ධනුෂ්ක මොණරාගල ප්‍රදේශයේ පදිංචි විසිඅට හැවිරිදි තරුණයෙකි. අම්මයි, තාත්තයි, අයියල දෙන්නයි මල්ලියි සමග ධනුෂ්ක හැදුණේ වැඩුණේ සතුටෙනි. එහෙත් අයියලා වගේ ඔහු ඉගෙනීමට උනන්දුවක් දැක්වූයේ නැත. පොඩි කාලේ සිටම ගෙදර වැඩිහිටියන්ට හොරෙන් සිගරැට් කොට උරන්න ඔහු පුරුදු විය. පාසලේ අට, නවය පංතිවල සිටියදී ධනුෂ්ක නරක යාළුවන්ගේ ඇසුර නිසා ගංජා භාවිතයට පුරුදු විය. ඒ නිසා පාසල් මගහැරගත් ධනුෂ්කට අධ්‍යයන පොදුසහතික පත්‍ර සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයෙන් සමත්වීමට හැකියාවක් ලැබුණේ නැත. ලොකු අයියා ඉගෙනගෙන ගෙදර බර කරට ගන්න පොඩියට ව්‍යාපාරයක් පටන් ගත්තේය. ඔහුගේත් පියාගේත් සොයා බැලීම නිසා පොඩි අයියා වෛද්‍යවරයෙක් වෙන්න විශ්වවිද්‍යාලයට ගියේය. එහෙත් ධනුෂ්ක නොමගට වැටුණේය. ඔහු නිසි මගට ගැනීමේ උවමනාවෙන් දෙමාපියන් හා අයියලා එක්ව ඔහු බෙල්වුඩ් සෞන්දර්ය පීඨයේ නැටුම් පාඨාමාලවකට ඇතුළත් කරනු ලැබිණ. එය හැදෑරු ඔහු නැටුම් කණ්ඩායමකට එක්ව මහනුවර පෙරහරේ පවා නටන්නට ගියේය. එයින් ඔහු සතුටක් ලැබූ අතර පරණ පුරුදුද යම් පමණකට අමතක කරන්නට ඔහුට හැකි විය. පසුව යුද හමුදාවේ පෙරදිග තූර්යවාදක කණ්ඩායමට එක්වීමටද ඔහුට අවස්ථාව ලැබිණ. ඒ බෙරවාදකයකු ලෙසය. ඒත් වසර තුනක් එහි සේවය කළ ධනුෂ්ක ඉන් ඉවත් විය. ඉන්පසුව ඔහුට රැකියාව ලැබුණේ කොළඹට නුදුරු ප්‍රදේශයක ටයර් කම්හලකය.
ඔහු කුඩා කල සිට වැඩිහිටියන්ට හොරෙන් උරන්නට පුරුදුව සිටියේ කුමක්ද ?
සිගරැට් කොට