Ӱдыр изиш гына кычкырал ыш колто. Лавруш пӱртньыкым йытыран кӱрлын налеш, Анушын чурийышкыже тушкалта, кидше дене корштымо вержым шыман ниялта.
Девушка чуть не вскрикнула от боли. Лавруш, аккуратно сорвав мяту, подносит к ее лицу, потом руками нежно гладит больное место во лбу Ануша: