Ватыжын сын каен тӱҥгылген шинчымыжым ужын, воктекше (Семон Миклай) мийыш. Тудыжо серышым шуялтыш.
Иктаж гана тыландат ÿчым шуктена? Его (Семон Миклая) жена побледнела, увидев, что она оцепенела, он подошёл к ней. Она протянула ему письмо.