වීරසූරිය, නේවාසිකව සිටියේ හිල්ඩා ඔබේසේකර ශාලාවේය. අනධ්‍යයන කාර්යය මණ්ඩල වර්ජනය නිසා අනික් නේවාසිකාගාරවල මෙන්ම වීරසූරියගේ නේවාසිකාගාරයේද ආහාර පිළියෙල වීමක් සිදුවූයේ නැත. වීරසූරිය ශිෂ්‍ය උද්ඝෝෂණයට සහභාගී වූවෙක් නොවීය. උදෑසන නින්දෙන් අවදිවූ ඔහුට තේ කෝප්පයක් පානය කිරීමට අවශ්‍යය විය. ඒ වනවිට ප්‍රධාන ශිෂ්‍ය මධ්‍යස්ථානය අසලවූ ආපනශාලාව විවෘත කර තිබුණි. ඒ හාල් නැතිව බත් කන, සීනි නැතිව තේ බොන කාලය විය. වීරසූරිය තම කාමරයේ තිබූ සීනි බෝතලයෙන් සීනි බිඳක් කුඩා කොළ කැබැල්ලක ඔතාගෙන තම කමිසය සාක්කුවේ රුවාගෙන නේවාසිකාගාරයෙන් පිටවූයේ හිස්ව තිබූ කුස කහට කෝප්පයකින් හෝ පුරවා ගැනීමටය. වීරසූරියට පොලිස් වෙඩි පහර එල්ලවනුයේ එම අවස්ථාවේය. වීරසූරියට වෙඩි වැදුණ ස්ථානයේ සිට සෙනෙට් ගොඩනැගිල්ලට මීටර් 100ක දුරක් තිබුණි. සෙනට් ගොඩනැගිල්ල සිට ගලහ පාර ඉලක්කකරගත් වෙඩි හඬවල දෝංකාරය හන්තාන කඳු මුදුන් සිසාරා විසිරෙන්නට විය. කුරිරු වෙඩි උණ්ඩයක් වීරසූරියගේ සිරුර පසාරු කරගෙන ගියේ, කහට කෝප්පයක් බීමට මැණිකක් මෙන් පරෙස්සමින් සාක්කුවේ දමාගෙන ආ සුදු සීනි රත්පැහැ ගන්වමිනි. මෙම සිදුවීමත් සමඟ සරසවි සිසුන්ගේ ප්‍රතික්‍රියා වඩාත් ප්‍රචණ්ඩ විය. අරුණාචලම් ශාලාව ඉදිරිපිට මාර්ගය හරහා ගසක් කපා දමා මාර්ගය අවහිර කළෝය. ඒ අතිරේක පොලිස් හමුදා විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුළුවීම වැළැක්වීමටය. පොලිස් වාහන, මාර්ග බාධක ඉවත්කරමින් සරසවි නිලධාරීන් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් බැහැරට ගෙන ගියහ. සිසුහු පොලිස් වෙඩි පහරට ලක්වූ වීරසූරියගේ සිරුර රථයක දමාගෙන කඩිනමින් රෝහල වෙත ගෙනගියද ඒ වනවිටත් ඔහු මියගොස් තිබුණි. පවුලක සුබ සිහින වගකීම් විරහිත පොලිස් උණ්ඩයක් සුනුවිසිනු කළේ එසේය.
වීරසූරිය, නේවාසිකව සිටියේ කොහෙද?
හිල්ඩා ඔබේසේකර ශාලාවේය