Мура койдымо еҥ, мурымыжо дене шортеш: пуйто йӱд тымыкыште пушеҥге лоҥгаште шке ойгыжым пӱтынь тӱнялан ойла.
Невидимый человек поёт, плачет своей песней: будто в ночной тиши среди деревьев повествует о своём горе всему миру.