А Юмо мемнам терген да Поро Уверым мыланна ӱшанаш лиймым ужын, да ме тыгак ойлена: еҥлан огыл, а мемнан шӱмнам тергыше Юмылан келшаш тыршена.
но, как Бог удостоил нас того, чтобы вверить нам благовестие, так мы и говорим, угождая не человекам, но Богу, испытующему сердца наши.