Пылпомыш гыч волышо кинде тиде. Тудо ачада-влакын кочмо маннышт гай огыл. Нуно коленыт, а кӧ тиде киндым кочкеш, тудо курым-курымеш ила».
Сей то есть хлеб, сшедший с небес. Не так, как отцы ваши ели манну и умерли: ядущий хлеб сей жить будет вовек.