Сакарын йол йымакыже сукен шинчын, (Окси) Юмылан кумалшыла тудым сӧрвален, чытыдымын ойганен йодын, кычкырен: — Сакар!.. Пушт мыйым!.. Пытаре!..
Встав на коленях к ногам Сакара, (Окси) словно молясь Богу, просила, с большой тоской умоляла, кричала: — Сакар!.. Убей меня!.. Прикончи!..