චූටි දූ අම්මව සොයනවා. අම්මා චූටි දුව අහනවා. අපි ඉතින් දෙන්නගෙම හිත හද හද හිටියා. නංගිව ගෙදර එක්ක ඇවිල්ලා දවස් දෙකකට පස්සේ චූටි දුවවත් අපි ගෙදර එක්කරගෙන ආවා. නංගිට තව මාස 3කට අඩිය තියන්න එපා කියලා තියෙන්නේ. මාසෙකට සැරයක් සායනවලට එක්ක යන්න ඕනෑ. මල්ලි වැඩට නොගියොත් මේ වැඩවලට මුදල් නෑ. මේ වගේම ඇවිදගන්න බැරුව ඇඳන් උඩ ඉන්න බොහෝ දෙනෙක් තව මේ කටුවාපිටියේ ඉන්නවා. දැන් මේ මිනිස්සුන්ව හැමෝටම අමතකයි. ආණ්ඩුව මේ ප්‍රහාරයේ වගකිම භාරගත්තා නම් ඇයි මේ මිනිස්සුන්ට සාධාරණයක් කරන්න බැරි? බෝම්බ ප්‍රහාරයේ උණුසුම යන්නත් කලින් හදිසි නීතිය ඉවත් කළා. බුර්කාව තහනම ඉවත් කළා. අපි ගිනි පෙල්ලෙන් බැට කාපු මිනිස්සු විදිහට දැන් කණාමැදිරි එළියටත් අපි බයයි. මේ විදිහට රට ඉස්සරහට ගියොත් ආයෙම මේ වගේ විනාශයක් වෙන එක වැඩි ඈතක නෑ.
මේ වගේම ඇවිදගන්න බැරුව ඇඳන් උඩ ඉන්න තවත් බොහෝ දෙනෙක් සිටින්නේ කොහෙද?
කටුවාපිටියේ