වෙල්ලස්සෙන් පසු බැස ආ මේ පිරිස පානම්පත්තුවට අයත් කුමන, පානම, ලාහුගල, හුළංනුගේ, බක්මිටියාව වැනි පෙදෙස්වලත්, වැව්ගම්පත්තුවේ තොට්ටම, මඩවලලන්ද, මඩාන, අලහේන, වරාලන්ද, වඩිනාගල, කඩින්ආර, දේවාලහිඳ, කොක්නහර, පාදාගොඩ, උහන, කොහොඹාන, දමන, කීනවත්ත ආදී ගම් රැසකත් නතර වූහ. හේන් ගොවිතැන ප්‍රධාන ජීවන මඟ විය. අධ්‍යාපනයක් ගැන ඔවුනට අවබෝධයක් නොවීය. එකල මේ පෙදෙසත් පාලනය වූයේ මඩකලපුවෙනි. අක්කරපත්තුවෙන් පැමිණි වන්නියාර්වරුන් එනම් කෝරාලවරුන් වැනි පිරිසක් මේ ගම් නාමිකව පමණක් පාලනය කළ බැව් කියැවේ. මෙසේ කාලය ගෙවී යනවිට 1921 වසරේ දී වැව් ගම්පත්තුව නම් පාලන ඒකකයක් බිහි කර තිබේ. එහි පළමු රටේ මහත්තයා ලෙස කටයුතු කර තිබෙන්නේ වෑත්තෑව නම් මහත්මයෙකි. වෑත්තෑවේ රටේ මහත්මයා පිළිබඳව අදටත් වැව් ගම්පත්තුවේ පැරැන්නෝ කතා කරන්නේ ඔහු කළ කී දෑ අසා ඇති බැවිනි. ඔහු අශ්වයා පිට ගමක් ගමක් ගානේ යමින් වැව් ගම්පත්තුවේ අනාගත උන්නතිය පිළිබඳව කටයුතු කර තිබේ. වැව් ගම්පත්තුවේ පාසල් පද්ධතිය අරඹා ළමුන්ට අධ්‍යාපනය ලබා දීමට කටයුතු කළ බව ද කියැවේ.
වැව් ගම්පත්තුවේ පළමු රටේ මහත්තයා වූයේ කවුරුන්ද?
වෑත්තෑව නම් මහත්මයෙකි