සූර්යාලෝකය නොවැටීමේ විපාකය වූයේ ශාක ප්‍රභාසංස්ලේෂණ ක්‍රියාවලිය නතර වීමයි. ඒ හේතුවෙන් කාබන් ඩයොක්සයිඩ්  ප්‍රතිශතය වැඩි වූ අතර ඔක්සිජන් අඩුවන්නට විය. අම්ලවැසි ඇතිවී ජලාශවල ආම්ලික ස්වරූපය අධික විය. ශාක මත යැපෙන සතුන් මියයාම හේතුවෙන් මාංශ භක්ෂකයන්ට ද ආහාර නැති වී ඔවුන් මිහිතලයෙන් වඳ වී ගියේය. ඩයිනෝසරයන් එලෙස සමු ගනිද්දී එකල ගුල්වල සහ බෙනවල දිවි ගෙවූ හික්මීයන්, ලේනුන් වැනි සත්තු මළකුණු මත යැපෙමින් තවදුරටත් ලෝකයේ ජීවය පවත්වාගෙන ගියහ. එමෙන්ම දැනට ලැබී ඇති සාධක අනුව පෙනී යන්නේ අද අපට දක්නට ලැබෙන කිඹුලන්, කැස්බෑවුන් හා ඉබ්බන්ගේ පූර්වජයන් ද කුරුල්ලන් රැසක් ද මේ විනාශය අතරතුර තම පැවැත්ම තහවුරු කරගෙන අඛණ්ඩව පරිණාමය වී ඇති බවයි.
ජලාශවල ආම්ලික ආම්ලික ස්වරූපය අධික වූයේ කුමක් වීද?
අම්ලවැසි ඇතිවී