Тӱрвыжым чуч тарватен, рвезе пеш порын койын шыргыжале да ӧрын шогалше Марийкалан тӱкнылын-тӱкнылын тып каласыш:
Открыв губы, паренек улыбнулся простенькой, доброй улыбкой и, заикаясь, сказал онемевшей Марийке шепотом: