ජෝන් ජයපාල හුදෙක් වත්තෙන් පිටත් වූයේ කොළඹ යන්නට නොව මේ ගමන යන්නටමය. එහෙත් මෝටරියෙන් බැස මාඔයෙන් වැටී ඇති සංගිලි පාලම උඩට වන්කෙනෙහි ඔහුගේ සිතෙහි වූ බලවත් උනන්දුව හුඟාක්ම පසු බැස තිබුණේය. මේ යන ගමන ඉවක් බවක් නැති විකාර ගමනක් බව ඔහුට දැන් පෙනේ. මදක් තැන් ගිය හෙතෙම ඒ හෙයින් සංගිලි පාලම උඩ නතරවිය. එදා මාලනිය යාගත නොහැකිව නතරවි කල්පනා කළේ මෙතැනමය. මාලනිය මෙන් ඔහුද ගඟ දෙපස බැලුවේය. එය පළමුවරට දකින්නන්ට සිත් පිනවන දර්ශනයකි. වේලාව පෙරවරු දහය පමණ වූ බැවින් දැඩි රිවි රැසින් බබළන දිය බොර මාඔය ස්වර්ණ රස ප්‍රවාහයක් මෙන් ශෝභාවන්ත විය.
පාලම උඩ, යාගත නොහැකිව කල්පනා කළේ කවුද?
මාලනිය