අංශක එකසිය අසූවකට වඩා විසල් පෙදෙසක් දර්ශනය වූ එතැනට වශී වූ ජෝර්ජ් තම අසු පසෙක ගැට ගැසුවේය. ගල් පව්වේ අන්තිම කෙළවරක වාඩි වූ ඔහු තම නෙත් හොරාගන්නා විසල් අවකාශය දෙස බලා සිටියේය. හිරුඑළිය සුදට සුදේ පතිත වී තිබිණි. එහෙත් සුදුම සුදු හිම වලාකුළකින් සියල්ල වැසී තිබිණි. එහෙත් ඌට වගේ වගක් නොවීය. අශ්වයා තමන්ගේ පාඩුවේ ආහාර ගනිමින් විවේක සුව වින්දේය. කඳු යාය පුරා දිවගොස් ඌ සිටියේ වෙහෙසට පත්වය. ජෝර්ජ් පිල්කින්ටන් කවියකු නොවේ. එහෙත් ඔහුගේ සිතේ කවියක් තරම් මිහිරි හැඟුම් සමුදායක් ලියැවෙන්නට විය. අඩි හාර දහසකට පමණ පහළින් පෙනුණු දර්ශනය මනරම්ය.
විසල් පෙදෙසක් දර්ශනය වූ එතැනට වශී වූයේ කවුද?
ජෝර්ජ්