— Андреев сырен вудыматыш, вара шып лие да кӱжгӧ йӱк дене ӱшанлын, ласкан мане: — Тыгайым веле огыл пудыртылаш логалын — чыла вашталтен тӧрлатена...
— буркнул сердито Андреев, потом помолчал и уверенно, спокойно пробасил: — Не то ломали — все перекроим…