තථාගත සම්බුද්ධ දේශනාවෙහි බුදුරජාණන් වහන්සේලාගේ පහළ වීම කොතරම් ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේදැයි මෙසේ දේශනා කර තිබේ. එනම් තථාගත අරහත් සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේලා මනුෂ්‍ය ලෝකයෙහි උත්පත්තිය ලැබීම බොහෝ සත්ත්වයන්ගේ සුවය පිණිස පවතින බවත් ලෝකයට අනුකම්පා පිණිස පවතින බවත් දෙවි මිනිසුන්ට අර්ථය පිණිස පවතින බවත් අංගුත්තර නිකායේ ඒක පුද්ගල වර්ගයෙහි දේශනා කර තිබේ. ලෝකයේ විවිධ පුද්ගලයන් වාසය කරති. ඇතැමෙක් ලෞකික ජීවිතයෙහි ජයග්‍රාහකයෝව සිටිති. ඇතැමෙක් ආධ්‍යාත්මික ජීවිතයෙහි ජයග්‍රාහකයෝව සිටිති. මේ දෙපිරිසම සූර වීර පුද්ගලයන් ලෙස හැඳින්වීම වරදක් නැත. නමුත් තථාගතයන් වහන්සේලා ආත්මාර්ථය ද පරාර්ථය ද ජයගෙන ලෝක සත්ත්වයන්ට විමුක්ති මාර්ගය දර්ශනය කිරීමෙහි ලා වඩාත් දක්ෂ වෙති. මේ නිසා ලෝක සත්ත්වයා අතර උන්වහන්සේලා එකම මහා උත්තමයන් වහන්සේලා ලෙස සැලකෙති. එසේ එකම පුද්ගලයා ලෙස භාග්‍යවතුන් වහන්සේලා පිළිබඳව සලකනු ලබන්නේ උන්වහන්සේලා කෙරෙහි දක්නට ලැබෙන විශේෂතා දෙකක් නිසා බව අංගුත්තර නිකාය අටුවාවෙහි විස්තර කර තිබේ. එනම් අසමාන බැවින් හා ගුණ විශේෂය හේතුවෙනි.
බුදුරජානන් වහන්සේලාගේ පහළ වීමේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය සඳහන් වන්නේ කොහේද?
සම්බුද්ධ දේශනාවෙහි