හරිත වර්ණ මැද සැඟවුණු මහ රූස්ස ගස් යටින් දිවෙන මුක්කුවත්ත කැලෑ පාරේ මග සොයා ගැනීම තරමක් පහසු වන්නේ මග පැහැදිලිව දක්නට ඇති හෙයිනි. චිරි චිරියේ එහෙ මෙහෙ ගලා යන දිය උල්පත් රැසක් මේ අවට තිබෙන අතර වඳුරන් හා කුරුල්ලන්ගේ ශබ්දවල අඩුවක් අපට දක්නට නොලැබුණි. පසුව තවත් කුඩා ගුහාවක් පසු කරමින් භාතිය දොළ තරණය කර තව තවත් ඝන වනාන්තරය තුළට අපි ඇදුනෙමු. නඩය අතර කිසිදු කසු කුසුවක් නැත. සියල්ලන් තුළ සැදැහැ සිතින් මෙම ගමන කෙසේ හෝ බාධක මැඩ යාමට ජවයක් පවතින බව ඒ විඩාබර මුහුණුවලින් අපට පෙනුණි. කෙසේ හෝ පැය 3කට අධික කාලයක් රත්කන්ද තරණය කරමින් නඩය හැකි සෑම විටම ළඟ තබා ගනිමින් අප මීළඟට අවතීර්ණ වූයේ සමතලා බිමකටය. බැලූ බැල්මට හෝර්ටන් තැන්න වැනි පරිසර පද්ධතියක් තිබුණ ද අඩි මාර්ගය පුරා ගස් අතු වැටී සෑදී තිබූ බාධක අපමණය. එම නිසාම අපගේ ගමනට තවත් කාලය වැයවුණි.
කුඩා ගුහාවක් පසුකර දොළ තරණය කලේ කව්ද?
භාතිය