මෙපමණ කාලයක් කිසිදු මිනිස් ඇසක් නොගැටුණු මෙම දිය ඇලි ගොන්න අප හට හමු වූයේ අහම්බයෙනි. එදා අපගේ ගමන වූයේ ගලපිටියාය වතුයාය ඉහළ කෙළවරේ පිහිටි ගලපිටිගල නම් අබිරහස් මානව රූපය සොයා යාමයි. ගලපිටියාය වත්තට පිවිස අපි මාන කැලය අතරින් වතුයායේ කෙළවරට ගොස් පසුව ඝන වනාන්තරයට පිවිසුණෙමු. මෙම ගමනේදී අපි වම් පසින් ඉතාමත් ඈතින් දරුණු ආගාධයක පිහිටි දිය ඇලි කිහිපයක් වරින් වර දැක ගත්තෙමු. ගලපිටිගල ගල් රූපය අසලට පැමිණෙන විට අප දිය ඇලි දුසිමකට වඩා එලෙස හඳුනාගෙන තිබුණි. දිය ඇලි කොපමණ පෙනුණ ද එවා පිහිටියේ ඉතාමත් තද හෙලකය. තවදුරටත් අප එම දිය ඇලි පිළිබඳ සොයමින් මහ වනය පීරමින් ඉදිරියට ගමන් කරන විටෙක අප කොපමණ ඉහළක සිටියද ජල පහර පවා දැක ගැනීමට නොලැබුණි. කෙසේ හෝ අපට යා හැකි උපරිම දුර ගිය පසු අප දුටුවේ තවත් දිය ඇලි බොහෝමයකි. මේ වන විට අප දිය ඇලි 17 ක් හඳුනාගෙන තිබූ අතර ඉන් 2 ක් පමණක් අප හොඳින් දන්නා යක්ෂයාගේ පඩිපෙළ දුර්ගයේ යන විට දැක ගත හැකි ඒවා විය. ඒවා නම් උඩුවර ඇල්ල සහ නාගොදෝව ඇල්ලයි.
දියඇළි දෙකක් කුමන දුර්ගයේ යනවිට දැකගත හැකි ද?
යක්ෂයාගේ පඩිපෙළ දුර්ගයේ