Тыште чылажат тудлан шкенжын лийын да шергын чучын: канде тӱс дене чиялтыме окна петыртышан тиде пӧртшат, лопка кудывечат, тушто чоҥештылше кӧгӧрчен-шамычат, ошын волгалтше куэжат, изи пече кӧргысӧ ошалге тӱсан астра пеледышат...
Все здесь стало для нее своим и дорогим: и дом с голубыми ставнями, и обширный двор, над которым порхали голуби, и сверкающие белизной березы, и бледные астры в палисаднике…