ආදි මානවයාගේ බුද්ධි ප්‍රබෝධයත් සමගම ගස්වල කොළ පොතු මල් ගෙඩි තෝරා බේරාගෙන පෝෂණය ලබා ගත්තේය. මුලින්ම ඔහු අලයක් හාරා අමුවෙන් අනුභව කිරීමෙන් ද සතෙකු මරා අමුවෙන්ම අනුභව කිරීමෙන් ද කුසගින්න නිවා ගත්තේය. එහෙත් කල් යාමේ දී සතා අමුවෙන් කනවාට වඩා පුළුස්සා අනුභව කිරීමට පුරුදු විය. දිවට දැනෙන රසය පදනම් කරගෙන විනා එහි ගුණ තේරුම් ගෙන නොවේ. හාරාගත් අලි අඩියේ අල තම්බා කෑමට පුරුදු වූ ඔහු මස් මාළු ද ජලයේ බහා තම්බා කෑමට පුරුදු විය. ඒ සඳහා මැටි බඳුන් ලෙස අලින්ගේ එරී ගිය පා සටහන් ගලවාගෙන ඒමටත් පසුව ඒවා ගින්නෙන් පිළිසීමටත් පටන් ගත්තේය. පසුව අලි අඩි සොයා යෑම අත්හැරිය ආදි මානවයා මැටිවල ඇති තද බව ගින්නෙහි ලා පිළිස්සීමෙන් ලබාගත හැකි බව තේරුම් ගත්තේය. මැටි භාජනයේ ආරම්භය ද එයම විය. මිනිසා මේ සම්බන්ධයෙන් අත්හදා බැලීම් කරන්නට වූයේ ඉන් පසුවය. අධ්‍යාපනයක් තබා කතා කිරීමට භාෂාවක් වත් නොතිබුණ මිනිසා විසින් මැටි භාජනය සොයාගැනීම විශ්මය ජනකය.
ඔහු කුසගින්න නිවා ගත්තේ කෙසේද?
අලයක් හාරා අමුවෙන් අනුභව කිරීමෙන්