මියෙන ඉරේ අවසන් රැස් දහරා පතිත වී වන පෙතත්, වේල්ලත්, ජලයත් යන ත‍්‍රිත්ව සංයෝගයෙන් මනරම් චිත‍්‍රයක් මවා ඇත. මම වසඟ වූ දෑසින් ඒ දෙස බලා සිටිමි. දහවල සැඩ කිරණෙන් විඩාබර වූ ලෝකයට මේ සන්ධ්‍යාව මිහිරක් බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. බොහෝ මිනිසුන් මේ වේල්ලට නැගී සංසුන් ගමනින් කරන ගමනෙන්ම සන්ධ්‍යාවේ සංසුන්කම, සන්ධ්‍යාවේ මිහිර මොනවට වැටහෙයි. අප මේ සිටින්නේ රාජාංගණ ජලාශයේ වේල්ල මතය. බැලූ බැලූ අත පේනේනේ උස් වූ වේල්ලයි. මීටර් 1175 ක් තරම් දිග වූ වේල්ල එක අතකින් කරන්නේ උත්තුංග මෙහෙවරකි. මන්ද විශාල ජල කන්ඳරාවක් රැක බලාගන්නට මේ වේල්ල සමත්කම් දක්වන නිසාය.
ඔවුන් සිටින්නේ කුමක් මතද ?
රාජාංගණ ජලාශයේ වේල්ල මතය