මෑත කාලීන සිංහල වෙදකමේ සමෘද්ධිමත් අවධිය ලෙස අනුරාධපුර යුගය හැඳින්විය හැකිය. ඉන්පසු පොළොන්නරු හා දඹදෙණි යුගයන් හිද දේශීය වෙදකම උසස් මට්ටමින් පැවැතී ඇත. ඉන්පසු කෝට්ටේ හා මහනුවර යුගයන්හි, රටේ දියුණුවට බාධක වූ විදේශීය බලපෑම් බහුල වීමත් සමග දේශීය වෙදකමද පිරිහෙන්නට පටන් ගත්තේය. සියරට දේට වඩා පිටරට දේවලට ජනයාගේ රුචියත් ගෞරවයත් වැඩි විය. බටහිර දිගින් දිගටම පිළිගැන් වූ භාෂා, වෙදකම් හා ආගම් මෙරට වැසියාට නොපිළිගෙන ජීවත්විය නොහැකි තත්ත්වයක් ඇති විය. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් වර්තමානය වන විට අප රට බෝ නොවන රෝග බහුල හා ගුණධර්මයන් පිරිපුන් ජන කොට්ඨාශයක් ඇති රටක් බවට පත්වෙමින් ඇත.
අනුරාධපුර යුගයට පසු දේශීය වෙදකම උසස් මට්ටමින් පැවැතී ඇති යුග මොනවද?
පොළොන්නරු හා දඹදෙණි යුගයන්