Чодыра кокласе пычкемыш ялыште, тыште шӧрын кайыше икмыняр пӧрт деч молыжо нимо уке, шочмыжлан нигӧм титаклашыжат укела чучеш.
Вроде и винить некого за то, что родился в глухой деревне, в темном лесу, где, кроме покосившихся домов, не осталось ничего.