— Ужам, — пылышан упшым упшалше рвезе сӱмсырын пелештыш, пуйто эҥер серешак Петькам кырен кодаш ямдылалтше семын, мыжер урвалтыжым шергалын, кыдалже гыч кӱзан ӱштыжым рудыш; вара вачыж гыч вещевой мешакшым кудаш шуыш да вашке гына мешак кылым кӱрлын нале.
— Вижу, — хмуро перебил паренек в ушанке и, распахнув куртку, сдернул с себя поясной ремень, словно тут же на берегу решил высечь Петьку; потом сбросил с плеч вещевой мешок и с треском оторвал от него лямки.