මේ සඳහා අපට ආදි මානවයා වාසය කළ කිතුල්ගල බෙලිලෙනට යන මාර්ග දිගේ වාහනයකින් ගමන් කිරීමට සිදුවුණා. ඉන්පසුව වාහනයෙන් බැසගත් අපි කිලෝමීටර් 02ක් පමණ දුර ගෙවාගෙන නැවත වරක කන්දක් තරණය කළා. කඳු තරණයෙන් පසුව අප පැමිණියේ නිහඬව ගලා හැලෙන සඳුන් ඇල්ලේ ඉහළ කොටස වෙතටයි. අපගේ මීළඟ ක්‍රියාකාරකම වූයේ අඩි 100ක් පමණ උසින් යුත් එම ඇල්ල දිගේ පහළට බැසීමය. ඇල්ල ආරම්භක ස්ථානයේ සිට පහළ බැලූ විට එහි ඉමක් කොනක් පෙනෙන්නෙ නැහැ. නමුත් සියලු ක්‍රියාකාරකම් සහ බාධක බිඳගෙන ආ ගමන් මගේ අවසානය අත්හැර දැමීමට නොසිතූ නිසා අපි කඹය දිගේ පහළට ගමන් කළා. එය ආරම්භ කරන විට අධික බියක් දැනුණත්, තරමක් පහළට ගමන් කළ පසු පෙන පිඬු නංවා ගලා හැලෙන දිය දහරාවෙන් ඉසින පිණි බිඳු මෙන් ජල බිංඳු නිසා සහ හිස් අවකාශය තිබෙන සුළඟ අපව සිහින ලොවකට ගෙන ගියා. මෙතෙක් විඳි සියලුම ක්‍රියාකාරකම්වලට වඩා මෙය අපට ආස්වාදයක් ගෙන දුන්නා. දෙඅත් අතහැර වුවද සිටින්නට තරම් ආත්මශක්තියක් අපට එහි භාග දුරක් ගමන් කරන විට ඇති වුණා.
සදුන් ඇල්ලේ උස අඩි ?
100ක් පමණ