අද මෙන් එකල අනවසර වගාකරුවන්ගේ හා දැව හොරුන්ගේ තර්ජන වනාන්තරයට නොවීය. ගඟේ වැලි වැටි නිදහසේ සැකසිණ සුපුරුදු පරිදි වාර්ෂිකව මහවැලි ගඟ පිටාර ගැලුවේය. විල්ලු බිම් පෝෂණය විය. අලි ඇතුන්ට ගොදුරු සුලබ විය. උන් ගම්මාන සොයාගෙන ගියේ නැත. සිත්කාරුව, සිරිමංගලපුර, මාවිල්ආරුව දෙසින් වනාන්තරය තුළට පිවිසෙන කරත්ත පාරවල් වැටී තිබුණේය. ඉඳහිට යන එන දඩයක්කරුවෙක් හැරුණු විට මේ වන මං ඔස්සේ එකල දැව හොරු ගමන් කළේ නැත. 1985න් පසුව මට යළිත් සෝමාවතී වනෝද්‍යානය දැකබලා ගැනීමට අවස්ථාව ලැබුණේ 2012 වසරේදීය. එවකට වනෝද්‍යානයේ ආරක්ෂාව භාරව තිබුණේ ශ්‍රී ලංකාවේ යුද හමුදාවටය. කන්දකාඩු හමුදා කඳවුරේ විශේෂ අවසරයක් පිට ත්‍රිකෝණමඩුව ඔස්සේ මම තවත් මිතුරකු සමඟ ගොස් වනෝද්‍යානයේ අභ්‍යන්තරය දැකබලා ගතිමි. තිස්වසරකට පෙර මා දුටු වනාන්තරය ඒ අයුරින්ම ආරක්ෂා වී තිබීම මගේ සතුටට හේතුවක් විය. අයිතිකරුවන් නැතත් තිස්වසරකට පෙර දුටු සුදෝ සුදු කින්නියා ගව රංචු වනාන්තරය තුළ නිදහසේ උළාකමින් සිටියහ. උන් මිනිස් දසුනට නුහුරු නිසාදෝ අප දැක බියෙන් ඈතට පළා ගියහ. ඒ නවක ගවයන් පසු පරම්පරාවල සාමාජිකයන් වීම ඊට හේතුවයි.
වන තුළට පිවිසෙන පාරවල් වැටි තිබුනු ප්‍රදේශ මොනවාද
සිත්කාරුව, සිරිමංගලපුර, මාවිල්ආරුව