Шкенжым тудо пеш кӱшкӧ шында, имне ден ӱдырамаш нергеште шуко шинчыше айдемылан шкенжым шотла, тыгак шкенжым мастар куштызеш, поснак чаткан великосветский койышым ончыктышо куштызеш, ужеш, коло ныл ияш веле гынат, тӱрлыжымат ужын тунемше, илен ӧрканыше айдеме шотеш шкенжым шотла.
Он был о себе высокого мнения, считая себя знатоком лошадей и женщин, прекрасным танцором и притом изящным, великосветским, но, несмотря на свои двадцать четыре года, уже пожившим и разочарованным человеком.