යම්කිසි සත්වයෙකු මේ ලෝකයට පහළ වෙන්නේ කිසියම් හේතුවක් නිසාමය. සමහරවිට මෙය හේතු කිහිපයක් නිසාම වීමටත් ඉඩ තිබේ. ඒ හේතූන් කොටස් වශයෙන් ලෝභ - ද්වේශ - මෝහ වේ. සත්වයන් උස් - පහත් - සැප - දුක වශයෙන් එක් එක් අංශවලට ඇතුළත් වන්නේ මේ හේතූන්ගේ බලවත්කම උඩ බව කිව හැක. පහත් උත්පත්තිවලට ලෝභ - ද්වේෂ - මෝහ හේතු වන අතර උසස් උපත්වලට ලෝභ නැතිකම, ද්වේෂ නැතිකම, මෝහ නැතිකම හේතුවෙයි. දෙව්ලොව සහ මිනිස් ලොව උසස් පුද්ගලයින් උපදවන හේතු සහිත කාමාවචර උත්පත්ති අටක් ගැන බුදු දහමේ සඳහන් වේ. ලෝභ - ද්වේශ - මෝහ යන ත්‍රි හේතූන්ගේ වෙන්වූවෝ උසස් දෙවිවරු ලෙස උපදිති. ත්‍රි හේතූන්ගෙන් මධ්‍යම තරමින් වෙන්වූවෝ මිනිස් ලෝකයේ උපත ලබති. අලෝභ - අද්වේෂ - අඩු තරමින් වැඩුවෝ මළ යකා හා ගෙවල යකා වෙති. ලෝභ - ද්වේශ වැඩුවෝ මළ ප්‍රේතයන් ලෙස උපදිති. විවිධ චේතනා හේතු කොටගෙන උපදින සත්වයෝ සියල්ල කොටස් පහකට බෙදේ. ඒවා නේරසික - තිරශ්චීන - ප්‍රේත - මනුෂ්‍ය සහ දේව යනුවෙන් දැක්වේ. අට මහා අවීචියෙහි හා එකසිය අටක් ඔසුපත් නරකවල වෙසෙන්නෝ නේරසික යනුවෙන් හඳුන්වති. තිරස්චීන වශයෙන් වර්ග කරනු ලබන්නේ මේ ලෝකයේ ජීවත්වන තිරිසන් සතුන්ය.
දෙව්ලොව සහ මිනිස් ලොව උසස් පුද්ගලයින් උපදවන හේතු සහිත කාමාවචර උත්පත්ති කීයක් තිබේද?
උත්පත්ති අටක්