යාල උද්‍යාන මූලස්ථානයේ ගොඩේ කළපුවේ තම නිවෙස්වල පදිංචිව සිටි පවුල් හතර වරින්වර කොටියන්ගේ ප්‍රහාරයන්ට ලක් විය. එම නිවසක පදිංචිව සිටි මැදි වියේ පසු වූ රේගිනාහාමි හෙවත් කළු ආත්තාගේ නිවසේ ඉස්තෝප්පුවේ බැඳ සිටි වහුපැටියා ඩැහැ ගැනීමට කොටියකු කුරුමානම් අල්ලන හැටි රේගිනා දුටුවාය. ඇය සතුව තුවක්කුවක් නැත. හෙමින් සීරුවේ කුස්සියට ගිය රේගිනා මෝල්ගහ අත්දෙකෙන් අල්ලාගෙන කොටියාව නොපෙනී ළඟට ගොස් වැරෙන් කොටියාගේ හිසට පහරක් දුන්නේ හෙණයක් ගසන්නාක් මෙනි. ඉන් කොටියාගේ හිස් කබල කුඩු පට්ටම් වී ඌ එතැනම මියගියේය. යාල උද්‍යාන භාරකරු හැටියට සේවය කළ මගේ රාජකාරිය වූයේ නීතිය (වන සත්ව හා වෘක්ෂලතා ආරක්ෂක ආඥා පනත) ක්‍රියාවේ යෙදවීමය. එනම් වහා රේගිනා අත්අඩංගුවට ගෙන තිස්සමහාරාම උසාවියට ඉදිරිපත් කිරීමය. එහෙත් එසේ සිදු කිරීම කොතරම් සාධාරණද? රේගිනා කළේ තම දේපළක් ආරක්ෂා කර ගැනීමය. ඊට නීතියෙන් ද ඉඩක් ලැබී තිබේ.
කොටියා මිය ගියේ කුමක් සිදුවීද?
හිස් කබල කුඩු පට්ටම් වී