Волгыжаш тӱҥалме годымак кӧршӧк шолаш пурен, а шоҥго дукун, ала-мом умылаш лийдымым мугыматылын, кӧршӧк йыр коштын.
С рассвета кипел горшок на огне; старый дукун ходил вокруг него и бормотал свои непонятные слова.