корно воктен шогышо куэм шарналтыш, да тудо шке суртыштыжо эртарыме йӱдым, Марийкам, чыла родо-тукымжым тунамсе мардежан, пушеҥге лышташ кожгыктен велын шогымо кече деч вара шӱмеш чот шыҥдаралт кодшым — чылажымат шарналтыш.
И вспомнил он о той ночи, что провел дома, о Марийке, о всех родных и еще о многом, что крепко легло в память после того дня, шумного от ветра и листопада.