කොහොම හරි උදේ නැගිටලා ආයෙත් ළිඳ කපන්න හිතාගෙන මේ මනුස්සයා ළිඳ ළඟට ගියාලු. යද්දි ළිඳ පිරෙන්න වතුර. කලින් දවසේ වතුර හමු නොවුණු ළිඳ උදේ වෙද්දි වතුරෙන් පිරිලා. මෙයාට එකපාරට කලින් දවසේ රෑ වුණු සිදුවීම මතක් වුණාලු. ඒ කියන්නේ ලොකු සද්දයක් එක්ක විදුලියක් ළිඳට ආවට පස්සේ මුහුණට වතුර පොදක් විසිවුණු එක. තමන් විශ්වාස කළ දෙවියන් අද්භූත ආකාරයට ළිඳට වතුර දුන්නාය කියන විශ්වාසය මේ ප‍්‍රදේශයේ ජනතාවගේ සිතේ පැළපදියම් වුණේ එදායින් පස්සේ. කොහොම හරි මේ සිද්ධිය කියන්න කෝවිල මඩුව ඇතුළට මේ මනුස්සයා යද්දි පූසාරි නැතිලු. ටික වෙලාවක් බැලුවත් පූසාරි ඇවිත් නෑ. ගමෙන් විපරම් කළාමත් පූසාරි ගැන ආරංචියක් නැතිලු. කොහොම හරි ගමේ අය එකතු වෙලා පූසාරි හොයන්න ගත්තලු. කෝවිල මඩුවේ පිටුපස දොර ගාව පූසාරි එළියට ගිය අඩි සලකුණු හමුවෙලා තියෙන්නේ ඔය අතරෙයි. අඩි සලකුණු ඔස්සේ මේ පිරිසට යන්න ලැබිලා තියෙන්නේ මීටර දෙක තුනයි. ඊට හේතුව ඉන් එහාට අඩි සලකුණු නැති වීමයි. ඒ කියන්නේ කෝවිලේ ඉඳන් ටික දුරක් යනකම් පූසාරිගේ අඩි සලකුණු තියෙනවා, එතනින් එහාට නෑ. අර සිද්ධිය වගේම මිනිස්සුන්ට මේකත් හිතාගන්න බැරි වෙලා. එතනින් එහාට අඩි සලකුණු නැහැ කියන්නේ අනිවාර්යෙන්ම පූසාරි එතනින් එහාට පයින් ගිහින් නෑ. ඒ කියන්නේ පූසාරි අහසට ගිහින් කියලයි ඔවුන් විශ්වාස කළේ.
පූසාරි හොයන්න ගියේ කොහේටද?
කෝවිල මඩුව ඇතුළට