Ваштареш шогышо пӱкенын эҥертышышкыже эҥертен, койышыжым ончыкташ шонен толмо гае веле коеш. Тиде маскалукышто мом эше оҥайым ончаш лиеш маншыла.
Сидел со скучающим видом вполоборота, небрежно облокотясь на спинку стула впереди, как бы говоря: а, что тут может быть, в этом захолустье.