මැණිකේගේ වයස අවුරුදු හතළිස් දෙකකි. ඇය මේ වනවිට තිදරු මවකි. ඇගේ සැමියා මිල මුදල් ඉපයීමට හෝ දියුණු වීමට වෙහෙස නොවන කම්මැලි චරිතයකි. නමුත් මැණිකේ සෑමවිටම පවුලේ ආර්ථිකය ගොඩනගන්නටත් ශක්තිමත් කරන්නටත් නොකළ දෙයක් නොමැති තරම්ය. හිමිදිරි උදෑසන අවදි වන ඇය ආප්ප, ඉඳිආප්ප වැනි දේ සාදා අසල තිබෙන කඩයට ගොස් ඒවා විකුණා එයින් යම් මුදලක් උපයා ගනී. නිවස අසල බෝඩිමේ නවාතැන් ගෙන සිටින නවාතැන්කරුවන්ට සවස් වනවිට කෑම පාර්සල් අටක් දහයක් පමණ විකුණා එයින් ද යම් මුදලක් උපයා ගනී. මැණිකේගේ සැමියා හරිහැටි රක්‍ෂාවක් නොකළ අතර, ඉඳහිට දවසක් දෙකක් කුමක් හෝ කර ගෙනෙන මුදලින් ගෙදර වියදමට දෙන්නේ ද තමාගේ වියදමට තබාගෙන ඉතිරි සුළු සොච්චමක් පමණි. තම දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතු හා ඒවයේ වියහියදම් පිළිබඳව ඔහුට ගානක්වත් නැත. ඔහුගේ මෙම ක්‍රියාකලාපය නිසාත් බොහෝ ප්‍රශ්නවලින් මිරිකී සිටි මැණිකේ මහත් මානසික පීඩාවකට ලක්ව සිටියාය. ඇයගේ සිතට කිසිදු සතුටක් නැත. සෑම වේලාවකම ඇය සිටියේ දුකෙන් හා කලකිරීමෙන්ය. සියලු දුක් කරදරවලින් මිදීම සඳහා එයට පිළියමක් ලෙස රාත්‍රී කාලයේදී නිවසේ මිදුලේ පහනක් පත්තු කර තමනට පැවති දෝෂ නිමා කරගත හැකි බවට අසල්වාසියෙකුගෙන් උපදෙස් ලැබිණි. එලෙස හෝ සහනයක් ලැබෙනු ඇතැයි සිතා මිදුලේ කොනක පහන් පැලක් සාදා පහනක් පත්තු කිරීමට මැණිකේ පුරුදු විය. ඇය මෙලෙස සති කිහිපයක් කරගෙන ගියාය. ඒ අතර එක් දිනෙක අසල්වැසි නිවසක පිරිත් පිංකමක් සිදුකෙරිණි. දරුවන් සමඟ ඇය ද එම නිවස වෙත යෑමේ බලාපොරොත්තුවෙන් පසුවූවාය. මොවුන් ඒ සඳහා සූදානම් වෙන අතරතුර අසල්වැසි නිවසේ පිරිත් ආරම්භ වුණි.
මැණිකේගේ වයස කීයද?
අවුරුදු හතළිස් දෙකකි