තම ඥාතිවරයාගේ මරණය නිසා නිවැසියෝ ඉතා බරපතළ ලෙස මානසික පීඩාවකට පත්වූහ. ඔහුගේ ආදාහන කටුයුතු සිදුකිරීමට ආර්ථික දුෂ්කරතාව පිළිබඳව අති මහත් පීඩනයක් ගෙනදුන්නේ එකල හින්දු ජාතිකයන්ගේ සංස්කෘතියට අනුව සිරිත වූයේ මළගිය ඥාතියකුගේ සිරුර ආදාහන කටයුතු සිදුකළ යුත්තේ ගඟක් අසල ඉවුරක නිසාවෙනි. ගංගාවක් පිහිටා තිබුණේ බරණැස නුවරට එපිටට වන්නට බැවින් ඔවුන්ට එහි යාම ඉතාම දුෂ්කර කාර්යයක් බවට වටහාගත් හෙයිනි. අතේ මිටේ මිල මුදල් ද හිඟව පැවතිණි. අනෙක මෙම ඥාතිවරු වයෝවෘද්ධ අය වූහ. අනෙක් කාරණය වන්නේ බොහෝ කලකින් බරණැස නුවරට ගොස් තිබුණේ ද නැත. මළ සිරුර රැගෙන යා යුත්තේ දුම්රියෙන් බැවින් එය ද ඔවුන් හට අධික විය හියදම් සහිත ගමනක් වූ නිසා කුලීකරුවන් ලවා ආදාහන කටයුතු සිදු කිරීමට කතිකා කර ගත්තේය. අල්ලපු ගම්මානයේ ජීවත්වූ කුලීකරුවන් දෙදෙනෙකු ගෙන්වා අඩුම වියදමකට පොරොන්දු වී සියලු වැඩ කටයුතු ඔවුන් දෙදෙනා භාරයට පත්කරන ලදී. පොරොන්දු වූ මුදලින් හරි අඩක් ද ගෙවා දමන ලද අතර ආදාහන කටයුතු අවසන්වීමෙන් පසුව ඥාතියාගේ සොහොනේ දවාලූ අළු දෝතක් ඉතා සුරක්ෂිතව ලබාගෙන ආපසු ගෙන එන ලෙස අණයක් ද කරන ලදී. එයින් පසු ඉතිරි මුදල ගෙවා දමන බවටත්, පොරොන්දු ප්‍රකාරව සියලු කාරණා කටයුතු අවසන් කිරීමට ඔවුහු පොරොන්දුවක් දුන්නේය.බරණැසට යාම පිණිස ඉතාම කෙටි මාර්ගයක් කුලීකරුවන් දෙදෙනා දත් හෙයින් ඒ ගැන පවුලේ ඥාතීන්ට සැල නොකිරීමට වගබලාගත් අතර මෘත දේහය දැව මැස්සක තබා ගැට ලෑමෙන් පසු පවුලේ ඥාතීන්ගේ අවසන් ගෞරවය මැද දේහය ඔසවා ගෙන ගමන් ආරම්භ කරන ලදී.
මළසිරුර රැගෙන යා යුත්තේ කුමකින්ද?
දුම්රියෙන්