Кузе огыт ӧр: тудо Костян кудышкыжо пуренат, шӱчаҥ пытыше под сакышым волтыктен, кӱсенже гыч шӱштӧ аршыным луктын висен, карандаш дене сӱретлен, вара адак ала-могай моло умылыдымо паша-влакым ыштен.
Да и как тут не удивиться: Он зашел в Косино летнюю кухню заставил снять с котла закопченный сажей крючок, достав кожаный аршин измерил его, зарисовал карандашом, потом еще занимался какими-то другими непонятными делами.