А ик гана, кочкаш шичмеке, Никитка кӱмыж гыч шылым жап шуде луктедаш тӱҥалын, Санька тудым саҥгаже гыч совла дене перыш.
А как-то раз за обедом звонко щелкнул Никитку по лбу ложкой, когда тот прежде времени начал вылавливать из миски куски мяса: