Мария тушеч куржын да Симон-Петр ден Иисусын йӧратыме вес тунемшыж деке миен, нунылан ойлен: «Господьым шӱгар гыч наҥгаеныт, а кушко Тудым пыштеныт, ме огына пале».
Итак, бежит и приходит к Симону Петру и к другому ученику, которого любил Иисус, и говорит им: унесли Господа из гроба, и не знаем, где положили Его.