Колышаш гай лӱдын, Лозневой вочко йымач кидше дене йӱлышӧ тулвуйым икте почеш весым руалтен-руалтен налын да йырышкыже кышкаш тӱҥалын.
Перепугавшись насмерть, Лозневой начал выхватывать из-под бочки пылающие головни и раскидывать их вокруг, —