පාරේ කිසිදු වාහනයක් නැත. තෝප්පූර් හන්දියෙන් මාවත දෙකට බෙදෙයි. වම් පසට හැරුණු විට සේරුවාවිල මාර්ගයයි. කෙළින්ම ඉදිරියට විහිදෙන්නේ වෙරුගල් පාරය. මඩකළපු මාර්ගය මෙය වුවද වෙරුගලින් ඔබ්බට යන්නට වෙරුගල් ආරුවේ පාලමක් නැත. සිවනාදන් අඳුරේම මට මගතොට තොරතුරු පවසයි. අපි තෝප්පූර් කඩමංඩියට පැමිණියෙමු. එකල කඩ තුන හතරකට වඩා නොතිබුණු ඒ පුංචි කඩ වීදිය පාළු ස්වභාවයක් ඉසිලීය. සුදෝ සුදු කින්නියා ගව රංචුවක් පාර පුරා ලැග ඉදිරි මග අවහිර කර තිබිණ. ඒ නැගෙනහිර ප්‍රදේශයට වියළි කච්චාං සුළං හමන සමයයි. එක්වරම පොළොව සූරාගෙන වේගවත් සුළං දහරාවක් ඇදී ආවේය. එඬේර පුසුඹ මුසු යෝධ දූවිලි රැල්ලක් අපේ ඇස් කන් නාස වසාගත්තේය. දුවන සුළඟ නිමේෂයකින් ඈතට ඇදී ගියේය. ගවයෝ කන්තල සලන්නට වූහ. පෝරනුවක පාන් පිලිස්සෙන සුවඳක් නාසයට හමා ආවේය. අඳුරු කඩ ලෑල්ලක් අස්සෙන් එළියක් දිස්වෙයි. සිවනාදන් ගොස් ලෑල්ලට තට්ටු කළේය. බේකරි හිමියා සිවනාදන්ගේ මිතුරෙකි. උණු උණුවේ සුවඳ හමන බනිස් සමඟ අපට තේ පැන් සංග්‍රහයක්ද ලැබිණ.
අඳුරේම මගතොට තොරතුරු පැවසූවේ කවුද?
සිවනාදන්