විලපලා වැව විශාල එකකි. යාල වන උයනේ ඇති වැව් අතරින් විශාලත්වයෙන් වැඩිම වැව මෙයයි. එහෙත් මේ ගිම්හානයේ විලපලා වැවේ වැඩි කොටස තණ බිමකි. ඇත්ත වශයෙන්ම කිවහොත් තණ ද වියැළී ගොස්ය. වතුර ඉතිරිව ඇත්තේ වැවේ කුඩා වපසරියක පමණි. කොකුන් රෑනක් වැවේ වතුර ඉතිරිව ඇති පෙදෙසේ රංචු ගැසී සිටිනු පෙනිණි. හරියටම කිවහොත් එය උන්ගේ සමුළුවක් වැන්න.ආහාර හිඟයක් ආවොත් කළයුතු දේ, ඊළඟ සුනාමිය, යාල කැලේ සංහිඳියාව වැනි මාතෘකා යටතේ උන් සමුළුවක් ඇරඹුවාක් වැන්න. හැබැයි, ඒ අතරේත් උන්ගෙන් ඇතැම් කොකෙක් දියට හොට ඔබා මස්සෙක් අල්ලා ගන්නේය. ඔහුගේ අත යොමු වුණු දිශාව ඔස්සේ නෙත් ගොමු කළ විට අඳුරු ගුලි වගයක් බොහෝ ඈතින් දක්නට හැකි විය. උන් ගෝනුන් ද හරකුන් ද යන්න මට නම් අවිනිශ්චිතය. එහෙත් හැමදාමත් යාලේ කරක්ගහන අපේ මිතුරාගේ ඇස් වනාන්තරයටම හුරුව ඇත්තේය.
වැවේ ඉතිරිව ඇති ප්‍රදේශයේ රංචු ගැසී සිටින්නේ කව්ද?
කොකුන් රෑනක්