ඒ වේදනාව දරාගන්න බැරුව මම කෑ ගැහුවා. මම ඇහුවා ඇයි මට කිව්වේ නැත්තේ කියලා. ඒ වෙලාවේ මහත්තයාගේ මරණය කිව්වා නම් මාව කොහොමත් බේරගන්න බැරි වෙනවා. එහෙම වුණොත් පුතාට අම්මයි තාත්තයි දෙන්නම නැති වෙන නිසයි නොකිව්වේ කියලා වෛද්‍යවරු ගොඩක් මගේ හිත හැදුවා. මාව ගොඩක් ෂොක් වුණා. දරුවා බදාගෙන මුළු දවසක්ම මම ඇඬුවා. මේ වේදනාව මට මැරෙනකම් ඉවර කරන්න බැහැ. මගේ දරු පැටියාගේ මුණ දකින හැම තත්පරයකම මට පෙන්නේ මහත්තයාගේ මූණ. මට ජීවිතේ නැති කරගන්න හිතුන වාර අනන්තයි. ඒත් පුතාව මගේ අතට දුන්නම පුතා වෙනුවෙන් ජීවත් වෙන්න ඕනෑ කියලා හිතුවා. මට හිත ශක්තිමත් කරගන්න කොහේ හරි ඉඳගෙන මට ශක්තිය දුන්නේ මගේ මහත්තයා වෙන්න ඇති කියලා මම විශ්වාස කරනවා.
ඇය කෑගැසුව්වේ කුමක් නිසාද?
වේදනාව දරාගන්න බැරුව