Ош волгенче волгалте, кӱшычын кукшын пудештын, кӱдырчӧ лупшале, пуйто ала-кушто пеш кугу кумда коленкорым ала-кӧ кушкеде, да неле, шӧрын йӱр, пикш семын, эҥерым шуралтыш.
Сверкнула белая молния, с высоты с сухим треском ударил раскат грома, словно где разорвали огромный кусок коленкора, и тяжелые косые струи дождя, как стрелы, пронзили реку.