මම පූර්ණ කාලීනව ආවට පස්සේ පක්ෂේ සහෝදරවරුන්ගේ අලුතෙන් හොයාගන්න සාමාජිකයන්ගේ ගෙවල්වල නවතින්න සිදුවුණා. එක පැත්තකින් දැවැන්ත භීෂණයකට මුහුණ දීලා තිබුණ, තව පැත්තකින් පක්ෂෙට බලයක් නැති, හැමෝම වගේ ප්‍රතික්ෂේප කරන පක්ෂයකට උදව් කරන්න කැමති කවුද? සහෝදරියෝ ගොඩක් හිටියේ නැහැ. මුලින්ම හිටියේ මම විතරයි. ඊට පස්සේ තව අය ආවා. ඉතිං සමහර දවසක සහෝදරවරුන්ගේ ගෙවල්වල තමයි රෑට මම නවතින්නේ. ඉතිං තමන්ගේ තරුණ පුතා ඉන්න තැනට තරුණියක් එනවාට දෙමාපියෝ කැමති වෙන්නේ නැහැ. ගමේ කතන්දර හැදෙයි කියලා බයයි. දවසක් මම රෑ හතහමාරට විතර සහෝදරයකුගේ ගෙදරට ගියාම ඒයා හිටියේ නැහැ. අම්මා විතරයි හිටියේ. අම්මා කිව්වා පුතා එන්නත් රෑ වෙයි. මමත් දැන් බණ ගෙදරක යනවා. ඔය ළමයා යන්න කියලා. ළඟ පාතක ගෙයක් නැහැ. ඇරත් පක්ෂයට සම්බන්ධ ගෙයක් හොයාගන්න එක ලේසි නැහැනේ. ඒත් මම හිතට දහිරිය අරන් එළියට බැස්සා. මට කල්පනා වුණා තවත් ගෙදරක් ගැන. එහේ හිටියේ අක්කා කෙනෙක්. එතනට යන්න මේ ගෙදර ඉඳලා පැය භාගයක පමණ දුරක් යන්න ඕන. රෑ පානේ අවුරුදු විසිතුනක විතර තරුණියක වුණ මම තනියම පාලු පාරවල්වල යනකොට මොකද හිතෙන්නේ?
තරුණියගේ වයස කොපමණ වේද
අවුරුදු විසිතුනක විතර