Ялыште еҥ утларак лиеш, туге гынат, пытартыш кок кече годымсо гаяк ял пустан койын: Ольховкысо еҥ-шамыч чыланат йымен шинченыт да йот мланде гыч толшо-шамычын толын лекмыштым лӱдын вученыт.
В деревне становилось многолюднее, но она все так же казалась опустевшей: затаясь, ольховцы со страхом ждали чужеземцев.