— Лозневой нимом ойлаш ӧрын, шкенжым ончал нале да шарналтыш: вет тудо кум кече ончыч гына пеш чаткатан, капшылан келыштарен ургымо сай формым чийыше Лопуховмытын тиде пӧртӧнчыл дене кӱзен ыле.
— Лозневой смущенно осмотрел себя и вспомнил, в какой щегольской, ловко подогнанной форме три дня назад всходил на крыльцо лопуховского дома.