ශෝකී අවස්ථාවක් අන්‍යයන්ට කියන විට තමා තුළද ශෝකයක් ඇතිවෙයි. මරණයක් දැනුම් දීම පවා පැරැන්නා විශ්වාශ කළේ අසුභ, මෙන්ම වැරදි ක්‍රියාවක් ලෙසටයි. මේ සඳහා පැරණි ජනරූප සංජානනයේ අක්ෂරයක් නිර්මාණය කළෝය. මෙය පුරාණ සිංහල හෝඩියේ හෝ බ්‍රාහ්මී අක්ෂර හෝඩියේ නැති එකකි. මළ පොත අකුර යනු මරණයක් දැනුම්දීමට පුරාණයේ තල්පත් ඉරුවක ලියූ මෙම අකුරයි. වර්තමාන සම්මතය අනුව ආදාහනය යනු මළ සිරුරු දැවීමයි. සංස්කෘත භාෂාවෙන් එන මෙම ආදාහන ශබ්දය පාලියෙහි එන ආළහන ශබ්දය අනුව හැඩගැසීමෙන් "ආදාහන"යි සිද්ධ වූ බව සඳහන්ය. දහනය යනු දැවීමයි. ආදාහනය ඉතා පුරාණයේ පටන් පැවැත එන්නක් බවට සාක්ෂි තිබේ. ආදාහනයේ කතාව හෙවත් සුසාන චාරිත්‍ර ප්‍රාග් ඓතිහාසික යුගයේ පටන් පැවැත එන බව රජරට විශ්වවිද්‍යාලයේ පුරාවිද්‍යා මහාචාර්ය ඩී. තුසිත මැන්දිස් මහතා විසින් කරණ ලද පර්යේෂණවලින්ද පැහැදිලිය.
මරණයක් දැනුම් දීම පවා පැරැන්නා විශ්වාස කළේ කුමන ක්‍රියාවක් ලෙසටද?
අසුභ, මෙන්ම වැරදි ක්‍රියාවක් ලෙසටයි