ගයාන්ගේ කල්ක්‍රියාව තුළ අයේෂාගේ ජීවිතය විඳවන්නට වූ අතර දරුවා පිළිබඳ යම් ආසාවක් ගයාන් තුළ නොතිබුණා නොවෙයි. කෙසේ හෝ කාලය ගතවුණි. ප්‍රසූත කාලය ළඟාවූ බැවින් අයේෂාව රජයේ කාන්තා රෝහලකට ඇතුළු කළේ අයේෂාගේ දෙමව්පියන් විසිනි. මන්ද පසුගිය කාලය පුරාවට අයේෂා හා ගයාන් වෙන් වෙන්ව වාසය කළ බැවිනි. ගයාන් වැනි සල්ලාලයකු නිසා තම ජීවිතය විනාශ වී යයි නිතරම අයේෂා තුළ දෝලනය වූ සංකල්පය විය. දරු ගැබ නිසා දික්කසාද වීමට තරම් දෙදෙනාට පුළුවන්කමක් නොතිබූ නමුත් අයේෂාට නම් මෙම විවාහය නීරස වී තිබුණේ මාස කිහිපයක සිටය. අවසාන වශයෙන් අයේෂාට ලස්සන දරු පැටියෙකු ලැබුණි. පිරිමි දරුවෙකි. කොතරම් ප්‍රසූත වේදනාවන් දරා දරුවකු බිහි කළද එම දරුවාගේ මුහුණ දකින මවකට ඇය විඳි සියලුම වේදනා පහව ගොස් මුවඟට සිනහවක් නැගෙන බව ලොවම දන්නා කරුණකි. නමුත් අයේෂාට නම් එලෙස වූයේ නැත. මන්ද ගයාන් තුළ තිබූ තරහව එම පිරිමි දරු පැටියා දැකීමෙන් ඇයට තවත් වැඩිවුණි. පියා මෙන්ම මොහුත් සල්ලාලයෙකු වෙතැයි තරම් කෝපයක් අයේෂාට ඇතිවුණි. අවසාන වශයෙන් අහස පොළව නුහුලන තරම් අපරාධයක් සිදුකිරීමට තරම් අයේෂාගේ සිත දරුණු විය.
අයේෂාව රෝහලට ඇතුලත් කලේ කව්රුන්ද
අයේෂාගේ දෙමව්පියන්