වෙරුගල් ආර හරස් කර ඉදිකරන ලද මාවිල්ආරු ජල ව්‍යාපෘතිය හේතුවෙන් මූතුර් සිට සාම්පූර් දක්වාද තෝප්පුර්, සේරුවිල හා වෙරුගල් ගම්මානද සීමා මායිම් කරගත් සුවිශාල භූමි යායක් නිල්වන් ගොයමින් වැසී ගියේය. තාක්‍ෂණය එතරම්ම දියුණු නොවූ යුගයක අඩුම වියදමකින් වැඩිම ඵලදායිතාවක් අත්කරගත් ඒ ගොවි ජනපද ව්‍යාපාරය ගැන අදටත් අපට අඩම්බරයෙන් කතා කළ හැකිය. ඒ නිසාම කොට්ටියාරම් පත්තුවේ සුන්දර අතීතය අදත් මා හද කිති කවයි. මහවැලි නදියෙන්ද වෙරුගල් ආරෙන්ද හුදෙකලාව පිහිටි මේ භූමි කලාපයට මා මුලින්ම පය තැබුවේ 1968 වසරේ ජූනි මස පස්වෙනි දිනය. එහිදී මට හඳුනාගන්නට ලැබුණු කදිම තරුණයෙකි සිවනාදන්. භාෂා වහරින් අප අන්දමන්ද වුවද හැඟීම්වලින් අප දෙදෙනාගේ සිතුම් පැතුම්වල වෙනසක් නොවීය.
කොට්ටියාරම් පත්තූවේදි හඳුනාගත් තරුණයා කව්ද?
සිවනාදන්