Онтон чӱчалтыш омымат йӱдвошт ыштен ыш сеҥе. Эҥырыш, куважын йӱкшым колышт кийыш, шоҥго лулегыжым когартыше кермыч ӱмбалне тӱрлӧ могырыш савыркалыш, ала-можымат шонен пытарыш.
Ночью Онтон не смог сомкнуть глаз. Стонал, слушал, как спит жена, на обжигающих кирпичах поворачивал свои старые кости в разные стороны, о чём только не размышлял.