Тугай жап толын шуэш, кунам вийда йӧршеш ок код, шинчада почылтеш, ӧкынымаш кишке оҥдам кӱрышташ тӱҥалеш, а тендан дене тарзылан шогышо ӱдырын чурийже тугаяк шыма да ласка, поро чонжат нимо дене амырген огыл... Тыланда йӧсӧ лийме годым мыйым тыгайым ужын кертыда мо?
Вдруг настанет час отрезвления, минута изнеможения, змеи раскаяния станут, быть может, терзать вашу грудь, и тогда что за пытка будет для вас видеть, что черты вашей служанки дышат тем безмятежным спокойствием, каким совесть вознаграждает непорочные души!