Тудо оҥжым ыреслен колтат, овда воштылмыжым чарнен, шорташ тӱҥалеш. Шортеш, шинчавӱдшым ӱпшӧ дене ӱштеш. А ӱпшӧ тудын кыне гай ужарге, манеш.
Вот как положил он крест, братцы мои, русалочка-то и смеяться перестала, да вдруг как заплачет… Плачет она, братцы мои, глаза волосами утирает, а волоса у нее зеленые, что твоя конопля.