Санденак куваже тудым тыге воштылеш: «Мемнан Микале ӱмыржым муренак эртара. Мурен — мутлана, мурен — шӱшкалта, йылт ойган шӱшпык гай».
Недаром его старуха смеется: «Наш Микале то поет, то свистит, как соловей».