Кенеташте лӱдмыж дене сигыралын, кӱшкӧ тӧршталтыш, но мый пылышыжым чот руалтен кученам ыле, вара пычкемыште пасу гоч, виноградник ден пакчала гоч чымалтна.
Он со страху заверещал, высоко подскочил, но я крепко держал его за уши, и мы поскакали в темноте через поля, виноградники, огороды.