එයා ට්‍රිප් වලට ආවේ නැති වුණාට කොළඹදි නිතර මුණ ගැහුණෙ අරවින්ද සහ මමයි රොෂානුයි. ඒ කාලයේ අද වගේ බොහෝ තාක්ෂණය තිබුණෙ නැහැනෙ. කරන්න දේ තිබුණෙත් නැහැ. අපි කළේ කාගේ හරි ගෙදරකට ගියා. එක්කෝ අරවින්දගේ ගෙදර නැත්නම් රොෂාන්ගේ හරි අපේ ගෙදර හරි ඒත් නැත්නම් රෝයි ඩයස් අයියගේ ගෙදර ගියා. එදා ඔබ ක්‍රීඩා කළ කාලයේදී පවුලක් වගේ එකට ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායම සිටිය රහස මොකක්ද? ඒ බැඳීම ඇති වුණේ මොන වගේ හේතු නිසාද? අර්ජුණ, අරවින්ද, රොෂාන්, හෂාන් සහ මම පාසල් ක්‍රිකට් පිටියේ සිට එක දිගට ක්‍රීඩා කිරීම නිසාත් එකට හිටපු නිසාත්, ඒ බැඳීම ඇති වෙන්න ඇති. සනත්ලා මාවන්ලා වාස් එහෙම. ප්‍රමෝද්‍යලා එහෙම ආවාමත් ධර්මසේන මුරලි ඇතුළු ඒ ඔක්කොම ගත්තාම නිරන්තරයෙන් කණ්ඩායෙම් එක දිගට හිටපු අයයි. දීර්ඝ කාලයක් එකට ඉන්න කොට ඒ බැඳීම ඇති වෙනවනෙ. අපි එකිනෙකා විශ්වාස කළා. ඒ වගේම එකිනෙකා ගැන හොඳ අවබෝධයක් තිබුණෙ. එතකොටනේ ඒ වගේ කණ්ඩායමක් කලාතුරකින් ඇති වෙන්නේ.
අරවින්දගේ හෝ රොෂාන්ගේ ගෙදර හැරුනුකොට ගියේ කොහේද?
රෝයි ඩයස් අයියගේ ගෙදර