සර් සොලමන් ගැන කියන විට සුද්දන් බිය ගැන් වූ බලුකිස්තාන් භාෂාව ගැන සටහනක් නොතැබුවහොත් මහත් අඩුපාඩුවකි. හේමපාල මුනිදාස සූරින් මෙය සටහන් කොට ඇත්තේ මෙසේය. ලන්ඩන් නගරයේ දී මුණගැසුණු තවත් මහේශාක්‍ය මිත්‍රයකුත් සමග එක් සවස් සමයක හයිඩ්පාර්ක් උද්‍යානයෙහි සක්මන් කරමින් සිටිද්දී චරිතයෙන් එතරම් සභ්‍ය සම්මානයක් නැති බැව් පෙනෙන සුද්දියන් තිදෙනෙකු මහ මුදලිතුමන් හට මුණ ගැසිණ. සිනා රසය ඉතා අගය කොට සැලකු සර් සොලමන් මොවුනට සරදමක් කළේය. එපමණකි. තමන්හට සමච්චලයෙහි යෙදුණේ නාකි කාබේරින් දෙදෙනෙකැයි සිතූ සුද්දියන් තිදෙන ඉතාම පහත් ඉතාම ග්‍රාම්‍ය ඉතාම අසභ්‍ය ඉංගිරිසි භාෂාවෙන් මේ දෙදෙනාට බැණ වැදුණෝය. එහෙත් ඔවුහු එය වචන කීපයකින් නොනැවැත්වූහ. අහල පහල සිටි තව තවත් පිරිස රැස් කා එක්වන ලීලාවෙන් ඔවුහු නොකඩවාම කුණුහරුපයෙන් බැන්නෝය. ඔවුනට සුදුසු ලෙස ඔවුනට ගැළපෙන අන්දමේ බසින් පිළිතුරු දීමේ ශක්තිය මහ මුදලිතුමන් හට තිබුණු නමුත් දැන් දැන් වැදගත් පෙනුමැති නම්බුකාර සුද්දන් හා සුද්දියන් සමූහයක්ම එම ස්ථානය වටලා සිටි නිසා එසේ එබඳු බසකින් පිළිතුරු දීම ඉතා දුෂ්කර විය.
මිත්‍රයකුත් සමග එක් සවස් සමයක සක්මන් කරමින් සිටියේ කොහේද?
හයිඩ්පාර්ක් උද්‍යානයෙහි