පසුව දුටුගැමුණු මහ ගමට පලාගියේය. එහිදී ඔහු නැවත වරක් සේනා සංවිධානය කර තිස්සට එරෙහිව යුද්ධ කළේය. මෙම අවස්ථාවේ ඔහු ජය ගත්තේය. එවිට තිස්ස පලාගියේ භික්ෂුවකගේ මෘත දේහයක් ගෙන යන ආකාරයට උපක්‍රමයක් යොදා ගෙනය. මෙම සිද්ධියෙන් ටික කාලෙකට පසුව විහාර මහා දේවියගේ සහ බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ මැදිහත් වීමෙන් කළ උත්සාහයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස දෙදෙනා මිතුරු වී පසුව තිස්ස කුමරු දුටුගැමුණුගේ ප්‍රධාන සෙන්පතියෙකු බවට පත් විය. තමාගේ ආරක්ෂාව තහවුරු කර ගැනීමෙන් පසු දුටුගැමුණු රජු රජ රට ආක්‍රමණය කිරීමට සැලසුම් කළේය. මෙයට රජ රට පමණක් නොව මුළු උතුරු ප්‍රදේශයම අයත් විය. මෙහිදී අවශ්‍ය සේනාව එකතු කර ගැනීමේදී තම පියාණන් විසින් දිවයිනේ විවිධ ප්‍රදේශවලින් කැඳවා පුහුණු කළ නන්දිමිත්‍ර, සුරනිමල, මහා සෝන, ථෙරපුත්ථාභය, ගෝඨාභය, භරණ, වසභ, වේලුසුමන, ගෝඨයිම්බර හා ඵුස්සදේව නම්වූ දස මහා යෝධයෝද එක්වූහ. ඒ හැරුණු විට සංඝයා වහන්සේලා පිරිසක්ද ආශිර්වාදය පතා සර්වඥධාතු අඩංගු ජය කොන්තය නම්වූ හෙල්ලයක්ද ගෙන යන ලදී.
ජය කොන්තයේ තිබුනේ මොනවද ?
සර්වඥධාතු