Кузе йӧрата!” Лозневой ӧртньӧрешыжак тӱҥын шинче да икмыняр секунд шинчажым кораҥден кертде, нунын ӱмбак ӧрын ончыш.
Как любит!" Он замер в седле и еще несколько секунд не мог оторвать от нее изумленного взгляда.