Вет ӱшанен вучымо дене ме утарыме лийынна‚ а ӱшанен вучымын шукталтмыже коеш гын‚ ӱшанен вучымаш уке. Мо шинча ончылно шога, кӧ тудым ӱшанен вуча?
Ибо мы спасены в надежде. Надежда же, когда видит, не есть надежда; ибо если кто видит, то чего ему и надеяться?