Пуйто осал вий йолыштен шынден, тудым туге аҥыртарен пытарен, вашеш мутым ойлен кертдыме вольыкыш савыренат, сорлыклен почешыже виешак шупшеш да «Ошкыл, почешем ошкыл, нигӧ деч ит лӱд, уке гын чыла кочывӱдым вес еҥ-шамыч лӧкен пытарат, тыланет нимом огыт кодо», — манеш.
Словно заарканенный нечистой силой, которая, одурманив разум, превратила его в безропотную скотину и настойчиво тянула: иди, иди за мной и никого не бойся, а то все горькое зелье другие выпьют, ничего тебе не достанется.