කෙසේ හෝ අඩි මාර්ගය දිගේ ඉදිරියට යන අප වල්පොළමුල්ල සීමාවෙන් ඔබ්බට යන කඩුල්ල පැන එනසාල් වගාව සහ රූස්සගස් පිරුනු වනපෙත දිගේ ඉදිරියටම ගමන් කළෙමු. වල්පොළමුල්ල ගල්තලාව පසුකරගෙන ඉතා ඈතින් පිහිටි දියඇලි බලමින් පල්ලම බැස්ස අප ළඟා වූයේ කිරිමැටිය හේනටයි. මෙය ද කුඩා පතනක් වූ අතර පඳුරුවලින් ගහණව තිබුණි. තුන්හිස්ගල ඉතා අපූරුවට මෙහිදී දැකගත් අතර ඉන්පසු අප ළඟාවූයේ නුගතලාව ඔය වෙතටයි. එහි තිබූ කොන්ක්‍රීට් කණුව සහ තනා තිබූ ලී වැට අපට ඇඟවූයේ මෙම ඉසව්වේ මිනිස් වාසයක් තිබුණ බවයි. මන්ද හේන් කටයුතු හෝ වෙනත් වගා කටයුතු සඳහා මෙම සීමාව පනවා තිබී ඇති බවකි.
කොන්ක්‍රීට් කණුව සහ ලී වැට අපට ඇඟවූයේ කුමක්ද?
මිනිස් වාසයක් තිබුණ බවයි