Сакарын ош тувыр дене кийымыжым ужын, Чачи чытен ыш керт, шортынат колтыш: Сакар койкышто огыл, колоткаште кийымыла чучо.
Увидев Сакара в белой рубашке, Чачи не выдержала, заплакала: было похоже, что он лежит не на койке, а в гробу.