Тунам вара Ромашов, тудым кид гыч кучен, вичкыж парняжым эркын кучылтын, аптыранен да лӱдынрак тӱҥале:
Тогда он начал робко, неуверенным тоном, взяв ее руку в свою и тихонько прикасаясь к ее тонким пальцам: