මට ඇහැ පියවෙන්න ඇති පුතේ, මට සෝදිසියක් නැත්තේ ඒකයි. යමු යමු පන්සලට මමත් එන්නම් කියා මා පෙරටු කරගෙන පන්සලට පැමිණ ඇච්චිට මා බාරදී ගියේය. මා ආච්චි සමග කතා නොකරම නිදා ගත්තෙමි. අනේ පුතේ මට පොඩි උදව්වක් කරන්න, ළිඳ ගාව ගෙදරට ගිහිල්ලා පියදාස මාමා ඉන්නවද බලලා එන්න. මම කිව්වා කියන්න එපා, පුතා නිකම් බලාගෙන එන්න. චන්ද්‍ර මාමාට උදව්වක් කරන්න ලැබීම මට මහත් සතුටකි. මම පසුපස දොරෙන්ම පිටවී දිව්වෙමි. කමිසයක් නැතුව එළියට යනවාට අම්මා කැමති නැති බව මගදී මතක් වීම නිසා මම ආපසු පැමිණ ඉදිරිපස දොරෙන් ගෙට ඇතුළුවීමි. හොඳ වෙලාවට අක්කේ පුතා පොඩ්ඩක්වත් බයවෙලා නැහැ. රෑ එකට විතර ඇති මට කතා කරන කොට, සේරම හම්බවුණු මිනිස්සුන්ගේ විස්තර කියලා පොලිස් ජීප් එක දැක්කද කියලා අහනවා, පැය ගණනකින් වාහනයක් තියා මිනිහෙක්වත් පාරේ ගියේ නැහැ, බුදු අක්කේ.
ළිඳ ගාව ගෙදර සිටින්නේ කව්ද?
පියදාස මාමා