Меҥгыште кечыше шкет понар чытырыше тулжо дене пычкемышым сеҥен ок керт, мӧҥгешла, утларак пычкемышын веле чучын колта.
Дрожащий свет единственного дугового фонаря на столбе не рассеивал сумрака, а делал его словно еще более зыбким.