වනය නිහඬය. ගුප්තය. නමුත් ලේ රසට ඉව වැටුණු කූඩැල්ලන්ට නම් අද කදිම දවසක් බව අපට පෙනුනේ පයිනස් කැලයට ඇතුළු වූ පසුවය. දැවැන්ත පයිනස් ගස් පිරුණු වන ළැහැබ මත කුඩා අඩි පාරක් තිබුණේ අතීතයේ මෙම මාර්ගය ගම්මු පාවිච්චි කළ බැවිණි. මද තෙත බවකින් යුත් පොළව මත කූඩැල්ලන්ට නම් නිවාඩුවක් නොවූයේ සැණින් පාදවල එල්ලී ලේ රස සොයා එන නිසාවෙනි. කෙසේ හෝ අඩි පාර අපගේ සිතියමට අනුව වූ හෙයින් අප ද අතිරේක මහන්සියක් නොයොදා මාර්ගයේ ගමන් කෙරුවෙමු. මෙම මාර්ගය එතරම් කඳු නැග්මක් නොවූයේ නිම්නයට සමාන්තරව අප සුදුගල කන්ද පිටුපසට යන හෙයිනි. පයිනස් කැලය අවසන් වීමත් සමග යම් එළිමහන් ස්ථානයකට අපි පිවිසි අතර, මද විවේකයක් ගැනීමට එහිදී අපි අමතක නොකළෙමු. එම නිසාම අපි මදක් නැවතී අවට කඳු වැටි සිතියමට අනුව නිරීක්ෂණය කළෙමු. එහිදී ඈතින් සුදුගල කන්දත් ලාහුමානාගල සහ රත්මැටිය කඳු වැටියත් යාන්තමින් ඇටන්වල සහ මානිගල කන්දත් නිම්නය ඔස්සේ දැක ගත හැකි විය.
අද කදිම දවසක් වූයේ කාටද?
ලේ රසට ඉව වැටුණු කූඩැල්ලන්ට