Кожеръял ваштареш Шале чоҥгам шурнывече, авырал налын, ӧндал кучышыла коеш. Той гай тӱсан уржа пасу, лай мардеж дене пел век тайнен, теҥыз вӱдоҥла лупшалт, мӱндыркӧ эрта. Шурно ӱпш нерым тамлын чыгылта.
На полях поспевала рожь. С вершины Шалинского бугра далеко видны медно-золотые поля, запах зерна приятно щекочет ноздри.