Кызыт ынде тудым чер пӱгыртен да тудо нимомат ыштен ок керт гынат, лач капка ончылно веле шинча гынат, колхозник-влак эре туддек толыт — ой-каҥашым йодыт.
Даже когда его болезнь согнула и он уже ничего не мог делать, а только на завалинке посиживал, колхозники то и дело к нему приходили – совета спрашивали.