Лозневой ӱстел коклаште, той самовар ончылно воштончышышто гай койын шинча. Самовар гыч нугыдо пар чымалт лектеш. Лозневой тамак тӱсан, пел векыла соган тувырым, лопка шем шароварым, чапле коваште дене ыштыме тыглай кемым чиен.
Лозневой сидел у стола, отражаясь на медном боку самовара, бьющего струйкой пара, в рубахе-косоворотке табачного цвета, просторных черных шароварах и добротных сапогах из яловой кожи.