Ава изи кагаз лышташым лӱдшӧ шинчаже дене ончалеш, варажым олымбаке йӧрлеш да уло йӱкын шорташ тӱҥалеш.
Та взглянет на клочок бумаги пустыми глазами, потом повалится на лавку и заголосит тонким, щемящим душу голосом,