එදා තුවක්කු ලයිසන් දිනයේ කළු මාමා තම ලයිසන් තුවක්කුවත් කර තියාන සරා ගොයියා වගේ ගොඩෙන් ගොඩෙන් පැන කළුගමුවේ ගම්සභා ඔපීසිය බලා ගියේය. ඒත් එදා ඩීයාරෝතුමාට මුලම තදවී තිබුණේ බලපත්‍ර ගාස්තු ගෙවූ විට රිසිට් කඩා දිය යුතු කුවිතාන්සි පොත ගේන්ට බැරිවීම හේතු කොට ගෙනය. ඔහු එදා ඊට හේදම අල්ලමින් ගම් සභා සේවකයින්ටත් ලියන්නන්ටත් සැල් අරිමින් සිටින අතරේ තුවක්කු හිමියන්ට නැති අඩුපාඩු පෙන්වමින් සැරවැර විය. ඒ අතරේ තුවක්කුවක් අතින් ගෙන ඔපීසියට ගොඩවැදුණු කළු මාමාගේ ඇඟටත් කඩා පැන්නේය. වචනයක්වත් කතා නොකොට ආපිට හැරුණු කළු මාමා පඩි දෙක තුන බහින විටම මිදුලේ ඇලුමිණියම් දුරකතන කණුවක ගෝනි ලණුවකින් ගැට ගසා තිබූ තුවක්කු බලපත් නොතීසිය දැක වහා එය ගලවා අතට ගත්තේය. ආපසු හැරුණේය. අඩියට දෙකට ආපසු ඩීයාරෝගේ මේසය වෙත ගිය හෙතෙම නොතීසිය ආදායම් පාලක නිලධාරියාගේ මුහුණ අස්සටම දිගු කොට ‘කවුද මේ නොතීසියට අත්සන් කොරල තියෙන්නේ? යි කඩා පැන්නේය.
ආපසු ඩීයාරෝගේ මේසය වෙත ගිය හෙතෙම නොතීසිය ආදායම් පාලක නිලධාරියාගේ මුහුණ අස්සටම දිගු කොට පැවසුවේ පැවසුවේ කුමක්ද ?
‘කවුද මේ නොතීසියට අත්සන් කොරල තියෙන්නේ? යි