Пычкемыш кокла гыч тыгыде оргажлан шем ӱмылышт койыт, ме шып эртен каена да эҥер савырнымашеш нуно йомыт.
Темные силуэты кустов появлялись из темноты и бесшумно проходили мимо, скрываясь за поворотами протоки.