දිගාමඩුල්ලේ දකුණු වැව්ගම්පත්තුවේ වනාන්තර සැබවින්ම අඳුරු වනාන්තර බව නොකියාම බැරිය. රූස්ස ගස් කොළන් වලින් හෙබි මේ වනාන්තරයක් තුළ යමෙකු අතරමං වුවහොත් ආපසු පැමිණීම ලේසී පහසු නැත. මේ අඳුරු වනාන්තර තුළ සිටින වන සතුන් අතරින් මිනිසාට වඩාත් බිය උපදවන සත්ත්වයෙකු වනුයේ වලසාය. වලසාගේ දැක්ම මෙන්ම හඬද බිය උපදවන සුළුය. වලසෙකු මුහුණට මුණ ගැසුණහොත් ගැල වී යාම අසීරුය.  මී පැණි වාරයට වැව්ගම්පත්තුවේ වනාන්තර වල සැරි සැරූ බොහෝ මිනිසුන්ට මෙන්ම දඩයක්කරුවන්ටද වැඩි වශයෙන්ම හමු වී තිබෙන්නේ වලසුන්ය. මී පැණි වලසාගේ ද ප‍්‍රියතම ආහාරයකි. මී පැණි වලට උන්ගේ ඇති ලොල් බව කොතෙක් ද කිවහොත් මී මැස්සන් විදින විට දී වුවද කෙසේ හෝ මී වද ටික කඩාගෙන මිස පස්ස නොබැලීම සිරිතකි. වළසෙකු මී වද කඩන විට පසු පසින් සිට උගේ අතින් මී වද ටික ලබා ගත හැකි බව වැව්ගම්පත්තුවේ කතාවෙකි. ඉන් කියැවෙන්නේ මී වද ටික කඩා ගන්නා තුරු ඌට වෙනත් සිහියක් නොමැති බවකි. මී වද ඇති ගසකට නැග ගන්නා වළසා ගස් බෙනයේ ඇති මී වද එකින් එක කඩා ගෙන ගසට නැග සිටින වැළහින්නගේ අතට මී වද දෙන බව වැව්ගම්පත්තුවේ පැරැන්නෝ කියති. උස් ගසක නොවේ නම් මිනිසෙකුට වුවද පසු පසින් සිට මී වද ටික අතට ගත හැකි බවද වැඩි දුරටත් දැන ගන්නට ලැබිණි. ඒ තරමටම වලසාගේ අවධානය මී වදයට ලොල් වී තිබේ.
වලසාගේ දැක්ම මෙන්ම හඬ සම්බන්දයෙන් කිව හැක්කේ කුමක්ද?
බිය උපදවන සුළුය