තමන්ගේ සහ පස්වැනි බුවනෙකබාහු රජුගේ බැඳියාව බිඳී යෑම ඔහුට ඉවසුම් නොදෙන තරම්ය. ඒ වේදනාකාරී බව තීව්‍ර වූයේ ඔහු රජුට ද්‍රෝහි නොවූ නිසාය. දාම වැල් ශිල්පයේ පැවැත්ම තහවුරු කිරීම හැර තමනට වෙනත් ඉලක්කයක් නොවූ බව ආලෝක දනී. ඒත් රජු මෙතරම් කෝප වීම ආලෝකව තව තවත් ශෝකී කළේය. මිදෙල්ල වැටිය වන ග්‍රාමයේ වන කෙළිත්තියන් ඔහු වටකර ගත් විට ශෝකය මැකී ගියද ඔහු තනිවන හැමවිටම මතකය ඇවිත් හිත පාරන්නට විය. පෑරුම් සහගත හිත සනහා ගන්නට ඔහු වන වැදුනේය. ඔහු යළිත් ඒ දියවිල ඉවුරේ දීම අමුතු දළ සඟලින් හෙඹි ඇතු හමුවිය. එවිට ඔහු ඇතු පසුපසම යන්නට විය. ආලෝක සිතුවේ මරණයට පෙර තම රජු බැහැදැක යළි මිතුදම් බැඳිය යුතු බවය. ඒ සඳහා හමු වූ මේ ඇතු මාවත වෙතැයි ඔහුට සිතුනි. වන්නි වනාන්තරයේ සරණ මේ අමුතු ඇතු මිතුකර ගැනීම ආලෝකගේ ඉලක්කය වූයේ මෙලෙසය. ඔහු ඇතු මිතුදමේ බැඳගැනීමට ඔහු හා දම්වැල් සටන් පෑවේය.
ආලෝකව තව ශෝකි කිරීමට රජු කළේ කුමක්ද?
කෝප වීම