අගෝස්තු නිවාඩුවට නැවත ගියාම අපි හිටවපු වට්ටක්කාවලින් මෑවලින් වැටකොලුවලින් අස්වැන්නත් අරගෙන තමයි ගෙදර එන්නේ. කිසිම පොහොරක් නැහැ. ඉබේටම ගෙඩි හැදිලා තියෙනවා. මඩොල්දූව පරාදයි. උපාලිලා ජින්නලාට වගේ සුන්දර ළමාවියක් දෙමටගොඩ අපිට තිබුණා. වෙල්යාය දිගේ රාජගිරියේ ආයුර්වේදය දක්වා යන්න පුළුවන්. අනිත් පැත්තෙන් බයිසිකල්වල නැගලා මෝදර දක්වා ගිහින් අපි මුහුදේ නාලා එනවා. අද වගේ කොන්ක්‍රීට් වනාන්තර නෙවෙයි ඇසට ප‍්‍රිය උපදවන කොළ වර්ණයෙන් පිරි ප‍්‍රදේශයක් තමයි ඒ කාලේ දෙමගොඩ. මුළු වෙල්යායේම වනරොදවල්වල වල් ඌරෝ කොරවක්කෝ, මයිනෝ, ගිරව්, සැළලිහිණි හිටියා.
මුහුදේ නාලා එන්නේ කොහේ ගිහින්ද?
මෝදර දක්වා ගිහින්