1967 දින හයේ යුද්ධයේ සිට ක්‍රම ක්‍රමයෙන් පලස්තීන ත්‍රස්තයෝ ජෝර්දානයේ අගනුවර අම්මාන් ඇතුළු කලාප රැසක් ඔවුන්ගේ ග්‍රහණයට ගෙන උන්හ. ජෝර්දානයේ ඊශ්‍රායල සීමාවේ පිහිටි නගර හා ගම් සියල්ල පාහේ මෙම ත්‍රස්තයන්ගේ කඳවුරු බවට පත් ව තිබුණු අතර ඔවුහු කිසි බයක් සැකක් නැතිව ගිනි අවි අත දරා මෙම කලාපවල මහ මාර්ගවල රැඳී සිටියහ. හුසේන් රජතුමා ප්‍රතික්ෂේප කළ ඔවුහු ජෝර්දානයේ නිල නොලත් පාලකයන් මෙන් ක්‍රියා කළහ. හුසේන් රජතුමා ද මෙය දැන සිටි නමුත් එය වෙනස් කිරීම සඳහා කිසිදු ක්‍රියාමාර්ගයක් නොගත්තේය. දිනක් ඔහු එක්තරා හමුදා කඳවුරක් වෙත ගිය අවස්ථාවේ එහි යුද්ධ ටැංකියක කොඩිය වෙනුවට ගැහැනු තනපටක් සුළඟේ ලෙළ දෙමින් තිබෙනු දැක දැඩි සේ කෝප වී ඒ පිළිබඳව ප්‍රශ්න කළේය. එයට පිළිතුරු දුන් යුද ටැංකි නිලධාරියා පැවසුවේ සටන් කිරීමට ඉඩ නොදෙන බැවින් ඔවුන් ගැහැනුන් වී ඇති බවයි. තම රාජ්‍ය පාලනය අසාර්ථක වී ඇති බවත්, කරුණු මෙසේ සිදුවෙද්දී වැල්ලේ හිස සඟවා ගත් පැස්බරෙකු මෙන් තවදුරටත් සිටීම නිෂ්ඵල බවත් හුසේන් රජතුමාට අවබෝධ විය. එය ඔහුගේ ඉවසීමේ උපරිමය ද විය.
ජෝර්දානයේ අගනුවර කුමක්ද?
අම්මාන්