Сакар тӱкаш тудо аптыраныш, витне, но, имньым шӧрмыч гыч кучен да сола дене лупшен, корно гыч лумыш шупшаш тӱҥале.
Тронуть Сакара он, видимо, побоялся, но, взяв лошадь под уздцы и хлеща ее кнутом, потянул с дороги в снег.