පිළිරුව සමග වූ දේව රූප එතරම් විශිෂ්ට නිර්මාණ නොවීය. එකක හිස ගැහැණියකට හෝ ළමයෙකුට සමාන විය. අනෙක දිග රැවුලක් ඇති මහල්ලෙකුගේ මුහුණකි. අඩි 4 1/2 ක් දිග හා අඟල් 6 - 8 ඝන කිරිගරුඬ පුවරුවකින් වළ ආවරණය කර තිබුණි. එහි යම් අකුරු වගයක් කොටා තිබුණි. එහි පළමු කොටස පමණක් කාලගුණයේ ඛාදනයෙන් බේරී තිබුණි. ඉතිරි හරිය මැකී ගොසිනි. මේ නැතිවීම මිලකළ නොහැකි අලාභයකි. එය තිබුණා නම් අතීතයේ නොඅනුමානවම සශ්‍රීකව පැවැති මේ දිවයිනට ශත වර්ෂ 22 කට පෙර සිදුවුණු ඇතැන්ස් ආක්‍රමණයෙන් අත්වූ ඉරණම පිළිබඳ ඉතිහාසය දැනගන්නට තිබුණි. මම මේ පුරාලේඛනය පිටපත් කළෙමි. දේවරූපයක පාදමේ ද යමක් ලියැවී තිබුණත් කියවීම අපහසු විය. අප කොන්ස්තන්තිනෝපල් නගරයට ගියවිට එහි තානාපතිවරයා පිළිරුව ගැන මගෙන් විමසුවේය. මම මගේ මතය පැහැදිළි කළෙමි. මේ වාර්තාවේ පිටපතක් මාසෙලස් මහතාටද දුනිමි. මා යළිත් පැමිණි විට තමා පිළිරුව කෞතුකාගාරය සඳහා මිලට ගත් බව රිවියර් වංශාධිපතිවරයා මට දැනුම් දුන්නේය. එය වෙනත් රටකට යැවීමට නැව්ගත කිරීමට සූදානම් කර තිබුණු තීරණාත්මක මොහොතේ එහි පැමිණි මාසෙලස් මහතා මහත් පරිශ්‍රමයකින් පසුව මේ මහාර්ඝ කෞතුක වස්තුව ප්‍රංශයට ලබාගැනීමට සමත්වූ බව පසුව දැනගතිමි.
පිළිරුව මිලට ගත්තේ කව්ද?
රිවියර් වංශාධිපතිවරයා