දරුවාට මාස නවයක්ද සපිරුණි. අවුරුද්ද පිරෙන්නට තිබෙන්නේ තවත් මාස තුනකි. තව මාසයකින් දෙකකින් ඔහු ඇවිදින්නට පටන් ගනු ඇත. පුංචි පුතු ඇවිදින දිනය එළැඹෙන තෙක් දුලංජනීලා මහත් බලාපොරොත්තුවෙන් බලා සිටියහ. එදින සෙනසුරාදාවක් විය. පුංචි දෙව්මිණ මවගෙන් කිරි බිව්වේ ඇගේ කෙස්වලින් අදිමින් හුරතල් වෙමිනි. එහෙත් හිටිගමන් ඔහු අසාමාන්‍ය ලෙස දඟලන්නට විය. ක්ෂණයෙන් ඔහු දරදඬුවිය. අපස්මාර ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරන්නට වූයෙන් දුලංජනීලා බියට පත්වූහ. වහාම වාහනයක් ගෙන්වා ගෙන දරුවා රෝහලට රැගෙන ගියහ. වෛද්‍යවරු මහත් වෙහෙසක් දැරුවද දෙව්මිණගේ ජීවිතය බේරාගන්නට නොහැකි විය. ඔහු දෙමාපියන්ගෙන් පමණක් නොව තවමත් හරිහැටි දැක නැති මුළු ලෝකයෙන්ම සමුගෙන ගියේය.  මරණයට හේතුව කුමක්දැයි වෛද්‍යවරුන්ට සිතාගත නොහැකි විය. මරණය පිළිබඳ පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණයක් පැවැත්වීමට සිරුර යොමු කරනු ලැබීය.  අධිකරණ වෛද්‍යවරයා දෙව්මිණගේ සිරුර මතුපිටින් නිරීක්ෂණය කළේය. සිරුරේ කිසිම තැළුමක් හෝ තුවාලයක් හෝ කිසිවක් නොවීය. උරහිස ආසන්නයෙන් දෑතේම උඩ බාහුවල තැළුම් ලකුණු දෙකක් පමණක් දැකිය හැකි විය. එය ඇති විය හැකි ආකාරය සම්බන්ධයෙන් සැකයක් හිතේ රඳවාගත් අධිකරණ වෛද්‍යවරයා සිරුර කපා පරීක්ෂා කිරිම ඇරඹුවේය. අපස්මාර තත්ත්වයක් ඇති වූ නිසා මුලින්ම හිස් කබල කපා පරීක්ෂා කිරීම ඇරඹුවේය.
දරුවට අවුරුද්ද පිරෙන්නට තිබෙන්නේ තව මාස කීයද ?
මාස තුනකි