Тидын годым ӱстелтӧрыштӧ пелыл еҥ дене кывыжге мутланыше Петрован кынел шогалешат, толшо-влакым лыпландарен, погынымашым почеш.
Тут Петрован, тихо беседовавший за столом с приезжим человеком, встал, успокоил присутствующих и открыл собрание.