බුදුරජාණන් වහන්සේ අසූවයස් සපිරුණු කල්හි සම්බුදු කිස නිමවා පිරිනිවන්පෑමට සුදුසු කාලය දැයි විමසන ලදී. එවිට උන්වහන්සේ විසින් ශාසනය තුළ භික්ෂු භික්ෂුනී උපාසක උපාසිකා යන සිව් වැදෑරුම් කොටස් සිටින බැවිනුත් සම්බුදු සසුන ශක්තිමත් බැවිනුත් උන්වහන්සේ විසින් එම තීරණය එලෙසම සිදුකරන ලදී. එබැවින් බුදුරජාණන්වහන්සේ පිරිනිවීම මල්ල රජදරුවන්ගේ සාල වනෝද්‍යානයේදී සිදුවිය. එහිදී මල්ල රජවරුන් උන්වහන්සේගේ ආදාහනය සක්විති රජකෙනෙකුගේ ආදාහනයක් ලෙසින් ගෞරව බුහුමනින් යුතුව රන්දෙණක තැන්පත් කොට එම සියල්ල සිද්ධ කරන ලදී. බුදුන්වහන්සේගේ ශ්‍රී ශරීරය කපුපුළුන් පටල පන්සියයකින් වෙලා සඳුන් තෙලෙන් පොඟවා රන්දෙණෙහි තැන්පත් කරන ලදී. එනමුදු වුවත් බුදුන්වහන්සේගේ අධිෂ්ඨානය පරිදි ශ්‍රී දේහයට ගිනි නොදැල්විණි. මක්නිසාදයත් මහා කාෂ්‍යප මහ රහතන් වහන්සේ වැඩමකොට අවසන් වැඳුම වඳින තෙක් ශ්‍රී දේහයට ගිනි නොදැල්විණි. එහිදී මහා කාෂ්‍යප මහරහතුන් වහන්සේ වැඩසිටි පිප්ඵලි ගුහාව ඉදිරියේ මලක් හටගැනීමෙන් උන්වහන්සේ පිරිනිවන් පා ඇති බව දැනගන්නා ලදී.
බුදුරජාණන් වහන්සේ සම්බුදුකිස නිමවා පිරිනිවන්පෑමට සුදුසු කාලය විමසන ලද්දේ කුමක් සපිරුණු විටද?
අසූවයස් සපිරුණු කල්හි