— Ну, пырт подылынат, руштынат — нимат огыл, — лыпландараш тыршен мане ватыже. Но марийжын келесырын ончалмыжым ужын, йӱкшым лыжган лукто: — Изишак каналтенат — тиде сай веле, — лӱҥген шогышо шоҥго пелашыжым шыматаш шонен, тӱрвыжым шыргыжалме гай ыштыш.
— Ну, выпил лишнего, — желая его образумить, сказала жена, но, видя, что он оскорбился, поспешила смягчить выражение: — Повеселился немножко, — и улыбнулась примирительно вдребезги пьяному старику.