ගුජරාටය අත්පත් කරගත් අක්බාර් ඉන්පසු බෙංගාලය දෙසට යොමු විය. එවක බෙංගාලයේ පාලකයා වූයේ සූර් පාලනයෙන් පසු පාලනය අත්පත් කරගත් සුලෙයිමාන් කරරානිගේ පුත‍්‍රයා වූ දාවුද්ය. ක්‍රි.ව. 1574දී දාවුද්ට එරෙහිව සටන් කිරීමට අක්බාර් තීන්දු කළේය. ඔහු ඒ සඳහා යුද්ධයක් සඳහා සුදුසු නොවන කාලයක් වූ වැසි සමය තෝරා ගත්තේය. ගංගා නදිය ඔස්සේ යටිගං බලා ගිය අක්බාර්ගේ සේනා පැට්නාවෙන් හා හජීපූරයෙන් දාවුද් පන්නා දැමීය. දාවුද් ඔරිස්සාවට පසුබැස්සේය. ක්‍රි.ව. 1575දී අක්බාර් හා දාවුද් අතර තුකාරෝයිහිදී සටන් ඇවිළිණි. අක්බාර්ට යටත් වූ දාවුද් ඔරිස්සාවට පසුබැස්සේය. මාස කිහිපයකට පසු දාවුද් යළි අක්බාර් සමඟ යුද වැදුණේය. ක්‍රි.ව. 1576දී රාජ්මහල් සටනේදී ඔහු අක්බාර්ගේ හමුදාව වෙතින් පරාජය වී මරණයට පත් විය. බෙංගාලය මූගල් පාලනයට නතු විය. එහෙත් ඇතැම් ප‍්‍රදේශ බලවත් ප‍්‍රාන්ත පාලකයන් යටතේ ස්වාධීන රාජ්‍ය ලෙස පැවැතිණි. ඩෙකා, වික‍්‍රම්පූර්, ජෙසොර් එවැනි ස්වාධීන පාලනයක් ලෙස පැවැති ප‍්‍රාන්ත අතුරින් ප‍්‍රධානය.
එවක බෙංගාලයේ පාලකයා වූයේ කවුද?
සුලෙයිමාන් කරරානිගේ පුත‍්‍රයා වූ දාවුද්ය