— Авай кудалын, ачай кудалын, павайым колоткаш пыштеныт, пӧртым тӱчыныт, а ял гыч мыйжым тышке кондышт, — каласкален кӱкшӧ пӱкеныште шинчыше ӱдыр да йолжым тышкыла-тушкыла чарныде рӱзкален.
— Мама уехала, папа уехал, бабушку в гроб положили, дом закрыли, а меня из деревни сюда забрали, — сидя на высоком стуле, качая ножками туда-сюда, рассказывала малышка.