පීනෑන් දුපතක් වුණාට ලස්සන ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයට අයත් ගොඩනැගිලි රැසකින් එය වටවෙලා තිබුණා. අපි නවාතැන් ගත්තේ නගරය ආසන්නයේ වුවත්, පහුවදා උදෑසනම අපි ගියේ ඇස් අදහාගත නොහැකි සොඳුරු පාරාදීසයකට. පීනෑන් හිල් නම අසා තිබුණත්, අපි එහි අත්දැකීම් විඳගන්න බොහොම ආසාවෙන් බලා හිටියා. ටිකට් කවුලුව ළඟ ඉඳලා ටිකක් දුර පොලිමේ යන්න වුණේ එදා නිවාඩු දවසක් නිසා. අපි කවදත් හැමදේටම පෝලිමේ ඉඳලා පුරුදු නිසා එය එක් අතකින් අපිට විනෝදයක් වුණා. කේබල් කොච්චියකින් තමයි අපිට උඩට යන්න තිබුණේ. නමුත් කන්දක් උඩට අමාරුවෙන් නගින අපි හිතුවා ලංකාවටත් මෙහෙම කෙබල් කොච්චි පෙට්ටි ක්‍රමයක් ආවනම් ගොඩක් හොඳයි කියලා, ගමනාත්තයට ළඟා වූ විට අපි හිතුවෙ නම්, ගමන අවසානයි කියලා. නමුත් ගමන ආරම්භ වන්නේ එතැනිනුයි. කඳු මුදුනක සුන්දර දසුන් බලාගත් අපි තවත් එහි ඇතුළට ගමගන් කළා. ඒ වෙලාවේ උදේ ආහාරය ගෙන තිබුණත්, පොඩි බඩිගින්නක් කාටත් දැනුණා. එත් එක්කම කෑමක සුවඳක් ආපු නිසා අපි ගියා පොඩ්ඩක් ඒ පැත්තට. තම්බපු කඩලවලින් හදපු අපුරු කෑමක් කාපු අපි එහි ආදරයේ සිහිවටන බලන්න ගියා. ලක්ෂ ගණනක් ආදර සිහිවටන එහි අගුළුලා තිබුණා. ඒ හැම ආදරයක්ම තවමත් අපරාජිත නොවී ඇතිදෝ කියා අපට හිතුණා. ආදරවන්තයන්නම් පීනෑන් හිල් ආවම මේ වගේ තමන්ගෙ ආදරය වෙනුවෙන් මේ දේ අනිවාර්යෙන්ම කරනවලු.
පීනෑන් යනු කුමක්ද?
දුපතක්