අපේ බොදු සාහිත්‍යය ශක්‍රයාට සුවිශේෂී තැනක් ලබාදී ඇති බවක් පෙනේ. මේ බලගතු දෙවියා නොමැති කතාන්තරයක් නැති තරම් ය. එතරම්ම ඔහු ජනප්‍රිය චරිතයකි. කුස ජාතකය, සස ජාතකය, ගුත්තිල ජාතකය සහ වෙස්සන්තර ජාතකය ආදී විශාල කෘතීන් ගණනකම රැඳී සිටින සක් දෙවිඳු ඉල්ලීස ජාතකයට අනුව මහ දන් පින් පවත්වා එක්රැස් කරගත්තාවූ පින් මහිමයෙන් සදෙව් ලොවටම අධිපති වූ බවක් කියැවේ. බිරියන් දහස් ගණනකගේ සැමියෙකු වුවද කිසිදා වියපත් නොවන දරු මුනුපුරන් නැති ඔහුගේ අග බිසව ඉන්ද්‍රාණි ය. ඇය ද කිසිදාක මහලු නොවන්නී ය. ශක්‍රයාට දික්පති, තදිව්පති, සුරපති, දසැස් ආදී පර්යාය නාමයෝ බොහෝය. ඔහුගේ අශ්ව රථයේ රියැදුරා මාතලී ය. ඔහුගේ සංගීතඥයා සදෙව් ලොවටම අග්‍රෙශ්වර පන්සිළු ය. සක් දෙවිඳුගේ ආසනය පාණ්ඩුකම්බල ශෛලාසනය ය. එය සම්පූර්ණයෙන්ම පාෂාණයෙන් නිමවා ඇති නිසා ශෛලාසනය වී තිබේ. එය එසේ වුවද මිහිපිට යම් පින්වන්තයෙකුට දුකක් කරදරයක් වේ නම් එය වෙඬරු මෙන් උණු වෙන්නට පටන් ගන්නේය. ඒ අනුව ඔහු දුකට පත් පුද්ගලයා සොයා මිහිකතට බසින්නේය.
දික්පති, තදිව්පති, සුරපති යන නම් පවසන්නේ කාටද?
ශක්‍රයාට