыжо ӱмылыштӧ шинчаш йыгыжга, кечыш лектеш, вуйысо шовычшым налын кудалта. Кӱшыч кече пелта, изи ӱдырын вуйжо соҥла, тунам тудо кечыгут магыра.
Девочке надоедает сидеть на одном месте под копной, она выйдет из тени, сбросит с головы платок, а солнце-то напечет ей голову, голова заболит, девочка плачет.