Эбат вашке гына гармоньым орвашкыже пуртен пышташ кӱштыш, шкеже лупшыж дене иктым чучын колтыш, весым, кумшым.
Эбат повелел отнести гармонь на свою телегу, а сам, размахивая кнутом, ударил одного, второго, третьего.