Йыван тичмаш оҥжо дене шӱлалтыш, йыр улшо пӱртӱслан шыргыжалнеже ыле, но кенета умылаш лийдыме ала-могай тургыжландарыше шижмаш чонжым авалтыш.
Вздохнул Иван полной грудью, хотел улыбнуться всему окружающему, но вдруг какое-то неясное тревожное чувство охватило его.