Михаил Павловичын оҥжым черын вурс шӱдыш дене ишымыж кечын эрдене тӱньыкыштӧ мардеж пирыла шучкын урмыжын да лӱдыктен.
В то утро, когда болезнь стальным обручем сжала грудь Михаила Павловича, в печной трубе уныло и пугающе выл ветер.