Вӱд кошталаш пӱгырнаш гына тӱҥалынам ыле, ала-кӧ мыйым кычкыра; йӱкшӧ чылт Васян гай, вӱд йымач шоктымо гай шокта: — «Павлуша, а Павлуша!»
Только стал я к воде нагибаться, слышу вдруг зовут меня этак Васиным голоском и словно из-под воды: «Павлуша, а Павлуша!»