Нуно у мурым муреныт: «Тый книгам налаш да печать-влакым почаш йӧрышӧ улат, вет Тый шӱшкылмӧ лийынат, чыла йыжыҥ да йылме, калык да тукым гыч мемнам Юмылан шке Вӱрет дене тӱлен налынат.
И поют новую песнь, говоря: достоин Ты взять книгу и снять с нее печати, ибо Ты был заклан, и Кровию Своею искупил нас Богу из всякого колена и языка, и народа и племени,