කඩේ බංකොලොත් වෙනකොට අයියා දැන ගත්තා. එයා මගෙන් අහන්නේ නැතිවම ඒ ගැන හොයලා. අන්තිමට මාව කඩෙන් අයින් කරලා කඩෙත් වහලා දැම්මා. එයා වෙනම කඩයක් කරගෙන ගියා. මට දැන් මොනම දෙයක්වත් කරගන්න විදිහක් නැහැ. සමහර වේදනා නාශක පෙති ගත්තාමත් කුඩු ගැහුවා වගේ තමයි. ඉතිං මම දවසක් අයියාට කෝල් කරලා කිව්වා ඉන්නම බැහැ දතක් කැක්කුමයි කියලා. අයියා කිව්වා දැන් රෑ වෙලානෙ හෙට බේත් ගමු කියලා. මම කෑ ගැහුවා ඉන්නම බෑ කියලා. අයියා කඩෙත් වහලා ඇවිත් මාව ඩොක්ට ළඟට එක්ක ගියා. ඩොක්ට වේදනා නාශක පෙති ගොඩක් දුන්නා. මම ඒවා අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා අරගෙන තාවකාලිකව මගේ අසනීපය සනීප කරගත්තා. ඒක ඉවර වෙනකොට ආයෙම ගියා. ඒ වෙලාවේ අයියා දැනගත්තා මේක උපක්‍රමයක් කියලා. ඒ නිසා එයා මට පෙති ටික නොදී උදේට හවසට එයාම පෙත්ත පෙත්ත දෙන්න ගත්තා. මම කිව්වා සේරම එක පාර දෙනවා නම් මිසක් මම බේත් බොන්නේ නැහැ කියලා. අයියා සේරම බේත් ටික දුන්නා. අයියා මාව බලාගත්තේ ඇත්තටම පොඩි ළමයෙක් බලාගන්නවා වගේ. මම හැසිරුණෙත් ඒ විදිහට.
දවසක් අයියට කෝල් කරල කිව්වෙ මොකක්ද?
දතක් කැක්කුමයි කියලා