Тиде мутым колмек, кушкедлылше вургемым чийыше, йошкар ӱпан, пел шинчан йоча мый декем куржын лекте да тунамак мыйым ял мучашыш наҥгайыш.
При сих словах оборванный мальчик, рыжий и кривой, выбежал ко мне и тотчас повел меня за околицу.