පිල මත පැදුර එළා ගත් කළුබණ්ඩා එහි හාන්සි විය. මාස ගණනක් තිස්සේ ගිනි අව්ව නොතකා හේන කෙටීමෙන් ඔහුගේ ගත දැඩි ලෙස විඩාවට පත් වී ඇත. සිරුර පුරා විහි දී ඇති නහර වැල් තුළින් ලෙයට අමතරව තද බල වේදනාවක් ද ගමන් ගන්නා බවක් ඔහුට දැනුණි. ඈත අහසේ සුදු පාට වලාකුළු එකින් එක පා වී යන්නට වූයේ ඔහුගේ සිත තුළ සොම්නස් සහගත සිතිවිලි ඇති කරවමිනි. පසු ගිය අවුරුද්දේ හේන් කොටන කාලයේ ද අහසේ මෙවැනිම වලාකුළු පාවී ගිය සැටි ඔහුට මතකය. ගොවියෝ හේන් වපුරා වැසි වසින තුරු බලා සිටියහ. දින දෙක තුනක් පමණ කාලයක් පැවති පොද වැස්සට ධාන්‍ය බීජ මෝරා පැළ මතු වී ගෙන ආවත් වැස්ස පැවතුණේ සතියක් පමණි. එතැන් සිට හට ගත් දරුණු නියඟය නිසා යන්තම් මෝදු වේගන ආ පැළ සියල්ල ගින්නේ ලූ කලක මෙන් කර වී ගියේය. ඇළ දොළ ගංගා සිදී ගියේ දිය පොදක් වත් ඉතිරි නො කරමිනි. සිහිල් ජලයෙන් පිරී තිබුණු වැව් සියල්ල වියළී ගොස් පාළු පිට්ටනි බවට පත් විය. බීමට පැන් පොදක් නැතිව වන සත්තු තැනින් තැන මැරී කුණු වී ගියහ. මුළු වනය සිසාරා පිළිකුල් සහගත දුර්ගන්ධයක් පැතිරී ගියේය.
ගොවියෝ හේන් වපුරා බලා සිටින්නේ ඇයි?
වැසි වසින තුරු