ඇත්තටම දුඹුරු පැහැගත් ඍජු ගල් බිත්තියකට ඇලී ගෙන පහළට වැටෙන වේලි ඔයේ දිය දහර දිය ඇල්ලක් නොවේ. වේල් පොටකි. දුඹුරු පසුබිමේ එය පැහැදිලි සුදු පැහැතිය ඊළඟට අවට ඇත්තේ හරිත පැහැගත් වනගහනයකි. කොළ දුඹුරු සහ සුදු පාට පමණක් ගෙන සොබා දහම් සිත්තරා නිර්මාණය කළ චිත්‍රයකි. එනිසාම මම කවිය නොලියා ඉතිහාසයේ සඳහන් පුවතක් දෙකක් පමණක් ලියා තබමි. අතීත සිංහල රජදරුවෝ තම රාජ්‍යයේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් මේ කඳුකරය යොදාගත්තේය. ඉංග්‍රීසිහු උඩරට රාජ්‍යය ආක්‍රමණය පිණිස පැමිණ මිටියාවතේ කඳවුරු බැඳගත්හ. පසුදා උදෑසනින්ම කන්දට නගින අරමුණ ඔවුන් සතුවිය. රැය පහන් විය. උදෑසන හිරු එළිය වැටෙන විටම ඔවුන් දුටුවේ කඳු මුදුනෙහි රැඳී සිටි සිංහල සේනාවයි. ඔවුන්ගෙන් මිදුණු ඊතලයක් දෙකක් කඳවුරු භූමියට පතිත විය. ඉංග්‍රීසීහු කළේ කඳුමුදුනේ රැඳී සිටි සිංහල හමුදාවේ හැම භටයකුටම වෙඩි තබා මරා දැමීමය. අන්තිමේ දී ඉංග්‍රීසින්ගේ තුවක්කු නිහඬ වූයේ වෙඩි බෙහෙත් අවසන් වූ නිසාය. එවිටම කඳු මුදුනෙන් පමණක් නොව මිටියාවතෙන් ද සිංහල හේවායෝ මතුවූහ.
කඳු මුදුනෙන් පමණක් නොව මිටියාවතෙන් ද මතු වූයේ කවුද?
සිංහල හේවායෝ