Тудо, ухват дене мурыктылын, ятыр жап коҥга воктен шогылто да шонкалыш: «Тек шкетын шинчыже да шке титакшым шижше».
Возле печки она возилась долго, стучала рогачом и думала: «Пусть посидит да прочувствует свою вину».